Issuu on Google+

Το Science I llustrated για τους µικρούς αναγνώστες

Ι Ε Χ Ε ά ΕΡΙ

Π πτωτικα εκουπόνιία λ

www.scienceillustrated.gr € 5,90 ΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑ & ΚΥΠΡΟ

9771790309000

SCIENCE ILLUSTRATED ΤΕΥΧΟΣ 71-72 • ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ-ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2011

κ

Ο κύριος Γιατίς

Φτιάξε το δικό σου πύραυλο

Διακοπές στην πόλη

Πώς ζούσαν οι µικροί ινδιάνοι

ιβ για β

20 Σ ΑΦ ΕΛΙ∆Ε Ι Ε Ρ ΩΜΑΣ


Κεφάλι αριστερά, κεφάλι δεξιά. Καρφώνει τα µάτια του στο φανάρι.

«Γιατί άρ

αγε υπάρχουν φαν

;» α ι άρ

Τα φανάρια φτιάχτηκαν για να µην τρακάρουν τα τρένα Με την άκρη στις διασταυρώσεις. της ουράς Με τα χρόνια το ίδιο πρόβληµα προτου χαϊδεύει το έκυψε µε τα αυτοκίνητα. αριστερό του φρύδι, Πολύ επικίνδυνο πράγµα! πράγµα που σηµαίνει ότι Ειδικοί µηχανικοί µελέτησαν, ξανα-σσς, λίγη ησυχία, βρε παιδιά!– σκέφτεται: µελέτησαν και τελικά έφτιαξαν το φανάρι που βλέπουµε σήµερα. Το πορτοκαλί λειτουργεί ως

προειδοποίηση.

«Επ! Για πρόσεχε! Θα ανάψει κόκκινο όπου να’ ναι! Έχε το νου σου!». Το κόκκινο χρώµα συµβολίζει τον κίνδυνο και την αµεσότητα*, σηµαίνει στοπ, σταµάτα! Δεν πας πουθενά!».

Όσοι έχουν αχρωµατοψία και δεν διακρίνουν καθόλου τα χρώµατα, αναγνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν, γιατί το πράσινο είναι πάνω πάνω, το πορτοκαλί στη µέση και το κόκκινο τελευταίο.

Το πράσινο χρώµα, που υπάρχει στη φύση, το διάλεξαν για να δίνει το σήµα

«προχώρα ελεύθερα, µη σταµατάς!».

Ο κ. Γιατίς γουργούρισε ευχαριστηµένος, φρρρ φρρρ φρρ, και πήρε νωχελικά** το δρόµο για το σπίτι.

*όταν κάτι πρόκειται να συµβεί πολύ πολύ σύντοµα ** αργά αργά

Κείµενο: Αλίκη Γιαννάκη Εικονογράφηση: Καίσαρας Βρεττός

Ο κύριος Γιατίς χαζεύει την κίνηση σαν να παρακολουθεί αγώνα τένις.


κάκτο

Αν πάτε κοντά σε έναν , µην τον χαϊδέψετε, γιατί θα σας τσιµπήσει µε τα αγκάθια του! Ο κάκτος µεγαλώνει σε περιοχές που δεν υπάρχει πολύ νερό και είναι φυτό πολύ ανθεκτικό στη ζέστη. Βρίσκεται κυρίως σε χώρες της Αµερικής, Το ύψος του µπορεί να φτάσει aλλά τον συναντάµε και στην Ελλάδα. τα 19 µέτρα! Το µέγεθος του κάκτου διαφέρει ανάλογα µε την περιοχή που βρίσκεται. Ο κάκτος πραγµατοποιεί τη λειτουργία της φωτοσύνθεσης*. Κάποια είδη του έχουν χοντρά φύλλα που περιέχουν χυµό. Σε πολλά είδη κάκτου το σώµα του φυτού αποκτά ένα «κάλυµµα», δηλαδή ένα στρώµα που θυµίζει κερί και δεν επιτρέπει να χαθεί πολύ νερό. Έχουν ρίζες όπως όλα τα φυτά, αλλά δεν µπαίνουν βαθιά στο χώµα. Ο άνθρωπος χρησιµοποιεί τον κάκτο για διάφορους σκοπούς (στον κήπο, ως φυσικό φράκτη κ.ά.).

Ο κάκτος τρώγεται κιόλας! Σε πολλές χώρες του κόσµου αποτελεί πολύ νόστιµη επιλογή για φρούτο. Στην Ελλάδα έχουµε τη φραγκοσυκιά.

Παράγει τα φραγκόσυκα, που έχουν γλυκόξινη γεύση.

*φωτοσύνθεση= λειτουργία των φυτών

κατά την οποία χρησιµοποιούν τη φωτεινή ενέργεια για να δηµιουργήσουν τροφή και όποιο άλλο υλικό χρειάζονται.


Κείµενα: Νίκος Γαβαλάς

ΛΙΟΝΤΑΡΙ των ζώων;

ι το λιοντάρι, ο β α σ ιλ ιά ς Έχετε αναρωτηθεί πώς ζε Πότε κοιµάται, τι τρώει και πώς συµπεριφέρεται;

για αυτά. Ας πούµε λίγα λόγια

Το λιοντάρι ανήκει στα αιλουροειδή, δηλαδή στην ίδια οικογένεια ζώων µε τις γάτες και τις τίγρεις. Το τρίχωµά του έχει ανοιχτό κοκκινωπό χρώµα, και τα αρσενικά ξεχωρίζουν από τα θηλυκά λόγω του τριχώµατος που αναπτύσσουν γύρω από το κεφάλι τους. Το ύψος τους µπορεί να φτάσει το 1 µέτρο και 20 εκατοστά και το βάρος τους τα 130-220 κιλά. Είναι τα µόνα ζώα στην οικογένεια αυτή που ζουν σε αγέλες* και είναι σαρκοφάγα**. Κάθε αγέλη αποτελείται από 13 έως 30 λιοντάρια. Ένα µεγάλο λιοντάρι τρώει περίπου 5 κιλά κρέας κάθε µέρα. Φανταστείτε ότι εσείς µπορείτε να φάτε περίπου 200 γραµµάρια κρέας, δηλαδή όσο ένα µεγάλο µπιφτέκι, οπότε καταλαβαίνετε ότι τα λιοντάρια έχουν µεγάλη όρεξη! Τα λιοντάρια κοιµούνται και ξεκουράζονται περίπου 16 ώρες κάθε µέρα, ενώ ξυπνούν και κυνηγούν τη νύχτα ή πολύ νωρίς το πρωί. Όταν γίνουν 2 χρονών µπορούν να αρχίσουν να κυνηγούν για την τροφή τους σε οµάδες.

*αγέλες=οµάδες ζώων (κοπάδια) **σαρκοφάγα=ζώα που τρέφονται µε σάρκα (κρέας)


Κείμενο: Ακριβή Κονιδάρη

Εικονογράφηση: Γιώργος Πετρίδης


Κείµενο: Μαρία Καζάντη | Εικονογράφηση: Καίσαρας Βρεττός

Μεξικό. Γύρω στα 1500 µ.Χ. Λίµνη Τεσκόκο. Εκεί ζούσε για χρόνια µια περήφανη φυλή Ινδιάνων που ανέπτυξε σπουδαίο πολιτισµό. Το Κόκκινο Φτερό, ένα αγόρι 13 ετών, µας ξεναγεί στην πόλη, τον πολιτισµό και τις συνήθειες της ένδοξης φυλής του.

«Ξύπνα, Κόκκινο Φτερό. Χάραξε η αυγή» φωνάζει η μάνα μου και με τραβά από το πόδι. Ταυτόχρονα, ακούω τις σάλπιγγες των ιερέων, που συναγωνίζονται σε ένταση για να μην τους ξεφύγει κανένας υπναράς σε όλο το Τενοστιτλάν1. Σήμερα θα βγούμε βόλτα στην πόλη με τον κολλητό μου. Μαζεύω από το πάτωμα την ψάθα που κοιμάμαι και ακολουθώ σαν υπνωτισμένος τη μυρωδιά των καλοψημένων τορτίγιας2 από το μαγειρείο. «Μη» ακούω καθώς απλώνω το χέρι να πάρω μία. «Θα φας μαζί με το Κίτρινο Αστέρι. Όπου να ’ναι έρχεται. Σας έχω φτιάξει κακάο με μέλι και βανίλια». Τι καλή που είναι η μαμά! Το Κίτρινο Αστέρι δεν θα έχει πιει ποτέ τέτοιο ακριβό ρόφημα! Ο πατέρας του είναι γεωργός και μένουν σε μια αγροικία με αχυρένια στέγη. Το δικό μας σπίτι είναι ευρύχωρο. Είμαστε ευγενείς. Οι μπαμπάδες μας όμως είναι εξίσου γενναίοι πολεμιστές. Σε μάχη γνωρίστηκαν και έγιναν αχώριστοι φίλοι. «Ακόμη δεν ετοιμάστηκες;» φωνάζει το Κίτρινο Αστέρι, που έρχεται καμαρωτό φορώντας έναν κάπως χοντρό μανδύα. Ο δικός μου είναι βαμβακερός, κεντημένος, με γούνα στις άκρες. Τα ρούχα μας δείχνουν και την καταγωγή μας, μα ευτυχώς εμείς δεν δίνουμε σημασία σ’ αυτά. Πίνουμε λαίμαργα το κακάο, παίρνουμε από δυο τορτίγιας και πάμε να εξερευνήσουμε την πόλη. Πηδάμε στο κανό που μας χάρισε ο μπαμπάς και ξεκινάμε. Η πόλη μας, η Τενοστιτλάν, είναι χτισμένη σε νησάκια στη λίμνη Τεσκόκο. Αντί για δρόμους


έχουμε κανάλια και αντί για άμαξες κανό. Διασχίζουμε το κεντρικό κανάλι μπροστά από το βασιλικό παλάτι. Πόπο, κοσμοσυρροή! Καλέ, αυτοί κρατούν θησαυρούς! «Όταν μεγαλώσω θα γίνω τλατοανί3» μουρμουρίζω και το Κίτρινο Αστέρι γελά. «Μεγάλα κανό, μεγάλες φουρτούνες. Όλοι αυτοί είναι υποτελείς και άντε να τους διοικήσεις» λέει. «Αν δεν πληρώσουν, τους πολεμάς και τους κατατροπώνεις, αν φυσικά σου αρέσει ο πόλεμος». «Πάμε να χορέψουμε; Εκεί γιορτάζουν τη γέννηση ενός μωρού» συνεχίζει. «Καλέ, θα πνιγούμε» φωνάζει καθώς παίρνω μια απότομη στροφή. Οοοπ! Πέσαμε πάνω σε μια τσινάμπα4. Ευτυχώς, δεν καταστρέψαμε τα καλαμπόκια των ιδιοκτητών, μα γεμίσαμε λάσπη. «Κοίτα απέναντι! Καλαμένια καλύβα5. Αν πέφταμε εκεί θα γέμιζα… πφφφ… περιττώματα!» λέω και η κυρία της τσινάμπα γελά και μου προσφέρει ατόλε, λιχουδιά από γλυκό καλαμπόκι. Τι καλή που είναι! Μας έδειξε και το δρόμο για την αγορά. Κάποιοι νέοι με μακριά μαλλιά μάς κάλεσαν να παίξουμε τλατστλί! Ένα παιχνίδι με ήρωες πολέμου. Μακριά μαλλιά έχουν μόνο οι νέοι που πιάνουν αιχμαλώτους στη μάχη. Το τλατστλί είναι το τέλειο παιχνίδι και παίζεται με μια σκληρή μπάλα από καουτσούκ. Τη χτυπάμε με τους ώμους, τα γόνατα, τους αγκώνες ή τους γλουτούς. Αν την ακουμπήσουμε αλλιώς, χάνουμε. Το παιχνίδι συμβολίζει τη μάχη ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως.

Κόκκινο φτερό εναντίον Κίτρινου Αστεριού. Όποιος κερδίσει θα πάρει τους μανδύες και πολύτιμα αντικείμενα των θεατών. Έβαλα ήδη στο μάτι ένα φτερό με χρυσόσκονη στο κεφάλι ενός χοντρούλη που ζητωκραυγάζει. Μία ώρα αργότερα ήρθαμε ισοπαλία. Ξαναμπαίνουμε στο κανό να πάμε σπίτι. Στη διαδρομή μαζεύουμε έντομα. Θα τα αποξηράνουμε, θα φτιάξουμε κόκκινη μπογιά και θα την πουλήσουμε για να πάρουμε ό,τι θέλουμε. Γιούχα!!! Πολεμική κραυγή είναι αυτό, για όποιον δεν κατάλαβε… Τώρα νιώθω την κοιλιά μου να γουργουρίζει. Ευτυχώς σε λίγο φτάνουμε στο σπίτι. Ο πατέρας μετά το βραδινό θα φύγει. Θα πάει μαζί του και ο πατέρας του κολλητού μου. Ο πατέρας μου είναι έμπορος και η συντεχνία τους, η ποτσέσκα, οργανώνει κρυφά τα ταξίδια τους το βράδυ. Λένε πως θα πάνε νότια, σε μια πολιτεία γεμάτη χρυσάφι! Μακάρι να πήγαινα κι εγώ. «Πάλι θα πέσουμε» ακούω να λέει τρομαγμένο το Κίτρινο Αστέρι. «Δώσε μου το κουπί, ονειροπαρμένε!». «Λίγο αν αργούσατε θα σας κρατούσα πάνω από καυτερές πιπεριές που καίγονται να χύσετε ποταμούς δακρύων» λέει γελώντας ο μπαμπάς. Συνηθισμένη τιμωρία για τα παιδιά της φυλής μου, των γενναίων Αζτέκων, που ο πατέρας μου όμως ποτέ δεν επέβαλε.

1. Τόπος όπου φυτρώνει ο κάκτος πάνω στο βράχο. 2. Τηγανίτες. 3. Σπάνιο πτηνό με πολύχρωμα φτερά. 4. Τεχνητή γη από λάσπη λίμνης. 5. Δημόσια ουρητήρια.


Κείµενο: Γιάννης Αλεξόπουλος, Φυσικός

Αν βρισκόµασταν σε ένα διαστηµικό λεωφορείο και παίρναµε το δρόµο της επιστροφής προς τη Γη, σίγουρα θα βλέπαµε πολλές περιοχές του πλανήτη µας να φαίνονται λες και έχουν καλυφθεί από µια περίεργη άσπρη κουβέρτα. Μιλάµε φυσικά για τα σύννεφα.

Αλήθεια, έχουµε ποτέ αναρωτηθεί πώς δηµιουργούνται ή από τι είναι φτιαγµένα; Όλα ξεκινάνε από την εξάτµιση του νερού των θαλασσών και των ποταµών του πλανήτη µας, που έχει σαν αποτέλεσµα η ατµόσφαιρα να γεµίζει µε υδρατµούς. Ανάλογα µε τη θερµοκρασία του αέρα, όµως, υπάρ-

χει ένα όριο στην ποσότητα των υδρατµών που µπορεί αυτός να περιέχει. Μάλιστα, όσο µεγαλύτερη είναι η θερµοκρασία του, τόσο µεγαλύτερο είναι αυτό το όριο, ενώ το ανάποδο συµβαίνει όταν η θερµοκρασία πέφτει. Όταν ο αέρας φτάσει αυτό το όριο, λέγεται «κορεσµένος». Τώρα πια δεν είναι δύσκολο να σκεφτούµε πώς δηµιουργούνται τα σύννεφα, θερµός αέρας που περιέχει αρκετούς υδρατµούς ανυψώνεται. Καθώς ανεβαίνει αρχίζει να κρυώνει και να γίνεται κορεσµένος σε υδρατµούς. Έτσι, πλέον, οι υδρατµοί που περισσεύουν αρχίζουν να υγροποιούνται, δηλαδή γίνονται

µικροσκοπικά σταγονίδια νερού ή ακόµα και παγοκρύσταλλοι. Αυτά τα σταγονίδια συνενώνονται σε ευρύτερες οµάδες που αιωρούνται στην ατµόσφαιρα, δηλαδή σε σύννεφα.


Κείµενο: Δρ. Βάλια Λύρατζη, Διδάκτωρ Αστροφυσικής Παν/µίου Αθηνών

Κοιτάζοντας τον ουρανό Αν µια ανέφελη νύχτα βρεθείς µακριά από τα φώτα της πόλης και κοιτάξεις τον ουρανό, θα δεις ότι εκεί πάνω υπάρχουν άπειρα µικρά φωτεινά σηµεία: τα αστέρια! Τι είναι όµως τα αστέρια; Είναι ουράνια σώµατα σαν τον Ήλιο µας και µάλιστα τα περισσότερα είναι και πολύ µεγαλύτερα από αυτόν. Τα αστέρια, δηλαδή, είναι τεράστιες πύρινες σφαίρες που ακτινοβολούν. Εµείς, βέβαια, τα βλέπουµε τόσο µικροσκοπικά γιατί βρίσκονται σε πολύ µεγάλη αποστάση από τη Γη. Βέβαια, µερικά από τα φωτεινά σηµεία που βλέπουµε στον ουρανό δεν είναι αστέρια, αλλά πλανήτες, σαν τη Γη. Οι πλανήτες δεν έχουν δικό τους φως, αλλά φαίνονται φωτεινοί γιατί πέφτει πάνω τους το φως του Ήλιου, ανακλάται και φτάνει µέχρι τη Γη… Οι πλανήτες που

βλέπουµε ανήκουν στο ηλιακό µας σύστηµα. ∆ηλαδή είναι σώµατα που περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο διαγράφοντας συγκεκριµένες τροχιές, που έχουν σχήµα αυγού και ονοµάζονται «ελλείψεις». Και το φεγγάρι, τι είναι; Το φεγγάρι, που ονοµάζεται και Σελήνη, είναι δορυφόρος της Γης. Είναι δηλαδή ένα ουράνιο σώµα που περιφέρεται γύρω από τη Γη. Φαίνεται τόσο µεγάλο γιατί, ενώ είναι πολύ µικρότερο από τα αστέρια και τους άλλους πλανήτες, είναι πολύ πιο κοντά στη Γη.


Γιατί επιπλέει ο πάγος;

Για να επιπλεύσει στο νερό ένα κομμάτι από οποιοδήποτε υλικό, πρέπει να διώχνει μακριά νερό με το ίδιο βάρος. Όταν ένα κομμάτι πάγου επιπλέει, διώχνει νερό που ζυγίζει όσο και το βάρος του. Αυτό γίνεται και όταν παγώνει η επιφάνεια μιας λίμνης, χωρίς ο πάγος να βυθίζεται. Αν βυθιζόταν θα χαμήλωνε απότομα η θερμοκρασία στο νερό και όλα τα ψάρια θα πέθαιναν.

Κείµενο: Νίκος Γαβαλάς

ι α τ ί ε γ ρ ου άει ι µ η εκιν ι; δ ς Πώ και ξ ποτάµ ένα Το περισσότερο από το νερό που πέφτει στη γη από τη βροχή επανέρχεται στη θάλασσα περνώντας από τα ποτάμια. Το νερό μπαίνει πρώτα στο έδαφος. Όταν στο χώμα υπάρχει αρκετό νερό, το υπόλοιπο τρέχει προς τα έξω και ενώνεται με νερό από τους λιωμένους πάγους. Τα μικρά ρυάκια ενώνονται και σχηματίζουν μεγαλύτερα και στο τέλος σχηματίζουν ποτάμια. Τα ποτάμια συνήθως ξεκινούν στα βουνά που βρέχει περισσότερο.


Γιατί κά όταν µενουµε ρυτίδε ς γαλώνο υµε;

αι ν ί ε ι Τ ; ς α ί ξ α ο γαλ Ο γαλαξίας αποτελείται από αέριο και αστέρια, που τα βλέπουμε σαν μια φωτεινή κορδέλα στον ουρανό τη νύχτα. Η Γη ανήκει στο γαλαξία μας. Ο γαλαξίας είναι τόσο μεγάλος που το φως χρειάζεται 100.000 χρόνια για να ταξιδέψει από τη μια άκρη στην άλλη. Είναι πιο φωτεινός εκεί που τα αστέρια είναι πολύ κοντά, ενώ είναι πιο σκοτεινός εκεί που υπάρχουν σύννεφα από σκόνη και αέριο.

Τα κύτταρα στο σώμα μας περιέχουν μια ουσία, την ελαστίνη. Αυτή μαζί με ίνες (κλωστές) που αποτελούνται από το κολλαγόνο δημιουργούν ένα δίκτυο που βοηθά στο τέντωμα του δέρματος. Όσο μεγαλώνουμε το δίκτυο χαλαρώνει. Το κολλαγόνο καταστρέφεται και από αιτίες όπως η ρύπανση του αέρα. Όταν μεγαλώνουμε, το δέρμα μας δεν είναι πια τεντωμένο, αλλά αποκτά ρυτίδες.

ν ένα ζώο Τι γίνεται ότα ε πέφτει σ η; χειµερία νάρκ

Πολλά ζώα χρειάζονται μεγάλες ποσότητες φαγητού για να διατηρήσουν τη θερμοκρασία στο σώμα τους, ενώ το χειμώνα δεν μπορούν να βρουν αρκετή τροφή. Για να επιβιώσουν, κάποια πέφτουν σε χειμερία νάρκη, δηλαδή σε ύπνο μέσα σε σπηλιές και άλλους χώρους. Η θερμοκρασία στο σώμα τους μειώνεται, η αναπνοή τους γίνεται πιο αργή και τρέφονται από ένα στρώμα λίπους στο σώμα τους. Την άνοιξη ξυπνούν και τρέφονται κανονικά.


EΠΙΣΤΗΜΗ... ΣΕ ΔΡΑΣΗ!

ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΊΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΉ ΈΚΘΕΣΗ ΕΠΙΣΤΉΜΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΊΑΣ ΤΟΥ ΙΔΡΎΜΑΤΟΣ ΕΥΓΕΝΊΔΟΥ

ημικ( ραυλοι ύ π ι ο ι τ ό Ποιος είπε όνο από τη ΝΑΣΑ; αι μ εκτοξεύοντ α αυτό θα μπορέσεις ς ι Στο πείραμ εις και να εκτοξεύσε υάσ να κατασκε ικό σου πύραυλο! το δ

)οί

! ι ο λ υ Πύρ

μης, ς της Επιστή Επικοινωνία ρ τω κ ά ιδ Δ , Υπ. ράκη δα Αρνέλλου ιάννα Πατε Kείμενο: Λή Eικονογράφηση: Μαρ

Παν/μιο Πελ

οποννήσου

Θα χρειαστετοίςγραφικό φιλμ,

υτάκι από φω 1 κυλινδρικό κο κλείνει καλά με καπάκι που βράζον χάπι 1/4 από ένα ανα λίγο νερό

λεση έ τ κ ε ν η τ α ι γ ς ε Οδηγί του πειράσμτεαητοστάς θμη του να φτάσει

χάπι, τάκι νερό, ώ αναβράζον Ρίξε στο κου το α σ έ μ ε ίξ Ρ ίπου. κουτάκι ατοστό περ στο 0,5-1 εκ ποθέτησε το το ι α κ ι κ ά π α ορα το κ άνεια. κλείσε γρήγ επίπεδη επιφ ε σ τω ά κ τα ι προς με το καπάκ σου, υτεί. Απομακρύν κι θα εκτοξε τά υ ο κ το ι α όλεπτα κ λο! ρικά δευτερ χέδιο πύραυ σ περίμενε με το υ α ν α έν ξες Μόλις έφτια

Τι συμβαίνπεεριι;σσότερο το κουτάκι προσπαθώντας

το νερό η γίνεται πολύ πι που ρίξαμε σ ει. Τελικά, η πίεσ ύγ αφ Το αναβράζον χά δι να ένα καπάκι ται, παράγοντας ριο σπρώχνει το αέ το ι κα αρχίζει να διαλύε λη γά με του άνω άζεται «διοξείδιο οτέλεσμα το επ απ με , τω κά τα αέριο που ονομ προς ς που γει με δύναμη είναι και ο λόγο ός υτ Α . α» κουτιού να φεύ ακ υ θρ το ς άν ρο μέ , νερό αρχή βάσει α τέτοιο χάπι στο ω. Αυτή είναι η άν επ τα όταν ρίχνουμε έν ος πρ α γεμίαγματιείδιο του άνθρακ εύουν και οι πρ υλ δο ας οί οπ αφρίζει. Το διοξ ς τη υ φιλμ κλειστό κουτί το κοί πύραυλοι. ζει σιγά σιγά το ι και πιέζει όλο κα

λό του υ α ρ ύ π ν ο τ ε μ ς α Δοκιμάστε ο καθέονιος θα πάει πιο ψηλά! για να δείτε π

ΠΡΟΣΟΧΉ! ΤΟ ΠΕΊΡΑΜΑ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΣΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΌ ΧΏΡΟ. ΠΡΟΣΟΧΉ! ΣΤΕΚΌΜΑΣΤΕ ΠΆΝΤΑ ΜΑΚΡΙΆ ΤΗΝ ΏΡΑ ΤΗΣ ΕΚΤΌΞΕΥΣΗΣ.


Ανεµόµυλος

ΥΛΙΚΑ

Κείµενο: Σπήλιο

ς Πετρόπουλος

ΕΡΓΑΛΕΙΑ

1 ξυλαράκι µε µήκος µεγαλύτερο από 25εκ.

Ψαλίδι χειροτεχνίας Χάρακας

1 φύλλο από πλαστικοποιηµένο χαρτί ή χαρτόνι (ιδανικό πάχος: εξώφυλλο περιοδικού)

Στυλό/Μολύβι

1 καρφίτσα µε µεγάλο κεφάλι

BHMA 1

κ. ε 5

Διπλώνουμε χωρίς να τσ ακίσουμε τις γωνίες με τις τελ είες στο κέντρο του χαρτιού .

Κόβουμε με το ψαλίδι το περίγραμμα και μές. τις διακεκομμένες γραμ .) (Διαγώνιες, μήκους 7,5εκ

Φτιάχνουμε το σχέδιο (αριστερά) πάνω στο χαρ τί.

15εκ. BHMA 3

A2

15εκ.

7,

BHM

BHM

A4

BHMA 5

ην κά με τ α ι τ κ ε σ υτή ν με προ Τρυπά α έτσι ώστε α όλες σ πό καρφίτ διαδοχικά α ες τελίι ρ ε περάσ ασμένες μαύ νάμε ι ερ δ τις σχε ευταία την π ντρο ελ κέ τσες. T τελίτσα στο ν η από τ ρτιού. του χα

Καρφώνουμ ε την καρφίτ σα στο ξυλαρά κι και ο ανεμόμυλ ος είναι έτοιμ ος.

ΒΑΘΜΟΣ ΔΥΣΚΟΛΙΑΣ: ΕΥΚΟΛΟ


Οι περιπέτειες του Μικρού Πρίγκιπα

Κείμενο: Mαριάννα Σερβετά

Γειa! Εγώ είμαι! Εγώ, που ζω στο δικό μου πλανήτη, με τα τρία μου ηφαίστεια και το λουλούδι μου. Που ήμουν τόσο περίεργος να γνωρίσω τον κόσμο και άφησα το λουλούδι μου για νέους φίλους και πολλές περιπέτειες!

κιπ ας

Ταξίδεψα πολύ, χωρίς να καταφέρω να βρω έναν πλανήτη να με χωράει. Να με δέχεται όπως είμαι. Χωρίς να κάνω πολλούς φίλους Όμως ξέρεις όπως λαχταρούσα! τι κατάλαβα; Ότι φίλος πραγματικός είναι αυτός που καταφέρνεις να εξημερώσεις και εκείνος εξημερώνει εσένα! Ξέρεις τι άλλο Αυτός που καταλαβαίνεις συνειδητοποίησα; Την ουσία ακόμη και όταν δεν μιλάει. δεν τη βλέπουν τα μάτια. Αυτός που σκέφτεσαι ακόμη Με την καρδιά βλέπεις πάντα καλύτερα. και αν είναι μακριά! Γι’ αυτό άφησα μόνο εκείνη να με οδηγεί. Έτσι γύρισα στον πλανήτη μου. Στο μέρος που Αντίο! ανήκω και έχω το φιλαράκι μου. Εκεί θα είμαι εγώ! Εκεί όπου μπορώ να μείνω για Ψηλά. Στο αστεράκι μου! πάντα παιδί. Στο μόνο μέρος Δεν θα σου πω ποιο ακριβώς που το όνειρο είναι. Έτσι, θα κοιτάς κάθε δεν τελειώνει ποτέ! βράδυ τον ουρανό και τ’ αστέρια και ξέροντας ότι εγώ ζω και γελώ σ’ ένα από αυτά όλα θα είναι φίλοι σου!

ρίγ

ςΠ ό ρ ικ ΟΜ



Νέος Κόσμος - Νο 1