Issuu on Google+


Tegen de tijd dat de piep in de oren stilviel na Speedfest 4, was het al oudejaarsavond. Het vuurwerk was soft als pop vergeleken met de oplawaai van New Bomb Turks, U.S. Bombs, Death Angel, Banane Metalik, G.B.H en alle andere bands die er zo’n briljante dag van maakten. Speedfest 5 biedt twintig fenomenale bands vanover de hele wereld, dus de line-up barst uit z’n voegen. Barstensvol is het niet bij de drie podia in het Klokgebouw. Als Speedfest weer is uitverkocht, blijft er zat ruimte om de eettentjes en bars te bereiken. We serveren écht bier – geen verdund festivalbocht. Is zelfs dat niet je gading, dan brengt Jack Daniel’s redding. We proosten op de jonge, de harde, de gekke en de ouwe. Voor laatstgenoemde hebben we een welbekende wijsheid van de grote man zelf - Lemmy: “Als je denkt dat je te oud bent voor rock & roll, dan ben je ‘t ook!”

By the time ears stopped ringin’ after Speedfest 4, it was already New Year’s Eve. The fireworks were soft as pop compared to the blast of New Bomb Turks, U.S. Bombs, Death Angel, Banane Metalik, G.B.H and all the other bands who made it such a brilliant day. Speedfest 5 delivers an array of 20 stunning bands from all around the world, so the line-up is crammed to the max. No cramming in front of the three stages though. When Speedfest is sold out, there’s still plenty of room to reach the taps. We serve real beer - no watered down festival piss. And if that’s not your flavor, Jack Daniel’s is your savior. Here’s to the young, the bold, the nuts and the old. For the latter we have some well-known words of wisdom from the man himself Lemmy: “If you think you’re too old for rock & roll, then you are!”

COLOFON

Organisatie

Programmakrant

www.speedfest.nl info@speedfest.nl

Peter Pan Speedrock & Paaspop Events Postbus 152 5480 AD SCHIJNDEL

Algemene coördinatie: Gijs van de Burgt Tekst & eindredactie: Lucky Rotterdam (interview Airbourne: Tijs Heesterbeek) Vormgeving: Tijs Oliemeulen Cover: Von Bartmann, Tijs Oliemeulen Acquisitie: Bart Nederhand, Wilfried Damman Oplage: 40.000 ex. Druk: Wegener Nieuwsdruk Nijmegen

Locatie Klokgebouw Strijp-S Beukenlaan 10001 Eindhoven

Website Von Bartmann, Peter van Elderen, Erik van Schenk Brill

De Speedfestkrant is verkrijgbaar op bijna 900 plekken, verdeeld over heel Nederland en België (met dank aan LiveXS).

Disclaimer Wij streven naar een zo nauwkeurig mogelijke weergave van alle gegevens in deze uitgave. Mochten er desondanks foutieve vermeldingen ingeslopen zijn, dan stellen de organisatoren en medewerkers zich op geen enkele wijze aansprakelijk voor eventueel hierdoor geleden schade.


De drietand van de duivel is een cocktailprikker vergeleken met het vlijmscherpe driemanshap achter Speedfest. PPSR zal wederom een springlading publieksfavorieten de zaal in blazen, waaronder uiteraard een stel bikkelharde hits van de monsterplaat We Want Blood! Peter, Bart en Bartmann plaatsen nu eerst de bandzaken in een helder licht en verklaren vervolgens hun keuzes voor de uitpuilende line-up van Speedfest. We Want Blood! vloog de winkel uit na de release. Bartmann: “In de eerste drie weken waren er al meer dan 2.000 verkocht, en da’s veel voor ons doen. We waren onlangs in Portugal en Spanje, en daar zongen ze de nummers van We want Blood! al mee. Dat geeft volgens mij wel aan dat-ie goed loopt. Of iedereen heeft ‘m gewoon gedownload, dat kan natuurlijk ook.” En het regende jubelrecensies. Bartmann: “Ze waren deze keer bijna allemaal om in te lijsten. O ja, er stond ergens dat we een ‘groeiplaat’ gemaakt hadden. Nou vind ik persoonlijk dat we dat altijd doen, maar dit keer was iemand het daar dus blijkbaar mee eens.” Bart: “De beste beschrijving vond ik ‘Het zweet gonst bijna van de boxen af, terwijl de snare er als kogelschoten uitknalt.’ ‘Een mobiele aardbeving’ was ook een goeie.” Het hele package, van artwork en opnames tot mixen, is door de band zelf gedaan. PPSR lijkt tegenwoordig meer D.I.Y. dan menig punkband ... Bartmann: “Klopt ja, alleen heeft

dat bij ons niks te maken met ideologische overwegingen. Wij zijn gewoon een stelletje neurotische controlfreaks die niks uit handen willen geven. Dan lijkt ‘t al snel D.I.Y. natuurlijk.” Bart: “Als je alle kennis in huis hebt, zou je wel gek zijn om het allemaal níét zelf te doen. Daarvoor is het veel te leuk. Opnemen in je eigen studio is geniaal!” Bij People Like You Records is We Want Blood! verkrijgbaar op wit vinyl met de 10-inch Homesteel d’rbij op transparant geel vinyl. Het is een gelimiteerde oplage en schijnbaar zijn weinig mensen op de hoogte van dit pretpakket. Bartmann: “En da’s maar goed ook, want er zijn er niet zo veel, ik dacht iets van 300. Drunken Maria Records, het label dat Homesteel in 1999 uitbracht, hield een paar maanden geleden helaas op te bestaan. Ze hadden daar nog een paar dozen Homesteel-vinyl zonder hoezen staan. En de rest is historie.” PPSR is in het buitenland ongeveer 666 keer bekender dan bijvoorbeeld Kane, en

dat zonder marketingapparaat of airplay. Het lijkt soms alsof menigeen niet beseft hoeveel bloed, zweet en tranen het heeft gekost om dat te bereiken. Bart: “Klopt, maar we doen het allemaal graag! Touren is echt helemaal te gek.” Bartmann: “En ‘Bloed, zweet en tranen’ klinkt wel heel dramatisch. Bij ons is het meer: ‘Bier, zweet en tranen-van-hetláchen’! Ik bedoel: het is natuurlijk wel een boel werk, zaaltje-voor-zaaltje je publiek veroveren, maar wij hebben er altijd een hoop lol in.”

mij is het wel mooi zo.” Bartmann: “Ik denk ook niet dat we de gemiddelde Speedfestganger nóg vroeger z’n nest uit zullen krijgen dan we nu al doen. En bands korter laten spelen is ook geen optie, dus de enige mogelijkheid zou zijn om langer door te gaan. Maar zolang je voor live-muziek maar een vergunning krijgt tot 1 uur ‘s nachts - en niet tot ‘s ochtends vroeg, zoals bij housefeesten - zit een nóg groter programma er voor Speedfest niet in.”

“BLOED, ZWEET EN TRANEN KLINKT WEL HEEL DRAMATISCH. BIJ ONS IS HET MEER: BIER, ZWEET EN TRANEN-VAN-HET-LÁCHEN!”

De dag na Speedfest strijkt de Persistence Tour neer in het Klokgebouw. Ook dat festijn is aan PPSR wel besteed. Bartmann: “Ik ga op zéker ook naar de Persistence Tour. En de band die ik dan op zéker niet ga missen, is D.R.I.” Bart: “Zeker weten. Ik kom voor Blood For Blood, Sick Of It All en D.R.I. Unearth moet ik ook zien, wát een geniale band is dat. Ik heb ze een keer gezien op een festival en daar speelden ze echt iedereen naar huis.”

Op Speedfest staan dit jaar maar liefst twintig bands. Dat lijkt het maximum, tenzij Speedfest ‘s ochtends zou beginnen. Bart: “Een speedrock-ontbijt, en daarna meteen gas erop! Waarom niet? Nee, volgens mij zitten we nu echt wel op de max. Een deel van het publiek kan rond middernacht al niet meer normaal op zijn benen staan. Volgens

Voor Speedfest 6 staan er al de nodige namen op de verlanglijst. Bart: “Nog steeds Zeke. Voor mij persoonlijk Obituary, Nashville Pussy en Tech-9.” Bartmann: “Zeke natuurlijk, maar dat gaat waarschijnlijk wéér niet lukken wegens paspoortgelazer. En verder nog een hele waslijst. Om er een paar te noemen: The Devil Dogs, The Hookers, The Dictators,


s will eedfest instigator king Of course the Sp train of speedroc unleash a bullet n grand event. PPSR’s ow anthems at their most nt Blood! is their Wa We m ast new albu be d The three-heade 00 furious by far. 15 an s played more th from Eindhoven ha le lotta rock & roll ho the shows. That’s a w in sight. Crank up d en no s e’ and ther everything!

ANTiSEEN

Life Of Agony

Bartmann: “Ik ben apetrots dat we deze koningen van de destructo rock voor één show naar Eindhoven hebben kunnen lokken. Tere zielen opgesodemieterd!” Peter: “Je hoort om je heen al dat veel mensen vooral deze band willen zien. We laten ze niet voor niks speciaal voor Speedfest invliegen. Dat maakt het bijzonder en ze zullen een hoop mensen verrassen.”

Bart: “Een van mijn favoriete bands toen ik jong was. Een mooie kans om heel River Runs Red nog eens live te ervaren.” Peter: “Inderdaad jeugdsentiment voor veel mensen, maar ze hebben inmiddels ook een nieuwe lichting fans.”

Batmobile Bartman: “Op mijn zestiende begon ik op de contrabas in Bang Bang Bazooka en in die tijd was Batmobile mijn grote voorbeeld.” Bart: “Ze hebben ook een schat aan gruwelijk gave nummers.” Peter: “Het zijn bovendien goeie maten. Ze hadden op Speedfest 3 een enorme impact. Het is een van de beste psychobillybands ter wereld. En dat gewoon van om de hoek!

BugGirl Peter: “Met z’n tweeën rockt ‘t al als een tiet, maar heel misschien komen ze op Speedfest voor het eerst met een bassist erbij. Twee jaar geleden speelden we met BugGirl en Amber was helemaal weg van mijn Drive-OMatic-gitaarpedaal. Ik heb toen gezegd dat ze er een kon krijgen als ze voor ons Down Under een tour zouden regelen. Dat was snel voor elkaar: wij gingen op tour in Australië en Amber speelt sindsdien met dezelfde overdrive als ik.”

Cenobites Bartmann: “Deze Rotterdamse psycho-punkveteranen hadden natuurlijk al veel eerder op Speedfest moeten staan, en na hun laatste superplaat No Paradise For The Damned konden we er helemáál niet meer omheen.” Bart: “Nu kan ik ze eindelijk weer eens live zien, want de laatste keer was volgens mij in LA toen we daar samen speelden. Dat is echt jaren geleden.”

The Devil’s Blood

Crank County Daredevils, The Meteors, Motörhead, Slayer, The Sonics, Hank III, Blood On The Saddle, Doomriders, en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.” De Speedmobile van PPSR is het komende jaar weer een kilometervreter, maar sommige afstanden zijn zelfs voor de bandbus niet te overbruggen. Bartmann: “Japan is helaas even uitgesteld, maar Rusland staat wel op de agenda. En La Réunion, in de Indische Oceaan.” Bart: “We gaan zoveel mogelijk landen aandoen waar we nog niet zijn geweest. En ik wil heel graag terug naar Spanje, wat een superland!”

The 101’s Peter: “Bartmann had ze gezien in het voorprogramma van Nine Pound Hammer en zei dat ze enorm gegroeid waren. Die band moeten we een duwtje in de rug geven.” Bartmann: “Een stel jonge honden uit Eindhoven Rockcity en omstreken, die gegarandeerd iedereen omver gaan blazen. Let op mijn woorden.”

.357 String Band Bart: “Een van de hoogtepunten op Paaspop dit jaar. Om het nog mooier te maken speelden ze daar ook een zootje nummers met Bob Wayne, ze waren toen samen op tour.” Bartmann: “Billy Cook is vorig jaar ook ingelijfd bij de .357 String Band. Daarvoor tourde hij vaak als Outlaw Carnie. Die gast kan met van alles uit de voeten: dobro, mandoline, clawhammer banjo, noem maar op!”

Airbourne Bart: “Rock & roll zoals het bedoeld is! Die gaan de zaal echt platspelen.” Peter: “Ze willen het zelf niet horen, maar toen we op tour waren in Australië zeiden ze daar ook al dat er een jonge, net iets fellere AC/DC was opgestaan. Dat moet een geweldige show worden.”

Municipal Waste Bart: “Dikke vette thrash zoals die vroeger gemaakt werd. Geniaal.” Bartmann: “Deze band probeerden we de vorige drie Speedfestedities ook al te boeken. Helaas zonder succes. Gelukkig belden ze dit jaar zélf.”

The Nomads Bartmann: “Zweedse oer-garagerockers. Maken al dertig jaar rock & roll van de bovenste plank. Geweldige band.” Peter: “Daar zijn we al járen fan van. Tijdens de afscheidsshow van Fifty Foot Combo speelden we met ze in de Vooruit in Gent. Op Sjock heb ik ze ook weer gezien. Die band staat als een huis, gewoon tijdloos.”

Rompeprop Bart: “Eindhovens goregrind-trots. Verplichte kost op speedfest!” Peter: “Dat is zo gruwelijk lekker over-the-top, een beleving om te zien en te horen. Er is geen ontkomen aan. We stonden eens met ze in Dynamo. Daar speelden wij Pelikanenlul van Rompeprop en zij deden Donkeypunch van ons, maar die heet bij hun Donkeyprop.”

The Seatsniffers Bartmann: “Al jaren met voorsprong de beste rootsrock & rollband op deze planeet!” Bart: “Ik ben fan van die band vanaf de eerste keer dat ik ze zag. Ontzettend goed altijd. Ook de drummer is een genot om naar te kijken, iedere keer weer.”

The Sore Losers

Peter: “Momenteel de trots van Eindhoven Rockcity. Internationaal hebben ze al een enorme impact gehad. Selim, de oprichter, kennen we al heel lang, ook van zijn eerdere bands. Die moest er zeker bij. Ze zijn in het buitenland nog bekender dan hier, maar dat gaat snel veranderen.”

Bartmann: “Min of meer herrezen uit de as van het legendarische El Guapo Stuntteam. Wel totaal anders, maar minstens net zo geniaal.” Peter: “Die wilden we echt heel graag erbij hebben. Ze hebben een ontzettend goede plaat gemaakt. Voor Speedfest-begrippen is het niet zo ruig, maar het is wel kwaliteit.”

Dumbell

Triggerfinger

Bartmann: “Hellacopters uit elkaar; Gluecifer uit elkaar; Turbonegro op z’n gat; stop met huilen. Dumbell maakt alles in één keer goed!” Peter: “We speelden in 1996 al eens met Dumbell, die toen met Sonny Vincent op tour waren. Sonny was zo overtuigd van Peter Pan, dat hij vroeg of wij z’n begeleidingband wilden worden.”

Bartmann: “Superband! Wegens succes geprolongeerd! Bart: “Triggerfinger heeft vorig jaar op Speedfest iedereen omver geblazen. Dat gaan ze deze keer effe dunnetjes overdoen, zei hun drummer Mario laatst. Ze doen dit jaar maar twee Nederlandse shows met de nieuwe plaat op zak, en een daarvan is op Speedfest.” Peter: “Ze hebben natuurlijk een enorme spurt gemaakt. Een jaar of zes geleden tourden we door België en toen vonden we het al een bijzondere band. We hebben dus een lange historie samen, en die wordt hopelijk nog veel langer.”

The Exploited Peter: “We willen zoveel mogelijk punkhelden en keer op Speedfest hebben. The Exploited was van de partij op de eerste legendarische editie en we wilden sowieso een band van de oude Britse punkgarde. Bart: “We hebben de afgelopen jaren een paar keer samen gespeeld. Nog steeds een ongelooflijk goede band.”

In Solitude Peter: “De enige band op Speedfest die geen van ons live heeft gezien. Ze zijn bevriend met The Devil’s Blood en we hoorden er zulke goede berichten over dat ze nu de traditonele metal mogen vertegenwoordigen op Speedfest.”

V8Wankers Bartmann: “Onze Duitse Speedrockbroeders. Ze spelen al jarenlang heel Europa plat. Behalve Nederland. En dat moet maar eens afgelopen zijn!” Peter: Ze zijn ontzettend gedreven en helemaal doordrenkt van de scene. Doordat ze overlopen van enthousiasme, werkt het aanstekelijk. Hun zanger, Lutz Vegas, is gewoon één met rock & roll.”


zo 16 jan

Murderdolls

ft. Wednesday 13 & Joey Jordison (Slipknot)

do 27 jan

Pennywise

ma 7 feb

Adler's Appetite za 26 feb (Guns N' Roses) Zakk Wylde & Black Label Society

vr 18 mrt Power of Metal:

Symphony X / Nevermore / Psychotic Waltz e.a.

Melkweg

Lijnbaansgracht 234a Amsterdam

www.melkweg.nl

DRNO-EFFECTS TAKES YOU BACK IN TIME WITH THEIR NEW VINTAGE SOUND GUITAR EFFECTS!

WWW.DRNO-EFFECTS.COM


AC/DC is een godenband. Maar nu beklimt een jonger zootje ongeregeld de berg Olympus om daar ferm aan de deur te rammelen. En als het aan Airbourne ligt, blijft er geen spaander heel van die deur. Of de leden van Rose Tattoo en AC/DC tijdens de jaren zeventig veel hebben opgetreden in het provinciestadje Warrnambool, is niet meer terug te vinden in de annalen. Maar als dat zo is, dan hebben ze daar in ieder geval flink huisgehouden. In 2003 beginnen vier van hun bastaardzonen een rockband met dezelfde mentaliteit als hun voorvaders. En dan is Joel O’Keeffe ook nog eens een seks-expert. Maar daar later meer over. We spreken gitarist David Roads voor hun optreden op de Zwarte Cross. Eerder kon Airbourne volle festivalweides begroeten op Graspop, Rock am Ring en Wacken. De extravagante rockshow is dan ook geknipt voor festivals. De gitarist is relaxt en praat in een onvervalst Australisch accent waarbij de ‘mates’ niet van de lucht zijn. Op Speedfest zal hij zich ongetwijfeld vermaken. “Ik houd ook van clubshows, maar ik zou de feestjes backstage bij festivals niet willen missen. Dronken worden met andere bands is pretty cool mate.” Toen in 2009 No Guts. No Glory. uitkwam, een paar maanden na Black Ice van AC/DC, was dat voor een hele horde muziekjournalisten het teken om Airbourne definitief als troonopvolger

te bestempelen. “Het is natuurlijk geweldig om met AC/DC vergeleken te worden. Iedereen heeft het over een Australisch geluid met bands als AC/ DC, Rose Tattoo en nu ook wij en Wolfmother, maar dat zie ik niet. Allereerst zijn wij ook fans van bands als Mötley Crüe, Motörhead en Judas Priest. Daarnaast wonen wij al sinds 2006 niet meer in Australië. De hele band is naar Amerika verhuisd. In Australië ben je al gauw klaar als band. Maar in Amerika en Europa gebeurt het. Dus wij willen daar zo dicht mogelijk bovenop zitten. Al betekent dat ook dat we constant op tour zijn en bijna alle banden met Australië hebben verbroken. Grabbing the moment, mate.”

“GRABBING THE MOMENT, MATE” Sinds ze de definitieve oversteek uit Down Under gemaakt hebben, gaat het de band voor de wind. Niet alleen stond Airbourne in voorprogramma’s van bands als de Rolling Stones en Motörhead, ook werd hun hit Too Much, Too Young, Too Fast gebruikt voor Guitar Hero. Maar de vreemdste bijwerking van het sterrendom valt de zanger Joel O’Keeffe ten deel. Hij schittert naast onder anderen Danko Jones, Lemmy van Motörhead en Evan Seinfeld van Biohazard als ervaringsdeskundige in het boek Sex Tips From Rock Stars: In Their Own Words. Roads: “De schrijver, Paul Miles, is een fan van ons en vroeg Joel of hij hem mocht interviewen. Wat hij allemaal in de tourbus doet? Everybody’s got their secrets, mate.”

rated party pro’s inject tons of extra juice into straight-up Airbourne’s antics are spreading like a pandemic. The celeb champion of the high voltage style, even though the band hard rock & roll, so Australia will very likely remain world moved on. For those who got the guts, we salute you!

Vier jaar later kijkt hij er anders tegenaan en na het derde album Soul Searching Sun neemt-ie de benen.

Ter gelegenheid van het twintigjarig bandjubileum brengt Life Of Agony het monumentale debuutalbum River Runs Red live van begin tot eind. Hardcore grooves en Sabbathiaanse riffs zullen weer samenvloeien met huiveringwekkende melodieën. Een stel LOA-classics van latere jaren garandeert nog meer koude rillingen. Een mooie link tussen Speedfest en de Persistence Tour, die een dag later stevig zal huishouden in het Klokgebouw. Billy Graziadei van Biohazard speelt op Persistence als tourgitarist van Blood For Blood. Hij was degene die Roadrunner Records tipte over een geweldige band uit New York. Het label sloeg snel toe, haalde Life Of Agony binnen en in 1993 werd River Runs Red op de nietsvermoedende muziekwereld losgelaten. Het blijkt een instant klassieker. Het meesterwerk zou uitgroeien tot een mijlpaal voor talloze bands die melodie aan heaviness koppelen.

zuiver, én hij werd omgeven door een weergaloze band: gitarist Joey Z, bassist Alan Roberts en voormalig Type O Negativedrummer Sal Abruscato. Pro-Pain, destijds nog met drie man, moest alle zeilen bijzetten om niet overschaduwd te worden.

I’VE GOT THIS FEVER BURNING FIST THAT DOES AS I WISH

Na de tweede plaat Ugly onstijgt LOA de underground en trekt massa’s rockpubliek uit alle hoeken. Hoewel het leeuwendeel van de teksten donker van toon zijn, klinkt in Words And Music: ‘At least I have my brothers, my band and my lover. What more could I need?’ Maar dat was 1993, toen Caputo net 20 was.

‘Calling from the underground’ proclameert de tweede track op River Runs Red treffend. De underground sloot de band meteen in de armen. Tijdens LOA’s eerste Europese tour stond het viertal op de bill na hardcoreband The Spudmonsters en vóór Pro-Pain. Bij de vier optredens in Nederland wemelde het van de hardcorefans en metalheads. Zij verwonderden zich over Keith Caputo, de kleine man met de grote stem. De zanger oogde buitenissig maar zijn vocalen waren loep-

Dan komt het merkwaardigste deel uit de LOA-historie: de overgebleven drie leden gaan op tournee met Whitfield Crane, de zanger van Ugly Kid Joe, bekend van de flauwe hit I Hate Everything About You. Nou, zo dacht het publiek juist over hém. Met die nar werd het Laugh Of Agony. De doodsteek voor de band.

In 1994 volgt de eerste van vier optredens op Dynamo Open Air. Daar maakte de band kennis met wat Biohazard omschreef als ‘the Eindhoven hop’, waarbij duizenden tegelijk wild op de maat springen en de grond gaat golven. Lokale seismologen hebben waarachtig een lichte aardbeving gemeten!

anniversary Life To celebrate their twentieth al debut album Of Agony bring the monument in its entirety. River Runs Red back to the stage riffs shall ian Hardcore grooves and Sabbath melodies. g ntin again flow together with hau rantee gua rs yea Some LOA classics from later even more cold chills.

In 2003 is het viertal wijzer geworden en slaat de handen weer ineen. Op het album Broken Valley profileert LOA zich meer als eigengereide rockband. De erfenis van River Runs Red blijft echter rondwaren, wat leidt tot concerten waarbij het complete album de eer krijgt die het toekomt. Eerder dit jaar verscheen het livepakket 20 Years Strong River Runs Red: Live In Brussels, waarop een band in bloedvorm te zien is. Ervaar het nu zelf, Live On Speedfest.


LEGACY STUDIO

HI-TECHNOLOGY - VINTAGE SOUND

In 2006 opende Legacy Studio als een van Neerlands grootste studio’s haar deuren; 200 vierkante meter pure opname-techniek, perfecte akoestiek, ruime keuze uit een groot scala aan microfoons, 32-fader D-control, DynAudio afluistering (Stereo en Dolby 5.1) en nog veel meer! Kijk voor meer informatie op: www.legacystudio.nl

LEGACY STUDIO

HI-TECHNOLOGY - VINTAGE SOUND

Heideroosjes, El Guapo Stuntteam, Grace Jones, Jacqueline (Krezip), Barry Hay (Golden Earring), The Apers, Band zonder Banaan, Nailpin en vele anderen gingen je al voor!


Vijf jaar geleden had The Exploited een ongeëvenaard tourcredo: ‘25 years of anarchy and chaos.’ Destijds bekogelden de hardnekkige Schotten Speedfest met een ziedende set punkclassics. Ditmaal gaat het er minstens zo hard op, met vijf vuile jaren erbij en een nieuwe plaat in de steigers. Barmy Army!

Frontman Wattie heeft weer zin in Speedfest. “Ik hou van Holland. Ik heb het daar altijd naar m’n zin. Je hebt natuurlijk overal goede en slechte mensen, maar in Nederland kom ik altijd de goede tegen.” Dan komt Wattie zeker niet degenen tegen die het geluid van de laatste twee Exploited-platen te veel naar metal vinden neigen. “Laat ze maar zeuren. Het klopt ook van geen kant. We zijn een punkband en zullen altijd een punkband blijven.” Wattie slaat de spijker op de kop, want in 1990 werd hetzelfde al beweerd over

The Massacre, en dat is werkelijk een snoeiharde beukpunkplaat van formaat. De titel van debuutalbum Punks Not Dead is voor Wattie net zo realistisch als in 1981. “Uiteraard, anders zou ik dit niet meer doen. Punk kwam vanuit de arbeidersklasse. Het gaat om opkomen voor jezelf en hetgeen je in gelooft. Je moet vertrouwen hebben in wat je doet. Je hoeft er niet eens erg goed in te zijn, als je er maar plezier in hebt. Ik hoorde eind jaren 70 Johnny Moped en die zanger

Five years ago The Exploited had an unm atched touring credo: 25 years of anarchy and chaos. Back then the rotten Scotts blasted Speedfest with a blistering set of punk anthems. In 2010 it’s the same damn deal, plus five mor e filthy years and a new album in the works. Barmy Army!

klonk verschrikkelijk, maar ik vond het gaaf. Toen dacht ik: dat kan ik ook!” Sindsdien is Wattie nooit meer opgehouden met ageren tegen politie, religie, huichelarij, onrecht, oorlog en de overheid. In de jaren 80 was premier Thatcher zijn doelwit in meerdere teksten, al vindt hij de liegbeesten die nu regeren nog een slag erger. “Thatcher was a bit of a cunt, maar ze was tenminste wel eerlijk.”

“DE ZANGER VAN JOHNNY MOPED KLONK VERSCHRIKKELIJK, MAAR IK VOND HET GAAF. TOEN DACHT IK: DAT KAN IK OOK!” Als geboren Schot heeft Wattie een heerlijk wrang gevoel voor humor. In Argentinië riep hij op het podium dat de Falkland-eilanden altijd in Britse handen zullen blijven. Er brak daar geen oorlog uit. Dat gebeurde zeven jaar terug wel in Montreal. The Exploited en Total Chaos probeerden Canada in te komen, maar beide bands werden teruggestuurd door de douane. ‘s Avonds stonden er zo’n 800 punks voor gesloten zaaldeuren. Toen eindelijk bekendgemaakt werd dat het concert was afgelast, begon de meute prompt te rellen. Het resultaat mocht er zijn: acht auto’s uitgebrand, dertig auto’s over de kop of zwaar beschadigd en de schade aan gesneuvelde etalageruiten liep in de duizenden dollars. Wattie kon hun woede wel begrijpen. “Volgens mij hebben ze maanden gewacht tot ze ons konden zien. In mijn jonge jaren reisde ik ook vier of vijf uur om een band te kunnen zien. Als je dan op het laatste moment te horen krijgt dat ze niet komen, ben je natuurlijk pisnijdig. Maar ja, de boel slopen lost ook weinig op.” En dat zegt een ex-beroepsvandaal … Hij sloopt nu vooral trommelvliezen, want de schreeuw van Wattie blijft een perfecte punkstrot.

Vanuit North Carolina komt ANTiSEEN met Southern punk de Lichtstad in lichterlaaie zetten. Sinds 1983 vuren The Badwill Ambassadors hun destructo rock af met schijt-aanalles-mentaliteit. Deze pro-wrestling hardliners zijn bloedserieus en goed gek tegelijk. Joe Young speelt gitaar alsof het een bulldozer is en spreekstalmeester Jeff Clayton heeft een brok beton in de keel. “Wanneer je 27 jaar achter de rug hebt in een band, zoals Joe en ik, is het lastig om een specifiek hoogtepunt te noemen. Als ik toch moet kiezen, dan is het de keren dat we met de Ramones hebben gespeeld, onze allergrootste invloed. Wat me ook bij zal blijven is samenwerken met karakters als GG Allin, Hank III, Jeff Dahl, Joe Buck en nog veel meer anderen. Verder blijft het fantastisch om de wereld te zien en toffe mensen te ontmoeten. We genieten er ook van om klootzakken tegen te komen, zodat we iemand hebben om als pispaaltje te gebruiken.” “We zijn opgegroeid met pro-wrestling. We zagen onze opa’s ernaar kijken en boos worden en tegen de tv vloeken. Het maakt net zoveel deel van mij uit als mijn muzikale invloeden. We leerden wat het vergt om een showman te zijn door te kijken hoe de worstelaars in de ring stapten en door het volgen van de interviews. Jullie godverdomde eurotrashers moeten je eindelijk eens realiseren dat het de sport van koningen is!”

ANTiSEEN has to be seen to be believed. Since 1983 this mob fires off destructo rock with an all-in GG mentality, no shit. The North Carolina diehards will light up Lighttown with certified Southern punk. As pro-wrestling hardliners they are bloody serious and stark ravin’ mad to the same trash degree. “In de begindagen van ANTiSEEN moest ik vaak naar het ziekenhuis na een show. Nu ben ik een ervaren professional die precies weet waar-ie mee bezig is. Maar laat geen van jullie europee-ons dit thuis proberen! Ik heb voor 27 jaar aan littekenweefsel op mijn voorhoofd opgebouwd. Tegenwoordig moet ik er veel harder op slaan om nog wat sap uit die meloen te krijgen.” “De passie voor wat we doen is wat ons gaande houdt. It sure as fuck ain’t the money!

We zijn nog steeds écht pissed off! Misschien komt dat bitter over op onze leeftijd maar het is waar, hoewel het niet betekent dat we geen aardige gasten zijn. En, ik moet zeggen dat we gewoon koppig zijn. Als we denken dat ook maar één persoon blij zou worden van ANTiSEEN’s einde, zullen we doorgaan, alleen om te jennen.” “Speedfest is onze enige show in Europa dit jaar. We komen met de beste stripped down, bare bones rock & roll op de planeet. Rock &

roll is geboren in het Zuiden en wij ook… The REAL South. We zijn van plan om zó hard te bulderen dat ze het thuis kunnen horen. En ik kijk reikhalzend uit naar The Nomads! Hell, ik denk dat het een geweldige dag wordt van begin tot eind. Wat meer kan een rock & rollfan zich wensen?”

IT SURE AS FUCK AIN’T THE MONEY!


SOZ Concerts Management - Boekingen - Uitgeverij International - Concepts & Marketing

Al and the Black Cats - AmenRa - Beukorkest Bökkers Dut Normaal - Charlie Jones’ Big Band - Cords - Dishking Electric Eel Shock - Fokofpolisiekar - Guido Belcanto Hallo Venray - Macronizm - Mad Sin - Monolithic Paceshifters - Peelander-Z - Peter Pan Speedrock Romeo Must Die - Shaking Godspeed - Stuurbaard Bakkebaard Sunnpimp - Supermannen - The Other - The Exploited The Saint Alvia Cartel - The Shavers - Treekillaz” Actuele informatie en tourdata: www.sozconcerts.nl tel. (038) 36 36 103 - info@sozconcerts.nl


Sonische helden uit Zweden met meer jaren op de teller dan The Hives en Gluecifer bij elkaar. Hun vermaarde garagepunk blijft rond de wereld fuzzen in al zijn glorie. Dat The Dictators, The Nitwitz en Electric Frankenstein meewerkten aan een tribute-album voor The Nomads, geeft de songs nog meer glans. In 2011 vieren The Nomads hun dertigjarig bestaan. Dat hadden ze absoluut niet voorzien toen het baanbrekende Where The Wolf Bane Blooms in de steigers stond, vertelt zanger-gitarist Nick Vahlberg. “Tijdens de opnames voor ons debuutalbum hadden we allesbehalve hoge verwachtingen. We waren stomverbaasd dat de plaat zo goed werd ontvangen over de hele wereld. Het feit dat we er 27 jaar later nog steeds zijn, is eigenlijk te bizar voor woorden.” Ook bizar is dat meerdere van de beste Zweedse bands die in de voetsporen van The Nomads traden - bijvoorbeeld The Strollers en The Hellacopters - ondertussen alweer zijn opgeheven. Nick weet waarom The Nomads dat lot bespaard is gebleven. “Daar is een heel simpele reden voor: de band is jarenlang voor geen van ons een fulltimeberoep geweest.” Dat verklaart een hoop, al houden de Backyard Babies het ondertussen ook al dik twintig jaar vol. Maar in het circus van touren-opnemen-touren kan de inspiratie wel eens opdrogen. Ain’t No King Of Rock ‘n’ Roll (het gave Nomads-nummer op de splitsingle

s under their belt than The Sonic heroes from Sweden with more year mount garage punk is still Hives and Gluecifer combined. Their para The Nomads tribute album fuzzin’ around the globe in all its glory. The Dictators. Give praise, features the likes of The Hellacopters and rocks! or Handsome Dick Manitoba will master your

met The Zeros) schijnt in eerste instantie geschreven te zijn voor de Backyard Babies. Nick geeft uitsluitsel. “Ja, dat is waar. Enkele jaren geleden hadden ze moeite om met nieuw materiaal op de proppen te komen. Ze vroegen Björne, onze bassist, of hij een handje kon helpen. Blijkbaar vonden ze de tekst niet goed!” Wie weet heeft dat The Nomads aan het schrijven gezet. Van hun wereldnummers zijn er nooit te veel en vorig jaar lagen er al vijftien klaar. Nick heeft schitterend nieuws: “Wonder boven wonder zijn we een plaat aan het opnemen! Chips Kiesbye [o.a. Hellacopters]

is de producer en we hopen volgend jaar een nieuw album uit te hebben.”

“DAT WE ER NOG STEEDS ZIJN, IS EIGENLIJK TE BIZAR VOOR WOORDEN” Het is te lang geleden dat The Nomands in Nederland waren, dus hun optreden op Speedfest komt als geroepen. Het brengt tevens een festival uit 1984 boven bij Nick. “Het eerste Nomads-optreden buiten Scandinavië

Vorig jaar was deze almogende rock-drieëenheid een van de Speedfesthoogtepunten, dus een welkome terugkeer staat buiten kijf. Aan deze kant van de oceaan is er geen groove zo zwaar wellustig als het raffinement van deze zuidelijke connaisseurs. Excelsior Recordings huist in Hilversum, maar haalt tegenwoordig de lekkerste vissen uit de Vlaamse rockvijver. Het label lanceerde luttele weken na de debuutplaat van The Sore Losers ook het derde Triggerfinger-album: All This Dancin’ Around. Voor de opnames werd de bandpot leeggekieperd en toog het drietal naar de gerenommeerde Sound City Studios in Los Angeles. Daar werd hun smeuiige livesound opgevangen door geluidsdokter Greg Gordon. Hij werkte eerder met Engelse en Amerikaanse gitaargezinden waarvan men wellicht heeft gehoord, zodat toch een mooi rijtje ontstaat: Oasis, Slayer, Triggerfinger! Zet melodische branie van de eerste tegen de intensiteit van de tweede in de geest van Masters Of Reality, en je hebt nog maar een fractie te pakken van de muzikale rijkdom op All This Dancin’ Around. Met zo’n topplaat op zak is het predikaat travelin’ band nog sterker toepasbaar op de

Our Belgian companion s of Triggerfinger al so have a new record out. La st year this mighty ro ck trinity was one of the Speed fest highlights. This band gets bigger and better all the is beyond question. We time, so a welcome return st of the Atlantic th ere’s no groove as lustful as the massive refinemen t of these southerners.

Onze Belgische vrienden

van Triggerfinger hebben

was in Rotterdam, tijdens Pandora’s Box. Daaraan heb ik zeer goede herinneringen, dat was echt heel bijzonder. We genoten ervan om samen te spelen met zo veel van onze helden, zoals Johnny Thunders, The Gun Club en The Lyres. Daarna hebben we meerdere voortreffelijke clubtours in Nederland gedaan en het is mooi om er nu weer eens terug te komen. Wanneer de nieuwe plaat is verschenen, zullen we proberen om wat vaker live te spelen. Ik kijk er alvast naar uit om mede-oudgedienden ANTiSEEN weer eens te begroeten, want de laatste keer was een jaar of twintig geleden.”

Belgische band. De ganse Benelux wordt platgespeeld, terwijl de rest van Europa aan de deur klopt. En daar zal het niet bij blijven, immers de beste Triggerfinger-beleving is live. Wanneer aanjager Ruben Block en bastodont Monsieur Paul samenspannen met de slagkracht van Mario Goossens, staat er een band die zijn weerga niet kent. Alsmaar meer toehoorders gaan mee in de extase, merkt Ruben. “We mogen niet klagen wat betreft fijne concerten in het afgelopen jaar. We hebben op het ene na het andere waanzinnige festival gespeeld. Een meegaand en uitbundig publiek helpt wel en kan een extra kick geven, alhoewel een publiek dat uit de hoogte en ongeïnteresseerd reageert ook kan resulteren in zeer goede concerten, omdat je je daar soms aan irriteert en die energie weer in de performance steekt.”

HERE WE COME AGAIN ON A SATURDAY NIGHT, WITH YOUR FUSSIN’ AND YOUR FIGHTIN’ WON’T YOU GET ME TO THE RHYME Hoe dan ook, Triggerfinger lijkt elke toonladder naar de hemel te zenden alvorens er noten van te plukken. Steevast in stemmig zwarte snit, alsof ze ermee willen aanduiden dat de klankkleuren van rhythm & bluesrock & roll al bont genoeg zijn. Ruben noemt ten slotte nog een detail waarmee de drie maatgevers zich onderscheiden van het gros der heavy groovers. “Soms zit er bij ons nét een scheutje meer James Brown in ...”


soon:

: g n i t e e M l a t e or M t a n e e r v K o h + d l n a i t e r o c e d M 18 + iM s 17 dec + u it v t n i a s + M e ll + Mayh o.a. M o o n s p e an b i l a c + K r o w l i o ns + s i a M e r t a h t l l a 21 dec ers s o l e r o s e h t : n e Ming a l v e d n e M M a l v 07 jan arty: c lu b fias c o p r te f a z e M na + ar q u ette s + n o e xan s e t l l a t g n 13 jan n e g ativ o l + s te o r e M e h t . .a o : n o i s a i nv y l l i b o h c y s p b e f 9 0 check: ff 11 fe b d e w o l ti ca c r a a r.nl t a a n a o n s e f t f r M .e 8 2 w w w at 2 9 apr d e sta eaKs 12 M e i b e atst 2 6 M e i M aya n rti s o M o i t a t l a s v o n 4 2


Municipal Waste kan de hel leegdrinken en dan nóg een strakke set vol hardcore thrash neerzetten. Hun felle crossover heeft ferme roots in de jaren tachtig, terwijl ze vandaag de dag de stijl domineren. Reken er maar op dat deze Virginians een extra dosis snelheid in Speedfest jagen.

nieuwe lichting. “Ik vrees dat het een trend is. Wij hebben het ook niet uitgevonden, maar bands als The Waste en Toxic Holocaust doen dit al meer dan tien jaar omdat we er gek op zijn. Ik hoop dat die bands oprecht zijn en het niet doen omdat thrash momenteel zogenaamd cool is.” Aan ‘cool zijn’ heeft The Waste een broertje dood. Ze hebben The Wizard van Black Sabbath dronken gevoerd met de beerbongs van Mucky Pup en sinds-

dien is het bal. De titel van conceptalbum The Art Of Partying is tekenend, want feesten kunnen ze, zowel op als naast het podium. Of op het dek van de veerboot naar Finland, met een crowdsurfende Tony die haast in de ijskoude zee belandde. En tijdens de tour met Gwar brak de zanger middenin een optreden een been. Hij maakte de tour af in een rolstoel. Dat soort idioterie kan evengoed gebeuren als er geen alcohol in het spel is, weet gitarist Ryan Waste: “Iedereen kan feesten, daar hoef je niet eens voor te drinken.” Naast al het vertier maken ze ook even strakke als snelle thrashcore-krakers met een

gemiddelde lengte van zo’n twee minuten. Dat kan niet anders, verklaarde Tony tegen Thrasher Magazine. “Municipal Waste heeft ADD, wat bij ons staat voor attention deficit destroyer. We kunnen geen lange nummers maken, omdat we veel te snel verveeld raken. Wie wil er nou horen hoe dezelfde riff keer op keer wordt herhaald? Dan ga ik liever een pizza eten of met m’n pik spelen.” Op Speedfest hoeven ze zich in ieder geval niet te vervelen. De dag erna evenmin, ook al staat er dan geen optreden gepland. Municipal Waste kan dus mooi een kijkje nemen bij de Persistence Tour, want daar speelt D.R.I.

Er zijn hele volksstammen die de eighties vervloeken, vanwege de vele klankbagger die het decennium heeft voortgebracht. Dat soort mensen zijn doorgaans verwaande muzieksnobs of makke schapen die sowieso alleen maar vreten wat de media ze voert. De ware liefhebber weet wel beter. Er broeide van alles in de underground. Zo ook begin jaren 80 in de States, waar thrashpioniers als Slayer en Exodus gelijktijdig opkwamen met hardcorebands die metal geen scheldwoord vonden, waaronder Suicidal Tendencies en D.R.I. Municipal Waste raast daarop verder met de furieuze Venice-metal van No Mercy en Uncle Slam in de bagage. En dat vanuit Richmond, aan de andere kant van het land.

“WE KUNNEN GEEN LANGE NUMMERS MAKEN, OMDAT WE TE SNEL VERVEELD RAKEN”

Municipal Waste can drink hell dry and still manage to play a damn tight set of hardcore thr ash. Their fierce crossover has firm roots in the eighties, while they rule the style in this day and age. These Virginians are gun g-ho to bang metallic speed into Speedfest.

Thrash is echter overal, zo blijkt weer uit de huidige opleving in de VS. Zanger Tony Foresta blijft vooralsnog sceptisch over de

met het onvolprezen werk van Roky Erickson, voelt SL zich thuis bij de black metal van Watain. “We hebben al enkele jaren een zeer sterke onderlinge band en ik ben in de wolvenroedel geaccepteerd als een van hen. Tijdens deze tour heb ik natuurlijk niet de eindverantwoordelijkheid en dat is wel prettig. Ik zie het ten dele ook als een paradoxaal rustmoment. Ik ben me nu al mentaal aan het voorbereiden op de opnames van een nieuwe TDB-schijf. Deze moordtocht helpt me daar ontzettend veel bij. Verder is het een privilege om met deze band en hun fenomenale crew op pad te zijn.”

foto: Mike Nicolaassen

“DE VERSPLINTERING VAN STIJLEN IS OOK EEN PAD RICHTING de CHAOS”

In het universum der occulte rock wordt The Devil’s Blood een gevestigde naam, die in de States al mocht openen voor het machtige Pentagram. Bezwerende klanken vanuit een psychedelische onderwereld, met goedkeuring van de gehoornde opperbaas. SL is het brein achter The Devil’s Blood. De gitarist heeft een lange weg afgelegd langs hardcore, rock en metal, in bands die voortijdig ter ziele gingen. Daar staat hij nog zelden bij stil. “Ik heb veel gedaan waar ik niet 100 procent achter stond. Dat is nu voorbij. The Devil’s Blood is mijn boodschap en die

draag ik met veel plezier en toewijding uit, overal en te allen tijde. Muzikaal is dit de taal die ik spreek.” Daaromheen is de benadering beeldend: een bloedrood besmeurde band die naast de vrouwelijke vocalen geen woord tot het publiek richt. Dat moet niet verkeerd worden opgevat, meent SL. “Het theatrale aspect heeft als doel op zich geen plaats binnen The Devil´s Blood. Echter, het kracht bijzetten door middel van licht, geluid en decor kan werken om een bepaalde staat van geest te bereiken. We hebben tot nu toe bijvoorbeeld gewerkt met videoprojecties en achtergrond-

koren. Wellicht zullen we sommige van deze dingen toe proberen te passen op Speedfest. Verwacht een duister en plechtig ritueel, gericht op het openen van poorten in de psyche van de mensheid. Poorten die energieën van ‘de andere zijde’ toelaten hun kracht te uiten binnen deze schurftige wereld, ten einde de adem van God te doen stokken en de chaos te laten overheersen.” Tot en met 4 december propageert SL chaos met Watain. Als invalgitarist bij het Zweedse Satansgebroed trekt hij een maand door Noord-Amerika. Hoewel The Devil’s Blood geen metalband is en meer gemeen heeft

Die nieuwe plaat zal volgens SL “velen van TDB doen vervreemden en vele nieuwe maniakken tot ons richten.” Voor het zover is, staat Speedfest nog voor de deur. SL heeft er goede herinneringen aan. “Ik heb er The Dwarves gezien, wat natuurlijk geweldig was! Ook vond ik het heerlijk Backfire! te zien toen ze er hun opwachting maakten. Dit jaar wil ik In Solitude zien. Het is een mooi festival waar de nadruk niet licht op een stijl maar juist de versplintering van diverse stijlen. Dat is ook een pad richting de chaos.”

The only Dutch band ever to open for the legendary Pentagram in the USA. Indeed, The Devil’s Blood are rising high in the realm of occult rock. Eerie sounds from a psychedelic underworld with Satan’s stamp of approval. Their stage ritual is equally striking, featuring female singers and blood-red looks.


Een wereldwijd fenomeen, nog altijd onovertroffen na 27 jaar kuiven over de kling rocken. Toen de Batmotriade het derde Speedfest op stelten zette, riep Mad Sin-voorman Köfte: ‘Ze zijn beter dan ooit!’ En deze keer overdreef hij niet eens. Batmobile kust geen kont maar geeft je een schop onder je psychobillies. In deze Q&A neemt voorman Jeroen Haamers namens Batmobile alvast een voorschot op Speedfest. “Verwacht ouwe mannen, die zich aanstellen. Rock & roll zoals die tegenswoordigs niet meer gemaakt wordt, herrie uit mijn ouwe doos. Volgens mij zijn we nog altijd bovengemiddeld origineel; zet ons op een festival en mensen onthouden ons in de regel wel. Het is simpel: we spelen high speed rockabilly, psychobilly ook wel genaamd, B-music zoals wij zelf zeggen. Ben je de weg al kwijt?”

“WE DACHTEN DEZE KEER ROLLATORS EN STEUNKOUSEN HET PUBLIEK IN TE FLIKKEREN”

Het kan nog gekker: voor één show op een cruiseschip vol levende inktpotten naar Californië worden gevlogen. “Dat was heel cool. Ik blijf het gaaf vinden dat drie mennekes uit de provincie, optredens van formaat mogen doen op illustere plekken als de Queen Mary in Long Beach. Overigens zijn we weer uitgenodigd voor de tattooconventie in 2011!”

Batmobile speelt meer dan eens een cover van Cross Contamination, het splitalbum met Peter Pan Speedrock. Zijn er andere bands waarmee je zo’n plaat of een single zou willen maken? “Ik zou best eens met Lemmy iets willen opnemen. Maar een snoeiharde single met Dries Roelvink moet ook kunnen … Lemmy’s rockabillyband The Head Cat zou ik graag op Speedfest zien, maar dan wel als ik een moppie mag meedoen met Lemmy on stage. Dit jaar zijn er weer topbands te zien. Ik heb zelf altijd zin in een potje

PPSR, maar als ik de kans krijg, ga ik zeker Triggerfinger en The Seatsniffers checken.” Onlangs is jullie officiële flesopener, ofwel de Batmopener verschenen. Een voorbode van nieuwe releases? “Binnenkort verschijnt er een vinylsingle op een Frans label met akoestische opnames van ons. Is wel geslaagd dingetje denk ik. Verder geen grootse plannen, misschien nog eens een livedvd’tje uitbrengen of een nieuw albumpje. We zien wel hoe het op ons afkomt.”

strong A worldwide phenomenon from Holland, still going obile Batm When ion. after 27 years of rockin’ quiffs to obliv d yelle e Köft tman fron rampaged the 3rd Speedfest, Mad Sin time this And ’ been! out: ‘They’re better than they’ve ever your billy around he didn’t even exaggerate. You can bat ass it’s gonna be a blast!

Altijd! Hoe voelt het om mensen in het publiek te zien die nog lang niet geboren waren toen Batmobile begon? “Ja, da’s wel lachen. Kids bij onze shows die in 1995 geboren zijn, toen gingen wij voor de zoveelste keer naar Japan. Maar goed, de jeugd heeft de toekomst zei m’n ouwe grootje altijd, dus hoe meer kids het gaaf vinden, hoe langer wij jullie blijven lastigvallen met Batmobile.” In 2008 had Batmobile een knotsgekke actie door honderden knuppels de zaal in te smijten. Ditmaal weer een dwaze verrassing in petto? “Om bij het thema van dit stuk te blijven, dachten we deze keer rollators en steunkousen het publiek in te flikkeren.”

Cenobites zijn psychobilly hellraisers, die hun geluid optuigen met punk en metal. Als een Motörhead met een contrabas in een Hammerhorror, rockt deze band griezelig goed van Rotterdam tot Rio. Peter Vogeli, de goedlachse basman, reist niet alleen stad en land af met de Cenobites. Ook als festivalganger gaat hij naar bijvoorbeeld Sjock en Graspop, dus het Klokgebouw weet hij inmiddels wel te vinden. “Het mooie

aan Speedfest is de combinatie van verschillende stijlen, met favorieten uit mijn platenkast. Vaak is op een festival maar één muziekstijl vertegenwoordigd en ga ik me redelijk snel vervelen. Op Speedfest zie ik meestal ook een paar bands die ik nog niet ken. Er zullen ook mensen zijn die de Cenobites voor het eerst tegenkomen, maar die hoeven niet terug te deinzen voor onze doorgeëvaluerde psychobilly. Daarin verwerken we velerlei invloeden, van pyscho naar punk en metal. We geven een knallende rockshow; geen verf

en verkleedpartijen, hard en puur, no bullshit.” Nadat het vorige Cenobites-album Snakepit Vibrations was verschenen, gebeurde een uiterst merkwaardig ongeval. Tijdens een tour in Frankrijk was de band betrokken bij een aanrijding met een reptielencircus. Snakepit Vibrations indeed! Dat kan geen toeval zijn, dus niet vreemd opkijken als binnenkort de nightliner van The Damned wordt geramd door de bandbus van de Cenobites; hun recente plaat heet namelijk

Cenobites are psychobilly hellraisers, fattening their sound with punk and metal. Like a Motörhead with a doghouse bass in a Hammer movie, this band rocks shivers down spines from Rotterdam to Rio and beyond. Their rendition of Venom’s Black Metal is even more frenzied than the original. Wrecking!

No Paradise For The Damned. Naast een hele batterij nieuwe Cenobijters van de bovenste plank, staan daarop even verrassende als geslaagde covers van GG Allin en Venom. Vogeli steekt zijn bewondering niet onder stoelen of banken. “Veel mensen denken bij GG Allin alleen aan zijn smeerpijperij - ook leuk! - maar zijn debuutalbum met The Jabbers is een verschrikkelijk goede rockplaat. Het nummer Don’t Talk spreekt boekdelen en is geniaal in zijn eenvoud.”

WE COVEREN VENOM OMDAT VOORAL DUITSE PSYCHO’S ONS ‘TE METAL’ VONDEN Black Metal van Venom blijkt te zijn bewerkt om de draak te steken met puristische zeikobillies, “Die cover is tot stand gekomen nadat vele, voornamelijk Duitse psycho’s Cenobites niet tof vonden omdat we ‘te metal’ waren. Dan kan je het krijgen ook! Heerlijk om de recensies van de laatste plaat te lezen, waarbij ze niet weten welke kant ze ermee op moeten. Buiten dat is Black Metal natuurlijk een geweldige klassieker. Veel psychobands houden vast aan een klassiek psycho/rockabilly-geluid of doen naar mijn mening te vaak een van hun favoriete bands na, waardoor je weinig verrassends hoort. Niet dat wij iets nieuws ontdekt hebben, maar erg gangbaar is het ook niet.” Evenmin gangbaar op No Paradise For The Damned is de gastrol van Sparky, de markante frontman van psychobilly-instituut Demented Are Go. In twee nummers is zijn hamerende horrorstrot scheermesscherp te horen. Dan is natuurlijk de hamvraag of Sparky dat ook op Speedfest gaat doen. Bij Vogeli gaat opeens een lichtje branden. “Goed idee. Ik zal ‘t hem eens vragen!”


Dit snaartuig uit Milwaukee brengt bluegrass met een punkmentaliteit. Dreigend als het tempo daalt, een wervelwind als het bliksemsnel gaat. En ze hebben geen drums nodig om de spijker op z’n kop te slaan. De .357 String Band heeft in de lage landen zat vrienden gemaakt door jaarlijks een reeks zinderende optredens te geven. Of het nu is in een hete kroeg of in en volgepakte Paaspop-tent, hun akoestische klasse heeft vaak meer impact dan een rockband met alles op tien. Banjospeler Joe Huber is tevens een van de leadzangers. Hij noemt het grote verschil tussen optreden met honkytonk-held Wayne Hancock en de punkbeesten van ANTiSEEN: “Bloed, vooral bloed! Nee, zonder gekheid, we hebben geluk dat we het podium kunnen delen met zowel Wayne als ANTiSEEN. Punk en bluegrass zijn naar elkaar toegegroeid, waardoor het publiek evenveel van beide genres kan genieten op één avond. We passen ons niet aan en doen gewoon wat we doen, ongeacht met wie we optreden.” De roots- en bluegrassbands met leden uit de punkscene schieten tegenwoordig als paddestoelen uit de grond. Daar zitten hele goede bij, maar ook koekenbakkers die er bar weinig van begrijpen. Joe denkt er het zijne van. “Sommige beginnelingen hebben oogkleppen op en nemen aan dat het alleen maar gaat om zuipmuziek met opgestoken middelvinger. Dat wordt tot vervelens toe herhaald en voor je het weet is het de waan van de dag. Als je dan eens een nummer zingt dat

This Milwaukee mob can Rosco of his tail. An ac play faster than General Lee shakes ou likes. Uprooting Amer stic inferno to raise pitchforks and the icana and planting it on a slower pace, the .35 7 String Band bring on punk soil. Even at hellfire harmonies. This is bluegrass unde r black skies.

niet gaat over jezelf de vernieling in zuipen, zeggen ze dat de scherpe kantjes eraf zijn. Klinkklare onzin!”

spelen, dus het is goed om hem eens aan het werk te zien.”

Op Speedfest zal sowieso het glas geheven worden op de .357 String Band, daar is geen lofzang op alcohol voor nodig. Joe heeft ook een paar namen waarop hij wil proosten. “Ik ben reuzebenieuwd naar het hele gebeuren, maar The Exploited heb ik vreemd genoeg nooit eerder kunnen zien. ANTiSEEN is natuurlijk de absolute standaard voor Amerikaanse excellentie. Batmobile wordt ook de eerste keer voor mij. Eric, hun bassist, komt altijd langs als we in Nederland

“ANTISEEN IS DE ABSOLUTE STANDAARD VOOR AMERIKAANSE EXCELLENTIE” Joe grijpt tevens de kans om de bazuin te steken over een stel bevriende bands. Alleerst The Goddamn Gallows, die een punkbrug slaan tussen radicale americana

Op de nieuwe PPSR-plaat We Want Blood! staat een zinderende versie van It’s About You, oorspronkelijk van The Seatsniffers. Een treffend eerbetoon, aangezien de Belgische band zijn derde lustrum viert in de Europese rootsrocktop. Van country tot rockabilly en rhythm & blues, deze vaksnuiters beheersen het tot in de puntjes. Genieten geblazen! Zanger-gitarist Walter Broes heeft de Eindhovense studioversie van It’s About You nog niet gehoord, maar stond met de band afgelopen juli wel op Sjock, het gaafste festival van Vlaanderen. Daar bracht Peter Pan Speedrock het nummer live, tot genoegen van Walter. “Ik had een brede, trotse grijns op mijn smoel van oor tot oor.” Op Speedfest gaat hij wederom PPSR bekijken, en ook The Nomads en Triggerfinger. Die grijns kan Walter trouwens net zo goed opzetten als The Seatsniffers hun songs spelen. Dat doet het viertal bijzonder vloeiend en schijnbaar met het grootste gemak. “Na een kleine tweeduizend concerten, voelt het best makkelijk ja”, erkent Walter. “We voelen mekaar bijna telepathisch aan. Het zou ook een beetje raar zijn als dat niet zo was na al die tijd.” ‘Met je tijd meegaan’ is echter wat anders. Walter heeft er lak aan. “Als de paar grote multinationals die de media beheren niet iedereen kunnen overtuigen van het waanidee ‘nieuwer = beter en

The new PPSR platter We Want Blood! boasts a choice version of It’s About You, a Seatsniffers original. A striking tribute, since the Belgian band has been at the top of European roots rock for fifteen years, and counting. From country to rockabilly and rhythm & blues, these aces stack up to the finest in style.

en psychobilly. Dat doen ze tegenwoordig met banjo- en mandolinespeler Jayke Orvis, voorheen van de .357 String Band. “Jayke past perfect bij The Goddamn Gallows. Ze zetten een weergaloze liveshow neer, die op Speedfest zeker in de smaak zou vallen. Evenals Los Duggans met hun volmaakte metalfolk; denk aan Slayer meets Doc Boggs.” Eerder dit jaar trokken de .357 String Band en Bob Wayne zegevierend door Europa. De Outlaw Carnie zette in 2008 de Thrashers Stage al op z’n kop. De geruchtenmolen draait nu op volle toeren, want naar verluidt is Bob in de buurt op 11 december …

interessanter’ om meer product te verkopen, is dat een goeie zaak. Verplaats het idee naar klassiekers in film, literatuur of schilderkunst - of eten! - en je ziet gelijk in hoe volslagen belachelijk en krampachtig het is. Er zijn in ‘het verleden’ veel dingen gedaan die anno 2010 eigenlijk een stuk frisser, origineler, mooier en opwindender zijn dan veel eigentijdse dingen. Verwar dit alleen niet met conservatief zijn, want daar heeft het hoegenaamd niks mee te maken!”

“MIJN TROUWE GUILDGITAAR WORDT DIT JAAR 48 EN VERTOONT MINDER OUDERDOMSKWAALTJES DAN IKZELF!” Dat laatste geldt tevens voor de vintage apparatuur van Walter, om meerdere redenen. “Nieuwe spullen zijn heel vaak gemaakt als dvd-spelers, auto’s, microwave-ovens; goedkoop, net goed genoeg om te gebruiken, en bedoeld om na een tijd weg te gooien en te vervangen. Instrumenten en versterkers van voor ongeveer 1970 klinken vaak beter, en zijn meestal built to last. Mijn trouwe Guild-gitaar wordt dit jaar 48, en gezien de omstandigheden vertoont-ie minder ouderdomskwaaltjes dan ikzelf!” Dan kan Walter waarschijnlijk nog wat leren van de 73-jarige Wanda Jackson. The Seatsniffers hebben de rockabillydiva al meerdere keren begeleid tijdens memorable optredens. Hopelijk gaan we dat vaker meemaken. “Er staat niks op de agenda, maar beide partijen vinden het erg leuk, dus dat komt er nog wel van! Zeer vereerd om met iemand als Mrs. Jackson te spelen. De term ‘levende legende’ wordt nogal losjes gehanteerd de laatste tijd, maar zij is er echt een!”


Amber Spence rockt harder dan verreweg de meeste gitaarmacho’s. Tijdens een tour Down Under zag Peter Pan Speedrock de stuntvrouw van BugGirl ook volharden op andere fronten. Amber geeft een sprekend voorbeeld. “Vier dagen achtereen wakker blijven, alleen maar rijden en rocken, rijden

BLOOD, SWEAT & BEERS Het wordt dus een hartelijk weerzien voor Amber en haar slagwerkbroer Clinno. Ze kijkt tevens uit naar Airbourne. BugGirl heeft immers nooit eerder met hun ex-landgenoten op de poster gestaan. “Nee, maar ze zijn fucking geweldig! In onze stamkroeg in Wollongong hebben we ooit gezien hoe Joel O’Keeffe een bier voor zichzelf inschonk ... terwijl hij een gitaarsolo speelde! We zijn apetrots op Airbourne en dolblij dat we met hen op Speedfest staan. Ze gaan de boel aan gruzelementen blazen!”

Mexico en Rusland zijn nog grotere beerputten sinds Rompeprop er is geweest. De goregrind van deze bloedgroep is geïnfecteerd met splatterporno, botte spot en pelikanenpikken. Hiermee vergeleken lijkt death metal radiovriendelijk. Rompeprop rost de kop van je romp De introtape van Rompeprop is Komkommertje van The Heinoos, oorspronkelijk een schuin wijsje van Betsy & Jo uit de jaren 60. Het vormt een schreeuwend contrast met Rompepropvol kabaal schoppen. “Een dikke bak herrie met hier en daar wat hoge tonen en een kletterende gorgelstrot. Een hoop bloed en botten en natuurlijk wat dansjes”, aldus grunter-gitarist Dente. Hij schakelt een paar tellen over op plat Eindhovens: “Zorg da ge zat bent, dan is het nog leuker! Goregrind is lekkere downtuned polka-gaserop-zuipmetal met een vleugje Vader Abraham.”

GRINDHOVEN GORECITY BugGirl rocks like Girlschool snuffed the tilted line between AC and DC at a Nashville Pussy barbecue. Last year they stormed Australia with Peter Pan Speedrock. Now the two-piece road machine gears up for Speedfest, while rumors mention a superhero bassist from Texas joining them …

De splitsingle van Peter Pan Speedrock en V8Wankers bewees in 2008 al dat de petrolheads uit Hessen op Speedfest thuishoren. Deze rockequivalent van een muscle-car gooit alle remmen los, als een Motörheadbanger met een old school Rose Tattoo die de Reeperbahn in de rook zet door een 69 Roadrunnerburnout. Kraut it out loud! Auto’s en tattoos, rock & roll: V8Wankers in een notendop. Het zijn heren van het goede leven, wat ze uitvergroten in hun muziek en met beginnende bierbuikjes. Voor dat laatste moeten ze extra hard hun best doen, want met honderd-en-tig shows per jaar verliezen de drinkebroers badkuipen vol zweet. Aan de

Pierre Putgrunt, alias Dente telt in ieder geval mee. “We hebben in 24 verschillende landen gespeeld. Heel speciaal was Party.San Open Air in Duitsland, voor ongeveer 7.000 man. Ik had nooit verwacht dat klaar te kunnen spelen met onze bierbakkenherrie.” Na een live onderonsje met PPSR in Dynamo, stonden er plots ook nog eens twee speedrock-covers op het Rompeprop-repertoire. Na Pelikanen-

foto: Marc Koetse

BugGirl rockt alsof Girlschool de schuine lijn tussen AC en DC naar binnen heeft gewerkt tijdens een Nashville Pussy-barbecue. Ze raasden met Peter Pan Speedrock door Australië. Nu komen de twee podiumbeesten onze kant op. En er gaan geruchten dat een superhero-bassist uit Texas zal opduiken.

en rocken. Geen bedden, geen slaap. De afstanden zijn superlang in Australië, dus touren kan behoorlijk afmattend zijn, helemaal als je een helse jetlag hebt. Maar PPSR zijn total road warriors. Ze eindigden die vierdaagse marathon op het Cherry Rock Festival in AC/DC Lane in Melbourne. Fucking wild!

Mexico and Russia have a more septic stench since Rompeprop’s visits. Their splatter-mad goregrind is infected with porn, guts and pelican dicks. Death metal seems radio friendly compared to this plague outbreak. lul kan dus Donkeypunch op de setlist voor Speedfest, al garandeert Dente nog niks. “Dat gaan we nog even overleggen met de Peter Pan-mannen! Auf Der Axe is ook een optie, dat ligt eraan hoe zat we zijn!”

After Peter Pan Speedrock and V8Wankers joined forces on a 7 inch in 2008, the Hessen petrolheads were bound to play at Speedfest. This rock equivalent of a muscle car fires on all cylinders, like a Motörheadbanger with an old school Rose Tattoo burning rubber on the Reeperbahn in a 69 Roadrunner. Kraut it out loud! andere kant winnen ze een schat aan ervaring, waarbij ze het geluk lijken af te dwingen. Met hun tweede optreden vielen de V8Wankers al met hun neus in de boter, ofwel het voorprogramma van Rose Tattoo. In de jaren daarna volgden steeds meer shows met de Australische legende, die ze in 2005 zelfs op sleeptouw nam door Europa. Dat was een goede leerschool, waardoor de band een streepje voor had op stijlgenoten in Duitsland. Inmiddels brengen ze als V8Wixxxer de oorsponkelijk Engels gezongen nummers ook nog in hun moerstaal, maar dat laten ze op Speedfest wel uit hun hoofd.

With an average age of 20, The 101’s are punk rockin’ & rollin’ like their band has been around for 20 years. The Eindhoven Rockcity scene has another dynamic decibel charger in the ranks. Met een gemiddelde leeftijd van 20, punkrock & rollen The 101’s alsof hun band al twintig jaar bestaat. Met de benjamins van Speedfest heeft de Rockcity-scene weer een regelrecht decibelkanon erbij. Gitarist Dirk Delicious geeft er graag meer ruchtbaarheid aan. “We zijn erg trots op onze EP Get What You Deserve en de bijbehorende videoclip. Inmiddels hebben we zo’n 200 shows gespeeld in binnen- en buitenland, eerder dit jaar nog met bands die eerder op Speedfest stonden: The Jim Jones Revue en Nine Pound Hammer. Dat was erg gaaf! Sowieso goede bands met ruwweg dezelfde mentaliteit als wij, maar qua leeftijd een stuk ouder. We proberen nu zoveel mogelijk voorprogramma’s te spelen van bands die we goed vinden; daar leer je van en het staat wel lekker op de cv.”

“Gelukkig zijn er nog festivals zoals Speedfest, die niet alleen grote of commerciële radiobandjes boeken. We zien het als een eer om er te spelen, en voor zo’n publiek. Je zal misschien versteld staan van de plaatsen waar The 101’s terechtkomen: van grote festivals tot ruige motorfeesten en van vrijgezellenavonden tot huiskamerconcerten. Dus punks, psycho’s, metalheads, greasers, rockers et cetera komen we sowieso wel tegen, maar nu ze er allemaal tegelijk zullen zijn, verwachten wij één groot feest! Kom zeker op tijd want we openen om 14:00 uur op de Demolition Stage.”

“WE ZIEN GRAAG GAVE BANDS DIE HARD WERKEN MET PASSIE VOOR HUN MUZIEK”


Rond 1980 barstte de New Wave Of British Heavy Metal los. In Solitude grijpt terug op die roemruchte periode, toen echte metal van de straat kwam. De Zweedse Luciferianen laten vocalen onheil spellen en oersterke riffs afstevenen op dubbele gitaarleads. Het kwaad komt en dat klinkt goed. Zanger Hornper staat allesbehalve lichtzinnig in het leven, zo blijkt als hij zijn licht laat schijnen over duistere krachten. “Sommige mensen zijn gezegend met de drang om te zoeken. Om ‘dingen’ te zoeken die ons ontzegd zijn. En met actie, visie en de wil om die waarheid te kennen, gaan sommigen

foto: Toon Aerts

“Naar de grens van het geheel” verder. Verder in de vruchtbare mysteries achter de donkere sluier. Voorbij alles. Waar het derde oog opengaat. Daar. Altijd in beweging. Constant zoekend en groeiend. Nader en nader. Naar de grens van het geheel.” Naar die grens gaat ook The Devil’s Blood, waarmee In Solitude al eerder het affiche heeft gedeeld. Hornper hoopt dat het in de nabije toekomst vaker zal gebeuren. “Het was een ervaring die ons allemaal zeer veel voldoening gaf. The Devil’s Blood is een van de meest oprechte bands – zowel persoonlijk als muzikaal – waarmee ik het genoegen heb gehad samen te werken. Ik ga uiteraard naar hun optreden kijken op Speedfest, en ANTiSEEN wil ik ook zeker zien.”

One of the highlights of the first Speedfest was the flagship of Flemish rock: El Guapo Stuntteam. Six stringer Cedric Maes now excels in The Sore Losers, giving new vigor to southern and seventies rock, including a nod to The Raconteurs. Op Speedfest 1 stond het Vlaamse vlaggenschip van de rock: El Guapo Stuntteam. Gitarist Cedric Maes laat zich nu gelden in The Sore Losers, die southern en seventies rock nieuw leven inblazen, met knik naar The Raconteurs. Cedric speelt open kaart.

Around 1980 the New Wave Of British Heavy Metal was in full swing. In Solitude hails that golden era, when real metal was coming from the streets. These Luciferians from Sweden let eerie vocals and ironclad riffs charge toward towering twin guitar leads. Evil is coming and it sounds good.

“Bij El Guapo hadden we drie gitaristen maar geen superzangers, en dat verstopten we achter een muur van solo’s en vuur. The Sore Losers werken meer op de songs dan op de riffs. Dat kan nu ook omdat we een geweldige zanger hebben: Jan Straetemans. Ik kende hem van punkrockband The Saturday Night Beavers. Kevin en Alessio, de ritmesectie, heb ik gekocht op eBay. We zijn tweede geworden bij Humo’s Rock Rally en met het prijzengeld van 7.000 euro hebben we onze

plaat opgenomen. Hopelijk kunnen we lang doorgaan en over tien jaar op wereldtournee met de Rolling Stones als voorprogamma.”

“Onze ritmesectie heb ik gekocht op eBay” “Gitaren zijn de duivel voor de radio, maar er zijn genoeg mensen die zelf goede muziek opzoeken, zoals het Speedfest-publiek. Ik kijk dit jaar erg uit naar The Seatsniffers, The Devil’s Blood, Triggerfinger en natuurlijk om PPSR weer aan het werk te zien, vroeger een wekelijkse aangelegenheid. Ook ANTiSEEN gaat te gek worden. Hun zanger heeft aan mijn broer gevraagd of hij een honkbalknuppel met prikkeldraad en een hakbijl voor hem kon verzorgen, want het is lastig om die dingen mee te nemen in het vliegtuig.”

Van Shotgun Rationale tot The Hydromatics en nog een buslading bands; de erelijst van Paul Smith bulkt van illustere namen uit garage en punkrock. In 1995 verkaste hij van de States naar Duitsland en startte Dumbell. Sindsdien wordt ook ten oosten van Eindhoven gerockt op Amerikaanse wijze. Paul mag dan al vijftien jaar bij onze oosterburen wonen, Dumbell heeft nog altijd een directe link met Amerikaanse punkparels. “Onze songs hebben stevige roots in vier afzonderlijke plaatsen: Detroit 1969, New York 1976, L.A. 1981, Minneapolis 1984. Ik ben gevormd door The Stooges, Dead Boys, Black Flag en Hüsker Dü. Ik kan me geen leven voorstellen zonder deze bands. Met Dumbell blijven we trouw aan onze stijl. We hebben bandleden gehad die moderne invloeden wilden inbrengen, maar die vertrokken zodra ze beseften dat we onwrikbaar zijn in onze overtuiging. De liveshow van Dumbell is recht voor z’n raap. Geen pretenties, gewoon rock & roll geserveerd als een goed beraamde wraakactie.” In heel Duitsland klinkt geen enkele band als Dumbell. Dat komt allicht door Paul’s achtergrond, al heeft hij het niet eerder zo bekeken. “Dat zou best eens kunnen. Ik heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan. Waarschijnlijk is het een zegen én een vloek. Soms vergelijkt de Duitse pers ons met bands die wij beïnvloed hebben. Dat is wel grappig, omdat we al zó lang bezig zijn. Het gebeurt dus dat we

From Shotgun Rationale to The Hydromatics and a dozen more bands, the rock & roll résumé of Paul Smith is litter ed with illustrious names in garage and punk. In 1995 he move d from the States to Germany and started Dumbell. Since then one band east of Eindhoven rocks the American way.

beschreven worden door iemand van onder de 20 die Dumbell niet kent. Dan wordt er beweerd dat we lijken op ‘band X’, terwijl ‘band X’ door ons beïnvloed is. Dat weet ik omdat ‘band X’ vijf jaar geleden voor ons opende en toen klonk als Green Day. Toch stoor ik me er totaal niet aan. Niemand kan een patent nemen op stijl. Het is een open en vrije bron.” Eerder dit jaar tourde Paul weer eens met de Amerikaanse punksenior Sonny Vincent. Het blijkt de laatste keer te zijn geweest. “Touren met Sonny is vrijwel hetzelfde als in de jaren 80. We zitten in de bandbus, hij vertelt verhalen die ik al honderd keer gehoord heb en dan lachen we allemaal.

Daarna spelen we een show die véél te hard is. Ik support Sonny graag, maar ik heb er nu genoeg van. Het is twintig jaar lang een muzikale knipperlichtrelatie geweest. Ik waardeer dat hij me voor het eerst naar Europa heeft gebracht, maar sommige mensen zijn niet geschikt om met elkaar samen te werken.”

“GEWOON ROCK & ROLL GESERVEERD ALS EEN GOED beraamde WRAAKACTIE” Dat laatste leek wél het geval met Consultants. Daarin werkte Paul samen met Theo

Brouwer, Marc Vim en Neerlands riffmeister Tony Slug, allen uit de driehoek NitwitzHydromatics-Dumbell. Op hun MySpace staat tussen vijf demotracks al geruime tijd een upload met een Slugrock-commando: Sluggy’s riff – PAUL, LEARN THIS YOU APE! Het ziet er niet naar uit dat Paul die riff snel moet leren. “Nee, Consultants ligt een beetje op z’n gat. Tony zegt dat hij geen muziek meer wil maken, al zal hij waarschijnlijk wel van gedachten veranderen. Het was een studioproject waarvan ik hoge verwachtingen had, maar het is bij een paar demo’s gebleven. Zonde! Ik hoop dat het alsnog gaat rollen. Maar goed, nu speelt Dumbell eindelijk weer eens in Nederland. Ik kan niet wachten!”


Eindhoven – Bullit Stratumseind 64 [www.bullit.nl]

Voorverkoop info Tickets voor Speedfest kosten € 35,- in de voorverkoop en € 40,- aan de dagkassa. Voor Persistence Tour betaal je € 27,50 in de voorverkoop en € 32,50 aan de dagkassa. Een combi-ticket Speedfest/Persistence Tour kost € 45,- in de voorverkoop en

Den Bosch – Pieter van Os Snellestraat 44 [www.pietervanoscd.nl] Eindhoven – PopEi Klokgebouw 300 [www.popei.nl]

01.00

00.30

00.10 - 01.00 01.00

00.30

Airbourne

23.10 - 24.00 23.15 - 00.05 24.00

Markt Speedfest kent ook een markt met stijlgerelateerde merchandise. Diverse entrepreneurs bieden hier muziek, kleding en andere rock & roll-snuisterijen te koop aan.

Maastricht – Babashop Brusselsestraat 6 [www.babashop.nl]

EHBO

Tilburg – Sounds Nieuwlandstraat 33 [www.soundstilburg.hyves.nl]

Er is een EHBO-post aanwezig. Deze post is duidelijk aangegeven middels borden en bevindt zich op een centrale en goed bereikbare plek.

Venlo – Sounds Pop Speciaalzaak Parade 66 [www.sounds-venlo.nl]

Catering Drank en etenswaar is te verkrijgen met bonnen. Deze zijn verkrijgbaar op diverse verkooppunten, zowel tegen contante betaling als met PIN.

Peter Pan Speedrock Merchandise in combinatie met een ticket is te koop bij webshop www.blendomatic.nl

BAR

Klokgebouw Strijp-S Beukenlaan 10001 5616 VH Eindhoven

WC

JACK DANIEL’S

MECHANDISE BAR

TRASHERS STAGE

Eindhoven is in the south of Holland, 125 km south of Amsterdam, 140 km north of Bruxelles (B) and 100 km west of Duisburg (Ger).

BAR DEMOLITION STAGE

directions

By train: from Central station, take the train to station Beukenlaan (one stop from Central) and follow the Speedfest signs.

24.00

23.30

The Nomads The Exploited 23.30

www.speedfest.nl www.persistencetour.nl

Eindhoven – Loose Spyndhof 1 [www.looseshop.nl]

WRECKER STAGE

Speedfest: deuren open 13.00 aanvang 14.00 / einde 01.00 Persistence: deuren open 14.00 aanvang 14.00 / einde 22.30

23.00

22.30

website

Locatie Klokgebouw (5617 AB EINDHOVEN) Begin- en eindtijden

23.00

22.30

21.45 - 22.35

Peter Pan Speedrock

E-tickets zijn te koop via www.speedfest.nl. Je betaalt voor deze dienst eenmalig servicekosten, ongeacht het aantal tickets (max 20). Tevens zijn kaarten verkrijgbaar bij 400 Primera winkels door heel Nederland en bij onderstaande regionale voorverkoopadressen:

21.25 - 22.15

Life of Agony

Eindhoven – The Rambler Stationsplein 12 [www.therambler.nl]

22.00

21.30

21.00

€ 50,- aan de dagkassa (voor dagkassakaarten geldt: indien voorradig).

22.20 - 23.10

22.00

The Seatsniffers

21.30

20.30 - 21.20

Triggerfinger

20.20 - 21.10

.357 String Band 19.35 - 20.25 20.30

Municipal Waste 20.00

19.30

21.00

20.30

20.00

19.30

18.55 - 19.45

Rompeprop AntIseen 19.00

17.45 - 18.35 18.30

18.40 - 19.30

17.30 - 18.20

Batmobile 18.00

17.30

19.00

18.30

18.00

Dumbell 16.50 - 17.40

The Devil's Blood 17.00

15.55 - 16.45 16.30

V8 Wankers

15.00 - 15.50 16.00

17.30

17.00

16.05 - 16.55

The Sore Losers

16.30

16.00

14.40 - 15.30

In Solitude 15.30

14.30 - 15.00 15.00

14.30

Cenobites

14.00 - 14.30

The 101's

BugGirl

15.30

15.00

14.30

14.00

Thrashers Stage

Wrecker Stage

14.00

Datum 11 en 12 december

TOKENS FIRST AID

FOOD

WARDROBE ENTRANCE


foto’s: Mike Breeuwer


IT’S NOT SCOTCH. IT’S NOT BOURBON. IT’S JACK. ENJOY JACK DANIEL’S & COLA – THE PERFECT MIX.

GENIET, MAAR DRINK MET MATE WWW.JACKDANIELS.COM ©2010 Jack Daniel’s. All rights reserved. JACK DANIEL’S and OLD NO. 7 are registered trademarks.


Speedfestkrant 2010