Page 1

kleur het zelf-

FĂ´rum koornbeurs periodiek


inhoud

redaktioneel

2 Colofon 3 Oudbestuursblah 4 Wat is lekker bij bier? 6 Honkbaltoernooi 8 Detective de Wilde 15 Redakkie bakt: plaatkoek 16 Middenspread (Aron) 18 Piercings 23 Seksi-pagina 24 Netflix: is it worth it? 29 Wie is de Mol-verslag

Het nieuwe collegejaar is alweer een paar weken gaande, voor sommigen komen de eerste tentamens er al aan. Voor de Redâkkie is het ook een nieuw jaar, met een nieuwe voorzitter, wat nieuwe commissieleden en vol met nieuwe ideeën voor komend jaar.

colofon Het Fôrum is het verenigingsblad van OJV De Koornbeurs en wordt uitgegeven door de Redakkie . Het Fôrum wordt allereerst digitaal verspreid (te vinden op forum. koornbeurs.nl) ; daarnaast wordt periodiek een papieren versie van het Fôrum uitgebracht in de Koornbeurs neergelegd.

We zijn ook gelijk hard aan het werk gegaan, vandaar dat je nu al deze editie van het Fôrum kan lezen, met een mix van artikelen van vorig jaar en gloednieuwe artikelen. Zelf bijdragen aan het Fôrum? Graag! Mail je artikel naar redakkie@koornbeurs.nl of kom langs op een van onze 2-wekelijkse werkmiddagen/avonden. Veel leesplezier, Ayla

DE REDAKKIE IS Ayla Engels als voorzitter, Pia Keukeleire als secretaris, Janne van Zanen als penningmeester, Loek Wiebes als Lady Layout, Ivo Best en Max de Wilde als algemene leden en Christine Dönszelmann en Linda Chen als meelopers.

Lid af en/of donateur worden kan door een schriftelijke verklaring in te leveren bij het Bestuur, met declaratie van het afzeggen van je lidmaatschap, inclusief datum (in de toekomst), naam en handtekening.


oudbestuursblah door Keije Het fenomeen “constitutieborrel” (CoBo) is iets wat iedereen die ooit ergens prominent wordt gaat meemaken. Het is een zeer magisch en excentriek soort borrel, waarin heel veel diverse mores samenkomen. Of juist niet, want je bent toch bij elkaar als besturen en fuck de mores, die zijn alleen voor de lager gestelden. Wat er gebeurt er op een CoBo? Het draait allemaal om een bestuur. Dit bestuur is geconstitueerd (gevormd, vandaar de naam). Dit gebeurt op een uitvoerige wijze. Het is ten eerste de bedoeling dat je een cadeau meeneemt. Dit cadeau wordt een artefact, wat betekent dat je het niet mag weggooien. Ook is het de bedoeling dat je een speech voorbereidt. Deze speech hoort zo lang mogelijk te zijn. De speech gaat meestal over de band tussen de verenigingen en de betekenis van het cadeau. Omdat de cadeaus meestal geen betekenis hebben kan dit best wel lastig worden. Na afloop hiervan krijg je een drankje (dat wil zeggen, een shotje) van het bestuur aangeboden. Dit is echter een traditie die niet overal voorkomt: in Leiden wordt niet geshot, bij C.S.F.R. drinkt men wijn en in Wageningen biedt degene de feliciteert het shotje aan. In ieder geval is het de bedoeling dat het bestuur erg dronken wordt. Hoe kom je op een CoBo terecht? Dat doe je door uitgenodigd te worden. CoBo’s komen door het hele jaar voor; sommige verenigingen (Virgiel) vieren de constitutie pas in maart! Dit wordt dan vaak gecombineerd met een dies- of lustrumreceptie.

Degenen die uitgenodigd worden zijn meestal besturen van bevriende verenigingen, besturen van disputen, oudbesturen en andere vrienden. Het is niet verstandig om je ouders uit te nodigen. Als je op een CoBo bent aangekomen, is er vaak een hele wachtrij. Je schrijft de naam en anciënniteit van de organisatie namens wie je aanwezig bent op een viltje, eventueel met zinspreuk, en levert deze in bij de pedel. Dit is een man met een hele lange stok genaamd de pedelstaf. Hij kondigt mensen aan die bij het bestuur mogen komen. Dit is altijd dezelfde zin: “Het is mij een eer en een waar genoegen aan te mogen kondigen X om te komen recipiëren met bestuur Y.” In de tijd dat je hierop aan het wachten ben kun je praten met leuke mensen en Bolkers. Soms wil je zelf ook iets mee terug nemen. Bij een CoBo zijn er genoeg te brassen attributen. Een voorbeeld is een vlag (in de Q ligt er nog een mooie Outsite-vlag). Ook zijn de pedelstaf en het gastenboek gewild. Mocht je echt een uitdaging willen, dan kun je wat bestuursleden meenemen. Of de deur. Hiervoor gelden de reguliere brasregels, die bekend worden verondersteld.

BLAH!


Pia


Ayla


de Redakkie bakt

karamel-chocol ade plaatkoek Soms heb je ontzettend zin in zoetigheid, zoals bijvoorbeeld chocola, of karamel. Maar… allebei is natuurlijk beter! Zoals je ziet: lekker ongezond. Maar wel ontzettend lekker. Met de Redâkkie gingen we dit natuurlijk maken zodat we jullie onze mening kunnen geven en natuurlijk alle tips over hoe je het beste dit kan maken. 1. Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius. Vet een vierkant bakblik van 23 cm in en bekleed het met bakpapier. 2. Mix de boter, bloem en suiker tot een samenhangend mengsel. Druk in het bakblik en strijk glad en bak in 20 tot 25 minuten goudbruin. 3. Verhit de suiker, boter, stroop en melk tot de suiker gesmolten is. Breng al roerend aan de kook (het roeren is belangrijk, anders krijg je een melkplosie!) en laat 6 tot 8 minuten sudderen of totdat het heel dik wordt. Giet dit over de bodem en zet in de koelkast.

Voor de bodem: 115 gr (room)boter. Roomboter is écht beter dan gewone boter, maar ook wel duurder 175 gr bloem 55 gr lichtbruine basterdsuiker Voor de vulling en topping: 175 gr boter (hier is gewone boter wel goed) 115 gr lichtbruine basterdsuiker 3 el golden syrup of stroop 400 gr gecondenseerde melk (komt in blikjes) 200 gr pure chocola

4. Smelt de chocola, laat het een beetje afkoelen en strijk over de vulling (die karamellig is geworden in de koelkast). Zet weer terug in de koelkast totdat het chocolade hard is geworden. 5. Tadaa! Je karamel-chocolade plaatkoek is af! Nu kan je het in stukjes snijden en kijken hoe het smaakt. Spoiler: het smaakt een beetje als een Twix. Nog een laatste tip: doe alle ingrediënten keer 2 (of 3 of 4…), want je wilt sowieso meer!

Ayla


Pia


WIE IS DE MOL? MET KOORNBEURSERS - 2018 Zeven jaar geleden gooide ik een keer een balletje op om een keer Wie Is De Mol te gaan spelen met een groep KB’ers. Dat groeide uit tot een jaarlijkse traditie met zijn eigen tradities en legendarische verhalen, tot dit jaar de handschoen werd opgenomen door een nieuwe groep leden, in organisatie en als deelnemers. Benieuwd wat die er van gingen maken. Op dag één vielen de eerste ‘oohs’ en ‘aahs’ al, toen de opening van het spel plaatsvond in het verlaten attractiepark Het Land Van Ooit, waar de groep door het terrein moest struinen om iets op te steken van de geschiedenis van het park – en natuurlijk van elkaar. ’s Avonds kwamen we bij het huisje in het zuiden van Limburg aan, waar we de rest van de week zouden zijn. Er volgde een Test, waarvan de computer gehackt leek te zijn door de Mol… Amper bekomen van de schrik was het tijd om te gaan slapen. Gelukkig was de koelkast gevuld met bier en de pot met geld, dus er was niks te klagen.

Hoe anders was het op dag twee, waar drie faliekant mislukte pogingen om het doolhof van het Drielandenpunt uit te spelen, en het vertrek van Pia als eerste afvaller, de sfeer totaal deden omslaan. Hierna was het ieder-voor-zich, en de toon werd direct gezet door Carolijn die besloot in haar eentje het zorgvuldig uitgedachte plan van de groep te saboteren, in de hoop een paar jokers te bemachtigen. Helaas mislukte het plan, en moest zij als tweede afvaller het veld ruimen. Later verplaatste het spel zich naar een donker bos, waar de groep met lasergeweren tegen de organisatie moest vechten om een gevallen kameraad te redden – met een heldenrol voor Tom die in zijn eentje een gewicht van 40 kilo over een kilometer door een donker bos wist te versjouwen. De volgende dag moesten de kandidaten hun kookkunsten laten zien door tien gerechten tegelijk te koken in een chaotische keuken (waaruit de Mol allerlei ingrediënten wist weg te stelen), beoordeeld door een Italiaanse chefkok die een enorm misbaksel van een appeltaart zou bestraffen met een boete voor de pot.


Het spel zou zich ook nog begeven naar een verlaten station in Belgie, waar de kandidaten geluidsfragmenten moesten opzoeken en weergeven, en naar het dorpje Valkenburg – waar de groep een estafette fietstocht moest doen om binnen de tijd de Cauberg te beklimmen (waarbij de Mol de fiets ook nog heeft gesaboteerd). Maar soms waren er ook opdrachten in het huisje, waarbij de kandidaten met portofoons en typemachines berichten moesten doorgeven of met lasers en spiegels een doelwit moesten raken. Dat was dan weer onder het toeziend oog van de afvallers, die onderuitgezakt in een zwembadje zaten te genieten en te kijken hoe één voor één Guus, Lotte, Job en Loek het spel moesten verlaten. Op de laatste dag trokken we er op uit, en gingen we naar Luxemburg, om daar de laatste opdrachten van het spel te gaan spelen. De pot was nogal leeg en de organisatie had daarom achter de schermen de inleg voor de laatste spellen iets verhoogd, zodat er meer geld in de pot kon komen. Het mocht niet baten. Ook op de laatste dag slaagde de Mol er in om alle opdrachten in het honderd te laten lopen, en de pot bleef laag. Aan het einde van een lange week – die voelde alsof het een kleine maand was – kon Max genieten van het nieuws dat hij de winnaar was van het spel, en samen met verliezend finalist Tom de enige spelers die de Mol Marjolein hadden ontmaskerd.

Ik denk dat de organisatie van Wie Is De Mol trots kan zijn op wat ze dit jaar voor elkaar heeft gekregen. En ik ben onder de indruk van alle kandidaten, die samen een onvergetelijk spel hebben gemaakt. Het was fantastisch: volgend jaar weer?

Jerom

- max de wilde winnaar WIDm 2018


Fôrum September/Oktober 2018  
Fôrum September/Oktober 2018  
Advertisement