Page 1

AMUSANTWERPEN DE KOEKENSTAD ANDERS GEBRACHT

Dakboeren zijn hip en happening bij PAKT • Het succesverhaal achter cornflakesbar Cereal Heaven • Statie Twee maakt handtassen van restjes • Stadshout geeft Antwerpse stadsbomen een nieuw leven • De vijf favoriete adresjes van interieurstyliste Anne-Catherine Gerets


LOCATIE STATION ANTWERPEN-CENTRAAL BEELD SHANI MAES

2


INHOUD

C U LT U R E E L ANTWERPEN

C R E AT I E F ANTWERPEN

CULINAIR ANTWERPEN

28 60 65

Street art in de stad: alle kleuren van de regenboog Dakboeren zijn hip en happening bij PAKT Vijf cultuurtips van de redactie

MODEBEWUST ANTWERPEN

12 38 66

Creatieveling Eva Verbruggen maakt weven opnieuw hip Stadshout geeft Antwerpse stadsbomen een nieuw leven Kunstenares Montana Engels doet aan speedpainting

6 Het succesverhaal achter cornflakesbar Cereal Heaven 22 Hümm: niet zomaar een hummusbar 33 Aan tafel met Alain Indria: oprichter van Lombardia en GingerLove 41 Drie drankjes van Antwerpse makelij 48 Het geheim achter het Antwerps handje en koekjeswinkel Philip’s Biscuits 72 Koffiekletsen bij Caffènation: de place to be voor specialty coffee

BEKEND ANTWERPEN

18 52 70

Next level vintage shoppen bij Pardaf Statie Twee: modelabel met een missie Jennique Ketura combineert Afrikaanse cultuur met passie voor mode

26 De vijf favorieten van opkomende actrice Anna De Ceulaer 42 De vijf favoriete adresjes van interieurstyliste Anne-Catherine Gerets 56 Op café met De Strangers: een terugblik op de gouden tijd

3


LOCATIE GODEFRIDUSKAAI BEELD SHANI MAES

4


voorwoord Koekenstad, Scheldestad, ’t Stad: er zijn zoveel alternatieve namen voor Antwerpen. De tweede grootste stad van het land kreeg voor ons nog een andere naam: Amusantwerpen. Vooral omdat we bijzondere plekken en interessante mensen leerden kennen tijdens onze zoektocht naar buitengewone verhalen en locaties. Voor ons betekent Antwerpen dan ook veel meer dan de klassiekers zoals het MAS, de toonaangevende mode, het bruisende nachtleven en het Museum Plantin-Moretus. Wij gingen telkens een stapje verder om de achterliggende verhalen te onthullen. In ons magazine vind je verhalen over interessante concepten, alternatieve adresjes en Antwerpenaren met een missie. Verwacht je dus aan minder bekende en vaste waarden van de stad. Denk maar aan creatieve talenten en

een walhalla aan street art tot gerecycleerde stadsbomen en kleding. Je kan het zo gek niet bedenken of Antwerpen heeft het. Wij willen duidelijk maken dat er altijd iets te beleven valt in de Koekenstad. Wij maakten dit magazine voor jongeren die Antwerpen net zoals ons ook op een hele andere manier willen leren kennen. Jongeren die nieuwsgierig zijn naar wat de stad allemaal te bieden heeft. Met Amusantwerpen hopen we onze lezers op pad te sturen en zich te laten inspireren door al het mooie dat Antwerpen te bieden heeft. Onze liefde voor de stad was al groot en groeide nog meer. Wij leerden een andere kant van Antwerpen kennen en raakten geĂŻnspireerd. Hopelijk jij ook. Dan is onze missie geslaagd.

Veel leesplezier, Shani Maes en Florence Wijnen

5


1 • Met hun corflakesbar willen Maarten en Sara een echte cornflakeshemel creëren. 2 • Klanten kunnen kiezen uit verschillende soorten ontbijtgranen afkomstig uit diverse landen.

6


Antwerpen verwelkomde in november vorig jaar de allereerste cornflakesbar van het land. Ondernemers Sara Lievers en Maarten Van Minnebruggen kwamen op het idee toen ze op een gelijkaardig concept stuitten in Lissabon. Met keuze uit meer dan 100 soorten cornflakes waan je je in Cereal Heaven letterlijk in de cornflakeshemel.

CULINAIRE CORNFLAKES fgelopen juli maakte het koppel een reis naar Lissabon die hun leven veranderde. Toen ze door de authentieke straatjes dwaalden, kwamen ze terecht bij Pop Cereal Cafe. ‘We vonden het een tof concept en waren meteen heel enthousiast. Omdat we al enige culinaire ervaring hebben door het uitbaten van onze foodtruck, leek het ons leuk om de trend ook in België op de kaart te zetten’, zegt Sara.

A

Van idee tot opening Sara en Maarten werden geboren in de jaren 80 en zijn dus grootgebracht met cornflakes als ontbijt. Over de naam van hun zaak moesten ze niet lang nadenken. ‘Toen we in de Portugese cornflakesbar waren, waande ik me in een echte cornflakeshemel. We vonden het wel leuker klinken in het Engels, vandaar de naam Cereal Heaven.’

7


'Bij ons kan je letterlijk ontbijt op bed eten'

Bij hun thuiskomst gingen Sara en Maarten meteen op zoek naar een geschikt pand voor hun cornflakesbar. ‘Onze keuze voor Antwerpen was evident. De stad is hip en levendig. We willen de toeristen ook aanspreken, dus zitten we hier ideaal gelegen aan de Vlasmarkt in het historisch centrum.’ Op 1 november opende België haar eerste cornflakesbar de deuren.

Honderd soorten cornflakes Bij Cereal Heaven heb je keuze uit meer dan honderd soorten cornflakes. De klant kiest uit één van de drie formaten kommen. Nadien kiest hij drie soorten cornflakes en twee toppings. ‘Ons assortiment aan cornflakes is uiteraard uitgebreider dan in de supermarkt. Ongeveer 70 procent komt uit het buitenland. Deze ontbijtgranen worden steeds populairder bij de klanten dan de Belgische soorten.’ Toch promoten Sara en Maarten nog altijd de cornflakes uit eigen land want volgens hen zijn Belgen nog altijd voorstander van de gezonde variant. ‘Buitenlanders willen vaak hun ontbijt zo gek, zo kleurrijk en zo zoet mogelijk. We hebben cornflakes af-

komstig uit Amerika, Engeland en zelfs Australië. Onze populairste soort is ongetwijfeld die met Oreo-smaak.’

Melk met smaakje Kers op de taart is het ruime aanbod aan melk dat Cereal Heaven biedt. Ook hiervoor haalde het koppel inspiratie bij de Portugese cornflakesbar. ‘Bij het kommetje cornflakes krijgen klanten een flesje melk. Als ze dat wensen, kan die ook een smaakje bevatten.’ De verschillende soorten melk worden gemaakt met siropen. Zo is er keuze uit melk met een vleugje banaan, speculoos of zelfs munt. Op de kaart staan ook een aantal menuutjes. ‘Die hebben we zelf samengesteld voor als een klant niet weet wat te kiezen. De ontbijtgranen passen heel goed bij elkaar. Ook daar hebben we de melk een smaakje gegeven zodat alles goed samengaat.’ Er zijn samengestelde formules met onder andere chocolade-, kaneel- of nootjessmaak. Voor de liefhebbers van een gezond ontbijt is er ook een menu met cornflakes, vers fruit en yoghurt verkrijgbaar.

8 Sara en Maarten willen hun cliënten terugbrengen naar de jaren 80.

'Het kunstwerk aan de muur stelt Het Laatste Avondmaal voor', zegt Sara.


Sara Lievers 40 jaar Afkomstig uit Brecht Studies: humane wetenschappen

Flashback naar de jaren 80

Uniek in België

Inspiratie voor de inrichting van de zaak haalden Sara en Maarten uit hun eigen jeugd. ‘Omdat cornflakes ook in de jaren 80 populair waren, wilden we het interieur linken aan die periode. Zo staat er op elke tafel een Rubikskubus en vind je overal cassettebandjes terug. Op de tv spelen oude reclamespotjes van cornflakes af.’

Cereal Heaven is ook bij bekend Vlaanderen erg populair. ‘In februari kwam mediafiguur Sean D’Hondt langs samen met K1D, een Belgische rapper van Senegalese afkomst. Er werd een filmpje gemaakt over K1D en zijn liefde voor cornflakes voor de nieuwe webserie ‘Cereals’. Heel leuk dat ze ons een bezoekje brachten.’

In de cornflakesbar staat ook een stapelbed. Dat was een bewuste keuze van Sara en Maarten. ‘Het idee daarachter is dat je ook letterlijk ontbijt op bed kunt eten. Je kan plaatsnemen onderaan, maar ook op de bovenste verdieping kan je genieten van een kommetje cornflakes’, licht Sara toe.

‘We krijgen veel toeristen over de vloer, en ook gezinnen met kinderen en veel studenten.’ Het publiek is heel uiteenlopend. ‘We willen vooral jongeren aanspreken en ons niet alleen fixeren op gezinnen met kinderen. We mikken voornamelijk op de jeugd.’ Iedereen die graag cornflakes eet is welkom bij Cereal Heaven. ‘We zijn de enige cornflakesbar van het land en het is zo’n toffe manier van cornflakes eten. Je geniet van ontbijtgranen op een culinaire manier. Hoe zotter, hoe liever.’

Het kunstwerk op de muur is een werk van grafittiartist LinksOne. ‘We hebben het ontwerp volledig zelf bedacht. Mensen zien het niet meteen, maar het stelt eigenlijk Het Laatste Avondmaal voor. Vandaar de link met Cereal Heaven, omdat het een godsdienstig tafereel is.’

INFO WWW.CEREALHEAVEN.COM WOORD FLORENCE WIJNEN BEELD SHANI MAES

4 jaar zaakvoerder van wafelfoodtruck Ons Lucy Sinds november 2017 uitbater van Cereal Heaven

Maarten Van Minnebruggen 37 jaar Afkomstig uit Brecht Studies: grafisch ontwerp 4 jaar zaakvoerder van wafelfoodtruck Ons Lucy Sinds november 2017 uitbater van Cereal Heaven

9 Ongeveer 70 procent van de soorten cornflakes is afkomstig uit het buitenland.

Het koppel richt zich op het jonge publiek, maar gezinnen zijn zeker ook welkom.


#THISIS ANTWERP

Wat vind je zo leuk aan st. vincents? ‘Ik ben hier toevallig terechtgekomen. Ik wou het dichtstbijzijnde cafeetje uittesten en dat was dit. Vanaf het eerste moment was ik verkocht. De tijd passeert hier ontzettend snel als ik hier zit. Bovendien is alles vers gemaakt en dat apprecieer ik enorm.’ Wat is je favoriete ontbijtplek? ‘Zonder twijfel Tinsel op de Vlaamsekaai. Ze serveren speciale gerechtjes die je thuis niet zo snel namaakt. De menukaart verandert elk seizoen wat zorgt voor veel variatie. De havermout is mijn favoriet.’ Waar kom je tot rust? ‘Als ik ergens in een koffiebar werk met mijn laptop word ik rustig. Ook in de tram of trein of zelfs op de fiets. Ik hoef niet per se naar een park om tot rust te komen.’

Jeanne Van Craenenbroeck (21) studeert Audiovisuele Kunsten aan het RITCS in Brussel. Op Instagram deelt ze vaak sfeerbeelden van leuke adresjes en eettentjes in Antwerpen, waar ze woont.

Van waar komt je Instagramnaam lafaimfatale? ‘Het is mijn blognaam. Vroeger schreef ik veel over eten en daarom koos ik voor “la faim fatale” oftewel “de fatale honger”. Ik ben half Waals dus vandaar het Frans. Nu schrijf ik ook over andere dingen dan eten en zie ik het als de honger naar meer... naar de wereld, kennis, mode en reizen.’ Gebruik je vaak dezelfde filters op je foto’s? ‘Foto’s van mezelf maak ik meestal in zwart-wit, omdat dat er beter uitziet. (lacht) Voor andere foto’s gebruik ik vaak dezelfde filter. Zo probeer ik wel een rode draad in mijn feed te stoppen.’ Welke drie woorden typeren Antwerpen voor jou? ‘Thuis. Gezellig. Divers.’

Wat is je lievelingsplekje in de stad? ‘De Kammenstraat, waar ik woon met mijn vriend. Je wandelt buiten, het leeft er. Je zit dichtbij het Stadspark. Alles is heel dichtbij. Ik zit hier op mijn plaats.’ Nooit meer pizza of nooit meer frietjes? ‘Ik hou te veel van Italiaanse keuken dus dan laat ik frietjes vallen. Mijn favoriete pizzeria is trouwens Bellini op het Tramplein.’ Wat zou je eten als laatste avondmaal? ‘Ik zou gaan voor rijst met een stoofpotje en gebakken bananen. Omdat dat iets is wat ik niet zelf kan maken.’  WOORD FLORENCE WIJNEN BEELD SHANI MAES & JEANNE VAN CRAENENBROECK


lafaimfatale • 1.029 volgers

#visitantwerp #vierkantwerpen

#stvincents #koffiepauze

#christmasshopping #winter

#workworkwork #antwerp

#sunday #witzlipoetzli

#familytime #barbel

#saturday #vogeltjesmarkt

#foodshopping #sunnysunday

#antwerp #happy

#chailattĂŠ #meir

11


WEVEN OUBOLLIG? NO WAY!

EVA VERBRUGGEN Creatieve duizendpoot, zo noemt Eva Verbruggen (47) zichzelf. Ze groeide op in Borgerhout en heeft er nu haar eigen atelier en creatieve werkruimte, Het Atelier van Eva V. Hier geeft ze workshops en maakt ze handwerk op maat.


particulieren wat een leuke afwisseling is, want workshops zijn in het weekend maar overdag heb ik nog veel tijd over.’ Voor bedrijven maakt Eva vooral textielstukken. ‘Ik werk vaak samen met magazines als Libelle en Nest. Maar daarnaast maakte ik ook al een bustier voor een kostuum van de opera. Mijn werk is dus heel gevarieerd.' Ze lijkt ook te weten waarom weven en ander handwerk opnieuw populair zijn. ‘Het bohemien aspect is er terug: dingen zelf maken. Dat leeft volop en het oubollige is er ook af. Vroeger waren wandtapijten bruin en oranje, terwijl ze nu hip in frisse kleurtjes te verkrijgen zijn die in bijna elk interieur passen.’

Mottige schimmel Wanneer ik het atelier van Eva binnenwandel, vallen de spiegels met de roze geborduurde rand meteen op. Stiekem krijg je zin om er zelf aan te beginnen. Frisse kleuren springen in het oog. Wie dacht dat weven of borduren oubollig was, ziet hier het tegendeel. Oorspronkelijk studeerde Eva af als leerkracht in het basisonderwijs. ‘Uiteindelijk heb ik mijn job opgezegd om zelfstandig te werken als visual merchandiser. Nadien ben ik officieel begonnen met Het Atelier van Eva V.’ Niet alleen Eva zelf geeft er workshops, maar ook anderen komen er uitleg geven. ‘Door andere creatievelingen uit te nodigen die iets kunnen dat ik zelf niet kan, heb ik de mogelijkheid om mijn aanbod uit te breiden’, zegt Eva. Zelf doet ze vooral

14

aan weven, borduren, macramé, tapijtknopen en punch needle. ‘Dus eigenlijk bijna alles met draad en wol.’

Fris en creatief Hoewel ze gelukkig is met haar eigen atelier, was het nooit haar droom om er een te hebben. ‘Het is eerder een samenloop van omstandigheden. Doordat mijn job als leerkracht wegviel en ik geen zin had om opnieuw in het onderwijs te belanden, begon ik workshops te geven. Ideaal want hierin kon ik mijn creativiteit de vrije loop laten en kwam het lesgeven ook een beetje terug.’ Toch is ze blij dat ze daarbuiten nog aanvragen binnenkrijgt. ‘Ik maak ook nog creaties voor bedrijven en

Eva houdt ervan om haar kennis door te geven aan anderen. ‘Ik heb mezelf veel aangeleerd en ik haal er echt voldoening uit als ik het kan doorgeven aan anderen. Ik houd er ook van om het aan te leren aan mensen die totaal niet handig zijn of er geen voorkennis van hebben.’ Het meest trots is ze op de creaties die anderen maken. ‘Vaak schrikken ze van zichzelf dat ze zoiets kunnen en dat is geweldig. Als ik naar mijn eigen werk kijk, ben ik het meest fier op mijn borduurwerken omdat het heel arbeidsintensief is en er ontzettend veel tijd inkruipt. Als iemand zo'n creatie dan van mij koopt, voel je dat mensen het appreciëren.’ Waarom ze net zo gek is handwerk vindt ze moeilijk te verklaren. ‘Ik weet het niet echt. Ik denk vooral dat het me


veel rust geeft wanneer ik iets kan creëren met mijn handen. Ik haal er altijd plezier uit.’ Qua inspiratie haalt ze veel ideeën van Pinterest of uit interieurmagazines. ‘Daarnaast is de natuur de beste plek voor het ontdekken van kleurencombinaties. Dat is gewoon fantastisch. De mottigste schimmel of paddenstoel is voor mij een bron van inspiratie.’

Zonder geitenwollensokken ‘Workshops geven klinkt heel romantisch, maar er zit veel meer achter dan je denkt. Je moet alles organiseren, reclamemaken, jezelf verkopen, voorbeelden maken, bestuderen hoe je het gaat maken en nadenken over hoe je het gaan aanbrengen bij de deelnemers.’ Meestal komt er wel voldoende volk op af. ‘Ik beperk het aantal inschrijvingen wel tot maximaal twaalf personen per workshop afhankelijk van wat we aanleren. Een workshop duurt gemiddeld drie uur waarvoor je gemiddeld een startbedrag van 50 euro voor neertelt. Dat bepaalt volgens Eva ook een deel het publiek dat ze aantrekt. ‘Mijn publiek is meestal tussen de 20 en 30 jaar, vooral jonge moeders die even tijd willen maken voor zichzelf komen langs. Het is een beetje me time en mindfulness zonder het geitenwollensokkengevoel.’ (lacht)

kinderen. ‘Ik heb al heel mijn leven lesgegeven aan kinderen en dat is een hele andere dynamiek. Met volwassenen kun je echt babbelen en dat is een ander verhaal bij kinderen. Daar ben je altijd voor een stuk aan het lesgeven.’

'Ik haal er echt voldoening uit als ik mijn creatieve kennis kan doorgeven aan anderen'

Verwen jezelf Eva raadt handwerk echt aan. ‘Je maakt tijd voor jezelf op die manier en je leert ineens iets bij. Verwen jezelf eens door zoiets te doen. Natuurlijk niet als je er zenuwachtig van wordt, maar als je het plezant vindt, doen!’ Verder is ze op zoek naar leuke samenwerkingen. ‘Ik ben nog op zoek naar mensen die workshops geven over dingen die ik zelf nog niet kan. Zo komt er binnenkort iemand sandalen maken en dat is weer eens totaal iets anders.’ Daarnaast hoopt ze ook vaker samen te werken met kunstenaars of grafische ontwerpers. ‘Een reclameaffiche borduren zou zalig zijn.’ INFO WWW.HETATELIERVANEVAV.BE WOORD & BEELD SHANI MAES

‘Volgens mij zijn er langer hoe meer mensen die er behoefte aan hebben.’ Ze geeft bewust geen workshops aan

15


Ge ligd in de boveste schuif ik zie je graag, jij bent mijn favoriet

16


LOCATIE BATAVIASTRAAT BEELD SHANI MAES

17


18


Tweedehandskleding met een twist Charlotte Vrydaghs (25) is sinds zes jaar storemanager van Pardaf, de grootste tweedehandswinkel van Antwerpen. ‘Ik ben de derde generatie die de winkel openhoudt. Ik wilde altijd zijn zoals mijn mama, dus ik heb echt mijn droom waargemaakt.’

Hoe is de winkel ontstaan? '45 jaar geleden opende mijn tante een klein winkeltje aan de Melkmarkt in Antwerpen. Oorspronkelijk verkocht ze alleen maar zelfgemaakte poppen, maar daar was niet echt een markt voor. Ze had ook wel interesse in tweedehandsspullen en antiek, dus besloot ze ook dat te verkopen. Het begon met één rekje kleding, maar toen ze zag dat het aansloeg bij de klanten, is ze zich meer gaan focussen op de kleding en is de antiek er stilaan uitgefilterd. Nu is de winkel al 37 jaar gevestigd in het huidige pand in de Gemeentestraat.' Hoe werkt het concept van Pardaf? 'Je kan kleding binnenbrengen onder enkele voorwaarden: ze mag niet ouder zijn dan twee jaar en het moet merkkledij zijn. Kleding van grote ketens zoals C&A en JBC vermijden we, omdat die op zich al heel betaalbaar zijn. Als we de kleding wel aanvaarden, zetten we er een prijs op en blijft het twee maanden in de winkel hangen. Als het in die periode verkocht raakt, dan krijgt de eigenaar 40 procent van de verkoopprijs. Als het in de winkel blijft liggen, kan de klant het opnieuw komen ophalen.'

Wat als de klanten de kleding niet komen ophalen? 'Dan schenken we het weg aan VZW Moeders voor Moeders. Dat is een goed doel waarmee we al jaren samenwerken. Ze verdelen materiaal en voeding aan gezinnen met jonge kinderen die het financieel moeilijk hebben. Wekelijks halen ze kleding bij ons op. We kiezen voor hen omdat we weten dat de kledij zeker goed terechtkomt. We kennen de organisatie ook al jaren en vertrouwen erop.' Wat onderscheidt Pardaf van andere tweedehandswinkels? 'We zijn de eerste in de Benelux, bestaan al 45 jaar en zijn een familiebedrijf. Dat is nog altijd iets anders dan een keten. We selecteren ook elk stuk persoonlijk zodat we perfect weten wat er in de winkel ligt. We controleren dat alles proper, gewassen en gestreken is. Er zijn andere winkels waar ze dat zelfs niet of minder streng controleren. Ook qua namaak kijken we alles zorgvuldig na. De winkel telt vier verdiepingen waardoor we dames-, heren- en kinderkleding kunnen aanbieden. Kinderkleding vind je niet zo snel tweedehands omdat dat ook kleinere prijzen zijn. Dus dat vind ik wel een voordeel.'

Hoe bepalen jullie de prijs van een kledingstuk in Pardaf? 'In het algemeen prijzen we de helft of een derde van de originele prijs. Verder hangt het af van het merk, de kwaliteit, het materiaal en de populariteit van het stuk. Je kan bij ons dingen vinden van 6 tot 600 euro. Alle leeftijden zijn hier welkom. Het goedkoopste dat hier tussen de rekken hangt, zal een basic T-shirtje zijn en het duurste item op dit moment een leren jas van Philipp Plein van 600 euro.'

19


Op elke verdieping van Pardaf vind je andere soorten kleding.

'Door tweedehandskleding te kopen ga je op een slimme en bewuste manier om met geld'

Af en toe tikt Charlotte zelf een uniek tweedehandskledingstuk op de kop in Pardaf.

Wat is je beste tweedehandsvondst ooit? 'Een vintage Chanel die ik hier in de winkel gekocht heb. Normaal nemen we nooit vintage aan, maar als het echt bijzondere stukken zijn, maken we graag een uitzondering. Zo hebben we ook eens een oude Louis Vuitton-koffer binnengekregen en die namen we ook aan omdat we weten dat zoiets goed verkoopt. Maar met de rok van de bomma die je nog vond op je zolder, hoef je niet af te komen natuurlijk.' Waarom blijft tweedehands volgens jou zo populair? 'Meer en meer mensen worden er warm voor gemaakt. Het is slim om ermee bezig te zijn als koper en verkoper. Anders is het gewoon zonde dat je het in een container gaat steken, terwijl je er nu nog iets voor kan terugkrijgen. Ik noem het een slimme manier om bewust met geld om te gaan.'

20

Hoop je de winkel later ook door te geven aan de volgende generatie? 'Ik hoop ergens wel dat als ik een kindje krijg dat ervoor geĂŻnteresseerd zal zijn, maar ik zal dat nooit pushen. Mijn zus bijvoorbeeld heeft zich er nooit voor geĂŻnteresseerd. Dat heeft ook te maken met karakter. Maar als mijn zoon of dochter er een toekomst inziet, zal ik hem of haar zeker steunen en mijn best doen om ze er een gelukkige weg in te laten vinden.' INFO WWW.PARDAF.BE WOORD & BEELD SHANI MAES


PENDELAAR IN BEELD

Deborah d'amico en haar zes zintuigen

23 jaar • management assistant bij byAnouk Traject • Antwerpen-Centraal - Genk Instagram • @damico.deborah WO O R D & B E E L D F LO R E N C E W I J N E N • I C O O N TJ E S F L AT I C O N

‘Mijn beste vrienden weten dat ik online shopverslaafd ben maar ik kan enorm genieten van mooie winkels. Ik shop heel graag in fysieke winkels, maar niet tijdens de solden. Ik kan er niet tegen als alles op een hoop ligt. Geef mij maar een mooi opgeruimde winkel in plaats van grote ketens waar je niet weet waar kijken. Ik zie graag mooie dingen en kan er echt van genieten.’

‘Lavendel ruik ik absoluut niet graag, net zoals de geur van afgelopen festivalweides. Verschrikkelijk vind ik dat. Ik vind het wel zalig als ik over straat wandel en er etensgeur uit een schoorsteen komt. Zat ik maar bij die mensen aan tafel, denk ik dan. (lacht) Dan krijg ik ook instant honger. Ik drink heel graag gin en kies dan meestal voor florale geuren. Heerlijk.’

‘Ik luister alle soorten muziek. Momenteel veel naar Vlaamse toppers zoals Oscar and the Wolf en Warhola. Op Werchter en Pukkelpop kan ik me elke dag vermaken want de line-ups stellen mij nooit teleur. Het beste concert dat ik al bijwoonde is dat van Justin Timberlake twee jaar geleden in het Sportpaleis. Die kerel kan dansen, zingen, kortom alles te gelijk. Magnifiek.’

‘Ik geef heel graag geld uit aan eten. Vrienden snappen dat soms niet. Ik geniet ervan als ik superlekker kan tafelen en heb veel respect voor koks. Als er werk ingestoken is apprecieer ik dat enorm dus betaal ik er graag wat voor. ’s Nachts mogen ze mij absoluut wakker maken voor een portie chicken nuggets van de McDonald’s met zoetzure saus. Mijn guilty pleasure? Zonder twijfel sushi!’

‘Een gekke eigenschap van mij is dat ik ervan houd om Ikea-dingen in elkaar te steken. Veel mensen hebben er een hekel aan maar ik vind dat geweldig om te doen. Als mijn vrienden verhuizen sta ik op de eerste rij om hen te helpen. Ik vond het bijvoorbeeld superleuk om mijn eigen dressing in elkaar te steken, ook al komt er veel bij kijken.’

‘Ik kan mensen goed aanvoelen en ook wat ze denken. Als ik met iemand babbel, merk ik meteen hoe die zich voelen of hoe ze tegenover een punt staan. Ik kan er goed op inspelen. Als iemand niet akkoord gaat merk ik dat ook al snel. Daarnaast geloof ik heel sterk in de uitspraak karma is a bitch. Ik denk echt dat dat bestaat.’


(H)EERLIJKE

HOTSPOT Single dish restaurants zijn niet meer weg te denken uit de horeca. Frederik Vercammen stampte samen met zijn vriendin Frances Van Assche Hümm uit de grond. Een lunchbar op het Antwerpse Zuid die focust op hummus. Een walhalla waar Azië, het Midden-Oosten en Europese keukens elkaar ontmoeten.

rederik en Frances ontmoetten elkaar een jaar geleden voor het eerst in de Cambodjaanse hoofdstad Phnom Pen toen ze allebei Frances’ broer gingen bezoeken die er op reis was. ‘Haar broer was onze gemeenschappelijke spil, want voordien kende ik Frances nog niet. Het is misschien cliché, maar het was echt liefde op het eerste gezicht.’

F

Liefde voor hummus In Azië ontdekten Frederik en Frances hun gezamenlijke passie. Ze wilden graag een zaak opstarten met een eigentijds en internationaal karakter.

‘Ik was kok toen ik vertrok naar het buitenland en was eigenlijk van plan om niet meer terug te keren naar België.’ Frederik volgde zijn hart en kwam speciaal voor Frances terug naar België. ‘Ik moest een job zoeken maar had absoluut geen zin meer om voor iemand anders te koken, dus dachten we samen na over een concept. We wilden een horecazaak oprichten die nog niet bestond en zo kwamen we bij hummus uit.’ De puree gemaakt van kikkererwten was een van hun lievelingsgerechten. ‘Er volgde een creatief proces waarbij we brainstormden over hoe we daar een zaak rond konden bouwen en dat is gelukt.’


1

Superhip imago Er zijn een aantal dingen die het koppel inspireerden om een hummusbar op te richten. ‘In Melbourne werkte ik in Chin Chin, een Aziatisch fusion restaurant dat street food maakt op een hele hippe manier. Mensen staan er twee uur aan te schuiven, ook al kost het eten veel geld. De populariteit was immens en dat vond ik waanzinnig.’ Toen Frederik in Brussel woonde, was er om de hoek een broodjeszaak. Ze verkochten belegde broodjes met verschillende soorten warme groenten. ‘De zaak was niet mooi ingericht en werd uitgebaat door een Brussels koppel. Gegarandeerd stond er elke dag een rij tot buiten te wachten op hun broodje.’

mus nooit kan evenaren. De kikkererwtenpuree heeft de beste structuur als hij vers is.’

Speciale dranken Op de drankkaart staan speciale bieren, natuurwijnen en biosiropen. Het koppel maakte deze keuze heel bewust. ‘De bieren die we serveren zijn allemaal Belgisch. We hebben ze geproefd en vergeleken zodat ze perfect matchen met de gerechten.’ In de lunchbar kan je ook terecht voor een glas natuurwijn van leverancier Roeland Fort. ‘Aan deze wijnsoort zijn weinig tot geen chemische stoffen toegevoegd. Hierdoor is elke druivenoogst anders. De geur is intens en heel uniek. De wijn zelf is troebeler en heeft een fruitige nasmaak.’

Achterafgezien zijn dat de twee zaken die me geïnspireerd hebben. ‘Hummus heeft momenteel Ook de zoetebekken 'Verse hummus kan een hip imago, maar kunnen hier genieten toch denken velen van een lekker drankje. je nooit evenaren' dat het iets is voor ‘Onze siropen komen vegetariërs. Met van de Antwerpse Hümm wil ik graag Siroperie Seniow, uithet tegendeel bewijzen. In West-Eugebaat door Anna Seniow.’ Ze werkt uitropa is het veel te weinig aanwezig, sluitend met biologische en organische elders in de wereld zie je het meer. Er producten. Dat strookt volgens Frederik zijn zoveel mogelijkheden met hummus perfect met het concept van Hümm. en je kan er bovendien zoveel varianten ‘Ze maakt heerlijke siropen waar je ice van maken.’ tea mee kunt maken. De combinaties zijn ook vernieuwend. Denk maar aan framboos-lavendel of kweepeer-peer.’

2

3

Geheim recept

‘Het duurde ongeveer een maand of twee om de perfecte hummus te maken. Het neemt best wel wat tijd in beslag, want je moet er een dag op voorhand mee beginnen om het goed te doen.’ Volgens Frederik moet je gedroogde kikkererwten zeker acht tot twaalf uur laten weken in een waterbad. Nadien worden ze gereinigd en gekookt. ‘We hebben heel lang geëxperimenteerd met het kookvocht en de kooktijd. Het lijkt heel simpel maar online vind je zoveel instructies dat je het best gewoon zelf probeert.’ Belangrijk is dat je weet welke structuur je wilt bekomen. ‘We hebben geleerd dat je verse hum-

Bewust minder vlees Bij Hümm ligt de focus niet alleen op hummus, want ook andere ingrediënten spelen er een belangrijke hoofdrol. ‘We zijn er ons van bewust dat we veel vlees eten en dat we dit vaak ook op een verkeerde manier consumeren. Vlees is zo makkelijk te verkrijgen maar mensen staan er gewoon niet bij stil.’ Toch beseffen Frederik en Frances dat ze het nog niet van het menu kan schrappen. ‘Bijna alles is vegetarisch verkrijgbaar. Er staat wel altijd een kip-, vlees-, of visgerecht op de kaart. We willen dit graag zo houden.’ Zo willen hun steentje bijdragen door maar één

1 • Voor het interieur liet Frederik zich inspireren door restaurants in Bali die gevestigd waren in garageboxen. 2 • 'Hummus is niet enkel voor vegetariërs. Ik wil het tegendeel bewijzen', zegt Frederik. 3 • Om de perfecte hummus te maken, begin je best een dag op voorhand.


'Klanten denken vaak dat ze een broodjeszaak binnenwandelen maar ervaren toch de restaurant-kwaliteitskeuken'

'Vaak komen mensen naar hier met lage verwachtingen en zijn ze achteraf positief verrast.'

soort vlees te kiezen. ‘We willen de klanten de kans geven om niet per se te switchen naar vegetariër, maar wel om bewust minder vlees te gaan eten.’

Ecologische aanpak ‘Ecologie is belangrijk in tijden als deze. Vaak is er veel afval in restaurants en als zaak moet je vooruitstreven naar een betere aanpak voor de verbruiker.’ Doordat de hummusbar zich focust op één product, namelijk kikkererwten, is er bijna geen afval. ‘Als je een menukaart hebt met 30 verschillende producten, maar je amper klanten hebt, moet je veel dingen weggooien.’ 'Op de kaart staat zowel een variant met kip, vlees en vis.'

Hümm serveert gratis water aan haar klanten. ‘In België lopen we echt achter op dat vlak. In het buitenland is het een standaardritueel. Als de klanten geen kraantjeswater wensen, kunnen ze gerust een fles Chaudfontaine bestellen.’ Wie een maaltijd wil afhalen bij Hümm, telt 1 euro neer voor een glazen bokaaltje. ‘Een plastieken potje belandt snel in de vuilbak. Daardoor willen het verbruik van plastiek minderen.’

Urban jungle ‘Ik heb lang in Bali verbleven en daar zijn veel restaurants gevestigd in garageboxen. Omdat ik dat zo’n leuk concept vond, gingen we in Antwerpen op zoek naar een geschikt pand.’

Frederik en Frances stuitten op een pand gevestigd in de Kronenburgstraat, in de populaire wijk ’t Zuid. ‘Het pand is eigendom van Staf Feys. Hij heeft trouwens ook de keuken gemaakt in zijn meubelatelier.’ Als je Hümm binnenstapt, waan je jezelf in een echte urban jungle. De groene oase van planten komt van The Plant Corner. Het salon in de lunchbar werd gecreëerd door de Antwerpse meubelfabrikant Furnified. ‘Toen we ze contacteerden, geloofden ze in onze visie en kregen we enkele meubels cadeau. In ruil zijn we een mini-showroom voor hen. Het zou goed zijn mochten

zelfstandigen vaker samenwerken om elkaar te versterken.’

Culinaire broodjeszaak Frederik is ervan overtuigd dat je restaurantkeuken kunt aanbieden voor een schappelijke prijs. ‘Vaak komen mensen naar hier met lage verwachtingen en zijn ze achteraf positief verrast. Ze denken vaak dat ze een broodjeszaak binnenwandelen maar dan ervaren ze toch de restaurant-kwaliteitskeuken met goede en eerlijke producten. Fantastisch is dat.’ INFO WWW.HUMMANTWERP.BE WOORD FLORENCE WIJNEN BEELD SHANI MAES


Meh alle Chineze mor ni meh den deze ik laat me niet beetnemen

25


de vijf van Anna de ceulaer De naam Anna De Ceulaer doet waarschijnlijk niet meteen een belletje rinkelen, maar trouwe kijkers van Vlaamse fictiereeksen zoals Professor T. en Coppers zullen haar ongetwijfeld kennen. Deze 19-jarige Antwerpse actrice kon al enkele kleine rollen op haar palmares schrijven en schittert momenteel in de Vlaamse fictiereeks Gent-West. Ze vertelt ons meer over haar favoriete actrice, serie, regisseur, film en casting. WOORD & BEELD FLORENCE WIJNEN

nna De Ceulaer dankt haar passie voor acteren aan haar beste vriendin Lucy. Zij overtuigde haar om samen te beginnen met figureren. Anna was de eerste keer te zien op televisie in de fictiereeks Dubbelleven. Op de achtergrond moest ze de school uitrennen met boekentasjes. Haar eerste “echte” rol was die van Jana in Loslopend Wild op haar twaalfde.

A

Als actrice vindt ze het fijn om in de huid te kruipen van andere personages. In de acteerwereld kan je volgens Anna meerdere personen zijn en in het echte leven enkel jezelf. Hierdoor kan je als acteur met verschillende eigenschappen en emoties experimenteren. Momenteel studeert ze Oriëntaalse Talen en Communicatie met Japans als taalkeuze in Maastricht. Haar keuze viel op Japans omdat het haar ultieme droom is om later rollen in het buitenland te kunnen vertolken. In ons land is ze alvast op de goede weg.

26

ACTRICE – Jennifer Lawrence ‘Een van mijn favoriete actrices is ongetwijfeld Jennifer Lawrence. Winter’s Bone was de eerste film waarin ik haar aan het werk zag en wauw! Ook in Mother en Red Sparrow waren haar vertolkingen naar mijn mening ijzersterk. Ik vind het leuk dat ze zo open minded is en lekker zichzelf blijft in interviews.’ SERIE – Black Mirror ‘De beste serie aller tijden vind ik Black Mirror. Elke aflevering heeft een andere verhaallijn en cast. Het is een donkere serie die onder je huid kruipt en je niet meteen loslaat. De eerste aflevering van het derde seizoen, getiteld Nosedive, is mijn absolute favoriet. ‘Zal de toekomst er echt zo uitzien?’ is een vraag die sindsdien door mijn hoofd spookt.’


REGISSEUR – Indra Siera ‘Ik kijk enorm op naar Indra Siera. Ik heb met hem mogen samenwerken voor de productie van Professor T., een fictiereeks van één. Ik vertolkte er de rol van de lesbische Sam Colpaert in de aflevering Dode meisjes zingen niet. Hij had een luisterend oor, gaf aan de cast de ruimte om zelf aan de slag te gaan met het scenario. Daarnaast nam hij zijn tijd om de scènes perfect te krijgen. Met andere woorden: een topsamenwerking!’ FILM – The Neon Demon van Nicholas Winding Refn ‘Het is een Amerikaans-Deens-Franse film uit 2016. Het is een film die op originele wijze aantoont dat tekst niet per se noodzakelijk is om een sterk verhaal te vertellen. Ik ben deze film gaan kijken samen met mijn beste vriendin. We zaten maar met een viertal mensen in een grote cinemazaal van UGC waardoor er geen afleiding was en de film enorm hard aankwam. Ik kreeg kippenvel van het geluid, de belichting en de steengoede vertolkingen.’

CASTING – Luna Moreels in Gent-West ‘Dankzij mijn rol in Gent-West heb ik enorm veel geleerd. Ik kreeg de kans om te kunnen samenwerken met zeer sterke medespelers. Daarnaast was dit de rol waarvoor ik veel verschillende soorten scènes voor de eerste keer heb moeten spelen. Zoals bijvoorbeeld drugs- of seksscènes. Het was een enorme uitdaging maar deze rol heeft me nóg meer zin gegeven om aan de slag te gaan met nieuwe projecten in de toekomst.’ Volg Anna's avonturen als actrice via haar Instagram @louxnna.

27


Nash is een Nederlands legende uit Sittard en al meer dan 20 jaar actief als street art artiest. Zijn werk vind je terug in de Street Art Cities-app.


the earth without 'art' is just eh WOORD & BEELD FLORENCE WIJNEN

Street art is hip en happening. Ook in Antwerpen duiken er alsmaar meer kunstwerken op. Tim Marschang (41) richtte vorig jaar samen met drie Nederlanders de app Street Art Cities op. De app zet lokale artiesten wereldwijd op de kaart.

In mei 2016 lanceerde Tim de website streetartantwerp.be waar hij Antwerpse street art in de kijker zet. ‘Op een dag plaatste ik een foto op Instagram en sindsdien ging de bal aan het rollen. Mensen vroegen steeds vaker waar het kunstwerk was en zo kwam ik op het idee om de site op te richten.’ Een tijdje later zag hij dat street art erg in was bij onze noorderburen, vooral in de Nederlandse stad Heerlen. Na heel wat meetings werd de Street Art Cities-app ontwikkeld.

Graffiti vs. street art Graffiti en street art zijn twee totaal verschillende werelden. ‘Graffitiartiesten maken vooral kunst met letters. Vaak is het een vorm van vandalisme omdat ze het vooral doen voor de kick. Bovendien is het ook een illegale manier van kunst verspreiden.’ In tegenstelling tot

street art draait het bij graffitikunstenaars vooral om naambekendheid. Bij street art ligt de focus vooral op de kwaliteit. ‘Street art is een verzamelnaam voor meerdere dingen: muurschilderijen, sticker art en stencil art. Voor die laatste kunstvorm staat Banksy bekend. Ook breien rond bomen is een soort street art.’ Kunstenaars moeten toestemming vragen aan de stad en dat vraagt de nodige administratie. ‘Street art is eerder figuratief en realistisch. Ze laten als het ware interventies achter in straten. Vaak gebeurt dit anoniem omdat de kunst belangrijker is dan de persoon erachter.’

Street art tour Sinds 2016 organiseert Tim ook street art tours doorheen de stad. ‘Ik ben hiermee begonnen als actie voor Music For

Life. Na de tour konden mensen een bijdrage geven naar keuze. Iedereen was positief verrast en de aanvragen bleven maar binnenkomen, dus ben ik het blijven doen.’ Tim probeert tweemaandelijks een tour te organiseren. ‘Het leuke aan deze rondleidingen is dat ze telkens een beetje anders zijn. Ik heb geen tekst die ik aflees, het hangt eerder af van deelnemers en de vragen die ze stellen.’ Per persoon tel je vijftien euro neer voor een ticket. De opbrengst steekt Tim in een street art festival in Merksem en de Street Art Cities-app. Tours vinden onder andere plaats in Antwerpen, Berchem en Merksem. ‘Soms organiseer ik ook fietstochten in samenwerking met de fietsorganisatie By Bike. Het is een originele en snelle manier om de mensen street art te

29


" Bij street art is de kunst belangrijker dan de persoon erachter" laten ontdekken.’ De tours zijn in trek bij een gevarieerd publiek. ‘Soms ben ik op pad met twaalfjarigen maar ook dames op leeftijd schrijven zich graag in.’

Ambassadeur Tim werkt fulltime in de chemische industrie. Zijn passie voor street art is dus eigenlijk een uit de hand gelopen hobby. ‘Er kruipt zoveel tijd in waardoor ik er gerust mijn beroep van zou kunnen maken.’ Tim heeft geen ambitie om groot te worden in het vak en zet zich liever achter de artiesten. ‘Ik houd ervan om jonge artiesten een boost te geven zodat ze ook buiten België bekend worden. Ik zie mezelf een beetje als de ambassadeur van Antwerpen maar dan voor street art.’ Hij gaat vooral op zoek naar mensen die willen meewerken aan de app. ‘Street Art Cities is een community. Mensen krijgen een login en wachtwoord en kunnen vrijblijvend foto’s delen via de app.’ Kunstliefhebbers komen zich spontaan aanbieden. Het is een sneeuwbaleffect want er wordt steeds meer over de app gesproken, zelfs buiten Europa. ‘Met de app komt een toerist op plaatsen waar hij normaal gezien nooit zou komen.’

1

30

Databank voor artiesten Street art-walhalla Elke zomer wordt in de Zomerfabriek het event Meeting of Styles georganiseerd. Het is een event dat de wereld rondreist en in 2002 is ontstaan in het Duitse Wiesbaden. ‘In het voorjaar begint het in Australië en schuift het stelselmatig op naar Europa. Populaire steden zoals Kopenhagen en Londen, maar ook minder bekende steden zoals de Kosovaarse hoofdstad Pristina worden kleurrijk in de verf gezet.’ In België wordt Antwerpen vertegenwoordigd als street art-stad. ‘De Krugerstraat is eigenlijk het walhalla van street art in Antwerpen. Elk jaar worden de buitenmuren rondom de Krugerstraat en Zomerfabriek opnieuw geschilderd. Zo wordt het werk van artiesten na een jaar vervangen door iets nieuws.’

2

In de toekomst wil Tim graag nog extra steden toevoegen aan de app. ‘We zijn bezig met New York te lanceren en willen graag de lokale media warm maken zodat we de pers halen.’ Op de app willen ze ook een soort databank voor artiesten creëren. ‘Je kan dan bijvoorbeeld op een kunstwerk klikken waardoor je op de pagina van de artiest terechtkomt. Zo krijg je een overzicht van de andere creaties.’ Op langere termijn willen de makers graag een gaming element in de app verwerken. Iedereen kent de Pokémon Go hype, dus willen ze iets gelijkaardigs lanceren. ‘Het lijkt me tof om een detail van een street art kunstwerk te zien en dat mensen moeten zoeken waar dat detail net zit. Door zoveel mogelijk punten te verzamelen, wordt het een creatieve wedstrijd die ook heel leerrijk is. Passie voor de kunst is de drijfveer en dat moet zo blijven.’


3

4

5

1 • Tim Marschang bij een werk van CAZ. Die laatste liet zich inspireren door Antwerpse kunstschilder Pieter Paul Rubens.

2 • Een werk van de Mexicaanse artiest Saicker, ook te bewonderen in de Krugerstraat.

3 • Kunstenaar Smok fleurde de grauwe tunnel

onder Berchem station op met vijf diersoorten

die voorkomen in het natuurgebied Wolven

berg. Hier zie je een ijsvogel.

4 • Artiest CAZ nam Berchem station onder

handen en bekostigde dit volledig zelf.

5 • Een collab van Vlaamse artiest Joachim en

Nederlander Oxalien vlakbij de Zomerfabriek.


Telkens weet de mooie architectuur me te verbazen 32

- Redactrice Florence

LOCATIE COGELS-OSYLEI BEELD CHRISTELLE OLIVIA ZITU


'Ik vind h et dat mens net leuk komen e en bij mij t d at z e w e n , zo n d e r et e n d at het vegan is'

VAN DIEETWINKEL TOT VEGETARISCH RESTAURANT

LOMBARDIA 46 jaar geleden opende biorestaurant Lombardia zijn deuren in Antwerpen. Ondertussen bestaat het uit drie verschillende zaken die Alain Indria (53) heeft overgenomen van zijn moeder. ‘Ik heb niets gestudeerd in de horeca sector, ik heb vooral van mijn mama en grootvader veel bio knowhow gekregen’, zegt Alain.

33


In 1972 opende Odette Buss, de moeder van Alain, de deuren van Lombardia. ‘Haar zus had vroeger een lingeriewinkel naast het pand van de huidige Lombardia. Daar zat een voormalige dieetwinkel gevestigd, maar die ging failliet. De zus van mijn mama spoorde haar toen aan om er een zaak te starten en dat deed ze uiteindelijk ook’, zegt Alain.

Internationale prikkels Ondertussen bestaat Lombardia uit drie zaken: het hoofdbedrijf in Antwerpen, de productie-eenheid en het restaurant. ‘Daarbuiten hebben we nog een eenheid die producten verdeeld in ongeveer zeventien landen. Met IJsland en Italië doen we de beste zaken’, vertelt Alain. Om het imperium verder uit te breiden, haalde hij inspiratie in het buitenland. ‘Ik heb in Californië gewoond en daar zijn ze veel bezig met veganistische en vegetarische gerechten. Deze manier van leven heb ik terug mee naar België gebracht, voor het hier hip was.’ Ook uit locaties als Hawaï en New York haalde hij inspiratie. ‘Ik heb een passie voor eten, bio en echtheid terwijl er niet veel restaurants dat hebben. Ik reis heel veel voor mijn werk, maar ondertussen moet je ook wel eten natuurlijk. En zo komt alle inspiratie binnen.’ Met Lombardia wil hij geen mensen aansporen om veganistisch of vegetarisch te worden. ‘Ik vind het net leuk dat mensen bij mij komen eten, zonder dat ze weten dat het vegan is. Ik denk dat mensen zouden weglopen als ik in het groot ‘vegan’ op de ramen zet. Het is vooral leuk dat klanten het eten lekker vinden en pas nadien te weten komen dat het vegan of bio is’.

Biocultuur Ook aan ecologie hecht hij veel belang. ‘Ik zorg ervoor dat het bedrijf duurzaam en lokaal produceert. Voor onze ingrediënten werken we samen met de non-profitorganisatie Vredeseilanden. Ik ben blij dat zij me hierbij helpen, want ik heb er allemaal te weinig kennis van. Vredeseilanden hebben mensen overal ter wereld rondlopen die boeren omtoveren van een traditionele cultuur tot een biocultuur.’

34


Volgens Alain komen alle leeftijden langs in Lombardia. ‘Ik probeer geen bepaalde doelgroep aan te trekken, ik vind iedereen cool of ze nu jong of oud zijn. Ook omdat we al zo lang bestaan, komen er vrouwtjes langs van 92 jaar gewoon omdat verschillende generaties door elkaar lopen.’ Op aanraden van Alain test je best het gerecht Hot Fish uit. ‘Het is een vissalade op basis van rijstmelk en zeewier. Maar ook de Mexican Vegan Burger vind ik heel lekker. Dat is met avocado, falafel en veganistische kaas. Twee topgerechten.’ Alain is ook creator van een aantal nieuwe producten zoals de thees GingerLove en SkinnyLove. ‘Sinds 2008 heb ik een patent op de gemberthee. Hij wordt voorlopig nog geproduceerd door bedrijven in Lier en Mortsel, maar binnen twee maanden hebben we ons eigen bedrijf in Kontich.’ De naam voor de gemberthee GingerLove heeft een logische afkomst volgens Alain. ‘Ginger, omdat er veel gember in zit en Love omdat Lombardia staat voor ‘peace en love’. Het is dus een mengeling van gember en Lombardia.’

Afslankende thee Dat de thee zo populair zou worden, zag hij niet aankomen. ‘Ik maakte eens een tas voor mezelf, omdat ik alle andere theesoorten beu was en ik niet van koffie hou. Toen kwam er een klant langs die eens wilde proeven en het heel lekker vond. Zo is de bal aan het rollen gegaan. In 2006 heb ik de thee dan op de markt gebracht en in 2008 had ik er een patent op.’ Daarnaast zijn ze bij Lombardia ook nog bezig met een beautylijn en eigen confituren. Ook de thee SkinnyLove is een populair product. ‘Het is een afslankend product dat ervoor zorgt dat mensen terug een gezond gewicht krijgen. Daarbovenop geef ik nog tips om gezond te eten, tegen de voedingsindustrie in.’ SkinnyLove bestaat uit een mengeling van kruiden en fruitvezels die op de huid inwerken. ‘Het veranderd ook je smaakprofiel, waardoor mensen bepaalde dingen na een tijd niet meer lusten.’ ‘Onlangs kreeg ik zelfs een telefoontje dat de persoon in kwestie normaal een liter cola per dag drinkt en het nu niet meer lust.’ Voor het product zat Alain samen met zijn vrouw die biotechnologie is en met zijn mama die diëtiste is. ‘Dat gecombineerd met de kennis die ik kreeg van verschillende boeren, zorgde ervoor dat ik dit product heb kunnen samenstellen.

Stiekeme wens Toekomstplannen heeft Alain met overvloed. ‘Ik zou graag op ieder continent een eigen fabriek van Lombardia hebben, zodat die voor dat continent kan produceren. Een coole droom, waar veel werk bij komt kijken.’ Hij heeft ook de stiekeme wens dat zijn kinderen de zaak later overnemen, maar pusht ze niet. ‘Ik droom er wel van dat Lombardia 100 jaar zal bestaan. Dat is nog maar 53 jaar. Niet meer zo lang, toch?’ (lacht) INFO WWW.LOMBARDIA.BE WOORD SHANI MAES BEELD FLORNECE WIJNEN

35


#THISIS ANTWERP

Studente fotografie Irmy Coeckelbergs (22) woont momenteel in Antwerpen Noord. Hoewel haar wortels in de Kempen en Nederland liggen, werd ze op slag verliefd op de Scheldestad. Die liefde zie je terug in haar Instagram.

Hoe zou je Antwerpen omschrijven in drie woorden? ‘Inspirerend, creatief en thuishaven. Ik ben niet uit Antwerpen afkomstig maar voelde me binnen een maand al thuis.’ Wie is je favoriete Antwerpenaar? ‘Sowieso Joke De Coninck. Ik heb ze leren kennen door Caffènation en nu baat ze koffiebar Black & Yellow uit. Ze is een magnifieke barista en fotografe van opleiding. Ik heb ze zelfs ooit gefotografeerd voor een schoolopdracht. Zo hard kijk ik naar haar op.’ Van waar komt je Instagramnaam jesuisirmy? ‘Ik heb de naam gekozen omdat ik in Parijs was toen de aanslagen van #jesuischarlie plaatsvonden. Ik heb toen een reportage gemaakt die viraal is gegaan. Sindsdien heet mijn account jesuisirmy.’ Wat is je favoriete café? ‘Overdag heb ik meetings in koffiebars zoals Caffènation. Als ze alleen in de avond kunnen afspreken, ga ik met hen naar Barbossa. Het is een druk cafeetje waar veel creatievelingen komen die met muziek en kunst bezig zijn.’ Wat is je doel met Instagram? ‘Het is als het ware mijn fotodagboek. Ik probeer er foto’s op te zetten die up-to-date zijn zodat mensen altijd kunnen scrollen en beelden zien waar ik nog altijd achtersta. Mensen moeten me herkennen in mijn werk.’ Naar welke fotografen kijk je op? Christophe Morré, mijn stagementor, is mijn favoriete Antwerpse fotograaf. Hij is niet zo bekend bij het grote publiek maar wel in mijn wereld. Hij is op technisch vlak super hip. India Earl doet vooral huwelijksfotografie. Ze leeft wel in een sprookjeswereld. Heel magisch.’ Waar kom je tot rust in de stad? ‘Ik ga heel graag wandelen in het Stadspark. Je hebt toch het stadsgevoel want je blijft de toeterende auto’s horen. Ik ga ook vaak gewoon te voet in plaats van met de fiets of per tram. Zo heb je tijd om dingen op te nemen. Ik heb ook echt rust nodig in mijn hoofd en dat krijg je wel door die momenten uit te kiezen.’

Welke opdracht was een absolute mijlpaal? ‘Het was een eer om Bartel Van Riet zijn huwelijk vast te leggen. Nu kijk ik elke week naar zijn programma.’ (lacht) WOORD FLORENCE WIJNEN BEELD SHANI MAES & IRMY COECKELBERGS


jesuisirmy • 6.458 volgers

#analogphotography

#newyearseve

#irmyphotography

#visitantwerp #vierkantwerpen

#winterfood #irmyphotography

#fujifilm #primadonna

#weddingphotography

#lookslikefim #capturinglove

#weekend

#graagzienisheerlijk #bartelendorien


STADSHOUT GEEFT ANTWERPSE BOMEN EEN NIEUW LEVEN

Iedereen moet de kans krijgen om een stuk Antwerpen in huis te halen Met die ingesteldheid startte Sam Ponette (35) Stadshout op. ‘Twee jaar geleden reed ik langs de Noorderlaan en zag ik allemaal omgekapte bomen liggen. Ze worden gebruikt als brandstof, wat jammer is voor bomen die in een historische context staan. Als de bomen in kwestie nog gezond zijn, kan je er beter iets nuttig mee doen.’

Ecologie speelt een belangrijke rol in het leven van Sam. ‘Als je een boom verbrand, komt alle CO2 die hij opgenomen heeft in zijn leven opnieuw vrij. Als je de boom een tweede leven geeft als meubel of gebruiksvoorwerp, blijft de CO2 vastgehouden.’ Initieel werden de bomen in Antwerpen omgekapt omdat ze ziek waren. ‘Dat viel uiteindelijk wel goed mee. Ik heb ze dan aan een goede prijs op de kop kunnen tikken’, vertelt Sam. Uiteindelijk waren dit net geen honderd boomstammen.

Exclusieve speelgoedauto's Het concept van Stadshout is niet nieuw. ‘In Nederland bestaat het al in Utrecht, Eindhoven en Amsterdam. In België is dat voorlopig alleen maar in Antwerpen, maar we zouden het graag ook uitbreiden naar andere provincies.’ Sam zal in de

1

38

toekomst dan ook bomen buiten Antwerpen proberen redden. ‘Je zou hyperlokaal kunnen gaan en binnen de context van Antwerpen blijven, maar dat is niet echt realistisch. Het is niet omdat we bomen redden in deze stad dat het in het algemeen beter zou gaan.’ De passie voor hout zit er al lang in bij Sam. ‘Het is een heel toegankelijk en warm materiaal. Ik vind het heel fijn om mee te werken en naar te kijken. Hout blijft toch de klassieker.’ Met het hout maakt Sam voornamelijk speelgoed. ‘Het begon met een speelgoedauto die ik maakte voor een kennis. Die beviel zo goed dat ik er meerdere ontwierp. Ze verkochten zo vlot dat ik het ben blijven doen.’ Sam maakt van elke reeks auto’s maximaal vijftig exemplaren. ‘Puur voor mezelf voor de afwisseling. Zo kan

2


3

ik als ontwerper steeds nieuwe ontwerpen maken en wordt het niet saai.’ Als er meer vraag is naar een bepaalde auto maakt Sam er geen bij op aanvraag. ‘Er zijn genoeg auto’s en vormen die dicht tegen elkaar aanleunen. Het mag ook wat exclusief blijven.’ Daarnaast maakt hij ook nog hobbelpaarden, robotjes en duweenden.

Creatieve partners Sam vond twee partners waarmee hij samenwerkt: Natuurpunt in Ekeren en Bosk in Mechelen. Daarmee ontwerpt hij collecties die naast speelgoed ook gebruiksvoorwerpen in verschillende prijsklassen omvatten. ‘De collecties gaan van tafels tot barkrukken, onderzetters, snijplanken, salontafels en bureauaccessoires.’ Van de rest van het hout wil Sam parket maken. ‘Ik verkoop alles liefst aan mensen die een link hebben met Antwerpen, zodat de link van het lokale blijft bestaan.’

4

Voordat Sam aan de slag kan met het hout, moet het eerste een hele tijd drogen. ‘Hout moet ongeveer een jaar per centimeter drogen. Zo moet een plank van zes centimeter minstens drie jaar drogen om winddroog te zijn. Nadien laat je het hout best nog even liggen, zodat het geschikt is om binnen te gebruiken. Dat kost allemaal veel tijd.’ Sam neemt ook niet zomaar alle opdrachten aan. ‘Ik moet het zelf leuk vinden om te maken en het moet duurzaam zijn. Als een van deze twee eisen niet voldaan wordt, hebben ze pech.’

Steentje bijdragen ‘Ik ben zelf grote fan van Scandinavische en Japanse vormgeving, omdat die stijl heel eenvoudig en uitgepuurd is. Daarnaast kijk ik vaak naar YouTube, Pinterest of lees ik het magazine Design Milk om inspiratie te krijgen’, legt Sam uit. Hij focust zich bij het ontwerpen vooral op handwerk. ‘Ik heb natuurlijk wel machines, maar ik werk graag met de hand omdat dat vaak sneller gaat. Ik probeer een goede mix te vinden tussen de twee.’ Sam zijn creaties zijn te koop via zijn website, Instagram of Facebook-pagina. ’90 procent van de aankopen gebeurt via mezelf. Ik vind het contact met de klant zeer belangrijk.’ Hij heeft ook al geëxperimenteerd met verkooppunten. ‘Ik werk nu samen met Rewind in Antwerpen.’ De kostprijs van de meubels varieert. ‘Ik heb natuurlijk ook huurprijs en ik kijk hoe lang ik eraan bezig ben. Voor een speelgoedauto tel je 75 euro neer. Je hebt een uniek stuk speelgoed en bovendien draag je een steentje bij aan het milieu.' INFO WWW.SAMPONETTE.BE WOORD & BEELD SHANI MAES

1 • Sam kiest ervoor om zijn ontwerpen exclusief te houden.

2 • Speelgoedauto's zijn in trek bij zowel jongens als meisjes.

3 • Sam verkiest handwerk boven machines.

4 • De robotjes worden vaak gebruikt als rammelaar.


LOCATIE LINKEROEVER BEELD SHANI MAES

40


3x klinken op Antwerpen Squeeze the day Aminata Organics werd in 2015 opgericht door de Malinese Aminata Samaké (38). ‘Ik ben altijd zelf een grote fan van deze dranken geweest. Ik woonde al een tijdje in Antwerpen, een mooie stad vol opportuniteiten. Toen ik zwanger was van mijn eerste kindje begon het idee voor Aminata Organics te leven. Ik had veel goesting voor de traditionele Afrikaanse dranken uit mijn kindertijd, dranken die met hibiscus, gember en baobobvruchten werden gemaakt. Ik vond ze hier niet direct naar mijn smaak en toen bedacht ik om ze zelf te maken. Aminata verkoopt traditionele dranken uit Mali waaronder bissap. Dit is een drank gemaakt van de rode hibiscusbloem die zowel warm als koud gedronken kan worden. Er bestaat ook een variant met gember of appel. ‘Daarnaast verkoop ik ook gemberdrank en baobabdrank. Die laatste wordt gemaakt met vruchten van de Afrikaanse apenbroodboom.’ Ze probeert basisingrediënten uit Afrika te combineren met lokale bedrijven. ‘De hibiscus komt bijvoorbeeld uit West-Afrika en de verse munt uit Duffel. De sappen worden gemaakt op een sociale werkplaats en zijn biologisch. Ze bevatten geen pesticiden en kunstmatige smaken en zijn puur en eenvoudig.’ INFO WWW.AMINATAORGANICS.COM

Zonder tonic heeft het leven geen gin Steve Symons (48) stampte in maart 2016 HAVN uit de grond. Het merk is gespecialiseerd in spirits waaronder gin en rum. Het werd vernoemd naar het Noorse woord ‘havn’, wat haven betekent. ‘Ik heb me laten inspireren door acht havensteden over heel de wereld. Antwerpen, Kopenhagen, Marseille en Bangkok voor de gin, Port St Louis, Georgetown, Havana en Miami voor de rum.’ Alle producten worden gemaakt in een distilleerderij in Bekkevoort. De typerende flesjes worden gefabriceerd in Italië. ‘Elke fles kreeg een specifieke kleur en uitvoering die past bij het smakenpalet. Bovendien schittert elke fles anders in het licht.’ De link tussen de smaakcombinaties en de stad is heel simpel: met gesloten ogen zou je telkens de havenstad moeten proeven. ‘Met HAVN-spirits beleef je herinneringen steeds opnieuw, waar ter wereld je ook bent.’ INFO WWW.HAVEN.COM

Tsjing tsjing! Beer makes me hoppy Tien jaar geleden richtte Koen Fierens (44) Bieren Van Begeerte op. ‘Ik was al op jonge leeftijd gefascineerd door biologie en natuurkunde. En bij het brouwen van bier komen veel van die interesses terug: zo kweek ik zelf hop en komt er wel wat chemie kijken, bijvoorbeeld tijdens het vergistingsproces.’ De naam van mijn brouwerij is een verwijzing naar de straat waar alles ooit begon: de Van Geertstraat in Antwerpen. ‘De bieren die ik brouw zijn unieke recepten, die ontstaan na lang en geduldig experimenteren met ingrediënten. Dat resulteert in bieren die niet meteen in de klassieke bierstijlen vallen. Geen tripels of IPA’s dus bij ons.’ Momenteel stelt Bieren Van Begeerte twee soorten bier te koop. Kamil is een zacht, geelblond bier en een ideale dorstlesser. Kamil Greenstone is een koperkleurig bier met een complexer smaakprofiel. ‘Onze bieren werd trouwens vernoemd naar Kamil, het eerste kleinkind in onze familie. Ondertussen is hij al veertien jaar.’ INFO WWW.BIERENVANBEGEERTE.BE WOORD FLORENCE WIJNEN

41


42


DE VIJF FAVORIETE ADRESJES VAN

Anne-Catherine Gerets WOORD FLORENCE WIJNEN • BEELD SHANI MAES

Een levensgenieter met grote passie voor interieur die zich als een vis in het water voelt in haar woonwijk ’t Zuid. Zo zou je boss lady en interieurstyliste Anne-Catherine Gerets (28) het best kunnen omschrijven. Ze heeft een bijzondere band met Antwerpen en neemt je mee naar haar favoriete plekjes in de stad.

Op een donderdagvoormiddag tref ik Anne-Catherine in een van haar favoriete koffiebars: Butcher’s Coffee, op twee minuten fietsen van haar woonplaats. Ze begroet de twee barista’s, Dave en Sam, met een kus op de wang. ‘Ik ken hen ondertussen al heel goed. Ze serveren echt goede koffie en hier hangt een heel relaxed sfeertje.’ Het liefst van al bestelt ze een cappuccino. Anne-Catherine begint al snel te watertanden als ze denkt aan de eggs benedict die hier op de kaart staan, maar toch houdt ze het bij een koffietje.

Passie voor talen en reizen Tijd voor een serieus gesprek. Ik blik samen met Anne-Catherine terug op haar studentenleven. ‘Ik ben opgegroeid in Deurne, net buiten het centrum van

Antwerpen. Toen ik achttien was heb ik vier jaar taalkunde gestudeerd, met de focus op Nederlands, Frans en Italiaans.’ Met haar diploma op zak werkte Anne-Catherine een jaar als animatrice in Marokko en Turkije voor resortketen ClubMed. ‘In datzelfde jaar is mijn mama verhuisd naar Antwerpen. Toen ik terug thuiskwam heb ik nog een jaar interieurontwerp gestudeerd in het opleidingscentrum Syntra in Mechelen.’ Al snel vielen alle puzzelstukjes in elkaar: Anne-Catherine wou interieur met talen gaan combineren. Ze werkte onder meer bij een voormalige Antwerpse interieurwinkel en was accountmanager voor designverlichting- en meubelen bij een importeur. ‘Het waren ideale jobs om fulltime met mijn twee passies bezig te kunnen zijn. Toen ik werkte

in de interieurwinkel mocht ik naar de interieurbeurs in Milaan. De perfecte gelegenheid om Italiaans te spreken.’

Stadsmeisje en cavafeestjes Het feit dat haar mama naar Antwerpen verhuisd was, vond Anne-Catherine fantastisch. ‘Heel mijn leven heb ik hier op school gezeten. Eigenlijk ben ik altijd al een stadsmens geweest. Ik wou absoluut het gevoel hebben dat de wereld aan je voeten ligt.’ Nadat ze terugkwam uit het buitenland, verhuisde ze al snel naar haar huidig appartementje op ’t Zuid. Vaak wordt ’t Zuid bestempeld als een chique buurt, maar Anne-Catherine vindt dat onterecht. ‘Ik hou zoveel van deze wijk omdat het een van de

43


1 1 • Butcher's Coffee is een van Anne-Catherines favoriete koffiebars. 2 • Ze bestelt er altijd een cappuccino om meer energie te krijgen.

vrolijke sfeertje dat zijn muziek typeert past volledig bij Anne-Catherine. ‘Ik ben al acht jaar gepassioneerd door alles wat met interieur te maken heeft. Eigenlijk had ik dus al veel eerder mijn blog moeten starten.’ Na drieënhalf jaar bloggen is er een duidelijke evolutie zichtbaar. ‘Het is goed dat je evolueert want dat betekent dat je ergens beter in wordt. Ik had nog geen budget voor een uitgeruste camera, maar nu ben ik er beter in geworden.’

2

weinige buurten is in de stad waar er zoveel te doen is op zo weinig vierkante meters. Hier is alles bereikbaar met de fiets, heel handig.’ Anne-Catherine woont zelf in een rustige straat, vlakbij het Museum van Schone Kunsten en tal van leuke restaurantjes. Ook de Kaaien, waar ze soms gaat joggen, zijn te voet bereikbaar. ‘Ik heb het gevoel dat ’t Zuid een soort dorp in een stad is waar ik al het nodige heb. Er heerst toch geen dorpsmentaliteit want dat zou absoluut niet bij mij passen. De stad is bruisend en gezellig en voelt echt aan als mijn thuis.’ De leukste herinnering aan Anne-Catherines studententijd zijn ongetwijfeld de cavafeestjes. Neem die benaming maar heel letterlijk. ‘Een aantal van mijn vrienden zaten op kot in de studentenbuurt aan de Ossenmarkt. Op een keer bedacht een van ons een nieuw concept. Iedereen bracht minstens een

44

‘Het onderhouden van een blog is zeer tijdrovend. Je moet er tijd voor hebben en er komt veel bij kijken.’ Nu blogt ze nog maar een keer per maand wegens tijdgebrek. ‘Voor je het weet ben je een dag bezig met het schrijven van de tekst en het maken van de perfecte foto’s. Toch leunen Anne-Catherine, als persoon, en Clo Clo heel dicht bij elkaar aan.’

Droom najagen fles cava mee.’ Een van de koten had een binnenkoer. De studenten creëerden een plonsbad met ijsblokken om de cavaflessen in te stoppen. ‘Vervolgens werden de flessen open geknald en werd het feestje in gang gezet. Die feestjes waren voor mij echt memorabel’, blikt ze terug.

Begonnen als blogger Sinds september 2014 is ze het gezicht achter de interieurblog Clo Clo, dat ondertussen haar merk geworden is. ‘De naam is geïnspireerd op de Franse charmezanger Claude François. Hij was vooral bekend in de jaren 60 en 70. Nu worden zijn hits grijsgedraaid op trouwfeesten en radiozender Nostalgie.’ Het

Drie jaar geleden zat Anne-Catherine in een moeilijke periode omdat de jobs die ze deed niet echt haar ding waren. Op dat moment besliste ze om haar droom na te jagen. ‘Ik startte met het volgen van het ondernemingstraject van BAAS en werkte in tussentijd in de Vascobelo V-bar, een koffiebar. Twee jaar geleden, in april 2016, ben ik zelfstandige in hoofdberoep geworden. Ik verminderde mijn uren als barista en verhoogde mijn uren als zelfstandige.’ Momenteel werkt Anne-Catherine als interieurstylist en content creator. ‘Ik schrijf stukken voor magazines zoals Libelle en VTWonen en bedenk ook volledige producties. Ik geef ook veel workshops: zowel do it yourself-work-


shops als styling- en social media gerichte sessies.’ De creatieve, bezige bij organiseert daarnaast ook nog Trend Academy met trendwatcher Hilde Francq. ‘Deze sessies zijn gericht op professionals. Het draait vooral om trends en moodboards maken.’

Om weg te dromen Anne-Catherine neemt ons vervolgens mee naar Steen en Been, een winkeltje vol curiosa zoals zij het zelf omschrijft. Ze ontdekte het winkeltje in haar studententijd toen ze tussen het studeren door koffietjes ging drinken in de Volkstraat. ‘Je droomt hier volledig weg. Alles is hier interessant: ontelbaar veel soorten steentjes, verschillende kleuren en aardlagen. Ik heb die dingen die hier liggen niet meteen nodig, maar toch kom ik al snel in de verleiding om iets te kopen.’ (lacht) ‘Vroeger kocht ik hier vaak steentjes om er vervolgens oorbellen van te maken. Tegenwoordig dingen die niet per se nuttig zijn maar gewoon mooi. Vaak zijn stenen of kadertjes een leuke toevoeging aan je interieur.’ Wanneer ze een tof object vindt, spreekt ze de eigenaar hierover aan. ‘Zo leer je dingen bij. Het nadeel aan zo’n winkeltjes: je vergeet snel de tijd omdat je niet weet waar je eerst moet kijken. Alles ziet er even leuk uit.’

Eigen draai geven ‘Als ik maar een ding zou mogen meenemen, zou ik kiezen voor een steen. De komende jaren heerst de trend van ruwe gesteentes en aardlagen steeds meer.’ Anne-Catherine vindt het vooral interessant dat deze dingen niet per se bedoeld zijn als decoratie. ‘Ik vind het leuk om er mijn eigen ding mee te doen en het een andere functie te geven. Voor mij is het al logisch want ik denk vaker out of the box en geef een materiaal of item vaak een eigen draai.’ Vroeger hingen mensen bordjes aan de muur met een koordje. ‘Bij H&M Home had ik mooie bordjes gezien en kreeg ineens de ingeving om ze aan mijn muur te bevestigen. Ik ging op zoek naar een driehoekig oogje en vond dat bij papierwarenketen AVA. Et voilà, muurdecoratie klaar!’ Het gebeurt voortdurend dat ze iets koopt zonder te weten wat ze ermee gaat aanvangen. ‘Op dat moment weet ik dat ik het mooi vind en er geld aan wil uitgeven. Later komt het meestal wel van pas.’

Oog voor detail Tijd voor de lunch. We schuiven de voeten onder tafel bij MOSS, een zaakje dat ook op de Volkstraat zit. Ik

babbel er met Anne-Catherine over twee belangrijke aspecten in haar leven: haar boekrelease en social media. ‘Ik wandel hier geregeld voorbij. De sfeer zit goed en bovendien is er goed nagedacht over de inrichting. Als je binnenwandelt, zie je meteen de leuke accenten. Denk maar aan de lijnen op de houten zitbank: die lopen door naar het plafond.’ Anne-Catherines keuze valt op Ellens selection of three somethings, waarbij ze drie gerechten mag kiezen uit de koeltoog. ‘Waarom zou ik maar een slaatje nemen? Ze zijn allemaal even heerlijk.’ Wat later verschijnt er pompoen met bloedsinaasappel, amandeltjes en gekruide pompoentjes op tafel, samen met een kommetje quinoa met feta, broccoli en zoete patat. Als laatste komt er ook nog wat hummus met bietensalsa, kippenballetjes en een slaatje. De eigenaars baten ook Bar Palmier en restaurant L’Epicerie du Cirque uit, een vaste waarde op ’t Zuid. ‘Ze hebben die culinaire kennis in MOSS gestoken. Het restaurant oogt chiquer, terwijl deze lunchbar toegankelijk is voor iedereen. Elk gerechtje heeft zoveel smaak en het zit hem in de details.’

Voor Anne-Catherine is Steen en Been een enorme inspiratiebron. Hier haalt ze ideeën voor nieuwe, toekomstige projecten. ‘Enerzijds is het een bron van inspiratie naar de toekomst toe, wat eigenlijk bizar is want het grootste deel van alle objecten hier is oud. Dat vind ik een interessant aspect.’

45


4

3

Insta Interieur Het hoogtepunt uit haar carrière is ongetwijfeld de lancering van haar boek Insta Interieur. Een interieurgids met oog voor een instant mooie woning boordevol tips en tricks maar ook leuke do it yourself-projecten. ‘Ik had vorig jaar een meeting waar het schrijven van een boek ter sprake kwam. In februari legde ik mijn ideeën voor bij uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts en vanaf dan is alles razendsnel gegaan.’ Ze ging op zoek naar financiële partners en sponsors, want een boek maken kost geld. In totaal werkte ze acht maanden aan het boek. ‘Ik heb er drie maanden keihard aan gewerkt. In juni, juli en augustus was ik er non-stop mee bezig. Ik kluste bij in het restaurant Lucy Chang, omdat ik overdag met mijn boek bezig was en geen opdrachten kon aannemen van klanten.’ De boekrelease, die plaatsvond op 11 oktober 2017 in concept store st. vincents was de mooiste dag uit haar leven. ‘Er kwam veel bij kijken. Er stond overdag ook nog een kappersbezoek, het shoppen naar de ultieme

46

jurk en een interview op de planning. Mijn familie en vrienden waren van de partij. Het was de perfecte avond.’ Of er een vervolg komt, weet ze nog niet. ‘Naarmate je ouder wordt, verandert je budget en evolueer je als persoon. Je stijl gaat ook volwassener worden dus stel ik het liever nog een jaartje uit.’

aanvankelijk bedoeld voor Valentijn. Voor mij zou de post niet draaien om liefde voor iemand anders, maar rond liefde voor jezelf.’ Ze wilde tonen dat ze gelukkig is, ook al heeft ze niet het modellenfiguur waar velen van dromen. ‘Het draait om veel meer dan een lingeriesetje.’

Self-love

Scandinavisch pareltje

‘Alles heeft mijn blog heel snel overstegen. Al snel kreeg ik opdrachten binnen via Instagram en zo breidde ik mijn netwerk uit.’ Het medium is voor Anne-Catherine een reflectie van wie ze is als persoon. ‘Ik vind het leuk om er mooi uit te zien en zorg ervoor dat ik Belgische merken draag en jonge ondernemers steun.’ Instagram is het begin van haar carrière geweest. ‘Als dat er niet was geweest, had het wellicht veel langer geduurd.’

Met een goed gevulde maag wandelen we naar de Kloosterstraat, waar de laatste twee adresjes liggen. Eerste stop: Espoo. ‘Dit pareltje is al zo’n vijf jaar mijn favoriete interieurwinkel in Antwerpen. Ze staan bekend om hun Scandinavische merken, iets waar ik zelf ook enorme fan van ben.’ Een van haar favoriete merken is het Deense Ferm Living.

Op haar stories post ze niet enkel beelden die iets te maken hebben met interieur, maar ook fashion, food en sport komen aan bod, omdat dat deel uitmaakt van wie ze is. ‘Interieur is mijn job maar ik heb meerdere interesses. Ik wil me niet beperken tot maar één ding want dat past niet bij mij. Als ik ooit een kledinglijn zou ontwerpen, zou ik niet willen dat mensen dat raar vinden.’ Onlangs postte Anne-Catherine op Instagram een foto in ondergoed. ‘Het was een lingeriesetje van Marie-Jo,

Anne-Catherine haalt veel inspiratie uit het dagelijkse leven. Ze vindt het ook belangrijk dat interieurwinkels en eettentjes inspirerend zijn en dat de look en feel goed zit. ‘Overal waar ik naartoe ga, trek ik mijn ogen open en vloeit de inspiratie binnen. ‘Pinterest is het platform bij uitstek voor creatievelingen. Ook hier haal ik mijn ideeën. Interieurmagazines zoals Actief Wonen, VTWonen en ELLE Decoration inspireren me. Op internationaal vlak zijn Milk Design en Kinfolk mijn favorieten.’


5

Look en feel Tot slot brengen we een bezoekje aan The Recollection. ‘Het is een van mijn lievelingswinkels in de stad. Het is een totaal andere sfeer dan Espoo of Steen en Been. Hier lijkt het alsof je een museum binnenwandelt.’ Bij The Recollection kan je onder andere terecht voor interieurspullen van de Nederlandse ontwerper Piet Hein Eek en mode van het merk Maison Margiela van de Belgische designer Martin Margiela, die aan de Antwerpse Koninklijke Academie voor Schone Kunsten gestudeerd heeft.

6

‘Alles is supernauwkeurig uitgezocht op basis van de look en feel, de duurzaamheid en het ontwerp. Het verhaal klopt volledig.’ Ook Anne-Catherine hecht veel belang aan duurzaamheid. ‘Hoe ouder ik word, hoe meer ik er rekening mee houd.’ Het Australische cosmeticamerk Aesop is een van haar favorieten. ‘Het is organic en ze testen niet op dieren. Mijn favoriete product? De handcrème met mandarijn, rozemarijn en cederhout.’

Eigen tv-programma Anne-Catherine hoopt elk jaar een uitzonderlijk project te kunnen realiseren. ‘2017 was het jaar van mijn boek. Hopelijk slaag ik er dit jaar in om een interieurplatform te lanceren met anderen waar ik het gezicht van ben.’ Om haar presentatietechnieken bij te schaven volgt ze een cursus bij voormalig Ketnet-wrapper Sofie Van Moll. Ik hoop tegen 2020 een tv-programma te hebben met makeovers die haalbaar en betaalbaar zijn.’ Toch heeft ze moeite met toekomstgericht denken, want ze leeft liever in het nu. ‘Over tien jaar hoop ik succesvol te zijn in wat ik doe, dat elke dag een uitdaging mag zijn net zoals nu en dat ik nog steeds bezig kan zijn met creatieve mensen rondom mij. Want dat is uiteindelijk waar het allemaal om draait en waar ik ontzettend gelukkig van word. Mijn lijfspreuk? Het leven is een feest, alleen moet je zelf nog de slingers ophangen.’ (lacht)

7

3 • Inspiratie voor projecten vindt Anne-Catherine bij Steen en Been. 4 • Lunchen doet ze een paar huizen verder bij MOSS. 5 • Espoo in de Kloosterstraat is haar favoriete interieurwinkel. 6 • 'Mijn lievelingsinterieurmagazine is Kinfolk.' 7 • 'Als je The Recollection binnenstapt, waan je je in een museum.'

47


48


Ambachtelijk Antwerps Wie van koekjes houdt, kan zijn slag slaan bij Philip’s Biscuits. Eigenaar Philip De Cort opende negentien jaar geleden zijn eerste winkel in de Korte Gasthuisstraat in Antwerpen, ook wel de Koekenstad genoemd. Enkele jaren later kwam er een tweede winkel bij aan de Oude Korenmarkt.

Maxim Painblanc (26) is al een jaar koekjesbakker bij Philip’s Biscuits en denkt mee over nieuwe creaties. ‘We zijn volop bezig met het maken van nieuwe koekjes. Daarbuiten draai ik mee in de bakkerij en zorg ik dat de planning in orde is’, zegt hij. Maxim verklapt dat ze per dag ongeveer 20.000 koekjes bakken. ‘Dat zijn dan vooral de bekende Antwerpse handjes. We proberen ze zo vers mogelijk aan te bieden door de koekjes maximaal twee tot drie dagen te laten staan. In de bakkerij staan ze in een voorverwarmde kamer die de koekjes op temperatuur kan houden.’

Antwerps handje en abdijspeculaas De Antwerpse handjes en de abdijspeculaas worden het meest verkocht. ‘Dat zijn producten die we dagelijks ma-

ken.’ Het Antwerps handje is origineel een boterkoekje met amandel, al geven ze er toch een persoonlijke toets aan. ‘De originele versie is op de pols afgeschaafd maar wij maken heel het handje.’ Zo proberen ze zich te onderscheiden van andere koekjesfabrikanten. In de winter maken ze ook een variant op het handje: het zogenaamde wantje. ‘Dat is ook populair. Klanten vinden het een leuk alternatief voor tijdens de winter en kerstperiode.’ Momenteel hebben ze ook het diamanten handje. ‘Dat werd door de stad Antwerpen ontwikkelt. In het handje steekt een gelatinediamantje ter hoogte van de ringvinger’, legt Maxim uit. Deze koekjes zijn voorlopig alleen verkrijgbaar op bestelling.

49


Citroen- en limoenkoekjes Inspiratie voor nieuwe koekjes haalt Maxim vaak bij collega’s. ‘Ik kijk wat zij aan het doen zijn en proef hun koekjes. Dan moet je nadenken of je een hartig of zoet koekje wilt en begin je te zoeken welke smaken erbij passen.’ Op dit moment zijn ze met citroen- en limoenkoekjes bezig. ‘We moeten natuurlijk ook wel opletten dat we niet te veel hetzelfde doen als onze collega’s’, beseft Maxim. Bij hen wordt er volgens hem ook veel meer met de hand gemaakt dan elders. ‘Onze decoratie in de winkeletalages maken we volledig zelf. De decoratieve stukken zijn gemaakt uit koek, marsepein of rolfondant.’ Achter de namen van hun koekjes zit dikwijls een verhaal. ‘We hebben natuurlijk ook de standaardnamen zoals madeleine, touchékes en diamantjes. Andere namen zijn bijvoorbeeld een Godelieveke, vernoemd naar de mama van een van de verkoopsters en het Cato-koekje, vernoemd naar de dochter van Philip.’

Antwerpse fierheid Beide winkels liggen op een totaal andere plek in Antwerpen. ‘De liggingen verschillen heel erg, maar dat is ook goed. Onze winkel op de Korenmarkt ligt in de oude stad, waardoor er veel toeristen langskomen.’ Ze werken ook samen met gidsen. ‘De gidsen passeren bij ons met een groep en leggen het verhaal van de winkel uit. Wij delen dan handjes uit aan de toeristen.’ Op vlak van buitenlandse klanten komen Chinezen het vaakst over de vloer in hun winkels. ‘Er zijn ook aanvragen gekomen om te leveren aan Dubai, maar dat is nog niet concreet.’ Ze proberen de stad ook te steunen. ‘Philip’s Biscuits is typisch Antwerps en we willen dat graag zo houden.’ Zo dragen hun producten de sticker ‘baked with love in Antwerp’. ‘We proberen Antwerpen in de kijker te zetten en zijn fier op onze stad. Ik vind dat we dat mogen tonen.’ In de toekomst wil Philips Biscuit graag nog een derde winkel openen, buiten Antwerpen. ‘We hebben veel vraag om naar West- of Oost-Vlaanderen te komen. Brugge zou volgens mij wel geschikt zijn omdat het een authentieke en mooie stad is. Het zou een droom zijn om daar een koekjeswinkel te openen in het toeristisch gebied.’ INFO WWW.PHILIPSBISCUITS.BE WOORD & BEELD SHANI MAES

Van waar komt de naam Antwerps handje? Het Antwerps handje dankt zijn naam aan reus Drugon Antigoon die aan iedereen die de Schelde op- of afvoer een hoog tol vroeg. Bij diegenen die het weigerde te betalen, werd de rechterhand af5 0 en in de Schelde gegooid. Volgens sommigehakt gen ligt de term ‘handwerpen’ zelfs aan de basis van de naam van de stad ‘Antwerpen’.


Aentwaerps is een wĂŞreldtaal Antwerps verstaat men overal

51


Statie Twee maakt duurzame handtassen van restjes Lente 2016, een zonnige namiddag op een terrasje in de Statiestraat in Berchem. Laura Van den Noortgate en Jamilla Boujouh ontmoeten elkaar er heel toevallig. Na een interessant gesprek ontdekken ze hun gezamelijke passie voor mode en handwerk. Die ontmoeting resulteerde in Statie Twee, een modelabel dat handtassen en andere lederwaren maakt van restpartijen. En dat op een ecologische en ethisch verantwoorde manier. INFO WWW.STATIETWEE.BE • WOORD FLORENCE WIJNEN • BEELD SHANI MAES

52


De dames hadden meteen een klik. Ze leerden elkaar beter kennen en van het een kwam het ander. ‘Jamilla had een pand in de Statiestraat, maar wat we ermee wilden doen, wisten we nog niet’, vertelt Laura. Aanvankelijk wilde het duo een kledinglabel opstarten, maar dat draaide anders uit. Dat het iets creatiefs zou zijn, stond wel vast'

Statiestraat In mei 2017, een jaar na de eerste ontmoeting, richtte Jamilla en Laura hun vennootschap op. De winkel in de Statiestraat opende pas de deuren op 24 februari dit jaar. ‘Het duurt even voor je een winkel volledig kunt vullen. Er komt veel bij kijken: er moeten samples en handtassen worden gemaakt en er vindt ook een fotoshoot plaats’, zegt Jamilla. De naam Statie Twee heeft natuurlijk alles te maken met de straat waar de zaak gevestigd is. ‘De Statiestraat is heel belangrijk in ons verhaal. Zonder dit pand hadden we Statie Twee misschien nooit opgericht’, besluit Laura. Het cijfer Twee slaagt op het feit dat ze alles met twee doen. ‘Het staat ook in teken van dingen een tweede leven geven. Wij gebruiken materiaal dat anders in de vuilbak of container belandt.’ De oprichting van Statie Twee is voor beide dames een nieuw stadium in hun leven. ‘Het is voor ons een belangrijke stap geweest om zelfstandige te worden in bijberoep. In ons logo zit de letter S en cijfer twee verwerkt. Samen vormen ze een soort van oneindigheidsteken wat slaat op het ecologische verhaal’, vertelt Laura.

Tweede job Naast het runnen van Statie Twee hebben Laura en Jamilla ook een fulltime job. ‘Ik werk in een maatwerkbedrijf in Hoboken als werkleider op de textielafdeling. Ik begeleid daar een tiental jongens met het stikwerk’, zegt Jamilla. Laura werkt drie vijfde als verkoopster. ‘Dit doe ik in de conceptstore Fred + Ginger Labo in de Kloosterstraat. Ik werk ook nog in de restaurants Overzicht en Overzee.' Binnen Statie Twee is Laura verantwoordelijk voor het creatieve proces, de ondernemende kant en communicatie rond Statie Twee. ‘Ik kom eerder met het idee voor een ontwerp. Ik zit dan in mijn wereldje en geef mijn suggesties door aan Jamilla. Het is een constante wisselwerking’, zegt ze. Jamilla brengt de meeste tijd door achter haar naaimachine en maakt de patronen. ‘Het is fijn omdat we ons ergens focussen op andere dingen waardoor we niet in een conflict-

situatie terecht kunnen komen. Als je allebei creatief ingesteld bent, botst dat veel sneller. We vullen elkaar dus perfect aan’, zegt Laura. Het duo kiest er bewust voor om de winkel op donderdag, vrijdag en zaterdag te openen. ‘Het is anders niet haalbaar met onze vaste jobs. We hebben de uurregeling afgestemd op hoe onze agenda’s in elkaar zitten. Soms zien we elkaar ook op zondag, afhankelijk van de met onze vaste jobs. We hebben de uurregeling afgestemd op hoe onze agenda’s in elkaar zitten. Soms zien we elkaar ook op zondag, afhankelijk van de productie’, vertelt Jamilla. ‘Ik werk drie lange dagen zodat ik twee halve dagen hier kan werken. We halen er alles uit wat we kunnen.’

1


2

3

Zoektocht naar materiaal De filosofie van Statie Twee is simpel: lederwaren ontwerpen op een ecologisch en ethisch verantwoorde manier. ‘Ik wil dingen creëren en een verhaal vertellen. Voor mij is het een manier om me uit te drukken. Daarnaast is mode heel aanwezig. Iedereen draagt kleding dus het is iets dat dicht bij de mensen staat.’ Het duo kwam heel toevallig uit bij het materiaal leder. ‘Op mijn werk lag een dik pak leder in de kelder. Er gebeurde niks mee en al snel kwam het idee om er handtassen en portefeuilles van te maken’, zegt Jamilla. Nadat ze die restpartijen hadden opgekocht gingen ze actief op zoek naar andere plaatsen met leder. ‘Via Marktplaats kwamen we terecht bij een Nederlander die leder verkocht. Het was een grote voorraad dat we hebben kunnen opkopen.’

Laura Van den Noortgate

Jamilla Boujouh

27 jaar

41 jaar

Afkomstig uit Wilrijk

Afkomstig uit Berchem

Studies: humane wetenschappen

Studies: beroepskleding

Extra: zevende en achtste jaar mode en styling

Extra: digitale patroonopleiding

Sinds mei 2017 zaakvoerder van modelabel Statie Twee

Sinds mei 2017 zaakvoerder van modelabel Statie Twee

‘Voor de portefeuilles gebruiken we staalboeken waar niets meer mee gedaan wordt. We willen niet dat het leder er afgesleten uitziet. Stukken uit een lederen zetel zijn dus niet geschikt’, zegt Laura. Naast leder gebruiken ze ook hout voor het handvat en stof voor de voeringen. ‘De stoffen die we gebruiken, dienden als testmateriaal. Sommige stoffen vinden we ook bij de opkuis van een magazijn. Onze handtassen verstevigen we met karton dat restafval is.’ In alle producten die ze gebruiken trekken ze de lijn door.

Unieke stuks Ze kozen ervoor om handtassen te maken aangezien het materiaal er zich voor leent. Voor Laura was de keuze meteen duidelijk: ‘Welke vrouw houdt er nu niet van een mooie handtas?' (lacht) Zowel voor Jamilla als Laura was het een uitdaging om een handtassencollectie te ontwerpen. ‘Ik had meer ervaring met het maken van patronen voor kledingstukken. Laura heeft dan weer een achtergrond in de modesector. Best wel spannend.’ Elk stuk uit de collectie heeft zijn eigenheid. ‘Onze eerste collectie bestaat uit zes verschillende soorten handtassen, drie portefeuilles en een rugzakmodel. Per model maken we een aantal stuks, maar nooit uit hetzelfde leder,’ zegt Laura. In

54


hun atelier liggen verschillende soorten leder waardoor elke tas er anders uitziet. ‘Het soort leder geeft ook een bepaalde look en feel weer. We kunnen bijna nooit twee dezelfde exemplaren maken en dat is een bewuste keuze.’ Als ze overschot hebben van een soort leder wordt dat gebruikt in een ander model om zo een lijn te trekken. Jamilla en Laura zijn niet altijd even enthousiast over de kleur van het leder. Hiervoor heeft Laura een oplossing gevonden. ‘Soms verven we het materiaal met specifieke acryl- of olieverf. Als we het leder mooi vinden, proberen we het verven te vermijden.’ Mensen kunnen de kleur ook zelf kiezen. ‘Voor een gepersonaliseerde handtas rekenen we 20 procent meer aan. De patronen worden wel niet aangepast, want anders moeten we terug van nul beginnen’, vertelt Jamilla.

tie. Belangrijk is wel dat ze dezelfde filosofie delen. Made in China- producten zal je hier niet snel zien’, vertelt Laura. Momenteel werken Jamilla en Laura aan hun tweede collectie. ‘Deze is niet seizoensgebonden omdat een handtas een product is dat je heel het jaar door draagt’, zegt Laura. Ze zien Statie Twee absoluut niet als een eindpunt. ‘Naar de toekomst toe willen we graag een kledingmerk op de markt brengen dat ook ecologisch en ethisch verantwoord is. Momenteel ligt de focus op handtassen, maar onze creatieve geest blijft aanwezig. We zien wel wat de toekomst brengt.’

4

Functioneel en ecologisch ‘We appreciëren feedback van mensen enorm. Het is interessant om te weten wat ze nog missen in de collectie en wat ze juist heel tof vinden’, zegt Laura. De collectie moet vooral functioneel zijn. ‘Onze handtassen zijn minimalistisch, zonder veel toeters en bellen. In de huidige collectie zit een werktas en rugzak. Voor mensen die vaak onderweg zijn is dat handig.’ Statie Twee wil vooral mensen aanspreken die bewust bezig zijn met ecologie. ‘We willen ons niet richten op zij die elke maand een goedkoop tasje kopen dat sneller kapot gaat. Er zijn mensen die ons verhaal belangrijk vinden, maar langs de andere kant moet het ontwerp ook voor zich spreken,’ vertelt Laura.

5

‘We willen niet enkel het verhaal verkopen, maar ook een brede waaier aanspreken. Volgens ons zijn producten niet meer leeftijdsgebonden, want wij maken stuks die perfect door een 25-jarige alsook een 60-jarige kunnen gekocht worden.’

Gevangenen en start-ups ‘Alle tassen die we verkopen worden meegegeven in zakken die gemaakt zijn van Belgisch linnen. Een katoenen- of papierenzak is ecologisch niet verantwoord en past niet bij ons verhaal’, zegt Jamilla. De eerste lading tassen maakten ze zelf, maar nu willen ze samenwerken met Brugse gevangenen. Ze willen vooral het sociale aspect erbij betrekken. ‘Zo zitten ze niet altijd tussen vier muren en kunnen ze een centje bijverdienen.’ Het duo wil ook andere jonge starters de kans geven zodat ze hun werk kunnen tonen bij Statie Twee. ‘Op die manier deel je ook je klantenbestand. Mensen die voor ons komen, zien hun producten en omgekeerd. Het is een win-winsitua-

1 • Bij Statie Twee ziet geen enkele handtas er hetzelfde uit. 2 • Laura staat in voor het creatieve proces en bedenkt nieuwe creaties. 3 • Achter haar naaimachine maakt Jamilla de handtassen. 4 • Vaak begint het ontwerpproces met een kriebel op papier. 5 • Achteraan in de winkel vind je het atelier van Statie Twee.


Authenticiteit is opnieuw hip: een terugblik met De Strangers Antwerpse artiesten zoals Coely, Halve Neuro, Slongs Dievanongs en Tourist LeMC halen dikwijls de hitlijsten. Toch is er één groep die hen al vele jaren voor was: De Strangers. Ik tref drie van de vier Strangers in een ontbijtbar. Bob Van Staeyen (82), John De Wilde (84) en Alex Boeye (83) vertellen mij graag meer over hun gloriejaren. Ernest Adriaensen (76) kon er niet bij zijn.

Hoe is de groep ontstaan? John: 'Het is allemaal begonnen in de katholieke kring ‘De Familiekring’. Alex speelde daar in een klein orkestje en ik trad er af en toe op voor de Vrouwengilde. Zo heb ik Alex leren kennen.' Alex: 'Oorspronkelijk zijn we met De Strangers gestart als trio. We repeteerden toen nog bij Gust, die ondertussen helaas overleden is.' John: 'Ik wilde toen het trio graag vervolledigen, maar daar waren ze in het begin tegen omdat vierstemmig zingen moeilijk is. Uiteindelijk hebben we er een kwartet van gemaakt in 1951. Op 8 mei 1952 traden we op onder de naam De Strangers. Ons eerste optreden was in De Familiekring met kerst en nieuwjaar.' Alex: 'We zongen toen naast Nederlandstalige liedjes ook Franse, Duitse en Spaanse. Van het Antwerps was toen nog geen sprake. Het is ook nooit onze bedoeling geweest om in het Antwerps te zingen.' John: 'Alex was in het begin tegen het dialect.'

56

Alex: 'Het is eigenlijk pas na acht jaar dat Gust met een Antwerpse tekst afkwam over de Antwerpse tram. Dat hebben we toen eens gerepeteerd en gebracht tijdens een optreden om te zien of het aansloeg. En de rest is geschiedenis.' Van waar komt de naam De Strangers? Alex: 'De naam is nog van in onze serieuze periode, van toen er van het Antwerps geen sprake was. We vonden het goedgekozen want we waren vreemden voor de mensen.' John: 'Dat zou ook zo blijven dachten we.' Alex: 'Het was toen ook in al de mode om Engelse woorden te gebruiken.' Was het altijd al jullie droom om muzikant te worden? John: 'Niemand van ons wilde eigenlijk ooit beroepsmuzikant worden.' Bob: 'Ik heb altijd al wel in een band gespeeld in mijn vrije tijd. Alex: Bob is er bijgekomen ter vervanging van Gust in 1964. Pol die er oorspronkelijk bijzat, is dan gestorven in 1984 en


Ernest is erbij gekomen in 1976, denk ik.' John: 'Ja, jaartallen onthouden is niet onze sterkste kant. Teksten onthouden gelukkig wel.' Bob: 'We kenden elkaar ook allemaal van de scouts en de Chiro.' Hadden jullie nog een job tijdens het bestaan van De Strangers? John: 'Wij zijn altijd blijven werken terwijl we De Strangers waren. Ik heb toen een tijd in hetzelfde bedrijf als Bob gewerkt en dat was heel lastig. We moesten op een dag allebei naar Duitsland voor een optreden en Bob kreeg een dag vrij en ik niet. Ik ben dan na mijn werk in een taxi gesprongen om er nog op tijd te raken. Dat was niet plezant.' Alex: 'We hebben ook veel optredens moeten weigeren, omdat we het niet konden combineren met onze job. Ik stond bijvoorbeeld in het onderwijs en kon niet zomaar een dag onbetaald verlof krijgen.'

Wat vinden jullie van de hedendaagse muziek? John: 'Ik begrijp de muziek van tegenwoordig soms echt niet. Er zijn zoveel mensen die naar een concert gaan en dan staan ze daar allemaal op een lijn naast elkaar voor iemand die aan knoppen draait. Dan denk ik ‘wanneer gaan ze nu eens echte muziek maken?’.' Alex: 'Dat is praat van oude mensen he.' (lacht) John: 'Het mooie vind ik wel dat ze ons na vijftien jaar gestopt te zijn nog altijd kennen en nog altijd om interviews vragen.' Hebben jullie je na jullie pensioen nog meer gefocust op muziek? John: 'Neen, dan waren we eerder aan het uitbollen. Ik heb op een bepaald moment gezegd dat het voor mij genoeg was en dat ik ermee wou stoppen. Dat heeft geen vijf minuten geduurd voordat we overeenkwamen om er allemaal mee te stoppen.' Alex: 'De succesjaren waren de jaren 70 en 80. Er kwam ook

Ernest Adriaensen

John De Wilde Alex Boeye

Bob Van Staeyen

57


een kink in de kabel door het Vlaams Blok, nu het Vlaams Belang. Onze carrière, die toen aan het bloeien was, heeft daardoor een definitieve steek gekregen.' John: 'Radio’s speelden ons niet meer en mensen lasten feesten af omdat wij er kwamen spelen. We hebben die steek wel niet het einde van onze carrière doen betekenen, want we hebben nadien nog vele jaren verder gezongen.' Bob: 'Er waren toen bepaalde politieke partijen die het niet konden verdragen dat we voor het Vlaams Blok hadden opgetreden. We hadden voordien al voor verschillende andere partijen en groepen opgetreden, maar dan waren ze opeens allemaal vergeten.' John: 'Ik denk dat ik uiteindelijk wel het meest afgezien heb van het einde van De Strangers, omdat ik het altijd graag gedaan heb en het een leuke tijd was.' Wie is er op het idee gekomen om parodieën te maken op bestaande nummers? John: 'Gust als ik me niet vergis.' Alex: 'Het eerste nummer waarmee hij is afgekomen, was ‘Aba Daba Honeymoon’ van Debbie Reynolds. Door de parodieën zijn we ook bekend geraakt.' John: 'Dat had ook een reden. Het publiek kende de melodie al voordat ze ons nummer hoorden. Daardoor luisterden ze sneller naar de tekst.' Hoe koos Gust de liedjes waarop hij een parodie maakte? Alex: 'Dat waren heel uiteenlopende nummers, gaande van zelfs Spaanse tot Franse liedjes.' Bob: 'Gust had tijdens de middag meer dan twintig minuten om te eten en dan ging hij naar de Groenplaats. Tegen dat hij ’s avonds naar huis ging, had hij een nummer geschreven.' Alex: 'Voor de rest luisterden we veel muziek en als we dachten dat we iets op een melodie konden maken, namen we dat nummer op met een cassette.' Bob: 'Ik vind dat nu alles ook veel te snel gaat. Je maakt een liedje en binnen de week is het vergeten want dan is er al opnieuw een ander.' Alex: 'Vroeger hielden successen inderdaad langer stand. Nu is dat veel luchtiger.' Wat is jullie favoriete nummer van De Strangers? Bob: 'Ik denk dan vooral aan een nummer dat ik zelf heel graag hoor, niet aan het meest bekende of meest verkochte. ‘Dag Zomer’ heb ik altijd een mooi nummer gevonden, maar

58

geen kat dat het kent.' Alex en John zingen spontaan ‘Dag Zomer’. Alex: 'Ik schrik ervan dat ik nog zo hoog kan zingen.' (lacht) John: 'Ik kies voor ‘Oh mijnen blauwe geschelpte’, omdat ze dat altijd uit volle borst meezongen in de zaal. Dat is een echt succesliedje.' Alex: 'Vocaal vind ik ‘Allee allee mokt da mee’ een van onze beste nummers. Dat is een parodie op een nummer van de Amerikaanse band The Platters.'

'Vaak denk ik "wanneer gaan ze nu eens echte muziek maken?"' - John

Welk optreden is jullie het meest bijgebleven? Bob: 'Het optreden voor het Vlaams Blok. De partijleden waren allemaal heel enthousiast en zongen allemaal mee.' John: 'Voor mij was dat ons optreden in Florida. We zijn toen met De Strangers naar Amerika getrokken en hebben er in het Antwerps gezongen. Daar waren dan donkerkleurige mensen bij die meezongen ‘A’ ge ‘t mor fret’. Dat was een raar zicht zenne.' (lacht) Alex: 'Voor Koning Boudewijn hebben we ook opgetreden op zijn verjaardagsfeest.' John: 'Ze hadden daarvoor naar Alex gebeld, hij nam op en zei ‘Is dit een grap of om te huilen?’, naar het nummer van Herman Van Veen. (lacht) Maar het was dus gemeend, al was niemand van ons koningsgezind.' Jullie hebben ook nummers gemaakt met een populistisch kantje. Zoals ‘De Ziekenkas’. Viel dat in de smaak bij het publiek? Bob: '110 procent.' Alex: 'Met dat nummer hebben we ‘troebels’ gehad. We kregen er veel kritiek op van het publiek. Ze vonden dat slecht omdat ze hypocriet zijn, er mocht niet over gesproken worden. Nu zou je direct onthoofd worden denk ik, als je vandaag dat liedje zou brengen.' John: 'Het waren en zijn waarheden dat we zongen in het nummer. Ik kan zelfs filmpjes tonen waarop politici met volle


De Strangers tijdens hun gouden tijd. V.l.n.r.: Nest, John, Alex en Bob.

borst meezongen en nadien een grote mond hadden.' Alex: 'Uiteindelijk is dat ook onze vloek geworden. Nu zouden zo’n liedjes eigenlijk niet meer kunnen. Ik vind dat spijtig.' Hoe gingen jullie om met die slechte commentaar? John: 'We legden ons er altijd bij neer.' Alex: 'Wat konden we er tegenin brengen? ‘Ah we zullen in het vervolg braaf zijn en alleen nog maar zeemzoete tekstjes brengen’. We hebben heel ons leven maatschappijkritische onderwerpen gebracht, waar we ook ons succes aan te danken hadden.' John: 'Als we brave jongens waren geweest, hadden ze zeker niet meer gesproken over ons.' Worden jullie soms nog herkend op straat? John: 'Ja, fantastisch. In de supermarkt soms. Dan komen de mensen naar me toe en vertellen ze hoe plezant ze het

vroeger vonden. Het is vooral de oudere generatie die ons herkent.' Alex: 'Daar sta je soms van versteld. Jongeren kennen ons dan weer via hun ma en pa.' Wat missen jullie het meeste aan het optreden? Bob: 'Achteraf pinten pakken.' Alex: 'Daar hebben we nu ook geen gebrek aan.' John: 'Ze hebben mij vroeger veel geplaagd op het podium. Ze staken bijvoorbeeld een bak vol met bakstenen die ik moest opheffen.' Alex: 'John was eigenlijk de clown van het gezelschap. Hij moest ook de meeste dingen uitvoeren op het podium. Het was een leuke tijd, maar ik ambieer het niet meer om opnieuw op een podium te staan. WOORD SHANI MAES BEELD DE STRANGERS

59


60


PA K T :

een creatieve mix van Antwerpse bedrijven en dakboeren INFO WWW.PAKT-ANTWERPEN.BE WOORD & BEELD SHANI MAES

61


Creatief, groen en vernieuwend. Zo omschrijft Adje Van Oekelen (29) PAKT. ‘Het bestaat uit drie pakhuizen waarin verschillende lokale, Antwerpse bedrijven gevestigd zijn. Hierbij hebben we gezocht naar een mix van complementaire ondernemingen. Op het dak van de gebouwen doen we aan moestuinieren.’

Iedereen kan dakboer worden bij PAKT. ‘Mensen kunnen workshops en rondleidingen komen volgen, en we doen allerlei activiteiten. De meeste dakboeren zijn mensen uit de buurt, die we dan ondersteunen met tips en begeleiding.’ Het dak is heem toegankelijk, want leden kunnen er zeven op zeven terecht. ‘De nadruk van het tuinieren ligt niet op winst, maar op het samen leren en experimenteren.’ Op dit moment doen een honderdtal Antwerpenaren mee met het project dat jaarlijks loopt van februari tot november.

Oorspronkelijke plannen Oorspronkelijk waren de drie initiatiefnemers van PAKT (Ismail Yaman, Yusuf Yaman en Stefan Bostoen) van plan om de hele site te renoveren en te verkopen. ‘De stad Antwerpen was niet akkoord met hun voorstel en de onderhandelingen duurden heel lang. Ondertussen werden hier heel wat kunstenaars en ateliers gevestigd. Alles was toen een bouwval en overwoekerd door groen.’ Adje vertelt ook dat er regelmatig ook kampvuren werden gemaakt op het plein tussen de drie pakhuizen. ‘Dat zorgde voor een toffe sfeer en daardoor hebben ze hun plan omgegooid. Ze zagen dat er zoveel creatieve ondernemers waren in Antwerpen en wilden ze een plek geven op hun domein.’ Zo zijn alle Antwerpse ondernemingen terecht gekomen bij PAKT.

Fauna en flora Bij het inrichten van het dak, hield PAKT met een aantal zaken rekening. ‘We

zorgen voor waterrecuperatie en keken naar de draagkracht van het dak. We hebben een volledig jaar testen gedaan om te kijken wat kan en wat niet.’ Eerst en vooral hebben ze vissen. ‘We maken gebruik van een aquaponic systeem dat ervoor zorgt dat het water van de vissen continu gezuiverd wordt. De meststoffen uit het water worden getransporteerd naar planten die in losse korrel zitten, echte hydrocultuur.’

Van zaadje tot oogst

Daarnaast hebben ze ook kippen rondlopen. ‘We hebben een beurtrol met onze leden, zo weten ze wanneer ze de kippen eten moeten geven. Diegene die de kippen voedert, mag ook de eieren meenemen’, legt Adje uit. De laatste diersoort die je er kan terugvinden zijn bijen. ‘We werken samen met een plaatselijke imker waardoor we onze eigen honing kunnen maken. Naast de bijen hebben we nog een composthoop waar de bedrijven van PAKT hun groen afval kwijt kunnen. Op die manier kunnen we echt een kringloop sluiten.’ Zo hebben de restaurants minder afval en kan PAKT het gebruiken om de groenten te bemesten.

‘De workshops die we geven zijn altijd beperkt tot 30 mensen. Recent was er een over telen op hooi, een heel interessante techniek die wat in vergetelheid werd gebracht. De techniek is net zo handig voor op daken, omdat het hooi niets weegt en je het praktisch op elk terras kan toepassen.’ Binnenkort wordt opnieuw de kalender van PAKT aangevuld. ‘Er komt een after work aan, dak festival, feestweekend, wekelijkse boerenmarkt en rondleidingen.’

Moestuinieren Er is volgens Adje steeds meer vraag naar moestuinieren in de stad. ‘Steeds meer mensen vragen zich af waar hun eten vandaan komt en willen seizoensgebonden en lokaal eten. We willen hen dan ook de kans bieden om dat te realiseren. De leden kunnen hier natuurlijk niet al hun eten vandaan halen, maar toch een deel.’ Adje vertelt dat PAKT zijn kennis zoveel mogelijk wil delen zodat mensen er ook thuis mee aan de slag kunnen. ‘We hebben ook een serre op het dak met spinazie en tomaten. Het tomaten ras dat we gebruiken, wordt PAKT genoemd. Met dit ras is Youssef, een van de initiatiefnemers van PAKT, al jaren bezig. Hiervoor neemt hij elk jaar de zaadjes van de beste tomaten en plant ze verder. Tomaten in de winkel kunnen niet concurreren aan deze smaak.’

Elk lid heeft een eigen vierkante meter op het dak op te experimenteren. ‘We begeleiden ze echt van zaadje tot oogst. We leggen ook uit welke groenten seizoensgebonden zijn en iedereen kan dan vrijblijvend komen bijleren.’ Naast de planten staat ook een keukentje met ijskast en andere benodigdheden dat iedereen naar believen kan gebruiken.

Nu willen ze vooral nog de samenwerking tussen alle bedrijven stimuleren zodat er echt een gemeenschap ontstaat. ‘We willen dat iedereen elkaar kent, omdat het een stuk gezelligheid zal brengen. Daarnaast willen we tonen dat wij creatieve oplossingen hebben voor uitdagingen van de stad.’ Ze hopen in de toekomst onze kennis door te geven zodat er meerdere multifunctionele daken komen zoals bij PAKT.’

1 • Vanop het dak van PAKT heb je een overzicht van alle Antwerpse ondernemingen. 2 • De leden van PAKT hebben een beurtrol om de kippen eten te geven. 3 • Adje Van Oekelen geeft zelf workshops en rondleidingen. 4 • In de dakserre groeien tomaten en spinazie. 5 • Het groene afval van PAKT belandt op de composthop.


1

3x leuke concepten 1 • Designaid Grafische studio gespecialiseerd in branding en webdesign. Je kan er terecht voor onder andere logo's, drukwerk, websites en nieuwsbrieven. 2 • Standard Deze pizzeria werkt zoveel mogelijk met onbespoten groenten en kruiden van op het dak van PAKT. Ze spelen vooral in op de seizoenen. 3 • Ulla Models Dit modellenbureau ruilde Brussel om voor een fabriekshal in het Antwerpse Groen Kwartier. Ze toveren lokaal talent om tot internationale modellen.

1

2

3

63 4

5


PENDELAAR IN BEELD

nina slap

en haar zes zintuigen

21 jaar • studente journalistiek Traject • Antwerpen-Centraal - Mechelen Instagram • @hayitsnina WOORD & BEELD FLORENCE WIJNEN • ICOONTJES FLAT ICON

‘Ik kijk graag naar mensen. Omdat ik zelf bezig ben met uiterlijk vind ik het altijd leuk om te zien hoe mensen zich kleden en verzorgen. Ik doe het niet alleen om kritiek te geven of iemand te beoordelen. Op mijn campus lopen er ook speciale types rond. Ik vind het leuk omdat ze extravert zijn en anders willen zijn. Pretty Little Liars is een serie die mij heeft gevormd als persoon. Ik kijk enorm hard op naar Ashley Benson, die de rol van Hanna vertolkt.’

‘Mijn mama is iemand die altijd parfum draagt en vaak nieuwe flesjes koopt. Als ik de geur Glam Jasmine van Michael Kors ruik denk ik altijd aan mijn mama. Twee jaar geleden was ik op vakantie en een van mijn vriendinnen was die parfum aan het testen. Ik associeerde het meteen met mijn mama. Ook uitgaan heeft een bepaalde geur. Het ruikt als het ware naar parfumgeur gemengd met zweet. Onlangs zat ik op de trein en rook ik die geur.’

‘Ik luister graag naar verschillende muziekstijlen. Drake is een artiest die ik al volg sinds het begin. Ik ben geen nieuwe fan maar ken ook zijn oude liedjes door en door. Muziek van Oscar and the Wolf vind ik fantastisch, ook om te ontspannen. Op vlak van experimentele muziek luister ik graag naar de Britse indierockband alt-J. Voornamelijk mannelijke artiesten kunnen mijn hart sneller doen slaan.’

‘Mijn lievelingskeuken is de Italiaanse. Pasta krijg ik altijd binnen. Mama en ik eten al zes jaar lang op maandag altijd hetzelfde gerecht. Dat heet ‘maandagpasta’. Ooit heeft ze die eens gemaakt en sindsdien eten we die elke maandag. Het is penne met tomatensaus en gepaneerde kip. Superlekker! Als we niet thuis zijn slaan we die maandag over. Na al die jaren vind ik het dan best wel jammer.’ (lacht)

‘Ik hou er niet van om aangeraakt te worden. Mensen moeten niet aan mijn gezicht of haar komen want dat vind ik absoluut niet leuk. Persoonlijk houd ik ook niet zo van knuffelen. Als ik een klik heb met iemand, zal ik wel sneller affectie tonen. Ik knuffel wel graag met mijn kat Minou, want ik ben een echte crazy cat lady.’

‘Een karakteristiek kenmerk van mij is het feit dat ik heel rechtuit ben. Soms is dat niet goed maar ik geef wel graag mijn mening. Ik zal ook altijd voor mezelf opkomen want ik sta recht op mijn strepen. Daarnaast kan ik mensen goed inschatten. Ik heb niet veel mensenkennis want daar ben ik nog te jong voor. Toch weet ik snel hoe mensen in elkaar zitten. Meestal kloppen mijn gedachtes over de persoon in kwestie volledig.’


5 cultuurtips van de redactie AMPERE

Ampere is een culturele en creatieve plaats voor jonge mensen in het hart van Antwerpen. Opkomende artiesten worden er klaargestoomd voor nationale en internationale lancering. Daarnaast worden er workshops georganiseerd om nieuwe technieken aan te leren zoals schilderen, fotografie en zichzelf te promoten. Ampere is zowel overdag als ’s nachts open. INFO WWW.AMPERE-ANTWERP.COM

DE STUDIO

DE Studio is een creatief hoofdkwartier in Antwerpen waar jongeren toeschouwer en kunstenaar zijn. Er is plek voor theater, dans, muziek, literatuur, film, feestjes, festivals en debatten. Het is een podium en centrum voor jong talent. INFO WWW.DESTUDIO.COM

HET BOS

Het Bos is een artistiek huis middenin de stad voor artiesten, makers en denkers. Je kan er langskomen in hun café, concertzaal, expositieruimte, creatieruimte, restaurant en tuin. Het Bos noemt zichzelf een permanent experminent. Dit jeugdcentrum wordt ondersteund door de stad Antwerpen. INFO WWW.HETBOS.BE

GITANES

Gitanes is een café op Zurenborg waar je kan genieten van de koffies van Caffènation, tapas en cocktails. Elke donderdag en zondag is er live muziek met optreden van lokaal, internationaal, bekend en nieuw talent. INFO FACEBOOK GITANES ANTWERPEN

KING OF PONG

King Of Pong is een project van Undefined, een creatieve studio in Antwerpen. Alles begon er met een klein ping pong event dat uitgroeide tot een groot toernooi. Bij elke rond van een toernooi bij King Of Pong veranderen de regels. Op het einde gaat iemand naar huis met de titel King Of Pong. INFO WWW.KINGOFPONG.ORG

WOORD SHANI MAES ICOONTJES FLAT ICON

65


MONTANA: THE SKY IS THE LIMIT Romantic Rock, zo omschrijft Montana Engels (25) haar stijl. De jonge kunstenares houdt van edgy. ‘Ik hou niet van werken die te afgelikt zijn. Er mag gerust eens een verfspat op mijn werk zitten en ik denk dat dat de mensen ook aanspreekt.’ Montana kiest niet voor de standaardkunstwerken. ‘Ik heb al een tekening gemaakt met kersensap, geïnspireerd door een kers die ik at en ermee morste.’ Ze schilderde ook al met lichtgevende en fluorescerende verf. ‘Ik zeg altijd dat the sky the limit is. Ik ga alles aan wat op mijn pad komt.’ Haar inspiratie kan van overal komen. ‘Ik kan een druppel op een raam zien en daardoor iets nieuws ontwerpen’, verklaart Montana.

Parisienne met ambitie De kunstzinnigheid zat er al van kleins af aan in bij Montana maar kwam pas helemaal tot uiting tijdens haar opleidingen in Parijs. ‘Als tiener volgde ik gewoon een ASO-opleiding en tekende ik af en toe in de kantlijn van mijn schriften, maar daar bleef het bij. Mijn docenten voelden wel dat er iets kunstig in me zat en stimuleerden dat.’ Ze kwam

66

terecht in Parijs waar ze drie jaar woonde en studeerde. ‘Ik koos voor de opleidingen kunstgeschiedenis en business. In het begin kreeg ik veel Franstalige lessen dat was heftig. Na een tijd werd ik het wel gewoon en als ik erop terugblik is het de beste beslissing die ik ooit maakte.’ De Parijse straten gaven haar ook inspiratie. ‘Alles rondom mij was inspirerend: van wandelen door de stad tot de metro nemen.’ In de Franse hoofdstad maakte ze een glitterportret van de Amerikaanse zangeres Rihanna. Een werk dat deuren opende voor haar. ‘Ik had van het portret een filmpje gemaakt en plaatste het op YouTube. Opeens werd ik gecontacteerd door Belgium’s Got Talent en vroegen ze me of ik niet mee wou doen. Dat was onmogelijk voor mij op dat moment, omdat ik daarvoor nooit lang genoeg in België verbleef.’

Speedpainting Op het moment dat Montana definitief terug in België was, zag ze reclame voor de Vlaamse talentenshow. ‘Het leek wel een teken. Op aanraden van vrienden en familie schreef ik me in om te speedpainten. Bij Belgium’s Got Talent werd ik enthousiast onthaald en zo is alles verder geëvolueerd.’ Nadien kreeg ze tonnen aan positieve reacties. ‘Dat heeft me heel wat zelfvertrouwen gegeven. Het was een enorm toffe ervaring.’ Montana oefent haar speedpaintings op


Montana werd bekend door haar speedpainting bij Belgium's Got Talent.

67


68


voorhand. ‘Ik oefen vooral om mijn tijd naar beneden te halen. Zo visualiseer ik me op voorhand goed hoe het eruit moet zien om het de dag zelf vlot en snel te kunnen schilderen.’ Haar eerste Michael Jackson speedpainting duurde zeventien minuten. Die tijd heeft ze al kunnen verminderen naar twee minuten. Dat record verbrak ze tijdens haar deelname aan de talentenshow. ‘Ik heb dankzij mijn deelname heel wat unieke ervaringen opgedaan. Zo heb ik een speedpainting mogen maken op het huwelijk van voetballer Thorgan Hazard, bij Qmusic en heb ik op nog veel events kunnen schilderen.’

Grafisch ontwerper Op dit moment werkt ze in een reclamebureau. ‘Ik maak reclame, websites, teken digitaal en ontwerp logo’s. Dat is de nerdy part of me. Daarnaast is kunst mijn tweede fulltime job aan het worden.’ Hiervoor wordt ze geboekt voor trouw- en bedrijfsfeesten en maakt ze werken op aanvraag. Ze werkt ook samen met kledingmerken als Antwerp Only. ‘Voor de samenwerking maak ik tekeningen op de rug van bomber jacks en jeansjassen rond het thema Antwerpen. Ik heb het niet te letterlijk genomen.’ Zo bekeek ze het leven door een diamant waardoor er op de tekeningen wat misvorming te zien is. ‘Hier en daar zijn ook wat pikantere designs bij. Ook het zotte van Antwerpen

komt tot uiting’, verklapt Montana. De jassen zullen iets duurder zijn en dat in beperkte oplage.’

Abstract realisme ‘Voor mij betekent kunst iets anders dan voor de meeste mensen. Er moet een soort kunde in zitten, al heb ik zeker ook respect voor een Lucio Fontana (Argentijnse kunstenaar, nvdr) die één snede in een canvas zet.’ Montana is veel bezig met abstract realisme. ‘Ik zorg voor een abstracte achtergrond waar ik dan iets specifiek over schilder. Ik maak graag portretten omdat dat het moeilijkste in de kunst is. Dat vind ik een leuke uitdaging.’ Contrast is ook enorm aanwezig in haar werken. ‘In mijn tekeningen werk ik met grote schaduwen en lichte en donkere vlakken. Het contrast is vooral bij speedpainting belangrijk, want mensen geven mij foto’s in kleur waarvan ik een beeld moet maken dat maar uit één kleur bestaat.’ Volgens Montana is een hele analyse van het beeld nodig om het goed te brengen. Qua kleuren werkt ze het liefst met gesatureerde kleuren. ‘Zwart-wit vind ik altijd heel leuk en dan doe ik de afwerking met een tof kleuraccent. Dat zie je wel terug in de meeste van mijn werken.’ Echte idolen heeft Montana niet. ‘Als ik een kunstenaar bewonder, is dat meer voor het pad dat die persoon heeft afgelegd of voor kansen die de persoon krijgt. Dat motiveert me wel.’ INFO WWW.MONTANAENGELS.EU WOORD & BEELD SHANI MAES

69


LOCATIE MUSEUM AAN DE STROOM BEELD SHANI MAES


CULTURE MEETS FASHION

KETURA African inspired streetwear WOORD & BEELD SHANI MAES

In de Afrikaanse kledingcultuur zit volgens Jennique Ketura (27) helemaal geen orde. ‘Als je naar een feest zou gaan, zie je bij iedereen andere kleuren. We hebben geen regels zoals ‘iedereen gaat in het zwart’.’ Om deze sfeer ook op straat te brengen, begon Jennique met haar kledinglijn. Uiteindelijk droomt Jennique ervan om haar eigen stoffen te ontwikkelen.

Voordien bracht ze kleding uit onder de naam Jennique Ketura, maar de stijl ervan vond ze iets te vrouwelijk. ‘Met mijn nieuwe lijn Ketura maak ik ook kleding die toegankelijk is voor mannen.’ De lijn bestaat voornamelijk uit bomber jassen die te koop zijn voor 69,95 euro. ‘Ik wou het vooral betaalbaar houden, omdat veel kopers de beste reclame is.’

De Nieuwe Natie

Oversized en uniseks

Jennique maakt deel uit van de Nieuwe Natie, zeventien beginnende ondernemers die de kans krijgen om hun product in een pop-up store tentoon te stellen. ‘We zijn allemaal startende ondernemingen die al een webshop of website hadden en door de Nieuwe Natie hun eigen ding mogen uitproberen’, verklaart ze.

‘Sinds ik een pop-up winkel heb, beseffen mensen dat ik echt serieus met mode bezig ben en dat het niet zomaar een hobby is.’ Het doelpubliek dat Jennique wil aantrekken zijn vooral jongeren die streetwear durven dragen. ‘Denk aan mensen die naar festivals gaan, tussen de 20 en de 30 jaar dus. Maar in praktijk heb ik klanten van alle leeftijden. Mijn oudste klant is 73.’ Daarnaast zijn veel stukken ook oversized en uniseks.

Daarnaast krijgen alle ondernemers coaching. ‘Ze leren ons hoe je jezelf moet branden en hoe je je Instagram goed krijgt, zodat alles op één lijn zit.’ Ook op financieel vlak krijgen ze tips. De pop-up shops in de Stadsfeestzaal in Antwerpen zijn nog tot en met 1 april open. ‘We zijn op dit moment nog drie tot vier dagen per week open: van donderdag tot zaterdag en op koopzondagen.’

Ondertussen is ze al aan een volgende collectie bezig. ‘Die zal vooral bestaan uit hemden voor mannen en vrouwen. Die voor de vrouwen zijn oversized, zodat ze ook als jurk gedragen kunnen worden. Bij de mannen zijn de mouwen kort.’

Modemaatkleding

Liefde voor A

Haar passie voor mode is al van kleins af aan aanwezig. ‘Ik maakte vroeger al kleding voor mijn poppen en mijn moeder maakte vaak kleding voor mij. Ik heb het dus wel van thuis meegekregen.’ Daardoor koos ze voor de studie Modemaatkleding. ‘Ik droomde ervan om eigen kleding te verkopen en door mijn studies kon ik zelf kleding maken. Ik ben nu echt mijn droom aan het leven.’

Jennique woont al zes jaar in Antwerpen en is volledig verkocht. ‘In Nederland, waar ik geboren ben, is het heel moeilijk om Afrikaanse stoffen te vinden. Hier ging dat vlotter. In Antwerpen kan ik echt mijn ding doen.’

‘Ik was voor de Nieuwe Natie al drie jaar met mijn kledinglijn bezig, maar sinds enkele maanden pas echt professioneel.’

Wat ze na de Nieuwe Natie gaat doen, is nog niet helemaal duidelijk. ‘Het is nog wat afwachten en uitzoeken wat er mogelijk is, maar ik zou graag mijn spullen verkopen in andere winkels en eventueel op zoek gaan naar een pand voor een eigen winkel.'


SPECIALTY COFFEE BIJ CAFFÈNATION ‘Eigenlijk heb ik nog nooit koffie gezet tegen mijn zin.’ Met die gedachte startte Rob Berghmans (50) vijftien jaar geleden Caffènation op. ‘Een van mijn doelen met de koffiebar is elke klant op zijn minst een stukje geluk op de dag geven.’

72


'De koffiebranderij is gevestigd naast de bar.'

Tools en equipment Rob wil iedere bezoeker van Caffènation een stuk geluk geven.

Oorspronkelijk was Rob niet zo’n fan van koffie. ‘Ik vond koffie afschuwelijk als ik jong was. Dat kwam niet noodzakelijk door het product zelf, maar de hele markt eromheen. De koffiebranders kochten slechte koffie, brandden het slecht en zetten het slecht.’ Dat was meteen ook de reden dat hij met betere koffie begon. ‘Als ik hun koffie wel lekker vond, had ik net dezelfde gemaakt. Zo ben ik van de basic Italiaanse 'We branden koffie geëvolueerd naar specialty koffie.’

Op hun website verkoopt Caffènation koffiebonen. ‘Daarbuiten verkopen we ook alles wat je met koffie kan linken zoals tools en equipment. Er is niemand die zo een brede selectie heeft als ons.’ Dat komt vooral door de ervaringen van Rob. ‘Ik was vroeger vaak zelf op zoek naar materiaal en kon het nergens in België verkrijgen. ‘Omdat ik er zeker van ben dat ik niet de enige ben met dat probleem, begon ik met het verkopen ervan. De tools zijn ook een van onze belangrijkste inkomstenbronnen.’ Ze verkopen onder andere handmolens en filterapparaten. ‘Alles wat een thuisbarista nodig heeft.’

Daarbovenop geeft Rob ook nog workkoffie binnen shops. ‘Wij geven tot 400 mensen les per jaar. Op dit moment zijn we bezig de stadsring omdat aan een acht daagse cursus om menhet een volksproduct is' sen om te toveren tot thuisbarista’s. Hier komen zoveel mensen op af, dat we Volksproduct de workshops erbuiten beperken.’ De Rob’s passie voor koffie is stilaan gelessen die Caffènation aanbiedt, gaan over de meest uitgegroeid. ‘Als ik 28 was, wilde ik mijn eigen zaak beginnen en breide onderwerpen. ‘Een roastery tour met proeverij, hoe daarmee een gat in de markt vullen. Ik ondervond al snel dat stoom je melk, hoe maak je espresso of filterkoffie. Van alles je veel geld nodig had om een eigen zaak op te starten. Voor een beetje dus’, zegt Rob. een horecazaak viel dat veel beter mee.’ Op dat moment waren espressobars volgens Rob nog niet zo’n hype. ‘Ik ben me dan in de koffie gaan verdiepen en richtte Caffènation op.’ Ondertussen bestaat Caffènation vijftien jaar en zijn ze onderdeel van PAKT. ‘Het is een omgeving waar allemaal bedrijven liggen met dezelfde ziel. Verschillende typen bedrijven die allemaal geloven dat ze vanuit het stadscentrum hun bericht kunnen verspreiden.’ Vooral de ligging vindt Rob belangrijk. ‘Wat wij willen doen, is koffie branden binnen de stadsring omdat het een volksproduct is. Ik wil het vakmanschap ook aan de lokale bevolking geven en daarvoor is deze plek perfect. Het is goed bereikbaar, niet veel concurrentie wat espressobars betreft en het personeel woont in de buurt. Het vertaalt perfect wat ik voor ogen had’, verklaart Rob.

73


Fruitige koffie Rob kijkt heel anders naar koffie dan de gemiddelde persoon. ‘Ik bekijk koffie als fruit want als het aan de boom hangt, is het een rood besje. Als je koffie drinkt in een café denk je niet dat het fruit is, maar bij ons zal je duidelijke fruitsmaken opmerken. Bijvoorbeeld citroensmaak, besachtigesmaak…’ Dat is dan ook Rob zijn doel: mensen fruit laten proeven in zijn koffie. Voor fantasienamen op de kaart moet je niet bij Caffènation zijn. ‘Een koffieboon heeft al een naam die waarheidsgetrouw is. Je hebt het land, de streek waar het vandaan komt enzovoort. Bij ons drink je bijvoorbeeld een Finca La Esmeralda. Dat is dan een gewassen en zongedroogde koffie. Als je liever fantasienamen wil, moet je maar naar Starbucks gaan.’ De favoriete koffiebonen van Rob komen voor espresso uit Ethiopië en voor filterkoffie uit Kenia.

Caffènation koffieboek Rob schreef onlangs ook een soort handboek voor mensen zodat ze nooit meer slechte koffie zetten, het Caffènation Koffieboek. ‘Mensen die iets meer willen leren over koffie, kunnen terecht in mijn boek. Het is een soort naslagwerk dat

je als amateur of professional altijd bij de hand moet hebben.’ Rob hoopt de koffiewereld met zijn koffiebar grondig veranderd te hebben. ‘Hiervoor leek niemand liefde te hebben voor het product. Wanneer je binnenging in de gemiddelde koffiebar stond er iemand achter de bar die geen interesse had in het product of in mij. Ik vond dat schandalig. Ik werd als toerist behandelt in mijn eigen stad.’ In plaats van te klagen, besloot hij er iets aan te doen. ‘Ik wilde een duidelijk beter product brengen. Caffènation heeft ook echt dedication. Wij gaan altijd iets verder en staan een stap voor de rest. Als er nieuwe technieken, smaken of machines zijn, moeten we die hebben en gaan we die uittesten. De honger en nieuwsgierigheid om altijd een stap verder te gaan, daar zijn we toch de fanatieksten in.’ In de toekomst gaat Rob ook koffie capsules op de markt brengen. ‘We vinden capsules niet zo lekker als gewone espresso, maar de bereiding ervan is niet haalbaar voor iedereen thuis. Daarom willen we op deze manier iedereen de kans geven om nieuwe smaken te leren kennen.’ INFO WWW.CAFFENATION.BE WOORD & BEELD SHANI MAES


Antwerpen zit boordevol verborgen schatten - Redactrice Shani

75

LOCATIE FELIX PAKHUIS BEELD FLORENCE WIJNEN


#THISIS ANTWERP

Door de week werkt hij als HR Consultant, maar in zijn vrije tijd vertoeft Felix Van Landschoot (25) met zijn camera doorheen de Antwerpse gebouwen. Op zoek naar interessante gebouwen, omgevingen en architectuur.

Wat vind je zo leuk aan de Vlaeykensgang? ‘Ik vind dat een van de mooiste dingen aan de stad. De gang straalt een bepaalde authenticiteit uit. Er is doorheen de jaren weinig aan veranderd, dat is het voornaamste.’

Van waar komt je Instagramnaam felixxdekat? ‘Die komt van het tekenfilmfiguur Felix de Kat. Het is eigenlijk een ietwat ludieke naam. Ook omdat Felix de Kat altijd gelukkig is en ik een optimistisch persoon ben.’

Naar welk café trek je voor een frisse pint? ‘De Kroeg is tof omdat het een studentikoze sfeer uitstraalt en het er gezellig en levendig is. Daarnaast ga ik ook graag naar Bar 11 in de Pelgrimsstraat.’

Bewerk je je foto’s hard? ‘Ik doe meestal standaardbewerkingen: spelen met de helderheid, kleuren, noem maar op. Soms durf ik er een effectje op te zetten. Dit doe ik allemaal in Photoshop.’

Wat vind je het leukst aan Instagram? ‘Ik vind het super als een van mijn foto’s gedeeld wordt door een officiële pagina van de stad. Dat is al een paar keer gebeurd. De betrokkenheid met mensen vind ik leuk en belangrijk. Ik reis ook graag dus is het leuk om zo mensen te inspireren.’

Wat is je favoriete gebouw in de stad? ‘Ik denk het Havenhuis, ontworpen door Zaha Hadid. De kathedraal is ook mooi maar als ik toch moet kiezen ga ik voor het Havenhuis. Het lijkt wat op een schip dat ondersteund wordt door enorm zware pilaren. Het glaswerk vind ik magnifiek.’

Wie zijn je favoriete Instagrammers? ‘Peter McKinnon is een Canadese fotograaf die inspirerende foto’s neemt en veel tips en tricks geeft voor fotografen en Photoshopliefhebbers. Christian LeBlanc deelt naast mooie foto’s ook nuttige reistips. Op vlak van architectuur zijn Jeroen van Dam en Tom Wright mijn favorieten.’ Heb je een fotografietip? ‘Probeer het vanuit verschillende standpunten te bekijken. Je hebt veel klassieke manieren om foto’s te maken, maar ik probeer er op een andere manier een leuke foto uit te halen. Met een lensball kan je bijvoorbeeld speciale foto’s maken.’ WOORD FLORENCE WIJNEN BEELD SHANI MAES & FELIX VAN LANDSCHOOT


felixxdekat • 8.137 volgers

#visitantwerp #vierkantwerpen

#vlaeykensgang

#parkbrug #lensball

#museumaandestroom #willemdok

#felixpakhuis

#vlaeykensgang

#havenhuis #zahahadid

#pelgrimstraat #kathedraal

#prachtiguitzichtvanophetmas

#oudekoornmarkt

77


LOCATIE STATIESTRAAT BEELD SHANI MAES

78


COLOFON HOOFDREDACTIE

MET DANK AAN

Shani Maes Florence Wijnen

Aminata Ampere Anna De Ceulaer Anne-Catherine Gerets Bieren van Begeerte Caffènation Cereal Heaven Deborah D'Amico De Strangers DE Studio Felix Van Landschoot Gitanes HAVN Het Atelier van Eva V. Het Bos Hümm Irmy Coeckelbergs Jeanne Van Craenenbroeck Jennique Ketura King of Pong Lombardia Montana Engels Nina Slap Tim Marschang PAKT Pardaf Philip's Biscuits Stadshout Statie Twee

VORMGEVING Shani Maes Florence Wijnen

COVERBEELD Shani Maes

BEELDBEWERKING Florence Wijnen

INTERNE PROMOTOREN Sandra Busselot Frank Hellemans Lieve Roegiers

EXTERNE PROMOTOR Maaike Floor

DRUKKERIJ XPO Vredebaan 5 2640 Mortsel

Dit magazine werd gemaakt als onderdeel van de opleiding journalistiek, in opdracht van Thomas More Mechelen.

79


Sallukes! tot ziens

80

Profile for Shani Maes

Amusantwerpen  

Een stadsmagazine over Antwerpen gericht op jongvolwassenen.

Amusantwerpen  

Een stadsmagazine over Antwerpen gericht op jongvolwassenen.

Profile for shanimaes