Issuu on Google+

“รูไหมวาผูหญิงคนอื่นนะเขาเตรียมพรอมขนาดไหน เสื้อ คลุม ในหอ งน้ํา ก็มีทํา ไมไมส วมออกมา” เขาพูด อยา ง ตําหนิโดยเอาเธอไปเปรียบเทียบกับผูหญิงที่นอนดวย “อยางนั้นฉันจะเขาไปเปลี่ยนชุดคะ” ภัท รีย าเตรีย มหมุนกายกลับไปทําตามที่เขาบอก แต ทวาชายหนุมยกมือหามไว “ไมตองแลว” “ทําไมละคะเดี๋ยวฉันบริการไมดี คุณก็จะไมพอใจอีก” “เพราะวา ตอนนี้ฉัน เปลี่ย นใจแลว ไมอ ยากเปน คน ถอดชุดใหเธอเองแลวไงละ แตฉันอยากดูระบําเปลื้อ งผา จาก เธอตางหาก” หญิง สาวอดรูสึก สัง เวชตนเองยิ่ง นัก ที่จะตอ งมา ถอดชุดตอหนาผูชายซึ่งตนเองเกลีย ดชัง ทั้ง ที่เ คยตะโกนใส หนาเขาปาวๆ วาไมมีวัน ที่ตนเองจะนอนกับ อีก ฝา ย แลว ดู ตอนนี้สิเธอกลับกลืนน้ําลายตัวเอง


สวัสดี ค่ะทุกคน และแล้ วนิยายเรื อง ร่ายรักจอมมาเฟี ย ภาคต่ อ ของ อ้ อมกอดจอมมาเฟี ย ก็ได้ ออกมาสูส่ ายตาของคนอ่านตามคํ าเรี ยกร้ องแล้ วนะ คะ เรื องนี เป็ น ของ ดอนจิโอวานนี ดิ มาโกร์ มาเฟี ยคนที สองแห่ งทั สคานี น้ องชายคนที สองของ อัลเฟโด้ ดิ มาโกร์ ที มี เ รื องกั บ ภัท รี ย า เชิด อนั น ต์ กิ จ สัตวบาลสาว แห่งฟาร์ มมิลาน่า ใน อาเรซโซ่ เมื อเธอท้ าทายเขาว่า ถ้ าหากบังคับผู้หญิงให้ น อนด้ วยก็ แปลว่าไม่ มี นํ ายา ดังนัน จิโอวานนี จึงอยากเอาชนะด้ วยการลบคํ าสบประมาทของเธอ ต้ นข้ าวหวังเป็ น อย่ างยิ งว่านิ ย ายเรื องนี จะสร้ างความสุขและความบัน เทิ ง ให้ กับทุกคนนะคะ แล้ วรอเจอกับ วาเลนติโน่ ดิ มาโกร์ ในนิยายเรื อง ดวงใจจอมมาเฟี ย นิยายเล่มที สามของ ซีรีย์ กับดั ก รั ก มาเฟี ย ค่ ะ ขอบคุ ณที เป็ น กํ าลังใจให้ กั น อย่างเสมอมาค่ะ นี คื อก้ าวแรกในการทํ างานที รั ก ด้ วยตั วเอง ซึงคิ ด ว่าทุ ก คน จะช่วยสนับสนุน นักเขียนตัวเล็กๆ คนนี ตลอดไปนะคะ จะพยายามสรรสร้ าง งานออกมาให้ ดีทีสุดค่ะเพื อคนอ่านที น่ารักทุกคน ไม่ ต้ อ งรั ก มากแต่ ขอให้ รั ก นานๆ ตลอดไปก็พอค่ะ แวะมาพูดคุยและทักทายต้ นข้ าวที เฟซบุ๊คส่วนตัวได้ นะคะ ที นี ค่ะ http://www.facebook.com/ktonkhow ขอบคุณจากใจ รัตมา... 2


นิยายชุด กับดักรักมาเฟย 1 ออมกอดจอมมาเฟย 2 รายรักจอมมาเฟย 3 ดวงใจรักจอมมาเฟย 4 บวงรักจอมมาเฟย

รัตมา

3


ตอน1

ณ อาเรซโซ่ เป็ นจั งหวัดหนึงทีอยู่ ทางทิศตะวันออกของ Tuscany แห่ ง Italy คื อเมื องที มี ชือเสียงในการผลิตอัญมณี เพชรพลอยตังอยู่บนเนิน เขาสูงชัน ของ แม่นําอาร์ โน ส่วนบนของเมื องเป็ น โบสถ์ ก อธิ ก วิห าร และศาลากลาง ยั งคง ลักษณะรู ปแบบของสมั ย ยุ ค กลาง แม้ ว่าจะมี ก ารเปลี ยนแปลงในภายหลัง ก็ตามที ในช่วงเที ยงหญิงสาวผู้หนึงซึงมีใบหน้ ารู ปหัวใจมัดเส้ น ผมเป็ น หางม้ า ทางเบืองหลัง สวมเสือเชิตลายสก็อตตัวเล็กสีแดงขาวที พอดี กับเรื อนร่าง ช่างเข้ ากันยิงนักกับกางเกงยี นซึงแนบกั บสะโพกได้ รู ปงอนงามอวด เรี ยวขาเพรี ยวยาวของผู้สวมใส่ สิงที สะดุดตาและโดดเด่น ในตั วของหญิ งสาว บนวงหน้ านวลนันก็คือนัยน์ ตากลมโตอันเป็ นประกาย เธอมี อ ายุ 25 ปี กํ าลัง ยื นอยู่ในครัวของโรงอาหารที เป็ นโรงเรื อนแบบเพิงกว้ าง ซึงสร้ างจากไม้ ร ะแนง เป็ นส่วนหนึงที อยู่ในฟาร์ มโคนมมิลาน่า มี กังหันลมสูบนํ าหมุนอยู่กลางฟาร์ ม ตังแต่ทีมารดาเลี ยงซึงเธอรั ก เหมื อ นแม่ ที แท้ จริ งจากไปเมื อสองปี ก่อนหญิงสาวก็ชว่ ยผู้เ ป็ น พ่ อ บริ ห ารฟาร์ ม มิ ลาน่ า ซึงชื อของฟาร์ ม ก็ เ ป็ น ชื อ ของมารดาเลียงเธอน่ะเอง ในหน้ านวลละไมเงยขึนมาพร้ อ มกั บรอยยิ มที ดู สดใส แต่ใบหน้ าของเธอกลับไม่เหมื อนชาวต่างชาติ เ ท่ าใดนั ก เนื องจากหญิ ง สาวหน้ าตาเหมื อนบิดาซึงเป็ นคนไทย และได้ รักกับแม่คนที สองของเธอที เป็ นชาวเมื องทัสคานี ซงบั ึ งเอิ ญมา เที ยวที เมื องนี ก่อนจะตัดสินใจแต่งงานกันและย้ ายมาอยู่ทีนี เนื องจากว่าบิด า เองก็ไม่มีญาติทีไหนเพราะเติบโตมาจากสถานที เลียงเด็กกํ าพร้ าในเมื อ งไทย และตังใจเรี ยนจนจบปริญญาโททางด้ านสัตวบาลในประเทศอั งกฤษ ความรู้ ของบิดาสามารถช่วยเหลื อ งานของมารดาเลี ยงได้ เ ป็ น อย่ างดี ที เ ดี ย ว ส่วน 4


ภัทรี ยาเป็ นลูกสาวของคนรักเก่าบิดาที เลิกราไปแล้ ว วฤทธิ ทํ าหน้ าที เลี ยงดู ลูก สาวเพี ยงคนเดี ยวโดยที ไม่มีลกู กับแม่เลียงเพราะอี กฝ่ ายมี สภาพร่ างกายที ไม่ ค่อยแข็งแรงนัก ดังนันมิลาน่าจึงรักภัทรี ยามากเหมื อ นลูก สาวแท้ ๆ ยามนี หญิ งสาว จัดการเทแกงเขี ย วหวานใส่ลงไปในหม้ อ ใบใหญ่ โดยใช้ น มสดแทนกะทิ มี กลอด้ าซึงเป็ นน้ องสาวของมารดาเลียงเป็ นผู้ชว่ ย อยู่ ในสถานะพี เลี ยงที คอย ดูแลภัทรี ยามาตังแต่เป็ นเด็ ก เนื องจากว่าพี สาวร่ างกายไม่ แข็งแรง ก่ อ นจะ แต่งงานออกไปหลังจากนัน 4 ปี ต่อมาก็เลิกกับสามี เพราะจับได้ ว่าอี ก ฝ่ ายไม่ ซือสัตย์ จงึ กลับมาอยู่กับผู้เป็ นพี สาวดังเดิม แต่เมื อมารดาจากไปกลอด้ าจึงทํ าหน้ าที เป็ น แม่ เ ลี ยงของภัท รี ย า แทนรวมทังดูแลบิดาด้ วย คนงานในฟาร์ มเริ มพากั น เดิ น เข้ ามายั งโรงอาหาร เธอจึงสังการคนงาน “ช่วยกันยกอาหารเที ยงออกไปเร็ว มี แกงเขียวหวานกับหมูทอด” เมื อ คนงานได้ ยิ น ต่ างมาช่วยกั น ยกกั บข้ าวอย่ างกุ ลีกุ จอพลางบอกด้ วยความ ชืนชม “อาหารเที ยงวันนี หน้ าตาน่ากินมากเลยครับคุณแพทซี” “นอกจากจะหน้ าตาน่ากินแล้ วยังส่งกลินหอมไปทัวด้ วย” “นันสิน านๆ จะได้ กิ น ฝี มื อ ของคุ ณแพทซี สัก ที ” ทุ ก คนดู จะชิน กั บ อาหารสองประเทศตามความชอบแบบเจ้ าของฟาร์ มด้ วย แม้ ว่า งานดู แลโคนมและเลี ยงไก่ จะยุ่ งยากแค่ ไ หนแต่ ถ้ ามี เ วลา ภัทรี ยา เชิดอนันต์ กิจ ก็จะลงมื อทํ าอาหารให้ คนงานในฟาร์ มได้ กินในบางครั ง เพราะรสชาติเข้ มข้ นโดนใจยิงนักซึงผู้เป็ นพ่อคื อคนที สอนให้ เธอทํ าน่าเสียดาย ที มารดาเลียงของหญิงสาวไม่ค่อยแข็งแรง ไม่อย่างนันภัทรี ยาก็คงไม่ ต้ อ งโดด เดี ยวเป็ นลูกคนเดี ยวเช่นนี แต่เธอก็ไม่ได้ เดี ยวดายนักเนื องจากว่ายังมี ค นงาน ในฟาร์ มอี กจํานวนหนึงที ทํ าให้ หายเหงาได้ ฟาร์ มมิลาน่าคล้ ายเป็ นชีวติ ของภัทรี ยา โดยเธอก็เลือกเรี ยนทางด้ าน สัตวบาลเพื อจะได้ ออกมาช่วยบิดาบริหารงานได้ แม้ จะเป็ น เพี ย งฟาร์ ม เล็ก ๆ

รัตมา

5


ที ไม่ ไ ด้ ทํ ากํ า ไรเท่ า ใดนั ก แต่ มั น ก็ ทํ าให้ เ ธอมี ค วามสุขอย่ า งมากมายซึ ง หลังจากที กินอาหารจนอิมแล้ วหญิ งสาวก็ ม านั งทํ างานต่ อ วัน นี ที ฟาร์ ม ของ ตนจะต้ องนํ านํ านมวัวไปส่งที โรงงานแปรรู ปสองแห่ งเพื อผลิต นมอั ด เม็ ด และ ผลิตภัณพ์ แบบขวด พร้ อมกับตรวจดูด้วยว่าต้ อ งไปส่งให้ กั บโรงงานแปรรู ปที ไหนอี กจะได้ เตรี ยมไว้ ให้ พร้ อม หญิงสาวหยิบหมวกที วางอยู่บนโต๊ ะขึนมาสวมบนศี ร ษะเพื อเตรี ย ม ออกไปด้ านนอกลักษณะดูคล่องแคล่วไม่ ต่ างไปจากนายหญิ งคนเก่ าเลย ที ทํ างานอย่างไม่ร้ ู จกั คํ าว่าเหน็ดเหนื อย เธอเดินไปยังโรงเลียงโคนม ที นี เลี ยงโค แบบเป็ นอิสระจํากัดให้ อยู่ภายในคอก โคนมที ทางฟาร์ ม มิ ลาน่ าเลี ยงนั นคื อ โคโฮลสไตล์ห รื อ ฟรี เ ชี ยนพั น ธ์ ขาวดํ า เป็ น โคนมสายพั น ธุ์ ยุ โรปสามารถให้ ปริมาณนํ านมมากที สุดในสายพันธุ์ หลังจากดูรายการนมที จะต้ องส่งให้ ทางโรงงานเป็ น ที เรี ย บร้ อ ยแล้ ว จึงเดินตรงไปยังฟาร์ มเลียงโคเพื อถามคนงานที ชือโฮเซ่เป็ น ผู้ช่วยของเธอ เขา อยู่ในชุดเสือยี นกลางเก่ากลางใหม่ มี อายุ ประมาณสามส���บสี ปี แก่ ว่าภัท รี ย า เจ็ดปี มี ความสนิทสนมคุ้นเคยกับหญิงสาวมาก พ่อบอกว่าอี กฝ่ ายมาสลบอยู่ ในฟาร์ มของเธอ แต่พอถามว่าเป็ นใครก็ตอบไม่ได้ พ่อ เลยตั งชื อให้ ว่าโฮเซ่ซึง อี กฝ่ ายก็ยินดี ทีจะใช้ ชือนี และได้ เป็ นคนงานประจํ าฟาร์ ม ที นี เมื อสามปี ก่ อ น โดยเป็ นผู้ชว่ ยของเธอและบิดา “กํ าลังเตรี ยมนมที จะไปส่งโรงงานออร์ เนลล่าอยู่ครับคุณแพทซี” “ยังไม่ทันถามเลยนะโฮเซ่” เธอยิมอย่างชอบใจที อี กฝ่ ายดู จะรู้ ใจของ ตนเอง “ก็ผมรู้ ไงครับว่าคุณแพทซีต้ องถามแน่นอน” ซึงขณะที พูดในมื อ เขาก็ มี สมุดบันทึกเกี ยวกับนํ านมโค เป็ นสิงที เขาจะต้ องนํ าติดตัวไปไหนมาไหนด้ วย เสมอยามเมื ออยู่ในฟาร์ มมิลาน่า “ของโรงงานฟาวีโอ้ ละ่ เตรี ยมรึยัง” “กํ าลังให้ คนงานรี ด นมอยู่ ค รั บคิ ด ว่ามะรื น นี ก็ น่ าจะเสร็ จทั น ครั บ” โฮเซ่รายงานให้ อีกฝ่ ายได้ ทราบ 6


“เดี ยวไปดูหน่อยดี กว่าว่าได้ มากแค่ไหนแล้ ว” หลังจากพู ด เสร็ จร่ าง ระหงก็เดินไปยังสถานที รี ดนมซึงเป็ นส่วนหนึงในฟาร์ มมิลาน่า ที โรงรี ดนมคนงานต่างทํ างานกันอย่างขะมั ก เขม้ น จะรี ด นมได้ สอง เวลาคื อเช้ าตรู ่กับช่วงเย็น โดยการรี ด นมนั นจะต้ อ งรี ด จากแม่ โคที คลอดลูก แล้ ว จะมี ระยะเวลาในการรี ดนม 10 เดื อน เธอมองเห็นบิดาอยู่ ที นี ด้ วย แม้ ว่า คุณวฤทธิ จะอายุห้าสิบกว่าแล้ วแต่ ก็ ยั งดู แข็งแรงและก็ ชอบทํ างานในฟาร์ ม มากกว่าอยู่ในห้ องทํ างาน ภัทรี ยาเดินเข้ าไปหาเจ้ าโคที อยู่ ในคอกแล้ วจัด การ พับแขนเสือขึนไปยังต้ นแขนเล็กทังสองด้ านก่อนจะทรุ ดกายนังลงข้ างบิดา “หนูชว่ ยค่ะพ่อ” ภัทรี ยาก็ไม่ต่างจากบิดาเช่น กั น ที ไม่ ชอบนั งแต่ โต๊ ะ ทํ างาน มื อ เรี ย วหยิ บฟ้ าที ชุบ คลอรี น เช็ ด เต้ านมของแม่ โคเพื อทํ าความ สะอาด แล้ วใช้ มื อ รี ด นํ านมออกมาเพื อตรวจสอบคลอรี น กั บตรวจสอบ คุณภาพของนม ก่อนจะนํ าเครื องดูดนมสวมเข้ ากั บเต้ านมวัว เป็ น งานที เธอ ทํ ามาตังแต่เด็กสมัยที มารดายังอยู่ เรี ยนรู้ ด้วยความสนุกสนานในระหว่างช่วง ปิ ดเทอม เธอมักจะขลุกอยู่กับโรงเลียงโคนม ทํ างานมาทุกอย่างตั งแต่ เ ลี ยงโค นม ให้ อาหาร จนไปถึงการตัดกี บโคนม และผสมเที ยม เรี ยกได้ ว่างานเลี ยงโคนมฝั งอยู่ ในหั วใจของเธออย่ างมากที เ ดี ย ว จวบกระทังนํ านมที จะต้ อ งไปส่งยั งโรงงานถู ก บรรจุใส่ในถั งสแตนเลสแบบ โลหะและลําเลียงขึนรถไปเสร็จเรี ยบร้ อย ก็ได้ เวลาที จะต้ องนํ าไปส่งยั งโรงงาน แปรรู ปก่อนจะหันไปเรี ยกผู้ชว่ ยของตนเอง “ไปโฮเซ่ขนรถ” ึ เธอเตรี ยมขึนไปนังทางด้ านข้ างโดยมี ชายหนุ่ ม เป็ น คนขับรถให้ เขา มองเห็นภัทรี ยาเป็ นดังน้ องสาว ไม่เคยที จะคิดมองอี กฝ่ ายไปทางชู้สาวเลยสัก นิด แต่ระหว่างที กํ าลังจะเปิ ดประตูนันก็พลันรู้ สึก เจ็บ คล้ ายมี บางอย่ างกั ด ที ลําคอก่อนจะร้ องด้ วยความตกใจ “อุ๊ย” มื อเรี ยวจับไปยังต้ นคอทางด้ านบน “มี อะไรครับคุณแพทซี” โฮเซ่หันมาถามด้ วยความสงสัย “สงสัยมดจะกัดน่ะ”

รัตมา

7


เธอคาดเดากลับไปพร้ อมกับปลายนิวเกาและพยายามหาตั วต้ น เหตุ เพื อจะเอาออก แต่ก็ไม่เจอจึงเลิกใส่ใจ เมื อเห็นคนงานขึนไปนังบนรถเป็ น ที เรี ย บร้ อ ยแล้ วโฮเซ่ก็ สตาร์ ท รถ และขับออกไปทันที โดยภัทรี ยาก็เปิ ดเพลงในรถฟั งไปด้ วยเพื อเป็ น การผ่อ น คลายทังยังฮัมเพลงตามทํ านองอย่างอารมณ์ ดี ชายหนุ่มมองด้ วยความเอ็ น ดู ซึงระหว่างที ขับรถไปนันก็ได้ มีรถคันหนึงที ขับช้ ามาก เนื องจากว่าบรรทุ ก ของ ไว้ ทางเบืองหลังเยอะ ภัทรี ยาที เห็นรถคันหน้ าขับเป็ น เต่ าคลานจึงรี บบอกกั บ ผู้ชว่ ยของตนเอง “โฮเซ่ขบั แซงไปเลย ถ้ าขืนมัวแต่ขบั ตามรถเต่าคันนี ล่ะก็ มี ห วังเอานม ไปส่งโรงงานไม่ทันแน่เลย” ชายหนุ่มจึงทํ าตามที หญิงสาวบอกทันที ด้วยการขับแซงทางด้ านข้ าง ของอี กฝ่ าย เพื อที จะได้ ไม่ต้องมาขับตามท้ ายรถคันดังกล่าว แต่ดูเหมื อนว่ารถ เต่าก็ดันไม่ยอมให้ รถของเธอขับแซง จนภัทรี ยาโมโหมากขึนกว่าเดิม “กวนกันนี หว่าแบบนี นี ถ้ าฉันขับเองล่ะก็ จะแกล้ งขับแซงไปข้ างหน้ า แล้ วจะขับเป็ นเต่าคลานบ้ างดูสจิ ะทํ ายังไง” สีหน้ าสีตาของเธอออกอาการเขม่นเข่นเขียวยิงนัก นัยน์ ตาจับจ้ อ งไป ยังรถคันหน้ าอย่างหงุดหงิดมาก แต่พอเห็นว่ามี จงั หวะในการที จะแซงได้ แล้ ว หญิงสาวก็ออกปากกั บผู้ช่วยของตนอี ก ครา “เร่ งเครื องแซงเร็ วๆ เลย โฮเซ่ เดี ยวมันขับออกมากลางถนนอี ก” ตอนนี เธอไม่มีอารมณ์ นังฟั งเพลงแล้ ว “ครับ คุณแพทซี” ชายหนุ่ ม ทํ าตามที เจ้ านายสาวบอกด้ วยการดั น เกี ยร์ ไปด้ านหน้ าและเหยี ยบคันเร่งให้ เร็วกว่าเมื อครู ่ ซึงเมื อขับออกมายั งด้ าน นอกของถนน เธอก็ตะโกนออกมาอย่างชอบใจ “พ้ นแล้ ว” แต่ ร ะหว่างนั นมดเจ้ ากรรมตั วเดิ ม ก็ ดั น กั ด มายั งลํ าคอ ระหงในขณะที กํ าลังลุ้นอย่างเมามันส์ “โอ๊ ย” นั นจึงทํ าให้ โฮเซ่ที กํ าลังเหยี ย บ คันเร่งเหยี ยบเบรคหยุดชะงักกลางคันด้ วยความตกใจ โฮ่เ ซ่ที ได้ ยิ น ดั งนั นจึง หันไปทางเจ้ านายสาวด้ วยความห่วงใย “คุณแพทซี เป็ นอะไรไปครับ” 8


“มะ ระวังโฮเซ่” เธอกํ าลังจะบอกให้ ร้ ู ว่าเป็ น อะไรแต่ ยั งไม่ ทั น พู ด นัยน์ ตากลมของหญิงสาวก็พลันมองเห็นว่าเบืองหน้ าของถนนอี ก ฟากหนึ งมี รถคันหนึงขับมาอย่างพอดี ถ้าหากว่าอี กฝ่ ายไม่จอดกลางทางก็คงจะไม่มีอ ะไร แต่เมื อโฮเซ่จอดรถกลางถนนเช่นนันทํ าให้ หลบไม่พ้นรถอี กคัน โฮเซ่ที ได้ ยิ น เสี ย งร้ อ งของเจ้ านายก็ รี บหั น ไปมองทั น ที ก่ อ นจะหั ก พวงมาลัยรถเข้ าข้ างทาง โชคดี ทีเจ้ ารถเต่าเมื อครู ่ขบั นํ าไปแล้ ว แต่ ค นที กํ าลัง ขับอย่างอารมณ์ ดีอีกคันกลับไม่เป็ นเช่นนัน เมื อมองเห็นรถที พุ่งมาชนตนเองก็ ร้ องออกมาด้ วยความตกใจเช่นกัน “เฮ้ ” พร้ อมกับที หักพวงมาลัยเพื อหลบเข้ าข้ างทางอย่ างฉั บพลัน ทํ า ให้ ด้านข้ างของรถคันหรู ยีห้ อแพงไถลไปเสียดสีกับฟุตบาทข้ างทาง ครื ด... ก่ อนหน้ านันหนึงชั วโมง บนถนนของเมื อ งอาเรซโซ่ ร ถคั น หรู ยี ห้ อ Koenigsegg Trevita สีนําเงินสุดเท่ เจ้ าของเป็ นชายหนุ่ม ใบหน้ า หล่อ คม จมูก โด่ งเป็ น สัน ตั ด ผม สันประมาณท้ ายทอยทางเบืองหลังซึงดูดีอย่างมากราวกั บเทพบุต รที จิต รกร สรรสร้ างขึนมาจากจิน ตนาการ แต่ ว่ามี ชีวิต และลมหายใจขึนมา สร้ างขึน เพื อให้ สาวๆ ได้ ชืนชมและติดต้ องในเสน่หา บนวงหน้ าคมประดั บด้ วยแว่น ตา แบรน ด์ ดั ง สี นํ าต าล บด บั ง นั ย น์ ต าอั น เป็ น ประ กายสี ฟ้ าอ มเขี ย ว จิโอวานนี ดิ มาโกร์ ชายหนุ่ม วัย 33 ปี กับความสูง 189 เซนติ เ มตร ที ดู สง่า ยามเมื ออยู่ในชุดสูทสีเข้ มที ตัดเย็บด้ วยความประณี ต เขาคื อ ซีอีโอใหญ่ แห่ง โรงพยาบาล ดิ มาโกร์ กํ าลังจะขับรถไปยั ง คฤหาสน์ หรู ของพี ชาย ที วันนี พี น้ องตระกู ล ดิ มาโกร์ ต่ างมี นั ด กิ น ข้ าวอย่ าง พร้ อมหน้ าพร้ อมตากัน อัลเฟโด้ พี ชายคนโต มี อายุ 36 ปี เป็ นมาเฟี ยใหญ่ ของ ตระกูล ดิ มาโกร์ แห่งแคว้ นทัสคานี ประกอบธุรกิจเกี ยวกับการสร้ างโครงการ สัมปทานของรัฐบาล ทังในประเทศอิตาลีและนอกประเทศ ส่วนวาเลนติโน น้ องชายคนที สามอายุ 29 ปี ดู แลธุ ร กิ จไวน์ อ งุ่น ที มอนเทลชิโน ยังไร่องุน่ ดิ มาโกร์ และลาธี น่ าน้ อ งสาวคนเล็ก วัย 24 ปี เป็ น

รัตมา

9


หุ้นส่วนของธุรกิจในตระกูล ดิ มาโกร์ ทุกอย่าง คอยรับเพี ย งเงิน ปั น ผลรายได้ ทุกปี ทีพวกพี ๆ จัดสรรปั นส่วนให้ ระหว่างที ขับรถไปนั นสายตาของซี อี โอหนุ่ ม ก็ ม องไปยั งวิวข้ างทาง เบืองหน้ าด้ วย พลันเห็นผู้ชายจูงเด็กผู้หญิงและเด็กชายกับภรรยามองดู ก็ เ ป็ น ภาพที น่ารักอยู่เหมื อนกันจนอดคิดถึ งภาพตั วเองไม่ ไ ด้ ว่าจะเป็ น ยั งไงนะถ้ า เกิดว่าเขาแต่งงานมี ภรรยากับลูก คงจะมี ค วามสุขนะกั บการสร้ างครอบครั ว อันแสนอบอุ่น โดยมองเห็นภาพตนเองเลียงลูกสามคน ขณะที ปล่อยให้ ภรรยา ยื นหันหลังทํ ากับข้ าว แต่ อ ยู่ ๆ ภาพที ตนเองอุ้ มลู ก และปล่ อ ยให้ ภ รรยาทํ า กั บ ข้ าวใน ห้ องครัวก็หายไป กลายเป็ นกลุม่ สาวๆ ที มานังเบี ย ดตนเองทั ง อวบอึ ม เอ็ ก ซ์ เซ็กส์สะบึม พร้ อมเรี ยกชือเขาเสียงอ่อนเสียงหวาน “ดอนจิโอวานนี ขา” พลางทํ าท่าปากเล็กอย่างยัวยวนและส่งสายตาเร่ าร้ อ นแบบเซ็ก ซี ให้ พร้ อมกับบิดกายยักย้ ายส่ายสะโพกและเหนี ยวลํ าคอเขาเข้ ามาแนบชิด โดย ถามออกมา ขณะที มื อเรี ยวก็ไล้ ไปยังแผงอกแกร่งแบบแผ่วเบาก่ อ นจะลากลง ไปถึงใจกลางแห่งความเร่าร้ อนของร่ างกํ ายํ าที เต็ ม ไปด้ วยเสน่ ห์ ของบุรุ ษอั น น่าหลงไหล พลางถามออกมาด้ วยความอยากรู้ “ถ้ าดอนจิโอวานนี แต่งงานแล้ วพวกเราจะทํ ายังไงล่ะคะ” “นันสิคะ” สาวๆ ต่างถามอย่างพร้ อ มเพรี ย งกั น จึงทํ าให้ จิโอวานนี รู้ แล้ วว่าตนเองจะไม่รี บแต่ งงานเป็ น อั น ขาดอยู่ กั บผู้ห ญิ งคนเดี ย วจะไปสนุ ก อะไร สู้อยู่กับสาวๆ หลายคนดี กว่า ได้ เปลียนรสชาติไปเรื อยๆ มันส์กว่าเยอะ ชายหนุ่มสลัดความรู้ สกึ ที ว่าออกไปด้ วยอาการสันศี ร ษะเหมื อ นคิ ด ออกว่าเรื องอะไรเขาจะเอาตัวเองไปใส่กรงกันล่ะ สู้แบบนี ไม่ ไ ด้ มี สาวๆ เข้ ามา ในกรงให้ ตนเองฟั ดเล่นตลอดเวลา โดยเฉพาะถ้ าเป็ นสัตว์เลียงที เนื อนุ่ม หอม หวาน เอาใจเก่ง และรองรับอารมณ์ ทุกอย่างของเขาได้ ล่ะ ก็ มั ก จะถู ก ใจมาก เลยล่ะ มี อกอวบๆ ขาวนวล ที ให้ เขาได้ กอบกุมเล่น สนุกกับสาวคนเดี ย วก็ เ สี ย โอกาสพอดี สิ คงไม่มีใครโง่ปิดโอกาสตัวเองเร็วนักหรอก 10


ถ้ าหากว่ามี กระต่ายน้ อยมาให้ เสือร้ ายอย่างเราได้ ต ะปบเป็ น อาหาร หลายตัวเช่นนี ปล่อยไปก็งีเง่าเต็มที ไม่ๆ เขายังไม่คิดเรื องแบบนี ขณะที กํ าลัง ขับรถอยู่นันสายตาก็เห็นว่ามี รถคันหนึงขับพุ่งเข้ ามาหาตนเอง ทํ าให้ จิโอวาน นี รี บหักหลบในทันที ชายหนุ่มรับรู้ วา่ รถตนเองเสียหายแน่นอน เขาจัดการเปิ ด ประตูรถลงมาเพื อตรวจสอบ ก่อนจะพบว่ารถคันสวยของตนเองมี ร อยตํ าหนิ เป็ นทางยาวเห็นแล้ วรู้ สกึ โมโหอย่างมาก แม้ ว่ ามั น จะทํ าสี ใ หม่ ไ ด้ ก็ ต ามที แต่ ก็ ไ ม่ ใ ช่สี ของมั น เองโดยตรง สําหรับจิโอวานนี จะไม่ยอมทํ าสีเด็ดขาดนอกจากเปลียนใหม่ทังคั น คิ วเข้ ม ทั ง สองขมวดเข้ามาชนกันมุ่นที เดี ยวพลางทํ าอาการถอนหายใจโดยแรง มื อ กํ า หมัดแน่นก่อนจะรี ไปหาคู่กรณี ของตนเองซึงจอดรถอยู่อีกด้ านหนึง “ขับรถประสาอะไรน่ะทํ าคนอื นเดื อดร้ อนอย่างนี ” ภัทรี ยารับรู้ ถึงความผิด ของตนเองเมื อครู ่ ถ้ าเธอไม่ ร้ อ งด้ วยความ ตกใจโฮเซ่ก็คงไม่เหยี ยบเบรกกลางถนนหรอก อี ก อย่ างหนึ งสาเหตุ ที เธอพบ กับเรื องบ้ าๆนี ก็เป็ นเพราะไอ้ รถเต่าที ขับอื ดอาดเมื อกี น่ะเอง จึงทํ าให้ เ ธอต้ อ ง เร่งโฮเซ่ให้ ขับแซงไปให้ ไ ด้ หญิ งสาวเดิ น ยิ มเข้ าไปหาอี ก ฝ่ ายด้ วยใบหน้ าที สํานึกผิดอย่างมาก “ขอโทษนะคะที ทํ าให้ เกิดเรื องนี ขึน” จิโอวานนี เห็นร่างระหงก้ าวเข้ ามาหาด้ วยรอยยิ มอ่ อ นหวาน แต่ ใน เวลานี เขาไม่มีอารมณ์ ชืนชมกับอะไรทังสินต่อให้ อีกฝ่ ายสวยเลิศเลอแค่ ไ หนก็ ตามที เมื อรถของตนเองต้ องมี รอยแผลอย่างไม่น่าที จะเกิดขึน ขนาดสวยเลิศ เลอยังไม่สนใจแล้ วผู้หญิงที สภาพไม่ต่างกับเด็กกะโปโลจะใส่ใจได้ ยังไงกัน “เพิงสอบใบขับขีได้ มารึไงกัน หรื อว่าอายุยังไม่ถึงเกณฑ์ แล้ วแอบเอา รถพ่อมาขับน่ะ ถ้ ารู้ วา่ ยังไม่มีความสามารถพอที จะขับรถได้ ล่ะ ก็ ให้ พ่ อ มาขับ แทนดี กว่านะสาวน้ อย จะได้ ไม่ต้องมาทํ าให้ คนอื นเดื อดร้ อนอย่างนี ” เขาพูดอย่างประเมินผู้หญิงเบืองหน้ าซึงอยู่ในชุด เสื อเชิตกั บกางเกง ยี นและมัดหางม้ าไว้ ทางเบืองหลัง เผยให้ เห็นใบหน้ าผุดผาดที ไร้ เ ครื องสํ าอาง ดู จืด ชื ด สินดี ภัท รี ย าไม่ ช อบให้ ใครมองว่าตนเองเป็ น เด็ ก กะโปโล แม้ ว่ า

รัตมา

11


หน้ าตาของเธอจะดูอ่อนวัยกว่าผู้หญิงในทัสคานี ก็ตามที จึงบอกให้ อี ก ฝ่ ายได้ รับรู้ ความจริง “ฉันอายุ 25 แล้ ว ไม่ ใช่สาวน้ อ ยที ยั งไม่ บรรลุนิ ติ ภาวะอย่ างที คุ ณ เข้ าใจ” ครันได้ ฟังคํ าเขากลับทํ าสีหน้ ายิมเยาะใส่ “โกหกรึเปล่าหน้ ายังกับเพิงเลิก ใช้ คํ าว่าเด็ ก หญิ งมาไม่ กี ปี อย่ างนั น ล่ะ กลัวถูกว่าเป็ นเด็กแก่แดดรึไงกั น ถ้ ารู้ ว่าอายุ ไ ม่ ถึ งสิบแปดน่ ะ ” ก็ ผ้ หู ญิ งที เขาคบหาด้ วยน่ะส่วนใหญ่จะดูเป็ นผู้ใหญ่ทังนันแต่งตัวก็บง่ บอกให้ รับรู้ ว่าเป็ น สาวเต็มที กันหมดแล้ ว ไม่เหมื อนผู้หญิงเบืองหน้ าที มองยังไงก็ เ หมื อ นเด็ ก เพิ ง เริมโตไม่มีผดิ ครันได้ ยินริมฝี ปากนุ่มก็เม้ มเข้ าหากันแน่นอย่างไม่ชอบใจ “ฉันบอกว่าอายุ 25 ไงล่ะ แล้ วก็เลิกเรี ยกฉันว่าสาวน้ อยด้ วย” ภัทรี ยาเดินเข้ าไปใกล้ เขามากขึนกว่าเดิมพลางบอกให้ ชายหนุ่ ม เบื อง หน้ าได้ ยินอย่างเสีย งดั งฟั งชัด เป็ น จังหวะเดี ย วกั บที จิโอวานนี มองเห็ น รอย แดงๆ บริเวณลําคอของอี กฝ่ ายสองจุด จึงรั บรู้ ว่าที รถมั น พุ่ งมาชนตนเองนั น เพราะอะไรโดยโฮเซ่ที เห็ น เจ้ านายสาวมี นํ าโหมากขึนก็ เ ดิ น เข้ ามาเพื อไกล่ เกลียแทนแต่ดูเหมื อนเขาจะไม่ร้ ู วา่ มันจะยิงทํ าให้ สถานการณ์ แย่ ขึนกว่าเดิ ม เสียอี ก “คุณแพทซีครับให้ ผมคุยกับเขาเองดี กว่าครับ” “ฉันรู้ แล้ วว่าที รถมันขับมาเกื อบชนฉั น เพราะอะไร คงจะห้ ามความ ต้ องการของตัวเองไว้ ไม่ไหว ใจร้ อนมากจนรอให้ ถึงโรงแรมก่ อ นไม่ ไ ด้ รึ ไ งกั น ” หญิงสาวได้ ยินที อี กฝ่ ายพูดก็ทําสีหน้ าสงสัยพลางย้ อนถามกลับไป “คุณพูดอะไรน่ะฉันไม่เห็นเข้ าใจเลย” โดยคิวเรี ยวทังสองด้ านก็ขมวด เข้ ามาชนกันมุ่นด้ วย เขายิมอย่างเหยี ยดหยันใส่ “ก็เธอกับแฟนกํ าลังทํ าอะไรอยู่ในรถล่ะนึกว่าฉันไม่ร้ ู เหรอ” จิโอวานนี ใช้ สายตามองอี กฝ่ ายด้ วยความดู ถู ก อย่ างมาก ได้ ยิ น ที ผู้ชายเบื องหน้ าพู ด หญิงสาวจึงเกิดความโมโหยิงขึน “ฉั น กั บ เขาไม่ ไ ด้ เป็ นแฟนกั น นะ แล้ ว ที บอกนึ ก ว่ า ฉั น ไม่ ร้ ู น่ ะ หมายความว่ายังไง” 12


ดูเหมื อนเขาจะเข้ าใจผิดภัทรี ยาจึงอธิ บายให้ เ ข้ าใจถู ก แทน แต่ ท ว่า เธอก็ยังทํ านัยน์ ตางงงันเหมื อ นเช่น เดิ ม ไม่ เ ปลี ยน พลางถามซํ ากั บประโยค เมื อครู ่อีกคราวหนึง จิโอวานนี ที ได้ ยินก็ใช้ สายตาดู ถู ก ในตั วอี ก ฝ่ ายซํ าพร้ อ ม กับหัวเราะยิมหยัน “ฉันอุตส่าห์ พูดแบบอ้ อมค้ อมแล้ วนะก็ยังจะมาทํ าเป็ นอิ น โนเซ้ น ส์ ไ ม่ รู้ เรื องอี ก ก็ได้ ถ้าอยากให้ พูดตรงๆ ฉันก็จะบอก เธอกํ าลังเล่นรักกับผู้ชายคนนี ตอนกํ าลังขับรถอยู่ใช่ไหม ผู้ชายมันถึงได้ ไม่มีกระจิต กระใจที จะมองทางเลย กลัดมันขนาดหนักเลยเหรอแม่ค้ ณ ู รอเข้ าโรงแรมม่ านรู ด ไม่ ไ หวรึ ไ งกั น เลย ต้ องใช้ รถเป็ นโรงแรมชัวคราวแทนน่ะ” ชายหนุ่มตอบกลับมาเป็ นชุดด้ วยอาการหัวฟั ดหัวเหวียง ได้ ยิ น อย่ าง ชัดเจนภัทรี ยาก็โกรธเป็ นฟื นเป็ นไฟ มื อเรี ย วกํ าหมั ด แน่ น แล้ วต่ อ ยไปยั งปาก ครึ งจมูก ครึ งข���งอี ก ฝ่ ายโดยแรง ผลัวะ! จิโอวานนี ที ไม่ ทั น ตั งตั วโวยวาย ออกมาเมื ออยู่ๆ มาโดนผู้หญิงเบืองหน้ าต่อยเอา “เธอมาต่อยฉันทํ าไมเนี ยยายผู้หญิงบ้ า” พลางยกมื อกุมไปยังใบหน้ า ของตัวเองด้ วย “ก็คุณมันปากเสีย จิตใจตํ าไงล่ะ” ภัทรี ยายกมื อขึนมาชี หน้ าอย่ างไม่ ยอม “ปากเสีย จิตใจตํ า อย่างนันเหรอ ฉัน ว่าคํ าหลังเธอควรจะเก็ บไว้ ว่า ตัวเองมากกว่านะยายผู้หญิงใจแตก ถ้ าเธอไม่ได้ ทําอะไรจริง แล้ วที คอเธอล่ะ มันไปโดนอะไรมา ถ้ าไม่ใช่เพราะโดนดูดน่ะ” จิโอวานนี พู ด อย่ างยอกย้ อ น ดู เขาจะรู้ ดีเหลือเกินว่ารอยดังกล่าวมันเกิดขึนได้ ยังไง ก็ตนเองชอบทํ าให้ ผ้ หู ญิ ง บ่อยนี โดยเฉพาะเวลาที ใกล้ ถึ งจุด ไคลแมกซ์ ผู้ชายส่วนใหญ่ มั ก จะเผลอขบ เม้ มเนื อนุ่มของคู่นอนอย่างลืมตัวเสมอ “ฉันไม่ได้ ทําอย่างนัน” ภัทรี ยาปฏิเสธด้ วยอาการหน้ าดํ าครํ าเครี ยด “เรอะ แก้ ตัวยังไงก็ฟังไม่ขนหรอก ึ หลักฐานมันฟ้ องโต้ งๆ อย่างนี ” แม้ วา่ เธอจะบอกยังไงเขาก็ทําสีหน้ าไม่เชือเหมื อนเช่นเดิม “หลักฐานบ้ าอะไรกัน นี มันรอยมดกัดต่างหาก”

รัตมา

13


แทนที จะคุยกันเกี ยวกับเรื องค่าเสียหายดันมาเถี ยงเรื องรอยที ลํ าคอ ของหญิงสาวแทนเสียนัน “จะพยายามเชือนะว่ารอยนันน่ะรอยมดกัด” ถึงปากจะพูดเช่นนันแต่ แววตากลับแสดงความดูแคลนอย่างมาก “โฮเซ่ ฉันว่าเราไปส่งนมต่ อ ดี ก ว่า เสี ย เวลามาเถี ย งกั บคนจิต ใจตํ า หน้ าตาก็ดีแต่การศึกษาไม่ชว่ ยอะไรเลย” เธอไม่อยากเถี ยงกับคนไร้ เหตุผลอี ก แล้ วจึงหันไปยังคนงานของตนเองโดยเน้ น ประโยคกลางให้ ไ ด้ ยิ น อย่ างชัด ๆ ผู้ชว่ ยของเธอก็พยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย “ใช่ครับคุณแพทซี” จิโอวานนี เห็นอี กฝ่ ายขึนรถไปจึงนึกได้ ว่ารถของ ตัวเองเป็ นรอยก็รีบตะโกนเรี ยกยายผู้หญิงเมื อครู ่ไว้ ครันเห็ น ว่าอี ก ฝ่ ายทํ าท่ า ไม่สนใจกับอุบตั ิเหตุทีเกิดขึน “นี เธอแล้ วค่าเสียหายของรถฉันล่ะจะทํ ายังไง” พลางใช้ มื อ ชี ไปยั งรถ ของตนเองที จอดอยู่ทางเบืองหน้ า “ฉันไม่รับผิดชอบแล้ ว อยากปากเสีย จิตใจตํ านั ก ” ภัท รี ย าทํ าสี ห น้ า เบะใส่พร้ อมกับตะโกนออกมาให้ เ ขาได้ ยิ น ก่ อ นจะนั งรถออกไปชายหนุ่ ม ก็ ตะโกนตามหลัง “กลั บ มาก่ อ นนะยายผู้ ห ญิ ง ใจแตก” แต่ ดู เ หมื อ นมั น จะเปล่ า ประโยชน์ สนดี ิ เมื อรถคันดังกล่าวไม่มีวีแววที จะลงมาจอดตกลงเจรจาอี ก เลย เขาจึงหยิบโทรศัพท์ ขนมาเพื ึ อกดโทรหาบริษัทประกัน อย่ างไม่ ร อช้ าแทนด้ วย สีหน้ าที ไม่สบอารมณ์ อย่างมาก ภัทรี ยานังรถไปด้ วยอาการหงุดหงิด พลางกร่ น ด่ าผู้ชายปากเสี ย คน เมื อกี นี ไม่หยุดวงหน้ านวลบึงตึงพร้ อมกับคิ วที ขมวดมุ่น ริ ม ฝี ปากเม้ ม เข้ าหา กันโดยมื อเรี ยวทุบไปยังเบาะรถติ ด ต่ อ กั น เพื อระบายอารมณ์ ต่ อ เหตุ ก ารณ์ ที ผ่านมาเมื อครู ่นี “ไม่เคยเจอผู้ชายที ไหนปากร้ ายเท่ านี มาก่ อ นเลย อย่ าให้ เ จออี ก นะ จะหยิบขีโคปาหน้ าให้ เละเชียว” พลางคิดอย่างเข่นเขียวเป็ นยิงนัก “นันสิครับเป็ นผู้ชายที นิสยั แย่มากเลย คุณแพทซีไม่ต้องสนใจหรอก 14


ครับ” โฮเซ่พูดปลอบโยนหญิงสาวเพื อให้ คลายอารมณ์ ร้อนลง “ฉันไม่สนใจหรอกถื อว่าวันนี ดวงซวยเอง เจอเรื องไม่ ดี ก่ อ นเจอเรื อง ดี ” หลังจากที บ่นเสร็จก็ทิงกายนุ่มลงไปยังเบาะที อยู่เบื องหลังของตนเองโดย แรง สายตาชืนชมกับวิวทิวทัศน์ รอบด้ านและลืมเรื องที เกิดขึนเมื อกี นี ไป เพี ยงครู ่ร ถของฟาร์ ม มิ ลาน่ าก็ ไ ปถึ งโรงงานออร์ เ นลล่าซึงผลิต นม อัดเม็ดและผลิตภัณฑ์ แปรรู ป โดยเธอก็ชว่ ยดูแลให้ คนงานขนนํ านมดิ บเข้ าไป ส่งให้ กับโรงงานข้ างใน หญิงสาวผู้เป็ นคนงานที มี ห น้ าที เซนรั บนํ านมดิ บก็ ยิ ม ให้ กับภัทรี ยาและบอกให้ ร้ ู “คุ ณ แพทซี คะ ทางโรงงานออร์ เ นลล่า ขอเพิ มนํ านมดิ บมากขึ น กว่าเดิ ม นะคะ” ซึงอี ก ฝ่ ายก็ บอกให้ เ ธอได้ ร้ ู ถึ งจํ านวนนํ านมดิ บที สังเพิ ม หญิงสาวยิมตอบรับด้ วยสีหน้ าที แสดงความยินดี “ได้ เลยค่ะ” หลังจากนันเธอก็กลับมาที รถเพื อเตรี ย มที จะกลับฟาร์ ม มิลาน่า พร้ อมกับปรบมื อด้ วยความชอบใจพลางหันไปยังผู้ชว่ ยของตนเอง “เห็นไหมโฮเซ่ฉันบอกแล้ วเจอเรื องไม่ดีก่อนแล้ วค่อยเจอเรื องดี” “นันสิครับ” ชายหนุ่มอี กคนพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย ปั ง! เสียงปิ ดประตู รถอย่ างดั งบ่ งบอกให้ รับรู้ ถงึ อารมณ์ ของผู้ที ก้ าวลงมาอย่างดี วงหน้ าดูม่ยุ อย่างมากมี ใครจะยิ น ดี บ้างกั น เมื อรถคั น โปรด ของตนเองต้ องเป็ นรอยจากฝี มื อ ของยายผู้ห ญิ งใจแตกที ระงับอารมณ์ ของ ตัวเองไม่อยู่ ยังคงบ่นพึมพํ าตามความเชือของตนเองอย่างไม่เลิกรา “มดกัดเหรอ ถ้ าใครเชื อล่ะ ก็ ค งได้ อ อกลูก เป็ น ลิงแน่ ๆ ” ขณะที พู ด ก็ก้มลงมองไปยังรอยแนวยาวที อยู่บนผิวรถด้ วยความเจ็บใจ “หาอะไรอยู่เหรอครับพี จิโอวานนี วาเลนติโน่ ดิ มาโกร์ ชายหนุ่มวงหน้ าหล่อคม นัยน์ ตาเป็ น ประกายสี เขียวไม่ต่างกันกับพี น้ องคนอื น หากทว่าสิงที ไม่ เ หมื อ นพี น้ อ งคนอื นนั นก็ คื อ เส้ นผมอันเป็ นประกายสีทอง เนื องจากทุ ก คนมี เ ส้ น ผมสี นํ าตาลเข้ ม เหมื อ น บิดาและคุณปู่ ชายหนุ่มขับรถมาจากไร่องุน่ ดิ มาโกร์ และมาถึงในช่วงหัวคํ า

รัตมา

15


เมื อเห็นพี ชายทํ าท่าเหมื อนมองหาอะไรจึงถามอย่างสงสัย “หาอะไรล่ะ กํ าลังก้ มดูแผลถลอกที รถน่ะ นายดู สิเ ป็ น แนวยาวเลย” นํ าเสียงแสดงความหงุดหงิดออกมาอย่างมาก” “โอ้ โห แผลยาวเลยนี ครั บพี จิโอวานนี ไปโดนใครสี ม าครั บเนี ย” น้ องชายก้ มลงมองตามพลางใช้ มือลูบไปยังผิวรถราคาแพงด้ วย “ก็ มี ผ้ หู ญิ งกั บ ผู้ชายคู่ ห นึ งดั น หื นจัด เล่น รั ก กั น ในรถ ที นี คงไม่ มี กระจิตกระใจบังคับพวงมาลัยมัง รถก็เลยพุ่งมาจะชนรถพี น่ ะ สิ พี ตกใจก็ เ ลย หักรถหลบเข้ าข้ างทางมั น ก็ เ ลยครู ด ไปกั บถนนซะเป็ น แนวยาวเลย” พลาง ทํ าท่าถอนหายใจออกมาโดยแรงอี กด้ วย “แล้ วยอมรับผิดรึเปล่าครับพี” “เปล่าน่ะสิ” ชายหนุ่มตอบด้ วยอารมณ์ เจ็บแค้ น “แปลว่ารถคั น นั นหนี ไ ปได้ อย่ างนั นเหรอครั บ ”น้ อ งชายนึ ก อย่ า ง คาดเดา “มันไม่เชิงหนี หรอกแต่ยายนันบอกว่าพี เข้ าใจผิด ไม่ ไ ด้ เ ล่น รั ก กั น ใน รถอย่างที เข้ าใจ โธ่เอ๊ ยที คอมี รอยแดงสองจุดนายคิดว่ามันรอยอะไรล่ะ ดั น มา แถว่ามดกัด ใครที ไหนมันจะเชือ พอพี ไม่เชือก็ต่อยหน้ าพี หาว่าหน้ าตาก็ ดี แต่ จิตใตใจตํ า แม่คุณคงจะจิตใจสูงตายล่ะ เล่นใช้ รถเป็ นโรงแรมอย่างนัน “อาจจะมดกัดจริงก็ได้ นะครับพี จิโอวานนี ” น้ อ งชายเห็ น แย้ งกั บอี ก ฝ่ าย หากทว่าพี ชายยังคงเชือมันเหมื อนเดิมไม่เปลียนแปล “ยังไงพี ก็ไม่เชือหรอกว่าเป็ นรอยมดกัด อะไรกันหน้ าตาเหมื อ นยั งไม่ ถึงสิบแปด แต่ดันใจแตกซะแล้ ว” “ทํ าอะไรกันอยู่คะพี จิโอวานนี พี วาเลนติโน่ เห็นมาตังนานแล้ วแต่ ไม่ยอมเข้ าไปสักที น่ะค่ะ” ลาธี น่าน้ องสาวคนเล็ก วงหน้ าเรี ยว ล้ อมกรอบด้ วย เส้ นผมที เหยี ยดตรงลงมายังแผ่นหลังสีนําตาลบรอนซ์ทอง ภายใต้ ชุด เสื อสาย เดี ยวสีขาวกับกระโปรงยี นสันแบ่งเป็ นชันเผยเรี ย วขาคู่ งาม เธอเห็ น พี ชายขับ รถมาถึงแต่ยังไม่ยอมเข้ าไป “พี กํ าลังดูรถน่ะพอดี มันเป็ นรอย” 16


ชายหนุ่มบอกให้ เธอได้ ท ราบพร้ อ มกั บเดิ น เข้ าไปในบ้ าน อี ก ฝ่ ายก็ คาดการณ์ ออกมาพร้ อมกับยกนิวขึนมาชีไปยังใบหน้ าของอี กฝ่ าย “อย่าบอกนะคะว่าหนี ลกู ปื นของพ่อผู้หญ���งที พี จิโอวานนี ไปหลอกฟั น ลูกสาวเขา จนไม่ได้ มองทางเลยสีกับรถคันอื น” “นึกไปได้ นะเราอย่างพี น่ะเรื องกระสุนปื นไม่กลัวหรอกเพราะเจอมา จนชินแล้ ว” จิโอวานนี พูดอย่างคุ ย โอ่ ก็ มั น เรื องจริ งนี หากย้ อ นเวลากลับไป เมื อยี สิบกว่าปี ก่อน เขาก็ ไ ด้ ร้ ู จัก กั บวิถี ชีวิต ของมาเฟี ยโดยตลอด ซึงเต็ ม ไป ด้ วยการเข่นฆ่าเพื อขยายอิทธิพล “นันสิคะลืมไปว่ากํ าลังพูดอยู่กับมาเฟี ยใหญ่แห่ งทั สคานี ตั งสามคน เรื องกระสุนเป็ นเรื องจิบๆ เรื องผู้ห ญิ งเป็ น เรื องใหญ่ ก ว่า ” น้ อ งสาวพลัน นึ ก ขึนมาได้ วา่ ตนเองอยู่กับใคร “ถูกต้ องเลยน้ องสาวโดนกระสุนไม่กลัว กลัวไม่ ไ ด้ ฟั น สาวมากกว่า” วาเลนติโน่เสริมขึนมาด้ วย “แต่เป็ นมาเฟี ยอะไรคะไม่ เ ห็ น จะไปมี เ รื องยิ งปื นกั บใครเลย” เธอ แกล้ งแซวพวกพี ชายทังสามคน “ก็ตอนนี เราไม่ได้ เป็ นมาเฟี ยเต็มตัวแบบเมื อก่อนแล้ วนี ลาธี น่ า สู้เ อา เวลาที ยิงกันมาหาเงินไม่ดีกว่ารึไง หรื อเราอยากให้ พ วกพี ๆ หยิ บปื นไปยิ งหั ว คนอื นแบบเมื อก่อนล่ะ” อัลเฟโด้ อธิบายให้ น้องสาวได้ ฟังอย่างกระจ่างชัด “ไม่เอาหรอกค่ะ อยู่แบบสงบๆ อย่ างนี ดี แล้ วค่ ะ ” หญิ งสาวอดที จะ คิดถึงเมื อหลายสิบปี ก่อนไม่ได้ ทีพี ชายทังสามของเธอ แทบจะไม่ ค่ อ ยอยู่ บ้าน เลยเพราะว่าตระกูล ดิ มาโกร์ ถูกลอบทํ าร้ ายบ่อย จนพวกพี ชายของเธอต้ อง พาลูกน้ องไปจัดการพวกมาเฟี ยกลุม่ อื นให้ สนซาก ิ ใครคิดต่อกรลองดี ตระกูล กับตระกูล ดิ มาโกร์ อย่าหวังว่าจะได้ อยู่อย่างสงบ “ตั งแต่ ที คุ ณปู่ กั บคุ ณ พ่ อ เสี ย ไป ก็ ยั งไม่ มี ใครกล้ ามาท้ าทายกั บ ตระกูล ดิ มาโกร์ อี ก เพราะกลัวในอิทธิพลที มี อยู่มากในทัสคานี ” “ได้ ใช้ ชีวติ อย่างสงบแบบนี ก็มีความสุขดี แล้ ว” เมื อเห็นเจ้ านายทังสีมานังที โต๊ ะ อาหาร แอ๊ บบี ซึงเป็ น แม่ บ้านก็ ทํา

รัตมา

17


หน้ าที ตักข้ าวให้ กับทุกคน ทังหมดต่างนังกินด้ วยความเอร็ดอร่อย ยามสายภัทรี ย ากั บ บิ ด าและคนงานต่ า งก็ไ ปรวมตั วกั นอยู่ ที ฟาร์ มโคนมเนื องจากว่ากํ าลังทํ าคลอดให้ กับแม่ โคในฟาร์ ม เมื อครบกํ าหนด ของการตังท้ อง 280 วัน ไม่ต่ างจากคนที ท้ อ ง 9 เดื อ น โดยที ลูก โคจะถู ก ขับ ออกมาทางช่องคลอดของแม่โค ทุกคนมองเห็นจมูกและหัวของลูก โค ต่ างยื น ลุ้นและตะโกนด้ วยความดี ใจ “ออกมาแล้ ว” วฤทธิ ซึงเป็ นนายใหญ่ก็อ้ มุ ลูกโคเพศเมี ยนํ าไปเช็ด ตั วให้ แห้ งด้ วยผ้ า เพื อจัดการเอานํ าเมื อกบริเวณปากและจมูกออก โดยจับขาหลังยกลูก โคห้ อ ย หัวลง ตบลําตัวเบาๆ จนลูกโคร้ องและจับให้ ยื น ก่ อ นจะทํ าการผูก สายสะดื อ ให้ กับลูกโค พร้ อมกับใช้ กรรไกรตัดแล้ วใช้ ยาทิงเจอร์ ชุบสายสะดื อ แล้ วจึงส่ง ให้ คนงานนํ าลูกโคไปกินนมของแม่โคหลังจากนัน เนื องจากนมโคในระยะแรก จะมี คุณค่าทางอาหารสูงและมี ภมู ิค้ มุ กันโรคจากแม่ถ่ายทอดไปสูล่ กู ซึงเจ้ าลูกวัวตัวเมี ยนี ยังไม่สามารถที จะดูดนมจากแม่ววั ได้ จึงต้ อ งรี ด นมแม่มาใส่ขวดนมและป้อนให้ มันกิน ภัท รี ย าเป็ น คนป้อนนมให้ มั น ก่ อ นจะ หันไปบอกกับคนงาน “ตังชือให้ วา่ ราเชลละกัน” เพราะมี โคในฟาร์ ม หลายตั วจึงต้ อ งใส่ชือ ของมันเป็ นดังประชาชนโค โฮเซ่ได้ ยินก็รีบนํ าป้ายมาเขียนและยิงไปที หูลกู โค “มี ประชากรโคเพิมขึนมาอี กหนึงตัวแล้ ว” คนงานในฟาร์ ม ต่ างแสดง ความยินดี กับเจ้ านาย หลังจากที ดูลกู โคเสร็จแล้ ว ภัทรี ยาก็ไปดูทีโรงเรื อ นแม่ ไ ก่ ต่ อ โดยไก่ ทังหมดฟาร์ มของเธอเลียงตังแต่เล็กๆ เพราะไม่ต้องลงทุ น มาก และนอกจาก จะเก็บไข่ได้ แล้ วยังขายเป็ นไก่ เ นื อได้ ด้ วย เมื อก่ อ นฟาร์ ม มิ ลาน่ ามี แต่ โคนม เพี ยงอย่างเดี ยว แต่เธอเป็ นคนริเริมการทํ าฟาร์ ม ไก่ ด้ วย เวลานี คนงานกํ าลัง ให้ อาหารไก่ทางรางนํ าและรางอาหาร “เข้ าหน้ าหนาวแล้ ว ต้ องดูแลระวังไก่ให้ มากนะ เดี ยวไก่จะป่ วยได้ ยิง 18


ช่วงหน้ าหนาวเป็ นอะไรที ป่ วยง่ายมากเลยล่ะ ต้ อ งเปิ ด ไฟไว้ ต ลอดทั งคื น นะ ไก่จะได้ ไม่หนาว ส่วนลูกไก่ก็เอาไปไว้ ในกล่องกกไฟ ลูก เจี ยบก็ เ ลี ยงในกล่อ ง แทน” หญิงสาวกํ าชับคนงานให้ เตรี ยมพร้ อมเสมอ “ครับคุณแพทซี” คนงานในฟาร์ มพยักหน้ าอย่างเข้ าใจ เธอจึงหั น ไป บอกกับคนงานที ยื นอยู่ต่อ “ไหนๆ ก็มาแล้ ว อย่างนันไปหยิ บวัค ซี น นิ วคาสเซิลมาให้ ที ใกล้ เ ข้ า หน้ าหนาวต้ องให้ วคั ซีนไก่ตัวเล็กๆ กันไว้ ก่อน เดี ยวป่ วยขึนมาแล้ วรั ก ษาหาย ยาก” “ได้ ครับคุณแพทซี” อี ก ฝ่ ายก็ ไ ปทํ าตามที เธอสัง ด้ วยการไปหยิ บวัค ซี น ที ภัท รี ย าผสม เตรี ย มพร้ อ มไว้ อ ยู่ เ สมอ เนื องจากเธอเรี ย นทางด้ านสัต วบาลมา เพี ย งครู ่ คนงานก็ไปหยิบหลอดวัคซีนต่างๆ มาจากตู้ เ ย็ น ซึงแช่วัค ซี น เพี ย งอย่ างเดี ย ว โดยเฉพาะ เธอหันไปบอกผู้ชว่ ยของตนเอง “โฮเซ่เดี ยวช่วยจับไก่ขนมาหน่ ึ อยนะ ฉันจะให้ วคั ซีนไก่” “ได้ ครับคุณแพทซี” ทังสองเดินไปตามโรงเรื อนไก่ทีมี ป้ายอายุ ของไก่ บอกไว้ เพื อสะดวกในการที จะให้ วคั ซีนไก่ เ มื อถึ งกํ าหนด ภัท รี ย าก็ ถื อ ตาราง การให้ วคั ซีนของไก่ไว้ ด้วยเพื อจะได้ ให้ ถูก “วัคซีนนิวคลาสเซิล ให้ ไก่ทีมี อายุ 1-7 วัน” หญิงสาวอ่านตามรายละเอี ยดที อยู่ในมื อ ก่อนจะไปหยุดยื น ยั งเบื อง หน้ าลูกไก่ตัวเล็ก ๆ ทั งหลาย ซึงมี อ ยู่ 10 ตั ว โฮเซ่ก็ ห ยิ บขึนมาไว้ ในมื อ ของ ตนเอง ภัทรี ยาก็หยอดวัคซีนไปที จมูก ของไก่ ตั วละสองหยด เธอไม่ เ คยเบื อ หน่ายกับการทํ างานในฟาร์ มมิลาน่าเลย รู้ สกึ ชืนชอบเพราะหญิงสาวเป็ น คนที รักสัตว์มาก หากคิดจะเลียงก็ต้องดูแลเอาใจใส่มั น เป็ น อย่ างดี และเธอก็ ทํ า เช่นนันมาโดยตลอด “ต่อไปก็ไก่ 21 วัน” แล้ วรองเท้ าผ้ าใบทังสองก็ก้าวไปยังไก่ที อยู่ ถั ด ไม่ ไกลจากนั น ก่ อ นที โฮเซ่ จ ะหยิ บ ขึ นมาเพื อเจ้ า นายสาวจะได้ ให้ วั ค ซี น เช่นเดี ยวกัน ระหว่างนันหญิงสาวก็ชวนเขาคุยไปด้ วย

รัตมา

19


“โฮเซ่จําเรื องของตัวเองได้ บ้างไหม” อี กฝ่ ายทํ านัยน์ ตางงงัน “เรื องตัวเองเหรอครับ จํ าไม่ ไ ด้ ห รอกครั บ” ชายหนุ่ ม สันหน้ าไปมา หญิงสาวก็ทําท่าถอนหายใจออกมา “เฮ้ อ แย่จงั นะ เลยไม่ร้ ู วา่ ตัวเองเป็ นใครสักที” ภัท รี ย าอดรู้ สึก สงสาร อี กฝ่ ายไม่ได้ ทีต้ องมาเป็ นเช่นนี “ช่างมันเถอะครับผมจําไม่ได้ ก็ไม่เป็ นไร อยู่ทีนี ผมก็สบายใจดี ครับ” “แล้ วไม่ คิ ด อยากรู้ เ รื องอดี ต ของตั วเองบ้ างเหรอ” เขาก็ ยั งยื น ยั น ดังเดิม “ไม่ครับ ไม่อยากรู้ เวลาผมคิดถึงเรื องอดี ตที ไรผมมักจะปวดหั วครั บ ก็เลยไม่อยากคิด” โฮเซ่บอกพร้ อมกับหยิ บลูก ไก่ อี ก ตั วขึนมาให้ เ จ้ านายสาวได้ ห ยอด วัคซีนต่อ เธอก็เลยได้ แต่นึกว่าบางที การลืมอดี ตมันก็ดีอย่างไม่ดีอย่าง ถ้ าหาก ว่าในอดี ตเคยเจอเรื องไม่ดีลืมมันไปก็เป็ นการดี ทีสุด พ่อเคยบอกให้ เ ธอฟั งว่า เจอชายหนุ่มในฟาร์ มลักษณะบาดเจ็บโดนยิงมา นั นแสดงว่าคงจะมี ค นตาม ล่า ก็เลยไม่ ไ ด้ อ อกประกาศตามหาเพราะกลัวว่าพวกที ทํ าร้ ายเขาจะหวน กลับมาฆ่าซํา

20


ตอน 2

ระหว่ างทีภัทรี ยานํานมไปส่ ง ยั ง โรงงานนั นก็พ ลั นมองเห็นรถ เก๋งคันใหญ่จอดอยู่ข้างทาง โดยหญิงสาวคนหนึ งยื น อยู่ ท างด้ านนอก พร้ อ ม กับโบกมื อเรี ยกให้ จอด เธอจึงหันไปบอกโฮเซ่ผ้ ชู ว่ ยของตนเองในทันที “โฮเซ่ จอดดูรถคันนี หน่อยสิท่าทางจะต้ องการความช่วยเหลือ” “ได้ ครับคุณแพทซี” โฮเซ่ค่ อ ยๆ ชะลอรถเข้ าข้ างทาง ก่ อ นที เธอจะ เปิ ดประตูลงไปเพื อสอบถาม “รถเสียเหรอคะ” อี กฝ่ ายก็รีบบอกให้ ทราบทันที “ใช่ค่ะ สตาร์ ทเท่าไรก็ไม่ติด เลยค่ ะ ” ภัท รี ย าจึงหั น ไปสังผู้ช่วยหนุ่ ม ที มาด้ วยกัน “โฮเซ่ลองไปดูส”ิ “ได้ ครับคุณแพทซี” ชายหนุ่มจึงลองเปิ ด กระโปรงรถด้ านหน้ า ก่ อ น จะขึนไปสตาร์ ทรถ เสียงดังพรื ดๆ แต่ก็ไม่ติดเหมื อนเช่นเดิม พักหนึ งเขาก็ ก้ าว ลงมาแล้ วบอกให้ เจ้ านายสาวทราบ “ไม่ติดเลยครับคุณแพทซีสงสัยคงต้ องลากไปที อู”่ “แล้ วเรามี เชือกรึเปล่าจะได้ ลากรถคั น นี ไปที อู่ ” ภัท รี ย าบอกอย่ างมี นํ าใจ “มี ครับคุณแพทซี” โฮเซ่เดินไปยังท้ ายรถก่ อ นจะหยิ บเชื อ กเส้ น ใหญ่ ออกมา “เดี ยวฉันลากรถคุณไปที อู่ด้านนอกให้ นะคะ” “ขอบคุณค่ะไม่ต้องไปที อู่หรอกค่ะคื อพอดี เราจะไปบ้ านของพี สาวน่ะ ค่ะชือโรงงานออร์ เนลล่าค่ะ ลากรถของฉันไปที นันก็ได้ ค่ะ” เพี ยงได้ ยินภัทรี ยา

รัตมา

21


ก็ยมและบอกถึ ิ งจุดหมายของตนเองออกไปเช่นกัน “พวกเราก็กําลังจะไปที โรงงานออร์ เนลล่าเหมื อนกันค่ะ” “อ้ าวเหรอคะบังเอิญจังเลย” อี กฝ่ ายมองไปยังรถของภัท รี ย าก่ อ นจะ คาดเดาออกมา “คุณคงจะเอานํ านมดิบไปส่ง” นันเพราะพี สาวของตนเองทํ าผลิตภัณฑ์ เกี ยวกั บอาหารเสริ ม หลาย ชนิด ซึงส่วนหนึงเป็ นผลิตภัณฑ์ ของเครื องสําอางตนเองด้ วย ระหว่างนั นเสี ย ง โทรศัพท์ ก็พลันดังขึนมา ผู้หญิงวงหน้ าสวย และไว้ ผมทรงสันแบบเปรี ยวความ ยาวประมาณท้ ายทอยพลางหันไปบอกหญิงสาวอี กคนหนึง “สงสัยคุณเดบาร่าโทรมาแล้ วล่ะ ค่ ะ คุ ณสเตล่า” และก็ เ ป็ น ดั งคาด เดาเมื อเลขาสาวกดรับสาย “คุณเดบาร่าเหรอคะบังเอิ ญรถเสี ย ค่ ะ แต่ ว่าพอดี มี ร ถจะเข้ าไปที โรงงานของคุณเดบาร่าค่ะ” เลขาสาวคุ ย โทรศั พ ท์ เ พี ย งไม่ น านก็ ก ดวางสาย ภัทรี ยาจึงบอกกับทังสอง “อย่างนันเดี ยวฉันลากรถไปที โรงงานออร์ เนลล่าเลยนะคะ” “ได้ ค่ะ ขอบคุณนะคะ” โฮเซ่จดั การนํ าเชือกมามัดยังด้ านหลังของรถ ส่งนมแล้ วจึงนํ าไปมัดกับกันชนด้ านหน้ าของรถอี กคันหนึง หญิ งสาวทั งสองก็ ก้ าวขึนไปนั งบนรถเพื อบังคั บพวงมาลัย หลังจากนั นรถที เสี ย ก็ ถู ก ลากให้ เคลือนออกไปจากบริเวณที ว่าในทันที ครั นเมื อภัท รี ย าให้ โฮเซ่ ขับ รถไปถึ งโรงงานแล้ ว เดบาร่ าเจ้ า ของ โรงงานก็ลงมาหาพี สาว พร้ อมกับเดินเข้ ามาจับแขนของภัท รี ย าด้ วยวงหน้ าที เกลือนไปด้ วยรอยยิม ส่วนโฮเซ่ก็คุมคนงานให้ นํานํ านมดิบเข้ าไปยังด้ านใน “ขอบคุณแพทซีมากเลยค่ะที ลากรถของน้ องสาวมาที โรงงาน” “ไม่เป็ นไรค่ะเรื องเล็กน้ อยค่ะ” เลขาสาวที ชื ออิ สเบลลอบมองไปยั ง ใบหน้ านวลของภัทรี ยาที เป็ นสีชมพูระเรื อก่อนจะพูดอย่างชมเชยออกมา “คุณเป็ นผู้หญิงที มี ผวิ สวยมากเลยนะคะดู สิค ะหน้ านี เป็ น สี ขาวอม ชมพูเชียวค่ะ” สเตล่าที ได้ ยิ น เลขาของตนเองพู ด ก็ หั น ไปมองเช่น กั น ในเชิง พิจารณาก่อนจะพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วยกับผู้ชว่ ยของตนเอง 22


“จริงด้ วยค่ะผิวคุณไม่เหมื อนคนที นี เลยค่ะ” “คุณสเตล่าคะคุณกํ าลังหานางแบบโฆษณาเครื องสํ าอางคนใหม่ ไม่ใช่เหรอคะ คุณแพทซีใช่ไหมคะเห็นคุณเดบาร่าเรี ยกแบบนัน” อิสเบลหั น ไป ก่อนจะชีชวนเจ้ านายของตนเอง “จริงด้ วยโฆษณาตัวใหม่ยังไม่ได้ นางแบบเลย” “ผิวคุณแพทซีดูนวลเชียวค่ะเหมาะที จะให้ ถ่ายเครื องสํ าอางชุด ใหม่ ของเราเป็ นที สุดเทรนด์ สวยแบบธรรมชาติ” ซึงสเตล่าก็เชือในสายตาของเลขา สาวที ทํ างานร่วมกันมานานจนรู้ ใจ “คุ ณ แพทซี สนใจที จะไปเป็ นนางแบบโฆษณาของเราไหมคะ” เจ้ าของบริษัทหันมาถามสัตวบาลสาวในเชิงชักชวน “ไม่ดีกว่าค่ะคิดว่าคงไม่เหมาะกับฉันหรอกค่ะ” ภัทรี ยาไม่ชอบชี วิต ที วุน่ วายจึงรี บปฏิเสธออกไปอย่างไม่ต้องคิดนานเลย “ไม่สนใจหน่อยเหรอคะ” สเตล่าพยายามกล่อ มหญิ งสาวให้ เ ปลี ยน ใจ “นันสิคะน่าสนใจนะคะคุณแพทซี” เดบาร่ าช่วยพู ด ให้ น้ อ งสาวด้ วย แต่สาวสัตวบาลก็ยังยื นกรานด้ วยความคิดเดิมไม่เปลียน “ฉันชอบทํ างานในฟาร์ ม มากกว่าค่ ะ น่ าจะมี น างแบบที เหมาะจะ ถ่ายโฆษณานี มากกว่าฉันค่ะ” “ไม่เป็ นไรค่ะถ้ าคุณแพทซีเปลียนใจล่ะก็ไปหาพวกเราได้ ทีบริษัทนี นะ คะ” อิสเบลหยิบนามบัตรในกระเป๋ าของตนเองส่งให้ กับภัทรี ยา “ขอบคุ ณค่ ะ ” เธอบอกพร้ อ มกั บรั บแผ่น กระดาษใบเล็ก มาใส่ใ น กระเป๋ าเสือเชิตก่ อ นที จะลากลับหลังจากนั น โฮเซ่ซึงทํ าหน้ าที ขับรถก็ ถ าม เจ้ านายสาวของตนเอง “ไม่สนใจที จะเป็ นนางแบบเหรอครับคุณแพทซี” “ไม่หรอกฉันชอบชีวติ ที สงบนอกเมื องอย่ างนี มากกว่าไม่ ชอบความ วุน่ วายในเมื องจะไปไหนทํ าอะไรก็ ไ ม่ ต้ อ งตกเป็ น เป้าสายตาของใคร” หญิ ง สาวทิงกายลงไปยังเบาะรถหลังจากที พูดจบก่อนจะปิ ดประตู และนั งรถกลับ

รัตมา

23


ฟาร์ มมิลาน่า ช่ วงบ่ า ยของอี กสถานที หนึง วั นนี ดอนจิ โอวานนี ดิ มาโกร์ ดอนคนที สองแห่งตระกูล ดิ มาโกร์ ก็ได้ มาขีสกี นํากับเพื อนสนิท นันก็คือ ลอเร้ นซ์ เดอร์ ลองค์ วัย 32 ซีอีโอ แห่งธนาคารมาร์ ค วิส เมื อ เพลย์ บอยหนุ่มเจ้ าเสน่ห์ทังสองมาอยู่ทีนี ดังนันจึงมี สาวๆ ล้อมรอบอยู่ ไ ม่ ห่ าง เลย ทังสองอยู่ในชุดเสือแขนกุดแบบสปอร์ ตที อวดเรื อนกายกํ ายํ าไม่วา่ จะเป็ น แผงอกกว้ าง รวมไปถึงต้ นขาเพรี ยวยาวที โชว์ความแข็งแรงให้ สาวๆ ได้ ชืนชม เมื อเรื อแล่นไปด้ วยความเร็ว ชายหนุ่ ม ทั งสองก็ โชว์ ท่ าสวยด้ วยการ กระโดดตี ลงั กา ผู้หญิงต่างกรี ดกร๊ าดอย่างมากมาย จิโอวานนี ลงมาด้ วยท่ าที สวยงาม แต่สําหรับลอเร้ น ซ์ ในช่วงจังหวะที เขากํ าลังกระโดดขึนไปด้ านบน และเตรี ยมลงมายังผิวนํ าก็พบว่ามี เ จ็ท สกี ลําหนึ งขี เข้ ามาในบริ เ วณนั นพอดี นันจึงทํ าให้ เขาไม่สามารถลงได้ เพราะกลัวว่าจะกระแทกกั บเจ็ท สกี ของหญิ ง สาว เขาจึงปล่อยมื อแล้วพุ่งตัวลงไปในทะเลแทน ก่อนจะโผล่ขนมาจากนํ ึ าด้ วยความโมโห พลางใช้ มือตี นํ าทะเลอย่ าง แรงติด ต่ อ กั น ด้ วยใบหน้ าที ไม่ สบอารมณ์ อ ย่ างมาก เมื อยายผู้ห ญิ งบ้ านั น เกื อบจะฆ่าเขาเข้ าให้ เสียแล้ ว ผู้ทียื นดูอยู่บนฝั งก็โห่ใส่เ มื อเห็ น ชายหนุ่ ม ลงไป ในนํ าด้ วยท่าที ไม่ได้ เรื อง จิโอวานนี เห็ น เพื อนขึนมาด้ วยท่ าทางที หงุด หงิด ก็ รับรู้ วา่ อี กฝ่ ายคงจะโมโหหญิงสาวคนเมื อครู ่มากที เดี ยวที ทํ าให้ ตนเองหมดท่ า ปกติทังเขาและเพื อนไม่ค่อยเล่นพลาด “ท่าสวยมากเลยเพื อน คิดได้ ไงเนี ยถึงเล่นท่านันเท่สดุ ๆ” “ฉันไม่ขํา” อี กฝ่ ายบอกกลับมาด้ วยสีหน้ าที บึงตึง “มันเป็ นเหตุสดุ วิสยั น่ะลอเร้ นซ์ อย่าโมโหเลย” เขาพูดปลอบเพื อนหนุ่ม แต่ดูเหมื อนว่าอี กฝ่ ายจะไม่หายขุน่ เคื อ งเขา มองไปยังชายหาดที อยู่ไม่ไกลเมื อมองเห็นหญิงสาวที ขีเจ็ต สกี เ ข้ ามาในช่วงที ตนเองกํ าลังเล่นสกี นํา เมื อเห็นอี กฝ่ ายขีเจ็ตสกี เข้ ามายังชายหาด โดยเจ้ าของ เป็ นหญิงสาวร่างเล็กอยู่ในชุด บิกิ นี ครึ งตั วซึงบดบังทรวงสล้ างที อวบอิ ม แต่ 24


ยังไงมันก็ปิดไม่หมดเสียที เดี ย วเมื อมั น เว้ าลึก ลงมามากกว่าปกติ พร้ อ มกั บ โชว์หน้ าท้ องที นวลเนี ยนกับอวดเอวระหงกั บดอกกุ ห ลาบบริ เ วณบันเอวทาง ด้ านข้ าง บริเวณขอบกางเกงยี นตัวสันแบบลุย่ ๆ ที แนบไปกับสะโพกงอนงามที ได้ รูปสวยและโชว์เรี ยวขาเพรี ยวที ขาวผุดผาดราวกับนํ านมชันดี บนวงหน้ าเรี ยวประดับด้ วยแว่น ตาสี ดํ าซึงเ���าไว้ กั น นํ าทะเลเข้ าตา ร่างระหงก้ าวลงมาจากเจ็ต สกี สีขาวสุด เท่ มื อ เรี ย วปลดแว่น กั น นํ าออกจาก ใบหน้ านวลเผยให้ เห็นวงหน้ าอันผุดผาดของสาวลูกครึงไทยกับทัสคานี ปล่อ ย เส้ นผมที ดัดเป็ นลอนลงมายังแผ่นหลังนวลเนี ยนที มี เพี ยงเชือกเส้ น เล็ก ที ผูก ไว้ เพี ยงอย่างเดี ยว ผิวผ่องพรรณดูน่ามองอย่างมากที เดี ยว แต่เวลานี ลอเร้ น ซ์ ไ ม่ มี อารมณ์ ทีจะชืนชมกับความนวลเนี ยนของมัน นันเพราะว่าเมื อครู ่นีหญิงสาวเกื อบฆ่าเขาตายเข้ าให้ เ สี ย แล้ วถ้ าเขา ไม่ปล่อยมื อแล้ วกระโดดลงนํ าป่ านนี เขาคงได้ ก ลายเป็ น ศพอยู่ ในนํ าแน่ น อน เมื อร่างของเขาต้ องฟาดกับเจ็ทสกี ของเธอเข้ าอย่ างเต็ ม ๆ ชายหนุ่ ม กระชาก แขนเรี ยวโดยแรงพลางต่อว่าอย่างโมโหมาก “นี เธอ เมื อกี ไม่เห็นรึไงกันว่าคนกํ าลังเล่นสกี นําอยู่ น่ ะ ” หญิ งสาวอี ก คนก็หันมามองและตอบให้ ได้ ฟังอย่างชัดเจน “เห็นสิ” มาธวีซงมี ึ อายุ 22 ปี บอกให้ เขาได้ รั บรู้ คิ วเข้ ม ขมวดกั น มุ่น เมื อได้ ยินสิงที อี กฝ่ ายตอบ “เห็นแล้ วยังขีเข้ ามาทํ าไมกั น ” ลอเล้ น ซ์ ทํ าเสี ย งดุ ใส่ร าวกั บตนเอง เป็ นผู้ใหญ่ทีดุเด็ก ซึงทํ าอะไรอย่างไม่ร้ ู จกั กาลเทศะแม้ สกั นิด “ก็อยากขีเข้ าไปน่ะ มี อะไรไหม” วงหน้ านวลพลางลอยหน้ าลอยตา ตอบอย่างยี ยวน นายธนาคารใหญ่ แทนที จะอารมณ์ เ ย็ น ลงแต่ เ ปล่าเลยมั น กลับร้ อนมากขึนกว่าเดิมเมื อเจอคํ าพูดยอกย้ อนของอี กฝ่ าย “แทนที จะรู้ สํานึกว่าตัวเองผิดแต่กลับมาเถี ยงคํ าไม่ตกฟากเนี ยนะ” “ฉันไม่ได้ เถี ยง ฉันก็ยอมรับออกไปตรงๆ ในเมื อคุณถามฉันว่าไม่ เ ห็ น รึไงว่าคุณเล่นสกี นําอยู่ ฉันก็ตอบแล้ วไงว่าเห็น คุณก็ ถ ามอี ก เห็ น แล้ วขี เข้ ามา ทํ าไมกัน ฉันก็ตอบก็อยากขีเข้ าไปน่ะ มี อะไรไหม ฉันก็ตอบคุณตรงๆ แท้ ๆ”

รัตมา

25


นัยน์ ตากลมที ประดับด้ วยแพขนตางอนยาว มองหน้ าเขาอย่างท้ า ทาย ลอเร้ นซ์ละ่ อยากจะจับอี ก ฝ่ ายมานั งพาดตั ก แล้ วใช้ มื อ ฟาดสะโพกให้ หนั ก เชี ย ว ทํ า ผิด แล้ ว ยั งมี ห น้ ามาอวดดี ใส่อี ก เพราะไม่ เ คยต้ อ งเจอกั บ พนักงานในบริษัทที ทํ านิสยั ท้ าทายเช่นนี จึงทํ าให้ นายธนาคารหนุ่ ม เดื อ ดมาก ได้ แต่เม้ มริมฝี ปากแน่นเมื อไม่สามารถทํ าอะไรอี กฝ่ ายได้ มาธวี เ ห็ น เขาไม่ พู ด อะไรต่อก็บอกอย่างตัดบท “ถ้ าไม่มีอะไรแล้ วฉันขอตัวก่อนนะคะ” แล้ วร่างระหงก็บดิ สะโพกเดิ น จากไป ชายหนุ่มสบถออกมาอย่างหงุดหงิด “ยายเด็กบ้ า อย่าให้ เจออี กนะ พ่อจะจับมาฟาดก้ นให้ เ ข็ด ” ได้ แต่ ทํ า นํ าเสียงเข่นเขียวคนที เดินจากไปจนเห็นแต่เพี ยงแผ่นหลังนวลเนี ยน จิโอวานนี เห็นท่าทางของเพื อนก็เดินเข้ ามาหา อี ก ฝ่ ายก็ บ่น งึม งํ าให้ ฟั ง “นี ถ้ าไม่ ติ ด ว่า เป็ นผู้หญิงนะฉันซัดลงไปควําแล้ ว ทํ าผิดแล้ วยังไม่ขอโทษคนอื น นิ สัย แย่ ที สุด ไม่มีคนสังสอนรึไงกัน” “นายกับฉันนี เจอเรื องหงุดหงิดเหมื อนกันเลย ฉันก็เจอผู้หญิงคนหนึ ง มัวแต่เล่นรักในรถแล้ วก็ขบั รถเกื อบมาชนฉัน พอฉันต่อว่าก็ไม่ย อมรั บ แถมยั ง ต่อยหน้ าฉันซะนี แล้ วก็ไม่ยอมรับผิดชอบที ทํ าให้ รถของฉันเป็ นรอย ยังคิ ด เลย อย่าให้ เจออี กรอบนะ ฉันจะเอาเรื องให้ เ ข็ด เชี ย ว” ชายหนุ่ ม ทั งสองเดิ น กลับ เข้ าไปหากลุม่ ผู้หญิงที พามาด้ วย “ฉันก็เหมื อนกัน เด็กอะไรไม่ร้ ู จกั เด็กไม่ร้ ู จกั ผู้ใหญ่” “พวกเราไปสนุกกันดี กว่า” โดยสนุกที ว่าของเขาก็คือเรื องอย่ างว่าน่ ะ เอง ขณะที ภั ทรี ยากํา ลั ง นอนหลั บ อยู่ บ นเตี ย งกว้ า งอย่ า งสบาย อารมณ์ ภายใต้ ผ้าห่มผืนใหญ่ในคํ าคื นที แสนอบอุ่น ก็พลันได้ ยินเสี ย งใครบาง คนมาตะโกนเรี ยกทางด้ านนอกเสียงดัง “คุณแพทซีครั บ คุ ณแพทซี ” หญิ งสาวได้ ยิ น เสี ย งเรี ย กก็ ลืม ตาตื น ขึนมาในลักษณะที งัวเงีย ก่อนจะลุกขึนและเดินไปยังหน้ าต่ า ง พร้ อ มกั บ ยื น 26


หน้ าออกไปทางด้ านนอกก็พบว่าคนที มาเรี ยกนันคื อโฮเซ่ผ้ ชู ว่ ยของตน เธอจึง ตะโกนถามลงไป “มี อะไรมาเรี ยกดึกๆ อย่างนี น่ะโฮเซ่” อี กฝ่ ายรี บบอกให้ เ จ้ านายสาว ได้ ทราบ “เกิดเรื องแล้ วครับคุณแพทซี โคนมในฟาร์ มล้ มลงตายเกื อบหมดเลย ครับ คุณแพทซีกับนายใหญ่รีบไปดูเถอะครั บ” ดวงตาของเธอเบิก กว้ างด้ วย ความตกใจ “ได้ ฉันจะรี บไปเดี ยวนี เลย” ก่อนจะรี บเปลียนเสือผ้ าเป็ นเสือยื ดกับกางเกงยี น ขายาวพลางหยิ บ เสือโคทเนื อหนาขึนมาสวมเพื อกันความหนาวพร้ อมกับเดินไปที ห้ องของผู้เป็ น พ่อ ทังยังใช้ มือเคาะประตูไม้ ทางเบืองหน้ าติด ต่ อ กั น เพื อให้ ค นด้ านในได้ ยิ น ก๊ อก... “พ่อคะ น้ ากลอด้ า ตื นไปดูโคเถอะค่ ะ ” เพี ย งครู ่ น้ าสาวก็ เ ปิ ด ประตู ออกมาถาม “มี อะไรเหรอแพทซี” “โฮเซ่บอกว่าโคนมในฟาร์ มล้ มตายหลายตัวเลยค่ะพ่อ” นายวฤทธิ ได้ ยินดังนันก็รีบคว้ าเสือโคทมาใส่ไม่ต่างกั น ก่ อ นจะรี บตามลูก สาวไปยั งฟาร์ ม มิลาน่า เมื อไปถึงโรงเรื อนเลียงโคก็พบว่ามี แม่โค กับพ่อโค ล้ มตายลงมากจน เหลือที ไม่ติดเชือเพี ยงแค่ไม่ถึงสิบตัวซึงส่วนใหญ่เป็ นลูกโคทังนัน นั ย น์ ต าของ เธอรู้ สกึ เศร้ ามากนันเพราะว่าโคที ตายส่วนใหญ่เธอเลียงมากับมื อทังนัน “มันไม่มีอาการบอกเลยเหรอว่าโคนมป่ วยเป็ น โรคน่ ะ ” วฤทธิ ถาม คนงานในฟาร์ ม ทังหมดก็ต่างพากันส่ายหน้ า “ไม่มีเลยครับนายใหญ่” “เรารี บแยกโคป่ วยออกก่อนเถอะค่ะพ่อ” ภัทรี ยาแสดงความเห็นออกมานันเพราะรั บรู้ แล้ วว่าเกิ ด โรคระบาด กับโคนมของตนเองในฟาร์ มมิลาน่า ครันสัต วแพทย์ ม าตรวจก็ พ บว่าโคนมที

รัตมา

27


เลียงไว้ ป่วยเป็ นโรคแอนแทรกซ์ อาการของสัตว์ทีเป็ น โรคนี จะปรากฎออกมา หลังจากเชือเข้ าสูร่ ่างกาย 1-2 วันจนถึง 1-2 สัปดาห์ โดยโคของเธอได้ รั บเชื อ มา 1-2 วัน ป่ วยแบบเฉี ยบพลันเพี ยง 1- 2 ชัวโมงก็ต าย ซึงโคที ป่ วยก็ ต้ อ งเอา ไปทํ าลายซะก่อนที จะแพร่เชือให้ โคตัวอื น เนื องจากโคนมตายเป็ นจํานวนมากทํ าให้ ภทั รี ยาและบิดากั บคนงาน ในฟาร์ มต้ องจัดการย้ ายโคนมตัวอื นที เหลือไปอยู่ทีคอกอื นเพื อไม่ให้ ได้ รั บเชื อ ไปด้ วย หลังจากนันก็ต้องจัดการล้ างคอกของโคนมที เป็ น โรค ทุ ก คนจึงต้ อ ง เหนื อยมากกว่าทุกวัน ภัทรี ยาก็ทําอาหารเลียงคนงานในฟาร์ ม ด้ วยการไปซื อ อาหารสดที ตลาดกับน้ าสาว ทังคู่อยู่ทีตลาดกลางแจ้ ง Rigutino ของอาเรซโซ่ โดยระหว่างที กลอด้ าเลือกเนื อสัตว์กับผลไม้ นัน หญิงสาวก็ พ ลัน เดิ น ผ่านร้ านขายสัตว์เห็นเจ้ ากระต่ายตัวน้ อยสีขาวอยู่ ในกรงกํ าลังยื น ถื อ แครอท ทํ าให้ เธออดที จะหยุดยื นดูไม่ได้ และเอ็นดูในความน่ารักของมันจนอยากที จะ เลียงมันขึนมา เมื อกลอด้ าจ่ายตลาดเสร็จพอหันมาก็เห็นว่าหลานสาวถื อ กรง กระต่ายไว้ ในมื อ จึงถามอย่างสงสัย “จะซือไปเลียงเหรอแพทซี” “เห็นมันน่ารักดี ค่ะน้ ากลอด้ า” เธอบอกพร้ อมกับมองไปยั งสัต ว์ ที อยู่ ในกรงด้ วยวงหน้ าซึงเกลือนไปด้ วยรอยยิม “ก็ดีนะเราจะได้ ไ ม่ เ หงา เลี ยงกระต่ ายไว้ เ ป็ น เพื อนเล่น ” น้ าสาวก็ ไม่ได้ โต้ แย้ งอะไร “น้ ากลอด้ าซือของเสร็จแล้ วใช่ไหมคะ” เธอถามอี กฝ่ ายกลับไป “ใช่จ้ะ” “อย่างนันเรากลับกันเถอะค่ะ” หลังจากนันทังสองก็ ขับรถกลับไปยั ง ฟาร์ มมิลาน่าเพื อทํ าอาหารให้ คนงานกิน เนื องจากว่าคื น นี ทุ ก คนต้ อ งทํ างาน หนักกันมาก ในช่ วงสายที โรงยิ มซึงซ้ อ มการต่ อ สู้ เมื อก่ อ นเคยเป็ นที ซ้ อ ม สําหรับลูกน้ องและดอนใหญ่ แต่���อนนี กลับเป็ น สนามต่ อ ยมวยของเจ้ านาย 28


หนุ่มทังสามคนในยามว่างแทน ถ้ าหากว่าวาเลนติโน่อยู่ก็จะมาซ้ อ มพร้ อ มกั บ พี ชายเช่นกัน ตุ๊บ ตุ๊บ เสียงหมั ด กระแทกกั บหมั ด โดยการสวมนวมสี แดงทั ง ซ้ ายและขวาชกไปยังเบืองหน้ าอย่ างไม่ ห ยุ ด ซึงอี ก ฝ่ ายก็ รั บหมั ด ของเขาได้ อย่างแม่นยํ า จิโอวานนี จึงชกไปยั งท้ อ งของทาซิโอ้ พ ร้ อ มกั บยกขาเตะไปยั ง ก้ านคอของชายหนุ่มเบืองหน้ าหลังจากนั น โดยที อี ก ฝ่ ายหลบไม่ ทั น ก่ อ นจะ ล้ มลงไปกองกับพื นเบืองล่างอย่างไร้ ซงเรี ึ ยวแรง “เล่นที เผลอนี นาดอนจิโอวานนี” วงหน้ าคมที ชืนไปด้ วยเหงือแต่ยังดูดีอย่างมาก วัน นี เป็ น วัน แรงงาน ของอิตาลี ตรงกับวันที 1 พฤษภาคม เขาจึงไม่ ไ ด้ ไ ปทํ างาน ปกติ จิโอวานนี ไม่ได้ เข้ าไปยังโรงพยาบาลทุกวัน อาทิตย์ หนึ งถึ งจะเข้ าไม่ เ กิ น สามวัน ดั งนั น เขาจึงมี เวลาหาความสุขใส่ตัวเองได้ อย่างมากมายโดยเฉพาะเรื องของผู้ห ญิ ง เขามี เวลาสนุกกับพวกสาวๆ อย่างเหลือ เฟื อที เ ดี ย ว กี ฬ าที เขาชอบก็ คื อ กี ฬ า ในร่ม นันก็คือกี ฬาบนเตี ยงและการชกมวย หากทว่ากลับไม่มีผ้ หู ญิงคนไหนที สามารถครอบครองหั วใจของจิโอ วานนี ดอนคนที สองแห่งตระกูล ดิ มาโกร์ ได้ เ ลย ถ้ าใครที มาทํ าท่ าเป็ น เจ้ า ข้ าวเจ้ าของเขาเมื อใด จะโดนบอกเลิก ทั น ที สาวๆ คนอื นก็ ไ ม่ มี ใครกล้ าที จะ เรี ยกร้ องสิทธิ โดยจิโอวานนี สวมเสือกล้ ามสี ขาวกั บกางเกงขายาวสี เ ทาแบบ ผ้ าร่มมี เชือกมัดทางเอวด้ านหน้ า ไม่วา่ เขาจะสวมชุด อะไรก็ ไ ม่ ไ ด้ ทํ าให้ ค วาม น่ามองลดลงเลยแม้ แต่นิดเดี ยว ยามที ร่างกายเปี ยกโชกไปด้ วยเหงื อกลับทํ าให้ ดู เ ซ็ก ซี เร่ าร้ อ นมาก ขึนกว่าเดิม จิโอวานนี กํ าลังซ้ อมชกมวยกับทาซิโอ้ อดี ต นั ก มวยเก่ าแต่ ปัจจุบัน เป็ นสมุนมื อซ้ ายของพี ชาย อัลเฟโด้ เป็ นผู้ดูแลตระกู ลดิ มาโกร์ โดยตํ าแหน่ ง ดอนนัน อัลเฟโด้ ก็ ให้ ลูก น้ อ งเรี ย กจิโอวานนี และวาเลนติ โน่ ว่าดอนเช่น กั น แม้ วา่ จะไม่ได้ ทําตัวเป็ นมาเฟี ยเหมื อนเมื อก่อน แต่ก็ประกาศศักดาให้ ค นที ได้ ยินเกิดความเกรงขาม เมื อคํ าว่าดอนบ่งบอกให้ ร้ ู ว่า นี คื อ ตระกู ลมาเฟี ยใหญ่ แห่ งทั สคานี เมื อยี สิบกว่าปี ก่อน พี ชายที ไม่ได้ ซ้อมกับน้ องชายมานานก็เอ่ยชักชวน

รัตมา

29


“มาชกกับพี ไหมล่ะ จิโอวานนี ” “ผมชกกับพี อัลเฟโด้ ทีไร ไม่เคยเอาชนะได้ เลย” ชายหนุ่ ม ตอบพี ชาย กลับไปนันเพราะว่าอี กฝ่ ายดูมีความเชียวชาญด้ านนี มากกว่า “ไม่แน่หรอกพักหลังพี ก็ไม่ค่อยได้ ซ้อมเท่าไร” เนื องจากงานที ยุ่ งเป็ น อย่างมาก นันจึงทํ าให้ น้องชายอยากลองปะฝี มื อกับพี ชายอี กคราวหนึง “อย่ างนั นผมลองแข่งกั บพี อั ลเฟโด้ ก็ ไ ด้ ค รั บ ” เบนิ โต้ ที เป็ น คู่ ซ้อ ม ให้ กับเจ้ านายซึงเป็ นดอนคนแรกของตระกูลก็ถอยไปนอนพั ก ยั งเบาะที อยู่ ไ ม่ ไกล ปล่อยให้ พีกับน้ องชายปะลองฝี มื อกัน แล้ วเขาก็ เ ดิ น มายั งบริ เ วณด้ านหน้ าของพี ชายคนโตพร้ อ มกั บตั ง การ์ ดขึนทังสองมื อ สายตามองจ้ องไปยังอัลเฟโด้ อย่างใคร่ ค รวญว่าจะเข้ าไป หาอี ก ฝ่ ายในลัก ษณะใด ก่ อ นจะสื บเท้ าก้ าวเข้ า ไปหาพี ชาย แล้ วใช้ ห มั ด อัพเปอร์ คัทด้ วยการชกวงในและบริเวณลําตัว ใช้ กําลังส่งจากปลายเท้ า ก่ อ น จะดึงหมัดกลับมาอยู่ในท่าเดิมแล้ วอัดไปใหม่ อัลเฟโด้ ก็รั บหมั ด จากน้ อ งชาย ทางด้ านบนและกันตัวเองทางด้ านล่างด้ วย ซึงจิโอวานนี ยังไม่ ทั น เข้ าถึ งตั วได้ อย่างเต็มที นัก ระหว่างที สองพี น้ อ งกํ าลังชกกั น อยู่ นั น ร่ างของลาธี น่ าก็ เ ดิ น มายั ง สนามดังกล่าว โดยเรี ยกผู้ชายทังหมดอย่างชัก ชวนด้ วยวงหน้ าที ยิ มอย่ างน่ า มอง “หนุ่มๆ ทังหลายมากินผลไม้ กันค่ะ” “เดี ยวพี กินลาธี น่า” เพี ยงทังสองพูดจบประโยคหมัดของแต่ ละฝ่ ายก็ ซัดไปยังใบหน้ าคมไม่ต่างกัน ก่อนที จิโอวานนี จะโอด “พี อัลเฟโด้ ซัดซะแรงเชียว” “นายก็ซดั ฉันแรงเหมื อนกันน่ะล่ะ” “เอาเป็ นว่าเกมนี เราเสมอกัน” เพราะต่างฝ่ ายต่างโดนหมัดทังคู่ “ดี ครับ” จิโอวานนี ยอมรับผลการตัดสิน อย่ างน้ อ ยก็ ดี ก ว่าผลที บอก ว่าเขาแพ้ พีชายเหมื อนเดิม ชายหนุ่มทังสองเดินไปยังโต๊ ะที อยู่ไม่ไกลก่อนจะใช้ ส้อมจิมกี วีเย็นฉํ า 30


ขึนมากิน พร้ อมเด็ดพวงองุ่น ใส่ปากตามลงไปเป็ น ลํ าดั บ วัน หยุ ด จิโอวานนี ชอบอยู่กับครอบครัวมากกว่า ที บ้ านจะมี กฎว่าภายในหนึงอาทิ ต ย์ พี น้ อ งสี คน จะต้ องมากินข้ าวร่วมกันสองครัง ซึงบางที ทังหมดก็พากันไปกิน ข้ าวที ฟาร์ ม ไร่ องุน่ ของวาเลนติโน่บ้างเช่นกัน ยามคําคื นในไนท์ คลับทีซึงมีเสียงเพลงดั งกระหึมด้ วยจั ง หวะที สนุกสนาน มาธวีทีนังอยู่กับเพื อนสาวซึงเป็ นชาวทัสคานี ชือเบตตี ทั งสองสาว ต่างยื นเต้ นที โต๊ ะ หลังจากที ดื มไปเพี ยงกึมๆ สักพักหนึง สะโพกที ได้ รูปก็สะบัด พลิวไหวไปตามท่วงทํ านอง วงหน้ านวลสะบัด ไปมาพร้ อ มกั บเอวที เต้ น อย่ าง ไม่ร้ ู จกั เหน็ดจักเหนื อย ระหว่างนันมาธวี ซัลวา บลูโน่ สาวนั ก เรี ย นนอกที เพิ ง เรี ยนจบจากประเทศอังกฤษ ก็กลับมายังประเทศอิต าลี เมื อ งทั สคานี อั น เป็ น บ้ านเกิดของพ่อตนเอง และมี มารดาของเธอเป็ นคนไทย ทังคู่ได้ พบรักกันที นี เมื อมารดามาหาเพือนนันก็คือสเตล่ามารดาของ เบตตี น่ ะ เอง มาธวี ม องไปยั งนาฬิ กาเห็ น ว่าดึ ก แล้ วควรกลับเสี ย ที จึงเรี ย ก พนั ก งานเสิร์ ฟ มาเช็ค บิล ขณะที นั งรอนั นเพื อนสาวก็ เ ห็ น ชายหนุ่ ม ที เมื อ อาทิตย์ ก่อนมี เรื องกับมาธวีจงึ บอกให้ ร้ ู “นันมันผู้ชายที มี เรื องกับเธอวันที ไปขีเจ็ตสกี นี ฮัน นี ” หญิ งสาวได้ ยิ น เพื อนบอกเช่นนันก็หันไปถามทันที “อยู่ไหนเหรอ” เบตตี จึงชีให้ ดูโต๊ ะซึงอยู่ไม่ไกล “นั นไงล่ะ นั งอยู่ กั บผู้ห ญิ งตั งสองคนเลยนะ เจ้ าชู้ไ ม่ เ บา” เบตตี วิจารณ์ ออกมา เธอจึงมองตามก็เห็นอี ก ฝ่ ายกํ าลังนั งโอบกอดสาวอยู่ โดยทั งคู่ ต่ าง เอาอกเอาใจเขาไม่ได้ ห่าง นัยน์ ตาสีนําตาลเข้ ม ก็ ม องไปยั งร่ างของเขาอย่ าง หมายมาดก่อนยิมกริมอย่างเจ้ าเล่ห์ก่อนจะบอกเพื อนของตนในลัก ษณะแบบ สาวจอมซน “อยากดูอะไรสนุกๆ ไหมล่ะเบตตี ” “ดูอะไรเหรอฮันนี ” เพื อนสาวที เต้ นอยู่ด้วยกันทํ าแววตาอยากรู้

รัตมา

31


“คอยดูละกัน” หญิงสาวในชุดแซกสีแดงแบบเปรี ยวจีดก็ไปหาชายหนุ่มที ยื นอยู่ ไ ม่ ไ กล พลาง ใช้ มือจับไปยังบ่ากว้ างพร้ อมกับเรี ยก “คุณคะช่วยอะไรฉันหน่อยสิคะ” ชายหนุ่ ม ชาวอิ ต าลี รี บหั น มาทั น ที เมื อเห็นสาวสวยต้ อ งการความช่วยเหลื อ ก็ รี บแสดงความเป็ น ซุปเปอร์ ฮีโร่ อย่างไม่รอช้ า “มี อะไรจะให้ ผมช่วยเหรอครับคุณสุภาพสตรี คนสวย” “คุณเห็นผู้ชายคนนันไหมคะ ที ใส่เสือเชิตสี ขาวนั งอยู่ กั บผู้ห ญิ งสอง คนน่ะค่ะ” พลางใช้ นิวชีไปยังบริเวณที ชายหนุ่มซึงตนเองต้ องการแก้ เผ็ดนังอยู่ “เห็นครับ ทํ าไมเหรอครับ” อี กฝ่ ายก็พยักหน้ าตอบรั บพร้ อ มกั บย้ อ น ถาม มาธวีก็ทําเป็ นบีบนํ าตาด้ วยการเล่น ละคร ก่ อ นจะปั นเรื องโกหกผู้ชาย เบืองหน้ า พร้ อมกับดัดนํ าเสียงให้ ดูเศร้ าสร้ อยด้ วย “เขาเป็ นสามี ของฉันเองค่ ะ ดู สิค ะเขาบอกเลิก ฉั น กั บลูก เพื อไปหา ผู้หญิงคนอื น” ครันได้ ยินอี กฝ่ ายก็แสดงความโกรธมาก “ทํ าไมเลวขนาดนี นะ” “ใช่ค่ะเลวมาก คุณช่วยไปด่าเขาให้ หน่อยสิค ะ ถ้ าฉั น เดิ น เข้ าไปเขา ต้ องทํ าร้ ายฉันแน่เลยค่ะ” “ไม่ต้องกลัวนะครับค���ณผู้หญิงเดี ยวผมจะเดินเข้ าไปสังสอนให้ ” ชาย หนุ่มจับมื อเรี ยวของเธอไว้ หญิงสาวก็พูดอย่างชมเชยด้ วยนํ าเสียงหวาน “ขอบคุณนะคะคุณช่างเป็ นผู้ชายที มี นําใจมากเหลือเกิน” “ไม่เป็ นไรครับ ผมเองก็ไม่ชอบผู้ชายเลว” แล้ วเขาก็เดินเข้ าไปหาชาย หนุ่มที ดูกําลังจะมี ความสุขอย่ างเหลื อ เกิ น เมื อผู้ห ญิ งเทเหล้ าให้ ดื มไม่ ห ยุ ด แถมยังป้อนถึงปากด้ วย พลันเสียงหนึงก็ดังขึนมา “ผู้ชายอะไรเลวจริงๆ” “คุณพูดอะไรผมไม่เข้ าใจ ถ้ าคุณเมาผมว่าคุณกลับบ้ านไปดี ก ว่านะ” ลอเร้ นซ์ทําสีหน้ างงที อยู่ ๆ ตนเองมาโดนด่ าหน้ าตาเฉย อี ก ฝ่ ายก็ ยื น กราน กลับมาให้ เขาได้ ยินอย่างชัดเจน 32


“ผมไม่ได้ เมาคุณทํ าอย่างนี ได้ ยังไงทิงเมี ยทิงลูกแล้ วมาอยู่กับผู้หญิง อื นน่ะ” นัยน์ ตาของชายหนุ่มตกใจมากขึนกว่าเดิม “ทิงเมี ยทิงลูกอะไรกัน” “อ้ าวนี คุณมี เมี ยมี ลกู แล้ วเหรอคะ แบบนี ก็แปลว่าโกหกน่ ะ สิค ะไหน เมื อกี บอกว่าโสด นิสยั แย่ทีสุดเลย” เพี ย งพู ด เสร็ จหญิ งสาวทั งสองคนก็ ห ยิ บ แก้ วเหล้ าสาดหน้ าของลอเร้ นซ์ด้วยความโมโห ก่อนจะลุกไปจากเขาทันที “มันเรื องบ้ าอะไรกันวะเนี ย แล้ วใครมี ลกู มี เมี ยกัน ผมยังไม่มีนะ” ลอเร้ นซ์สบถออกมาอย่างงุนงงพร้ อมกับอธิบายให้ อีกฝ่ ายได้ ฟัง “ก็ผ้ หู ญิงคนนันเขามาร้ องไห้ กับผมแล้ วก็บอกว่าคุณทิ งเขากั บลูก มา หาผู้หญิงใหม่น่ะ” “ผู้หญิงคนไหนกัน” นายธนาคารหนุ่มรี บซักไซ้ กลับไปโดยเร็ว “นันไงครับ” พร้ อมกับชีไปยังบริเวณที มาธวี ยื น อยู่ ลอเร้ น ซ์ จึงมองตามไป เธอก็ ยกมื อขึนมาให้ เห็นพร้ อมกับส่งรอยยิมมอบให้ ก่อนจะเดิ น ออกไปทั น ที พ ร้ อ ม กับเพื อนของตนเอง ชายหนุ่มเห็นอี กฝ่ ายก็รับรู้ เ ลยว่ากํ าลังโดนแกล้ ง เขารี บ เรี ยกพนักงานมาเช็คบิลทันที ก็สภาพของเขามันน่าให้ สนุกต่อตรงไหนกั น โดน สาวเอาเหล้ าสาดหน้ าพร้ อมกันอย่างนี ฮ่า ฮ่า ฮ่า เสียงหัวเราะอย่างชืนชอบดั งขึนภายในรถเก๋ งซึงมาธวี ขับ มาพร้ อมกับเพื อนสนิท “สะใจดี จริงๆ” “ไปแกล้ งเขาทํ าไมกันน่ะฮันนี ” เบตตี ตํ าหนิ ในการกระทํ าของเพื อน แต่ไม่จริงจังนัก “ก็หมันไส้ ไง ความจริงวันนันน่ะฉันตังใจว่าจะขอโทษนะ แต่ อี ต านี ก็ มาใส่ฉันเป็ นชุด ฉันก็เลยแกล้ งตอบกวนๆ กลับไป เปลียนใจไม่ขอโทษแล้ ว” “ไปสร้ างเรื องกับเขาแบบนันระวังเถอะเขาจะเอาคื น บ้ าง” มาธวี ก็ ทํ า อาการยักไหล่อย่างไม่แคร์ “อาเรซโซ่ออกจะกว้ าง มันคงไม่โลกกลมขนาดนันหรอก”

รัตมา

33


“ว่าได้ เหรอขนาดคื นนี เธอยังเจอกับเขาได้ เลยฮันนี ” เพื อนสาวเตื อน ด้ วยความหวังดี อย่างห่วงใย “มันคงไม่ฟลุกเจอกันบ่อยหรอก” หญิงสาวเชือมันว่าต้ องเป็ น เช่น นั น แน่นอน ณ ธนาคารมาร์ ควิส ซึ งเป็ นที ทํ า งานของลอเร้ นซ์ อยู่ ใน อาเรซโซ่ ชายหนุ่มเล่าเหตุการณ์ เมื อสามวันก่อนนี ที ได้ พบกับยายเด็ ก บ้ านม โตนัน ถึงหน้ าตาอี กฝ่ ายจะสวยแต่ร้ ู สกึ ว่าสิงที ติดตาเขากลับเป็ น ทรวงสล้ างที อยู่ ใน บิกิ นี คอลึก สี ฟ้ ามากกว่ าสิงใด หลั งจากที เล่า เรื องซึงเกิ ด ขึนให้ จิโอวานนี เพื อนสนิทของตนฟั งก็พูดอย่างเขม่นเข่นเขียว “อย่าให้ เจอนะพ่อจะจับมาซัดให้ น่วมเลย” “ซัดให้ น่วมนี ซัดแบบไหนกันลอเร้ นซ์ ซัดบนเตี ยงรึเ ปล่า” เพื อนหนุ่ ม แซวใส่อย่างอารมณ์ ดี อี กฝ่ ายก็คิดพร้ อมกับรอยยิมเจ้ าเล่ห์กลับไปเช่นกัน “ก็ไม่เลวนะซัดบนเตี ยงจะได้ ไม่กล้ ามาท้ าทายฉั น อี ก ” พร้ อ มกั บคิ ด ว่าอยากรู้ จริงถ้ ายายเด็กนมโตนั นมาอยู่ ในสภาพนั นจะทํ าหน้ าแบบไหนกั น นึกแล้ วมันก็น่าลอง ขอให้ เจออี กรอบเถอะ ขณะนันเสียงเคาะประตูก็พลันดังขึนมา ก๊ อ ก... ลอเร้ น ซ์ จึงเอ่ ย ปาก อนุญาตให้ คนที อยู่ทางด้ านนอกได้ ยิน “เข้ ามาได้ ” พรี โม่ พ นั ก งานฝ่ ายทวงหนี ก็ เ ดิ น เข้ ามาพลางบอกให้ เจ้ านายได้ รับรู้ “ผมมี เรื องจะปรึกษากับคุณลอเร้ นซ์ครับ เรื องฟาร์ มมิลาน่า” “ทํ าไมเหรอมี อะไร” เขาย้ อนถามพนักงานกลับไปด้ วยความอยากรู้ โดยหันมาจ้ องหน้ าอี กฝ่ ายด้ วย “คุณซานโตที นํ าฟาร์ ม มิ ลาน่ ามาจํ านองไว้ ไม่ ไ ด้ จ่ายหนี ให้ เ รามา เกื อบห้ าปี แล้ วครับ ผัด หนี เรามาตลอดในช่วงหลัง พอติ ด ต่ อ ไปหาก็ ติ ด ต่ อ ไม่ได้ แล้ วครับ คุณลอเรนซ์จะให้ ทํายังไงต่อครับ” “ในเมื อไม่จา่ ยหนี ก็ยึดที ไปสิ” 34


ชายหนุ่มบอกอย่างคํ านึงถึงผลประโยชนเพี ยงอย่างเดี ย วด้ วยคํ าพู ด ที เด็ดขาด “แต่ ผมเพิ งรู้ ม าว่าฟาร์ ม มิ ลาน่ าเป็ น ของน้ อ งสาวคุ ณซานโต แล้ ว น้ องสาวก็เป็ นคนคํ าประกัน การกู้ เ งิน ครั งนี ด้ วยครั บ” พนั ก งานฝ่ ายทวงหนี บอกให้ เจ้ านายได้ ทราบ “ในเมื อคนกู้หนี คนคํ าประกันก็ต้องเป็ นคนที ต้ องรับผิดชอบ” “อย่างนันผมจะไปหาน้ องสาวของคุณซานโตครับ” “จัดการได้ เลยคุณพรี โม่” “ครับคุณลอเร้ นซ์” หลังจากนันอี กฝ่ ายก็ก้าวออกไปจากห้ อ งทํ างาน เมื อรับรู้ แล้ วว่าตนเองจะทํ ายั งไงกั บลูก หนี รายนี ลอเร้ น ซ์ จึงออกไปกิ น ข้ าว เที ยงพร้ อมกับเพื อนของตนเอง พรี โม่ ขับรถมายั งฟาร์ มมิลาน่ า ในช่ วงเย็ นของอี กวั นหนึง แต่ เขาก็หาทางไปไม่ถูกว่าฟาร์ มมิลาน่าอยู่ตรงไหน จึงได้ จอดรถเพื อที จะรอถาม คนที ขับ รถผ่า นมา เป็ น ช่ วงเดี ย วกั บ ที วฤทธิ ขับรถไปซื ออาหารโคเพื อจะ กลับไปยังฟาร์ มมิลาน่า พอพรี โม่เห็นรถขับผ่านมาจึงรี บโบกมื อ เรี ย กในทั น ที วฤทธิ จึงจอดรถพร้ อมกับถามอี กฝ่ าย “มี อะไรเหรอครับ” “ไม่ทราบว่าคุณพอจะรู้ ไหมครับว่าฟาร์ ม มิ ลาน่ าอยู่ ที ไหน” ครั นได้ ยินวฤทธิ ก็มองหน้ าของชายหนุ่มที โบกรถของตนเองด้ วยความสงสัย “คุณจะไปที ฟาร์ มมิลาน่าทํ าไมเหรอครับ” “ผมชือพรี โม่ครับมาจากธนาคารมาร์ ควิส เป็ นฝ่ ายทวงหนี ครับ” พรี โม่แนะนํ าตนเองให้ อีกฝ่ ายได้ ทราบ “ทวงหนี อย่างนันเหรอครับ” วฤทธิ ทํ าสีหน้ างุนงงไม่เข้ าใจ “ฟาร์ มมิลาน่าไม่เคยเป็ นหนี ใครนะครับ” “เป็ นสิครับ” นายใหญ่แห่งฟาร์ มมิลาน่ าพลัน นึ ก ไปถึ งเรื องที ภรรยา เคยบอกให้ ตนเองฟั งว่าพี ชายขอยื มโฉนดที ดินฟาร์ มมิลาน่าไปจํานอง

รัตมา

35


“ถ้ าอย่างนันเราคงมี เรืองต้ องคุย กั น ยาวเลยครั บ เชิญที ร้ านอาหาร ดี กว่าครับ” “แล้ วคุณเป็ นใครเหรอครับ” พรี โม่ถามด้ วยความอยากรู้ “ผมวฤทธิ ครับเป็ นสามี ของคุณมิลาน่า ถ้ าคุณจะคุยเรื องหนี ล่ะ ก็ คุ ณ คุยกับผมได้ เ ลย เพราะว่าภรรยาของผมเธอเสี ย ชี วิต ไปแล้ วครั บ ” เจ้ าของ ฟาร์ มมิลาน่าคนปั จจุบนั บอกให้ พรี โม่ได้ ทราบ ครั นได้ รั บรู้ พ นั ก งานทวงหนี ของธนาคารมาร์ ค วิส ก็ ย อมที จะทํ า ตามที วฤทธิ บอกด้ วยการขับรถตามอี กฝ่ ายไปยังร้ านอาหารแห่ งหนึ งซึงอยู่ ใน เมื องอาเรซโซ่ “ที คุณมาหาภรรยาผมหมายความว่ายังไงครับ” “คุณซานโต พี ชายของคุ ณมิ ลาน่ าไม่ ไ ด้ ใช้ ห นี ตามที ตกลงกั บทาง ธนาคารมาร์ ควิสครับ” เพี ยงได้ ยินวฤทธิ ก็ต กใจอย่ างมากพลางบอกออกมา อย่างไม่เชือหูกับสิงที อี กฝ่ ายพูด “เป็ นไปไม่ได้ ” พรี โม่ก็ยืนยันให้ อีกฝ่ ายรับรู้ อย่างชัดเจน “คุณซานโตใช้ หนี ให้ ทางธนาคารแค่ ไ ม่ กี งวดก็ ห ายไปเลยครั บ ทาง เราก็ติดต่อไม่ได้ จนครบกํ าหนดห้ าปี ตามที ทางเราได้ ทําสัญญาไว้ กับคุ ณซาน โตทางเราจึงมาหาคุ ณมิ ลาน่ า เพราะว่าคุ ณมิ ลาน่ าเป็ น คนเซนคํ าประกั น ให้ กับพี ชายครับ แต่ในเมื อคุณมิลาน่าเสียชี วิต ไปแล้ ว สามี ของคุ ณ���ิ ลาน่ าก็ ต้ องเป็ นคนรับผิดชอบแทนครับ แต่ ถ้ าคุ ณเพิ ก เฉยไม่ รั บผิด หนี ทั งหมด ทาง ธนาคารมาร์ ควิสก็จําเป็ นที จะต้ องยึดฟาร์ มมิลาน่ ามาเป็ น ของธนาคารครั บ ” วฤทธิ เกิดอาการหน้ าซีดมากขึน “คุณจะยึดฟาร์ มมิลาน่าไม่ได้ นะครับ” “อย่างนันคุณก็ต้องเป็ นคนรับผิดชอบเรื องหนี แทนคุณซานโตครับ” “พี ซานโตบอกว่าใช้ หนี หมดแล้ ว ยังเอาโฉนดที ดิ น ของฟาร์ ม มิ ลาน่ า มาคื นภรรยาผมเลยครั บ แบบนี ก็ แปลว่า เขาหลอกภรรยาผมใช่ไ หมครั บ ” นํ าเสียงของวฤทธิ ดูแย่อย่างมาก มี ใครจะยินดี บ้างเมื ออยู่ ๆ ได้ รั บรู้ ว่าตนเอง ต้ องมาชดใช้ หนี แทนพี ชายของภรรยา พรี โม่ได้ ยินที อี กฝ่ ายพูดก็พยักหน้ าและ 36


ยื นยันให้ ได้ ฟังอย่างชัดเจน “คิดว่าเป็ นอย่างนันครับ” “โฉนดตัวจริงอยู่ทีธนาคารใช่ไ หมครั บ” เจ้ าของฟาร์ ม มิ ลาน่ าย้ อ น ถามเพื อให้ มันใจมากขึน “ใช่ครับ นี ผมก็ถ่ายมาจากโฉนดตัวจริง” “แสดงว่าภรรยาผมไม่ร้ ู เลยว่าเก็บโฉนดปลอมไว้ แล้ วทางผมต้ อ งใช้ หนี เท่าไรครับ” “คุณซานโตจํานองที ดินของฟาร์ มมิลาน่าไว้ สองแสนยูโรครับ” “แต่วา่ ผ่อนจ่ายไปแค่สามงวด ก็เลยเหลือ แค่ ห นึ งแสนห้ าหมื นยู โรค รับ “ทางธนาคารมี กําหนดไหมครับว่าต้ องใช้ หนี คื นภายในกี ปี ” “ความจริงห้ าปี ครับแต่ในเมื อทางคุณซานโตไม่จา่ ยเงิน เลยทางเราก็ คงไม่ยืดเวลาอี กแล้ วครับได้ มากสุดก็สามเดื อนครับ” “สามเดื อนอย่างนันเหรอครับแล้ วผมจะไปหาเงิน ก้ อ นใหญ่ นี ได้ จาก ที ไหนกันล่ะครับ” วฤทธิ ตกใจกับระยะเวลาที อี กฝ่ ายบอกให้ ได้ ทราบ “เรามี ระยะเวลาให้ คุณได้ เท่านี ครับ ความจริงทางธนาคารเองก็ เ สี ย ผลประโยชน์ เ หมื อ นกั น นะครั บที ให้ เงิน คุ ณซานโตยื ม ไปแต่ ก ลับไม่ ย อม นํ ามาใช้ หนี ตามกํ าหนด” “แล้ วถ้ าสองเดื อนผมหาเงินมาใช้ หนี ไม่ได้ ละ่ ครับ” “ทางเราก็ค งต้ อ งยึ ด ฟาร์ ม มิ ลาน่ ามาขายทอดตลาดครั บ ” นั นคื อ คํ าพูดที ทํ าให้ วฤทธิ รู้ สกึ แย่มากยิงขึนกว่าเดิม

รัตมา

37


ตอน 3

สองอาทิตย์ ต่อมาขณะทีกลอด้ าเดินเข้ ามาในห้ องทํางานพลั น เห็นภาพของสามี ตนเองฟุบลงไปที โต๊ ะพร้ อมกับมื อจับไปยังหน้ าอก เพี ย งเห็ น เช่น นั นแก้ วนํ าผลไม้ เ ย็ น ๆ ที ถื อ ไว้ เ พื อจะนํ ามาให้ เ ขาก็ ถู ก ปล่อ ยลงยั งพื น ในทันที อย่างไม่สนใจ เพล้ ง! ก่อนจะรี เข้ าไปหาสามี ของตนพลางเรี ย กชื อเขา ด้ วยสีหน้ าที ห่วงใยระคนตกใจอย่างมาก “คุณคะ เป็ นอะไรไปคะ” พลางเข้ าไปประคองร่ างของอี ก ฝ่ ายขึนมา ไว้ ในวงแขน หากทว่าผู้เป็ นสามี ก็ยังคงแสดงอาการเจ็บปวดไม่เลิกรา “ผมหายใจไม่ออก” “ฉันจะให้ คนพาคุณไปโรงพยาบาลนะคะ” กลอด้ าเดิ น ออกมาจาก ห้ องทํ างานของอี กฝ่ ายด้ วยวงหน้ าที รู้ สกึ แย่มาก ทางด้ านนอกภัทรี ยาก็ไปส่งนํ านมดิบกลับมาพร้ อมกับโฮเซ่ ร่างระหง เดินเข้ าไปยังบ้ านพักเพื อเตรี ยมที จะพั ก ผ่อ น ส่วนโฮเซ่ก็ ก ลับที พั ก ไปซึงเป็ น บ้ านพักที ปลูกไว้ ในฟาร์ มมิลาน่า ส่วนคนงานอื นใครมี บ้านก็ ก ลับบ้ าน แต่ ถ้ า ใครที ต้ องอยู่เวรเฝ้าโคก็จะมี ทีพักให้ เช่นกัน พอก้ าวเข้ ามาในบ้ านพลัน เห็ น น้ า สาวของตนเองวิงหน้ าตาตื นออกมาก็ร้ ู สกึ ตกใจแต่ยังไม่ทันเอ่ยอะไร อี ก ฝ่ ายก็ ก้ าวเข้ ามาจับมื อเธอไว้ แน่นทีเดี ยว “แพทซีมาพอดี เลย พ่อเป็ นอะไรก็ไม่ร้ ู บน่ แต่วา่ แน่นหน้ าอกหายใจไม่ ออก” ได้ ยินแค่นันหญิงสาวก็ย้อนถามทันที “พ่ออยู่ไหนคะน้ ากลอด้ า” “อยู่ในห้ องทํ างานจ้ ะ” เท้ าเรี ยวรี บก้ าวไปยังห้ องที ว่าทัน ที อ ย่ างไม่ ร อ ช้ า พร้ อมกับเข้ าไปกอดร่างของบิดาพลางถามด้ วยสีหน้ าตื นตกใจ “พ่อเป็ นอะไรคะ” 38


“พ่ อ เจ็บหน้ าอกน่ ะ แพทซี ” วฤทธิ บอกให้ ได้ ท ราบถึ ง อาการของ ตนเองด้ วยนํ าเสียงที ไม่ประติดประต่อกัน “เดี ยวหนูจะพาพ่อไปโรงพยาบาลนะคะ” ภัทรี ยากับกลอด้ าช่วยกันประคองร่างของวฤทธิ ไปยั งรถจิปของบิด า โดยกลอด้ าก็ จัด การปิ ด บ้ านก่ อ นจะก้ าวขึนไปนั งบนรถ ผู้เ ป็ น ลูก สาวก็ ขับ ออกไปจากบ้ าน กลอด้ ากุมมื อของสามี ไ ว้ ไ ม่ ปล่อ ย พร้ อ มทั งพู ด ปลอบใจไป ตลอดทาง “คุณต้ องไม่เป็ นอะไรนะคะ” เพี ยงไม่นานร่างของบิดาก็ถูกส่งเข้ าไปยังห้ องไอซี ยู ของโรงพยาบาล ดิ มาโกร์ ขณะที ภัทรี ยาวิงตามร่างของผู้เป็ นพ่อที นอนอยู่บนเตี ย งด้ วยใบหน้ า ที เศร้ าหมองยิงนัก นํ าตาเอ่อรินออกมาจากดวงตาคู่ สวย โดยกุ ม มื อ ของพ่ อ อย่างแนบแน่น ไม่ต่างจากกลอด้ าเลยที จับมื อเขาไว้ เช่นกัน “หนูรักพ่อนะคะ พ่อต้ องไม่เป็ นอะไรค่ะ” นางพยาบาลเข็นรถคนป่ วย เข้ าไปยังด้ านใน เธอกับน้ าสาวจึงได้ แต่ยืนรออยู่ทางด้ านนอกสายตามองเข้ า ไปยังห้ องไอซียูด้วยสีหน้ าที กั งวล เธอได้ แต่ นึ ก ถึ งมารดาเลี ยงที จากไปแล้ ว เพื อให้ ชว่ ยบิดาด้ วย “แม่คะ ช่วยพ่อด้ วยนะคะ” เธอร้ อ งไห้ อ ย่ างสะอึ ก สะอื น แผ่นหลังนุ่มสะท้ านไปทัวกาย เห็นแล้ วช่างน่าสงสารยิงนัก ผ่านไปครู ่ ใหญ่ ทั ง สองก็ทรุ ดกายนังลงยังเก้ าอี เคี ยงข้ างกันและกอดกันอย่างแนบแน่น “พ่อจะเป็ นอะไรมากรึเปล่าแพทซี” “พ่อต้ องไม่เป็ นอะไรค่ะน้ ากลอด้ า” หญิงสาวทํ าหน้ าที ปลอบขวัญอี ก ฝ่ ายให้ คลายเศร้ า พักใหญ่คุณหมอก็เดินออกมาภัทรี ยากับกลอด้ ารี บก้ าวเข้ าไปหาอี ก ฝ่ ายในทั น ที เ พื อสอบถามถึ งอาการของบุค คลที รั ก ด้ ว ยความอยากรู้ ด้ ว ย นํ าเสียงที เร่งร้ อน “คุณหมอคะพ่อฉันเป็ นยังไงบ้ างคะ” “อาการของคนไข้ น่ าเป็ น ห่ วงครั บ ” นั ย น์ ต าของทั งคู่ เ บิก กว้ างนัน เพราะไม่คิดว่าอี กฝ่ ายจะอาการหนักมากเช่นนี

รัตมา

39


“สามี ฉันป่ วยเป็ นอะไรเหรอคะ” กลอด้ าซักไซ้ ด้วยความอยากรู้ ต่อ “คนไข้ ป่วยเป็ นโรงหลอดเลื อ ดแดงใหญ่ โป่ งพองครั บ” เมื อได้ ยิ น ที คุณหมอบอกสีหน้ าของภัท รี ย าก็ ดู แย่ ม ากขึนกว่าเดิ ม พลางเอ่ ย ทวนชื อโรค ที ว่าซําอี กคราวหนึง “โรคหลอดเลือดแดงใหญ่โป่ งพองเหรอคะ” เธอไม่ค้ นุ กับชือโรคนี เลย “ใช่ครับ โรคนี เป็ น โรคที เกิ ด อั น ตรายถึ งแก่ ชีวิต ได้ ถ้ าไม่ รี บทํ าการ ผ่าตัด” คุณหมออธิบายให้ ทังสองได้ ฟัง “ต้ องผ่าตัดเหรอคะคุณหมอ” นํ าเสียงของกลอด้ าเบาลงเหมื อนคนไร้ สินเรี ยวแรง ขึนชือว่าการผ่าตั ด มั น ไม่ ใช่เ รื องที ดี เ ลยแม้ สัก นิ ด เดี ย ว ภัท รี ย า พลางทํ าท่าถอนหายใจออกมาด้ วยความหนักใจอย่างมากเช่นกัน “ใช่ครับถ้ ารี บผ่าตัดก็จะมี เปอร์ เซนหายมากและไม่ ต้ อ งเสี ยงกั บโรค แทรกซ้ อนมากขึน” คุณหมอยื นยันให้ ทังสองได้ ฟังอย่างชัดเจน “ถ้ าไม่ผา่ ตัดก็แปลว่าอาจจะไม่มีโอกาสหายใช่ไหมคะคุณหมอ” ภัทรี ยาย้ อนถามกลับไปเธอไม่อยากให้ พ่อผ่าตัดเลย การผ่าตั ด มั น มี ทังเปอร์ เซนหายและตาย ซึงถ้ าเป็ นอย่างหลังเธอคงรู้ สกึ เจ็บปวดเป็ นแน่ “ใช่ครับ หมอถึงแนะนํ าให้ ผา่ ตัดโดยด่วนครับ” “แล้ วค่ าใช้ จ่ายประมาณเท่ าไรคะคุ ณหมอ” กลอด้ า อยากรู้ ม าก เหลือเกิน นายแพทย์ จงึ ชี แจงให้ ทั งสองได้ ท ราบถึ งค่ าใช้ จ่ายและค่ าห้ อ งใน การรักษาทังหมด ภัท รี ย าถอนหายใจออกมาอย่ างหนั ก หน่ วงช่างเหมื อ นมี ภูเขาลูกใหญ่อยู่บนอกเสียจริงเพราะจํ านวนเงิน ที คุ ณ หมอบอกนั นมั น ไม่ ใช่ เงินก้ อนเล็กเลย หญิงสาวกลับมาที ฟาร์ มมิลาน่าเพี ยงคนเดี ยวส่วนกลอด้ าขออยู่ เ ฝ้า อาการของสามี ทีโรงพยาบาล ซึงเธอก็ไม่ได้ ว่าอะไร มื อ เรี ย วเปิ ด ดู สมุด บัญชี ของบิดาก็พบว่าเงินในบัญชีเหลือน้ อยมากนันเพราะว่าบิด าเพิ งนํ าเงิน ที เก็ บ มาลงทุนซือโคนมเพื อทดแทนโคนมที ป่ วยเป็ นโรคตายไปเกื อบทังหมด “แล้ วเราจะไปหาเงินที ไหนมาจ่ายค่าผ่าตัดให้ พ่อกัน” พอดี กับที โฮเซ่ เดินเข้ ามาบอกให้ หญิงสาวได้ ทราบ 40


“ผมเตรี ยมนํ านมดิบเสร็จเรี ยบร้ อยแล้ วครับคุณแพทซี” นั นเพราะว่า ปกติเธอจะเป็ นคนไปส่งนํ านมพร้ อมกับเขา แต่ภทั รี ย ากลับไม่ ไ ด้ ยิ น ที เขาพู ด เลย เอาแต่นังเหม่อลอยเพี ยงอย่างเดี ยว ชายหนุ่มจึงเรี ยกอี กฝ่ าย “คุณแพทซีครับ คุณแพทซี” นันจึงทํ าให้ หญิงสาวรู้ สึก ตั วก่ อ นจะหั น ไปถามเขา “อ้ าวโฮเซ่มาตังแต่เมื อไรน่ะ” “มาเมื อกี ครับผมจะบอกว่าเตรี ย มนํ านมดิ บไว้ เ รี ย บร้ อ ยแล้ วครั บ ” ชายหนุ่มพูดให้ เธอฟั งซํา “โฮเซ่เอาไปส่งกับลูกน้ องละกันนะ อี กอย่างช่วงนี คงต้ องฝากดู ฟ าร์ ม ด้ วยเพราะว่าฉันอาจจะต้ องไปโรงพยาบาลดูพ่อน่ะ” ครันได้ ยิ น ชายหนุ่ ม ก็ ทํ า สีหน้ าตกใจห่วงใยในตัวของอี กฝ่ าย “นายใหญ่เป็ นอะไรเหรอครับคุณแพทซี” “พ่ อ ป่ วยเป็ น โรคหลอดเลื อ ดแดงใหญ่ โป่ งพองน่ ะ ” โฮเซ่รี บซัก ไซ้ กลับมาด้ วยความอยากรู้ ในทันที “เป็ นอะไรมากไหมครับคุณแพทซี” “คุณหมอบอกว่าอาการน่าเป็ นห่วง ถ้ าไม่รีบผ่าตัดจะเป็ นอันตรายถึ ง แก่ชีวติ ” เธอบอกให้ ได้ ทราบถึงอาการของบิดา “คุณแพทซีไปดูแลนายใหญ่เถอะครับ ไม่ต้องห่วงทางฟาร์ ม นี ” หญิ ง สาวยิมให้ กับเขาด้ วยความรู้สกึ ดี “ขอบใจมากนะโฮเซ่ ฉันฝากดูกระต่ายของฉันด้ วยนะ” ชายหนุ่ ม ยิ ม ด้ วยสีหน้ าที ยินดี และเต็มใจ “ได้ ครับ นายใหญ่กับคุณแพทซีก็ชว่ ยเหลือผมไว้ มากเหมื อนกัน เรื อง แค่นีไม่ลําบากสําหรับผมหรอกครับ” นันเพราะว่าถ้ าไม่ มี ฟ าร์ ม มิ ลาน่ าก็ ไ ม่ ร้ ู ว่าชีวติ ของตนเองจะเป็ นเช่นไร ป่ านนี อาจจะตายไปแล้ วก็เป็ นได้ เมื อสังงานเสร็จภัทรี ยาก็กลับไปยังโรงพยาบาลเพื อไปดูบดิ า กลอด้ า ที เห็นหลานสาวก็ลกุ ขึนมาถามด้ วยนํ าเสียงที เร่งร้ อน “เป็ นยังไงบ้ างแพทซีมี เงินในบัญชีเหลือมากไหม”

รัตมา

41


“มี ไม่เยอะหรอกค่ะน้ ากลอด้ าเพราะว่าเอาเงินไปลงทุนซือโคนมใหม่ เกื อบทังหมดเลยค่ะ ถ้ าจะมี จา่ ยก็คงแค่ค รึ งเดี ย วเท่ านั นค่ ะ ถ้ าเก็ บค่ านํ านม ดิบกับค่าไข่ไก่แล้ วก็ค่าปลาที เราเอาไปส่งแล้ ว” เธอชี แจงให้ อี ก ฝ่ ายได้ ท ราบ กลอด้ าจึงเสนอความคิดเห็นออกมา “เราขอจ่ายทางโรงพยาบาลสองงวดได้ ไหมแพทซี” “หนูวา่ จะลองไปคุยกับทางโรงพยาบาลดูค่ะ” ถ้ ามันสามารถผ่อ นได้ ก็ดีน่ะสิ “ทํ าไมโชคร้ ายมันถึงได้ เกิดขึนกับครอบครัวของเราติด ต่ อ กั น อย่ างนี นะ” กลอด้ าเปรยขึนมาด้ วยสีหน้ าที หม่นเศร้ า ภัทรี ย าก็ ก อดร่ างของผู้เ ป็ น น้ า ก่อนจะตอบอย่างเห็นด้ วย “นันสิคะน้ ากลอด้ า” วงหน้ านวลดูเศร้ าสร้ อยไม่ต่างกัน พร้ อ มกั บกุ ม มื อของของบิดาที นอนอยู่บนเตี ย งเบื องหน้ าขึนมาแนบแก้ ม ของตนเองด้ วย ความรักพลางบอกออกมา “หนูจะต้ องทํ าให้ พ่อหายให้ ได้ ค่ะ ” แล้ วพลัน เธอก็ ลุกขึนเตรี ยมก้ าวไปยังประตู กลอด้ าจึงถามอย่างสงสัย “จะไปไหนน่ะแพทซี” “น้ ากลอด้ าอยู่กับพ่อนะคะเดี ยวหนูจะไปคุยกับทางโรงพยาบาลเรื อง ค่าผ่าตัดของพ่อค่ะ” อี กฝ่ ายก็รับคํ าอย่างดี ด้วยการพยักหน้ า “จ้ ะ” หลังจากนันภัทรี ยาก็เปิ ดประตูออกไป หญิ งสาวเดิ น ตรงไปยั ง เคาน์ เตอร์ ตัวยาวที ซึงมี นางพยาบาลนังอยู่สองคน พลางสอบถามอย่ างไม่ ร อ ช้ า “ขอโทษนะคะที นี มี การผ่อนจ่ายค่าผ่าตัดไหมคะ” “ไม่มีนะคะถ้ ายังไม่จา่ ยเงินค่าผ่าตัดทังหมดทางโรงพยาบาลก็ จะไม่ ดํ าเนินการผ่าตัดให้ ค่ะ” นางพยาบาลชีแจงให้ ได้ ทราบอย่างชัด เจนเหมื อ นไม่ ง้ อคนไข้ เลยแม้ สกั นิดเดี ยว “แต่ฉันมี เงินแค่ครึงเดี ยวเองค่ะฉันขอผ่อนจ่ายก่อนไม่ได้ เหรอคะ นะ คะ คุณพยาบาล ฉันสัญญาค่ ะ ว่าฉั น จะรี บหาเงิน ที เหลื อ มาจ่ายให้ เ ร็ วที สุด ค่ะ” ภัทรี ยาเอ่ยอย่างอ้ อนวอนอี กฝ่ ายให้ เห็นใจตนเอง หากทว่านางพยาบาล 42


ก็ยังยื นยันเช่นเดิมไม่เปลียนแปลคํ าตอบ “เราไม่มีหน้ าที ตัดสินใจเกี ยวกับเรื องนี ค่ะ ลองคุยกับฝ่ ายการเงินของ ทางโรงพยาบาลดูไหมคะ” อี กฝ่ ายแนะนํ าหญิงสาวซึงเธอก็ รี บพยั ก หน้ าตอบ อย่างไม่ต้องคิดนานเลย “ได้ ค่ะ ให้ ฉันไปคุยกับใครเหรอคะ” “ขึนลิฟท์ ไปชัน 4 นะคะ แล้ วเลียวซ้ ายจะเจอกับฝ่ ายการเงินค่ะ” “ขอบคุณค่ะ” ครันได้ รับการแนะนํ าภัท รี ย าก็ รี บเดิ น ไปยั งชันที นาง พยาบาลสาวบอกในทันที ช่ วงสายจิโอวานนีก็ขับรถสุ ด หรู มายั ง โรงพยาบาล ดิ มาโกร์ เขากํ า ลังจะเดิ น ไปยั งลิฟ ท์ ประจํ าตํ าแหน่ งของผู้บริ ห ารโรงพยาบาล แต่ สายตาพลันมองเห็นร่างหนึงยื นอยู่ทางหน้ าลิฟท์ เขาจําได้ วา่ อี กฝ่ ายเป็ นใคร “ยายผู้หญิงใจแตกนี ” วงหน้ านวลที จืดชืดยังติดตาเขาอย่ างไม่ ลืม เลื อ น นั นเพราะมี เ พี ย ง คนเดี ยวที เขาปะทะคารมด้ วย เนื องจากว่ารถของเขาต้ อ งเป็ น รอยเพราะอี ก ฝ่ ายน่ะเอง โดยเฉพาะรอยที ต้ นคอสองจุดซึงเธอบอกว่ามดกัด แต่ เ ขากลับไม่ เชื อ ซํ าที ร้ ายไปกว่ านั นยั ง หนี ค วามรั บ ผิด ชอบไปพร้ อมกั บผู้ ช ายด้ วย จิโอวานนี เดินตรงเข้ าไปหาอี กฝ่ ายในทันที เ มื อเขายั งมี ค ดี ที ค้ างคากั บเธอซึง ยังไม่ได้ เคลียร์ ดี เลยได้ เจอกันที นี ในวันนี “เธอมาทํ าอะไรที นี ” ภัทรี ยาไม่ได้ สนใจเพราะคิดว่าคงไม่ได้ ถามตนเอง อาจจะถามคนอื น เป็ นแน่ ดังนันจึงยังคงยื นรอลิฟท์ ต่อไปอย่างไม่ใส่ใจกับเสียงที ถามเมื อครู ่ นี จิ โอวานนี เห็นอี กฝ่ ายทํ าหูทวนลมใส่จงึ เกิดความหงุดหงิดนันเพราะยั งไม่ เ คยมี ใครที กล้ ามาทํ าเฉยเมยใส่ตนเองเช่นนี จึงจับไปยังต้ นแขนนวลและบี บโดยแรง แบบไม่พอใจ “ฉันถามทํ าไมไม่ตอบ” เมื อโดนประทุษร้ ายนันจึงทํ าให้ ห ญิ งสาวอดรนทํ าเฉยไม่ ไ ด้ แล้ วจึง เงยหน้ าขึนมาเพื อที จะต่อว่าคนที ทํ า ร้ ายตนเองพลางโวยวายใส่ เ สี ย งดั ง

รัตมา

43


พร้ อมกับสะบัดมื อที จับแขนของตนเองไว้ ออกด้ วย แต่เหมื อนเธอจะถูกล็อ กไว้ ด้ วยคี มเหล็กที จับแน่นไม่ปล่อย “เป็ นบ้ าอะไรเนี ยมาทํ าร้ ายคนอื นอย่างนี น่ะ” นั ย น์ ต ากลมเบิก กว้ างเมื อหั น ไปและพบว่าใครที ยื น อยู่ เ บื องหน้ า พลางอุทานออกมาอย่างตกใจอย่างมาก จิโอวานนี ยิมอย่างร้ ายกาจพร้ อ มกั บ นัยน์ ตาที เป็ นสีเขียวที ทอประกายเจิดจ้ าอย่างน่าหวันเกรง แม้ วา่ ตาของเขาจะ คล้ ายอัญมณี ทีน่ามอง แต่ยามนี มันกลับดูน่ากลัวมากกว่าเสียอี ก “ไม่นึกว่าจะมาเจอกันอี ก เธอมันแสบมากนะ ทํ ารถฉันเป็ นรอยแล้ วก็ ไม่รับผิดชอบ แถมยังต่อยหน้ าฉัน แล้ วก็ขบั รถหนี ไปซะดื อๆ อย่างนัน” คิวเข้ มทํ าอาการเลิก ขึนสูงพร้ อ มกั บจับจ้ อ งมองมายั งวงหน้ านวล อย่างไม่ละไปทางใด เป็ นผู้หญิงคนแรกที เขามองในเชิงหาเรื องและก็ เ ป็ น คน แรกเช่นกันที ทํ าร้ ายเขาแล้ วลอยนวลไปได้ สบายใจเฉิบ แต่ตอนนี อย่ าหวังเลย ว่าเขาจะปล่อยอี กฝ่ ายไปได้ งา่ ยๆ น่ะ “ตอนแรกฉันก็วา่ จะรับผิดชอบหรอกนะ แต่คุณมันมารยาททรามนั ก นี เพราะฉะนันฉันก็เลยเปลียนใจเป็ น ไม่ รั บผิด ชอบ” ยั งคงลอยหน้ าลอยตา ตอบเขาพร้ อมกับปลดมื อที จับตนเองไว้ อ อกด้ วย จิโอวานนี ไม่ เ คยมี ใครมา ทํ าท่าอวดดี ใส่ตนเองซึงเป็ นมาเฟี ยใหญ่แห่งทัสคานี นันจึงทํ าให้ เ ขาเกิ ด ความ โมโหมากยิงขึน “แล้ วรู้ ไหมว่าฉั น ไม่ เ ค���ปล่อ ยคนที ทํ าร้ ายฉั น กั บของของฉั น ไปได้ ง่ายๆ เหมื อนกันมานี เลย” จิโอวานนี ฉุดร่างของภัท รี ย าไปยั งลิฟ ท์ ของตนเอง ซึงพนักงานในโรงพยาบาลไม่มีสทิ ธิ ได้ ใช้ นอกจากคนในครอบครัวเท่านัน ภัทรี ยาที อยู่ๆ โดนดึ งเข้ าไปในลิฟ ท์ ก็ เ กิ ด ความตกใจและพอจะวิง ออกมายังด้ านนอกก็ไม่ทัน เมื อจิโอวานนี จัดการใช้ มือปิ ดลิฟท์ ไปเสี ย แล้ วเพื อ ไม่ให้ อีกฝ่ ายหนี ไปได้ และขังเธอไว้ ด้านในอยู่กับตนเองตามลํ าพั งสองคน มื อ ใหญ่ทังซ้ ายและขวาท้ าวไปยังผนังลิฟท์ โดยแรงพร้ อ มกั บก้ ม วงหน้ าคมลงไป หาอย่างใกล้ ชดิ จนใบหน้ าแทบจะชนกัน และภัทรี ยาก็รับรู้ ได้ ถึงกลินนํ าหอม ประจําตัวที บ่งบอกถึงความมี เสน่ห์และเซ็กซีนิดๆ 44


รวมไปถึงกลินนํ ายาโกนหนวดอาฟเตอร์ เชฟของอี กฝ่ ายด้ วย ใช่เ พี ย ง เท่านันวงหน้ านวลยังรู้ สกึ ถึงลมหายใจแผ่วเบาที กระทบกั บแก้ ม นุ่ ม ภัท รี ย า เองก็เคยใกล้ ชิด กั บเพื อนผู้ชายมามากเช่น กั น สมั ย ที เรี ย นสัต วบาล แต่ น่ า แปลกที มันไม่ได้ ทําให้ เธอรู้ สกึ ตื นเต้ น หวาดหวัน จนหั วใจเต้ น ระรั วอย่ างจับ จังหวะไม่ถูกเช่นนี เลย ลมหายใจของเธอทอดถอนอย่ างหอบแรงจนทรวงนุ่ ม สะท้ านขึนลงเมื อต้ องอยู่กับเขาในลิฟท์ แค่สองคนเท่านัน “ว่าไงแม่คนอวดดี อยู่ในลิฟท์ กับฉันอย่างนี แล้ วจะยังเก่งออกอี กไหม” จิโอวานนี ถามพร้ อมกับก้ มหน้ าลงไปมากขึนกว่าเดิม ภัทรี ยารู้ สกึ กลัวเขามากที เดี ยวจนมื อเย็นชืดไปหมด ขนาดว่าอี ก ฝ่ าย ไม่ ไ ด้ ทํ าอะไรหญิ งสาวยั ง รู้ สึก ใจสันมากถึ งเพี ย งนี ถ้ าเขาทํ า เธอคงตาย แน่นอนจึงรี บแก้ ตัวกลับไปด้ วยนํ าเสียงตะกุกตะกัก “ฉันยอมรับผิดเรื องรถคุณก็ได้ ” เธอตอบกลับไปเมื อวงหน้ าคมขยั บเข้ ามาใกล้ ชิด มากขึนกว่าเดิ ม พร้ อมกับเบียดกายเข้ ากับผนังลิฟท์ ทางเบืองหลังนี ถ้ าทะลุเ ข้ าไปได้ ห ญิ งสาว คงทํ าไปแล้ ว หากอี กฝ่ ายกลับยิมกริมแล้ วใช้ สายตากวาดไปยั งเรื อ นร่ างเบื อง หน้ าพลางโลมไล้ ไปยังแก้ มละมุนที เป็ นสีระเรื อ ตอนนั นอยู่ ไ กลๆ เขามองไม่ เห็นผิวของอี กฝ่ ายอย่างชัดเจนเท่าใดนักนันเพราะมัวแต่ โต้ เ ถี ย งกั บเธออย่ าง ไม่ยอมแพ้ แต่ตอนนี พอได้ มาเห็นอย่างเพ่งพิศ มั น จึงทํ าให้ จิโอวานนี รั บรู้ ว่าอี ก ฝ่ ายมี ผวิ ที ละเอี ยดและน่ามองอย่างมาก นัยน์ ตาคมทอดไปยังแก้ มผุด ผาดซึง เป็ นสีชมพูมองดูนวลเนี ยนยิงนัก ซึงผิวของผู้หญิงที นี มักจะเป็ นสี นํ าผึงและผิว ขาวแม้ จะดูละมุนน่าสัมผัสแต่ก็ไม่เหมื อนผิวเบื องหน้ าที คล้ ายขนมพุ ด ดิ งซึง ดูน่มนวลน่าลองลิมในยามนี เขาย้ อนถามเธอกลับไปด้ วยความอยากรู้ “แล้ วที เธอต่อยหน้ าฉันล่ะจะทํ ายั งไง” หญิ งสาวก็ บอกกลับมาด้ วย นํ าเสียงที สันเครื อ ตะกุกตะกักแบบแผ่วเบา “ฉันขอโทษคุณละกันค่ะ” จิโอวานนี ยิมกับสิงที ได้ ยิ น ทํ าร้ ายมาเฟี ย ใหญ่เช่นเขาแล้ วทํ าแค่นีน่ะเหรอ

รัตมา

45


“เธอรู้ ไหมว่าฉันเป็ นใครน่ะ” หญิงสาวรี บสันหน้ าปฏิเสธกลับไปทั น ที โดยไม่กล้ าสบตาอี กฝ่ ายที มันดูเป็ นประกายน่ากลัวเหลือเกิน “ไม่ร้ ู ค่ะ” จิโอวานนี จึงบอกให้ หญิงสาวได้ รับรู้ อย่างชัดเจน “ฉันเป็ นมาเฟี ยของทัสคานี” ดวงตาของภัทรี ยาเบิก กว้ างราวไข่ห่ าน เนื องจากเธอพอที จะรู้ จกั ถึงความโหดเหี ยมของพวกมาเฟี ยอย่ างดี ว่าเป็ น เช่น ไร “ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันไม่ร้ ู วา่ คุณเป็ นมาเฟี ย ถ้ าฉันรู้ ค งไม่ ก ล้ าที จะ อวดดี กับคุณหรอกค่ะ ปล่อยฉันไปเถอะนะคะ เรื องรถฉันยินดี ทีจะรับผิด ชอบ ค่ะ” เธอพูดอย่างบอกปั ดไปก่อนมี เงินหรื อ ไม่ มี ค่ อ ยมาคิ ด กั น อี ก ที ว่าจะ แก้ ปัญหาเช่นไร จิโอวานนี ยิมอย่างร้ ายกาจเมื อกี ยั งมองเห็ น แม่ ลูก แมวจอม โมโหและอวดดี อยู่เลยแต่ตอนนี กลับกลายเป็ นกระต่ายน้ อยที ราวกั บกํ าลังจะ ถูกเสือร้ ายเช่นเขาขยํ ากิ น ตั วสันงัน งกที เ ดี ย ว หากเขาที เห็ น พวกศั ต รู อ ยู่ ใน สภาพเช่น นี มาเยอะจึงไม่ ไ ด้ ร้ ู สึก สงสารหรื อ เวทนาแม้ สัก นิ ด ยิ งเธอทํ าท่ า หวาดกลัวเขามากเพี ยงใดวงหน้ านวลก็เปลียนเป็ นสีเข้ มมากขึน จิโอวานนี คิดว่ามันน่ามองอย่างมากที เดี ยวอยากรู้ นั ก ว่าถ้ าได้ ลิมรส ด้ วยริมฝี ปากของตนเองมันจะเป็ นเช่นไรกัน แล้ วผิวข้ างในจะดู น วลเนี ย นเป็ น สีชมพูแบบนี รึเปล่ากันนะ พลางนึกอย่างสงสัย และเขาก็ ต้ อ งการที จะพิ สูจน์ มันให้ ได้ ร้ ู โดยชายหนุ่มยกมื อขึนมาหลังจากนัน ภัทรี ยาคิดว่าเขาจะตบตนเอง จึงหลับตาปี ห่อไหล่ง้ มุ เข้ ามาชนกัน ด้ วยความหวาดกลัวจนตั วสันราวกั บลูก นกที ต้ องลมหนาวปานนัน แต่ ก ลายเป็ น ว่าอี ก ฝ่ ายใช้ ห ลังมื อ ลูบไล้ ไ ปยั งแก้ ม นวลเบื องหน้ า อย่างเชืองช้ า ขณะที หญิงสาวก็หลับตาพริ มมั น จึงทํ าให้ จิโอวานนี มองไปยั ง เรี ยวปากนุ่ ม ที ขบเม้ ม เข้ าหากั น เกิ ด ความรู้ สึก อยากให้ มั น มาขบเม้ ม ปาก ตัวเองเสียจริง หญิงสาวปล่อยให้ เขาลากหลังมื อลงมายังลาดลํ าคอระหงโดย ที ได้ แต่ยืนตัวแข็งนิงให้ เขาได้ แตะต้ องตนเองตามอํ าเภอใจ ทํ าให้ เ ขารั บรู้ ว่า 46


แก้ มของหญิงสาวช่างนุ่มเนี ยนมื อตนเองอย่ างมากจากที เมื อครู ่ จะเรี ย กร้ อ ง ค่าเสียหายและค่าอวดดี จากอี ก ฝ่ ายตอนนี จิโอวานนี กลับไม่ คิ ด ดั งเดิ ม เสี ย แล้ ว “ฉันว่าฉันเปลียนใจแล้ วดี กว่าไม่เก็บค่าเสียหายเรื องรถกับเรื องที เธอ ทํ าร้ ายฉันเป็ นเงินแล้ ว” ไม่ร้ ู อะไรทํ าให้ จโิ อวานนี วุน่ วายกับอี กฝ่ ายจะว่าไปหญิงสาวก็ ไ ม่ ไ ด้ ดู ดี กว่าคู่ควงของตนเองเลยแม้ สกั นิดหน้ าตาหรื อก็ดูเหมื อนเด็กมัธยม ตั วก็ เ ล็ก หุ่นไม่ได้ อวบอึมมากเท่าไรก็แค่กลางๆ เรี ยกได้ วา่ ไม่อยู่ในสเปคตนเองด้ วยซํ า แต่ก็ไม่เข้ าใจที เขาเกิดอยากลิมลองแม่ผ้ หู ญิงกร้ านโลกนี เสียจริง อยากรู้ ว่าอี ก ฝ่ ายจะเร่าร้ อนมากเพี ยงใด ถ้ าหากว่าร่างนี มาอยู่ใต้ กายสูงของตนเมื อภัท รี ย า ได้ ยินดังนันก็พลันลืมตาขึนมาในทันที “ไม่เอาเป็ นเงินแล้ วคุณจะเอาเป็ น อะไรกั น ” พลางทํ าแววตาสงสัย พร้ อมกับนึกคาดเดาในใจ หรื อว่า... ซึงจิโอวานนี ก็ บอกให้ ห ญิ งสาวได้ ร้ ู ห ลัง จากนัน “ขอนอนกับเธอแทน” หญิงสาวเปลียนเป็ นโมโหอย่างมากมายพร้ อ ม กับยกมื อตบไปยังใบหน้ าหล่อโดยแรง เพี ยะ!พลางปฏิเสธเสียงขรม “ฉันไม่มีวนั นอนกับคุณเด็ดขาด” ไม่เคยมี ใครที ปฏิเสธตนเองมาก่ อ นเลย ขนาดว่าสวยเป็ น นางแบบ ดาราดังค่าตัวแพง ยังไม่กล้ าหยิงกับเขาเลยด้ วยซํ า แล้ วแม่ ผ้ หู ญิ งใจแตกที ดู ไม่มีอะไรให้ น่าสนใจกลับกล้ าทํ าร้ ายและปฏิเ สธเขาอวดดี เ กิ น ไปแล้ วพลาง แค่นมองด้ วยแววตาและนํ าเสียงอย่างดูถูก “ทํ าไมปกติฉันก็เห็นเธอให้ คนอื นง่ายออก ไม่ ต้ อ งมาทํ าเป็ น เล่น ตั ว อินโนเซ้ นส์หน่อยเลยน่าของมันเคยๆ กั น อยู่ แล้ ว” ภัท รี ย าไม่ เ คยเกลี ย ดใคร มากเท่าผู้ชายคนนี มาก่อนเลย “เลว ฉันไม่นึกเลยว่าคุณจะมี ความคิดตํ าๆ อย่างนี” จิโอวานนี ต้ องการที จะเอาชนะอี กฝ่ ายที ค นอื นยอมนอนด้ วยแต่ กั บ เขาที ดูดีกว่าผู้ชายที เธอเลือกไปนอนด้ วยตังเยอะกลับมาทํ าเป็ น เล่น ตั ว มื อ

รัตมา

47


ใหญ่กระชากร่างนวลเข้ ามาปะทะกับแผงอกแกร่งโดยแรง “ทํ าเป็ นเล่นตัวเพื อให้ ตัวเองดูมีค่าขึนรึไงกัน แต่ขอโทษเถอะนะฉั น รู้ ดี วา่ เธอน่ะมันไม่อ่อนใสเหมื อนหน้ าตาหรอก” ยังคงเข้ าใจตามความคิ ด ของ ตนเอง ภัท รี ย าพยายามแกะ���ื อ ที จับไว้ อ อกพลางบอกให้ เ ขาได้ รั บรู้ อ ย่ า ง ชัดเจน “ฉันไม่ได้ ขายตัว” ภัทรี ยาบอกให้ เขาได้ ท ราบอย่ างระงับอารมณ์ ไ ว้ ด้ วยความใจเย็น “ถ้ าไม่ได้ ขายตัวก็แปลว่าให้ ฟรี ๆ สินะ” ชายหนุ่ ม มองอย่ างประเมิ น การ “คุณนี หน้ าตาก็ดีแต่ปากสกปรกเป็ นบ้ า ฉันไม่เคยเจอใครที ความคิ ด ตํ าแบบนี มาก่อนเลย” เธอด่าเขาอย่างเหลืออดทํ าไมนะต้ อ งให้ เ ธอมาเจอกั บ คนนิสยั แย่แบบเขาด้ วยกัน “เธอกล้ าดี ยังไงมาด่าฉัน” “แล้ วคุณกล้ าดี ยั งไงมาดู ถู ก ฉั น ล่ะ ” ภัท รี ย ายอกย้ อ นถามกลับไป อย่างท้ าทายอี กฝ่ าย “ก็เธอมันเป็ นอย่างที ฉันพูดไม่ใช่รึไงกัน” จิโอวานนี บอกตามที ตั วเอง เห็น เธอจึงมองหน้ าเขาและพูดด้ วยนํ าเสียงเข่นเขียวในเชิงตํ าหนิ เ ขาอย่ างไม่ ชอบใจ “ถึงฉันหรื อใครจะเป็ นผู้หญิงใจแตกอย่างที คุณว่า แต่ คุ ณก็ ไ ม่ มี สิท ธิ มาดูถูก และถ้ าฉันอยากจะนอนกับใครมันก็อยู่ทีความพอใจของฉัน บางที เ งิน สักบาทฉันก็ไม่เอา แต่ถ้าฉันไม่อยาก ต่อให้ เอาเงินมากองตรงหน้ าแค่ ไ หนฉั น ก็ไม่แบให้ ห รอก แล้ วฉั น ก็ คิ ด ว่าคนอย่ างคุ ณคงไม่ ไ ร้ นํ ายาถึ งขนาดบังคั บ ผู้หญิงให้ แบด้ วยการข่มขืนหรอกนะ” จิโอวานนี ได้ แต่ยืนตะลึงงันกับคํ าพูดของอี กฝ่ ายที พู ด ใส่ห น้ าตนเอง เป็ นชุดไม่เคยมี ใครที กล้ าว่าเขาแบบนี มาก่อนเป็ นคนแรกที กล้ ามากปกติ มี แต่ พร้ อมใจกันแบทุกคน ซึงภัทรี ยาที เห็นเขาอยู่ในช่วงตะลึงงันก็ฉวยจังหวะที เขา เผลอกดปุ่ มลิฟท์ ให้ เปิ ดออกก่อนจะรี บวิงออกไปทั น ที ครั นพอชายหนุ่ ม เห็ น 48


หญิงสาววิงออกไปก็รีบเรี ยกไว้ “นี เธอ…” แต่ ไ ม่ ทั น คนตั วเล็ก ที วิงไปยั งลิฟ ท์ อี ก ตั วหนึ ง เขาสบถ ออกมา “เธอมันกล้ ามากที ปฏิเ สธคนอย่ างฉั น ” ผู้ห ญิ งที มั วผู้ชายมากหน้ า หลายตาแต่กลับไม่ยอมนอนกับเขาเสียเซลฟ์ ที สุดแถมยังด่าเขาไร้ นํายาอี ก ถ้ า เกิดว่าบังคับให้ นอนด้ วยแต่ชายหนุ่มก็ทําอาการคิวขมวดนึกอย่างสงสัย “แล้ ว ยายผู้หญิงใจแตกมาทํ าอะไรที นี กัน” จากที เมื อครู ่ นึ ก อย่ างสงสัย ตอนนี ก็ ยั ง ไม่ได้ คําตอบเหมื อนเช่นเดิม ภัทรี ยาไปตามทีนางพยาบาลบอกด้ วยการขึ นลิฟ ท์ ไ ปยั ง ชั นสี พร้ อมกั บ อาการทอดถอนลมหายใจโดยแรงที เมื อกี นี รอดพ้ นมาจาก สถานการณ์ เลวร้ ายได้ อย่างหวุดหวิด นี ดี นะที นายนันมั วแต่ ต ะลึงเธอก็ เ ลยมี โอกาสหนี ออกมาได้ เกิดว่าไม่ตะลึงแล้ วบ้ าคลังบังคั บปลํ าเธอในลิฟ ท์ ค งแย่ ๆ เลย หญิงสาวตรงไปยังฝ่ ายการเงินเพื อพู ด คุ ย เกี ยวกั บเรื องค่ าใช้ จ่ายในการ ผ่าตัดของบิดา ผู้หญิงผมสันซึงนังอยู่ในห้ องฝ่ ายการเงินเดินเข้ ามาถามเธอ “มี อะไรให้ ทางเราบริการเหรอคะ” “คื ออยากจะคุยเรื องค่าผ่าตัดน่ะค่ะ” “ของคนไข้ ชืออะไรเหรอคะจะได้ ค้ น ประวัติ แล้ วออกบิลค่ าใช้ จ่าย ทังหมดให้ ค่ะ” เธอคิดว่าภัทรี ยาจะมาชําระค่าผ่าตัดน่ะเอง “ไม่ได้ มาถามเรื องค่าใช้ จา่ ยเพื อจะจ่ายเงิน ค่ ะ แต่ อ ยากจะมาถาม เรื องค่าผ่าตัด คื อ เอ่อ ไม่ทราบว่าทางโรงพยาบาลมี น โยบายให้ ผ่อ นจ่ายค่ า ผ่าตัดไหมคะ พอดี วา่ ฉันมี เงินไม่พอน่ะค่ะ” “ทางโรงพยาบาลไม่มีนโนบายผ่อนค่าผ่าตัดนะคะ ดังนั นค่ าผ่าตั ด ก็ ไม่รับเป็ นเงินผ่อนค่ะ รับแต่เงิน จํ านวนเต็ ม ค่ ะ ” เพี ย งได้ ยิ น ทํ าให้ สีห น้ าของ ภัทรี ยาเปลียนเป็ นซีดในทันที “เห็นใจฉันเถอะนะคะฉันมี เงินแค่ครึงเดี ยวเองค่ะ ฉั น สัญญานะคะ ว่าจะรี บหาเงินก้ อนที เหลือมาให้ ทางโรงพยาบาลอย่ างเร็ วที สุด ค่ ะ ” มื อ เรี ย ว จับแขนของหญิงสาวเบืองหน้ า เธอก็ได้ แต่มองพร้ อมกับรอยยิมแต่คําพูดกลับ

รัตมา

49


ไม่เหมื อนท่าทางใจดี ทีแสดงออกมาเลย “ฉันก็เห็นใจคุณนะคะ แต่วา่ ทางเราไม่รับชําระผ่อนค่าใช้ จ่ายค่ ะ แต่ มี อีกทางหนึงนะคะ” นัยน์ ตาของภัทรี ยาเบิกกว้ างอย่างมี ความหวังพลางถาม กลับไปโดยเร็ว “ทางไหนเหรอคะ” “ถ้ าคุณมี บตั รเครดิตจะสามารถผ่อนชําระจ่ายได้ ไม่เกินหนึงเดื อนค่ ะ ไม่ทราบว่าคุณมี บตั รเครดิตไหมคะ” อี กฝ่ ายถามเธอกลับมาหญิ งสาวได้ แต่ ส่ายหน้ า “ไม่มีค่ะ” แล้ วภัทรี ยาก็เดินกลับไปยังห้ อ งของบิด าหลังจากนั นโดย ไม่ซกั ถามอะไรพนั ก งานสาวอี ก กลอด้ าเห็ น หลานสาวกลับมาจึงถามด้ วย ความอยากรู้ เกี ยวกับเรื องที ได้ บอกไว้ ก่อนหน้ านี “เป็ นยังไงบ้ างแพทซี ทางโรงพยาบาลยอมให้ ผ่อ นค่ าผ่าตั ด ไหม” วง หน้ านวลส่ายไปมาพร้ อมกับถอนหายใจอย่างหนักอก “ไม่ยอมค่ะน้ ากลอด้ า” “อะไรกันเราก็ใช่วา่ ไม่ได้ จา่ ยสักหน่อย ทํ าไมโรงพยาบาลถึงไม่เห็ น ใจ คนจนบ้ างเลย” กลอด้ าแสดงความคิดเห็นออกมาอย่างต่อว่าและน้ อยใจ “แต่ก็มีวธิ ี นะคะน้ ากลอด้ าถ้ าเรามี บตั รเครดิตก็สามารถผ่อนชํ าระได้ ภายในหนึงเดื อนค่ะ” “บัตรเครดิตอย่างนันเหรอแต่เราไม่มีบตั รเดรดิตนี แพทซี” ภัท รี ย าทิ ง กายลงไปยังเก้ าอี ซึงอยู่ในห้ องที บิดานอนพักฟื น “ใช่ค่ะ เพราะฉะนันก็แก้ ปัญหาของเราไม่ ไ ด้ อ ยู่ ดี ” หญิ งสาวได้ แต่ มองไปยังร่างของผู้เป็ นพ่อที กํ าลังนอนหลับอยู่พลางทอดถอนลมหายใจด้ วย ความเหนื อยล้ า ถ้ าไม่มีเงินที เหลือมาจ่าย บิดาก็คงไม่ได้ ผา่ ตัด ช่ วงบ่ ายมาธวีกไ็ ด้ ไปเยี ยมคุ ณปู่ กับคุ ณย่ า โดยคุ ณปู่ เลโอเป็ น นายทหารยศใหญ่ของอิตาลี แต่วา่ ตอนนี ได้ ปลดประจํ าการเป็ น ที เรี ย บร้ อ ย แล้ ว มาธวีเข้ าไปกอดทังสองอย่างแนบแน่นด้ วยใบหน้ าที เต็มไปด้ วยรอยยิม 50


“คิดถึงคุณปู่ กับคุณย่าที สุดเลยค่ะ” “คิดถึงแต่แทนที กลับมาจากเรี ยนต่อแล้ วจะมาหาปู่ กับย่าเลยกลับไม่ ยอมมาเสียนี ” ผู้เป็ นปู่ ต่อว่าหลานสาวอย่างน้ อยใจ “นันสิ” เทเลซ่าย่าของมาธวีก็พูดอย่างเห็นด้ วยไม่ต่างกัน “ฮันนี ก็มาหาคุณปู่ กับคุณย่าแล้ วไงคะ” “แล้ วเรี ยนจบกลับมานี พาหนุ่มที ไหนมาเที ยวที นี ด้ วยรึ เ ปล่า” ปู่ ของ เธอถามด้ วยความอยากรู้ อี กฝ่ ายก็รีบส่ายหน้ าปฏิเสธทันที “ไม่มีค่ะคุณปู่ ” เพี ยงได้ ยินผู้ใหญ่ทังสองก็ยิมด้ วยสีหน้ ายินดี “ดี แล้ วล่ะเพราะว่าปู่ กับย่าน่ะหาผู้ชายที เหมาะสมไว้ ให้ หลานแล้ วฮัน นี ” ดวงตากลมที ประดับด้ วยแพขนตางอนงามเบิก กว้ างมากขึนอยาก หมุนนาฬิ กากลับไปเมื อสามนาที ก่ อ นเสี ย จริ งแล้ วย้ อ นเวลาให้ คํ าพู ด ที บอก เมื อครู ่นีหวนกลับเข้ าไปในลําคอใหม่เพื อจะตอบว่ามี แฟนแล้ วค่ะคุณปู่ คุ ณย่ า แต่ในเมื อไม่สามารถทํ าได้ อย่างที คิดจึงมี เพี ยงแค่ตะโกนออกไปเสียงดัง “อะไรนะคะคุณปู่ คุณย่าหาผู้ชายที เหมาะสมไว้ ให้ กั บหนู แล้ วอย่ าง นันเหรอคะ” ราวกับได้ ฟังเรื องที ประหลาดมหัศจรรย์ อย่างมาก “ใช่สิ แล้ วทํ าไมต้ อ งตะโกนเสี ย งดั งด้ วยกั น ” ย่ าของเธอย้ อ นถาม กลับมา มาธวีก็ทําหน้ ามุ่ยพลางหันไปถามบิดากับมารดาที นังอยู่ด้วยกัน “คุณพ่อคุณแม่ร้ ู เรื องนี รึเปล่าคะ” “ไม่ร้ ู หรอก” ทังคู่พลางส่ายหน้ าตอบกลับมาพร้ อมกัน “ถ้ ารู้ พ่อกับแม่ก็ต้องบอกเราแล้ วสิฮนั นี ” คุณมั ณฑนาพู ด กั บลูก สาว ด้ วยอาการงุนงงเช่นกัน “ถ้ าเรารู้ ป่านนี ก็คงจะรี บควงแฟนกลับมาด้ วยน่ะสิ” คุณปู่ ดูจะรู้ เท่า ทันความคิดของหลานสาวเป็ น อย่ างดี ว่าไม่ มี ท างที จะยอมทํ าตามที ตนเอง บอกเป็ นแน่ “ยังไงหนูก็ไม่แต่งงานกับคนที คุณปู่ กับคุณย่าหามาให้ หรอกค่ะ” “คนที ปู่ กับย่าหาให้ น่ะเป็ นคนที ชาติต ระกู ลก็ ดี ทั งหน้ าตาฐานะการ

รัตมา

51


งานถ้ าเราแต่งงานไปไม่มีทางอายใครหรอก”ผู้เ ป็ น ย่ าบอกถึ งความดี ของอี ก ฝ่ ายหากมาธวีก็ยังทํ าหน้ าตามู่ทู่เหมื อนเช่นเดิมไม่เปลียน “แต่คงจะไม่มีมันสมองเท่าไรหรอกค่ะคุณปู่ คุณย่ า ถึ งได้ ย อมให้ พ่ อ กับแม่หาเมี ยให้ สมัยนี ยังมี อีกเหรอนัน” “ดูพูดเข้ าเขาเรี ยกว่าเชือฟั งผู้ใหญ่ต่างหากล่ะ ไม่ดือเหมื อนเราหรอก ที ไม่ยอมเชือฟั งผู้ใหญ่” ปู่ ของมาธวีแก้ ตัวให้ อีกฝ่ าย หากแต่ ห ญิ งสาวก็ ยั งทํ า หน้ าหมินแคลนเช่นเดิม “อายุสามสิบกว่าแล้ วยังไม่มีแฟนสงสัยจะไม่ ใช่ผ้ ชู ายแล้ วล่ะ ค่ ะ คุ ณ ปู่ คุณย่า” “ถ้ าไม่ ใช่ผ้ ชู ายแล้ วจะเรี ย กว่าอะไรกั น ” ผู้ใหญ่ ทั งสองตามไม่ ทั น หลานสาวจอมดื อดึงของตนเอง “ก็เรี ยกเกย์ ไงคะ” “เหลวไหลที ปู่ กับย่าได้ ร้ ู จกั น่ะไม่มีท่าทางแบบนันเลยสักนิด ดูจะเป็ น ผู้ชายเต็มตัวด้ วยซํา” หญิงสูงวัยแก้ ต่างให้ หลานชายของเพื อน โดยความคิ ด ที จะจับหลานกับหลานแต่งงานกันก็เป็ นตนเองน่ะล่ะ “สมัยนี ผู้ชายแอบจิตมี เยอะออกค่ะคุณปู่ คุณย่ า ตอนนี ผู้ชายพากั น กลายพันธุ์ไปชอบเพศเดี ยวกันหมด แล้ วก็แต่งงานใช้ ชีวติ อยู่ด้วยกัน ไม่ แค่ นั น นะคะยังไปขอลูกมาเลียงอี กเพื อให้ เป็ นครอบครั วพ่ อ แม่ ลูก ที สมบูร ณ์ ” หญิ ง สาวยังคงโต้ เถี ยงอย่างไม่ยินดี ทีจะเห็นคล้ อยตามที ปู่ กับย่าบอก “ปู่ เชือว่าถ้ าเราได้ เจอผู้ชายที ย่าเลือกไว้ ละ่ ก็ไม่แน่อาจจะชอบก็ได้ ” “ไม่มีทางหรอกค่ะ ยังไงหนูก็ไม่มั นใจหรอกค่ ะ ว่าอี ก ฝ่ ายเป็ น ผู้ชาย เกินร้ อย” มาธวีเชือในความคิดของตนเองอย่างมาก ถ้ ารู้ วา่ การไปเยี ยมปู่ กับย่าจะนํ าความวิบตั ิมาให้ ตนเองล่ะก็ จ้ างให้ มาธวีก็ไม่มีทางไปหาเด็ดขาด ร่างนวลหยิบหมอนอิ งที วางอยู่ บนโซฟาขึนมา วางบนตักของตนเองด้ วยสีหน้ าที ไม่สบอารมณ์ อย่างมาก มื อเรี ยวทุบไปยัง หมอนที อยู่ในอ้ อมกอดด้ วยความหงุดหงิดใจเมื อกลับมาจากบ้ านของทังคู่ “โอ๊ ย ทํ าไมต้ องเป็ นอย่างนี นะ” 52


มาธวีเล่าเรื องที ปู่ กับย่าหาผู้ชายให้ ตนเองไว้ แล้ วให้ เบตตี ผู้เ ป็ น เพื อน สนิทของตนเองได้ ฟัง “แล้ วเธอจะทํ ายังไงล่ะฮันนี ” “ฉันไม่มีวนั ยอมถูกถุงครอบหัวแล้ วจับไปกระแทกกั บหั วของผู้ชายที เป็ นลูกแหง่อย่างนันหรอก ไม่ร้ ู วา่ เป็ นแค่ลกู แหง่อย่างเดี ยวรึเปล่า อาจจะแอบ จิตข้ างในด้ วยก็ได้ ใครจะไปรู้ “อย่างนันเธอก็ต้องรี บหาแฟนสิฮนั นี ” เพี ยงได้ ยินข้ อ เสนอของเพื อน สาวมาธวีก็ทําดวงตาเหมื อนเป็ นความคิดที เข้ าท่ามากอย่างยิง “ใช่แล้ ว ฉันต้ องรี บหาแฟนเพื อที ว่าคุณปู่ กับคุณย่าจะได้ บังคั บให้ ฉัน แต่งงานกับตาไร้ นํายาไม่ได้ ” แค่ กๆ เสียงไอดั งขึนในวิลล่ าหรู ของจิโอวานนี ดิ มาโกร์ วั นนี เขากั บลอเร้ น ซ์ เดอร์ ลองค์ มานั งหาอะไรดื มด้ วยกั น นอกจากจะไปดื มที ไนต์ คลับแล้ วบางคราวก็ไปนังดื มยังวิลล่าของแต่ละฝ่ ายด้ วย ดอนหนุ่มเห็ น ว่า เพื อนของตนไอไม่หยุดจึงทํ าสีหน้ าสงสัย “เป็ นอะไรทํ าไมไอไม่หยุดเลย หรื อว่านายไม่สบาย” “ไม่ร้ ู สิ กํ าลังดื มอยู่ดีๆ ก็ไอขึนมาเฉยๆ เลย” ขณะพู ด ก็ ยั งไอไม่ ห ยุ ด เช่นเดิมเล่นเอาลอเร้ นซ์หน้ าแดงเลยที เดี ยว จิโอวานนี จึงหันไปสังพ่ อ บ้ านของ ตนเอง “ลอฟท์ เอานํ าเปล่ามาให้ ลอเร้ นซ์หน่อยสิ” “ได้ ครับ” อี กฝ่ ายที ได้ ยินก็รีบทํ าตามคํ าสังเจ้ านายในทันที เพี ย งครู ่ ก็ กลับมาพร้ อมกับนํ าเปล่าเย็นๆ ในแก้ วทรงสวย จิโอวานนี ยื นแก้ วให้ กั บเพื อน สนิทอี กผู้หนึง “เอ้ ารับไป” ลอเร้ นซ์รีบดื มอย่างเร็วจนเพื อนที เห็นเตื อนด้ วยความหวังดี “ค่อยๆ ดื มสิเดี ยวก็สําลักนํ าหรอก” อี กฝ่ ายก็ดืมช้ าลงหลังจากดื มไป หลายอึกก็วางแก้ วกับโต๊ ะ

รัตมา

53


“สงสัยมี คนบ่นคิดถึงอยู่แน่เลย” “คงจะเป็ นสาวๆ ของนายล่ะมัง” “น่าจะใช่” เขาพยั ก หน้ าอย่ างไม่ ปฏิเ สธก่ อ นจะทํ าท่ าถอนหายใจ ออกมาโดยแรง “เฮ้ อ” “เป็ นอะไรลอเร้ นซ์ทําหน้ ากลุ้มใจ คนอย่างนายกลุ้มใจอะไรเหรอ” จิโอวานนี ทํ าท่าที สงสัย “คู่หมันฉันจะกลับมาแล้ วน่ะสิ” “คู่หมันนายคนที ปู่ กับย่านายหาไว้ ให้ น่ ะ เหรอ” อี ก ฝ่ ายก็ พ ยั ก หน้ า ตอบรับแบบไม่ค่อยเต็มใจนัก “อื ม ก็นันน่ะสิ ฉันล่ะเซ็งมากเลย” “แล้ วนายไปรับปากปู่ กับย่านายทํ าไมกั น สมั ย นี ไม่ มี แล้ วล่ะ ที จะมา โดนคลุมถุงชนน่ะถ้ าเป็ นฉันไม่ยอมอย่างเด็ดขาด” มาเฟี ยหนุ่ม ไม่ มี วัน ให้ ใคร มาบังคับเช่นนี แน่นอน คนที จะบังคับได้ ต้องเป็ นเขาเพี ยงฝ่ ายเดี ยวเท่านัน “ก็ตอนนันฉันไม่ร้ ู นีหว่าคิดว่าเดี ยวพอเวลาผ่านไปคุ ณปู่ คุ ณย่ าก็ ค ง จะลืมแต่ทีไหนได้ กลับไม่ลืม” “แล้ วนายเคยเห็นหน้ าตาว่าที คู่หมันของนายรึยังล่ะ ” จิโอวานนี ถาม เพื อนอย่างสงสัย “ยังไม่เคยเห็นเลย” “แล้ วนายไม่คิดอยากจะเห็นคู่หมันตัวเองบ้ างรึไงกัน ไม่ แน่ น ะคู่ ห มั น นายที ปู่ กับย่านายหาให้ อาจจะสวยถูกใจนายก็ได้ ” “คู่หมันเป็ นใครฉันยังไม่ร้ ู เลยเห็นปู่ กับย่าบอกว่าเป็ นหลานของเพื อน สนิทแล้ วปู่ กับย่าฉันน่ะเพื อนสนิทตังหลายคนจะไปรู้ ได้ ยังไงว่าเป็ นคนไหน” “แล้ วทํ าไมนายไม่ถามล่ะจะได้ ร้ ู วา่ คู่หมันของตัวเองเป็ นใครหน้ าตา ยังไง” “ยังไม่อยากรู้ หรอกเพราะตอนนี ฉันกํ าลังสนุกกับการจีบหญิงอยู่ ถ้ า ขืนฉันไปถามหาเกิดคุณปู่ คุณย่ารี บจัดงานให้ ฉนั เลยจะทํ ายั งไงล่ะ เพราะคิ ด 54


ว่าฉันอยากทํ าตามความต้ อ งการของทั งสองคน” พลางส่ายหน้ าปฏิเ สธไม่ ยอมที จะทํ าตามสิงที เพื อนสนิทบอก

รัตมา

55


pairukpieng