Issuu on Google+


PERSPECTIVE


แด่

วิจิตรา บูรพาเดชะ ผู้หญิงที่มอบโลกให้กับผม


คำ�นำ�สำ�นักพิมพ์

ตลอดเวลา เราอยูก่ บั กลุม่ คนมากมายด้วยกลุม่ ค�ำจ�ำนวน มหาศาล และในการสือ่ สารทุกครัง้ ย่อมต้องการความชัดเจน ในความหมายทีเ่ ราต้องการส่งออกไป เพือ่ ให้ผรู้ บั เข้าใจว่าผูส้ ง่ ก�ำลังพูดอะไร หมายความว่าอะไร และรู้สึกอย่างไร แต่บางทีบางครั้ง (หรืออาจหลายครั้ง) เรากลับไม่ได้รู้สึก อย่างที่พูดออกไป และอาจไม่เข้าใจว่าสิ่งที่เอ่ยออกไปมัน หมายความถึงอะไรกันแน่ เปล่าเลย มันไม่ใช่คำ� โกหก แต่เพียง เพราะเราหลงลืมความหมายในค�ำ หรือเข้าใจไปเองว่าเข้าใจ ค�ำบางค�ำเหล่านัน้ จนกระทัง่ แทบไม่รจู้ กั กลุม่ ค�ำพวกนัน้ เลย ด้วยซ�ำ้ รูอ้ ย่างเดียวแค่วา่ ‘เขาพูดกันมา’ เป็นค�ำโหลๆ ทีค่ าดว่า ผู้รับจะเข้าใจผู้ส่ง ที่พูดจาส่งๆ ไปอย่างนั้น


สิบสองค�ำโหลๆ นับได้ครบโหลพอดีที่ วิภว์​บูรพาเดชะ (หรือ พี่วิภว์ happening ที่ทีมแซลมอนเคารพ และตื่นเต้นมากที่ กรุณาส่งผลงานให้เราตีพมิ พ์) ได้เอ่ยถึงในหนังสือ ค�ำโหล ใน มือคุณ อาจท�ำให้ตอ้ งทบทวนบางค�ำทีพ่ วกเราก�ำลังจะพูดจา ออกไป มันเข้าข่ายค�ำน�ำส�ำนักพิมพ์ยอ่ หน้าที่ 1-2 นีห้ รือไม่ น่า จะได้หยุดคิด ยัง้ ใจ สงบค�ำ เพือ่ ทบทวนเรือ่ งราวของค�ำสุดโหล เหล่านั้นอีกสักที และในความเงียบนั้น คุณอาจจะพบว่ามันไม่เหมือนเดิม อีกต่อไป ทั้งค�ำ ทั้งคุณ ส�ำนักพิมพ แ์ ซลมอน


คำ�ที่ 1 | ความฝัน

เหล็กจัดฝัน


ฉันบอกเธอด้วยความดีใจว่า “เมือ่ คืนนีฉ้ นั ฝันว่าโดนงูรดั สงสัยว่าวันนี้จะเจอเนื้อคู่” เธอถามฉันว่า “แล้วงูบอกเลขอะไรบ้างหรือเปล่า จะได้เอา ไปซื้อสลากกินแบ่ง” เช่นนั้นฉันจึงรู้ว่าความฝันของเราไม่เหมือนกัน เธอฝัน อยากรวย ส่วนฉันฝันอยากมีความรัก ความฝันของคนเราช่างแตกต่างกันไปได้หลายร้อยพัน รูปแบบ มันหลากหลายจนไม่วา่ จะเอาเกณฑ์อะไรมาวัดก็จดั แบ่งกันไปได้ไม่รู้จบ ผมเลยนึกสนุก ลองหากฎเหล็กมาจัดแบ่งฝันกันเล่นๆ สัก สามสี่ย่อหน้า ...ดูซิว่าความฝันครั้งนี้จะไปได้ไกลสักแค่ไหน เริ่มจากแบ่งง่ายๆ ก่อนว่าเป็นฝันตอนหลับหรือตอนตื่น ถ้าฝันตอนหลับมักจะท�ำให้เรานึกถึงภาพเบลอๆ ทีจ่ ติ ใต้สำ� นึก เราเก็บไปคิดจนกลายเป็นฝันดีฝันร้าย หรือไม่ก็นึกถึงการ ตีความท�ำนายฝัน แต่ถา้ ฝันตอนตืน่ นัน้ น่าจะหมายถึงสิง่ ทีเ่ รา อยากเป็น อยากได้ อยากมี ฟังอย่างนีแ้ ล้วดูเหมือนจะพูดกัน แต่ความอยาก แต่ถ้าพูดว่าฝันตอนตื่นหมายถึงจุดมุ่งหมาย ในชีวติ ทีเ่ ราตัง้ ใจจะไปให้ถงึ ก็จะฟังดูดมี แี รงบันดาลใจขึน้ มา หน่อย ความคิดแง่บวกแบบนีค้ งเป็นทีม่ าของประโยคประมาณ ‘ฝันให้ไกลไปให้ถึง’ ที่เราได้ยินกันบ่อยๆ แต่ถ้าจะคิดแง่ลบ เวลาพูดว่า ‘ฝันกลางวัน’ จะให้ความรูส้ กึ ว่าเพ้อเจ้อ ทัง้ ทีต่ ามตัว อักษรมันก็หมายถึงการฝันในเวลาทีค่ นทัว่ ไปตืน่ อยูน่ นั่ แหละ เรายังสามารถเอา ‘ความสมจริง’ มาเป็นเกณฑ์ในการ เปรียบเทียบความใฝ่ฝันกันได้ด้วย ฝันที่อยู่บนพื้นฐานของ ความจริงก็จะมีความเป็นไปได้มากหน่อย ความฝันที่ใช้ จินตนาการมากเกินไปก็กลายเป็นจริงได้ยากสักนิด ส่วนใหญ่ 11


แล้วตอนทีเ่ ราเด็กๆ เราก็มกั จะฝันด้วยจินตนาการกันไว้กอ่ น เด็กหลายคนฝันอยากเป็นไดโนเสาร์ อยากเป็นซูเปอร์ฮีโร่ อยากเป็นนายกรัฐมนตรี พอโตขึ้นอีกนิดถึงมีความรู้ว่า ไดโนเสาร์สูญพันธุ์ไปนานแล้ว รู้ว่าคนบินไม่ได้ หรือรู้ว่านักการเมืองต้องพูดโกหกเก่งๆ คราวนี้ความฝันของวัยรุ่นส่วน ใหญ่ก็เลยมุ่งมาเป็นเรื่องเกี่ยวกับอาชีพมากขึ้น บางคนฝัน อยากเป็นหมอ เป็นต�ำรวจ เป็นวิศวะ เป็นสถาปนิก บางคนฝัน อยากเป็นนักร้อง ดารา ก็เริ่มศึกษาเล่าเรียนและหาหนทาง เดินกันไปตามทางสายอาชีพนั้นๆ ใครมีโอกาสและความ สามารถเหมาะสมก็อาจมีฝนั ทีเ่ ป็นจริงได้ ใครเดินไปแล้วรูส้ กึ ว่าไม่ใช่ หรือไม่ขยันตัง้ ใจกับการเดินให้เพียงพอก็อาจต้องหา ความฝันใหม่ เปลีย่ นสายอาชีพ เปลีย่ นเส้นทาง จนกว่าจะเจอ ทางที่พอเดินไปได้และไม่ฝืนกับตัวเองเกินไปนัก แต่ก็มีอีก หลายคนมีฝันเป็นจริงไปแล้วก็ยังสามารถเริ่มเดินได้ใหม่ เรื่อยๆ ยกตัวอย่าง ชายไทยท่าทางเรียบร้อยชือ่ วินทร์ เลียววาริณ เขาเคยตัง้ ใจร�ำ่ เรียนจนได้เป็นสถาปนิกอย่างทีใ่ ฝ่ฝนั แล้วหัน ไปท�ำงานโฆษณาจนมีบริษทั ของตัวเอง ก่อนทีจ่ ะมาเริม่ ลงมือ เขียนหนังสือเมือ่ อายุไม่นอ้ ยแล้ว แต่กเ็ ขียนได้ดจี นได้รางวัล ซีไรต์ตงั้ สองครัง้ อาชีพทัง้ สามอย่างในแต่ละช่วงชีวติ ของวินทร์ ดูจะเกีย่ วข้องกับการก่อสร้างจินตนาการให้เป็นความจริงทัง้ นัน้ นีห่ มายความว่าเขารูจ้ กั ส่วนผสมทีพ่ อเหมาะระหว่างจินตนาการ กับความรู้ที่จะเอามาก่อร่างสร้างให้ฝันเป็นจริงใช่หรือไม่? ลองเอา ‘จ�ำนวนผูท้ ไี่ ด้ประโยชน์จากความฝัน’ เข้ามาเป็น เกณฑ์พจิ ารณาดูบา้ ง จริงๆ แล้วความฝันแต่ละฝันนัน้ มีผไู้ ด้รบั ประโยชน์ได้ไม่เท่ากัน ลองเทียบกันระหว่างฝันว่าอยากรวย เป็นเศรษฐีเจ็ดหมื่นล้าน กับฝันว่าจะเป็นนักพัฒนาอาสาไป 12


ช่วยเหลือชาวบ้านผู้ยากไร้ จะเห็นว่าฝันอย่างแรก ดูเหมือน จะเอาตัวเองเป็นทีต่ งั้ ส่วนอย่างหลังนัน้ เอาคนอืน่ เป็นจุดสนใจ สองความฝันนีค้ ดิ ง่ายๆ ก็เห็นว่ามีจำ� นวนผูไ้ ด้ประโยชน์ตา่ งกัน ลิบลับ แต่ถา้ คิดให้ซบั ซ้อนหน่อยก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า ความ ฝันไหนจะสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนได้มากกว่ากัน บางที เศรษฐีอาจเป็นไอดอลของคนส่วนใหญ่กเ็ ป็นได้ แต่ไม่เป็นไร เพราะที่สุดแล้วหลักเกณฑ์แบบนี้ก็จะไปมีผลกับขนาดหัวใจ ของเจ้าของความฝันเข้าในสักวัน คนที่มัวแต่คิดถึงตัวเอง บ่อยๆ ก็มกั จะกลายเป็นผูใ้ หญ่จติ ใจคับแคบ ส่วนคนทีเ่ คยชิน กับการห่วงใยคนอื่นก็จะเติบใหญ่เป็นคนใจกว้าง หัวใจนัน้ เป็นเหมือนภาชนะทีเ่ อาไว้รองรับความสุข คนไหน ใจกว้างก็มีความสุขได้ง่าย คนไหนใจแคบก็หาความสุขได้ ยากเย็น ...ประเด็นนีจ้ งึ ไม่ใช่เรือ่ งของความฝันเท่านัน้ แต่เป็น เรื่องของความสุขอีกด้วย จัดแบ่งความฝันกันมาหลายแบบแล้ว อาจจะพอเห็นได้วา่ เราไม่ได้จดั ฝันเพือ่ ให้มนั เป็นหมวดหมูเ่ ล่นๆ เท่านัน้ แต่ลอง จัดไปจัดมาก็เพือ่ ให้เข้าใจสิง่ ทีเ่ รียกว่าความฝันกันให้มากขึน้ สักหน่อย แท้จริงแล้วกฎเหล็กทุกข้อทีเ่ ราลองเอามาแบ่งแยก ความฝันนัน้ ก็ไม่ได้ตายตัวในตัวของมันเอง เช่น บางครัง้ ความ ฝันตอนตื่นกับตอนหลับก็อาจเป็นเรื่องเดียวกันได้ ถ้าเรา หมกมุ ่ น ครุ ่ น คิ ด อยู ่ กั บ ฝั น ยามตื่ น จนเก็ บ เอาไปฝั น ตอน นอนหลับ หรือบางทีความฝันทีด่ เู หมือนจินตนาการเพ้อเจ้อก็ อาจสมจริงขึน้ มาได้ ถ้าเจ้าของฝันมุง่ มัน่ เอาจริง ไม่ยอมหยุด ค้นคว้าหาความรูจ้ นกว่าจะเจอหนทางทีเ่ ดินไปสูฝ่ นั นัน้ ไม่วา่ มันจะเป็นทางสายเล็กๆ หรือเป็นทางสายใหม่ท่ียังไม่เคยมี ใครเดินไปก็ตาม หรือบางทีอาจมี ‘เหล็ก’ อีกหลายแบบทีค่ อยครอบคลุมและ 13


แยกแบ่งประเภทความฝันอยูอ่ กี หลายชัน้ ก็เป็นได้ อย่างประตูเหล็กทีช่ อื่ ‘ความมุง่ มัน่ ’ ก็อาจมีไว้ให้เราหาทางเปิดไปสูโ่ ลกใน ความจริง หรือลูกกรงเหล็กทีเ่ รียกว่า ‘ความขีเ้ กียจ’ ก็อาจเอาไว้ คอยกั้นไม่ให้ความฝันของเราเดินไปสู่หนไหน ...ไม่ว่ามันจะ ���ป็นฝันประเภทใดก็ตาม นึกถึงเหล็กจัดฝันหลายๆ แบบแล้ว ผมก็อดนึกถึงความฝัน หลายๆ อย่างของตัวเองและของคนรอบตัวทีก่ ำ� ลังด�ำเนินไปใน ปัจจุบันไม่ได้ ไล่เรียงดูก็มีทั้งฝันว่าอยากนอนตื่นสาย ฝันว่า อยากเลี้ยงแมว ฝันอยากรวยกว่านี้อีกหน่อย ฝันจะไปเที่ยว เชียงใหม่ ฝันอยากให้ประเทศไทยมีความสงบสุข ฝันอยากให้ โลกไม่ร้อน ฯลฯ ความฝันช่างเป็นค�ำที่มีความหมายและรูปแบบกว้างไกล เหลือเกิน แต่หากลองจัดแบ่งมันสักหน่อย ก็อาจท�ำให้เรา เข้าใจความจริงได้มากขึ้นสักนิด เรือ่ งของฉันกับเธอกลับมาอีกครัง้ ...คราวนีไ้ ม่แน่ใจแล้วว่า กฎเกณฑ์แบ่งฝันของเราเป็นแบบเดียวกันอยู่หรือเปล่า ฉันบอกเธอด้วยรอยยิม้ ว่า “เมือ่ คืนนีฉ้ นั ฝันถึงเธอด้วยล่ะ” เธอตอบฉันว่า “ฉันก็ฝนั ถึงเธอเหมือนกัน แต่เป็นฝันตอน กลางวัน...ทุกวัน” เช่นนั้นฉันจึงรู้ว่า ความฝันของเราเป็นความฝันเดียวกัน

14


แต่งงานหรือโสด อ่อนวัย หรือแก่ชรา เป็นกวีหรือเป็น กรรมกร ทุกผูค้ นก็ลว้ นเป็น นักฝัน แล้วจะต้องรูต้ วั และ รู้สึกในสักวันหนึ่งว่าชีวิต ของคุ ณ ไม่ ใ ช่ อ ะไรเลย นอกจากความฝัน โดนัลด์ จี. มิทเชลล์

Donald G. Mitchell นักเขียนและเกษตรกร


คำ�ตาม ผมเขียนหนังสือเล่มนีด้ ว้ ยความรูส้ กึ เหมือนการออกเดินทางส�ำรวจครับ เป็นการส�ำรวจความรูส้ กึ ของตัวเองต่อถ้อยค�ำต่างๆ ทีผ่ ม เติบโตมากับมัน เป็นการเดินกลับไปในอดีตโดยใช้มมุ มองของ ปัจจุบันเป็นเข็มทิศ ผมเป็นคนหนึ่งที่เติบโตมาพร้อมกับค�ำอย่างความฝัน ความรัก แรงบันดาลใจ ความส�ำเร็จ ฯลฯ ซึ่งในครั้งแรกๆ ที่ ผมได้ยนิ ค�ำเหล่านีก้ ร็ สู้ กึ ว่าช่างเป็นถ้อยค�ำทีม่ คี วามหมาย แต่ พอผ่านวันเวลาไปนานๆ เข้า ส่วนหนึง่ คงเพราะได้ยนิ บ่อยขึน้ ในสือ่ ต่างๆ และในชีวติ ประจ�ำวัน ส่วนหนึง่ ก็คงเพราะผมเองก็ เป็นคนหนึง่ ทีใ่ ช้คำ� เหล่านีอ้ ย่างฟุม่ เฟือย ผมก็เลยเริม่ มีความ คลางแคลงใจต่อค�ำเหล่านี้ การได้กลับมาส�ำรวจความคิดของตัวเอง ค้นคว้า เปรียบเทียบ กับความคิดของคนอื่น แล้วเขียนมันออกมาเป็นบทความ ก็ เหมือนเป็นโอกาสอันดีในการสรุปและทบทวนมุมมองของ ตัวเองต่อถ้อยค�ำเหล่านี้ บางบทความเหมือนผมเห็นหนทาง แจ่มชัดอยู่แล้วในห้วงความคิด แต่บางบทความผมก็ต้อง ค่อยๆ ดุม่ เดินไปในความไม่รู้ มีเพียงรอยทางรางเลือนเอาไว้ เป็นแนวทาง


แม้จะเป็นงานที่รู้สึกภูมิใจอยู่ไม่น้อย แต่หนังสือเล่มนี้ใช้ เวลาค่อยๆ เขียนอยูส่ องปีกว่า เป็นช่วงเวลาสองปีทคี่ วามคิด ของผมก็คอ่ ยๆ ปรับเปลีย่ นไปบ้าง และแม้จะไม่ใช่วยั รุน่ แล้ว แต่ความคิดอ่านหลายเรื่องของผมก็ยังไม่เข้าที่เข้าทาง เวลา ย้อนอ่านเองก็ยังรู้สึกว่าแก้ไขได้อีกนิดๆ หน่อยๆ อยู่ร�่ำไป คล้ายว่าแท้จริงแล้ว การส�ำรวจยังคงต้องด�ำเนินต่อไป แต่บทสรุปของการส�ำรวจครั้งนี้ก็กลายมาเป็นหนังสือชื่อ ค�ำโหล แล้ว ผมหวังว่าการส�ำรวจของผมในครั้งนี้จะท�ำให้ ผู้อ่านได้ลองออกส�ำรวจเส้นทางของตัวเองดูบ้าง สักวันหนึ่ง ขอขอบคุณ บ.ก.แบงค์ และทีมงานแซลมอนทีใ่ ห้โอกาสกับ หนังสือเล่มนี้ ขอบคุณครอบครัวของผมทีเ่ ป็นโลกใบเล็กของผม และขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่มาติดตามการส�ำรวจครั้งนี้ ของผมด้วยกัน แล้วเราจะพบกันผ่านโลกของตัวหนังสืออีกนะครับ ว ภิ ว ์ บ รู พาเดชะ


วิภว์ บูรพาเดชะ ผู้เขียน

• ส�ำเร็จการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี 2538 • เคยเป็นบรรณาธิการบริหารนิตยสารบันเทิงเชิงสาระชื่อ HAMBURGER ตั้งแต่ฉบับที่ 15 ถึงฉบับที่ 100 • ปัจจุบันเป็นเจ้าของและบรรณาธิการของนิตยสารบันเทิง -ศิลปะชื่อ happening • เคยมีงานรวมเรื่องสั้นชื่อ หนึ่งปีในเมืองหนึ่ง (2544) และ ห้วงค�ำหนึง่ (2554) หนังสือเรือ่ งสัน้ ขนาดยาวชือ่ เมือ่ บทเพลงบรรเลงอีกครัง้ (2554) และหนังสือรวมบทความชือ่ ตื่นจนเช้า (2549) • เคยเป็นคอลัมนิสต์ในนิตยสาร GM Plus นิตยสาร BIOSCOPE หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ และนิตยสาร Miracle of Life • ปัจจุบนั เป็นคอลัมนิสต์ให้กบั นิตยสาร a day และหนังสือพิมพ์คมชัดลึก • แต่งเพลงให้กบั ศิลปินอย่าง Bodyslam, Big Ass, Sleeper 1, Labanoon, Scrubb, Portrait และ นรเทพ มาแสง • เป็นหนึ่งในคณะกรรมการคมชัดลึก อวอร์ด และคณะ กรรมการรางวัลสุพรรณหงส์ทองค�ำอยู่หลายปี www.facebook.com/vip.buraphadeja twitter.com/viphappening khunvip@gmail.com


ธนันต์ บุญญธนาภิวัฒน์ ผู้วาดภาพประกอบ

• ส�ำเร็จการศึกษาจากภาควิชานฤมิตศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย • เล่นเบสอยูว่ งเสลอ มีผลงาน 3 อัลบัม้ ได้แก่ อัลบัม้ บู้ (2549) บั้ม (2551) บุ้ง (2553) • เล่นเบสให้วง ONOFON ในอัลบัม้ Smallroom 006 flipper’s players (2550) • เป็นโปรดิวเซอร์ให้อลั บัม้ Smallroom 007 Boutique (2553) • ได้รบั รางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยีย่ ม / อัลบัม้ ยอดนิยม / Load of the ring จากงาน FaT Awards ครัง้ ที่ 5 (2550) • ได้รบั รางวัลศิลปินอินดีย้ อดเยีย่ มสุดซีด้ ประจ�ำปี Seed Awards ครั้งที่ 6 (2554) • เป็นคณะกรรมการการประกวดช้าง Music Contest The Reality (2555) • อดีตพิธีกรรายการ นั่นเดะ ช่อง POP LIVE • ปัจจุบันเป็นพิธีกรประจ�ำรายการ Spy Inspiring ช่อง You2Play TV www.facebook.com/booslur www.twitter.com/booslur booslur@gmail.com



kumloh