Page 29

De Voorzitters Alex Oude Wesselink

Heen en weer… Aan de top komen is moeilijk, maar moeilijker nog, is het om er te blijven. STEVO kan er over meepraten. Na de successen van 1994 en 1995 is de vaart er uit. Het zijn achtereenvolgens de trainers Guus Hoevenberg, Evert Bleuming en André

Wat vooraf ging

Paus die de uitdaging aannemen zich te handhaven in de hoofdklasse. Op eigen kracht gaat dat niet meer. Enkele steunpilaren verdwijnen en dus wordt er buitenshuis gezocht naar versterking. Naast de deur, bij de buren: Bob Kemna en Frank Meenderink komen van Quick ’20 en Brian van Loo van PH. Maar ook verder: Gary MacNab heeft een Zuidafrikaans paspoort en Scott Calderwood is “from Scotland”. Tot nieuwe successen leidt het vooralsnog niet. Afgezien van twee zesde plaatsen, is STEVO terug te vinden in het rechter rijtje. In 2003 gaat het mis en volgt degradatie. Voor het eerst in 32 jaar. Het is even wennen.

De teruggekeerde Wim Adolfsen houdt het enthousiasme er in met een derde plaats in de eerste klasse en dan is het Paul Krabbe die STEVO een jaar later terug moet brengen naar de hoofdklasse. Krabbe, recht voor zijn raap, slaagt er met assistentie van de altijd bloedfanatieke Harrie Steggink in, via de nacompetitie een beslissingswedstrijd af te dwingen. Erica is de tegenstander en de wedstrijd wordt gespeeld op het veld van SVBO in Barger-Oosterveld. Je zou kunnen denken, dat de Drenten licht voordeel hebben van het spelen in eigen provincie. Maar daar denkt het legioen anders over. Oude tijden herleven en de vele meegereisde supporters zorgen voor een vrijwel compleet roodgele entourage. Krabbe slaagt in zijn missie, maar het nieuwe verblijf in de hoofdklasse blijkt van korte duur. Er is onvoldoende basis voor een structureel verblijf op het hoogste niveau. In 2006 volgt opnieuw degradatie en in 2008 nóg een keer.

Met Alex Oude Wesselink en een opnieuw behoorlijk vernieuwd bestuur, slaat STEVO in 2006 een nieuwe weg in. Waar in de voorgaande jaren veel spelers van buitenaf STEVO gezicht gaven, stelt het nieuwe bestuur zich tot taak de “eigen talenten” weer een kans te geven. De voorzitter realiseert zich terdege, dat daar wellicht sportieve offers voor gebracht moeten worden. “…Maar afglijden naar een derde of vierde klasse, daar pas ik voor. De sportieve status die we in al die afgelopen jaren hebben opgebouwd, laat ik nu niet in een paar jaar verkwanselen.

De eigen jeugd krijgt voorrang, maar daar waar we kwaliteit te kort komen kijken we buiten de club…”, zo laat hij weten. Begrijpelijk dat hij de sportieve status koestert. Hij maakt immers van 1978 tot 1993 deel uit van het team dat promotie op promotie stapelt en daarmee clubgeschie­ denis schrijft. Hij maakte er tussen 1978 en 1993 ongeveer 300 als spits. Een voorzitter dus met scorend vermogen.

Het nieuwe STEVO Talentvolle jeugd dient zich aan. Het doet denken aan vroegere tijden

Heen en weer…

Paul Krabbe brengt STEVO in 2005 terug in de hoofdklasse

Hoewel het sportief gezien even wat minder gaat, blijft “Geesteren”achter de club staan. Dat blijkt eens te meer wanneer door een belastingaanslag financiële problemen dreigen. Giften en leningen stromen binnen, en zorgen ervoor dat de club weer vooruit kan. Op eigen kracht! Ook op het veld. De legionairs zijn vertrokken en de eigen, talentvolle jeugd dient zich aan. Het doet denken aan vroegere tijden…

Wim Adolfsen vierde in de jaren tachtig successen met STEVO. Hij keert in 2003 terug en houdt de moed er in

56

57

Jubileumboek STEVO  

75 jaar STEVO

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you