Issuu on Google+

Carrière + Lifestyle

Entree

Oktober 2009

€4,95.

Foto Reportage

En meer: �De banenmarkt | De woningmarkt |�Uitgaan/evenementen | Vrijetijdsbesteding �Nieuws | Muziek | Films | Internet | Politiek | Sport | Liefde en seksualiteit | Reizen.


Hoofdzaken

Entree

Rubrieken Equam, sum dolor suscipsum in ute vel ulput dolenim irit la commolor sent augiamet, vel dolore tet ulla faccum venisse exeraesse feugait, sequis ea feu feugiatummy nummy nos euisi bla consed et aut alisim inibh essim quip eu facilit lut nulput Tatin henibh eratuer cidunt luptat. Tum vercin utet wisis nit praestis dolent volor si blaorem nonsed eum dolummy num erit lut in vendipit lore te tet la consed te tis do et, core min utatet ad dunt duipsumsan ulputpat. Re conulputate te do dolobor suscin euisim zzriusc iliquam at in velesequat alisit, si. Tatummod te ming eugait del dit augue velenisi ea

Bore - Out.�Blz�6

Mooi Milieu. Blz 17

4

Cariere met zijn 2. Blz 12

Recensie: Badhu. Blz 30


Bijzaken Column. Blz 15 Politiek. Blz 25 Aanbiedingen. Blz 28 De lezer schrijft. Blz 29 Colofon. Blz 32 Tatin henibh eratuer cidunt luptat. Tum vercin utet wisis nit praestis dolent volor si blaorem nonsed eum dolummy num erit lut in vendipit lore te tet la consed te tis do et, core min utatet ad dunt duipsumsan ulputpat. Re conulputate te do dolobor suscin euisim zzriusc iliquam at in velesequat alisit, si. Tatummod te ming eugait del dit augue velenisi ea

5


BORE - OUT: De nieuwe kantoorziekte

6


Ziek van het nietsdoen Vijftien procent van de werknemers verveelt zich. Nietsdoen levert net zoveel stress op als te veel moeten verzetten. Dit is geen fictieve werkdag van Maarten Koning, Voskuils’ raamambtenaar uit de romancyclus Het Bureau, of een aflevering van de komische BBC serie The Office. Het is de harde realiteit van een werkdag voor Alexandra Prins (niet haar eigen naam). Een jaar geleden begon de 27-jarige historica aan een baan als consultant. Een vriendin vertelde er enthousiast over en het leek haar een uitdagende en afwisselende baan. De eerste tekenen van verveling treden echter al op tijdens het inwerktraject. Dan volgen vijf drukke maanden. Prins is in haar element. ‘Ik werkte mee aan een project waar een heel optimistische planning voor was gemaakt: alles moest gisteren af. We maakten dagen van tien à twaalf uur en werkten soms zelfs in het weekend. Ik vond het onderwerp van het project niet geweldig, maar blijkbaar was de positieve stress voldoende om mijn aandacht erbij te houden. Ik werd steeds opnieuw uitgedaagd en leerde ontzettend veel.’ Nu is het stil en het wordt alleen maar stiller. Had Prins de afgelopen maanden nog een project waarmee ze halve dagen zoet was, nu dat is afgelopen, volgt de lethargie van de ene na de andere lange lege werkdag. Verveling is taboe Prins is vast een uitzondering zullen hoogopgeleiden geneigd zijn te denken. In een tijd waarin drukte en stress zijn uitgegroeid tot statussymbool, is verveling taboe. Werk moet leuk zijn, een lange aaneenschakeling van uitdagende ervaringen die leiden tot zelfontplooiing. Wie een saaie baan heeft of weinig te doen heeft op het werk, houdt zijn mond uit angst te worden gezien als klaploper, een aartsluiaard die zichzelf niet kan vermaken. Maar ze bestaan wel degelijk: werknemers die hun dagen slijten met doelloos met papier schuiven en een actielijst die past op een postzegel, schrijven de Zwitserse organisatieadviseurs Peter Werder en Philippe Rothlin in het onlangs verschenen managementboek Diagnosis Boreout. Zij stellen dat ongeveer vijftien procent van de kantoorwerkers zich verveelt. Zo erg zelfs dat ze er ziek van worden. Verveling op het werk is een onerkend probleem, vindt John Klein Hesselink, senior onderzoeker bij TNO Kwaliteit van Leven. ‘Het is niet onderzocht want onderzoekers vinden te veel stress spectaculairder. Degenen die zich vervelen, zitten weg te kwijnen in een

hoekje, die hoor je na verloop van tijd niet meer.’ In de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden, een jaarlijkse vragenlijkst over  de arbeidsomstandigheden in Nederland, stelt TNO wel vragen over extra hard werken. Als Klein Hesselink die vragen omdraait, komt hij op een percentage van vijftien procent van de Nederlanders die te weinig te doen heeft op het werk, ongeveer tien procent van de hoogopgeleiden. Dan gaat het alleen om kwantitatieve verveling, letterlijk onvoldoende werk. Een ander aspect van verveling is onderbelasting; er is voldoende werk, maar de werknemer heeft het gevoel meer te kunnen. Hij ervaart zijn werk als saai en voelt zich niet uitgedaagd. Het rapport schoolverlaters tussen onderwijs en arbeidsmarkt 2006 van het Researchcentrum van Onderwijs en Arbeidsmarkt (ROA) geeft een inzicht in de omvang van dit probleem: een derde van de wo’ers en twintig procent van de hbo’ers werkt anderhalf jaar na afstuderen onder zijn niveau.  

7


Privé-zaken op het werk: Het onderzoek van de twee Zwitsers onder ruim honderd managers, bankiers, pr- en communicatie executives, borduurt voort op een in 2005 uitgevoerd Amerikaans onderzoek naar tijdverspilling. Hieruit bleek dat een derde van de tienduizend respondenten twee uur van hun werkdag verspilt aan privé-zaken, simpelweg omdat ze geen uitdagend werk hebben. Intermediairlezers maken het niet zo bont, bleek uit een enquête over verveling op het werk onder 370 lezers. Bijna driekwart van de respondenten is minder dan een halfuur per dag bezig met privé-zaken, twintig procent besteedt er een halfuur tot een uur aan en de rest meer dan een uur. Privé mailen (72 procent), bellen (71 procent) en internetten (66 procent) zijn verreweg favoriet. Veertien procent zoekt een andere baan tijdens het werk en twaalf procent boekt zijn vakantie op kantoor. Maar ook boodschappen en de was doen, studeren, en langzaam werken om de tijd vol te krijgen, worden genoemd. Inderdaad grotendeels om de lege uren op kantoor op te vullen, want maar liefst ruim de helft verveelt zich wel eens op het werk, bijna een op de tien verveelt zich regelmatig of altijd. Er is niet genoeg werk, ze hebben het idee dat ze meer kunnen dan van ze wordt gevraagd ­ zowel kwalitatief als kwantitatief­ of ze voelen zich niet betrokken bij het werk. ‘Ik deed mijn werk in minder dan de helft van de tijd die ervoor stond’, zegt Joris Leenders (34) over de periode dat hij als financieel manager in loondienst werkte. De rest van de tijd zat hij zich te vervelen, met een dreigende depressie als gevolg. Omdat hij dacht dat ze bij interimmers wel efficiënt gebruik zouden maken van de (duurbetaalde) uren, verruilde hij zijn vaste baan voor het zelfstandig ondernemersschap, maar ook dat valt tegen. ‘Managers doen vaak of een opdracht heel complex is, maar als je een beetje slim bent en je plant het goed, dan heb je het zo af. Veel banen zijn gewoon niet fulltime.’ De oorzaken van verveling Zowel onderbelasting als verveling en desinteresse kunnen leiden tot een bore-out, schrijven Rotlin en Werder. De drie elementen hangen onderling nauw samen: wie zich permanent niet voelt uitgedaagd, gaat zich vervelen en wie zich constant verveelt, verliest op den duur de interesse. De oorzaken voor verveling zijn legio: van de keuze voor een verkeerde baan ¬- je doet iets wat je niet wezenlijk interesseert ¬- en werken onder je niveau tot een baas die niet delegeert. ‘Het is de kunst om je eigen werk te creëren’, zegt Klein Hesselink, ‘maar junior accountants, advocaatstagiairs of beginnend consultants hebben het netwerk niet waardoor ze afhankelijk zijn van de opdrachten die seniors doorspelen. Als dat niet gebeurt omdat ze te druk zijn of omdat er tijdelijk minder klussen zijn, dan hangt zo

8

iemand aan een touwtje te bungelen.’ Een scheve taakverdeling binnen teams is een belangrijke oorzaak van verveling, schrijven Werder en Rothlin. Een team moet een bepaalde hoeveelheid werk verzetten, maar er zijn altijd personen die meer doen dan ze eigenlijk moeten en die dus werk wegnemen bij collega’s, die zich op hun beurt gaan vervelen. Als dat lang genoeg duurt, raken ze gedemotiveerd waardoor ze nog minder gaan doen. Het werk dat zij laten liggen, wordt zonder pardon opgepakt door de overijverige collega’s. De een krijgt een bore-out, de ander een burnout; de symptomen zijn nagenoeg hetzelfde. Want wie een burnout heeft, voelt zich uitgeblust en gestresst van te veel werk; wie een bore-out heeft, heeft juist stress van nietsdoen. Beiden voelen zich prikkelbaar, apathisch, lamgeslagen en soms zelfs depressief. Onderbelasting maakt ziek Wetenschappelijke experimenten tonen aan dat mensen die langer dan twaalf uur geen enkele prikkel van buitenaf krijgen, behoorlijk kunnen doordraaien. De menselijke geest is zelfs zo gehecht aan activiteit dat ze die bij gebrek aan prikkels zelf creëert in de vorm van hallucinaties. Een Amerikaan die maandenlang eenzaam in een donkere cel werd gegijzeld, hoorde hele orkesten spelen. Op kantoor zal het niet zo’n vaart lopen: het licht blijft gewoon aan en er is altijd wel iets te beleven. Toch kun je van onderbelasting op het werk behoorlijk ziek worden, wees de onderzoeksscriptie van bedrijfsmaatschappelijk werker Tenno Bloos uit. Hij deed onderzoek bij drie productiebedrijven in twee verschillende branches: de chemie en de energie. In de chemische sector was volgens een Arborapportage sprake van overbelasting, in de energiebedrijven kampten de medewerkers met onderbelasting: vanwege de afbouw van de activiteiten had het personeel het idee minder (zinvol) werk te verrichten. Gemiddeld bleek ruim vijftien procent van de werknemers in de gevarenzone voor een burnout te verkeren, er was geen verschil tussen de bedrijven met overbelasting en die met onderbelasting. Onderbelasting heeft dezelfde negatieve gevolgen voor de gezondheid als overbelasting, concludeerde Bloos. Een opvallend verschijnsel: de onderbelaste medewerkers in het energiebedrijf deden geen enkele moeite een andere baan te zoeken. De angst voor verandering en ingrijpende beslissingen, en de nauwe band met collega’s hield hen tegen. Bloos: ‘Sommige medewerkers gaven de moed op, ze gingen twijfelen aan zichzelf. Dat stimuleert niet om te gaan solliciteren.’ Prins herkent de twijfels en de onzekerheid goed. Ook zij zit na maanden duimendraaien nog steeds bij het consultancybureau: ‘Het is een goede baan, die zeg je niet zomaar op en bovendien zijn mijn collega’s superleuk.’ Ze gaat inmiddels zelfs aan zichzelf twijfelen.


Verveling verhullen Mensen pakken hun verveling niet aan omdat ze zichzelf voor de gek houden; ze verhullen hun verveling. Om de indruk te wekken dat ze druk bezig zijn (uit schaamte durven veel bore-out slachtoffers hun verveling niet bespreekbaar te maken) gaan verveelde werknemers op zoek naar alternatieve bezigheden. Het digitale kantoor biedt voldoende mogelijkheden: van online de krant lezen tot jezelf mee laten voeren op een stroom van nutteloze informatie op internet -­de filmpjes van Johan Derksen van Voetbal International hebben honderdduizend hits per dag, de website Geen Stijl 120 duizend, vooral tijdens kantooruren. Om niet het predicaat van luiaard of nietsnut te krijgen, blijft de bore-out patiënt wel lang op kantoor, liefst langer de baas - Werder en Rothlin noemen dit de pseudocommitmentstrategie - of hij neemt een tas vol werk mee naar huis, die natuurlijk ongeopend blijft. Een andere vaak toegepaste strategie is die van strategic delay: om verder te kunnen met een project heb je input nodig van iemand van een andere afdeling. Je belt precies op het moment waarvan je weet dat diegene afwezig is -­in een meeting of onderweg ­- zo wordt een ander verantwoordelijk voor het feit dat je niets kunt doen, voor uren of misschien wel dagen. De oplossing: productief vervelen De enige uitweg uit een bore-out is het ontplooien van initiatief, denkt hoogleraar arbeids- en organisatiepsychologie Toon Taris. ‘Er zijn allerlei manieren om de saaie situatie op je werk beter te maken. Je kunt privé-zaken regelen en contraproductief gedrag vertonen zoals andere mensen van het werk houden en pesten, ook een uiting van verveling. Maar je kunt de tijd ook productief doorbrengen: vraag om een cursus, kijk hoe je het werk dat je doet nog mooier en beter kunt doen, maak een voorstel om processen te verbeteren en verbreed desnoods je vakgebied.’ Leenders doet in de verloren uren de administratie voor zijn eigen bedrijf, werkt aan acquisitie of gaat op zoek naar een inhoudelijk interessante klus om erbij te doen. ‘Ik doe dat voor een laag tarief of zelfs gratis. Ik moet mezelf toch blijven uitdagen.’ En wie extra klussen binnen zijn huidige baan niet bevredigend vindt, die moet het laatste restje energie verzamelen om toch op zoek te gaan naar een andere baan. Die vast ook niet altijd even spannend is, voorspelt Taris. ‘Werk is niet altijd leuk. Als je het voor de lol doet, hoef je er niet voor betaald te worden.’

9


Carriere Met zijn twee. Henri Swinkels: Fractievoorzitter SP te Vught. Geboorteplaats: Vught Ik woon in Vught sinds: mijn geboorte in 1963 Ik zit in de raad sinds: de laatste verkiezingen van 7 maart 2006 Mijn beroep is: Opleidingscoördinator bij de Nederlandse Politiebond Mijn activiteiten buiten mijn (raads)werk zijn: theatermaker en tekstschrijver Ik ben actief in de politiek, omdat: ik niet aan de kant kan blijven staan om toe te zien hoe Vught zich vervreemd van de mensen die er wonen, leven en werken. Ook Vught heeft de afgelopen jaren meer oog gehad voor economische waarden dan de waarde voor onze Vughtse gemeenschap. Zo kon het bijna gebeuren dat onze verenigingen gewoon op straat werden gezet om zo de financiën van N.V. Accomplu op orde te krijgen. Dat soort dingen kan en wil ik eenvoudig niet zomaar laten gebeuren. Daar moet iets aan gedaan worden. Desnoods doe ik het dan zelf! En de massale steun die Vughtenaren met de verkiezingen aan de SP hebben gegeven sterkt me daarin enorm. De mooiste plek in Vught vind ik: de kleine zeeheldenbuurt, mijn geboortegrond. Vooral omdat het een sociale wijk is en ik er elk paadje nog ken. Je merkt er nog iets van het samen optrekken al staat het ook daar onder druk. Afgelopen WK-voetbal waren de straten er weer oranje: “voor de laatste keer want over twee jaar staan deze huizen er niet meer”. Er gaat weer wat moois verloren.

12

Mijn ambities in deze raadsperiode als raadslid zijn: hoog. Misschien wel te hoog. Maar ik vind dat je juist in de politiek - een ideaal moet nastreven. Ik wil de mensen in Vught centraal stellen. De gemeenschap ruimte bieden voor ontwikkeling, met name op sociaal en cultureel gebied. Meer samenwerken en samen optrekken met betrokkenheid van burgers, verenigingen en instellingen. Dat kan alleen met respect voor iedereen die deel wil uitmaken van onze gemeenschap. Mijn grootste zorg was dan ook de oude bestuurscultuur die niets van dit alles uitstraalde. Gelukkig zijn we er wonderbaarlijk snel in geslaagd deze cultuur te veranderen. De eerste stap is gezet. De lelijkste plek in Vught vind ik: de loopbrug over de A2. Omdat ik niet weer over het gemeentekantoor wil beginnen (al is die plek er zo niet mooier op geworden). Maar wat betreft die loopbrug, die had wel wat mooier gekund. Nu ligt daar een fantasieloos betonnen geval dat van beide kanten op geen enkele manier uitnodigt de oversteek te wagen. Jammer. Ik wil graag veranderen in Vught: dat Vught weer meer van de mensen wordt die er wonen. Geen willekeurige woongemeente maar een levendige gemeenschap. Ik mis nog in Vught: een goede repetitieruimte voor bandjes, zo mogelijk met studiofaciliteiten (ook te gebruiken door de lokale omroepen). Ik zou graag willen dat Vughtse inwoners: zich hier thuis voelen en elkaar wat ruimte gunnen om het leven hier tot een belevenis te maken. Mijn boodschap voor de Vughtenaren is: geniet van het leven hier en draag er met ons zorg voor dat we er allemaal van kunnen genieten.


13


Gadgets De eReader wordt steeds populairder. Zo heb je altijd een boek bij de hand. Nooit meer een zwaar of groot boek in de tas. Is het boek uit, dan kan je zo een ander uitzoeken en downloaden.

Het is een zeer nieuwe gadget, maar zal zeker zijn plaats op de markt veroveren.

Hij is verkrijgbaar vanaf €300,-

Dit is de nieuwe Blackberry Bold 9000. Het is een echte SmartPhone, met vele functies. Door zijn elegante design en functionaliteit, is dit een populair toestel. Een los toestel koop je vanaf: €447,Bij een abonnement kan je profiteren van leuke extra’s zoals onbeperkt internet. Qua uiterlijk is het natuurlijk lekker chic. Prima om te gebruiken in de trein of het restaurant. Prijs: vanaf €949,Het macbook is direct klaar voor gebruik. Hij verbruikt weinig stroom, en kan na het opladen wel 7 uur mee.

14


Column Leve de kinderen Klets op je werk vooral niet over kinderen en oma’s, dat werkt statusverlagend. Vrouwenemancipatie gaat wel erg langzaam Mevrouw Planting, komt u binnen?’ Ik keek geschrokken rond: was mijn schoonmoeder stiekem meegekomen? Want ik kende maar één mevrouw met die naam, de moeder van mijn lief. Zelf was ik noch een mevrouw, noch een Planting. De glanzende roze baby in mijn armen, vier weken oud, was dat wel. De allermooiste van het consultatiebureau; apetrots was ik. Achterlijk Maar de arts sprak mij toe alsof ik achterlijk was, scherp articulerend en alles drie keer herhalend: ‘Nooit op het buikje laten slapen…’ Toen ik vroeg of ik de volgende keer kon komen op een woensdag, mijn toekomstige vrije dag, gingen haar wenkbrauwen omhoog: ‘Jij vindt je werk belangrijker dan je kind?’ Dit gebeurde 22 jaar geleden, maar het zou me verbazen als jonge moeders het nu anders ervaren. Bij de worp zakt het IQ met 20 punten. Je bent voortaan een instinctief zogend, zorgend en overbezorgd moederdier, voor wie het belang van haar kind ver verheven is boven carrière, interesses en verlangens. Voor de leerkrachten op school, ook werkende moeders, ben je uitsluitend Moeder; iedere verwijzing naar werk leidt tot irritatie. Vaders met een baby in draagzak die een kleuter komen brengen, oogsten verliefde blikken van de moeders. Die hebben, ook al zijn ze wiskundige, neuroloog of postbode, de stilzwijgende afspraak dat er op het schoolplein alleen over kinderen wordt gesproken: ‘Die van mij….’ Paraat Vijftien jaar later verwachten artsen en thuiszorgster wéér dat vrouwen op afroep paraat staan, ditmaal als verzorgers van hun oude (schoon)moeders. ‘Jij vindt je werk belangrijker dan je kind?’ Intussen moet je op het werk vooral niet kletsen over kindertjes en oma’s, want dat is statusverlagend. Voor vrouwen tenminste. Mineke Bosch, hoogleraar geschiedenis, die voortreffelijk onderzoek heeft verricht naar de positie van vrouwen in de wetenschap, heeft volkomen gelijk met de vaststelling (NRC Handelsblad 9 oktober) dat ‘hardnekkige beeldvorming’ ertoe leidt dat kwaliteiten van vrouwelijke wetenschappers – ook van niet-moeders – worden onderschat. Nobelprijswinnaressen hebben doorgaans geen kinderen, maar het is de vraag, schrijft Bosch terecht, of hun kinderloosheid vrijwillig was: zij moesten kiezen, mannen niet. Morele politie Maar hoe onttrek je je aan die neerdrukkende traditie? Vrouwen zijn elkaars morele politie. Wie meer dan de toegestane drie dagen werkt, geen luizenmoeder is en te weinig verschijnt op het schoolplein, valt buiten de groep. Wie als vrouw van vijftig hard en graag werkt ook, want weinig vriendinnen doen dat. Ik maak me er kwaad over en ik leg me erbij neer. Ook bij mij is de traditie allang verinnerlijkt: met gemak schuif ik mijn werk opzij als de mijnen dat eisen. Eén akkefietje met een kind slaat mij zwaarder uit het lood dan tien boze opdrachtgevers. Ik hoop dat

15


FotoRepportage: Mooi, Milieu! 17


eind


Kwestie: DSB. Scheringa: Het is niet gelukt Vergeefse smeekbede om steun Rond 9 uur vanmorgen beslist de rechtbank Redder uit Texas haakt af Volgens Scheringa had de bank behouden kunnen blijven als het vermogen van DSB met €200 miljoen zou worden versterkt. De pogingen daartoe zijn mislukt. Als Scheringa vanochtend om 9.00 uur niet met een bevredigende oplossing komt, spreekt de rechter het faillissement uit. In dat geval kunnen de gedupeerde spaarders nog appèl aantekenen als ze kunnen aantonen bij een faillissement slechter uit te zijn dan bij een surséance. Dan moet er wel binnen enkele dagen een sluitende oplossing komen. Elke reddingspoging lijkt echter gefrustreerd te worden door het feit dat alle rekeninghouders als het loket weer open gaat, onmiddellijk hun tegoeden zullen weghalen en de bank binnen minuten zullen leegtrekken. Alleen met een deugdelijk plan en spijkerharde garanties van De Nederlandsche Bank lijkt een doorstart nog mogelijk. Financiën bleek afgelopen nacht niet bereid nog een dubbeltje belastinggeld te steken in een ten dode opgeschreven bank. Het pak donkere wolken boven de DSB Bank in Wognum is het afgelopen weekeinde wel erg dik geworden. Het Amerikaanse Lone Star Fund zag na bestudering van de boeken niets in een overname, de mogelijke claims hangen als een molensteen om de nek van DSB. Scheringa had afgelopen vrijdag van de rechter tot maandag gekregen om zijn bank te verkopen. Nu er geen kopers zijn probeert hij de mensen die bij een faillissement enorme bedragen gaan verliezen ertoe te bewegen hun verlies om te zetten in een aandeel in de bank. Zo wordt het eigen vermogen versterkt en dalen de renteverplichtingen. De helft van de benodigde €200 miljoen zou moeten worden opgebracht doordat de grote spaarders hun spaartegoedomzetten in aandelen DSB. Het gaat om de mensen die grote bedragen hebben gestald als zogeheten ‘achtergestelde deposito’s’, die een hoge rente geven, maar buiten elke garantieregeling vallen. Een paar duizend spaarders zijn nu €110 miljoen kwijt en willen wel meegaan met wat voor hen de laatste kans is om ooit nog een cent terug te zien. Volgens Scheringa had de bank behouden kunnen blijven als het vermogen van DSB met €200 miljoen zou worden versterkt. De pogingen daartoe zijn mislukt. Formeel heeft Scheringa nog tot vanochtend 9.00 uur de tijd om met een bevredigende oplossing te komen. Maar de rechter zal zo goed als zeker het faillissement uitspreken. In dat geval kunnen de gedupeerde spaarders nog appèl aantekenen als ze kunnen aantonen bij een faillissement slechter uit te zijn dan bij een surséance. Dan moet er wel binnen enkele dagen een sluitende oplossing komen. Elke reddingspoging lijkt echter gefrustreerd te worden door het feit dat alle rekeninghouders, als het loket weer open gaat, onmiddellijk hun tegoeden zullen weghalen en de bank binnen minuten zullen leegtrekken. Alleen met een deugdelijk plan en spijkerharde garanties van De Nederlandsche Bank leek een doorstart nog mogelijk. Financiën bleek afgelopen nacht niet bereid nog een dubbeltje belastinggeld te steken in een ten dode opgeschreven bank. Het pak donkere wolken boven de DSB Bank in Wognum werd het afgelopen weekeinde wel erg dik. Het Amerikaanse Lone Star Fund zag na bestudering van de boeken niets in een overname, de mogelijke claims hangen als een molensteen om de nek van DSB. Scheringa had afgelopen vrijdag van de rechter tot maandag gekregen om zijn bank te verkopen. Toen de koper afhaakte, probeerde Scheringa de mensen die bij een faillissement enorme bedragen gaan verliezen ertoe te bewegen hun verlies om te zetten in een aandeel in de bank. Zo zou het eigen vermogen worden versterkt. De helft van de benodigde €200 miljoen had moeten worden opgebracht doordat de grote spaarders hun spaartegoed, dat ze toch kwijt zouden zijn, om zouden zetten in aandelen DSB.

25


Van diverse kanten kwamen er weinig positieve reacties op het plan.Volgens Scheringa had de bank behouden kunnen blijven als het vermogen van DSB met €200 miljoen zou worden versterkt. De pogingen daartoe zijn mislukt. Formeel heeft Scheringa nog tot vanochtend 9.00 uur de tijd om met een bevredigende oplossing te komen. Maar de rechter zal zo goed als zeker het faillissement uitspreken. In dat geval kunnen de gedupeerde spaarders nog appèl aantekenen als ze kunnen aantonen bij een faillissement slechter uit te zijn dan bij een surséance. Dan moet er wel binnen enkele dagen een sluitende oplossing komen. Elke reddingspoging lijkt echter gefrustreerd te worden door het feit dat alle rekeninghouders als het loket weer open gaat, onmiddellijk hun tegoeden zullen weghalen en de bank binnen minuten zullen leegtrekken. Alleen met een deugdelijk plan en spijkerharde garanties van De Nederlandsche Bank lijkt een doorstart nog mogelijk. Financiën bleek afgelopen nacht niet bereid nog een dubbeltje belastinggeld te steken in een ten dode opgeschreven bank. Het pak donkere wolken boven de DSB Bank in Wognum is het afgelopen weekeinde wel erg dik geworden. Het Amerikaanse Lone Star Fund zag na bestudering van de boeken niets in een overname, de mogelijke claims hangen als een molensteen om de nek van DSB. Scheringa had afgelopen vrijdag van de rechter tot maandag gekregen om zijn bank te verkopen. Nu er geen kopers zijn probeert hij de mensen die bij een faillissement enorme bedragen gaan verliezen ertoe te bewegen hun verlies om te zetten in een aandeel in de bank. Zo wordt het eigen vermogen versterkt en dalen de renteverplichtingen. De helft van de benodigde €200 miljoen zou moeten worden opgebracht doordat de grote spaarders hun spaartegoedomzetten in aandelen DSB. Het gaat om de mensen die grote bedragen hebben gestald als zogeheten ‘achtergestelde deposito’s’, die een hoge rente geven, maar buiten elke garantieregeling vallen. Een paar duizend spaarders zijn nu €110 miljoen kwijt en willen wel meegaan met wat voor hen de laatste kans is om ooit nog een cent terug te zien. Van diverse kanten kwamen er weinig positieve reacties op het plan.”We zien geen mogelijkheden meer”, aldus Scheringa. “Normaal duurt een wedstrijd negentig minuten, we hebben nu wel drie of vier wedstrijden gehad.” De gevallen bankier maakte de rechters die zijn zaak behandeld hebben een compliment voor de kansen die hij heeft gekregen. “We hebben die volledig benut, maar het is niet gelukt.”

26


!


Aanbiedingen

Vast Abonnement Als abonnee ontvangt u dagelijks de krant en iedere zaterdag het Volkskrant magazine. Ook heeft de Volkskrant regelmatig speciale aanbiedingen voor abonnees. Middels het onderstaande formulier kunt u online een abonnement op de Volkskrant nemen.

Proef abonnement Als abonnee ontvangt u dagelijks de krant en iedere zaterdag het Volkskrant magazine. Ook heeft de Volkskrant regelmatig speciale aanbiedingen voor abonnees. Middels het onderstaande formulier kunt u online een proefabonnement op de Volkskrant nemen.

Betaalperiode/acceptgiro/automatisch per maand/€ 28,90/€ 26,90 per kwartaal/€ 79,90/€ 77,90 per halfjaar/€ 150,50/€ 148,50 Periode* acceptgiro 4 weken € 12,00 5 weken € 15,00

Ik profiteer van het voordelige introductieaanbod en ontvang de Volkskrant enkele weken voor een lage prijs. Dit abonnement stopt automatisch na de periode die ik hieronder heb gekozen. Ik betaal nog niet, maar wacht op uw bericht. (Deze aanbieding geldt alleen in Nederland en als u de afgelopen 3 maanden geen proefabonnement heeft gehad.) Aanmelding Zaterdagplus-abonnement Als Zaterdagplus-abonnee ontvangt u elke zaterdag de krant in de bus. Daarnaast kunt u elke dag de volledige Volkskrant via internet raadplegen, in dezelfde vertrouwde vormgeving die u van de gedrukte krant gewend bent. Middels het onderstaande formulier kunt u online een Zaterdagplus-abonnement op de Volkskrant nemen. Houdt u rekening met een verwerkingsperiode van maximaal twee weken. Aanmelding Volkskrant Direct Als Volkskrant Direct-abonnee ontvangt u toegang tot de Volkskrant online, de volledige elektronische kopie van de gedrukte Volkskrant. Uw abonneenummer wordt u per post toegestuurd. Het abonneenummer heeft u eenmalig nodig om uw toegang tot de Volkskrant online aan te vragen. Met het onderstaande formulier kunt u het abonnement doorgeven.

Betaalperiode/acceptgiro/automatisch per kwartaal/€ 40,95/€ 38,95 per halfjaar/€ 76,25/€ 74,25 per jaar/€ 141,95/€ 139,95

Abonnementsperiode/acceptgiro/ automatisch per maand/€ 10,25/€ 8,25 per kwartaal/€ 24,50/€ 22,50 per halfjaar/€ 41,95/€ 39,95

Studenten krijgen 50% korting op de abonnementsprijs. Je betaalt slechts € 13,45 per maand en krijgt daarvoor ook gratis toegang tot de Volkskrant online en het digitale archief van de krant. Voor het afsluiten van een studentenabonnement gelden onderstaande voorwaarden: - je bent niet ouder dan 27 jaar - je woont in Nederland - je staat ingeschreven bij de Informatie Beheer Groep - je woonsituatie bij de Informatie Beheer Groep is ‘uitwonend’ - je ontvangt de Volkskrant op het adres dat op het ‘bericht Studiefinanciering’ van de IBG vermeld staat - je machtigt de Volkskrant om elke maand het abonnementsgeld van je rekening af te schrijven.

28


De lezer schrijft Kinderen en carrière, hoe combineer je dat? Twee vaders over hun ervaring: Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Maecenas auctor sagittis pretium. Suspendisse gravida ultrices erat at elementum. Fusce iaculis vulputate malesuada. Aliquam felis massa, consectetur at tempor vitae, rhoncus id velit. Fusce rutrum ultrices dolor et fermentum. Integer pellentesque, sem sit amet dignissim sodales, erat lacus auctor ante, quis pretium quam tortor vitae est. Proin scelerisque, magna a egestas luctus, neque erat ultricies ipsum, ut porta tellus mi sed lacus. Cras consequat condimentum magna non aliquam. Aenean tincidunt ligula sed ante vestibulum lobortis. Pellentesque in nunc tortor. Maecenas placerat, mauris nec suscipit pellentesque, eros purus feugiat felis, eu fermentum dui augue sit amet augue. Etiam commodo pulvinar tempor. Proin quis arcu diam. Donec felis elit, egestas sed dignissim vitae, interdum eu purus. Sed rutrum, diam quis consequat ultrices, sapien odio blandit mi, nec suscipit eros arcu ut metus. Donec pharetra rhoncus nunc, vitae sodales ante pretium et. Suspendisse at felis sit amet est porttitor sagittis. Nam vestibulum mollis sagittis. Pellentesque at luctus neque. Phasellus nulla tellus, posuere ut congue a, mattis nec mi. Ut porta massa ac sapien tincidunt eleifend lacinia eros lacinia. Suspendisse tempor ante eget velit dictum a mollis nulla tristique. Nunc interdum suscipit diam, ut dignissim orci eleifend non. Vivamus condimentum euismod lobortis. Integer at ornare eros. Ut eleifend tortor at augue dignissim nec pharetra odio blandit. Nulla pharetra molestie lectus a consectetur. Curabitur ac nisl lacus, ut scelerisque tellus. Suspendisse mi purus, iaculis nec commodo at, pulvinar quis est. Morbi ante libero, molestie ac dictum nec, malesuada non elit. Sed non varius augue. Proin vehicula sagittis libero, in egestas nisl convallis ut. Curabitur consectetur dolor eget orci iaculis consectetur. Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus. Proin velit ante, venenatis sit amet pellentesque eu, iaculis eget lorem. Nunc porta imperdiet quam, hendrerit tempor ante tincidunt eu. Nunc et facilisis libero. Curabitur ullamcorper porttitor condimentum. Maecenas rutrum cursus eleifend. Donec aliquet condimentum justo, ac eleifend tortor posuere nec. Maecenas bibendum augue vitae leo dignissim pulvinar. Vivamus vitae nunc diam, id bibendum massa. Pellentesque quis felis elit. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Quisque pulvinar feugiat odio sed congue. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Aliquam placerat ornare urna et dapibus. Class aptent taciti sociosqu ad litora torquent per conubia nostra, per inceptos himenaeos. Donec pharetra eros vel metus lacinia dignissim. Nunc non erat magna. Sed velit magna, venenatis vitae facilisis ut, sodales ac lacus. Nam molestie lectus eget libero aliquet fermentum. Sed non dictum sem. Curabitur ac dui quis nibh lacinia vulputate sed nec est. Ut consectetur pulvinar nunc non vehicula. Phasellus cursus scelerisque mollis. Maecenas mollis porttitor ipsum vitae commodo. Morbi id erat ipsum, quis dictum odio. Quisque sapien purus, faucibus et fringilla eget, euismod ac purus. Pellentesque eu mi purus, ac aliquam velit. Morbi enim neque, fringilla quis tincidunt et, dignissim non elit. Aliquam lacinia ultricies tortor, et egestas nunc lacinia quis. Ut mi mauris, iaculis sit amet porttitor eu, congue eget velit. Curabitur eget interdum nulla. Fusce sit amet nibh quis turpis sodales ultrices. Sed ultricies iaculis purus faucibus congue. Sed sit amet dui a ipsum tempus ullamcorper. Nullam ac lectus ut ligula scelerisque hendrerit non sit amet risus. Nulla ante nunc, pretium at tempus sed, tristique sed metus. Donec vel turpis ipsum, id lobortis neque. Duis eu massa in leo aliquet mollis eu ac mi. Integer posuere tellus at libero ultrices quis adipiscing diam eleifend. Praesent quis felis arcu, et hendrerit magna. Nulla facilisi. Morbi vel eros ligula, at pretium enim. Donec ut urna velit, sit amet cursus lacus. Phasellus id justo et diam condimentum tincidunt. Aenean lorem lectus, convallis at elementum et, ullamcorper non tellus. Vestibulum lorem urna, luctus et rutrum

29


Restaurant Badhu. Utrecht

30


door: Wieneke van Vucht Om de verder toch wat platte Utrechtse Smartlappenavond vol tranentrekkers en schuddebuikjes een andere bodem te geven dan de snelle hap bij broodje Plof (trouwens wel erg lekker) of Sweeties (ook verrukkuluk), togen mijn vriendinnetjes I., B., D. en ik afgelopen vrijdag naar het nieuwe restaurant aan het Willem van Noortplein in Tuinwijk: Badhu. Het restaurant was vroeger een badhuis, vandaar de naam Badhu(is). Het hoeft dus niet ingewikkeld te zijn om een beetje hip te klinken. De eigenaren bestieren ook restaurant LE:EN (LEkker EteN, klinkt ook meteen interessant, maar is ook echt SI:T ofwel SImpel bedachT). Zowel het Aziatische (LE:EN) als het Arabische (Badhu) restaurant is ingericht met fijne leren hangbanken en een donkere aankleding, waardoor het er prima toeven is. Maar waar LE:EN al tijden bang is voor een mogelijke verdwijning door een snelle busbaan, is Badhu net twee weken open en komt er in januari zelfs een hotel bij. Hoewel net nieuw, is het Arabische restaurant op onze vrijdagavond vrijwel vol. Reserveren is dus wel handig. Het badhuis bestaat uit verschillende eetruimten, een bar en een drankenhoekje. Er zijn tweepersoonstafeltjes bij het raam, maar voor grotere groepen, zoals de onze, zijn er leren banken in U-vorm gereserveerd. Jammer dat de akoestiek niet ideaal is, waardoor je gedwongen wordt bijna bij elkaar op schoot te zitten als je alle nieuwe roddels uit het vriendinnencircuit op de voet wilt volgen. En daar zijn vrijdagavonden natuurlijk uitermate geschikt voor. We hebben goed uitzicht op de open keuken (waar trouwens geen etenslucht vandaan komt, hulde) en zien dat in dit Arabische restaurant slechts één traditionele Arabier staat te kokkerellen - verder staan er alleen maar bakra’s, witte koks. De kaart bestaat uit kleine hapjes (zeg maar tapas uit de Arabische wereld) en tajines. Wij vrouwen willen natuurlijk allemaal wat anders en als het eten geserveerd wordt, lijkt het tafeltje voor onze neus ons toch wel erg klein om vier grote plateaus eten op kwijt te kunnen. Bovendien zitten we op een bank, dus knoeitechnisch onhandiger kan het niet. Maar het is ook helemaal niet de bedoeling dat wij zo gaan zitten te kneuzen, legt de serveerster ons uit. Er liggen dienbladen op de bank (wij vroegen ons al af wat die daar deden). Iedereen krijgt het bord op schoot (en het is toch geen zondagavond 19 uur) en pakt een rond zilveren dienblad voor onder het bord. Wordt het toch wat onhandig om a) eten te ruilen en b) bijna bij elkaar op schoot te zitten om geen verhaal te missen. Stilletjes gaan we dus maar aan de slag bij het wegwerken van onze spiesjes, forel, humus en vegetarische erwtenmix. We snappen wel waarom het hier al zo vol zit: de humus is goed smakelijk, de spiesjes zijn lekker mals en heerlijk gekruid en zelfs de erwtjes zijn goed te eten. Niet te droog, en smaakvol (en dat zegt een absolute niet-liefhebber van alles wat met erwtjes te maken heeft). We delen (dus toch, en zonder knoeien!) met zijn vieren een aantal voorgerechtjes, allemaal een hoofdgerecht, overzoete toetjes en spoelen alles weg met wat fijne wijn en een kopje koffie toe. Niet alleen ik, maar ook I., B. en D. vinden: dit was een goed begin voor een mooie Smartlappenavond! Een goed begin van Badhu ook. Kosten van dit festijn: slechts 30 euro per persoon. En ook dat vinden we fijn. Op naar Sjarrel en Sjaan! Smaak: 7,5 Prijs/kwaliteit: 8 Bediening: 7,5 Ambiance: 7,5 P.S. Is er dan helemaal niets aan te merken op Badhu? Toch wel. Er is wat vreemds aan de hand met de toiletten. Op de deur staat een gek poppetje. Van veraf lijkt het een vrouw in boerka. Dichtbij blijkt het echter een Arabier met een baard. Wat is het nou? Mannen- of vrouwentoilet? Nadat we verschillende pogingen hebben ondernomen andere deuren te openen die in de buurt zijn, is de conclusie: er is maar één toiletruimte... Mannen en vrouwen, gemengd plassen. Vergeet niet die bril omlaag te doen!

31


Colofon: Hoofdredacteur: Josje ten Cate Eindredacteur: Eveline Bloemendal Redactie: Rick Papavoine Marco Bos Linn Jutte Journalistiek Miranda Bik Piet Tuinbroek Sjon de vries Hanneke Duin Jan jansen Fotografen: Peter de Boer Anne Klaasen Webdesigners: Alyssa Jongeneel Jordy den Broek Vormgeving: Bas van Vliet Rick Papavoine Mohammed Abdul Melissa Hek Roderik Du Chatinen Art director: Rick Papavoine Paulina Huizer

32



Vokskrant - Entree