Page 52

DRENÇ — Sevdiklerimiz için ya amakla gösteririz sevgimizi ve gerekti inde sevdiklerimiz için ölmekle de gösteririz sevgimizi. Ölümüne direnmek yetmiyorsa ölüme yatarız.. (Direni çi konu ması bitti inde alnına kırmızı bandını takar) HERKES — Dediler ve yattılar. (Seyirciye dönerler) DRENÇ —Sevgili anneci im, babacı ım, karde lerim, yolda larım... u an kendi özgür irademe ve inancıma dayanarak vermi oldu um kararın ciddiyetini, benim açımdan ne kadar önemli oldu unu bilmenizi istiyorum. Ben bu kararı alırken insanlı a kar ı sorumlulu umun ve insanlık onurunun yüceli inin bilinci içerisinde hareket ediyorum. Böyle bir görevle bana ve tüm tutuklu arkada larıma yönelik baskılara ve yasaklara son verilmesi için ölümü co kuyla kucaklıyorum. Ölüme giderken hiç tereddüt etmedim. Bizler ne ilkiz ne de son olaca ız. Ben ve arkada larım una inanıyoruz ki, bazılarımız ölecek. Ama bizlerin yerini alacak binlerce yolda çıkacak. Devrimci mücadelenin ivmesi, ehitlerin kanı, canı ile her zaman yükselmi ve destanla mı tır. Bizler ölmeyece iz, yine sizlerle beraberiz. Alın terimizin aktı ı her yerde, tarlalarda, bahar günlerinin yeni filizlerinde, yeni do an çocukların isimlerinde beni ve bizleri bulacaksınız. Bundan iyi ya amak olur mu? Anneci im, babacı ım sizlere olan sevgimi ya amımda hep ta ıdım. Sizlere özgür yarınlar temenni eder, sizleri, a abeyimi, karde lerimi özlemle öperim. Ho çakalın. 1. ANA — Sevgili yüreci im... Seni ne kadar severmi im. Ben hep senin bu olaylara girmene kızardım, ama seni sevdi im için kızardım. Hep de bilmeden kızardım. u üç yıl bana neler ö retti neler... mektubunda hâlâ bana bir eyler anlatarak beni ikna etmeye çalı ıyorsun. Ne gerek var o lum? Biz her eyi çok iyi ö rendik. Geç de olsa ö rendik. O lum, mektubunda beni sürekli teskin etmeye çalı ıyorsun. "Anacı ım merak etme bunlar artık kimseyi idam etmezler" diyorsun. Beni ikna etmeye çalı ma. Etseler de ben kendimi çoktan hazırladım. Üç yılda insan kendini nelere hazırlamaz? Yavrusunun ölümüne bile hazırlar o lum. Bu acı bile olsa hazırlar. dam etseler bile a larım, yanarım ama önlerinde e ilmem. Sen merak etme o lum yüzünü kara çıkarmam. Zaman ne gösterir bilinmez... Bir bakarsın her ey tersine döner. Bu kadar ananın gözya ı unutulur mu hiç? Hasretle kucaklar gözlerinden öperim o lum. Annen... (Bu sırada asker girer. Düdük çalar. Anlatıcılar ve ana sahne gerisinde askerin etrafını sarar. Anlatıcılardan biri bir çı lık sesi duymu gibi sahnede aranır. Sahnenin ön sa ında görürmü gibi yapar ve tiradını okumaya ba lar. Anlatıcı burada ana konumundadır) TAVIR

50

1990 4 kasim  
1990 4 kasim  
Advertisement