Issuu on Google+

Os vellos non deben namorarse.


ÍNDICE:  Introdución........................... 3, 4  Estrutura externa............... 5, 6, 7, 8, 9  Prólogo....................................5  1º Lance.................................. 5, 6, 7  2º Lance..................................7, 8  3º Lance..................................8, 9  Epílogo.......................................9  Estrutura interna: Presentación, no e desenlace (en relación á historia).....10, 11, 12  Fotos............................................13  Curiosidades...............................14  Bibliografía.................................15


Introducción:

“Os vellos non deben namorarse” é unha das obras máis populares do teatro galego. A obra foi escrita “para a regalía do pobo galego” polo escritor Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, na cidade de Nova York, como remedio para “matar as horas de morriña” no seu exilio. Estreouse en Bos Aires no ano 1941 e, dende entón, no se deixou de representar. En palabras do autor esta obra foi fruto da combinación de dúas sensibilidades: a literaria e tamén, a imaxinación plástica don pintor.


Estrutura Externa:

A obra esta dividida en: Prólogo, tres lances e un epílogo O prólogo: Nesta parte o autor explica como se lle ocorreu a obra, di os países onde a escribiu e tamén aproveita para criticar aos políticos daquela época. Lances:  O primeiro lance consta de sete esceas. É o mais longo porque di quenes son os personaxes e tamén di que vai mais ou menos a obra. Escea I: Nesta escea conta o encontro entre “ O Boticario” e Lela na Botica.


Escea II: Serenata do “Boticario”e demais boticarios, dedicada a Lela. Escea III: Encontro entre “O Boticario” e “a morte” na botica que lle advirte que todos os vellos que casan con rapazas novas acaban mortos. Escea IV: Nesta escea aparecen as irmáns do “Boticario” para darlle recomendacións. Escea V: Conversa entre Lela, “O Carabineiro” e as dez mulleres, ao final da escea Lela e “O Carabineiro” marchan xuntos e aparece en escea “a morte”, cando unha das dez mulleres lle pregunta se é verdade que adiviña quen vai morrer. Escea VI: Morte do “ Boticario”.


Escea VII: Enterro do “Boticario”.  O segundo lance de catro esceas: Escea I: Disputa entre “Don Ramón”e os seus pais. Escea II: Disputa entre “A Porca” eo “O Demo”, nese intre aparece “Don Ramón” e os dous personaxes anteriores fanlle bromas sobre Micaela e el. Escea III: Nesta escea Micaela e “O Portugués” fan un acordo que trata que cando o vello morra eles dous quedan coa herencia e despois casar, nese intre aparace en escea “Don Ramón” na casa dela eo seu amante agochase. O vello pidelle un bico a cambio doutra leira, ela acepta e dille que llo dara despois do baile do sabado, “Don Ramón” vaise e aparece de novo en escea “O


Portugués” e eles dous rinse do vello eo amante cantalle unha canción a Micaela. Escea IV: Morte de “Don Ramón”.  O terceiro lance componse de seis esceas: Escea I: Os pais de Pimpinela intentan convencela de que case con “Don Fuco” e que deixe ao seu mozo pero ela esta indecisa. Escea II: O amante de Pimpinela a deixa tras saber que quere casar con “Don Fuco” polo seu diñeiro. Escea III: “Don Fuco” intenta convencer a Pimpinela pra que case con el regalandolle uns panos porque sabe que lle encantan.


Escea IV : “ Don Fuco” fala coas mulleres sobre a súa nova vida de casado, e cóntalles que fai unhas noites vira unha pantasma. Escea V: Morte de “Don Fuco”. Escea VI: Pimpinela arrepíntese de casar con “Don Fuco” porque debido ao luto non pode lucir os seus panos, a suas roupas finas e támen por non poder estar co seu namorado, no final da escea rompe a chorar.  Epílogo: Escea Única. Nesta escea, “ Don Fuco”, “Don Saturio” e “ Don Ramón” enteranse como seguen a vida das tres rapazas dos que estaban namorados, tra-la suas mortes.


Estrutura Interna.

Os tres lances, a pesar de ser independentes están conectados, son tres visións distintas da mesma trama.  Desenrolo. Lance I. Un Boticario solteiro de boa posición namorase de Lela, unha rapaza a súa vez esta namorada dun rapaz da súa idade.  Nó. Entre tanto aparece un novo personaxe non esperado polo farmacéutico, a morte, que lle advirte que todos os vellos que casan con rapazas novas acaban mortos.  Desenlace. Finalmente a morte levase con ela o vello.


 Desenrolo. Lance II. “Don Ramón” é afcionado o alcohol e namorase dunha rapaza moito mais nova ca el, e esta ten outras intención que son sacarlle os bens o vello.  Nó. Ela e o seu amante, planean que o que morra o vello van vivir dos seus bens e tamén de rendas.  Desenrolo. Despois de pasar o vello todo o día bebendo alcohol “morre”.  Desenrolo. Lance III.


Os pais dunha rapaza nova intentan convencela de que o mellor para o seu futuro é casar cun vello rico.  Nó. A rapaza ten que deixar o seu mozo para casar co vello rico.  Desenlace final. Finalmente acaban casando pero o pouco tempo de casados o vello morre e a súa viúva chora por quedar e non poder lucir a súa riqueza debido o luto.


Fotos.


ďƒ˜ Curiosidades As primeiras mascaras que se fixeron non foron utilizadas na obra porque o autor tivo que exiliarse e non puido levalas, en Arxentina fixeronse outras.


 Blibliografía  www. Dooyo.es  wikipedia  Libro “Os vellos non deben namorarse”


Os vellos non deben namorarse