Issuu on Google+

“THE AUROR CODE : รหัสลับมือปราบมาร” เป็ นเวลาเช้ ามากแล้ วที่ก็อดดริกส์โฮลโล่ หมูบ่ ้ านอันแสนอบอุน่ ในสกอตแลนด์ ซึ่งบัดนี ้ฤดูหนาว ได้ มาเยือนหมูบ่ ้ าน ทาให้ ทงหมู ั ้ บ่ ้ านมีสีสนั ไปอีกแบบหนึ่ง แต่อย่างไรก็ตาม ความสวยงามนี ้ไม่ได้ เข้ าไปอยู่ในสมองของพ่อมดมือปราบมารหนุ่มอย่าง ‘คอร์ บิน แม็คคาร์ตนั ’ เลยแม้ แต่น้อย เพราะในหัวของเขานันเต็ ้ มไปด้ วยคดีตา่ งๆที่เขายังสะสางไม่เสร็จ และมัน ยังตามกวนใจเขาตังแต่ ้ จบั ไม้ กวาดบินกลับมาที่นี่แล้ ว ป๊ อป! เสียงหนึ่งดังขึ ้นจากมุมมืดของหมูบ่ ้ าน แม็คคาร์ตนั หันไปมอง พ่อมดสวมชุดคลุมสีน ้าเงินเดิน ออกมาจากความมืด “แม็คคาร์ตนั ” พ่อมดนิรนามเอ่ยขึ ้น “ทอมป์สัน”แม็คคาร์ตนั พูดขึ ้น “นายไม่กลับบ้ านที่เดวอนหรือไง” “มีคดีเร่งด่วนน่ะ” ทอมป์สันตอบ “นายกับฉันรับผิดชอบคดีนี ้” “ตังแต่ ้ เมื่อไรกัน” “ตังแต่ ้ นายจับไม้ กวาดบินออกมาจากกระทรวงแล้ วล่ะ” “แล้ วคดีที่วา่ นี่รายละเอียดเป็ นไง” ทอมป์สันหยิบไม้ กายสิทธิ์ขึ ้นมาวาดบนอากาศ กระดาษปึ กหนึง่ ปรากฎอย่างเลือนรางภายใต้ แสง จันทร์ในคืนวันเพ็ญ ทอมป์สันเก็บไม้ กายสิทธิ์แล้ วกองกระดาษบนอากาศมาแล้ วหาเอกสาร “ไม่---ฉันไม่ได้ หาคดีชาวเงือก แล้ วก็---ไม่ ฉันไม่ได้ อยากรู้เรื่องแวมไพร์ เอาล่ะ---ไม่ ฉันไม่ทาคดีพ่อ มดฟั่ นเฟื อนสติแตกเสกชักโครกให้ กลายเป็ นคฤหาสน์หรอกนะ---เจอแล้ ว!” ทอมป์สันยื่นเอกสารให้ แม็คคาร์ตนั แม็คคาร์ตนั พลิกอ่านคร่าวๆ


หมายเลขคดี : 15075 ผู้รับผิดชอบ : ทอมป์สัน – แม็คคาร์ ตัน รายละเอียด : พบศพแม่ มดวัยรุ่นที่ชายป่ าแถบวิลแชร์ สภาพศพถูกใช้ คาถาสตูเปฟายใน ระยะประชิดจนเสียชีวติ ,ตามแขนขาถูกกรีดด้ วยอาวุธของมีคมของมักเกิล้ เส้ นผมถูกตัดออกไป เป็ นบางส่ วน รวมถึงลูกตาทัง้ สองข้างของผู้ตาย แม็คคาร์ตนั ยื่นเอกสารคืนให้ กบั คูห่ ู เขาครุ่นคิดอยูพ่ กั หนึ่ง ต่างกับทอมป์สันที่ไล้นิ ้วอ่านเอกสารอีก ครัง้ อย่างตังใจ ้ “คดีทานองนี ้เคยเกิดขึ ้นมาก่อน” แม็คคาร์ตนั พูดขึ ้น ทอมป์สันเงยหน้ าขึ ้นมาจากเอกสารคดีความ “แกหมายความว่าไง” ทอมป์สันถาม “จาไม่ได้ หรือไง คดีพ่อมดในตรอกน็อกเทิร์นที่ถกู พบเป็ นศพในร้ านของตัวเองน่ะ” “อ้ อ คดีนนเอง ั ้ แต่คดีนี ้มีข้อสังเกตอยู่ข้อหนึ่งที่ตา่ งกันไปจากคดีที่ตรอกน็อกเทิร์นอยู่ข้อหนึ่ง” “อะไร?” “คดีนี ้ไม่มีการลักทรัพย์แต่คดีที่ตรอกน็อกเทิร์นมีการลักทรัพย์น่ะซิ” “จริงของแก แต่ถ้ามันเป็ นฆาตกรเลียนแบบล่ะ” “ฉันถึงมาตามแกไปสืบคดีนี่ไง” “แล้ วเราจะไปเริ่มต้นที่ไหนกัน” “ฆาตกรเลียนแบบนัน่ ต้ องรู้เรื่องคดีที่ตรอกเน่าๆนัน่ ฉันว่ามันต้ องเป็ นพวกฝั กใฝ่ ศาสตร์มืดรายใหม่ ที่หวังสูงจะเป็ นลอร์ดมืด” ทอมป์สันบอก พลางหยิบไม้ กวาดที่พิงอยู่กบั ต้ นสนขึ ้นมา “เราต้ องไปที่ตรอกน็อกเทิร์น”

------------------------------------------


ป่าวิลแชร์,ประเทศอังกฤษ พ่อมดมือปราบมารหนุ่มทังสองร่ ้ อนลงสูผ่ ืนป่ าวิลแชร์เมื่อเช้ านี ้ ทอมป์สันปูเต็นท์ของมักเกิ ้ลอยู่ราว สองชัว่ โมงกว่ามันจะออกมาพอดีกบั ความต้ องการของผู้วเิ ศษ บวกกับต้ องไล่สตั ว์ออกไปให้ พ้นบริเวณ จึง ทาให้ กว่าจะจัดการที่หลับที่นอนเสร็จก็เป็ นเวลาพลบค่าแล้ ว “เสร็จแล้ ว” ทอมป์สันประกาศขึ ้นหลังจากที่ตงเต็ ั ้ นท์เสร็จสมบูรณ์แล้ ว แม็คคาร์ตนั ผละออกจาก การไล่งสู ิบกว่าตัวออกไปให้ พ้นจากเต็นท์แล้ วเดินไปสมทบกับทอมป์สันที่กาลังเข้ าไปพักผ่อนในเต็นท์ ขณะที่แม็คคาร์ตนั กาลังคลานเข้ าไปในเต็นท์นนั ้ เขาก็สงั เกตเห็นเงาดาที่ผา่ นไปตามพุ่มไม้ อย่าง รวดเร็ว ด้ วยสัญชาตญาณของอาชีพทาให้ เขาชักไม้ กายสิทธิ์ออกมาเตรียมพร้ อมไว้ ทนั ที “ใครน่ะ” ไม่มีเสียงตอบรับ มีแต่เสียงใบไม้ กรอบแกรบ และเสียงนันท ้ าให้ แม็คคาร์ตนั รู้วา่ เงาดานัน่ กาลังจะ หนีไป “สตูเปฟาย!” แสงสีขาวจากคาถาพุ่งเข้ าไปยังแนวต้นไม้ ทนั ที ต้ นไม้ สนั่ สะเทือนหวัน่ ไหว แต่โชคร้ ายที่เจ้ าเงาดา หนีไปได้ แม็คคาร์ตนั เดินกระแทกเท้ าไปที่เต็นท์ คูห่ ขู องเขากาลังหลับสบาย แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะนอนหลับ เขาชี ้ไม้ กายสิทธิ์ไปที่ร่างของทอมป์สัน “ทิทิแลนโด้ !” ทอมป์สันลุกขึ ้นมาหัวเราะดังลัน่ เต็นท์ และในไม่ช้ามันจะดังก้ องป่ า แม็คคาร์ตนั รออยู่สามนาทีกว่า ทอมป์สันจะหายจากอาการหัวเราะจากคาสาปจี ้เส้น “นี่แกทาอะไร! ฝึ กคาถางันเหรอ!” ้ ทอมป์สันโวยวายทันที “เงียบก่อนน่า มีเงาประหลาดๆผ่านแนวป่ ามาทางนี ้ ฉันเลยเสกคาสาปเพื่อที่จะสกัดมันไว้ แต่มนั หนีไปได้ --ไปดูกนั เถอะว่ามันจะทิ ้งอะไรไว้ บ้าง”


ทังสองเดิ ้ นออกมาจากเต็นท์และเดินตรงไปยังแนวป่ าที่เงาดาปรากฎตัวขึ ้นและหายไป บริเวณนัน้ พืชธรรมชาติถกู ทาลายลงด้ วยอิทธิพลของคาถาสะกดนิ่ง แต่มีข้าวของสองสามอย่างที่ยงั ไม่ถกู ทาลาย บนพื ้นดินที่มคี วันกรุ่นอยู่นนั ้ ปรากฎสิ่งของสามชนิด ได้ แก่ นาฬิกาพก สร้ อยที่ทามาจากหินที่สลัก ด้ วยอักษรรูน และกระเป๋ าหนังเก่าๆหนึ่งใบที่มีรอยปุปะ แม็คคาร์ตนั เปิ ดกระเป๋ าขึ ้นแล้ วหยิบของที่อยู่ข้างในกระเป๋ าออกมา สิ่งที่อยู่ในกระเป๋ าคื อลูกตา หนึ่งคูท่ ี่ถกู ห่อไว้ อย่างดีด้วยผ้ ามีรอยเปื อ้ น ทอมป์สันมองลูกตานันด้ ้ วยความกลัว “ฉันว่าเราเอาของพวกนี ้ไปตรวจที่กระทรวงดีกว่า” ทอมป์สันแนะนา แม็คคาร์ตนั ไตอบ แต่เขาเก็บลูกตานันใส่ ้ กระเป๋ าหนังแล้ วเดินไปยังไม้ กวาดแล้ วบินทะยานขึ ้นสู่ ท้ องฟ้า ทิ ้งให้ ทอมป์สันยืนอยูใ่ นป่ าคนเดียว แม็คคาร์ ตนั เป็ นอย่างนี้เสมอ ทอมป์สันพูดกับตัวเอง เวลาที่จบั คนร้ายไม่ได้ เขามักจะเป็ นแบบนี้ เสมอ ทอมป์สันออกเดินไปยังไม้ กวาดของเขาแล้ วบินขึ ้นสูฟ่ ้ า ติดตามแม็คคาร์ตนั ไปติดๆ ---------------------------------------



The Auror Code : รหัสลับมือปราบมาร