Page 1

A vida de Kaicha… Era unha vez unha árbore máxica en China, onde todas as persoas desgraciadas podian ir pedir tan só un desexo. Antes de pedir un desexo tiñan que pensalo con muito coidado, porque ao mellor as cousassaen mal; tamén porque só podes pedir un desexo en toda a túa vida…hai algúns que pediron un barril con viño dentro para asi poder vendelo e janar diñeiro, e os nenos sen pensalo pedian un caramelo cando non pensaban noutras cousascomo a felicidade ou a liberdade. Unha nena chamada Kaicha, princesa de Grecia, aburríase muito porque o pai a tiña pechada no seu carto sen que puidera sair.Todas as persoas do reino chamábanlle bruxa, porque a xeración da súa nai era de bruxas. Un rumor… a súa tataravoa cortáronlle un dedo por darlle un remedio de herbas a unha pobre vella. Morrio desangrada. A nai era de China e o pai era de Grecia. Coñecéronse e pasou o que pasou. Namoráronse e tuveron a Kaicha. O pai ao saber que era unha bruxa matou a nai sen ningunha piedade. Pasaron anos e Kaicha xa se fixo maior. Xa ten 17 anos e xa estaba farta ,e decidiu escaparse da casa correndo o risco de que a mataran pero a ela non lle importaba arriscarse. E pola nuite colliu comida, roupa e auga e, por suposto, un cabalo. Mentras ía montada no cabalo pensou a onde poderia irse…e decidiu ir a China a buscar un familiar que a tratara ben. Ía a ser dificil,pero a ela non lle importaban as consecuencias.Tuvo que deixar o cabalo cunha familia e coller un elefante. Polo camiño viu e coñeceu a animais estraños para ela como a foca.Tardou un ano en chejar a China. Xa chejou e comprou unha casa onde se puidera aloxar. Un dia fui a un parque e escuitou falar a xente dunha árbore máxica. Ela intrigouse muito e decidiu ir buscala . Por ese camiño encontrou unhas lentes tiradas e encantáronlle ,pero de repente veu un home e dixolle educadamente “Ola, perdoa que te moleste …é que esas son as miñas lentes…importariache darmas é que son moi especiais para min” e ela respondeulle “Claro que


si ,tome tome.” El agradeceullo e fixeronse amijos,moi amijos, namoráronse e ela quedou embarazada de un neno. Iso impediulle continuar a súa viaxe a buscar a árbore dos desexos…pero a ela fíxolle muita illusion ter un fillo co amor da súa vida. Pasaron meses e tuveron o fillo varón. Pelo color lume. ollos verdes e fermoso como o sol. Os familiares por parte de seu marido déronlle agasallos: moneco, xamón e roupa feita de pel de koala e de león. Un ano máis tarde levaron a seu fillo Jack á praia. Jack xojaba co mar. Collia cunchas e tocaba os peixes. Chegaron moi cansados a casa e Jack non paraba de chorar. Collería a gripe. Non paraba de chorar. Kaicha cantáballe nanas pero iso non funcionaba. De repente escuitaron a un ñu e Jack asustouse aínda máis. O pai fui a cazalo para poder ter de comer. Despois de darlle de comer a Jack durmiuse ajarrado ao seu peluche de oso e de león. “Ao fin quedousedurmido…” “que?” prejuntoulle ela “Que xa ia sendo hora de que se quedara durmido” “Ah, vale, é que teño sono e non me entero” Kaicha fui fóra a tomar o aire e de repente viu un rato e asustouse un monton .Tomouse un té para sacar o susto e para relaxarse. Mentras o seu marido Michael tomaba uvas ríndose dela. Xa era dia e o marido chejou cunha vaca. Comérona entre os 3 enteira. Michael fixera trampas porque esa vaca era de Wenceslao que lla trouxera o seu tio por facerlle un favor. Kaicha sentiase moi mal. Vomitaba e mareábase,dábanlle ataques e hasta a veces quedaba cega por uns minutos… padecia unha enfermidade que causaba a morte. Choraba e choraba. Só sabia ela que tiña os dias contados. Esedia chejara e Kaicha estaba morrendo, pero Michael non queria iso. Fui correndo á arbore dos desexose pediu un desexo…dar a vida por Kaicha. E asi fui. Michael morriu e Kaicha sobreviviu. Preguntaredes por que Michael non pediu que Kaicha non morrese en vez de dar a súa vida por ela… Fixoo porque unha das regras da árbore dos desexos era non pedir que alguén non morrera …porque iso é lei de vida… Todos os 4 de Abril escuitase a Michael cantar unha canción cun xilófono ao ritmo do vento.


Fin …

Kaisha  

narracion en galego en londres