Page 49

49

Column

Simon Ster 42.4 | april 2011

Knip de elektronische sociale navelstreng los

Onze generatie is opgegroeid met sociale media en continue bereikbaarheid. Wie heeft er nu nooit MSN, Facebook, Hyves, Twitter of een smartphone gehad? Inmiddels kan men echter wel stellen dat velen van ons zijn vergroeid met het constant elektronisch bereikbaar zijn. Bram Berkien Het punt is waarschijnlijk dat geen van bovengenoemde zaken echt kwaad kunnen. Internet op je telefoon is hartstikke handig, je regent nooit meer onverwacht nat en kunt wanneer je dat maar wil nog een keer het filmpje van de pratende luierdragende baby’s terugkijken, net als dat het delen van wat jou bezighoudt met je vrienden, via Twitter of Facebook, een handige manier is om mensen die je niet zo vaak kunt zien toch op de hoogte te houden. Het gaat echter fout op het moment dat mensen het nodig achten de wereld te laten weten dat zij boodschappen gaan doen of op het punt staan gepenetreerd te worden, zoals een bekende Nederlandse rondborstige Haagse blondine deed. Hoewel daar ook wel weer iets voor te zeggen valt. Dit zijn dan nog de mensen die zelf iets meemaken (al is het nog zo onbetekenend), maar de grote grijze massa wordt gevormd door de gluurders. Deze tieners en twintigers zijn massaal geabonneerd op een sociale live-feed, waarop constant updates verschijnen van wat anderen aan het doen zijn. Harm heeft twintig nieuwe foto’s geplaatst van zijn superkekke, niet meer normale, moeilijk patente roadtrip door Azië; Marianne heeft nu een open relatie; Martin heeft een Youtube-video geplaatst waarin een schattig katje uit een kartonnen doos probeert te komen maar daar niet in slaagt; Nadine gaat naar de partnerruil in een of ander duister Vlaams gehucht. De grote vraag is waarom deze gluurders niet gewoon zelf iets gaan doen in plaats van te volgen wat anderen ervaren. Ik kan me niet aan de illusie onttrekken dat mijn generatie naast zuurstof ook

constant in contact moet staan met de wereld, niet door te horen, voelen, zien, ruiken of proeven, maar via bits. Een geheel nieuwe en intense ervaring die ik iedereen aan kan raden is om op vakantie ’s ochtends je telefoon in je tent te laten liggen en daar pas ’s avonds weer achteloos een blik op te werpen om te zien of er misschien iemand overleden is. Mocht je je laptop hebben meegenomen dan geef ik je sowieso al op. Mocht je het ongedierte al voelen kriebelen onder je kleren bij de gedachte aan het slapen in een tent, dan raad ik je aan gewoon met je beautycase in te checken bij een luxe hotel. Verder is mijn voorstel heus niet het verwijderen van je Facebook-profiel, het inwisselen van je iPhone voor een oerdegelijke Nokia uit 1999 en het laten ophopen van al je emails om één keer per maand te beantwoorden. Ik denk simpelweg dat het voor veel leeftijdsgenoten niet slecht zou zijn om zo nu en dan wat minder elektronisch te communiceren en meer IRL (nerds voor ‘in real life’, d.w.z. ver weg van alle computers) te participeren. Overigens moet ik hier aan toevoegen dat ik zeker een keer mijn mail had gecontroleerd en via Twitter, Facebook en MSN de wereld zou hebben laten weten dat ik een column aan het schrijven ben over de nutteloosheid van het constant het internet opslingeren van totaal niet boeiende mededelingen, als de computer waarop ik dit op dit moment schrijf geen problemen had gehad met internet. Maar erkennen dat je een probleem hebt is een van de eerste en belangrijkste stappen van het afkicken, zo schijnt het.

Simon Ster 42.4  

De vierde Simon Ster van haar tweeënveertigste jaargang

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you