Page 4

is. Zambesi speelt met het schrijven van een verhaal – en met de lezer. Zambesi is een verhaal dat bestaat uit verschillende verhalen die elkaar kruisen. Het hoogtepunt van de elkaar kruisende verhalen wordt bereikt, wanneer De schepper juist de figuren uit haar eigen geschapen wereld ontmoet, op het moment dat ze geluiden gaat opnemen voor haar namaakwereld. Je vraagt je automatisch af: wat is nu de werkelijkheid en de cyberspace van het boek? De kruisende verhalen in Zambesi doen denken aan de film Short Cuts van Robert Altman, waar het leven van toevallige mensen afhangt van toevallige ontmoetingen met andere toevallige mensen. Dus op die manier is Zambesi ondanks – of misschien beter gezegd: dankzij – haar surrealisme en fantaseren bijna een erg precies beeld van wat wij in het dagelijks leven beschouwen als de werkelijkheid. Indien je het ervoor nog niet wist, dan weet je het na het lezen van Zambesi: het bestaan en de daaraan verbonden voorvallen zijn veel meer bizar en vreemd en toevallig en onderhoudend dan je in eerste instantie zou denken. De zwevende man die in de lucht hangt, is een voorbeeld van één van de vele ideeën van het boek: dat er – in de letterlijke betekenis – veel meer tussen hemel en aarde is. Het leven van alledag zit vol met bijzondere gebeurtenissen en absurde voorvallen. Je hoeft er alleen voor naar een café te gaan. Iets wat de personen in Zambesi gemeenschappelijk hebben, is dat er iets misloopt, dat hun bestaan laat instorten. Het leven van de personen en hun met zorg opgebouwde maskers craqueleren. Ze verliezen hun prestige en hebben ze dan genoeg stof en persoonlijkheid in zich om te overleven? Ze denken dat ze alles onder controle hebben, maar dan wordt de vloer onder hun voeten weggetrokken en verliezen ze de controle over hun bestaan. Dat is het nachtmerrieachtige thema van het boek, maar de lezer beleeft in feite ook zelf verscheidene keren op een bewegende bodem te staan, wanneer het ene verhaal in een ultrakorte glimp het volgende verhaal in een nieuw perspectief zet. Literaire overeenkomsten Zambesi herinnert qua haar tragiek aan Franz Kafka en qua haar spinnenwebachtige en plagende vertelmanier aan Als op een winternacht een reiziger van Italo Calvino, die juist speelt met het vertellen. Bovendien zou je het magisch (Zuid-Amerikaans) realisme kunnen

aanwijzen als inspiratiebron voor Zambesi en haar tegelijkertijd realistisch en werkelijkheids-overschrijdende personen en verhalen. Recensies Zambesi werd goed ontvangen in de Deense kranten. Hier volgt een selectie. Information “Een genot – Sren Jessen kan zo goed iets construeren en iets op zijn plaats zetten, dat je als lezer vreugdevol duizelig wordt. Zambesi van Sren Jessen is een magische mix van spel en ernst. Het is goed geschreven, het is fantastisch goed gecomponeerd, het is speels en ernstig, het is erg goed”. Politiken “Zambesi bevat vreemde, griezelige verhalen, een beeld van de wereld als een illusienummer. Ze zijn door een beestachtig bekwame debutant geschreven”. Weekendavisen “Bewogen en een beetje duizelig verlaat de lezer Zambesi, dat zeer zeker een weerzien verdient – goed gedaan”. Kristeligt Dagblad “Het is een goed geschreven en enorm energieke debuutroman”. Berlingske Tidende ”Zambesi is een elementair spannende leesbelevenis, dat veel belooft voor de schrijver Sren Jessen”. B.T. “Het lezen van Sren Jessen is als het dromen van een lange vreemde droom”. De recensent gaf Zambesi vijf uit zes sterren. Uitspraak van het Deense bibliotheekwezen “Met een originele draai aan één van de thema’s van vandaag de dag beschrijft Sren Jessen virtuoos de virtuele wereld in relatie tot het werkelijke leven”.

/zambesi%20-%20hollandsk%202  

http://soerenjessen.com/zambesi%20-%20hollandsk%202.pdf

Advertisement