Page 10

ΑΦΙΕΡΩΜΑ στη Γενική Συνέλευση Η χώρα έχει χάσει την ανταγωνιστικότητά της.

Οι κ.κ. Παπαδούλης, Κιολεΐδης, Πετράκος, Δοντάς και η κα Γαλανού

10

Αν συνεχίσουμε έτσι, δεν οδηγούμαστε πουθενά. Η κατηφόρα, που περπατάμε σήμερα, θα γίνει ελεύθερη πτώση. Ας σταματήσουμε εδώ, να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας και να αποφασίσουμε πώς θα προχωρήσουμε στο δύσκολο αύριο, όχι ολισθαίνοντας προς τα κάτω αλλά ανεβαίνοντας βαθμίδα-βαθμίδα το δρόμο της ανάκαμψης. Η χώρα χρειάζεται ένα νέο πρότυπο ανάπτυξης, που θα αντιμετωπίσει τους πολλούς μας αντιπάλους και θα δώσει απαντήσεις στα πολλά προβλήματα. Και νέο πρότυπο σημαίνει στροφή    από την κατανάλωση στην αποταμίευση, τις επενδύσεις και τις εξαγωγές,    από τον κρατισμό και την αναπαραγωγή προνομίων στον ανταγωνισμό και την επιχειρηματική πρωτοβουλία. Σημαίνει με άλλα λόγια, νέα αποτελεσματική και βιώσιμη στάση κατανάλωσης, επιχειρηματικότητας και λειτουργίας του κράτους. Σημαίνει αύξηση του μεριδίου των επενδύσεων και των εξαγωγών στο ΑΕΠ, συρρίκνωση του μεριδίου της ιδιωτικής και της δημόσιας κατανάλωσης, ουσιαστική ενίσχυση της αποταμίευσης, στροφή της επιχειρηματικότητας στον ανταγωνιστικό τομέα της παραγωγής με προσανατολισμό στις διεθνείς αγορές και λειτουργία της δημόσιας διοίκησης με τρόπο που δεν θα αποθαρρύνει τις επενδύσεις ούτε θα ανέχεται τη φοροδιαφυγή. Είπα προηγουμένως ότι η χώρα έχει χάσει την ανταγωνιστικότητά της. Ασφαλώς, υπάρχει η αντίληψη ότι η ανταγωνιστικότητα αποτελεί μία βασική υποχρέωση της κάθε επιχείρησης και, σε ένα βαθμό, δεν είναι λανθασμένη. Όμως, το ασφαλές και επωφελές «ανταγωνιστικό πλεονέκτημα», οφείλουμε να κατανοήσουμε, ότι δεν αποτελεί απλή ατομική επίδοση της κάθε επιχείρησης ξεχωριστά, αλλά προκύπτει από το βαθμό που το περιβάλλον της χώρας ενισχύει την επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη των επιχειρήσεων. Το κακό περιβάλλον καλλιεργεί αναποτελεσματική επιχειρηματικότητα, που απεικονίζεται στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών. Φτάσαμε να έχουμε έλλειμμα 14,5% στο ΑΕΠ. Με άλλα λόγια, η ανταγωνιστικότητα, μολονότι φαινομενικά αποτελεί «ατομική» επίδοση, στην πραγματικότητα παραμένει εθνική και συστημική. Και τελικά, η εσωτερική αγορά παραμένει καθοριστική στη διαδικασία συγκρότησης του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Σήμερα αυτό πρέπει να χτίσουμε. Για το στόχο αυτό πρέπει να μοχθήσουμε. Αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος που βγάζει σε ξέφωτο. Οι εναλλακτικές λύσεις που προτείνονται είτε δεν είναι λύσεις είτε οδηγούν σε νέα μεγαλύτερα αδιέξοδα. Η επίσπευση της δημοσιονομικής προσαρμογής ώστε να καταστεί το δημόσιο χρέος βιώσιμο είναι πρώτιστη προτεραιότητα. Η σταθεροποίηση της οικονομίας είναι καθοριστικό βήμα για την ανάπτυξη. Γιατί, όπως έχει δείξει και η διεθνής εμπειρία, η ύπαρξη μεγάλων δημόσιων ελλειμμάτων και χρεών δεν στηρίζει την ανάπτυξη. Αντίθετα, την υπονομεύει. Δεν θα υπάρξει όμως ανάκαμψη, αν δεν θεραπευθούν οι βασικές αιτίες που μας οδήγησαν στην κρίση: η γιγάντωση των ελλειμμάτων και των χρεών του Δημοσίου και η σοβαρή υποχώρηση της ανταγωνιστικής θέσης της χώρας. Συνεπώς, παράλληλα, πρέπει να επιταχυνθούν οι αλλαγές στο Δημόσιο Τομέα. Όχι επιφανειακές παρεμβάσεις αλλά σε βάθος, ώστε σταδιακά να αποκτήσουμε ένα μικρότερο, αποτελεσματικό και νοικοκυρεμένο Δημόσιο Τομέα. Αν δεν προχωρήσουμε

deltio_180  

deltio_180

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you