Page 1

LEO

jaargang 10, nr. 2 • juni 2021

Oud-leerling wordt eerste stadsdichter van Geel Springkastelenfestival

Radio GoGO

... en nog zoveel meer in deze nieuwe... LeO!


Jaargang 10,2 • Juni 2021

LEO

Magazine voor Leerlingen en Ouders

Woordje van Gorik Goris .................................. 2 Bandersnatch...................................................... 3 Wie is wie?........................................................... 4 Het afscheidsinterview van het jaar.................. 7 Een gezonde levensstijl................................. 11 Een miljard millimeter.................................... 12 Radio GoGO.................................................... 13 Eindeschooljaarsvraagjes.............................. 14 Week van de poëzie....................................... 16 Veerle De Houwer.......................................... 21 6de jaarscomité.............................................. 24 Verkeersweek op SDGC................................. 25 Terug in de tijd................................................ 26 Ladies and gentlemen... ................................ 28 Cultuur op SDG.C........................................... 30 Er waren eens... een ‘modern’ sprookje...... 32 Verkiezingen op SDG.C................................. 34

Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

1


WOORDJE VAN GORIK GORIS Beste lezer Met dit nummer van de LeO breien we een einde aan ons tweede COVID-schooljaar. Zoals iedereen hopen wij dat er geen derde jaar volgt! Misschien wordt het tijd om over de voorbije periode enkele schoolse conclusies te trekken. Ik geef jullie een selectie uit een ganse resem aan vaststellingen. Het verloop van de communicatie vanuit “Brussel” verliep ongelukkig. Meestal werd er eerst in de pers gecommuniceerd en pas na verloop van tijd kregen we de eigenlijke richtlijnen en adviezen. Dikwijls stemden die niet volledig overeen met wat er in de pers werd getoeterd. De pers zelf scheen ook moeite te hebben met een onderscheid tussen lager en secundair onderwijs. Dat alles zorgde voor verwarring bij ouders, leerlingen en leerkrachten. Dit euvel kwam minder voor in het tweede semester. De meeste overheden blinken niet uit in flexibiliteit, snelheid en transparantie. We hadden dikwijls het gevoel dat wij, de scholen, de enigen waren die aan middellange- en langetermijndenken deden. En we waren ook wel degelijk op de hoogte van de COVIDsituatie. Veel maatregelen en richtlijnen kwamen te laat en holden achter de (of toch onze) feiten aan. De vele regeltjes van de verschillende overheden die kriskras door elkaar werden afgekondigd boden ook geen soelaas. Dook daar plots nog de provinciegouverneur op die meende ook haar duit in het zakje te moeten doen… De samenwerking met de lokale stedelijke overheid verliep overigens wel goed. De extra uren die we kregen om de leerlingen te ondersteunen, waren welkom. Zij hebben echter het sinister neveneffect dat het lerarentekort verder werd aangezwengeld. Zo hebben we drie vacatures voor tijdelijke vervangingen in mei niet kunnen invullen. Zo goed als iedereen was aan het werk. Dat heeft er bijkomend voor gezorgd dat de vaste leerkrachten nog eens extra dienden in te springen. De centrale rol die de school speelt in de contacten van jongeren was voor de ‘coronaperiode’ wat op de achtergrond geraakt. School leek slechts één van de vele plaatsen waar jongeren elkaar ontmoeten. Bij leerlingen, ouders en personeel is het besef gegroeid dat school toch iets meer is dan een plaats waar jongeren noodgedwongen hun broek slijten.

2

De leerkracht doet ertoe! De interactie in de klas blijkt meer dan ooit essentieel om leerstof te laten doorgronden. Van een grote leerachterstand bij de leerlingen kunnen we niet echt spreken en dat is ook zeer afhankelijk van leerling tot leerling. Voor sommige leerlingen is de combinatie afstands- en contactonderwijs ideaal. Voor anderen is dat een probleem. Zij hebben echt nood aan fysieke lessen. De lestijd die verloren is gegaan, door bijvoorbeeld de noodgedwongen verlenging van vakantieperiodes, werd grotendeels gecompenseerd door het feit dat er nauwelijks excursies en andere activiteiten doorgingen. We maakten ons wel zorgen over het beklijven van de leerstof bij een deel van de leerlingen en hebben daar dan ook op ingezet. Op vlak van evaluatie lijken proefwerken of grote testen voor een aantal vakken toch essentieel te zijn. Ze helpen immers om de leerstof te doorgronden en om de leerlingen extrinsiek te motiveren. Vorig schooljaar waren er bijvoorbeeld geen eindexamens of grote testen in de meeste leerjaren. We merken dat daardoor bij de meeste leerlingen voor die vakken te weinig is blijven hangen. Het gaat hier om de essentiële doelstellingen, de leerstof nodig om verder op te bouwen. Voor de komende jaren blijven we daarom inzetten op een gezonde mix van proefwerken en gespreide evaluatie. Leerlingen en personeel hebben zich bewonderingswaardig ingezet om van dit COVIDschooljaar toch een succes te maken. Iedereen heeft de ‘extraatjes’ van een schooljaar gemist: excursies, meerdaagse uitstappen, Europese uitwisselingen, film, toneel, ontmoetingsavonden, (sponsor)activiteiten voor de derde en vierde wereld, klasoverstijgende projecten, … We zijn erin geslaagd om toch een aantal weliswaar zwaar aangepaste activiteiten te laten doorgaan, zowel in het tweede als derde trimester (filmvoorstellingen gestreamd per klasbubbel, wandeltochten, springkastelen tijdens L.O., live radio maken tijdens de afkoelingsweek, project(halve)dag in klasbubbel, Chrysostomos in openlucht, enz.). Je vindt van dat alles een neerslag in dit dynamisch tijdschrift. Gorik Goris, directeur Sint Dimpna Geel • College


BANDERSNATCH Sinds jaar en dag komt het enige échte culturele hoogtepunt van het schooljaar er ergens eind mei aan. Dan is het immers tijd voor het toonmoment van het vak Muzisch Creatief Project, kortweg MuCreP. Tijdens die laatste eindsprint van de lesperiode worden alle sympathisanten traditiegetrouw hartelijk ontvangen in de Leonardozaal om de leerlingen van 6 Humane Wetenschappen een topuitvoering op de planken te zien toveren. MUCREP staat bij de die hard fans in principe garant voor een klassevolle uitvoering met topacteerwerk, met zelf gebrachte muziek én doorspekt met eigen danschoreografieën. Dit jaar was dat echter wel eventjes anders. Aangezien het door de covid-perikelen niet aangewezen was om aan een voorstelling te werken moest het vak helemaal omgegooid worden. En zo werd een toneelproject een filmproject. Inspiratie vonden we bij Bandersnatch, een interactieve Netflix-productie waarbij de kijker zelf kiest hoe de verhaallijn verder loopt. Het principe leek voor ons ideaal: één kaderverhaal dat zich opsplitst in twee verschillende perspectieven en vervolgens nog eens ontdubbelt in vier mogelijke eindes. Zeven deelverhaaltjes dus, perfect om coronaproof in bubbeltjes van vier à vijf leerlingen aan de slag te gaan.

Uit het niks creëerden de leerlingen Humane een spannend verhaal over het gezin Derover dat zich via hun vlogs, fake gelukkig voordoet. Hun echte leven echter wordt doorspekt met leugens en bedrog. Dochter Emma verzeilt bijvoorbeeld ondanks of misschien wel dankzij haar online kanaal rond ‘body positivity’ al snel in een met boulimie gekruide depressie. Zoon Alexander voelt zich dan weer in de rug gestoken door zijn enige vriend Thomas en zoekt steun in een extreme uitdaging, de beruchte en levensbedreigende Blue Whale Challenge. Moeder Madeleine wordt mishandeld en heeft te veel relatieproblemen om op te merken dat het fout loopt met haar kinderen. En de egoïstische vader Wesley bekommert zich alleen maar om zichzelf en zijn louche drugspraktijken. Fascinerende personages, stuk voor stuk unieke puzzelstukjes die ineen vielen in een al even fascinerend groot verhaal. Of beter, puzzelstukjes die ineen hádden moeten vallen. Jammer genoeg bleek een aantal positieve coronatesten en een daaruit volgende quarantaine, nét tijdens onze periode van filmopnames, het nekschot voor deze ongemeen spannende thriller. En zo zal onze eerste MuCreP-film, Sagrada Familia-gewijs, waarschijnlijk voor altijd in de steigers blijven staan. Maar als dat ervoor zorgt dat mevrouw Terweduwe en meneer Van Eeghem daardoor samen met Gaudi in een select rijtje van artistieke bedenkers komen te staan, dan kunnen zij daar uiteindelijk wel mee leven.

PAARSE DAG Naar aanleiding van de Internationale Dag Tegen Holebifobie en Transfobie (IDAHOT) op 17 mei doen elk jaar tal van onderwijsinstellingen in Vlaanderen en Brussel mee met de campagne Paars, onderdeel van de grootste LGBT+sensibiliseringscampagne van de wereld. Ook onze school zet deze dag volop in de kijker. We riepen onze leerlingen en personeelsleden op om zo kleurrijk mogelijk naar school te komen...

KLIKEROP.BE Uit het traject kind- en jeugdvriendelijk Geel bleek dat jongeren vaak niet weten waar ze met hun (grote of kleine) hulpvraag terecht kunnen. Daarom wil de stad Geel inzetten op het meer en beter bekend maken van gratis en rechtstreeks toegankelijke ondersteuningsbronnen voor jongeren in Geel. Hiervoor ontwierp de stad Geel in samenwerking met het JAC, partners uit het jeugdwelzijnsoverleg, de Geelse middelbare scholen en enkele jongeren de website https://klikerop.be/ Eind mei passeerden ze op onze school om onze leerlingen te informeren over hun werking! Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

3


WIE IS WIE?

DE WERKGROEP GEZONDHEID

In het eerste semester namen we de pedagogische werkgroepen van SDG.c onder de loep. In deze junieditie komt u meer te weten over enkele praktische werkgroepen op onze school. De Europa-werking heeft

zo bijvoorbeeld dit jaar niet stil gezeten, maar ook de werkgroepen gezondheid, SSS en FC Sfeer draaien op volle toeren. Benieuwd naar meer? Lees het in deze ‘Wie is wie?’.

Waarvoor is de werkgroep in het leven geroepen? De werkgroep is in het leven geroepen om het begrip “gezondheid” in de kijker te zetten. Hierbij gaat het niet enkel over de fysieke gezondheid (voldoende beweging, gezond eten, voldoende slapen), maar we hebben sinds vorig schooljaar ook nadrukkelijk ingezet op de mentale gezondheid. Wat zijn concrete zaken/actiepunten die in de werkgroep worden besproken? In januari staat de jaarlijkse gezondheidsweek gepland. Vooral de leerlingen van het 5de jaar krijgen een ‘gezondheidsbad’. Zo gaan ze aan de slag met de voedings- en bewegingsdriehoek, krijgen zij wortels aangeboden als gezond tussendoortje, is er een wedstrijd om een gezonde lunch te maken, worden in verschillende vakken thema’s (filmbespreking, documentaires, wetenschappelijke info) aangehaald die met gezondheid te maken hebben. De leerlingen van het 3de, 4de en 6de jaar doen fitheidstesten tijdens de lessen Lichamelijke Opvoeding en worden door affiches en informatie op de schermen ook attent gemaakt op hun gezondheid. Vorig schooljaar hebben we een actie gedaan met emoticons/buttons, waarbij leerlingen een button konden kiezen die overeenkwam met hun gevoelens. Zo proberen we het gemakkelijker te maken om te babbelen over hoe je je voelt. Ook dit jaar hebben we ingespeeld op de mentale gezondheid van leerlingen en collega’s. Zo hingen er verschillende tips in de gangen om je mentaal beter te voelen en wilden we ook echt wat actie ondernemen om leerlingen en collega’s leuke momentjes te bezorgen. Dit schooljaar hebben we daarom in de periode voor de krokusvakantie een wedstrijd “bewegingstussendoortjes” georganiseerd voor alle klassen. Hierbij konden de leerlingen stickers verdienen als er tijdens de les een bewegingstussendoortje gedaan werd. Just dance, limbo, yoga, jazzhands, … zijn maar een paar zaken die aan bod gekomen zijn. Het was een groot succes: bijna elk lesuur werd gestart of geëindigd met een dansje of wat andere actie. En het plezier en gelach dat we door de gangen hoorden klinken, deed ons allemaal deugd. Hoe is de werkgroep volgens jou een verrijking van het leven op school? Leerlingen en collega’s worden er nogmaals op attent gemaakt hoe belangrijk gezondheid is. De dingen die georganiseerd worden, zorgen voor een leuke afwisseling tijdens de schoolmomenten. Wat wil je nog zeker zeggen over de werkgroep? De werkgroep is een fijne groep collega’s, die heel uiteenlopende vakken geven maar één ding gemeen hebben: we willen ons heel graag inzetten om gezondheid in de kijker te zetten. En alle ideeën zijn welkom!

4


DE WERKGROEP EUROPA

Waarvoor is de werkgroep in het leven geroepen? Sinds 1992 organiseren we op school Europese uitwisselingen. Leerlingen uit het vijfde jaar geven we zo de kans om met leerlingen uit andere landen in Europa samen te werken. Ze verblijven een week in een gastgezin en laten tijdens een week hun partner met het leven in Geel en omstreken kennismaken. Jaarlijks nemen zo een 80-tal leerlingen deel aan een Europese uitwisseling. Om dit te kunnen realiseren heb je een team enthousiaste leerkrachten nodig, waaraan gelukkig geen gebrek is. Het Europateam bestaat uit Fabienne Schoofs en Innias Hufkens, aangevuld met een hele groep leerkrachten die helpen met de uitvoering van de projecten. Wat zijn concrete zaken/actiepunten die in de werkgroep worden besproken? De Europacoördinatoren leggen de eerste contacten met de partners, schrijven mee aan de aanvragen voor een gesubsidieerd project (Erasmus+) en zorgen voor de koppeling van de leerlingen met hun buitenlandse partner. Het Europateam ondersteunt dan de leerkrachten die een buitenlandse uitwisseling van leerlingen begeleiden. We zorgen voor het transport naar het buitenland, voor alle nodige documenten, certificaten, .. Tijdens een aantal vergaderingen zorgen we ook voor de uitbouw van de Europese werking. We stellen de organisatie van de Europese week bij ons op school op punt, plannen de organisatie van excursies, activiteiten, workshops tijdens de Europese week. De collega’s bereiden met de leerlingen alle taken voor die voor het projectthema nodig zijn, ze helpen hen bij de voorbereiding en uitvoering ervan. Hoe is de werkgroep volgens jou een verrijking van het leven op school? We merken dat de Europese uitwisselingen voor veel leerlingen tot de hoogtepunten van hun schoolcarrière behoren. Dat komt ook door de goede voorbereiding van de uitwisselingen, het voortdurend op zoek gaan naar leuke activiteiten, … Veel leerkrachten draaien al even mee in de werkgroep en zijn al wat op elkaar ingespeeld voor bepaalde activiteiten. We zoeken naar een goed evenwicht tussen leuke opdrachten, creatieve workshops, waarbij we de leerlingen de kans geven om hun andere talenten ook te laten zien, die tijdens een gewone les minder aan bod komen. Leerkrachten zien leerlingen openbloeien, leerlingen zien eens een andere kant van hun leerkrachten.

FC SFEER

Wat wil je nog zeker zeggen over de werkgroep? Omwille van de grote respons bij onze leerlingen om deel te nemen aan een uitwisseling, is het fijn dat ook de werkgroep uit een groep enthousiaste en gedreven leerkrachten bestaat. Ook voor hen liggen er kansen tijdens de uitwisseling. Je hoeft zeker zelf geen taalleerkracht te zijn om een uitwisseling te begeleiden, het is telkens ook interessant om te zien hoe je vak in het buitenland gegeven wordt en inspiratie opdoen door overleg met buitenlandse partners is ook mooi meegenomen. Maar vooral die glunderende leerlingen zien na zo’n week in het buitenland of hen hier zo actief zien in de Europese week, daar geniet je toch zelf ook van.

Waarvoor is de werkgroep in het leven geroepen? FC Sfeer is het feestcomité van het personeel van SDGC. Het feestcomité bestaat sinds jaar en dag, maar onderging in 2014 een kleine make-over en draait sindsdien onder de naam ‘FC Sfeer’. Wat zijn concrete zaken/actiepunten die in de werkgroep worden besproken? FC Sfeer brengt sfeer binnen en buiten de leraarskamer, van kleine attenties tot grote festiviteiten! We breien een rode (sfeer)draad doorheen het schooljaar met personeelsfeesten, familiedagen, vieringen van pensioenen, spelcompetities in de leraarskamer ...

Hoe is de werkgroep volgens jou een verrijking van het leven op school? Een fijne sfeer op de werkvloer onder het personeel zorgt automatisch voor een fijne sfeer binnen de hele school. Een schoolteam dat elkaar goed kent en op elkaar kan rekenen zal er samen voor kunnen zorgen dat de school goed draait en dat er draagkracht is om voor de leerlingen te zorgen. Wat wil je nog zeker zeggen over de werkgroep? Onder het motto ‘Sfeer maak je zelf’ moedigen we iedereen aan om grote en kleine momenten te vieren in het leven! Blaas die ballonnen maar op en hang slingers wanneer je daar zin in hebt! Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

5


SSS (AKA SPECTACULAIRE START VAN HET SCHOOLJAAR)

WIE IS WIE? Waarvoor is de werkgroep in het leven geroepen? Tot een vijftal jaar geleden was de eerste officiële schooldag een eerder saaie en formele bedoening. Er moeten die dag nu eenmaal een aantal formaliteiten afgehandeld worden zoals boeken afhalen, inloggen, foto’s nemen, administratie, ... Met een aantal collega’s hebben we dan het idee opgevat om die start in een spectaculair jasje te steken. De werkgroep ‘Spectaculaire Start van het Schooljaar’ was geboren. Wat zijn concrete zaken/actiepunten die in de werkgroep worden besproken? We doen een poging om oude bekenden en nieuwbakken leerlingen en collega’s op een aangename manier te verwelkomen op SDG.c. Concreet wil dat zeggen dat we een thema kiezen, een rode draad uitwerken, scenario’s schrijven, het nodige materiaal verzamelen en filmpjes opnemen. Hoe is de werkgroep volgens jou een verrijking van het leven op school? Goed begonnen is half gewonnen. Door op een ludieke manier aan het schooljaar te beginnen is de toon meteen gezet voor een enthousiast en onvergetelijk schooljaar. Wat wil je nog zeggen over de werkgroep? We geven alvast een tip mee voor 1 september: hou je ogen en oren open, zowel boven als onder de grond ...

LEERLINGENRAAD “In deze moeilijke tijden was het een lastige opdracht om normale leerlingenraadacties te doen. Maar we wilden natuurlijk onze geliefde school en de leerlingen niet laten zitten zonder iets. Daarom deden we coronaveilige acties. In december hadden we de kaarsjesactie. We gaven elke leerling een kaarsje om toch een lichtpuntje in die donkere periode te brengen. Op het einde van het schooljaar hebben we nog twee acties georganiseerd. We zorgden ervoor dat er tijdens de pauzes muziek klonk in de school. Zo konden we toch ambiance brengen tijdens de speeltijden, we hebben zelfs leerlingen de macarena zien dansen. Ook organiseerden we samen met de leerkrachten L.O. een springkastelenfestival. Tijdens de L.O.-lessen sprongen we het schooljaar uit. Op beide acties kwamen veel positieve reacties! Als leerlingenraad zijn we zo blij dat we toch nog iets hebben kunnen doen. Hopelijk kunnen we volgend schooljaar normaal starten en kunnen we meer acties organiseren. Voor nu sluiten we het schooljaar hier af. Wij als leerlingenraad verwelkomen jullie alvast met veel plezier terug op SDG.c! Fijne vakantie!

6


HET AFSCHEIDSINTERVIEW VAN HET JAAR Het is inmiddels een goede traditie geworden: een collega die zijn of haar laatste schooljaar afrondt plaatsen we in de Leo voor het voetlicht. Deze keer kiezen we voor een dubbelinterview want we zitten met een bijzondere situatie. Onze gespreksgasten zijn jaargenoten, ex-klasgenoten, ex-scoutsgenoten, gedeeltelijke vakgenoten, geestesgenoten en op zoveel meer momenten hebben ze samen van nog heel wat andere zaken genoten. Luc Vandecruys en Marc Verwerft waren beiden getuige van meer dan vijftig jaar collegegeschiedenis.

DE KINDER- EN JEUGDJAREN De twee leerden elkaar kennen tijdens hun lagere schooltijd op het Geelse Sint-Aloysiuscollege, waar ze in de tweede helft van de jaren ‘60 aankwamen en verschillende jaren in dezelfde klas doorbrachten. Het contact werd intensiever toen ze in 1972 in de middelbare school allebei kozen voor Latijn. Verwerft: “Aan het college was er in het eerste jaar één klas Latijn dus toen zaten we samen. Na het eerste jaar kon je Grieks-Latijn gaan volgen en die keuze maakten we allebei. We hebben op school altijd dezelfde keuzes gemaakt en dus hebben we zes jaar samen gezeten.” Het college van begin jaren ’70 was natuurlijk niet het college dat we vandaag kennen. Het aantal studierichtingen in de humaniora bleef beperkt tot Latijn, Grieks-Latijn en wetenschappen. Humane wetenschappen en economie waren er nog niet. Daarnaast was er ook de handels- en de landbouwschool, die een aparte school vormden, zij het op dezelfde plaats. Ook het schoolleven verliep toen helemaal anders. Verwerft: “Het schoolleven speelde zich zowat volledig af in en rond die gebouwen. Het was bijna alleen maar les volgen. Voor aardrijkskunde zijn we wel eens op excursie geweest en je had wel eens een schoolreis of een klasreis. Maar dat was het. Nu heb je jaarlijks terugkerende excursies. Toen dus niet. Vroeger was dat een persoonlijk initiatief van een leerkracht.”

“Het was eentoniger maar af en toe viel er wel iets te beleven,“ vult Vandecruys aan. “We hadden bijvoorbeeld een vrijgevochten pastoor, den Heps, en als je van hem tekenen of godsdienst kreeg dan wist je dat je ‘lichtbeelden’ kreeg. Dia’s dus, in het landbouwzaaltje. Dat was toen supermodern. Je keek ernaar uit om van hem les te krijgen. Die dia’s hadden waarschijnlijk niet altijd te maken met de les. Die leerkracht reisde graag en daarvan toonde hij dan dia’s. Dat was een echt buitenbeentje. Die ging toen op vakantie naar Turkije

met zijn moto. En in die tijd was er nog geen reisbureau, hè.” “Klopt,” bevestigt Verwerft, “den Heps was volgens mij ook de eerste die met een bandopnemer werkte. Daarmee liet hij dan Nederlandstalige liedjes horen. In de twee eerste jaren kregen we twee uur per week geschiedenis van Griekenland van Jan Wynants. Bij hem kreeg je ook veel dia’s en dat heeft mij toen echt geraakt. Door hem ben ik Grieks gaan studeren. Daar hebben die dia’s zeker toe bijgedragen.” We kunnen de samenstelling van het toenmalige lerarenkorps naar hedendaagse maatstaven ‘apart’ noemen. Er liepen destijds nog verschillende priesters rond en vrouwen waren een zeldzaamheid op het Geelse college. Verwerft herinnert het zich nog goed: “De eerste vrouw op de school moet Anny Theré van tekenen geweest zijn. En die kwam pas toe op het moment dat wij in ons eerste jaar zaten. Dus ik herinner me niet dat ik van een vrouw les heb gehad. Pas later, toen ik als leerkracht terugkeerde, waren er in de handelsschool en de landbouwschool enkele vrouwen. En die priesters, ja, daar waren een aantal grote ego’s bij. Je voelde dat onderhuids.”

“De pastoors bleven volgens mij lesgeven tot het bisdom hen te kennen gaf dat ze moesten stoppen. Pas toen die vervangen moesten worden zijn er enkele vrouwen binnengesijpeld,” voegt Vandecruys eraan toe. En meteen rakelt hij een anekdote op: “Die priesters woonden, leefden en werkten toen op school. ’s Middags aten zij samen. De directeur, ook een priester natuurlijk, had een belletje. Als hij zijn soep op had dan klingelde hij met dat belletje en werd de volgende gang opgediend. Degenen die niet klaar waren met hun soep hadden pech. Die priesters hadden destijds ook een wijnkelder met elk hun eigen nis met hun eigen flessen. Maar dat wist ik natuurlijk allemaal niet toen ik als leerling op het college zat. Ik ben dat allemaal pas later te weten gekomen. Wat ik mij van mijn leerlingentijd wel nog herinner is dat die priesters alle vakken mochten geven. Eén van die mannen, de Plus, gaf bijvoorbeeld godsdienst, Latijn en Nederlands…” “…en die gaf tegelijk ook landbouwvakken en tuinieren,” vult Verwerft aan. “Op dat examen vroeg hij bijvoorbeeld ‘Hoe kweek je het hele jaar door kool?’ en ik moest daar Latijnse teksten bij vertalen. (lacht) Die mannen konden alles.” Een college in ver vervlogen tijden, dat doet bij ons een Spartaans regime vermoeden, maar dat blijkt niet het geval geweest te zijn.

“De tijd van de strenge tucht was toen al voorbij,” herinnert Verwerft zich. “Wij moesten niet meer dagelijks naar de studie en de mis voordat de lessen begonnen. Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

7


En biechten was niet meer verplicht. Wij hadden mooie lesdagen: beginnen rond 8u50 en om 15u20 was de school uit. Toen wij begonnen op het college was er ook nog les op zaterdag maar met de oliecrisis, toen wij in het 2de jaar zaten, is er bij elke lesdag een uur bijgekomen en viel de zaterdag als lesdag weg. Het was toen alleszins ook levendiger op de school. De leerlingen mochten zich nog echt uitleven op de koer. Vandaag de dag zouden we daartegen optreden omdat het erover zou zijn.”

en Grieks. Ondanks de grote interesse voor de antieke cultuur en geschiedenis was klassieke talen studeren voor mij geen optie. Geschiedenis van oudheid tot hedendaagse tijd was ook niet helemaal mijn ding. Onze toenmalige geschiedenisleerkracht, Paul Jans, een man die veel indruk op mij maakte en altijd zinnige inhoud aan zijn leerlingen meegaf, wees mij er op een dag op dat er ook iets bestond als oude geschiedenis, met een minder uitgebreid talenpakket. Dat moest het worden.”

Vandecruys beaamt: “Op de speelplaats werd nog echt gespeeld, zij het niet georganiseerd. Daar waren dan bijvoorbeeld drie geïmproviseerde voetbalvelden die mekaar deels overlapten. Iedereen speelde daar naar zijn eigen doelen. Die drie matchen liepen dus letterlijk door elkaar. Op de binnenspeelplaats mocht je met keiharde kleine balletjes gaan voetballen. Toegegeven, dat kreeg al eens kwajongensproporties. En nog iets: tijdens de drie laatste jaren mochten leerlingen roken op school. Ook de leerkrachten rookten tussen twee lesuren al eens een sigaret in de gang. Dat was normaal toen. Er waren uitzonderingen die dat ook in de klas deden of tijdens examens. In mijn laatste jaar is directeur Jozef Van Ael bij mijn mondeling examen Duits van Paul Stijnen komen zitten. En Van Ael stak een dikke sigaar op (lacht).”

Met de bedoeling om les te gaan geven, veronderstellen we. “Nee,” klinkt het unisono.

Niet alleen tijdens de schooluren brachten Luc Vandecruys en Marc Verwerft veel tijd samen door, ook daarna deden ze dat hoe langer hoe meer.

“Ik was in mijn lagere schooljaren al even bij de SintAloysiusscouts geweest maar ik was ook weer gestopt,” zegt Vandecruys. “Bij de jongverkenners ben ik dan terug begonnen. Marc was toen ook bij de scouts. Muziek was destijds ook iets dat ons beiden interesseerde. We hadden een gemeenschappelijke vriend en die kocht veel goede platen. Als hij die beu gehoord was verkocht hij die aan ons door voor een mooi prijsje. Op die manier zijn we aan veel goede platen gekomen, vooral alternatieve rock zoals Deep Purple en Pink Floyd. En wij wisselden die dan onder elkaar uit. We zijn trouwens in onze middelbare schooljaren ook eens naar het Sportpaleis in Antwerpen geweest, naar Pink Floyd met hun Animals-tour. Die mannen hadden een groot opblaasbaar varken bij dat door het Sportpaleis zweefde. Wij van de boerenbuiten wisten niet wat we zagen.”

DE LEUVENSE JAREN Na de middelbare schooljaren bleef het studiepad van de twee vrienden deels gelijk lopen. Ook in Leuven zaten ze voor een aantal vakken samen in de les. De studiekeuze voor klassieke talen was voor Verwerft een evidentie: “De klassieke talen waren vanaf de eerste middelbare schooljaren een passie voor mij. En tijdens de lessen Grieks in de hogere cyclus zaten we met tien leerlingen dus wij hingen ook goed aaneen. En ik heb bij al mijn leerkrachten van klassieke talen veel opgestoken. Ik heb daar alleen maar goede herinneringen aan.” Bij Vandecruys was wel even twijfel: “Ik was, in tegenstelling tot mijn collega, niet de beste in Latijn

8

“Meer nog,” zegt Verwerft, “zelfs toen ik net afgestudeerd was had ik dat plan nog niet. Maar ik zou ook niet geweten hebben wat het dan wél moest worden. Ik heb een studie gekozen uit interesse, zonder daar verder bij na te denken. Mensen waren daar over het algemeen minder mee bezig. Je vond altijd wel werk. Pas toen je afstudeerde werd de vraag gesteld wat je met je diploma zou gaan doen. Toen wij in Leuven afstudeerden was de situatie in het onderwijs gunstig in die zin dat leerkrachten juist op dat moment minder lesuren moesten gaan geven. Er kwamen dus op dat moment, in september ‘82, heel wat lesuren vrij. Ik kon kiezen waar ik zou beginnen lesgeven. Daarnaast hebben we toen ook kunnen profiteren van de onderwijsvernieuwing van het VSO. Veel scholen gingen daarin mee, op den duur zelfs bijna heel Vlaanderen, maar hier in Geel bleven ze traditioneel onderwijs aanbieden. Dat trok heel veel leerlingen aan. Wij kregen daardoor veel leerlingen uit Mol binnen. En de collega’s van Mol volgden naar Geel omdat er ginder te weinig klassen overbleven en hier klassen bijkwamen. Maar ze kwamen ook nog van verder, soms van diep in Limburg. Toen barstte het college uit z’n voegen. Maar nadien (toen eind jaren ’80 de eenheidsstructuur ingevoerd werd; nvdr) heeft zich dat weer hersteld in de omgekeerde richting en ben ik ook enkele jaren naar Mol moeten gaan.” Ook Vandecruys herinnert zich het prille begin van zijn leraarscarrière. “Ik ben eerst een jaar in het leger geweest. Dat is het enige dat Marc en ik niet samen gedaan hebben. Ik ben dus een jaar na Marc beginnen lesgeven. Toen ik uit het leger kwam belde directeur Van Ael mij op 31 augustus: “Gij hebt nog geen werk? Goed, ik heb hier een klas voor u. Ge zijt titularis. Ge moogt daarnaast 9 uur Latijn geven, 4 uur Nederlands en 2 uur geschiedenis. En dan vullen we uw rooster nog wel bij aan. Tot morgen.” Dat was mijn sollicitatie. En ’s anderendaags stond je op school zonder goed te weten wat het plan was. In het volgende jaar heb ik een aantal uren op het Sint-Dimpnalyceum lesgegeven in de plaats van een collega die bevallingsverlof nam. Het sollicitatiegesprek met toenmalig directeur Willy Aerts heeft anderhalf uur geduurd.”

DE COLLEGEJAREN (DEEL 1) Niet zo heel veel jaren nadat ze er als leerling afstudeerden belandden Luc Vandecruys en Marc Verwerft weer samen op het college.


Verwerft bekent: “In het begin vond ik dat raar. En ik heb het niet zo ervaren dat ik meteen op gelijke hoogte stond met mijn oudere collega’s. Er was een zekere hiërarchie net zoals die er vroeger ook was tussen oudere en jongere leerlingen. In de leraarskamer had je destijds ook een kaarterstafel. Ik heb één keer deelgenomen maar daarna nooit meer. Die mannen wisten perfect wat ik in mijn handen had. En die vroegen zich dan hardop af waarom ik niet die of die kaart speelde. Je moest spelen zoals zij het in hun hoofd hadden.”

“Ik herken dat,” vult Vandecruys aan. “Je werd aanvaard maar in de leraarskamer heersten bepaalde wetmatigheden. Er was bijvoorbeeld een tafel voor de licentiaten en een tafel voor de regenten. De regenten waren trouwens vaak de plezantste collega’s. En je werd ineens collega van mensen waar je als leerling naar opgekeken had. Ik denk dan bijvoorbeeld aan Paul Jans, van wie ik heel wat lesmateriaal kreeg, aan Jan Wynants en aan Jos Bosmans. Maar zo sympathiek was niet iedereen. Er waren er ook die hardop zeiden: “Als ik u iets geef dan werkt dat luiheid in de hand.” Verwerft heeft doorheen de jaren vooral les gegeven in de klassieke talen maar mocht daarnaast ook enkele jaren geschiedenis en antieke cultuur geven. Tussendoor zwierf hij voor beperkte opdrachten uit naar Mol en Kasterlee. Vandecruys reed wat de vakken betreft een gevarieerder parcours: Latijn, Nederlands, geschiedenis, antieke cultuur, aardrijkskunde, PAV en esthetica. En ze leerden al doende de knepen van het vak. Dat levert heel wat levendige herinneringen op waarvan er niet zoveel voor publicatie vatbaar blijken te zijn. Eentje wil Vandecruys wel delen: “Als er leerlingen waren die te druk of betweterig waren dan zei ik vroeger: “Als je het zo goed weet, kom het dan maar zelf uitleggen.” Nu moet je weten dat ik in mijn beginjaren presentator Hans Otten in mijn klas gehad heb. Tegen hem heb ik dat dus ook eens gezegd. In tegenstelling tot al die andere leerlingen kwam hij het dus wél zelf uitleggen. En nog zinvolle dingen ook. Vroeger waren de meeste leerlingen lang niet zo mondig als nu.”

DE COLLEGEJAREN (DEEL 2) In de tweede helft van de jaren ‘90 werd in Brussel gepleit voor de oprichting van scholengemeenschappen. Een verhaal van schaalvergroting en meer efficiëntie. In Geel leidde dat tot de oprichting van KOGEKA. Deze reorganisatie viel zowat in het midden van de loopbaan van beide collega’s. Verwerft herinnert het zich nog goed: “Dat is boven ons hoofd beslist en natuurlijk heeft niet iedereen dat nieuws op applaus onthaald. Elders is daar jarenlang over gediscussieerd maar hier in Geel is vrij snel over die fusie beslist. Men heeft gekozen voor de korte pijn. Achteraf gezien is dat de betere manier gebleken. Ik denk daar dus positief over. De samenwerking met de nieuwe collega’s liep snel goed. Ook de gemengde klassen die ik ineens kreeg vond ik een verbetering. Degenen die het er te moeilijk mee hadden zijn volgens mij binnen de vijf jaar gestopt. Met een verjongd korps tot gevolg,

nieuwe mensen die die voorgeschiedenis niet met zich meedroegen. En als je het resultaat ziet: dit is de beste school waar je kan terechtkomen, zowel voor leerlingen als voor leerkrachten. Ik heb op verschillende scholen lesgegeven en de mentaliteit die je terugvindt op deze school springt eruit.” Vandecruys kan zich daarin vinden: “Wij kwamen van Aloysius naar Sint-Dimpna en we brachten de directeur mee. De adjunct van Sint-Dimpna en één coördinator bleven hier op post. Ik was coördinator op Aloysius en ik bleef dat op Sint-Dimpna. Dat was een goed team om mee te starten. Toenmalig directeur Luc Briers kende de gevoeligheden maar hij liet ook duidelijk verstaan dat het aan iedereen was om het te laten werken. Het heeft enkele jaren nodig gehad alvorens alles goed draaide maar over het algemeen kijk ik daar met positieve herinneringen op terug.” Dit geeft ons gelijk de mogelijkheid om even in te gaan op wat dat precies inhoudt, coördinator zijn. “In het begin waren de coördinatoren de leerkrachten die de uurroosters legden en stilaan is dat pakket uitgebreid. Toenmalig collegedirecteur Luc Briers is begonnen met de coördinatoren te laten delen in het beleid vanuit de gedachte: jullie geven nog les dus jullie kunnen een aantal zaken beter inschatten. Dat is nu nog steeds het geval maar intussen werken de coördinatoren zelf ook heel wat materiaal uit. Ik heb dat tot een jaar of vijf geleden gedaan. Op die manier kan je op een heel andere manier bezig zijn met onderwijs en het beleid mee sturen.”

Beide heren ronden hun rijkgevulde carrière nu af. Ook samen. Het is een speling van het lot dat ze dat doen net voor het moment dat de onderwijsvernieuwing aankomt op onze school. We willen graag weten of dat impact heeft op het gevoel dat ze zelf hebben bij hun afscheid. Verwerft rakelt een oud zeer op. “Voor Latijn en Grieks is het al die jaren een strijd geweest om leerlingen te houden. Als je ziet hoe de voorbije jaren de STEMrichtingen gepromoot zijn. De klemtoon die gelegd wordt op wiskunde en wetenschappen is uit balans. En ik vrees voor mijn collega’s dat dat nog niet gedaan is. We hebben zoveel vooroordelen te overwinnen bij de klassieke talen. De waardering voor het klassieke erfgoed en de manier waarop we onze leerlingen laten reflecteren over het leven, over een taal en over ons denken, ik ben nog steeds bang dat dat verloren dreigt te gaan. Ik ben daar al 40 jaar bang voor. Iedere leerling krijgt wiskunde en wetenschapsvakken maar voor Latijn en Grieks moeten leerlingen kiezen.” Vandecruys heeft ook een bezorgdheid: “De school moet voor veel opdraaien. Wij zijn begonnen als lesgever. We kenden ons vak vanuit de opleiding. Stilaan werden we meer opvoeder. Ik overdrijf nu maar als we niet uitkijken worden we opvoeders die af en toe hun vak nog eens mogen geven. We leveren hoe langer hoe meer maatwerk af voor allerlei specifieke leer- en gedragsproblemen maar wij zijn in eerste instantie opgeleid als leerkracht en we zijn leerkracht geworden uit liefde voor een bepaald vak. Inspelen op al die verschillende noden en dan voor iedereen ook nog kwaliteit afleveren wordt op een bepaald moment heel Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

9


moeilijk. Daarnaast zie ik de tendens dat leerlingen van alles een beetje moeten kunnen. In de aankomende hervorming van het middelbaar verliest esthetica een uur in de derde graad en wordt het overblijvende uur gecombineerd met maatschappelijke vorming en economie. Op die manier weet je over vanalles wel wat maar leer je niets grondig. Een aantal zaken in de opvoeding dient volgens mij in handen van de ouders te liggen. Waarom moet de school bijvoorbeeld aanleren hoe een bankrekening geopend moet worden? Op die manier gaat tijd voor grondige kennis en waardevolle zaken verloren.”

hebben meegemaakt. Andere oude-mensen-hobby’s als wandelen en fietsen kunnen me ook nog steeds verlokken. Na een onderbreking van drie jaren zie ik de uitdaging van de lange wandelafstand wel terug zitten. Verder moeten ook de oude passies levendig gehouden worden, bijvoorbeeld door de levenslange verkenning van Griekenland verder te zetten, waar mijn vrouw en ik al ongelooflijke plekjes aangedaan hebben en hopelijk nog zullen aandoen. Ook aan Latijn blijf ik trouw: ik ben al enkele jaren het dekenale archief van Geel aan het uitpluizen, waar een massa Latijnse verslagen en andere documenten wachten om ontdekt te worden. Ook van dat voedsel wil ik mijn geest voorzien. Plannen genoeg dus om me nog even mee zoet te houden ...”

ER IS LEVEN NA DE SCHOOL

En vreest Vandecruys het spreekwoordelijke zwarte gat? “Ik zal weinig tijd hebben om me te vervelen. Ik ben actief als vrijwilliger bij het vaccinatiecentrum De Waai en het triagecentrum van AZ Sint-Dimpna. Ik hoop dat ik terug mijn hobby van doedelzakspeler mag gaan beoefenen in groepsverband bij Westelfolk. Ook mijn activiteit als gids bij het Gasthuismuseum en bij Art Center Voeten -een aanrader voor alle kunstliefhebbers- zal hopelijk terug opgestart kunnen worden. Mijn zoon Jef is aan het bouwen en rekent op mijn hulp. En last but not least, mijn eerste kleindochtertje Louise krijgt al de rest van mijn vrije tijd. Dus een zwart gat? Ik denk het niet.”

We zullen de bezorgdheden van onze twee gespreksgasten ter harte nemen maar zij hoeven daar zelf niet meer van wakker te liggen. Het is nu aan hun opvolgers. Voortaan wordt de agenda van Marc Verwerft en Luc Vandecruys niet meer in eerste instantie bepaald door de schoolse besognes. In de plaats daarvan liggen er andere bezigheden te wachten. Verwerft: “Vooreerst is er de familie die op meer aandacht mag rekenen, de kinderen en kleinkinderen, waar ik mijn tijd wel voor een groot deel mee kan opvullen. En ik denk dan ook aan mijn ouders en schoonouders, die ook stilaan hulp kunnen gebruiken. Ik kijk verder ongelooflijk uit naar samenkomsten met mijn oude vrienden. Na het coronajaar zijn we daar nu wel aan toe. Ik denk onder andere aan niemand minder dan de Luc en andere oudscouten met wie we een mooi gezelschap vormen en al vele jaren ongelooflijke dagen, avonden en nachten

Toegegeven, dat zijn fraaie vooruitzichten. En het is ze gegund. Marc Verwerft en Luc Vandecruys hebben generaties leerlingen rijkelijk voorzien van geestelijk voedsel. Voor ons zijn het allebei aimabele collega’s met wie we met plezier samengewerkt hebben. We wensen hen het allerbeste.

X-MOS We zijn blij dat we onze zesdejaars toch nog hun welverdiende Chrysostomos hebben kunnen laten vieren, al was het met de nodige vertraging. Een hele week kwamen onze zesdes verkleed naar school (elke dag een ander thema), en op donderdag werden per klasbubbel de filmpjes bekeken, waaraan elke klas zo hard had gewerkt! Vrijdag ten slotte konden de leerlingen zich in hun klasbubbel uitleven op de Ark van Noë: kajakken, teambuildingsactiviteiten, frietjes eten, ... Het hoorde er allemaal bij! Graag vermelden we ook dat we voor deze dag een sponsoring mochten ontvangen van de UHasselt (https://www. facebook.com/uhasselt), waarvoor enorm bedankt!

10


EEN GEZONDE LEVENSSTIJL Op onze school organiseren we al een heel aantal jaren ‘een gezondheidsweek’. Tijdens die week zetten we het belang van een gezonde levensstijl nog eens extra in de verf. We baseren onze visie op de drie driehoeken: de voedings-, bewegings- en geluksdriehoek (meer info via www.gezondleven.be). Eigenlijk is het een beetje dwaas om dat een week te doen, want van een gezonde levensstijl kan je best wat doordrongen zijn: het is iets wat structureel ingebed zou moeten zijn in je dagelijkse leven. Je staat er als het ware mee op en je gaat er mee slapen. Je probeert je hele leven lang zo gezond mogelijk te leven.

Toch is het zinvol om hier een keertje per jaar extra de aandacht aan te geven. Want, wat is een gezonde levensstijl? Hier bestaat soms toch wat onenigheid over. We merken trouwens ook dat lang niet al onze jongeren precies beseffen wat wel en niet goed is voor onze gezondheid. Je kan bijvoorbeeld elke dag flink gevarieerd eten en de voedingspiramide netjes volgen, maar als je dit combineert met 3 glazen frisdrank en 5 uurtjes slapen per nacht … Ben je dan wel echt gezond bezig? Het doel van de gezondheidsweek is dan ook voornamelijk om de leerlingen bewust te maken van wat wel gezond is. Dit gebeurt via verschillende alternatieven tijdens meerdere lessen. De werkgroep organiseerde bijvoorbeeld een klascompetitie, waarbij je uitgedaagd werd om elke les een bewegingstussendoortje te doen. Lekker scheef doen op Gangnam Style tijdens wiskunde of hakken tijdens Duits. Het kon allemaal.

Tijdens de lessen L.O. onderwierpen we de leerlingen aan een gestandaardiseerde fitheidstest. Via tal van proeven testten we hun KLUS (kracht, lenigheid, uithouding en snelheid). Voor sommige leerlingen was dit een eyeopener. De leerlingen kunnen na het afleggen van de test via tabellen immers zien hoe ze presteren ten opzichte van andere leeftijdsgenoten. Ze leggen deze fitheidstest jaarlijks af, zodat ze hopelijk een positieve evolutie vaststellen als ze bij ons afstuderen.

De school hangt sinds die week ook vol met tips en tricks om met een gezonde geest in een gezond lichaam door het leven te gaan. Per jaar wordt er ook nog eens gefocust op een bepaald aspect van gezond leven. Het derde jaar bekijkt ‘De Drankduivel’, een educatieve autobiografische theatermonoloog, waarin het thema alcoholisme centraal staat. Voor het vierde jaar gaf Luc Rombaut een boeiende presentatie over de valkuilen van druggebruik. Als ervaringsdeskunde is hij een spreker met een passie voor drugspreventie. In het vijfde jaar ligt de focus vooral op gezonde voeding, met een aantal zelfgemaakte pareltjes van lekkernijen tot gevolg. Op die manier raken we enorm veel facetten van een gezonde levensstijl aan en hopen we de leerlingen de juiste handvaten mee te geven in hun verdere groei naar volwassenheid.

Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

11


EEN MILJARD MILLIMETER Het begon allemaal met een filmpje op facebook: de organisatoren van het Kom op tegen Kanker fiets-event die met tranen in de ogen aankondigden dat hun event voor het tweede jaar op rij niet kon doorgaan. Het zorgde voor een krop in de keel van godsdienstleerkracht Raf Daems. Omdat Raf door corona de laatste tijd toch wel wat gefietst had, leek het hem de moeite om de uitdaging aan te gaan met het idee dat veel zieke mensen meer afzien dan dat beetje dat hij zou gaan afzien ... En zo werd een nobel idee opeens heel erg concreet: Raf fietste tijdens de regenachtige vrije dagen rond Hemelvaart 1000 kilometer voor Kom op tegen Kanker. En of hij zijn hemel verdiend heeft. Hieronder vinden we zijn dagboek.

DAG 1: WOENSDAG 12 MEI

Het is echt tanden bijten, want vermoeidheid en een stevige stortbui gooien roet in het eten. Thuisgekomen zijn er een warme douche, wat kersenpitjes en een heerlijke maaltijd van ’t vrouwke nodig om me op te warmen. Ik hoor ondertussen dat er wat gesleuteld is door de papa van Robbe en Xander, en dat mijn fiets voorlopig hersteld is. Zalig hoe hulpvaardig zij zijn en hoe het goede doel mensen bij elkaar brengt. Hun lieve inzet geeft me weer energie, al doet mijn bedje wel ongelooflijk veel deugd.

In de voormiddag moet ik nog werken dus is het vooral spannend of ik tijdig rond raak, er staat immers 250km op het programma. Vlug, vlug naar huis en hup de fiets op. Samen met mijn broer Stijn knallen we er om 10u15 vandoor. We kiezen voor de lus Limburg-Noord, een uitgestippelde route van Kom op tegen Kanker zelf. Gelukkig kunnen we hier en daar bij een groepje aansluiten en wat uit de wind zitten. Dat doet deugd. Na vier en een half uur trappen, komen we thuis voor een tussenstop. Snel een pannenkoekje en een rijsttaartje, de drinkbussen vullen en hup… naar Geel waar 3 sterke Acrog-Tormans junioren me zullen vergezellen: Robbe, Xander en Dries, maar het noodlot slaat toe. Ik kom in een serieuze stortbui terecht en ineens loopt de ketting wat stroef. Terwijl ik kijk wat er aan de hand is, knakt de pad door en knalt de hele derailleur op de grond. De papa van Xander treedt gelukkig op als reddende engel want hij gaat naar de winkel op zoek naar een nieuwe pad. Dat blijkt echter niet zo eenvoudig want hij moet er de Kempen voor doorkruisen. Om geen tijd te laten verloren gaan, biedt de mama van Robbe ondertussen ook haar hulp aan. Met haar koersfiets mag ik vertrekken voor nog 102km. De boys leggen er de pees op en we leggen die 102km in minder dan 3u af !

12

DAG 2: DONDERDAG 13 MEI – ONZE LIEVE HEER HEMELVAART Op dag 2 rijd ik met collega Bart Douw naar Schakkebroek, Herk-de-Stad. Door zijn kopwerk gaat dat allemaal goed en door het aanwezige zonnetje kunnen we genieten van de rustige wegen in de fruitstreek. Teamlid van Trek-Bioracer, Finn Deprez, doet met zijn papa Bart in de namiddag het kopwerk. Omdat de lus Limburg-Noord gisteren zo goed bevallen is, doen we die vandaag opnieuw. Finn toont zijn conditie en vlamt de kilometers af. Af en toe moet ik hem wat intomen want bij mij begint het toch wat door te wegen. Gelukkig hebben we vandaag geen materiaalpech maar in Beringen gaan op kilometer 90 van de 125 – van de namiddagtocht de hemelsluizen toch weer volle bak open. Nog 35km


afmalen in de gietende regen: leuk is anders, maar het moet. Bij thuiskomst staan er 500km op de teller, we zijn dus al halfweg. Tijd voor een welverdiende rustdag.

Hasselt om daar aan het kanaal terug op de route te raken. Gelukkig geniet ik van grotendeels zij- of rugwind en raak ik vrij vlot thuis. De namiddagrit gaat min of meer dezelfde richting uit. Normaal staan er drie kloeke jongeren klaar om die laatste loodjes mee te begeleiden maar hoogrisicocontact en een optreden gooien roet in het eten. Gelukkig is er nog Dries die het toch ziet zitten. Volle bak wind-op, zet hij me uit de wind. Even een lesje geschiedenis bij de helmen in Halen en dan door. Omdraaien richting huis is zalig want nu zit de wind in de rug. Alleen op het einde is er nog een ommetje in mijn eentje nodig om aan voldoende kilometers te geraken. Terug tegen de wind boksen, dat is echt serieus zwoegen. Met het beeld van de frietjes met stoofvlees en het frisse pintje op mijn netvlies gebrand, hou ik het vol en bol ik met 1000 fietskilometers in vier dagen de poort binnen. Wat

DAG 3 – ZATERDAG 15 MEI Om deze fietsdag te openen wordt de clan van de Lupinestraat aangesproken. Zoon Wout en AcrogTormans buurjongen Yarne-Zias spelen vandaag voor kopman. Trek-Bioracer teamgenoot Mark zal onderweg ook nog aanpikken. Vandaag gaan we aan de noorderburen laten zien welke mooie initiatieven we hier in Vlaanderen hebben. De routeplanner werkt een ritje uit boven Lommel en Arendonk. En dat wordt een geweldige meevaller, hoe heerlijk mooi fietsen is het daar. Ze hebben er zelfs fietspaden door bos en heide. Zalig! Mark rijdt naast mij en de über-sympathieke Hamontenaar begint zijn verhaal. 130km later is hij nog aan het vertellen. Schitterend, want zo vliegen de kilometers voorbij. Ik dacht dat het gemiddelde met de dagen zou zakken maar vandaag zijn er weer toppers kopman… nog nooit zo hard gereden. In de namiddag laat ik dat vliegende peloton maar voor wat het is en trek ik er in mijn eentje op uit: anderhalve keer de kanaalronde Herentals – Dessel – Kwaadmechelen. De regen belet me ten volle te genieten, maar schuilen onder een brug brengt vaak soelaas.

DAG 4 – ZONDAG 16 MEI

ben ik blij om te zien dat ik na 4 dagen afwezigheid daar toch nog hun nummer 1 ben. Dikke merci aan Stijn, Dries en Xander (en ouders), collega Bart, Finn en Bart, Yarne-Zias, Wout en Mark en Dries. Zonder jullie beukwerk was het niet gelukt. Bedankt iedereen voor de vele support-berichtjes en aanmoedigingen. Bedankt aan mijn vrouwke en mijn gezin om me te soigneren en mee te leven. En bedankt aan allen die hun financiële bijdrage leverden. Door deze ritjes konden we maar liefst €1233.94 verzamelen… Een laatste dikke merci aan de gulle schenkers!

Voor de eerste keer doet het wat pijn ’s ochtends. Ik kies ervoor om naar Beringen te rijden en daar een deel van de lus Limburg-Zuid van Kom op tegen Kanker te rijden. In Sint-Truiden maak ik een doorsteek tot iets achter Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

13


EINDESCHOOLJAARSVRAAGJES

De Eindeschooljaarsvraagjes: onze zesdejaars zwaaien af, met een karrenvracht aan ervaringen en mooie herinneringen aan hun schoolperiode. Een kleine bloemlezing uit het jaarboek...

Welk moment op het Sint Dimpna Geel • College zal je het meeste bijblijven?

Wat is het eerste dat je zal doen als corona verdwenen is?

Domien Huybrechts De uitwisseling naar Firenze met de Kempi en Nog eens naar een goei vatje gaan!! (6EMT) Bie.

Lena Van Steenbergen (6EMT)

De middagen in het zonnetje met mijn Alles dubbel en dik inhalen wat we gemist vriendinnen op de grasjes. hebben!

Britt Cuyvers (6EW8)

Fietstochtje naar het Aards Hof met Jenske Citytrippen in Amsterdam. tijdens de les LO.

Liese Goor (6HUWA)

De klasfeestjes van Douw en Capi.

Boaz Michiels (6LMT)

Verschillende uitstappen met gidsbezoeken Overal vrij rondlopen zonder muilkorf aan. (o.a. Leuven/ Antwerpen) die ik ‘voorbereidde’ de avond ervoor, om de gids aan een vragenvuur te onderwerpen. Was altijd grappig, die angstige blikken…

Een megagroot feest geven, op vakantie gaan, mijn jeugd inhalen.

Nora Eens (6GRW6) Die leuke gesprekken met mijn vrienden Op een openbare plaats staan zonder tussen de lessen door. mondmasker en niezen. Clara Guns (6MWE)

Het niet-rond-een-paal paaldansen van Mijn vatje vieren (Kamp Maes 8/10/2021 @ Elias, het zat voeren van een Spaanse Holvenia), feesten, iedereen knuffelen en uitwisselingsstudent, de hilarische Leuven verkennen! gesprekken tijdens de pauzes en Firenze! <3

Noor Syen (6WW6A)

Tweedaagse met het geweldig lekkere Iedereen een dikke knuffel geven. avondeten en de uitwisseling naar Chênée

Cédric Huybrechts (6WW6B)

Al mijn zweetbillen in de klas tijdens de Ik ga dan naar Woo Hah 2022, komt iemand warme zomerdagen op school. mee?

Caro Puts (6WW6B)

De dag dat ik met Paulien onder de douches Een zwemfeest organiseren. sprong bij de turnles met al onze kleren aan omdat het superwarm was.

Joppe Vangenechten (6LW8)

De Erasmus- uitwisseling naar Parijs.

Nieuwe mensen leren kennen op een goei vatje.

Jonas Thewis (6WW8)

Dit zal voor mij ongetwijfeld de Chrysostomosweek zijn. Naar mijn mening was dit nog een mooie afsluiter na de magere hoeveelheid aan activiteiten die we dit en vorig jaar op school hebben mogen beleven.

Ook over deze vraag moet ik niet lang nadenken. Een vatje bezoeken op een vrijdagavond natuurlijk, samen met onze geweldige vriendengroep.

14


Wat is je grootste flater op het Sint Dimpna Geel • College?

Welke schoolregel verbrak je wel eens?

Met welke zin wil je je middelbare schoolcarrière afsluiten?

Tekenen op de powerpoint die Goeie studenten verbreken geen When life gives you lemons, make iedereen kon zien tijdens de taaldag. regels… ;) lemonade, maar als het school je een gratis appel geeft, dan ben je waarschijnlijk opgelicht. Mijn gsm in het toilet laten vallen.

Tijdens de pauzes op de trap zitten en Collect beautiful moments. hiervoor naar de directie moeten…

Spinnen in de kajak #blauweplekken Niet drinken tijdens mevrouw Meid, wat goeeed! Bienstman haar lessen, hehe. De manieren waarop ik gepakt ben Gsm-gebruik, lopen in de gangen, Ik heb een zalige tijd beleefd, maar op afkijken. alcohol op school (éénmalig ;) ), toch hoop ik je volgend jaar niet spijbelen, op tijd komen, dingen op terug te zien. tijd inleveren. Grootschalige discussies beginnen Niet op trappen zitten en in gangen/ Dit was het dan... met dubieuze argumenten en ze lokalen blijven. nadien één voor één ontkracht zien...

Buizen op een schrijftaak in het Ik heb wel eens een warm Tsamina mina hey hey waka waka I’m Nederlands. worstenbroodje gegeten op de gay. speelplaats. De ateliertesten van Frans en het Tijdens de les eten, ‘s middags in de Friends seizoen 9, aflevering 17, thema over het ontstaan van sterren. klas eten en afkijken bij Capi. :D 19:20 :( Mijn gescheurde broek waar ik nog School skippen om sneller rijlessen Use promo code ‘NETFLIX’ to get een halve dag mee heb rondgelopen. te kunnen volgen. 50% off your grades. Toen ik Niels Cools verwarde met De stille ruimte was voor mij vaak Small dick, big ambitions. Dirk de klusjesman… geen stille ruimte. Ik ben op de eerste dag van het 4de Door de lerarenkamer lopen. middelbaar van de trap gevallen.

Yeet skeet down the street.

Ik ben op de tweedaagse sportdag Niet “hangen” in de gangen. in het vijfde in het “moeraswater” gevallen omdat we met twee er tegelijk over gingen. (Dankuwel Jonas)

Kijk naar jezelf en niet naar een ander, behalve bij een toets.

Mijn resultaten van de heerlijke wiskundetestjes van Anita Cuypers zullen waarschijnlijk de beste beschrijving van het begrip ‘fail’ zijn.

“Afstappen!”, een zin die veel van “Alles hat ein Ende, nur ein Wurst hat ons achterna geschreeuwd werd zwei.” - Stephan Remmler door de befaamde Bert Aerts bij het binnenrijden van de school. Tijdens de X-mos week heb je dan het dragen van rokjes, korter dan een hand boven de knie, in combinatie met het werpen van bloem op een naderende leerling. Ronduit crapuleus. Wat een bad boy ben ik toch! Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

15


WEEK VAN DE POËZIE Geel, 26 April 2021 Aan de leerkrachten, directie, personeelsleden en medewerkers van het Sint-Dimpnacollege Bedankt. Met het schenken van mijn gedicht ‘Aankomst’, het eerste Geelse stadsgedicht ooit, wil ik jullie bedanken voor de vele inspanningen die jullie dagelijks leveren op, in en voor onze school. Het is jullie uitgestoken hand die jongeren helpt aan hun eigen fundamenten bouwen. Het is wanneer jullie de mouwen opstropen om je eigen passies door te geven dat jongeren geïnspireerd worden. Of dit dan een passie is voor taal, maatschappij, wetenschap, mensen, voetbalploegen, tuinkruiden, te lange verhalen over vroeger of obscure Armeense schilders, is eigenlijk bijzaak. Ik hoop dat het gedicht symbool mag staan voor de passie die jullie dagelijks uitstralen. Passie voor taal, passie voor een vakgebied, passie voor onderwijs, passie om anderen mee te bereiken. Bedankt daarvoor!

In de loop van het tweede semester belandde een bijzonde mail in de inbox van onze school. Maarten Vanhoof, oudleerling en sinds de Week van de Poëzie de eerste stadsdichter van Geel, kon zijn lof voor onze school niet langer onder stoelen of banken steken. In de bovenstaande gecursiveerde tekst leest u de inleidende alinea en de slotzin van de brief. Ook tijdens oud-leerlingenavonden horen we die positieve signalen vaak. Het is fijn om te lezen en te horen dat alumni onze school een warm hart toe dragen. Een compliment doet altijd deugd. Sinds begin januari gaat Maarten dus officieel door het leven als eerste stadsdichter van Geel. Een gedichtje, om dit fijne nieuws nog eens extra in de verf te zetten.

Maarten Van Hoof De letter greep hem bij de keel Flirten met woorden, goochelen met zinnen Hij werd stadsdichter van Geel Gekneed en gevormd in ons allerliefste SDG.c Mag hij nu de Geelse geesten beminnen

Tijdens de lessen Nederlands komt de poëzieweek ook jaarlijks terug. We brengen leerlingen in contact met de wondere wereld van onze taal. Het spelen met letters, klanken, woorden en zinnen brengt bij sommige leerlingen een geweldig plezier en een taalgevoel naar boven. De creaties van de leerlingen hangen we dan – samen met andere hersenspinsels - uit in de school. We hopen dat met dergelijke initiatieven meerdere Wouters geborden worden. Zijn werk, Aankomst, pronkt overigens in de inkomhal van de school en kan u hier nog eens lezen.

16


Verkeersweek

bosspel De slag om Geel

X-mos gala

Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

17


Paarse dag

digitale lockers

Europa digitaal Studiekeuzebus PXL en UHasselt

Paarse dag Franse film

les in open lucht

18


Chrysostomos

Finale Wiskunnend Wiske

X-mos Verkeersweek

projectdag moderne talen

X-mos

pentathlon

Projectdag 6des burgerzin Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

19


Projectdag 6des burgerzin

springfestival

springfestival Stad Geel en JAC klikerop

Middeleeuws kunstbezoek Studiekeuze 6des

20


VEERLE DE HOUWER

EEN ZILVEREN JUBILEUM Een school runnen anno 2021 is als een voetbalwedstrijd tegen de Duitsers op een groot tornooi: je bent er nooit klaar mee. Je moet best wel wat in je mars hebben om de job van (adjunct-)directeur tot een goed einde te brengen. En dat is een understatement. Je leidt immers een bedrijf met in ons geval een 75-tal werknemers en dan nog eens 700 leerlingen. We vragen ons af hoeveel CEO’s van dergelijke private ondernemingen wel zouden verdienen? In onze school vormen Gorik Goris en Veerle De Houwer reeds een aantal jaren een bedachtzame tandem. Ze zijn een topteam en vullen elkaar netjes aan. Veerle loopt hier trouwens al eventjes rond, in onze school. Reeds 25 jaar maakt ze deel uit van ons team en zelfs ondergetekende kreeg nog aardrijkskunde van deze gevatte levensgenieter. Daarom zetten we haar in deze LeO graag in de schijnwerpers. Welk moment van de afgelopen 25 jaar is je het meeste bijgebleven? Het moment dat ik op een vrijdagavond in oktober ‘95 telefoon kreeg vanuit het Sint-Aloysiuscollege met de vraag of ik meteen naar Geel kon komen voor een sollicitatiegesprek. Je moet weten dat ik toen vanuit Beerse nooit eerder in Geel geweest was, dus dat ‘meteen’ komen was in die tijd een ware uitdaging… Die avond startte het sollicitatiegesprek in het bureau van directeur Briers, maar het leidde al snel naar een rokerig ‘videolokaal’ waar een kaartavond doorging met de collega’s. De aardrijkskundeleraar die ik ging vervangen liet me in volle zettersprijskamp weten dat ik al zijn aardrijkskundig materiaal mocht komen

ophalen, want dat hij na zijn geplande operatie toch niet zou terugkomen: toen hij me zag, was hij gerust dat zijn opvolging verzekerd was! Dat kon tellen als eerste kennismaking… Ik heb echter nooit een moment spijt gehad van de keuze voor die interim, ik heb heel graag les gegeven op ‘het (toenmalige) college’ en nadien kon ik ook op het Sint-Dimpnacollege mijn liefde voor aardrijkskunde verder blijven verkondigen. Wat is je grootste flater geweest tijdens je carrière als leerkracht? In mijn beginjaren als leerkracht was het de gewoonte dat je je examens de dagen voor de dag van het proefwerk gewoon thuis bewaarde. Het verhaal ging immers rond dat er sleutels in omloop waren bij (oud-)leerlingen, dus op school lagen je examens niet veilig. Ik deed dat dus ook, maar helaas overkwam het me de dag van het examen dat ik vergeten was de wekker te zetten, met als gevolg dat men me herhaaldelijk is blijven opbellen tot ik wakker schoot en als een kip zonder kop naar school ben gevlogen. Gelukkig heeft me dit mijn job niet gekost, maar ik kan je verzekeren dat ik mij lang geschaamd heb in het bijzijn van de adjunct-directeur, die op die bewuste morgen op de stoep van Kollegstraat 15 ongeduldig mij (én mijn examens) stond op te wachten… zo gênant! Welke collega is jou het meest bijgebleven? Ik heb meerdere erg betekenisvolle collega’s gehad, een aantal van hen zijn nog steeds op school, anderen zijn ondertussen niet meer op school of erger nog, ze zijn overleden. Aan wijlen Peter Kauwenberghs heb ik echt heel fijne herinneringen. Hij was godsdienstleraar, kende leerlingen vanbinnen en vanbuiten, maar vooral: Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

21


hij vertelde graag en honderduit, maar steeds met de nodige portie humor. Als je bij Peter aan tafel had gezeten, dan kon het echt gebeuren dat je met buikpijn van het lachen terug naar je leslokaal moest. Hilarische momenten waren dat. Wie krijgt er voor jou een pluim binnen de school? Ik kan heel wat pluimen uitdelen: voor de kernraad, het secretariaat, de leerkrachten die écht het verschil weten te maken voor leerlingen, maar sowieso verdient Dirk Derboven een dikke pluim. Hoe hij alle dagen van de week (én het weekend) klaar staat om voor elk technisch probleem een gepaste oplossing te zoeken, altijd, maar dan ook altijd met de glimlach en de nodige humor, dat vind ik echt geweldig en apprecieer ik enorm! Wat is je favoriete reisbestemming? Geen twijfel mogelijk: Griekenland en dan vooral de Griekse eilanden! Enkele jaren geleden maakten we een zeiltocht rond het eiland Lefkas… echt een onvergetelijke belevenis én aanrader voor wie van enig avontuur houdt.

Wat is je belangrijkste bezigheid na school? Euh… school blijft ook na school veel tijd wegkapen, … niet goed hé? Mijn gezin en alles wat daarbij komt kijken (genoeg!) bepalen het grootste deel van mijn bezigheden. Een goed boek of een goeie film kunnen me zeker ook bekoren, maar het gebeurt helaas minder dan ik zou willen. Welke vakantieplannen maakte je voor de komende zomer? Voor het eerst sinds járen hebben we geen buitenlandse vakantieplannen. Enerzijds omwille van corona, maar anderzijds ook omdat we een verbouwing plannen waarmee in augustus gestart wordt. In juli trekken we wél met familie naar het uiterste zuiden van België voor een verblijf aan de Semois, een fijn vooruitzicht! Wat is voor jou een culinair hoogtepunt?

Welke collega’s hebben van jou nog aardrijkskundeles gekregen?

Telkens mijn man kookt, dan zijn dat voor mij culinaire hoogtepunten ;), ik kan erg genieten van niet zelf te moeten koken!

In willekeurige volgorde welteverstaan:

8 weken zomervakantie of 6 weken zomervakantie?

Innias Hufkens, Bart Douw, Jan Kempen (die is me trouwens nog heel lang blijven begroeten met de woorden ‘dag juf!’), Sven Capenberghs, Ine Huybrechts, Jurgen Pauwels, Hanne Terweduwe, Jens Van den Broeck, Lieve Van Laer en Arne Van Trappen.

Laat die 8 weken maar bestaan, want daar schieten er voor mij en Gorik maar 5 van over. De eerste week juli en laatste 2 weken van augustus brengen we onze ‘vakantie’ steeds op school door.

En als klap op de vuurpijl ben ik onlangs te weten gekomen dat ik in mijn zesde middelbaar nog geschiedenisles heb gekregen van … Gorik Goris! Hij deed als startende leerkracht een interim op de school waar ik les volgde, grappig dat we nu, zoveel jaren later, een geolied team vormen!

Wow, moeilijk kiezen, want dat kiezen is ook verliezen… Dit jaar is de wintervakantie (skiën in Oostenrijk) voor het eerst omwille van corona niet kunnen doorgaan. Heel jammer, maar we hebben het wel overleefd, dus ik kan de zomervakantie toch moeilijker missen, vrees ik. De zomer is ook een periode van echt loslaten en tot rust komen, ik ben bovendien ook echt fan van het zonnige zuiderse klimaat.

22

Zomervakantie of wintervakantie?


Een pintje of een wijntje? Graag een glaasje rosé, olé! Een lesuurtje aardrijkskunde geven of een directievergadering van een uur? Dat is snel gekozen: een uur aardrijkskunde natuurlijk. Dat vliegt voorbij en ik vind het écht plezant om de liefde voor aardrijkskunde over te brengen aan de jeugd. Directievergaderingen van een uur bestaan volgens mij trouwens niet ;-). De school start om 8 uur en eindigt om 15 uur of de school start om 9 uur en eindigt om 16 uur? Van 9 tot 16 uur dan, mijn ochtenden zijn altijd te kort, ik kijk ernaar uit om ’s morgens onze hond Maurice een wandeling te gunnen omdat ik daar zelf ook volop van geniet. Hoe langer die wandeling duurt, hoe fijner voor hem (en mij)… Hartelijk bedankt voor dit interview, Veerle, of moeten we als oud-leerling mevrouw De Houwer zeggen? Na 25 jaar ben je nog steeds een gepassioneerde rots in onze SDG.c-branding. Oh ja, we zochten ondertussen ook even op hoeveel CEO’s van dergelijke bedrijven verdienen. We kunnen concluderen dat onbetaalbaar bent.

RADIO GOGO

Alsof -5° nog niet koud genoeg was, werd dit schooljaar de krokusvakantie voorafgegaan door een ‘afkoelingsweek’. Om deze week afstandsonderwijs met een vrolijke noot af te sluiten, doken onze drie graadcoördinatoren de mediatheek in, die voor de gelegenheid de allures kreeg van een radiostudio. Radio Gogo was geboren!

voor Superjump en smakelijke Twixpakketten. De uitzending werd vakkundig aan elkaar gebreid door onze drie presentatoren, met gastoptredens van de directie, reclameboodschappen voor onze eigen schoolprojecten, hartverwarmende interviews en positieve berichten van leerkrachten en BV’s.

Elk uur werden de spotlights gericht op een ander jaar. De leerlingen kozen de playlist, speelden wedstrijdjes als ‘De lach’ en ‘De Neus’ en wonnen daarbij tickets

Met een heel warm gevoel stapte SDGC de krokusvakantie binnen, van afkoelen was die vrijdagmiddag duidelijk geen sprake meer!

Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

23


ZESDEJAARSCOMITÉ Op de foto zie je ze blinken: onze helde van het zesdejaarscomité!

Jaarlijks worden er uit elke klas twee of drie vertegenwoordigers afgevaardigd die de drijvende krachten vormen achter het zesdejaarscomité. Ze vergaderen (dit jaar in open lucht) elke drie weken om de stem van hun klas te laten horen. Of komen ze toch eerder voor de traktatie van mevr. Van Genechten? Deze comité’ers organiseren traditiegetrouw een aantal activiteiten voor en/of door onze zesdejaars, zoals het Sintbezoek, Chrysostomos, het galabal en het jaarboek. Hoewel het galabal (om gekende redenen) niet kon plaatsvinden, slaagden deze enthousiaste zesdes erin om hun andere activiteiten wel degelijk te laten doorgaan! Op woensdag 25 november werd de Goedheilig Man verrast door de mooie tekeningen in de klassen en riep hij de hulp in van onze comité’ers om de berg snoepgoed te verdelen onder onze leerlingen en personeel!

Het hoogtepunt van het zesde jaar viel ongetwijfeld op vrijdag 21 mei, waar onze zesdes hun laatste 40 (het is eens iets anders dan 100) dagen vierden! Om op hun eigen ludieke manier de school vaarwel te zeggen, maakten ze filmpjes in het thema ‘Film en TV’. We zagen onder andere Kamp Waes, Peaky Blinders en Harry Potter de revue passeren. Na deze voorstellingen genoten onze zesdes van een teambuilding, kajaktocht en frietjes op de Ark van Noë. Genieten jullie mee?

24


VERKEERSWEEK OP SDGC Waarom een verkeersweek op onze school? Lees er een paar krantenkoppen op na, en je beseft dat er nog werk aan de winkel is. Belangrijk werk. “Lockdown zorgt voor -tijdelijke- vermindering van verkeersdoden.” “Ook bij de fietsers stijgt het aantal ongelukken.” “Ondanks corona toch meer dan 200 verkeersdoden in 2020. Twintigers en dertigers maken de grootste groep uit.”

Van uitstel komt gelukkig niet altijd afstel. Voorzien voor november, uitgesteld door slechtere coronacijfers en toch kunnen doorgaan van 4 tot 8 januari. Oef. Tweejaarlijks proberen we onze leerlingen onder te dompelen in een bad van verkeerspreventie. En welk moment is daarvoor meer geschikt dan de donkere wintermaanden? Juist ja, een periode waarin zichtbaarheid op de weg extra belangrijk is. De Vlaamse Stichting Verkeerskunde ondersteunt het SDGC in mobiliseren en sensibiliseren. Gedurende een week ‘parkeren’ de VSV-medewerkers zich op onze school om via een aantal workshops onze leerlingen attent te maken op mogelijke gevaren in het verkeer. Elke klas kon in de eigen klasbubbel twee of drie workshops volgen.

DODE HOEK IN ZICHT

QUIZ JE VEILIG

Onze leerlingen leerden over het gevaar van de dode hoek en hoe ze zich moeten gedragen in de buurt van grote voertuigen in het verkeer. Een van de uitdagingen daarbij: ‘Verstop jezelf voor, achter of naast (nee, niet onder) de camionette zodanig dat de chauffeur (ook een leerling) jullie niet kan zien’. En niet vergeten: ‘Als jij de chauffeur kan zien, kan hij jou zien’.

Via een quizmodule maakten onze leerlingen kennis met de wegcode en leerden ze wat wel of zeker niet te doen bij een verkeersongeval. Het scorebord van rijdende fietsers had veel weg van de welbekende kamelenkoers.

RISICO’S VAN DE BAAN EN RIJDEN (Z)ONDER INVLOED FOCUS OP DE WEG Aan de hand van allerlei afleidingsfactoren ervoeren onze leerlingen hoe onze aandacht verdeeld wordt in het verkeer. Een berichtje sturen terwijl je aan het fietsen bent? Geen goed idee. Mogen we naar muziek luisteren op onze fiets? Mag een muziekbooster gebruiken dan wel?...

Hier kregen onze leerlingen getuigenissen van verkeersslachtoffers en stonden ze stil bij de gevaren van rijden onder invloed van drank of drugs.

TUIMELWAGEN Palmenmarkt mag dan niet doorgegaan zijn, onze leerlingen hebben hier wel wat van de inktviservaring meegekregen. Na een ‘tuimelwagenritje’ weet je weer waarom het dragen van de gordel van cruciaal en levensreddend belang kan zijn.

Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

25


TERUG IN DE TIJD: HET SINT-DIMPNACOLLEGE (EN OMGEVING) Heel lang geleden, toen Geel nog een gemeente was en Sint-Dimpna een gehucht, was er op de huidige campus van het Sint-Dimpnacollege nog geen sprake van enig schoolgebouw. Waar nu het grote modern gebouwencomplex van het Sint-Dimpnacollege staat stonden enkel wat schamele huisjes. Vanaf 1960 tot op vandaag, op zo’n 60 jaar tijd, is de school enorm gegroeid. Een kort overzicht in beeld.

Op een oude prentkaart van 1907 zien we het Gasthuispad, niet meer dan een zandpad aan het toenmalige Gasthuis (nu Gasthuismuseum). Je herkent zeker de gasthuiskapel en de aangebouwde gasthuisschuur. Het binnenplein van het gasthuis was volledig ommuurd. De Gasthuisstraat zou pas rond 1913 echt aangelegd worden.

Onder de vleugels van het Sint-Aloysiuscollege werden op 1 september 1959 19 meisjes ingeschreven voor de 6de Latijnse C, de laagste klas van de Latijn-Griekse Humaniora. Deze klas vond onderdak in een bescheiden burgerwoning van de Kollegestraat van Geel (nu Kollegestraat nr. 91). De school groeide en in schooljaar 1961-1962 verhuisden de 6de en 5de Latijns Griekse C naar een lokaal in de “aangenomen beroepsschool Ste.Dimphna” in de Gasthuisstraat, op de plaats waar nu nog steeds onze school gevestigd is.

26

Op de plaats van de oude beroepsschool was in 1960 een nieuw schoolcomplex gebouwd met de typische gevels in witte kwartsplaten. Vanaf schooljaar 1962-1963 werd de meisjesafdeling van het Sint-Aloysiuscollege een autonome school, het Sint-Dimpnalyceum, met de Zusters Annonciaden als inrichtende macht. Het huis rechts op de foto deed dienst als “klooster” voor de zusters. Dit pand werd in 1982 grotendeels afgebroken.

De school bleef groeien en het lyceum legde steeds meer beslag op lokalen van de beroepsschool. Er moest zelfs uitbreiding gezocht worden in het aangrenzende ‘Huis Leysens’. In 1980 werd het grootste deel van Huis Leysens gesloopt, en kwam er ruimte voor een speelplaats.


Het leerlingenaantal bleef gestaag toenemen met nieuw lokalentekort als gevolg. In 1974 werden er werken gestart met de nieuwbouw van ‘zes klassen met aanhorigheden’ op de hoek van Gasthuisstraat en Laar, in het verlengde van de vroegere “beroepsschool”. In het gebouw uiterst links bevonden zich de lagere school en de kleuterschool van Sint-Dimpna.

Met de sloop van Huis Leysens (1980) en de afbraak van het kloosterhuis (1982) kwam er plaats voor de bouw van een twintigtal klassen, een sportzaal, een polyvalente zaal en een studio voor leerkrachten. Op 31 augustus 1983 werden de eerste stenen van het nieuwe complex gelegd door leerlingen en leerkrachten.

Voor de bouw van de polyvalente zaal, nu gekend als “de Leonardo”, moest jammer genoeg de mooie pastorij in de Laarstraat wijken.

Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

27


PROCLAMATIE WISKUNDE OLYMPIADES 2021! Siebe Van de Weyer, Oscar Plomteux en Lander Steurs ontvingen een aanmoedigingsprijs bij de finalisten van de 2de graad! Tim Kennis behaalde een bijzonder knappe tweede plaats. Hij is tevens 4 jaar ononderbroken finalist en laureaat van de Prijs Willy Dewilde 2021, dit laatste omwille van het feit dat hij zijn antwoorden keer op keer zo bevattelijk wist neer te schrijven! Proficiat Tim, Siebe, Oscar en Lander!

LADIES AND GENTLEMEN,

THIS IS YOUR CAPTAIN SPEAKING

Vlucht SDGC-2122 van luchtvaarmaatschappij SDGC Modernisering Airlines maakt een tussenlanding op 1 september 2021 op het SDGC. Opgelet, op deze vlucht is er geen sprake van priority boarding of business seats. De aanwezige nooduitgangen leiden allemaal naar Hoger Onderwijs. Bovendien zet SDGC Modernisering Airlines (letterlijk) hoog in op duurzaam reizen. Omwille van weersomstandigheden, technische controles en ‘knaldrang’ (wie wil er nu niet op reis na al die coronabeperkingen?) wordt de duur van de tussenlanding geschat op vier schooljaren. Bij deze mag de NMBS haar claims op de langste vertraging alvast opbergen. De eindbestemming van vlucht SDGC-2122 is een hogere studie. Om daar al wat aan te wennen, vertoeft de bemanning alvast in hogere sferen. Zijn alle passagiers aan boord ready for take off?

28

How, wacht even… Er is iets misgegaan bij luggage control. Door een overschatte digitale sprong heeft de bagageafhandelaar (die helaas niet op tijd kon beschikken over beloofde sneltests, ggrrhm…) te veel moeten schakelen en konden de check-in stickers niet aan de juiste koffers gehangen worden. Kan jij alle passagiers verbinden met hun koffer? Om je te helpen, geven we alvast een tipje van de sluier wat betreft de inhoud van hun koffer. Zo ontdek je voor welke bestemmingen onze leerlingen vanaf volgend schooljaar kunnen inchecken. Have a nice flight.


Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

29

Oplossing EWout checkt in voor 3EW, Economische Wetenschappen (portemonnee) GLen checkt in voor 3GL, Grieks-Latijn (antieke zuil) HedWige checkt in voor 3HW, Humane Wetenschappen (kunstige vaas met twee gezichten) LAra checkt in voor 3LA, Latijn (miniatuurtje Colosseum) MaiTe checkt in voor 3MT, Moderne Talen (woordenboek) NorWin checkt in voor 3NW, Natuurwetenschappen (microscoop)

NorWin MaiTe LAra HedWige GLen EWout

KAN JIJ ALLE PASSAGIERS LINKEN AAN HUN KOFFER?


CULTUUR OP SDG.C 1 CORONA 0 Dat het niet vanzelfsprekend is om de leerlingen kennis te laten maken met cultuur in een corona-jaar, dat staat buiten kijf. Culturele centra die de deuren gesloten houden, bioscopen die geen klassen kunnen ontvangen, noem maar op. Het leek bijna onmogelijk om dit jaar cultuur aan te bieden aan de leerlingen. Opera van achter de computer dan maar??? De voorstellingen die we online volgden waren al even spannend als het bekijken van een film op een smartphoneschermpje. Opeens begrepen we onze leerlingen heel wat beter, die het ook lange tijd met afstandsonderwijs online hebben moeten doen. Hoe spannend, gevarieerd of interactief een leerkracht ook probeert te zijn, het blijft maar een afspiegeling van een echte les, als je het van achter je computerscherm moet volgen. Niets overtreft ‘the real thing’.

bezoek. In de veronderstelling dat ze een documentaire voor Nederlands zouden bekijken, werden ze naar de Leonardo gelokt. De aangekondigde documentaire “What happened Fred” bleek fake, de daaropvolgende online initiatie over fake news bleek al even fake. Deze initiatie was door Vlaams minister van Jeugd, Benjamin Dalle, overigens besteld bij zijn broer Stan Dalle, acteur en regisseur die toevallig door corona toch geen werk had. Vriendjespolitiek op zijn best dus. Tenminste als die Stan echt de broer was geweest van Benjamin, en niet de acteur Stan Reekmans van Bad van Marie. En zo werden de leerlingen constant op het verkeerde been gezet, om uiteindelijk van de acteurs de waarheid te horen, alhoewel, was dat wel echt?? Een aangename kennismaking, en een aanzet om ook eens ‘in het echt’ toneel te gaan bekijken volgend jaar.

Gelukkig is de cultuurmicrobe bij heel wat leerkrachten op school sterk aanwezig, en die hebben toch een cultureel programma in elkaar kunnen boksen, waardoor we onze leerlingen niet aan hun lot hebben overgelaten.

Verder had de werkgroep cultuur dit jaar de pijlen gericht op een filmdag voor alle leerjaren. Op woensdag 5 mei werden de vierdes en de zesdes ondergedompeld in een filmbad, en exact een week later waren de derdes en de vijfdes aan de beurt. In het derde jaar kregen ze een pareltje recht uit het hoge noorden voorgeschoteld: Psychobitch van de Noorse regisseur Martin Lund. Een film over eerlijk zijn: je bent wie je bent en iedereen mag het weten. Deze film bracht de speciale relatie tussen Frida, het buitenbeentje van de klas, en golden boy Marius, de perfecte leerling. Een film waarbij onze derdejaars zeker hebben kunnen reflecteren over hun eigen positie op school.

De vierdejaars kregen in hun klasbubbel onverwacht de kans om deel te nemen aan interessant initiatief. Project ‘Ziel’ beloofde een baanbrekend hersenonderzoek uit te voeren, waaruit blijkt dat we onze hersenactiviteiten kunnen controleren en bijsturen. Door een gerichte bestraling van de gyrus cinguli kunnen onze gebreken worden weggenomen en onze talenten worden gestimuleerd. Hierdoor worden we betere, productievere individuen binnen onze economie. Het project was beland in een cruciaal stadium van het onderzoek, de neurologen waren op zoek naar proefpersonen. Wie is er bereid om tegen een forse betaling deel te nemen en zich voor twee weken terug te trekken in een quarantaine? Wie schrijft zich in? Wie durft? Pas achteraf kwamen de leerlingen (sommigen al snel, anderen wat trager) te weten dat het een online toneelvoorstelling betrof van Bad van Marie. Dit theatergezelschap houdt zich al jaren bezig met voorstellingen, waarbij de toeschouwers uiteindelijk niet meer weten wat er nu echt is en wat toneel. Je wordt voortdurend op het verkeerde been gezet. Ook de zesdejaars kregen Bad van Marie (online) op

Voor de vierdejaars stond er een film van Belgische makelij op het programma: Cleo, de eerste langspeelfilm van Eva Cools. Daarin verliest een zeventienjarig meisje haar ouders bij een ongeval met vluchtmisdrijf. Om dat plotse verlies te plaatsen, werpt ze zich op het Brusselse nachtleven, de pianopartituren van Rachmaninov en de oudere Leos. Op zoek naar schoonheid en liefde in al haar vormen, wat kunnen we de leerlingen beter aanbieden? De vijfdes werden geconfronteerd met Luce, een verhaal over een jongen die als adoptiekind naar Amerika is gebracht vanuit het woelige oorlogsgebied Eritrea. Luce ontpopt zich tot een zelfzekere modelstudent en een talentvol atleet. Tot zijn leerkracht opschrikt bij een bevlogen essay dat Luce schrijft over de noodzaak van geweld in onze samenleving. De hele tijd balanceert de film tussen de perfecte modelstudent en de asociale crimineel. Is Luce schuldig of is hij een heilige? De vijfdes zullen daar zonder twijfel nog even over hebben nagedacht. Tot slot hebben de zesdes kennis gemaakt met het waargebeurde verhaal van Bryon Widner in het woelige Skin. Widner is van top tot teen getatoeëerd met symbolen die hij ‘verdiende’ met racistische haatmisdrijven. Nu wil hij zijn leven veranderen vanwege zijn relatie met Julie,

30


die al eerder ervaring had met ‘slechte mannen’. Het gaat over een man die zich afzet tegen haat en geweld, en over de hulp die hij krijgt op zijn moeizame weg naar ‘een normaal leven’. Een boodschap die op een harde manier wordt verteld, maar die zeker een impact had op onze laatstejaars. Verder heeft ook de vakgroep Frans niet stilgezeten op cultureel gebied. Naar jaarlijkse gewoonte eindigen we het tweede trimester met een kraker van een Franse film. Door de afkoelingsweek voor de paasvakantie kon dit nu niet georganiseerd worden, maar uitstel betekende gelukkig geen afstel. De tweede graad kreeg in ware Festival de Cannes-stijl de film Fourmi te zien, en de vijfdes konden genieten van La famille Bélier. In een combinatie met The masked singer: the sdg.c-edition was dit een waardige afsluiter van de eerste volledige schoolweek in 2021. We schrijven 21 mei. In deze rubriek hoort ook nog een kort woordje over de projectdag van de zesdes moderne talen op 5 februari. Die stond dit jaar helemaal in het teken van literatuur. Beginnen deden ze die dag met een online les van een professor literatuurwetenschap. Nadien werden ze meegezogen in het universum van de graphic novel en daartussen maakten ze ook nog professionele posters met de favoriete boeken van de leerkrachten.

Wisten jullie dat het favoriete boek van meneer Goris ‘Het spel der tronen’ van George R.R. Martin is? En van mevrouw de Houwer ‘De zeven zussen’ van Lucinda Riley? Meer weten over de aanraders van de vakleerkrachten met bijbehorend interview door de leerlingen? Ontdek nieuwigheden of laaf je aan enkele klassiekers. Ad libitum beschikbaar op https://padlet.com/sdgcgeel/ g8chhtfr22pqgcm6. Veel leesgenot! In het kader van de lessen esthetica bezochten de vijfdejaars de Sint-Amandskerk, in klasbubbel en coronaproof. En een wandeling door Geel loodste de zesdejaars, in klasbubbel en met mondmasker, langsheen een aantal prachtige Geelse Art Nouveauhuizen. Kortom, initiatieven genoeg om onze leerlingen geestelijk in vervoering te brengen. We kijken alvast vol verwachting uit naar volgend schooljaar, wanneer we weer echt naar C.C. De Werft kunnen gaan (de voorstellingen liggen alvast vast). En ook een film op groot scherm, languit liggen in de pluchen zetels van Studio Geel zal ons nog met weemoed doen terugdenken aan deze coronatijd : “Weet je nog, ……..?”

Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

31


ER WAREN EENS... EEN ‘MODERN’ SPROOKJE Er waren eens vier goeie vrienden: DODdy, DGDdy, DAdy en Ady. Ze waren geboren in het jaar 2009 en werden in 2021 dertien jaar. Een symbolische leeftijd? De vier vrienden hadden met zijn allen de brede eerste graad van hun middelbare schooltijd in schoonheid afgerond. Om dat te vieren, planden ze een vakantietrip. De vier vrienden gingen een dagje coronaproof hiken in het grote Toekomstmogelijkhedenbos. Een heel gevarieerd bos was dat, rijk aan tal van zeldzame en minder zeldzame plantensoorten. Een interessante biotoop trouwens, waar elk mechanisme zijn of haar taak met verve opnam. Eén kink in de kabel van één van die mechanismen, en het zou meteen minder goed gaan met het Toekomstmogelijkhedenbos... Gelukkig was er tot op heden een gezond evenwicht en een goede biodiversiteit. Al gauw kwamen de goede vrienden aan bij een groot open plein midden in het bos, met de sprookjesachtige naam ‘De Arbeidsmarkt’, waar Ady erop stond op een leuk terrasje een glaasje prik te bestellen. Het was er zalig in het voorjaarszonnetje. En eentje is geentje. Ady bleef er langer dan verwacht.

32

DAdy twijfelde om ook nog even te blijven plakken op datzelfde terrasje op De Arbeidsmarkt. Na wat getreuzel wandelde hij toch verder met DODdy en DGDy. De drie overgebleven vrienden vervolgden hun wandeling. Na wat kilometers in de benen, kwamen ze bij een riviertje, met de feeërieke naam ‘Doorstroom’. De drie vrienden vroegen zich af waar deze Doorstroom naartoe kronkelde. DAdy zette zich aan de oever en besliste even rust te nemen. Zijn vermoeide benen deden hem terugdenken aan het terrasje op De Arbeidsmarkt. Was hij niet beter daar gebleven? Hij twijfelde weer. DODdy en DGDdy zaten op hete kolen en wilden al spoedig hun tocht hervatten. DAdy suggereerde dat DODdy en DGDdy al zouden voorgaan om te zien of de tocht langs de oever van de Doorstroom nog zwaar zou worden. Op basis van deze inschatting zou DAdy nog aansluiten of terugkeren naar hun vriend Ady op De Arbeidsmarkt. Het was fijn vertoeven en verwijlen daar aan de oever.


DODdy en DGDdy vervolgden de wandeling langs de Doorstroom. Wat onze vrienden niet konden vermoeden, is dat de Doorstroom al gauw vertakte in een brede delta van zijrivieren richting de Hoger Onderwijszee. Aan een eerste aftakking aangekomen, werd het moeilijk een pad te kiezen. Welke oever zouden ze nu verder volgen? DGDdy liet meteen zijn oog vallen op een zijtak van de Doorstroom, genaamd de Domeingebonden. Het viel DGDdy op dat de stroming van de Domeingebonden minder sterk was. DGDdy zag het daarom wel zitten langs deze riviertak verder te wandelen. Steady en at ease, dat leek wel iets voor DGDdy. Doordat het verval van de Domeingebonden minder groot was, was de oever erlangs makkelijker bewandelbaar. En door de minder sterke stroming van de Domeingebonden schatte DGDdy in dat dit pad voor hem het meest ideale zou zijn richting de Hoger Onderwijszee. Maar dat was buiten DODdy gerekend. Hij kon zijn ogen niet afhouden van de rivier de Doorstroom, die vanaf de aftakking daar de naam Domeinoverstijgend kreeg. De sterke stroming en de uitdagingen aan de oever van deze Domeinoverstijgend deden de ogen van DODdy fonkelen. Dit was een uitdaging waar hij voor wou gaan. Een tocht waar je weliswaar stevig voor in je schoenen moest staan. DGDdy en DODdy beslisten om elk hun eigen pad te gaan, in de wetenschap dat ze elkaar zouden treffen aan de monding van de Doorstroom in de Hoger Onderwijszee. De twee vrienden hielden er rekening mee dat DGDdy waarschijnlijk sneller de monding zou bereiken en dat DODdy mogelijks aan de Universiteitsbaai zou aankomen. Na vele uren wandelen ontmoetten de vier vrienden elkaar bij valavond terug op het plein De Arbeidsmarkt in het midden van het bos. Ady en DAddy hadden elkaar daar al terug gevonden en kenden het plein ondertussen op hun duimpje. Ze hadden twee stoeltjes gereserveerd voor DODdy en DGDdy, die hen wat later vervoegden. Ronduit vertelden ze elkaar over de avonturen tijdens hun wandeling. Samen klonken ze op de fijne tocht, die ze voor een deel samen en voor een deel apart wandelden. Elk van de vrienden vorderde en pauzeerde naar zijn interesse en zijn mogelijkheden. Maar het fijnste moment was toch wel dat samenzijn daar die avond. ‘Op één been kan je niet staan’ en ‘Er moet er eentje de laatste zijn’… Moet ik vertellen dat het daar nog gezellig werd op dat terrasje daar in het Toekomstmogelijkhedenbos? And the best was yet to come. Hun toekomst was roze. Ady, DAdy, DGDdy en DODdy leefden nog lang en gelukkig.

DOD = domeinoverstijgende doorstroom DGD = domeingebonden doorstroom D/A = doorstroom / arbeidsmarkt A = arbeidsmarkt

STUDIEKEUZE ZESDES Vrijdag 5 maart ging de studiekeuzedag en -avond door voor onze zesdejaars. In de voormiddag kwam de studiekeuzebus van UHasselt / PXL langs: heel wat leerlingen met vragen en twijfels werden verder op weg geholpen. ‘s Avonds dan konden ouders online met vakleerkrachten in contact treden, en gaf mevr. Gerits een infosessie over de ijkingstesten. Het hoogtepunt was het virtuele studiekeuzecafé: onze huidige leerlingen konden met oud-leerlingen van zo’n 30 verschillende richtingen in gesprek gaan. De eerste reacties, zowel van oud-leerlingen als huidige leerlingen, zijn alvast positief! Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

33


VERKIEZINGEN OP SDGC: POLITIEK OP HET PODIUM Het doek gaat op. Op de scène zeven kleurenbalkjes… Naar jaarlijkse gewoonte leiden we onze zesdejaars in in de wondere wereld van het stemhokje en alles wat daarbij komt kijken. In de lessen geschiedenis krijgen de leerlingen een inleiding op het politieke spel van kiezen en gekozen worden, van winnen en verliezen. Daarbij komt steevast de vermelding ‘dat we in een ingewikkeld land wonen’. Het maakt het politieke toneel alleen maar boeiender, nietwaar? Op dinsdag 27 april stonden vertegenwoordigers van zeven partijen (met zetels in het Vlaams Parlement) op de SDGC-bühne. Gewapend met een stel vragen zaten onze leerlingen klaar in het publiek. Allemaal coronaproof in hun klasbubbel weliswaar. De politici zeilden van het ene lokaal naar het andere en vertelden zeven keer waar hun partij voor stond en waarom hun partij de stem van onze leerlingen zou verdienen. “Oei, dat is best wel vermoeiend, zeker met dat mondmasker dat je op moet houden, wat moet dat lastig zijn voor leerkrachten”, dixit een politicus. En ook geen sinecure, zo zeven keer 15 minuutjes volle aandacht houden. Time flies when you’re

having fun. Voor onze zesdejaars mocht het allemaal nog wat langer geduurd hebben. Aan het einde van de sessies konden onze zesdejaars op digitale wijze hun stem uitbrengen. Het resultaat vind je hieronder. Spelende vrouw, wat heb je hierbij geleerd? •

dat een antwoord op een vraag geven soms nogal lang kan duren.

dat het toch vreemd blijft geen handjes meer te schudden.

dat een poll maar een generale repetitie is, de première is het echte werk.

dat niet elke politicus even goed voorbereid is (acteur, ken uw tekst of improviseer).

dat je als politicus niet alleen je kat kan sturen, maar ook je hond.

Naar goede gewoonte vonden de politici het erg boeiend in debat te gaan met onze zesdejaars. Wij als

leerkrachten vonden het bewonderenswaardig om onze zesdejaars zo gedreven bezig te zien, debatterend over politiek heikele kwesties. Heerlijk. We willen hierbij de organisatoren (bv. regisseur Johan Cornière) en aanwezige politici nog eens van harte bedanken. En ook al ‘was het niet helemaal hetzelfde als normaal’, we zijn toch blij zijn dat we dit project burgerzin hebben kunnen aanbieden. Het doek valt.

34


Van links naar rechts, weliswaar niet in ideologisch opzicht:

Sam Van Rooy (VB), Bert Celis (Groen), Amina Vandenheuvel (Redfox, voor PVDA), Achraf El Yakhloufi (Vooruit), Lieselotte Thys (Open-VLD), Kris Van Dijck (N-VA) en Sammy Mehdi (CD&V)

Magazine voor leerlingen en ouders • juni 2021

35


Met dank aan alle medewerkers van de verschillende rubrieken, die op een of andere manier hun bijdrage leverden aan deze LeO! Redactieteam: T. Bens, K. Nijs, K. Stymans, J. Poels, J. Van den Broeck (eindredactie), L. Vandecruys, J. Van Eeghem

36


LEO

jaargang 10, nr. 2 • juni 2021

Oud-leerling wordt eerste stadsdichter van Geel Springkastelenfestival

Onze leerlingen van het zesde jaar verlaten na vier jaar het Sint Dimpna Geel • College. Het gaat jullie goed in jullie verdere studies en in jullie leven.

Radio GoGO

... en nog zoveel meer in deze nieuwe... LeO!

SINT DIMPNA GEEL • COLLEGE Gasthuisstraat 2 | 2440 Geel | Tel. 014 58 02 04 | www.kogeka.be/sintdimpna | sdg.college@kogeka.be | sdgc.smartschool.be


Millions discover their favorite reads on issuu every month.

Give your content the digital home it deserves. Get it to any device in seconds.