Page 79

Bianca staarde Cees kalm aan. “Ik heb geen idee wat je bedoelt, Cees. Maak me los en we vergeten deze malligheid.” Albert kauwde op de dop van een balpen. Verzonken in gedachten zag hij de donkere gedaante niet die hem van achteren naderde. Hij fronste zijn wenkbrauwen, knikte, en stond toen resoluut op. De gedaante schoot schimmig weg achter een kast. Albert greep zijn jas van de kapstok en liep met krachtige schreden het kantoorpand uit. Op straat passeerde Albert café Deernis. Het was gesloten. De collega’s van barman Rob hadden Robs foto voor het raam gehangen, met daaronder de Lee-Enfield van boven de bar. Bossen rode rozen lagen bij de ingang. Enkele halfdronken kunstenaars hadden dit eerbetoon volledig over het hoofd gezien en spraken vanaf het terras Albert aan. “De Deernis is dicht, Albert. De hel ? De Deernis is nooit dicht ! Toestanden, niet te filmen dit !” Albert knikte vriendelijk en liep zonder commentaar door. Een van de onverlaten riep hem na: “Het gaat hier allemaal naar de kloten ! Schrijf daar maar eens iets over in die krant !” Albert knikte nogmaals, stilletjes in zichzelf. Biancas ogen werden plots groot toen ze het mes zag in Cees’ handen. “Cees, ik meen het. Stop met deze grappen en laat me los, dan drinken we een wijntje en lachen we hierom.” Cees schudde het hoofd. “Je hebt me het leven in alle richtingen zuur gemaakt, me opgejaagd als een wild dier. Dan ga je toch niet verwachten dat wanneer ik je eindelijk heb, ik je doodleuk weer vrijlaat, Biancaatje ?” René van Densen

79

Profile for René van Densen

Cultuurkiller (een thriller)  

In het culturele wereldje van de stad zwerft een geheimzinnige man rond. Niemand kent hem echt, niemand krijgt hoogte van hem. Maar hij slee...

Cultuurkiller (een thriller)  

In het culturele wereldje van de stad zwerft een geheimzinnige man rond. Niemand kent hem echt, niemand krijgt hoogte van hem. Maar hij slee...

Advertisement