Page 18

Nero en zijn brand van Rome

vertellen, maar aan zijn

verzonken in het niets bij

hortende adem was nu te horen

de hel die ik hier ontketend

dat hij totaal uitgeput was.

had!

Gedurende het verhaal had ik

Geen levende ziel kon uit dit

geen vin verroerd, maar het

vagevuur ontkomen.

was me wel duidelijk geworden

Ik was gewroken, en met mij

dat de stumperd zijn verstand

alle verstotenen, alle on-

verloren had.

gelukkigen, alle... "Je gelooft me niet, hee?" Hijgend hield de oude man op

mompelde hij.

met praten.

"Jawel," antwoordde ik zo over-

Ik trachtte de duisternis te

tuigend mogelijk,

doorboren, maar kon hem nog

"maar mag ik je nu in mijn wa-

steeds niet zien.

gen zetten? Je moet dringend

Terugkerend van een afgelegen

naar een ziekenhuis!"

hoeve die ik zopas gekocht had, had ik hem gevonden bij een

Hij lachte schor.

eenzame landweg, half verscho-

Zijn stem had een vreemde, ruwe

len liggend achter een oude

klank, die me de rillingen over

eik.

het lijf deed lopen, en me ook

In het licht van mijn koplampen

tijdens het verhaal nogal be-

had ik het hoopje kleren

angstigd had.

bemerkt, en toen ik gestopt was

Maar misschien kwam dat eerder

en naar het hoopje toeliep om

door de griezelige aard van

te kijken wat er aan de hand

zijn zogenaamde levensverhaal,

was, had de man plots gespro-

en het vreemde van de omgeving

ken en gevraagd niet naderbij

en omstandigheden.

te komen, maar naar hem te luisteren.

"Je bent goed,"

Ik had aan zijn vraag voldaan,

zei hij ten slotte,

omdat ik hoorde dat de arme

"maar dat komt doordat je me

kerel aan het eind van zijn

nog niet gezien hebt."

krachten was, en waarschijnlijk heel vlug zou doodgaan.

Hij richtte zich op en ik kon hem voor het eerst helemaal,

Hij had heel snel en duidelijk

hoewel in het duister, zien.

gesproken, en scheen weer wat

Hij was inderdaad afschuwelijk

bij krachten te komen onder het

misvormd en aartslelijk.

16

PROGRESSEF (81/1) 78  

Clubmagazine SFAN