Page 1

{

SNOR 2


SNOR 2 WOUTER VAN DE VOORDE pagina 4

ANNE DE GELAS pagina 20


ANTON COENE pagina 32

PETER WATERSCHOOT pagina 48


WOUTER VA VOORDE. A Wouter Van De Voorde over zijn fotografie: Als tiener luisterde ik naar Midnight Oil. Ik verstond er geen snars van, maar ervoer een soort van openheid, een door mondharmonica's en elektrische gitaren uitgerekte leegte. Ondertussen is de zanger van Midnight Oil een politicus en ben ik 32 jaar oud. Ik kom van een land dat volgecementeerd is, waar de straten geplaveid zijn met geschiedenis. Waar Van Eyck, Rubens, Magritte en Jaques Brel leefden. In Australië is er niets, open ruimte, een gigantisch eiland met een rood centrum. Ooit was dit eiland onbezoedeld door westerse cultuur. Alles hier is nieuw, gebouwen ouder dan 100 jaar zijn cultureel erfgoed. Ik lees verhalen over inheemse stammen, geesten die verleiden en vergiftigen. De ingeslapen reiziger wordt overvallen door lange, breekbare spoken die zijn nieren stelen en groene mieren in de lege holtes proppen. Schetsen van uiteengetrokken lichamen, röntgentekeningen van kangoeroes en vogels. Gescherpte scheenbeenderen geweekt in rottende karkassen: de ultieme genadeprik… Eenmaal je door het fijn stof van as, rood en oker heen kijkt, zie je een cultuur die verder rijkt dan alles wat de blanke man dit land heeft gebracht. Deze mythes en verhalen zijn voor mij de enige manier om dit eiland te begrijpen.


AN DE AUSTRALIE


Ik ben een toerist met een camera, hoogstens bewust van de onderliggende wreedheid van dit onvergeeflijke land. In mijn foto's benader ik de mij voorgeschotelde realiteit als een gedesoriënteerde reiziger: monumenten, huizen, auto's, mist, … Alles krijgt een onderliggende betekenis, je krijgt niets voor niets op deze doorbloede rode grond. Figuren zoals Ivan Milat, de seriemoordenaar die een hele reeks rugzaktoeristen op beestachtige wijze afslachtte, prikkelen mijn verbeelding. Wanneer ik via de snelweg naar Sydney rijd, passeer ik Belanglo State Forest, waar zijn slachtoffers gevonden werden. Een goedlachse wegenwerker met een pick-up truck… Al zijn slachtoffers werden opgepikt, liftend langs de wegen die mij omgeven. Met deze zooi in mijn achterhoofd schiet ik mezelf een geschiedenis, een schuilplaats. www.woutervandevoorde.com blog.woutervandevoorde.com


ANNE DE GELAS. Anne De Gelas is geen onbekende in België. Ondanks exposities en publicaties bleef ze naar onze mening echter te onbekend in de Vlaamse fotografiewereld. SNOR wil dit graag veranderen en is heel trots haar foto’s te mogen presenteren. In vorige publicaties zoals “Carnets” (2003) mengt Anne foto’s, illustraties en stukjes uit een dagboek tot een intieme uitgave die de kijker een blik gunt op het dagelijkse leven van de artieste en haar gezin. De reeks foto’s die Anne voor SNOR2 samenstelde toont ook persoonlijke, maar vluchtige beelden die snel vervagen uit ons geheugen, beelden die onvermijdelijk de begrippen vroeger, tempus fugit, paradis perdu, … oproepen. Anne´s foto’s horen niet in het album tussen de familiekiekjes, kleef ze liever in het schriftje waar je als kind je geheimpjes neerpende en dat je – wat gaat alles snel – een generatie later opnieuw doorbladert. www.annedegelas.com


ANTON CO KAPITAN KO Anton over zijn samenwerking met Kapitan Korsakov:

KKK's krachtige live-reputatie trok me al snel aan. Het duurde een tijdje voor we samen iets deden, maar vanaf dat moment was ik er vrijwel altijd bij. De donkerheid en agressie die in hun muziek schuilen, probeer ik ook in de foto’s te steken, ik probeer hen zo rauw mogelijk te benanderen. Portretten maken we amper, schaamte is er niet. Het is een ongeregisseerd portret van een band op weg naar het podium, erop, ernaast of eronder. www.antoncoene.be


OENE. ORSAKOV


PETER WATER KIL EN BROE Het recente werk van Peter Waterschoot is broeierig en kil tegelijk. Zoals je in een warme serre een beetje moet rillen van de condens die op je vel neerslaat. In de duistere reeks Entropia zit een beeld van zo'n broeikas. Maar het is geen serre die baadt in het helle geel en wit van de middagzon. Het licht is dat van 'l'heure bleu', het efemere ogenblik wanneer nacht overgaat in dag, slapen in waken, droom in daad, en vice versa. Niet toevallig werd de reeks afgelopen zomer in het Verhaerenmuseum geconfronteerd met symbolistische kunst uit het fin de siècle, als eerbetoon aan de dichter Maurice Maeterlinck. Net als de poëzie in Maeterlincks gedicht "Serres Chaudes" is de fotografie van Waterschoot loom, somber en beklemmend. Een microklimaat waarin zinnelijkheid versmacht wordt door de decadente sluier van het noodlot. In zijn nieuwste reeks "Emzig" lijkt Waterschoot een beetje meer licht toe te laten. Of beter: hij maakt een tweedeling tussen schaduw en licht. Daarvoor vond hij naar eigen zeggen inspiratie in de moderne Japanse literatuur: "Ik werd vooral beïnvloed door "Lof der Schaduw" van Junichiro Tanizaki, met zijn ontroerende hang naar schoonheid in conflict met het moderne". Bron: Bart Biesbrouck

www.peterwaterschoot.be


RSCHOOT. EIERIG


WIL JE OOK SNORREN? STUUR JE FOTO’S NAAR INFO@ SNOR.IT Iedereen mag een of meerdere series foto’s indienen. De SNOR redactie beslist dan of je serie gepubliceerd wordt. Je kan je foto’s gewoon opsturen. Gooi maximaal 12 foto’s in een .zip of .rar file. Die foto’s mogen maximaal 15 cm groot zijn (langste zijde) en moeten een minimale resolutie van 150ppi hebben. Stuur die .zip / .rar file naar info@snor.it en je hoort nog van ons!


COLOFON SNOR bestaat uit Bert De Jonghe en Bruno Roels. Je kan hen bereiken op info@snor.it. SNOR bedankt Nina Jua Klein, Ernst Deruyter, Barber, Lina, Renee en Brecht.

/SNOR-2-OKT-2011  

http://www.snor.it/PDF/SNOR-2-OKT-2011.pdf

Advertisement