Page 1


VM 12-12-09 katern 7 pagina 08

int er vie w

Het voormalige VVD-Kamerlid Arend-Jan Boekestijn (50) stapte op toen hij de vertrouwelijkheid schond die geldt voor gesprekken met het staatshoofd. Zijn blijmoedigheid heeft er allerminst onder geleden. ‘Hoe dat komt? Ik ben vrij. Ik ben nu vrij!’ tekst Steffie Kouters fotografie Victor Bergen Henegouwen


VM 12-12-09 katern 7 pagina 10

oe maar tin telend, opg ewond en – zo zat Arend -Jan Boekestijn in de bus ter ug met de and ere par lemen ts led en, na hun bezoek aan de koningin. ‘Ik was eer lijk gezegd nogal on der de indr uk . Die me vrou w weet waaro ver ze het heeft, hoor .’ Hij hoord e Kamer voor zitter Gerdi Ver beet nog waarsc huwen: ‘We moeten niet pra ten over dit gesprek . And ers breng en we de koningin in ver legenheid. ’ Boekestijn, hij lag de na cht daar voor om half vier in bed, da cht soe zerig : ‘Maar je ma g toch wel iets posi tiefs zeggen?’En daar stond de RTL 4-vers laggever de bus op te wachten, klaar om toe te slaan. Bese ft e u da t u ie ts d eed wat nie t moc h t, t oen u voor d e came r a vert eld e over he t gespr ek me t Bea trix ? ‘Ik voeld e toen aan: o God, dit zal wel weer niet mog en. Een van de na delen van mijn ka rak ter is da t ik er g en thousias t kan word en, over mensen, over ideeën, over muziek . En dan moet ik het ook kwijt. In die zin ben ik een flapui t, ja. Ik moes t da t posi tieve gevoel over de koningin over b r en gen .’ Wat dac h t u, t oen u wegliep na da t in t ervie wtje ? ‘Boekie , Boekie , wat heb je nu toch weer gedaan ? Hier zal wel gelazer van komen. Tegelijkerti jd realiseerd e ik me ook: een wereld waarin de re gels zo strak zijn, is niet een wereld waarin ik alti jd gelukkig zal zijn .’ Uw oud -colle ga Maart en van Rossem zei: ‘Ar end -Jan is een goed mens, da t noo it een and er k waad zal d oen, maar hij str uik elt soms over zijn eig en en t housiasme .’ ‘Ik heb in mijn leven nog niet eerd er momen ten geha d da t ik voor mijn en thousi asme een pri js moes t betalen. Er zit ook een arrogan te kan t aan, waar voor ik me niet op de bors t klop. Soms denk ik echt da t ik meer kan, meer ma g, dan and ere mensen, hè. Dat zeid en Kamer leden ook: ‘Op de een of and ere manier ma g jij meer dan wij.’’

M

Deze keer niet. Kamer voor zitter Gerdi Ver beet roffeld e op zijn ka merd eur . ‘In alle staten. ’ Wat zei ze ? ‘Je ben t nog dommer dan ik da cht.’ Toe maar . ‘Ze was heel beledig end. Witheet. Omda t zij die on tmoeting en met de koningin heeft geën tameerd, hè. Ik dreig de haar kind je te vermoord en. ’ Dan, met die ietw at deftige, maar aang ena me stem – in zijn zinnen zit melodie: ‘Ik heb haar alleen maar aan gekeken. Toen ging ze weer weg. Mar k Rutte beld e. Die was na tu ur lijk teleur gesteld. Mar k is een keurig e jong en. Hij ha d een dui delijke red enering : als er een afspraak bes taa t tussen de Kamer en de koningin om te zwi jgen over zo’n gesprek , is het onf atsoenli jk als je je daaraan niet houd t. Mar k zei: ‘Je moet zelf maar bed enk en wat je doet. Ik zou mijn excuses aan bied en. ’ ‘Ik ben gevoelig voor fatsoensar gumen ten. Ik zat gewoon fout. Er moes ten nog hond erd and ere Kamer led en naar de koningin toe. Als ik vertrek , is het hele pro bleem ook weg, beda cht ik.’ Zijn drie dochters (13,16 en 19) keken die avond huilend op de bank

tele visie . Hun vader, zo vol van de poli tiek , was da t geluk kwijt. Zijn vriend en beld en de da gen daarna, in de verond ers telling : Jezus, die jong en ligt in totale coma op bed. ‘Alsof ik een autocoureur ben waar van de auto is afgepak t en die niet meer op het eh, autora ceveld ma g komen. ’Opg ewekt: ‘En da t gevoel heb ik helemaal niet. Hoe kom t da t dan ? Ik ben vri j. Ik ben nu vri j! Ik ben liever arm en vri j, dan rijk en gebon den, toch?’ Waar om ben t u dan oo it be gonnen aan d e poli t i ek ? ‘Omda t ik het zo on tzettend graa g wild e. En ik vind ook da t ik een goed Kamer lid ben geweest.’ Maar als je ie ts goed d oe t, wil je daar t oc h lan ger mee d oor gaan ? ‘Missc hien is het wel zo da t ik op het hoogtepun t van het feestje ben weggegaan. ’ Weer da t en t housiasme . U vertr ek t op een ver velend e manier uit Den H aa g en u d oe t alsof ... ‘Wacht even. Ik heb het pro bleem van de onf atsoen lijkheid opg elos t. Ik heb de eer aan mezelf gehou den .’Resol uut: ‘Ver velend zou zijn als ik aan kind er porno ha d gedaan. ’ De voormalig e VVD-woord voerd er voor on twikk eling ssamen wer king en defensie loopt met grote sta ppen door zijn gezellig rommelig e woonkamer , naar een boek enkas t. ‘Mijn dochters zijn net zo slor dig als ik.’ Een aquari um vol zilver bla uwe visjes, naas t een bui tensporig breed beeldsc herm. In de tuin een paar lege kra tten Heinek en en een paar volle flessen rosé, de herinnering en aan een feestje van zijn ouds te dochter . Hij pak t zijn net versc henen boek: De prijs van een slecht geweten. Een dik boek over on twikk eling ssamen wer king , over waarom de hulp vaak niet wer kt en op welke manier Afrika wél geholpen kan word en. In zijn boek bear gumen teert en documen teert hij gedetailleerd de opv atting en waarmee hij als Kamer lid het VVD-beleid een dui delijk profiel gaf. In het kort: de gelds troom uit het Westen houd t corr upte regimes in stand en on ts laa t derd ewereldland en van hun veran tw oord elijkheid zelf de armoed e te bes tri jden. Zijn hand glijdt over de glanzend e verse kaft: ‘Ik ha d nog noo it een boek geschre ven. Daarom ben ik nu ook zo gelukkig . Ik ben opeens in mijn eigen achting gest egen .’ Arend -Jan Boekestijn was bijna twin tig jaar ver bon den aan de Universi teit Utrec ht, toen hij de poli tiek inging . Ook daarna bleef de populaire docen t geschied enis nog elke vri jda g college geven – zijn zalen zitten vol. Na zijn vertrek werd hij meteen gevraa gd

voor een column in het week bla d Elsevier. Aan zijn openhartig heid over de on tmoeting met Beatrix ging en tw ee incid en ten vooraf . In een ond er onsje met Maarten van Rossem zei hij het ‘s ch ok ken d’ te vind en da t de fra ctievoor zitter ‘geen ideeën ’ ha d. Boekestijn wis t niet da t Van Rossem werd gevolgd voor een tele visieprogramma. Begin dit jaar twi tterd e hij over dicta tors. Mao zou 40 miljoen slachtoffers op zijn geweten hebben. Toen and ere twi tteraars lieten weten da t Boekestijns scha tting te laa g was, schreef hij: ‘Ja, ik zie wel eens een spleet oog over het hoofd, het zijn er ook zo veel!’ En zo on ts t ond he t be grip ‘B oe k es tijn tje ’. ‘Vin d ik een geuzennaam. Als intellectueeltje wis t ik hele maal niet da t bek endheid zó belangri jk was. Je moet een naam zijn. Ik ben een mer k geword en. In mijn volgend e leven zal da t Boekestijntje alleen maar voord elen hebben. Wanneer zijn mensen interes san t? Als ze spli jtend zijn. Con tro versieel. ’ Dat Boe k es tijn tje staa t meer voor iemand die zijn mond nie t kan houd en. ‘Luis ter : flapui t zijn is geen enk el pro bleem voor een columnis t.’ Maar u hee ft he t daarmee wel ver br uid in d e po l i t i ek . ‘De waar heid is da t ik al maand en voor het gebeurd e da cht: het boek is af, ik heb het VVD-be leid voor on twikk eling ssamen wer king uitgezet, wat ga ik hierna nog doen ? Ik zag ook op tegen da t on voors telbaar hard e wer ken. Ik wer kte van ’s och tends vroeg tot ’s na chts tw ee uur . Als je een slecht huwelijk en ak elige kind eren hebt, valt da t wel mee . Maar het is hier gewoon heel leuk . Ik mis te da t er g.’ Dat t h uis ? ‘De lol daar van. Mijn oud ers zijn over leden. Van die erfenis heb ik dus da t enorme breed beeldsc herm gekocht. Ik vind nik s leuk er dan met zijn allen bioscoopje te spelen. Doen we alle lam pjes uit, gordi jnen dicht. ’ Alle Kamer led en wer k en hard, maar u wild e… ‘Ik wild e het héél goed doen. Ik denk ook alti jd da t ik heel hard moet wer ken om iets goeds te kunnen doen. Dat kom t missc hien voort uit onzek er heid. Kenneli jk heb ik een mind er waardig heidscom plex. Echt briljan te mensen doen het boem, zo hè. ’ Ik hoord e da t u noo it u w pr oe fsc hrif t he b t af gemaak t en d us ook nie t ben t gepr omo veerd. Kom t die onze k er heid daar uit voort? ‘Nou ja, weet je, mijn vader was professor .’ H oog ler aar sociale ps ychologie . ‘Ik hield ver schrikk elijk veel van die man. Hij was van zeer een voudig e komaf , zoon van een toma tenk weker, en heeft fan tas tisc h carrière gemaak t. Pappie ha d al-

CV Arend-Jan Boekestijn Ge b o r e n 27 september, 1959 Op leid in g Contemporaine geschiedenis en politicologie aan de VU Amsterdam Ca r r i è r e 1986-1989 Wetenschappelijk medewerker European Institute in Florence 1989-2006 Wetenschappelijk medewerker en docent geschiedenis aan de Universiteit Utrecht 2006-2009 Lid Tweede Kamer voor de VVD

Deze week verscheen bij uitgeverij Aspekt De prijs van een slecht geweten. Boekestijn, die eerder columnist was bij De Telegraaf en GPD-kranten, wordt columnist bij Elsevier.

leen de lagere school gedaan en moes t toen in het bedri jf van zijn vader wer ken. ‘Ik wil eigenli jk nog wel ler en’, zei hij. ‘Mag da t?’ Zijn vader zei: ‘Wee-k-n iksva n .’ Toen is hij in zijn een tje op zijn fietsje van het Westland naar Delft gegaan, naar de directeur van de mulo . Het moc ht. Hij haald e alleen maar neg ens en tienen. ‘Ook op de hbs ha d hij een glanzend eindra pport. Ter wijl de rector hem maar nik s vond. Hij lachte mijn vader uit. Omda t hij pla t sprak: wurmen in plaa ts van wormen. ‘Mijn vader wás echt iemand. Die van niets iets kon mak en. Hij is cum laud e gepromo veerd. Heel snel professor geword en. En ik ben typisc h het zoon tje van een professor . Ik denk da t ik daarond er heb geled en. Het moes t alti jd perfect zijn, weet je?’ Van u ze lf of van u w vad er? ‘Van mijzelf. Dat proefsc hrift werd maar dikk er en bred er en waaier de maar uit. Ik wild e er g graa g promo veren en ha d een ond er werp beda cht waar bij ik kans maak te op een Europese beurs: de Benel ux. Niet zo spannend du s . ‘Mijn vader, en daar ben ik hem dank baar voor, heeft me noo it na gedra gen da t ik ermee ben gestopt. Hij was zo lovend. ‘Jong en, het is briljan t. Ik denk da t je nu wel aan bieding en gaa t kri jgen. ’Echt zo’n pa ppieopmer king , hè. ‘Als sociale stijger leefd e hij na tu ur lijk wel in kram pachtigheid voort. Ik ben ong elooflijk geïn teresseerd in romans en films over klassen versc hillen. Ik heb in mijn knic ker bockertje mijn oud ers wat af zien wors telen. Hij was nog geen 40 toen hij hoog leraar werd. Ineens kreg en we een moo i huis, in Ams telveen. Kwamen al die professoren over de vloer, met hun vrou wen – de Britten hebben daar een uitdr uk king voor : da t zijn mensen die geen meu bels hoe ven kop en . ‘Aan de and ere kan t: mijn vader kon goed profes sortje spelen, hoor . Het was ook een indr uk wekk en de man, met van da t haar achtero ver.’ Hij stri jkt met zijn hand door zijn eigen dikk e haar , achtero ver. ‘Elk avond eten was één groot deba t. Ik heb leren sprek en van mijn oud ers. Als ik iets vroeg aan mijn vader, wis t hij het alti jd. Ik heb ook geen pu bertei t geha d. Ik ha d zelfs dezelfd e muziekk euze als hij. ’ U hee ft zic h noo it t egen hem af geze t. ‘Nooit. Wat mijn vader allemaal deed, da t kan ik na tu ur lijk hele maal niet. Alti jd ha dd en we van die oud e rota uto ’s. Gereformeerd, dus zuinig hè. Dan lazerd e er weer


VM 12-12-09 katern 7 pagina 12

‘Kennelijk heb ik een minderwaardigheidscomplex’

een uitlaa t ond er uit en kroop mijn pa ppie erond er. Wat een kerel, hè, vin -je niet? Ieder and er zou lopen zeik en en hij loste het gewoon op. ’ Even later : ‘H ij was, denk ik, intellig en ter . Hoewel ik ook niet slecht ben. Daar zit mijn ha ng-u p, hè. Jahahaha. Hoewel het ook gezond is, als iemand vind t da t hij er hard voor moet wer ken, toch?’ H ee ft he t boe k he t pr oe fsc hrif t goed gemaak t? ‘Gees tig da t je da t zegt. Uri Rosen tahl, een streng e intellig en te man, de voor zitter van de VVD- fra ctie in de Eers te Kamer , heeft het boek van tevoren gelezen. Ik zat maar op zijn ja-woord te wachten. Uiteind elijk beld e ik hem zelf op. ‘Arend -Jan, het is een geweldig b oek’, zei hij. Ik legde de hoorn neer , dolgelukkig . Na drie min uten beld e hij: ‘Zeg Arend -Jan, ben jij eigen lijk gepromo veerd ?’ Nee. ‘Nou, dan ben je al een behoor lijk end op streek . Zou je niet? ’ ‘Toen mer kte ik bij mezelf , en da t geeft aan da t ik het helemaal heb ver wer kt: ik hoef die titel niet te heb ben. Ik hoef geen professor te word en. Ik ben een vri j man. ’ Dat u nie t ben t gepr omo veerd is een be hoor lijk e be lemmerin g gewees t voor een wet ensc ha ppe lijk e carrièr e. ‘Weet je wat voor mij belangri jk is? Ik heb een boek geschre ven, op een momen t da t ik het dr ukk er ha d dan ooit. Ik begri jp er helemaal nik s van! Ik leg veran tw oording af, over mijn jaren in de poli tiek . Een pra chtig eind e, toch?’ Felix Rot t en ber g zei: ‘Boe k es tijn was missc hien een br okk en piloot, maar wel een be k waam en ond er sc heid end Kamer lid. ’ ‘Over da t brokk en piloot wil ik nog wel wat kwijt: waarop is die bewering gebaseerd ? Als journalis ten gaan wer ken met ver bor gen microfoons, is de beer los. Als ik met een geheime microfoon naar de CDA-fra ctie ga, kan ik ook heel gra ppig e ding en over fra ctievoor zitter Van Geel opnemen. ’ Van Rossem vert eld e: ‘H ij r aasd e maar d oor over Ru t t e, t erwijl ik he t gespr ek nog op Eur opa b r a ch t . ’ ‘Van Rossem ha d moeten zeggen: ‘Ik heb een microfoon op. ’Ba a r d a ap !’ E er st da t ged ond er me t Ru t t e, en t oen vol gd en d e splee t og en. ‘Daar voor schaam ik me dus diep. Dat vind ik eigenli jk het er gste wat ik heb gedaan. ’ C o r p sb a l l e n h u m o r. ‘Ja. Zo stom. Ik was heel boos op mezelf , heel boos. Als je iets doms doet, moet je da t r uiter lijk er kennen. Man, ik heb wat brie ven geschre ven naar Chinezen. Die Pv dA-man, die Jerr y Stra ub, gaf me aan bij het Meld pun t Discrimina tie. Zo gra ppig . Wan t da t is iemand van de parti j die het

heeft over kut -Marokkanen. ‘Ik geloof niet da t mijn bes te vriend en denk en da t ik een China -ha ter ben. Maar jong en, zei ik tegen me zelf, als je nou een effectief Kamer lid wilt zijn, moet je dit soort ding en niet doen. Het idiote is: ik ha d daarna allemaal belangri jke deba tten en mijn collega-woord voerd ers hebben het me niet na gedra gen. ’ Zacht: ‘Die Boekestijn is een rare jong en, weet je da t. Ze móg en hem. ’ Maar ze zijn nie t pu blie k elijk voor u in d e br es gespr on gen. Ook Rot t en ber g vond he t vr eemd da t er geen Kamer led en war en die he t voor u opnamen. ‘Dat weten we, in dit beroep. Het is ied er voor zich en God voor ons allen. ’ Kan he t zijn da t in d e VVD -fr actie een zuc h t van ver lic h tin g werd ges laak t: die br okk en pi loot is weg? ‘Het is niet uitgesloten da t da t thema bij sommig en in het achter hoofd leefd e. Maar waarom hebben ze dan lopen sms ’en da t ze me fan tas tisc h v in den? ‘Als je je verdiept in de sociale ps ychologie , het vak van mijn vader, zie je da t mensen eind eloos bezig zijn zichzelf te rec htvaardig en. Als jij bij de Bijenk orf kies t voor de bla uwe tr ui in plaa ts van die rod e tr ui, ga je th uis de na delen van die roo ie opblazen'. Zo zijn mensen. Nu ga ik even aan zelfrec htvaardiging doen: ik vind da t ik niet alleen maar een brokk en piloot ben. Ik vind da t ik op mijn dossiers op de juis te momen ten heel slim heb gehand eld. ’ Ferry Min gelen noemd e u op d e t ele visie een pa t hologisc he ba b be lk ous. ‘Ik heb het waar geno men, deze vileinheid. En ik heb er diep over zitten na denk en. Waarom deed hij da t? Missc hien is het ver gezocht. Maar zodra een intellectueel de poli tiek ingaa t, vind en mensen het ook wel heer lijk als hij sneeft. Wijsneuzen zijn noo it populair hè. ‘Zo’n in tellectueel zal wel neer kijken op zo’n gewoon tele visiejournalis tje. Nu pakk en we hem ter ug.’Zo iets ?’ U lee k een bee tje d e pr of essor , verd waald in d e p o l i t i ek . ‘Het was na tu ur lijk mijn ima go. Maar ik heb er van alles aan gedaan om te voor komen da t ik arrogan t zou over komen. De and ere Kamer led en ha dd en mij gemakk elijk kunnen neer zetten als de nutty professor en da t hebben ze niet gedaan. Ik heb lopen charmeren als een gek: hoe vaak ik wel niet heb gezegd da t me vrou w Ferrier van het CDA een pra chtige jur k aanha d. Zes maand en voorda t ik in de Kamer zou komen, heb ik da t allemaal goed bestud eerd. Jelle Zijlsta, een hoog leraar aan de VU, werd minis ter in 1952. Hij ging college zitten geven in


VM 12-12-09 katern 7 pagina 14

‘Ik heb een ontzettende behoefte mijn mening te geven’

de Kamer : ‘U moet het zo zien. ’ Dat liep toen hele maal fout. Later is alles goed gekomen hoor : hij werd m in ist er -p r es ident . ‘Soms begon ik wel over boek en, in mijn drie mi nuutjes spreek tijd. Maxime Ver ha gen werd dan on r us tig, bijvoor beeld. ’ Ik hoord e uit ver sc hillend e hoe k en: Boe k es tijn is een aardig e man, maar geen politicus. ‘Mis schien hebben die mensen ook wel gelijk. Maar hoe kom t het dan da t ik in het hand wer k van de Kamer zo goed was? Ik was een migraine voor Bert Koend ers. Zo’n man als ik wil je niet tegeno ver je hebben, echt niet. ’ ‘E en ze k er e r oe k eloos heid is mij nie t vr eemd ’, zei u eens. ‘Missc hien kom t het ook doorda t ik zo gemakk elijk praa t. Dat doe ik in deba tten ook weleens. Bluf ik gewoon. En dan blijkt da t ik goed heb gegok t. Ik heb iets stouts. ‘Ik kan eigenli jk alleen van uit mijn hart pra ten. Dat zien mensen: hij vind t da t echt. Heel veel and eren rak en ver kram pt als ze een camera zien. Dan gaan ze gek doen. Daar heb ik geen las t van. Ik heb een on tzettend e behoefte mijn mening te geven. Ik vind het leuk om te sprek en. Ik heb totaal geen camera a n gst .’ U ze gt gekk e din gen voor d e camer a. ‘Maar da t pas t ook bij me.’ Uitbundig e lach. Dan: ‘Bij de ka binetsforma tie zou mijn boek wel eens een besc heid en rol kunnen gaan spelen, in het her vorming sd eba t over on twikk eling ssamen wer king . Tegen de tek stschri jver van minis ter Koend ers word t alti jd gezegd: het ver haal moet Boekestijn-proof word en. Dat vind ik leuk om te horen. ’ De VVD is aan he t stij gen in d e peilin gen. Als u nie t was opg es ta pt, had er bij d e vol gend e for ma tie missc hien nog ie ts voor u ze lf in he t ver sc hie t gele gen. Dat was ook wel leu k gewees t. Korte stilte . ‘Missc hien, missc hien vra gen ze me nog eens. Wie zal het zeggen?’Ver legen lachje: ‘You never kn ow.’ Meteen: ‘Ik weet niet of ik het zou doen, hoor . Het zou betek enen da t ik weer vier jaar lang mijn vrou w en kind eren niet zie. I don’t take it for grant ed da t mijn kind eren en echtgenote zo onvoors telbaar solidair waren op de avond van mijn aftred en. Ik verdiend e da t niet. Mensen die ding en willen veran deren in de wereld zijn toch Johnn y the Selfkic kers. Wor kaholics zijn kwalijke mensen. Het is een vorm van kind ermis hand eling . Op vri jda gavond stortte ik helemaal in. ’ Hij klopt op de zachte gri jze bank: ‘Zagen ze hier een sn ur kend e pa liggen. Daar van wor -

den mensen boos. Ik deed er van alles aan om het goed te houd en, maar da t ging niet virtuoos, nee .’ Wees maar blij da t he t nie t t e vee l uit d e hand is gelopen. ‘Als ik zo was door gegaan, was ik missc hien in mijn een tje geëindig d. En daar zit je dan, als ou we zak , op een flatje. Uiteind elijk word je dan na tu ur lijk een vies mannetje . Een man alleen was t zich niet goed. En die stofzuigt niet. Of hij gaa t dond erja gen met vrou wen van wie hij volstrek t niet gelukkig word t. Ik kan het me zo voor st ellen .’ Was die openhartig heid over d e k onin gin dan een soort ka m i k a z e - a c t i e? ‘Nee, zo is het niet. Ik ben ijdel genoeg om op inter net te kijken wat er over me word t gezegd. Meer dan de helft vind t da t ik niet ha d moeten gaan. Een bewijs da t ik het niet slecht heb ged a a n .’ Later : ‘Mensen die alleen maar succes hebben, word en ver velend. Iemand op wie een krasje zit, is eigenli jk veel interessan ter . Bij mij zitten er allemaal rafeltjes. Niet gepromo veerd, noem maar op. Een heel ons tuimig leven eigenli jk. H et val t me op da t u t elk ens zo be zig ben t me t die ze lfr ec h t vaardigin g: u blaas t d e nad elen van d e r od e tr ui op en gaa t die bla u we st eeds moo ier mak en. ‘Ik kan het je niet uitleg gen hè? ’ Ik had u w vad er , d e sociaal ps ycholoog , hier zijn lic h t weleens over willen la t en sc hijnen. ‘Missc hien moet ik het dan zo zeggen: ‘Als ik da t boek niet ha d geha d en was vas tgelopen op on twikk eling ssamen wer king , als ik het ha d ver knald, dan ha d ik hier huilend gezeten. Maar da t ís niet zo. Ik ben de rol kwijt, maar de persoon is er nog . Wie weet wat er allemaal nog in het vat zit. Het is ook leuk iets nieu ws te mak en, met je blote kn uis tjes. ‘Wat ik wel een beetje eng vind: mijn broer en zus hebben een enor me bewond ering voor me. Ter wijl ze zelf heel begaafd zijn. Ze den ken da t er nog van alles met mij gaa t gebeuren. Dat ik een enorme baan bij de Wereldbank ga kri jgen, da t soort ding en. Ik denk: eers t maar eens kijken hoe het allemaal loopt. ’ Van d e br okk en piloot naar een positie bij d e Wer eldbank – he t gaa t hard. ‘In de media is het beeld over mij ook snel gekan teld. Mar k Rutte zei in Buitenhof : ‘De agenda van Boekestijn gaa t gewoon door.’ Het klink t missc hien parman tig, maar het kom t toch zeld en voor da t je er uit dond ert en da t je geda chtegoed als het ware voortleeft. Ondank s het br okken pilootisme ben ik agenda -set tend geweest.’ Hij vertelt geanimeerd over een stud en t die vana vond mee-eet. Strak s moet Boekestijn naar Albert Heijn – ja, daar heeft hij nu tijd voor. ‘Ook zo gra ppig . Ik ha d alti jd een hek el aan koken. Sinds mijn aftred en kook ik nu al voor de zesd e keer. En weet je wat? Ik vind het harts tikk e leuk . Heer lijk, ja, verrúkk elijk.’

AJB VK  

Interview van Steffi Kouters met Arend Jan Boekestijn over zijn recentelijke terugtrekking als VVD-Kamerlid en zijn onlangs verschenen boek...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you