Issuu on Google+

Muziekleraar zegt baan op uit onvrede met beleid van nieuw kabinet

Rood wil even geen ambtenaar zijn Rood Adeo is de naam. Beroep: zanger en tot vorige week leraar muzikale vorming. Dat vindt hij prachtig werk. Maar toch heeft hij ontslag genomen. Uit onvrede met de overheid van nu, vanwege de absurde, mensonterende ontwikkelingen in de politiek. Daarom. De school, het Nijmeegse Montessori College, kan een beroep op hem blijven doen, maar dan wel vrijwillig, onbetaald. „Ik wil even geen ambtenaar meer zijn. Ik wil niet dat deze overheid mij betaalt.”

Wim van der Louw, De Gelderlander, 18 november 2010

Wat denk je, naar aanleiding van dat artikel, met deze actie te bereiken? ‘Helemaal niets. Ik heb ontslag genomen vanwege het idiote gestuntel in de Tweede Kamer, niet om actie te voeren. Als docent ben je wel ambtenaar, en dus onderdeel van de overheid die wordt aangestuurd door het kabinet. Het Ministerie van Onderwijs is het uitvoerend orgaan, maar het kabinet bepaalt feitelijk waar de centjes naar toegaan. Kort door de bocht: de kabinetsleden zijn de CEO’s van de b.v. Nederland. En een groot deel van deze CEO’s verwart zijn salaris al honderdvijftig dagen met wachtgeld. Niemand kan zich meer aan de beeldvorming onttrekken dat bijna de voltallige Tweede Kamer, oppositie incluis, met een belachelijk moddergevecht bezig is. Waarbij modder gooien nog als geciviliseerd kan worden beschouwd; schijt lijkt het enige alternatief. En ik wil daar, als ambtenaar in het onderwijs, niet indirect bijhoren. Ik zou ook geen bedrijfskleding willen dragen van een concern dat niet deugt. En gezien het aantal positieve reacties, ben ik niet de enige die er zo over denkt.’

Waarom neem je nu ontslag, en niet vorig jaar, bijvoorbeeld? ‘De druppel die mijn emmertje deed overlopen was die nieuwsuitzending waarin twee onderwerpen werden uitgelicht: eerst Wilders’ ongefundeerde bagatellisering van de daden van Lucassen enerzijds, en vervolgens de cholera-uitbraak in Haïti anderzijds. In die volgorde van belang. Onverenigbaar en onverteerbaar. Het is een optelsom, eentje waarvan de uitkomst duidelijk een grens overschrijdt.’ Is de PVV verantwoordelijk voor die uitkomst? ‘Absoluut niet. Ik vind helemaal niks van de PVV, noch van Wilders. Met of zonder, áchter Wilders staan zeker honderd mensen te trappelen om zijn rol over te nemen. Nee, ik zet vraagtekens bij het héle politieke bestel. Ik vermoed dat onze staatsinrichting allang toe is aan een compleet nieuwe inrichting. Een inrichting die stopt met navelstaren, en die zich op een positieve manier op de EU richt of liever nog, op de wereld. ‘Het Nederland zoals dat ons nog steeds wordt voorgespiegeld, is al zeker twintig jaar passé, een idée fixe. Daar is niks schokkends aan, het is allang de werkelijkheid. Het zou de Nederlandse politiek sieren indien ze snel duidelijk maakt dat de werkelijke macht allang uit handen gegeven is aan internationaal opererende multinationals die alleen winst op het programma hebben staan. Als zij daar te lang mee wacht, komt het moment dat de regie over sociale belangen ook volledig bij die bedrijven terecht komt, als het niet al zover is. Dit kabinet wil de overheid ook overbodig maken: met het liberale denken; het alles overlaten aan de marktwerking. Wat kunnen

Wim van der Louw interviewde Rood Adeo op 18 november 2010 voor De Gelderlander


we komend seizoen op de agenda verwachten, geprivatiseerde gevangenissen?’ Maar het geld regeert toch ook? ‘Niet alles van waarde is in geld uit te drukken. Je kunt toch niet alles op Marktplaats.nl aanbieden? Er bestaat ook nog zoiets als nonprofit. Laat dit kabinet maar eens uitleggen wie het vacuüm in de non-profit sectoren, gaat opvullen, alvorens ze alles in de uitverkoop doen. Ik geloof dat Rutte pas echt gelukkig is, als zijn eigen functie opgeheven wordt. Alsof de politiek een goed doel is. ‘En dan kan iedereen wel roepen: “Ja maar, we verliezen het van China!”, dan vraag ik me af wát we dan verliezen? Wiens wedstrijdje is dit? Ik heb niets met China’s economie te maken. ‘Ga iets produceren omdat je het leuk of nuttig vindt, niet om ergens mee te kunnen concurreren. Er staan veel grotere, wezenlijkere dingen op het spel dan de concurrentiepositie van Nederland.’

Zoals? ‘Om te beginnen de natuur die het aflegt. Dan de verschrikkelijke scheve verhoudingen tussen arm en rijk. De onuitputtelijke verveling die voortkomt uit de vrijwillige slavernij en afstompend werk. De liefdeloosheid en onverschilligheid die daar uit ontstaat. Allemaal zaken die je niet met geld oplost. Wel met lol, keuzevrijheid, vrije tijd en creativiteit. Roei de tijd-is-geld-mentaliteit uit! ‘Als tijd wérkelijk geld is, dan zijn we elkaar een boel verschuldigd, de overheid voorop. Waar mondt dit in uit? In een nieuwe Wedden Dat spelshow op de buis: “Ja beste kijkers, wordt het record bejaarde-verschonen, dat nu op 9,7 seconden staat, vanavond wel of niet gebroken?”’ Wat kan de overheid dan wel doen? ‘Nou, ik verwacht dat de overheid meer te doen heeft dan georganiseerd wantrouwen ten toon spreiden. Neem de geldverslindende en debiliserende betutteling: schoonmakers die

Wim van der Louw interviewde Rood Adeo op 18 november 2010 voor De Gelderlander


verticale vlakken in ziekenhuizen niet meer mogen poetsen door tijdsdruk; verplicht geïmpregneerde kerstbomen; betaalde oppasgrootouders, voorschoolse achterstandsopsporing bij driejarigen. Om maar wat te noemen. ‘Waar is de vrije keus, waar mag je zelf nog verantwoordelijk voor zijn? We weten toch allemaal dat alles wat níet mag, stiekem toch gebeurd, en wat móet, een beperking vormt? Overheid, houdt je met nuttige zaken bezig. Zaken die wij niet begrijpen, zaken die ingewikkeld zijn, delicaat, traag, noodzakelijk. Ga weer eens áchter de schermen werken.’ Geen politici op tv? ‘Iets anoniemer te werk gaan, lijkt me helemaal niet onhandig. Het zou heel legitiem zijn geweest als de politiek zich naar aanleiding van Fortuyn anoniemer op zou hebben gesteld. Maar die kans hebben ze laten lopen, wellicht uit ijdelheid. Ik bedoel. niemand heeft moeite met een stotterende minister die buiten beeld zijn of haar werk uitstekend doet. Maar iedereen verguist diezelfde minister als-ie bij Pauw & Witteman zit te hakkelen. “Fout imago, afrekenen die handel!” De politici zijn zélf debet aan die verschrikkelijke verplichting dagelijks beeldvullend de konten van journalisten te kussen, opdat hun image maar overeind blijft. Zonde van hun tijd, me dunkt. Werk toch gewoon met persvoorlichters. Laat die hooguit een keer per week schriftelijk melden wat er allemaal verricht wordt, scheelt een boel tijd én scheve schaatsen.’ Maar we willen toch kunnen zien wie ons land regeert? ‘Ik persoonlijk heb daar totaal geen behoefte aan. Mits hun werk te controleren is, mogen ze wat mij betreft ondergronds werken. Ze kennen de risico’s van de media nou toch onderhand wel? Ik bedoel, in deze hele klucht speelt de media wellicht de meest eerloze rol. Voor ieder medium geldt vandaag de dag: slecht nieuws is wel nieuws, goed nieuws is geen nieuws. ‘Maar de Kamerleden kunnen de media echt niet langer als excuus opvoeren. Er zullen een boel Kamerleden zijn die zeer nuttig werk verrichten, maar de zichtbare politiek laat zich

deze absurde beeldvorming in de media toch echt zelf stilzwijgend aanmeten.’ Wat ga jij nu doen? ‘Hetzelfde werk dat ik al zestien jaar doe: liedjes bouwen. Teksten schrijven, van muziek genieten en optreden. Ik was slechts twee dagen per week werkzaam als docent in het middelbaar onderwijs. Ik maak me nu wel zorgen over de overheid, maar niet te lang want daar ben ik slecht in. ‘Zorgen moet je doen, niet maken’, om Loesje te citeren. Maar zolang ik zelf het overheidskostuumpje draag, kan ik me van het zorgen maken niet distantiëren. ‘We moeten we allemaal maar iets kleins gaan doen, waar we zelf blij van worden. Bij elkaar wordt het vanzelf iets groots waar iedereen blij van wordt. “Koop een ukelele!”, riep Tom Hodgkinson. Misschien het beste advies ooit.’

Zanger, tekstschrijver, componist en multiinstrumentalist ROOD ADEO (Nijmegen, 1970). Albums: Fool’s Tango, Walkin’ On Eggs, Transit Cellophane, Perfect Life en The Beauty Of It All. In zijn 'filmische' muziek vormen cross-overs van jazz, blues, rock, folk en klassiek het decor voor zijn associatieve teksten en warm-ruwe stem. Rood Adeo werkte onder meer met Fay Lovsky, Ernst Daniël Smid, Emanuel Pessanha, Maud Mulder en Frank Boeijen en werkt momenteel aan het nieuwe album Mindful Indifference dat in 2012 verschijnt. ▪

Wim van der Louw interviewde Rood Adeo op 18 november 2010 voor De Gelderlander


Muziekleraar zegt baan op uit onvrede met beleid van nieuw kabinet (volledig interview)