Page 11

@ U K 11

UK 5 - 24 SEPTEMBER 2009

Tjak

Ana

Met mama als Mega Mindy | r e p o r tag e | Ook behoefte aan tips over lekkere maaltijden? Zo’n goeie tjak op je bord? In deze rubriek kijkt de UK tijdens het koken mee in Groningse studentenkeukens. Deze week maakt biolologiestudent Aagje van Meerwijk couscous voor haar vriend Piet en hun kinderen Max en Loes. Smakelijk! Door janita naaijer “Ik kom eraan!”, roept vijfdejaars biologie Aagje van Meerwijk (25) van bovenaan de trap. “Ik kom eraan!”, echoot een kleine meisjesstem. De deur van de bovenwoning in de Oranjewijk gaat open en daar staat Max (5). Ze is fan van Ariël de Kleine Zeemeermin en heeft binnen een mum van tijd een gezelschap om zich heen verzameld dat aan de grote eettafel met haar meereist naar de onderwaterwereld van vissen, kreeften en natuurlijk ook gemene heksen. Het is spitsuur in het huis van Aagje en haar vriend Piet de Jongh (26). Want naast dochter Max huppelt ook blonde krullenbol Loes van tweeënhalf door de kamer. In haar ene hand houdt ze een grote knuffelgiraffe en in de ander een half opgepeuzelde kastanjechampignon. Tussen alle bedrijven door komt Aagjes vriendin Tanja binnen en moet er natuurlijk worden gekookt. Op haar twintigste, vertelt Aagje, terwijl ze alle groentes in stukjes snijdt, werd ze na drie maanden verkering zwanger van Piet. Ongepland. Maar zeker niet ongewenst.

D-day

Vegetarische couscous (4 grote + 2 kleine eters) 1 bakje champignons 1 bakje kastanjechampignons wortels sperziebonen 1 paprika 2 uien 1 pak couscous geraspte kaas verse schapenfeta ras el hanout Kook de sperziebonen en snijd alle groenten in stukjes. Bereid de couscous zoals aangegeven op de verpakking en bak de groentes met de ras el hanout. Lekker met geraspte kaas of verse schapenfeta. Smakelijk! “We keken op het dingetje waarop je moet pissen en toen knuffelden we elkaar. Pas daarna zeiden we: ‘Oh, we moeten hier nog over nadenken.’” Aagje schreef na de bevalling haar profielwerkstuk voor het vwo. Ze zorgde een jaar fulltime voor Max en stortte zich daarna op een studie biologie. Totdat Loes zich – ook een beetje onverwacht – aandiende. “Zes weken voor de bevalling haalde ik mijn laatste vak, daarna ging het niet meer.” Aagje vindt het “een lekker idee om met kindjes 30 punten per jaar te halen” en met nog een paar vak-

Aagje van Meerwijk met haar kinderen Max en Loes ken en een bachelorscriptie te gaan, heeft ze haar eerste diploma bijna op zak. Als de geur van de ras el hanout zich door de keuken verspreidt, gaan we snel aan tafel. “Er zit veel in de timing”, zegt Aagje. “Om kwart voor zes lusten Max en Loes alles. En om half zeven gaat pasta met tomatensaus er het beste in.” Piet legt het speelgoed aan de kant en dekt de tafel. “Of frikandellen. Je moet wel eerlijk zijn.” Na de couscous is er voor ieder-

Foto Reyer Boxem

een die zijn bord leeg eet een vlaflip met pruimenjam. We trekken gekke bekken en de grote mensen drinken koffie op het balkon en roken sigaretjes. “Komen jullie nu met óns spelen?”, vraagt Loes. Aan tv doen ze in Huize de Jongh–Van Meerwijk niet en als Loes en Max hun zang-, breakdance– en acrobatiekshow geven met special guest mama als Mega Mindy wordt duidelijk waarom. Dit is veel mooier dan welk televisieprogramma ook.

Mijn... Taal!

Studiegenootje Maria schreef haar scriptie in twintig dagen. “Ik was al drie weken eerder begonnen met literatuur lezen”, vergoelijkte zij. Ze kreeg een negen. Daarop besloot ik dat het na veertien maanden tijd werd om mijn eigen scriptie af te ronden. In één dag zou ik mijn laatste hoofdstuk schrijven. “D-day”, schreef ik in mijn agenda. Op Dday zou ik vroeg opstaan, geen kater hebben en na een ontbijt van verse grapefruit geconcentreerd doorwerken tot in de kleine uurtjes. Op D-day werd ik wakker van de voordeurbel. Ach ja, om acht uur zou de loodgieter komen om de geiser te repareren. Vechtend tegen de misselijkheid deed ik open, in badjas. “Goedemiddag, nee... morgen!”, bulderde hij. Houvast zoekend aan de muur – zo héél vroeg draait de wereld toch wel – toonde ik de geiser. “Zou ik deze mogen verplaatsen?”, wees de loodgieter beleefd naar een dozijn lege wijnflessen. Van de flessen staarde hij naar mijn badjas, die ik met één hand dichthield bij gebrek aan een ceintuur. “Het is natuurlijk pas acht uur”, zei ik ter verontschuldiging. “Tuurlijk mevrouw”, beet hij op zijn lip. Na zijn vertrek zag ik op de wekker hoe laat het was: bijna half twaalf. Te vroeg voor ontbijt met grapefruit. Ik kroop terug in bed. Morgen zou er weer een nieuwe D-day zijn.

Ana van Es is bijna klaar met haar studie rechten. Ze is nu alvast op zoek naar een baan.

Sudoku

Richard van Schaik (18), eerstejaars godsdienstwetenschap “Overal ter wereld spreken mensen andere talen. Zo’n 120 jaar geleden was er een man die dacht dat het ook anders kon. Hij besloot een neutrale taal voor de hele mensheid te maken, waarmee iedereen elkaar zou kunnen begrijpen. Vandaag de dag zijn er ongeveer twee miljoen sprekers wereldwijd. Ik ben er een van. Met Esperanto kan ik naar verre landen reizen en altijd verblijven bij lokale Esperantisten. Er zijn het hele jaar door Esperantobijeenkomsten waar mensen uit allerlei landen bij elkaar komen. Het enige wat hen verenigt, is de gemeenschappelijke taal. Het startte voor mij als een hobby, maar ondertussen is het door opgedane vrienden een noodzakelijk onderdeel geworden van mijn leven. Esperanto, ik kan niet meer zonder.”

In de rubriek ‘Mijn...’ vertellen UK-lezers over hun bijzondere relatie met mensen of bepaalde voorwerpen: van tentzakken, piercings en fietsen tot boeken, voeten of pukkels. Ook iets te vertellen? Mail het uk@rug.nl

De oplossing van de sudoku staat op http://www.universiteitskrant.nl

uk 05 - 24 september | jaargang39  

Onafhankelijk weekblad voor de Rijksuniversiteit Groningen; Independend weekly for the Groningen University (Netherlands)

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you