Page 11

11

មនុសសពិ េសស

នងែបលកពីេគ មិនបននិយយតិចៗេហយេសចលឺៗដូចនរ ី ទំងឡយកនុងពិធីេនះេឡយ នងឈរេមលេគឯង ញញឹម

រសលៗ រសទន់ៗ … ែតមតងមកល ជីវ ័នត េឃញនង ងក

មុខេចញ ពីមនុសសមនេហយសែមតងអករៈធុញរទន់។ -

ៃដនងទំេនរេនេឡយ មិនេឃញមនកន់ផកមួយទង ផង របែហលជេនទំេនរ មិនទន់មនគូេទេមលេទ! េហយេបមនក៏របែហលជមិនបេណ ត យេអយនង ឈរម៉ង់ៗ មនក់ឯងយ៉ ងេនះែដរ...

-

េអហ៎..អជី! េម៉ចេហយ? រកបនមួយឬេន? ដច់សងវក់អស់!

ជីវ ័នត

ងកមុខេទរករបភព

សំេឡង។ សមលញ់ពីរនក់របស់េគ េដរមកែកបរេគ េហយ ហុចេភសជជៈ មួយែកវេអយេទេគផង។ ជីវ ័នត ញញឹមរសល េទកន់មិតត េហយតបេទវ ិញ៖ -

មិនែមនមួយេទ... គឺមួយហវូងឯេណះ! ហវូងៗេមលែតេគ... អេនះវុ ី!

ឫទធិ េធវមុខឆអួរ េហយផទត់សឹក ល រតេចៀក ជីវ ័នត។ សិរ ី វឌឍន

រឿង មនុស្សពិសេស  

By Vathana Serei

រឿង មនុស្សពិសេស  

By Vathana Serei

Advertisement