__MAIN_TEXT__

Page 1


Εξαμηνιαία έκδοση του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Σ.Ν.Ε.Γ.) Ακαδημαϊκό έτος 2009-2010 Τεύχος 4ο - Ιούνιος 2010 Διανέμεται δωρεάν Συντακτική επιτροπή Πρόεδρος Άννα Αναστασιάδη - Συμεωνίδη (Καθηγήτρια Φιλοσοφικής Σχολής Α.Π.Θ.) Μέλη Δημήτρης Μαυροσκούφης (Αναπλ. καθηγητής τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής Α.Π.Θ.) Αγγελική Κοιλιάρη (Καθηγήτρια τμήματος Γερμανικής Γλώσσας & Φιλολογίας Α.Π.Θ.) Γεωργία Γαβριηλίδου (μέλος διδακτικού προσωπικού του ΣΝΕΓ) Χριστίνα Τακούδα (μέλος διδακτικού προσωπικού του ΣΝΕΓ) Θεοδώρα Καλδή – Κουλικίδου (Προϊσταμένη Γραμματείας ΣΝΕΓ) Επιμέλεια εντύπου Κουτσιλιέρη Αθανασία Γραμματεία Σ.Ν.Ε.Γ. Σχεδιασμός & σελιδοποίηση www.kitchenwas.gr Επιμέλεια παραγωγής Γιανσακίδου Άννα Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης 54124 Θεσσαλονίκη – Ελλάδα Τ: +30 2310 997571, 997475, 997576, 997572, 997923 F: +30 2310 997573 E: school-mg@lit.auth.gr www.auth.gr/smg www.smg.edu.gr


πρόλογος03

Ο

καιρός περνάει πραγματικά πολύ γρήγορα και

φτάσαμε κιόλας στην έκδοση του 4ου τεύχους του ενημερωτικού περιοδικού μας. Ένα τεύχος καλοκαιρινό στο οποίο οι σπουδαστές μας εκφράζονται για εκδηλώσεις στις οποίες συμμετείχαν, συντάσ-

Περιεχόμενα

πρόλογος03 δράσεις04 εκδηλώσεις10 άρθρα σπουδαστών13 χρήσιμες πληροφορίες23

Κουτσιλιέρη Αθανασία

σουν παραμύθια και δημιουργούν εμπνευσμένοι από την παρακολούθηση των μαθημάτων και τη ζωή στη Θεσσαλονίκη. Αξίζει λοιπόν να «χαθείτε» στις σελίδες του και να το απολαύσετε...

Καλό καλοκαίρι σε όλους!


04δράσεις Çanakkale -Θεσσαλονίκη

Μια διαδρομή

οικεία και δημιουργική.... όταν οι Τούρκοι φοιτητές μαθαίνουν ελληνικά και οι Έλληνες φοιτητές τουρκικά

Μαρία Μπαχτσέ, φιλόλογος αποσπασμένη του ΥΠΕΠΘ, Πανεπιστήμιο Çanakkale

Η ιστορία ξεκίνησε από παλιά όταν η κ. Μανάβη Δήμητρα μέλος του διδακτικού προσωπικού του Σχολείου Nέας Ελληνικής Γλώσσας του A.Π.Θ. στα πλαίσια συνεργασίας των δύο Πανεπιστημίων έρχεται να διδάξει για πρώτη φορά ελληνικά στο Πανεπιστήμιο του Çanakkale. Η πρωτοβουλία αυτή συνεχίζεται και εξελίσσεται σε μια δημιουργική συνεργασία που τη στηρίζουν άνθρωποι με ενδιαφέρον και αγάπη για την προώθηση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού. Ειδικότερα η δρομολόγηση αυτής της συνεργασίας και η καθιέρωσή της πλέον συστηματικά στην ανά εξάμηνο ανταλλαγή καθηγητών γίνεται με την ανάληψη αυτού του προγράμματος από το Τμήμα Δυτικών Γλωσσών και της προέδρου του καθ. Sevinç Özer. Με πρωτοβουλία της ίδιας καθιερώθηκε επίσης η διδασκαλία της ελληνικής ως υποχρεωτικό μάθημα επιλογής σε όλα τα έτη και το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας απέσπασε καθηγητή φιλόλογο για να διδάξει τα αντίστοιχα μαθήματα. Η προοπτική να ιδρυθεί έδρα με αντικείμενο τη διδασκαλία της ελληνικής ως ξένης είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο που αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε διαδικασία συζήτησης και υποστηρίζεται από τα δύο Πανεπιστήμια, ιδιαίτερα θα αναφέρουμε την πολύτιμη συμβολή της Προέδρου του ΣΝΕΓ κ. Άννας ΑναστασιάδηΣυμεωνίδη σ’ αυτή τη διαδικασία. Η στήριξη αυτής της συνεργασίας από το Α.Π.Θ. και το ΣΝΕΓ είναι πλέον ουσιαστική και η παρουσία του σχολείου ιδιαίτερα δυναμική. Το διοικητικό προσωπικό και ιδιαίτερα η προϊσταμένη της Γραμματείας κ. Θεοδώρα Καλδή-Κουλικίδου έχουν συμβάλει τα μέγιστα στην πρακτική εφαρμογή αυτού του εγχειρήματος. Το 2009 κατά τη διάρκεια του εαρινού εξαμήνου η κ. Μαρία Καπουρκατσίδου, μέλος του διδακτικού προσωπικού του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας του A.Π.Θ., δίδαξε ελληνικά στο Τμήμα Παιδαγωγικής Σχολής με μεγάλη επιτυχία. Με τον ίδιο ενθουσιασμό και φέτος παρακολούθησαν οι φοιτητές τα μαθήματα ελληνικής από την κ. Εύα Αναγνωστάκη. «Το ίδιο το Çanakkale και οι κάτοικοί του, πέραν των φοιτητών, κάθε μέρα με σταματούν για να μου υπενθυμίσουν να στέλνω τα χαιρετίσματα και την αγάπη τους στις δύο καθηγήτριες που άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις με την παρουσία τους στο Πανεπιστήμιο αλλά και στην πόλη.»

Από το διδακτικό προσωπικό του Τμήματος Δυτικών Γλωσσών στα πλαίσια αυτής της ανταλλαγής καθηγητών η κ. Μερβέ Κολνταμτζά-Γιλμάζ δίδαξε την τουρκική γλώσσα στους φοιτητές της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. και γύρισε με τις καλύτερες εντυπώσεις από τη θερμή φιλοξενία που της επεφύλαξε το Σχολείο αλλά και το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Α.Π.Θ. Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας οι φοιτητές του Πανεπιστημίου του Çanakkale έχουν την ευκαιρία να μαθαίνουν ελληνικά, να γνωρίζουν τον πολιτισμό μας και να αποκτούν φίλους στην Ελλάδα. Το ενδιαφέρον τους κάθε χρόνο παραμένει αμείωτο όπως και των καθηγητών τους, οι οποίοι επιζητούν προγράμματα ταχείας εκμάθησης της ελληνικής, προκειμένου να επικοινωνούν με συναδέλφους τους στα συνέδρια. Οι προοπτικές συνεργασίας για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας εδώ αλλά και της τουρκικής στο ΑΠΘ διαφαίνονται θετικές και δημιουργικές και ευελπιστούμε να δημιουργηθούν νέα δεδομένα για περαιτέρω συνεργασίες και σε άλλα επίπεδα. Από την πλευρά μου θα ήθελα να ευχαριστήσω το ΣΝΕΓ και προσωπικά την Πρόεδρό του κ. Άννα ΑναστασιάδηΣυμεωνίδη στην εφαρμογή αυτού του προγράμματος αλλά και τις Πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου εδώ στο Çanakkale που μου έκαναν την τιμή να εκπροσωπώ το Πανεπιστήμιο στην Ελλάδα και να στηρίζω όσο δύναμαι τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας.


δράσεις05

Δυο λόγια κι από την εκπρόσωπο του ΣΝΕΓ

Εύα Αναγνωστάκη, διδάσκουσα στο ΣΝΕΓ

Κατά το διάστημα 20 Φεβρουαρίου έως 20 Μαρτίου 2010 είχα την τιμή να εκπροσωπήσω το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης παραδίδοντας μαθήματα νέων ελληνικών στο πανεπιστήμιο Onsekiz Mart του Çanakkale στην Τουρκία. Από την πρώτη στιγμή έτυχα θερμής υποδοχής από το τμήμα Δυτικών Γλωσσών, την πρόεδρο κ. Sevinç Özer και την αποσπασμένη φιλόλογο του ΥΠΕΠΘ κ. Μαρία Μπαχτσέ. Τα μαθήματα είχαν ως στόχο την κατάκτηση βασικών γλωσσικών δεξιοτήτων στην ελληνική από τους φοιτητές/τριες. Πιο συγκεκριμένα, τη γνωριμία με το ελληνικό αλφάβητο, την απόκτηση της ικανότητας ανάγνωσης και γραφής καθώς και την ανταπόκριση των φοιτητών σε καθημερινές περιστάσεις επικοινωνίας. Τα μαθήματα όμως δεν εξαντλήθηκαν εκεί. Το πρόγραμμα αυτό στάθηκε επίσης αφορμή ν’ ανακαλύψουμε τα κοινά σημεία ανάμεσα στους δύο γειτονικούς λαούς τόσο σε επίπεδο γλώσσας όσο και κουλτούρας. Για μια ακόμη φορά ολοκληρώθηκε για φέτος το πρόγραμμα συνεργασίας μεταξύ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Onsekiz Mart του Çanakkale αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις και στις δύο πλευρές.


06δράσεις

Γαβριηλίδου Γεωργία, μέλος διδακτικού προσωπικού του ΣΝΕΓ

Γιωβανίτσα Αθηνά

Διήμερη εκδρομή στην Αθήνα Τέλος Απριλίου πραγματοποιήθηκε διήμερη εκδρομή στην Αθήνα για τους αλλοδαπούς σπουδαστές του Σχολείου. Η εκδρομή ήταν ευγενική προσφορά της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής ως επιβράβευση σε όσους σπουδαστές διακρίθηκαν για την επίδοσή τους κατά το ακαδ. έτος 2009-10. Κατά τη διάρκεια της εκδρομής οι σπουδαστές ξεναγήθηκαν στο Μουσείο και το Βράχο της Ακρόπολης όπου είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν από κοντά το σημαντικότερο μνημείο της Ελλάδας καθώς και μερικά από τα διασημότερα έργα της κλασικής αρχαιότητας. Κατά την παραμονή στην Αθήνα παρατέθηκε γεύμα σε εστιατόριο με τη χορηγία του Δημάρχου Πειραιώς.

Το Σχολείο στην EXPOLINGUA BERLIN Νοέμβριος 2009 Για άλλη μια χρονιά το ΣΝΕΓ συμμετείχε στην EXPOLINGUA του Βερολίνου, η οποία αποτελεί μια από τις διεθνείς εκθέσεις που αφορούν την προβολή και διάδοση γλωσσών κυρίως σε ευρωπαϊκές πόλεις. Η εκπροσώπηση έγινε με την παρουσία της κ. Γαβριηλίδου Γεωργίας, μέλος του διδακτικού προσωπικού του ΣΝΕΓ και της κ. Γιωβανίτσα Αθηνάς, μέλος του διοικητικού προσωπικού του ΣΝΕΓ. Το ενδιαφέρον φέτος δεν κρίθηκε το αναμενόμενο κι έτσι αποφασίστηκε να είναι η τελευταία χρονιά συμμετοχής στη συγκεκριμένη έκθεση, καθώς το ΣΝΕΓ προτίθεται να επεκταθεί και σε άλλες διεθνείς εκθέσεις για την προβολή και διάδοση των δραστηριοτήτων του. Ωστόσο αξίζει να τονιστεί ότι η παρουσία του ΣΝΕΓ ήταν δυναμική και το περίπτερο άρτια οργανωμένο.


δράσεις07

Το ΣΝΕΓ στο Μπουένος Άιρες Τον Απρίλιο που πέρασε αντιπροσωπεία του ΣΝΕΓ βρέθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, προσκεκλημένοι της εκεί Ελληνικής Πρεσβείας, προκειμένου να παρευρεθεί στα εγκαίνια του πρώτου Πολιτιστικού Ιδρύματος στη Λατινική Αμερική “Fundacion Helenica” και να έχει με την ευκαιρία μία πρώτη επαφή με τους διδάσκοντες την ελληνική στη μεγαλούπολη του Μπουένος Άιρες. Συγκεκριμένα ζητήθηκε να παρουσιαστεί διδακτικό υλικό που θα βοηθήσει το έργο των ελλήνων εκπαιδευτικών που είναι διορισμένοι και διδάσκουν την ελληνική εκεί.

Αμβράζης Νίκος, διδάσκων στο ΣΝΕΓ

Στη διάρκεια της πενθήμερης παραμονής τους στο Μπουένος Άιρες τα μέλη του διδακτικού προσωπικού του Σχολείου Νίκος Αμβράζης και Γεωργία Γαβριηλίδου, καθώς και η Πρόεδρος της Επιτροπής Εποπτείας, Καθηγήτρια Άννα Αναστασιάδη-Συμεωνίδη, ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του Συντονιστή Εκπαίδευσης της Ελληνικής Πρεσβείας κ. Γιώργου Παππά για μία διήμερη επιμόρφωση των διδασκόντων την Ελληνική στο ελληνόφωνο σχολείο της πόλης. Το πρόγραμμα της επιμόρφωσης κρίθηκε ενδιαφέρον και ουσιαστικό από τους συμμετέχοντες και ανέδειξε τα προβλήματα, οργανωτικά αλλά και μεθοδολογικά, της προσπάθειας για την εκμάθηση της Ελληνικής από τα παιδιά αλλά και τους ενήλικες. Τόσο η Ελληνική Πρεσβεία όσο και οι υπεύθυνοι της ομολογουμένως ακμάζουσας ελληνικής κοινότητας εκδήλωσαν με κάθε τρόπο την πρόθεσή τους να υποστηρίξουν μία πιο σταθερή συνεργασία με στόχο τη συνεχή επιμόρφωση και αναβάθμιση του διδακτικού έργου.

Εκτός από το πρόγραμμα της επιμόρφωσης, η ομάδα του Σχολείου είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με εκπροσώπους του αντίστοιχου φορέα διδασκαλίας των ισπανικών ως δεύτερης/ ξένης γλώσσας και να ανταλλάξουν πληροφορίες και απόψεις για τα προγράμματα σπουδών, τις εξετάσεις πιστοποίησης και το διδακτικό υλικό. Το σπάνιας ομορφιάς κτήριο του Σχολείου ισπανικών φιλοξενεί εργαστήριο φωνητικής, όπως επίσης και βιβλιοθήκη στα οποία οι εκπρόσωποι του σχολείου μας ξενάγησαν. Στο τουριστικό σκέλος της επίσκεψης στο Μπουένος Άιρες, εντάσσεται η ξενάγηση στα αξιοθέατα της πόλης αλλά κυρίως οι γαστρονομικές επισκέψεις στις ταβέρνες του Παλέρμο, επισκέψεις που επιμελούνταν οι Έλληνες της κοινότητας, στους οποίους εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας για την άψογη φιλοξενία. Δοκιμάσαμε το μοναδικό μοσχαρίσιο κρέας που εξάγουν σε όλο τον κόσμο αλλά και τα εξαιρετικά κρασιά της Αργεντινής. Με τις εντυπώσεις ακόμη νωπές από το Μπουένος Άιρες στρέφουμε την προσοχή μας στην ουσιαστική και επίσημη στήριξη της εκπαιδευτικής κοινότητας του Μπουένος Άιρες και στην ανάδειξη του ΣΝΕΓ ως φορέα παροχής επιμορφωτικών δράσεων υψηλής ακαδημαϊκής στάθμης.


08δράσεις

Η πόλη μου Στο τρίμηνο χειμερινό εντατικό πρόγραμμα η τάξη Α1 επισκέφτηκε το μουσείο του Λευκού Πύργου. Την ξενάγηση έκανε η μουσειολόγος που συνεργάζεται με το Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Λίνα Χαντέ. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ιστορία της πόλης της Θεσσαλονίκης μέσω σύγχρονων τεχνολογικών μέσων. Συγκεκριμένα, το μουσείο είναι δομημένο σε έξι τμήματα: 1. Ιστορία της Θεσσαλονίκης 2. Μνημεία της Θεσσαλονίκης 3. Άνθρωποι της Θεσσαλονίκης 4. Αγορές της Θεσσαλονίκης 5. Πολιτισμός της Θεσσαλονίκης (θέατρα, κινηματογράφοι, λογοτεχνία κτλ.) και 6. Παραδοσιακές συνταγές της Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια, στο πλαίσιο του μαθήματος, οι φοιτητές προσπάθησαν να αξιοποιήσουν το υλικό αυτό γλωσσικά, καθώς πολλά από αυτά τα τμήματα σχετίζονται ως θέματα με εκείνες τις λεξιλογικές ενότητες με τις οποίες είναι εξοικειωμένοι σε αυτό το επίπεδο γλωσσομάθειας, π.χ. προϊόντα που πουλιούνται σε αγορές, ονόματα φαγητών, αξιοποίηση ελεύθερου χρόνου κτλ.

Κουτσιλιέρη Αθανασία

Το Σχολείο για 13η συνεχή χρονιά λειτούργησε ως εξεταστικό κέντρο για τη διενέργεια των εξετάσεων για τη χορήγηση του Πιστοποιητικού Επάρκειας της Ελληνομάθειας. Τη διοργάνωση των εξετάσεων έχει το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας και οι εξετάσεις πραγματοποιούνται κάθε Μάιο σε 4 επίπεδα: Α, Β, Γ και Δ. Το πιστοποιητικό συνιστά αποδεικτικό γνώσης της ελληνικής γλώσσας σε διαφορετικά επίπεδα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό για τη διεκδίκηση θέσεως σε υπηρεσίες του δημοσίου και όχι μόνο. Το ΣΝΕΓ συγκεντρώνει κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό υποψηφίων από όλη τη βόρεια Ελλάδα. Η φετινή συμμετοχή έφτασε τους 310 υποψηφίους για εξέταση και στα 4 επίπεδα ελληνομάθειας.

Μαλιγκούδη Χριστίνα, διδάσκουσα στο ΣΝΕΓ

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ 2010

Σε ένα δεύτερο στάδιο, οι φοιτητές έγραψαν ένα δικό τους κείμενο για τις πόλεις τους σύμφωνα με τους έξι παραπάνω άξονες. Οι πόλεις για τις οποίες έγραψαν οι φοιτητές ήταν οι εξής: Άγκυρα, Βαλένθια, Βανκούβερ, Βελιγράδι, Βερόνα, Βηρυτός, Κάλιαρι, Κωνσταντινούπολη, Μπέργκεν, Μπογκοτά, Στέτιν. Έφεραν τα κείμενα στην τάξη και προσπαθήσαμε να τα διορθώσουμε γλωσσικά σε ομάδες. Στο τέλος, δημιουργήθηκε ένα μικρό σώμα κειμένων με θέμα «Η πόλη μου» με βάση τους ίδιους άξονες, το οποίο μοιράστηκε σε όλους τους φοιτητές της τάξης στο τέλος του τριμήνου. Η σημασία αυτής της δραστηριότητας έγκειται στο ότι οι φοιτητές αξιοποίησαν τα βιώματά τους και μέσω ενός θέματος, που ήταν κοινό για όλους, συνέταξαν και δημιούργησαν κείμενα που ανταποκρίνονταν στις γνωστικές και γλωσσικές απαιτήσεις του συγκεκριμένου επιπέδου γλωσσομάθειας. Το αποτέλεσμα, προϊόν των ίδιων των φοιτητών στην ελληνική γλώσσα, αποτελεί για εμάς τους διδάσκοντες/ τις διδάσκουσες μια πολύτιμη υπενθύμιση ότι τελικά υπάρχουν πολλά θέματα που αποτελούν κοινά βιώματα για όλους τους φοιτητές, ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσής τους και μπορούν να αξιοποιηθούν γλωσσικά στα μαθήματα διδασκαλίας της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας.


δράσεις09

Παρουσίαση βιβλίου «Αφρικής Μέθεξη»

Γιωβανίτσα Αθηνά

Το Μάιο το Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας σε συνεργασία με το Κέντρο Διδασκαλίας Ξένων Γλωσσών του Α.Π.Θ πραγματοποίησε εκδήλωση κατά την οποία παρουσιάστηκε το βιβλίο της Δρ. Ελένης Γκίνου «Αφρικής Μέθεξη». Το βιβλίο πραγματεύεται τη γνωριμία με μια άλλη πλευρά της Αφρικής πιο ανθρώπινη και πιο ρεαλιστική, άγνωστη στο ελληνικό κοινό, μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες και το φακό της κ. Γκίνου από τα ταξίδια της ίδιας σε πολλές χώρες της Αφρικανικής Ηπείρου. Η παρουσίαση έλαβε χώρα στην Αίθουσα Τελετών του παλαιού κτηρίου της Φιλοσοφικής Σχολής και πλαισιώθηκε από πολιτιστικά δρώμενα με συμμετοχή αφρικανών σπουδαστών του Σχολείου και φοιτητές του Α.Π.Θ.


10εκδηλώσεις

«Aπ’ την άκρη της κλωστής ως την άκρη της γης» Παραμύθια από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο στο ΣΝΕΓ

Η φετινή εκδήλωση είχε ως στόχο να εξοικειώσει τους σπουδαστές μας με τον λόγο των παραμυθιών με έναν πιο αυθεντικό και ελκυστικό τρόπο. Πριν την εκδήλωση, οι σπουδαστές δούλεψαν στις τάξεις τους με υλικό που έδινε τα βασικά επεισόδια των ιστοριών και όσες εκφράσεις απέκλιναν από την κοινή νέα ελληνική. Μετά την εκδήλωση, μοιράστηκε υλικό με ερωτήσεις πάνω στα παραμύθια και δραστηριότητες παραγωγής λόγου με αφορμή τις ιστορίες. Οι εντυπώσεις ορισμένων μαθητών από την εκδήλωση παρατίθενται ενδεικτικά παρακάτω.

Xantopol Maria, Ρουμανία, τμήμα B2

Η προφορική λογοτεχνία των παραμυθιών αποτελεί ένα κλασικό εργαλείο στη γλωσσική εκμάθηση και στη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Από τη μία πλευρά, συνιστά έναν τύπο προφορικού κειμένου με κοινά χαρακτηριστικά διαγλωσσικά (αναφορά στο παρελθόν, γραμμικότητα στην εξιστόρηση, κτλ.). Από την άλλη, αποτελεί μία μορφή παραδοσιακής τέχνης του λόγου, οικεία σε όλους. Έτσι, τα παραμύθια μπορούν να αξιοποιηθούν σε πολλά επίπεδα: με ειδικό στόχο την κατανόηση και παραγωγή συγκεκριμένων τύπων, δομών ή συνδετικών σχημάτων, με έμφαση στο περιεχόμενο ή στα πολιτισμικά στοιχεία, ως αφορμή για τριβή με μεγάλα κείμενα. Οι διδάσκοντες του ΣΝΕΓ ενσωματώνουν συχνά τα παραμύθια στο μάθημά τους, ιδιαίτερα σε τάξεις μεσαίου ή προχωρημένου επιπέδου. Από τέτοιες δραστηριότητες έχουν ενίοτε προκύψει μικρές συλλογές παραμυθιών από όλο τον κόσμο.

Musat Ana-Maria-Andra, Ρουμανία, τμήμα Β2

Ειρήνη Σεχίδου, μέλος διδακτικού προσωπικού στο ΣΝΕΓ

Στις 24 Φεβρουαρίου, οι σπουδαστές του ΣΝΕΓ είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την τέχνη της αφήγησης στην ελληνική εκδοχή της. Το ΣΝΕΓ κάλεσε δύο επαγγελματίες παραμυθάδες, την Ανθή Θάνου και τον Παναγιώτη Κούλελη, στην Αίθουσα Τελετών της Παλαιάς Φιλοσοφικής. Οι σπουδαστές άκουσαν τέσσερα παραμύθια: μία ιστορία βασισμένη στην ελληνική μυθολογία, ένα ελληνικό παραδοσιακό παραμύθι, ένα ρωσικό παραμύθι και μία ιστορία από την Αφρική. Η τέχνη του προφορικού, αφηγηματικού λόγου έδωσε σάρκα και οστά στους ήρωες των παραμυθιών και επενδύθηκε μουσικά με φλογέρα, ούτι και κιθάρα. Η αναβίωση της τέχνης των παραμυθιών μέσα από τέτοιες παραστάσεις αφήγησης, όπως ονομάζονται, αποτελεί ισχυρή τάση τελευταία.

Η αφήγηση των παραμυθιών ήταν κατά τη γνώμη μου μία επιτυχία. Εγώ ήμουν εντελώς απορροφημένη, έτσι ώστε δεν μπόρεσα να παρατηρήσω τίποτε άλλο παρά τη μουσική και τη μεταδοτικότητα της αφηγήτριας. Τα πρόσωπα από τα παραμύθια ζωντάνευαν μέσω της φωνής της αφηγήτριας, μέσω των κινήσεων των χεριών της και με τη μουσική, η οποία ολοκλήρωσε το σύμπαν των παραμυθιών. Εμένα μου άρεσε πιο πολύ το παραμύθι «Το ηλιοτρόπιο» και από τους ήρωες ο Γιόμο. Η αφήγηση των παραμυθιών ήταν μία πολύ ευχάριστη εμπειρία. Η μουσική, η αίθουσα που φιλοξένησε την εκδήλωση και η φωνή της αφηγήτριας δημιούργησαν μία ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Πιο πολύ με εντυπωσίασε η τελευταία ιστορία: η ιστορία του Γιόμο και του κόκκινου υφάσματος. Σε αντίθεση με τα άλλα παραμύθια αυτό ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Το συμπέρασμά του ήταν πραγματικά χρήσιμο. Το έχω ήδη πει σε όλους τους φίλους μου. Περιμένω με ανυπομονησία την επόμενη εκδήλωση αυτού του είδους.


Mueller Viktoria, Γερμανία, τμήμα Α1β

Κατά τη γνώμη μου, η αφηγήτρια κατάφερε μία πολύ δύσκολη δουλειά. Τα παραμύθια και η μουσική ηχούν ακόμη στα αυτιά μου. Πιο πολύ μ’ άρεσε «Το όνειρο του Γιόμο». Και εύχομαι η ζωή μου να είναι σαν παραμύθι!

Η αφήγηση ήταν καλή και μπόρεσα να καταλάβω αυτό που είπε η αφηγήτρια εύκολα. Απλά, μερικές φορές ήταν δύσκολο, επειδή έπαιζε μουσική. Αλλά γενικά ταίριαξαν τα μουσικά όργανα με τα παραμύθια. Κυρίως μ’ άρεσαν τα παραμύθια. Για μένα το καλύτερο παραμύθι ήταν «Το πουλί της φωτιάς». Εξαιτίας αυτού του παραμυθιού θυμάμαι πολύ καλά τον στρατιώτη με το άλογό του.

Catoi Paul-Daniel, Ρουμανία, τμήμα Α1β

Yelizarova Anna, Καζακστάν, τμήμα Α2β

Πριν από μία εβδομάδα, πήγαμε σε μία παρουσίαση παραμυθιών, όπου ακούσαμε παραμύθια διάφορων λαών του κόσμου. Η αφήγηση ήταν ενδιαφέρουσα, καλλιτεχνική και πολύ κατανοητή σ’ εμάς. Έμεινα έκπληκτη που μαζί με τα παραμύθια έπαιζαν μουσικά όργανα. Μ’ άρεσαν πολύ όλα τα παραμύθια, ειδικά «Το ηλιοτρόπιο». Ήταν μια πολύ όμορφη ιστορία αγάπης. Από τους ήρωες θυμάμαι το έξυπνο άλογο που μπορούσε να μιλάει. Τα πορτρέτα στην Αίθουσα Τελετών της Φιλοσοφικής με οδήγησαν σε ένα ταξίδι στο χρόνο.

Calkuc Murat, Τουρκία, τμήμα Α2β

εκδηλώσεις11

Ακούγοντας τα παραμύθια, θυμήθηκα τη «χρυσή εποχή» της ζωής, την περίοδο στην οποία όλοι θα θέλαμε να ξανάρθουμε, έστω και για μια στιγμή, την παιδική ηλικία. Εκτίμησα την πρωτοβουλία του ΣΝΕΓ και επίσης το φανταστικό χάρισμα της αφηγήτριας, όπως και την κατάλληλη μουσική. Ελπίζω να χαρούμε τέτοιες στιγμές και στο μέλλον και να έχουμε την ευκαιρία να είμαστε μαζί ξανά.


12εκδηλώσεις

Η εκδήλωση κοπής της βασιλόπιτας με τα μάτια ενός σπουδαστή

Σε ένα ή, αν θυμάμαι σωστά, σε δύο μαθήματα που είχαμε πριν από τα Χριστούγεννα του περασμένου χρόνου στο Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας (ΣΝΕΓ) έμαθα για την Κοπή της Βασιλόπιτας, αλλά η εμπειρία της γιορτής ήρθε μαζί με τον ίδιο τον εορτασμό που είχαμε στις 19 Ιανουαρίου στην οικογένεια του Σχολείου μας, στον οποίο όλοι προσκληθήκαμε μαζί, και δάσκαλοι, και μαθητές, και φίλοι του ΣΝΕΓ. Εκτός από τα παραπάνω, για να ολοκληρωθεί η χαρά της συμμετοχής μου σε μια τέτοια γιορτή, είχα τη μεγάλη τιμή να μου προταθεί να απευθύνω εγώ το χαιρετισμό εκ μέρους των μαθητών του Σχολείου. Έτσι, μόνο με όσα γνώριζα από τα μαθήματα για τη Βασιλόπιτα και με τη σκέψη στο λόγο που επρόκειτο να απευθύνω μπροστά σε όλους τους συμμετέχοντες, έφτασα στην Αίθουσα Τελετών της Φιλοσοφικής Σχολής. Στην είσοδο η γραμματεία του Σχολείου καλωσόριζε τους φοιτητές με ένα κομμάτι βασιλόπιτας. Στη διάρκεια της γιορτής μάθαμε και τους δύο τυχερούς που βρήκαν το φλουρί κερδίζοντας έτσι τη συμμετοχή τους σε μία εκδρομή του Σχολείου στα Μετέωρα και στο Μέτσοβο.

Gordon Octavian Gheorghe, Ρουμανία, τμήμα Β1β

Πριν έρθω στην Ελλάδα πέρυσι για να μάθω τη νέα ελληνική γλώσσα, δεν είχα ακούσει ποτέ για τη γιορτή της Κοπής της Βασιλόπιτας, αν και προέρχομαι από μια χώρα με δυνατές ορθόδοξες παραδόσεις. Δεν ήξερα δηλαδή πως, όταν εορτάζεται η Πρωτοχρονιά, οι Βαλκάνιοι λαοί, και μάλλον οι Έλληνες, ακολουθούν ένα πολύ παλαιό έθιμο και μέσα στην οικογένεια, αλλά, και κατ’ επέκταση, στον εκπαιδευτικό χώρο και σε πολλές άλλες περιστάσεις: την κοπή αυτού που ονομάζουν «Βασιλόπιτα». Δεν ήξερα πως οι Χριστιανοί δανείστηκαν τη Βασιλόπιτα, η οποία έχει προχριστιανικές ρίζες, και της έδωσαν χριστιανικά χαρακτηριστικά, συνδέοντάς την με τη ζωή και την προσωπικότητα του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου, επισκόπου της Καισαρείας στην Καππαδοκία, από τον οποίο προέρχεται και το όνομα της γιορτής.

Δε θυμάμαι ακριβώς ποιος από τους επισήμους, πότε και πώς απηύθυνε το δικό του χαιρετισμό, επειδή βρισκόμουν ακόμα υπό το κράτος της συγκίνησης. Θυμάμαι όμως ότι προσπαθούσα να καταλάβω όσο γίνεται περισσότερα από τους χαιρετισμούς αυτούς, όταν ξαφνικά ‘ξύπνησα’ στο βήμα της αίθουσας, προσπαθώντας με τρεμάμενη φωνή να απευθύνω όσο μπορούσα καλύτερα το δικό μου χαιρετισμό. Ο χαιρετισμός μου ήταν σύντομος αλλά, αν κρίνω από το χειροκρότημα τόσο των συμφοιτητών μου όσο και των επισήμων, ήταν ο κατάλληλος για την περίσταση. Ακολούθησαν τα κάλαντα από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, για να φτάσουμε στην κύρια στιγμή της Κοπής της Βασιλόπιτας. Η Πρόεδρος του Σχολείου έκοβε για κάθε τμήμα του Σχολείου ένα κομμάτι, το οποίο έπαιρνε ο δάσκαλος του τμήματος. Ωστόσο, το φλουρί έπεσε στο κομμάτι της γραμματείας που είχε και την ευθύνη για την οργάνωση της γιορτής. Η αλήθεια είναι ότι το άξιζαν! Δοκίμασα κι εγώ ένα κομμάτι αυτής της Βασιλόπιτας, η οποία μου φάνηκε πολύ νόστιμη, όχι τόσο γιατί πεινούσα εκείνη τη στιγμή, αλλά γιατί αναμφίβολα ένιωσα κι εγώ ένα κομμάτι αυτής της γιορτής, ένα κομμάτι αυτής της Βασιλόπιτας!


άρθρασπουδαστών13

«24η Δεκεμβρίου» Από τα βάθη των αιώνων ο βουλγαρικός λαός, όπως και πολλοί άλλοι λαοί σε όλο τον πλανήτη, περίμενε με μεγάλη χαρά την περίοδο των χριστουγεννιάτικων γιορτών – και την πιο αγαπημένη γιορτή – την παραμονή των Χριστουγέννων 24 Δεκεμβρίου.

Κατά τη διάρκεια του βραδινού δείπνου κανείς δεν επιτρέπεται να φύγει από το τραπέζι μέχρι να τελειώσει και το τραπέζι παραμένει όλη τη νύχτα στρωμένο επειδή σύμφωνα με το θρύλο η Παναγία και το Άγιο Πνεύμα, κουρασμένοι από το ταξίδι τους, θα σταματήσουν να ξεκουραστούν και να βάλουν κάτι στο στόμα τους. Όσοι έχουν τζάκι διαλέγουν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι ξύλο, το οποίο επίσης αφήνουν να καίει μέχρι το πρωί της επόμενης ημέρας, και έτσι ξεκινάνε τις πυρετώδεις προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα...

«Σα βγεις στον πηγεμό για την Ιθάκη…» Neschtschenko Hans-Jürgen, Γερμανία, τμήμα Β2 (μηνιαίο χειμερινό πρόγραμμα)

Besheva Iva, Βουλγαρία, τμήμα γ1

Για ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού η 24η Δεκεμβρίου έχει μια ιδιαίτερη σημασία και αντιπροσωπεύει τη σχέση και την αγάπη στην οικογένεια. Καθώς αυτή είναι η τελευταία μέρα της νηστείας κανείς δεν τρώει κρέας. Εκείνη την ημέρα τρώνε μόνο νηστίσιμα φαγητά. Οι οικοδέσποινες προετοιμάζονται για το τραπέζι από τα ξημερώματα – ζυμώνουν την παραδοσιακή πίτα, μέσα στην οποία βάζουν ένα φλουρί. Σε όποιο κομμάτι πέσει αυτός θα είναι τυχερός και πλούσιος για την επόμενη χρονιά. Μοιράζουν την πίτα το βράδυ και το πρώτο κομμάτι είναι αφιερωμένο στην Παναγία, το δεύτερο είναι για το σπίτι και μετά για όλα τα μέλη της οικογένειας ξεκινώντας από τον πιο μεγάλο. Στο γιορτινό τραπέζι τα φαγητά πρέπει οπωσδήποτε να είναι μονός αριθμός – συνήθως επτά ή εννέα. Κάποια από αυτά τα φαγητά παραδοσιακά και χαρακτηριστικά για τη μέρα είναι φασόλια, πιπεριές γεμιστές με πατάτες και κρεμμύδι, τουρσί, λάχανο και πολλά άλλα. Τα φρούτα, το σκόρδο και οι ξηροί καρποί είναι απαραίτητα – το σκόρδο για να διώξει τα κακά πνεύματα και τα καρύδια ως σύμβολο της τύχης.

Γνώρισα την Ελλάδα πριν από 44 χρόνια. Από την αρχή ένιωθα καλοδεχούμενος στις ελληνικές παρέες και προσπάθησα να μάθω αρκετά καλά ελληνικά, ώστε να επικοινωνώ με τους ανθρώπους στην καθημερινότητά μου. Ήθελα, όμως, να μάθω και να διαβάζω -κυρίως ελληνικές εφημερίδες και βιβλία- και να μιλάω πιο σωστά. Τα μαθήματα στο ΣΝΕΓ είναι μεγάλη ευκαιρία να βελτιώσει κανείς τις γλωσσικές γνώσεις του. Είναι γνωστό και στη Γερμανία αυτό! Άλλωστε, η ζωή στη Θεσσαλονίκη δεν είναι καθόλου άσχημη. Την επισκέπτομαι με την πρώτη ευκαιρία σχεδόν κάθε χρόνο (μόνο από το 1967 έως το 1974 δεν κατάφερα να έρθω, λόγω του πολιτικού καθεστώτος). Μου αρέσει η ελληνική νοοτροπία και νιώθω την καρδιά μου σιγά σιγά να «εξελληνίζεται». Γι’ αυτό, αποφάσισα να ζήσω για πάντα στην Ελλάδα, σε ένα νησί του Ιονίου, την Ιθάκη –τη δική μου «Ιθάκη»!1 1Αναφορά στο ποίημα «Ιθάκη» του Κ. Καβάφη.


14άρθρασπουδαστών

«Τουσάου κεσέρ» κόψιμο των δεσμών

Έθιμα που χάθηκαν στο χρόνο

Ο καζαχικός λαός έχει αρκετά έθιμα που διατηρήθηκαν από τα ειδωλολατρικά χρόνια. Πολλά από αυτά σχετίζονται με την ανατροφή των παιδιών. Από τη στιγμή που γεννιέται το μωρό μέχρι να γίνει ενήλικας τα λαϊκά έθιμα το προστατεύουν από τα πονηρά πνεύματα και το υποστηρίζουν για να γίνει αξιοπρεπής άνθρωπος. Ένα από αυτά τα έθιμα λέγεται «τουσάου κεσέρ» (κόψιμο των δεσμών). Μόλις το μωρό αρχίζει να κάνει τα πρώτα του βηματάκια οι γονείς προσκαλούν συγγενείς και φίλους για τη μεγάλη γιορτή (τόϊ). Ο άνθρωπος στον οποίο αναθέτουν αυτή τη σημαντική αποστολή πρέπει να είναι άνθρωπος που συγκεντρώνει πολλά χαρίσματα: σοβαρός, σοφός, τίμιος. Η ζωή του πρέπει να είναι παράδειγμα προς μίμηση. Υποτίθεται ότι η μοίρα του μωρού θα μοιάσει με τη μοίρα αυτού του ανθρώπου. Τα δεσμά για αυτό το έθιμο φτιάχνονταν από τρία διαφορετικά υλικά. Μερικοί χρησιμοποιούσαν για το πλέξιμο των δεσμών φυτά. Υποτίθεται ότι σε αυτή την περίπτωση, όταν το μωρό ενηλικιωθεί, θα αποκτήσει πολλούς απογόνους, πολλαπλασιαζόμενο όπως τα φυτά. Παλιότερα όσοι εύχονταν στο μωρό να αποκτήσει πλούτη έφτιαχναν τα δεσμά από έντερα ζώων. Αλλά αυτό που έχει επικρατήσει, γιατί ήταν και το πιο συνηθισμένο, είναι να φτιάχνουν σήμερα τα δεσμά από μάλλινες κλωστές τριών διαφορετικών χρωμάτων ελπίζοντας το μωρό, όταν μεγαλώσει, να αποκτήσει τα χαρίσματα που συμβολίζουν τα χρώματα που επιλέγουν: για να γίνει αξιοπρεπής και αξιόλογος άνθρωπος – η άσπρη κλωστή, η πράσινη κλωστή για να ζήσει πολλά χρόνια, και η κόκκινη κλωστή για τα πλούτη. Έδεναν λοιπόν τα ποδαράκια του μωρού με τις τρεις αυτές κλωστές σε σχήμα οχτώ και ο επίτιμος καλεσμένος τα έκοβε και έπαιρνε από το χέρι το μωρό βοηθώντας το να κάνει τα πρώτα του βήματα. Όλοι οι άλλοι καλεσμένοι τραγουδούσαν παραδοσιακά τραγούδια ευχόμενοι να στηρίζεται πάντοτε στα πόδια του και να βαδίζει με σταθερά βήματα στη ζωή του. Στη συνέχεια ξεκινούσε ένα μεγάλο φαγοπότι.

Μια από τις τελετές που έχουν εκλείψει εντελώς από τη ζωή του σέρβικου λαού είναι αυτή για το κάλεσμα της βροχής. Οι αρχαίοι Σλάβοι πίστευαν ότι η περίοδος ξηρασίας τους καλοκαιρινούς μήνες ήταν αποτέλεσμα της οργής των θεών. Η τελετή για το κάλεσμα της βροχής αποτελούσε προσπάθεια για να προκαλέσουν το έλεος των θεών, ώστε να τους στείλουν τη βροχή.

Dragic Danica, Σερβία, τμήμα γ1

Kalkova Maria, Καζακστάν, τμήμα γ1

(καζαχικό έθιμο)

Κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου οι κοπέλες που ήταν στην ηλικία μεταξύ 7 και 14 χρονών, μαζεύονταν και περιτριγύριζαν το χωριό. Πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι χορεύοντας και τραγουδώντας διάφορα τραγούδια σχετικά με την πολυπόθητη βροχή. Οι κοπέλες ονομάζονταν «ντόντολε». Δυστυχώς, στην ετυμολογία της σέρβικης γλώσσας δεν υπάρχει εξήγηση για τη σημασία αυτής της λέξης. Οι «ντόντολε» ήταν ξυπόλυτες, ντυμένες με φθαρμένα ρούχα, φορώντας στα μαλλιά τους στεφάνια από χλόη και αμπελόφυλλα. Κάθε χρόνο, μία από τις κοπέλες επιλεγόταν για να είναι η αρχηγός της τελετής. Αυτή η κοπέλα έπρεπε να είναι απείραχτη ως δείγμα αγνών σκέψεων, οι οποίες ήταν το προαπαιτούμενο για τον ερχομό της βροχής. Περνώντας μέσα από τα χωράφια, οι κοπέλες τα ράντιζαν με νερό και, ως απάντηση, μπροστά σε κάθε σπίτι οι νοικοκυρές έριχναν νερό στα κεφάλια τους και στα πόδια τους και μετά τους δώριζαν αλεύρι, μαλλί ή χρήματα. Υπήρχαν και άλλοι τρόποι για το κάλεσμα της βροχής. Ένας από αυτούς ήταν καθιερωμένος στα ορεινά χωριά. Οι γυναίκες έφτιαχναν μια πήλινη κούκλα που είχε αντρική μορφή και την έθαβαν βαθιά στο χώμα. Κανείς δεν μπορεί να πει με ακρίβεια από πού πηγάζουν όλα αυτά τα αρχαία έθιμα, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι ο λαός πίστευε βαθιά σ’ αυτά και τα θεωρούσε πολύ σημαντικά για την επιβίωσή του.


άρθρασπουδαστών15

Ίσως κάποιοι αναγνώστες δεν κατάλαβαν ακριβώς τι συνέβη χθες το βράδυ στους δρόμους του χωριού μας. Δεν ήταν βέβαια μια αληθινή γριά αυτή που έκαψαν εν μέσω γέλιου και οινοποσίας. Πρόκειται για ένα έθιμο των χωριών στο Veneto, το οποίο έχει μια ιδιαίτερη ιστορία. Το κάψιμο της γριάς (brusa la vecia) είναι ένα έθιμο που διατηρήθηκε από τα προϊστορικά χρόνια. Οι επιστήμονες λένε ότι αυτό το έθιμο ήταν ένα τελετουργικό, για να απομακρυνθεί η κακή εποχή (ο Χειμώνας) και να προσκαλέσουν την Άνοιξη. Επρόκειτο για ένα τάμα για τη γονιμότητα της γης, που έχει ρίζες στην παλαιολιθική και νεολιθική εποχή, όπου οι λαοί πρόσφεραν θυσίες στα θεία για να ικετέψουν για τον ερχομό της καλής εποχής. Στην αρχή αυτές οι θυσίες ήταν ανθρώπινες, αλλά με την πάροδο του χρόνου τη θέση της αληθινής γριάς πήραν ομοιώματα. Το κάψιμο της γριάς γίνεται πάντα κατά τη διάρκεια του καρναβαλιού, γιατί τότε αρχίζει, στις μεσογειακές χώρες, η καλή εποχή για την καλλιέργεια του εδάφους. Η γριά συμβολίζει το σκοτεινό κομμάτι του ανθρώπου, και έτσι, καίγοντάς την, ο λαός διώχνει όλα τα άσχημα, την πείνα, τη μιζέρια, τις ασθένειες, με την ευχή για μια καλή αρχή για τη φύση και γενικά για τη ζωή. Η γριά λειτουργεί σαν αποδιοπομπαίος τράγος, και παίρνει μαζί της όλες τις ενοχές του κόσμου.

Μεγάλη φωτιά για το κάψιμο της κυρίας Erminiotta Mangia Pomee. Χθες, την Πέμπτη του καρναβαλιού, έκαψαν την κυρία Erminiotta, ήταν 11 η ώρα το βράδυ, στην πλατεία του χωριού μας. Στην εκτέλεση ήταν όλος ο λαός: ενήλικοι, νέοι και παιδιά. Έγινε δίκη για την κυρία Εrminiotta, διάβασαν τη διαθήκη της και τελικά, μέσα στην τρέλα και στη χαρά του κόσμου, η γριά πήρε φωτιά. Τα παιδιά την κοίταζαν έκπληκτα, οι γονείς και οι παπούδες έπιναν κρασί και κουβέντιαζαν κάνοντας πλάκες και γελώντας, και κατά διαστήματα τραγουδώντας.

Zovi Giulia, Ιταλία, τμήμα γ1

Όλοι βρίσκονταν στην πλατεία για την εκτέλεση

Ο λαός φτιάχνει ένα μεγάλο ομοίωμα μιας γριάς από κλαδιά, ξερόχορτα, ξύλο και χαρτί και το τοποθετεί σε μια πυρά. Το βράδυ της Πέμπτης του καρναβαλιού ο κόσμος μαζεύεται γύρω από τη γριά και, αφού διαβάσει τη διαθήκη της, της βάζει φωτιά. Σήμερα βέβαια είναι λίγα τα χωριά όπου πραγματοποιείται αυτό το πολύ παλιό αγροτικό έθιμο, αλλά σε κάποια απομακρυσμένα χωριά του Veneto το κάψιμο της γριάς λειτουργεί σαν ευκαιρία για συνάντηση των διαφορετικών γενεών. Πιστεύουμε ότι αποτελεί μια ευκαιρία στοχασμού για το πώς χάνονται εύκολα τα λαϊκά έθιμα στη σύγχρονη εποχή.


16άρθρασπουδαστών

ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΩΝ ΑΥΣΤΡΙΑΚΩΝ Σ’ αυτό το άρθρο θα δείτε πώς γιορτάζεται το Πάσχα στην Αυστρία, μια χώρα που ο καθολικισμός κυριαρχεί αριθμητικά σε σχέση με άλλα θρησκεύματα, αλλά στην ουσία δεν παίζει ρόλο στις θρησκευτικές γιορτές. Το Πάσχα σ’ όλες τις χριστιανικές χώρες είναι μία σημαντική, θρησκευτική γιορτή που συμβολίζει την ανανέωση του Χριστού και μια καινούρια αρχή χωρίς τύψεις. Στην Αυστρία όμως τα έθιμα διαφέρουν από τα ελληνικά κι ιδιαίτερα τα παιδιά χαίρονται, όταν πλησιάζει αυτή η περίοδος του χρόνου. «Η Αυστρία, όπως επίσης και όλες οι γερμανόφωνες χώρες, αντιλαμβάνονται αυτές τις μέρες σα δεύτερα Χριστούγεννα», μας εξηγεί η κοινωνιολόγος κ. Σμιτ, παντρεμένη με Έλληνα που ζει στην Ελλάδα. «Το θρησκευτικό και πνευματικό στοιχείο των γιορτών λείπει σχεδόν εντελώς τη Μεγάλη Εβδομάδα.»

Παρόμοιο έθιμο στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Στην Αυστρία όμως το έθιμο ανάγεται στα βάθη των αιώνων, όταν οι πρώτοι λαγοί και κουνέλια άρχισαν να εμφανίζονται σ’ αυτές τις γεωγραφικές περιοχές τη συγκεκριμένη εποχή του χρόνου, το Πάσχα. Έτσι λοιπόν επικράτησε η παράδοση ένας λαγός να φέρνει δώρα στα μικρά παιδιά. Μέχρι σήμερα, τα μικρά παιδιά, οι νέοι και οι φοιτητές ακόμη, περιμένουν ένα δώρο από τους γονείς και τους συγγενείς, που περιλαμβάνει τρόφιμα υψηλής ποιότητας ή και χρήματα.

«Ο σεβασμός και η εκτίμηση της πασχαλινής γιορτής δεν υπάρχει πλέον στη χώρα μας», ομολογεί η κ. Χάιντζ, υπουργός Πολιτισμού, σε μια συνέντευξή της στο «Βήμα».

Nunner Stephan, Αυστρία, τμήμα γ1

Ενώ το 95% του αυστριακού λαού είναι καθολικοί, η εκκλησία κι η θρησκεία έχουν μειωμένο ρόλο στη σύγχρονη κοινότητα της χώρας τα τελευταία χρόνια που εκφράζεται κατά τη διάρκεια του Πάσχα, αλλά και άλλων γιορτών. «Ο Αυστριακός περιμένει τις μέρες αυτές τον πασχαλινό λαγό που φέρνει δώρα, σοκολατάκια και ζαχαρωτά στα παιδιά. Στην πραγματικότητα όχι μόνο τα φέρνει, αλλά τα κρύβει στον κήπο του σπιτιού, πίσω απ’ τα δέντρα, έτσι ώστε τα παιδιά να τα βρούνε μόνα τους», λέει ο αντιπρόσωπος της αυστριακής κοινότητας της Θεσσαλονίκης, κ. Άντον Σίλχερ. «Την Κυριακή του Πάσχα, τα παιδιά σηκώνονται από νωρίς για να προλάβουν το λαγό, όπως γίνεται και τα Χριστούγεννα αντίστοιχα με το αγγελούδι των Χριστουγέννων», συνεχίζει ο κ. Σίλχερ.

Κάθε μέλος της οικογένειας παραλαμβάνει το δώρο του και μετά οργανώνεται ένα οικογενειακό δείπνο με άφθονο καπνιστό κρέας, όπου επισημαίνεται η αξία της οικογένειας. Κανείς όμως δεν αναφέρεται στην ανάσταση του Χριστού ή την ανανέωση της ζωής. Ο πασχαλινός λαγός ή το κουνελάκι παραμένουν όμως σταθερά στην παράδοση των Αυστριακών κι αυτό δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Ίσως ένα τέτοιο έθιμο θα διευκόλυνε την παρούσα κατάσταση της Ελλάδας, ιδιαίτερα την περίοδο αυτή που το Δώρο του Πάσχα για τους Έλληνες εργαζομένους μειώθηκε κατά 30%. Αχ! κουνελάκι, κουνελάκι, θα μπορούσες να εγκατασταθείς, τουλάχιστον για φέτος, στην Ελλάδα και να μας φέρεις το δωράκι μας;


άρθρασπουδαστών17

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ EKΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ «Γη - Ίχνη» Στις 26 Φεβρουαρίου και στα πλαίσια της θεματικής ενότητας «Περιβάλλον- οικολογία» την οποία δουλεύαμε εκείνο τον καιρό στην τάξη, επισκεφτήκαμε με τους φοιτητές του Β2 το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης. Στο μουσείο φέτος φιλοξενήθηκε η έκθεση «Γη – Ίχνη» αποτελώντας τη δεύτερη θεματική ενότητα του κύκλου «Τα τέσσερα στοιχεία της φύσης και ο άνθρωπος», ο οποίος εγκαινιάστηκε πέρυσι με την έκθεση «Νερό – Ρεύματα».

« Γιατί να θαυμάζεις μια φωτογραφία; Μπορεί να σου θυμίζει μέρη που έχεις επισκεφτεί, ίσως θέλεις να ξαναζήσεις την αίσθηση που είχες εκείνη τη στιγμή ή απλά θέλεις να καυχηθείς στους φίλους σου γι’ αυτά που είδες. Αυτό ισχύει για τους περισσότερους από εμάς. Πέρα από την τέχνη, από την ικανότητα των ανθρώπων να αναγνωρίζουν την ομορφιά γύρω τους, την οποία πολλοί την ξεπερνούν με πολλή ευκολία, μια φωτογραφία φέρνει την προσοχή μας σε κάτι που μπορεί να αγνοηθεί. Βλέπουμε την ομορφιά λεπτομερώς μέσα από το μάτι ενός καλλιτέχνη. Αυτό το πράγμα μας ανοίγει τα μάτια για να δούμε έναν κρυμμένο κόσμο. Η ομορφιά είναι παντού γύρω μας και χαρακτηρίζεται από πολλά πράγματα. Αλλά η απλή ομορφιά είναι διακριτική, γιατί πολλές φορές περνάει απαρατήρητη. Ένα κρυφό λουλούδι ανάμεσα σε πέτρες/βράχια δεν είναι ασυνήθιστο, αλλά λίγες φορές σταματάμε να το παρατηρήσουμε. Κι αυτή η εικόνα έχει τόσα πολλά να μας πει. Μας λέει ότι η συμβίωση μεταξύ δύο ριζικά διαφορετικών πραγμάτων μπορεί να υπάρξει. Η ομορφιά εδώ προκύπτει από την αντίθεση της συνύπαρξης σκληρού και μαλακού, ανθεκτικού και εφήμερου, καλαίσθητου και άσχημου/ακαλαίσθητου, γονιμότητας και στειρότητας. Η ομορφιά της φύσης δεν έχει ελάττωμα.»

Μaria Xantopol,Ρουμανία, τμήμα Β2

Anna-Maria-Andra Musat, Ρουμανία, τμήμα Β2

Οι Ρουμάνες φοιτήτριες Αnna-Μaria-Andra Musat και Maria Χantopol κοντοστάθηκαν ιδιαίτερα στις φωτογραφίες της Έφης Τσακρακλίδου. Η Ελληνίδα φωτογράφος συμμετείχε στην έκθεση με μια σειρά έργων της από την ευρύτερη θεματική ενότητα που ονόμασε «Από τον Φλοιό της Κρητικής Γης». Οι φωτογραφίες της αυτές γέννησαν στις δύο φοιτήτριες τις παρακάτω σκέψεις:

Η Maria Xantopol πάλι, σχολιάζει: « Η καλλιτέχνις φωτογράφος Έφη Τσακρακλίδου κατάφερε να συλλάβει την ουσία της ζωής, το πείσμα με το οποίο η ζωή συνεχίζει να φυτρώνει σε χώρους όπου συχνά είναι αδύνατον. Οι εικόνες που έχει συλλάβει είναι μια επιστροφή στις ρίζες της ζωής, μια αναφορά στην αρχή της ζωής. Δεν έχει σημασία πόσο εχθρικό είναι το περιβάλλον, γιατί μ’ έναν εκπληκτικό τρόπο η ζωή είναι σε θέση να κινείται προς την έκτακτη έκρηξη της ποικιλομορφίας και των χρωμάτων, που σήμερα δυστυχώς δεν την εκτιμούμε και δεν είναι επαρκώς προστατευμένη. Η αντίθεση μεταξύ του κρύου γκρι της πέτρας και του ζεστού χρώματος των φυτών, μας υπενθυμίζει ότι η φύση έχει μια αρχέγονη δύναμη. Ταυτόχρονα τονίζει πόσο εύθραυστα είναι τα όρια μεταξύ μονοτονίας και ποικιλίας, μεταξύ αρχής και τέλους. » ( Η εισαγωγή στο κείμενο είναι της δασκάλας του Β2, Σεβαστιάνας Μικρούλη)


Απάνθισμα εντυπώσεων από σπουδαστές του τμήματος Β2 Θετικές εντυπώσεις «Λόγω των ελληνικών μου δε μπορούσα να καταλάβω πολλά από αυτά που μας έλεγε ο ξεναγός. Συγχρόνως, τα έργα του Miro ήταν πολύ ακανόνιστα και δεν μπορούσα να πω τι σημαίνουν με την πρώτη ματιά. Γι’ αυτό η έκθεση για μένα ήταν μόνο κάποιες λέξεις: φαντασία, όνειρο, σαν παιδί κτλ.

Shi Yifan, Kίνα

Όμως μπήκα στο ίντερνετ να βρω τι λένε γι’ αυτόν τον ζωγράφο. Βρήκα τη λέξη ‘υπερρεαλιστής’. Ένας υπερρεαλιστής μας λέει ότι η αλήθεια δεν είναι ο στόχος του, αυτό που θέλει να εκφράσει. Ίσως κανένας δεν μπορεί να καταλάβει τα έργα του Μiro, ίσως ήταν μόνο κάτι που ο ίδιος ο ζωγράφος έκανε για τον εαυτό του. Αλλά μπορούμε να δούμε τι συνέβαινε μέσα στο νου του ίσως. Τα περισσότερα έργα προσωπικά δεν τα κατάλαβα, αλλά βρήκα ένα κοινό στοιχείο μεταξύ τους. Στο ζωγράφο αυτό άρεσε να χρησιμοποιεί καθαρά όρια μεταξύ των χρωμάτων κι είχε υπερβολή παντού. Πρέπει να πω ότι όλα αυτά μας λένε ότι ο Μiro είχε το δικό του ιδιαίτερο, παιδικό χαρακτήρα. Κι αν δεν τον ήξερα από πριν, μου αρέσει από σήμερα.»

Ballauri Gledis, Aλβανία Ballauri Κlaudia, Aλβανία

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤHΝ EKΘΕΣΗ « Ο Μiro της Μαγιόρκα »

Ballauri Κlaudia, Aλβανία

18άρθρασπουδαστών

«Κάποιες φορές ο άνθρωπος, ακόμα κι αν είναι μεγάλος, έχει κάτι μέσα του που θυμίζει παιδί. Οι ζωγραφιές του Μiro είναι εύκολες εξωτερικά, αλλά εσωτερικά μεταδίδουν πολλά πράγματα. Ο ζωγράφος θέλει να γυρίσει πίσω το χρόνο, να γίνει πάλι παιδί και να σκεφτεί σαν αυτά. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι ο ζωγράφος δεν έδινε εξηγήσεις για τα έργα του. Δίνει στον καθένα το δικαίωμα να ξετυλίξει τη φαντασία του. Μ’ αυτόν τον τρόπο θέλει να μας πει πως ένα έργο μπορεί να παρατηρείται από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Είναι παράξενο πώς μια σταγόνα χρώμα σ’ ένα κενό ή επίσης μια στραβή γραμμή μπορεί να εκφράζει τόσα πολλά. Αλλά στην τέχνη όπως και στη φύση δεν είναι το κάθε τι συμμετρικό και ίσιο…» «O Miro είναι ένας μοντέρνος καλλιτέχνης με πολλή φαντασία. Εργάζεται με πολλά διαφορετικά υλικά και δεν φτιάχνει μόνο ζωγραφιές αλλά και γλυπτά. Μου άρεσε πολύ μια παλιά ζωγραφιά την οποία είχε ζωγραφίσει ένας άλλος καλλιτέχνης κι ο Miro την αναποδογύρισε και μετά ζωγράφισε κάτι δικό του από πάνω για να δείξει πως στην τέχνη όλα επιτρέπονται. Έτσι μ’ αυτόν τον τρόπο άρχισε ένας διάλογος μεταξύ των δύο καλλιτεχνών» «Προσωπικά δεν ξέρω πολλά πράγματα για τη ζωγραφική και τους ζωγράφους και νόμισα ότι δεν θα καταλάβαινα τίποτα, αλλά ο ξεναγός μας μάς εξήγησε περίπου όλες τις ζωγραφιές. Στον δεύτερο όροφο υπήρχε ένα μεγάλο ταμπλό με το ατελιέ όπου ζωγράφιζε ο Miro. Μου άρεσε πάρα πολύ το ατελιέ, γιατί είχε πολλή τάξη, μια δική του περίεργη τάξη…»


άρθρασπουδαστών19

«Ο Μiro έχει μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους καλλιτέχνες, επειδή εμπνεόταν από τις παιδικές ζωγραφιές, τα όνειρα, τις ζωγραφιές των σπηλαίων. Βρήκε την ομορφιά στην απλότητα. Ίσως ήθελε να μας δείξει τον κόσμο μας χωρίς κακό, χωρίς πόλεμο, ταλαιπωρία, υποκρισία, απληστία. Απλότητα αντί για απληστία! Μπράβο, κύριε Miro! Kρίμα που φύγατε από τη ζωή. Εσείς είχατε μια παιδική καρδιά!»

Xantopol Μaria, Ρουμανία

Bogus Ιnna, Moλδαβία

«Ο Μiro διατηρούσε το παιδί μέσα στην ψυχή του κι αυτό το παιδί τον βοηθούσε να παρατηρεί όλες αυτές τις λεπτομέρειες τις οποίες συνήθως βλέπουν μόνον τα παιδιά ή κι οι άνθρωποι με πολύ μεγάλη και ιδιαίτερη φαντασία. Και είναι πολύ λίγοι οι άνθρωποι που μπορούν να σώσουν αυτό το παιδί μέσα τους με μεγάλο χιούμορ και πλούσια φαντασία. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η επιλογή του Miro να παραιτηθεί από τις κλασικές τεχνικές και να χρησιμοποιήσει την απλή διάρθρωση της εικόνας και τον πολύ απλό κι έξυπνο συνδυασμό χρωμάτων»

Σαλασίδης Ολέγκ, Ελλάδα

Ο Μiro ελ ευ (Από αριστε θέρωσε το παιδί μέσα μας! ρά προς τα δεξιά: Sal ome, Ζhang Di, Αριστέα, Τερέζα)

«Juan Miro, ένας καλλιτέχνης για τον οποίο δεν είχα ακούσει ποτέ τίποτα. Κοιτούσα τους πολλούς πίνακες που είχα μπροστά μου προσπαθώντας να καταλάβω τι θέλουν να εκφράσουν: ζωή, θάνατο, μοναξιά ,αγάπη, χαρά; Από ποιο αίσθημα να ξεκινήσω το ταξίδι μου και να συλλάβω το νόημα των πινάκων με τα ωοειδή σχήματα σε αποχρώσεις του γαλάζιου, του πράσινου, του κόκκινου που μου έδιναν την εντύπωση ότι είναι άδειοι. Ο Μiro έχει δημιουργήσει ένα πλούσιο, αφαιρετικό έργο. Ήταν ένας καλλιτέχνης με επαναστατικές ιδέες, ο οποίος προσπάθησε, θα μπορούσα να πω, με το πρωτότυπο στιλ του να «δολοφονήσει» τη ζωγραφική στην κλασική της μορφή. Αυτό που μου άρεσε όμως είναι ότι αυτός δε λέει παραμύθια στους πίνακές του, αλλά προσφέρει το πλαίσιο για να μπορείς εσύ, ο θεατής, μόνο σου να φανταστείς μια ιστορία, ένα παραμύθι. Ο καλλιτέχνης είχε το κουράγιο να εκφράσει ακριβώς αυτά που ζούσε, έβλεπε κι ένιωθε χωρίς το φόβο ότι θα τον κριτικάρουν ή δεν θα τον καταλάβουν. Διάλεξε την ελευθερία της τέχνης και όχι την ένταξη στη στερεότυπη έκφραση της λεγόμενης κανονικότητας προς την οποία η πλειονότητα τείνει για να είναι αποδεκτή. Μερικοί πίνακες έμοιαζαν μ’ έναν διάλογο με τα παιδικά χρόνια, μια γέφυρα δημιουργημένη με προσπάθεια για να αναπαραστήσει τις εικόνες από τη μνήμη όπως του είχαν παρουσιαστεί, παρόμοια με την προσπάθεια ενός παιδιού που εκφράζει με ελαφράδα αυτό που θέλει, χωρίς όμως να μπορείς να καταλάβεις τη ζωγραφιστή του επιθυμία.»


20άρθρασπουδαστών

Γεωργιάδη Μαρίνα, Ελλάδα

«Η έκθεση δε μου άρεσε καθόλου. Τα έργα που είδα εκεί μου φάνηκαν παράξενα κι ο ζωγράφος ατάλαντος. Ο ξεναγός μάς είπε πολλά πράγματα. Εξήγησε κάθε έργο, χρησιμοποίησε πολλές πομπώδεις λέξεις για να καταλάβουμε τα διάφορα έργα, αλλά η μόνη αντίδρασή μου ήταν η ανία και λίγο η ενόχληση. Όταν ένα έργο είναι αξιέπαινο, το καταλαβαίνεις μόνος σου, χωρίς κάποιον να σου το εξηγήσει. Στην αρχή σχημάτισα μια πολύ αρνητική εντύπωση. Όταν όμως άρχισα να ψάχνω στο διαδίκτυο για τον Miro, είδα τα υπόλοιπα έργα του και μου άρεσαν πολύ. Έτσι συμπέρανα ότι τα έργα στην έκθεση δεν ήταν τόσο πολύ επιτυχημένα κι η έκθεση κατά τη γνώμη μου δεν ήταν τόσο καλά οργανωμένη»

Και… τα καλά σχόλια για τον ξεναγό μας στην έκθεση «Συμπάθησα τον ξεναγό πολύ, γιατί, όταν μιλούσε, άκουγες κι έβλεπες ότι μιλούσε για τον Miro με πάθος» «Ο ξεναγός ήταν πολύ καλός. Ήταν πολύ ενημερωμένος για το θέμα κι ενδιαφερόταν γι’ αυτά που μας έλεγε» «Η ξενάγηση ήταν πολύ ωραία. Ο ξεναγός μας έδειξε μιαν άλλη οπτική για τις σύγχρονες εικαστικές τέχνες. Δεν ήταν εύκολη η δουλειά του, γιατί τα σύγχρονα έργα είναι δύσκολο να τα καταλάβουμε»

Επίσκεψη στην έκθεση του Miro Ο Juan Miro είναι ένας ισπανός καλλιτέχνης, κυρίως ζωγράφος και γλύπτης που έζησε στη Βαρκελόνη, στη Μαγιόρκα και στο Παρίσι. Γεννήθηκε σε μια εποχή στην οποία έζησαν πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες. Έτσι, γνώρισε τον Picasso, τον Gaudi, τον Dali, τους αμερικανούς action painters και άλλους. Κάποιοι από αυτούς έγιναν προσωπικοί του φίλοι, όλοι όμως τον επηρέασαν ως καλλιτέχνη. Για τον Miro λένε ότι είναι σουρεαλιστής, αλλά η δουλειά του δε σταματάει εκεί, πάντα αλλάζει. Ψάχνει το καινούριο, βρίσκει νέες ιδέες, παίζει με τα χρώματα, με τις τεχνικές, τα υλικά, ξαναγυρίζει στο παλιό του έργο και το αλλάζει. Όμως, παρόλο που αλλάζει, κρατάει κάτι προσωπικό. Χρησιμοποιεί τα βασικά χρώματα: μπλε, κόκκινο, κίτρινο, πράσινο και μαύρο. Ιδιαίτερα με τα αγαπημένα του σύμβολα μας θυμίζει ότι βλέπουμε τον ίδιο το Miro. Τα σύμβολά του είναι το μάτι, το αστέρι, το πουλί.

Sijakovic Durdina, Σερβία, τμήμα Β1α

Zhang Di, Kίνα

«Για να είμαι ειλικρινής δε μου άρεσε καθόλου ο Miro. Όλα τα έργα του μου θύμιζαν τον Ρicasso. Όταν ήμασταν στην έκθεση αισθανόμουν πως όλες οι ζωγραφιές ήταν τελείως απρόσωπες»

Kounavi Aristea Stavroula Ioanna (Σουηδία), Vasmatzis Alexandra (Σουηδία) Kirchegina Anna (Ρωσία)

«Ο Miro θεωρούσε ότι η ζωγραφική είναι ένας τρόπος για να εκφραζόμαστε και να διηγούμαστε στους άλλους τη σκέψη μας. Αν κι εγώ συμφωνώ με τον Μiro, δεν μπόρεσα να καταλάβω καμιά ζωγραφιά του. Ο μικρός μου ξάδελφος μπορεί να ζωγραφίζει καλύτερα από το Miro, γιατί ως παιδί ζωγραφίζει με πιο πολλή φαντασία!»

Kounavi Aristea Stavroula Ioanna, Σουηδία

Αρνητικές εντυπώσεις

Με τα σουρεαλιστικά σχήματα και τα έργα που είναι χωρίς τίτλο μας αφήνει να παίζουμε κι εμείς, όλοι μας να βλέπουμε άλλο, να έχουμε διαφορετικές ιδέες, εντυπώσεις, αισθήματα και εμπνεύσεις. Το μαύρο χρώμα που χρησιμοποιεί εκφράζει τα δύσκολα χρόνια αυτής της εποχής, τον ισπανικό εμφύλιο, το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, τη ζωή του πρόσφυγα. Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση από την έκθεση «Ο Miro της Μαγιόρκα» ήταν το homage του Gaudi και το action painting έργο του. Εκεί ο Miro χρησιμοποιεί ό,τι έμαθε από τους άλλους καλλιτέχνες και με σεβασμό γι’ αυτούς δείχνει ότι είναι μαθητής για πάντα. Έτσι πρέπει!


άρθρασπουδαστών21

Ο Χρόνος και η Αγάπη (παραμύθι)

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Ένα «αληθινό παραμύθι» για τις νεράιδες

Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια. Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπρή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;» «Όχι δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα»

«Εμείς, οι νεράιδες, είμαστε παλιά γενεά. Χίλια δυο χρόνια ζούμε κοντά στους ανθρώπους. Αόρατα, βεβαίως. Μόνο εκείνοι που είναι αρκετά συναισθηματικοί ή που έχουν αρκετή φαντασία μπορούν να μας καλούν. Τότε εμφανιζόμαστε και βοηθάμε.

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σ’ ένα πανέμορφο σκάφος. «Σε παρακαλώ, βοήθησέ με», είπε η Αγάπη. «Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου», της απάντησε η Αλαζονεία. Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια. «Λύπη, άφησέ με να έρθω μαζί σου», «Ω, Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη. Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη, αλλά και αυτή δεν της έδωσε καμία σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Πρόσφατα, όμως, σημειώθηκε ανεργία νεραιδών! Γιατί δεν θέλει πια κανείς να τον βοηθάμε; Η αιτία είναι η έλλειψη φαντασίας. Ασφαλώς και σήμερα οι άνθρωποι αγαπάνε τα παραμύθια, αλλά τα βρίσκουν αλλού. Γι’ αυτό, πολλές νεράιδες ψάχνουν τώρα δουλειά στην τηλεόραση. Υπάρχει και μια φήμη ότι μερικές δουλεύουν ως δασκάλες στο Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας».

Ξαφνικά, ακούστηκε μια φωνή. «Αγάπη, έλα προς τα εδώ. Θα σε πάρω εγώ μαζί μου». Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος άντρας που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.

” του Σχολείου... Ο Ηans με δύο “νεράιδες ny) Jen (φωτο: Langenberg

Savvidi Victoria, Ρωσία, τμήμα α1β

Neschtschenko Hans-Jürgen, Γερμανία, τμήμα Β2 (μηνιαίο χειμερινό πρόγραμμα)

Μια φορά και έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, ο Πλούτος, η Αλαζονεία, η Αγάπη…

Όταν έφτασαν στη στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του. Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε τη Γνώση: «Γνώση, ποιος με βοήθησε;» «Ο Χρόνος», της απάντησε η Γνώση. «Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;» Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε: «Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».


22άρθρασπουδαστών

«Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου του 2009: Μία αξέχαστη μέρα!» Ξυπνήσαμε πιο αργά απ’ ό,τι συνήθως αυτή την ημέρα. Το μάθημά μας θα ήταν στο ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ, το κτήριο που υψώνεται μοναχικό στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Συναντηθήκαμε όλοι μας μπροστά στη μικρή σιδερένια πόρτα του μεγάλου κτηρίου. Μόλις έφτασε η μουσειολόγος μας, η κυρία Χαντέ, μπήκαμε μέσα και άρχισε η ξενάγηση.

Ιμάμ Ασλί (Ελλάδα) – Kalash Alexandra (Λίβανος ), τμήμα Α2α

Μετά από λίγη ώρα καταλάβαμε ότι μέσα στο εξαώροφο αυτό κάστρο, θα ζούσαμε στιγμές εκπληκτικές. Σε κάθε όροφο είδαμε να σχηματίζεται μια κεντρική αίθουσα με την οποία επικοινωνούσαν άλλα μικρότερα δωμάτια και τo θέμα όλων αυτών των δωματίων ήταν η ιστορία της Θεσσαλονίκης. Εκεί, δεν νιώσαμε καθόλου ότι ήμασταν σε ένα βαρετό, μονότονο μουσείο, γιατί η τεχνολογία ήταν αυτή που μας βοήθησε να ταξιδέψουμε στο παρελθόν στα χρόνια των Ρωμαίων, των Βυζαντινών και των Οθωμανών. Πολύ σημαντικό -και που όλους μας έκανε μεγάλη εντύπωση- ήταν ότι η πόλη αυτή παρέμενε πάντα με ανοιχτές πόρτες προς όλους που ήθελαν να την επισκεφτούν. Ένας ουμανιστής βασιλιάς της βυζαντινής εποχής ο Νικηφόρος Χούμνος έλεγε ότι “...κανείς δε μένει χωρίς πατρίδα, όσο θα υπάρχει Θεσσαλονίκη!” Μετά από τα ταξίδια που κάναμε στο παρελθόν, ήταν σειρά να ανεβούμε και στην ταράτσα... Ήμασταν περίπου 34 μ. πάνω από το έδαφος και η θέα πάνω από το Λευκό Πύργο ήταν καταπληκτική! Είναι πολύ δύσκολο να εκφράσουμε με λόγια τα συναισθήματα που γεννήθηκαν μέσα μας από όσα είδαμε εκείνη την ημέρα. Καλύτερα να επισκεφθείτε εσείς το μνημείο αυτό για μία φορά και να δείτε από κοντά όσα σας λέμε. Σας εγγυόμαστε ότι δεν θα το μετανιώσετε!


χρήσιμεςπληροφορίες23 ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ (αλλοδαπών ή σχετικές με αλλοδαπούς που ζουν στη Θεσσαλονίκη) • Σύλλογος Αλβανών Μεταναστών “Μητέρα Τερέζα” *

Valbona Hyftuna T: 6932 855699 / 2310 526150 Μιμόζα Ντάκο

• Σύλλογος Αλβανών *

T: 6945 273035 / F: 2310 556350 E: mimozadako@msn.com

T: 6945 639509 E: dito07@mail.com

• Σύλλογος Γεωργιανών Νομού Θεσσαλονίκης “Ιβέρια” *

Δημήτρης Κεβλισβίλι

• Σύλλογος Νιγηριανών *

Femi Akintayo

T: 6946 250540 E: femiakint@yahoo.com

T: 2310 241516

• Σύλλογος Κονγκολέζων *

Uba Zabo

• Παναφρικανικός Σύνδεσμος Β. Ελλάδας *

Ζαν Μαρί Λουμφουανκέντα T: 6946 014370 E: updowngr@hotmail.com

• Ένωση Φίλων της Ρουμανίας *

Ανανία Ιλιάνα & Μιχάλης

• Δίκτυο Γυναικών Μεταναστριών Βορείου Ελλάδας (Κέντρο Εργάνη) * • Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία (στέκι Μεταναστών-κοινωνικό έργο) *

• Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων “Άρσις” *

• Ελληνοαραβικό Πολιτιστικό και Μορφωτικό Κέντρο

• Thessaloniki Community Voice • Ένωση Ρωσόφωνων φοιτητών

Πλατεία Σιντριβανίου 4 T: 2310 233362

www.communityvoice.gr / E: thess@communityvoice.gr

• Mέριμνα Ποντίων Κυριών

• Κέντρο Πολιτισμού Federico Garcia Lorca

• The Greek - Swedish Club

T: 6972 302288 www2.webng.com/eufr www.ergani.gr Φιλίππου 51 T: 2310 241015 / 6947 714113 www.socialcenter.gr Πτολεμαίων 35 & Συγγρού T: 2310 526150 / 2310 522813 www.arsis.gr / E: infothes@arsis.gr Ηρώδου του Αττικού 6 - Λαδάδικα Τ: 2310 514858

• ΤOWER (Thessaloniki Organisation for Women’s Employment and Recources) • Ι.W.O.G International Womens Organization of Greece • Womens Network Helpline • The A21 Campaign (human trafficking)

Μαρία Σκιντίνα

T: 6938 703637 Βασ.Όλγας 107 T: 2310 814403 / 2310 830665 Αλ. Σβώλου 18 T: 2310 288289

Monica Soffronow

T: 23920 24515 T: 6979 113063 www.tower4women.gr iwogth-ess@yahoo.com T: 6973 753959 www.thea21campaign.org

ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ • The Anglican Chaplaincy of Thessaloniki

• The Roman Catholic Church

• Αρμενική Εκκλησία Θεσ/νίκης

*οι παραπάνω διευθύνσεις μας δόθηκαν από την Οργάνωση “Άρσις”

Παλαιών Πατρών Γερμανού 13 T. 2310 426756 / 2310 256002 Φράγκων 19 T: 2310 539550 Διαλέττη 4 T: 2310 275352 / F: 2310 263761


Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης 54124 Θεσσαλονίκη – Ελλάδα www.auth.gr/smg www.smg.edu.gr

Profile for snegauth

NEWSLETTER 4o TEYXOΣ  

NEWSLETTER 4o TEYXOΣ  

Profile for snegauth
Advertisement