__MAIN_TEXT__
feature-image

Page 15

Sa!

23 december 2015

15

www.sa24.nl

De ontspanning van zingen

‘De holle efkes hielendal leech’ Samen zingen. Met Kerst doen we het volop. Het doet iets met een mens. Het is een heerlijke ontspanning. En dan maakt het niet eens altijd uit of het loepzuiver is of niet. Zingen in een koor is voor veel mensen een geweldige uitlaatklep, zoals bij de dames van Hjerres. TEKST: RENSKE WOUDSTRA FOTO’S: SIETSE DE BOER

URETERP “Zijn we allemaal een beetje in

de mood? Dan beginnen we direct maar met een kerstnummer.” Het is even na achten op een donderdagavond. Dirigent Margo Konings roept de drukpratende vrouwen van Frouljuskoar Hjerres naar voren. “Bethlehem Morning, hebben we dat allemaal?” Het kerstnummer op de melodie van ‘Morning has broken’ is snel gevonden. De juiste opstelling duurt iets langer. “No stean we hiel oars as de foarige kear.” “Ach leave skat, it komt allegear goed.” Bij die nuchtere woorden schiet iedereen in de lach, de repetitie kan beginnen. Het is begin december, tijd om het kerstrepertoire te oefenen. Door omstandigheden repeteert het koor niet zoals gebruikelijk in De Wier, vanavond zijn ze uitgeweken naar de gezellige schuur van Mieke Kooijker. Rond de houtkachel of partybrander is het hier goed toeven. “En eins is dit ús dependance. We hâlde hjir tegearre mei it Manljuskoar altyd ús nijjiersbuorrel.” “Nu doen we Merry Christmas, even de krant laten horen wat we kunnen. Op-

Paulette Brouwer (67)

letten… daar komt ie.” Margo heft haar handen, de dames knallen er swingend in. De sfeer wordt gedragen bij het prachtige Hallelujah van Leonard Cohen. “Mooi jongens, dat kunnen we wel”, prijst Margo. “Nu even een klein tussendoortje in het Spaans.” Het overbekende Feliz Navidad is toch moeilijker dan het lijkt. Gelukkig is daar pianist Bennie, hij spreekt vloeiend Spaans en doet het even voor. Soepel improviseren de sopranen een tweede stem. “Dit is een ontzettend enthousiaste en energieke groep vrouwen”, vindt Margo Konings (58) uit Makkum, sinds anderhalf jaar dirigent van Hjerres. “Ze zijn niet bang en gooien zich er voluit

in. Heel veel energie en lol, dat is ons sterke punt. Ik ben erg blij met zo’n koor dat zo heerlijk vrij staat te zingen. En samen met onze pianist komen we altijd tot een leuk resultaat, ook al is het niet altijd spatzuiver.” Hjerres ontstond in januari 2009 tijdens de nieuwjaarsreceptie van ‘t Oerterper Manljuskoar. Een aantal dames vond het tijd worden voor een eigen frouljuskoar. Na een oproep in de dorpskrant meldden zich spontaan twintig gegadigden. De bezetting bleef de afgelopen jaren stabiel. Folkje Siccama: “Mar we sykje wol nije leden. Dan bin we wat fleksibeler as der ris guon net kinne.”

Folkje Siccama (55)

Pilu Chung (44)

Eigenlijk wilde ze altijd al graag in een koor zingen. De oprichting van Hjerres was haar kans. Folkje vindt het een uitlaatklep, een stukje ontspanning. “Twa oerkes foar mysels. Myn holle is neitiid hielendal leech, hoe dreech it soms ek is om in nûmer yn te studearjen.” Het leverde haar ook een fijne vriendschap met Mieke op. “We ha tegearre nei Suriname west.” Folkje werkt op de afdeling facilitaire dienst bij een horecagroothandel.

Jeanet Nijenhuis (47)

Voor Jeanet is zingen bij Hjerres een cadeautje. In 1996 werd bij haar MS geconstateerd. De voormalig fysiotherapeut is nu gekluisterd aan de rolstoel, maar dat weerhoudt haar niet van een actieve rol in het koor: sinds een jaar is ze voorzitter. Lachend: “En mei myn rolstoel bin ik de maskotte fan Hjerres, moatst it mar mei humor besjen.” Van elke repetitie geniet ze met volle teugen. “Mar straks bin ik total loss en fannacht lis ik yn koma.”

Een paar jaar nadat ze in 2006 de huisartsenpraktijk sloot, werd Paulette gevraagd om te komen zingen bij Hjerres. Zelf vond ze dat ze niet kon zingen. “Dat vonden ze niet erg, het gaat om de gezelligheid. En ik heb gemerkt dat je zingen kunt leren, je leert ook luisteren.” Waardevol vindt ze de pauzes. “Je hebt dan even tijd voor elkaar.” Paulette is vrijwillig rittencoördinator bij de PlusBus.

Pilu komt uit Taiwan. Ze trouwde en kwam bij haar man in Ureterp wonen. Ver van familie was het voor haar moeilijk om aansluiting te vinden. Via een vriendin van haar man kwam ze bij Hjerres terecht. “Nederlands spreken is moeilijk. Zingen helpt mij om de taal te leren. En ik kan niet Fries spreken, verstaan of schrijven maar ik kan het wel zingen. Nu ik bij het koor ben, heb ik veel mensen leren kennen. Ik heb nu mijn eigen vriendinnen.”

Mieke Kooijker (60)

Mieke is een van de oprichters van Hjerres. “Myn man sjongt by ‘t Oerterper Manljuskoar. Acht jier ferlyn kamen wy fan Burgum hjir te wenjen. Fan geboarte bin ik Oerterper, mar bin tritich jier fuort west. Op ús leeftyd makkest net sa gau kunde mear, dêrom is in koar sa prachtich. Ik ha der in soad freondinnen by krigen en it koar hat in grutte sosjale funksje.” Mieke is begeleider van verstandelijk beperkten in Burgum.

Profile for Sa! Media

Sa! week 52  

Sa! week 52  

Profile for sa24media
Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded