Issuu on Google+

Hechting

Januari 2012 Tweede jaargang

04

Derde brandwondenprof voor het RKZ Roelf Breederveld

Onderzoek

PatiĂŤntenverhaal

Professor acute brandwondengeneeskunde

Borstbesparende chirurgie

Deelneemster cardiologie onderzoek

6

12

14

Research verpleegkundigen Extra aandacht voor patiĂŤnt

22


Inhoud 04

Onderzoek onder de loep In deze Hechting veel aandacht voor onderzoek. Bijzonder hoogleraar Roelf Breederveld legt uit hoe hij de acute brandwondenzorg wil verbeteren. Daarnaast zoomen we in op de afdeling chirurgie. Hier wordt veelbelovend onderzoek verricht naar borstsparende chirurgie. Ook laten we als altijd een patiënt aan het woord. Mevrouw Koot doet mee aan onderzoek naar een hartslagverlagend middel. Ze wil graag een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van medicijnen, en merkt zelf de voordelen: ‘Mijn arts en ik weten niet of ik het echte middel krijg of een placebo, maar het gigantische gebonk is weg’.

Nieuws

4

Onderzoek Roelf Breederveld

6

Zorg Reanimatie bij ouderen

9

Onderzoek Borstbesparende chirurgie

12

Patiënt aan het woord Deelneemster aan onderzoek cardiologie

14

De huisartsenpost Bel altijd eerst de huisarts

17

Wat doet die arts nog meer Hulp voor Bangladesh

18

RKZ Online Laat u informeren

21

Onderzoek De research verpleegkundige

22

De transferverpleegkundigen Goed verzorgd het ziekenhuis uit

25

Evenementenkalender

27

Daar moeten we wat mee Voorkom agressie

29

Puzzel en colofon

30

6

14

17

22


Nieuws Roparun

Zorg

Op het Roparun gala hebben oncologieverpleegkundigen Rineke Folkers en Annika Koppen (zie foto) een cheque in ontvangst genomen van de organisatie van Roparun. De Roparun is een loopevenement van Parijs naar Rotterdam. In teamverband wordt deze afstand afgelegd om geld op te halen voor mensen met kanker, en voor palliatieve zorg in het algemeen. Het RKZ heeft een mooie bestemming voor het geld gevonden: een hoofdhuidkoeler voor de afdeling oncologie. De hoofdhuidkoeler kan leiden tot haarbehoud bij chemokuren bij verschillende vormen van kanker.

Kreisprijs voor Karina de Leeuw Het onderzoek van Karina de Leeuw (foto), van brandwondencentrum Groningen naar een nieuwe manier om te bepalen of een brandwondenpatiënt voldoende vocht in z’n lichaam heeft, werd uitgeroepen tot de beste publicatie van een jonge onderzoeker over brandwondenzorg in het afgelopen jaar. Bij brandwondenpatiënten ontstaat veel vochtverlies via de beschadigde huid. Bovendien zwellen de weefsels op doordat het vocht gemakkelijk uit de bloedbaan treedt. Hierdoor hebben brandwondenpatiënten in eerste instantie heel veel vocht nodig. Echter teveel vocht heeft ook weer nadelen. Het onderzoek van De Leeuw toonde aan dat het bepalen van het zogeheten BNP in het bloed en de proteinurie (eiwitten in de urine) behulpzaam kan zijn bij het vaststellen van de ‘vullingsstatus’ van een patiënt. Bovendien lijken deze waarden ook te kunnen voorspellen hoe de uitkomst van de patiënt zal zijn. De prijs, een bedrag van 3.000 euro bestemd voor verder onderzoek, werd uitgereikt op 28 november in het Kennemer Theater.

De Kreisprijs is in 2009 ingesteld door het Rode Kruis Ziekenhuis/Brandwondencentrum in Beverwijk, als waardering voor prof.dr. Robert Kreis. Kreis heeft zich 32 jaar in het Rode Kruis Ziekenhuis ingezet voor de brandwondenzorg en was 10 jaar lang hoogleraar brandwondengeneeskunde aan de VU.

Ab Klink treedt toe tot Raad van Toezicht Rode Kruis Ziekenhuis Prof. dr. A. Klink, voormalig minister van Volksgezondheid, is toegetreden als lid van de Raad van Toezicht van het Rode Kruis Ziekenhuis. Voorzitter van de RvT hoogleraar Gerard Visser: “In mei 2010 bracht Ab Klink als minister van VWS een bezoek aan ons brandwondencentrum. Wij meenden toen een extra vonkje voor de brandwondenzorg op hem over te zien springen. Dat bleek te kloppen, want dat bezoek stond hem nog zeer scherp voor de geest. Wij zijn zeer verheugd dat wij hem in de Raad van Toezicht mogen verwelkomen!”

4

Hechting 04 / januari 2012


Zorg

Trekt u maar een nummertje Het lab in het RKZ is sinds kort de trotse eigenaar van een mooi systeem om de rijen te beperken. Patiënten trekken een nummertje, nemen rustig plaats in de wachtkamer en zien op een groot scherm wanneer ze zich bij de balie mogen melden. Even later verschijnt op het scherm in welke prikkamer ze welkom zijn. Handig! Voor oude bekenden van het lab is het even wennen, niet meer in de lange rij aansluiten.

RKZ is overgestapt op Elektronisch Patiëntendossier Het Rode Kruis Ziekenhuis is overgegaan op een Elektronisch Ziekenhuis Informatiesysteem. Met dit EPD kunnen alle behandelaars in het ziekenhuis 24 uur per dag en op iedere plek in het ziekenhuis een volledig overzicht van gegevens van deze patiënten oproepen. Met het invoeren van een het EPD maakt het RKZ een grote stap voorwaarts richting soepele informatie-uitwisseling en zorgvuldige

Maar we vermoeden dat dat niet lang meer zal duren.

dossiervorming. Informatie die eenmaal door een medisch specialist is vastgelegd, is altijd beschikbaar voor een eventuele andere behandelaar. Patiënten hoeven door de introductie van het systeem minder vaak hetzelfde verhaal te vertellen, omdat de informatie altijd en overal in het ziekenhuis beschikbaar is. Uiteraard is alle informatie in het systeem sterk beveiligd. De gegevens zijn ook alleen in te zien door behandelaars, en niemand anders. In een folder geven we uitgebreider weer wat de gevolgen zijn van het nieuwe systeem. Op www.rkz.nl kunt u de folder lezen.

Nieuwe Scopieafdeling De scopieafdeling van het RKZ heeft een vernieuwde werkplek. De scopieonderzoekskamers zijn ruimer en voldoen aan de laatste eisen op het gebied van onder meer veiligheid en hygiëne. Woensdag 7 december werd de afdeling officieel geopend door Marianne Acampo, voorzitter van de Raad van Bestuur. De scopieafdeling bestaat uit zes onderzoekskamers, één voor bronchoscopieën (longonderzoek), drie voor maag-, darm-, lever endoscopisch onderzoek, één voor inwendig urologisch onderzoek en een multifunctionele ruimte voor alle drie de disciplines.

5


Door: Marten Groen - Beeld: Ronald Goedheer

Onderzoek

Derde brandwondenprof Bij het Rode Kruis Ziekenhuis lopen maar liefst drie hoogleraren rond. Uniek voor een relatief klein ziekenhuis. Chirurg Roelf Breederveld is onlangs benoemd tot Bijzonder Hoogleraar Acute Brandwondengeneeskunde aan het Leids Universitair Medisch Centrum.

“In Nederland komen gelukkig steeds minder ernstige ongevallen voor waarbij mensen brandwonden oplopen”, vertelt Breederveld. “Dat is natuurlijk mooi, maar het gevolg is wel dat artsen relatief weinig met patiënten met brandwonden in aanraking komen.” De belangrijkste opdracht die Breederveld dan ook als hoogleraar heeft, is het verbeteren van de acute brandwondenzorg: de eerste opvang en behandeling bij patiënten met brandwonden. Dat begint bij goed onderwijs aan chirurgen in opleiding. “Bij universitaire opleidingen is er soms helemaal geen aandacht voor brandwonden. Dat onderwijssysteem kan verbeterd worden. Daarnaast zie ik ook dat de kennis bij artsen na verloop van tijd wegzakt. Nascholing moet beter door bijvoorbeeld eens in de drie jaar verplichte cursussen aan te bieden. Dat is een goede manier om kennis over te dragen.”

‘We onderzoeken een nieuw soort verband voor brandwonden’ Opleider Als Bijzonder Hoogleraar in Leiden blijft Breederveld ook gewoon werkzaam als chirurg in het RKZ. Wat voor het ziekenhuis erg belangrijk is, want zo kan de kennis die Breederveld opdoet als hoogleraar de kwaliteit van de zorg in het RKZ ten goede komen en kan hij fungeren als

6

schakel tussen de wetenschap en het brandwondencentrum. “Altijd heb ik onderwijs belangrijk gevonden. Ik ben nu nog steeds opleider van jonge artsen bij de Spoed Eisende Hulp”, aldus Breederveld. Voor de bezoekers van het RKZ een gerust idee, al die kennis. Zo wordt er op dit moment, in een poging de kwaliteit van zorg te verbeteren en de kosten te verlagen, gekeken hoe het comfort voor patiënten verbeterd kan worden. Breederveld: “Voor de behandeling van brandwonden moet nu nog iedere dag het verband verwisseld worden. We zijn aan het onderzoeken of we een nieuw soort verband vijf dagen kunnen laten zitten.”

Advies op afstand Een ander concreet voorbeeld van verbetering van de zorg is de introductie van het door Breederveld ontwikkelde ‘Teleburns systeem’. “Via live verbindingen kunnen ziekenhuizen in het land advies vragen aan deskundigen over de ernst van brandwonden en het genezingsproces. Dit maakt de aanpak van de behandeling stukken gemakkelijker voor zowel patiënt, de artsen in het land als voor ons als deskundigen.” Dit systeem werkt nu al zo goed dat het sinds 1 januari door meerdere ziekenhuizen is ingevoerd. Mooie voorbeelden van hoe verbetering van de kennis resulteert in nieuwe initiatieven. Voor Bijzonder Hoogleraar Breederveld valt nog veel eer te behalen.

Hechting 04 / januari 2012


‘Onderwijs heb ik altijd heel belangrijk gevonden’

7


Door: Jan Kramer

Dilemma

Reanimatie bij ouderen De Nederlandse Hartstichting propageert reanimeren om levens te redden en biedt een cursus aan om het te leren. Maar is reanimeren altijd goed? Als het om oude mensen gaat, aan het einde van hun leven is het belangrijk hier goed over na te denken. Hilje Wind, geriater (arts voor ouderen) in het RKZ legt uit.

Ouderen van pakweg boven 75 jaar reanimeren, is dat verstandig of niet? “Dat is moeilijk te zeggen. In veel gevallen is reanimeren bij ouderen niet verstandig. De kans op succes is klein, de kans op schade groot. Maar natuurlijk zijn er ouderen bij wie het wel succesvol is.”

Hoe weet je welke ouderen wel, en welke niet gereanimeerd moeten worden? “Bij de opname in het ziekenhuis vult de patiënt een codeformulier in. Hierin wordt opgenomen wat er met een patiënt moet gebeuren als er een acute situatie is. Patiënten kunnen ook eerder al een wilsverklaring ingevuld hebben, die kan de arts inzien. Ook zijn er mensen die een penning van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde dragen. Hierop ziet de eerste hulpverlener, vaak de ambulancemedewerker, direct dat deze persoon niet gereanimeerd wil worden. Als arts moet je extra voorzichtig zijn bij ouderen die al bijvoorbeeld een vorm van hersenschade hebben, zoals ouderen met een geheugenstoornis, dementie, een TIA of CVA in het verleden. Bij hen is de kans op het maken van extra schade zo groot dat je deze mensen waarschijnlijk beter niet kunt reanimeren.”

Maar slechts 15% van de reanimaties wordt als ‘geslaagd’ beschouwd. Geslaagd betekent dat de patiënt tot een jaar na de reanimatie geen hersenschade heeft. Bij ouderen ligt dat percentage nog lager. Als dokter heb je een eigen verantwoordelijkheid. Je moet eerst zelf nadenken en proberen een afweging maken van de kans op succes, afgezet tegen de kans op schade. Vanuit dit standpunt kun je de oudere patiënt voorlichting geven en zo nodig het gesprek proberen wat te sturen.”

‘Bij ouderen met hersenschade moet je extra voorzichtig zijn’ Sturen? Dat klinkt naar ‘manipuhelpen’. Hoe voer je dat gesprek met de patiënt? “Ik leg patiënten die in deze situatie zitten vaak uit dat de kans op succes sowieso erg klein is, terwijl de kans op schade en dat iemand er dus slechter uitkomt juist heel groot is. Ik leg in zo’n geval uit dat we optimaal zullen behandelen, maar mijn advies zou zijn om geen ‘levensrekkende’ handelingen uit te laten voeren zoals reanimatie of kunstmatige beademing.”

Welk advies heb je voor dokters die dit met patiënt en familie moeten bespreken?

Wanneer een patiënt dan toch gereanimeerd wil worden?

“Veel patiënten willen gereanimeerd worden wanneer je het ze vraagt. Ze willen niet dood en denken dat je met een reanimatie het leven redt.

“Blijft de patiënt bij zijn reanimatiewens, dan gaan we op zoek naar de vraag achter die wens. Dat kan een existentiële vraag zijn. Een angst

9


voor de dood misschien. Soms kan een bezoekje van een geestelijk verzorger op zijn plaats zijn. Het is goed als ouderen hier zelf over nadenken, en hun wensen bespreken met hun naasten en bijvoorbeeld de huisarts, en dit het liefst ook

laten vast leggen. Daarnaast is structurele scholing aan artsen heel belangrijk, bijvoorbeeld ten aanzien van het voeren van gesprekken hierover.�

Mevrouw de Goede

10

Hechting 04 / januari 2012


‘Wat heeft u toch gemazzeld’ De verschillende gevoelens die een oudere patient kan hebben na een reanimatie illustreert het verhaal van mevrouw de Goede (76). Zij hoorde na haar reanimatie van veel mensen: ‘wat ben je er goed vanaf gekomen’. Zelf ziet ze dat anders. “ ’s Morgens begin ik de dag altijd met een spelletje bridge op de computer. En die ochtend, terwijl ik bezig ben, voel ik me wegzakken. Ik roep mijn man en ik heb nog de tegenwoordigheid van geest om me af te melden. Anders zitten de anderen voor niks te wachten. Daarna weet ik niks meer. Ja, het was alsof een doek viel, een rood doek. Zo voelde het ook. Het doek is gevallen. Daarna was het stil. Ik kwam even bij toen ik door de brandweer uit het raam werd gehesen. Ik zag de hemel. Nee, ik heb geen bijna dood ervaring gehad hoor, ik zag de blauwe lucht. Daarna weet ik niets meer, tot ik in het ziekenhuis bijkwam. Toen hoorde ik dat ik gereanimeerd was, met zeer pijnlijke gevolgen voor m’n ribben.

‘Het doek is nog niet gevallen’ Ik lag op een kamertje aan de hartbewaking. Ik voelde me akelig en had pijn. Op de kamer naast me hoorde ik ’s nachts steeds maar gepraat. En ik dacht: ‘Moet dat nou? Kunnen jullie geen rekening houden met een zieke vrouw?’ Ze waren wel aardig hoor, in het ziekenhuis. Ze zeiden maar: ‘wat heeft u toch gemazzeld. Geweldig.’ Maar ik voelde me niet blij, en nog steeds niet.

klassieke muziek, ik van modern. Ja, Coldplay mag ik graag horen. Ik denk dat je het beter met elkaar uithoudt als je verschillend bent. We genieten samen van het oplossen van de puzzel uit Vrij Nederland. Het is een moeilijke puzzel hoor, en dan is het leuk als je weer een woord hebt, en uiteindelijk de puzzel oplost. Ook het wekelijkse cryptogram in de Volkskrant proberen we samen te kraken. Wanneer mijn man er niet meer zou zijn, zou ik dit allemaal niet meer willen. Mijn man wil niet gereanimeerd worden. Als hij er niet meer zou zijn zou ik dat ook niet willen. Want het is niet alleen de reanimatie, het is wat er daarna allemaal nog aan vast zit. Afgelopen maandag ben ik naar het MCA geweest voor een ICD, een soort pacemaker. De ambulanceverpleegkundige die me bracht zei: “u bent er bijzonder goed van afgekomen.” Toen realiseerde ik me dat ik er ook een hersenbeschadiging aan over had kunnen houden. Nadat die ICD geplaatst is, kwamen er zomaar tranen. Net of de emoties er ineens uit moesten, zoals bij een kraamvrouw. Ik doe het allemaal omdat mijn man er nog is. Mijn kinderen zijn natuurlijk ook blij dat ik er nog ben. Ik zou eigenlijk wel naar huis mogen maar ik voel me nog een dweil. Dan kan ik weer koken, dat is mijn hobby, daar draai ik mijn hand niet voor om. Tja, het doek is nog niet gevallen.”

Ik ben 76 jaar. Mijn man is de afgelopen jaren een paar keer erg ziek geweest. Nu gaat het wel weer redelijk. We hebben het goed samen hoor, hoewel we heel verschillend zijn. Hij houdt van

11


Door: Marissa Jalink

Onderzoek

Veelbelovend onderzoek Een op de acht vrouwen krijgt borstkanker. Een belangrijk onderdeel van de behandeling van borstkanker is het veilig verwijderen van de tumor uit de borst met een zo mooi mogelijk cosmetisch resultaat. Het RKZ neemt deel aan belangrijk onderzoek op dit gebied. Leidt opereren met behulp van een echo tot betere cosmetische resultaten dan opereren op de traditionele manier? En hoe tevreden is de patiënt?

Sandra Muller, chirurg en chef de clinique, gespecialiseerd in oncologische chirurgie, is enthousiast over het onderzoek naar borstsparende operaties waaraan het RKZ deelneemt. “De resultaten tot nu toe zijn zeer veelbelovend.” Muller werkte hiervoor in het VU en was in 2009 betrokken bij de opzet van de studie. Inmiddels werkzaam in het RKZ coördineert zij de studie hier. Deze COBALT-studie loopt in totaal in zes ziekenhuizen in Nederland. Het onderzoek gaat in op de vraag of opereren met behulp van een echo leidt tot een beter cosmetisch resultaat dan de huidige manier van opereren.

‘Bij het opereren met behulp van een echo wordt weinig gezond weefsel meegenomen’ Op gevoel Een tumor in de borst is soms duidelijk te voelen, in bepaalde gevallen ook niet. Muller legt uit hoe een voelbare tumor verwijderd wordt. “Wanneer de chirurg een voelbare tumor verwijdert, doet hij dit door continu met zijn vingers te voelen. Op de tast snijdt hij om de lesie heen en wordt er een kleine marge gezond weefsel meegenomen. Dit gebeurt omdat er geen tumorweefsel in de rand achter mag blijven. Uit een eerdere studie waarin we de preparaten van verwijderd borstweefsel uit meerdere Nederlandse

12

klinieken hebben nagekeken, blijkt dat chirurgen ruim twee keer teveel weefsel verwijderen. Zo willen ze er zeker van zijn dat de randen vrij zijn van tumor. Maar hoe meer weefsel je verwijdert, des te slechter is het cosmetisch resultaat.” Bij de niet-voelbare tumoren is het een ander verhaal. Er zijn drie manieren om de tumor die de chirurg niet kan voelen, te verwijderen. Het kan met behulp van een röntgendraad, een radioactief zaadje of een echo. Uit eerdergenoemde preparatenstudie bleek dat bij de niet-voelbare tumoren het gebruik van de echo de beste methode lijkt te zijn. Doordat de chirurg met de echo tijdens het opereren de tumor ziet zitten, kan hij hem in bijna alle gevallen volledig verwijderen. Ook wordt er weinig gezond weefsel meegenomen.

Getraind door radiologen Muller: “Het nadeel van deze operatievorm is dat er altijd een radioloog bij de operatie aanwezig moet zijn. Dit kan leiden tot logistieke problemen. Dus de vraag was of de chirurg niet zelf het echoapparaat kan hanteren tijdens de ingreep. We zijn enige tijd getraind door radiologen, en bleken inderdaad op de operatiekamer in staat echogeleid te opereren zonder de aanwezigheid van een radioloog. Eerst duurde deze manier van opereren iets langer, inmiddels kost het geen extra tijd meer. Voor ons chirurgen is deze manier van opereren prettig: je deed de operatie op gevoel, nu heb je ook visuele informatie erbij.”

Hechting 04 / januari 2012


borstsparende chirurgie De studie die momenteel gedaan wordt komt hier uit voort. In totaal worden 120 vrouwen met een voelbare tumor geopereerd. Zestig volgens de klassieke methode, op gevoel, en zestig met behulp van de echo. Via loting wordt bepaald via welke methode de patiënt wordt geopereerd. Muller: “De voorlopige resultaten lijken een voordeel te laten zien voor de methode met de echo. Er wordt minder gezond weefsel meegenomen zonder dat er vaker tumor in de randen achterblijft.”

leven. Hier wordt gekeken hoe de patiënten zich na de operatie voelen, en hoe ze het cosmetisch resultaat zelf waarderen. “Hoe je er uit ziet, draagt uiteraard ook vaak bij aan je levenskwaliteit.” De cosmetische resultaten worden niet alleen door de patiënt zelf beoordeeld, ook door een onafhankelijk panel. Dit panel beoordeelt foto’s van de borsten na de operatie, en scoort het cosmetisch resultaat.

Internationaal enthousiasme Tevredenheid van de patiënt Een belangrijk onderdeel van het onderzoek is de mening van de patiënten. Iedereen die deelneemt aan het onderzoek vult na drie en zes maanden een enquête in over de kwaliteit van

Er is veel enthousiasme over de studie, ook op internationale congressen. Muller: “We moeten de definitieve onderzoeksresultaten afwachten, maar ik denk dat er mogelijk een toekomst is weggelegd voor deze manier van opereren. De methode is patiëntvriendelijk, aangezien er tijdens echo-onderzoek geen schadelijke röntgenstraling vrijkomt. Ook hoeft de patiënt niet geprikt of geïnjecteerd te worden, zoals bij de andere operatiemethodes het geval is.” Medio 2012 worden de resultaten van het onderzoek bekend gemaakt.

Chirurgen Sandra Muller en Henk van der Veen tijdens ‘echogeleid opereren’

‘Je deed de operatie eerst op gevoel, nu is het ook zichtbaar geworden’ 13


‘Volgens mij heb ik het echte medicijn!’

14

Hechting 04 / januari 2012


Door: Marten Groen - Beeld: Ronald Goedheer

Patiënt aan het woord

‘Het gigantische gebonk is weg’ Dineke Koot (65) doet sinds juni 2010 mee met een onderzoek van de afdeling Cardiologie naar een hartslagverlagend middel. Ze legt uit wat dit onderzoek precies inhoudt en wat voor baat ze er bij heeft.

Aan wat voor onderzoek werkt u mee? “Ik doe mee aan een wetenschappelijk onderzoek naar een geneesmiddel dat de hartslag verlaagt. Het is een zogenaamd dubbelblind onderzoek, wat betekent dat zowel ik als mijn arts niet weten of ik het echte geneesmiddel krijg of een placebo.”

Wat voor klachten heeft u? “Het begon tien jaar geleden met een hartinfarct. Daar ben ik voor gedotterd. Daarnaast heb ik diabetes. Dat zorgt er volgens mij voor dat ik een verhoogde bloeddruk heb. Sinds vorig jaar zijn daar hele hoge hartkloppingen bij gekomen. Als ik de trap moest oplopen voelde het soms alsof mijn hart er haast uit zou komen! Gelukkig ben ik erg nuchter en dacht ik bij mezelf: hij doet het tenminste nog. Maar vervelend was het wel.”

Heeft u zich toen aangemeld voor dit onderzoek? “In het RKZ werd mij verteld dat er een nieuw medicijn in ontwikkeling was, wat nu getest ging worden bij patiënten en of ik mee wilde doen. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Naast de diabetes en de hartproblemen heb ik ook nog een darmziekte. Daar ben ik heel erg ziek van geweest. Onderhand heb ik al zoveel medicijnen geslikt, dat ik nu graag een kleine bijdrage wil leveren aan de ontwikkeling van een nieuw medicijn. Ik bedoel: andere mensen hebben door het testen van medicijnen ervoor gezorgd dat ik nog in leven ben. Nu kan ik iets terugdoen!”

ziekenhuis. In het begin moest ik iedere maand terugkomen voor onderzoek, nu eens in het halfjaar. De hartspecialist, dokter Westendorp, en research verpleegkundige Debby Zweers zijn ongelooflijk aardig en betrokken. In het begin dacht ik dat ik een droge mond kreeg van het medicijn en dat ik ervan moest kuchen. Dat werd dan meteen en de volgende keer zorgvuldig besproken. Gelukkig heb ik nu helemaal geen last van bijwerkingen. Mocht dat wel zo zijn, dan hadden ze natuurlijk gelijk ingegrepen.”

Wat is tot nu toe het resultaat? “Je weet niet of je het echte medicijn hebt of het placebo. Maar ik merk na anderhalf jaar dat mijn hartkloppingen een stuk rustiger zijn geworden. Dat gigantische gebonk waar ik eerst last van had, is nu weg. En ook de bloeddruk is naar beneden gegaan. Volgens mij heb ik dus het echte medicijn! Ik weet trouwens niet of ik ooit te horen krijg welk medicijn ik nu heb geslikt. Dat vertellen ze me misschien aan het einde van het onderzoek.”

Zou u weer aan een onderzoek meedoen als u gevraagd werd? “Jazeker, zonder twijfel! Het ziekenhuis heeft me onlangs gevraagd of ik nog twee jaar langer mee wil doen en ik heb ja gezegd. En wat ook gezegd mag worden is dat het Rode Kruis Ziekenhuis een prima ziekenhuis is, waar ik heel vriendelijk geholpen wordt en waar mensen serieus naar je luisteren. Dat is zo belangrijk. Ik ben dan ook dik tevreden!”

Wat betekent deelname voor u? “Eigenlijk zijn er alleen maar voordelen. Je wordt ontzettend goed in de gaten gehouden door het

15


SPECIALIST IN HAARWERKEN Van Aostastraat 4 1851 JC Heiloo T 072 - 5337660 www.kapperdeboer.nl

Vaccinatiepunt Beverwijk in het Rode Kruis ziekenhuis

Vaccinatiepunt heeft ook vestigingen in:

Akersloot, Amstelveen, Beverwijk, Broek op Langedijk, Den Helder, Grootebroek, Heemskerk, Hoorn, Schagen en Zaandam


Door: Marissa Jalink

‘Bel altijd eerst de huisarts’ De huisartsenpost

De onlangs verbouwde en vernieuwde huisartsenpost

Je hebt een belangrijke, drukke baan. Maar ook al een tijd last van je rechterknie, vooral tijdens het fietsen. ‘Ga toch naar de dokter,’ zegt je vrouw. Maar ja, je hebt geen tijd. Waarom kun je niet gewoon na je werk naar de huisarts? Of toch? De huisartsenpost in het RKZ is ’s avonds geopend, is dat niet een idee?

Steeds meer mensen maken bovenstaande fout. Trees Seppenwoolde van de HAP is er duidelijk over: De huisartsenpost (HAP) is er niet voor mensen die graag buiten kantoortijden naar de huisarts gaan. De HAP is voor mensen met klachten die niet tot de volgende ochtend, of na het weekend kunnen wachten.Er wordt gekeken of de klachten zo dringend zijn dat er een noodbehandeling nodig is. Het is goed denkbaar dat men voor verdere diagnose en behandeling wordt verwezen naar de eigen huisarts. Hartklachten, infecties of kneuzingen zijn bijvoorbeeld klachten waarmee je bij de HAP terecht kunt. Elke avond krijgen de HAP medewerkers 50 tot 60 patiënten aan de lijn, in het weekend bellen 130 tot 200 patiënten per dag.

Huisartsenpost of spoedeisende hulp?

Urgentie

Verzekeringspasje en medicatiegegevens meenemen

Wanneer je de HAP belt krijg je eerst een triagist aan de lijn; een huisartsassistente met een speciale opleiding. Zij bepaalt tijdens het telefoongesprek de urgentie. Hoe snel moet de patiënt gezien worden, kan hij langskomen op de HAP, of moet de dokter op visite. Er wordt dus altijd eerst telefonisch een afspraak gemaakt. Het is niet de bedoeling dat patiënten gewoon in de HAP-wachtkamer gaan zitten.

Bij trauma; bijvoorbeeld een gebroken been, of een gescheurde achillespees, ga je na de Spoed Eisende Hulp (SEH). Bij alle andere klachten die niet kunnen wachten tot na het weekend of de volgende ochtend bel je naar de HAP. Dat zijn dus zaken als hartklachten, infecties of kneuzingen, waar je overdag ook je huisarts voor zou bellen. Seppenwoolde: “Een eerste reactie van mensen is vaak direct langs de SEH te gaan, terwijl de HAP deze zorg vaak ook kan verlenen. De kosten van de SEH zijn veel hoger, en mensen die echt met spoed geholpen moeten worden, moeten daardoor nodeloos lang wachten op de SEH. Ga dus niet te snel bij de SEH langs. Wat kan wachten is geen spoed.”

Patiënten die langskomen bij de SEH moeten hun verzekeringspasje en medicatiegegevens meenemen. Op de huisartsenpost kunnen de gegevens die de huisarts in zijn bezit heeft opgevraagd worden, de HAP heeft geen toegang tot de informatie van het ziekenhuis. Nadat u op de HAP langs bent geweest, wordt er een verslag van uw bezoek aan de HAP naar uw huisarts doorgestuurd.

17


Het Mediscan Hospital in Bangladesh kan alle medische apparatuur en spullen gebruiken die hier in Nederland naar onze westerse standaarden aan vervanging toe zijn of die gewoon over zijn. Alle spullen worden opgehaald, waar nodig opgeknapt en vervolgens per container naar Bangladesh vervoerd om daar een tweede leven te krijgen. Heeft u iets over? Neem dan contact op met Erik Kapteijns, longarts in het RKZ.

‘Helpen is voor mij niet moeilijk’

18

Hechting 04 / januari 2012


Tekst: Marten Groen - Beeld: Ronald Goedheer

Wat doet die arts nog meer

Hulp voor Bangladesh Bangladesh is één van de armste landen ter wereld. Bijna de helft van alle 164 miljoen inwoners leeft in extreme armoede. Dat zie je ook terug in de gezondheidszorg. In de meeste ziekenhuizen is aan alles een gebrek. Erik Kapteijns, longarts in het RKZ, helpt mee om daar wat aan te doen.

Zomaar wat cijfers: de gemiddelde levensverwachting in Bangladesh is 65,9 jaar. In Nederland is dat 80,5 jaar*. Per 1000 kinderen overlijden er in Bangladesh 47 kinderen voor hun vijfde jaar (in Nederland 4,3) en per 100.000 geboorten overlijden 340 vrouwen in het kraambed (in Nederland 9). Het Aziatische land werkt hard om dit te verbeteren, maar kan dat niet zonder de hulp van rijke landen en de inzet van vele non profit organisaties en enthousiaste vrijwilligers. Eén van die vrijwilligers is de vader van longarts Erik Kapteijns. Hij bezocht voor de stichting PUM (Programma Uitzending Managers) in Bangladesh het Mediscan Hospital in Feni. Daar trof hij een enorm tekort aan goed bruikbare medische apparatuur aan. Terug in Nederland begon hij een grote inzamelingsactie. Er werd een opslagplaats geregeld en een vervoerder van containers die bereid was alle spullen kosteloos naar Bangladesh te vervoeren. Zo kwam Erik Kapteijns in aanraking met de passie van zijn vader.

Gratis röntgenapparaat “Omdat ik werkzaam ben in de geneeskunde was ik gelijk enthousiast om een bijdrage te kunnen leveren. Het is voor mij niet moeilijk om te helpen,” zegt Kapteijns. “Bij het Rode Kruis Ziekenhuis heb ik rondgevraagd en bleek er een röntgenapparaat overbodig te zijn.” Dit apparaat werd gratis ter beschikking gesteld voor het ziekenhuis in Bangladesh. De maker van het röntgenapparaat, Philips, was bereid het apparaat te demonteren en Philips India gaat het weer in elkaar zetten en zorgt voor het

onderhoud. “Zo kan het nog wel 25 jaar mee,” zegt Kapteijns, “en hiermee leveren we een enorme bijdrage aan de kwaliteit van de zorg.” “Het mooie is dat de goede wil in Bangladesh zeker aanwezig is. De artsen zijn vaak hoog opgeleid in het buitenland. Dus de kennis is er. Nu nog dat duwtje in de rug met apparatuur en simpele dingen als bijvoorbeeld een ooglampje. Of wat te denken van een bed dat met een voetpomp omhoog kan worden gebracht. In Nederland hebben we die al lang vervangen door elektrisch bedienbare bedden, maar in Bangladesh zijn ze enorm blij met onze oude bedden. Die zijn veel gemakkelijker in onderhoud,” aldus Kapteijns.

Kindersterfte terugdringen Het doel van die Nederlandse inzet is duidelijk: het verhogen van de zorg en daarmee bijvoorbeeld het terugdringen van kindersterfte en moedersterfte, zodat Bangladesh straks dezelfde cijfers kan presenteren als Nederland. Vader Kapteijns gaat zeker weer terug om te kijken hoe het ziekenhuis in Bangladesh de spullen uit Nederland gebruikt en hoe de hele organisatie in ontwikkeling is. Zoon Erik Kapteijns blijft voorlopig vanuit Nederland betrokken bij de hulp. “Maar als mijn eigen kinderen wat groter zijn lijkt het me zeker een uitdaging om ook naar Bangladesh te gaan en daar een paar weken als longarts te werken. De problemen op dat gebied zijn groot, dus werk genoeg.” *Bron: www.millenniumdoelen.nl

19


Geesterduin 4, Castricum Koningstraat 60, Beverwijk Tel. 0251 - 21 20 00 www.gravemaker.eu info@gravemaker.nl Openingstijden Beverwijk Di t/m vr 9.30 uur - 17.00 uur Woensdag inloopspreekuur 10.00 uur - 16.00 uur

Erkend leverancier van: - (semi) Orthopedisch schoeisel - Op maat gemaakte steunzolen - Orthopedische voorzieningen aan confectieschoeisel

Tevens hebben wij: - Pedicure - Speciaal comfortschoenen - Schoenreparatie - Intersko schoenen


Door: Gea de Jong

RKZ online

Laat u informeren Natuurlijk kunt u ons bellen, langskomen, onze folders lezen of deze Hechting. Maar u vindt informatie van het Rode Kruis Ziekenhuis uiteraard ook op internet. Op www.rkz.nl. In elke Hechting vindt u hier website-weetjes van het RKZ en nieuws over onze activiteiten op het wereldwijde web.

Nieuwe website over nazorg na een beroerte

‘Wat eten we vandaag?’ Moet u voor langere tijd naar het ziekenhuis? Een opname is natuurlijk nooit prettig, maar we proberen uw verblijf wel zo aangenaam mogelijk te maken. Op de website van het Rode Kruis Ziekenhuis leest u over de voorzieningen er zijn. Bijvoorbeeld: het dagmenu, de ziekenhuisomroep RUAZ, de boekenservice en meer. Kijk op www.rkz.nl/voorzieningen

RKZ op Facebook, Twitter en YouTube

Een TIA of beroerte kan het dagelijks leven ernstig ontwrichten. Om de patiënt, de mantelzorger en de hulpverlener te ondersteunen hebben zes samenwerkende organisaties in de regio Midden-Kennemerland de website ‘Nazorg na een beroerte’ gelanceerd. Deze brengt in kaart welke zorg er geboden wordt in de regio. De 6 organisaties zijn: Rode Kruis Ziekenhuis, Heliomare, Viva!Zorggroep, Huisartsenvereniging Midden-Kennemerland, Eerstelijns CVA-netwerk Midden-Kennmerland en de patiëntenvereniging Samen Verder. Het adres van de website is www.rkz.nl/nazorgnaeenberoerte

Volgt u het Rode Kruis Ziekenhuis al op Facebook en Twitter? En ook Bo de Bever, de ‘gids’ op de kindewebsite heeft een eigen Facebookpagina. Kijk op Facebook op: www.facebook.com/ rkz.brandwondencentrumbeverwijk en www.facebook.com/bodebever en klik op ‘Vind ik leuk’.

Op Twitter vindt u ons op www.twitter.com/ rodekruiszh. Klik op ‘Follow’ om onze berichten te volgen. Filmpjes van en over het RKZ plaatsen we op YouTube: www.youtube.com/ rodekruisziekenhuis.

21


Debby Zweers (l.) en Anneke Melein

‘We kunnen de patiënt extra zorg en aandacht geven’

22

Hechting 04 / januari 2012


Door: Marissa Jalink - Beeld: Ronald Goedheer

Onderzoek

De research verpleegkundige ‘Research verpleegkundige’, is dat een verpleegkundige die onderzoek doet? Of een onderzoeker die ook verpleegkundige taken heeft? Debby Zweers is research coördinator, en ze kan zich geen mooier beroep voorstellen. Vol passie vertelt ze over haar werk, dat bestaat uit het begeleiden en coördineren van klinisch wetenschappelijk onderzoek.

Waar wij dachten dat de onderzoeken in ziekenhuizen door artsen werden gedaan, leren we dat de research verpleegkundigen ook een groot deel voor hun rekening nemen. Debby Zweers: “Artsen willen graag deelnemen aan onderzoeken, maar hebben niet voldoende tijd zelf alles te regelen. Daar zijn de research verpleegkundigen en coördinatoren voor. Op de afdeling cardiologie zijn dat Anneke Melein en ik.”

waarden. Het hele pakket wordt extra onderzocht, afhankelijk van wat het onderzoek vereist. “Dit brengt veel voordelen met zich mee,” legt Zweers uit. “Door mee te doen aan een onderzoek, gaan mensen bewuster leven. Neem bijvoorbeeld het diabetesonderzoek. Mensen die deelnemen krijgen ook leefstijladviezen van ons. Een keer per week wordt glucose geprikt door de patiënt zelf thuis. Wanneer het glucosegehalte dan zichtbaar afneemt, ervaren mensen aan de lijve dat gezonder leven echt werkt.”

Medicijnen testen De onderzoeken waaraan het RKZ deelneemt zijn internationale studies, gecoördineerd vanuit de WCN (Werkgroep Cardiologische Centra Nederland). De onderzoeken worden wereldwijd gedaan. Wanneer voor zo’n onderzoek bijvoorbeeld 15.000 patiënten nodig zijn, onderzoekt het RKZ een deel van deze patiënten. De cardioloog benadert hen of ze willen deelnemen aan een onderzoek. Zodra ze hiermee in stemmen komen de researchverpleegkundigen erbij. “Vroeger deden algemene ziekenhuizen niet zoveel onderzoek,” legt Zweers uit, “maar het gebeurt steeds vaker. We willen als RKZ mee in de laatste ontwikkelingen, en onderzoek is zeer belangrijk.”

Bewuster leven De patiënt krijgt, wanneer hij deelneemt aan het onderzoek, naast de dokter nu ook zo’n vier keer per jaar gemiddeld de research verpleegkundige/ coördinator te spreken. Deze houdt de patiënt goed in de gaten. Ze controleert het bloed, het cholesterol gehalte, de urine-, nier- en lever-

Extra zorg en aandacht Voorheen werkte Zweers als biochemisch analist. “In dat werk was ik voornamelijk bezig met de inhoud van reageerbuisjes. Ik begon de mens achter het buisje te missen. Daarom heb ik toen besloten de studie voor researchverpleegkundige/coördinator te doen. Het is zo’n leuke baan! En ik heb nu wél contact met patiënten, wat ik in mijn vorige baan miste. En het is heel leuk om dichter op het eindtraject te zitten. Het mooie aan dit werk is dat we de tijd voor de patiënt hebben en nemen, en we kunnen extra zorg en aandacht geven. Daarnaast dragen we ons steentje bij aan het wetenschappelijk onderzoek.” Inmiddels zijn er twee onderzoeken binnen het RKZ afgerond, er lopen momenteel nog vijf studies in het RKZ.

23


NOTARIS MAATSCHAP BATENBURG Kantoor Beverwijk Zeestraat 26 Tel. 0251-262800 Kantoor Haarlem Tempelierstraat 20A Tel. 023-5530900 Koning Bodyfashion is gespecialiseerd in het geven van advies omtrent borstprotheses en aanverwante artikelen. Wij voeren een breed assortiment van verschillende merken borstprotheses zoals Anita, Amoena, Silima en Basko Camp. Uiteraard zijn we SEMH gecertificeerd. Koning Bodyfashion is daarnaast gespecialiseerd in lingerie, foundation en badmode.

Specialisten in: Onroerendgoedrecht Ondernemingsrecht Familierecht Estate Planning

Adres: Zeestraat 7, 1941 AJ Beverwijk,

tel 0251-223736, info@bodyfashionkoning.nl

NotariĂŤle informatietechnologie


Door: Gea de Jong

De transferverpleegkundigen

Goed verzorgd het ziekenhuis uit Wie regelt uw zorg, wanneer u na een ziekenhuisopname (nog) niet zelfstandig thuis kunt wonen? En uw naasten de nodige zorg niet kunnen bieden? De transferverpleegkundigen. Zij bemiddelen bij alles wat bij zorg na een opname komt kijken. Of dat nu thuis is of ergens anders.

Ze hebben een drukke baan, Manja Elbers, Mieke Neeft en Jolanda Kerstjes. Samen met Joke van der Wateren (niet bij het gesprek) vormen zij het team transferverpleegkundigen van het Rode Kruis Ziekenhuis. Zij komen in actie wanneer blijkt dat een patiënt na ontslag uit het ziekenhuis zorg nodig heeft. In welke vorm dan ook.

Gevarieerd De zorg die de transferverpleegkundige regelt, varieert: het bestellen van hulpmiddelen tot een plaats in een verzorgings- of verpleeghuis. Daarnaast houdt ze voortdurend de wet- en regelgeving goed in de gaten, want die is erg veranderlijk.

Voldoening Druk, maar ook mooi werk, vindt Manja: “Omdat je mensen kunt bieden wat ze in hun situatie nodig hebben. Vaak al met een kleine aanpassing.” Haar collega Mieke knikt. ze vult aan: “We kunnen bijvoorbeeld regelen dat terminale patiënten met de nodige zorg soms toch thuis kunnen verblijven. Dat geeft voldoening.”

Verandering Zoals in elke baan, zijn er weleens minder leuke kanten. De transferafdeling die onder VIVA Zorggroep viel is vorig jaar uit het RKZ gegaan. Dit heeft tot gevolg gehad er behoefte kwam aan meer bedden in Meerstate dan er beschikbaar waren. Mede daarom is er er een samenwerkingsovereenkomst gesloten met Zorgbalans. Gevolg is onder andere dat patiënten na ontslag vaak niet

meer in Meerstate terecht komen, zorginstelling van Viva!, maar meestal in ‘Velserduin’, instelling van Zorgbalans, of waar eerder plaats is. Veel patiënten en hun familie hebben echter voorkeur voor Meerstate, vanwege de afstand. Dit zorgt weleens voor teleurstelling en onbegrip. “Natuurlijk begrijpen we dat”, zegt Jolanda, “maar het doel is dat patiënten na revalidatie kunnen terugkeren naar de thuissituatie. De kans daarop is groter als ze zo snel mogelijk beginnen met revalideren of herstellen. Daarom heeft het ziekenhuis de afspraak gemaakt dat er gerevalideerd moet worden, daar waar het eerst een geschikte plaats vrij is.” “Bedankt!” Maar ondanks de hobbels, blijft het werkplezier behouden. Jolanda: “Het allermooiste van m’n werk? Als ik achteraf hoor dat de familie blij was, dat alles heel goed geregeld was. Dat doet me dan echt goed.”

Folder De transferverpleegkundigen hebben een folder ontwikkeld. Daarin staat bij welke zorg ze bemiddelen en hoe plaatsing in z’n werk gaat. Patiënten krijgen de folder bij opname. Ook is ze te downloaden vanaf de RKZ-website: (www.rkz.nl/folders. Folder: Algemeen-Zorg na Ziekenhuisopname)

25


Praktijk voor huidtherapie Ga voor een gavere huid RAY VAN DEN BERG HAARWERKEN is een onderdeel van ray van den Berg kappers. Een multifunctionele kapsalon die al meer dan 40 jaar “meer is dan alleen een kapsalon”. In onze salon bieden wij verschillende specialisaties aan zoals haarverlenging, haar en hoofdhuid diagnoses visagie en haarwerk (pruiken). n n n n n n n n

Speciale ruimte voor extra privacy Erkend leverancier van haarwerken. Aangesloten via alle Zorgverzekeraars. Lid van Top Haarwerkers Gilde Nederland. SEMH gecertificeerd. Mogelijkheid tot huisbezoek. Uitgebreide informatie op onze internetsite. Collectie alternatieve hoofdbedekking zoals bijvoorbeeld mutsjes, sjaals en Buff’s.

Lasertherapie: - Laserontharing met Lumenis Lightsheer Diodelaser, ook voor donkere huid - Couperose & pigment verwijderen met Diolite XP diodelaser

Huidtherapie: - Huidverbetering met dermaroller - Acnetherapie - Peeling ook voor donkere huid - Camouflagetherapie - Verwijderen steelwratjes - Huidverzorging en advies

Lid Nederlandse Vereniging van Huidtherapeuten (NVH) en ingeschreven bij Kwaliteitsregister Paramedici. Vergoeding huidtherapie door zorgverzekeraar vaak mogelijk 100% Huid is gevestigd in Castricum. Belt u voor informatie of een vrijblijvend kosteloos consult

06 - 30 91 71 32 of zie www.100procenthuid.nl info@100procenthuid.nl

Hilbersplein 29 n 1944 RB Beverwijk n 0251-234041 www.vandenbergkappers.nl n info@vandenbergkappers.nl

Op donderdagmiddag Huidtherapie spreekuur in het Rode Kruis Ziekenhuis op poli Dermatologie


Evenementenkalender

Informatiebijeenkomsten voor patiënten Ook in 2012 organiseert het RKZ regelmatig informatiebijeenkomsten voor patiënten. Over de meest uiteenlopende onderwerpen. Onderstaande bijeenkomsten zijn al bekend, via de website houden we u op de hoogte van nieuw ingeplande bijeenkomsten. Via www.rkz.nl/agenda kunt u het nieuws volgen, en leest u hoe u zich aan kunt melden. Februari Woensdag 1 februari 2012 Longpunt Feestelijke opening longpunt. Wat is benauwdheid/betekenis (14.30 uur - 16.30 uur)

Februari Woensdag 1 februari 2012 Presentatie boek: Brandwonden, en dan? Rosalie van Rijn-Rozeman presenteert op 1 februari haar boek ‘Brandwonden, en dan?’ Een boek voor slachtoffers en betrokkenen. Locatie: Personeelsflat Rode Kruis Ziekenhuis, Beeckzanglaan 54, Beverwijk. U kunt deze bijeenkomst gratis bijwonen. Wel graag even aanmelden via aanmelden@rkz.nl (16.00 uur - 18.00 uur )

Dinsdag 13 maart 2012 ‘Hoe bevalt het?’ Zes keer per jaar organiseert het Rode Kruis Ziekenhuis een informatieavond over bevallen in het ziekenhuis voor zwangere vrouwen en hun partners.

Zaterdag 17 maart 2012 Kraammarkt 2012 De ‘Kraammarkt 2012’ is speciaal voor vrouwen die zwanger zijn, moeders, vaders, zusjes, broertjes, opa’s en oma’s. Ook is er een rondleiding langs de spiksplinternieuwe kraamsuites. De toegang voor de kraammarkt is gratis. (10.00 uur tot 15.00 uur)

April 4 april 2012 Longpunt

Maart Woensdag 7 maart 2012 Longpunt

Longpunt: Medicijnen en inhaleren (14.30 uur - 16.30 uur)

Ziektebeeld longaandoeningen (14.30 uur - 16.30 uur)

Zie voor meer informatie/aanmelden www.rkz.nl/agenda

27


Door: Marissa Jalink

Daar moeten we wat mee

‘Probeer de angel eruit te halen’ Het RKZ kwam onlangs in de media met rode en gele kaarten die uitgedeeld worden aan agressieve patiënten. De gele kaart is een allerlaatste waarschuwing. Wie de rode kaart krijgt, mag het ziekenhuis voor de duur van een jaar niet betreden. Wat doet het RKZ nog meer om het veilig te houden?

“De rode en de gele kaarten zijn belangrijke middelen,” vindt Jacques Groen, hoofd beveiliging. Maar misschien nog wel belangrijker is wat hieraan vooraf gaat. Waarom wordt een patiënt of bezoeker agressief, en belangrijker nog: hoe voorkom je dit als hulpverlener. “Het gaat vooral om agressiereductie, of de-escalerend optreden,” legt Groen uit. “In de praktijk betekent het dat je de patiënt of bezoeker aandacht geeft. Dat je luistert, dat je ze serieus neemt.” Deze technieken worden geoefend tijdens speciale agressietrainingen.

Zelfinzicht Jantine van Beek van de afdeling Opleidingen is één van de adviseurs die de agressietraining coördineert voor RKZ medewerkers. “De afdelingen die afgelopen jaar getraind zijn, zijn de zogenaamde ‘risicoafdelingen’: de spoedeisende hulp, de acute opnameafdeling, en de afdeling psychiatrie. Tijdens de trainingen leren medewerkers vanuit een weerbaar en veilig gevoel te reageren op een de-escalerende wijze. Iedereen reageert namelijk anders op onverwachte agressie: de een vlucht, de ander verstart, en weer een ander kiest de aanval. Als je dat van jezelf weet kun je er iets mee. Patiënten die zich agressief uitten reageren vaak vanuit angst en machteloosheid. Wanneer de hulpverlener de verbinding weer kan maken is er veel gewonnen. Voor beide partijen!”

Tijdens de trainingen wordt gewerkt met acteurs en video-opnames. “Door situaties terug te zien op beeld vergroot je je zelfinzicht. Je leert hoe angst je zo min mogelijk in de weg hoeft te staan. Ook wordt er uitgebreid stilgestaan bij afspraken en procedures binnen het RKZ en bij de knelpunten die men in de dagelijkse praktijk tegenkomt.”

De angel eruit “Het is de kunst om met een ontremde, grote acteur tegenover je rustig te blijven.” vindt Jacques Groen. “Ook in de praktijk is dat zo. Probeer de angel eruit te halen. Toon begrip, en vraag door. En vaak kun je als hulpverlener door je toon erger voorkomen. Wanneer een patiënt twaalf bezoekers om zijn bed heeft zitten, kun je zeggen: ‘er moeten er NU tien uit’. Je kunt ook zeggen: ‘ik begrijp dat u allemaal uw familielid wilt steunen, maar er ligt hier nog een meneer die heel ziek is. Hij heeft last van zoveel mensen op de kamer, en zou het vast prettig vinden als twee bezoekers hier blijven en de rest even op de gang wacht.’ Die aanpak werkt veel beter. Dat soort gesprekstechnieken leren onze medewerkers tijdens de trainingen.” Jacques Groen: “De trainingen zijn voor medewerkers zeer belangrijk. We zijn daarom van plan ook trainingen te organiseren voor de basisverpleegkundigen en de polimedewerkers.”

29


Breng letters uit de puzzel over naar de hokjes met het corresponderende nummer

Horizontaal: 1 hevig 7 voorzetsel 12 intiem 13 boomvrucht 14 etcetera 15 munitie 17 deksel 19 luitenant 21 wandversiering 23 blijkens de akten 24 staartster 27 vervoermiddel 30 een zekere 31 Turks bevelhebber 32 tennisterm 35 staat in Amerika 38 deel v.d. bijbel 39 bejaard 41 riv. in ItaliĂŤ 42 jong dier 44 viseter 46 opstootje 47 ingedikt sap 49 wal 51 meisje 52 peil Verticaal: 2 zuiver gewicht 3 zenuwtrek 4 landbouwwerktuig 5 deel v.h. hoofd 6 gezicht 7 dier 8 nachtvogel 9 ego 10 seconde 11 selecte groep 14 ieder 16 Greenwichtijd 18 waterkering 20 deel v.h. lichaam 22 dierlijk wapen 25 voorzetsel 26 voordat 28 bloeiwijze 29 deel v.d. week 32 cilinder 33 verdieping 34 besef 35 muziektempel 36 zangspel 37 zandheuvel 40 grondtoon 43 honingdrank 44 domoor 45 koordans 46 soort hert 48 lage rivierstand 50 vice versa

Colofon

Kijk voor de oplossing van de puzzel op: www.rkz.nl

Hechting is een uitgave van het Rode Kruis Ziekenhuis (RKZ) in Beverwijk. Het magazine verschijnt vier maal per jaar en wordt verspreid via het ziekenhuis en wachtruimtes van onder andere huisartsen in regio Kennemerland. Aan deze uitgave kunnen geen rechten worden ontleend. Overname van artikelen alleen na toestemming van het RKZ. Redactie: Judith Koning | Jan Kramer | Marjan Ruiter | Agna Nijman | Margriet Krombeen-Stegenga Femke Sanders | Rosalie van Rijn-Rozeman | Marissa Jalink Redactieadres: Rode Kruis Ziekenhuis, Afdeling Communicatie, Postbus 1074, 1940 EB Beverwijk BladcoĂśrdinatie, tekstproductie en eindredactie: Afdeling Communicatie RKZ Tekstbijdragen: Marten Groen,

Fotografie: Ronald Goedheer

Vormgeving: Initium, Utrecht

Opmaak: Hannique de Jong, BCUitgevers

Uitgever: BCUitgevers, Sneek, Telefoon: 0515 - 429 429

Oplage: 15.250

30

onderzoek

Oplossing puzzel:

Hechting 04 / januari 2012


Preventie, Behandeling en Advies • Acnetherapie • Camouflagetherapie • Coagulatietherapie • Littekentherapie

• Oedeemtherapie • Ontharen • Peeling • Wondzorg

Lid Nederlandse Vereniging van Huidtherapeuten (NVH) en geregistreerd bij Stichting Kwaliteitsregister Paramedici (StKP). Meer informatie over: Verwijzing, behandelmethodes, vergoeding en tarieven. Neem contact op met: Saskia Groot Huid- en oedeemtherapie. Korte Cieweg 8 • 1901 DT Castricum • tel/fax: 0251- 293308 info@saskiagroot.nl • www.saskiagroot.nl

Orthopedie Techniek Heiloo b.v. Leverancier van: - Prothesen en Orthesen - Korsetten - (Sport) Bandages - Elastische Kousen - Steunzolen - Borstprothesen / Lingerie

Alkmaar (borstprothesen e.d.) ma., di. en do. 9.00 t/m 16.00 uur volgens afspraak Kennemerstraatweg 71 (t.o. MCA) 1814 CG Alkmaar

info@otheiloo.nl

Heiloo (alle producten) ma. t/m vr. 8.30 t/m 16.30 uur Westerweg 88a 1852 AK Heiloo Fax: 072 533 72 34 Tel: 072 533 58 62

Velserbroek (alle producten) Aanmeet-Service center ma. t/m do. 8.30 t/m 16.30 uur Bedrijventerrein Broekerwerf Zeilmakerstraat 60 1991 JC Velserbroek

www.otheiloo.nl



Hechting januari 2012