Page 1


“เมื่อกี้คุณชวนผมกินอะไรนะ” “บลูเบอรี่พายคะ” หญิงสาวบอกใหเขารับรู “แลวทําไมคุณเอามาปายจมูกผมอยางนี้กันละ ปากไมได อยูตรงนั้นสักหนอยแลวจะกินยังไงกัน” ชายหนุมสอบถามดวย แววตาสงสัย “ก็ ฉั น เห็ น จมู ก คุ ณ ตอนทํ า ท า ฟ ด ฟ ด แล ว อดใจเอา บลูเบอรี่ไปปายไมไดคะ” เพียงไดยินที่เธอบอกนัยนตาของเขาก็ เปลี่ยนเปนเจาเลหทีเดียวเมื่อมองไปยังชามบลูเบอรี่ที่อยูไมไกล “เมื่อ กี้คุณปายจมูกผมเดี๋ยวผมจะปายคุณกลับบาง” ปลายนิ้ ว แตะไปยั ง แก ม นวล จมู ก และลํ า คอระหง เธอร อ ง โวยวายโอดครวญไมหยุด “ฉันแกลงคุณแคจมูกหนเดียวเองนะ แตคุณเลนปายฉัน ตั้งหลายครั้งนะ” “ผมเปนพวกใครทําหนึ่งตองเอาคืนสิบ” ซึ่งชายหนุมก็ ปายไปตามรางระหงอยางสนุกสนาน

2


คําสัง่

ปรารถนา

คําสัง่ ปรารถนา

โดย รัตมา พิมพ์ ครั งที 1 ตุลาคม 2557 หมายเลข ISBN 978-616-374-190-5 ราคา 280 บาท สงวนสิทธิตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิพ.ศ. 2537

รัตมา

3


จากใจ... นักเขียน คําสังปรารถนา เป็ นนิยายภาคต่อในชุด ซีรีย์ รักร้ ายซาตานค่ะ ซึงมีเรื อง กบฏปรารถนา กับ อาญาปรารถนา ค่ะ เพราะไม่ได้ ออกกับสนพ. เก่าแล้ ว ก็เลยเอามาทําเองค่ะ เป็ นเรืองราวของหนุม่ ไรอัล เรซินอฟ ที มัวนิมว่าเป็ นสามีของ พลอยธารา นักร้ องสาวคนสวย ใช่เพียงเท่านัน ยังมัวนิมว่าเธอมีลูกกับตัวเองด้ วย เพราะต้ องการช่วยเหลือเธอทีถูกลูกค้ าคุกคามบ่อยๆ ทําให้ หญิงสาวต้ อง ตกกระไดพลอยโจนไปกับอีกฝ่ าย เพราะอยากให้ ปัญหาทีเกิดขึนหมดไป ขอบคุณมากๆ ค่ะทีเป็ นกําลังใจให้ กบั ข้ าวเสมอมานะคะ จะพยายามปั น นิยายสนุกออกมาเรื อยๆ ค่ะ แวะไปทักทายกับต้ นข้ าวกันได้ ทนีี นะคะ http://facebook.com/rattma ขอบคุณจากใจ รัตมา...

4


คําสัง่

ปรารถนา

คําสั่งปรารถนา

รัตมา

5


บทนํา

บนถนนของเมืองนิวยอร์ คแถบเดอะบรองซ์ หรื อเรี ยกย่ อๆ ว่ า บร็ องซ์ ตังอยูท่ างเหนือสุดของเมือง หญิงสาวคนหนึงกําลังขับรถเตรี ยมตัวที จะไปทํางานเหมือนเช่นปกติ เธอมีวงหน้ าเรี ยว นัยน์ตากลมโต ประดับด้ วย แพขนตางอนงาม มัดผมสีนําตาลบรอนซ์ทองแบบหางม้ าทางเบืองหลังด้ วย โบสีสนั สดใส เผยให้ เห็นวงหน้ านวลกระจ่างกับต้ นคอระหง อวดผิ วนวลเนียนสี นําผึ ง กับ เรื อ นร่ างอวบอิ มด้ วยวัย 25 ปี ในชุด กระโปรงยีนกับเสื อลูกไม้ แสนหวาน พลอยธารา คือชือของเธอมีอาชีพเป็ น นักร้ องทีโรงแรมเกรซเดียน่า ขณะทีกําลังฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์ นนก็ ั ต้ องเกิดอาการสะดุดเมือรถทีขับมาอยู่ดีๆ เกิดอาการกระตุก จึงได้ ทําสี หน้ า ตกใจและสบถออกมา “เฮ้ อะไรเนีย จะมาเสียอะไรตอนนีกันนะ” หญิ งสาวกลัวว่ารถจะจอดตายกลางถนนแล้ วคนที จะตายอาจจะ ไม่ใช่ร ถอย่างเดี ยวแต่จะเป็ นตัว เธอด้ ว ยทีตาย พลอยธาราจึง ได้ พยายาม ประคองรถทีดูทา่ จะดับไม่ดบั แหล่เข้ ายังข้ างทาง และเมือจอดริ มทางเป็ นที เรี ยบร้ อยแล้ ว เธอก็คอ่ ยๆ ขับไปอย่างระมัดระวัง นันเพราะไม่ร้ ู วา่ รถของเธอมันจะดับลงตอนไหน โดยนัยน์ตาทีเขี ยน ด้ วยอายไลน์เนอร์ อย่างดีก็กวาดมองหาป้ายอูร่ ถไปด้ วย กระทังสายตาสะดุด กับป้ายดังกล่าวไม่ไกลก็ยิมด้ วยสีหน้ ายินดี 6


คําสัง่

ปรารถนา

“โชคยังช่วยทีให้ มีอรู่ ถอยูแ่ ถวนี” แต่เพียงเอ่ยประโยคทีว่าจบรถก็ดบั สนิท “อะไรเนียจะรอให้ ถึงอู่ไม่ได้ รึไงกัน” หญิ งสาวสวมรองเท้ าแตะซึงเธอ เอาไว้ เปลียนเวลาขับรถ ก้ าวลงไปด้ วยใบหน้ าทีแสดงความหงุดหงิ ด ก่อนจะ หยิบกระเป๋ ามาสะพายยังบ่า มือเรี ยวจัดการปิ ดรถเสี ยงดัง ปั ง ! โดยพ่นลม หายใจออกมาด้ วยอาการเซ็งๆ “เดินอีกหน่อยก็ได้ ” เธอตรงไปยังอู่ซ่อมรถด้ ว ยระยะทางที ไกลพอประมาณท่ามกลาง แดดทีร้ อนอย่างมาก กว่าจะถึงก็เล่นเอาเหงื อชุ่มวงหน้ า และเรื อนกาย เธอ ตะโกนเรี ยกช่างซ่อมรถในอู่ “ขอโทษนะคะมีช่างอยู่ในร้ านไหมคะ” ซึงชายหนุ่มทีอยู่ในชุดช่าง ซ่อมรถสวมชุดสีกรมท่าก็ลุกขึนมาขานรับ “อยูค่ รับ” “รถของฉันจอดเสียอยูน่ นค่ ั ะ” เธอใช้ มือชีไปยังรถของตนเองทีจอด อยูไ่ ม่ไกลจากอูซ่ อ่ มรถของอีกฝ่ าย เจ้ าของอู่จึงได้ ไปทําการลากรถเธอมาไว้ ยังหน้ าอูก่ อ่ นจะตรวจดูรถของหญิงสาว “รถของคุณหม้ อนํารัวน่ะครับ อีกสองอาทิตย์มารับก็แล้ วกันนะครับ” “ได้ ค่ะ” พลอยธาราตอบอย่างไม่เรื องมาก โดยหลังจากทีให้ เบอร์ ติดต่อของตนเองเป็ นทีเรี ยบร้ อยแล้ วเธอจึงนังรถแท็กซีกลับบ้ านแทน ผ่านไปสิ บวันพลอยธาราก็ได้ โทรศัพท์ไปสอบถามเรื องรถทีเอาไป ซ่อมยังอู่ เกียวกับเรื องค่าใช้ จา่ ยว่าค่าซ่อมทังหมดราคาเท่าไรเธอจะได้ เตรี ยม เงินไว้ ได้ ถกู รออยูไ่ ม่นานอีกฝ่ ายก็กดรับสาย “สวัสดีครับ” “สวัสดีคะ่ ฉันอยากจะสอบถามเรื องค่าซ่อมรถของฉันน่ะค่ะทีเอาไป ซ่อมไว้ เมืออาทิตย์ทีแล้ ว” คนในสายก็ซกั ถามถึงรายละเอียดด้ วยความอยากรู้ “ช่วยบอกรายละเอียดของรถให้ ทางเราทราบหน่อยได้ ไหมครับ” “เป็ นรถสี แ ดงยี ห้ อ มิ นิ คูเ ปอร์ ค่ ะ ” พลอยธาราบอกรายละเอี ย ด ทังหมดรวมทังบอกชือของตัวเองไปด้ วย พนักงานของอู่รถก็จดชือของเธอไว้ ก่อนจะเปิ ดดูรายการซ่อมรถทีได้ พิมพ์เก็บไว้ ในคอมพิวเตอร์

รัตมา

7


“รถซ่อมเสร็ จแล้ วนะครับ มารับได้ เลยครับ” “เหรอคะ ซ่อมเสร็ จเร็ วกว่าทีบอกอีกนะคะ” “พอดีวา่ รถไม่ได้ เป็ นอะไรมากน่ะครับก็เลยซ่อมเสร็ จเร็ ว” ได้ ฟังเช่นนี แล้ วหญิงสาวก็ร้ ู สึกโล่งอกยิงนักนันเพราะตอนแรกเธอคิดว่ารถของตนเองจะ เสียมากน่ะเอง “อย่างนันเย็นนีฉันไปรับรถเลยนะคะ” เธอรี บแจ้ งเจตน์จํานงกลับไป ทันที “ได้ ครับ” แล้ วเธอก็วางสายไป ช่วงเย็นพลอยธาราก็นงรถแท็ ั กซีไปทีอูเ่ พือไปรับรถของตนเองตามที ได้ บอกไว้ คิดว่าจะได้ ขบั ไปทํางานเลยวันนี เมือไปถึงเธอก็บอกกับเจ้ าของอู่ ซึงเธอได้ พบกับเขาเมือหลายวันก่อน “ฉั น มารั บ รถที ซ่ อ มเสร็ จ แล้ วค่ ะ ” พร้ อมกับ บอกให้ ท ราบถึ ง รายละเอียดของรถตนเอง ซึงเจ้ าของอูก่ ็จําเธอได้ “รถของคุณยังซ่อมไม่เสร็ จนะครับ” เธอทําสีหน้ างงงันในทันทีพลาง แย้ งกลับไป “ก็เมือเช้ านีฉันโทรมาสอบถามพนักงานทีนี บอกว่าซ่อมเสร็ จแล้ วนี คะ” “สงสัยพนักงานคงจํ าผิ ดแน่เลยครั บ พอดีว่า มีรถแบบคุณมาซ่อ ม เหมือ นกัน ต้ อ งขอโทษด้ ว ยนะครั บที พนักงานของผมทํา ให้ คุณเข้ า ใจผิ ด ” เจ้ าของอูบ่ อกอย่างขออภัยกับความผิดพลาดของลูกน้ องตนเอง หญิ งสาวก็ ไม่ได้ ตอ่ ว่าอะไรเพราะรู้ วา่ มันเป็ นเรื องทีผิดพลาดกันได้ “ไม่เป็ นไรค่ะ อย่างนันถ้ ารถซ่อมเสร็ จแล้ วโทรไปบอกด้ วยนะคะ” แล้ วเธอก็สะพายกระเป๋ าเดินออกมาจากอู่ซ่อมรถดังกล่าว เธอหวัง ว่าจะเรี ยกรถแท็กซีไปยังโรงแรมทีตนเองทํางาน แต่ก็พบว่าไม่มีสักคันดังนัน จึงตัดสินใจเดินไปยังป้ายรถเมล์ เพือจะนังรถไปทํางานแทน แต่ในระหว่างที เดินไปนันก็พลันได้ ยินเสียงผิวปากวิดวิวไปตลอด นันเพราะว่าวันนีเธอสวมชุดเสือเกาะอกแบบครึงตัวกับเสือกักตัวสัน 8


คําสัง่

ปรารถนา

และกระโปรงยีนทีสันเหนือเข่าขึนมาประมาณหนึง กับรองเท้ าส้ นสูงทีอวดขา เพรี ยวเรี ยวยาวยามทีก้ าวเดิน “วิว ไปไหนเหรอคนสวย” เพราะอารมณ์หงุดหงิดเมือมารับรถแล้ วไม่ได้ จงึ ทําให้ วงหน้ านวลอยู่ ในอาการทีบึงตึง เธอทําเป็ นไม่ใส่ใจเสี ยงแซว พยายามรี บเดินไปให้ ถึงป้าย รถเมล์ทางเบืองหน้ า แต่ในระหว่างนันก็พลันได้ ยินเสียงแตรบีบทางเบืองหลัง อย่างดัง ทําให้ เธอหันกลับไปมองและโวยวายใส่ออกมาเป็ นภาษาไทย “บ้ าจริ ง ฉันก็ไม่ได้ ไปเดินขวางทางเสียหน่อย” พลอยธาราทํ าท่าไม่ใส่ ใจดัง เดิ มพร้ อมกับ ทีกายนุ่มขยับ เข้ าไปยัง ฟุตบาทด้ านในทําราวกับ ไม่สนใจ แต่ในขณะทีเดินอยู่นนก็ ั ต้องพลันตกใจ อย่างมากเมือมีรถคันหนึงขับขึนมาบนฟุตบาทตัดหน้ าของตนเอง พร้ อมกับที เสียงของคนขับรถก็เอ่ยให้ ได้ ยิน “จะไปไหนครับ ให้ ผมไปส่งไหม” เพราะอากาศทีร้ อนบวกกับหารถ ไม่ได้ ทําให้ เธอด่ากลับไปด้ วยความโมโหและไม่ใส่ใจทีจะนังรถไปกับอีกฝ่ าย “ไปตายซะไปไอ้ หน้ าหม้ อ” เธอหันมามองหน้ าเขาครู่ หนึงก่อนจะรี บ เดินหนีเข้ าไปในกลุ่มฝูงชนทันที

รัตมา

9


ตอน 1

ในช่ ว งวั น พุ ธ ของฤดู ร้ อนกั บ แสงแดดและท้ องฟ้ าที สดใส ท่ามกลางมหานครนิวยอร์ คในแมนฮัดตัน ทีเต็มไปด้ วยตึกสูงเสี ยดฟ้า โดย หนึงในนันก็คือบริ ษัท ทีเจ อาร์ ซี คอเปอเรชัน เป็ นบริ ษัทรับปรึ กษาในการ ลงทุน และติดต่อหาหุ้นส่วนมาร่วมลงทุนและเทคโอเวอร์ ธุรกิจต่างๆ ไรอัล เรซิ นอฟ หนึงในผู้ บริ ห ารของบริ ษั ทดังกล่ าว เขามี วงหน้ า ที หล่อคม กับนัยน์ตาเป็ นประกายสีนําตาอ่อน เข้ ากันกับเส้ นผมซึงมีสีเดียวกัน กับดวงตาทีเอาไว้ จบั ตาเหยือสาวแสนสวย เส้ นผมตัดอย่างเป็ นทรงชวนมอง และทีมีเสน่ห์ตอ่ ผู้หญิงนันก็คือคิวทีเข้ มกับริ มฝี ปากบางและคางคมสันแห่ง บุรุษทีชวนหลงหลงใหล ยามเมือสายตาได้ สบกับกายกํายําทีดูเท่และสมาร์ ท เป็ นอย่างยิง โดยมีเพือนเขาอีกสามคนร่วมกันก่อตังบริ ษัททีว่านีมาด้ วยกัน นันก็ คือไทเลอร์ เรซินอฟ ชายหนุ่มลูกครึ งไทยกับอเมริ กนั ซึงบิดากับมารดาของ ไรอัลรับไทเลอร์ เป็ นลูกบุญธรรม คนทีสองคือชินอิจิ โนซาวะ ชายหนุ่มชาว ญีปุ่ น และคนสุดท้ ายคือเจเดน วิลคิงสัน เป็ นชายหนุม่ ชาวไทยกับออสเตรเลีย ทังหมดอายุ 32 ปี และมีพีชายทีสนิทกันคอยช่วยเหลือ ซึงก็คือ เอลเลียส ซานเธี ยโก้ รุ ซ ตอนนีได้ แต่งงานกับลิลรณี หรื อคุณ ลิลลี หญิงสาวชาวไทยและได้ สร้ างครอบครัวยังประเทศไทย ทังคู่มีลูกชาย เป็ นโซ่ทองคล้ องใจหนึงคนชือลูเซียโน่ ทําให้ ทงสี ั กลายเป็ นคุณอายังหนุม่ ทันที 10


คําสัง่

ปรารถนา

บริ เวณเบืองหลังโต๊ ะทํางานตัวใหญ่สีนําตาล ร่ างของชายหนุ่มคน หนึงนังอยูย่ งั เก้ าอีหนังสีดํา ด้ วยท่วงท่าทีดูจริ งจัง ยามนีเขากําลังนังอ่านแฟ้ม เอกสารด้ วยความสนใจ ระหว่างนันบานประตูห้องทํางานทางด้ านนอกก็ถูก เคาะดังสามครัง ก๊ อก... “เข้ ามาได้ ” เพียงสินคําอนุญาตดังกล่าวแซนด้ าเลขาสาวก็เดินถือแก้ วกาแฟทีส่ง กลินหอมของเมล็ดพันธุ์อาราบิก้า และควันลอยกรุ่ นเข้ ามาให้ เขาตามหน้ าที ในช่วงเช้ าเหมือนเช่นทุกวัน ทีต้ องเสิร์ฟให้ กบั ชายหนุม่ ทังสามคนเมือมาถึงที ทํางาน พลางเอ่ยอย่างเชือเชิญ “กาแฟร้ อนๆ ค่ะคุณไรอัล” พร้ อมกับทีเธอวางถ้ วยกาแฟยังเบืองหน้ า ของชายหนุ่ม ซึงเขาไม่เติมนํ าตาลหรื อครี มเลยกลับดืมมัน อย่างเข้ มข้ นทัง อย่างนัน “ขอบใจมากเลยแซนด้ า วันนีผมมีนดั ทีจะต้ องคุยงานกับใครรึเปล่า” อีกฝ่ ายรี บหยิบเครื องจดบันทึกประจําตัวขึนมาจากกระเป๋ าเสื อสูทที ต้ อ งพกติ ดตัว อยู่เ ป็ นประจํา จะได้ มีคํา ตอบให้ กบั เจ้ า นายทังสี คน เธอรี บ รายงานให้ เขาได้ ทราบอย่างเร็ วรี “บ่า ยนี คุณไรอัล มี นดั พูดคุยกับ มิ ส เตอร์ ดูมิท รี และภรรยาที สนใจ โรงงานผลิ ตแก้ ว ไวน์ ค่ ะ แล้ ว ก็ ต้ อ งการที จะเทคโอเวอร์ บ ริ ษั ท แล้ ว ก็ พ า มิสเตอร์ พาสันไปตกลงทํ าสัญญาเป็ นหุ้นส่ วนธุ รกิ จในช่วงสามโมงครึ งกับ ฟาร์ มหอยมุกด้ วยค่ะ” แซนด้ าเงยหน้ าขึนมาจากเครื องมืออิเล็ กทรอนิกส์ ที ทันสมัยอย่างมาก “ขอบใจมากเลยแซนด้ า” เขาพยักหน้ าอย่างรับรู้ ก่อนจะหยิบกาแฟ ขึนมาดืม “อย่างนันฉันขอตัวไปทํางานก่อนนะคะ” หญิงสาวเตรี ยมก้ าวออกไป จากห้ องแต่ยงั ไม่ทนั เดินออกไปไรอัลก็หนั ไปสังกับเธอเหมือนนึกได้ “อย่าลืมเตรี ยมเอกสารของโรงงานไวน์กบั ฟาร์ มหอยมุกให้ ผมด้ วย นะแซนด้ า”

รัตมา

11


“ได้ ค่ะคุณไรอัล” หญิ ง สาวรับ คําสังเป็ นอย่า งดีก่อนจะรี บจัด การ ปริ นซ์เอกสารดังกล่าวออกมา กว่าจะคุยงานเสร็ จก็เป็ นเวลาเย็นพอดีแต่ไรอัลไม่ได้ ขับรถกลับบ้ าน หรื อบริ ษัทหากทว่าเขากลับจอดรถยังสถานทีแห่งหนึงบริ เวณข้ างทางก่อนจะ ทิงกายลงไปยังเบาะชันดีด้วยท่าทางสบายอารมณ์เหมือนทุกวัน ชายหนุม่ ขับ รถมาจอดอยูท่ ีนีเป็ นเวลาหนึงอาทิตย์แล้ ว เพือรอพบหญิงสาวหุน่ เช้ งกระเด๊ ะซึงแต่งตัวอวดเรื อนร่างอันน่ามอง เขาได้ เห็ นเธอในวันที ตนเองกํา ลังจะขับ รถกลับบริ ษัท ด้ วยความติดใจกับ รู ปร่างหุน่ ทีเหมือนขวดโค้ กยิงนัก ปกติเวลาเขามองผู้หญิงสิงทีมักจะให้ ความ สนใจก่อ นเป็ นลํ า ดับ แรก ก็คือใบหน้ าก่อ นจะตามมาด้ วยทรวงอก สะโพก และบันท้ าย โดยเฉพาะบันท้ ายใหญ่ๆ ยิงประมาณสามสิ บเจ็ดถึงสามสิ บแปดนี จะยิงปลืมเลยล่ะ และทีสําคัญเอวต้ องคอดด้ วยนะก่อนจะสํ ารวจไปตามปลี น่องทีเพรี ยวยาวเป็ นลําดับต่อไป ความจริ งเขาต้ องสนใจกับความสวยก่อนแต่ ทว่าวันนันเห็นแต่ทางเบืองหลังทีดึงดูดสายตาตนเองยิงนัก ยามทีมันขยับเคลือนไหวขณะทีเธอเดินจนอดคิดไม่ได้ ว่าอยากเห็น หน้ าเจ้ าของหุ่น เอ็กซ์เซ็กส์ สะบึมของอีกฝ่ ายเสี ยจริ ง ว่าจะสวยสะเด็ดยาด ขนาดไหนถ้ าหากว่าสวยก็จะได้ เข้ าไปคุยและสานสัมพันธ์ ด้วย เขาจึงแกล้ ง กดแตรเสียงดังใส่เธอหันมาด้ วยความตกใจกับเสียงแตรทีเขาบีบดัง ทําให้ ไรอัลได้ เห็นใบหน้ านวลทีแสนเซ็กซีและเย้ ายวน ลักษณะของ เธอไม่เ หมือ นผู้ห ญิ ง ประเทศของตนเองหน้ า ตาคมคล้ า ยแขก โดยเฉพาะ นัยน์ตาทีกลมโตน่ามองประดับด้ วยแพขนตางอนงามทาอาเชโด้ สีเทาเข้ มและ เขียนอายไลน์เนอร์ อย่างคมกริ บช่วยขับให้ ดวงตาของเธอดูเด่นชัดมากขึน ก่อนจะไล้ สายตาไปยังจมูกทีโด่งได้ รูปมองเห็นสันอย่างชัดเจนช่วย ส่งให้ ใบหน้ าของอีกฝ่ ายชวนมอง โดยสิ งทีโดดเด่นไม่ต่างจากนัยน์ตาทีแสน เซ็กซีก็คือเรี ยวปากนุ่มทีอิมเต็ม แต่งแต้ มด้ วยลิ ปสติกสี แดงสดเห็นแล้ วเกิด อาการอยากจะประกบจูบลงไปชะมัดยาดเลยเว้ ย 12


คําสัง่

ปรารถนา

แต่โชคร้ ายทีเธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอืนทีตนเองเคยเจอดันเดินหนีไป ซะได้ ปกติแค่เขาหว่านเสน่ห์ใส่บรรดาสาวๆ ก็แทบจะโอนอ่อนผ่อนตามไป หมดทุกอย่างแล้ ว เมือเห็นหุน่ โดนใจใบหน้ าสวยโดนตาก็ทําให้ ไรอัลให้ ความ สนใจยิงนักและไม่คิดทีจะเลิกราง่ายๆ ยิงเฉพาะเมืออีกฝ่ ายหันมาอย่างชัดๆ โอ้ แม่เจ้ าหน้ าอกบะละฮึมมาก! ซึงคําศัพท์แสลงเหล่านีไรอัลได้ มา จากเพือนสนิทสองคนนันก็คือ ไทเลอร์ กับ เจเดน ระหว่างทีนังรอนันไรอัลก็คิดถึงเจ้ าของเรื อนร่ างหุ่นโค้ กตลอดเวลา และจินตนาการเพริ ดไปว่าหุน่ แบบนันเวลาสะบะละฮึมด้ วยจะมันส์มากขนาด ไหนนะ อดเปรี ยบเทียบกับโค้ กเมือเวลาถูกเขย่าก็จะมีฟองซ่าพร่าพรายทะลัก ทะล้ นออกมาเต็มไปหมด แล้ วแม่ หุ่ น โค้ กนี เวลาถู ก เขย่ า จะทะลั ก ทะล้ นขนาดไหนกั น โดยเฉพาะทรวงสล้ างทีขยับเคลือนไหวไม่หยุดเวลาอยูใ่ ต้ ร่างกับบนแผ่นท้ อง ของเขา กับสะโพกทอร์ นาโดทีตอบสนองยามทีเขาอยูใ่ นร่างอวบอิม โอ มันคงน่าดูอย่างมากทีเดียวแค่คิดยังมันส์ ขนาดนี ถ้ าได้ ทําจริ งๆ จะสะเด็ดสะเด่าขนาดไหนกัน... และนันจึงทําให้ เขาดักรอทีจะได้ เจอกับเธออีกคราหนึง เพราะคิดว่า หญิงสาวคงพักอยูใ่ นบริ เวณนันน่ะเอง กระทังเวลาผ่านไปหลายชัวโมงก็ยงั ไม่ มีวีแววว่าอีกฝ่ ายจะเดินออกมาเลย วงหน้ าคมทีดูอารมณ์ดีเมือครู่เปลียนเป็ น หงุดหงิดเหมือนทุกคราวเมือสิงทีคาดหวังไม่เป็ นไปดังทีคิดเฉกเช่นทุกวัน “อะไรกัน นี มาดักรออาทิ ต ย์ ห นึ งแล้ วนะไม่ เ จอสักที ” แล้ ว พลั น ความคิดหนึงก็ผุดขึนมา หรื อว่าจะไม่อยู่ทีนีกันต้ องใช่แน่ๆ เลย เธออาจจะบังเอิญมาแถวนี เพราะถ้ าพักอยูแ่ ถวนีเขาก็ต้องเจอแล้ วสิ อุตส่าห์มาดักรอตังเจ็ดวัน ก็ตอนที เขาเจอเธอมันก็เป็ นเวลาเย็นมากแล้ วนีนา ไรอัลนังรอต่อไปอีกหนึงชัวโมง ก่อนจะขับรถกลับบ้ านไปเสียความรู้ สึกจริ งๆ เมือเจอสาวทีถูกใจ ดันมาทําให้ เขาอยากแล้ วจากไปแบบนีได้ ยงั ไงกัน

รัตมา

13


ซึงหญิ งสาวทีเขานึ ก ถึง นั นก็กําลั งนอนเกลือกกลิงอยู่บนลู ก บอลใบใหญ่ เ รี ย กว่ า ฟิ ตบอล และมี อี ก ชื อหนึ งว่ า ลู ก บอลโยคะ ในชุ ด แอโรบิกแบบเสือกล้ ามครึงตัว อวดทรวดทรง องค์เอว หน้ าท้ องทีแบนราบและ สะโพกเต็มตึงทีได้ สดั ส่วนด้ วยความมันใจ เธอนอนออกกําลังกายพร้ อมกับหลานสาวอย่างสนุกสนาน โดยอีก ฝ่ ายมี ลู ก บอลสี ช มพู ข นาดเล็ ก วางอยู่ไ ม่ไ กลกัน หญิ ง สาวมักจะบริ ห าร ร่างกายและดูแลผิวพรรณให้ ดดู ีอยูเ่ สมอ ยามนีวงหน้ านวลเปลียนเป็ นสี ชมพู ระเรื อพร้ อมกับเหงือทีซึมออกมาตามไรผมและหน้ าผากหลังจากทีออกกําลัง กายมาเกือบสองชัวโมง ระหว่างนันเด็กหญิ งตัวน้ อยซึงนอนออกกําลังกายก็ เอ่ยขึนมา “วันนีน้ าพลอยอย่าลืมพาเมเปิ ลไปเทียวสวนสัตว์นะคะ” “ไม่ลืมหรอกจ้ ะเมเปิ ล น้ าพลอยพูดแล้ วก็ต้องทําตามทีสัญญาสิ” เมเปิ ลหรื อเด็กหญิงพักตร์ ชนก เบเยอร์ โดยชือไทยนันเป็ นชือทีพีสาว ตังให้ นนเพราะอยากให้ ั ลูกสาวมีชือไทยซึงใบหน้ าของเด็กหญิ งเหมือนกับผู้ เป็ นพ่ออย่างมากและมีชือเป็ นภาษาอังกฤษว่า พอลรี น่า เบเยอร์ หลานสาว ของเธอได้ มาอยูก่ บั พลอยธาราในช่วงปิ ดเทอม เพ็ญผกาทีเป็ นพีสาวกับเจอรี พีเขยได้ นําเมเปิ ลมาส่งให้ ทีนี ปั จจุบนั บิดากับมารดาของเธอได้ ย้ายไปอยูก่ บั พีสาวและพีเขยทีประเทศอังกฤษ มีเธอ เพียงคนเดียวทีเรี ยนจบและทํางานอยูท่ ีนีถ้ าเป็ นเมือก่อนในช่วงทีเธอทํางาน ประจํานันคงไม่มีเวลาทีจะได้ อยูก่ บั หลานสาวเป็ นแน่ เพราะกว่า จะเลิ ก งานก็ เ ย็ น พอดี แ ล้ ว ยัง ต้ อ งไปร้ องเพลงในช่ว ง กลางคืนเพือหารายได้ พิเศษอีก ด้ วยความทีชืนชอบในการร้ องเพลง ทําอยู่ได้ หนึงปี พลอยธาราก็คิดว่าควรจะเลื อกทํางานเพียงงานเดียวดีกว่าเนืองจาก ร่างกายรู้ สึกไม่ไหว อีกอย่างทํางานให้ กบั บริ ษัทได้ ไม่เต็มทีด้ วย สุดท้ า ยเธอก็ตัดสิ น ใจเลื อกอาชี พนักร้ องเพราะรายได้ ดีกว่า งาน ประจํ า ทีสํ าคัญยังมีเวลาว่า งในช่วงกลางวัน ให้ เธอได้ อ ยู่กบั หลานสาวอี ก ต่างหาก 14


คําสัง่

ปรารถนา

“พาเมเปิ ลไปกินไอติมถ้ วยใหญ่ๆ ด้ วยนะคะน้ าพลอย” พร้ อมกับที มือเล็กก็ยกขึนทําท่าให้ น้าสาวได้ เห็นขนาดอย่างชัดเจน พลอยธาราก็ยิมตอบ รับตามใจเหมือนเคย “ได้ เลยจ้ ะสาวน้ อยจะกินเค้ กด้ วยก็ได้ นะ” เธอตอบขณะทีนัยน์ตา มองไปยังหลานสาวและใช้ มือจับไปยังศีรษะเล็กด้ วยความเอ็นดู โดยเธอได้ เตรี ยมทําแซนวิชใส่กล่องไปด้ วยเพือไว้ กินในช่วงทีขับรถ ไปเทียว นอกจากจะพาหลานสาวไปเทียวแล้ วก็ยงั มีกมลเนตรหญิงสาววัย 21 ปี ไปด้ วย อีกฝ่ ายเป็ นนักศึกษาทีมาเรี ยนปริ ญญาตรี โดยพักทีบ้ านของคุณลุง ทอมสันกับคุณป้าบาบาร่าเหมือนสมัยทีเธอมาเรี ยนต่อทีนี ทังสองสนิทสนม กันมาก ถ้ ากมลเนตรไม่ขนั รับอาสาดูแลหลานสาวทีมาอยู่กบั เธอในช่วงปิ ด เทอม พีสาวกับเจอรี ก็คงไม่ยอมส่งเมเปิ ลมาอยู่กบั เธออย่างแน่นอน เพราะ กลัวว่าจะไม่มีคนดูแลลูกสาว พลอยธาราพาหลานสาวมาเทียวทีสวนสัตว์บรองซ์เป็ นหนึงในสวน สัตว์ทีมีชือเสียงมากทีสุดในโลก ด้ วยพืนที 250 เอเคอร์ ทีนีจะมีเป้าหมายเพือ รักษาพันธุ์สตั ว์ป่าพืนเมืองและส่งเสริ มสัตววิทยา ทังหมดพากันเดินเข้ าไปยังด้ านในเพือชมสัตว์น้อยใหญ่ เมเปิ ลทีเห็น สัตว์ก็รีเข้ าไปหาโดยเร็ ว พลอยธาราต้ องรี บเรี ยกไว้ กอ่ นอย่างตักเตือน “เมเปิ ลอย่าวิงลูกเดียวหกล้ ม” พร้ อมกับทีกมลเนตรวิงตามไปดู ระหว่างทีชมสวนสัตว์ นนพลอยธาราก็ ั ได้ ทํ าหน้ าทีบันทึกภาพของ หลานสาวกับกมลเนตรไปด้ วย เมเปิ ลใช้ นิวชีไปยังลิงกอริ ลล่า นกฟลามิงโก้ สี ชมพู แมวนํา รวมไปถึงสัตว์ตา่ งๆ อย่างชืนชอบ พลอยธารารักหลานสาวมาก ทุกครั งที บิ น ไปหาพี สาวและครอบครัว ที ประเทศอัง กฤษก็ มักจะพาไปซื อ เสือผ้ าและของเล่น บางครังก็ส่งไปให้ กบั หลานสาวด้ วยจนตอนนีในห้ องนอนของเมเปิ ล เต็มไปด้ วยตุ๊กตาและของเล่น เธอเคยเปรยเล่นๆ ก่อนหน้ านีช่วงทีเมเปิ ลอายุ 2 ขวบอยูใ่ นวัยทีกําลังช่างพูดทีเดียว

รัตมา

15


“อยากมีลูกน่ารักแบบเมเปิ ลบ้ างจัง” พีสาวก็กระเซ้ าอย่างอารมณ์ดี “ก็รีบหาแฟนเร็ วๆ สิพลอย จะได้ มีน้องให้ กบั เมเปิ ลน่ะ” ถ้ าเป็ นเมือสองปี ก่อนเธอคงไม่มีปัญหาอะไรแต่ตอนนีพลอยธารา กลับกลายเป็ นผู้หญิงทีเกิดความหวาดกลัวความรักไปเสี ยแล้ ว เพียงเพราะ เคยผิดหวังกับรักครังแรกทําให้ เธอไม่คิดทีจะมอบความรักให้ กบั ใครอีก และ ไม่เคยเปิ ดประตูให้ กบั ผู้ชายคนไหนเข้ ามาใกล้ หวั ใจเลย จนปั จจุบนั ก็ยงั เป็ นเจ้ าสาวทีกลัวฝนอย่างไม่เลิกรา... เธอไม่อยากทีจะได้ พบกับความผิ ดหวังซําอีกครา ซึงพลอยธาราไม่ ลืมคําสัญญาทีให้ ไว้ กบั หลานสาวว่าจะพาไปกินขนมเค้ กกับไอศกรี มถ้ วยโตๆ ก่อ นที จะพากัน กลับ บ้ า นในช่ว งเย็ น ระหว่า งที ขับ รถนันเธอก็ ห ัน ไปถาม หลานสาวด้ วยความอยากรู้ “เป็ นยังไงบ้ างเมเปิ ลวันนีเทียวสนุกไหม” “สนุกมากค่ะแล้ วก็อิมมากด้ วยค่ะ” เด็กหญิงบอกพร้ อมกับใช้ มือลูบ ไปยังท้ องของตนเองเพือแสดงให้ น้าสาวได้ เห็นอย่างชัดเจน กมลเนตรก็ตอบ กลับมาในลักษณะเดียวกัน “ใช่คะ่ อิมสุดๆ เลยค่ะพีพลอย” “ก็แหงล่ะแก้ มเล่นสังตังสองจานไม่อิมไหวเหรอนัน แต่ระวังหน่อยนะ กินมากๆ ก็ต้องออกกําลังกายด้ วยอาหารทีนีมีแต่ไขมันทังนัน เผลอแป๊ บเดียว ไปส่องกระจกแล้ วจะตกใจนียายหมูทีไหนเนีย” เธอแซวอีกฝ่ ายอย่างหวังดี

16


คําสัง่

ปรารถนา

ตอน 2

หลังจากพาหลานสาวไปเทียวตามทีได้ สัญญาแล้ ว พลอยธารา ก็ไปทํางานร้ องเพลงบนเวทีในยามคําคืน โดยเธอถนัดร้ องเพลงได้ หลายแนว ไม่วา่ จะเป็ นเพลงป๊ อบ เพลงร็ อค รวมไปถึงฮิพฮอบ และสามารถร้ องเพลงแร็พ ได้ ด้ว ย นอกจากนันยังร้ องเพลงแนวบลู ได้ ดี และยัง สามารถเล่น ดนตรี ได้ หลายอย่างไม่วา่ จะเป็ น กีตาร์ โปร่งและไวโอลิน ซึงเธอถ่ายทอดอารมณ์แนวเพลงทุกแนวได้ เป็ นอย่างดีอีกด้ วย เธอมี ไอดอลที ชืนชอบมาก นันก็ คือ วาเนสซ่า เมย์ ด้ วยนํ าเสี ยงที แหบนิดๆ กับ นัยน์ตาทีเร่าร้ อน และเรื อนร่างกับเส้ นผมทีพลิ วสะบัดยามเคลื อนไหว ช่างดู เซ็กซีและเร้ ารัญจวน ตรึงสายตาของแขกทีมานังฟั งเพลงได้ อย่างมากมาย มันเป็ นสิ งที ดีอ ย่างยิงแต่บ างทีก็ดีเกิ นไปเมื อแขกที มานังฟั งเพลง ไม่ได้ อยากให้ เธอร้ องเพลงกล่อมให้ ฟังยามทีอยูบ่ นเวทีเท่านัน แต่อยากให้ เธอ ไปช่ว ยกล่ อ มตนเองบนเตี ยงด้ ว ย และไม่ได้ ต้อ งการชื นชมเรื อ นกายด้ ว ย สายตาเพียงอย่างเดียว แต่อยากสัมผัสกายนุ่มแบบแนบสนิทอย่างใกล้ ชิด ด้ วย เป็ นสิงทีพลอยธาราไม่ได้ ชืนชอบเลยนันเพราะว่าเธอไม่ใช่ผ้ ูหญิ งฟรี เซ็กส์แม้ วา่ จะมาเรี ยนต่อทีนีนานหลายปี ก็ตาม โดยขณะทีก้ าวลงมาจากเวที พร้ อมกับกีตาร์ โปร่งคูใ่ จนัน ผู้ชายคนหนึงก็เดินมาดักหน้ าของหญิงสาวพร้ อม กับกุมมือเรี ยวของเธอไว้ ด้วยอย่างฉวยโอกาส

รัตมา

17


“คุณพลอยพอจะมีเวลาว่างคุยกับผมไหมครับ” พลอยธารามองหน้ า ของอีกฝ่ ายด้ วยความสงสัย “คุณจะคุยอะไรกับฉันเหรอคะ” “ไปนังคุยกันทีโต๊ ะดีกว่าไหมครับ” ลูกค้ าเบืองหน้ าผายมือไปยังโต๊ ะทีอยูไ่ ม่ไกล โดยเธอก็ยอมตามไปนัง ด้ วยดี เพราะการยืนคุยกับลูกค้ ามันก็ดูไม่เหมาะสมเช่นกัน เมือเธอนังลงยัง เก้ าอีทีว่างแล้ วจึงเอือนเอ่ยกับเขาอย่างไม่ยอมให้ เสียเวลา “คุณมีอะไรจะคุยกับฉันก็เชิญเลยค่ะ” อีกฝ่ ายก็บอกให้ รับรู้ อย่างไม่ อ้ อมค้ อม “ผมสนใจในตัวคุณมากเลยนะครับ” นี ไงล่ ะ ผู้ ช ายในชี วิ ต ที ส่ ว นใหญ่ ห ญิ ง สาวมัก เจอ พวกเฒ่ า หัว งู ทังหลาย แก่แล้ วไม่เจียมสังขารเลยแทนทีจะอยูบ่ ้ านเป็ นพ่อทีดีให้ กบั ลูก เป็ น สามีทีรักภรรยา และเล่นกับหลานๆ แต่กลับมาหาความสําราญกับผู้หญิ งอืน แทนเสียนัน รวมไปถึงผู้ชายทีดูถกู ราวกับผู้หญิงเป็ นสินค้ าตีราคาเป็ นเงินได้ แต่จะโทษผู้ชายฝ่ ายเดียวก็ไม่ได้ ผ้ หู ญิงบางคนก็ทําให้ นา่ ดูถกู จริงๆ... “ขอบคุณนะคะทีคุณสนใจในตัวฉัน” พลอยธารายิมอย่างใจเย็นก่อน จะตอบกลับไป “ถ้ าคุณอยากสบายล่ะก็ผมช่วยคุณได้ นะ” “ฉันก็ไม่ได้ ลําบากอะไรนีคะ เป็ นนักร้ องก็งานดีอยู่แล้ วค่ะ” เธอบอก ปั ดความหวังดีนีด้ วยความสุภาพ “แต่ผมมีงานทีสบายกว่าเป็ นนักร้ องอีกนะคุณสนใจรึเปล่า” “ไม่สนใจหรอกค่ะถ้ าไม่มีอะไรแล้ วฉันขอตัวก่อนนะคะ” พลอยธาราเตรี ยมทีจะลุกขึนเพราะรู้ วา่ ไอ้ งานทีสบายซึงอีกฝ่ ายเอ่ย ถึง นันคื อ งานที ต้ อ งนอนทํ า น่ะ เอง แต่ ดูเ หมื อ นว่า อี กฝ่ ายจะไม่ ล ะความ พยายามจากตัวเธอเลย พลางพูดให้ หญิงสาวได้ ยินเบาๆ พร้ อมกับมือจับไป ยังแขนเล็กของเธอด้ วย “แล้ วถ้ าขอเป็ นส่วนๆ นีคุณจะคิดยังไงเหรอ” 18


คําสัง่

ปรารถนา

“ขอเป็ นส่วนๆ” พลอยธาราทํานัยน์ตามึนงงและเลิ กคิวขึนสูง นีเห็น ตนเองเป็ นขนมเค้ กรึไงกันมาขอแบ่งเป็ นส่วนๆ น่าเกลียดทีสุดเลย “ก็แบบว่าถ้ าขอจับหน้ าอกคิดยังไง” อีกฝ่ ายนึกว่าเธอไม่เข้ าใจจึง บอกให้ ได้ รับรู้ อย่างกระจ่างมากขึน พลอยธาราเคยอ่ า นข่ า วคนรวยประเทศจี น ที ขอจับ หน้ า อกของ นางแบบคนหนึงแลกกับเงินหนึงแสนหยวน เธอเงียบไปจนแทบพูดไม่ออกเลย ทีเดียว นันเพราะไม่คิดว่าตนเองจะเจอพวกชีกอแบบนี อีกฝ่ ายเห็นเธอเงี ยบ งันไปก็พดู ด้ วยความกระหยิม “บอกมาเลยว่าต้ องการเงินเท่าไร ผมยอมจ่าย” มือเรี ยวของหญิงสาวกําแน่นด้ วยความโกรธ พร้ อมกับเรี ยวปากนุม่ ก็ เม้ มเป็ นเส้ นตรงเช่นกัน ก่อนจะพูดให้ ได้ ยินอย่างชัดเจนเป็ นภาษาอังกฤษ ซึง เป็ นช่วงเดียวกับทีเธอมองเห็นพนักเสิ ร์ฟกําลังถือมีดหันสเต็กมาอย่างพอดี พลอยธาราก็รีบหยิบขึนมาแล้ วชีไปยังกางเกงขายาวของอีกฝ่ าย ด้ วยนัยน์ตา โมโหอย่างมาก “ไปจับของแม่คณ ุ ไปถ้ าคุณไม่เลิกเสียมารยาทกับฉันล่ะก็ ฉันจะสับ ให้ เป็ นส่วนๆ เลยแล้ วโยนให้ เป็ ดกิน ยังอยากใช้ งานต่อไปไหมคะ” อีกฝ่ ายเห็นเธอถือมีดอย่างกําแน่นและสายตามองไปยังส่วนนันก็รีบ หุบขาในทันที พลอยธาราส่งมีดคืนให้ กบั พนักงานเสิ ร์ฟก่อนจะก้ าวเข้ าไปยัง ห้ องแต่งตัวพร้ อมกับบ่นอย่างไม่สบอารมณ์อย่างมาก “บ้ าเอ๊ ย ทําไมเจอแต่พวกหืนๆ เนีย คืนนีก็เจอไปสองรายแล้ ว” มือ เรี ยวทุบ ไปยัง โต๊ ะ แต่ง ตัว เบื องหน้ า ด้ ว ยความโมโห แองเจล่ า นักร้ องสาวซึงทํางานร่วมกันเห็นเพือนเดินเปิ ดประตูเข้ ามา และทรุดกายนังลง ทีเก้ าอีด้ วยอารมณ์บดู กระแทกกระทันก็ถามอย่างคาดเดา “เป็ นอะไรไปพลอย อย่า บอกว่า ลู กค้ า มาชวนไปทํา งานอย่า งอื น อีกน่ะ” แองเจล่าเดาออกมาหญิงสาวจึงพยักหน้ าตอบรับ “ฉัน เจอพวกชี กอน่ะ สิ จะมาชวนให้ ฉันไปนอนทํ างานอีกแล้ ว เบื อ มากๆ เลย” พลางถอนหายใจออกมาโดยแรงด้ วย “ฉัน ก็ เจอแต่ฉัน บอกว่า มีส ามี กบั ลู กแล้ ว ก็เ ลยเลิ กสนใจฉันไม่มา

รัตมา

19


ตอแยอีก” เพียงได้ ยินหญิงสาวก็ถามซําเพือให้ มนใจ ั “ถ้ าบอกอย่างนันแล้ วพวกนันจะเลิกชวนไปทํางานบนเตียงเลยเหรอ แองเจล่า” คิวเรี ยวของพลอยธาราทําอาการเลิกขึนสูงด้ วย “บางคนก็มีตอแยบ้ าง ฉันก็เลยพาสามีมาควงให้ เห็นซะเลยจะได้ ไม่ ต้ องมายุง่ อีก จูบโชว์ให้ เห็นๆ น่ะ” “ดี น ะเธอมี ส ามี เ ลยทํ า แบบนันได้ แต่ ฉั น จะทํ า แบบนันได้ ยั ง ไง เพราะว่าฉันไม่มีสามีมาควงให้ เ ห็น น่ะ สิ ” อี กฝ่ ายจึง เสนอแนะขึ นมาด้ ว ย ความหวังดี “จะไปยากอะไร เธอก็ไปหาผู้ชายทีไหนสักคนทีเธอรู้ จกั มาเล่นเป็ น สามีส มอ้ างอย่า งที เธอบอกก็ ได้ นี ถ้ าพวกนันเห็ น เธอสวีท หวานกันล่ ะก็ ขี คร้ านจะเลิกมายุง่ กับเธอเลยล่ะ” “ก็เป็ นความคิดทีน่าสนใจอยูน่ ะ ไว้ รอให้ ฉนั สุดทนก่อนละกันไม่แน่ ฉันอาจจะลองทําอย่างทีเธอบอกดู” หญิ งสาวตอบกลับไปอย่างสนุกสนาน แบบทีเล่นทีจริ ง ในช่ วงสายหลังจากกินอาหารเช้ าอิมแล้ วพลอยธาราก็ได้ หยิบ กีตาร์ ตวั โปรดมาซ้ อมร้ องเพลง เป็ นสิงทีเธอจะต้ องทําเป็ นประจํา เธอจะลิ สต์ รายชือเพลงไว้ เลยว่าวันนีจะร้ องเพลงอะไรบ้ าง และเล่นดนตรี ไวโอลิ นเพลง ไหน เมือเมเปิ ลเห็นเธอหยิบกีตาร์ มา ก็รีบวิงมาหาน้ าสาวโดยไวและบอกด้ วย ความเคยชิน “เดียวเมเปิ ลจะเต้ นเป็ นแด้ นซ์เซอร์ ให้ นะคะน้ าพลอย” “เอาเลย แก้ มด้ วยนะมาเป็ นแดนซ์ เซอร์ กบั เมเปิ ลหน่อย เดียวน้ า พลอยจะเล่นเพลงให้ ฟัง” ซึงเป็ นเพลงสนุกสนาน เธอชอบตรงทีเป็ นจังหวะเร็ วๆ สามารถชวน คนกินอาหารให้ เต้ นไปกับตนเองได้ เวลาทีเธอไปหาเมเปิ ลทีบ้ านของพีสาว กับพีเขยก็มกั จะร้ องเพลงให้ หลานสาวได้ ฟัง และเมเปิ ลก็หดั ร้ องเพลงไปด้ วย อย่า งรู้ สึ กสนุกและชื นชอบ โดยพีแพนก็ส อนให้ ลู กสาวชอบฟั งเพลงดนตรี 20


คําสัง่

ปรารถนา

ตังแต่เด็ก ซึงพลอยธาราก็เปิ ดคอมพิวเตอร์ คยุ กับพีสาวไปด้ วย เมืออีกฝ่ ายทัก เข้ ามาอย่างพอดี “เป็ นไงบ้ างเมเปิ ลไปอยูท่ ีนันดือมากไหม” “เมเปิ ลตอบให้ แม่แพนฟั งหน่อยสิ ว่าดือรึ เปล่า ” หญิ งสาวหันไปยัง หลานสาวทีกําลังสนุกกับการเต้ นกับกมลเนตร “เมเปิ ลไม่ดือค่ะแม่แพน อยูก่ บั น้ าพลอยได้ เทียวตังหลายทีค่ะ” “ปิ ดเทอมคราวหน้ าร้ องไปหาน้ าพลอยอีกแน่ๆ เลย” พีสาวเอ่ยอย่าง คาดเดาออกมาหลังจากนัน “สงสัยค่ะ” เมเปิ ลเป็ นเด็กทีเลียงง่ายเสียจริ งเชียว รวมทังเธอก็ร้ ู สึกอิจฉาพีสาว ด้ วยทีได้ สามีเป็ นแฟมิลีแมนอย่างมาก รักครอบครัวเป็ นทีสุด และยังดูแลพ่อ กับแม่ของเธอและพีสาวเป็ นอย่างดี เลิ ฟมีเลิ ฟมายด็อก รักพีแพนก็ต้องรั ก ครอบครัวพีแพนด้ วย เธอจะได้ เจอกับผู้ชายแบบเจอรี พีเขยบ้ างไหมนะ ช่ วงเย็นวั นศุกร์ ทุกอาทิตย์ ไรอัลกั บเพือนมั กจะมาออกกําลั ง กายทีฟิ ตเนสอยูเ่ ป็ นประจํา แม้ วา่ งานจะยุง่ และยุ่งกับสาวมากแค่ไหนแต่ทงั สามก็ไม่ลืมทีจะดูแลสุขภาพของตัวเอง ไม่มีทางทีจะปล่อยให้ อ้วนลงพุงอย่าง เด็ ดขาด โดยยามนีไรอัลกํ าลังนอนยกดรัมเบลสวมชุดเสื อกล้ ามสี ข าวกับ กางเกงความยาวประมาณหัวเข่าสีกรมท่า อวดเรื อนกายแข็งแกร่งซึงเต็มไปด้ วยเสน่ห์แห่งความเป็ นบุรุษ และ สายตาของสาวๆ ทีมาออกกํา ลัง กายก็ มองมายังชายหนุ่มทังสามคนด้ ว ย ความสนใจ เนืองจากผู้ชายทังสามคนทังดูดีและน่ากินอย่างมาก “ตกลงผู้หญิงเป็ นใบ้ ทีนายไปดักรอทุกวันน่ะ ได้ เจอรึ ยงั ” ไทเลอร์ ที สวมเสือแขนกุดสีดํากําลังอยูบ่ นลู่วิงถามออกมาอย่างอยากรู้ ไรอัลทําสี หน้ า เซ็งๆ “ยังไม่เจอเลยฉันนะอุตส่าห์ไปนังเฝ้าเกือบสองอาทิตย์ ” จนตอนนี

รัตมา

21


ผ่านมาสองเดือนแล้ ว แม้ วา่ จะถอดใจไปตังแต่อาทิตย์แรกแต่มนั ก็อดไม่ได้ ที จะขับไปดักรอทีเดิม เพือหวังว่าวันนีอาจจะเจอล่ะน่า แต่ก็ไม่เจอเหมือนเดิม “ดูนายจะติดใจกับผู้หญิ งคนนีมากเลยนะปกติไม่เคยเห็นไปดักรอ ใครอย่างนีมาก่อนเลย” เจเดนซึงกําลังปั นจักรยานจนเหงื อซ่กเอ่ยอย่างผิ ด สังเกต “ไม่ร้ ู สิร้ ู แต่วา่ อยากเจออีกสักครัง หุ่นน่าอึบมากๆ เลยล่ะ แล้ วนาย ล่ะเจเดนตามเจอแม่สิบแปดมงกุฎรึยงั เห็นบอกว่าจะเอายายนันเข้ าคุกให้ ได้ ไม่ใช่เหรอ” ไรอัลถามเพือนสนิททีมีความแค้ นกับหญิงสาวอีกคนหนึง “ยายนันยังดวงดีทีช่วงนีไม่เจอฉัน คราวนีถ้ าเจอล่ะก็อย่าหวังว่าจะ หลุดมือไปได้ อีกเด็ดขาด” นําเสียงของเจเดนเอ่ยอย่างเข่นเขี ยวเมือนึกถึงวง หน้ านวลของยายตัวแสบ “แค้ นทีถูกว่าเป็ นพวกบ้ ากามรึ ไงกัน แต่ความจริ งมันก็เป็ นแบบนัน ไม่ใ ช่เหรอเจเดน นายเองก็บ้ ากามจริ งๆ เพราะเล่ นเปลี ยนสาวขึนเตียงไม่ เว้ นน่ะ” ไรอัลแซวเพือนอย่างอารมณ์ดี “ถ้ าฉันบ้ ากามพวกนายก็พอกันน่ะ ล่ะโดยเฉพาะนายไรอัลเห็นกิ น แซนวิชประจําเลยนี” แซนวิชทีว่าก็คือผู้หญิงสองคนกับชายหนุม่ คนเดียว “อ้ าวเกิดมาทังทีก็ต้องใช้ ชีวิตให้ มันคุ้มๆ อีกอย่างพวกเราเนียเป็ น ของทีหายากมากเหลือเพียงแค่กีเปอร์ เซนล่ะทีเป็ นชายแท้ หล่อ และยังโสด ร้ อยละ 1 คนเลยนะ เป็ นเกย์ 30 คน เป็ นเมียเกย์ 20 คน มีเมียแล้ ว 20 อยู่ใน คุ ก 10 หน้ าตาอุ บ าทว์ ม าก 5 คน ไร้ สมรรถภาพ 5 เป็ นเอดส์ 3 อยู่ โรงพยาบาลบ้ า 1 ก็เหลือพวกเรานีล่ะทีเป็ นสิงทีหายากเพราะเดียวนีผู้ชายจะ ไปฟั ดกันเอง เพราะฉะนันการทีจะมีผ้ ูหญิ งมาสนุกด้ วยหลายคนก็ไม่ใช่เรื อง แปลก” ชายหนุม่ พูดด้ วยความภาคภูมิใจอย่างมาก พู ด ยั ง ไม่ ท ัน ขาดคํ า หญิ ง สาวสองคนก็ เ ดิ น เข้ ามาหากลุ่ ม ของ ชายหนุ่มทังสามพร้ อมกับ รอยยิ มหวานที ยัวยวนและหว่ า นเสน่ห์ ใ ส่ โดย ทอดสะพานให้ อย่างชัดเจน “ขอออกกําลังกายด้ วยนะคะ” พลางส่งรอยยิมมอบให้ กบั ผู้ชายทัง 22


คําสัง่

ปรารถนา

สามคน “เชิญเลยครับ” ไรอัลซึงเป็ นคนมีมนุษย์สมั พันธ์ ดีเอ่ยอย่างเชือเชิญ “พอดีวา่ เพิงมาเป็ นสมาชิกทีนีน่ะค่ะยังเล่นอุปกรณ์ออกกําลังกายไม่ ค่อยคล่อง” ไม่เพียงพูดแต่มือเรี ยวยังไล้ ไปยังเรื อนกายแกร่ งของชายหนุ่มทัง สามคนด้ วย “ได้ สิครับพวกเราเต็มใจอยู่แล้ ว ” และต่างรับรู้ ว่า วันนีนอกจากทัง สามคนจะสอนสาวๆ ให้ ออกกําลังกายในฟิ ตเนสแล้ ว อาจจะมีโอทีสอนออกกําลังกายบนเตียงเสริ มให้ อีกด้ วย… ครั นออกกําลังกายอย่ างเต็มทีเมือคืนแล้ วเขาก็กลับมาทํางาน ได้ อย่างเต็มที โดยในช่วงหัวคําของวันเสาร์ ไรอัลก็ได้ ขับรถมาทีโรงแรมเกรซ เดียน่า ชายหนุม่ สวมเสือกักลายสก็อตคลุมทับเสื อเชิตตัวในสี ขาวทีดูเท่และ ชวนมอง เข้ าไปในผับพร้ อมกับคุณคาร์ ตนเจ้ ั าของโรงแรม วันนีชายหนุม่ ได้ มาสอบถามเรื องรี สอร์ ตทีเขาเคยนํามาเสนอ ซึงถ้ า อีกฝ่ ายไม่สนใจก็คงจะมีผ้ บู ริ หารโรงแรมอืนจับจองอย่างแน่นอน แต่วนั นีนัก ธุรกิจใหญ่กลับไม่ได้ ให้ เขาไปนังคุยในห้ องรับรองแล้ ว คาร์ ตนั เดินนําเขาไป ยังโต๊ ะตัวทีว่าง พลางเอ่ยอย่างเชือเชิญ “เข้ ามานังคุยกันในนีละกันครับจะได้ ฟังเพลงเพราะๆ จากนักร้ อ ง ของผมด้ วย” “ดีครับ” ไรอัลพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วยก่อนจะทรุ ดกายนังลงยังเก้ าอี ซึงอยูไ่ ม่ไกลจากอีกฝ่ าย “มีคนสนใจรี สอร์ ตนีเยอะไหมครับ” คาร์ ตนถามด้ ั วยความใคร่ร้ ู “ผมยังไม่ได้ นําเสนอโครงการนีให้ กบั ลูกค้ าคนไหนเลยครับ ผมนํามา เสนอให้ กบั คุณคาร์ ตนก่ ั อนเป็ นคนแรก เพราะผมเห็นว่าเราเองก็ติดต่อซือขาย กันมานาน แล้ วผมก็มนใจว่ ั าโครงการนีคุณคาร์ ตนจะต้ ั องสนใจมากเป็ นแน่ เพราะโรงแรมแห่งนีอยูใ่ นทําเลทองทีหาได้ ยากทีเดียวครับ” บางครังโรงแรมหรู มากก็ยงั สู้คําว่าทําเลยอดเยียมไม่ได้ แม้ โรงแรม

รัตมา

23


จะไม่ได้ ตกแต่ง มาก ถ้ า จะแพงก็คงเป็ นราคาทีดิ นมากกว่า แม้ ร าคาจะสู ง พอควรแต่นกั ลงทุนส่วนใหญ่ก็กล้ าทีจะเสียง นอกจากคาร์ ตนจะเป็ ั นเจ้ าของ โรงแรมแล้ วเขาก็ยงั ได้ เข้ าไปเป็ นหุ้นส่วนในบริ ษัทอีกหลายแห่งด้ วย ไม่วา่ จะเป็ นโรงงานผลิ ตไวน์ และบริ ษัทอุปกรณ์ โทรศัพท์มือถือ ซึง ส่วนใหญ่ลูกค้ าของบริ ษัททีติดต่อกับไรอัล ก็มกั เชือใจว่าบริ ษัททีนํามาเสนอ นันถ้ าลงทุนด้ วยย่อมไม่ขาดทุนอย่างแน่นอนเชือในสายตาของทังสี หนุ่ม ไม่ ว่าจะเป็ น ไทเลอร์ เรซินอฟ ไรอัล เรซินอฟ ชินอิจิ โนซาวะ และ เจเดน วิลคิง สัน เพียงได้ ยินอีกฝ่ ายก็ยิมด้ วยสีหน้ ายินดี “ขอบคุณมากเลยนะครับคุณไรอัลทีนําเสนอโครงการทีน่าสนใจให้ ผมก่อนอยูเ่ สมอ ตกลงผมกับลูกสาวยินดีทีจะเทคโอเวอร์ รีสอร์ ตนีครับ” “ผมคิดไว้ แ ล้ วเชี ยวว่า คุณคาร์ ตันจะต้ อ งสนใจโครงการโรงแรมนี อย่างแน่นอนเลยครับ” เขาตอบกลับไปด้ วยความมันใจ นันเพราะว่าไรอัลทํางานมาหลายปี แล้ ว ดังนันการซือความไว้ เนือเชือใจของลูกค้ าได้ ก็ทําให้ เขาทํางานง่ายขึน ระหว่ า งนั นไรอั ล ก็ พ ลั น ได้ ยิ น เสี ย งนั ก ร้ องครวญเพลงเป็ น ภาษาต่างประเทศ นําเสียงใสน่าฟั งอย่างมาก ซํายังแหบเล็กๆ เพือเพิมเสน่ห์ ให้ กบั คนร้ องด้ วย จนเขาอดคิดอย่างจินตนาการไปไกลไม่ได้ วา่ เวลาร้ องเพลง ยังเสียงหวานแบบเซ็กซี เร่าร้ อนอย่างนี อยากรู้ จริ งว่าถ้ าอยู่บนเตียง ร่ วมรัก กันเสียงจะหวานเซ็กซีมากแค่ไหนนะ เมือได้ ยิน เสี ยงแล้ ว ไรอัลก็พลอยอยากรู้ ว่าใบหน้ าเจ้ าของเสี ยงจะ เป็ นเช่นไร เขาจึงเงยหน้ ามองไปยังสแตนด์ทีอยูไ่ ม่ไกลนัก เป็ นจังหวะเดียวกับ ทีอีกฝ่ ายกําลังมองไปทัวห้ องอาหารและส่งรอยยิมหวานมอบให้ กบั แขกทีเข้ า มารับประทานอาหารโดยนังฟั งเพลงอย่างเพลิดเพลินไปด้ วย นัยน์ตาคู่คมของไรอัลสบประสานกับดวงตากลมแบบพราวหวาน ของเธอเข้ าอย่างพอดี ราวกับเขาโดนนะจังงังเข้ าไปอย่างเต็มๆ เมือได้ เห็นวง หน้ านวลก็ทําให้ ภาพหนึงของผู้หญิงทีตนเองได้ เจอเมือหลายเดือนก่อนก่อน ผุดขึนมา ยังจําได้ ถงึ ประโยคสุดท้ ายทีเธอพูดใส่เขาได้ อย่างชัดเจน 24


คําสัง่

ปรารถนา

“ไปตายซะไปไอ้ หน้ าหม้ อ” ณ เวลานันเขาลื มไปแล้ วว่าเธอพูดว่า อะไร แต่ตอนนีไรอัลเอ่ยทวนประโยคทีหญิงสาวพูดอีกคราหนึง “ไปไตซาไปไอนามอ .... มันคืออะไรวะ” เขาพูดซําอย่างต่อเนืองเพือต้ องการทีจะรู้ ความหมายของมันแต่ให้ ยังไงก็คิดไม่ออกจึงบ่นด้ วยความสงสัย ได้ แต่ยิมด้ วยความยินดีเมือรับรู้ ว่าอีก ฝ่ ายเป็ นนักร้ องอยูท่ ีนีน่ะเอง สองอาทิตย์ทีไปนังรอมันช่างสูญเปล่าเสียจริงไม่ มีวีแววว่าจะเห็นเธอเลย แต่ไม่นกึ ไม่ฝันว่าตนเองจะมาพบเธอทีนีได้ “แล้ วเราต้ องได้ เจอกันแน่แม่คนสวยเปรี ยวปรี ด” คํานีก็ได้ มาจากผล ส้ มทีไทเลอร์ เรซินอฟกินเข้ าไปก่อนจะบ่นออกมาพร้ อมกับทําอาการหน้ าเบ้ ‘เปรี ยวปรี ดคืออะไร’ เพือนหนุม่ จึงอธิ บายให้ ฟัง ‘เปรี ยวปรี ดคือมันเปรี ยวเกินปกติไงล่ะ’ และเขาก็นําคํานีมาใช้ กบั เธอแม่นกั ร้ องสาวสุดเซ็กซี นัยน์ตาคู่คม กวาดไปตามเรื อนกายนุ่มอย่างพินิจพิ จารณา เมือร่ า งระหงหัน มายัง เบือง หน้ าของตนเองจนเขาอดทีจะมองอย่างแซกซอนแบบละเอียดไม่ได้ “อืม หุน่ น่าสะบะละฮึมมาก น่าซบแอนด์นา่ ฟั ดเป็ นทีสุด” ดวงตาจับจ้ องไปยังทรวงอกสล้ างทีอวดความอวบอิมสี นําผึงให้ เห็น อย่างเด่นชัด แล้ วไล่ลงไปยังเสือลูกไม้ ทีปล่อยชายเสือลงมาพอดีกบั หน้ าท้ อง นวลเนียน “อืมหน้ าท้ องก็เซ็กซีฉิบ” นันเพราะไม่มีไขมันส่วนเกินให้ ไรอัลได้ เห็น “อยากรู้ จริ งเวลาอีกฝ่ าย อยูบ่ นเตียงกับเขา จะกระเด้ งกระดอนดึงดังมากแค่ไหนกัน” วันนีเขาจะยัง ไม่รุก แต่หลังจากวันนีเตรี ยมรับมือเอาไว้ ให้ ดีละกัน เขาจะรุ กจนอีกฝ่ ายตังรับไม่ทนั เลยทีเดียวไม่ร้ ู ว่าทีพูดรุ กกับรับเนียหมายถึง อะไรกัน ดูมนั ช่างมีความนัยน์แฝงอยูห่ ลายความหมายเสียจริ ง หลังจากทีคุยกับคุณคาร์ตนแล้ ั วชายหนุ่มก็ยงั ไม่ได้ กลับบ้ าน แต่นงั ฟั งเสียงแหบเสน่ห์ของเธอต่อไปด้ วยความติดใจ เห็นเธอเล่นไวโอลิ นในบาง ช่ ว งและร้ องคลอไปตามจัง หวะเสี ย งเพลงกล่ อ มให้ ลู ก ค้ าได้ ฟั ง รู้ สึ ก

รัตมา

25


เคลิบเคลิม อยากให้ เธอมากล่อมตนเองบนเตียงเสียจริ งเขาคงนอนหลับฝั นดี ทีเดียวล่ะ โดยเฉพาะรอยยิ มหวานที ส่ ง ผ่ า นมาถึง ตนเองเมื อสายตาที เป็ น ประกายเซ็กซีกวาดมองไปทัวบริ เวณ จนอยากรู้ วา่ ถ้ าเปลียนเป็ นเร่าร้ อนคงน่า มองกว่านีเป็ นแน่ ครั นรั บรู้ว่าเธออยู่ทไหนไรอั ี ลก็ยิมอย่ างรู้ สึกยินดีขณะทีปลาย นิวขยับเมาส์อย่างไม่หยุดคลิกนันคลิกนีตลอด ซึงภาพเบืองหน้ าไม่ได้ เกียวกับ งานเลย แต่เป็ นภาพหญิงสาวในชุดชันในแบบเซ็กซี และเอ็กซ์อย่างมาก หุ่น ของเธอทีเขาได้ เห็นเมือคืนนียังคงติดตาของชายหนุ่มอย่างไม่ลืมเลื อนโดย คาดเดากับขนาดของมัน วงหน้ านวลไม่เหมือนผู้หญิ งในประเทศของตน ไรอัลคาดการณ์ ว่า อีกฝ่ ายน่าจะเป็ นสาวประเทศอืนอย่างแน่นอน เขาคลิ กดูภาพของใบหน้ าใน โซนเอเชียก่อนจะเห็นหุ่นไฉไลของนางแบบประเทศอินเดีย นัยน์ตาของนัก ธุรกิจหนุ่มกวาดมองไปตามสัดส่วนหยัดโค้ งโดยเฉพาะทรวงอกอิมทีเขากะ ขนาดเพียงได้ เห็นอีกฝ่ ายสองครังเท่านัน “หน้ าอกเท่าหัวเด็กมันประมาณนีหรื อเปล่าวะ” นัยน์ตาคู่คมมองแต่ นางแบบบนหน้ าคอมพิวเตอร์ เพือเทียบเคียงหุน่ ของนักร้ องสาวทีตนเองได้ ไป เจอมาเมือคืนนี “น่าจะเท่านีล่ะ” ก่อ นจะกวาดตามองไปยังเอวระหงที เล็ กเกิน ปกติ ของนางแบบที โฆษณาชุดชันในวิคตอเรี ย ซี เครท์ พลางวิ พากษ์ วิจ ารณ์ หุ่นของแต่ละคน “โดนลมพัดจะหักไหมวะเนีย เก็บไส้ ไว้ ไหนหมดกันถ้ าจับแรงนีจะหักเป็ นสอง ท่อนรึเปล่ากัน” ไรอัลนึกอย่างคาดเดา จากนันจึงมองไปยังสะโพกเต็มตึงที ใหญ่และน่าฟั ดยิงนัก พลางทําเสียงจุ๊กจิก “ขนาดเห็ น ยัง อยากขยํา ขยี ถ้ า ได้ ข ยํ าขยี จริ ง ๆ คงสุ ดยอดเลยล่ ะ อยากรู้ จริ งว่าถ้ าอีกฝ่ ายใส่ชดุ จีสตริ งจะน่ามองมากแค่ไหน” นัยน์ตาของเขาเป็ นประกายและนึกอย่า งกระหยิ มใจกับ สิ งทีเขา 26


คําสัง่

ปรารถนา

มุง่ มันเพียงได้ สบตากับอีกฝ่ ายเมือคืนนี “เจอสักทีตามมาหลายวัน” ซึงในช่วง เวลาดังกล่าวเจเดนก็เปิ ดประตูเดินเข้ ามาอย่างพอดี “ไปกินข้ าวเทียงกันไรอัล” ซึงอีกฝ่ ายได้ ยินทีเขารํ าพึงเมือครู่นีจึงถาม อย่างสงสัย “เจออะไรเหรอไรอัล” “เจอผู้ ห ญิ ง ไง นายจํ า ได้ ไหมที ฉัน เคยเล่ า ว่า เจอผู้ หญิ ง หุ่น เอ็ กซ์ เซ็กซี แต่พวกนายเข้ าใจว่าเป็ นใบ้ นะ่ ” “อ้ าวเหรอ แล้ วนายเจอทีไหนล่ะ” เจเดนเลิ กคิวขึนสูงโดยสอบถาม ด้ วยความอยากรู้ “เดียวเล่าให้ ฟังตอนไปกินข้ าวเทียงละกัน” ทังสองหนุ่มก้ าวออกมา จากห้ องทํางานและไม่วายลืมเรี ยกเลขาสาวทีนังทํางานอยูห่ น้ าห้ องด้ วย “แซนด้ าไปกินข้ าวกัน” “ค่ะคุณไรอัล” หญิงสาวจัดการปิ ดคอมพิวเตอร์ ในทันที ก่อนจะเดิน ออกไปพร้ อมกับเจ้ านายหนุม่ ทังสอง ภายในร้ านอาหารซึงเป็ นแบบกระจกใสสองห้ องใหญ่ อยู่หน้ าถนน ตกแต่งในสไตล์ทีดูร่มรื นและปลอดโปร่งด้ วยต้ นไม้ จําหน่ายอาหาร รวมไปทัง พิซซ่า และแฮมเบเกอร์ ด้วย เนืองจากอยูใ่ นย่านธุรกิจ อาหารจานด่วนจึงเป็ น สิงทีเหมาะสําหรับผู้คนทีใช้ ชีวิตอย่างเร่งรี บ เป็ นร้ านที ไรอัล และเพื อนๆ มากิ น อาหารเที ยงกัน เป็ นประจํ า เนืองจากอยูไ่ ม่ไกลจากบริ ษัท ทีเจ อาร์ ซี คอเปอเรชัน เท่าใดนัก ระหว่างทีนัง กิน พิซ ซ่า ในร้ า นอาหารนัน เขาก็ ได้ เล่ าเรื องที ตนเองได้ พบกับ หญิ งสาวซึง ตนเองตามหามาตลอดเกือ บสองอาทิตย์ หากทว่า คว้ านํ าเหลวอย่างมาก เกือบทุกครัง “นีถ้ าฉันยกโครงการรี สอร์ ตทีนําตกไนแองการ่าให้ นายกับไทเลอร์ ไป ทําล่ะก็ฉันคงไม่ได้ เจอกับเธอแน่เลย” ระหว่างทีเล่านันปากก็กดั พิซซ่าหน้ า ทะเลซึงเป็ นของโปรดทีเขาชืนชอบมากด้ วยความเอร็ ดอร่อย “โชคดีไปนะทีฉันกับไทเลอร์ งานยุ่งมากพอแล้ ว ไม่อย่างนันนายได้ ฝั นค้ างต้ องไปยืนรอเธอทีเดิมต่อไป ฮ่า ฮ่า” เจเดนหัวเราะขํ าอย่างอารมณ์ ดี

รัตมา

27


นันเพราะรับรู้ วา่ เพือนชอบไปดักรออีกฝ่ ายอย่างไม่เลิกรา ปกติเขาไม่เคยเห็น เพือนจะสนใจผู้หญิงคนไหนมากเท่านี แต่แม่สาวใบ้ กลับทําให้ ติดใจเสียนัน “สงสั ย ฉั น คงต้ อ งไปเป็ นลู ก ค้ า นังฟั ง เพลงที นันประจํ า ซะแล้ ว” หลังจากทีเขากับเพือนกินอาหารเทียงอิมแล้ วก็พากันกลับไปทํางานต่อ

28


คําสัง่

ปรารถนา

ตอน 3

พลอยธาราชวนหลานสาวกับกมลเนตรทําขนมกินในช่ วงบ่ าย ซึงเมนูทีทําก็คือทาร์ ตไข่ ในระหว่างทีเทแป้งนันเธอก็หยิบผงแป้งขึนมาแล้ ว เป่ าไปยังใบหน้ าของเมเปิ ลเบาๆ พู!่ หลานสาวหันหน้ าหนีไม่ทนั ใบหน้ าและ เส้ นผมจึงเปรอะเปื อนไปด้ วยแป้งทําขนมสี ขาว เด็กหญิ งจึงหยิบแป้งขึนมา เป่ าคืนใส่ผ้ เู ป็ นน้ าสาวบ้ าง “เมเปิ ลเป่ าแป้งใส่น้าพลอยด้ วย” เสียงเล็กเอ่ยขึนมาอย่างชอบใจ “เอาคืนน้ าพลอยเหรอเดียวเถอะ” พลอยธาราทํานําเสียงดุใส่แต่ไม่จริ งจังนัก เวลาทีเธออยูก่ บั เมเปิ ลจะ เป็ นคนละแบบกับนักร้ องสาวทีทํางานอย่างจริ งจัง หลานสาวตัวน้ อยคือสิ ง ผ่อนคลายทีทําให้ เธอหายเครี ยดได้ มากทีเดียว “พีพลอยนีเล่นเป็ นเด็กไปเลยนะคะ” กมลเนตรเห็นทังคูห่ ยอกเย้ ากัน ก็เอ่ยขึนมา โดยเมือพูดจบทังพลอยธาราและเมเปิ ลก็เป่ าแป้งใส่หน้ าของเธอ ด้ วย “พู”่ “อุ้ย พีพลอย เมเปิ ล แป้งเข้ าตาหมดแล้ วค่ะ” พีเลี ยงสาวหลับตาไว้ ขณะทีพูด ก่อนจะหันมาเป่ าแป้งใส่ทงสองที ั รุ มตนเองเมือครู่นี พลอยธารารี บ ออกปากห้ ามไว้ กอ่ น “พอๆ ไม่เล่นละเดียวแป้งหกหมดอดทําขนมกินกันพอดี”

รัตมา

29


จากนันมือเรี ยวก็หยิบส่วนผสมทีเตรี ยมไว้ มาจัดการตีให้ เข้ ากันด้ วย เครื องตีแป้ง โดยเปิ ดสวิชท์ให้ มนั ทํางาน เพียงครู่ก็เป็ นครี มสี ขาว เมเปิ ลยืนดู ด้ วยความสนใจนันเพราะว่าพี สาวและมารดาก็ชอบเข้ าครั วอยู่เป็ นประจํ า โดยให้ ลูกสาวและหลานสาวตัวน้ อยมีส่วนร่ วมด้ วยเสมอ ทําให้ เมเปิ ลสนใจ และชืนชอบในการทําอาหารอย่างมาก ซึงมือของพลอยธาราเผลอไปโดนครีม จึงนํามาป้ายจมูกของหลานสาวพร้ อมกับใช้ มือชีไปยังวงหน้ าเล็ก “อุ้ย หน้ าเมเปิ ลมีครี มด้ วย” “ก็น้ า พลอยเอาครี มมาป้ ายหน้ า เมเปิ ลนี คะ น้ า พลอยชอบแกล้ ง เมเปิ ล” เด็กหญิ ง หยิบ กระดาษทิ ชชู่ที อยู่ไม่ไกลมาจัดการเช็ดออกโดยไว พลอยธาราจึงสังกมลเนตรต่อ “แก้ มใส่ไข่ลงไปเลยแล้ วก็แยกเอาเฉพาะไข่แดงนะ” อีกฝ่ ายก็ทาํ ตาม อย่างคล่องแคล่ว นันเพราะว่ามาหัดเรี ยนทําอาหารกับขนมทีบ้ านพลอยธารา อยูเ่ ป็ นประจํา “ตีไข่เลยใช่ไหมคะพีพลอย” กมลเนตรถามกลับมาเพือความแน่ใจ หญิงสาวพยักหน้ าตอบรับ “ใช่จ้ะ” โดยเธอก็หนั ไปทําอย่างอืนต่อหลังจากนัน ไม่น านก็ได้ ทาร์ ตไข่โดยเธอเอาเมล็ ดอัลมอนด์ โรยหน้ าให้ ดูน่ากิ น เมเปิ ลกับกมลเนตรก็ทําตามด้ วยความสนุกสนาน ครู่ใหญ่ขนมทาร์ ตไข่ก็เสร็จ ออกมา ซึงบางอัน ก็ ต กแต่ง ด้ ว ยผลไม้ ใ ห้ ส วยงาม ไม่ว่า จะเป็ น บลู เ บอรี แบล็ คเบอรี กีวี และสับปะรด ทังสามต่างช่วยกันตกแต่งขนมอย่างชืนชอบ และเพลิดเพลิน “หน้ าตาน่ากินมากเลยค่ะน้ าพลอย” “ลองชิมสิเมเปิ ลจะได้ ร้ ู วา่ อร่อยมากแค่ไหน” พลอยธาราเอ่ยชักชวน หลานสาว มือเล็กก็หยิบขนมขึนมากินและเคียวตุ้ยๆ จนแก้ มป่ อง “เป็ นยังไงบ้ างเมเปิ ลอร่อยไหม” “อร่ อ ยมากค่ะ น้ า พลอย พี แก้ มลองกิ น สิ คะ” อี กฝ่ ายก็ ทํ า ตามที เด็กหญิงตัวน้ อยบอก ก่อนจะพูดอย่างชมเชย 30


คําสัง่

ปรารถนา

“อร่อยจริ งๆ ด้ วยเมเปิ ล” “เดี ยวเราเอาทาร์ ตไข่ ไปให้ คุณลุ ง ทอมสัน กับ คุณป้ าบาบาร่ า กัน ดี กว่า ” หญิ ง สาวได้ ทํ า เผื อให้ กับ ทังคู่ด้ว ยรวมไปถึง เพื อนๆ ในที ทํ า งาน เช่นเดียวกัน “ดีคะ่ น้ าพลอย” เมเปิ ลตอบรับอย่างเห็นด้ วย ซึงพลอยธาราก็หยิบ ทาร์ ตผลไม้ ขึนมากินบ้ างและเคียวด้ วยความเอร็ ดอร่อย หญิงสาวกับเมเปิ ลและกมลเนตรเดินไปทีบ้ านของผู้ใหญ่ซึงเธอรัก และนับ ถือ มากราวกับเป็ นครอบครัว ของเธออี กหนึงครอบครัว โดยอยู่ใ น หมูบ่ ้ านเดียวกัน คุณป้าบาบาร่าและคุณลุงทอมสันเป็ นครอบครัวทีเธอเคยมา พักอยูด่ ้ วยสมัยมาเรี ยนต่อปริ ญญาตรี ทีฟลอริ ด้า ก่อนจะย้ ายออกไปอยู่ตาม ลําพังหลังจากเรี ยนจบและทํางานแล้ ว แต่เธอก็ ยงั คงติ ดต่อกับทังคู่ และทังสองก็ได้ ย้า ยไปอยู่กับดอลลี ผู้ เป็ นลูกสาวทีนิวยอร์ คเมือสองปี ก่อน พลอยธาราห่างเหินการติดต่อไปบ้ า ง เนืองจากตอนนันหญิงสาวกําลังเสียใจเรื องความรักทีถูกทรยศ ครันทําใจได้ แล้ วก็ย้ายมาอยู่ทีนีและเช่าบ้ านใกล้ ๆ กัน ทังสองต่างให้ ความเอ็นดูเมเปิ ล อย่างมาก เด็กหญิ งตัวน้ อยหิวตะกร้ าซึงมีขนมทีถูกจัดเรี ยงไว้ อย่างน่าทาน ด้ วย “บอกสิ ว่ า วั น นี เมเปิ ลทํ า อะไรมาให้ คุ ณ ลุ ง ทอมสั น กับ คุ ณ ป้ า บาบาร่าน่ะ” พลอยธาราเอ่ยขึนมาเมือไปถึงบ้ านของทังสอง “เมเปิ ลกับน้ าพลอยแล้ วก็พีแก้ มทําทาร์ ตไข่มาให้ คะ่ ” “น่ารักจริ งเมเปิ ล” บาบาร่าหอมแก้ มของเมเปิ ลทังสองข้ าง “ลองชิมสิคะอร่ อยมากเลยค่ะ ” ซึงทังสองก็กินตามคําเชือชวนของ เด็กหญิงตัวน้ อยก่อนจะเอ่ยด้ วยความชืนชอบหลังจากทีกัดทาร์ ตผลไม้ เข้ าไป คําแรก “อืม อร่อย จริ งๆ ด้ วย แล้ วว่าแต่เมเปิ ลช่วยทําอะไรบ้ างล่ะ ช่วยทํา ให้ ยงุ่ รึเปล่า” ทอมสันถามหลานสาวของเธอในเชิงสัพยอกด้ วยความเอ็นดู “เมเปิ ลไม่ได้ ยงุ่ ค่ะคุณลุงทอมสัน เมเปิ ลช่วยน้ าพลอยกับพีแก้ มเอา

รัตมา

31


แป้งใส่ในถาดขนมค่ะ เมเปิ ลปั นแป้งเป็ นก้ อนกลมๆ แล้ ว กดให้ แบนๆ ค่ะ ” เด็กหญิงอธิ บายให้ ผ้ ใู หญ่ได้ ทราบถึงวิธีการทําขนมดังกล่าว “แล้ วเอาอะไรมาใส่ในถาดน่ะเมเปิ ล” บาบาร่าถามต่อบ้ าง “เมล็ดอัลมอนต์ แล้ วก็ผลไม้ คะ่ มีทงสตอเบอรี ั แบล็คเบอรี แล้ วก็กีวี กับ สับ ประรดค่ ะ ” เด็ ก หญิ ง ตอบกลับ มาอย่ า งเจื อยแจ้ ว เหมื อ นนกแก้ ว นกขุนทอง “เก่งมากๆ เลยเมเปิ ล” บาบาร่ า เอ่ยชมพร้ อมกับ อุ้มหลานสาวตัว น้ อยให้ นงบนตั ั กของตนเอง พลอยธารานังอยู่ที บ้ า นของทังสองจวบกระทังเย็ น เธอจึง ขอตัว กลับไปอาบนําเปลียนชุดเพือเตรี ยมตัวไปทํางาน โดยปล่อยให้ เมเปิ ลเล่นอยูท่ ี นันก่อน ทีบ้ านของทังสองนันมีสวนดอกไม้ กบั ชิงช้ าขนาดเล็ กแกว่งไกวด้ วย เมเปิ ลชอบไปเล่นอยูเ่ ป็ นประจํากับลูกๆ ของดอลลี เมือมีคนคอยดูแลเมเปิ ลหลายคนเธอก็ร้ ู สึกเบาใจอย่างมาก ไม่ต้อง กังวลว่าจะทิงให้ หลานสาวต้ องอยูต่ ามลําพัง พลอยธาราก้ มลงหอมแก้ มของ เด็กหญิงทังสองข้ างก่อนจะไปทํางานเหมือนทุกครัง “น้ าพลอยไปทํางานก่อนนะ แล้ วเดียวขากลับน้ าพลอยจะซือขนมมา ให้ เมเปิ ลจ้ ะ” “ค่ะน้ าพลอย” เด็กหญิงตัวน้ อยตอบด้ วยความเข้ าใจและยืนหน้ ามา หอมแก้ มของเธอทังสองข้ างในลักษณะเดี ยวกัน ซึงเธอก็ ขับ รถตนเองไป ทํางานหลังจากนัน เมือไปถึงโรงแรมเกรซเดียน่าซึงเป็ นสถานทีตนเองทํางานพลอยธารา ก็ทําขนมมาให้ กบั เพือนร่วมงานด้ วย “พลอยทําขนมมาฝากทุกคน พอดีวา่ วันนีทําขนมทาร์ ตไข่นะ่ ค่ะ” “ขอบใจนะพลอย” ทุกคนต่างยิมตอบรับและเดินมาหยิบไปกิน หญิง สาวมักมีขนมอร่อยๆ มาฝากเพือนร่วมงานอยูเ่ สมอ แองเจล่ากับจาร์ คก็หยิบ ขนมขึนมากินก่อนจะเอ่ยอย่างถูกปาก “อืม อร่อยมากเลยพลอย” 32


คําสัง่

ปรารถนา

“พอกินกับก็เม็ดอัลมอนต์และผลไม้ แล้ วเข้ ากันอย่างมาก” หลังจาก ที แองเจล่ า พูดจบ บริ ก รหนุ่มก็ เ อ่ยต่อ พร้ อมกับ กัดไปยัง ขนมในมื อ อย่า ง ต่อเนืองราวติดพัน ในช่ ว งดึ ก ไรอั ล ก็ ไ ด้ ช วนเจเดนกั บ ไทเลอร์ มาหาอะไรดื ม ด้ วยกันตามความตังใจทีเคยคิดไว้ วา่ จะกลับมาทีนีอีกครังในฐานะของลูกค้ า ประจํา ซึงในระหว่างทีดืมนันสายตาของทังสองก็จ้องมองไปยังนักร้ องสาวที กําลังครวญเพลงหวานบนเวทีกอ่ นจะเอ่ยปากชมอย่างชืนชอบ “อืม นักร้ องทีนีเสียงดีนะแล้ วหุน่ ก็สะบึมมากด้ วยโดยเฉพาะหน้ าอก” เจเดนแสดงความคิดเห็นออกมาเมือกวาดตาไปเห็นหญิ งสาวทีสวม กางเกงขาสันอวดเรี ยวขาเพรี ยวกับสะโพกเต็มตึงกับเสือตัวเล็กแบบสายเดียว รัดรู ปทีอวดความอวบอิมจนมองเห็นขนาดอย่างชัดเจน “จริ งด้ วย” ไทเลอร์ พยักหน้ าแบบเห็นดีเห็นงามเช่นกัน ไรอัลได้ ยิน เช่นนันก็รีบบอกอย่างกันท่าเพือนทังสองในทันทีอย่างประกาศสิทธิ จับจอง “ถ้ าพวกนายหมายถึงคนที ร้ อ งเพลงอยู่บ นเวที ล่ะ ก็ คนนีของฉัน ” ทังคูห่ นั กลับไปมองเพือนสนิททันทีพร้ อมกัน “นีอย่าบอกนะว่านายฟั นแม่นกั ร้ องนันไปแล้ วน่ะถึงได้ ทําท่าแสดง ความเป็ นเจ้ าของแบบนี” ไทเลอร์ เอ่ยอย่างคาดเดากับคําพูดทีว่า “น่าจะเป็ นอย่างนันแน่เลย” เจเดนคาดการณ์ไม่ตา่ งกัน “ฉันยังไม่ได้ ฟัน” ไรอัลรี บชีแจงออกไปทันที “แล้ วทําไมนายบอกว่าเป็ นผู้หญิงของนายล่ะ” ไทเลอร์ ทําอาการเลิก คิวสูงแสดงความแปลกใจมากขึนกว่าเดิม “ก็ผ้ หู ญิงทีร้ องเพลงอยูน่ ะ่ เป็ นผู้หญิงทีฉันเล่าให้ พวกนายสองคนฟั ง ไงล่ะ ทีพวกนายเข้ าใจว่าเป็ นใบ้ เพราะฉันฟั งภาษาทีเธอพูดไม่ออกไง และฉัน ก็ขับรถไปดักตรงทีได้ เจอเธอเกือบสองอาทิตย์แต่ก็ไม่เจอ โชคดีทีฉันมาคุย งานกับคุณคาร์ ตนก็ ั เลยได้ ร้ ู ว่าเธอเป็ นนักร้ องอยู่ทีนี” เขาท้ าวความให้ เพือน สนิทได้ ฟังเกียวกับนักร้ องคนสวยทีอยากให้ มาร้ องเพลงกล่อมเขาบนเตียง

รัตมา

33


นอนมากกว่าให้ ร้องเพลงอยูบ่ นเวที “สวยอย่างทีนายบอกจริ งๆ ด้ วยไรอัล” เพือนหนุม่ แสดงความคิดเห็น ออกมา เขาอยากให้ อีกฝ่ ายมาเรี ยกชือของตนเองบ้ างจังมันจะน่าฟั งและเร่า ร้ อนมากเพียงใดนะ เสียงครวญครํ ายามทีเขาอยูใ่ นร่างนวลจะเร้ ารัญจวนแค่ ไหนกัน ยิงยามทีร่ างนุ่มขยับเคลื อนไหวมันทําให้ เขาจินตนาการอย่างเพริ ด แพร้ วไปมากขึนว่าอีกฝ่ ายคงจะเคลื อนไหวได้ อย่างน่ามองเช่นกันเวลาทีอยู่ บนเตียงกับเขาเพียงสองคน พลอยธาราพักดืมนําหลังจากทีร้ องเพลงและเต้ นไปหลายชัวโมงจึง รู้ สึกคอแห้ ง มือเรี ยวหยิบนําส้ มขึนมาดืมแก้ กระหาย ระหว่างนันจาร์ คซึงว่าง จากการเสิร์ฟอาหารก็เอ่ยอย่างสัพยอกเกียวกับเหตุการณ์ ทีผ่านมาของเธอ เมือหลายคืนก่อน “หวังว่าคืนนีคงไม่ต้องใช้ มีดหันสเต็กข่มขู่ลูกค้ าอีกนะ” “ถ้ าไม่มาป่ วนก่อนก็ไม่ทําหรอกจาร์ ค ฉันมาทํางานร้ องเพลงแท้ ๆ แต่ไม่ร้ ู ทําไมถึงชอบเสนองานให้ นอนทําอยู่เรื อย ซําไม่ได้ ทงตั ั วขอแบ่งเป็ น ส่วนๆ ก็ได้ หืนอะไรกันอย่างนีนะ นีกําลังคิดจะบอกว่ามีสามีแล้ วเหมือนกัน จะได้ เลิกมายุง่ กับฉันซะที” พลอยธาราตอบกลับไปด้ วยนําเสี ยงและสี หน้ าเข่นเขี ยว นันเพราะ ถูกคาดโทษจากกัปตันโกลด์ดีหัวหน้ างานใหญ่ของตนก่อนหน้ านี เมือหญิ ง สาวมีเรื องกับลูกค้ าไปเมืออาทิตย์ทีผ่านมา ชายหนุ่มทียืนอยู่ตรงหน้ าได้ ยิน พลอยธาราพูดก็สนับสนุนอย่างเต็มที “อาจจะได้ ผลก็ได้ นะลองดูสิ คิดว่าน่าจะดีกว่าปฏิเสธเสียงแข็งอย่าง เดียว บางทีพวกนีก็ ไม่เ ลิ กราง่ายๆ หรอกเพราะคิดว่าตื อบ่อยๆ เราอาจจะ เปลียนใจก็ได้ แถมบางคนยังคิดว่าไอ้ ทีเราทําเป็ นปฏิเสธใช้ มีดข่มขู่น่ะ กําลัง เล่นตัวด้ วยซําไป เพือเรี ยกร้ องความสนใจและโก่งราคา ถ้ าจะให้ ชวั ร์ ต้องบอก ว่ามีลูกด้ วยรับรองเผ่นเป็ นแถว คงไม่มีใครอยากอุปการะเลี ยงดูทงแม่ ั ทงลู ั ก หรอก” ครันได้ ยินเช่นนันเธอก็ทํานัยน์ตาโตโต้ แย้ งกลับไป 34


คําสัง่

ปรารถนา

“บ้ าแล้ วจาร์ คปฏิเสธจนปากจะฉีกถึงหูอย่างนี แถมขู่ว่าจะสับไอ้ นนั เป็ นชินๆ โยนให้ เป็ ดกิน ยังเข้ าใจว่าเล่นตัวเรี ยกร้ องความสนใจอีกเหรอนัน” เป็ นตรรกะทีทําเอาเธอปวดกะโหลกเสียจริ งพลางส่ายศีรษะไปมาด้ วยความ งุนงงอย่างอาการเหนือยหน่าย “พวกนีชอบคิดเข้ าข้ างตัวเองแบบนันนี” จาร์ คแสดงความคิดเห็ น ออกมา “ให้ เหลืออดจริ งๆ ก่อนจะบอกให้ ร้ ู เลยว่ามีสามีแล้ วก็มีลูกแล้ วค่ะ ไม่ ต้ องมานําเสนออี กนะคะ แบบว่าสามีเ ลี ยงดี ไม่อ ดอยากจนต้ อ งไปทํา งาน พิเศษนอกจากร้ องเพลงหรอกค่ะ”เธอเอ่ยอย่างขําๆ ก่อนจะเดินไปยังห้ องนํา หลังจากนัน โดยไม่ร้ ู เลยว่าสิงทีตนเองคิดแบบเล่นๆ เมือครู่ นีกับจาร์ คนัน มีใคร คนหนึงทีบังเอิญผ่านมาได้ ยินและกําลังคิดทีจะทําจริ งๆ นันเพราะไรอัลคิดว่า นีเป็ นโอกาสเหมาะทีเขาจะได้ เข้ าไปตีสนิทอีกฝ่ ายโดยทีเธอไม่อาจจะปฏิ เสธ ตนเองได้ ชายหนุม่ ดีดนิวดังเป๊ าะ! อะไรจะโชคดีอย่างนีกันนะ เมือมีแผนมาเป็ นตัวช่วยให้ เขาอย่างดี เช่นนี… ชายหนุ่มรอหาโอกาสทีจะเข้ าไปทักทายหญิงสาว ซึงเมื อเธอ เดินออกมาจากห้ องนํา ก็พลันได้ พบกับชายหนุ่มวงหน้ าหล่อคนหนึงยืนดัก หน้ าตนเองไว้ เธอนึกอย่างคาดเดา อย่าบอกนะว่าคิดทีจะมาชวนเธอไปนอน ด้ ว ย นัยน์ตาของพลอยธารากวาดมองไปยัง ใบหน้ า คมสัน ทีดูดีอ ย่า งมาก ทีเดียว ไม่วา่ จะเป็ นดวงตาทีเป็ นประกายน่ามอง กับจมูกทีได้ รูป ไล่เรื อยไป ยังริ มฝี ปากและคางแกร่ ง ซึงเมือรวมๆ กันแล้ วเรี ยกได้ ว่าสุดยอดของความ หล่อสุดๆ รวมถึงการแต่งกายทีบ่งบอกถึงความเนียบและสมาร์ ทอย่างมาก พร้ อมกับทีนัยน์ตาซึงเขี ยนอายไลน์เนอร์ ไว้ อย่างดีแทบไม่อยากละ สายตาไปจากร่ างแกร่ งเบืองหน้ าได้ เ ลย ช่างแตกต่างไปจากผู้ชายทีเข้ ามา

รัตมา

35


ติดต่อตนเองเสียจริ ง ทีพอเห็นหน้ าก็อยากเมินไปทางอืนยิงนัก จนเธอเผลอ อุทานในใจอย่างชืนชม ‘โอ ว้ าว นีนายแบบทีไหนหลุดออกมาจากแคทตาล็อกกันเนีย’ โดยไม่ร้ ู เลยว่าท่าทางทีเธอมองเขานันมันทําให้ ชายหนุ่มอดหลงตัว ไม่ได้ วา่ ผู้หญิงคนไหนทีเห็นเขาก็มกั จะเป็ นแบบนีแต่อดแปลกใจไม่ได้ ว่าวัน นันเธอไม่เห็นความหล่อของตนเองรึไงกันถึงได้ วิงหนีไปอย่างนัน “สวัสดีครับ” ไรอัลเดินเข้ าไปหาหญิงสาวเพือทักทาย แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ทนั ได้ ยินเพราะกําลังตะลึงกับความหล่อไม่บนั ยะบันยังของอีกฝ่ าย ไรอัลจึงเรี ยก เธอซํา “สวัสดีครับ” และนันจึงทําให้ เธอสติกลับคืนก่อนจะรู้ สึกเขิ นนิดๆ ที ตนเองไปยืนมองเขาอย่างไม่วางตาราวกับกําลังเห็นของหวานถูกตาจนอยาก กินเช่นนัน แต่เพียงครู่เธอก็กลับมาเป็ นนักร้ องสาวทีจริ งจังและไม่แยแสผู้ชาย ในนีดังเดิม พร้ อมกับคิดว่าถ้ าชวนเธอไปทํางานบ้ าๆ อีกล่ะก็ จะด่าไม่เลี ยง ทีเดียว พลางเอ่ยทักทายเขากลับไปด้ วยรอยยิมทีอ่อนหวาน “สวัสดีคะ่ ” โดยรอฟั งเขาพูดอย่างตังใจ “เราเคยเจอกันมาก่อนจําได้ ไหมครับ” ดวงตาของเธอทําท่าประหลาดใจดังเดิมก่อนจะเอ่ยอย่างขําขันในใจ มุกเชยสะบัดจริ งๆ เลย ซึงเธอก็ตอบกลับไปโดยเร็ วแบบไม่รับมุก “เราเคยเจอกันด้ วยเหรอคะ ทําไมฉันไม่ค้ นุ หน้ าคุณเลยล่ะ ” ไรอัล ท้ าวความถึงเหตุการณ์ทีผ่านมา “ก็วนั ทีคุณเดินอยูข่ ้ างทางไงล่ะครับแล้ วผมก็ขบั รถขึนไปบนฟุตบาท น่ะ” ครันได้ ยินทีเขาบอกพลอยธาราก็พยายามนึกโดยมองหน้ าเขาอยู่ครู่ หนึง ก่อนจะจําได้ ว่าวันนันหญิ งสาวไปรับรถทีอู่ โดยลูกน้ องในอู่รถบอกว่า ซ่อมเสร็ จ ซึงเธอก็ตงใจว่ ั าจะขับรถไปทํางานเลยแต่กลายเป็ นว่าอีกฝ่ ายจําผิด คัน เพราะสี และลักษณะรถคล้ ายกัน ทําให้ เธอมาเสี ยรอบจึงตัดสิ นใจเรี ยก 36


คําสัง่

ปรารถนา

แท็กซีเพือจะไปทํางานต่อ และก็มีรถคันหนึงขับขึนมาปาดหน้ าทําเอาเธอรู้ สึก ตกใจอย่างมาก “คุณน่ะเองทีขับรถไร้ มารยาทวันนัน” พลอยธาราต่อว่าเขาออกมา เมือจดจําเขาได้ แล้ ว “ผมต้ องขอโทษด้ ว ย ทีทําให้ คุณต้ องตกใจ” หญิ งสาวโล่ งอกทีอี ก ฝ่ ายไม่ได้ มาชักชวนเธอให้ ไปทํางานน่ารังเกียจนัน อย่างนีค่อยคุยกันได้ หน่อย “ไม่เป็ นไรหรอกค่ะ ฉันลืมมันไปแล้ ว” ไรอัลจึงชวนเธอคุยต่อหลังจาก นัน “ผมไม่คิดนะว่าจะได้ เจอคุณทีนีโชคดีทีผมมาเสนองานทีโรงแรมนี รู้ ไหมครับว่าผมไปดักรอเจอคุณทุกเย็นเลยเป็ นเวลาสองอาทิตย์ แต่ก็ไม่เจอสัก ที” “อ้ อ พอดีวา่ ฉันไปรับรถตอนบ่ายน่ะค่ะ เพราะว่ามันเป็ นวันหยุดของ ฉันก็เลยไปรับเร็ วกว่าเดิม ไม่คิดเหมือนกันค่ะว่าจะเจอคุณทีนี” หญิงสาวตอบ เขากลับไปอย่างอัธยาศัยดีเช่นกัน “ผมชือไรอัล เรซินอฟแล้ วคุณล่ะชืออะไร” ชายหนุม่ แนะนําชือของตนเองออกไป ถ้ าเป็ นผู้หญิ งอืนผู้ชายหล่อ ลากดินแบบนีมาผูกสัมพันธ์ กอ่ นคงรี บบอกชือออกไปทันทีเป็ นแน่ แต่พลอย ธาราไม่ใช่ผ้ ูหญิ งเหล่านันแม้ ว่าเมือครู่ นีเธอจะเผลอถูกใจกับความดูดีชวน มองของเขาไปบ้ างเช่นกัน หญิงสาวเลือกทีจะเอ่ยอย่างตัดบทแทน “ฉันขอตัวไปทํางานก่อนนะคะ” เธอไม่อ ยากที จะให้ ความสนิ ท สนมกับ ลู กค้ า มากเกิ นไปเดี ยวจะ พลอยคิดว่าตนเองง่ายเหมือนลูกค้ าคนอืน ซึง พลอยธาราก็รีบเดินไปยังห้ อง แต่งตัวทันที “อ้ าวคุณผมยังไม่ร้ ู จกั ชือคุณเลยนะ” ไรอัลเรี ยกหญิงสาวไว้ แต่อีกฝ่ ายกลับไม่ใส่ใจเอาซะเลย เธอเห็นว่า ไม่ใช่เรื องทีควรจะใส่ใจ ไม่มีความสําคัญอะไรกับตนเอง อีกอย่างหนึงได้ เวลา เลิกงานแล้ วด้ วย อยากทีจะกลับบ้ านไปหาหลานสาวเร็ วๆ มากกว่า

รัตมา

37


พลอยธาราไม่ร้ ู วา่ ตนเองอยูใ่ นสายตาของผู้ชายอีกคนหนึง หลังจาก ทีได้ ชมการแสดงบนเวทีของเธอไปซึงเล่นด้ วยไวโอลิน ทีเคลือนไหวร่างกายไป ตามจังหวะเสียงเพลงเมือครู่ก็เกิดความปรารถนาอย่างมาก จึงเดินเข้ าไปหา หญิงสาวและบอกให้ ได้ รับรู้ ถงึ ความต้ องการของตนเอง ขณะที ไรอัล กํ า ลัง จะเดิ น กลับ ไปที โต๊ ะ ซึ งเพื อนนังดื มอยู่ ก็ พอดี มองเห็นเธอสะพายกระเป๋ าเดินออกมา พร้ อมกับทีมีผ้ ูชายคนหนึงก้ าวมาดัก หน้ าไว้ และบอกให้ หญิงสาวรับรู้ “ผมรอคุณเปลี ยนใจนะคนสวย จะให้ โอกาสคุณตอบอีกครัง” โดย แววตามองไปตามร่างนวลอย่างจาบจ้ วงด้ วย ครังก่อนโดนด่าว่าจะตัดให้ เป็ ด กินไม่เข็ดอีกรึไงกัน พลอยธาราทําสีหน้ าละเหียใจทีนีอะไรก็ดียกเว้ นอยูอ่ ย่างเดียวลูกค้ า จอมหืนทีอยากจะชวนเธอไปนอนร้ องเพลงให้ ฟังบนเตียงอยู่เป็ นประจํา ถ้ า เธออยากจะสบายล่ะก็คงไม่มายืนขาแข็งตะโกนร้ องเพลงบนเวทีจนเสียงแหบ แห้ งอย่างนีหรอก ป่ านนียอมรับข้ อเสนอทีลูกค้ ายืนให้ ไปนานแล้ ว เธอจึงตอบ เหมือนเช่นทุกครัง “ฉันไม่ได้ ขายตัวค่ะ ยังไงฉันก็ยืนยันคําเดิม” เพียงบอกเสร็ จก็เตรี ยม ทีจะเดินเลียงออกไป แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ ายจะไม่พยายามเข้ าใจอะไรง่ายๆ กลับคว้ ามือของหญิงสาวไว้ และพูดอย่างดูถกู ใส่ “อย่าเล่นตัวนักเลยน่า” ยังไม่ทนั ทีพลอยธาราจะเอ่ยอะไร ไรอัลซึง เห็นเหตุการณ์รวมถึงได้ ยินบทสนทนาทังหมด ก็เดินเข้ าไปหาเธอโดยพูดด้ วย นําเสียงทีแสดงความไม่พอใจใส่ “คุณมายุง่ อะไรกับเมียผมน่ะ” พร้ อมกับผลักอีกฝ่ ายทีลวนลามเธอ ออกไปโดยแรงจนชายดังกล่าวล้ มลงไปนังทีพืน ก่อนทีเขาจะเดินเข้ าไปหา หญิงสาวพลางสอบถามอย่างห่วงใย “คุณเป็ นอะไรรึเปล่า” “นีคุณทําบ้ าอะไรน่ะ ทําไมมาบอกว่าฉันเป็ นเมียคุณ ฉันไม่ได้ เป็ น เมียคุณสักหน่อย” พลอยธาราพูดเบาๆ นันเพราะกลัวว่าลูกค้ าทีล้ มลงไปเมือ ครู่ด้วยฝี มือการผลักของเขาจะได้ ยิน 38


คําสัง่

ปรารถนา

“แกกล้ าผลักฉันอย่างนันเหรอไอ้ ลูกหมา” ลูกค้ าชายทีถูกทําร้ ายเมือ ครู่ตะโกนเสียงดังด้ วยความโมโห ไรอัลจึงบอกด้ วยความกร่ างกลับไปเช่นกัน บังอาจมาเรี ยกเขาว่าไอ้ ลูกหมา “แล้ วใครใช้ ให้ แกมายุง่ กับเมียของฉันล่ะ ถ้ าไม่เลิกยุง่ กับเมียฉันล่ะก็ แกโดนดีแน่ เรารี บกลับบ้ านกันเถอะจ้ ะดาร์ ลิง ลูกรอกินข้ าวอยู่” ยังคงมัวนิม ต่อดังเดิม พร้ อมกับทีเขาหอมไปยังแก้ มนวลของพลอยธารา และฉุดกายนุ่ม เดินออกมาจากบริ เวณทียืนอยูห่ ลังจากนันโดยเร็ ว ซึงหญิ งสาวทีกําลังงุนงง กับเหตุการณ์ทีเกิดขึนก็ยอมเดินตามเขาออกไปด้ วยดี อย่างไม่ปฏิ เสธคล้ าย กําลังเกิดความสับสนไปหมด เมือเดินออกมาได้ ไกลพอควรพลอยธาราก็เอ่ยกับชายหนุ่มทีเข้ ามา ช่วยเหลือตนเองไว้ ด้วยนําเสียงทีไม่ชอบใจเอาเสียเลย หลังจากทีเริ มเรี ยกสติ ตนเองกลับมาได้ “คุณพูดอย่างนันได้ ยงั ไงกัน” “อ้ าวก็ผมได้ ยินคุณคุยกับพนักงานเสิ ร์ฟนีว่าจะพูดให้ พวกนันรู้ ว่ามี สามีแล้ วก็มีลูกแล้ วถ้ ามีลูกค้ ามาเกาะแกะ ผมก็เลยช่วยคุณไงล่ะ” ไรอัลตอบ ให้ เธอได้ ฟังอย่างชัดเจนกับสิงทีเธอสงสัย “ไร้ มารยาททีสุ ด แอบฟั ง คนอืนคุยกัน ฉันแค่คิดต่า งหากล่ะ ไม่ได้ บอกว่าจะพูดตอนนีสักหน่อย” พลอยธาราไม่ชืนชอบในการกระทําของอีกฝ่ ายเลยจูๆ่ เล่นมามัดมือ ชกตนเองอย่างนีได้ ยงั ไงกัน มีสิทธิ อะไรแบบนีเขาเรี ยกว่าก้ าวก่ายเรื องส่วนตัว ของเธอมากทีเดียว แต่ดเู หมือนว่าอีกฝ่ ายจะแสดงอาการไม่สะทกสะท้ านเอา ซะเลย พลางทําท่ายักไหล่เหมือนว่าไม่ได้ สําคัญอะไรกับเขา “แต่ตอนนีคงแค่คิดไม่ได้ แล้ วล่ะทีรัก คุณอยากให้ พวกลูกค้ าเลิกชวน คุณไปนอนทํางานไม่ใช่รึไงกัน ก็นี ไงล่ะวิธีแก้ ปัญหา” มื อเรี ยวกําแน่นจน อยากจะยกขึนตันหน้ าอีกฝ่ ายยิงนัก พลางเอ่ยอย่างเข่นเขียวพร้ อมกับกัดฟั น กรอดๆ ไปด้ วย

รัตมา

39


“แต่คุณไม่มีสิ ทธิ มาตัดสิ น ใจแทนฉัน อย่างนีนะถื อว่าเสี ยมารยาท อย่างมาก” แม้ มนั จะเป็ นสิ งทีเธอคิดจะทําก็เถอะ ซึงคําพูดของเธอก็ดูจะไม่ ระคายต่อความรู้ สึกของอีกฝ่ ายดังเดิม “แต่ผมก็ตดั สินใจไปแล้ วน่ะ คุณควรจะขอบคุณผมมากกว่านะ แต่ ถ้ า คุณอยากจะกลับ ไปบอกให้ ลู กค้ า รู้ ว่า ไม่ มีส ามี ก็ได้ น ะ ถ้ า อยากให้ ม า เกาะแกะกับคุณ แต่ตอ่ ไปถ้ าคุณมีสามีขึนมาจริ ง คราวนีต่อให้ บอกว่ามีสามี ห้ าคนมีลูกครึงโหลก็คงไม่มีใครเชือคุณหรอก เพราะคิดว่าคงเป็ นเรื องโกหก” พลอยธาราคิดตามทีเขาบอกก่อนจะนึกอย่างเห็นด้ วย นันสิ ถ้าเธอ ปฏิเสธต่อไปก็ใช้ วิธีทีแองเจล่ากับจาร์ คบอกไม่ได้ แล้ วน่ะสิ ดังนันเธอจึงตอบ รับเขากลับไปแม้ จะไม่อยากพูดเท่าใดนัก “ขอบคุณมากเลย” ในเมือเขาทวงพลอยธาราจึงตอบกลับไปด้ วยนํ าเสี ยงประชด แต่ ไรอัลไม่อยากได้ คําขอบคุณเพียงอย่างเดียว เขากลับรังกายนุม่ เข้ ามาหาอย่าง ใกล้ ชิดก่อ นจะหอมแก้ มไปยังใบหน้ า นวล จุ๊บ ! และบอกด้ วยนัยน์ตาทีเป็ น ประกาย “ผมอยากได้ คําขอบคุณอย่างนีต่า งหากล่ ะ กลับบ้ านดีๆ นะครับ ” พลอยธารายกมือขึนมาจับไปยังแก้ มของตนเองทีถูกผู้ชายคนเมือครู่ จุมพิต โดยต่อว่าเขาอย่างเข่นเขียว “บ้ าเอ๊ ย ฉวยโอกาสเป็ นทีสุด” หญิงสาวสะพายกระเป๋ าก้ าวตรงไปยัง รถของตนเองทีลานจอดรถหลังจากนัน ขณะทีไรอัลคิดว่าวันนีหว่านเสน่ห์กบั เธอแค่นีก่อน ถ้ ารุ กหนักเดียว แม่กระต่ายน้ อยจะตืนกลัวไปเสี ย โดยในขณะนันเขามองเห็นผู้ชายคนหนึง กําลังบ่นงึมงําพร้ อมกับมองไปยังร่างนวลทีเดินไปเมือครู่นี “ไอ้ บ้ านันอาจจะไม่ใ ช่ส ามีข องแม่น ักร้ อ งนันหรอก บางที อาจจะ อยากเป็ นฮีโร่ชว่ ยผู้หญิงก็ได้ ฉันต้ องตามไปดูวา่ ทังสองคนกลับด้ วยกันรึเปล่า ถ้ ากลับคนเดียวก็แปลว่ามันไม่ได้ เป็ นสามีของยายนักร้ องจอมหยิงนันเราจะ ได้ ทํ า หน้ า ที นี แทน” หากทว่าแววตาที ควรจะเต็ มไปด้ ว ยความยิ น ดี กลับ 40


คําสัง่

ปรารถนา

เปลียนเป็ นประกายกร้ าวอย่างน่ากลัวแทน โดยอีกฝ่ ายเดินผ่านหน้ าของไรอัลไปและไม่ทนั เห็นเขา แต่ชายหนุ่ม จดจําได้ อย่างดีวา่ เป็ นผู้ชายทีเข้ ามาเกาะแกะแม่แม่เปรี ยวปรี ดของตนเองเมือ ครู่นี เมือรับรู้ วา่ อีกฝ่ ายคิดทีจะทําอะไร นันจึงทําให้ ไรอัลหมุนกายกลับไปยัง ลานจอดรถด้ วยความห่วงใยในตัวอีกฝ่ าย กลัวว่าจะเกิดเหตุร้ายกับเธอ โดย เปลียนใจไม่กลับไปหาเพือนทีโต๊ ะแล้ ว ทางด้ า นของพลอยธาราเมื อตรงไปยั ง รถของตนเองนั น ก็ เผลอทํากุญแจทีหยิบออกมาจากกระเป๋ าสะพายระหว่างเดินไปทีรถตก ซึงมัน กระเด้ งไปทางเบืองหลัง ทําให้ หญิ งสาวต้ องย้ อนกลับไปเก็บ แต่พอเงยหน้ า ขึนมานัยน์ตาของเธอก็มองเห็นลูกค้ าทีมาเกาะแกะตนเองเมือครู่นี อีกฝ่ ายจ้ องมองมาทางร่างนวลด้ วยความประสงค์ร้าย พลอยธารา รี บ วิ งไปยัง รถของตนเองโดยเร็ ว ซึ งผู้ ช ายเบื องหลัง ก็ รี บ ก้ า วตามมาด้ ว ย ความเร็ วเช่นกัน นัยน์ตาของพลอยธาราเบิกกว้ างด้ วยความหวาดหวันหัว ใจเต้ นระรัวแรงไม่หยุด แสงไฟก็เริ มน้ อยลงเรื อยๆ ลูกค้ าผู้ชายทีอยูท่ างเบืองหลังก็วิงตามมา เช่นกัน และเพราะความทีห่วงหน้ าพะวงหลังเพือจะเดินไปถึงรถของตนเอง จึงทําให้ รองเท้ าส้ นสูงของเธอพลิกและทําให้ ร่างนวลล้ มลงไปนังยังพืน พร้ อม กับทีมีมือหนึงก็เอือมไปยังบ่าเล็ก เธอรี บไล่ด้วยความหวาดกลัว “ออกไปนะ ออกไป อย่ามายุง่ กับฉัน” มือเรี ยวยกขึนตีอย่างไม่ยงั

รัตมา

41


ตอน 4

“ผมเองนะ คุณดูก่อนสิ” ไรอัลวิ งทะลุลานจอดรถไปยังฟากที เธอเดิน ไปเมื อครู่ โดยลัดเลาะไปตามรถที จอดอยู่ ไม่ได้ ก้า วตามทางเดิ น เพราะกลัวว่าจะตามไปช่วยเธอไม่ทนั เมือได้ ยินเสี ยงคุ้นหูพลอยธาราจึงเงย หน้ าขึนมา “คุณเองเหรอบ้ าเอ๊ ยทําฉันกลัวแทบตาย” เขาเห็นอีกฝ่ ายยืนมองอยู่ ไม่ไกลจึงรี บเล่นละครกับหญิ งสาว พลางกอดร่ างนุ่มไว้ และกระซิบข้ างใบหู เบาๆ “ผมตามมาช่วยคุณนะ คุณเป็ นอะไรมากรึเปล่า” หญิงสาวส่ายหน้ า ไปมา “ไม่เป็ นไรค่ะฉันแค่ล้ม” พร้ อมกับทีพลอยธาราค่อยๆ ลุกขึนยืนโดยมี เขาประคองร่างไว้ “คุณเดินไหวไหม” “ไหวค่ะ” หญิงสาวพยายามทรงกายขึนมาแต่ก็ไม่อาจทีจะยืนได้ เพราะปวดข้ อ เท้ ามาก กายนุ่มเกือบทรุ ดลงไปกองทีพืนอีกรอบหนึงโชคดีที ไรอัลกอดร่ า ง นวลไว้ ได้ ทนั เขารังร่างเข้ ามาหาอย่างแนบชิดจนเธอรับรู้ ได้ ถงึ ลมหายใจทีริ น รดกับแก้ มตนเอง ซึงวงหน้ าคมอยู่ใกล้ ชิดกับใบหน้ าเรี ยวอย่างมาก ปากนุ่ม กับริ มฝี ปากหยักได้ รูปก็อยูห่ า่ งกันไม่ถงึ หนึงเซนติเมตรด้ วยซํา 42


คําสัง่

ปรารถนา

“ผมว่าสภาพอย่างนีคงขับรถไม่ได้ แน่เลย” ไรอัลคาดเดาออกมาโดย มือก็ยงั ไม่ปล่อยจากเอวระหง “ไม่เป็ นไรค่ะฉันขับได้ ” หญิ งสาวยังคงยืนกรานด้ วยความเข้ มแข็ ง ดังเดิม แต่ชายหนุม่ ไม่ยอมทําตามทีเธอต้ องการ “ผมจะเป็ นคนไปส่งคุณทีบ้ านเอง” ไรอัลอุ้มร่ างนวลขึนมาไว้ ในวง แขนของตนเอง พลอยธาราจะโวยวายออกมาเขาจึงทํานําเสียงกร้ าวและแวว ตาดุใส่ “อยากให้ ไอ้ ลูกค้ าจอมหืนมันรู้ รึ ไงกัน ว่าผมกับคุณโกหกเรื องทีเรา สองคนเป็ นผัว เมี ยกัน น่ะ รู้ ไหมว่า ที มัน ตามคุณมาเพราะอะไร เพราะมัน อยากจะทําหน้ าทีผัวให้ คณ ุ ไงล่ะถ้ ามันรู้ วา่ คุณไม่ได้ มีสามีจริ งๆ” ไรอัลตอบให้ เธอได้ ฟังแต่ไม่ดงั นักเพราะกลัวว่าลูกค้ าทีตามเธอมาจะ ได้ ยิน พร้ อมกับทีเขาพาเธอไปยังรถของตนเอง และเพราะมัวแต่ตกใจกับสิงที อีกฝ่ ายพูดทําให้ พลอยธาราลืมแย้ งเรื องทีเขาอุ้มตนเองมาทีรถของอีกฝ่ าย พอ เห็ น บานประตู ถู ก เปิ ดออกและเขาอุ้ม เธอวางลงกับ เบาะรถ นัย น์ ต าที ประกอบด้ วยแพขนตางอนงามมองเขาด้ วยความตระหนก “คุณจะพาฉันไปไหน” “ก็กลับบ้ านน่ะสิ ขืนให้ คุณกลับเองมีหวังได้ กลับไม่ถึงบ้ านแน่นอน คงเกิดเรื องร้ ายซะก่อน” เขาหยุดพูดค้ างกับประโยคดังกล่าวพลอยธาราจึง ถามด้ วยสีหน้ าสงสัย “เกิดเรื องร้ ายอะไรเหรอคะ” เขาจึงกระซิบข้ างหูหญิ งสาวให้ ได้ ยิน แบบชัดเจน “ก็อาจจะโดนดักฉุดไปข่มขืนข้ างทางไงล่ะ” ได้ ยินดังนันสีหน้ าของเธอก็เปลียนเป็ นหวาดหวันทันที ไรอัลก้ าวขึน ไปนังบนรถคันหรู ของตนเองพร้ อมกับสตาร์ ทรถ พลอยธาราจึงถามเขาอย่าง ระแวงแคลงใจโดยจับจ้ องวงหน้ าคมอย่างไม่ละไปทางใดเลย “แล้ วฉันจะไว้ ใจคุณได้ รึเปล่า” “ไว้ ใจได้ มากกว่าไอ้ บ้านันก็แล้ วกัน” ชายหนุ่มตอบให้ เธอฟั งแบบ

รัตมา

43


ชัดเจน หญิ ง สาวคิ ดอย่างทบทวนผู้ ช ายคนนีไม่ได้ เ ข้ า มาอย่า งหยาบคาย เหมือนกับผู้ชายคนอืน แล้ วเขาก็เป็ นคนทีมาช่วยตนเองด้ วยจึงยอมไว้ ใจอีก ฝ่ าย “ฉันจะลองเชือคําพูดของคุณละกัน” “อย่างนันก็บอกมาว่าบ้ านคุณอยูท่ ีไหน” เมือทําอะไรไม่ได้ หญิ งสาว ก็จําต้ องบอกให้ อีกฝ่ ายรับรู้ นันเพราะกลัวว่าถ้ าลงจากรถเขาอาจจะไปเจอ พวกบ้ ากามข้ างทางต่อมันจะได้ ไม่ค้ มุ เสีย “ฉันอยูถ่ นนฮันท์ พอยท์” เพียงรับรู้ ชายหนุม่ ก็ทําหน้ าทีขับรถพาเธอ ไปส่งบ้ าน โดยขณะที นังรถไปนันมื อ ของพลอยธาราก็ จ ับ ไปยัง สายสะพาย กระเป๋ าของตนเองอย่างแนบแน่นด้ วย ทังยังอธิ ษฐานขอให้ เธอตัดสิ นใจไม่ ผิดพลาดด้ วยเถอะ ไรอัลเห็นเธอนังตัวสันจึงถามด้ วยความห่วงใย “หนาวรึไงคุณเอาเสือผมไปห่มก่อนละกัน” เขามองไปยังร่างระหงทีอยูใ่ นชุดเสือสายเดียวกับกางเกงขาสันคลุม ทับด้ วยเสือเชิตเนือผ้ าไม่หนานัก หญิงสาวไม่ได้ หนาวสักหน่อยแต่เธอกําลัง กลัวต่างหาก หัวใจของเธอเต้ นระรัวไม่หยุด มือเรี ยวจับไปยังเนือผ้ าของเสื อ สูทสีดํา รับรู้ ได้ ถงึ กลินนําหอมกรุ่นออกมาจากเสือตัวใหญ่ “โชคดีนะทีผมตามมาช่วยคุณ ไม่อย่างนันป่ านนีคุณคงได้ เป็ นเมีย มันแล้ วล่ะ คุณเป็ นหนีบุญคุณผมสองรอบแล้ วนะ” หญิ งสาวรู้ สึกดีกบั การ กระทําของอีกฝ่ ายจึงตอบเขาด้ วยนําเสียงเบา “ขอบคุณอีกครังนะคะทีคุณมาช่วยฉันไว้ ” “ไม่เป็ นไร” เขาบอกอย่างไม่ถือเป็ นเรื องใหญ่อะไร กลับรู้ สึกว่าดีซะ อีกทีตนเองได้ ใกล้ ชิดเธออย่างไม่ตงใจ ั ขณะทีนังรถคันใหญ่ ไปนันหัว ใจก็ร้ ู สึ กหวาดกลัว ไปตลอดทางนัน เพราะไม่มันใจว่า ตนเองตัดสิ น ใจถูกรึ เปล่า ทียอมไว้ ใ จผู้ ชายเช่นเขา จวบ กระทังถึงบ้ าน เธอก็ถอนหายใจออกมาด้ วยความโล่งอก ช่างเป็ นภาพทีทําให้ ชายหนุม่ รุ มร้ อนเสียเหลือเกินยามทีทรวงนุม่ สะท้ านขึนลง ไรอัลมองเห็นรถอีก 44


คําสัง่

ปรารถนา

คันจอดอยู่เบืองหลังของตนเองไม่ห่างกันนัก ก็แสดงสี หน้ าโมโหออกมานัน เพราะเขาจําได้ วา่ คนขับเป็ นใครจึงสบถออกมาอย่างหยาบคาย “บ้ า ฉิบ ยังอุตส่าห์ขบั ตามมาอีกนะ” ชายหนุม่ คิดว่าพอเขามาส่งเธอ ทีบ้ านไอ้ บ้านันจะเลิ กตามเธอ พลอยธาราเห็นท่าทางของเขาจึงถามด้ วยสี หน้ าสงสัย “มีอะไรเหรอคะ” “ลูกค้ าหืนของคุณไงล่ะมันคงจะคิดร้ ายกับคุณแน่เลยถึงได้ ตามมาที บ้ านอย่างนี คงคิดว่าคุณรอดจากทีนันได้ ก็เลยคิดจะตามมาจัดการทีบ้ านต่อ” หญิ ง สาวมีท่า ทางหวาดหวันเมื อรั บ รู้ ว่า อีกฝ่ ายขับรถตามตนเอง มาถึงบ้ านพลางหันกลับไปมองแล้ วก็เห็นอีกฝ่ ายจอดรถอยู่ไม่ไกลกันโดยหัน ไปถามเขาเหมือนอีกฝ่ ายเป็ นทีปรึกษาของตนเอง “แล้ วฉันควรจะทํายัง ไงคะ” ไรอัล นิงไปครู่ หนึงก่อนจะย้ อ นถาม กลับไปด้ วยความอยากรู้ “ปกติคณ ุ พักอยูก่ บั ใครคนรักหรื อเปล่า” พลางสอบถามความปลอดภัยในตัวเธอด้ วยสี หน้ ากังวลและรอฟั ง คําตอบทีเขาเองก็ลืมคิดไปเช่นกันว่าผู้หญิงทีตนเองถูกตามีใครแล้ วหรื อยัง “เปล่าค่ะ ฉันอยูค่ นเดียว” ครันได้ ยินคําถามจากเขาพลอยธาราก็เผลอบอกความจริ งออกมา โดยลืมนึกไปว่าผู้ชายทีตนเองอยูด่ ้ วยในยามนีก็เป็ นคนแปลกหน้ า กายนุม่ สัน สะท้ านไปหมดต่อเหตุการณ์ทีเกิดขึน สีหน้ าของเขาดูไม่ดีอย่างมากเมือได้ ฟัง เช่นนัน “เวรจริ งๆ! อยู่บ้านคนเดียว หวานหมูไอ้ บ้านันเลยล่ะอย่างนีมันคง เข้ า มาข่ มขื น ได้ ส บาย คื นนี ผมคงทิ งให้ คุณอยู่คนเดี ยวไม่ได้ ห รอก ถ้ า คุณ อยากปลอดภัยคุณต้ องเล่นบทเป็ นเมียผมเหมือนเดิมรู้ ไหม มันจะได้ เข้ าใจว่า ผมเป็ นสามีแล้ วก็อยูท่ ีบ้ านเดียวกับคุณจริ งๆ” เขาออกคําสังกับหญิงสาว ระหว่างนันชายหนุ่มก็มองเห็นเด็กหญิ ง คนหนึงยืนอยูใ่ นบ้ านตรงประตูจงึ หันไปถาม

รัตมา

45


“เด็กผู้หญิงนันเป็ นใคร” “หลานสาวของฉันเองค่ะมาอยูก่ นั ฉันตอนช่วงปิ ดเทอม” พลอยธาราบอกให้ เขาได้ รับรู้ พร้ อมกับทีดวงตากลมทังสองเบิกกว้ าง เมือนึกถึงความปลอดภัยของหลานสาวขึนมากลัวว่าจะถูกลูกค้ าหืนกามบุก เข้ ามาทําร้ าย แค่ตวั เธอก็วา่ แย่แล้ วถ้ าหากว่าเกิดอะไรขึนกับเมเปิ ลด้ วยพีแพน กับเจอรี คงรู้ สึกแย่ และคิดว่าไม่นา่ จะส่งหลานสาวมาอยู่กบั เธอเลย ไรอัลจึง ออกคํา สังกับหญิ ง สาวหลังจากนันราวกับ ว่าเธอเป็ นลูกน้ อ งในบริ ษัท ของ ตนเองอีกคนหนึง “อย่าให้ หลานคุณเรี ยกคุณว่าน้ าเด็ดขาดไม่งนไอ้ ั เบือกนันรู้ แน่วา่ คุณ กับผมโกหกเรื องทีคุณเป็ นเมียแล้ ว ก็มีลูกกับผมน่ะ คุณรี บเข้ าบ้ า นไปก่อ น เดียวผมจัดการเอง” ไรอัลสังการออกไปอีกครังหนึง “อย่างนันเดียวฉันลงไปดักหน้ าหลานก่อนค่ะ” พลอยธารารี บเปิ ดประตูลงไปจากรถโดยเร็ ว เพียงเมเปิ ลเห็นผู้เป็ น น้ ากลับมาก็รีบเปิ ดประตูออกมาหาเธอเหมือนเช่นทุกวัน ขณะทีเมเปิ ลเตรี ยม ตะโกนเธอก็กอดร่างนุม่ ไว้ และใช้ มือปิ ดปากเล็กโดยพูดกระซิบข้ างหูเด็กหญิ ง ตัวน้ อยอย่างห้ ามปรามก่อน “เมเปิ ลหนูอย่าเพิงพูดอะไรนะลูก รี บเข้ าบ้ านกันก่อนเร็ ว” ซึงหลานสาวก็เชือฟั งเป็ นอย่างดียอมเงียบตามทีบอก ครันเข้ ามาใน บ้ านเธอก็รีบจัดการปิ ดประตูล็อกบ้ านทันที ด้ วยกลัวว่าลูกค้ าข้ างนอกจะตาม เธอเข้ ามาน่ะเอง “มีอะไรเหรอคะพีพลอย” นันเพราะปกติไม่เคยเห็นอีกฝ่ ายมีท่าทาง ร้ อนรนแบบนีมาก่อนแสดงว่าจะต้ องมีเรื องเกิดขึนอย่างแน่นอน พลอยธารา หันไปบอกให้ กมลเนตรได้ รับรู้ “มีลูกค้ าคิดจะทําร้ ายพีเพราะพีปฏิเสธไม่ยอมไปนอนด้ วยน่ะ โชคดี นะทีคุณไรอัลมาช่วยพีไว้ ก่อน” เธอจําชือของเขาได้ เพียงแค่อีกฝ่ ายบอกให้ รับรู้ ครังเดียวเท่านัน “แล้ วพีพลอยเป็ นอะไรมากรึเปล่าคะ” หญิงสาวอีกคนรู้ สึกห่วงใยใน 46


คําสัง่

ปรารถนา

ตัวของพีสาวทีสนิ ทพร้ อ มกับกวาดตาไปทัวร่ า งนวลด้ วย ก่อนจะร้ องอย่า ง ตกใจ “อุ๊ย หัวเข่าพีพลอยเลือดออกนีคะ” “พีหกล้ มนิดหน่อยเพราะวิงหนีนะ่ แต่ไม่เป็ นอะไรมากหรอก” พลางก้ มลงมองทีขาของตนเองก็พบว่าหัวเข่าถลอกมีเลื อดไหลซึม โดยทีน่องเรี ยวก็มีบาดแผลเช่นกัน ซึงความหวาดกลัวมันทําให้ หญิ งสาวลื ม ความเจ็บปวดไปเลยเพราะมีเรื องอืนให้ ร้ ู สึกกลัวมากกว่า “เดียวแก้ มไปเอายามาทําแผลให้ พีพลอยนะคะ” กมลเนตรรี บเดินไป หยิบอุปกรณ์ปฐมพยาบาลโดยเร็ วก่อนจะกลับมาจัดการทําแผลให้ กบั พลอย ธาราซึงนังอยูย่ งั โซฟาตัวยาวยอมให้ อีกฝ่ ายทําแผลแต่โดยดี “ขอบใจนะแก้ ม” เธอรู้ สึกดีกบั ความมีนําใจของอีกฝ่ าย “ไม่เป็ นไรค่ะพี พลอยเรื องเล็ กน้ อยค่ะ ” กมลเนตรเอ่ยพร้ อ มกับใช้ นําเกลือทําความสะอาดบาดแผลไปด้ วย ทางด้ านของไรอัลก็หยิบปื นซิกเซาเออร์ SP 2022 ซึงอยูใ่ นรถโดยกํา แน่น และเดิ น ตรงเข้ า ไปหาอี กฝ่ ายที จอดรถอยู่ไม่ไกล ก่อ นจะใช้ มือ เคาะ กระจกทางด้ านนอกติดต่อกัน ก๊ อก... พร้ อมกับยกปื นไปทางคนขับด้ วยและ ตะโกนเสียงกร้ าว “ลงมาเดียวนี” อีกฝ่ ายเห็นปื นก็แสดงความหวาดกลัวรี บตาลีตาลาน ลงมาจากรถอย่างไม่รอช้ า “ลงแล้ วครับ” “แกขับรถตามฉันมาทําไมกันแกคิดจะทําอะไรเมียฉันรึไง” “เปล่ า ครั บ ผมก็ แ ค่ตามมาดูใ ห้ แ น่ใ จว่า ผู้ ห ญิ ง มี ส ามี จ ริ ง รึ เ ปล่ า ” ลูกค้ าจอมหืนรี บบอกความจริ งให้ รับรู้ ไรอัลจึงบอกกลับไปอย่างประกาศสิทธิ “ฉันเป็ นสามีจริ งๆ ถ้ าแกไม่เลิ กตามเกาะแกะเมียฉันล่ะก็แกได้ กิน ลูกปื นแน่” “ผมจะไม่มายุ่งกับเมียคุณอีกแล้ ว” รี บละลํ าละลักบอกด้ วยความ หวาดกลัว “งันก็รีบไสหัวออกไปซะสิ ถ้ าแกคิดร้ ายกับเมียฉันล่ะก็แกไม่ได้ ตายดี

รัตมา

47


หรอก” ชายหนุม่ ไล่เสียงดังลูกค้ าจอมหืนจึงรี บขับรถออกไปทันที หลังจาก นันไรอัลจึง เดิ นกลับไปยัง บ้ านของเธอ เพี ยงเห็ น เขาเธอก็รี บเปิ ดประตูใ ห้ โดยเร็ ว เธอถามด้ วยความอยากรู้ “เป็ นยังไงบ้ างคะคุณไรอัล” “ผมเอาปื นขู่ไล่ไปแล้ วล่ะมันตามคุณมาเพราะคิดว่าคุณกับผมไม่ได้ เป็ นสามีกนั จริ งๆ นีถ้ ามันรู้ วา่ มีแต่ผ้ หู ญิงอยูใ่ นบ้ านนีล่ะก็คณ ุ แย่แน่ๆ เลย” “นันสิคะแล้ วลูกค้ าคนนันจะตามมายุง่ กับฉันอีกไหมคะ” “ผมก็ยงั ไม่ร้ ู เหมือนกันเอาเป็ นว่าคืนนีผมจะนอนทีนี เพือให้ มนใจว่ ั า มันจะไม่ย้อนกลับมาทําอะไรคุณกับคนในบ้ านได้ ” หญิงสาวรู้ สึกดีกบั การกระทําของอีกฝ่ ายยิงนัก มันทําให้ เธออดคิด ไม่ได้ วา่ ถ้ ามีคนทีห่วงใยเธอมากเช่นนีมันก็คงจะดี “ขอบคุณนะคะทีคุณช่วยเหลือฉันมากอย่างนี” “ไม่เป็ นไรหรอกผมยินดีทํา” เพราะมันทําให้ เขาได้ ใกล้ ชิดเธอเพิมขึน “คุณอาชือไรอัลเหรอคะ” หลานสาวของเธอถามยํากลับอย่างอยากรู้ ชายหนุม่ จึงตอบให้ ได้ ทราบอย่างชัดเจน “ใช่อาชือไรอัลมีอะไรเหรอ” “ชือเหมือนหมาของหนูเลยค่ะ” ชายหนุม่ ทําหน้ าเหวอทีเดียวเมือได้ ยินเช่นนันพลางย้ อนถามกลับไปราวไม่เชือหู “ชือเหมือนหมาของหนูอย่างนันเหรอ “ค่ะ ไรอัลเป็ นลูกของไรเฟิ ลค่ะ” วงหน้ ารู ปหัวใจก็พยักหน้ าตอบให้ เขาได้ ฟังอย่างกระจ่าง เพียงเท่านันไรอัลก็ยิมออกมาอย่างขําขันแต่ขําไม่ออก เท่าใดนัก “เพิงรู้ นะว่าชือตัวเองเหมือนหมา” ยามที เขายิ มทํ า ให้ ว งหน้ า คมดูมีเ สน่ห์ อ ย่า งมากและเมื อเขาหัน กลับมาพลอยธาราก็รีบทําเป็ นมองอย่างอืนแทนไม่อยากให้ อีกฝ่ ายรับรู้ ว่า หญิงสาวแอบมองเขา กมลเนตรขันรับอาสาอย่างเป็ นห่วงพีสาวทีตนเองสนิท 48


คําสัง่

ปรารถนา

กัน “แก้ มจะอยูเ่ ป็ นเพือนพีพลอยกับเมเปิ ลคืนนีนะคะ” นักร้ องสาวยิม ด้ วยสีหน้ ายินดี “ขอบใจนะแก้ ม” มือเรี ยวจับไปยังบ่าเล็กด้ วย ถ้ าไม่มีอีกฝ่ ายเธอคงต้ องอยูค่ นเดียวกับ เขาเป็ นแน่ โดยในช่วงเวลาดังกล่าวเมเปิ ลก็ทําอาการหาวหวอดๆ ติดต่อกัน ไรอัลจึงมองและถามอย่างคาดเดา “ง่วงแล้ วเหรอเมเปิ ล” นันเพราะว่าปกติเวลาพลอยธารากลับมาก็จะ พาหลานสาวขึนไปนอนเลย ส่วนกมลเนตรก็กลับไปพักผ่อนทีบ้ านของคุณลุง ทอมสันกับคุณป้าบาบาร่าเช่นกัน ไรอัลจึงสังกับหญิงสาวหลังจากนัน “ผมว่าคืนนีพวกคุณไปพักผ่อนเถอะ” “อย่างนันเดียวฉันขึนไปจัดห้ องให้ คุณนะคะ” ไรอัลตอบอย่างไม่ใส่ ใจนัก “ไม่เป็ นไรหรอกผมนอนทีโซฟาข้ างล่างนีล่ะ เผื อว่าไอ้ บ้านันบุกเข้ า มาในบ้ านจะได้ ร้ ู ” หากแต่พลอยธาราไม่เห็นด้ วย “ฉันว่าคุณขึนไปนอนข้ างบนเถอะค่ะจะสบายกว่านอนข้ างล่างนะ คะ” เขาก็ยงั ตอบดังเดิมไม่เปลียน “ผมนอนได้ คุณไม่ต้องห่วงหรอก พาเมเปิ ลกับคุณแก้ มขึนไปนอน เถอะ” เมือเขายืนกรานทีจะนอนทีโซฟาเธอก็ไม่ขดั ใจอะไรอีก รี บพาเมเปิ ลขึน ไปนอนบนห้ องชันบนหลังจากนัน ครั นเธอจัดการอาบนํ าเปลี ยนเสื อผ้ าเป็ นชุ ดใหม่ เ รี ย บร้ อยแล้ ว หญิงสาวก็เปิ ดตู้และหยิบหมอนกับผ้ าห่มออกมายังด้ านนอก โดยไม่ลืมทีจะ หยิบของใช้ ส่วนตัวจําพวกแปรงสีฟัน ยาสีฟัน สบู่ ยาสระผมและผ้ าเช็ดตัวไป ให้ เขาด้ วย พลางหันไปบอกกับกมลเนตรทีกําลังนอนอ่านนิยายให้ หลานสาว ได้ ฟัง ซึงปกติห น้ าทีนีจะเป็ นของพลอยธารา โดยยามนีเธอเริ มอาการดีขึ น แล้ วไม่เจ็บขาเหมือนเมือครู่ “เดียวพีเอาหมอนกับผ้ าห่มไปให้ คณ ุ ไรอัลก่อนนะแก้ ม” กมลเนตรจึง

รัตมา

49


บอกอย่างมีนําใจ “ให้ แก้ มเอาลงไปให้ ก็ได้ นะคะพีพลอย” “ไม่เป็ นไรจ้ ะพีเอาลงไปให้ คุณไรอัลเองก็ได้ แก้ มนอนอ่านนิทานให้ เมเปิ ลฟั งก็แล้ วกัน” มือเรี ยวหอบของทังหมดไว้ ในอ้ อมแขนทังสองก่อนจะก้ าวออกมา จากห้ องนอนส่วนตัว และก้ าวลงไปยังชันล่างอย่างเชืองช้ านันเพราะว่าขายัง เจ็บอยู่ แต่ก็พบว่ามันมืดสนิท เธอเตรี ยมเดินไปเปิ ดไฟเพือจะได้ มองเห็นทาง แต่เสียงของเขากลับสังห้ ามไว้ กอ่ น “อย่าเปิ ดไฟนะคุณพลอย” เขารู้ จัก ชื อเธอไปโดยปริ ย ายเมื อหลานสาวกับ พี เลี ยงเรี ย กชื อ ดังกล่าวออกมา พลอยธารายอมทําตามทีเขาบอกอย่า งไม่โต้ เถี ยง รู้ สึกว่า ชายหนุม่ ผู้นีสังอะไรหญิงสาวยอมทําตามทุกอย่าง แม้ บางอย่างจะไม่อยาก ทําแต่สุดท้ ายก็ต้องทํา เพราะอีกฝ่ ายไม่ยอมให้ หญิ งสาวดือแพ่ง พลางถาม เขาด้ วยความอยากรู้ พร้ อมกับกวาดตามองหาอีกฝ่ ายในความมืด “คุณอยู่ตรงไหนคะ” หญิ งสาวถามออกไป ไรอัลจึงตอบให้ เธอได้ ทราบ “ผมอยู่ตรงหน้ าต่างน่ะดูท่าว่าผู้ชายคนนันจะไม่ยอมกลับไปง่ายๆ เมือกีทีขับไปคงหลอกให้ ตายใจก่อนจะขับมาจอดอีก คงอยากจะได้ เป็ นสามี ของคุณมากเลยล่ ะ” พลอยธาราทํ าอาการถอนหายใจออกมาด้ วยความ หนักใจเมือได้ ยินเช่นนัน “ทําไมถึงได้ เลวอย่างนีนะ” “เดียวพรุ่งนีถ้ ายังเฝ้าอยู่ผมจะเป็ นคนจัดการเองคุณขึนไปพักผ่อน เถอะคุณพลอย” หญิ งสาวไม่วายเป็ นห่วงเขาทีจะต้ องมาเดือดร้ อนเพราะ ตนเอง “ฉันเอาผ้ าห่มกับหมอนแล้ วก็ของใช้ ส่วนตัวลงมาให้ คุณ เผื อว่าคุณ อยากจะอาบนํา ฉันจะวางของไว้ ทีโต๊ ะหน้ าโซฟาก็แล้ วกันนะคะ” โดยพลอยธาราคลํ า ทางเพือจะเดิ นไปยังโซฟาในห้ องรับ แขก แต่ 50


คําสัง่

ปรารถนา

เพราะไฟทีมืดทําให้ เธอเดินชนกับขอบโต๊ ะ และทําให้ ข้อเท้ าทียังปวดเมือครู่ นี กระแทกด้ วยกายนุม่ จึงตัวเซไปเพราะจะล้ ม ซึงชายหนุ่มก็ก้าวเข้ ามารับร่ าง นวลไว้ ได้ อ ย่างพอดิบ พอดี มือเรี ยวทีถือผ้ าห่มกับหมอนและของใช้ อื นๆ ก็ เผลอปล่อยมันลงไปยังพืนด้ วยความตกใจ ไรอัลรังกายนุม่ เข้ ามาปะทะกับแผงอกกว้ าง ซึงมือทังสองก็กอดเอว ระหงอย่างแนบแน่น วงหน้ านวลซบกับแผ่นอกกํายํารับรู้ ได้ ถึงกลิ นนําหอม ประจําตัวของเขา ซึงเป็ นกลินเดียวกับเสือสูททีเขาส่งมาให้ กบั หญิ งสาวด้ วย ความเข้ าใจว่าหนาวน่ะเอง เพราะความตกใจทําให้ มือเรี ยวของเธอกอดร่างแกร่งอย่างแนบแน่น ด้ วยกลัวล้ ม เขาบอกเธอพร้ อมรอยยิมแบบสัพยอก “อยากกอดผมบอกดีๆ ก็ ได้ ไม่เ ห็ นต้ องแกล้ งสะดุดหกล้ มเลยคุณ พลอย” เธอรี บยกมือลงจากร่างของเขาและบอกปฏิเสธกลับไปทันที “ฉันชนโต๊ ะต่างหากล่ะคะก็ทางมันมืดฉันเลยมองไม่เห็น กรุ ณาเอา มือออกจากตัวของฉันด้ วยค่ะคุณไรอัล” เธอสังเขานําเสียงห้ วนพูดมาได้ ยงั ไง ว่าเธออยากกอดเขาบ้ าทีสุดเลย “พูดจากใจจริ งรึเปล่าคุณพลอยทีบอกให้ ผมเอามือออกจากตัวคุณ น่ะ” เขาไม่เชือในคําพูดของหญิ งสาวนันเพราะผู้หญิ งทีตนเองเจอนันปาก บอกว่าไม่ แต่ความจริ งแปลว่าไม่อยากให้ ปล่อยต่างหาก “คุณหมายความว่ายังไงกัน ฉันไม่เข้ าใจ นีคุณคิดว่าฉันชอบทีคุณ กอดฉันอย่างนันเหรอคะ เหลวใหลสินดี” พลางต่อว่าเขาด้ วยความโกรธ พยายามดึงมือของอีกฝ่ ายออกไป ใน เมือเขาไม่เอามือออกเธอจึงจัดการเอง แต่มือของอีกฝ่ ายก็เป็ นดังตุ๊กแกทีพอ จับแล้ วก็ยากทีจะดึงหลุดอย่างง่ายดาย ไรอัลกอดร่ างนวลแน่นกว่าเดิมราว แกล้ ง พร้ อมกับก้ มวงหน้ าคมไปใกล้ กบั ใบหน้ าเนียนจนจมูกเสี ยดสี กบั จมูก เล็กอย่างจงใจ “ผมพูดความจริ งต่างหากล่ะ ไม่งนคุ ั ณจะกอดผมแน่นแบบนีเหรอ” “ฉันไม่ชอบทีคุณมากอดฉัน” ซึงเพียงเธอพูดจบประโยคนีเขาก็ใช้ มือ

รัตมา

51


กอดร่างนุม่ อย่างแนบแน่น มือเรี ยวยกขึนทุบไปยังแผ่นอกกว้ าง “นีปล่อยฉัน เดียวนีนะ” ไรอัลจึงรังกายนุ่มเข้ ามาแนบชิดกว่าเดิมจนใบหน้ านวลใกล้ กบั วง หน้ าคม พลอยธาราเงยหน้ าขึนมาก็สบกับนัยน์ตาทีเต็มไปด้ วยประกายแพรว พราย อดรู้ สึกทีจะเขินอายไม่ได้ นนเพราะเธอเองไม่ ั เคยถูกใครกอดแบบนีมา นานเกือบสองปี แล้ ว ซึงราวกับว่าดวงตาของเขามีมนต์สะกดทําให้ หญิ งสาว หยุดการดินรนคล้ ายโดนเสน่ห์ของเขาเข้ าไปอย่างจัง ก่อนทีไรอัลจะถามอย่าง หยอกยัว “หยุ ด ดิ นทํ า ไมกั น ไม่ ดิ นต่ อ ล่ ะ เห็ น ไหมว่ า คุ ณ ชอบให้ ผมกอด ไม่อย่างนันก็ต้องดินไม่หยุดสิ” “ฉันจะไปนอนแล้ วค่ะ” มือเรี ยวผลักแผ่นอกกว้ างออกไปด้ วยความ เขินเมือทําไม่ได้ อย่างทีพูด ก่อนจะรี บก้ าวขึนไปยังห้ องนอนชันบน

52


คําสัง่

ปรารถนา

ตอน 5

ทางด้ านของพลอยธาราเมื อกลั บ ขึ นมาบนห้ องก็ เ ห็ น หลานสาวนอนหลับกับแก้ ม มือเรี ยวยกขึนกอดร่ างของตนเองภาพทีเธอได้ ใกล้ ชิดอีกฝ่ ายก็ปรากฎให้ ได้ เห็นอย่างชัดเจนตา ทุกฉากทีได้ ใกล้ ชิดเขาไม่ว่า จะเป็ นยามทีเขาอุ้มตนเองไปทีรถ รวมทังกอดเธอเมื อครู่ ด้ว ย ทุกสัมผัสยัง ชัดเจนอยูใ่ นความรู้ สึกทังหมดทังมวลของเธอก่อนจะต่อว่าตนเอง “แล้ วเธอไปยอมให้ เขากอดทําไมกัน ก็ไม่ร้ ู เหมือนกัน” ถามเองและตอบเองความวาบหวามทีแผ่ซ่านอยู่ในเรื อนกายทําให้ พลอยธาราเกิดความรู้ สึกสันไหวแปลกๆ ความอบอุ่นทีเขากอดร่ างของเธอ อย่างแนบแน่น ทําให้ พลอยธารารู้ สึกดีอย่างมากทีเดียว จนทําให้ เธอปรารถนาอยากให้ มีคนมากอดตนเองแบบนีตลอดไป ตอนนีพลอยธารารับรู้ ว่าตนเองไม่ได้ เป็ นผู้หญิ งเย็นชาเรื องความรักอย่างที แสดงออกมา แต่ยงั คงต้ องการคนทีมาเติมเต็มหัวใจเช่นกัน แม้ ปากจะบอกว่า ไม่ขอมีความรักอีกแต่พอความอบอุน่ ทีหายไปหวนคืนกลับมา ทํา ให้ พลอยธารารู้ สึ กอยากให้ มัน อยู่กับตนเองเช่น นี ไม่อ ยากให้ หายไปเหมือนเมือสองปี ทีผ่านมาเลย คล้ ายนําฝนทีตกลงมายังต้ นไม้ ทีรอวันเหียวเฉาไปอย่างช้ าๆ เหมือน หัวใจทีค่อยๆ แห้ งเหือดเรื องความรักไปในทุกเวลาและทุกวัน ทีเกาะกุมหัวใจ อันเคยมีความสุขให้ กลายเป็ นเย็นชาและก่อกําแพงเรื องความรักให้ สงู มากขึน

รัตมา

53


ไปเรื อยๆ ไม่หยุด เพื อโอบล้ อมรอบตัว ไว้ ป กป้ องหัว ใจของตนเองไม่ใ ห้ คิ ดถึง เรื อง ดังกล่าวอีก แต่ในยามนีหัวใจทีเย็นชาไม่แท้ จริ งกลับรู้ สึกหวันไหวต่อความ อบอุ่นทีได้ รับจากเขา รวมไปถึงกําแพงทีสูงมันเริ มกร่ อ นลงมาเพราะผู้ชาย แปลกหน้ าทีเข้ ามาเกียวข้ องกับเธอเพือช่วยเหลือไม่ให้ ถกู ลูกค้ าหืนลวนลาม “บ้ าแล้ วอย่าบอกนะว่าเธอรู้ สึกดีกบั อ้ อมกอดของผู้ชายคนนัน” เพราะมันทําให้ นกึ ถึงความรักทีตนเองเคยมีมาก่อนหน้ านีซึงเต็มไป ด้ วยความสุ ขอันแสนอ่อนหวาน ไม่ต่างกับ ความรู้ สึกทีเกิดขึนในยามนีเลย และเธอก็เชือว่าผู้หญิงทีเคยผิดหวังเรื องความรักเหมือนตนเองและปากบอก ว่าจะขอสาปส่งเรื องความรักจนวันตาย แต่ยงั ไงในซอกลึกของหัวใจก็ยงั คงต้ องการใครบางคนมาดูแลและ สร้ างความอบอุ่นหัวใจให้ เหมือนรักครังแรกทังนันแน่นอน เพียงแต่จะกล้ า ยอมให้ มนั เข้ ามาในชีวิตอีกหรื อไม่เท่านันเอง และก็คงเกิดอาการลังเลไม่ต่าง กับพลอยธาราในยามนีหรอก ทีรู้ สึกสับสนว่าจะยอมทะลายกําแพงทิงหรื อว่า จะสร้ างกําแพงให้ สูงต่อไป เพราะเคยเจ็บมาแล้ วจึงทําให้ ไม่กล้ าทีจะมอบหัวใจให้ กบั ใครอย่าง ง่ายดายอีก ขนาดคนทีหญิ ง สาวคิ ดว่ารู้ จ ักมากพออย่า งอดีตคนรักเก่า แต่ สุดท้ ายความจริ งทังหมดทีได้ รับรู้ มนั ทําให้ เขาเป็ นเพียงคนแปลกหน้ าสํ าหรับ ตัวเองเท่านัน เมือเธอไม่ได้ เป็ นคนทีเขารักอย่างทีพูด แค่ผ้ หู ญิงโง่ๆ คนหนึงเท่านันทีมองเขาเป็ นคนดี แต่แท้ ทีจริ งเป็ นคน เลวทีหลอกลวงเธอมาโดยตลอด ถ้ าผู้หญิ งคนนันไม่มาประกาศตัวให้ พลอย ธารารู้ เธอก็คงโง่งมหลงรักและถูกเขาหลอกไม่หยุดดังเดิม ก่อนจะนึกได้ ว่า ตนเองไม่ร้ ู สึกพอใจกับอ้ อมกอดของเขาสักหน่อย แต่เป็ นเพราะเธออยากได้ ความอบอุน่ ของหัวใจอีกคราต่างหาก นัน เพราะว่าหญิ ง สาวไม่เคยปล่ อยให้ ผ้ ู ชายคนใดเข้ า มาสนิท สนมมัน จึงทําให้ พลอยธาราลื มเลื อนเรื องดังกล่าวไป แต่พอถูกเขาปลุกเร้ า ปลอบโยน ด้ วย ความซ่านหวาม จึงทําให้ หญิงสาวรับรู้ วา่ ตนเองยังต้ องการความรักจากใคร 54


คําสัง่

ปรารถนา

สักคนมาดูแลหัวใจ “เพ้ อเจ้ อละยายพลอย อยากจะมีความรักอีกรึไงกัน ไม่เข็ดใช่ไหม ใช่ มัน ก็ แ ค่อ้ อ มกอดที ทํ าให้ เ ธออยากมี ความรั กอี กครั งก็แ ค่น ัน ไม่มีอะไรสัก หน่อย” หญิ ง สาวประกาศกร้ าวก่ อ นจะทิ งกายลงไปยั ง เตี ย งนุ่ ม และ พยายามข่มตาให้ หลับเพือลืมความรู้ สึกอบอุน่ ในคําคืนนี ช่ วงเช้ าพลอยธาราก็ลุกขึนมาจากเตียงนอนก่ อนจะมองไปยัง นอกหน้ าต่างไม่เห็นรถเก๋งจอดอยูท่ ีเดิมแล้ ว กายระหงจัดการอาบนําเปลี ยน ชุดเพือเตรี ยมลงไปยังชันล่างหลังจากนัน เธอเดินตรงไปยังห้ องรับแขกเห็นว่า อีกฝ่ ายกําลังนอนหลับอยูด่ ้ วยท่าทางทีสบายอารมณ์เหลือเกิน เท้ าเรี ยวซึงสวมรองเท้ าฟองนําลายตุ๊กตามิกกีเมาส์ จึงก้ าวเข้ าไปหา อี กฝ่ ายอย่า งใกล้ ๆ เพื อสํ า รวจไปตามวงหน้ า คมที นอนหลับ ตา ไล่ ตังแต่ ดวงตาซึงประดับด้ วยขนตางอนยาวราวกับดวงตาผู้หญิง ซึงเธอก็นกึ ถึงยามที ตนเองสบตากับอีกฝ่ ายด้ วยความวาวหวานจนทําให้ เ ธอเก็ บกลับไปคิดว่า อยากมีความรักอีกครังหนึง ทังทีความรู้ สึกนีมันหายไปนานแล้ วด้ วยซําเล่นเอาเธอเกิ ดอาการ สะท้ านอาย ไม่กล้ าทีจะต่อกรด้ วยความเขิ นเป็ นนัยน์ตาทีน่ามองอย่างมาก เธอเพิงเคยได้ จ้องตาผู้ชายแปลกหน้ าอย่างใกล้ ชิดก็เมือคืนนีล่ะ คนอย่างเธอ ไม่เคยทีจะต้ องทําตามใคร แต่กลับต้ องทําตามอีกฝ่ ายก็ไม่เข้ าใจว่าทําไมเธอ ถึงไว้ ใจเขาแค่เพียงเจอกันเมือคืนเท่านัน โดยดวงตาก็ไล่เรื อยไปยังจมูกคมสัน ซึงเธอรับรู้ วา่ มันสัมผัสกับแก้ ม และจมูกของตนเองเมือคืนนี และความหวิวหวามทีแผ่กําจายไปทัวร่ างก็มา จากริ มฝี ปากหยักได้ รูปทีปิ ดสนิท ความซ่านหวิววิงพล่านไปทัวกาย เมือมอง ไปยัง ปากแล้ ว ก็ อดที จะมองยังบ่า กว้ า งที เปล่ า เปลื อย มองเห็ น รอยสักรู ป สมอเรื อแบบเท่ น่ามอง เมืออีกฝ่ ายถอดเสือโปโลสีขาวทีสวมอยูอ่ อกไปจากกาย โดยสายตา

รัตมา

55


ของเธอก็ไล่ไปตามแผ่นอกกว้ างทีมีไรขนอย่างเบาบางให้ เห็น “ทําไมไม่ใส่เสือผ้ าให้ ดีหน่อยนะ” แม้ ปากจะบอกเช่นนันแต่ตาของเธอก็ดจู ะไม่หยุดอยูแ่ ค่นนั พลางไล้ โลมลงตําไปยังยอดอกสีเข้ มทังสองของอีกฝ่ าย มองเรื อนร่างแกร่ งทีดูมีเสน่ห์ เร้ าใจอย่างมากจนไม่อาจทีจะละสายตาไปมองทีอืนได้ เลย ก่อนจะมองตํา กว่าเดิมซึงมือของเขาก็วางอยูบ่ นแผ่นท้ องแข็งแรง นัยน์ตาของพลอยธาราก็ดนั ซุกซนไม่เลิกรา เมือกวาดตาตําลงไปยัง เป้ากางเกงยีนของอีกฝ่ ายก็ เห็นอะไรบางอย่า งทีดูนูนๆ กับเนือผ้ าสี ขาวซึง ไม่ได้ ติดตะขอและซิป เธอรี บเงยหน้ าขึนมาทันทีคล้ ายจะรับรู้ ว่ากําลังทําตัว เป็ นพวกถํามอง แอบดูคนอืนโดยทีเขาไม่ร้ ู ตวั ใบหน้ าของเธอเปลียนเป็ นเบ้ ใส่อีกฝ่ ายหลังจากนัน เมือรับรู้ ว่าเวลา ทีเขาไม่ได้ นอนหลับนันเป็ นเช่นไร พลางทําปากยืนปากยาวใส่คนทีนอนหลับ เพราะคิดว่าคงไม่เห็นและไม่ได้ ยินน่ะเอง “คนฉวยโอกาส” น่า จะแกล้ ง หามดมากัดปากนัก” อดนึกขํ า กับ ความคิดของตนเองอย่างชอบใจถ้ าเป็ นอย่างทีคิดอยากรู้ ว่าหน้ าเขาจะเป็ น แบบไหนกัน ซึงเผลอก้ มวงหน้ า ลงไปใกล้ อีกฝ่ ายด้ วยความลื มตัว และในช่ว ง จังหวะนันกายระหงก็ เสี ยหลักเมือถูกใครบางคนดึงมื อเรี ยวด้ ว ยความเข่ น เขียวเธออุทานออกมาอย่างเบาๆ ก่อนจะล้ มลงไปบนแผงอกกว้ าง “ว้ าย” พร้ อมกับทีเรี ยวปากนุ่มจุมพิตโดนแก้ มของเขา ไรอัลลื มตา ขึนมาบอกทักทายเธอด้ วยรอยยิม “กุ๊ดมอนิงผมแต่เ ช้ า เลยเหรอคุณพลอย” มือ เรี ยวพยายามจะดัน ตัวเองขีนมาจากร่างแกร่ง โดยปฏิเสธไม่ยอมรับกับสิงทีเขาพูด “ฉันไม่ได้ อยากกุ๊ดมอนิงคุณซะหน่อย” “ถ้ าไม่ได้ ก๊ ดุ มอนิงผมแล้ วคุณหอมแก้ มผมทําไมกัน” พลางย้ อนถาม กลับมาโดยมือก็กอดเรื อนร่างนุม่ ไม่ปล่อยด้ วย “คุณดึงให้ ฉนั ล้ มลงมาต่างหากล่ะ” รี บชีแจงให้ เขาฟั งด้ วยใบหน้ าที 56


คําสัง่

ปรารถนา

แสดงความไม่สบอารมณ์อย่างมาก “ก็ผมเห็นคุณก้ มลงมาใกล้ ๆ น่ะ ก็คิดว่าคงอยากจะหอมแก้ มผมก็ เลยสงเคราะห์ให้ ” “บ้ าทีสุด ปล่อยฉันได้ แล้ ว” พลอยธาราออกคําสังกับเขาด้ วยนําเสียง ห้ วนอย่างลืมตัวเหมือนทุกคราวยามเมือตกอยูใ่ นวงแขนแกร่ง “ถ้ าอยากให้ ปล่อยก็ต้องพูดกับผมดีๆ ก่อนไม่อย่างนันผมไม่ปล่อย หรอก” ขณะเอ่ยไรอัลก็ตะกองกอดเธอไว้ มากขึนกว่าเดิมด้ วยจนทรวงนุ่ม เบียดชิดกับแผงกอกกํายําทีเปล่าเปลือย โดยมือเรี ยวก็วางอยูบ่ นแผ่นอกกว้ าง ด้ วยเช่นกัน รู้ สึกใจเต้ นระรัวเมือได้ สมั ผัสร่างแกร่ งอย่างใกล้ ชิด ไรอัลรู้ สึกชืน ชอบอย่างมากทีเธอล้ มลงมาบนร่ างของตนเอง ทําให้ เขารับรู้ ได้ ถึงความนุ่ม หยุ่นอย่างเต็มที จนอดคิดไม่ได้ ว่าถ้ ามันเบียดกับหน้ าอกของตนอย่างแนบ สนิทคงจะดีอย่างมากทีเดียว ใช่เพียงทรวงสล้ างของเธอเท่านันทีบดเคล้ ากับร่ างแกร่ งแล้ วทําให้ ไรอัล ชื นชอบ ยามที สะโพกเต็มตึง ของเธอบดเบี ยดกับ กายเบื องล่ า งของ ตนเองก็ให้ ความรู้ สึกทีดีไม่ต่างกัน จนจินตนาการว่าถ้ าไม่มีเสื อผ้ าบนเรื อน กายของทังเขาและเธอกันขวางก็คงดีเป็ นอย่างยิงเหมือนกัน พลอยธารารั บรู้ ได้ ถึงอะไรบางอย่า งของเขาบริ เ วณหน้ า ท้ อ งของ ตนเอง เธอรู้ ว่ามันเป็ นอะไร จึงเกิดอาการหน้ าแดงซ่าน อยากจะไม่ยอมทํา ตามที เขาบอก แต่เธอก็กลัว ว่าประเดียวเมเปิ ลกับ แก้ มจะตื นและลงมายัง ด้ านล่างจึงต้ องยอมทําตามทีเขาบอกโดยดี “ปล่อยฉันสิคะคุณไรอัล” “แล้ วถ้ า ไม่ปล่ อยล่ะ คุณจะทํ าอะไรผมกันฮึ” ซึงเธอก็ยอมทําตาม แบบว่าง่ายดังเดิม ตอนนีให้ ทําอะไรพลอยธารายินดียอมทําทุกอย่าง “เดียวเมเปิ ลกับแก้ มลงมาเห็นค่ะ กรุ ณาปล่อยฉันเถอะนะคะ” แต่สิง ทีไรอัลอยากได้ ยินก็คือ กรุ ณาปลดปล่อยฉันเถอะนะคะ ยิงถ้ าเป็ นเวลาทีทัง สองอยูบ่ นเตียงเดียวกันโดยไม่มีเสือผ้ าเลยล่ะก็จะยิงดีมากเลยล่ะ

รัตมา

57


“รู้ ไหมว่าเวลาผู้ห ญิ งบอกให้ ป ล่ อยน่ะ ความจริ งแปลว่าอยากให้ กอด” พลอยธารารี บส่ายหน้ าปฏิเสธทันที “ไม่จริ งฉันอยากให้ คณ ุ ปล่อยต่างหากล่ะ” “งันให้ เ ลื อ กระหว่า งกอดกับ จูบ คุณจะเลื อ กอะไรกัน ” พลางยื น ข้ อเสนอให้ เธอแต่หญิงสาวกลับไม่หลงกล “ฉันไม่เลือกข้ อไหนทังนัน” “แต่คณ ุ ต้ องเลือก” เขากดร่างนุม่ ลงไปยังโซฟาตัวเล็กจนกายอวบอิม ลงไปอยูบ่ นเบาะนุม่ และมีเขาอยูเ่ หนือเรื อนร่างนวล วงหน้ าคมขยับลงมาใกล้ ทําท่าเหมือนจะจูบหญิงสาวก็ตอบกลับไปโดยเร็ ว “กอดค่ะฉันอยากให้ คณ ุ กอดฉัน” พลอยธาราเบียงวงหน้ าหลบด้ วย ไรอัลก็ยิมอย่างอารมณ์ดี “เห็นไหมว่าบอกให้ ปล่อยแปลว่าอยากให้ กอดจริ งๆ ผมพูดผิ ดทีไหน กัน” “คุณมันเจ้ าเล่ห”์ มือเรี ยวทุบไปยังบ่ากว้ างด้ วยความโมโหทีเสียรู้ อีกฝ่ าย โดยมือใหญ่ ของไรอัลก็ยงั คงกอดเธอดังเดิม นันจึงทําให้ หญิงสาวไม่พอใจพลางย้ อนถาม กลับไปด้ วยความสงสัย “ฉันพูดกับคุณดีๆ แล้ วทําไมถึงยังไม่ปล่อยล่ะคะ” “เสียงไม่อ้อนพอไม่ปล่อยหรอก ต้ องให้ อ้อนมากกว่านีสิถงึ จะปล่อย” ไม่เ พียงพูดแต่ปากของเขายังหอมแก้ มนุ่มของเธอด้ ว ย นัยน์ ตาของพลอย ธาราเบิกกว้ างพลางเรี ยกชือเขาออกมาซํา “คุณไรอัลคะ ปล่อยฉันเถอะนะคะ” นันเพราะกลัวหลานสาวลงมาน่ะเองอีกทังความรู้ สึกขุ่นเคืองก็เกิด ขึนมาด้ วย แม้ วา่ อีกฝ่ ายจะทําให้ เธอรับรู้ วา่ อยากมีความรักอีกครังก็เถอะ แต่ เธอจะไม่ยอมให้ เขามองเป็ นผู้หญิงใจง่ายอย่างเด็ดขาด “อยากให้ ปล่อยก็หอมแก้ มกันก่อนสิ ” ไม่เพียงพูดยังทําแก้ มป่ องให้ เธอหอมด้ วย พลอยธาราก็แย้ งกลับไป “ไหนบอกว่าให้ พดู เฉยๆ ไงล่ะคะแล้ วจะปล่อย” 58


คําสัง่

ปรารถนา

“บอกตอนไหนกันว่าพูดอ้ อนๆ อย่างเดียวน่ะ ผมบอกว่าต้ องให้ อ้อน กว่า นีแค่พูดอย่างเดียวน่ะ มันไม่พอหรอกทีรั ก ต้ องหอมแก้ มด้ วยเขาถึงจะ เรี ยกว่าอ้ อนๆ อีกอย่างหนึงคุณต้ องฝึ กอ้ อนผมแบบนีบ่อยๆ นะ ไม่งนพวกนั ั น ไม่มีทางเชือหรอกว่าคุณเป็ นเมียผม เป็ นเมียยังไงไม่ร้ ู จกั อ้ อนผัวเลย” พลอยธาราฟั งคําของเขาก็ได้ แต่มองหน้ าเพียงอย่างเดียว ใช่ว่าเธอ จะไม่เ คยอ้ อ นใครก็ พีแม็ คไงล่ ะที หญิ ง สาวชอบอ้ อ นเขาเธอทํ าแล้ ว รู้ สึ กมี ความสุขมาก ความรู้ สึ กอ่อนหวานถูกผู้ ชายที ชือไรอัลปลุ กขึนมาว่าเธอยัง ต้ องการความหวานชืนในชีวิตอยู่ ยังไม่อยากเป็ นต้ นไม้ ทีรอวันแห้ งตายเพราะ ขาดนําทีเปรี ยบดังความรัก อยากจะได้ ยินคํ าพูดหวานซึง หยอกเย้ าให้ เธอได้ ห ัวเราะ และยิ ม อย่างสนุกสนาน ได้ อยู่ในอ้ อมกอดของใครสักคนทีพร้ อมจะรักและดูแลเธอ เห็นเธอยังจ้ องหน้ าตนเองอย่างไม่เลิกราเขาก็พดู ออกมาซํา “หอมผมสิ ถ้า ไม่ห อมไม่ปล่ อยนะ” พลอยธาราทํ า ตามที เขาบอก อย่างไม่เรื องมากด้ วยการจุมพิตทีแก้ มของอีกฝ่ ายก่อนจะบอกอย่างเรี ยกร้ อง “ฉันหอมคุณแล้ ว” “ผมไม่เ ห็ น ได้ ยิน คุณบอกว่า ให้ ป ล่อ ยเลย เห็ น แค่ห อมแก้ มอย่า ง เดียว” “คุณไรอัลคุณนีมันเชือไม่ได้ จ ริ งๆ” หญิ ง สาวต่อ ว่า เขาด้ ว ยความ เหลืออดอย่างไม่ชืนชอบ “ถ้ าจะให้ ร้ ู สึ กว่าเมี ยอ้ อนผัวมากๆ หอมข้ างเดี ยวไม่พอหรอกต้ อ ง หอมอีกข้ างด้ วยแล้ วจะปล่อย” โดยเขาทําแก้ มป่ องแล้ วหันให้ เธอหอมอีกด้ านหนึงด้ วยท่าทางน่ารัก จนเธออดทีจะเข่นเขียวอยากเอามือข่วนหน้ าอีกฝ่ ายแทนมากกว่า หญิ งสาว ไม่ชืนชอบทีเขาฉวยโอกาสกับตนเอง แต่ก็จําต้ องได้ รับความช่วยเหลือจากอีก ฝ่ าย พลอยธาราหอมแก้ มเขาโดยเร็ วก่อนจะผละใบหน้ าออกมา และทําท่า จมูกย่นใส่ “หน้ าผมเหม็นมากขนาดนันเลยเหรอเชรี จ๋า” เห็นเธอทําสี หน้ าแล้ ว

รัตมา

59


อดสงสัยขึนมาไม่ได้ “ฉันหอมแก้ มคุณแล้ วทีนีก็ปล่อยฉันซะที” ไรอัลก็ยอมทําตามทีเธอ บอกด้ วยดี “ปล่อยก็ได้ ” พร้ อมกับทีมื อใหญ่ก็ละออกจากเอวระหง ซึงขณะที พลอยธาราเตรี ยมลุกขึนนัน ไรอัลก็หอมแก้ มนุ่มของเธอทังสองข้ างดังฟอด ใหญ่ ก่อนจะบอกด้ วยรอยยิมทีดูดีเหมือนทุกคราว “ผมกู๊ดมอร์ นิงคุณด้ วยจะได้ เสมอกันไม่มีใครเสียเปรี ยบ” แต่ทําไมพลอยธารากลับรู้ สึกว่าตนเองเสียเปรี ยบเขาเห็นๆไม่ร้ ู สึกว่า ได้ เปรี ยบเลยสักนิด ตังแต่เจอเขาเธอขาดทุนอย่างย่อยยับมาโดยตลอดเมือ เขาปล่อยแล้ วกายนุม่ ก็เตรี ยมลุกขึนยืน ไรอัลก็สังหญิ งสาวคล้ ายตนเองเป็ น ส่วนหนึงของครอบครัวเธอจริ งๆ “ขอกาแฟให้ ผมแก้ วหนึงด้ วยนะคุณพลอย” “ฉันไม่ใช่คนใช้ คณ ุ นะ” รี บย้ อนกลับไปให้ เขาได้ ยินเมืออีกฝ่ ายมาสัง ตนเองให้ ทํานันทํานีให้ “ผมขอแค่ กาแฟนะอย่า ทํ า ใจจื ดใจดํ า นักเลยคุณ พลอย ถ้ า ผม ขออึบคุณก็วา่ ไปอย่าง” เจอคําพูดแบบปากเสี ย พูดจาน่าเกลี ยดทีสุด พลอย ธาราก็ยอมทําตามด้ วยดี “อย่างนันคุณรอสักครู่ละกันฉันจะไปชงมาให้ ” กายระหงเดินตรงไป ยังในครัวโดยชงกาแฟให้ อีกฝ่ ายหลังจากนัน ไรอัลก็สงเธออี ั ก “ขอขนมปั งปิ งให้ ผมด้ วยนะคุณพลอย” เธอไม่ได้ ถามอีกฝ่ ายว่าจะเอากาแฟรสชาติไหน ช่างเถอะให้ เธอชง อย่างเดี ยวนีนะก็ชงให้ แล้ วไง อร่ อยไม่อร่ อยก็ไม่เกียวกับเธอ หลัง จากทีชง กาแฟเสร็ จแล้ วเธอก็จดั การหยิบขนมปั งมาใส่ทีปิ งขนมปั งเป็ นลํ าดับต่อไป เหมือนเธอได้ ย้อนกลับไปสู่อดีตความรักอันหวานชืน ทําไมเธอรู้ สึกอยากทําอะไรตามคําสังของอีกฝ่ ายทุกอย่างนันเพราะ มันเคยเป็ นส่วนหนึงของความสุขเธอน่ะเอง เพียงครู่พลอยธาราก็เดินถือกาแฟดําเพียวๆ ไปให้ อีกฝ่ ายโดยวางลง 60


คําสัง่

ปรารถนา

บนโต๊ ะกระจกหน้ าโซฟาพร้ อมกับจานใส่ขนมปั งปิ งทาเนยด้ วย “กาแฟของคุณค่ะ” “ขอบคุณครับ” ไรอัลก็หยิบกาแฟขึนมาดืมเธอก็มองหน้ าเขาว่าจะทําท่ายังไงถ้ ารู้ ว่า กาแฟทีชงมาไม่มีรสชาติอ ะไรเลยนอกจากขมปี เพี ยงอย่างเดียวเท่านัน ซึง ชายหนุม่ ก็ดืมกาแฟด้ วยท่าทางชืนชอบ เธอจึงถามเขาด้ วยความสงสัยระคน ประหลาดใจเมือไม่เป็ นอย่างทีคิด “คุณไม่ขมเหรอคะ” “ขมสิ” ชายหนุม่ ยอมรับออกมาตรงๆ “ไม่เห็นคุณทําท่าอะไรเลยล่ ะเห็นดืมเอาๆ อย่างเดียว” พลางเอ่ย ออกมาอย่างพินิจพิจารณาอีกฝ่ ายแทน “ก็ปกติผมชอบดืมกาแฟดําเป็ นปกติอย่างนีอยูแ่ ล้ ว อร่อยดี คุณลอง ชิมดูสิ” ได้ ยินคําตอบก็ถึงบางอ้ อว่าทําไมเขาถึงไม่ร้ ู สึกอะไรเลย เมือเขายืน แก้ วกาแฟมาให้ เธอก็ทําหน้ าเบ้ ตอบในสิงทีตรงกับข้ ามกับชายหนุ่มและส่าย ศีรษะไปมาด้ วย “ฉันไม่ชอบกินกาแฟดําค่ะ” “แต่คณ ุ เนียรู้ ใจผมมากเลย รู้ ได้ ยงั ไงกันว่าผมชอบกาแฟดําน่ะ” “ฉันเดาเอาน่ะค่ะแล้ วอีกอย่างก็...” เธอเว้ นประโยคสุดท้ ายไว้ จะกล้ า บอกได้ ยงั ไงกันว่าต้ องการจะแกล้ งเขาต่างหากล่ะ “ก็อะไรเหรอ” ไรอัลทําท่าอยากรู้ ขึนมาอย่างติดหมัด “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” เธอบอกอย่างตัดบทเพือให้ เขาเลิ กสนใจ แต่ดู เหมือนว่ามันจะไม่ได้ ผลเอาเสียเลย พลางคาดคันอยากรู้ ให้ ได้ “ผมว่า ต้ องมีแน่เ ลยบอกมาเลยนะว่านอกจากเดาแล้ วมี อ ะไรอีก ” พลอยธาราก็ยืนกรานดังเดิม “ก็บ อกว่าไม่มีอ ะไรไงล่ะ คะดื มกาแฟต่อนะคะ” ใครจะกล้ าบอก ความจริ งกันเล่า โดยเปลี ยนประเด็น ไปเป็ นเรื องอืนซํายังยอมพูดหวานกับเขาเกิ น

รัตมา

61


ปกติด้วย ไรอัลจึงฉุดกายนุม่ ทียืนอยูใ่ ห้ นงบนตั ั กแกร่ งพร้ อมกับใช้ มือจักจีไป ยังเอวระหงของเธอซึงพลอยธาราเป็ นคนบ้ าจีก็ ดินไปมาไม่ห ยุดพลางออก ปากห้ ามเขาด้ วยคําพูดทีไม่ประติดประต่อกัน “ยะ หยุดเดียวนีนะคุณไรอัล ” แต่ดูเหมือ นเขาจะยิงแกล้ ง มากขึ น คล้ ายยิงว่าก็ยิงยุ “บอกมาเลยนะคุณพลอยว่าคุณมีอะไรทีปิ ดบังผม” ขณะถามปลาย นิวก็จีไปยังเอวเล็กด้ วยความสนุกสนาน ซึงพลอยธาราก็ดินอย่างไม่เลิกรา เป็ นจังหวะเดียวกับทีเมเปิ ลก้ าวลงมายังชันล่างพร้ อมกับกมลเนตร และเห็นผู้เป็ นน้ าดินอยูบ่ นโซฟากับชายหนุม่ อีกคนหนึง “คุณอาไรอัลทําอะไรน้ าพลอยคะ” “จักจีน้ าพลอยน่ะสิ มาช่วยกันจักจีน้ าพลอยเร็ วเมเปิ ล” เขาตอบให้ อีกฝ่ ายได้ ทราบทังยังเรี ยกมาเป็ นแนวร่วมด้ วย “อย่านะเมเปิ ล” พลอยธาราห้ ามปรามหลานสาว “มาจีน้ าพลอยเร็ วน้ าพลอยโกหก อาจะทําให้ น้าพลอยพูดความจริ ง มาช่ว ยกัน เร็ ว เมเปิ ล” เขาแทนตัว เองด้ วยความคล่ อ งปาก ซึงดูคล้ า ยว่า เด็กหญิงตัวน้ อยจะเชือคําพูดเขามากกว่าผู้เป็ นน้ าสาวเสียอีก “เดียวเมเปิ ลช่วยค่ะ” พร้ อมกับเด็กหญิงก็เข้ ามาจักจีเอวของพลอยธารา เธอก็หวั เราะคิกๆ ไม่หยุดจนหัวยุง่ ไปหมดโดยกายนุม่ นังอยู่บนตักแกร่ งของเขา ช่างไม่ร้ ู เลยว่า ยิงดินก็ยิงทําให้ ไรอัลรุ มร้ อนอย่างมาก วงหน้ านวลแดงซ่านเนืองจากหายใจ หอบไปด้ วยไม่หยุด “จะบอกไหมคุณพลอยว่าคุณปิ ดบังอะไรผมไว้ นะ่ ” “ยอมแล้ วๆ ฉันยอมบอกแล้ ว” หญิ งสาวอยากให้ หยุดจักจีจึงไม่คิด ปิ ดบังอีก “แน่ใจนะว่าจะยอมบอกน่ะ” ไรอัลถามซําอีกคราวหนึง หญิ งสาวก็ พยักหน้ าตอบรับแต่โดยดี “แน่ใจค่ะ” ไรอัลจึงเลิกจักจีเธอและมองวงหน้ านวลก่อนจะยําซํา 62


คําสัง่

ปรารถนา

“บอกมาเลยว่าทําไมถึงชงกาแฟดําให้ ผม” “ก็ฉนั อยากแกล้ งคุณน่ะ อยากรู้ วา่ ถ้ ากินกาแฟดําแล้ วจะเป็ นยังไง ก็ แค่นนล่ ั ะ คะไม่มีอ ะไรสักหน่อย” ชายหนุ่มจึงพยักหน้ า ตอบรับ ด้ วยความ เข้ าใจ “อย่า งนี น่ะ เองนีถ้ า ผมไม่ช อบกิ นกาแฟดํ า คุณคงหัว เราะชอบใจ สินะ” พลอยธาราพยักหน้ าตอบรับตรงๆ “ใช่คะ่ ” “ขนมปั งน่ากินจัง ค่ะ เมเปิ ลกินนะคะ” เด็กหญิ งตัวน้ อยมองไปยัง จานของกินเบืองหน้ าด้ วยความสนใจ ไรอัลก็ใช้ ส้อมจิมขนมปั งในจานขึนมา และยืนไปให้ อีกฝ่ ายกินอย่างเอาใจ “เดียวอาป้อนนะ” เมเปิ ลอ้ าปากรับขนมปั งไปจากเขาและเคียวตุ้ยๆ ไม่หยุด “อร่อยไหมเมเปิ ล” ศีรษะเล็กก็ผงกขึนลงและยิมบอก “อร่อยค่ะคุณอาไรอัล” ไรอัลจึงหันไปยังพลอยธาราทีนังอยู่ด้วยกัน ไม่ไกล “กินไหมคุณพลอยเดียวผมป้อนให้ ” เธอส่ายหน้ าไปมาโดยบอกให้ ร้ ู “ไม่คะ่ ฉันไม่หิว เมือเช้ าฉันไม่เห็นรถของลูกค้ าจอดอยู่ข้างนอกแล้ ว นะคะ สงสัยคงจะไปแล้ วล่ะค่ะ” พลอยธาราบอกให้ เขาได้ ทราบหลังจากนัน แต่ไรอัลก็ยงั เป็ นห่วงเธออย่างไม่เลิกรา “เราอย่ า เพิ งประมาทไปนะคุ ณ พลอย ไม่ เ ห็ น ก็ ไ ม่ ไ ด้ แปลว่ า ปลอดภัย” กมลเนตรพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วยกับความคิดของไรอัล “จริ งด้ วยค่ะพีพลอย” ได้ ฟังคําของเขาแล้ วหญิ งสาวก็แสดงความ วิตกออกมา “แล้ วฉันควรจะทํายังไงดีคะถ้ าเป็ นแบบนีแจ้ งความดีไหมคะ” “ตอนนีลูกค้ าคุณหายไปแล้ วถ้ าเราแจ้ งความ ตํารวจมาแล้ วไม่เจอก็ คงจะทําอะไรไม่ได้ อยู่ดี อีกอย่างหนึงถ้ าคุณแจ้ งความลูกค้ าบ้ ากามนันก็จะ รู้ นะ่ สิวา่ คุณยังไม่ได้ แต่งงานแล้ วก็ร้ ู วา่ ผมไม่ใช่สามีของคุณ”

รัตมา

63


“นันสิ คะฉันกลัวจังเลยค่ะ” พลอยธาราไม่เคยหวาดกลัวอะไรมาก เท่านีมาก่อนเลย นันเพราะไม่คิดว่าตนเองจะได้ มาเจอกับพวกโรคจิตเช่นนี ไรอัลนิงไปครู่หนึงก็เอ่ยขึนมาราวกับคิดได้ แล้ วว่าจะทํายังไงต่อไปดี “ผมมีวิธีแล้ วล่ะทีจะทําให้ คณ ุ กับทุกคนปลอดภัย” “ทํายังไงเหรอคะคุณไรอัล”

64


คําสัง่

ปรารถนา

ตอน 6

ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ ส่วนตัวของตนเองขึนมาแล้ วจัดการกด ออกไป โดยบุคคลทีเขาโทรหาเป็ นน้ องชายทีไรอัลสนิทและคุ้นเคยกันมานาน คอยอยูเ่ พียงไม่นานอีกฝ่ ายก็กดรับสาย “สวัสดีครับพีไรอัล มีอะไรให้ บริ ษัทของผมรับใช้ ครับ” ชายหนุม่ วงหน้ าหล่อ คมเข้ ม โดยยามนีอีกฝ่ ายอยู่ทีบริ ษัทเอดี บอดี การ์ ด จํากัด ได้ เปิ ดบริ ษัทเกียวกับการคุ้มครองความปลอดภัยให้ กบั บุคคล ซึงเขาเป็ นนายตํารวจหนุม่ ทีมีความสามารถด้ วยเช่นกัน เอเดรี ยน พาร์ คเกอร์ เป็ นรุ่นน้ องเขาสองปี ทังคูไ่ ด้ ร้ ู จกั กันด้ วยความบังเอิญเมือไรอัลได้ ขับรถขวาง หน้ าของคนร้ ายจนล้ มลง หลังจากนันทังสองก็ติดต่อพูดคุยกันมาตลอด และ ไรอัลก็ได้ แนะนําลูกค้ าของตนเองให้ ใช้ บริ การของน้ องชายด้ วย “พีต้ องการบอดีการ์ ดของนายคนหนึง” “ลู ก ค้ า พี ไรอั ล ต้ องการใช้ บริ ก ารเหรอครั บ ” อี ก ฝ่ ายซั ก ถาม รายละเอียดกลับมา “เปล่าพี ต้ องการใช้ บริ การเอง” นัยน์ตาของอีกฝ่ ายเบิกกว้ างด้ ว ย ความตกใจพร้ อมกับซักไซ้ อย่างคาดเดา “เกิดอะไรขึนเหรอครับพีไรอัลมีคนคิดทําร้ ายพีไรอัลเหรอครับ” “ไม่ใช่หรอกแต่เ ป็ นผู้ห ญิ งคนหนึงทีพีช่ว ยเหลื อเธอให้ พ้นจากการ โดนทําร้ ายจากพวกลูกค้ าหืนน่ะ นายช่วยส่งบอดีการ์ ดมาให้ พีด้ วยนะวันนี

รัตมา

65


เลยได้ ยิงดี” ผู้เป็ นน้ องชายรี บตอบรับกลับมาโดยเร็ ว “ได้ ครับพีไรอัลว่าแต่จะให้ บอดีการ์ ดไปหาพีไรอัลทีไหนล่ะครับ” “ทีร้ านอาหารละกัน” ชายหนุม่ บอกให้ อีกฝ่ ายได้ ทราบถึงทีนัดหมาย “แล้ วเจอกันครับพีไรอัล” หลังจากนันไรอัลก็กดวางสายลง พลอย ธาราได้ ฟังทีเขาคุยทังหมดก็ร้ ู สึกตกใจนันเพราะตลอดชีวิตทีผ่านมาเธอไม่เคย ทีจะให้ ใครมาคอยคุ้มครอง “นีคุณจ้ างบอดีการ์ ดมาจัดการเรื องนีแทนเหรอคะ” ไรอัลพยักหน้ า ตอบรับ “ใช่เ พราะว่าเจ้ าหน้ า ทีตํา รวจน่ะ คงไม่มีทางทีจะมาป้องกันเราได้ ตลอด 24 ชัวโมงหรอก บอดีการ์ ดนีล่ะเหมาะทีสุดละ” “คงแพงมากเลยสินะคะ” นันเพราะหญิงสาวเคยรับรู้ มาว่าส่วนใหญ่ พวกทีจ้ างบอดีการ์ ดมาคอยดูแลจะเป็ นพวกเศรษฐี มีเงิ นทังนันเลย ไรอัลยิม เมือได้ ยินเธอพูดเขาจึงบอกให้ ได้ ฟังอย่างชัดเจน “แล้ วใครว่าผมจะให้ คณ ุ จ่ายล่ะ” นัยน์ตาของเธอเบิกกว้ างพร้ อมกับ นําเสียงนุม่ เอ่ยอย่างคาดการณ์ “อย่าบอกนะคะว่าคุณจะเป็ นคนจ่ายให้ ฉันน่ะค่ะ ” ชายหนุ่มทําท่า ผงกศีรษะตอบรับ “ก็ใช่นะ่ สิ ผมจะเป็ นคนจ่ายเอง” “ทําไมคุณถึงยอมลงทุนกับฉันมากขนาดนี คุณหวังอะไรรึ เปล่าคะ” พลอยธาราเชือว่าของฟรี ไม่นา่ ทีจะมีในโลกอย่างเด็ดขาด พร้ อมกับมองหน้ า ของเขาอย่างจับผิดด้ วย “ถ้ าผมบอกว่าอยากรู้ จกั คุณให้ มากกว่านีคุณจะว่ายังไง” เมือได้ รับรู้ วงหน้ านวลที เกลื อนไปด้ ว ยรอยยิ มก็ หุ บ ลงทัน ที ก่ อ นจะบอกอย่ า งตั ด ความหวังเขา “คุณอย่ามาเสียเวลากับฉันเลยนะคะ ฉันไม่คิดทีจะคบกับใครหรอก ค่ะ” พลอยธารายังมีบาดแผลในใจทียังไม่ลืมเลือนแม้ วา่ เขาจะทําให้ เธอ 66


คําสัง่

ปรารถนา

คิดอย่างเผลอตัวว่าอยากมีความรักใหม่อีกครังก็ตามเมือได้ รับความอบอุ่น จากร่างแกร่ง แต่สุดท้ ายเธอก็กลัวกับความผิดหวังดังเดิม “อย่างนันผมขอเป็ นเพือนกับคุณก็ได้ คณ ุ พลอย ถ้ าเป็ นเพือนกันคุณ คงจะไม่รัง เกียจผมใช่ไหม” เป็ นผู้ห ญิ งคนแรกทีเขาเริ มจากการเป็ นเพือน หญิงสาวนิงงันไปเหมือนกําลังใช้ ความคิด ไรอัลเห็นเธอเงียบ เขาจึงย้ อนถาม กลับไป “หรื อว่าคุณรังเกียจผมกันคุณพลอยถ้ าอย่างนันก็ไม่เป็ นไรหรอก ผม คงไม่ดีพอทีจะเป็ นเพือนคุณ” ได้ ยินนําเสียงตัดพ้ อจากเขาแล้ วก็ทําให้ พลอย ธารารู้ สึกไม่ดีเธอรี บบอกให้ เขารับรู้ ทนั ที “เอ่อ ฉันไม่ได้ รังเกียจคุณค่ะคุณไรอัล” ชายหนุม่ ยิมออกมาหลังจาก นันเมือได้ ยินคําตอบจากเธออย่างชัดเจน “อย่างนันคุณก็เป็ นเพือนกับผมได้ สินะคุณพลอย” ให้ ตายไรอัลไม่คิดเลยว่าผู้หญิงคนนีจะทําให้ การจีบของตนแปลกไป กว่าทุกคราว เริ มต้ นจากการสมอ้ างเป็ นสามีและเป็ นพ่อของลูกเธอ ตอนนีก็ เริ มต้ นจากการเป็ นเพือนแทนเสี ยอีก ซึงปกติเพียงเขาเอ่ยปากกับผู้หญิ งคน ไหนมีแต่อยากเป็ นคูค่ วงเขาในทันที “ค่ะ ฉันยอมเป็ นเพือนกับคุณก็ได้ ” “ขอบคุณนะคุณพลอย” แต่พลอยธาราไม่ร้ ู หรอกว่าชายหนุ่มเบือง หน้ าปากบอกว่าเพือนแต่ในใจหวังทีจะได้ แอ้ มเธอตลอดน่ะเอง “อ้ อผมมีอีก อย่างทีจะต้ องบอกให้ คณ ุ ทํา” คิวเรี ยวทังสองของหญิงสาวขมวดเข้ ามาชนกัน พลางถามกลับด้ วยความสงสัย “อะไรเหรอคะคุณไรอัล” “ผมไม่มนใจว่ ั าไอ้ ลูกค้ าบ้ านันมันยังตามดูเราอยู่รึเปล่า ทางทีดีคุณ กับผมควรจะเล่นละครหลอกมันว่าเราเป็ นสามีภรรยากันแล้ วก็ให้ เมเปิ ลเล่น เป็ นลู กด้ ว ย ผมกลั ว ว่ า ถ้ า มัน รู้ ว่า คุ ณ ไม่ไ ด้ เ ป็ นเมี ยผมจริ ง ๆ มัน อาจจะ ย้ อนกลับมาทําร้ ายคุณได้ ถึงจะมีบอดีการ์ ดคอยคุ้มครองก็เถอะ” ชายหนุม่ คิดแผนขึนมาได้ กะทันหัน ด้ วยการล้ อมรัวประกาศสิ ทธิ ใน

รัตมา

67


ตัวเธอเลยคนอืนจะได้ ไม่ต้องมาหวังเนียนเป็ นเพือนเหมือนตนเอง ในเมือเขา คิดแอ้ มเธอแล้ วใครหน้ าไหนอย่าเจ๋อมาคิดแอ้ มเหมือนตนเองอย่างเด็ดขาด “ฉันต้ องเล่นละครเป็ นภรรยาของคุณด้ วยเหรอคะ” “ใช่สิ ความจริ งเรื องนีคุณเองก็มีปัญหาอยูไ่ ม่ใช่เหรอทีถูกพวกลูกค้ า จอมหืนชอบชวนไปร้ องเพลงให้ ฟังบนเตียงอยูเ่ ป็ นประจํา” ซึงหนึงในนันก็คือเขาเช่น กัน ทีอยากให้ เธอมากล่ อมเสี ยงหวานๆ เพือให้ ตนเองหลับอย่างมีความสุข แต่เธอต้ องกล่อมให้ เขาฟั งเพียงคนเดียว เท่านัน คนอืนอย่าหวังว่าจะได้ ไปกล่อมให้ ฟังอย่างเด็ดขาด และการทีให้ เธอ เล่นละครเป็ นภรรยาของตนเองก็คือการกันท่าผู้ชายคนอืนเข้ ามาใกล้ หญิ ง สาวน่ะเอง พลอยธาราได้ ยินทีเขาบอกก็เก็บมาคิดตามเช่นกันก่อนจะพยัก หน้ าอย่างเห็นด้ วย “จริ งสิคะฉันเองก็เบือปั ญหานีมากเหมือนกัน” “อย่างนันคุณก็บอกคนอืนไปเลยนะว่าคุณมีสามีกบั ลูกแล้ ว เวลาที ผมไปหาคุณทีโรงแรมก็จะแอ๊ บเนียนเป็ นสามีสมอ้ างของคุณพวกลูกค้ าทีจะ ตามมายุง่ กับคุณจะได้ จะได้ เชือแล้ วก็เลิกวุน่ วายอีกต่อไป” “เป็ นความคิดทีดีมากเลยค่ะ” นอกจากเขาจะช่วยเธอเกียวกับเรื องที ถูกลูกค้ าตามคุกคามแล้ วก็ยงั ช่วยเรื องทีถูกลูกค้ าชอบชวนไปนอนด้ วย “เห็นไหมว่ามีผมเป็ นเพือนแล้ วสบายแค่ไหนแก้ ปัญหาทีคุณเครี ยด ได้ ตงสองเรื ั องน่ะ คุ้มจะตาย” แต่จะให้ ค้ มุ กว่านีต้ องให้ เป็ นคูน่ อนด้ วยรับรองจะมีความสุขมากขึน แน่นอน ถ้ าพลอยธารารู้ วา่ อีกฝ่ ายคิดอะไรอยู่คงไม่มีทางทีจะยอมเป็ นเพือน หรอก เพือนอะไรคิดแต่จะหวังฟั นเพือนตลอดเวลาอย่างนี “ก็จริ งค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย ช่างไม่ร้ ู เลยว่ากําลังได้ พบกับหมาป่ าจอมวายร้ ายทีปากบอกเป็ นเพือนแต่จ้องจะขยํากระต่ายสาว ตลอด ชายหนุม่ หันไปยังเด็กหญิงตัวน้ อยทีนังอยูไ่ ม่ไกล “เมเปิ ลรู้ ใช่ไหมว่าน้ าพลอยมีคนคิดจะทําร้ ายน่ะ” อีกฝ่ ายก็พยักหน้ า ตอบรับ 68


คําสัง่

ปรารถนา

“รู้ คะ่ ” “เมเปิ ลอยากช่วยน้ าพลอยรึเปล่า” พลางซักถามเด็กหญิงต่อ “อยากค่ะเมเปิ ลอยากช่วยน้ าพลอยค่ะ” “อย่างนันเมเปิ ลก็ต้องทําตามทีอาไรอัลบอกนะ เมเปิ ลต้ องเรี ยกอา ไรอัล ว่า แด้ ด แล้ ว ก็ เ รี ยกน้ า พลอยว่ า มัมตกลงไหม” นัยน์ ต ากลมทํ า ท่ า ประหลาดใจกับสิงทีเขาให้ ทํา “ทําไมถึงเรี ยกว่าอาไรอัลกับน้ าพลอยไม่ได้ คะ” “ก็อาไรอัลบอกว่าน้ าพลอยเป็ นภรรยาของอาไรอัลเพือไม่ให้ ลูกค้ า ข้ างนอกคิดทําร้ ายน้ าพลอย ถ้ าเมเปิ ลเรี ยกน้ าพลอยลูกค้ านันก็ร้ ู น่ะสิ ว่าอา ไรอัลกับน้ าพลอยโกหก” “เข้ าใจแล้ วค่ะ เมเปิ ลต้ องเรี ยกอาไรอัลว่าแด้ ดแล้ วก็เรี ยกน้ าพลอย ว่ามัมใช่ไหมคะ” เด็ กหญิ ง ตอบอย่างชาญฉลาดชายหนุ่มก็ใช้ มือจับ ไปยัง ศีรษะทีปกคลุมด้ วยเส้ นผมหยักศกอย่างเบาๆ “เก่งมากเมเปิ ลไหนลองเรี ยกอาไรอัลว่าแด้ ดสิ แล้ วก็เรี ยกน้ าพลอย ว่ามัม” “แด้ ด มัม” “ดี มากเลยเมเปิ ล” ไรอัล หอมแก้ ม เล็ กทังสองข้ างดัง ฟอดใหญ่ หลังจากนันเขาจึงหันมายังพลอยธารา “ส่วนคุณพลอยต้ องเรี ยกผมว่าทีรักนะ” นัยน์ตาของหญิ งสาวเบิก กว้ างด้ วยความตกใจ “ฉันต้ องเรี ยกคุณว่าทีรักด้ วยเหรอคะ” “ก็ต้องเรี ยกสิ ภรรยาก็เรี ยกสามีวา่ อย่างนีทังนันล่ะ ถ้ าคุณจะทําให้ คนร้ ายเชือว่าคุณมีสามีแล้ วก็ต้องพูด” เขาเอ่ยอย่างบังคับนันเพราะว่าถ้ าใคร ทีมาได้ ยินจะได้ ร้ ู วา่ ผู้หญิงคนนีมีเจ้ าของแล้ วจะได้ ไม่มาจับจอง ช่างเป็ นการ วางแผนทีเจ้ าเล่ห์เสียจริ ง “ก็ได้ คะ่ ฉันจะเรี ยกคุณว่าทีรัก” “ส่วนผมก็จะเรี ยกคุณว่าเชรี ” คิวเรี ยวขมวดเข้ ามาชนกันมุ่นก่อนจะ

รัตมา

69


ย้ อนถามกลับไปด้ วยความสงสัย “แปลว่าอะไรเหรอคะเชรี นะ่ ค่ะ” เขาอมยิมอยูค่ รู่หนึงก่อนจะบอกให้ เธอได้ รับรู้ ถงึ ความหมายของมัน “แปลว่าทีรักของผม” อะไรจะหวานอย่างนี แล้ วชายหนุม่ ก็หนั ไปทาง กมลเนตรต่อจากนัน “คุณแก้ มต้ องเรี ยกผมกับคุณพลอยเวลาพูดกับเมเปิ ลว่าแด้ ดกับมัม เหมือนกันนะครับ” ช่างรอบคอบเสียจริ งตาไรอัล อะไรทีสามารถประกาศให้ คนรู้ วา่ เธอมีเจ้ าของแล้ ว ไม่ยอมรอช้ าเลย “ค่ะ คุณไรอัล” พีเลียงสาวตอบรับด้ วยความเข้ าใจ “จําไว้ นะครับว่าอย่าเผลอเรี ยกตามปกติเวลาอยูข่ ้ างนอกไม่อย่างนัน แผนแตกแน่เลยครับ” “ค่ะ” ทังสามต่างพูดพร้ อมกัน “อย่างนันเราออกไปทีร้ านอาหารกันเถอะจะได้ ไปคุยเรื องบอดีการ์ ด กัน” ไรอั ล ขั บ รถพาเธอมายั ง ร้ านอาหารตามที ได้ นั ด พบไว้ กั บ เอเดรี ยน ซึงทีนันเขาก็ได้ เจอกับน้ องชายทีสนิทและบอดีการ์ ดนังอยู่ด้วยหนึง คน เป็ นผู้หญิงคนแรกทีพีไรอัลถึงกับเรี ยกใช้ บริ การจากบอดีการ์ ดของเขา ซึง เป็ นการจีบสาวทีลงทุนอย่างมากทีเดียว นัยน์ตาของเอเดรี ยนมองไปยังเรื อน กายระหงกับ เด็ กหญิ ง ที พาเข้ า มาด้ ว ยพร้ อมกับ นึ ก อย่า งคาดเดาอย่ า ง ประหลาดใจ “นีพีไรอัลไปมีลูกตังแต่เมือไรกัน” ชายหนุม่ เห็นสายตาของน้ องชายทีมองมาก็รับรู้ ว่าอีกฝ่ ายกําลังคิด อะไร เมือทรุ ดกายนังลงยังเก้ าอีเบืองหน้ าเพียงริ มฝี ปากของเอเดรี ยนเตรี ยม เอือนเอ่ยไรอัลก็สงการออกไปทั ั นที “ฉันรู้ วา่ นายคิดจะถามอะไร” “พีไรอัลรู้ เหรอว่าผมจะถามอะไร” อีกฝ่ ายยิมโดยย้ อนถามกลับด้ วย 70


คําสัง่

ปรารถนา

อาการเลิกคิวขึนสูง “รู้ สิแต่มนั ไม่ได้ เป็ นอย่างทีนายคิดหรอกนะเอาไว้ ฉนั จะเล่าให้ นายฟั ง ตอนหลังละกันเล่าทีนีไม่ได้ ” ไรอัลเอ่ยด้ วยนําเสี ยงเบาให้ ได้ ยินกันเพียงสอง คนซึงเอเดรี ยนก็ไม่ได้ ซกั ถามอะไรอีก “ตอนนีมีคนคิดร้ ายกับเมียแล้ วก็ลูกพี พีก็เลยอยากจะให้ บอดีการ์ ด นายคอยคุ้มครอง” ได้ ยินคําว่าเมียทําให้ พลอยธารารู้ สึกแปลกๆ นันเพราะยังไม่เคยมี ใครมาเรี ยกตนเองว่าสรรพนามแบบนีเลย มันให้ ความรู้ สึกดีมากอย่างนีเลย เหรอราวกับว่าตนเองคือคนสําคัญของอีกฝ่ ายทีเขาต้ องดูแล นัยน์ตาของเธอ มองไปยังวงหน้ าคมผู้ชายแปลกหน้ าทีเข้ ามาปกป้องตนเอง “ได้ เลยครับพีไรอัล แล้ วผมจะจัดการให้ บอดีการ์ ดไปคุ้มครองเมียกับ ลูกของพีไรอัลครับ” เอเดรี ยนรับปากเป็ นอย่างดีหลังจากฟั งความต้ องการของ พีชาย “แต่อย่าปรากฏตัวให้ ใครเห็นนะเพราะพีไม่อยากให้ คนแตกตืนน่ะ แล้ วก็ไม่อยากให้ ไอ้ ลูกค้ าหืนมันเห็นด้ วยเดียวมันจะคิดหาทางทําร้ ายเมียพี ทางอืน คราวนีจะจับมันลําบาก ว่าจะสังสอนอะไรมันนิดหนึง” เอเดรี ยนแอบ กระซิบอย่างรู้ ใจ “ทีจะสังสอนเนียเพราะบัง อาจมายุ่งกับผู้ห ญิ งของพีรึ เปล่า ครับ พี ไรอัล” “ใช่เลย” เขาพยักหน้ าตอบรับกลับไปโดยไม่ปิดบังก่อนจะเปลี ยนกลับมาทํา เสียงจริ งจังดังเดิม “ให้ บอดีการ์ ดนายเริ มงานตังแต่วนั นีเลยนะเอเดรียนเพราะ พีคิดว่ามันคงไม่เลิกยุง่ กับเมียของพีง่ายๆ แน่” ช่างพูดได้ อย่างคล่องปากเสี ย เหลือเกิน “ครับพีไรอัล” หลังจากทีคุยเรื องงานเสร็ จเรี ยบร้ อยแล้ วไรอัลก็จดั การ เตรี ยมสังอาหารมากินเป็ นลําดับต่อไป “เมเปิ ลอยากกินอะไรลูกสังได้ เลยนะ” ชายหนุ่มเล่นละครเป็ นสามี

รัตมา

71


ปลอมๆ ได้ อย่างแนบเนียน “เมเปิ ลจะกินสปาเกตตีกุ้งค่ะแด้ ด” “แล้ วคุณล่ะจะกินอะไรเชรี ” “ฉันขอเป็ นขนมปั งกระเทียมกับซุปเห็ดก็แล้ วกันค่ะ” “คุณแก้ มจะกินอะไรสังได้ เต็มทีเลยนะครับ” ไรอัลบอกอย่างใจกว้ าง โดยเมื ออาหารทยอยนํ า มาเสิ ร์ ฟ ทังหมดก็ จ ัด การกิ น อาหารด้ ว ยความ เอร็ ดอร่อย เมือกลับมาทีรถพร้ อมกับเมเปิ ลและกมลเนตร ชายหนุ่มก็บอก ให้ หญิงสาวคลายความกังวลใจลงเกียวกับเรื องราวทีเกิดขึน “คุณไม่ต้องกลัวแล้ วนะเชรี จะไม่มีใครมาทําอะไรคุณกับทุกคนได้ อีก เด็ดขาด” พลอยธารายิมด้ วยสีหน้ ายินดี “ขอบคุณนะคะคุณไรอัล” “ไม่อยากได้ คําขอบคุณเป็ นคําพูดน่ะอยากได้ เป็ นอย่างอืนแทนได้ ไหม” เขาเรี ยกร้ องจากหญิ งสาว คิวเรี ยวขมวดเข้ ามาชนกันมุ่น ด้ วยสี หน้ า สงสัย “อยากได้ รางวัลอะไรล่ะคะ” “หอมแก้ มก็ได้ ” ชายหนุม่ ทําท่าเอียงแก้ มให้ หญิงสาวพร้ อมกับหลับตา เธอจึงยิมและ คิดถึงสิงทีจะทําต่อไปด้ วยการสะกิดหลานสาวให้ ทําแทน เมเปิ ลก็ช่างน่ารัก เหลือเกินยืนหน้ าไปหอมแก้ มเขาดังฟอดใหญ่ ไรอัลลืมตาขึนมาพอดีและเห็น ว่าใครเป็ นคนหอมแก้ มตนเอง “เมเปิ ลทําไมมาหอมอากันล่ะ” “ก็คณ ุ อยากได้ รางวัลเป็ นหอมแก้ มไม่ใช่เหรอคะฉันก็ให้ เมเปิ ลหอม แล้ วไงคะ” หญิ งสาวแกล้ งทําเป็ นไม่รับรู้ ว่าเขาอยากให้ ตนเองเป็ นคนหอม ต่างหากล่ะ ชายหนุม่ หอมไปยังแก้ มเล็กกลับและบอกอย่างชมเชย “วันนีเมเปิ ลเก่งมากเลย” 72


คําสัง่

ปรารถนา

“เดียวคุณแวะส่งฉันทีโรงแรมด้ วยนะคะฉันจอดรถทิงไว้ ทีนันเมือคืน นีค่ะ” เธอบอกให้ เขาได้ ทราบ “ได้ สิ” ไรอัลรับปากอย่างดีก่อนจะขับไปยังสถานทีทํางานของเธอ โดยพลอยธาราก็ขบั รถกลับมาพร้ อมกับกมลเนตรและเมเปิ ล ครันกลับมาถึงบ้ านชายหนุ่มก็ดูราวกับจะนึกอะไรบางอย่างขึนมา เป็ นสิงทีเพิงคิดได้ ในบัดดล ช่างมีแผนลํ าเลิ ศหลายชันเสี ยจริ งเชียว เท้ าของ เขาหยุดชะงักก่อนทีจะก้ าวเข้ าไปยังห้ องรับแขกพลางหันมาโดยเร็ ว “บางทีผมอาจจะต้ องเข้ าอยู่ทีนีด้ วยนะคุณพลอย” เรี ยวปากนุ่มอ้ า ค้ างเพียงได้ ยินกับประโยคดังกล่าว “อะไรนะคะคุณต้ องเข้ ามาอยูท่ ีนีเหรอคะ” “ใช่คณ ุ พลอย บอกว่าเป็ นสามีภรรยากันมีลูกหนึงคนแต่ผมไม่ได้ อยู่ ทีนีมันจะไม่แปลกไปหน่อยเหรอ อุตส่าห์วางแผนดิบดีแต่มาตกม้ าตายเพราะ ผมไม่ได้ อยูท่ ีนี” “จริ งด้ วยค่ะพีพลอยเป็ นสามีภรรยากันแต่อยูค่ นละบ้ านมันดูแปลกๆ นะคะ” ไรอัลยิมอย่างชืนชอบทีมีกองเชียร์ เห็นด้ วยกับแผนของตนเอง “ก็จริ งอย่างทีคุณบอกนะคะ อย่างนันเดียวฉันจะรี บไปจัดห้ องให้ คณ ุ ก็แล้ วกันค่ะ” พลอยธาราไปทําตามทีพูดทันที ชายหนุม่ แอบส่งเสียงไชโยโห่ฮวิ กับแผนการทีดูจะได้ ผล “ยะฮู้ ได้ เข้ ามาอยูใ่ นบ้ านของเธอแล้ ว”

รัตมา

73

Kamsang01  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you