Page 13

DPearticipatie toekomst van in de straffen gratie

Unite!

BDyoor Jurriaan : Florian vanM W eeuwsen akeren

13

Participatie in de gratie Door: Florian Meeuwsen, Lid Symposiumcommissie ‘De klassieke verzorgingsstaat verandert langzaam maar zeker in een participatiesamenleving’ zo sprak koning Willem Alexander op Prinsjesdag. Waar het begrip inspraak in de ontwikkeling van de moderne westerse samenleving zo lang een grote rol speelde, lijkt het woord participatie deze rol te hebben overgenomen: dé politieke en organisationele tendens is participatie.

ste zin van het woord geen samenleving is. Voor alles wat samen wordt gedaan, of het nou ziekenzorg, politiek of leven is, op het moment dat iets samen gebeurt is deelname vereist en waar deelname is, is participatie. Of het begrip participatiesamenleving hiermee een tautologie of accentuering is, is een kwestie van interpretatie.

De meest gehanteerde definitie voor participatie is ‘het deelnemen aan het maatschappelijke leven’. Het is hiermee een containerbegrip geworden voor allerlei vormen van deelname aan de maatschappij; van actief tot passief, van maatschappijgericht tot politiek gericht en van verticaal (vanuit instellingen met burgers) tot horizontaal (met burgers onderling).

Hoewel participatie als meerduidig begrip recentelijk een opleving doormaakt is het dus inherent de basis van een samenleving. Met dit inzicht krijgt de trend een tijdloos karakter en wordt het overal waar samen geleefd wordt een interessant fenomeen om te bestuderen. Op het symposium van studievereniging Sirius van 12 maart 2014 zullen verschillende inspirerende sprekers uit de zorg en bestuurskunde op dit fenomeen hun visie geven.

Recentelijk kwam het woord echter uitgebreid in het nieuws doordat het kabinet Rutte II de bovengenoemde verschuiving naar participatiesamenleving waarnam en als uitgangspunt benoemde voor het kabinetsbeleid. De burger zou meer verantwoordelijkheid gaan dragen voor zichzelf en zijn omgeving en zou minder afhankelijk worden van externe partijen, terwijl een vangnet behouden blijft voor de zwakkeren. De onduidelijkheid die ontstond over wat hier praktisch gezien precies mee bedoeld werd leidde tot felle discussies. In de Nederlandse politiek werd het woord van het jaar door de oppositie en zelfs door leden van coalitiepartij PvdA ook wel uitgelegd als een positieve presentatie van een verkapte bezuiniging. Los van wat voor intenties ten grondslag liggen aan het woordgebruik van het kabinet, kan wel worden gesteld dat een samenleving zónder participatie in de breed-

Sirius Sights, Jaargang 18, Nummer 1  

Sirius Sights - Unite