Page 13

ΑΦΙΕΡΩΜΑ στη Γενική Συνέλευση αποτέλεσμα από το 2002 και μετά να περάσουμε σε αρνητική καθαρή εθνική αποταμίευση και συνεχή μεταφορά πόρων από τον επιχειρηματικό στον υπερτροφικό και χαμηλής παραγωγικότητας δημόσιο τομέα. Η άνοδος της κατανάλωσης, που χαρακτηριζόταν και από ισχυρή ροπή προς εισαγόμενα αγαθά, ενθάρρυνε και στήριξε μια "ρηχή" εγχώρια επιχειρηματικότητα, που ήταν προσανατολισμένη στον τομέα της διανομής και στον τελικό καταναλωτή. Η ανατροπή, ωστόσο, των παραγόντων, που τροφοδοτούσαν την κατανάλωση στο παρελθόν, δεν πλήττει, σήμερα, μόνον την συγκεκριμένη επιχειρηματικότητα. Ανοίγει και ένα σκηνικό ντόμινο, όπου παρασύρονται και υγιείς επιχειρήσεις. Δεν είναι καθόλου τυχαία, της κατάστασης αυτής, η κατά 45% επιδείνωση της πιστοληπτικής ικανότητας της Βιομηχανίας. Στο χώρο της παραγωγής, η εικόνα δεν είναι διαφορετική. Αφού κάναμε ό,τι ήταν δυνατόν για να απαλλαγούμε από τις μεγάλες επενδύσεις, ή να δυσκολέψουμε αφόρητα την ζωή σε όσες μας απέμειναν, εφησυχάσαμε, δημιουργώντας μία τεράστια κοινότητα επιχειρηματικότητας της ανάγκης, που χαρακτηρίζεται • από χαμηλής προστιθέμενης αξίας προϊόντα, • από μικρό βαθμό εξωστρέφειας, • από υψηλή ένταση εισαγωγικής διείσδυσης, • από έντονη εξάρτηση από «παραδοσιακούς» κλάδους, που ενίοτε είναι προβληματικοί, • από αδυναμία παραγωγής καινοτομίας και ανεπάρκεια προσαρμογής. Στο επιχειρηματικό αυτό αρχιπέλαγος προσδώσαμε και κοινωνικο-πολιτικά χαρακτηριστικά, αναγορεύοντάς το σε «ραχοκοκαλιά» της οικονομίας μας και για να το διασώσουμε από την αδυναμία του να προσαρμοστεί στον ανταγωνισμό, το θέσαμε υπό την προστασία της κοινωνικής επιδότησης, ανεχόμενοι τη στήριξή του μέσω της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής. Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται έντονα στο επικίνδυνο έλλειμμα της ανταγωνιστικότητας και στο ισοζύγιο πληρωμών. Επιπλέον, το οικονομικό αυτό μοντέλο συνοδεύτηκε και από παντελή απουσία συγκροτημένης περιφερειακής πολιτικής. Χωρίς εμφανή κριτήρια και σαφείς επιλογές, η χώρα κατέληξε να παρουσιάζει ακραίες ανισότητες, που οφείλονται στη μητροπολιτική διάρθρωση της οικονομίας της και την κυρίαρχη θέση του παραγωγικού συστήματος του Κέντρου.

Οι κ.κ. Πατεράκης, Πετράκος & Παπαδούλης

Πόροι δαπανήθηκαν. Όμως, η στόχευση υπήρξε είτε ανεπαρκής είτε ανύπαρκτη. • Δείτε την κυριαρχία του Κέντρου έναντι της υπόλοιπης χώρας. Η Αττική παράγει το 50% σχεδόν του ΑΕΠ της χώρας, ενώ οι περισσότερες από τις 13 περιφέρειες παράγουν ένα μικρό έως ασήμαντο ποσοστό του ΑΕΠ και διαθέτουν ένα χαμηλό επίπεδο κατά κεφαλήν εισοδήματος, που παραπέμπει σε αδύνατα και ευάλωτα παραγωγικά συστήματα. • Ρίξτε, για παράδειγμα, μια ματιά στη Θεσσαλία. Ύστερα από τρία Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης η περιοχή αντί να συγκλίνει, αποκλίνει, και το φαινόμενο «Βορρά – Νότου» μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Θεσσαλίας προσλαμβάνει ενδημικά χαρακτηριστικά. • Δείτε την αναπτυξιακή ανορθογραφία στη Στερεά Ελλάδα: Με βάση το κατά κεφαλήν ΑΕΠ η πρωτεύουσα της Βοιωτίας, η Λιβαδειά, φέρεται ως μία από τις πλέον ευημερούσες πόλεις της Ευρώπης. Οι μόνοι που το αγνοούν είναι οι κάτοικοί της. • Δείτε τη συμβολή των Αναπτυξιακών Νόμων στην περιφερειακή ανάπτυξη. Οι πόροι τους κατευθύνθηκαν, κυρίως, στα ανεπτυγμένα τμήματα της ελληνικής περιφέρειας και παραγνώρισαν τις αναπτυξιακές ανάγκες των λιγότερο αναπτυγμένων περιοχών. Οι ανισότητες αυτές, οι οποίες υποτιμήθηκαν και παραγνωρίστηκαν, αυξάνουν, διαχρονικά,

13

deltio_180  

deltio_180

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you