Page 1

Rebekka

, g i k k u el G e j d r o g i l w l e z Zo e G n e d n o z e Ontbijt en lunch ideeĂŤn G

6x

Interview met een

No 1 | 2013

Inter view Pickwick fan Pickwick Tip voor als je niet naar Afrikafan wil


Inhoud Niemand kent mij.

12

10 6

9

19

5 8

3. Voorwoord | Tadaa! 4. Moodswings 5. Paradigma | Het leven is oneerlijk 6. Verhaal | Niemand kent mij 8. Recensies 9. Column | Voor ale je niet naar Afrika wil 10. Ontbijt en lunch tips 12. Interview | Over het leven van een Pickwick fan 15. Fotoserie | Terug naar waar het begint 19. Artikel | Hoe je Gelukkig, Gezond en Gezellig wordt.

Colofon Conact Algemeen Voor opemerkingen/vragen Cyclamenstraat 11 5644 KH Eindhoven 06-27347047 of rebekkalensink@hotmail.com E-mail: rebekkalensink@hotmail.com Rek. nr. 1406.35.602

2

Redactie Rebekka Rebekka Lensink. Zij houdt zich wel ansprakelijk voor inhoud en/of doorverwijzingen.


Tadaa Terwijl ik dit magazine aan het finetunen ben moet ik opeens denken aan mijn juffrouw van groep acht. Ze vertelde jaren geleden op de ouderavond aan mijn ouders dat ze me over een paar jaar wel voor de klas zag staan. Tot op de dag van vandaag denk ik stiekem dat dit gewoon een verwoede poging was om haar liefde voor het vak door te geven aan haar leerlingen. Ze heeft me in ieder geval zo gek gekregen dat ik op elf jarige leeftijd de PABO in serieuze overweging heb genomen. Voor een weekje welliswaar. Daarna wilde ik weer iets anders. Eigenlijk wilde ik altijd chirurg worden. Ik kon uren kijken naar ziekehnhuis-programma’s waar op een zeer kind onvriendelijk tijdstip, zonder pardon op vrij brute wijze darmen uit lichamen werden getrokken. Dat wilde ik ook. Die droom spatte uit elkaar toen ik op de middelbare school te horen kreeg dat ik dan goed moest zijn in biologie en wiskunde. Tegenwoordig barst ik al bijna in tranen uit bij het zien van iemand die een splinter uit zijn eigen vinger prutst, dus de medische wereld mag blij zijn met mijn afwezigheid. Vervolgens wilde ik een weekje kapper worden omdat iedereen dit wil, kunst docent omdat ik net zo wilde worden als mijn eigen kunst docent, directeur bij de bank omdat je dan al het geld eerlijk kan verdelen (zie pagina 5 ) journalist omdat ik altijd alles aan iedereen wil vragen en bejaardenverzorgster omdat mijn hart bij bejaarden ligt (zie pagina 9). Als ik dit gewoon allemaal op freelance basis ga doen heb ik nog afwisseling ook. Inmiddels zie ik wel in dat dit allemaal hele leuke plannen zijn, maar dat het niet zo realistisch is. Ik ben er nu al zo’n vier jaar van overtuigd dat ik communicatie wil studeren (dus dat hou ik al langer vol dan een week). Ergens onderweg is er dus toch nog iets helemaal goed gekomen. Schrijven is mijn passie, dat is wat ik echt graag wil doen! En ik ben er van overtuigd dat ik daar ook enorm veel mee kan bereiken als ik het op de juiste manier en voor de juiste doelen inzet. Hier is vast een voorzetje: Mijn eigen magazine, tadaa! Bedacht door mij, geschreven door mij, vormgegeven door mij en zelfs de eindredactie is door mij gedaan. En ik heb er enorm van genoten dit te kunnen maken. Ik ben een blij mens.

Rebekka 3


Inspiratie

Daar heb je een punt Geen g e beheer ld, te weinig ze sing: Le venslan lfg

Bekijk het eens van de andere kant

We maken het niet op en. Openmaken !

Take a break 4

. k o o j i z , n e l e i Woorden v Hij won.


Inspiratie

Het leven is oneerlijk Geld is er om te verdienen, dat heeft iemand lang geleden besloten. Natuurlijk is geld er ook om uit te geven, maar het wordt niet uitgedeeld. Je moet er iets voor doen: werken. Dus de jongere die een MBO diploma houtwerking heeft en onze kasten monteert verdient hier geld voor. En de jongere met een geneeskunde diploma die nieuwe medicijnen ontwikkelt verdient hier geld voor. Ze hebben werken allebei na vermogen, doen hun best en vinden het leuk. Dus tot aan hier is alle logisch. Maar de jongere die in het ziekenhuis werkt krijgt veel meer geld dan de jongere die in de houtbewerking werkt. Ze heeft zogenaamd recht op meer geld, maar vraag me niet waarom, want ze werken allebei naar hun eigen vermogen en ze doen allebei hun best. Het is een gedachte die ooit is ontstaan en nu de vastgeroeste basis is voor ons hele denksysteem, het is gewoon geworden. En daarmee het grootste paradigma van deze tijd.

5


Niemand Snapt begrijpt

kent

mij.


“Zal ik met je mee lopen meid?” “Nee, ik ga alleen.” “Ik kan in de gang gaan zitten, dan wacht ik je op.” “Blijf maar in de auto.” Met trillende benen loop ik de instelling in. Het is dertien stappen van de auto naar het grote vierkante gebouw. Vier stappen om het trappetje voor de schuifdeuren op te stappen. Mijn moeder zit in de auto. Als ik een rijbewijs had, had ik mezelf hier naar toe gebracht. Mijn hart heeft niet meer zo hard geklopt sinds de arts mij verteld heeft dat mijn hartslag te laag is. Door alle opwinding krijg ik energie voor tien. Tenminste, zo voelt het voor even. Als ik alle vier de trappen, met in totaal 52 treden ben opgelopen voel ik me weer zo slap als een vaatdoek. Ik plof neer op de eerste bank die ik tegen kom. Aan de buitenkant oogde het gebouw strak en kil, aan de binnenkant blijkt dat niets minder waar is en dat de ontwerper ook nog eens heeft gekozen voor een symmetrische indeling. Misschien is hij ook wel dwangmatig. De muren zijn wit geplamuurd wat de sfeer niet bepaald ten goede komt. De kleine felgroene bank is het enige dat deze lange gang een beetje opfleurt. Ik wed dat de ontwerper van het gebouw geen toestemming heeft gegeven om deze hier te plaatsen. Wat mij betreft had dat ding ook wel weg mogen blijven, hij voelt als een keiharde steen onder mijn billen; nodigt niet echt uit om te blijven zitten.

Ik zit nog maar twee minuten en vijftien seconden in de hal voor me uit te staren als er een lange dunne mevrouw met korte bruine haren naar me toe komt. “Goedemiddag, jij moet Nanda zijn.” Opzettelijk overdreven kijk ik met een uitdagende blik de lange en lege hal door. Er zit hier maar een iemand en wij hebben nu een afspraak, dus het moet wel heel gek zijn wil ik niet Nanda zijn. Ik zou nog ‘nee’ kunnen zeggen, de mevrouw zou dan weg lopen. Ik zou wachten tot ze om het hoekje was verdwenen en heel hard naar buiten rennen om mijn moeder te vertellen dat er ‘helaas’ geen plekje voor me vrij komt. Mijn moeder zou verdrietig zijn en ik zou lekker door gaan met leven zoals ik dat nu doe. De dik opgemaakte, donkerbruine ogen van de mevrouw kijken me vragend aan en in de lijn van mijn nette opvoeding floep ik er automatisch een brave ‘ja’ uit. Ach, als ik ‘nee’ had gezegd had ze me toch niet geloofd. “Dan ben je mooi op tijd voor onze afspraak”, hoor ik de vrouw zeggen. “Ja.” “Ben je alleen hier heen gekomen?” “Nee. Gebracht.” “Had je je chauffeur niet liever mee naar binnen genomen?” “Nee.” “Oké, dan is het goed zo. Loop je met me mee?” Semi braaf loop ik achter de vrouw aan waarvan ik liever had dat ze niet bestond. We lopen twee keer een hoekje om en passeren vijftien deuren die allemaal dicht zitten. Onderweg bedenk ik me dat het ook eigenlijk allemaal niets meer uit maakt; ik heb mijn eigen leven toch niet meer in de hand, dat wordt volledig geleid door mijn omgeving en de monsters in mijn hoofd. Sinds kort wordt dit allemaal nauwlettend in de gaten gehouden door een arts die ook graag zijn aandeel wil leveren in het regisseren van mijn leven. En, met dank aan mijn ouders, komt er vanaf vandaag een lange dunne mevrouw met korte bruine haren en grote bruine ogen bij die zich met mijn leven denkt te moeten bemoeien. Ik geloof dat ik mijn naam maar ga veranderen want ik weet misschien niet waar ik aan het eind van dit traject uit komt, ik weet wel dat ik nooit meer terug kom als de Nanda die ik was.

7


Lezen

e i s cen

e r k Boe

e i s cen

e r g Blo

d&dj communicatie #Communicatiebureau #Online www.dendj.nl Twitteren op je werk Social media voor interne communicatie Huub Koeleman, 2011

Modern communiceren

De titel is een leuke eyecatcher, de ondertitel geeft de werkelijke inhoud van het boek weer. Verschillende vormen van social media komen aan de orde, maar het is goed dat de schrijver hier niet in blijft hangen. Het gaat uiteindelijk om een nieuwe, verfrissende manier van communiceren zoals we die niet in de traditionele, soms verouderde boeken vinden. Ontwikkelingen gaan zo snel dat sommige informatie al achterhaald is, maar de overige inhoud is een verrijking voor elke communicatiedeskundige (in spe).

8

Alles wat je wilt weten

Een interessant blog door mensen die er echt iets van af weten. Blogs staan overzichtelijk per zes op een pagina. Afbeelding, titel, categorie en eerste regel nodigen uit om de ‘lees meer’ knop aan te klikken. Onderwerpen als ‘Zo kies je de juiste illustraties’ en ‘Het geheim van Prezi’ maken nieuwsgierig, omdat ik het echt wil weten. Werknemers schrijven over hun eigen vakgebieden en interesses, waardoor de inhoud bondig, goed opgebouwd, lekker leesbaar, actueel en zeer relevant is. Aanradertje dus.


Culumn

Voor als je niet naar Afrika wil.

Ik ben zo’n type mens dat eigenlijk heel graag de wereld wil verbeteren. En ik ben er van overtuigd dat ik daarvoor echt niet naar Afrika hoef om zielige kinderen te helpen, al is het alleen al omdat ik voor geen goud ook maar één been in een vliegtuig zet. Daarnaast is een retourtje Afrika ook echt niet gratis. Om onze medemens in ontwikkelingslanden toch een beetje te steunen loop ik zo nu en dan een collecte of helpt ik bij voedselacties. Maar het blijft knagen dat ik zeker weer dat er in Nederland zat mensen zijn die over het hoofd worden gezien. Het afgelopen jaar heb ik daarom heel veel tijd doorgebracht in het plaatselijke bejaardenhuis. Terijl mijn leeftijdsgenoten gingen stappen of hun tijd verknoeiden met andere dingen die typisch bij onze leeftijd schijnen te horen ging ik steevast drie avonden in de week sjoelen met Annie, ganzenborden met Grada en Tinie of streekverhalen vertellen aan de overige demente bejaarden. Ik heb daar de tijd van m’n leven gehad. De eerste paar weken zijn vooral erg grappig; Ik heb nog nooit met een dement persoon gesproken, maar als snel kom ik er achter dat ik ze wel tien keer enorm geïnteresseerd kunnen luisteren naar hetzelfde verhaal. Dat is mooi meegenomen voor iemand als ik, die nogal graag praat. Daarnaast kunnen ze dat lieve complimentje over mijn nieuwe trui wel vijf keer op een avond maken. Zes vrouwen die allemaal vijf complimentjes maken. En dat op één avond, reken maar uit. Ik groeide natuurlijk waar ik bij was. Samen in polonaise naar de lift, vanaf een bankje zwaaien naar knappe mannen, rollator-race op de gang en een zo lelijk mogelijk gezicht opzetten naar de persoon die tegenover je zit: Leven in een bejaardenhuis is één groot feest, lekker samen chillen.

Omdat ik daar als vrijwilliger rondloop voel ik mij toch een beetje verplicht om niet alleen de boel op z’n kop te zetten en leven in de brouwerij te brengen, maar om ook een luisterend oor te zijn. En dan komen de verhalen los. Of ze nou al suiker in hun koffie hebben gedaan weten ze echt niet meer, maar die man die in de oorlog uit dat vliegtuig sprong en nooit is teruggevonden, die herinneren ze zich als de dag van gisteren. Evenals die echtgenoot die is overleden omdat hij ziek was, die dochter die twee keer een doodgeboren kindje kreeg, de begrafenis van allebei je ouders en die baan waarbij je twaalf uur achter elkaar aan het schoonmaken was om wat eten te kunnen betalen voor je gezin. Hoe meer ik hoor, hoe meer ik me besef hoe zwaar die mensen het vroeger moeten hebben gehad. Dan duw ik met liefde hun rolstoel als ze niet meer kunnen lopen. En smeer ik graag hun boterham als ze dat zelf niet meer kunnen; dat hebben ze verdiend! In de achterhoek zijn geen leuke studies, daarom trek ik de wijde wereld en in zeg ik het bejaardenhuis vaarwel. Op mijn laatste avond beginnen er spontaan een paar bejaarden te huilen. Heel ver weg beseffen ze zich dat ik wegga; de dementerenden herkennen me. Ik ga ze missen. In een jaar tijd heb ik zo veel mensen kunnen helpen en me enorm nuttig kunnen maken; daar is geen vliegtuig aan te pas gekomen en het heeft me geen cent gekost, hoogstens 5 minuutjes fietsen. Het enige dat ik nu nog kan doen is af en toe op visite komen; mijn manier om de wereld te verbeteren. Super dankbaar en om de hoek.

Rebekka

9


Lifestyle

Begin je dag: Lekker. Sommige dagen zijn gewoon heel erg saai, je voelt het al als je ‘s ochtends opstaat: Je hebt er vandaag geen zin. Waarschijnlijk weet je dan ook al dat de rest van de dag niet veel beter zal worden. En dat is ook zo: Als je zo denkt zal deze dag je ook niet veel goeds gaan brengen. Je eigen instelling bepaalt namelijk voor een groot deel hoe jij je dag gaat beleven. Daarom is het belangrijk dat je je dag goed begint; een positieve instelling is het halve werk. Het begint dus vaak ‘s ochtends al: Weer zo’n suffe saaie boterham, als je tenminste tijd hebt om te ontbijten. Daarom is het zo goed om de dag lekker rustig te beginnen. Zet je wekker op tijd, trek leuke kleren aan, neem een kopje koffie of thee en maak eens een lekker ontbijtje voor jezelf, met liefde en aandacht; en nee, dit hoeft helemaal niet duur te zijn. Hieronder inspiratie van mij.

Schaaltje Ho neyLoops m et melk, een cracker met lekker veel f rambozenja verse aardb m, eitjes en ee n glas zelf geperste s inaasappels ap

Boterham m et aardbeien en poeders twee cracke uik rs met kaas en komkomm e,r er en daarbji een smoothie va n melk, frambozen en perzik.

Meergranen eierkoek me t viervruch twee cracke tenjam, rtjes met ka a s, een paar witte druiv en en voor de koolhydr lekkere bana aten een an.


Krijg je tijdens de middagpauze weer een dipje of moet je even je zinnen verzetten? Besteed dan ook eens wat extra aandacht aan je lunch. Ook dit hoeft niet duur en uitgebreid, een keertje iets anders dan een boterham in een plastic zakje is al leuk.

Bruin bolletj e met sla en ham een bruin bo lletje met sla , en kipfilet, glas vrucht een ensap en ee n lekkere yo hurtdrink. g-

Bakkersbesc huit met aa bruine bote rdbeien rham met k aas, sla, kom jam, tomaat en y komme,r oghurtsaus en een scha kwark met s altje tukjes aardb ei en nectar ine.

Bruine bote rham met f rambozenja volkorenbsc m, huitje met s peculoospas schaaltje kw ta, een ark en een s chaaltje met appel en dr stukjes uifjes met d aarbji een le gezonde me kker kop lk.


Interview

n a v n e v e l t e h . r n e a v f O k c i w k c i P een Het is winter, buiten is het koud en het begint al wat schemerig te worden. De avond is nog jong en er is dus volop tijd om nog even hard aan de studie te gaan. De gordijnen van de studeerkamer zitten dicht en de boeken liggen klaar. Kortom; het ideale moment om te genieten van een lekkere pot thee. Van Pickwick uiteraard.


Tenminste, volgens Rachel dan. Tijdens het studeren zet ze vaak een pot Pickwick thee op haar bureau. “Als ik aan het studeren ben drink ik zo anderhalve liter op.” “Mijn lievelingssmaak is Acai bes en Blauwe bosbes. Maar ik vind veel meer andere smaken ook lekker.” Rachel drinkt graag zoete, warme theesmaken van Pickwick, ze vindt bijvoorbeeld vanille en Karamel erg lekker. “Maar ik drink ook best veel groene thee, het liefst de Groene thee Cranberry.”

De la is omgetoverd tot mijn Pickwick-thee-la. Waar laat je die thee van jou eigenlijk allemaal?

“Een paar maanden geleden ben ik getrouwd, mijn man en ik hebben samen een huisje gekocht en deze mooi opgeknapt. In de nieuwe keuken was één la die vol zat met papier, niet waar een keukenla voor bedoeld is dus.” Daarom besloot Rachel om die keukenla helemaal leeg te maken. Vervolgens heeft ze daar al haar theepakjes in gearrangeerd. “Sindsdien is hij omgetoverd tot mijn Pickwickthee-la”, besluit ze enthousiast haar verhaal. “Het paste alleen niet allemaal in de la, dus sommige smaakjes staan in de kelder.” Rachel met haar trots.


Als ik thee drink denk ik vaak, thee is thee. Waarom wil jij dan toch het liefst Pickwick thee?

“In mijn collectie heb ik enkele smaakjes van Albert Heijn en Lipton. En ook een paar biologische theesoorten en wat verse thee, die hebben toch net weer een andere smaak.” Maar die andere smaken zijn duidelijk een uitzondering in haar theecollectie die zichtbaar gedomineerd wordt door de vele theesmaken en soorten van Pickwick. “Pickwick heeft een breder assortiment dan welk ander thee merk dan ook. En ze hebben vaak leuke, interessante nieuwe smaken, ik hou wel van nieuwe dingen uitproberen.” Natuurlijk zien de doosjes er ook gewoon heel leuk uit. “De verpakkingen van Pickwick zijn mooi, beter dan die van het huismerk, dus in het schap springen ze er uit. Eens in de zoveel tijd is er ook een update, dan heeft alles weer een nieuwe, frisse look.” “En de Pickwick thee is ook best vaak in de aanbieding” zegt ze met een tevreden gezicht. “Twee voor de prijs van één, dan koop ik er dus meteen twee. Nieuwe smaakjes koop ik vaak voor de gewone prijs, die wil ik dan meteen proberen.”

“De verpakkingen van Pickwick zijn mooi, beter dan die van het huismerk.”

Thee tijdens het studeren

Je hebt een duidelijke mening over de smaken en de verpakkingen van Pickwick thee, heb je er wel eens aan gedacht om bij Pickwick te gaan werken? “Echt bij Pickwick gaan werken lijkt me niet wat.” Maar voor de hobby zou Rachel wel bij haar lievelingsmerk gaan werken. “Dan wil ik graag thee proeven. Dat ik aan een tafel zit en dat er zo’n mevrouw in een witte labjas komt. Ze moet mij dan telkens thee van dezelfde smaak brengen en ik moet zeggen welke ik het lekkers vind.” “En natuurlijk mag ik dan ook verbeterpunten aanbrengen” zegt ze er lachend achteraan.

Zijn er nog verbeterpunten bij Pickwick, ontbreekt er volgens jou bijvoorbeeld nog een smaak?

!

Facts

“Wat meer verse thee zou wel fijn zijn. En anders een smaak met cacao of vanille. Of een combinatie van die twee.” Maar eerst wil Rachel graag alle smaken proeven die Jaarlijks wordt er meer dan 3.400.000 ton er nu al zijn. “Pickwick heeft een nieuwe lijn: Well thee geproduceerd. Being Moments. Vanilla Warmth ga ik daarvan als eerste kopen. Of Chie Berries. Of Vroeger werd thee voorgeschreven voor moeheid en gewoon allemaal.” futloosheid, als medicijn.

14

Een nat theezakje op je oog leggen is een perfect medicijn tegen een ontstoken oog.


Beeld

Terug naar waar het

begint


Lifestyle

Hoe je

Gelukkig, Gezond en Gezellig

wordt

Positieve mensen zijn gelukkiger, gezonder en gezelliger dan negatieve mensen. Dat zijn in één zin meteen al drie redenen om positief in het leven te staan. Gek dus eigenlijk dat er zoveel mensen zijn die altijd alles van de negatieve kant bekijken. Je beïnvloed niet alleen je eigen stemming negatief, maar ook die van anderen (alweer een reden om positief te denken). Wanneer je op internet gaat zoeken naar tips om wat positiever in het leven te staan word je overspoeld met vage, weinigzeggende psygologische oefeningen. Daar kan je dan natuurlijk over gaan zeuren om vervolgens precies zo door te gaan als dat je deed. Maar als je echt een gelukkiger, gezonder en gezelliger mens wilt worden kan je ook zelf je best gaan doen. Daarom heb ik hier onder een paar tips voor wat meer positieve energie. Niet vaag en moeilijk, maar gewoon zelfverzonnen en dus lekker praktisch. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het werkt.

1. Groet mensen die je tegenkomt op straat. Eén van m’n favorieten, hij is namelijk gewoon te makkelijk en je maakt niet alleen jezelf blij, maar ook mensen om je heen. Begroet de man die je elke dag tegenkomt met zijn hond, de jongen die naast je op het station staat te wachten en de vrouw die voor je staat in de rij bij de kassa. Grote kans dat ze verrast iets terug zeggen of zelfs een glimlach op hun gezicht krijgen.

2. Wees het zonnetje in huis

Waar en bij wie je ook woont: het is je thuisbasis. Het is dan ook heel makkelijk om de sfeer van thuis mee te nemen bij dingen die je doet of naar plekken waar je heen gaat. Daarom is het zo leuk om thuis te zorgen voor een lekkere positieve energie. Vertel leuke dingen die je hebt meegemaakt, zet vrolijke muziek op, geef complimentjes en doe spontaan iets liefs voor de andere gezinsleden

3. Praat positief

Praat positief over dingen, maar ook over anderen. Dit is eigenlijk gewoon de positieve tegenhanger van het negatief praten over anderen, want daar word je echt niet positief van en je omgeving ook niet.

Waardeer juist de dingen die mensen in je omgeving goed doen. En vertel dat dan eens aan de ander, of aan de persoon zelf. Dan pas merk je op hoe veel er gezeurt en negatief gepraat wordt en dat je hier zelf heel veel positieve invloed op hebt!

4. Maak een lijstje met dingen om blij mee te zijn.

Mijn lijstje begon in het begin met tien schramele puntjes. Maar je zult zien; hoe langer je bezig bent, hoe meer dingen er plots toch wel heel fijn zijn in je leven. Misschien ben je blij met je nieuwe geluidsboxen, je vader en je moeder, of misschien wel met die plakbandhouder die alle plakbandjes haarscherp afsnijdt. De uitdaging wordt vanzelf om er een zo lang mogelijke lijst van te maken

!

Facts

Hoe meer je positief denkt, hoe meer je het negatieve remt.

Positiviteit opent je brein waardoor je in een positieve spiraal komt. Naast een gezonder, gelukkiger en gezelliger leven, heeft een positief mens ook veelal een langer leven.

19


R - Advertenties -

Altijd overzicht. Zelfs als dat ver weg lijkt. Geordend | Analytisch | Eerlijk

Rebekka Lensink

Binder1  

Schoolopdracht

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you