Issuu on Google+

Instytut Badawczy Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji

§

oferta współpracy przy organizacji cyklu 5 seminariów naukowych „Psychologia w prawie i kryminalistyce” edycja: październik–listopad 2012 r.


§

Spis treści Wprowadzenie do problematyki seminarów 

3

Organizatorzy seminariów 

4

Zaproszeni wykładowcy i tematy wystąpień 

10

Oferta współpracy partnerskiej 

14

Miejsce organizacji cyklu seminarów  

16

Kontakt do przedstawiciela organizatorów 

17


§

Wprowadzenie do problematyki seminarów

Szanowni Państwo ! Pragniemy poinformować, że w  dniach 4, 17, 25 października oraz 13 i  14 listopada 2012 r. w  Sali Balowej Pałacu Tyszkiewiczów-Potockich, Krakowskie Przedmieście 32 w  Warszawie odbędzie się cykl pięciu seminariów naukowych pt.: Psychologia w prawie i kryminalistyce połączony z  prezentacją osiągnięć współczesnych technologii wykorzystywanych w  pracy zarówno instytucji odpowiedzialnych za ochronę bezpieczeństwa i porządku publicznego, jak i przez podmioty gospodarcze. Cykl seminariów „Psychologia w  prawie i  kryminalistyce” to specjalistyczne konferencje, na których spotkają się producenci, dystrybutorzy produktów i usług wykorzystywanych w ochronie osób, mienia i informacji z odbiorcami prezentowanej oferty – przedstawicielami instytucji ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, podmiotami gospodarczymi oraz naukowcami. Ideą seminariów jest nie tylko stworzenie miejsca do spotkań i prezentacji oferty, ale również przekazywanie fachowej wiedzy z obszaru prawa i psychologii. W programie spotkań znajdzie się wiele dodatkowych wydarzeń promujących osiągnięcia naukowe, nowoczesne technologie i metody badawcze stosowane w pracy organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości. Seminaria będą mieć charakter międzynarodowy, wezmą w nich udział prelegenci z zagranicy. Przedsięwzięcie jest współorganizowane przez wiodące podmioty prowadzące badania oraz analizujące wdrożenia technologii opartych na psychofizjologii, ze szczególnym uwzględnieniem jej zastosowania w  pracy instytucji państwowych i podmiotów gospodarczych. W związku z powyższym obszarem tematycznym do zaprezentowania swojej oferty zapraszamy: •

producentów i  dystrybutorów aparatury wykorzystywanej w  badaniach wariograficznych oraz systemów wspomagających procesy identyfikacji potencjalnego zagrożenia;

producentów i dystrybutorów innego sprzętu wykorzystywanego w  działaniach podmiotów odpowiedzialnych za ochronę bezpieczeństwa i porządku publicznego;

podmioty gospodarcze stosujące badania wariograficzne w ochronie swoich interesów i mienia.

Spotkania skierowane są do praktyków, przedsiębiorców oraz osób prowadzących badania naukowe. Do udziału w  seminariach szczególnie zapraszamy przedstawicieli instytutów i  placówek naukowo-badawczych, uczelni wyższych, prokuratorów, sędziów, adwokatów, biegłych sądowych, funkcjonariuszy Policji oraz innych instytucji ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Wyrażamy nadzieję, że seminaria umożliwią utworzenie przestrzeni do współpracy i wymiany doświadczeń w zakresie kryminalistycznego i prawnego wykorzystania osiągnięć psychologii w pracy wymienionych wyżej środowisk, a także poszerzenia wiedzy na temat technologii wykorzystywanych w tym obszarze.

3


§

Organizatorzy seminariów

Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji Głównym celem Instytutu Badawczego Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji jest prowadzenie prac naukowo-badawczych oraz rozwój technologii kryminalistycznych służących zapobieganiu przestępstwom i  wykrywaniu ich sprawców, a  także wykonywanie ekspertyz kryminalistycznych na potrzeby postępowań prowadzonych przez organy wymiaru sprawiedliwości. Przyjęta przez Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji Polityka Jakości gwarantuje, że uzyskiwane wyniki badań są miarodajne, obiektywne i  spełniają światowe standardy jakości. Realizacja przyjętego kierunku rozwoju oraz powrót do starych korzeni instytutu badawczego, stała się możliwa w  dniu 11 lutego 2011 roku. W tym dniu Komendant Główny Policji podpisał zarządzenie nr 92 zmieniające zarządzenie w  sprawie szczegółowych zasad organizacyjnych i  zakresu działania komend, komisariatów i  innych jednostek organizacyjnych Policji. Zmiana zarządzenia wynikała m.in. z  wejścia w  życie z  dniem 30 września 2010 roku rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i  Administracji w  sprawie utworzenia jednostki badawczo– rozwojowej Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji (Dz.U. nr 181, poz. 1227), ustawy o instytutach badawczych (Dz.U. nr 96, poz. 618), a  także ze zmiany stanu prawnego skutkującego likwidacją Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego jako komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji i  wyodrębnieniem dnia 1 kwietnia 2011 r. Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji (CLKP) jako samodzielnej jednostki organizacyjnej Policji. Sięgając do najbliższej historii, pierwszą placówką kryminalistyczną, która powstała w  powojennej Polsce, była Sekcja Naukowo-Technicznej Ekspertyzy działająca od 1945 roku w  Wydziale Służby Kryminalno-Śledczej KG MO. Sekcja ta została zlikwidowana w  1949 roku, co spowodowało, że w tym czasie badania kryminalistyczne w  trakcie postępowań przygotowawczych wykonywano tylko sporadycznie. W 1954 roku w  Oddziale Śledczym KG MO zorganizowano Wydział Naukowo-Techniczny, składający się z  Sekcji Terenowej oraz Laboratorium Ekspertyz. 15 maja 1955 roku na jego bazie został utworzony Zakład Kryminalistyki. Zakład ten był placówką usługową, nastawioną na wykonywanie ekspertyz przede wszystkim dla resortu spraw wewnętrznych. Miał nieliczną kadrę ekspertów i  skromne wyposażenie techniczne. Rok utworzenia jest również początkiem działalności wydawniczej zakładu. Ukazywał się wówczas „Biuletyn” poświęcony zagadnieniom taktyki i techniki śledczej, który następnie przyjął nazwę „Problemy Kryminalistyki”. Rozpoczęto także wydawanie serii publikacji z  zakresu kryminalistyki pod nazwą „Biblioteka Kryminalistyczna”. W roku 1958 nadano placówce rangę oddziału i  zmieniono jej nazwę na Zakład Kryminalistyki KG MO. Wraz z  tą zmianą rozszerzono merytoryczną działalność zakładu, co zwiększyło jego samodzielność. Równolegle z przebudową placówki sukcesywnie rozbudowywano terenowe ogniwa kryminalistyczne, wyposażając je w  odpowiedni sprzęt techniczny. Z czasem Zakład Kryminalistyki KG MO stał się największą w  kraju placówką naukowo-badawczą z  zakresu

4


§

kryminalistyki i miał decydujący wpływ na rozwój tej nauki w sferze praktycznej i teoretycznej. Jednym z ważniejszych wydarzeń świadczących o  wzrastającej randze naukowej zakładu było powołanie w  1985 roku Rady Naukowej. W kwietniu 1989 roku Minister Spraw Wewnętrznych Zarządzeniem nr 25/89 powołał Instytut Kryminalistyki MSW, podległy Komendantowi Głównemu Milicji Obywatelskiej.  Instytut odegrał szczególnie znaczącą rolę w rozwoju kryminalistyki.   Mimo oczywistego postępu, kryminalistyka jako nauka nie rozwijała się z jednakową szybkością we wszystkich swych działach, tzn. technice i taktyce ścigania przestępstw. Trzeba przy tym dodać, że w Polsce nie było jednostki naukowo-badawczej zajmującej się w sposób kompleksowy oboma działami. Tę właśnie funkcję przejął instytut. Był on odpowiednio do tego przygotowany zarówno pod względem kadrowym, jak i technicznym. Zatrudnieni tu pracownicy reprezentowali różne dyscypliny naukowe. Wyposażenie techniczne (aparatura produkowana przez najlepsze firmy światowe) przyczyniło się do tworzenia oryginalnych konstrukcji własnych, bądź doskonalenia już istniejących. Szczególnie istotne było opracowanie i  wdrożenie do praktyki metody oznaczania DNA, pozwalającej na podstawie śladów biologicznych identyfikować człowieka. W placówce nastąpił także rozwój technik laserowych służących do wizualizacji śladów kryminalistycznych; skomputeryzowane zostały metody badawcze w czynnościach fizykochemicznych, daktyloskopijnych, mechanoskopijnych, czy związanych z  badaniami broni palnej. Powstały nowe, oryginalne metody badawcze określania wieku śladów linii papilarnych, identyfikacji mowy, odtwarzania wyglądu człowieka na podstawie niekompletnych cech antropologicznych. W 1990 roku w  wyniku reorganizacji struktur Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, której efektem była między innymi likwidacja Milicji Obywatelskiej i  powołanie Policji, rozwiązano Instytut Kryminalistyki MSW, tworząc Biuro Techniki Kryminalistycznej KGP oraz Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji. Obydwie te instytucje połączono w  roku 1991, powołując Oddział Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Departamentu Policji Kryminalnej, który w  1992 roku przekształcono w  Centralne Laboratorium Kryminalistyczne KGP, funkcjonujące na prawach biura Komendy Głównej Policji i  podległe bezpośrednio Komendantowi Głównemu Policji. W pierwszej połowie lat 90. zainicjowano proces informatyzacji policyjnej kryminalistyki. Jednym z  głównych celów CLK KGP stało się wdrażanie nowych metod badawczych wykorzystujących nowoczesną, wysokospecjalistyczną aparaturę oraz tworzenie centralnych informatycznych baz danych i  kartotek kryminalistycznych. W ramach tych działań uruchomiono Krajową Sieć Systemu Automatycznej Identyfikacji Daktyloskopijnej AFIS oraz Automatyczny System Identyfikacji Broni ASIB oraz system wczesnego ostrzegania o  nowych narkotykach. W kolejnych latach utworzono Krajową Bazę Danych DNA i  bazę oznaczeń identyfikacyjnych pojazdów VIN. Obecnie Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji realizuje zadania w  zakresie techniczno-kryminalistycznego zabezpieczenia procesu zapobiegania i  zwalczania przestępczości między innymi przez wykonywanie prac badawczo-wdrożeniowych, porównawczych i  eksperckich w  dziedzinie kryminalistyki. Koordynuje i  nadzoruje wykonanie zadań przez jednostki Policji w  sferze techniczno-kryminalistycznej obsługi miejsc zdarzeń. Opracowuje metody i  standardy pracy techniki kryminalistycznej w  Policji oraz nadaje i  weryfikuje uprawnienia do

5


§

samodzielnego opracowywania ekspertyz i  wydawania opinii kandydatom na policyjnych ekspertów kryminalistyki. Wdraża system zarządzania przez jakość zgodnie z  normami PN-EN ISO 9001:2009 i  PN-EN ISO/IEC 17025:2005. Działa na forum międzynarodowym, uczestnicząc w  ramach ENFSI (Europejskie Stowarzyszenie Instytutów Nauk Sądowych) w  opracowywaniu metodyk badawczych i  procedur postępowania na miejscach zdarzeń. Zakres oferowanych przez CLKP badań kryminalistycznych, wykonywanych przez ekspertów o  dużym doświadczeniu zawodowym z  poszczególnych specjalności, jest bardzo szeroki i  obejmuje: badania dokumentów, badania fonoskopijne, badania zapisów wizualnych, badania komputerowe, wariograficzne, antroposkopijne, badania broni i balistyki, badania mechanoskopijne, metaloznawcze, wypadków drogowych, badania osmologiczne, fizykochemiczne, daktyloskopijne, traseologiczne i biologiczne. Badania oparte są na metodach, w których eksperci wprowadzają własne, oryginalne rozwiązania, pozwalające na realizację podstawowych funkcji kryminalistyki, jak również stosują w  praktyce najnowocześniejsze osiągnięcia prawie wszystkich dyscyplin naukowych, przystosowując je do opracowywania nowych lub modyfikacji już stosowanych metod i  środków. Znaczna większość badań kryminalistycznych, których celem jest identyfikacja, bazuje na cechach biometrycznych człowieka. Biometria wspomaga wykonywanie badań kryminalistycznych. W połączeniu z wiedzą specjalistyczną, a także określonymi warunkami technicznymi prowadzi w efekcie do identyfikacji człowieka w  sensie procesowym, która wymaga weryfikacji stwierdzonych na podstawie badań zależności porównywanych obiektów lub stanów. Główna siedziba Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji mieści się w centrum Warszawy, Al. Ujazdowskie 7.   Zakład Biologii CLK P mieści się na ul. Iwickiej 14,   natomiast Zakład Daktyloskopii znajduje się w budynku przy ul. Wiśniowej 58a.

Tekst opracowany przez Dominikę Słapczyńską

6


§

Wydział Prawa i Administracji Uniwersytet Warszawski Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego w ubiegłym roku obchodził uroczyście Jubileusz 200-lecia działalności. Wydział z tak bogatą tradycją jest obecnie jednym z największych i  najlepszych wydziałów kształcących prawników w  Polsce. Jego pozycję na rynku szkolnictwa wyższego potwierdzają co roku rankingi szkół wyższych, w których Wydział Prawa i Admninistracji UW zawsze znajduje się w ścisłej czołówce, a w Warszawie jest niekwestionowanym liderem. Obecnie na Wydziale studiuje prawie 7 000 studentów oraz wykłada ok. 200 nauczycieli akademickich, w tym ponad 70 profesorów prowadzących badania naukowe w ramach sześciu Instytutów: •

Instytutu Historii Prawa

Instututu Nauk o Państwie i Prawie

Instytutu Nauk Prawno-Administracyjnych

Instytutu Prawa Cywilnego

Instytutu Prawa Karnego

Instututu Prawa Międzynarodowego

Na Wydziale działa sześć Szkół Prawa Obcego, Klinika Prawa oraz Centrum Pozasądowego Rozwiązywania Sporów. Kadrę profesorską na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego tworzą najwybitniejsi specjaliści z różnych dziedzin nauk prawnych. Wykładowcami są, m.in.: Sędzia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, były Prezes Trybunału Konstytucyjnego – prof.  Marek Safjan,  Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego - prof.  Lech Gardocki,  Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego – prof.  Janusz Trzciński, sędziowie Trybunału Konstytucyjnego, sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego, a  także wielu innych specjalistów i  praktyków prawa. Dzięki temu studenci nie tylko zdobywają wiedzę teoretyczną od profesjonalistów, ale mają też możliwość dowiadywać się na bieżaco o  problemach prawnych u  źródła, od prawników wielkiego formatu, którzy mają kontakt z  praktyką prawniczą na najwyższym szczeblu. Możliwość bezpośredniego kontaktu z najlepszymi specjalistami i praktykami daje naszym studentom szansę na wnikliwe analizowanie bieżącej sytuacji wymiaru sprawiedliwości w Polsce oraz właściwe przygotowanie się do zawodu wykonywanego w przyszłości. Wydział ciągle się rozwija, oferuje nowe kierunki nauczania - oferta dydaktyczna obejmuje studia magisterskie jednolite na kierunku prawo, studia dwustopniowe na kierunku administracja, studia doktoranckie, a dodatkowo istnieje możliwość kontynuowania edukacji na ponad 25 kierunkach studiów podyplomowych.

7


§

Programy studiów obu kierunków: administracja i  prawo prowadzone są w  systemie ECTS (European Credit Transfer System – Europejski System Transferu Punktów) w  celu zapewnienia porównywalności i w konsekwencji uznawania dyplomów w krajach Unii Europejskiej. Studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego są zarządzane przy pomocy systemu informatycznego USOS. Umożliwia on studentom przez Internet, np.: zapisy na zajęcia, rejestrację na egzaminy, uzyskanie informacji o wynikach egzaminów, wybór planów ratalnych płatności. Wydział wprowadził również Life Long Learning Programme (Erasmus) – edukacyjny program Unii Europejskiej, który promuje ideę kształcenia się przez całe życie. Jego celem jest wyrównywanie szans i  udostępnienie bogatszej oferty edukacyjnej obywatelom państw uczestniczących w programie. Zmierza on do utworzenia „Europy bez granic i barier” oraz   „Europy wiedzy” w dziedzinie edukacji. Dzieli się na kilka komponentów (podprogramów), odpowiadających różnym poziomom nauczania. Jednym z nich jest program Erasmus obejmujący szkolnictwo wyższe i mający na celu poprawę jakości kształcenia oraz wzmocnienie europejskiego wymiaru w szkolnictwie wyższym przez wspieranie międzynarodowej współpracy między uczelniami. W ramach tego podprogramu można uczestniczyć w  wymianie zagranicznej i  odbyć studia w  uczelni partnerskiej jednego z krajów Unii Europejskiej. WPiA prowadzi wymianę z 71 uniwersytetami w ramach programu Erasmus. Co roku około 130 studentów spędza semestr lub rok nauki zagranicą. Ich wyniki liczą się do warszawskiego programu studiów. Gościmy – dzięki programowi studiów w języku angielskim – około  50 studentów z całej Europy.   Absolwenci programu Erasmus cenieni są na rynku pracy: istnieje przekonanie, że wykazali się samodzielnością i zaradnością, poznali nowe kultury, warunki życia, a ich wiedza prawnicza stała się międzynarodowa.

Tekst opracowany przez Dorotę Wójcicką–Zapotoczny

8


§

Stowarzyszenie Absolwentów Wydziału Prawa i Administracji UW Inicjatywa założenia Stowarzyszenia Absolwentów Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego zrodziła się w 1999 roku, a już po kilku miesiącach wytężonej pracy odbyło się 17 czerwca 2000 r.   pierwsze zebranie założycielskie Stowarzyszenia. Oficjalną datą powstania Stowarzyszenia jest 7 września 2000 r., czyli dzień rejestracji w Rejestrze Stowarzyszeń prowadzonym wówczas przez Sąd Okręgowy w Warszawie. Członkami - założycielami Stowarzyszenia było trzydziestu trzech absolwentów Wydziału Prawa i  Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, znanych osobistości życia gospodarczego i politycznego, a także, oczywiście, przedstawicieli nauki, zawodów i  organizacji prawniczych. Jako pierwszych członków Zarządu należy wymienić: Beatę Balas-Noszczyk, Ryszarda Bociąga, Aleksandra Chećko, Leszka Lachowicza, Dariusza Oleszczuka, Pawła Pelca, Dorotę Safjan oraz Zbigniewa Warchoła, natomiast wśród osób obecnych na zebraniu założycielskim w dniu 17 czerwca 2000 r. byli m. in. Włodzimierz Cimoszewicz, prof. Tadeusz Ereciński, prof. Hanna Gronkiewicz-Waltz, Andrzej Kalwas, prof. Michał Pietrzak, prof. Jerzy Rajski, prof. Marek Safjan i Jolanta Szymanek-Deresz. Statut jako cele Stowarzyszenia podaje m.in. wymianę informacji i  doświadczeń pomiędzy członkami, działanie na rzecz rozwoju zawodowego członków, integrację środowiska absolwentów WPiA UW, budowanie więzów solidarności koleżeńskiej i zawodowej, a także propagowanie kultury prawnej. Temu służą często organizowane spotkania członków, zarówno towarzyskie, jak i  merytoryczne. Cele te mogą być realizowane również przez prowadzenie działalności gospodarczej. Stowarzyszenie na przestrzeni ostatnich 9 lat istnienia rozwija działalność, poszerzając swoje szeregi o  nowych członków, którymi są głównie młodzi adepci prawa i administracji – absolwenci Wydziału, którzy po zakończeniu swojej edukacji nie chcą zrywać kontaktów z uczelnią i środowiskiem akademickim. Stowarzyszenie uczestniczy w organizacji konferencji naukowych, które odbywają się na Wydziale Prawa i Administracji UW, a w roku ubiegłym podjęło nową inicjatywę, jaką jest działalność wydawnicza. W listopadzie 2008 r. ukazała się pierwsza pozycja w serii wydawniczej „Prawo europejskie w dobie reform”, która stanowi podsumowanie 5 lat działalności Koła Naukowego Prawa Europejskiego. Obecnie trwają zaawansowane pracę nad wydaniem kolejnych pozycji. Stowarzyszenie informuje na bieżąco członków o podejmowanych przedsięwzięciach i zaprasza do uczestnictwa w wydarzeniach współorganizowanych przez Stowarzyszenie. Członkiem Stowarzyszenia może zostać każdy absolwent studiów magisterskich, licencjackich lub doktoranckich kierunku prawo i administracji WPiA UW, któremu bliskie są cele statutowe Stowarzyszenia i chce spotkać koleżanki i kolegów w sentymentalnych miejscach z czasów studiów. Od 2009 r. Stowarzyszenie Absolwentów Wydziału Prawa i Administracji UW ściśle współpracuje z Centralnym Laboratorium Kryminalistycznym KGP, a obecnie z Instytutem Badawczym Centralne Laboratorium Kryminalistycznym Policji.

Tekst opracowany przez Ilonę Lesiak, Rafała W. Sikorskiego

9


§

Zaproszeni wykładowcy i tematy wystąpień

Seminarium w dniu 4 października 2012 r. – dr hab. Piotr Girdwoyń, prof. UW: „Opinia psychologiczna w prawie obcym – analiza porównawcza” Seminarium w dniu 17 października 2012 r. – dr Maria Gordon: „Osobowość dorosłych sprawców czynów zabronionych” Seminarium w  dniu 25 października 2012 r. – dr Piotr Herbowski   i  mgr Dominika Słapczyńska: „Czy istnieje wzór kłamstwa? Kryminalistyczne badania śladów emocjonalnych i  pamięciowych” oraz Raymond Nelson, konsultant naukowy firmy Lafayette Instrument Company, Inc.: „Badania wariograficzne sprawców przestępstw seksualnych” Seminarium w dniu 13 listopada 2012 r. – dr hab. Monika Całkiewicz, prof. ALK: „Waga modus operandi w typowaniu sprawców zabójstw” Seminarium w dniu 14 listopada 2012 r. – dr hab. Zbigniew Lew-Starowicz, prof. AWF: „Profil psychologiczny sprawców przestępstw seksualnych”

§

dr hab. Monika Całkiewicz, profesor Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie, ukończyła studia doktoranckie na Wydziale Prawa i  Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Jej rozprawa doktorska została uznana w  Konkursie im. prof. Tadeusza Hanauska na Pracę Roku z Dziedziny Kryminalistyki Polskiego Towarzystwa Kryminalistycznego za najlepszą pracę 2004 roku. Od 2004 r. jest prokuratorem, a od 2006 r. - adiunktem w Katedrze Prawa Karnego Akademii Leona Koźmińskiego, obecnie jest Prorektorem ds. Studiów Prawniczych ALK oraz Dyrektorem Kolegium Prawa ALK. Prowadzi wykłady z zakresu kryminalistyki, medycyny sądowej, psychiatrii i psychologii sądowej oraz postępowania karnego dla aplikantów prokuratorskich i adwokackich. Rzetelne opracowanie problematyki modus operandi sprawców zabójstw wymaga znajomości nie tylko teorii, ale i praktyki prowadzenia pracy wykrywczej, a także – co szczególnie ważne – zachowania odpowiedniego dystansu do zagadnienia, tj. posiadania odpowiedniego doświadczenia życiowego. Nie ulega wątpliwości, że Autorka zajmując się tak ambitnym tematem podołała zadaniu, właśnie ze względu na to, iż odznacza się głęboką wiedzą i znajomością praktyki. Modus operandi sprawców zabójstw, ISBN: 978-83-7561-104-5, „książka została napisana na podstawie pogłębionej analizy źródeł zarówno polskich, jak i zagranicznych, a także z uwzględnieniem stanowisk krajowego orzecznictwa. Ma niewątpliwie charakter interdyscyplinarny, zawiera rozważania z  zakresu prawa karnego materialnego, procesowego,

10


§

kryminologii, a nade wszystko kryminalistyki. Stanowi więc bardzo wartościowe studium naukowe, poparte rzetelnymi badaniami empirycznymi ilustrującymi praktyczną stronę zjawisk omawianych w  literaturze. Nie ulega wątpliwości, że praca będzie stanowić cenne uzupełnienie dotychczasowego dorobku polskiej kryminalistyki.” Z recenzji dr. hab. Piotra Girdwoynia, prof. UW

dr hab. Piotr Girdwoyń, profesor Wydziału Prawa i  Administracji Uniwersytetu Warszawskiego profesor Uniwersytetu Warszawskiego w Katedrze Kryminalistyki WPiA UW, dr hab. n. praw., Dyrektor Centrum Nauk Sądowych UW. Stypendysta Alexander-von-Humboldt-Stiftung, Gemeinnützige Hertie Stiftung oraz Herman und Marianne Straniak Stiftung. Odbył staże naukowo-badawcze w Max Planck Institut für Ausländisches und Internationales Strafrecht we Freiburgu (Niemcy), School of Law, University of Baltimore (USA) oraz Juristische Fakultät, Universität Basel (Szwajcaria). Autor kilkudziesięciu publikacji z zakresu kryminalistyki i prawa dowodowego. Specjalizuje się w zagadnieniach z pogranicza kryminalistyki i procesu karnego, w szczególności interesuje się pojęciem dowodu, znaczeniem nowych technologii dla prawa dowodowego oraz historią kryminalistyki.

dr Maria Gordon jest doktorem nauk humanistycznych w  zakresie psychologii. W przeszłości była psychologiem penitencjarnym w zakładzie karnym dla młodocianych i w oddziale terapeutycznym dla skazanych z zaburzeniami psychicznymi. Przez prawie 10 lat pracowała w Ministerstwie Sprawiedliwości, Centralnym Zarządzie Służby Więziennej, gdzie zajmowała się organizacją i nadzorem merytorycznym nad wykonywaniem kary wobec osób niepełnosprawnych psychicznie i  fizycznie oraz skazanych kobiet, a ponadto szkoleniem kadry penitencjarnej. Obecnie pracuje w oddziale psychiatrii sądowej Szpitala Aresztu Śledczego w Warszawie Mokotowie. Jest biegłym sądowym rekomendowanym przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Od 2002 roku przez osiem lat prowadziła seminarium magisterskie nt. „Psychologia w procesie karnym” w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie i kierowała przygotowaniem około stu prac magisterskich. Aktualnie jest wykładowcą psychologii penitencjarnej na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego oraz prowadzi zajęcia z psychologii sądowej i penitencjarnej na studiach podyplomowych. Opublikowała kilkadziesiąt artykułów w czasopismach naukowych i pracach monograficznych, m.in. na temat podkultury więziennej, psychologicznej diagnozy klinicznej, postępowania ze skazanymi niepełnosprawnymi psychicznie, niepełnosprawnymi fizycznie, kobietami, uzależnionymi od substancji psychoaktywnych, na temat psychologicznych

11


§

mechanizmów zachowania sprawców przestępstw o  charakterze agresywnym i  przestępców seksualnych. Aktywnie uczestniczy w  licznych konferencjach naukowych, zwłaszcza poświęconych problematyce z  zakresu psychologii penitencjarnej, psychologii i psychiatrii sądowej, resocjalizacji penitencjarnej, prawa karnego wykonawczego.

dr Piotr Herbowski,   adiunkt w Instytucie Badań nad Przestępczością Kryminalną i Terroryzmem Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie,   dr nauk prawnych,   absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego. Pracę doktorską z kryminalistyki przygotował pod kierunkiem prof. dr. hab. Ryszarda Jaworskiego. W roku 1999 ukończył studia oficerskie w  Wyższej Szkole Policji w Szczytnie, a następnie pracował w pionie operacyjnym Komendy Miejskiej Policji w Poznaniu. W latach 2005-2012 wykładowca w  Zakładzie Kryminalistyki Szkoły Policji w  Pile. Członek Polskiego Towarzystwa Kryminalistycznego oraz Stowarzyszenia Poligraferów Polskich. Prowadzi również wykłady z  kryminalistyki i  kryminologii w  Szkole Wyższej Psychologii Społecznej WZ w Poznaniu. Specjalizuje się w  zagadnieniach z  pogranicza kryminalistyki i  procesu karnego, a  w  szczególności dotyczących wykorzystania wyników badań poligraficznych i  czynności operacyjno rozpoznawczych w procesie karnym. Aktywny uczestnik wielu seminariów i konferencji naukowych.   Autor szeregu publikacji z  zakresu kryminalistyki w  tym monografii naukowej wydanej nakładem Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji – „Badanie poligraficzne jako metoda weryfikacji wersji śledczych” ISBN: 978-83-63420-00-0. „Praca posiada szerszy kontekst badawczy, a tym samym charakter interdyscyplinarny. (…) Odnoszę wrażenie, że jest to bardzo cenne, sprawnie napisane kompendium wiedzy o badaniach poligraficznych w ogóle, niekoniecznie zawężone (jak sam autor to uczynił w temacie) do weryfikacji wersji śledczych. Szerszy kontekst badawczy wydaje się dla teorii badań naukowych zawsze ciekawszy poznawczo, zatem ten wybieg autora oceniam bardzo pozytywnie”. Z recenzji dr hab. Macieja Szostaka, prof. UWr.

12


§

Raymond Nelson (USA), Konsultant Naukowy Laffayette Instrument, specjalista z  zakresu badań wariograficznych (poligraficznych), członek zarządu American Polygraph Association (APA), konsultant naukowy firmy Lafayette Instrument Company, Inc, współautor algorytmu komputerowego Objective Scoring System – OSS–3 (Obiektywny System Oceny) oraz numerycznej oceny zapisów z  badania Empirical Scoring System – ESS (Empiryczny System Oceny). Uhonorowany w 2011 roku nagrodą CLEVE BACKSTER AWARD za wkład w pracę na rzecz standaryzacji badań wariograficznych.

dr hab. Zbigniew Lew Starowicz, profesor Akademii Wychowania Fizycznego w  Warszawie, polski lekarz psychiatra i  psychoterapeuta, ekspert z  zakresu seksuologii i  konsultant krajowy w tej dziedzinie.W 1966 roku ukończył Wydział Lekarski Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi, a  także filozofię na KUL. W 1981 roku doktoryzował się z  tematu związanego z  seksuologią, a w 1986 roku uzyskał tytuł doktora habilitowanego nauk medycznych (psychiatria). Od 1995 jest profesorem nadzwyczajnym Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Pełnił funkcję dziekana Wydziału Rehabilitacji (od 1999 roku), jest kierownikiem Katedry Psychospołecznych Podstaw Rehabilitacji na Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie i wykładowcą na Wydziale Psychologii Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie. Pełnił funkcję dyrektora Instytutu Seksuologii Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego w  Warszawie. Jest prezesem Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego i  Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej. W latach 1995–1996 był ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej w  zakresie edukacji seksualnej, a  w  latach 1996–1998 liderem programu edukacji seksualnej ONZ. Od 1994 piastuje stanowisko krajowego specjalisty z zakresu seksuologii. Jest biegłym sądowym. Zbigniew Lew–Starowicz jest autorem wielu prac z zakresu psychiatrii, a zwłaszcza seksuologii. Opublikował też wiele pozycji popularnonaukowych. Autor publikacji „Zarys seksuologii sądowej dla prawników”, Wydawnictwo. Zrzeszenia Prawników Polskich, 2000, ISBN 9788387218072

13


§

Oferta współpracy partnerskiej

Zaprezentowane przedsięwzięcie mające na celu popularyzację wiedzy z  zakresu psychologii w prawie i kryminalistyce nie może być efektywnie zrealizowane bez Państwa wsparcia i pomocy. Pozwalamy sobie zaprosić Państwa do pełnienia funkcji partnera tego projektu, z tytułu której możliwe będzie  czerpanie korzyści dla wizerunku i  działalności Państwa

przedsiębiorstwa.

Pragniemy

zwrócić

uwagę,

że

zamierzeniem

organizatorów jest niewprowadzanie opłaty za udział w spotkaniach, aby  cykl seminariów mógł być skierowany do szerokiego grona odbiorców. Każde seminarium przeznaczone jest dla około 100 osób, którym organizatorzy w trakcie spotkania chcieliby zapewnić materiały konferencyjne, obsługę cateringową, niezbędny sprzęt audio-wideo. Intencją organizatorów jest, by zagadnienia poruszane w trakcie seminarów znalazły swoje odzwierciedlenie w publikacji naukowej, która będzie podsumowaniem całego cyklu wykładów. Środki finansowe, które mamy nadzieję uzyskać dzięki Państwa życzliwości i hojności, pozwolą na zrealizowanie celów i zagwarantują najwyższy poziom planowanych spotkań.

Poniżej pozwalamy sobie przedstawić szczegółową ofertę współpracy.

14


§

DIAMENTOWY

SZMARAGDOWY

BURSZTYNOWY

1.

Umieszczenie logotypu Partnera na stronie internetowej cyklu seminariów, publikowane przez 4 miesiące.

1.

Umieszczenie logo Partnera na stronie internetowej cyklu seminariów, publikowane przez 4 miesiące.

1.

Umieszczenie logo Partnera na stronie internetowej cyklu seminariów, publikowane przez 4 miesiące.

2.

Link do strony Partnera na stronie internetowej cyklu seminariów psychologiaiprawo2012.edu.pl.

2.

Link do strony Partnera na stronie internetowej seminariów psychologiaiprawo2012.edu.pl

2.

Link do strony Partnera na stronie internetowej seminariów. psychologiaiprawo2012.edu.pl

3.

Zamieszczenie logotypu Partnera w materiałach promocyjnych oraz informacyjnych–stopka maila rozsyłanego do uczestników seminariów (newsletter i potwierdzenie uczestnictwa).

3.

Zamieszczenie logo Partnera w materiałach promocyjnych oraz informacyjnych – stopka maila rozsyłanego do uczestników seminariów (newsletter i potwierdzenie uczestnictwa)

3.

Zamieszczenie logo Partnera w materiałach promocyjnych oraz informacyjnych – stopka maila rozsyłanego do uczestników seminariów (newsletter i potwierdzenie uczestnictwa).

4.

Możliwość dołączenia materiałów informacyjno-promocyjnych Partnera do pakietów dla uczestników seminariów we wszystkich 5 edycjach.

4.

Możliwość dołączenia materiałów informacyjno-promocyjnych Partnera do pakietów dla uczestników seminariów w trakcie 3 edycji seminariów.

4.

Możliwość dołączenia materiałów informacyjno-promocyjnych Partnera do pakietów dla uczestników seminariów w trakcie 1 edycji seminariów.

5.

Możliwość prezentacji marketingowej podczas cyklu seminariów w czasie godzinnego wystąpienia ustnego, wyszczególnionego w programie seminarium.

5.

Możliwość umieszczenia tablicy informacyjnej Partnera (stand-up lub roll-up) przed salą konferencyjną w 5 edycjach seminariów.

5.

Możliwość umieszczenia tablicy informacyjnej Partnera (stand-up lub roll-up) przed salą konferencyjną w trakcie 1 edycji seminarium.

6.

Imienne zaproszenie dwóch przedstawicieli Partnera.

6.

Imienne zaproszenie jednego przedstawiciela Partnera.

7.

Możliwość instalacji punktu informacyjnego Partnera w hallu konferencyjnym.

7.

Pisemne podziękowania za współorganizowaniwe w formie dyplomu.

8.

Pisemne podziękowania za współorganizowanie w formie dyplomu.

Wartość pakietu: 2.500,00 zł + 23 % VAT

6.

Wyświetlanie powtarzalnego, 30-sekundowego spotu reklamowego Partnera na dużym ekranie w hallu konferencyjnym oraz na ekranie LCD w miejscu przerw kawowych we wszystkich 5 edycjach seminariów.

7.

Możliwość umieszczenia tablicy informacyjnej Partnera (standup’u) przed salą konferencyjną we wszystkich 5 edycjach seminariów.

8.

Imienne zaproszenie czterech przedstawicieli Partnera na cały cykl seminariów.

9.

Możliwość instalacji punktu informacyjnego Partnera w hallu konferencyjnym.

Wartość pakietu: 4.000,00 zł + 23 % VAT

10. Pisemne podziękowania za współorganizowanie w formie dyplomu. Wartość pakietu: 7.000,00 zł + 23 % VAT

Powyższe pakiety są propozycją organizatorów i  mogą ulegać modyfikacji stosownie do Państwa oczekiwań oraz po uprzednim uzgodnieniu z organizatorami. Wszelkie szczegóły organizacyjno-techniczne prosimy uzgadniać z dyrektorem sekretariatu cyklu seminariów Maciejem Wieczorkiem tel. kontaktowy: 606 95 96 97 (09:00-17:00) lub pisząc na adres mailowy: sekretariat@psychologiaiprawo2012.edu.pl.

Serdecznie zapraszamy do współpracy.

15


§

Miejsce organizacji cyklu seminarów

Uniwersytet Warszawski - Pałac Tyszkiewiczów–Potockich adres: Warszawa, ul. Krakowskie Przedmieście 32, SALA BALOWA

Historia Pałacu Tyszkiewiczów–Potockich Pałac został zbudowany w XVIII wieku dla Ludwika Tyszkiewicza, hetmana polnego litewskiego ożenionego z Konstancją Poniatowską, bratanicą króla Stanisława Augusta. Należał do najpiękniejszych klasycystycznych pałaców Warszawy. Budowę pałacu rozpoczął w  1785 roku Stanisław Zawadzki, polski architekt, autor projektu m.in: Pałacu w  Śmiełowie i  Pałacu w  Lubostroniu. Prace kontynuował w  latach 1786-92 Jan Chrystian Kamsetzer, który uczestnił przy przebudowie Pałacu w   Łazienkach.   Architektami byli również: Henryk Marconi i Fryderyk A. Lessel. Na przełomie XVIII i XIX w. pałac był w zarządzaniu Tyszkiewiczów, którzy przebywając poza granicami wynajmowali go dygnitarzom i wojskowym. W 1820 roku pałac stał się siedzibą i wyłączną własnością Anny z Tyszkiewiczów po jej rozwodzie z Aleksandrem Potockim. W 1840 roku pałac zakupił od matki syn z pierwszego małżeństwa, August Potocki, i odtąd w ręku Potockich pozostawał on do 1923 roku. W 1923 roku pałac zakupił Bank Gospodarstwa Krajowego, a ulokowano tu Polską Akademię Literatury oraz zbiory starodruków Biblioteki Narodowej. Pałac szczęśliwie przetrwał okres kampanii wrześniowej. Po upadku powstania warszawskiego został on celowo zbombardowany przez wojska niemieckie pociskami zapalającymi. Zniszczeniu uległa cała stolarka z XVIII i XIX wieku (drzwi, mozaiki podłogowe, stropy, panele ścienne, schody), a także bezcenne XVIII-wieczne stiuki w stylu pompejańskim, będące jednymi z  najcenniejszych zabytków warszawskiego klasycyzmu pałacowego. Po zniszczeniach wojennych pałac odbudowano w latach 1949-1956 według projektu Jana Dąbrowskiego, jedynie częściowo przywracając wnętrzom ich dawny wygląd. Jedynym z najlepiej zachowanych pomieszczeń jest dawna łazienka, znajdująca się na I piętrze w północnym skrzydle pałacu. Podczas odbudowy po II wojnie światowej została ona przebudowana na korytarz wiodoący od rozbudowanej klatki schodowej do sal korpusu głównego pałacu. Na jej ścianach i sklepieniu wciąż podziwiać można różowe stiuki i resztki malowideł rodzajowych w stylu rzymskim. Obecnie pałac jest własnością Uniwersytetu Warszawskiego jako siedziba wydziałów i instytutów.

16


§

Kontakt do przedstawiciela organizatorów

Koordynator projektu–podkom. Dominika Słapczyńska Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji Aleje Ujazdowskie 7 00-583 Warszawa tel. 22 60 155 81 sekretariat@psychologiaiprawo2012.edu.pl

17


Cykl seminariów edycja 2012