Issuu on Google+

L’OUVRIER

« DE EMANCIPATIE VAN DE ARBEIDERSKLASSE MOET VEROVERD WORDEN DOOR DE ARBEIDERS ZELF » (KARL MARX)

_______________________________________________________

Mali: oorlog is geen oplossing Omdat rebellen een Malinees dorp hebben veroverd dat 4 000 km van Parijs ligt verwijderd en zo groot is als Nevers, trekt Frankrijk plots ten oorlog! De staatshoofden zeggen dat ze de bevolking helpen hun rechten te beschermen, dat Mali anders in een verschrikkelijke terroristenbasis kan veranderen en dat Frankrijk zo in gevaar zou komen. Eén ding is waar: de moslimextremisten die drie of vier steden in het noorden van Mali hebben overgenomen zijn fanatici. Ze hakken handen af voor diefstal, ze verdragen geen ander religieus gedachtegoed dan dat van zichzelf, ze begrijpen niet dat men niet in God gelooft en toch menselijk kan zijn; ze willen dat hun vrouwen onderdrukt, gesluierd, opgesloten zijn en dat aanvaarden. En ze dromen ervan hun hegemonie uit te breiden. Maar het is fout te veronderstellen dat oorlog hen zal tegenhouden. De twee oorlogen in Irak (9 jaar) en in Afghanistan (11 jaar) hebben 3 tot 4000 miljard dollar gekost. Ze waren ook verondersteld een einde te brengen aan het terrorisme... en ze hebben gefaald. Nog erger: de bevolking in deze gebieden was geschokt om te zien hoe de grote machten, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, hypermoderne en erg kostelijke technologieën gebruikten enkel en alleen om oorlog te gaan voeren. Want tegelijkertijd steunden ze wankele regimes op voorwaarde dat die met hen zouden meewerken. Een echt teken van goede wil om de bevolking in Mali te helpen zou simpelweg de bereidwilligheid te tonen om middelen ter beschikking te stellen die het lot van de Malinezen in het zuiden (het deel van het land dat nog toegankelijk is) te verbeteren, niet om oorlog te voeren. Frankrijk, Europa, zouden een belangrijke bijdragen kunnen leveren op het gebied van gezondheid, onderwijs, milieu en water. Rijke en gulle landen zouden dat kunnen doen, niet zoals kapitalistische ondernemingen die voornamelijk hun macht ten gelde willen maken en er winst uit maken, maar door een hele nieuwe kijk op internationale betrekkingen. Een verhouding van vrienden die elkaar helpen. Ja, door werk te maken van zulk een nieuwe verhouding zou Frankrijk zich echt opstellen als een land dat mensenrechten beschermt. Het zouden geen loze woorden meer zijn. Miljoenen armen en uitge-

slotenen zouden zulke betrekkingen steunen en ze zouden dan de middelen vinden om orde op zaken te stellen en aan ons kunnen teruggeven wat binnen hun mogelijkheden ligt, zonder dwang. Deze mensen zouden sterk worden, de hoop terugvinden en uiteindelijk zelf de middelen vinden om de islamisten tegen te houden en terug te dringen. Naar men zegt zijn het er immers maar 4 000. De Fransen (want zij zijn de enigen die zo een houding van broederschap aan de dag kunnen leggen) zouden op hun beurt worden bewonderd door nog tientallen miljoenen anderen over de hele wereld. Ze zouden bondgenoten kunnen vinden die in hen geloven, zonder die duivelse oorlogen die door de supermachten worden gevoerd, rechstreeks of onrechtstreeks. Zelfs ten overstaan van de Malinese rebellen in het noorden was een andere houding dan oorlogszucht mogelijk. De Toearegbevolking bijvoorbeeld, die verspreid over Mali maar ook Niger en Libië leeft, eisen al erg geruime tijd de rechten op die ze niet hebben. Frankrijk maakt zich daar niet druk over en houdt zich slechts bezig met haar belangen in de enorme uraniummijnen in Niger, die van Areva de grootste speler op de markt van kernenergie maken. Niger daarentegen blijft het armste land ter wereld! Dit is wat de mensen ter plaatse meemaken. En ze zullen een oorlog zien die ook dient om deze onrechtvaardige verhoudingen in stand te houden. Door deze oorlog riskeert men het aantal fanatici te doen groeien en jongeren, die teleurgesteld zijn door de houding van de supermachten, hen te willen vervoegen. Dit telt niet mee voor onze leiders. Daarom zou minstens een deel van de Franse bevolking hier haar tegenkanting moeten tonen tegen deze oorlog. Wij staan niet aan de kant van het Franse leger. 12/1/2013

L’Ouvrier n° 244

U KUNT L'OUVRIER KOPIËREN, AANBEVELEN EN VERSPREIDEN (brievenbussen, marktpleinen, reclameborden in de wijken) Om andere nummers te verkrijgen, ons te helpen of contacteren: L’OUVRIER BP 64 - 94202 IVRY/SEINE CEDEX

Onze website: louvrier.org


Mali: oorlog is geen oplossing