Mind book [Mind speech contest 2021]

Page 1



หนังสือซีรีส์จิตใจ เล่มที่ 1 <เธอคือใคร ที่ลากฉันไป> ปี 2011 ติดอันดับหนังสือยอดขายสูงสุดในหนังสือหมวดพัฒนาตนเองของเคียวโบ ติดต่อกันถึง 7 สัปดาห์ เมื่อปี 2009 ผู้เขียนได้รับการเชิญจากสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน และ ได้ ไ ปบรรยายเรื่ อ งเกี่ ย วกั บ ปั ญ หาเยาวชนเป็ น เวลา 2 วั น และได้ รั บ ข้ อ เสนอจาก สานักพิมพ์ให้เขียนเป็นหนังสือ จึงได้เขียนหนังสือเล่มแรกที่มีชื่อว่า <เธอคือใคร ที่ลาก ฉันไป> ออกมา หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเล่มแรกที่อธิบายเรื่องโลกของจิตใจ ปัจจุบันหนังสือเล่ม นี้ได้นาไปใช้เป็นหนังสือเรียนเพื่อการศึกษาเรื่องจิตใจให้กับนักศึกษาอีกด้วย

หนังสือซีรสี ์จิตใจ เล่มที่ 2 <ห้างสรรพสินค้าจิตใจ> ปี 2016 ติดอันดับหนังสือยอดขายสูงสุดในหนังสือหมวดเยาวชน บนเว็บขายหนังสือออนไลน์ของเคียวโบติดต่อกันถึง19 สัปดาห์ ในปี 2016 ผู้เขียนได้นาเอาเรื่องราวอันอบอุ่นและรูปแบบจิตใจอีกหลายอย่างมาเขียนใน หนังสือที่มีชื่อว่า <ห้างสรรพสินค้าจิตใจ> ต่อจากหนังสือเล่มแรก ผู้เขียนไม่ได้ต้องการ หรือพยายามให้ผู้อ่านคิดว่า ‘จะต้องเปลี่ยน’ แต่กลับใช้วิธีการย้ายจิตใจของเยาวชนจานวน มากเข้าไปยังโลกที่สว่างสดใส ทาให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริง ปัจจุบัน หนังสือเล่มนี้ได้รับการยอมรับให้ เป็นหนังสือการเรียน การสอนด้านการฝึกอบรมจิตใจในมหาวิทยาลัยหลายแห่งทั่วโลก และยังเป็นหนังสือที่ได้รับ การยอมรับให้เป็นคู่มือในการฝึกอบรมจิตใจเพื่อสอนความเป็นมนุษยธรรมอีกด้วย

หนังสือซีรีส์จติ ใจ เล่มที่ 3 <เราที่ไม่ใช่เรา ทีอ่ ยู่ในเรา> หนังสือซีรีส์จิตใจขายดีอันดับ 1 ปี 2017 ในปี 2017 ได้ทาการตีพิมพ์หนังสือเล่มที่ 3 ที่มีชื่อว่า <เราที่ไม่ใช่เรา ที่อยู่ในเรา> เป็น หนังสือที่เขียนถึง ‘ตัวตนอื่นที่อยู่ในเรา’ โดยอธิบายด้วยเรื่องของจิตใจ ผู้เขียนได้ทาการ สืบหาสาเหตุที่คนต้องทุกข์ทรมาน และได้เขียนคู่มือสอนเรื่องโลกของจิตใจเพื่อทาให้คน มากมายได้หลุดพ้นจากความทุกข์ทรมาน หนังสือเล่มนี้ได้เสนอวิธีการแก้ปัญหาโรคทาง จิตใจซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ในสังคม ปัจจุบันนี้ ไม่ว่าจะเป็นปัญหาการฆ่าตัวตาย อาชญากรรม โรค ซึมเศร้า หรือความผิดปกติทางด้านจิตต่าง ๆ ผู้เขียนได้เสนอวิธีการแก้ปัญหาโดยผ่านเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นกับคน ที่ผู้เขียนเคยให้คาปรึกษามาก่อน


บทที่ 6

คลาร่า เด็กสาวที่ทาให้บิดาร้องไห้ถึงสองครั้ง

มูลนิธิเยาวชนสัมพันธ์นานาชาติ (ไอวายเอฟ) จัดค่ายกิจกรรมขนาดใหญ่ในมหา นครต่าง ๆ ทั่วโลกเป็นประจาทุกปี โดยมีวัตถุประสงค์หลัก คือ เพื่อเปลี่ยนแปลงจิตใจ ของบรรดานักเรียนนักศึกษาส่วนมากแล้ว เมื่อนักเรียนนักศึกษารู้สึกว่าตนเองมีปัญหา ชีวิต พวกเขาก็มักจะตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่ไปติดเกม หรือติดยาเสพติด แต่มีเพียง ส่วนน้อยเท่านั้นที่เป็นอิสระจากสิ่งเหล่านี้ได้ด้วยความตั้งใจของตนเองนักเรียนนักศึกษา หลายคนมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนแปลงตนเองในลักษณะข้างต้น นี้ ถึงแม้ว่าจะยังไม่เคยสัมผัส กับความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในชีวิตจริงก็ตาม ทั้งนี้ เป็นเพราะพวกเขาไม่รู้เรื่องโลกของ จิตใจ


-2-

ท้องทุ่งที่เรียกว่า จิตใจ เราต้องทาอย่างไรจึงจะเป็นอิสระจากนิสัยที่ไม่ดีหรือจากชีวิตที่เต็มไปด้วยความบาปได้ จิตใจที่เปรียบเสมือนท้องทุ่งของเรานั้นมีความคิดสารพัดเจริญเติบโตขึ้นเป็นจานวนมาก บางครั้ ง คุ ณ อาจคิ ด อยากเล่ น เกมหรื อ ใช้ย าเสพติ ด แล้ วลงมื อ กระท าตามความคิด เหล่านั้น คุณเล่นเกมหรือใช้ยาเสพติดเพราะคุณมีความคิดที่จะกระทาเรื่องดังกล่าว เติบโตอยู่ภายในจิตใจแล้วตั้งแต่แรก ด้วยเหตุนี้ การตัดสินใจอย่างแน่วแน่และการมุ่งมั่น ที่จะเลิกเล่นเกมหรือเลิกใช้ยาเสพติด จึงเป็นเรื่องที่เปล่าประโยชน์ เพราะถึงแม้ว่าคุณจะ ตัดสินใจอย่างแน่วแน่หรือมีความมุ่งมั่น อยู่อย่างเต็มเปี่ยม แต่ ในเมื่อไม่มีจิตใจที่จะไม่ ชอบเกมหรือยาเสพติด คุณก็จะหวนกลับไปคว้าคีย์บอร์ดหรือคันบังคับเกมได้ทุกเมื่อที่ ความปรารถนาจะเล่นเกมปะทุขึ้นมา ทั้งนี้ คุณจะต้องมีกิจกรรมอื่นที่ดีกว่า หรือนา ความสุ ข มาให้ กั บ จิ ต ใจของคุ ณ ได้ ม ากกว่ า เข้ า มาแทนที่ คุ ณจึ ง จะเป็น อิ ส ระจากสิ่ ง ดังกล่าวได้ หากผู้ใดมีสิ่งที่ให้ความสุขได้มากกว่าเข้ามาแทนที่ภายในจิตใจแล้ว คนผู้นั้นก็ จะเป็นอิสระจากความกลัวภายในใจของตนได้ ยกตัวอย่างเช่น ชายคนหนึ่งได้พบกับหญิงสาวที่ตนหลงรัก และได้มีช่วงเวลาแสน สุขร่วมกัน ก่อนจากลา ทั้งสองให้คามั่นสัญญากันว่าจะมาพบกันอีกครั้งในสุดสัปดาห์ ถัดไป แล้วต่างก็เดินทางกลับไปยังเมืองที่ตนเองอาศัยอยู่ ถึงแม้ว่าฝ่ายหญิงจะขับรถยนต์ จากไปแล้ว แต่เธอก็ยังคงอยู่ในจิตใจของชายหนุ่มเสมอ เขาเฝ้าคิดถึงเธอ และรอคอยที่ จะได้พบกับหญิงคนรักของเขาอีกครั้ง “ฉันไม่อยากจากเธอไปอีก แล้ ว เจอกันครั้งหน้า ฉันจะบอกกับเธอว่า ‘เรามา แต่งงานกันเถอะนะ’ ฉันอยากให้เธอมาเป็นภรรยาของฉัน เราจะได้ขับรถเที่ยวเล่นไป ด้วยกัน ไปเดินซื้อของในห้างสรรพสินค้าด้วยกัน ซื้อบ้านสวย ๆ สักหลังแล้วก็


-3-

มีลูกที่น่ารักด้วยกัน ถ้าได้ใช้ชีวิตร่วมกัน เราก็คงจะมีความสุขมากแน่ ๆ” ชายหนุ่มมี ความรักอยู่เต็มหัวใจ และเฝ้าฝันถึงอนาคตอันแสนสุข แต่จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าหากว่าหญิง สาวที่เขาหลงรักคนนั้นไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น ชายหนุ่มคนนั้นคงจะรู้สึกสิ้นหวังอย่าง แน่นอน คนเราไม่อาจมีความสุขได้ด้วยการพยายามทาให้ตนเองมีความสุข แต่ชีวิตของเรา จะสดใส และเปี่ยมล้นด้วยความปิติยินดีและความหวังได้ก็ต่อเมื่อมีความสุขเข้ามาหยั่ง รากลึกลงในจิตใจของเราต่างหาก ในทางกลับกัน หากความเจ็บปวดเข้ามาเติบโตอยู่ ภายในจิตใจของเราแล้ว คนเราก็จะจมอยู่กับความมืดมิดและเศร้าโศก ด้วยเหตุนี้ การ ปลูกความสุขไว้ในจิตใจของเราจึงเป็นสิ่งที่สาคัญที่สุด

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะมีใครมาบอกให้เขาทาเรื่องไม่ดีก็ตาม ในแต่ละปี ผมจะเดินทางไปยังเมืองต่าง ๆ ทั่วโลก เพื่อบรรยายเรื่องโลกของจิตใจให้กับ บรรดานักเรียนนักศึกษา แล้วถ่ายทอดให้พวกเขาได้รู้จักความสุขที่สามารถพิชิตความ วิตกกังวลและชีวิตในด้านลบได้ เมื่อความสุขเข้าไปหยั่งรากลงในจิตใจของนักเรียน นักศึกษาเหล่านี้ ผมก็เห็นได้ว่าพวกเขาเปลี่ยนแปลงไปเป็นคนใหม่ หรืออาจกล่าวได้ว่า ความเปลี่ยนแปลงไม่ได้เกิดขึ้นจากความตั้งใจหรือความอุตสาหะของคนคนหนึ่ง หากแต่ เกิดขึ้นเมื่อความสุขและสันติสุขได้เติบโตขึ้นในจิตใจของคนผู้นั้น เช่นเดียวกันกับเรื่องเล่าที่ผมได้กล่าวถึงไว้ในบทก่อนหน้านี้ เมื่อพระเยซูพูดกับ ผู้หญิงที่ถูกจับฐานล่วงประเวณีว่า “เราก็ไม่เอาโทษเจ้าเหมือนกัน ” แล้วช่วยเธอให้พ้น จากความตาย ผู้หญิงคนนี้คงไม่อาจลืมเรื่องดังกล่าวได้ไปจนชั่วชีวิต ถึงแม้ว่าเวลาจะผ่าน ไปนาน 10 ปี หรือ 20 ปี ก็ตาม


-4-

“เกือบไปแล้วจริง ๆ นี่ถ้าไม่ได้พบกับพระเยซู ฉันก็คงถูกหินขว้างจนตายไปแล้วแน่ ๆ” ผู้ ห ญิ ง คนนี้ ค งจะรู้ สึ ก ขอบคุ ณ ที่ พ ระองค์ ช่ วยชี วิตเธอเอาไว้ และคงจะมี ค วามสุ ข ใน รูปแบบหนึ่งหลงเหลืออยู่ในใจไปตลอดอย่างแน่นอน ก่อนหน้านี้นั้น ถึงแม้ว่าเธอจะเคย ตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่ล่วงประเวณี แต่ ความพยายามของเธอก็สูญเปล่า อย่างไรก็ ตาม ชีวิตของเธอในทุกวันนี้ได้กลายเป็นชีวิตที่สดใสและเปี่ยมด้วยพร และเธอคงจะไม่ หวนกลับไปล่วงประเวณีดังที่เคยทามาตลอดอีกแล้ว ถึงแม้ว่าจะมีใครบอกให้เ ธอทา เช่นนั้นก็ตาม ผมไม่ได้ปลูกฝังความแน่วแน่ว่าจะไม่เล่นเกม เล่นพนัน หรือ เสพยาเสพติด ให้กับ เยาวชน แต่ผมพยายามจะมอบพลังแห่งความสุขซึ่งได้มาจากความรู้สึกขอบคุณ ให้กับ พวกเขาต่างหากครับ ทุก ๆ ครั้งที่ผมจัดค่ายเยาวชน ผมจะพยายามมอบความหวังและ ความสุขให้กับนักเรียนนักศึกษา ผ่านทางเสียงดนตรีที่ไพเราะ และการแสดงบนเวทีที่น่า ตื่นตาตื่นใจ ผมพยายามจะมอบพื้นที่ให้พวกเขาได้พูดคุยและสร้างมิตรภาพระหว่างกัน ซึ่ง ปัจ จั ย ต่ า ง ๆ เหล่ า นี้ จ ะช่ ว ยสร้ า งบรรยากาศให้ นั กเรี ยนนั กศึ ก ษาสั ม ผั สกั บ ความ เปลี่ยนแปลงได้ครับ พ่อคะ หนูเป็นลูกสาวที่แย่มาก เมื่ อ ไม่ กี่ ปีที่ ผ่ า นมานี้ เราได้ จั ด งานไอวายเอฟเวิล ด์แ คมป์ขึ้ น ที่เ มื อ งโตลูกา ประเทศ เม็กซิโก โดยมีนักเรียนนักศึกษาประมาณ 2,000 คน เข้าร่วมงานในคืนวันแรก แขกผู้มี เกียรติหลายท่านได้กรุณากล่าวให้โอวาทในพิธีเปิดของเรา และยังมีแขกผู้มีชื่อเสียงอีก หลายท่านเข้าร่วมในงานพิธีเปิดดังกล่าวด้วย วงประสานเสียงกราเชียสขึ้นแสดงบนเวที แล้วขับขานบทเพลงอันแสนไพเราะ บรรดานักเรียนนักศึกษาต่างปรบมือด้วยความชื่นชม พวกเขาตื่นเต้นและมีความสุขกันมากครับ


-5-

หลังจากนั้นผมจึงขึ้นบรรยายเรื่องโลกของจิตใจ ผมพูดถึงคุณพ่อของผม เรื่องความรัก ของคุณพ่อ และความสาคัญของผู้เป็นพ่อ คุณพ่อชาวเกาหลีนั้นเข้มงวดมากครับ แต่การ บรรยายของผมในครั้งนั้นมุ่งเน้นไปที่ความรักอันยิ่งใหญ่ที่พ่อมีต่อลูก ๆ ไม่ว่าพ่อคนนั้น จะแสดงความรักออกมาในลักษณะใดก็ตาม ผมสรุปการบรรยาย แล้วบอกกับนักเรียนนักศึกษาทุกคนว่า “ทุกคนครับ ทุกคนมี โทรศัพท์มือถือกันใช่ไหมครับ? คืนนี้ หลังจากจบการบรรยายนี้แล้ว ขอให้ลองโทรศัพท์ หาคุณพ่อของคุณดูนะครับ คุณอาจคิดว่าคุณพ่อของคุณนั้นไม่เหมือนกับคุณแม่ของคุณ และรู้สึกกระอักกระอ่วนใจที่จะเข้าไปหาท่าน คุณอาจรู้สึกลาบากใจที่จะคุยกับท่าน แต่ ความรักที่คุณพ่อมีต่อคุณนั้นยิ่งใหญ่มากนะครับ ถ้าได้รับโทรศัพท์จากคุณ ท่านก็คงจะมี ความสุขมากเลยทีเดียว โทรหาคุณพ่อของคุณเถอะนะครับ แล้วบอกท่านว่าคุณรู้สึก ขอบคุณกับสิ่งใดที่ท่านทาให้คุณบ้าง พูดถึงเรื่องต่าง ๆ เช่น การที่ท่านให้คุณได้เรียน หนังสือโดยไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องค่าเล่าเรียนก็ได้ครับ ถึงแม้ว่าคุณพ่อจะทราบอยู่แล้วว่า คุณรู้สึกขอบคุณ แต่หากคุณได้พูดออกไปแล้ว ความรู้สึกขอบคุณนั้นก็จะลึกซึ้งขึ้นใน จิตใจของคุณแล้วความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับคุณพ่อก็จะยิ่งใกล้ชิดและอบอุ่นขึ้นครับ” “บอกคุณพ่อไปตามตรงนะครับ ว่าคุณทาอะไรผิดพลาดลงไปบ้าง เล่าเรื่องความผิด ทั้งหมดของคุณให้ท่านฟัง ‘พ่อครับ ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้ตั้งใจเรียนเลย ผมไม่ค่อยเชื่อฟัง พ่อด้วย พ่อครับ ผมแอบทาเรื่องนั้นเรื่องนี้ลับหลังพ่อ ผมขอโทษด้วยนะครับ พ่อครับผม เองก็อยากจะเป็นลูกที่ดีของพ่อ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทาไมถึงทาไม่ได้ ผมอายจนพูดไม่ ออกก็เลยได้แต่ปกปิดจิตใจของตัวเองมาตลอด แต่วันนี้ผมมีความกล้าที่จะพูดกับพ่อแล้ว ครับ ผมขอโทษนะครับพ่อ’ บอกท่านไปตามนี้เลยครับ ถ้าคุณลาบากใจที่จะพูดกับท่าน ตรง ๆ ก็ให้เดินไปหาต้นมะพร้าวหรือต้นมะม่วง


-6-

แล้วลองพูดแบบนี้ดูก่อนนะครับ ‘นี่ ๆ ต้นมะม่วง พ่อของฉันทาเพื่อฉันแบบนี้ แต่ ฉันไม่กล้าที่จะพูดให้ท่านฟัง ฉันอายมากเลยนะ พ่อคอยจู้จี้กับฉันอยู่ตลอดเวลา แต่จริง ๆ แล้วพ่อเป็นคนดีมากนะ’ อย่างน้อย ๆ ก็ขอให้คุณลองทาแบบนี้ดูก่อนนะครับ” เช้าวันถัดมา รถยนต์คันหนึ่งแล่นเข้ามาในสถานที่จัดค่าย สุภาพบุรุษวัยกลางคน ท่ า นหนึ่ ง เดิ น ลงมาจากรถคั น นั้ น “ผมมาพบลู ก สาวที่ ม าเข้ า ร่ ว มค่ า ยนี้ ค รั บ เธอชื่ อ คลาร่า” เจ้าหน้าที่จัดที่นั่งให้กับคุณพ่อของคลาร่า ก่อนจะประกาศตามหาตัวคลาร่าจาก ในค่ า ย หลั ง จากนั้ น ไม่ น าน นั ก เรี ย นหญิ ง คนหนึ่ ง ซึ่ ง ดู เ หมื อ นว่ า จะเป็ น ลู ก สาวของ สุภาพบุรุษท่านนั้นก็วิ่งเข้ามา เธอมาหยุดยืนอยู่หน้าสุ ภาพบุรุษท่านนั้น ก่อนที่จะคุกเข่า ลงแล้วพูดว่า “คุณพ่อคะ หนูผิดไปแล้ว อภัยให้หนูเถอะนะคะ หนูเป็นลูกสาวที่แย่มาก จริง ๆ แต่นับจากนี้ไป หนูจะเป็นลูกที่ดีของพ่อนะคะ” คลาร่าพูดดังนั้นแล้วก็ร้องไห้ พ่อ ของคลาร่าประทับใจมาก เขาร้องไห้พลางกอดลูกสาวเอาไว้แน่นนักเรียนนักศึกษาอีก ประมาณ 30 คน ที่ อ ยู่ ใ นบริ เ วณนั้ น ต่ า งก็ ประทั บใจและร้ อ งไห้ ไ ปด้ วยกั น ทุ ก คนมี ความสุขกันมาก คลาร่า ที่เป็นบุตรสาวของสุภาพบุรุษท่านนี้มีแฟนอยู่หนึ่งคนครับ วันหนึ่งแฟน หนุ่มของคลาร่าหยิบเงินสดก้อนหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเพื่ออวดเธอ แล้วบอกว่า “คลา ร่า ฉันมีเงินแล้วนะ ไม่ได้ไปขโมยของใครมาด้วย ฉันเอาเงินนี้มาให้เธอดูเพราะอยากให้ เธอไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศแคนาดาด้วยกันกับฉัน ไปกับฉันนะคลาร่า ” คลาร่าตัดสินใจ ว่าจะเดินทางไปประเทศแคนาดากับแฟนหนุ่ม แต่คุณพ่อของเธอกลับตามไปถึงสนามบิน เพื่อเกลี้ยกล่อมไม่ให้คลาร่าทาเช่นนั้น


-7-

“คลาร่า ลูกต้องเรียนให้จบมหาวิทยาลัยเสียก่อนนะ เรียนจบแล้วค่อยมีครอบครัวก็ได้ แต่งงานตอนนั้นก็ยังไม่สายเกินไปนะ แต่ถ้าลูกไปแบบนี้ แล้วลูกจะเรียนหนังสือต่อได้ ยังไง? ถ้าเรียนไม่จบมหาวิทยาลัย ชีวิตของลูกก็จะยากลาบากมากนะ พ่อไม่ได้จะห้าม ไม่ให้ลูกแต่งงาน หรือใช้ชีวิตร่วมกับแฟนของลูก พ่อจะจัดงานแต่งงานใหญ่โตให้ลูกเลยก็ ได้ แต่ช่วยเรียนให้จบก่อนแล้วค่อยแต่งงานเถอะนะ” ผู้เป็นพ่อขอร้องกั บลูกสาว แต่ถึงแม้ว่าคุณพ่อ จะพูด กับคลาร่าอย่างจริ ง ใจสั ก เพียงใด สิ่งที่อยู่ในใจของคลาร่ากลับมีเพียงการไปใช้ชีวิตอยู่กับแฟนหนุ่มที่ประเทศ แคนาดาเท่านั้น ยิ่งเธอคิดภาพตัวเธอที่อยู่บนเครื่องบินกันแฟนหนุ่ม หรือภาพที่ทั้งคู่ รับประทานอาหารด้วยกันในร้านอาหาร เธอก็ยิ่งรู้สึก ดี เธออยากให้ภาพฝันเหล่ า นี้ กลายเป็นความจริงโดยเร็ว เมื่อคลาร่าจากไปยังประเทศแคนาดา คุณพ่อของเธอก็หัวใจ สลายและเจ็บปวดเพราะการกระทาของลูกสาว น่าเสียดาย ที่ชีวิตในประเทศแคนาดาไม่ได้ราบรื่นนัก ตอนที่คลาร่าได้พบกับแฟน หนุ่มเพียงสัปดาห์ละหนึ่งครั้งนั้น ทั้งคู่รู้สึกสนุกและมีความสุขด้วยกันมาก แต่เมื่อทั้งสอง ได้มาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในทุก ๆ วัน คลาร่าและแฟนหนุ่มต่างก็มองเห็นข้อบกพร่องของ กันและกัน และยังมีความเห็นไม่ตรงกันในอีกหลาย ๆ เรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่อง การใช้จ่ายเงิน ซึ่งได้กลายมาเป็นประเด็นขัดแย้งสาคัญของทั้งคู่ “คลาร่า เธอซื้อของชิ้นนี้มาทาไม?” “ฉันต้องใช้นี่นา ก็เลยซื้อมาไง ทาไมหรอ?” “ตอนนี้เรายังหาเงินไม่ได้เลยนะ เรามีแต่รายจ่ายกันเท่านั้น เราต้องประหยัดนะ เธอไม่จาเป็นต้องซื้อของพวกนี้หรอก”


-8-

“แต่ฉันต้องใช้มันจริง ๆ นะ เรายังมีเงินเหลืออยู่ไม่ใ ช่หรือไง แล้วทาไมฉันจะซื้อ ไม่ได้ล่ะ?” เมื่อเวลาผ่านไป คลาร่ากับแฟนหนุ่มก็ขัดแย้งและทะเลาะกันด้วยเรื่องอื่น ๆ ใน ลักษณะนี้อีก ทั้งสองคนเดินทางมายังประเทศแคนาดาด้วยความหวังเต็มเปี่ยมว่าจะพบ กั บความสุ ข ความสนุ ก สนาน และมี ชี วิต ที่ ส วยงาม แต่ ค วามจริ ง แล้ ว ทั้ ง คู่ ต่ า งไม่ มี ความสุข พวกเขามีเรื่องให้กระทบกระทั่งกันทุกวัน คลาร่ารู้สึกเสียศักดิ์ศรีเพราะแฟน หนุ่มไม่ไว้วางใจ เธอเริ่มเกลียดชังเขามากขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งสองคนใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเช่นนี้ เป็นเวลาสี่เดือน เธอเริ่มคิดว่า ‘ฉันน่าจะเชื่อฟังคาพูดของพ่อนะ’ คุณพ่อและลูกสาวที่แสดงความรักที่มีต่อกัน คลาร่าตัดสินใจขึ้นเครื่องบินกลับมายังประเทศเม็กซิโก เพราะไม่สามารถทนใช้ชีวิตอยู่ที่ ประเทศแคนาดาได้อีกต่อไป เมื่อคุณพ่อของคลาร่าทราบว่าลูกสาวกาลังจะเดินทางกลับ บ้าน ท่านจึงเดินทางไปรอรับเธอถึงที่สนามบิน ตอนที่คลาร่าผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง ออกมาข้างนอก เธอมองเห็นคุณพ่อที่มายืนรอรับอยู่แต่ไกล ความจริงแล้ว คลาร่าแค่ ต้องเข้าไปหาคุณพ่อแล้วบอกกับท่านว่า “พ่อคะ พ่อมารับหนูหรือคะ? ขอบคุณนะคะพ่อ หนูขอโทษจริง ๆ ค่ะพ่อ” แต่เธอกลับรู้สึกอายที่ตนเองต้องกลับมาจากประเทศแคนาดา ในลักษณะนี้ ทั้ง ๆ ที่คุณพ่อเคยขอร้องไม่ให้เธอเดินทางไปที่นั่นแล้วตั้งแต่แรก คลาร่าอับ อายและลาบากใจมาก เธอจึงซ่อนตัวไม่ให้คุณพ่อเห็น คุณพ่อของคลาร่าไม่ทราบเรื่องนี้ ท่านรอคลาร่าที่สนามบินอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนตัดสินใจเดินทางกลับบ้านในเวลาต่อมา ส่วน คลาร่าก็ขึ้นรถคันอื่นกลับบ้าน หลังจากกลับไปอยู่บ้าน คลาร่าก็ยัง ไม่กล้าสู้หน้าผู้เป็นพ่อ เธอแกล้งทาเป็นนอนตื่นสาย


-9-

โดยจะลุกขึ้นมาอาบน้าและรับประทานอาหารเช้า ก็ต่อเมื่อคุณพ่อของเธอออกจากบ้าน ไปทางานแล้วเท่านั้น คลาร่ารู้สึกหนักใจเรื่องคุณพ่อมาก เธอไม่มีกาลังพอที่จะเอาชนะ หรือเผชิญหน้ากับความหนักใจนั้น เธอทาได้เพียงแค่หลีกหนีปัญหาดังกล่าว ‘ฉันไม่ควรทาแบบนี้กับพ่อนะ นี่ฉันเป็นอะไรไป ทาไมถึงได้ทาตัวแบบนี้นะ?’ ไม่ว่าคลาร่าจะอยากพยายามทาดีกับคุณพ่อสักเพียงใด เธอก็อดรู้สึกลาบากใจเมื่อ อยู่ ต่ อ หน้ า คุ ณ พ่ อ ไม่ ไ ด้ เ ลยสั ก ครั้ ง เพี ย งแค่ จ ะเรี ย ก “คุ ณ พ่ อ คะ!” ก็ เ ป็ น เรื่ อ งยาก เหลือเกิน ฝ่ายคุณพ่อนั้น ถึงแม้ว่าจะรักคลาร่าสักเพียงใด แต่ท่านก็ไม่สามารถพูดกับ คลาร่าได้ว่า “นี่ ตื่นได้แล้วนะ! พ่อจะไปทางานแล้ว!” คุณพ่อเองก็ไม่สามารถเผชิญหน้า ลู ก สาวได้ เ ช่ น เดี ย วกั น สถานการณ์ อั น น่ า กระอั ก กระอ่ ว นนี้ ด าเนิ น ต่ อ เนื่ อ งไปเป็ น เวลานาน จนกระทั่งคลาร่าได้มาเข้าร่วมค่ายเวิลด์แคมป์ที่ไอวายเอฟจัดขึ้น คลาร่าได้ฟังคา บรรยายของผมในช่ ว งเย็ น วั น แรกของค่ า ยเวิ ล ด์ แ คมป์ “ทุ ก คนครั บ ทุ ก คนมี โทรศัพท์มือถือกันใช่ไหมครับ? ลองใช้โทรศัพท์นั้นโทรหาคุณพ่อของคุณดูสิครับ แล้ว บอกท่ า นว่า ‘ขอบคุ ณ ’ ที่ ใ ห้ ก าเนิ ด และเลี้ ย งดู คุ ณ คุ ณพ่ อ ของคุ ณคงจะท าให้ คุ ณ มี ความสุขและสนุกสนานอยู่หลาย ๆ ครั้งใช่ไหมครับ ลองนึกถึงช่วงเวลาเหล่านั้นดูทีละ เรื่ อ ง ที ล ะเรื่ อ ง แล้ ว กล่ า วขอบคุ ณคุ ณพ่อ ดูน ะครั บ ” ค าพู ด ที่ ไ ด้ยิน ในวัน นั้น ตรงกับ ความรู้สึกในจิตใจของคลาร่า ทั้งที่เธอแสดงพฤติกรรมที่ไม่ดีต่อคุณพ่อ แต่เธอกลับไม่ สามารถพูดออกมาได้ว่าตนเองทาผิดต่อท่าน คลาร่าไม่สามารถกล่าวขอบคุณคุณพ่อได้ เสียด้วยซ้า


-10-

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้ฟังคาบรรยายของผม คลาร่าก็รวบรวมความกล้าแล้ว โทรหาคุณพ่อของเธอ ถึงแม้ว่าจะไม่มีความกล้าแม้เพียงแต่จะมองหน้าคุณพ่อตรง ๆ ก็ตาม กริ๊ง กริ๊ง เสียงโทรศัพท์ดังสองครั้ง แล้วคลาร่าก็ได้ยินเสียงของคุณพ่อลอยมาตาม สาย “พ่อคะ นี่คลาร่าเองนะคะ” คุณพ่อของคลาร่าดีใจมากที่ได้รับโทรศัพท์จากลู ก สาว จนถึงกับทาอะไรไม่ถูก “พ่อคะ หนูคิดว่าพ่อพูดถูกแล้วล่ะค่ะ หนูน่าจะเชื่อฟังพ่อ หนูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร แต่หนูกลับไม่อยากจะฟังคาพูดของพ่อ หนูแค่อยากจะ ทาอะไรตามใจตัวเองเท่านั้น หนูทั้งเสียใจและทุกข์ใจมากเลยนะคะที่ไม่เชื่อฟังตอนที่พ่อ ห้ามไม่ให้ไปประเทศแคนาดา ถึงแม้ว่าหนูจะบอกกับตัวเองว่า ‘ฉันน่าจะเชื่อฟังคาพูด ของพ่อนะ’ แต่พอเห็นหน้าพ่อ หนูก็รู้สึกกระอักกระอ่วนไปหมดเพราะทาผิดกับพ่อไว้ หลายเรื่อง แต่วันนี้ ตอนที่หนูได้ฟังคาบรรยายในค่ายไอวายเอฟเวิลด์แคมป์ หนูก็มี ความกล้าที่จะโทรหาพ่อค่ะ พ่อคะ ยกโทษให้หนูเถอะนะคะ หนูผิดไปแล้ว พ่อรักหนูก็ เลยยกโทษให้หนูไปตั้งนานแล้วใช่ไหมคะ? หนูนี่โง่จริง ๆ ที่เพิ่งจะมากล้าพูดกับพ่อเอา ตอนนี้” คุณพ่อของคลาร่าประทับใจกับโทรศัพท์ที่ได้รับนี้มาก เขาบอกผมว่าตนเองนอนไม่ หลับตลอดทั้งคืนนั้น คุณพ่อของคลาร่านึกสงสัยอยู่ในใจว่าไอวายเอฟเวิลด์แคมป์นี่มัน เป็นที่แบบไหนกันนะ ถึงได้เปลี่ยนจิตใจของคลาร่าได้มากขนาดนี้ เช้าวันรุ่งขึ้น คุณพ่อ ของคลาร่าจึงขับรถตรงมาที่ค่ายโดยไม่รีรอ เมื่อคลาร่าได้ยินว่าคุณพ่อมาที่ค่าย เธอจึงรีบ ออกมาพบท่ า นทั น ที ทั้ ง สองคนต่ า งร้ อ งไห้ และคนอื่ น ๆ ที่ อ ยู่ ใ นบริ เ วณนั้ น เองก็ ประทับใจมาก จนร่วมร้องไห้ไปพร้อม ๆ กันกับสองพ่อลูก


-11-

การที่คนเราไหลเวียนจิตใจซึ่งกันและกัน เป็นเรื่องที่น่าประทับใจเช่นนี้เองครับ เมื่อมี บางอย่างมาขวางกั้นระหว่างจิตใจของคลาร่ากับจิตใจของคุณพ่อ ทั้งสองฝ่ายต่างก็รู้สึก ยากลาบาก แต่หลังจากเหตุการณ์นี้ คลาร่าและคุณพ่อก็กลายเป็น คุณพ่อและลูกสาวที่ แสดงความรักที่มีต่อกันได้ หนึ่งปีหลังจากนั้น ผมก็ได้ยินว่าทั้งคลาร่าและแฟนหนุ่มเรียน จบมหาวิทยาลัยและได้แต่งงานกัน บางที ตอนนี้ทั้งสองคนอาจกาลังมีลูกเล็ก ๆ ที่น่ารัก และมีชีวิตที่มีความสุขร่วมกันอยู่ก็เป็นได้ การไหลเวียนจิตใจจะทาให้เธอเป็นอิสระจากวิญญาณชั่วร้ายได้ ผมเดิ น ทางไปทั่ ว โลกเพื่ อ จั ด งานไอวายเอฟเวิ ล ด์ แ คมป์ แต่ ไ ม่ ว่ า ผมจะไปยั ง ประเทศใด ผมก็พบว่านักเรียนนักศึกษาล้วนมีความคิดในลักษณะเดียวกัน แทนที่เราจะ ได้เห็นความคิดที่ดี เรากลับเห็นได้ว่ามีพลังชั่วร้ายบางอย่างคอยจูงนาจิตใจของนักเรียน นักศึกษาให้มุ่งไปสู่ทางที่ไม่ดีอยู่ นักเรียนนักศึกษาหลายคนตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่ หลงไปกับการใช้ชีวิตที่ไม่ดี แต่สุดท้ายก็มักจะถูกลากไปในเส้นทางนั้น แต่เมื่อนักเรียน นักศึกษาเหล่านี้มาเข้าร่วมค่ายของเรา และได้ละทิ้งความคิดผิด ๆ ที่อยู่ในใจของตนเอง เมื่อได้ลองสนทนาและแลกเปลี่ยนจิตใจกับผู้อื่นดู นักเรียนนักศึกษาหลายคนก็เป็นอิสระ จากยาเสพติด เกม และการพนันได้ ไม่ใช่แค่คลาร่าเพียงคนเดียวเท่านั้น ครั้งหนึ่ง รัฐมนตรีท่านหนึ่งจากทวีปแอฟริกาได้เดินทางมาเข้าร่วมค่ายไอวายเอฟ เวิลด์แคมป์ รัฐมนตรีท่านนี้เป็นผู้หญิงครับ และเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากเสียด้วย ใน ระหว่างการบรรยาย รัฐมนตรีท่านนี้ก็พูดถึงเรื่องที่ท่านตั้งครรภ์ในขณะที่ยังเป็นนักศึกษา อยู่ในมหาวิทยาลัย


-12-

“ตอนแรก ฉันก็คบกับแฟนไปแบบไม่ได้คิดอะไรมาก แต่ฉันก็เกิดท้องขึ้นมา มัน เป็นเรื่องที่เจ็บปวดมากเสียจนฉันทาอะไรไม่ถูกเลยค่ะ ไม่ว่าจะคิดสักเท่าใด ฉันก็มองไม่ เป็นทางเลือกอื่นอีก ฉันก็เลยตัดสินใจบอกกับแม่ว่าฉันท้อง แม่ของฉันก้มหน้าลงคิดอยู่ สักครู่หนึ่ง แล้วก็พูดขึ้นมาว่า ‘ไม่เป็นไรนะ’ตอนนั้นฉันอยากจะกอดแม่ไว้แน่น ๆ เลยค่ะ แม่ แ นะน าฉั น ว่ า ‘ไม่ ต้ อ งเสี ย เวลาทุ ก ข์ ท รมานกั บ เรื่ อ งนี้ อี ก แล้ ว ใช้ เ วลาที่ มี อ ยู่ ใ น การตั้งใจเรียนนะ’ นับจากนั้นเป็นต้นมา ฉันก็ไม่ได้คิดเรื่องอื่นอีก และตั้งใจเรียนหนัก มากจนได้กลายมาเป็นรัฐมนตรีนี่ล่ะค่ะ ” เมื่อรัฐมนตรีหญิงท่านนั้นบอกเล่าเรื่องราวของ ตนเองอย่างตรงไปตรงมา บรรดานักเรียนนักศึกษาเองก็เปิดจิตใจ และได้มีการไหลเวียน จิตใจซึ่งกันและกัน คลาร่าไม่มีเหตุผลให้ต้องปิด ใจกับคุณพ่อเลยแม้แต่น้อย เธอเพียงแค่ต้องพูดว่า “พ่อคะ หนูขอโทษ” เท่านั้น แต่ด้วยเหตุผลบางประการ จิตใจของคลาร่ากับจิตใจของ คุณพ่อกลับแตกต่างกัน จนคลาร่าไม่สามารถยืนอยู่ต่อหน้าคุณพ่อได้ ความสุขที่ยิ่งใหญ่ รอคอยคุณอยู่ครับ ขอเพียงแค่คุณเปิดจิตใจออกแล้วก้าวเข้าไปหาผู้อื่นเท่านั้น เมื่อคุณได้ รู้จักกับโลกแห่งจิตใจนี้ คุณก็จะสามารถแบ่งปันจิตใจของคุณกับผู้อื่นได้ ถึงแม้ว่าคนผู้นั้น จะไม่ใช่คนที่คุณสนิทด้วย หรือไม่ใช่คนในแบบที่ถูกใจคุณก็ตาม สิ่งนี้จะเกิดขึ้นได้เมื่อ จิตใจของคุณไหลเวียนซึ่งกันและกัน แล้วคุณก็จะได้มีชีวิตที่มีความสุขที่สุดครับ


บันทึก .......................................................................................................................................... ............................................................................................................................ ............. .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... ..........................................................................................................................................