Issuu on Google+

Paduaan

PA D U A A N . N L

JAARGANG 8 NUMMER 2 DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

2

D E F C J G A AT V E R H U I Z E N PA G 3

Y O U P VA N T ’ H E K I S B O O S PA G 8

D E M E N S A C H T E R TA N J A V A N B E R G E N PA G 1 0

Twan Huys

‘Collegetour is

uniek’ PA G 6

FOTO: MARIEKE VAN DER VELDEN. paduaan_december2012.indd 1

05-12-12 11:16


2

PADUAAN

#FCJ

DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

@nkk_o Ja want wat heb je nou te doen op een

maandagmiddag? Een heel boek inscannen voor je tentamen natuurlijk! #HU #FCJ

@emilyydeborah En we zitten weer op de

#FCJ, heel fijn ook als je docent een half uur te laat komt aankakken! FOTO: CAMPAGNEBUREAU BKB

@mirtemaria Dat printen hier, echt he…..

#FCJ

@yastraver Waar kun je nog zitten als er lessen worden ingeroosterd in studentenwerkplekken? #fcj

@rebeccasterk Er moet inmiddels bij de #sodexo voor het bestek worden betaald. 25 cent per stuk. Het is te gek voor woorden. #svj

Column HERMAN VAN DER ZANDT

@LotteHR Ik voer dalijk een interview in een

gang op school. Waarom? Omdat er in het hele gebouw van de #fcj geen rustige plek te vinden is, verdomme

@DaanLangkamp Niemand, maar dan ook niemand heeft herfstvakantie op de #fcj. Behalve Sodexo natuurlijk. @Peuchen Google Apps voor de #HU. Waarom dat niet in plaats van dat verdomde Outlook? #fcj #svj

@rebeccalooijen Fijn dat er op Sharepoint staat dat onze les economie niet doorgaat, maar wij hebben helemaal geen economie. Joe! #fcj @Timhagt De DE-automaatkoffie van de #fcj is NOG slapper dan die van #PostNL, dat wil wat zeggen! @DaanLangkamp WE HEBBEN EEN OMROEPSYSTEEM!!!1!!1!1!! #fcj @JorisvVenrooij Kwart voor elf, wij klokken uit

op de #fcj.

@RikBors De docent storytelling kan geen duidelijk verhaal vertellen. Lekker dan. #svj #fcj @Roelvano Ik word heel droevig van de spelling op de #svj. Leerlingen die d/t-fouten mogen wat mij betreft per direct van de opleiding gekickt worden.

@Jorosaurus Wat zijn eerstejaars #SvJ’ers toch stom. Hoor steeds meer die hun voldoende willen herkansen. Wat is er met jullie havo-mentaliteit gebeurd?

paduaan_december2012.indd 2

PRESENTATOR NOS JOURNAAL

De keukentafel

E

lk vak heeft zijn eigen jargon. Zo viel in politiek Den Haag de afgelopen weken te genieten van het ‘koopkrachtplaatje’. Ook werd er veel ‘aan knoppen gedraaid’. En eerder al ‘over schaduwen heen gesprongen’. Het zijn termen die een eigen leven gaan leiden. En in veel gevallen ook door de media worden overgenomen. Toch is het belangrijk om al teveel vaktaal te vermijden. Het werkt vaak verhullend en schept afstand tot de kijker/lezer/luisteraar. Neem

‘Auto’s komen vaak als voertuigen in het persbericht’ de persberichten van de politie. Die zijn bedoeld om zo neutraal mogelijk over te komen. Daarom wordt in plaats van mensen het woord personen gebruikt. En gaat het over een woning, terwijl het meestal een huis is. Auto’s komen vaak als voertuigen in het persbericht. Lopen er bij jou veel personen door de straat? Ga je wel eens na een avondje in de kroeg iets te laat naar je woning? En reed je op de terugweg bijna tegen een voertuig aan? Dacht het niet. Een woord dat de laatste tijd ook vaak viel was ‘keukentafel’. De gevolgen van de knoppendraaierij voor de koopkrachtplaatjes had daar geleid tot onrust. Alle politici spraken ineens over de keukentafel. Met als gevolg dat hele televisieonderwerpen werden gemaakt aan die malle keukentafel. De vier poten gingen een eigen leven leiden. Toch is die keukentafel handig bij het schrijven van je onderwerp. Want als je daar zit, aan die keukentafel dus, met een vriend of vriendin, spreek je je eigen taal. En dan heb je het niet over de politie die vijf aanhoudingen verrichtte. Maar zijn er gewoon vijf mensen opgepakt. Eenvoudig, maar net zo duidelijk en minder formeel. Overigens is een keukentafel niet verplicht. Het kan ook in een horecagelegenheid, een voertuig of een woning. Zolang je maar blijft denken aan de persoon ter plaatse, aan wie je iets wil vertellen.

05-12-12 11:16


PADUAAN

FCJ

DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

2015

FCJ gaat verhuizen in Ben je eerstejaars student of loop je studievertraging op? Opgelet! In 2015 moeten we weg uit ons gebouw. Aan de overkant van de Padualaan komt op de parkeerplaats een nieuw gebouw, waar we in 2016 in kunnen. In de tussentijd verhuist de faculteit naar een gebouw aan de Bolognalaan, ook op De Uithof. DOOR YELLE TIELEMAN

Alle HU-opleiding die nu nog in de binnenstad van Utrecht gevestigd zijn komen naar De Uithof. “Ons gebouw wordt daarom grondig gerenoveerd”, zegt Jaak

Mulder. De manager Bedrijfsvoering is dagelijks bezig met de verhuizing en alles wat erbij komt kijken. “Ons gebouw wordt samengevoegd met dat van de FEM. Vanwege deze verbouwing moeten we ons gebouw verlaten.” De FCJ krijgt een nieuwe plek aan de overkant van de Padualaan. Op de parkeerplaats zal een nieuw gebouw verrijzen. Een duidelijk beeld van hoe de nieuwe FCJ eruit gaat zien is er nog niet, momenteel wordt er een architectenbureau gezocht. De studies van de faculteit Natuur & Techniek zullen na de verbouwing onze plek aan Padualaan 99 innemen. Maar voordat het zover is, verhuizen we eerst naar een tijdelijke locatie aan de Bolognalaan. Volgens Mulder was het lang de vraag of er twee keer verhuisd moet worden, of dat in één keer de overstap gemaakt wordt naar

3

de nieuwe plek. “Financieel gezien is twee keer verhuizen het meest wenselijk, omdat na het vertrek uit het huidige gebouw direct kan worden gestart met de verbouwing. Hoe eerder weg, hoe beter.” Maar hoort het belang van de student niet voorop te staan? “De onderwijskwaliteit moet niet lijden onder een verhuizing. Ook op de tijdelijke plek moet er bijvoorbeeld goed tv-onderwijs mogelijk zijn. En er moet een ontmoetingsplaats zoals Stef’s zijn.” Over onze kroeg gesproken: de tekeningen van het nieuwe pand zijn nog niet gemaakt, maar Stef’s zal in elk geval meeverhuizen naar de nieuwbouw. De leiding van de FCJ wil dat in het tijdelijke onderkomen vooral eerstejaars studenten en de studenten die afstuderen zo min mogelijk last ondervinden. “De kwaliteit van het onderwijs en de faciliteiten mag niet minder worden door de verhuizing.

Helemaal niet voor deze groep studenten”, merkt Mulder stellig op. Hoe denken de studenten van de FCJ over de verhuisplannen? Jorieke van Noorloos is eerstejaars student Journalistiek en is niet helemaal te spreken over de plannen. “Dat alle studies naar De Uithof komen vind ik geen bijster goed idee. De bussen worden dan nog voller dan ze al zijn.”

‘Stef’s verhuist mee naar de nieuwe locatie’

FOTO: ANDY RAAFF

paduaan_december2012.indd 3

05-12-12 11:16


PADUAAN

FCJ

DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

“Ik wil graag meewerken aan een interview, ik heb alleen weinig tijd”, zegt presentator Twan Huys door de telefoon. “Zullen we kijken of we toch een afspraak kunnen maken?” reageer ik. Huys: “Ik zit nu een half uur in de auto naar Hilversum, kan het niet nu?” Nu? Ik heb nog maar een kwartiertje research gedaan, bedenk ik me. Ik wil nog Collegetour terugkijken, artikelen lezen, internet afstruinen. “Ik bereid me liever goed voor als ik iemand interview”, zeg ik enigszins overvallen. “Begin toch maar gewoon, à l’improviste.” Als Twan Huys dat zegt, dan doe je dat natuurlijk. Slechts twee vragen had ik in mijn hoofd. ‘Waarom bent u niet meer in Amerika?’ was de ene. Want

kort

4

ik wist dat Huys verzot is op the States en er jarenlang Nova-correspondent was. De andere vraag ging over het programma Collegetour, bedacht door Huys zelf. In het afgelopen seizoen interviewde hij gasten als Willem Holleeder en Desmond Tutu. ‘Hoe krijg je dat voor elkaar?’ Ik klik snel het kladblok op m’n laptop aan en stel m’n eerste vraag. Driftig typ ik mee met de antwoorden en maak mij ondertussen zorgen om de volgende vraag. En wie waren toch ook alweer alle gasten in Collegetour? Maar snel Googlen. Hij had een half uurtje, maar ruim een uur later leg ik m’n telefoon neer. Zonder afspraak in m’n agenda, maar met een kladblok vol quotes. Het resultaat? Op pagina 6!

ROBBIE KAMMEIJER

EINDREDACTEUR FOTO: ANDY RAAFF

Redactioneel

‘De mediatheek is overbodig’

Stelling DAVID

1E JAARS CMD

“Nee, de mediatheek kan heel handig zijn. Maar dan vooral voor anderen, hoor. Wat mij betreft kunnen er op de plek van de mediatheek meer lokalen komen.”

paduaan_december2012.indd 4

LA UR A

3E JA AR S CM D

“Ja, alleen een paar streberige studenten lenen er boeken. Ik betwijfel of informatieve boeken nou echt betrouwbaarder zijn dan bronnen van internet.”

FOTO’S: MARLEEN VAN KESSEL

FL OO RT JE 2E JAA RS BC

“Nee, ik leen daar mijn studieboeken! Ook is de mediatheek belangrijk voor studenten die programma’s zoals Photoshop niet hebben. Zij kunnen daar achter de computer zitten.”

JASP ER

2E JAARS SVJ

“Jazeker. Informatie haal je tegenwoordig niet uit boeken, maar van internet. En die stageverslagen waar we zogenaamd nog wat aan hebben, die zal ik nooit gaan lezen.”

05-12-12 11:17


FCJ

PADUAAN DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

kort

DC krijgt een nieuwe naam Vanaf volgend studiejaar krijgt de opleiding Digitale Communicatie een nieuwe naam: Digitale Media en Communicatie. Volgens opleidingsmanager Willem Spee past de naam beter bij de inhoud van de opleiding. “We merkten dat studenten vaak dachten dat ze bij een hele technische studie terecht zouden komen als ze kozen voor DC. Dan is onterecht, want bij ons leer je juist hoe je in een veranderd medialandschap nieuwe digitale media inzet.” De studie blijft ondanks de nieuwe naam inhoudelijk hetzelfde. (YT)

FCJ student gekozen in CMR-raad Jeroen van Zanten wordt voor ons een belangrijke man. De derdejaars student Journalistiek is gekozen in de Centrale Medezeggenschapraad van de HU. Van Zanten is de enige student van de FCJ die in de raad komt. De afgelopen weken voerde hij uitvoerig campagne. Dat resulteerde uiteindelijk in een ruime overwinning. “Ik heb 380 stemmen binnen gehaald, de meeste van allemaal.” Van Zanten kan in de CMR behoorlijke invloed uitoefenen. Er worden in de HU geen beslissingen genomen zonder toestemming van de CMR. Van Zanten: “Ik ga de belangen van de FCJ goed vertegenwoordigen.” (YT)

5

Gedwongen creatief met werkplekken Er zijn maar weinig werkplekken op de FCJ. De kleurrijke bankjes in de gangen zijn bijna altijd bezet. Er liggen plannen klaar voor extra werkplekken, nog voordat de faculteit verhuist naar een ander gebouw. Gelukkig hebben studenten ook zo hun eigen oplossingen. DOOR FENNA RIETHOF

Een kleine groep ouderejaars studenten kent ‘het geheim’ van de E-gang op de tweede verdieping. Daar staan de deuren van de lokalen elke dag vanaf elf uur wijd open. “Ja, die gang is erg handig,” zegt Ryan, vierdejaars journalistiekstudent. “Ik vond het eigenlijk wel prettig dat de eerstejaars daar niets van wisten. Tot nu toe, dus.” Meestal zoekt hij naar lege lokalen, die ook maar zeldzaam zijn. Tweedejaars Robert reserveert ze liever: “Eerst kreeg ik altijd ruzie om lokalen. Ik zat een keer in een leeg lokaal te werken, toen iemand kwam vertellen dat ze het gereserveerd had. Toen ben ik in discussie gegaan, maar uiteindelijk angstig afgedropen. Voortaan regel ik dat dus netjes.” Binnen een jaar moeten er extra werkplekken op de FCJ komen,

weet manager Bedrijfsvoering Jaak Mulder. “We willen bijvoorbeeld meer zitplekken maken in de gangen, maar het is lastig, want we moeten het doen met de ruimte die we hebben. Er wordt niet meer verbouwd.” “Je moet echt geluk hebben om hier in tussenuren plek te vinden,” zegt Maritte, vierdejaars CMD’er. “Ik ga daarom vaak naar de FEM, daar staan die grote houten tafels waar vaak niemand zit.” Vierdejaars journalistiekstudente Nikki gaat zelfs een stap verder: “Ik heb ontdekt dat het bijna altijd rustig is in de faculteit Educatie, aan de andere kant. Een heel geschikte plek om te werken.” De kantine vindt ze ook maar niets: “Als je hem nodig hebt, zit ‘ie vol. Bovendien zitten de bankjes niet lekker.” Ook in de universiteitsbibliotheek is het haar te druk.

Eerstejaars journalistiekstudente Merel gaat wel graag in de bieb zitten. “Het is alleen een beetje zinloos als ik maar één tussenuur heb. Als er op de FCJ geen plek is, ga ik in de gang op zo’n houten stoeltje huiswerk maken. Ja, dat is inderdaad oncomfortabel. Als het allemaal op school niet lukt, dan doe ik het in de trein, of thuis. Skype is een heel handige uitvinding voor als je moet samenwerken.” Barmedewerkster Deborah zegt dat studenten die willen werken in de ochtenden welkom zijn in Stef’s: “Er zitten al vaak studenten hier met hun laptop te werken, tot een uur of twaalf ‘s middags. Soms nemen ze geen drankje, maar dat is niet heel erg. We vinden het wel gezellig: anders zou het hier zo leeg zijn.” Een nieuw gebouw moet over 2,5 jaar het ruimtegebrek definitief oplossen. Tot die tijd zijn demogelijkheden beperkt en moeten FCJ’ers creatief zijn. Maar volgens vierdejaars Laura is het simpel: “Het lijkt me dat school minder eerstejaars moet toelaten.”

Mediatheek zet zich in tegen babysterfte De mediatheek draagt de kerstgedachte uit en zet zich hard voor de minderbedeelden in de wereld. Alle contante boetes die ze in december binnenkrijgen, gaan in een collectebus voor het Glazen Huis van 3FM Serious Request. Het huis staat van 18 tot 24 december op de Oude Markt in Enschede, waar de dj’s van de radiozender zichzelf uithongeren en plaatjes draaien om babysterfte terug te dringen. Schroom dus niet je boeken wat later in te leveren, het is voor het goede doel! Meer informatie over Serious Request lees je op www.seriousrequest2012.nl. (EV)

paduaan_december2012.indd 5

FOTO: ANDY RAAFF

05-12-12 11:17


6

HET GESPREK

Twan PADUAAN

DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

CV 2011 Winnaar Sonja Barend Award 2010 – heden Presentator van Nieuwsuur 2007 – heden Bedenker en presentator van Collegetour, met gasten als de Dalai Lama, Desmond Tutu, Willem Holleeder en Harry Mulisch 2006 Auteur boek ‘Ik ben een New Yorker’

1999 – 2007 Correspondent voor Nova in de VS

Lees op Paduaan.nl of Twan Huys nu nog naar een oorlogsgebied wil afreizen.

FOTO: MARIEKE VAN DER VELDEN paduaan_december2012.indd 6

05-12-12 11:17


n Huys PADUAAN

HET GESPREK

DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

“Journalistiek is een gratis universiteit. Je kunt alles maken als journalist. Journalistiek is het perfecte alibi om ergens bij aanwezig te zijn.” Twan Huys is oud-correspondent in de VS, presentator van Nieuwsuur en bedenker van Collegetour. “Een uniek programma.” DOOR ROBBIE KAMMEIJER

Wat maakt Collegetour uniek? “Dat komt door de studenten die mee-interviewen. Ze zijn kritisch en ook scherp. Ze vinden het spannend om aan het programma mee te doen en zorgen voor de sfeer. Bovendien hebben ze geen last van kwalen die je bij oudere journalisten ziet.”

Of hebben ze u gewoonweg niet nodig? Pakken studenten de gasten wel goed aan? “Ja. Neem Willem Holleeder. Na de aankondiging was iedereen van slag; mensen hadden het voorgevoel dat studenten niet in staat waren hem kritisch te interviewen...”

Hebben de reacties u ooit aan het twijfelen gebracht? “Nee. Geen moment. Ik maak dit programma al vijf jaar en ben ervan overtuigd geraakt dat studenten juist goed in staat zijn deze gesprekken te voeren. Ik ben onder de indruk van hun vragen en kritische houding.”

Waar ergert u zich aan bij die journalisten? “Cynisme. De ‘er verandert toch niets’-houding. Als je met die insteek interviewt, krijg je een slecht gesprek. Als je dat niet doet, zijn mensen bereid iets bijzonders te vertellen. Iets nieuws. Er moet iets afwijkends gebeuren in de uitzending. Ik kan mijn broek wel laten zakken, maar beter vertellen de gasten iets unieks. Studenten krijgen dat voor elkaar door volkomen onverwacht een vraag te stellen die een indringend, persoonlijk of choquerend antwoord oplevert.”

Hadden zij een punt? “Laat me mijn zin afmaken. Die kritiek laaide op, maar na afloop heb ik daar niets meer van vernomen. En ik snap waarom: de studenten waren wél kritisch. Het is nooit een verheerlijking geweest.”

U was zeven jaar lang voor Nova het gezicht in de VS. U bent verzot op Amerika, waarom bent u er geen correspondent meer? “Ik vond mijn correspondentschap fascinerend en fantastisch. Ik had mijn eigen winkel in Amerika, een belangrijk land dat veel aandacht krijgt. Er was budget voor reportagereizen, waar ik gretig gebruik van maakte, dat maakte het erg aantrekkelijk. Maar ik wil niet tot het einde der tijden hetzelfde werk doen.”

Vragen die u als journalist niet zou stellen? “Soms ligt een vraag van een student zo voor de hand, dat ik professioneel jaloers ben. Tijdens de opname met Louis van Gaal legde een student opeens zijn hand op zijn hart. ‘Ik ben een ongelooflijke Ajax-fan’, zei hij. ‘Komt u terug als trainer?’ Een dramatisch stilte volgde. ‘Nooit meer’, zei Van Gaal. Ik had die vraag nooit met zoveel passie kunnen stellen. Een ander voordeel is dat studenten ook brutaal kunnen zijn. Ze trekken zo het riool open.” Voelt u soms de behoefte uw gast te beschermen? “Nee. Dat hoeft ook niet. Ik heb gasten met een lange staat van dienst. Zij zijn geworden wie ze zijn door crisissituaties te overwinnen. Dan kunnen ze Collegetour ook wel aan.”

paduaan_december2012.indd 7

Toch bood u een crimineel een podium. “Ik vind dat wij Holleeder in Collegetour geen podium boden, want studenten stelden kritische vragen. Ik vond het zelfs een vervelende opvatting dat mensen ervan uit gingen dat studenten niet kritisch en weldenkend zouden zijn. Dat maakte mij nog onverzettelijker. Dan zal ik het ze laten zien ook!” Was Holleeder uw idee? “Ja. Ik vind dat je net zoveel kan leren van mensen die succesvol zijn als van mensen die niet succesvol zijn. Dat was voor mij de reden hem uit te nodigen. En vanuit het basisidee dat iedere journalist moet hebben: ik was nieuwsgierig naar de man. Ik wilde weten wat hem beweegt. Dat is mijn vertrekpunt in ieder interview.” Hoe reageerde uw omgeving? “Mensen reageerden verbaasd. Dat mensen zeiden: ‘Ik zou het zelf nooit doen’, vind ik prima. Met hen kan ik het debat voeren. Wat ik niet begreep is dat mensen zeiden: ‘Het kan niet.’ Want het kán gewoon.”

Is het correspondentschap in de VS een erebaan? “Laat ik het zo zeggen: ik heb mij echt moeten laten overtuigen om naar Washington te gaan. In de jaren ervoor was ik verslaggever tijdens oorlogen en in crisisgebieden, ongelooflijk interessant. Ik dacht dat de post in de VS saai zou zijn.” Waarom bent u toch gegaan? “Een diplomaat vertelde mij dat ik in de VS zou zien hoe machtsstructuren lopen. De bron van veel conflicten zit in Washington. Of in ieder geval de oplossing. De macht ligt daar. ‘Het is goed om dat te bestuderen,’ zei hij.” En? Weet u nu hoe macht werkt? “De diplomaat had gelijk. Je kunt zes, zeven jaar verslag doen van een burgeroorlog in Joegoslavië; beschietingen, concentratiekampen en Srebrenica zien, maar je

7

‘Ik vind dat je ook kunt leren van nietsuccesvolle mensen ’ bent niet op de plek waar besluiten genomen worden. In de VN Veiligheidsraad, de Senaat en het Witte Huis: daar worden beslissingen genomen.” Maar toch: je staat in New York niet met je poten in de modder. “Toch wel: ik was net een jaar in de VS, toen het nieuws op de stoep van mijn huis gebeurde: 9/11. Toen het leek alsof het Pentagon werd opgeblazen, ging ik er meteen op af. Mijn ervaring uit oorlogsgebieden kwam toen goed van pas: ik leerde daar op een instinctieve manier verslag te doen. Overleven en op het nieuws af: spannend en adrenalineverhogend.” En verslavend? “Het is spannend om in een oorlogsgebied te zijn, je weet niet wat er gaat gebeuren. Leven en dood liggen dicht bij elkaar. Je bent blij als je ’s avonds in het hotel een pilsje drinkt. Ik dacht daar veilig te zijn, maar werd ook daar nog beschoten. Achteraf heb ik wel eens teruggedacht dat ik in bizarre situaties terecht ben gekomen.” Heeft u achteraf spijt van keuzes die u vol adrenaline maakte? “Nee. Dit is mijn passie, mijn werk. Spijt heb ik niet. Maar soms vroeg ik mezelf achteraf wel af waarom ik mezelf in moeilijke situaties bracht. Vaak leek het alsof ik als journalist geen doelwit was. Ik liep rond in een filmdecor, totdat er plotseling vlakbij een granaat insloeg of de kogels om m’n oren vlogen. Tijdens de Balkanoorlog in Bosnië verloor ik in sneltreinvaart mijn naïviteit.”

05-12-12 11:17


8

PADUAAN

HET ECHTE LEVEN

DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

Columnisten zijn er om hun visie te verkondigen, maar hoe ver kunnen ze gaan? Metro-columnist Luuk Koelman kreeg bakken kritiek op een column waarin hij zogenaamd als Mariska de Haas, hoofdredactrice van het Katholiek Nieuwsblad, een brief schreef aan de moeder van Tim Ribberink. Tim, een jongen die gepest werd, had vlak daarvoor zelfmoord gepleegd. Cabaretier en NRC-columnist Youp van ’t Hek: “Smakeloos.” DOOR EVA VLOON

Bij iemand die ‘per ongeluk’ in de media komt, moet je een stuk genuanceerder zijn.”

Youp

FOTO: EIGEN ARCHIEF

Luuk

“Hoe ver je kunt gaan, hangt af van over wie je schrijft. Heb je het over een presentator of een realityster, dan is wat mij betreft vrij veel geoorloofd. Zij kiezen ervoor in de spotlights te staan.

“Ik heb ooit een column geschreven over voormalig politica Singh Varma. Zij deed alsof ze kanker had. Daar kreeg ik veel kritiek op; mensen vonden dat ik haar te hard aanpakte. Onterecht, ze lokte dat zelf uit. Ik vind dat jij met jouw column meer rekening had moeten houden met de familie van Tim. Zij hebben verdriet en zitten niet te wachten op dit soort satire.”

Luuk

“Achteraf had ik voor dit onderwerp misschien beter voor een andere vorm kunnen kiezen waarbij de moeder van Tim er buiten bleef. Veel mensen vonden het een teken van zwakte dat ik zoge-

Student in het buitenland

FOTO: EIGEN ARCHIEF

paduaan_december2012.indd 8

De experts naamd als Mariska schreef. Onzin; het is wat mij betreft pas een zwaktebod als je zoiets stiekem doet.”

Youp

“Schrijven ‘namens’ iemand anders doe ik ook wel eens, dat kan grappig werken. In jouw geval pakte het niet goed uit. Ik vond het een slechte column.”

Youp

“Dit kan je ook anders doen, op een ander moment en in een andere vorm. Nu had het iets geforceerds. ‘Kijk mij eens shockeren.’ Dat is gelukt, maar ik vind het smakeloos. Je hebt de plank kilometers misgeslagen.”

Luuk

“Veel mensen hebben mijn column niet goed begrepen. Ik heb te veel voorkennis van de lezers verwacht; ze moeten De Haas kennen, weten dat zij ooit zo’n brief schreef aan Jeanine Hennis van de VVD en dat veel van de citaten in mijn brief ook echt door haar zijn uitgesproken. Ik wilde met deze column het pesten van homo’s onder de aandacht brengen.”

FOTO: BOB BRONSHOFF

Michelle van Duinkerken Michelle van Duinkerken (21) is student Bedrijfscommunicatie. Ze loopt stage aan de andere kant van de wereld: op Curaçao werkt Michelle bij Curaçao Airport Holding. DOOR YELLE TIELEMAN

“Ik wilde heel graag in het buitenland stage lopen. Dat leek me een geweldige ervaring, het is toch anders dan in Nederland. Maar er was een probleem: ik ben niet zo goed in Engels. Ik had daarom een buitenlandse stage alweer uit mijn hoofd gezet. Plots hoorde ik tijdens een voorlichting dat Curaçao ook een optie was. Toen was ik meteen enthousiast, want hier wordt er gewoon Nederlands gesproken. Het kostte veel regelwerk om uiteindelijk een goede stage te vinden. Ik heb een flink aantal stressmomentjes gehad, maar elke seconde gezeur is het meer dan waard geweest. Ik geniet nu op Curaçao met volle teugen. Ieder weekend kijk ik onder een grote palmboom op een parelwit strand naar een mooie blauwe zee. Ook zijn er hier meer dan genoeg leuke feestjes. Gaat het binnenkort niet sneeuwen bij jullie? Hier is het lekker 30 graden! Niet alleen de feestjes en het weer zijn de moeite waard, ook de stage bevalt heel goed. Ik heb hier veel vrijheid, dat is een groot verschil met Nederland. Ik beslis zelf hoe ik een dag invul. Of ik nou een filmpje maak voor de website of foto’s schiet voor de Facebookpagina van het bedrijf; ik mag het zelf weten. Eigen initiatief wordt heel erg gewaardeerd en dat is wat mijn stage hier zo leuk maakt. Mijn ideeën doen er toe. Wie wil dat nou niet bij een stage? Hoewel ik heel erg moest wennen tijdens mijn eerste dagen voelt het nu alsof ik hier al jaren woon. Tegen iedereen die twijfelt, wil ik zeggen: neem de gok gewoon. Doe het, want een buitenlandse stage is sowieso de tijd van je leven!”

05-12-12 11:17


HET ECHTE LEVEN

PADUAAN

Gek op varkens DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

9

Tv-avond van Sjoerd Joosten “Niet te hard stampen, dan valt mijn televisie uit!”, zegt Sjoerd Joosten (22). Een echte televisiekijker is de CMD-student niet, maar zodra er dieren op het scherm verschijnen wordt hij helemaal wild.

DOOR JOSIEN WOLTHUIZEN

“Ik kan uren naar Animal Planet kijken. Soms kijk ik een hele zondagmiddag hoe dieren worden gered. Geweldig.” Een echt dierenmens, noemt Sjoerd zichzelf. “Laatst was er op het journaal vreselijk nieuws over een overstroming. Op de beelden zag ik een varken voorbij drijven. ‘Oh wat erg!’ zei ik. Mijn moeder was compleet verbouwereerd dat ik het over dat varken had in plaats van over de mensen.” De televisie gaat aan, maar wat er vanavond op het programma staat? Sjoerd heeft geen idee. “Eigenlijk vind ik televisie kijken best leuk, maar ik heb er geen tijd voor. Ik vlieg altijd van hot naar her. Ik ben ook liever met vrienden dan dat ik een avondje alleen voor de televisie hang.” Tijdens het eten kijkt de CMD-student

het liefst naar De Wereld Draait Door. “Maar eigenlijk kijk ik net zo lief naar RTL Boulevard. Dat is een soort guilty pleasure. Helaas willen de mensen met wie ik eet dat nooit kijken. Jammer hoor.” Dat Sjoerd geen diehard televisiekijker is, kun je misschien wel het beste zien aan zijn televisie. Terwijl we zappen tussen een voetbalwedstrijd op Nederland 3 – “dat kijk ik nooit, alleen met het EK of WK” – en Friends, wordt het kleine beeldscherm ineens zwart-wit. “Dat gebeurt vaker, dan trek ik gewoon aan wat kabels en dan doet ‘ie het weer”, zegt hij als een heuse technicus, terwijl hij naar zijn televisie loopt om hem te repareren.Televisie kijken kan tegenwoordig net zo gemakkelijk op de laptop en dat doet Sjoerd dan ook. “Downton

Abbey is de beste serie aller tijden. Dat wordt iedere zondagavond uitgezonden op de BBC, maar ik download het altijd op maandag en dan kijk ik het op mijn laptop. De serie gaat over een graaf en een gravin en speelt zich af rond de Eerste Wereldoorlog. Binnen de familie spelen allerlei intriges, net als bij hun bediendes. Lekker dramatisch dus.” Een andere favoriet van Sjoerd is Will & Grace. “Die serie is echt m’n passie. Ik zie mezelf later ook wel met m’n beste vrienden wonen.” Van kookprogramma’s wordt Sjoerd ‘strontchagrijnig’. “Daar kan ik echt geen seconde naar kijken. Laatst was ik op een zondag een beetje aan het zappen, waren er op vijf zenders mensen aan het koken. Waarom ik het stom vind? Het is gewoon niet spannend.”

FOTO: MARLEEN VAN KESSEL

paduaan_december2012.indd 9

05-12-12 11:17


10

DE MENS ACHTER

PADUAAN DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

Tanja v Een vat vol

tegenstrijdigheden

Naam Tanja van Bergen

Leeftijd 51 jaar

Functie Docent Journalistiek en SLB’er

Mooiste bezit Veerkracht

FOTO: ANDY RAAFF paduaan_december2012.indd 10

05-12-12 11:17


PADUAAN

DE MENS ACHTER

DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

11

a van Bergen “Op de FCJ heb ik veel geleerd over hoe je op mensen kunt overkomen.” Maak kennis met de mens achter SvJ-docent Tanja van Bergen. DOOR FENNA RIETHOF

“B

ij Het Parool ben ik drie keer voorgedragen voor een chefsfunctie. Drie keer werd ik het niet. Achteraf besefte ik pas waarom: het had iets met mijn karakter te maken. Ik was te aanwezig, ik overschreeuwde mijn onzekerheid. Op een dag zei een collega: ‘Ik word gek van jou, je bemoeit je overal mee.’ Dat was helemaal niet mijn bedoeling. Als ik een idee had, flapte ik het eruit. Ik was goed in mijn werk, maar ik gold als lastig en betweterig. Na de derde afwijzing nam ik in 2006 een sabbatical: tijdelijk van fulltime naar drie dagen. Een vacature van docent op de School voor Journalistiek kwam dat jaar toevallig op mijn pad. Toen ik hier begon kende niemand me, dus ik startte met een schone lei. Het ging goed, mensen vonden me leuk. Ik had geen last meer van het imago dat ik bij Het Parool had opgebouwd. Ik kon me gedragen naar het beeld dat ik van mezelf had. Op de SvJ heb ik mezelf op een andere manier leren kennen. Misschien beter. Dat komt doordat ik ouder ben geworden, maar ook door een coach die ik in het begin inschakelde. Door gesprekken met hem weet ik dat ik niet altijd overal grip op kan houden. Al is het lastig om te accepteren, ik begin het te leren. Dat geeft rust. Wat ik ook geleerd heb, is hoe je op mensen kunt overkomen: soms anders dan je denkt. Ik schijn een zeer zelfverzekerde, brutale indruk te maken. Maar daaronder ben ik het spreekwoordelijke cliché: ik heb een klein hartje en snel de indruk dat ik me moet verantwoorden. Meer nog dan dat ben ik een vat vol tegenstrijdigheden. Ja, ik ben zelfverzekerd, ik sta voor mijn mening, ik ben rationeel. Maar ik ben ook een romantische troela die enorm kan bakvissen bij muziek van Patsy Cline.”

paduaan_december2012.indd 11

@Theevogel “Achter mijn Twitternaam ‘Theevogel’ zit een persoonlijk verhaal. In de jaren tachtig had ik een relatie met een man die mij Tbird noemde. We hebben elkaar drie jaar gekend, waarna hij overleed aan een hersentumor. Toen hij opgegeven was zijn we getrouwd. Daarna heeft hij nog twee maanden geleefd. Het is een verdrietig verhaal, maar ook mooi. In de eerste jaren van het internet gebruikte ik altijd de naam ‘T-bird’ als nickname. Pas toen ik met Twitter wilde beginnen, kon ik die naam ineens niet meer kiezen; duizenden andere T-birds waren me voor geweest. Ik kon wel ‘T-bird386’ gaan heten, zoiets, maar daar had ik geen zin in. Toen heb ik er ‘Theevogel’ van gemaakt. Mijn Twitternaam is dus een eerbetoon aan mijn oude lief.”

‘Studenten kunnen een bloedhekel aan me hebben’

Moeder “Sinds kort is mijn 18-jarige zoon het huis uit. Hij studeert in het buitenland, pas ben ik nog bij hem op bezoek geweest. Op het vliegveld probeerde ik in m’n handbagage een potje pindakaas door de douane heen te

smokkelen, maar dat was zinloos natuurlijk. Veel ouders vinden het moeilijk als hun kind naar het buitenland vertrekt, maar die intense moedergevoelens heb ik niet zo. Toen mijn zoon achttien werd, was ik opgelucht. Ik vond dat zijn vader en ik hem netjes hadden opgeleverd. Je kent die moeders wel die op het schoolplein opscheppen over hun kinderen. Als ik het heb over mijn zoon, die met achten en negens is geslaagd voor zijn eindexamen gymnasium en nu studeert in Oxford, voel ik me ook een beetje zo’n opschepper. En dan speelt die onzekerheid in mij weer op: wat zullen anderen wel niet van me denken? Uiteindelijk ben heel trots op hem en dat enthousiasme wil ik niet verbergen, alleen uit angst daarvoor. Ik wil niet bang zijn. Vorig jaar zomer was ik met een groepsreis naar Turkije. Toen ik daar in een gebergte in een tentje lag, realiseerde ik me dat het de eerste keer in twintig jaar was dat ik alleen met vakantie was: zonder mijn zoon of een partner. Ineens besefte ik wat een vrijheid ik had. Langzamerhand wordt het plan om mijn huis te verkopen en goedkoper te gaan wonen steeds serieuzer. Dan wil ik graag minder werken en meer gaan schrijven. Mijn laptop staat al vol met ideeën.” Hoop “Mijn studenten zullen me bevlogen vinden, maar soms ook ongeduldig en te direct. Degenen die een beetje om de journalistiek heen fladderen kunnen een bloedhekel aan me hebben, want ik ben veeleisend. En ik sta bekend als streng, dat hoor ik van ouderejaars die voor het eerst les van mij hebben. Ik heb dus toch weer een imago: minder toegeeflijk dan andere docenten. Gelukkig zie ik ook dat studenten mij kunnen waarderen om de moeite die ik voor ze doe. Als ze dat laten merken, dan vind ik dat fantastisch. Ik hoop dat studenten mij inspirerend vinden.”

05-12-12 11:17


DECEMBER 2012 | JANUARI 2013

Pepijn Crone

Pepijn Crone (1981) presenteerde zes jaar lang het NOS Jeugdjournaal tot hij in mei dit jaar besloot het roer om te gooien en naar het ‘grote mensen’ nieuws te gaan. Niet bij de NOS, maar bij RTL. FOTO: RENSKE HOLWERDA

DOOR EVA VLOON

Waarom niet het NOS Journaal?

Ik keek altijd al naar het RTL Nieuws en vind hun bulletin goed en kritisch. De NOS vind ik wat stijfjes. Ook krijg ik hier meer vrijheid dan ik bij de NOS zou krijgen. Ik mocht nu meteen de grote onderwerpen coveren. Wat is nou het grootste verschil?

Hier zit ik veel meer boven op het keiharde nieuws. De andere toon in de verslaggeving was wel even wennen; bij het Jeugdjournaal probeerden we de rust te bewaren. Bij m’n huidige baan houden ze juist wel van een beetje ronken!” Het is wel een mooi voordeel dat ik nu zelf de doelgroep ben.

Last van je Jeugdjournaal-reputatie?

Soms plagen ze me wel eens op de redactie: ‘Moeten we het weer voor je in jip-en-janneketaal opschrijven, Pepijn?’ Ik kan daar wel om lachen. Als ik op pad ben is het soms juist een voordeel; mensen hebben dan toch een soort sympathie voor ‘die jongen van het Jeugdjournaal’.

Wat vind je van je opvolger Joris bij het Jeugdjournaal?

Ik kende hem al van de redactie, maar hij doet het goed op beeld met z’n kale kop. Hij is een stuk stoerder dan ik, haha. Ik heb hem na zijn eerste uitzending meteen een sms’je gestuurd dat ik onder de indruk was.

HOOFDREDACTEUR Yelle Tieleman @yelletieleman

MEDEWERKERS Andy Raaff, Marleen van Kessel

ADJUNCT-HOOFDREDACTEUR Josien Wolthuizen @wolthuizen

MET DANK AAN Herman van der Zandt, Meike Bergwerff

ART-DIRECTOR Judith Hartman

DRUKKERIJ Tuijtel

EINDREDACTEUR Robbie Kammeijer @robbiekammeijer

Tip de redactie via paduaan.nl @paduaanfcj

REDACTEUREN Eva Vloon @evavloon, Fenna Riethof @fennariethof

Column student Uiterwaarden

Het einde van mijn SvJ-tijd komt in zicht. Al vanaf de eerste schooldag werd me veelvuldig duidelijk gemaakt dat ik me moest voorbereiden om een carrière als freelancer, want werk is er niet. Maar om een freelance bestaan sta ik eigenlijk niet te springen. Telkens op zoek naar werkgevers, elke maand een ander inkomen. Onzekerheid. Aan de andere kant sta ik wél te springen om eindelijk te gaan werken. De SvJ was af en toe als een bevalling voor me. Van een drieling welteverstaan. Tentamens gingen met horten en stoten. Altijd weer diezelfde gezichten bij de zoveelste herkansing van Economie, Statistiek en Ruimtelijke Inrichting. Mijn vmbo- en mbo-achtergrond hielpen zeker niet mee als ik die taaie stof moest leren. Al kan ik natuurlijk niet ontkennen dat mijn motivatie soms ver te zoeken was. Maar leerstof over uiterwaarden, wat kon ik daar nu aan hebben in de toekomst? Pas in jaar drie werd de SvJ voor mij interessanter. Ik begon met de redactie Tijdschrift en liep daarna stage bij De Pers, waar ik soms langzaam dood ging op de redactie, maar ook leuke stukken mocht schrijven. Mijn tweede stage bij de Volkskrant ging veel beter. Deze plek was al sinds de toelatingstest van de opleiding mijn doel. Ik kijk er dan ook met veel plezier op terug. Nu ik De Uithof over een paar maanden achterlaat om hopelijk nooit meer te zien, kijk ik toch met veel plezier terug op m’n jaren op de SvJ. En ondanks dat journalisten de laatste jaren soms erg onder vuur liggen en er ook veel vaste banen verdwijnen, heb ik er mede dankzij de opleiding wel vertrouwen in. Freelancen blijft een spannend vooruitzicht, maar als het niet lukt, kan ik altijd nog iets met die uiterwaarden doen.

Ben je er financieel ook op vooruit gegaan?

Een heel klein beetje, maar ik verdiende al leuk bij het Jeugdjournaal hoor. En ach, daar gaat het me ook helemaal niet om.

Meike Bergwerff (26)

FOTO: BART JANSEN

Whatsappen met

12

colofon

Z.O.Z.

PADUAAN

5e jaars Journalistiek

Meer Pepijn? Kom naar het Bonusprogramma op 13 december.

paduaan_december2012.indd 12

05-12-12 11:17


Paduaan 2012-2013 #2