__MAIN_TEXT__

Page 1


Εξαμηνιαία έκδοση του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Σ.Ν.Ε.Γ.) Ακαδημαϊκό έτος 2008-2009 Τεύχος 2ο - Ιούνιος 2009 Διανέμεται δωρεάν Πρόεδρος Συντακτικής Επιτροπής Άννα Αναστασιάδη – Συμεωνίδη Καθηγήτρια Φιλοσοφικής Σχολής Επιμέλεια εντύπου Κουτσιλιέρη Αθανασία Γραμματεία Σ.Ν.Ε.Γ. Σ’ αυτό το τεύχος συνεργάστηκαν: Αλεξανδρή Κατερίνα Αμβράζης Νικόλαος Βαζάκα Μάρθα Γιωβανίτσα Αθηνά Γραικού Παυλίνα Καλδή – Κουλικίδου Θεοδώρα Καπουρκατσίδου Μαρία Μικρούλη Σεβαστιάνα Πασιά Αναστασία Πουτούρογλου Καλλιόπη Τακούδα Χριστίνα Χούμα Βαλεντίνα Σχεδιασμός & σελιδοποίηση Ζαμπουρίδης Δημήτρης Επιμέλεια παραγωγής Γιανσακίδου Άννα Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης 54124 Θεσσαλονίκη – Ελλάδα Τηλ.: +30 2310 997571, 997475, 997576, 997572, 997923 Fax: +30 2310 997573 E-mail: thkaldi@phil.auth.gr, school-mg@lit.auth.gr Website: www.auth.gr/smg


πρόλογος03

Μ Κουτσιλιέρη Αθανασία

ε μεγάλη χαρά διαπιστώσαμε ότι το 1ο τεύχος του ενημερωτικού περιοδικού του Σχολείου βρήκε ανταπόκριση και η προσπάθεια όλων όσοι συνέβαλαν στη δημιουργία του στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Το 1ο τεύχος απέσπασε θετικά σχόλια τόσο για την πρωτοτυπία στο σχεδιασμό του όσο και για το περιεχόμενό του, το οποίο παρουσίαζε θεματική ποικιλία. Σημαντική ήταν και η συμβολή των σπουδαστών του Σχολείου με τη συγγραφή άρθρων. Το περιοδικό θα δίνει πάντα το βήμα στους σπουδαστές του για να εκφραστούν, καθώς αυτοί αποτελούν την καρδιά του Σχολείου και την κινητήρια δύναμη για συνεχή εξέλιξη. Στο ανανεωμένο 2ο τεύχος αποφασίσαμε να δώσουμε περισσότερο βάση στις πολιτιστικές δραστηριότητες και δράσεις του Σχολείου, καθώς αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι των μαθημάτων και όχι μόνο. Το ενδιαφέρον για συμμετοχή στις κάθε είδους πολιτιστικές δραστηριότητες του Σχολείου είναι μεγάλο και οι ίδιοι οι σπουδαστές νιώθουν την ανάγκη για έκφραση και δημιουργία στη νέα ελληνική γλώσσα προσπαθώντας έτσι να «ενσωματωθούν» και να εξοικειωθούν με την ελληνική πραγματικότητα και τον τρόπο ζωής. Σας ευχόμαστε καλή ανάγνωση και καλό καλοκαίρι σε όλους!

Περιεχόμενα πρόλογος03 δράσεις04 εκδηλώσεις15 σύνδεσμος αποφοίτων17 άρθρα σπουδαστών18 χρήσιμες πληροφορίες30


04δράσεις

ομάδας υπαγορεύουν τις τελικές επιλογές. Η ομαδοσυνεργατική μέθοδος για τη δημιουργία project με αφετηρία βιωματικά εργαστήρια και τελική κατάληξη δημιουργικό αποτέλεσμα αποτέλεσε την επιλογή για το τμήμα Α1α, ενώ η πληροφόρηση και η ανάπτυξη των τεσσάρων δεξιοτήτων αποτελούν εργαλείο και όχι σκοπό. Η επιλογή διαδραστικών ασκήσεων, παιχνιδιών και δραστηριοτήτων από το Compass του Συμβουλίου της Ευρώπης, το Αλφαβητάρι της Έδρας Ουνέσκο ΑΠΘ , τις δημοσιεύσεις της εκπαιδευτικού – ακτιβίστριας Νίκης Ρουμπάνη αποτελούν καλή αρχή εργασίας. Κείμενα που επιλέχθηκαν για το 2007-2008 ως αφόρμηση για τη διδασκαλία λεξιλογίου, γραμματικής, κατανόησης και παραγωγής γραπτού λόγου είναι η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η Διακήρυξη της Ειρήνης 2000 και άλλα κείμενα από έντυπα της Έδρας Ουνέσκο ΑΠΘ, υλικό από τις ιστοσελίδες οργανώσεων όπως η Unicef και η Διεθνής Αμνηστία και δημοσιεύματα του Τύπου. Για το 2009, η πορεία των δράσεων ήταν διαφορετική, καθώς σχεδιάσαμε την πρόταξη βιωματικών εργαστηρίων. Αρχικά με την ευκαιρία των 60 χρόνων της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (10/12/2008) έγινε διανομή/επίδειξη των Άρθρων στις γλώσσες που μιλιούνται στην τάξη (ελληνικά, αγγλικά, ρωσικά, αρμενικά, ουγγρικά, ρουμανικά, αραβικά, βιετναμέζικα, αλβανικά). Στη συνέχεια, οργανώθηκε δίωρο βιωματικό εργαστήριο με δύο τμήματα με τη δραστηριότητα «φτιάχνω τον αστερισμό μου» (10 λεπτά) και τη δραστηριότητα «Τα λεμόνια» (80 λεπτά) από τις ασκήσεις της Νίκης Ρουμπάνη, όπου οι μαθητές ευαισθητοποιήθηκαν σε θέματα διακρίσεων, συνεργάστηκαν σε μικρές και μεγαλύτερες ομάδες και είχαν την ευκαιρία να χαρούν δημιουργώντας.

Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή ενός προγράμματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε τάξεις εκμάθησης της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας οφείλει να αντιμετωπίσει ερωτήματα τόσο μεθόδου όσο και επιλογής υλικού και μέσων, ενώ οι παράμετροι επιπέδου και σύνθεσης της

Γραικού Παυλίνα

ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Το επόμενο εργαστήριο για θέματα βίας στήθηκε με την παρουσία/εμψύχωση της Νίκης Ρουμπάνη και με τη χρήση γαντόκουκλας αλλά και τις κούκλες που δημιουργούν στο καταφύγιο θυμάτων βίας της ΜΚΟ «Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης» μαθητές του Α1α και του θεατρικού εργαστηρίου του ΣΝΕΓ. Το παραμύθι, προϊόν αυτοσχεδιασμού πάνω σε δεδομένη αρχή, βιντεοσκοπήθηκε σε δύο εκδοχές, με χρήση υφασμάτων και υλικών από το εργαστήριο της διδάσκουσας. Η συζήτηση που ακολούθησε με θέμα Βία - Trafficking ήταν αποκαλυπτική και οι μαθητές πήραν πολλές πληροφορίες από την αγαπητή εκπαιδευτικό - ακτιβίστρια.


ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Από την παραπάνω παραδοχή ορμώμενη, έκανα μία πειραματική πρόταση στο Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Α.Π.Θ. Η σκέψη μου, λοιπόν, ήταν ότι, για να μάθει κανείς μια γλώσσα, θα έπρεπε να έχει και κάποια επαφή με τον πολιτισμό του οποίου εκφραστικό μέσο είναι η γλώσσα αυτή. Έτσι, συναντήθηκα με την κα Α. Αναστασιάδη-Συμεωνίδη, καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας Α.Π.Θ. και πρόεδρο του ΣΝΕΓ, προτείνοντάς της επισκέψεις με τους σπουδαστές σε μουσεία της Θεσσαλονίκης, με στόχο μία άτυπη διδακτική ώρα. Σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειονότητα των μουσειοπαιδαγωγικών προγραμμάτων που απευθύνονται σε παιδιά του δημοτικού, θα προσφερόταν ένα πρόγραμμα για ενήλικες! Η ανταπόκριση των σπουδαστών είναι σχεδόν πάντα ενθουσιώδης και η ώρα περνά χωρίς να το καταλάβουμε.

Καλλιόπη Χαντέ, αρχαιολόγος-μουσειολόγος

Τα σύγχρονα μουσεία είναι χώροι επιστημονικής δραστηριοποίησης αλλά και ψυχαγωγίας, ενώ όλο και περισσότερο δίνεται έμφαση στη δυναμική των μουσείων ως χώρων άτυπης μάθησης. Η απομάκρυνση από τη “σχολική” τάξη και από την παραδοσιακή μέθοδο διδασκαλίας δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες, ώστε να αφομοιωθούν σε βάθος πληροφορίες και γνώσεις με βιωματικό τρόπο.

Η μύηση στην ιστορία και τον πολιτισμό της Θεσσαλονίκης γίνεται με τη συμμετοχή στην παρουσίαση όλων, καθώς, ως κάτοικοι της πόλης, έστω και προσωρινοί, όλοι έχουν κάποια εμπειρία που θέλουν να μοιραστούν. Οι επισκέψεις παίρνουν τη μορφή συζήτησης, ανταλλαγής πληροφοριών και εμπειριών, και όχι one-womanshow, όπως σε μία τυπική τουριστική ξενάγηση. Η εμπειρία είναι για μένα διαφωτιστική και κάθε φορά μοναδική. Η διαδικασία της μάθησης, επίσης, είναι αμφίδρομη, καθώς διαρκώς μαθαίνω πράγματα για άλλους πολιτισμούς (και λίγες λέξεις από άλλες γλώσσες!), αλλά και για την ίδια την πόλη μου. Είναι υπέροχα διαφωτιστικό να βλέπεις αυτό που θεωρείς δεδομένο μέσα από τα μάτια των άλλων, εκείνων που δε μοιράζονται το ίδιο συλλογικό υποσυνείδητο και πολιτιστικό απόθεμα, και να μπαίνεις για λίγο στη θέση τους. Το άλλο δεν είναι κακό, είναι απλά διαφορετικό. Και μας κάνει πλουσιότερους, πολυσχιδέστερους, νοητικά και ψυχικά. Ελπίζω αυτό να μαθαίνουμε όλοι μας στις επισκέψεις αυτές. Μαζί με τις απαραίτητες χρονολογίες, φυσικά!


06δράσεις

ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΕΤΟΥΣ 2008-2009

Κουτσιλιέρη Αθανασία

Το Σχολείο δίνει τη δυνατότητα στους σπουδαστές του να συμμετέχουν σε εκπαιδευτικές εκδρομές στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας και της Βόρειας Ελλάδος γενικότερα, οι οποίες παρουσιάζουν πολιτιστικό και όχι μόνο, ενδιαφέρον. Οι σπουδαστές συμμετέχουν με ιδιαίτερο ζήλο και προθυμία και δηλώνουν κάθε φορά εντυπωσιασμένοι από τις φυσικές ομορφιές της Ελλάδας αλλά και από τον πολιτισμό της. Το Σχολείο πραγματοποίησε εκδρομές ημερήσιες αλλά και διήμερες καθόλη τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους 2008-2009. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις παρακάτω εκδρομές: • Βεργίνα – Έδεσσα/Βέροια • Μετέωρα • Δίον – Λιτόχωρο • Λουτρά Αγκίστρου – Οχυρά Ρούπελ – Σπήλαιο Αλιστράτης • Δράμα – Σπήλαιο Αγγίτη • Οινοποιείο «Κτήμα Γεροβασιλείου» • Γαλαξίδι – Δελφοί – Αράχωβα • Μετέωρα – Μέτσοβο Ιδιαίτερα οι διήμερες εκδρομές χαρακτηρίζονται από μεγάλη επιτυχία, καθώς οι σπουδαστές έχουν την ευκαιρία να ζήσουν μαζί, να γνωριστούν καλύτερα, να ανταλλάξουν απόψεις & σκέψεις και να αναπτύξουν έτσι στενούς δεσμούς φιλίας. Οι εντυπώσεις της μαθήτριας Sara από την Ιταλία για τη διήμερη εκδρομή στα Λουτρά Αγκίστρου – Οχυρό Ρούπελ – Σπήλαιο Αλιστράτης που ακολουθούν είναι χαρακτηριστικές: «The Alistrati Cave is one of the most beautiful things that I have ever seen. Another side in the world, far from all the things that every day our eyes see, that remains to be seen!».


δράσεις07

LIBRARY WORKSHOP NEWSLETTER Το καλοκαίρι του 2008 διοργανώθηκε πιλοτικά workshop στη νησίδα Η/Υ της Κεντρικής Βιβλιοθήκης σε συνεργασία με τη Μονάδα Εκπαίδευσης και Επιμόρφωσης Χρηστών της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Α.Π.Θ. Κατά τη διάρκειά του οι σπουδαστές είχαν τη δυνατότητα να ενημερωθούν για τις υπηρεσίες δανεισμού των βιβλιοθηκών του Α.Π.Θ. και να εξοικειωθούν με την πρόσβαση σε ηλεκτρονικές πηγές, ώστε να διευκολυνθούν στην αναζήτηση επιστημονικών πληροφοριών στο διαδίκτυο κατά τη διάρκεια των σπουδών τους.

Γιωβανίτσα Αθηνά

To workshop παρακολούθησαν αρχικά φοιτητές που συμμετείχαν στο πρόγραμμα Erasmus Intensive Language Course 2008 (summer EILC 2008). Το workshop επαναλήφθηκε κατά το εαρινό εξάμηνο του ακαδ. έτους 2008-9 για όσους σπουδαστές του Σχολείου το επιθυμούσαν, ανεξάρτητα από το επίπεδο γλωσσομάθειάς τους. Στο πρόγραμμα συμμετείχαν και αλλοδαποί φοιτητές διαφόρων Σχολών του Α.Π.Θ., αφού η εξοικείωσή τους με τις ηλεκτρονικές πηγές της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου αποτελεί πλέον απαραίτητο εργαλείο στις σπουδές τους.


08δράσεις

ΤΟ ΣΝΕΓ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟ 11ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤEΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝIΚΗΣ ΕΙΚΌΝΕΣ ΤΟΥ 21ου ΑΙΏΝΑ

Καλλιόπη Πουτούρογλου

Για άλλη μια χρονιά οι σπουδαστές του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Α.Π.Θ. έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, που πραγματοποιήθηκε στην πόλη μας από τις 16 έως τις 23 Μαρτίου 2009. Οι όψεις του σύγχρονου κόσμου, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η κοινωνία και το περιβάλλον αλλά και το ειδικό αφιέρωμα στην Αφρική ήταν τα τμήματα του Φεστιβάλ που προσέλκυσαν τους περισσότερους από αυτούς. Προερχόμενοι από διαφορετικές χώρες του πλανήτη, με έναν πλούτο παραδόσεων και πολιτισμικών αξιών, οι σπουδαστές μας ήταν οι καταλληλότεροι αποδέκτες ενός Φεστιβάλ που αποτελεί παράθυρο στον κόσμο. Μαθητές των τμημάτων α1α και Α1α με τη συνοδεία της κας Πουτούρογλου επισκέφτηκαν μία από τις παράλληλες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, την έκθεση φωτογραφίας του ιρανικής καταγωγής καναδού φωτογράφου Babak Salari στο ΜΜΣΤ (Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης). Ενός φωτογράφου στο έργο του οποίου το ανθρώπινο πρόσωπο διεκδικεί με αξιοπρέπεια τα αναφαίρετα δικαιώματά του. Τα ασπρόμαυρα πορτρέτα της έκθεσης μετέφεραν τους σπουδαστές σε πολύπαθες γωνιές του πλανήτη και έδωσαν αφορμή για συζήτηση με τον ίδιο τον καλλιτέχνη, ο οποίος δέχτηκε πρόθυμα να απαντήσει σε όλες τους τις ερωτήσεις. Μετά την επίσκεψη οι σπουδαστές παρουσίασαν στην τάξη τις εντυπώσεις τους από τη συνάντηση. Ακολουθούν δείγματα από την προσπάθεια αυτή.


δράσεις09

Σχόλια μιας σπουδάστριας πάνω σε κάποιες φωτογραφίες της έκθεσης: Μια άλλη πραγματικότητα…

Κάποια μέρα, μετά το μάθημα, η καθηγήτρια μας πήρε, εμένα και τους άλλους συμμαθητές μου, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη φωτογραφική έκθεση του κυρίου Babak Salari. Οι φωτογραφίες που είδαμε εκείνη την ημέρα ήταν μια συλλογή περίπου 30 φωτογραφιών από τη δουλειά του με τίτλο «Ζωές ενός άλλου κόσμου», όπου καθεμιά αντιπροσωπεύει την ιστορία σε άσπρο και σε μαύρο, κάποιων ανθρώπων από την Παλαιστίνη, το Ιράν, το Ιράκ και το Μεξικό. Αφού είδαμε αυτές τις φωτογραφίες, ο κύριος Babak Salari ήταν πολύ πρόθυμος να μας πει κάποια πράγματα για το έργο του και τη ζωή του - που δεν ήταν εύκολη καθόλου - και να απαντήσει στις απορίες μας.

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Babak Salari στους σπουδαστές των τμημάτων

Δεν μπορώ να πω ποια φωτογραφία μου άρεσε περισσότερο, επειδή δεν μπορούμε να τις δούμε από την «καλλιτεχνική» τους διάσταση. Θα μιλήσω όμως για δύο εικόνες: η πρώτη τραβήχτηκε στην Παλαιστίνη το 2004 - έμαθα την ιστορία της και πραγματικά με εντυπωσίασε - και η άλλη τραβήχτηκε στο Μεξικό το 1997 - στην οποία εμφανίζεται το πορτρέτο μιας ηλικιωμένης κυρίας.

(τις ερωτήσεις έκαναν οι σπουδαστές/τριες Kopteva Maria, Michaela Andreea, Alexandru Prepipcean) -Ζητάτε την άδεια πριν φωτογραφίσετε ένα πρόσωπο; -Πάντα. -Ψάχνω για μια επαφή με το βλέμμα. Αν το πρόσωπο έχει ενδιαφέρον και δω ότι με δέχεται, το πλησιάζω και ρωτώ αν μπορώ να το φωτογραφίσω. -Γιατί φωτογραφίζετε αυτά τα θέματα; Τι θέλετε να δείξετε; -Δε θέλω να δείξω τον πόλεμο, αλλά τον πόνο που φέρνει. Πολλά παιδιά από αυτά είναι ορφανά. Και πολλοί άνθρωποι χωρίς πατρίδα. Μερικές φορές, όταν βγάζω αυτές τις φωτογραφίες, σκέφτομαι τη δική μου εξορία. -Γιατί δε χρησιμοποιείτε χρώματα; -Επειδή νομίζω ότι το ασπρόμαυρο μπορεί να τα πει όλα. -Τι είναι για σας η φωτογραφία; -Η τέχνη να βλέπεις. Και να ρωτάς.

Οnea Mihaela-Andreea , τμήμα α1α, Ρουμανία

-Πώς διαλέγετε το πρόσωπο που θα φωτογραφίσετε;

Στην πρώτη εικόνα μου έκανε εντύπωση η έκφραση των δυο γυναικών, στις οποίες βλέπουμε εκτός από τη λυπημένη τους έκφραση και την ηλικία τους. Έτσι η γιαγιά έχει τη σοφία και τη σιγουριά, ενώ η μικρή απλά κοιτάζει περιμένοντας να έρθει η ώρα του παιχνιδιού. Στη δεύτερη εικόνα μου έκανε εντύπωση το πρόσωπο της γυναίκας, στην οποία βλέπουμε και μπορούμε να φανταστούμε και μόνο από τις γραμμές, τι έζησε στη ζωή της. Βλέπουμε κούραση και αναμνήσεις πολλές. Τώρα, θα ήθελα να ευχαριστήσω τη δασκάλα μου, επειδή προσπαθεί όχι μόνο να μας διδάξει την ελληνική γλώσσα και την ιστορία του ελληνικού λαού, αλλά μας βοηθάει για να δούμε επίσης ολόκληρο το «πλαίσιο» του 21ου αιώνα μας. Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κύριο Babak Salari, επειδή μέσω της εργασίας του μπορούμε να ανακαλύψουμε μια άλλη πραγματικότητα του κόσμου μας, μια πραγματικότητα που κανένας δεν θα πρέπει να ζει.


10δράσεις

Μέχρι το τέλος η ζωή έχει την τελευταία λέξη Λέγεται ότι οι ταινίες αντανακλούν την πραγματικότητα της ζωής, το πρόσωπο του κόσμου. Αλλά μήπως οι ταινίες είναι μόνο μια σελίδα της φαντασίας; Ή ίσως όχι; Ίσως μια ταινία είναι μια αληθινή παρουσίαση της ιστορίας του κόσμου.

• Είμαι φοιτητής από τη Σλοβακία και πηγαίνω στο Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο. Μου αρέσουν πάρα πολύ οι ταινίες ντοκιμαντέρ, γι’ αυτό χάρηκα πολύ όταν άκουσα ότι εδώ στη Θεσσαλονίκη θα γίνει στις 13-22 Μαρτίου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ με την ονομασία «Εικόνες του 21ου αιώνα». Εγώ είχα τη δυνατότητα να επισκεφτώ πρώτη φορά στη ζωή μου τέτοιο φεστιβάλ. Πιο πολύ με ενδιαφέρουν οι ταινίες οι οποίες περιγράφουν τα προβλήματα για την προστασία της φύσης. Γι’ αυτό είδα στο φεστιβάλ τέσσερις ταινίες μόνο με τέτοια υπόθεση. Όλες οι ταινίες είχαν ενδιαφέρον, αλλά δυο από αυτές ήταν καταπληκτικές. Μια αμερικάνικη με τον τίτλο «Γαλάζιος χρυσός: οι παγκόσμιοι πόλεμοι του νερού» (σκηνοθέτης ο Sam Bozzo) και η ταινία «Αργό πετρέλαιο» (σκηνοθέτης Joe Berlinger, USA-EcuadorUK 2009)… Είδα υπέροχες ταινίες οι οποίες μ΄ ενδιέφεραν πολύ με τις δικές τους υποθέσεις και ιστορίες. Αυτές οι ιστορίες μιλούσαν για τον αγώνα των απλών ανθρώπων για τη σωτηρία της ζωής και της φύσης σ΄ όλη τη γη. Αυτοί οι άνθρωποι αγωνίζονται κατά των επιχειρησιακών κολοσσών, των παντοδύναμων πολυεθνικών εταιρειών, οι οποίες κυνηγούν μόνο το δικό τους κέρδος και έτσι σιγά σιγά καταστρέφουν το φυσικό πλούτο και τις ζωές των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη. Χαίρομαι που ήμουνα σε ένα τέτοιο φεστιβάλ και που είδα υπέροχα ντοκιμαντέρ, τα οποία με πλούτισαν πολύ. Αν μείνετε εδώ στη Θεσσαλονίκη ως του χρόνου, θα σας πρότεινα να επισκεφτείτε το 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Το 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ήταν μια ιδανική ευκαιρία να γνωρίσουμε πολλά προβλήματα που υπάρχουν σήμερα σε όλο τον κόσμο. Και πίσω από αυτές τις ταινίες δεν υπάρχουν παραμύθια για τη ζωή ή μυθεύματα για τους ανθρώπους. Πρώτη ταινία που είδα, η «Λήθη», για τη ζωή στη Λίμα. Σκεφτόμαστε ότι η ζωή σε μια πρωτεύουσα είναι καλή και μπορούμε να βρούμε δουλειά πολύ εύκολα. Η πραγματικότητα δεν είναι έτσι…Δυο κομμάτια από την ταινία μου άρεσαν πολύ. Η πρώτη σκηνή είναι αυτή: ένα φτωχό σπίτι αλλά μέσα μια χαρούμενη οικογένεια. Μια γυναίκα που έπρεπε να διαλέξει ανάμεσα στον άνδρα της και στη δουλειά της. Αυτή η γυναίκα προτίμησε να δουλέψει, γιατί χωρίς χρήματα δε θα είχε τίποτα…Η δεύτερη σκηνή ήταν με ένα παιδάκι, που ήταν μόνο εννιά ετών. Αυτό το παιδί δεν είχε τίποτε στη ζωή του, ούτε άσχημες αναμνήσεις ούτε καλές, ούτε ένα όνειρο στη ζωή του. Από τις 7 το πρωί μέχρι τις 7 το βράδυ δούλευε στους δρόμους κι από τις 7 το βράδυ μέχρι τις 12 τα μεσάνυχτα σπούδαζε σε ένα σχολείο. Μπορεί να είναι αυτή η ζωή ενός παιδιού;

Alexandru Prepipcean, τμήμα Α1α, Ρουμανία

Tribut-Ohler Veronique, τμήμα α1α, Γαλλία

• Την Παρασκευή 20-3-09 πήγαμε (το α1 με την κ. Πουτούρογλου) στο σινεμά να δούμε την ταινία «Λήθη», του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Σκηνοθέτρια της ταινίας είναι η κ. Heddy Honigmann. Είναι από την Ολλανδία, αλλά γεννήθηκε στο Περού. Η κ. Honigmann μας είπε ότι αυτή η ταινία ήταν το δεύτερο ντοκιμαντέρ της στη Λίμα και το πιο δύσκολο. Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει την πόλη της Λίμα με πρωταγωνιστές ανθρώπους του δρόμου και μικρούς υπαλλήλους. Μου άρεσε πολύ, γιατί ήταν ένα καλό μείγμα με δύσκολες ιστορίες και με χιούμορ, σαν ένα κοκτέιλ από χυμό πράσινων λεμονιών με σιρόπι.

Omaska Alexander, τμήμα α1α, Σλοβακία

Σχόλια για τις ταινίες του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ

Η δεύτερη ταινία ήταν για το πρόβλημα των μεταναστών. Πολλοί άνθρωποι από την Αλβανία και άλλες χώρες μιλούσαν πώς είναι η ζωή στην Ελλάδα. Δεν είναι σημαντικό να ξέρουμε τα ονόματά τους, μόνο να σκεφτούμε λίγο πώς θα ήταν οι ζωές μας αν ήμασταν και εμείς μετανάστες. Η τρίτη ταινία ήταν ένα ντοκιμαντέρ με θέμα «το νερό στον κόσμο». Ίσως ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος θα είναι για το νερό και αυτό το ντοκιμαντέρ μας το πιστοποίησε. Ποια ήταν τα προβλήματα; Ένας ποταμός γεμάτος κάποτε σολομούς, ένα θαυμάσιο χωριό που ζούσε από το ψάρεμα και μια εταιρεία που έφτιαξε ένα υδροηλεκτρικό εργοστάσιο. Από το 1989 μέχρι σήμερα πολλά ψάρια πέθαναν και οι άνθρωποι έπαθαν πολλά από αυτό το πρόβλημα. Μόνο η εταιρεία κέρδισε πολλά. Μετά πολλά δικαστήρια κέρδισε η ζωή του σολομού και των ανθρώπων. Μέχρι το τέλος η ζωή έχει την τελευταία λέξη. Ευχαριστούμε το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και ιδιαίτερα την κα. Ελένη Ράμμου για τις διευκολύνσεις που μας προσέφερε.


δράσεις11

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Γραικού Παυλίνα

Δουλεύοντας στο πρόγραμμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εφαρμόζεται στο ΣΝΕΓ το έτος 2008-2009, ξεκινήσαμε από διαδραστικές ασκήσεις. Το Αλφαβητάρι, έκδοση της Έδρας Unesco του Α.Π.Θ., ήταν πηγή έμπνευσης αλλά και η πρώτη μας δεξαμενή ιδεών. Χρησιμοποιήσαμε τέσσερις από τις προτεινόμενες δραστηριότητες και μία από αυτές ενθουσίασε τους μαθητές και οδήγησε στη συλλογή παραμυθιών από τις πατρίδες τους. Η άσκηση «Ψηφιδωτό παραμυθιών» από το Αλφαβητάρι εφαρμόστηκε παραμονές Χριστουγέννων. Υποστηρικτικό υλικό αποτέλεσε και η έκδοση παραμυθιών του Διαπολιτισμικού Γυμνασίου Πυλαίας. Η άσκηση οδήγησε σε αίσθημα ενότητας και σε δημιουργική ανταπόκριση σε πολλές τάξεις, ενώ ήδη στο διαδίκτυο μαθητές των τμημάτων Α1α, Α1β, Α1στ, α1α και Α2β δημιουργούν παρουσιάσεις με powerpoint και εικόνες από τη χώρα τους ή με διάσημους εικονογράφους. H εργασία ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση στην εκδήλωση «Παράθυρο στον κόσμο» στις 26 Μαΐου 2009 στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Φοιτιτικής Εβδομάδας.


12δράσεις

Το ΣΝΕΓ «πηγαίνει» στο Canakkale

Επιπλέον στο τμήμα Δυτικών Γλωσσών του Πανεπιστημίου Onsekiz Mart τα ελληνικά προσφέρονται ως κατ’ επιλογήν υποχρεωτικό μάθημα και κατά τη διάρκεια αυτού του ακαδημαϊκού έτους, 100 περίπου φοιτητές το επέλεξαν. Το αυξανόμενο αυτό ενδιαφέρον πρόκειται να βρει ανταπόκριση με τη δημιουργία έδρας Ελληνικής Γλώσσας, που αναμένεται πολύ σύντομα. H διάδοση της ελληνικής γλώσσας στο Canakkale και η εκμάθησή της από τούρκους/άλες φοιτητές/τριες είναι το αποτέλεσμα της αμοιβαίας συνεργασίας των δύο Πανεπιστημίων αλλά και της υποστήριξης της προσπάθειας αυτής από την πλευρά του Σχολείου Νέας Ελληνικής

Καπουρκατσίδου Μαρία

Τα μαθήματα είχαν ως στόχο την εξοικείωση των φοιτητών/τριών με το αλφαβητικό σύστημα, την απόκτηση της δεξιότητας γραφής και ανάγνωσης στα ελληνικά, την κατάκτηση βασικών γλωσσικών δεξιοτήτων καθημερινών επικοινωνιακών περιστάσεων και την επαφή με όψεις του ελληνικού πολιτισμού. Η δράση αυτή ενίσχυσε την επιθυμία αυτών που συμμετείχαν στο πρόγραμμα τόσο να έρθουν σε στενότερη επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό όσο και να επισκεφτούν σύντομα την Ελλάδα, όπως δήλωσαν κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. Μέσα από το πρόγραμμα αυτό οι συμμετέχοντες/ουσες είχαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τις ομοιότητες των δύο γλωσσών, της ελληνικής και της τουρκικής, σε λεξιλογικό, μορφολογικό και πολιτισμικό επίπεδο, απόρροια της μακραίωνης επαφής των δύο λαών. Αυτό συντέλεσε στη βαθύτερη κατανόηση της εγγύτητας των δύο πολιτισμών, που αποτελεί και ένα από τα ζητούμενα της διαπολιτισμικής επικοινωνίας.

γλώσσας του Α.Π.Θ., που με την αποστολή έμπειρων διδασκόντων εδώ και χρόνια πλαισιώνει και προωθεί το σκοπό αυτό. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η περιοχή της Χερσονήσου του Canakkale ή κατά το ελληνικότερο των Δαρδανελίων υπήρξε πατρίδα πολλών Ελλήνων που μετά τη μικρασιατική καταστροφή κατέφυγαν ως ανταλλάξιμος πληθυσμός στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λοζάνης σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και ειδικά στη Μακεδονία. Μέσα από τις πρωτοβουλίες αυτές ενισχύεται η αναβίωση της γλώσσας σε ένα νέο πλαίσιο και προωθούνται οι αξίες της συνεργασίας και της φιλίας των δύο λαών, που στο παρελθόν βίωσαν συγκρουσιακές και επώδυνες καταστάσεις.

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ 2009 To Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας είναι υπεύθυνο για τη χορήγηση Πιστοποιητικού Επάρκειας της Ελληνομάθειας και έχει θεσμοθετηθεί από το 1998 ως επίσημος φορέας του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Οι εξετάσεις διοργανώνονται μία φορά το χρόνο στα μέσα Μαΐου και διενεργούνται σε 4 επίπεδα: Α, Β, Γ και Δ.

Κουτσιλιέρη Αθανασία

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της συνεργασίας που έχει υπογραφεί εδώ και χρόνια με το Πανεπιστήμιο Onsekiz Mart του Canakkale της Τουρκίας προσέφερε σειρά μαθημάτων ελληνικών σε τούρκους /άλες φοιτητές/τριες του Αγγλικού και Γερμανικού Τμήματος της Παιδαγωγικής Σχολής. Τα μαθήματα έλαβαν χώρα στο campus του Πανεπιστημίου και είχαν διάρκεια ενός μήνα, από τις 20/2 έως τις 20/3. Συνολικά 25 φοιτητές/τριες συμμετείχαν στα μαθήματα με μεγάλο ενθουσιασμό και ενδιαφέρον για την ελληνική γλώσσα.

Η χρηστικότητα του Πιστοποιητικού είναι σημαντική, καθώς αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση επαγγέλματος στην Ελλάδα και δίνει και τη δυνατότητα σε ευρωπαίους πολίτες να διεκδικήσουν θέση σε υπηρεσίες του ελληνικού δημοσίου. Η διοργάνωση ανατίθεται σε 69 εξεταστικά κέντρα. Ένα από αυτά είναι και το ΣΝΕΓ, το οποίο συγκεντρώνει κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό υποψηφίων. Ο φετινός αριθμός υποψηφίων έφτασε τους 324 για εξέταση και στα 4 επίπεδα ελληνομάθειας.


δράσεις13

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΗΜΕΡΙΔΩΝ Στο πλαίσιο των επιμορφώσεων του διδακτικού προσωπικού πραγματοποιήθηκε στο Σχολείο μία σειρά από σεμινάρια από το Δεκέμβριο 2008 έως τον Απρίλιο 2009 με τίτλο «Διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας για ειδική χρήση». Εισηγητές υπήρξαν οι παρακάτω καθηγητές από Πανεπιστήμια της Ελλάδος και του εξωτερικού: • Brian Street, Professor of Language in Education, Department of Education & Professional Studies, King’s College University of London - Συνδιοργά νωση με το Κέντρο Διδασκαλίας Ξένων Γλωσσών του Α.Π.Θ. • Αγαθοπούλου Ελένη, λέκτορας εφαρμοσμένης γλωσσολογίας του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας & Φιλολογίας του Α.Π.Θ. • Μαχίλη Ιφιγένεια, ΕΕΔΙΠ Ι του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας & Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

• Κοντούλη Κλεοπάτρα, ΕΕΔΙΠ Ι του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας & Φιλολογίας του Κέντρου Διδασκαλίας Ξένων Γλωσσών του Α.Π.Θ.

• Παπαδοπούλου Ίρις, ΕΕΔΙΠ Ι του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας & Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

• Καζαμία Βασιλεία, ΕΕΔΙΠ Ι του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας & Φιλολογίας του Κέντρου Διδασκαλίας Ξένων Γλωσσών του Α.Π.Θ.

• Ριζούλη Κλειώ, ΕΕΔΙΠ Ι του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας & Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

• Κουτσουλέλου Σταματία, επίκουρη καθηγήτρια Γλωσσολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

• Γούτσος Διονύσιος, αν. καθηγητής Γλωσσολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

• Παναρέτου Ελένη, επίκουρη καθηγήτρια Γλωσσολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

• Jeroen Vis, Teacher in Greek Linguistics, Department of Modern Greek Language & Culture, University of Amsterdam.

• Ζάγκα Ελευθερία δρ., σχολική σύμβουλος φιλολόγων. • Τοκατλίδου Βασιλική, ομότιμη καθηγήτρια Α.Π.Θ. • Κανταρίδου Ζωή, ΕΕΔΙΠ Ι του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας & Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Κουτσιλιέρη Αθανασία

• Χατζηθεοδώρου Άννα-Μαρία, ΕΕΔΙΠ Ι του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας & Φιλολογίας του Κέντρου Διδασκαλίας Ξένων Γλωσσών του Α.Π.Θ.

Όπως προκύπτει από την αξιολόγηση αυτών των επιμορφωτικών σεμιναρίων, σημειώθηκε μεγάλο ενδιαφέρον από μέρους του διδακτικού προσωπικού, καθώς τα θέματα που παρουσιάστηκαν εμπίπτουν στο γενικότερο ενδιαφέρον των διδασκόντων και μπορούν να εφαρμοστούν στο πλαίσιο της διδασκαλίας σε προχωρημένο επίπεδο.


14δράσεις

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ “PAIDEIA” Για 7η συνεχόμενη χρονιά το Σχολείο υλοποίησε πρόγραμμα ακαδημαϊκής συνεργασίας (study abroad) με το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών «Παιδεία», που εδρεύει στο Πανεπιστήμιο του Connecticut, Η.Π.Α.

ας της ελληνικής γλώσσας, πρώτα τους εκπαιδευτικούς του Σχολείου και κατ’ επέκταση τους αλλοδαπούς σπουδαστές του. Το σχετικό έντυπο υλικό παραδόθηκε από την Έδρα σε επιτροπή διδασκόντων για να αποτελέσει τη βάση για την παραγωγή ενός ευρύτερου παιδαγωγικού υλικού με θέμα την ειρήνη και τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Στο πρόγραμμα συμμετέχουν κάθε εξάμηνο φοιτητές τόσο του Πανεπιστημίου του Connecticut όσο και συνεργαζόμενων αμερικανικών πανεπιστημίων.

Η προσπάθεια ξεκίνησε στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς, με πιλοτική εφαρμογή σε δυο τάξεις. Στη φετινή χρονιά η προσπάθεια έγινε πιο συστηματική και υλοποιήθηκαν δραστηριότητες, σχεδιάστηκαν νέες και εκπονήθηκε διδακτικό υλικό με βάση το γραπτό υλικό της UNESCO αλλά και άλλων οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα θέματα της διδασκαλίας απέκτησαν περισσότερο ανθρώπινο πρόσωπο, έγιναν πιο ευαίσθητα και κοινωνικά. Αρχική αφορμή γι’ αυτό υπήρξε η 60η επέτειος της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Τα μαθήματα προσφέρονται στην αγγλική γλώσσα και επιλέγονται από τους ίδιους τους φοιτητές, βάσει του προγράμματος σπουδών τους στο Πανεπιστήμιο προέλευσης, οι δε βαθμοί και διδακτικές μονάδες κατοχυρώνονται μέσω του συμφωνητικού συνεργασίας.

Η βάση δεδομένων με θέματα ανθρωπιστικού χαρακτήρα συνεχίζει να διευρύνεται, χάρη στις άοκνες προσπάθειες του διδακτικού προσωπικού, για να αποτελέσει την αφετηρία για μια αποτελεσματικότερη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και για την προώθηση ενός πολιτισμού ειρήνης.

Οι φοιτητές, επίσης, παρακολουθούν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σύμφωνα με το επίπεδο γλωσσομάθειάς τους. Το παραπάνω πρόγραμμα έχουν παρακολουθήσει, από την έναρξή του, 138 φοιτητές αμερικανικών πανεπιστημίων.

Φέτος, η συνεργασία με την έδρα UNESCO πέρασε σε ένα διαφορετικό επίπεδο με τη διοργάνωση ειδικού προγράμματος ελληνικής γλώσσας σε αλλοδαπούς μεταπτυχιακούς φοιτητές οι οποίοι φοιτούν το εαρινό εξάμηνο στο Α.Π.Θ. στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τον Εκδημοκρατισμό.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΔΡΑ UNESCO ΤΟΥ Α.Π.Θ.

Η επιθυμία των σπουδαστών για γνωριμία με την ελληνική γλώσσα, έστω και σε περιορισμένο βαθμό, λόγω των πολλαπλών υποχρεώσεών τους με την παρακολούθηση των μεταπτυχιακών μαθημάτων, βρήκε αρωγό και συμπαραστάτη στο πρόσωπο της υπεύθυνης της Έδρας Ομ. Καθηγήτριας του Πανεπιστημίου κ. Δήμητρας Παπαδοπούλου και έγινε με χαρά αποδεκτή από το Σχολείο.

Ήταν Μάρτιος του 2008, όταν η Επιτροπή Εποπτείας του Σχολείου αποφάσισε τη συνεργασία με την Έδρα UNESCO του Α.Π.Θ. Η ιδέα της Προέδρου του ΣΝΕΓ κ. Αναστασιάδη – Συμεωνίδη Άννας έγινε δεκτή από την Έδρα, θεωρώντας πως οι αξίες ενός πολιτισμού ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ειρήνης και μη βίας θα μπορούσαν να ευαισθητοποιήσουν μέσω της διδασκαλί-

Θεοδώρα Καλδή - Κουλικίδου

Γιωβανίτσα Αθηνά

Τα μαθήματα που επιλέγουν να παρακολουθήσουν οι αμερικανοί φοιτητές ανήκουν σε διάφορες Σχολές του Α.Π.Θ. και προέρχονται κυρίως από το πεδίο των ανθρωπιστικών επιστημών όπως: Ancient Greek Philosophy (Τμήμα Ψυχολογίας), Byzantine Art (Τμήμα Θεολογίας), Introduction to Drama & Introduction to Poetry (Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας) κτλ, καθώς και μαθήματα όπως: Greek Design and Architecture (Τμήματα Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτονικής), Writing for Broadcast (Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ) κτλ.

Ελπίζουμε η συνεργασία αυτή να αποδώσει ακόμη μεγαλύτερους καρπούς, προς όφελος όλων των συνεργαζόμενων φορέων και κυρίως προς όφελος των σπουδαστών, που αποτελούν το μέλλον μιας πολυπολιτισμικής παγκόσμιας κοινότητας, που πρέπει να βασίζεται, πάνω από όλα, σε έναν πολιτισμό ειρήνης και στα ανθρώπινα δικαιώματα.


εκδηλώσεις15

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΟΠΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ Η ιδέα για μια εκδήλωση με χρώμα εορταστικό, απόηχο της πρωτοχρονιάτικης ατμόσφαιρας γεννήθηκε λίγο όψιμα. Ο Γενάρης είχε μπει για τα καλά και οι σπουδαστές μετά τη ραστώνη των δυο εβδομάδων άρχισαν να επιστρέφουν μάλλον απρόθυμα στα θρανία. Τώρα που το πνεύμα παρέμενε ακόμη αγκιστρωμένο στη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα και η προσαρμογή φάνταζε δύσκολη, σίγουρα μια γιορτή θα βοηθούσε στην ομαλή μετάβαση στην καθημερινότητα. Από την άλλη, το γεγονός ότι τρία μέλη του διδακτικού προσωπικού αποχώρησαν πρόσφατα, συνταξιοδοτούμενα μετά από 35 χρόνια συνεχούς προσφοράς στις επάλξεις του Σχολείου, στριφογύριζε αδιάκοπα ανάμεσα στα πρόσωπα που έμειναν να συνεχίσουν το επίπονο αλλά και τόσο υπεύθυνο έργο της μεταλαμπάδευσης της γνώσης της γλώσσας και του πολιτισμού στους ξένους μας. Και μήπως δεν είναι Ελλάδα ο πολιτισμός; Μήπως δεν είναι πολιτισμός τα έθιμά μας; Ή μήπως δεν είναι έθιμο η κοπή της παραδοσιακής βασιλόπιτας; Λοιπόν γιατί να μη συνδυάζονταν οι δυο επιθυμίες; Χαρά και γιορτή για όλους, τιμή και αποχαιρετισμός στα μέλη του διδακτικού προσωπικού που συνταξιοδοτήθηκαν. Όλα όμως έπρεπε να οργανωθούν μέσα σε δέκα μέρες. Μεγάλο ρίσκο αλλά και πρόκληση. Πότε κλείστηκε η αίθουσα τελετών στη Φιλοσοφική Σχολή, πότε ειδοποιήθηκαν οι σπουδαστές να παρουσιάσουν κάτι δικό τους στην εκδήλωση, πότε πρόλαβαν να γίνουν οι πρόβες, πότε στάλθηκαν οι προσκλήσεις σε όλους; Πραγματικά ο χρόνος κύλισε σαν νερό και με ένα μεγάλο χτυποκάρδι μαζευτήκαμε εκείνη τη Δευτέρα στις 26 του Γενάρη στη μεγάλη αίθουσα. Ήλθαν και επίσημοι να μας τιμήσουν και να χαρούν μαζί μας και αυτό έκανε την αγωνία μας μεγαλύτερη.

Ξεκινήσαμε με τους καθιερωμένους χαιρετισμούς εκ μέρους των επισήμων και των εκπροσώπων των Αρχών. Τελευταία στο βήμα η Λίτσα μας, αποχαιρέτησε το Σχολείο εκ μέρους όσων έφυγαν από την ενεργή διδασκαλία αυτή τη χρονιά. Αμέσως μετά ακολούθησε η κοπή της βασιλόπιτας. Κάθε επίσημος καλεσμένος και ένα κομμάτι. Κάθε τάξη επίσης. Όλοι όμως είχαν ήδη αρχίσει να ψηλαφίζουν ανυπόμονα τη δική τους μικρή βασιλόπιτα που τους είχε διανεμηθεί στην είσοδο. Ποιος ο τυχερός της χρονιάς άραγε που θα έβρισκε το φλουρί και θα έπαιρνε και το δώρο έκπληξη; Και το πρόγραμμα άρχισε. Δειλά δειλά μια τάξη με τη δασκάλα τους ανέβηκε στο βήμα. Παιδιά συνεσταλμένα, χωρίς σιγουριά. Πέρασαν μόλις τρεις μήνες που άρχισαν να μαθαίνουν τη γλώσσα. Εξάλλου δεν είναι εύκολο να παρουσιαστεί κάποιος μπροστά σε τόσο κοινό, κουβαλώντας μαζί του την αβεβαιότητα για τη γνώση της γλώσσας και την αγωνία του. Η αίθουσα πλημμύρισε νεανικές φωνές να τραγουδούν στα


16εκδηλώσεις

ελληνικά «Πάει ο παλιός ο χρόνος». Και οι αισθήσεις της όρασης και της ακοής γέμισαν φρεσκάδα και συγκίνηση. Νέα παιδιά από τη Νιγηρία και την Ταϋλάνδη, την Ουρουγουάη και τη Μολδαβία, τη Χιλή και τη Γερμανία, την Αίγυπτο και την Π.Γ.Δ.Μ. Όλος ο κόσμος μια αγκαλιά. Μια αγκαλιά γεμάτη Ελλάδα. Το παρατεταμένο χειροκρότημα για επιβράβευση και η χαρά που ήταν έκδηλη στα πρόσωπα πρόδιδαν ότι το βάρος είχε φύγει και η ικανοποίηση και η ανταμοιβή είχαν πάρει τη θέση του.

Θεοδώρα Καλδή - Κουλικίδου

Πιο θαρρετά πια ο Gaylord από το Κονγκό ανέβηκε στο βήμα. Η μεστή φωνή του χάδι στα αυτιά, το πάθος του συνεπήρε, το τραγούδι του προσευχή και ευχαριστία συνάμα στο Θεό. Η εκδήλωση συνεχίστηκε με μια ακόμη δυναμική παρουσία από το Κονγκό τον Ponge, συνοδευόμενο στο τραγούδι του από τον Michael και την κιθάρα του. Δυο τραγούδια χαρούμενα, αφιερωμένα στο κλίμα των ημερών που μόλις έφυγαν. Και η ατμόσφαιρα άλλαξε κλίμα και η διάθεση χαλάρωσε και έγινε παιχνιδιάρικη. Ο Michael από τις Η.Π.Α., χαμογελαστός και με σίγουρα βήματα, πήρε στα χέρια την κιθάρα του και χάρισε σε όλους μια δική του σύνθεση με θέμα τη φωτογραφία.

Τελευταία παρουσία, ο Ribeiro από τη Βραζιλία. Με τη συνοδεία της κιθάρας του μετέφερε Έλληνες και ξένους σε ένα ταξίδι μακρινό, στην απέραντη παραλία του Ρίο, τραγουδώντας για το κορίτσι από την Ipanema. Η εκδήλωση έφτασε στο τέλος της. Πρόσωπα χαρούμενα, εορταστικά, μαρτυρούσαν ότι η καινούρια χρονιά έφθασε κουβαλώντας μαζί της υποσχέσεις και ελπίδα. Η αίθουσα άδειασε απρόθυμα. Ένας ένας άρχισαν να φεύγουν με ένα χαμόγελο στα χείλη και την αίσθηση ότι τίποτε δεν είναι ακατόρθωτο. Όλα είναι δυνατά, ακόμη και η γνωριμία με αυτή τη διαφορετική γλώσσα που σύντομα θα γίνει γέφυρα για να ενώσει τους σπουδαστές του Σχολείου με τα όνειρα και τις προσδοκίες τους.


σύνδεσμοςαποφοίτων17

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ

Κουτσιλιέρη Αθανασία

Από τη σύσταση του Συνδέσμου Αποφοίτων τον Ιανουάριο του 2008 μέχρι και σήμερα, το ενδιαφέρον των παλιότερων σπουδαστών του Σχολείου για να γίνουν μέλη του ξεπέρασε κάθε προσδοκία μας. Κανείς δε μπορούσε να φανταστεί την τόσο μεγάλη ανταπόκριση σ’ αυτήν την προσπάθειά μας, τόσο από μεμονωμένους σπουδαστές, όσο και από Αρχές του εξωτερικού. Πολλές επίσημες Αρχές προθυμοποιήθηκαν να βοηθήσουν στο εγχείρημα αυτό, μεταφέροντας και τις ευχές τους για ευόδωση της προσπάθειάς μας. Σημαντική ήταν και η ιδιωτική ανταπόκριση με επιστολές που έφθασαν και συνεχίζουν να φθάνουν στο Σχολείο περιγράφοντας τη συγκίνηση για τις αναμνήσεις που «ξύπνησαν» στους παλιούς σπουδαστές. Παλαιός σπουδαστής από την Ιορδανία αναφέρει «Με μεγάλη χαρά πήρα τό γράμα σας. Είναι η πρότη επαφή με το σχολείο που μας είμαθε τήν ελληνική γλώσσα. (…) Συγγνώμη για τα λαθή πού έκανα αλλά έχω 30 χρονία να γράψω Ελληνικά», ενώ ένας Ιταλός λέει «Θυμάμαι ακόμα τις καλές μέρες που πέρασα το περασμένο κα-

λοκαίρι στη Θεσσαλονίκη, παρακολουθώντας τα μαθήματα νέας ελληνικής γλώσσας και σας είμαι ευγνώμων για την τέλεια οργάνωση όλου του προγράμματος (προπάντων των ωραιότατων εκδρομών! Η παραμονή μου ήταν πραγματικά για μένα μία πολύ ωφέλιμη εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη». Χαιρόμαστε ιδιαίτερα όταν βλέπουμε ότι η εμπειρία της φοίτησης στο Σχολείο μένει ανεξίτηλη στις καρδιές και τη μνήμη των σπουδαστών, οι οποίοι δεν χάνουν την ευκαιρία να εκφραστούν σε μία δύσκολη ομολογουμένως γλώσσα, αλλά και συνάμα εύκολη, καθώς «ξεπηδάει» από νοσταλγικές εμπειρίες του παρελθόντος.


18άρθρασπουδαστών

«Το νερό είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή. Οι άνθρωποι δεν μπορούνε να ζήσουν χωρίς νερό. Τα φυτά και τα ζώα δε μπορούν να ζήσουν χωρίς νερό. Για να ζει κανείς καλή ζωή, πρέπει να έχει νερό όταν το χρειάζεται. Οι ελλείψεις του νερού σε πολλές χώρες του κόσμου είναι ένα μεγάλο πρόβλημα που έχει οδηγήσει στο θάνατο πολλών ανθρώπων. Από την Αφρική, Ασία, Ευρώπη, Αυστραλία έως τις Η.Π.Α. πολλοί άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από αυτό το πρόβλημα. Τα παιδιά, οι μητέρες και οι πατεράδες από πολλές χώρες πεθαίνουν κάθε μέρα. Αν και διαφορετικές κυβερνήσεις είχαν προσπαθήσει να βρουν μια καλή λύση γι’ αυτό το πρόβλημα, το πρόβλημα συνεχίζει και συνεχίζει. Μερικοί άνθρωποι που έχουν νερό δεν ξέρουν πώς ζουν οι υπόλοιποι άνθρωποι που δεν έχουν νερό, γι’ αυτό οι φωτογράφοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν τις φωτογραφίες τους για να πληροφορήσουν όλους για αυτό το πρόβλημα. Οι φωτογραφίες είναι πολύ συγκινητικές. Όλες δείχνουν πολλά μέρη που έχουν προβλήματα με το νερό. Μερικοί δεν έχουν καθόλου, άλλοι έχουν λίγο και κάποιοι έχουν πολύ βρώμικο. Το νερό και οι άνθρωποι έχουν σχέση που είναι πολύ σημαντική και γι’ αυτό οι δύο πρέπει να ζούνε μαζί. Έτσι λέει μια φωτογραφία που λέγεται «The Observer and the Observed”. Αυτή η φωτογραφία δείχνει κάποιον που παρακολουθεί το νερό για να μη χαθεί η σχέση μεταξύ των δύο».

Sharikova Svetlana, τμήμα Α1α, Ρωσία

Ledisjona Licollari, τμήμα Α1α, Αλβανία

«Είδαμε μία έκθεση για το νερό, για τη σημασία του στον κόσμο. Οι φωτογραφίες ήταν θαυμάσιες. H έκθεση κέρδισε το βραβείο «Award 2008”. Εμείς δεν σκεφτόμαστε πολύ πόσο σημαντικό είναι το νερό για μας. Αν σήμερα έχουμε αρκετό, τότε όλα είναι εντάξει αλλά τι θα γίνει αύριο; Τι σημαίνει ένας κόσμος χωρίς νερό; Το νερό είναι ζωή. Είναι απαραίτητο για όλα τα φυτά και τα ζώα. Εμείς οι άνθρωποι είμαστε νερό. Το σώμα μας έχει 80% νερό. Στην έκθεση μου άρεσαν πάρα πολύ δύο αντίθετες φωτογραφίες. Η πρώτη ήταν μία καθαρή κουζίνα και το νερό ήταν παντού. Η κουζίνα ήταν πράσινη γεμάτη με ζωή και φως. Η άλλη κουζίνα ήταν στεγνή χωρίς ζωή. Μία άλλη φωτογραφία που μου άρεσε ήταν μία όπου ένας άνθρωπος περπατούσε σε ένα στεγνό χώρο. Το πρόσωπό του ήταν γεμάτο ρυτίδες, αδύνατο, μαύρο και όλα αυτά φαινόταν θάνατος. Γενικά όλες οι φωτογραφίες ήταν καταπληκτικές».

Adjenughwure Kingsley, τμήμα Α1α, Νιγηρία

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ «ΤΟ ΝΕΡΟ»

« Η έκθεση παρουσιάζει τη ζωογόνο και ολέθρια δύναμη του νερού. Το νερό μπορεί να δώσει ζωή και μπορεί να σκοτώσει. Το νερό φέρνει χαρά και λύπη. Όταν δεν έχουμε νερό είμαστε στεναχωρημένοι και όταν έχουμε πάρα πολύ νερό πάλι δεν είμαστε ευτυχισμένοι! Λοιπόν, πόσο νερό χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι; Προσπαθούμε να βρούμε μερικές απαντήσεις στις φωτογραφίες. Σε μία φωτογραφία βλέπουμε έναν γέρο πολύ αδύνατο και ρυτιδωμένο που μένει στην Αφρική. Αυτός θέλει μόνο λίγο νεράκι να ξεδιψάσει και να είναι ευχαριστημένος. Στην άλλη φωτογραφία είναι ένα σπίτι όπου συμβαίνει κατακλυσμός. Οι άνθρωποι που μένουν σε αυτό το σπίτι είναι πολύ λυπημένοι, ενώ ένα τριαντάφυλλο που είναι στο βάζο είναι γεμάτο με ζωή. Στην άλλη φωτογραφία μία γυναίκα απολαμβάνει τη θάλασσα, ενώ η επόμενη φωτογραφία απεικονίζει τη λύπη της κατάστασης όταν ένα πλοίο βουλιάζει στη θάλασσα. Αυτό το ερώτημα για το νερό παραμένει ανοιχτό. Όταν έχουμε αρκετό, δεν το εκτιμάμε και αρχίζουμε να παραπονιόμαστε. Όταν έχουμε λίγο, τότε καταλαβαίνουμε την αξία του. Λοιπόν, το νερό είναι πολύ ιδιαίτερο πράγμα. Εμείς πρέπει να εκτιμάμε το νερό πάντα είτε όταν έχουμε πολύ είτε όταν δεν έχουμε καθόλου».


Leonid Gavrilov, τμήμα Α1δ, Ρωσία

Στις 20 Φεβρουαρίου η τάξη μας επισκέφτηκε μια έκθεση φωτογραφίας με θέμα «το Νερό». Αυτή η έκθεση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Οι οργανωτές της έκθεσης μάζεψαν πολλές καταπληκτικές φωτογραφίες, εικόνες απ’ όλον τον κόσμο. Πιο πολύ απ’ όλες τράβηξε την προσοχή μου η φωτογραφία που βλέπετε εδώ. Δυστυχώς δεν θυμάμαι ούτε τον τίτλο ούτε το όνομα του δημιουργού, αλλά θυμάμαι τη θέα της… Ο καλλιτέχνης έβγαλε φωτογραφία μια ερημική παραλία και ένα παλιό, σκουριασμένο πλοίο που έριξε άγκυρα εδώ. Την έριξε για πάντα. Νομίζω ότι αυτή η εικόνα είναι πολύ συμβολική. Όταν κοιτάζω αυτήν την φωτογραφία, μου γεννιούνται ερωτήσεις «ποιο είναι αυτό το πλοίο;», «γιατί είναι εκεί;», «πού πήγαινε;» κ.ά. Μπορώ να φανταστώ πολλά. Μου δημιουργεί επίσης ένα αίσθημα γαλήνης και αιωνιότητας…Τι να σας πω; Πρέπει να την δείτε οι ίδιοι. Αυτή η φωτογραφία όπως κι οι άλλες μας δίνουν την ευκαιρία να κοιτάξουμε το νερό με άλλο βλέμμα, να καταλάβουμε την αξία και τη σημασία του στην καθημερινή ζωή μας και όχι μόνο…

Avram Amvrosov (Ρωσία), Georgi Filipov Angelov (Βουλγαρία), τμήμα Α1δ

άρθρασπουδαστών19

Συμμερίζομαι το ενδιαφέρον της δασκάλας μου γι΄ αυτήν την εικόνα. Το χρώμα της ηλιακής λάμψης είναι το χρώμα της επιθυμίας για ζωή. Η δύση και η ανατολή του ήλιου είναι ένα θαυμάσιο φαινόμενο της φύσης. Τα μάτια μου με χαρά λούζονται στις ακτίνες του ήλιου. Παρακολουθώντας τη δύση και την ανατολή του ήλιου, συναντώντας και ξεπροβοδίζοντας μια μέρα, τότε καταλαβαίνεις το νόημα της κάθε μέρας στη ζωή σου. Κοιτάζοντας την εικόνα, φαντάζομαι ότι η ροή του χλιαρού νερού τρυφερά χαιδεύει το πρόσωπο και το σώμα μου. Αν έχεις θλίψη, κούραση κι όλοι οι άλλοι γύρω σου είναι σκοτεινοί συνταξιδιώτες στη ζωή, τότε όλοι αυτοί μαζί με το ρεύμα του νερού που τρέχει, απομακρύνονται, φεύγουν μακριά. Ενώ οι ακτίνες του ήλιου σε γεμίζουν με θετική ενέργεια, σου δίνουν καινούριες δυνάμεις, γιατρεύουν τον οργανισμό και χαροποιούν την ψυχή. Αν έχεις ένα υγιές σώμα, θάρρος και πάντα καλή διάθεση, τότε αυτά τα ωραία, θαυμάσια αισθήματα δυναμώνουν.


Κατακλυσμός Γιατί μου αρέσει τόσο πολύ αυτή η φωτογραφία, δεν ξέρω ακριβώς. Είναι πολύ ρεαλιστική και διδακτική, νομίζω. Η ζωή είναι όμορφη, η ζωή είναι σαπίλα… Αυτή η φωτογραφία μας προσκαλεί να σκεφτούμε τι είναι σήμερα και τι είναι/υπάρχει αύριο; Σήμερα είναι μια καλή μέρα, αλλά αύριο τι θα είναι…; Δεν ξέρουμε…

Guray Veysel Kircuvaloglu, τμήμα Α1δ, Τουρκία

Jovic Dragan – Platon, τμήμα Α1δ, Boσνία

20άρθρασπουδαστών

Αυτή η φωτογραφία μου τράβηξε την προσοχή. Σ’ αυτήν την φωτογραφία βλέπουμε πόσο πολύ μολύνει η ζωή των ανθρώπων το περιβάλλον. Η βιομηχανία είναι χρήσιμη για τον άνθρωπο σήμερα, αλλά δυστυχώς κάνει πολύ μεγάλες καταστροφές. Κόβει τα δέντρα, καταστρέφοντας τα δάση, μολύνει το νερό και ο καπνός μολύνει τον αέρα. Πρέπει ο άνθρωπος να προσέχει πολύ, γιατί στο μέλλον τα πράγματα θα γίνουν πολύ πιο άσχημα για το περιβάλλον.

Farah Estephan, τμήμα Α1δ, Παλαιστίνη

Μου αρέσει πολύ αυτή η φωτογραφία με το όμορφο λουλούδι στο βάζο με το νερό. Αυτό το κόκκινο χρώμα υπενθυμίζει σε μένα την Κίνα και με γεμίζει ειρήνη και ομορφιά. Σκέφτομαι αυτό το λίγο νερό να μας λέει ότι, αν θέλουμε να κρατήσουμε τα όμορφα πράγματα, πρέπει να τα προστατεύουμε. Τώρα χρησιμοποιώ αυτή την φωτογραφία ως φόντο στο κινητό μου.

Ζhang Yuanzheng, τμήμα Α1δ, Kίνα

Διάλεξα αυτή την εικόνα γιατί σέβομαι τη φύση. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα σήμερα είναι η τήξη των παγετώνων. Επέλεξα αυτή την εικόνα για τη σύνθεση της εικόνας. Το νερό είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Το πολύ νερό σ’ αυτήν την εικόνα δείχνει το θάνατο που μπορεί να φέρει.


άρθρασπουδαστών21

Ana Maria Rusu, τμήμα Β1, Ρουμανία

Πρόσφατα πήγα σε μια έκθεση φωτογραφίας με κεντρικό θέμα το νερό. Συγκινήθηκα ειδικά από μία φωτογραφία ενός πιάνου κατεστραμμένου από την τρελή και ανεξέλεγκτη δύναμη του υγρού της ζωής. Δεν ξέρω τι ακριβώς ήταν αυτό που μου δημιούργησε τόσο δυνατά συναισθήματα. Ήταν η τραγική εικόνα ή η παράξενη αναλογία που μου ήρθε στο μυαλό; Με τις δικές μου αναλογίες, το πιάνο σημαίνει Τέχνη και η Τέχνη συνδέεται με τη θετική έννοια του Καλού. Το νερό από την αρχαία εποχή επίσης έχει σχέση με το Καλό, αλλά κατέστρεψε την Τέχνη. Χωρίς αμφιβολία αυτός είναι ένας ισχυρός δείκτης των αρνητικών συνεπειών που μπορεί να έχουν μερικές θετικές αξίες. Η Τέχνη καταστρέφει μέσα από τον τρόπο με τον οποίο τη χρησιμοποιούμε. Έχουμε αρκετά παραδείγματα στη σύγχρονη και πρόσφατη ιστορία, όταν η Τέχνη στήριξε ή όχι πολιτικά συστήματα. Μου έρχονται στο μυαλό οι αφίσες των κομμουνιστικών κομμάτων που ήταν καθαρά πλύση εγκεφάλου. Πώς συνδέεται το νερό εδώ; Μερικές φορές όταν γίνονται πορείες, οι κρατικές δυνάμεις το χρησιμοποιούν για να διώξουν τους ακτιβιστές. Έτσι, το νερό καταστρέφει τις ασύμφωνες ιδεολογίες. Αυτή είναι μια επίθεση που απευθύνεται στο σωματικό στοιχείο, αντίθετα με την Τέχνη που επηρεάζει το πνευματικό μέρος. Τελικά, αποφάσισα να αφήσω τις συγκεκριμένες σκέψεις και να απολαύσω την ομορφιά.


22άρθρασπουδαστών

Licollari Ledisjona, τμήμα Α1α, Αλβανία

«Η επίσκεψη στην έκθεση γελοιογραφίας ήταν πολύ εντυπωσιακή και είχε πολλή πλάκα. Με έναν αστείο τρόπο οι ζωγράφοι παρουσίασαν τα πιο σημαντικά προβλήματα της Ευρώπης, οικονομικά, πολιτικά και διπλωματικά. Ωραία ήταν μία φωτογραφία όπου μία γυναίκα ήταν στο πάτωμα και το ευρώ ήταν ένα μαχαίρι που τη σκότωσε, και άλλη μία όπου ήταν ένα ψάρι και 7 ευρωπαϊκές χώρες ήθελαν να το φάνε αλλά δεν είχε μείνει τίποτα πια».

Adjenughwure Kingsley, τμήμα Α1α, Νιγηρία

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

«Οι γελοιογραφίες δεν είναι μόνο για να γελάμε. Το γέλιο δεν μπορεί να λείπει από τη ζωή και δεν μπορεί να λείπει ούτε από την πολιτική. Η γελοιογραφία στην έκθεση «Ευρώπη των 27» είναι πολύ ωραία. Όλοι οι γελοιογράφοι λένε για την οικονομία, την κυβέρνηση και τη ζωή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι πιο σημαντικές είναι αυτές που λένε για την ακρίβεια, τις εισαγωγές από την Κίνα και για τους κλέφτες που μαζεύουν όλα τα λεφτά από την ένωση των ευρωπαϊκών χωρών. Μερικές από αυτές λένε ότι η Ευρώπη έχει ένωση χωρίς μονάδα και σύνολο».


άρθρασπουδαστών23

ΠΑΜΕ ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟ; Και δεν πάμε; Τα νέα κυκλοφορούν γρήγορα. Ακόμα δε γύρισε το πρώτο τμήμα από το πλανητάριο και ήδη κλείναμε θέσεις για τα επόμενα δύο. Τη Δευτέρα κλειστό, την Τρίτη ανοιχτό αλλά γεμάτο… Την Τετάρτη 18 Μαρτίου όμως ήμασταν εκεί! Ποιοι; Το Α1γ με τον Νίκο και το Α1ε με την Κατερίνα. Το ταξίδι μακρύ και κουραστικό, 15 ολόκληρα λεπτά γεμάτα φωνές, τραγούδι και… χορό! «Φτάσαμε κιόλας;» «Μα τι είναι αυτή η μπάλα;» «Θέλω μια φωτογραφία μπροστά στην μπάλααα...» «Πω πω! Φαίνεται όλη η πόλη από δω!» «Ναι, αλλά φυσάει. Δεν μπαίνουμε μέσα;»

Κατερίνα Αλεξανδρή, Νίκος Αμβράζης

Μέσα γινόταν χαμός! Ηλικίες; Από 7 έως 77 ετών! Φωτογραφίες, προβολές, ουρές στα ταμεία… Είκοσι εισιτήρια για Πλανητάριο και Προσομοιωτή. Σκηνή 1: Πλανητάριο. Τα θαύματα του σύμπαντος: Διάστημα, Hubble Space Telescope, δισεκατομμύρια χρόνια πίσω στο χρόνο, η γέννηση του Σύμπαντος!!! Σχηματισμός γαλαξιών, νεφελώματα και αστρονομικές δομές, Ηλιακό Σύστημα. Είδαμε -κυριολεκτικά- …αστράκια! Α, να, κάπου εκεί βρισκόμαστε κι εμείς… Σκηνή 2: Προσομοιωτής. Το τρένο του ιλίγγου. Προσδεθείτε! Φύγαμε! Το μεγαλύτερο και πιο απότομο ξύλινο τρενάκι του κόσμου! Καθίσαμε στην πρώτη θέση και απολαύσαμε το ταξίδι μέσα σε ένα βραχώδες λατομείο που μας πήρε την ανάσα... Τσιρίζαμε τόσο δυνατά που έκλεισε η φωνή μας! Κρίμα, δε θα μπορέσουμε να τραγουδήσουμε στο λεωφορείο… Η επιστροφή, άλλα 15 λεπτά, κυλούσε ήρεμα μέχρι τη στιγμή που ο οδηγός μας έφερε μπροστά στο δίλημμα: «Στάση στη Λέσχη ή στη Βιβλιοθήκη;» Μα είναι ερώτηση αυτή;


24άρθρασπουδαστών

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΝΓΚΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤO ΛΕΥΚΌ ΠΎΡΓΟ

Μετά το μάθημα, πηγαίνοντας στο σπίτι μου, έγινε κάτι που με βοήθησε πολύ να αλλάξω γνώμη: συνάντησα μία γυναίκα με ένα παιδί που κατέβαιναν από ένα λεωφορείο «Να ο μαύρος!», είπε το μικρό στη μαμά του. «Μην το ξαναπείς αυτό» είπε η μητέρα, αλλά το παιδί δεν την άκουσε. Αυτό όμως το έλεγε ξανά και ξανά μέχρι να του μιλήσει η μητέρα του γι’ αυτό το θέμα. Εμένα, δε με ενδιέφερε καθόλου αυτό που έλεγε το μικρό. Αντίθετα, ήταν υπέροχο να παρακολουθώ μία τέτοια κουβέντα ανάμεσα σε ένα παιδί και μία ενήλικη, που μιλούσαν και οι δύο στα ελληνικά. Αν και προσπάθησα να ακούσω τι έλεγε το παιδί για τον μαύρο που έβλεπε μπροστά του, δεν μπόρεσα να καταλάβω τίποτε από όλα αυτά, επειδή εκείνη την περίοδο δεν ήξερα σχεδόν ούτε μία ελληνική λέξη. Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Εξαιτίας αυτής της κατάστασης άλλαξα γνώμη και αποφάσισα να κάνω ό,τι μπορούσα για να μάθω την ελληνική γλώσσα. Η Θεσσαλονίκη, η οποία δεν μου άρεσε στην αρχή, τώρα μου φαίνεται διαφορετική. Ο τρόπος ζωής εδώ είναι πολύ διαφορετικός από αυτόν της χώρας μου. Βέβαια, υπάρχουν πολλά προβλήματα και πολλά άσχημα σε αυτή την πόλη και γενικά στην Ελλάδα. Ωστόσο, τα προβλήματα και τα άσχημα υπάρχουν παντού. Νομίζω πως δεν είμαι σε θέση να αναφέρω κάποιο από τα προβλήματα αυτής της πόλης, αφού έχω ακόμα πολλά πράγματα να μάθω για τη ζωή στη Θεσσαλονίκη. Προσπαθώ να ζήσω εδώ και βάζω τα δυνατά μου να μάθω τη γλώσσα καλύτερα για να μην έχω προβλήματα στο πανεπιστήμιο του χρόνου. Κατά τη γνώμη μου, η Ελλάδα είναι μία ωραία χώρα. Μου αρέσει πάρα πολύ.

Στις 20 Μαρτίου 2009 με την τάξη μας επισκεφτήκαμε το Λευκό Πύργο, το σύμβολο της πόλης της Θεσσαλονίκης. Για το Λευτέρη από τη Βενεζουέλα ήταν πολύ ωραία, γιατί είχε στη Θεσσαλονίκη πολύ καιρό, και δεν είχε πάει ποτέ εκεί. «Είναι ένα μνημείο που μας ταξιδεύει στο παρελθόν της πόλης», μας λέει. Ο Brian από την Ιρλανδία πρόσεξε ιδιαίτερα την αρχιτεκτονική του Πύργου, που είναι ένας τέλειος κύκλος. Μέσα στον πύργο υπάρχουν πολλά εκθέματα που μας λένε την ιστορία της πόλης από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα. Είχαμε μια ξεναγό που μας μίλησε σε απλά ελληνικά για τα εκθέματα σε κάθε όροφο. Λευτέρης Καγιόγλου (Bενεζουέλα), Leonid Gavrilοv (Ρωσία), Brian Massey (Ιρλανδία), τμήμα Α1δ

Gaylord Kabongo Booto, τμήμα Α1ε, Λ.Δ. Κονγκό

Η αρχή ήταν πολύ δύσκολη για μένα. Η ζωή εδώ στη Θεσσαλονίκη μου φάνηκε απίθανη. Θυμάμαι την πρώτη μέρα που κάναμε το πρώτο μας μάθημα της ελληνικής γλώσσας και δεν καταλάβαινα τίποτα. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος, πήρα την απόφαση να γυρίσω πίσω στη χώρα μου.

Το Λεωνίδα, έλληνα από τη Ρωσία, και τον Λευτέρη τους εξέπληξε η τεχνολογία που υπάρχει μέσα στο μουσείο και μας μιλάει για πολλά θέματα σχετικά με την ιστορία, τη γένεση της πόλης, τους κατοίκους, την αρχιτεκτονική, τα μνημεία, τις γεύσεις της πόλης κ.ά. Ο Βrian από την άλλη είχε διαβάσει το βιβλίο «Η Θεσσαλονίκη, η πόλη των φαντασμάτων» στα αγγλικά. Ομολογεί λοιπόν ότι δεν έμαθε κάτι καινούριο για την πόλη, αλλά αυτό τον βοήθησε να καταλάβει τα ελληνικά της ξενάγησης καλύτερα. Δεν είδε ωστόσο κάποιες πληροφορίες σε άλλες γλώσσες και νομίζει ότι θα ήταν καλύτερα αν υπήρχαν τέτοιες για τους τουρίστες. Ο έκτος όροφος άρεσε πολύ και στους τρεις, γιατί βγαίνεις έξω στην ταράτσα και βλέπεις όλη την πόλη άμα έχει βέβαια καλό καιρό. Έβγαλαν μάλιστα και αρκετές φωτογραφίες. Ειδικά ο Λεωνίδας γύρισε στο σπίτι πολύ ευχαριστημένος και θα ήθελε να ξαναπάει εκεί με τους φίλους του.


άρθρασπουδαστών25

αλλά ένα πρωινό, γύρω στις 11, είδα ότι αρκετοί έπιναν και μπίρες. Ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι??? Με τον καιρό, έμαθα καλύτερα πώς είναι οι Έλληνες της Θεσσαλονίκης. Κατάλαβα ότι γι’ αυτούς είναι πιο σημαντικό να μιλούν με τις παρέες τους παρά να δουλεύουν. Δεν ξέρω γιατί δεν το είχα δει πριν. Στη Νέα Υόρκη οι Έλληνες αγαπούσαν το ίδιο. Αλλά οι καφετέριες ήταν γεμάτες τα Σαββατοκύριακα και όχι τόσο πολύ τις καθημερινές. Και ενώ οι Έλληνες της Νέα Υόρκης μιλούσαν για δουλειές και πόσα χρήματα απέκτησαν ή ήθελαν να αποκτήσουν, οι Έλληνες της Θεσσαλονίκης μιλούσαν για το πόσο λίγο δούλευαν και πόσο καλά τα κατάφερναν με ελάχιστη δουλειά.

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η Αστόρια είναι μια ελληνοαμερικανική κοινότητα στη Νέα Υόρκη. Δεν είναι αποκλειστικά ελληνική—εγώ έμενα εκεί, αλλά δεν είμαι Ελληνίδα, αλλά οι περισσότεροι Έλληνες μένουν, δουλεύουν ή διασκεδάζουν εκεί. Γι’ αυτό, δεν σκέφτηκα ότι θα πάθω πολιτισμικό σοκ. Όμως, το έπαθα. Στη Νέα Υόρκη, οι Έλληνες δουλεύουν πολύ. Οι περισσότεροι έχουν μαγαζιά ή εξασκούν ανώτερα επαγγέλματα (π.χ. γιατροί, δικηγόροι, χρηματιστές κτλ). Άρα, φαντάσου το σοκ μου όταν ήρθα εδώ και είδα τις καφετέριες γεμάτες με Έλληνες καθημερινά, να καπνίζουν και να πίνουν. Πράγματι, οι περισσότεροι έπιναν καφέδες,

Jeannine Mercer, τμήμα Β1, Η.Π.Α.

Όταν ήρθα στη Θεσσαλονίκη για την πρώτη μου φορά, δεν ήξερα τι με περιμένει. Ήρθα με αγάπη στην καρδιά μου και λουλούδια στα μάτια μου. Είχα φύγει από την αγαπημένη μου Νέα Υόρκη για να ακολουθήσω τον Μιλτιάδη, έναν άντρα που συνάντησα στην Αστόρια, στη Νέα Υόρκη. Ήμασταν ερωτευμένοι. Όλα φαινόταν τέλεια στην αρχή.

Ωστόσο, όταν σκέφτομαι αυτό το θέμα, βλέπω ότι και στους Έλληνες της Θεσσαλονίκης αλλά και στους Έλληνες της Νέας Υόρκης αρέσει η προβολή, η φιγούρα, κάτι που είναι εκ φύσεως ελληνικό. Στη Νέα Υόρκη οι Έλληνες φορούσαν τις καλύτερες μάρκες. Οι γυναίκες κρατούσαν τις καινούριες τσάντες και τα καινούρια ρούχα τους στις καφετέριες, ενώ οι άντρες οδηγούσαν Porche και Hummers. Στη Θεσσαλονίκη δεν προβάλλουν τα χρήματά τους, αλλά τη μόδα τους. Όταν ήρθα εδώ για πρώτη φορά, θυμάμαι ότι σκέφτηκα πως μια έκδοση της Cosmopolitan θα ήταν σίγουρα αφιερωμένη στην πόλη. Και μια φορά, ενώ περπατούσα στο κέντρο με τα πολύ άνετα παπούτσια μου, είδα μια Ελληνίδα που φαινόταν ότι θα γεννήσει από στιγμή σε στιγμή, αφού περπατούσε κορδωμένη με τα καλύτερα τακούνια της. Ναι, οι Έλληνες της Θεσσαλονίκης είναι διαφορετικοί από τους Έλληνες που ζουν στην πατρίδα μου. Αγαπούν τη ζωή τους. Την απολαμβάνουν όπως το φαγητό τους. Καπνίζουν πολύ, πίνουν πολύ, μιλούν πολύ. Και στο τέλος, είναι πιο ευχαριστημένοι από αυτούς που ζουν στη Νέα Υόρκη.


26άρθρασπουδαστών

καλά και κακά έθνη, αλλά καλοί και κακοί άνθρωποι. Οι περισσότεροι από τους Έλληνες που έχω γνωρίσει «βλέπουν με τα μάτια της ψυχής». Αυτό μου τρέφει την ελπίδα και την πίστη στην ανθρωπότητα. Τότε, όλες οι ατέλειες μεταμορφώνονται και με γοητεύουν. Όταν λοιπόν κάποιος δεν έρθει στην ώρα του, εγώ θα πω ότι ξέχασα το ρολόι που δείχνει GT (Greek Time). Όταν κάποιος υποσχεθεί να κάνει κάτι και τελικά δεν το κάνει, θα πω ότι ξέχασα πως οι Έλληνες λατρεύουν να μιλούν σε μέλλοντα χρόνο. Όταν κάποιος μιλάει δυνατά και δεν μπορεί να κρατήσει τα νεύρα του, θα πω... κάτι θα βρω!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΙΑΣ ΞΕΝΗΣ

Συχνά με ρωτάνε γιατί θέλω να μάθω ελληνικά. Ποτέ δεν μπορώ να δώσω μια σύντομη εξήγηση. Φυσικό είναι να θέλω να μάθω τη γλώσσα των ανθρώπων με τους οποίους ζω -αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Δε θέλω μόνο να τους καταλαβαίνω, θέλω και να τους κατανοώ.

Η Σούζαν Ζόνταγκ, αμερικανίδα συγγραφέας που έζησε σε πολλές ξένες χώρες, κάποτε είπε ότι νιώθει πολύ άνετη ως ξένη. «Το να είσαι ξένος δυναμώνει την εμπειρία σου», λέει η Ζόνταγκ. Εγώ δεν μπορώ να πω ότι είμαι άνετη ως ξένη, αλλά μπορώ να πω πως κάθε μέρα αισθάνομαι λιγότερο ξένη.

Μια γλώσσα δεν είναι το απλό σύνολο των λέξεων που σημαίνουν κάτι. Κάθε γλώσσα ρίχνει ένα διαφορετικό φως σε πράγματα που δεν μπορούμε να δούμε εύκολα.

Συχνά έχω μια σκέψη στο μυαλό μου. Η σκέψη ότι είμαι προνομιούχα που ζω στην Ελλάδα. Αυτό με ακολουθεί όταν περπατώ στην παραλία της Θεσσαλονίκης, όταν πίνω καφέ στο Λευκό Πύργο και αγναντεύω τον ήλιο, θεϊκά περιπλεγμένο στις κορυφές του Ολύμπου, όταν ακούω την ελληνική μουσική, όταν μαθαίνω ελληνικά και ιδιαίτερα όταν επισκέπτομαι τα αρχαιολογικά πάρκα και τα μουσεία. Η Ελλάδα, όμως, δεν είναι μόνο το εντυπωσιακό παρελθόν της, ούτε ο ήλιος και η όμορφη θάλασσα· είναι οι άνθρωποι που φτιάχνουν την εθνική κουλτούρα και την καινούρια ταυτότητά της. Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν

Zvezdana Kovac (δημοσιογράφος), τμήμα Γ1, Σερβία

Οι καινούριοι συμπολίτες μου ακόμα έχουν αρκετές «παλιομοδίτικες» συνήθειες, οι οποίες κάνουν τη ζωή μου πολύ ενδιαφέρουσα. Μερικές φορές, όμως, μου λείπει η «βαρετή» τελειότητα που φαίνεται να είναι πνιγμένη στο Ιόνιο και στο Αιγαίο πέλαγος.

Μια γλώσσα έχει πολλά επίπεδα. Η ελληνική περισσότερο από τις άλλες, αφού αποτελείται από ένα πλήθος ιστοριών που αναφέρονται και σε άλλα έθνη. Ελληνικά μιλούν περίπου έντεκα εκατομμύρια άνθρωποι, αλλά δισεκατομμύρια ίσως άνθρωποι χρησιμοποιούν λέξεις που προέρχονται από την ελληνική γλώσσα. Η Ελλάδα έτσι βρίσκεται ζωντανή μέσα στις λέξεις που μιλάει όλη η Γη. Τους Έλληνες (μου φαίνεται) αυτό δεν τους πολυενδιαφέρει. Αυτό μπορεί να έχει και τα θετικά του. Ωστόσο, πιστεύω ότι πάντα πρέπει να το έχουν στο μυαλό τους ως κάτι που τους κάνει περήφανους αλλά και «άγρυπνους», γιατί η ιστορία συνεχίζεται και το σήμερα θα γίνει χθες. Και είναι όμορφο για ένα λαό που βαδίζει προς το μέλλον να έχει ένα χθες γεμάτο περιεχόμενο.


άρθρασπουδαστών27

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΣΚΟΠΙΑ Το ελληνικό σινεμά είναι πολύ ιδιαίτερο και μπορούμε να πούμε «πλούσιο» γιατί έχει πολλούς γνωστούς ηθοποιούς, έχει χιούμορ, περιπέτεια, ρομαντισμό και πολλές φορές συνδυάζει το σινεμά με το θέατρο, αφού μέσα στις ταινίες υπάρχουν πολλά χορευτικά και τραγούδια που μοιάζουν με κομμάτια θεατρικής παράστασης. Για παράδειγμα στην ταινία «Γοργόνες και Μάγκες» οι πρωταγωνιστές, όταν χαίρονται ή λυπούνται πολύ, το εκφράζουν με τραγούδι και χορό.

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ Α1Ζ ΓΡΑΦΟΥΝ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Βέβαια, μέσα από τις κλασικές ελληνικές ταινίες, και κυρίως τις κωμωδίες, βλέπουμε και πολλά πράγματα που παρουσιάζονται με διαφορετικό τρόπο από ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα, στην ταινία «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι» μπορεί κανείς να πει πως οι Άραβες εμφανίζονται ως πολύ αγαθοί, ως άνθρωποι που έχουν πολλά λεφτά και δεν ξέρουν τι να τα κάνουν και που συνεχώς γελάνε, χωρίς να υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Αυτό φυσικά δεν είναι αλήθεια, αλλά παρουσιάζεται έτσι για να κάνει την ταινία πιο κωμική. Το χαρακτηριστικό αυτό του ελληνικού κινηματογράφου είναι που τον κάνει να διαφέρει πολύ από τον σοβιετικό. Οι σοβιετικές ταινίες συνήθως βασίζονται πολύ στην πραγματικότητα και έχουν πιο «αυστηρά» θέματα -οι πιο πολλές είναι πολεμικές και κοινωνικές- δεν περιέχουν ούτε χορούς ούτε τραγούδια, αλλά μιλάνε για τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο και την κοινωνική πάλη, συχνά με πολλά προπαγανδιστικά στοιχεία. Ακόμη και στις κωμικές ταινίες μπορεί κανείς να εντοπίσει τα στοιχεία αυτά. Στις ελληνικές κωμωδίες ωστόσο δεν εντοπίζονται ιδεολογικές και πολιτικές αντιθέσεις, ίσως γι’ αυτό είναι και τόσο διαχρονικές.

Oι σπουδαστές του Α1ζ

Boulos Zeina (Λίβανος), Deib Lama (Συρία), Goshovsky Ivan (Ουκρανία), Massarweh Osama (Παλαιστίνη), Mitev Janko (Π.Γ.Δ.Μ.), τμήμα Α1ε

Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό του ελληνικού κινηματογράφου που το συναντάμε, αρκετές φορές, και σε ταινίες της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας αλλά και του Λιβάνου και της Συρίας.

Στα μέσα του β’ εξαμήνου, οι μαθητές του Α1ζ ξεκίνησαν να γράφουν ένα αφηγηματικό κείμενο με ήρωες δύο φανταστικούς μαθητές του ΣΝΕΓ και «συμπρωταγωνίστρια» τη Θεσσαλονίκη, αντλώντας υλικό από δραστηριότητες πολιτισμού που έγιναν στην τάξη. Η ιστορία γράφτηκε ομαδικά, με τη συμμετοχή όλων των μαθητών και την καθοδήγηση της δασκάλας τους, Ειρήνης Σεχίδου. Υλικό για την ιστορία αποτέλεσαν δύο δραστηριότητες πολιτισμού αλλά και οι εμπειρίες των μαθητών στη Θεσσαλονίκη. Η πρώτη δραστηριότητα ήταν μία επίσκεψη σε παραδοσιακό ζαχαροπλαστείο, με αφορμή μάθημα για τις γεύσεις της Θεσσαλονίκης και τα πολίτικα γλυκά. Η δεύτερη ήταν η καθιερωμένη επίσκεψη στο Βυζαντινό Μουσείο. Ως τρίτο επεισόδιο της ιστορίας, οι μαθητές αποφάσισαν να περιλάβουν την αγαπημένη τους συνήθεια: μία βόλτα στην παραλία. Η συγγραφή και οι διορθώσεις κράτησαν έναν περίπου μήνα. Το αποτέλεσμα είναι μία αρκετά εκτενής και μάλλον ρομαντική ιστορία, την οποία σας παρουσιάζουμε παρακάτω σε μία ελαφρώς συντομευμένη εκδοχή.


28άρθρασπουδαστών

Μία νέα αρχή Ο Αχμέντ από το Αφγανιστάν και η Κάτια από τη Γερμανία είναι σπουδαστές του ΣΝΕΓ του Α.Π.Θ. Ένα απόγευμα πήγε ο καθένας μόνος του σε ένα ζαχαροπλαστείο, γνωστό στη Θεσσαλονίκη για τα πολίτικα γλυκά του, για να τα δοκιμάσουν. Συναντήθηκαν στην πόρτα του ζαχαροπλαστείου και ο Αχμέντ άφησε ευγενικά την Κατερίνα να περάσει πρώτη. Όταν μπήκαν μέσα είδαν ότι το περιβάλλον ήταν ζεστό και ότι μόνο ένα τραπέζι ήταν ελεύθερο. Ο Αχμέντ πρότεινε στην Κάτια να καθίσουν μαζί και η Κάτια δέχτηκε γελώντας. Είδαν τα παραδοσιακά πολίτικα γλυκά στις βιτρίνες και ο σερβιτόρος ήρθε με μία κανάτα νερό να τους πάρει παραγγελία. Ο Αχμέντ πήρε έναν μπαμπά και η Κάτια ένα καζάν ντιπί. Τρώγοντας και συζητώντας κατάλαβαν ότι είναι και οι δύο μαθητές στο ΣΝΕΓ αλλά σε διαφορετικά τμήματα. Είδαν ασπρόμαυρες φωτογραφίες της παλιάς Θεσσαλονίκης στους τοίχους και σύγκριναν πώς ήταν η Θεσσαλονίκη τότε και τώρα. Φεύγοντας έδωσαν ραντεβού στο σχολείο την ώρα του διαλείμματος. Ο Αχμέντ και η Κάτια συναντήθηκαν στο κυλικείο της Φιλοσοφικής. Είχαν μάθει ότι την επόμενη Δευτέρα οι τάξεις τους θα πάνε μαζί στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού. Όταν ήρθε αυτή η μέρα, πήγαν στο μουσείο και περπάτησαν στις καταπληκτικές αίθουσες. Η ξεναγός όλη την ώρα μιλούσε για την ιστορία της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Εκεί έμαθαν ότι η Θεσσαλονίκη ήταν η δεύτερη σε σημασία πόλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ενώ η Αθήνα ήταν πολύ μικρή και δεν είχε καμία σημασία. Κατάλαβαν ότι τον 4ο αι. ο χριστιανισμός, που μέχρι τότε ήταν στο περιθώριο, βρίσκει υποστήριξη από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο και στη συνέχεια γίνεται η επίσημη θρησκεία του κράτους. Ο 14ος αι. ήταν ο χρυσός αιώνας της Θεσσαλονίκης. Αυτή την περίοδο στην πόλη υπήρχαν πολλοί καλλιτέχνες. Ζωγράφοι έκαναν τοιχογραφίες στους τάφους και αγιογραφίες στις εκκλησίες. Αρχιτέκτονες έφτιαχναν ναούς και σπίτια με υπέροχα ψηφιδωτά. Τον χρυσό αιώνα ο λαός της Θεσσαλονίκης ζούσε καλά. Είδαν όλες τις αίθουσες σχολιάζοντας διάφορα θέματα, όπως η πολεοδομική οργάνωση, η ύδρευση, το εμπόριο, η νομισματοκοπία, η άμυνα, οι ασχολίες των κατοίκων.

Όταν τα παιδιά βγήκαν από το μουσείο, ο Αχμέντ είπε στην Κάτια ότι η αρχαιολογία θα είναι το μελλοντικό του επάγγελμα. Η Κάτια γέλασε και είπε ότι η μέλλουσα γυναίκα του θα είναι ευτυχισμένος άνθρωπος. Στην έξοδο του μουσείου αποφάσισαν να πάνε μια βόλτα. Αφού έφαγαν μεσημεριανό σ’ ένα εστιατόριο με πολύ νόστιμα φαγητά, πήγαν στην παραλία. Στην παραλία της Θεσσαλονίκης υπήρχε πολύς κόσμος σε μία όμορφη και χαρούμενη ατμόσφαιρα. Ο φρέσκος αέρας της παραλίας τους έκανε να ξεχάσουν τα προβλήματά τους. Παντού στην παραλία υπήρχαν καφετέριες και πάρκα, όπου είδαν ηλικιωμένους, παιδιά και ερωτευμένους να απολαμβάνουν τη ζωή. Πάνω στη θάλασσα υπάρχουν πάντα σκάφη, πλοία και βάρκες, γιατί υπάρχει το λιμάνι. Αν έχεις καλή όραση, μπορείς να δεις βουνά στο βάθος του ορίζοντα, συγκεκριμένα τον Όλυμπο. Όλα αυτά τα πράγματα δείχνουν ότι το περιβάλλον της Θεσσαλονίκης είναι καταπληκτικό και αντανακλούν την αγάπη των κατοίκων για την πόλη τους. Ο Αχμέντ και η Κάτια τελείωσαν τη βόλτα τους σ’ ένα παγκάκι στην παραλία με τη θέα ενός υπέροχου ηλιοβασιλέματος. Ένιωσαν ότι η νέα τους ζωή στη Θεσσαλονίκη και όσα έμαθαν μαζί τούς έχουν φέρει κοντά.


άρθρασπουδαστών29

«ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΣΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ» Στα μαθήματα ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού που γίνονται στο ΣΝΕΓ, αγαπημένη θεματική περιοχή είναι η πόλη της Θεσσαλονίκης. Η θεματική αυτή έχει δεχθεί πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις από τους διδάσκοντες (π.χ. ιστορικές, γεωγραφικές, λαογραφικές, λογοτεχνικές, θεατρολογικές κτλ.), ανάλογα με τα ενδιαφέροντα και το επίπεδο των σπουδαστών σε κάθε τμήμα. -Ειρήνη, πού ήσουν τόση ώρα; -Συγγνώμη, μανούλα, απάντησε και βγήκε έξω να παίξει με τα παιδιά στη γειτονιά.

Μια από αυτές τις προσεγγίσεις της πόλης επιχειρήσαμε και φέτος κατά το χειμερινό εξάμηνο στο τμήμα β2. Οι δραστηριότητές μας εντάσσονταν σε μια ευρύτερη θεματική με τίτλο «Θεσσαλονίκη: μια πόλη στη διδασκαλία», κατά παράφραση του τίτλου γνωστής σειράς ανθολόγησης υλικού για διάφορες πόλεις της Ελλάδας: «….Μια πόλη στη λογοτεχνία».

Είχε ένα φίλο, τον Οσμάν. Αυτοί οι δυο ήταν αχώριστοι και είχαν τα δικά τους μυστικά. Πέρασε ο καιρός και ήρθαν σύννεφα πολέμου πάνω από την πόλη. Οι πλούσιες οικογένειες των Τούρκων έφυγαν στην Κωνσταντινούπολη. Για το φτωχό, όπως λέει κι η παροιμία, «όπου γης και πατρίς». Εκείνη την εποχή όχι μόνο δεν ήταν καλό να έχει κανείς φίλους Τούρκους, αλλά ήταν κι επικίνδυνο. Παρ’ όλα αυτά, η Ειρήνη και ο Οσμάν συνέχισαν να είναι οι πιο σημαντικοί άνθρωποι ο ένας για τον άλλο. Η αγάπη τους ήταν κρυφή και αγνή.

Ο κύκλος μαθημάτων γλώσσας και πολιτισμού στο πλαίσιο της παραπάνω θεματικής περιελάμβανε ποικίλες δραστηριότητες, όπως παιχνίδι ερωτήσεων για την ιστορία της πόλης με τη μορφή κουίζ, συλλογή και προβολή φωτογραφιών από τη σύγχρονη ζωή της πόλης αλλά και από αρχείο παλαιότερων εποχών, απεικονίσεις της Θεσσαλονίκης σε λογοτεχνικά κείμενα (π.χ. στο Τρίτο Στεφάνι) και σε εικαστικά έργα (π.χ. Η Θεσσαλονίκη των ζωγράφων) και σαν επιστέγασμα, επίσκεψη στην εξαιρετική έκθεση για τη Θεσσαλονίκη που παρουσιάζεται στο εσωτερικό του Λευκού Πύργου.

Πώς γίνεται η αγάπη από αγόρι άντρας Από κορίτσι γυναίκα Κι έπειτα παντοτινή Ήταν η αρχή του καλοκαιριού. Το κορίτσι πήγε στην αγορά ν’ αγοράσει μερικά φρούτα για την άρρωστη μάνα της. Πήρε από το Μοδιάνο λίγα πορτοκάλια και μήλα. Ύστερα θέλησε να κάνει μια βόλτα στην παραλία. Πάντα της άρεσε να περπατάει στην ακροθαλασσιά. Πέρασαν ώρες μέχρι να συνέλθει από τα όνειρά της και κατά το μεσημεράκι το κορίτσι γύρισε βιαστικά στο σπίτι.

Για το τμήμα β2: 2008-09, η δασκάλα Χριστίνα Τακούδα

Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων προέκυψαν ενδιαφέρουσες γλωσσικές παραγωγές από την πλευρά των σπουδαστών, που εντάσσονται σε διάφορα κειμενικά είδη, όπως λόγος δημοσιογραφικός, περιγραφικός (φωτογραφιών), τεχνοκριτικός (εικαστικών έργων) και ποιητικός. Από τις γλωσσικές παραγωγές της τελευταίας κατηγορίας, το σύνολο της τάξης απένειμε το «πρώτο βραβείο» ενός άτυπου λογοτεχνικού διαγωνισμού στο κείμενο της μαθήτριας Ναταλίας Ελματζίδη από την Κιργιζία, που δημοσιεύεται στη συνέχεια.

Κάποτε ήρθαν οι στρατιώτες και πήραν τον Οσμάν στο στρατό. Στενοχωρήθηκαν και οι δυο πολύ. Ορκίστηκαν πως ό,τι κι αν γίνει, θα διαφυλάξουν την αγάπη τους. Ο Οσμάν έβλεπε σπάνια την αγαπημένη του. Ήταν δύσκολο και γι’ αυτόν και για ’κείνη. Ο στρατηγός έμαθε για τη σχέση του Οσμάν με την Ελληνίδα. Είχε υποψιαστεί ότι αυτός ήταν προδότης. Τον έβαλε στη φυλακή. Είκοσι μέρες τον βασάνιζαν. Στην Ειρήνη είπαν ότι ο αγαπημένος της πέθανε από τα βασανιστήρια. Τη νύχτα η κοπέλα κατέβηκε στο λιμάνι και πνίγηκε… Πέρασαν κι άλλα χρόνια πολλά κι ύστερα ήρθε ξανά ένα καλοκαίρι καυτό. Η μικρή Ειρήνη μπήκε στην αποθήκη για να βρει μια μπάλα. Τα μάτια της έπεσαν τυχαία σ’ ένα κουτί γεμάτο ζωγραφιές, γράμματα και ποιήματα. Της άρεσε πολύ το πορτρέτο μιας κοπέλας. Εκείνο το βράδυ ο παππούς τής είπε όλη την ιστορία. Το κορίτσι έβαλε στη σειρά ζωγραφιές, γράμματα και ποιήματα και έκανε ένα βιβλίο για να μάθουν κι άλλοι… Πώς γίνεται η αγάπη από αγόρι άντρας Από κορίτσι γυναίκα Κι έπειτα παντοτινή.


30χρήσιμεςπληροφορίες

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ (αλλοδαπών ή σχετικές με αλλοδαπούς που ζουν στη Θεσσαλονίκη) • Σύλλογος Αλβανών Μεταναστών “Μητέρα Τερέζα” *

• Σύλλογος Αλβανών *

Valbona Hyftuna T: 6932 855699 / 2310 526 150 Μιμόζα Ντάκο

T: 6945 27 30 35 / F: 2310 556350 E: mimozadako@msn.com

T: 6945 63 95 09 E: dito07@mail.com

• Σύλλογος Γεωργιανών Νομού Θεσσαλονίκης “Ιβέρια” * • Σύλλογος Νιγηριανών *

Δημήτρης Κεβλισβίλι Femi Akintayo

T: 6946 25 05 40 E: femiakint@yahoo.com

T: 2310 241 516

• Σύλλογος Κονγκολέζων * • Παναφρικανικός Σύνδεσμος Β. Ελλάδας *

• Ένωση Φίλων της Ρουμανίας *

• Δίκτυο Γυναικών Μεταναστριών Βορείου Ελλάδας (Κέντρο Εργάνη) * • Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία (στέκι Μεταναστών-κοινωνικό έργο) *

• Κοινωνικής Οργάνωσης Υποστήριξης Νέων “Άρσις” *

• Ένωση Ρωσόφωνων φοιτητών

Uba Zabo

Ζαν Μαρί Λουμφουανκέντα T: 6946 014 370 E: updowngr@hotmail.com

Ανανία Ιλιάνα & Μιχάλης

T: 6972 30 22 88 www2.webng.com/eufr www.ergani.gr Φιλίππου 51 T: 2310 241 015 / 6947 714 113 www.socialcenter.gr Πτολεμαίων 35 & Συγγρού T: 2310 52 61 50 / 2310 52 28 13 www.arsis.gr / E: infothes@arsis.gr

Μαρία Σκιντίνα

T: 6938 70 36 37 Βασ.Όλγας 107 T: 2310 814 403 / 2310 830 665 Αλ. Σβώλου 18 T: 2310 288 289

T: 23920 24 515

• Mέριμνα Ποντίων Κυριών

• Κέντρο Πολιτισμού Federico Garcia Lorca • The Greek - Swedish Club • ΤOWER (Thessaloniki Organisation for Women’s Employment and Recources)

• Ι.W.O.G International Womens Organization of Greece • Womens Network Helpline

Monica Soffronow

T: 6979 11 30 63 www.tower4women.gr iwogth-ess@yahoo.com T: 6973 753 959

ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ • The Anglican Chaplaincy of Thessaloniki

• The Roman Catholic Church

• Αρμενική Εκκλησία Θεσ/νίκης

*οι παραπάνω διευθύνσεις μας δόθηκαν από την Οργάνωση “Άρσις”

Παλαιών Πατρών Γερμανού 13 T. 2310 4267 56 / 2310 25 60 02 Φράγκων 19 T: 2310 53 95 50 Διαλέττη 4 T: 2310 275 352 / F: 2310 26 37 61


032πρόλογος

Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης 54124 Θεσσαλονίκη – Ελλάδα www.auth.gr/smg

Profile for snegauth

NEWSLETTER 2ο ΤΕΥΧΟΣ  

NEWSLETTER 2ο ΤΕΥΧΟΣ  

Profile for snegauth
Advertisement