Issuu on Google+

Flits

Rik Depraetere

Sobeka Fotoclub O.C. De Brug Otegemstraat 238 8550 Zwevegem

Mei 2010

Maandblad van SOBEKA Fotoclub nr. 396


Voorbij de grens Een hele tijd geleden kreeg ik het boek ‘Voorbij de grens’ van Lieve Blanckaert cadeau. Ik denk dat het overbodig is om hier het boek nog eens uitgebreid aan onze leden voor te stellen. Het boek is immers de spin off van een televisiereeks over een trektocht van tien andersvaliden doorheen Nicaragua. Trektocht is misschien wel een understatement, het woord grensverleggende overlevingstocht is wellicht een meer passende omschrijving.

Destijds, ik denk zowat twee jaar geleden, heb ik de reeks maar sporadisch gevolgd maar ik heb achteraf de schade goed gemaakt door het boek wel meerdere keren te herlezen en te doorbladeren. En ik moet zeggen, de verhalen in het boek grepen mij meer aan dan de bijhorende foto’s. Inhoudelijk zaten er wel sterke foto’s bij maar te oordelen aan het boek vond ik dat er in de uitsluitend zwartwitte afdrukken toch wel wat ‘pit’ ontbrak. Wie ben ik echter om over de foto’s te oordelen.


Voorbij de grens ‘revisited’ Een fervent TV-kijker ben ik niet, betaal-televisie of ‘net gemist’ is iets dat ik alleen maar ken uit de krant. En zo komt het dat ik pas te laat heb gemerkt dat de reeks opnieuw werd uitgezonden. Al waren we een paar afleveringen ver, toch heb ik het voornemen genomen om verder voor deze serie ‘thuis te blijven’, een grote uitzondering voor mij. Helaas, het is gelopen zoals met de nieuwjaarsvoornemens, eens de maand voorbij is blijft van de vele voornemens nog weinig over. En zo komt het dat ik ook dit maal slechts een viertal afleveringen heb gezien. Vorige week werd de afsluitende aflevering uitgezonden, een nieuwe aflevering met een mix aan fragmenten uit de reeks aangevuld met opnamen ‘twee jaar later’ met enkele van de tien deelnemers. Al weet ik dat televisie zelden is wat het lijkt, daarvoor ben ik al al teveel met televisieploegen ‘op stap’ geweest, toch hebben de uitzendingen mij ook deze keer weer aangegrepen. En ik moet toe geven, ik werd er telkens stil van, soms met een krop in de keel.

Beter dan het boek Op het TV-scherm, nu niet direct de ideale manier om de kwaliteiten van een foto optimaal te beoordelen, kwamen ook heel wat foto’s uit boek voorbij en hier hadden de foto’s wel pit. Het typische zware contrast en diep zwarte partijen zoals op een echte goeie ouwe barrietfoto waren plots wel aanwezig met beklijvende beelden als resultaat. Het voorbije verlengde weekend heb ik het boek nog eens ter hand genomen en opnieuw van voor tot achter helemaal en in een trek uitgelezen en de foto’s bekeken. Dankzij de TVuitzendingen heb ik het boek nu op een andere manier beke-


ken en toch maak ik weer dezelfde bedenking over het ontbreken van pit van de zwartwitte foto’s in het boek. Het zal dus wel aan de afdrukkwaliteit van het boek liggen. Jammer, doodjammer. Het valt enigszins wel te begrijpen. Het boek is bij tienduizenden verkocht, mocht het echter gedrukt geworden zijn zodat de foto’s echt goed tot hun recht kwamen, dan zou het wellicht het veelvoud gekost hebben en zou het waarschijnlijk nooit als cadeau bij mij geraakt zijn, laat staan dat ik het zou hebben gekocht. Ondanks alles heb ik bij mijn thuiskomst het boek een ereplaats gegeven om het af en toe weer eens te bekijken want het is het waard. Christiaan


Vergadering 29 april 2010: flitsfotografie Na een hete aprildag beloofde het nog een flitsende avond te worden in SOBEKA Fotoclub. Johan bracht een uitgebreide uiteenzetting over flitsfotografie: een welkome opfrissing van verstofte kennis voor sommigen, een leerrijke spoedcursus voor anderen. Uiteraard trok Johan niet ongewapend ten strijde. De vele tassen op zijn tafel deden reeds vermoeden dat de meester-goochelaar weer heel wat trucs tevoorschijn zou toveren. Maar beginnen doen we best bij het begin. Voor een groentje als mezelf werden heel wat mysteries opgelost. Bijvoorbeeld het mysterie van 'De Platte Batterij', veroorzaakt door via het plafond te flitsen, waardoor de flits meer energie verbruikt. De juiste benaming voor enkele cruciale onderdelen van de flits zullen vanaf nu ook tot mijn vocabularium behoren. Zo pleegt men 'De Witte Tjoep' bijvoorbeeld 'diffuser' te noemen in het jargon. Ook vele nuttige tips werden ons verstrekt. De volgende tip bleef mij bij: een vaste witbalans selecteren bij een reeks fotos voor bijvoorbeeld een huwelijk, maakt het bewerken in Photoshop achteraf eenvoudiger. Logisch als je het hoort, maar je moet er toch maar aan denken.

Gevaar voor zelfverblinding De flits kan uiteraard ook op verschillende manieren gericht worden. Door de flits 'rechttoe-rechtaan' te zetten bekom je een hard flitslicht dat onnatuurlijk kan overkomen. Daar valt natuurlijk een mouw aan te passen. Over die mouw heeft Johan het uitgebreid gehad, dus daarover hier niet meer meer. Ten tweede kan de flits rechtop of schuin gericht wor-


den, zodat via het plafond of de muur geflitst wordt. Dit zorgt over het algemeen voor een natuurlijkere belichting. Tenslotte kan de flits ook achteruit gericht worden. Hierbij dient de fotograaf zich er wel van te vergewissen dat hij zichzelf niet verblindt. We kregen ook de volgende formule voor buitenflitsen mee: 100 ASA+AV-voorkeuze+flits 45-90째+2/3 onderbelichten=winnende foto voor volgende clubwedstrijd. Na de standaard technieken behandelde Johan enkele bijzondere situaties en technieken. Bijvoorbeeld het flitsen met de flits naast het fototoestel. Dit gaat zeer gemakkelijk en vlot met een verlengkabeltje of draadloos systeem. Hoewel een goede zaklamp ook dienst kan doen als de kabeltjes en draadloze systemen even de geest geven op een cruciaal moment. Als er 20 paar nieuwsgierige ogen toekijken bijvoorbeeld.

Sleuren vermijden gemakkelijk Als hoogtepunt van zijn uiteenzetting pakte Johan met zichtbaar plezier zijn toeters en bellen uit. Een prima apotheose voor de avond! Hij stelde ze voor als 'Het Ei', 'De Snoet', 'De Fotodish'. Hoewel 'Het Ei' en 'De Snoet' er fantastisch uitzien, blijken ze niet echt een nut te hebben behalve voor heel specifieke situaties. De fotodish is dan wel weer een handig instrument voor voornamelijk portretfotografie. Toch in ieder geval praktischer dan een volledige studio meesleuren. En wist je dat er ook een truc is die Johan niet kent? Namelijk 'De truc van het Bierviltje' die ik met veel plezier met jullie deel: men houdt een bierviltje schuin tegen de uitgeklapte vaste flits van uw fototoestel. Op deze wijze wordt het felle flitslicht gereflecteerd, en valt weer zacht en natuurlijk neer op uw onder-


werp! Handig voor als de batterijen van je externe flits plat zijn, de kabeltjes het begeven, en 'Het Ei' op de grond in stukken valt. Om een lang verhaal niet langer te maken: de flits heeft geen (of minder) geheimen meer voor de leden van SOBEKA Fotoclub! Als dat niet tot oogverblindende resultaten leidt! Flor

Geert Lisabeth

Jasmine Jacobs


SOBEKA FOTOCLUB SCOORT HOOG “De fotoclub is goed bezig!” Nieuw eigen werk werd in de jongste clubvergadering geopend en uitgepakt. Ditmaal niet voor een wedstrijd maar om recente foto-opnamen met de collega’s op de korrel te nemen. Een of ander kon misschien verbeterd worden? Het kon dat de bespreking nieuwe perspectieven of horizonten opende. Deze innovatie – een gevolg van het Nieuwjaarsoverlegkwam enigszins moeilijk op dreef. De eerste digitale beelden op het wit doek gleden zonder veel commentaar voorbij. Waren het dan al meesterwerken? Dat zeker niet, zelfs al was dat meestal de bedoeling. Het is siert een mens niet altijd door ruiterlijk en rauw voor zijn eigen mening uit te komen laat staan kritisch uit de hoek te komen. Hoe eerlijk en positief men het ook wil doen. Een vleugje zelfkritiek en een rist vragen maakte algauw de tongen los. Een beetje humor, ironie en wat lachsalvo’s pakten de opmerkingen in en werden alsdusdanig naar de maker van de foto overgebracht. Uiteindelijk werd het een niet te versmaden leerschool. Zelfs al gaf de subjectieve fotograaf er geen waarde aan. Volgende vaststellingen werden wel gemaakt. Veel aangevoerde beelden kwamen uit verre reizen of vreemde steden. Heeft de Belgische crisis zich dan al eerder bij de SOBEKA Fotoclub-leden laten voelen zodat ze mondiaal fotograferen? En al willen sommigen het Photoshoppen bannen toch blijkt het moeilijk aan de bekoring te weerstaan om het eens te proberen. De specialisten visten het wel uit. Wat weet de volksmond ook weer van de stroper die boswachter werd? Dat ne goeie is!

Om fier op te zijn Dat was de laatste vaststelling die werd gemaakt: met talrijk en gevarieerd werk werd op de proppen gekomen. Daar hoefden niet veel woorden voor. Het werd vervolgens onder-


streept met de voorstelling van de bekroonde foto’s – de Best of Shows en de geprimeerde foto’s – in de diverse WVFDwedstrijden vorig jaar. Een half dozijn SOBEKA Fotoclub-leden werden gepromoveerd tot de selecte groep betere WestVlaamse amateurfotografen. Hadden nog meer clubkleppers passend werk kunnen indienen dan zouden er wellicht meer geweest zijn. Maar de club was meer dan tevreden. Telkens als een beeld van een SOBEKA Fotoclub-lid te voorschijn schoof groeide het spontaan applaus van de collega’s aan het adres van de winnaar.

Een mand vol paaseieren Dat SOBEKA Fotoclub als een van de betere West-Vlaamse fotoclubs mag worden beschouwd – dit dank zij een dynamisch bestuur en actieve leden – werd bovendien bekrachtigd door de resultaten die ‘nationaal’ werden geboekt. In de Prijs van Vlaanderen uitgeschreven door het Centrum voor Beeldexpressie en waaraan meer dan 30 clubs uit het hele Vlaamse land deelnamen, kwam SOBEKA Fotoclub zowel in de categorie kleur als zwart-wit als eerste West-Vlaamse club in het klassement voor. Een derde podiumplaats voor monochroom en een eervolle vierde plaats voor color werd in de wacht gesleept. Of dat geen proficiat waard is! Ere aan wie ere toekomt. Het moet in die zin ook gezegd dat haast alle tenoren in de club hun beste beentje hebben bij gezet. Dit wil niet zeggen dat de jongere leden in de club niet tot deze prachtige uitslag bij gedragen. Integendeel. Er was zelfs één jongere bij die zich aan de hand van die klassering tot de ‘groten der club’ kan beschouwen. Met de hulp en de steun van de ervaring en de clubleiders zal het daarbij ook niet blijven. Remi.


Een aanrader Interessante vormingsactiviteit Op vrijdag 14 juni om 20.00 uur in het nieuw WVFD lokaal, “Huyse die Beeldscone” Burchtstraat 1A Ieper Bespreken van de themawedstrijden 2010 door Willy Spegelaere, EFIAP/pl - MFIAP

♦ Klassieke thema’s : Natuur, Journalisme, Travel en Créatief ♦ Speciale opdrachten : Aphrodites, Koppen, Vlaanderen en Kind in de wereld.

♦ Met een reeks voorbeelden van alle thema’s Willy zou het bijzonder op prijs stellen om de beelden, meegebracht door de deelnemers op een positieve manier te bespreken . Op die manier de kwaliteit van de beelden te verbeteren, die, dan achteraf aan de themawedstrijden zullen deelnemen.

♦ Het klaarmaken van die beelden om op te sturen naar de wedstrijd ♦ Bespreken van de gestelde vragen Aantal plaatsen zijn beperkt, tijdig inschrijven in het secretariaat wvfd@telenet.be 057/36 08 61


Creativiteit of regeltjes? Het zijn moeilijke tijden voor wie houdt van orde, tucht en discipline. De gevestigde ordebrengers van vroeger hebben moeten wijken voor de druk van de mensen die andere waarden hanteren dan vorige generaties. Geld en macht staan voorop en doen de andere waarden vergrijzen. Trouw, eerlijkheid, hoffelijkheid, vriendschap en vele andere waardevolle houdingen zijn verdrongen door haastige nepwaarden. Commerciële zenders slaan daar zelfs munt uit door het uitzenden van (reality-) spelletjes waar de oude waarden – zoals dankbaarheid, hulpvaardigheid, …in de kijker worden gebracht. Ik beeld mij dan ook in hoe elke kijker met tranen in de ogen meeleeft met de dochter die haar zieke moeder steunt door bloemetjes te laten afgeven door een BV om te compenseren dat ze haar moeder al 14 jaar niet meer heeft bezocht. Dat is toch een mooie geste die wij de dag van vandaag niet veel meer ervaren, maar ja wij hebben daar nu de tijd niet meer voor.


Je mag zelfs sms-en om te stemmen of je die milde attentie beter vond dan de vorige van uit de uitzending. Ontroerend en ondertussen help je de zender om een deel van de kosten te betalen. De kerk heeft het hard te verduren : de gemiddelde leeftijd van de kerkganger is ongeveer die van de pastoor. Kerken worden verhuurd en verkocht voor andere doeleinden. Hier en daar duiken schandalen op. Communies worden grootse shows met veel genodigden, eten en drinken, feesttenten en attracties. Maar de communicant weet nauwelijks waarover het eigenlijk gaat. Het moet wel allemaal merkkledij zijn. En het moet grootser zijn dan het feest van de gebuur.

Politiekers spelen onderling hun spelletjes. Wisselen van portefeuille, ontmoeten elkaar in de loge en verdelen de buit. Ze voeren een grootse show op voor veel kiezers met veel ge-


babbel, uitgaven en belastingen. Ze leven in grote huizen, houden er een riante levensstijl op na en komen regelmatig in het nieuws met schandaaltjes, romances, en verdachte transacties. Ondertussen vallen de economische, sociale en morele belangen in de prullenmand. Wetten noch regels zijn nog van toepassing. Justitie heeft haar handen vol. Nog nooit was er zoveel gestolen, gemoord, gevochten en afgebroken. Een meute advokaten hebben zich gespecialieerd in het onderzoeken van de ingewikkelde wetteksten. Ze hebben daar de hyaten kunnen uithalen en bekomen zo de vrijspraak van criminelen op basis van procedurefouten en onbevoegdheden. De feiten zijn ondergeschikt aan de procedure. Daarop worden nieuwe wetten gemaakt die het geheel nog ingewikkelder maken en nog meer gaten toelaten in het zeven van het gerecht. Boerenverstand en logica worden vervangen door nepregels en ontsnappingsprocedures. Als je de baan op moet is het tegenwoordig opletten geblazen. Wij waren


nog nooit met zoveel tegelijk onderweg. Iedereen heeft een reden om gehaast te zijn en velen passen de wet aan aan hun behoeften van het moment. De wegmarkeringen en verkeerstekens zijn even relevant als de heiligen in de kerk. Het is duidelijk dat een aantal verschuivingen hebben plaatsgevonden in onze maatschappij : de regels van vroeger zijn er niet meer en hebben plaats gemaakt voor een meer individuele kijk op de zaak.

Ik heb rechten. Ik mag doen wat ik wil. Ik heb ervoor betaald. Ik heb het recht op een eigen mening.

Terzake nu! Bij klassiek ballet is alles zeer goed omschreven : van het topje van je teen tot het topje van je vinger bestaan er regels, die bepalen of je nu goed danst of niet. Bij de klassieke ballroomdans is dat net hetzelfde : houding, passen en bewegingen zijn in strakke vormen gegoten. Wie goed danst volgt te regels en let op al die voorschriften. Bij de betere


dansers merkt niemand nog iets van die regels. De dans is zo perfect dat je zelfs niet meer weet dat de regels er zijn en strikt opgevolgd worden.

Bij moderne dans is het volledig andersom. Vrijheid van expressie. Als toeschouwer mag je zoeken wat je er achter vond en uitdrukken wat je voelde. Elk mag de voorstelling interpreteren zoals hij of zij dat wilt. Het is merkwaardig dat ik van bepaalde klassieke en moderne dans kan houden. Anderen vonden diezelfde voorstelling maar niks. Sommige voorstellingen vind ik soms maar niks, terwijl anderen zitten te juigen. Neem schilderkunst, letterkunde of muziek en je komt tot ongeveer dezelfde vaststelling.

En de foto denk je dan meteen. De fotografie is een jonge kunstvorm, die weliswaar veel steunpunten heeft bij andere kunstvormen zoals schilderkunst. Ook daar bestaan er tal van regeltjes die in de loop van de tijd maakten dat mensen een foto goed of slecht vonden. Je hebt technische kwaliteiten en compositie, maar ook de presentatie.


Weston

zonder en met Photoshop

Ik kan genieten van bepaalde foto’s. Ik sta soms ook verwonderd te kijken naar bejubbelde foto’s van vroeger en nu, die wel of juist niet beantwoorden aan de gevestigde criteria en regeltjes. Sommige foto’s van “grote” fotografen zou ik nooit durven op mijn PC laten staan als het de mijne waren. Die waren al lang via de delete-toets in de prullenmand geraakt. Als ik de resultaten bekijk na de jureringen van fotowedstrijden vraag ik mij vaak af wat primeert : degene die het best de regeltjes van het moment kan copiëren en toepassen of de creatieveling die zich daar allemaal niets van aantrekt. Speelt de naam van de auteur een rol? Ik ben mij daarvan bewust dat vernieuwing alleen kan als regeltjes worden aangepast en dat je de regels van de kunst niet kunt vergelijken met die van de Maatschappij. En daarom zou ik willen besluiten met het idee dat ik meer zou op mijn gemak zou zijn met klassieke waarden en regeltjes in de maatschappij om des te meer te kunnen genieten van de creativiteit in de kunst.


Ik kan echt genieten van een foto die misschien niet volgens de regels is, maar waar een verhaal achter steekt of die een verhaal vertelt. Als de foto maar steunt op een waarde en een boodschap heeft. Otto Focus

Tuur Struyve

Werkten mee aan deze Flits: Christiaan Clapuyt Flor Depraetere Luc Depreitere Remi Van Loosveldt


Contactadressen

Voorzitter: Reserveren van studio of zaal Johan Hespeel, Oude Bellegemstraat 1D, 8550 Zwevegem tel: 056 75 56 11 e-mail: johan.hespeel@scarlet.be Erevoorzitter: Leon Vanneste, Twee Molenstraat 16, 8550 Zwevegem tel: 056 75 59 72 Secretariaat en redactie Flits: Christiaan Clapuyt, van Halewynstraat 7, 8550 Zwevegem tel: 056 75 81 60 e-mail: chris.clapuyt@skynet.be Lay-out: Rudy Deboeuf

e-mail: rudy@deboeuf.be

http://www.sobekafotoclub.be Algemeen e-mailadres info@sobekafotoclub.be

VU: Christiaan Clapuyt

Rekeningnummer 468-7121641-64


Flits 396 mei 2010