Page 112

Tasfiyecilik Üzerine -1-

PART‹ZAN 65 deleyi birbirinden ay›rd›. Politik mücadeleyi, “ayr›cal›kl› bir kesim” verecekti sadece! Proudhon’dan daha ileri olan yani ekonomik mücadeleyi kabul etmesi ve bu do¤rultuda “direnifl kasalar›n›n” örgütlenmesini savunmas›yd›. Bakunin; s›n›flar›n ortadan kald›r›lmas›ndan de¤il, s›n›flar›n eflit hale getirilmesinden bahsediyordu. Yani Bakunin de karfl›m›za ayn› sloganlar ç›k›yor; “eflitlik, özgürlük, kardefllik; tüm s›n›flar için”. “S›n›flar›n ortadan kald›r›lmas›” Marksist formülasyonu; devrimle birlikte özel mülkiyetin kald›r›lmas›n›, sosyalist düzen içerisinde zaman içerisinde devletin sönüp gitmesini ve s›n›fs›z olan komünist topluma ulafl›lmas›n› içinde bar›nd›r›r. “S›n›flar›n eflit hale getirilmesi” formülasyonunda ise burjuvaziye dokunulmamaktad›r. Devrimle birlikte her kötülü¤ün bafl› olan devletin havaya uçurulaca¤› proletarya-burjuvazi ayr›m› olmadan tüm insanlar›n komün halinde, eflit flekilde bir arada yaflayaca¤› savunusu vard›r. Ütopik sosyalistlerden tek fark› “devrim” olgusunun kabul edilmesidir. Marks ve Engels önce Komünistler Birli¤i içinde sonra I. Enternasyonal’de Proudhonculara ve Bakunincilere karfl› uzun y›llar süren bir mücadele verdiler. Marks’›n Proudhon’a karfl› mücadelesi, Proudhon’un “Sefaletin Felsefi” kitab›na karfl› yazd›¤› “Felsefenin Sefaleti”yle bafllar. 1864’de I. Enternasyonal’in kuruldu¤u Londra Toplant›s›yla birlikte daha da artan tart›flmalar 1869’a kadar sürer. Bu tart›flmalar s›ras›nda daha çok Marks ve Engels’in görüflleri benimsendi. Proudhoncular ve Bakuninciler bütün bu tart›flma süreçlerinde birlikte hareket ettiler. 1840’l› y›llardan yani Marks’›n düflüncelerini sistematize etmeye bafllad›¤› dönemden itibaren tart›flmaya girdi¤i birçok pratikçi, düflün adam› vs. vard›. Bunlar›n ço¤u, kendisini komünist-sosyalist olarak isimlendiriyordu.

Marks’›n bir dönem yol arkadafl› olan Weitling; zaman içerisinde “yeni teorilerin yarat›lmas›na gerek olmad›¤›n›, deneylerin art›k s›nad›¤› teorileri ele almak gerekti¤ini” savundu. Almanya’dan Amerika’ya göçen Herman Kriege ise kendini “Alman komünizminin temsilcisi” olarak yans›t›yor, mücadele sözü yerine “aflk” sözcü¤ünü kullan›yordu. ‹nsan iliflkilerinin temelinin aflk oldu¤unu ve tüm sosyal sorunlar›n aflkla çözülebilece¤ini savunuyordu… Komünistler Birli¤i ise; Marks-Engels’in haz›rlad›¤› Komünist Manifesto temelinde birlefliyorlard›. Komünist Manifesto’da komünistlerin hedefi flöyle tan›mlanm›flt›; “Proletaryan›n proletarya taraf›ndan ele geçirilmesi” (Komünist Manifesto, s: 27) Komünist Manifesto’da; tüm s›n›flar, tabakalar incelenir ve proletaryan›n mücadelesinde “önder güç” olaca¤› sonucuna var›l›r. Burjuvazi; köylüleri ve di¤er tüm küçük burjuva katmanlar› parçalar, ama proletarya çal›flma koflullar›ndan kaynakl› bir araya gelir, birleflir. Proletarya d›fl›ndaki di¤er s›n›flar›n üretici güçler karfl›s›ndaki konumlar›, hep “kaybedecek bir fleylerinin” oluflu, onlar›n bu mücadeleyi sonuna kadar götürememesine, burjuvaziyle bir noktada uzlaflmas›na yol açar. Devrimi sonuna kadar götürebilecek olan di¤er katmanlar› etraf›nda toplayabilecek olan güç proletarya oldu¤undan devrimci mücadelede “önder güç” proletarya olacakt›r. Bunun için proletaryaya gerekli olan araçlar yarat›lmal›yd›. Komplocu-anarflizan düflüncelerle veya sadece bir grubun hareketiyle bu amaca ulafl›lamazd›. 1800’lü y›llar ayn› zamanda ulusal devletlerin oluflma sürecidir. ‹lk örgütlenme olarak ortaya ç›kan Komünistler Birli¤i (önceli “Adiller Birli¤i”) uluslararas› bir örgüttür. Bu örgütlenme içerisindeki tart›flmalar so-

110

Partizan65  
Partizan65  

90. y›l›nda Ekim Devrimi yolumuzu ayd›nlatmaya devam ediyor! -1- Partinin korunmas› ilkelere uyulmas›ndan geçer Ezen ulus milliyetçili¤inin...

Advertisement