Col Piano E Forte - The History Of The Piano

Page 1

COL PIANO E FORTE SHARON VOS

1


2


COL PIANO E FORTE ‘met hard en zacht’


Col Piano El Forte Copyright Š 2020 Sharvs Studio Auteur: Sharon Vos Vormgeving en layout: Sharon Vos Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar worden gemaakt door middel van druk, fotokopie, geluidsband, elektronisch of op welke wijze dan ook, zonder schriftelijke toestemming van de uitgever.

4


5


6


COL PIANO E FORTE inhoudsopgave Het begin Het monochord Van snaar naar slag De grote ontdekking

8 10 16

De evolutie De piano wordt bekend De square en de upright De piano in tijd

20 24 26

Naar het publiek De pianoindustrie Muzieknotatie De eerste bladmuziek Het verhaal van Bechstein De piano in ijzertijd Het verhaal van Steinway & Sons Wolfgang Amadeus Mozart Ludwig van Beethoven De piano in oorlogstijd

28 32 38 40 44 46 50 54 56

In het nu De piano in moderne tijd Net als toen Nawoord

60 62 64

7


Ergens rond 1709, in een dorpje in Italiё genaamd Florence, bedacht Bartolomeo Cristofori ‘s werelds eerste ‘piano’. Hij gaf het de titel “clavecimbalo col piano e forte”. Voor het eerst in die tijd was er een instrument ontwikkeld dat de vingers de kracht gaf om de hardheid van een klank te bepalen alleen door aanraking.

Een meesteruitvinding …

8


9


Col piano e forte

Het monochord

EEN ONTWERP VAN DE OUDE GRIEKEN OM TOONLADDERS TE CONTROLEREN DAT UITEINDELIJK DE BASIS VAN DE PIANO BLEEK.

De tijd van de oude Grieken. 582 voor Christus. Een onderzoeker, genaamd Pythagoras, deed een uitvinding die het begin werd van de piano. Het monochord, wat Grieks is voor ‘één snaar’. Hij gebruikte het in die tijd om toonladders te meten en te controleren. Een lange houten kast waar in de lengte een snaar over is gespannen. Onder de snaar zit een beweegbare kam. Deze kam kan over de lengte van de klankkast geschoven worden. Op deze manier ontstonden er verschillende klanken als je de kam telkens wat verschoof. Ook werd het gebruikt in de Middeleeuwen bij het muziekonderwijs. Door verdeling van de snaar kon de juiste toonhoogte aangegeven worden waardoor het kon worden nagezongen. Onder de snaar werd een reep perkament gelegd, hierop werden de plaatsen van de tonen geschreven. Als hij de verschuifbare kam zo plaatste dat de snaar in twee gelijke delen werd verdeeld, verkreeg hij het octaaf (de verhouding van 1:2). Schoof hij de kam zo dat de snaar in vijf deeltjes kon worden verdeeld dan verkreeg hij de kwint (de verhouding van 2:3). Bij de verdeling in zeven delen met 3 delen aan de ene zijde en 4 aan de andere leverde dan de kwart op (3:4). Later werd het monochord uitgebreid en zijn er meerdere snaren toegevoegd.

3 4 de verhouding

10

kwint

kwart

octaaf


11


Col piano e forte

Van snaar naar slag

Het monochord wordt langzaam een slaginstrument Van snaar naar slag In de tijd van 582 voor Christus tot de 16e eeuw heeft het monochord veel veranderingen ondergaan. Het begon met het overgaan van een snaar- tot een slaginstrument. De snaren werden er steeds meer en er werd een mechanisme bedacht waardoor bij het drukken op een toets een klank ontstond. De snaar werd getokkeld door middel van een messing plaatje, dat tangent wordt genoemd. Als een toets wordt ingedrukt, slaat de tangent tegen de bovenliggende snaar die in trilling wordt gebracht.

Een type piano uit deze periode is de Dulcimer, de piano zonder toetsenbord. Dit instrument helpt ook om de piano zijn wortels te geven. Het is een handinstrument dat je met beklede hamers slaat. Omdat het in de hand wordt gehouden, kun je je zijn unieke grootte voorstellen in vergelijking met het clavichord, het klavecimbel en de moderne piano’s van vandaag, die vanwege het gewicht en de grootte niet gemakkelijk kunnen worden verplaatst.

Het monochord 582 v. chr.

12

Het clavichord begin 14e eeuw

Het clavecytherium 1460


Het clavechord De piano wordt ook beschouwd als een onderdeel van de klaviersfamilie. De geschiedenis van instrumenten met keyboards gaat ver terug en vindt zijn oorsprong in het orgel, dat luchtstoten door pijpen stuurt om geluid te maken. Ambachtslieden verbeterden het orgel om een ​​instrument te ontwikkelen dat een stap dichter bij de piano lag, het clavichord.

Het klavecimbel Gemaakt in Italië rond 1500. Het instrument verspreidde zich later naar Frankrijk, Duitsland, Vlaanderen en Groot-Brittannië. Varianten hierop zijn de virginal, spinet en het clavicytherium. Wanneer een toets wordt ingedrukt, tokkelt de plectrum dat is bevestigd aan een lange strook hout de snaar waardoor het geluid ontstaat. Dit mechaniek en de uistraling beginnen al veel meer te lijken op die van een piano. Maar het geluid is toch heel anders. Op een klavecimbel is het bijvoorbeeld veel minder goed mogelijk onderscheid te maken tussen zacht of hard spelen. Bovendien is het op een klavecimbel veel minder goed mogelijk “lange” noten te spelen,

Het clavichord verscheen voor het eerst in de 14e eeuw en werd populair tijdens de Renaissance. De naam komt van het Latijnse woord clavis, wat “sleutel” betekent en chorda wat “snaar, betekent. Door op een toets te drukken, zou een koperen staaf, een tangens genaamd, de snaar raken en trillingen veroorzaken die geluid uitzenden over een bereik van vier tot vijf octaven.

De spinet rond 1500

Het klavecimbel rond 1500

13


14


15


When Robinson awakes the warbling strings, And with het heavenly voice responding sings; The winged graces float upon the sound , Bless the sweet airs, and smiling play around. I. Vanderbank Pinx 1723 / I. Faber fec. 1727

16


17


Col piano e forte

De grote ontdekking

De grote ontdekking Het mechanisme

De tijd was rijp voor de volgende stap - een toetsenbord dat componisten tevreden kon stellen, die schreeuwden om een ​​instrument met een breed dynamisch bereik. Het antwoord kwam van Bartolomeo Cristofori. Hij was klavecimbelmaker en bewaarder van muziekinstrumenten aan het Medicihof. Rond het jaar 1700 produceerde hij zijn grote uitvinding, de “gravicembalo col piano e forte”. Deze naam betekend ‘klavecimbel met hard en zacht’. Later werd ingekort naar ‘piano forte’.

grote invloed op de klank had, en een rondere meer zangerige toon opleverde.

Het mechanisme waarbij de snaren niet langer door een plectrum geplukt werden, maar aangeslagen door houten hamertjes. Daardoor kreeg het instrument een rondere klank en zeer belangrijk: dynamiek.De vernieuwing van klavecimbel naar pianoforte was enorm, er was een nieuw type instrument ontwikkeld, dat een totaal andere klank had. De speler kreeg de mogelijkheid om met de kracht van zijn vingers hard en zacht te spelen. Dit zorgde ervoor dat er veel meer gevoel gelegd kon worden in het piano spelen. Aanvankelijk waren de hamertjes met hard leer omspannen, later werd dat vervangen door het zachtere samengeperste vilten hamertje, wat

De klank van een piano ontstaat wanneer een pianist toetsen indrukt, die via een mechanisme de hamers tegen de snaren slaan. Deze hamers bestaan uit een houten steel met daaraan een houten kern die bekleed is met twee lagen vilt, namelijk een laag ondervilt en een laag hamerkopvilt. Door het indrukken van een toets komt de demper los van de snaar, en slaat een met hard vilt beklede hamerkop tegen de snaren. Het trillen van de snaren wordt met een kam overgebracht naar de zangbodem waardoor deze gaat zingen. Als de toets wordt losgelaten, wordt de demper onmiddellijk weer tegen de snaar gedrukt waardoor de toon verstomt.

18

Hij voegde ook iets toe dat het ‘echappement’ wordt genoemd. Dankzij dit ontwerp kon de hamer vrij naar de snaar worden geworpen in het laatste deel van zijn slag, en vervolgens ontsnappen in plaats van tegen de snaar te blijven. Hierdoor kon de snaar vrij trillen. Een andere innovatie was een aparte rail voor de montage van de hamers.


Col piano e forte

Achter de maker

Col piano e forte Achter de maker

Alles dat bekend is over het leven van Cristofori is zijn geboorte- en overlijdensakten, twee testamenten, de rekeningen die hij bij zijn werkgevers heeft ingediend en een enkel interview door Scipione Maffei. Van de laatste zijn zowel de aantekeningen van Maffei als het gepubliceerde tijdschriftartikel bewaard gebleven. Cristofori werd geboren in Padua in de Republiek Venetië. Er is niets bekend over zijn vroege leven. Waarschijnlijk is de belangrijkste gebeurtenis in het leven van Cristofori de eerste waarvan we enig verslag hebben: in 1688, op 33-jarige leeftijd, werd hij gerekruteerd om voor prins Ferdinando de Medici te werken. Ferdinando, een liefhebber en beschermheer van muziek, was de zoon en erfgenaam van Cosimo III, groothertog van Toscane. Ferdinando was op zoek naar een nieuwe technicus om voor zijn vele muziekinstrumenten te zorgen, de vorige zittende was net overleden. Waarschijnlijk zag Fernandino meer in hem dan alleen een technicus en wou hij hem inhuren als uitvinder, want hij moest en zal Cristofori inhuren. Na hem een hoger salaris te geven besloot Cristofori voor hem te werken.

De beschermheer van Cristofori, prins Ferdinando, stierf op 50-jarige leeftijd in 1713. Er zijn aanwijzingen dat Cristofori bleef werken voor het Medicigerechtshof, nog steeds onder leiding van de vader van de prins, Cosimo III. Tijdens het begin van de 18e eeuw nam de welvaart van de Medici-prinsen af, en net als veel andere ambachtslieden die door de Medici in dienst waren, begon Cristofori zijn werk aan anderen te verkopen. De koning van Portugal kocht minstens één van zijn instrumenten. In 1726 werd het enige bekende portret van Cristofori geschilderd. Het portret is tijdens de Tweede Wereldoorlog vernietigd en er zijn alleen foto’s van bewaard gebleven. Cristofori bleef piano’s maken tot het einde van zijn leven, waarbij hij voortdurend verbeteringen aanbracht in zijn uitvinding. In zijn hogere jaren werd hij bijgestaan ​​door Giovanni Ferrini, die zijn eigen indrukwekkende carrière voortzette en de traditie van zijn meester voortzette. De uitvinder stierf op 27 januari 1731 op 75-jarige leeftijd.

19


Col piano e forte

De piano wordt bekend

Betoverd door de klavecimbel met hard en zacht De piano wordt bekend Jaren gingen voorbij voordat de uitvinding van Cristofori openbaar werd gemaakt. In 1709 bezocht een Italiaanse journalist genaamd Scipione Maffei Cristofori en publiceerde twee jaar later tekeningen van het nieuwe ontwerp. Instrumentenbouwer Gottlieb Silbermann zag de tekeningen en bouwde zijn eigen versie van Cristofori’s ontwerp. Zes jaar later werd zijn werk bekritiseerd door niemand minder dan Johann Sebastian Bach. Hij vond de aanslag te zwaar en de hoge tonen klonken te zwak.

20

Dit maakte Silbermann woedend en besloot zijn werk te perfectioneren. Een jaar of tien later mocht hij een paar verbeterde exemplaren aan het Berlijnse Hof leveren. Deze werden gelukkig wel goedgekeurd. Politieke onrust en economische problemen in heel Europa in de jaren 1750 en 60 beperkten de verdere ontwikkeling daar, en veel van de bouwers vertrokken naar Engeland, waar de bouw van toetsinstrumenten een grote vlucht nam.


De Weense & de Engelse Er ontstond een aparte en aparte Engelse actiestijl, die ca. 1766. In de jaren 1780 waren er twee scholen voor pianobouw: de Weense en de Engelse. Maffei’s artikel was inmiddels in verschillende talen vertaald en grote aantallen bouwers begonnen te experimenteren met Cristofori’s actie. De Weense instrumenten zijn lichter, met lichtere gewogen en eenvoudigere mechanismen. Componisten zoals Wolfgang Amadeus Mozart waren betoverd door het Weense “klavecimbel met zacht en luid”, en merkten dat het steeds meer reageert op de wensen van de speler in vergelijking met de precisie die nodig is om traditionele klavecimbels te spelen. In 1777 schreef Mozart zijn vader waarin hij de instrumenten van Johann Andreas Stein prees. Stein krijgt de eer voor het perfectioneren van de Weense actie, ca. 1780-1790. Deze manier van handelen werd gemaakt tot 1905.

Sebastian Erard Gedurende tientallen jaren, van eind 1700 tot begin 1800, bleven instrumentenbouwers in beide scholen de mechanica en de structuren van hun producten verbeteren. Toch had geen enkele innovatie de impact van de uitvinding van Cristofori, totdat een Parijzenaar genaamd Sebastian Erard het ‘dubbele echappement’ of herhalingsmechanisme uitvond. Dit revolutionaire idee, gepatenteerd in 1821, maakte het mogelijk dat een hamer de snaar opnieuw aansloeg voordat de sleutel in zijn oorspronkelijke positie werd teruggebracht, waardoor snelle herhaling mogelijk was. Met de romantische beweging in compositie wensten componisten als Franz Liszt steeds meer de kracht

en zeggingskracht van de piano. Uitbreiding van podia en concertzalen leidde tot grotere en dus luidere orkesten. Instrumentenbouwers in de jaren 1700 en begin 1800 gingen door met Cristofori’s zoektocht naar structurele antwoorden op het probleem van het produceren van meer volume. Snaren werden zwaarder, waardoor er spanning op het frame kwam. Aan de houten balken van de kisten werden ijzeren staven toegevoegd, waardoor de hele constructie sterker en zwaarder werd.

21


22


23


Col piano e forte

De square en de upright

Goedkoop, charmant en compact De piano opnieuw uitgevonden In de tijd die volgde, waarin het muziek maken meestal werd begeleid door klavecimbel, zorgde de komst van de ‘square piano’ voor veel opschudding. Voorbeelden werden voor het eerst opgemerkt in Londen in 1766. Ze werden ontworpen en gemaakt door Johannes Zumpe en verkocht vanuit zijn huis en werkplaats in Princes Street, op de hoek van Hanover Square. Veel klavecimbelspelers waren meteen enthousiast - hun hoge tonen klonken zo charmant in de oren dat ze alleen maar het klavecimbel en het orgel kenden - en deze ‘kleine pianofortes’ waren zo goedkoop! Duidelijke voorbeelden werden verkocht voor slechts £ 18. Een kwart eeuw daarna bestonden klavecimbel en piano-forte naast elkaar, beoordeeld als even nuttige instrumenten, afhankelijk van welke

24

muziek je speelde. Daarnaast zag je in veel huizen beide, vaak in dezelfde kamer, De square piano nam weinig ruimte in beslag en leek in gesloten toestand veel op een bijzettafel. Toen de piano populair werd, werd de ‘upright piano’ geïntroduceerd om te voldoen aan de behoeften van met name middenklasse gezinnen, die een minder omslachtig instrument wilden. Dit bespaarde namelijk ruimte. Het mechanisme werd in 1826 in Londen, Engeland uitgevonden door Robert Wornum. De werking is toch anders dan dat van een vleugel. Er zijn namelijk veren nodig om met dezelfde kracht de snaren aan te slaan met de hamers. Deze piano wordt tot op de dag van vandaag nog steeds gebruikt.


25


Col piano e forte

De piano in tijd

DE PIANO IN TIJD Een chronologische geschiedenis

1731 De maker van de piano forte, Bartolomeo Cristofori, overlijd. begin 14e eeuw Het klavechord (clavichord) wordt uitgevonden.

14e eeuw

rond 1500 De spinet wordt uitgevonden.

15e eeuw

582 v. chr. Het monochord wordt uitgevonden door Pythagoras.

rond 1500 de klavecimbel wordt uitgevonden.

1460 Het clavicytherium wordt uitgevonden.

26

begin 1700 Bartolomeo Cristofori vind de piano forte uit.

16e eeuw

17e eeuw

1655 Bartolomeo Cristofori, de maker van de piano forte, wordt geboren. 1711 Een journalist genaamd Scipione Maffei publiceert tekeningen van de piano forte.


1853 Bechstein wordt opgericht.

1828 Bosendorfer wordt opgericht.

1887 Yamaha Cooperatie wordt opgericht.

1887 Het jaar 2000 markeert het 300ste jaar van pianoproductie

1927 Kawai wordt opgericht.

18e eeuw

1766 Johannes Zumpe vindt de vierkante piano uit. 1885 Een Amerikaanse pianomaker kreeg een patent voor zijn uitvinding van een gietijzeren plaat voor de piano.

19e eeuw

20e eeuw

21e eeuw

1939 Johannes Zumpe vindt de vierkante piano uit.

27


Col piano e forte

De pianoindustrie

Hand- tot productiewerk De piano in de grote industrie De eerste piano’s werden één voor één met de hand gemaakt door ambachtslieden. Hoewel de pianomuziek zich meestal beperkt had tot de adel, werd ze na de Franse Revolutie in 1789 populair bij het grote publiek en nam de vraag naar instrumenten toe. Dit leidde tot de snelle industrialisatie van de pianoproductie.

28

Dit leidde op zijn beurt tot de vraag naar piano’s met een luider volume en een langere houdbaarheid. De snaren werden onder hogere spanning bespannen en er werd een stevig ijzeren frame gebruikt om ze te ondersteunen. De tijd was aangebroken dat individuele piano’s niet meer volledig met de hand gemaakt konden worden.


Yamaha Yamaha is een van de bekendste en grootste pianomerken. Op professionele wijze bouwt Yamaha akoestische instrumenten van compacte studiepiano’s tot grote concertvleugels. Het eerste instrument dat werd geproduceerd was echter geen piano. De oprichter van Yamaha, Torakusu Yamaha werd geboren in 1851 in Japan. Hij had grote interesse in techniek en studeerde voor uurwerkmaker. Hij kwam echter te werken bij een werktuigbouwbedrijf en werd in 1887 toevallig gevraagd om een Amerikaans harmonium, een soort orgeltje, te repareren. Torakusu Yamaha raakte zo gefascineerd door het instrument dat hij besloot er zelf een te

bouwen. Vervolgens richtte hij in 1889 de Yamaha Organ Manufacturing Company op, een bedrijf wat snel groeide in productie en kennis.

Bösendorfer

Bösendorfer is opgericht in 1828 in Vienna, waar het zich nog altijd bevindt. het bedrijf is verantwoordelijk voor enkele van de grootste piano’s die ooit in massaproductie zijn gegaan, Hun concertvleugels zijn meer dan drie meter lang en bestaan uit meer dan acht octaven. In 1872 opende Ludwig Bösendorfer, de zoon van de oprichter van de firma, Ignaz, net als een aantal andere grote

fabrikanten een concertzaal die al snel de belangrijkste Weense locatie werd voor kamermuziek en solorecitals.

Kawai

De op één na grootste pianomaker ter wereld, Kawai werd in 1927 door Kiochi Kawai opgericht. Hij begon zijn carrière als ingenieur en ontwerper van Yamaha-piano’s. Toen Yamaha naar de beurs ging verliet Kawai Yamaha om zijn eigen bedrijf te beginnen. Meer dan 80 jaar lang zijn Kawai en Yamaha de beste Japanse piano-exporteurs gebleven. Kawai introduceerde zijn allereerste vleugelpiano in 1928. In de jaren dertig van de vorige eeuw breidde

het bedrijf zijn activiteiten uit en begon het met de productie van harmonica’s. In 1935 produceerde Kawai maandelijks 75 staande piano’s en 10 vleugels. De Tweede Wereldoorlog stuurde Kawai in de richting van de productie van militaire benodigdheden, en in de jaren 1940 begon Kawai met het maken van meubels en accordeons voor de strijdkrachten. Het muziekprogramma werd opgericht in 1956, en Kawai opende een pianotechniekschool in 1961. Hoewel het bedrijf vele dochterondernemingen heeft, blijft het het meest bekend om zijn innovatie en het ontwerp en de productie van zeer populaire rechtopstaande en vleugelpiano’s over de hele wereld.

29


30


31


Col piano e forte

Muzieknotatie

Hoe klank naar inkt werd gebracht Muzieknotatie

Dat muziek Ăźberhaupt genoteerd wordt, is te danken aan de christelijke kerk. Voor de 9e eeuw werd dit namelijk op gehoor doorgegeven aan iedere volgende generatie. In de achtste eeuw werd er voor het Christendom een manier gevonden om de liederen te noteren. Om het stijgen en dalen van de melodie aan te geven worden er tekens boven de tekst gezet: de zogenaamde ‘neumen’. Maar hoe hoog je precies moet zingen, of hoe laag, dat wordt pas duidelijk als er aan de neumen een lijntje wordt toegevoegd: de notenbalk is geboren. De Gregoriaanse notenbalk vormde zich uiteindelijk tot 4 lijnen. Guido van Arrezo vond een systeem uit dat alle muzieknoten in kaart bracht en dat de relatieve sterkte van noten in een volgorde kon aanduiden. Dit was een grote doorbraak, want vanaf toen kon elke musicus het systeem gebruiken als betrouwbaar kompas. Deze methode werd sol-fa genoemd.

32

Deze naam is afgeleid van de melodie die we allemaal kennen, het do-re-mi. Het enige probleem bij deze methode was dat je niet uit het schrift kon opmaken in welke ritme het gespeeld werd. Deze uitvinding is namelijk te danken aan de componisten Leonin en Perotin. De noten werden via een bepaald patroon in een sectie geplaatst waaruit ze konden duiden wanneer het gespeeld moest worden. Op ongeveer hetzelfde moment verschenen er vierkante notitieblokken die duidelijke locaties voor de verschillende neumes markeerden. Deze notitieblokken brachten melodische informatie over en namen verschillende vormen aan, afhankelijk van de versiering van de vormen. Na nog een aantal veranderingen, zoals de vijfde lijn in de notenbalk, werd het noteren van de noten zo specifiek dat we tegenwoordig een lied precies kunnen naspelen van een papiertje.


de G-sleutel

de F-sleutel

G

A

F

G

B

C

D

E

F

A

G

F

E

D

De lengte van de tijd dat een noot gespeeld moet worden heet de noot duur. Deze word bepaald door het type noot. Een hele noot heeft de langste duur, een halve noot is hier de helft van en een zwart noot de helft van een halve. Een vlaggetje aan de noot halveert de waarde van de noot. ÉÊn vlag is dus een achtste noot en zo verder.

hele noot

4 4

3 4

6 8

3 2

Aan het begin van een notenbalk staan vaak deze twee symbolen, de G en de F sleutels. Deze staan beide voor een bepaalde notenbalk. De G-sleutel begint, vanzelfsprekend, vanaf de G en wordt vaak gespeeld met de rechterhand. De F-sleutel begint vanaf de F en wordt gespeeld met de linkerhand.

halve noot

kwartnoot

achtste noot

zestiende noot

De lijnen op de notenbalk duiden de maten aan. In deze twee notenbalken zie je twee maten. In de eerste maat van de bovenste notenbalk is de maat verdeeld in vier kwart noten, daar staat de 4/4 voor. Het bovenste nummer staat voor het aantal noten van zijn soort en de het onderste voor het soort noot. In dit geval een kwartnoot (1/4e noot). In de tweede maat staan drie kwartnoten in een maat. In de balk hieronder zie je zes achtste noten staan (1/8) daarom staat hier 6/8 voor. En in de laatste maat staat 3/2. Hier zijn drie halve noten (1/2) gebruikt. 33


Col piano e forte

Muzieknotatie

hele rust

halve rust

kwartrust

achtste rust

zestiende rust

hele noot

halve noot

kwartnoot

achtste noot

zestiende noot

Een ‘rust’ is een symbool die stilte in een maat aangeeft. Elk type rust staat voor een duur met een bepaalde noot. Een voorbeeld is de ‘kwartrust’ deze duurt netzo lang als de kwartnoot. Wanneer er een rust in een maat staat speel je in deze tijd dus helemaal niks. Ook een rust kan een vlag hebben. Dit heeft dezelfde betekenis als bij een noot. De vlag staat dus voor dezelfde tijd als de noten met één of meerdere vlaggen.

1

Een halve stap (of “halve toon”) is de afstand van de ene toets op de piano tot de volgende aangrenzende toets. Toets 1 tot toets 2 is een halve stap omdat ze naast elkaar staan. Een halve stap is niet altijd van een witte naar een zwarte toets. Nummer 4 en 5 zitten namelijk ook naast elkaar en is daardoor een halve stap. Een hele stap zijn dus twee halve stappen. Bijvoorbeeld van toets 2 naar 3.

34

2

3

4

5

Cis

Dis

Eis

Fis

Gis

Ais

Bis

Ces

Des

Es

Fes

Ges

As

Bes

Dan hebben we nog de kruizen en de mollen. Om deze toonsoorten aan te geven gebruiken we de symbolen hiernaast. Een kruis geeft aan dat een bepaalde noot een halve toon omhoog moet. Een mol daarentegen geeft aan dat je een halve toon omlaag moet. Wanneer er een mol of een kruis voor een noot staat, verandert de naam van de noot. De C wordt bijvoorbeeld een Cis als er een kruis voor staat en een Ces met een mol ervoor.


heel

A

half B

heel C

Es

heel D

half E

E

F

heel F

half

D

C

Een toonladder is een selectie van bepaalde noten binnen een octaaf. Te beginnen met de majeurtoonladder. Deze is gemaakt doormiddel van de formule die je hier rechts ziet. Het gebruikt stappen van twee hele noten, dan een halve, drie hele noten en eindigt met een stap van een halve noot. Boven zien we de toonladder van C Majeur en onder die van E Majeur. Met deze formule kan je elke toon omzetten in een majeurtoonladder. heel

heel

G

G

G

As

Bes

A

C

half B

D

C

Es

Terwijl er maar één majeurtoonladder is, zijn er wel drie mineurtoonladders. De eerste is de neutrale mineur. Hiervoor wordt de formule hiernaast gebruikt. Zoals je kan zien, heeft de A mineur geen bessen of mollen, en heeft de C mineur er drie.

D

Es

F

G

As

Bes

C

D

Es

F

G

As

B

C

D

Es

F

G

As

B

C

de melodische mineur

C

F

heel

A

de harmonische mineur

C

heel

heel

de neutrale mineur

C

heel

Dan komen we bij de harmonische mineur. Het enige verschil tussen deze twee toonladders is de zevende noot. Wanneer deze met een halve stap verhoogd wordt, heb je een harmonische toonladder in C. En als laatste is er de melodische mineur. Hiervoor moet je de zesde en de zevende noot een halve toon verhogen. Meestal gebruiken componisten de melodische mineur alleen gebruikt bij een oplopende melodie. Een neutrale mineur wordt gebruikt bij aflopende melodiën.

35


Col piano e forte

De eerste bladmuziek

Het oudste pianostuk op bladmuziek De eerste sonate piano Of beter gezegd de twaalf oudste stukken. Met de naam ‘12 Sonate da cimbalo di piano e forte detto volgarmente di martelletti’ is dit het oudste bladmuziek ooit geschreven. Ze zijn gecomponeerd door Lodovico Giustini, een Italiaanse organist, componist en klavecinist uit een lange lijn van ervaren musici die teruggaat tot het begin van de 17e eeuw. Het belangrijkste, in tegenstelling tot het klavecimbel, was dat de piano een breed dynamisch bereik had. Dit opende een wereld van expressieve mogelijkheden.

36

De 12 stukken verkennen deze nieuwe mogelijkheden van de piano met duidelijke markeringen voor forte en piano. Als je kijkt naar het manuscript, zie je dat de ‘nieuwe’ dynamiek van hard en zacht is toegepast op alle stukken. Het oudste stuk piano-bladmuziek ter wereld kan ons dus echt een kijkje geven in wat pianocomponisten dachten dat de piano in staat was te bereiken toen ze voor het eerst werden uitgevonden. Bijna 300 jaar later ontdekken we nog steeds nieuwe manieren om dit prachtige instrument te gebruiken.


37


38


39


Col piano e forte

Het verhaal van Bechstein

„I was simply very fortunate that God stood next to my workbench.“ 40

Carl Bechstein - 1868


De droom van Carl Bechstein Het verhaal van Bechstein De pianofabriek werd in 1853 opgericht door Carl Bechstein in Berlijn, Duitsland, die zijn instrumenten ontwikkelde tijdens de tijd van de 19e eeuwse romantiek. Carl bracht tijd door in Frankrijk en leerde er hun werkmethoden en pianomaken, en nam ook de Engelse ideeën van het pianovakmanschap in zich op. Het was toen, dat hij Frankrijk verliet en in 1853 zijn eigen fabriek startte. Carl Bechstein stierf in 1900 en zijn zonen Johann, Carl en Edwin namen de verantwoordelijkheid op zich om het bedrijf voort te zetten. Toen de zonen stierven, kwam Helene samen met Karl Bechstein, die nu het nu leiden, in bezit van het bedrijf. In 1963 kocht het Amerikaanse bedrijf Baldwin Piano de controle-aandelen en de rest van de aandelen in 1974. Baldwin Piano werd vervolgens in 1986 verkocht aan Karl Scultze. In 1992 werd Bechstein Gruppe-Berlin opgericht als controleur van het bedrijf Bechstein en produceerde ook piano’s voor de pianobedrijven Feurich, W. Hoffman en Zimmerman. De rechten op de naam Fuerich werden vervolgens weer verkocht aan de familie Fuerich, die hun eigen piano’s op de markt brengen, waarbij Bechstein de productie van

Feurich-vleugels voortzette. De piano’s met de naam “C. Bechstein” zijn hun mooiste vleugels. Veel grote componisten speelden op het merk. Zo ook Franz Lisz. Hij speelde op vele merken piano’s, maar de Bechstein was altijd zijn eerste voorkeur en het was het instrument dat hij consequent gebruikte gedurende zijn hele leven. Ook was Bechstein de favoriete piano van Adolf Hitler. Helene Bechstein was erg bevriend met Adolf Hitler en genoot van uitjes, diners en feestjes met Hitler. Ze werd er later van beschuldigd een nazi-medewerker te zijn. Toen de Bechstein-fabriek tijdens de Tweede Wereldoorlog werd verwoest en daarna weer werd opgebouwd, heeft de Bechstein-piano nooit meer zijn oude glorie van voor de Tweede Wereldoorlog teruggevonden, mede door de associatie van Helene Bechstein met Hitler. Na de oorlog kozen veel Bechstein-artiesten voor andere piano’s. Maar de grote pianisten in de wereld van nu hebben altijd beschouwd als de Bechstein piano in de hoogste achting, en hun instrumenten zijn weer opgedoken als een van de mooiste piano’s gebouwd in de wereld vandaag de dag.

41


Col piano e forte

De piano in ijzertijd

Dreaming of the best sound and a superb experience De ijzertijd

In 1825 vond er een grote verandering plaats - een vroege Amerikaanse pianomaker, Alpheus Babcock, kreeg een patent voor zijn uitvinding van een volledige gietijzeren plaat voor een vierkante piano, waardoor de snaarspanning van de houten kist werd weggenomen. Jonas Chickering, die in 1823 zijn pianobedrijf in Boston had geopend, ontwikkelde Babcocks werk verder met een volledig ijzeren frame voor de vleugel. Vanaf dat moment kwamen de innovaties snel en met veel enthousiasme. Gemechaniseerde pianobouw was aan de gang in Engeland

42

en Amerika. Maten en vormen in de vorige eeuw varieerden van kleine, lichte, rechthoekige dozen tot vleugelvormig, vierkant en rechtopstaand. De evolutie van de verbeteringen leidde uiteindelijk tot de vleugels die we vandaag de dag kennen met hun 88 toetsen. Ze omvatten het beste in structurele integriteit en sterkte en produceren de volle, rijke klank waar we nu van genieten. Staande piano’s werden ontwikkeld met vergelijkbare sterkteeigenschappen als reactie op de vraag naar kwaliteitsvolle piano’s die in de gemiddelde woning konden worden geplaatst.


Het perfectioneren

Het bereik van de piano Tot het einde van de 18e eeuw was het standaardbereik, oftewel het kompas, van de piano vijf octaven (61 toetsen). In de jaren na 1800 breidde het kompas zich echter geleidelijk uit. En in het tijdperk van Chopin en Liszt was het gegroeid tot 82 toetsen. Chopin verhuisde op 20-jarige leeftijd van Warschau naar Parijs, en de volgende 19 jaar tot het einde van zijn leven waren zijn favoriete piano’s die van Ignace Pleyel. Liszt gebruikte piano’s van makers als Carl Bechstein en Ludwig Bösendorfer. Hij was de eerste componist die ongebreideld gebruik maakte van het uitgebreide kompas en het toegenomen geluidsvolume.

Rond het midden van de 19e eeuw hadden de principes van het mechanisme van de piano, en de apparaten waaruit het bestaat, een zeker niveau van perfectie bereikt. Daarna zouden de inspanningen en doelen van de pianomakers zich bijna volledig richten op het verbeteren van de kwaliteit. Pianosnaren werden nog dikker met draad gewikkeld, en ook de totale spanning nam toe. Om deze snaren te ondersteunen werden ze nu op een gietijzeren frame geregen. Bovendien werd bij het zoeken naar een heldere, heldere klank de spanning van de snaren tot het uiterste opgevoerd door de methode die werd gebruikt om ze op spanning te brengen. Verder werd het standaard klavierkompas na de Eerste Wereldoorlog 88 toetsen (7¼ octaven). Op deze manier werden de algehele kwaliteit, de aanslag, het kompas en het klankvolume geperfectioneerd om te voldoen aan de eisen van de moderne tijd.

43


Col piano e forte

Het verhaal van Steinway & Sons

Revolutionare pianomakers Het verhaal van Steinway & Sons Het verhaal van Steinway & Sons is begonnen door een revolutionair persoon met de naam Heinrich Engelhard Steinweg. Sinds 1853 staat geen enkele naam voor kwaliteit en elegantie in de muziek zoals Steinway & Sons. Steinway bouwde zijn eerste fortepiano in 1825 en presenteerde deze aan zijn vrouw als huwelijksgeschenk. In de keuken van hun Seesen, Duitsland, innoveerde hij in 1836 zijn ontwerp voor een grote fortepiano (die nu te zien is in het Metropolitan Museum of Art in New York). Geassisteerd door zijn zonen kon Heinrich Engelhard Steinweg maar liefst tien instrumenten per jaar produceren, waarvan hij er veel verkocht aan vooraanstaande personen voor aanzienlijke prijzen. Steinweg gaf zijn bedrijf aan zijn zoon C.F. Theodore Steinweg die besloot in Duitsland te blijven. Zijn leven lang werken voor andere pianobouwers was niet het doel van de familie. De toewijding, het doorzettingsvermogen en het vakmanschap van Henry Engelhard Steinway leidden tot de officiële oprichting van Steinway & Sons op 5 maart 1853. De Steinweg familie’s innovatie, nauwgezette aard en sterke familiebanden waren de basis van het gerenommeerde bedrijf dat het zou worden. Steinway heeft

44

in deze periode rigoureus gestreden tegen andere pianomakers. William Steinway’s dagboek (dat onlangs online is geplaatst) geeft veel industrie ‘gevechten’ aan tegen rivalen zoals Albert Weber en het beroemde Chickering bedrijf. De uitbreiding voor Steinway ging door in deze periode. In het midden van de jaren 1860 verliet C.F. Theodore Steinway zijn bedrijf in Grotrian-Steinweg en verhuisde naar de Verenigde Staten om zich bij het familiebedrijf aan te sluiten. Als ongelooflijk ingenieur en pianodesigner patenteerde hij tientallen innovaties die een enorme impact hadden op niet alleen Steinway & Sons, maar op de pianobranche als geheel. Met een combinatie van zijn ingenieurstalenten en William’s zakelijke geest, begon het bedrijf terrein te winnen op zijn concurrenten. In de periode tussen het einde van de 19e eeuw en het begin van de Tweede Wereldoorlog beleefde Steinway wat velen als hun gouden tijdperk beschouwen. De kwaliteit nam toe en de innovatie heerste. In 1875 opende Steinway de Steinway Hall in Londen om hun wereldwijde bereik te vergroten.


Het succes van de familie was niet zonder tegenslag. In het begin van de jaren 1860 werd de Steinway-familie gedwongen om de rellen van de burgeroorlog opstandelingen te betalen om te voorkomen dat ze de Steinway & Sons-fabriek zouden vernielen. De productie werd in 1932 voor bijna twee jaar opgeschort als gevolg van de grote depressie en opnieuw in april 1942 in opdracht van de regering vanwege de materiÍle rantsoenering in oorlogstijd. Zowel de Hamburgse, Duitse als de New Yorkse Steinway-fabrieken werden tijdens de Tweede Wereldoorlog omgebouwd tot vliegtuigbouwers en Hitler dwong de Hamburgse fabriek om haar eigen houtvoorraad te gebruiken voor geweervoorraden en vliegtuigonderdelen. Bovendien overleefde de fabriek in Hamburg, Duitsland, nauwelijks meerdere bombardementen in de jaren 1940. (Daarom is het moeilijk om documentatie te vinden voor bepaalde Hamburgse Steinway & Sons piano’s uit deze tijd). De kwaliteit schommelde in het midden van de 20e eeuw, waarbij de Teflon controverse een enigszins tumultueuze tijd voor Steinway in deze periode aan het licht bracht.

Na de oprichting van Steinway & Sons beleefde de Steinway-familie meer dan een eeuw van succes voordat het bedrijf in 1972 werd verkocht aan Columbia Broadcasting System (CBS). Henry Z. Steinway was het laatste lid van de Steinway-familie dat als voorzitter van het bedrijf fungeerde. Zijn tijd aan het roer eindigde in 1977 en hij bleef bij het bedrijf in verschillende functies tot aan zijn dood in 2008. Het bedrijf Steinway werd nog twee keer verkocht voordat het in 2013 door Paulson & Co. werd gekocht, waarbij John Paulson zelf ervoor zorgde dat Steinway zowel in naam als in productnaam hier blijft. In het begin van 2016 kondigde Steinway de grootste marketingcampagne in de geschiedenis van het bedrijf aan om nieuwe demografie te bereiken. Dit streven om verder te groeien dan hun traditionele markt toont aan dat de bedrijven bereid zijn om te groeien en verder te gaan in de toekomst. Dit zal helpen om het succes van de naam Steinway voort te zetten. 45


„TO BUILD THE BEST PIANO POSSIBLE” Heinrich Engelhard Steinweg - Steinway & Sons

46


47


Col piano e forte

Wolfgang Amadeus Mozart

Dreaming of the best sound Wolfgang Amadeus Mozart Wolfgangs muzikale talent openbaarde zich op extreem jonge leeftijd. Het jongetje raakte geboeid door de muzieklessen die Leopold aan Nannerl gaf. Op driejarige leeftijd kon hij eenvoudige klavierstukjes in een half uur uit zijn hoofd leren en maatvast spelen. Al snel beheerste muziek zijn leven en konden zelfs kinderspelletjes hem alleen boeien wanneer er muziek aan te pas kwam. Als vierjarige kon hij de muziek spelen die Leopold Nannerl opgaf. Zijn vroegste, erg korte, composities dicteerde hij als vijfjarige aan Leopold. Omdat die dus alleen Leopolds handschrift vertonen, is het onmogelijk uit te maken in hoeverre ze Wolfgangs eigen werk zijn. Mozart schreef zijn eerste symfonie omdat zijn vader ziek in bed lag, hij geen herrie mocht maken op de piano en toch iets te doen wilde hebben. Hij was toen acht, en al een internationale

48

ster. Met zijn eveneens muzikale zusje en vader reisde hij door heel Europa, om op te treden voor koningen en notabelen. De acht maanden die Mozart in Nederland doorbracht, lag hij voornamelijk in bed. De negenjarige en zijn zusje waren alsmaar ziek, en traden uiteindelijk maar weinig op. Zijn hele leven zou hij een wankele gezondheid houden, die hem overigens niet weerhield van een enorme productie. Als concertmeester in Salzburg leidde hij een koor, gaf les, trad zelf op en schreef alsmaar nieuwe gelegenheidswerken. Maar liever wilde hij onafhankelijk zijn, en dat lukte Mozart in Wenen. Daar beleefde hij grote successen met zijn opera’s en ontmoette hij zijn vrouw Constanze, zangeres en nichtje van de componist Carl Maria von Weber.


De grootste kracht van Mozart is misschien wel de breedte van zijn muzikale horizon. Van intense kerkelijke koorwerken tot kluchtig muziektheater: hij drukte er volledig zijn stempel op. Geïnspireerd door Haydn zette hij diens baanbrekende werk op het gebied van strijkkwartetten voort – en de waardering was wederzijds. Zwaktes had hij zeker ook. Zo kon Mozart niet goed met geld omgaan, ook niet toen hij steeds meer kinderen kreeg om voor te zorgen. Zijn leven op te grote voet zorgde ervoor dat hij steeds meer overwerkt raakte. Zelfs op wat zijn laatste ziekbed zou blijken te zijn, aanvaardde hij nog de opdracht voor een requiem. Een werk dat, mede met dank aan de fantasie van schrijver Stendhal, nog altijd met mysteries omgeven is. Wat in elk geval waar is: Mozart repeteerde aan zijn sterfbed met de vocalisten, maar kreeg zijn Requiem niet op de tijd af. Delen ervan zouden worden gezongen op een mis ter nagedachtenis van de slechts 35 jaar geworden componist.

49


50


51


Col piano e forte

Ludwig van Beethoven

Doof maar ook geniaal Ludwig Van Beethoveen Ludwig Van Beethoveen werd in 1770 in Bonn, Duitsland geboren als zoon van een hofmuzikant. Zijn talent voor piano werd al snel gerealiseerd en hij gaf zijn eerste publieke optreden op achtjarige leeftijd. Beethovens vader wilde hem promoten als het volgende wonderkind, een andere Mozart. Niettemin werd Beethoven vanaf 1787 als hofmuzikant in Bonn tewerkgesteld. Gedurende deze tijd studeerde hij kort bij zowel Haydn als Mozart, hoewel het zeker geen bevredigende relatie voor Beethoven. Het blijkt dat gebeurtenissen in Beethovens leven een grote invloed hebben gehad hem schrijven. In 1792 verhuisde Beethoven naar Wenen. Dit is het begin van zijn vroege periode, die ongeveer duurde tot 1800. Gedurende deze tijd maakte Beethoven snel naam als virtuoos pianist. Hij gebruikte zijn capaciteiten aan de piano om in de gunst te komen bij de adel. In feite probeerde hij zelfs zijn eigen nobele wortels op te eisen door per ongeluk de Van (een betekenisloze titel) te veranderen in Von (een adellijke titel). Zijn composities in deze periode bestonden voornamelijk uit werken voor zijn belangrijkste instrament, de piano. Beethoven is een transistorfiguur in de geschiedenis van de westerse muziek.

52

Hij staat algemeen bekend als de vader van de romantiek. Tijdens de eerste periode waren de meeste van zijn composities echter meer klassiek. Maar in 1800 zou Beethoven zijn vriend Krumpholz hebben veranderd en gezegd hebben: “Ik ben niet erg tevreden met het werk dat ik tot nu toe heb gedaan. Vanaf deze dag zal ik een nieuwe weg inslaan.� En eigenlijk deed hij dat. Beethoven verliet de klassieke vormen van de vorige eeuw en ging op zoek naar een meer expressieve (romantische) muzikale stem. Zijn muzikale verbeelding begon groter te worden dan die van de piano. Sommigen zeggen dat deze middenperiode de grootste van Beethoven was. Het was zeker zijn meest productieve. In ongeveer een decennium produceerde Beethoven talloze meesterwerken in elk genre. In 1809 begon zijn muzikale output echter af te nemen, mogelijk in verband met zijn afnemende gezondheid en mentale toestand. Rond 1815 vond de beroemde affaire Immortal Beloved plaats die Beethoven in een diepe depressie achterliet en overweegt zelfmoord te plegen.


De output van Beethoven was grotendeels niks tot 1818. Op dat moment was hij volledig doof en een beetje gek. Ook zijn broer stierf en liet Beethovens enige neef, Karl, onder de hoede van zijn moeder. Nu vond Beethoven dat ze niet geschikt was om Karl groot te brengen, dus begon hij een wrede rechtszaak over de voogdij over het kind. Voor het grootste deel kon hij zijn invloed bij de aristocratie gebruiken om de strijd te winnen. Helaas was Beethoven geen geschikte vader en zijn relatie met Karl was behoorlijk slecht, waardoor hij een paar jaar later tot een zelfmoordpoging ging. Beethoven hield zielsveel van Karl, en de pijn van zijn mislukte pogingen om Karl muziek te leren moet voor Beethoven verschrikkelijk zijn geweest. Er wordt vaak gesuggereerd dat Karl waarschijnlijk een sterke bijdrage leverde aan de late stijl van Beethoven. In de late periode werden de composities van Beethovens grootste werken: de mis in D, de 9e symfonie, de Hammerklavier Sonata en de late strijkkwartetten.

53


Col piano e forte

De piano in oorlogstijd

„A war is a war of ideas and values. It’s not just a war of military might.“ 54

Garik Pedersen


Piano’s vallen uit de lucht De piano in oorlogstijd Wat is de beste manier om het moreel van een soldaat op peil te houden? Dit was een serieuze vraag voor overheidsfunctionarissen tijdens de Tweede Wereldoorlog.De Amerikaanse soldaten maakten de meest traumatische gebeurtenissen van hun leven mee, weg van hun familie en omringd door de verschrikkingen van de oorlog. Ambtenaren concludeerden dat de beste manier om soldaten gelukkig te houden misschien wel de kracht van de muziek was. Dus lieten de Verenigde Staten Steinway piano’s vallen in oorlogsgebieden. Letterlijk. Ze stuurden niet de enorme vleugels waar Steinway vaak om bekend staat. In plaats daarvan moesten ze door het rantsoeneren van grondstoffen de instrumenten met zo weinig mogelijk metaal maken. Een typische rechtopstaande piano heeft tot ongeveer 300 pond metaal in zich, en deze piano’s moesten worden gemaakt met ongeveer 33 pond metaal. Gelukkig wist Steinway iets over het maken van unieke piano’s. Ze bouwden de instrumenten al voordat de piano’s metalen frames hadden, waarvan

de eerste in 1825 werd gepatenteerd. Toen de piano’s eenmaal gebouwd waren, moesten ze naar de verschillende fronten van de wereld. Velen van hen werden gewoon naar de verschillende USO-centra werden gebracht, waar ze werden gebruikt voor sing-a-longs en andere optredens. Andere piano’s hadden meer unieke reizen, zoals de blauwe of grijze staanders die op onderzeeërs gingen. Het idee was, “We kunnen mannen niet zo lang onder de oceaan zetten en ze niet iets te doen geven, anders worden ze gek. Dus we gaan een piano installeren in de onderzeeër”. Het is belangrijk om te onthouden dat het WOII-leger een trekleger was, wat betekent dat musici en pianospelers vaak troepleden waren. Echter hebben ze niet op het geheugen hoeven te vertrouwen toen de piano’s eenmaal waren aangekomen. De piano’s bevatten bladmuziek. En de bladmuziek bevatte lichte klassiekers, het bevatte protestantse hymnen, het bevatte meezingbare vaderlandslievende liederen, en het bevatte populaire liederen.

55


56


Een groep soldaten verzamelt zich tijdens de Tweede Wereldoorlog rond een Steinway-piano. De piano’s waren geschilderd volgens de militaire tak: olijfkleurig voor het leger en blauw of grijs voor de marine. 57


Col piano e forte

De piano in moderne tijd

De piano naar wat het nu geworden is De moderne tijd

Na de Tweede Wereldoorlog bleven economische krachten de vooruitgang van de piano dicteren, zowel qua ontwerp als qua kosten. Toen de ‘buitenwijk’ werd geboren, nam ook de behoefte aan kleine, goedkope instrumenten toe die aan het gemiddelde Amerikaanse huis konden worden toegevoegd. De focus lag op goedkopere instrumenten op hobbyniveau, en producers zoals Baldwin, Mason & Risch, Chickering, Aeolean, Heintzman en vele anderen haastten zich om lichtere en kleinere piano’s te produceren, tegen relatief lage kosten. Net als in de auto-industrie, was het in deze tijd ook dat goedkope import van hogere kwaliteit uit Azië de markt vorm begon te geven en de kwaliteitsverwachtingen tegen lagere prijzen opdreef. Merken als Kawai en Yamaha begonnen de markt te domineren, omdat de reguliere Noord-Amerikaanse producenten eenvoudigweg niet konden concurreren met de benijdenswaardige combinatie van kwaliteit en kosten, waardoor de VS en Canada met een steeds kleiner aantal binnenlandse merken achterbleven.

58

In wezen gebruikten piano’s echter nog steeds dezelfde ontwerpen als in de jaren 1800, waardoor de stilstand van innovatie van bijna 100 jaar werd voortgezet. De komst van computerontwerp en CNC-machines, zoals geïntroduceerd in de pianobusiness, luidde een geheel nieuw tijdperk van verfijning in sommigen zeggen een renaissance - in ontwerp. Terwijl een zekere mate van vallen en opstaan, samen met menselijke intuïtie en zintuigen, voornamelijk verantwoordelijk waren voor de fijnafstemming van het ontwerp van de piano aan het einde van de 19e eeuw, was het nu niet langer nodig om op een dergelijke manier te experimenteren bij het werken met nauwkeurigheden die .001 van een inch. Langzaam maar zeker begonnen veel van de meest bekende fabrikanten hun ontwerpen opnieuw te analyseren met behulp van akoestische modellering, lasermetingen en hogesnelheidscamera’s, en een nieuw soort instrumenten werd geboren. Voor Kawai was het de ‘Shigeru Kawai’. Voor Yamaha was het de ‘S’-serie.


Voor Schimmel, de ‘Conzert’ serie. Voor Mason & Hamlin, een compleet nieuw ontwerp. Dit creëerde ook de mogelijkheid voor producenten van luxe producten met een laag volume om volledig nieuwe schaalontwerpen, velgen en bruggen te creëren en toch een extreem hoge mate van consistentie te bieden, zoals Ravenscroft, Borgato of Stuart & Sons. De industrie is nu sterk geconsolideerd vanwege de krimpende omvang, maar toch zeer gespecialiseerd vanwege het vermogen van nicheproducenten om te overleven van een handvol verkopen met weinig of geen personeel. De grootste kracht die tegenwoordig de status-quo hervormt, is zonder twijfel China. Sinds de VS in het begin van de 20e eeuw heeft het economische pad van één land niet zo’n grote invloed gehad op de richting van de piano-industrie. China produceert en koopt nu meer piano’s en levert meer pianopartijen dan alle andere gecombineerde landen, en het is nu bijna onmogelijk om een ​​instrument in het lage, midden of zelfs hogere middenbereik te kopen dat op de een of andere manier geen gebruik maakt van Chinese productie-efficiëntie . Op enkele uitzonderingen na is de hele piano-industrie nu sterk geïntegreerd met de Chinese economische machine, en in veel opzichten danken sommige van onze meest eerbiedwaardige merken hun voortbestaan ​​aan ‘hybride’ arrangementen tussen bestaande westerse fabrieken, ontwerp en onderdelen, en Chinese vergadering.

59


Col piano e forte

Net als toen

NA MEER DAN 300 JAAR NOG STEEDS HETZELFDE ONTWERP. DE PIANO FORTE BLIJFT EEN UNIEK INSTRUMENT Ondanks de populariteit van digitale instrumenten vandaag, zal de traditionele vleugel altijd zijn plaats hebben. Er is gewoon geen vervanging voor het echte geluid en gevoel van een akoestische piano, hoe dicht digitale modellen ook kunnen komen. Doordat beide opties beschikbaar zijn, is er voor elk soort muzikant wat wils. Van buffetpiano’s, die de vleugel op zijn kant hielden, tot het populaire digitale familielid dat de synthesizer is, er zijn veel updates geweest voor piano’s zoals we die kennen. Maar de waarheid is dat de vleugel opmerkelijk dicht bij de allereerste piano in 1709 is gebleven. Met honderden jaren van populariteit achter de rug, zullen deze piano’s zeker nog jaren meegaan.

60


61


Col piano e forte

Nawoord

„EEN UNIEKE VORMGEVING BIJ EEN UNIEK VERHAAL” Sharon Vos - Auteur & vormgever

Met dit boek wil ik het historische verhaal van de piano weer tot leven brengen. De prachtige geschiedenis van een uniek instrument geschreven & vormgegeven zodat het verhaal volledig tot zijn recht komt.

62


63


64


65


Col Piano El Forte Copyright Š 2020 Sharvs Studio Auteur: Sharon Vos Vormgeving en layout: Sharon Vos Met dank aan: The Piano - Jeremy Siepmann yamaha.com steinway.com bechstein.com wikipedia.nl merriammusic.com culturacollectiva.com The First Fleet Piano - Geoffrey Lancaster michiganradio.org

66


67


Col piano e forte brengt het historische verhaal van de piano weer tot leven. De prachtige geschiedenis van een uniek instrument geschreven & vormgegeven zodat het verhaal volledig tot z캐n recht komt. Van snaren tot de piano die we nu kennen. De maker van de piano en de bekende spelers ervan, maar ook hoe het instrument door de t캐d heen z캐n steentje b캐 heeft gedragen aan de muziek.

68


Millions discover their favorite reads on issuu every month.

Give your content the digital home it deserves. Get it to any device in seconds.