Page 1


2


จางรัก

จอมมาร

“ปกติ เ วลาฉั น อยู กั บ ผู ห ญิ ง ก็ มั ก จะให ผู ห ญิ ง ถอด เสื้อผาใหแบบนี้ละ” ดูทาหนาเขาจะหนาพอๆ กับยางรถยนตเลย อยางแนนอน “หนาคุณนี่คงยิ่งกวาคอนกรีตนะถึงไดไมรูสึกอะไรเลย กับการแกผาตอหนาผูหญิงนะ” แลวก็รับรูวาคิดผิดอีกเชนเดิม ที่ไปวาเขาดวยความพลั้งปาก “วาผัวตัวเองเดี๋ยวก็เจอจูบอีกหรอกปภาพินท” ปาก นุมรีบเถียงกลับไปทันที “คุณไมใชผัวฉัน” “ทํา ไมจะไม ใ ชฉั นเปน ผัว ชั่ วคราวหนึ่ง ป ข องเธอไงล ะ ปภาพิ น ท” เขายื นยั น กลั บไปให เ ธอได ฟง อยา งชั ด เจน แต หญิงสาวก็ยังยืนกรานเหมือนเชนเดิม “คุณเปนไดแคผูชายที่เห็นแกตัวเอาแตไดเทานั้น สวนฉัน ก็เปนเหยื่อของผูชายรายกาจอยางคุณ” เธอไมมีวันยอมรับคํา วาผัวเมียโดยเด็ดขาดเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นมันไมมีวันเปนไปได “ได ฉันจะยอมเปนผูชายเห็นแกตัวเพื่อรอวันที่จะไดกิน เหยื่ออยางเธอไงละ

รัตมา

3


4


จางรัก

จอมมาร

จากใจ... นักเขียน เป็ น นิยายเล่มแรกของ ซีรีย์

Touch love

มี จ้ างรักจอมมาร และ ปล้ นใจจอมมาร เรื องนีคือเรื องแรกของ ชุดค่ะ เป็ นเรื องราวของอิศเรศ นักธุรกิจในแวดวงอสังหาริ มทรัพย์ กับพิธี วิวาห์อนั แสนหวาน และเจ้ าสาวคนสวย แต่แล้ วงานวิวาห์ของเขากลับ เกิดปั ญหาขึน เมือเจ้ าสาวหายออกไปจากงานแต่งงาน อิศเรศจึงให้ ป ภาพินท์น้องสาวฝาแฝดเจ้ าสาวเป็ นคนเข้ าพิธีวิวาห์แทนในฐานะเจ้ าสาว สํารองและเป็ นเมียตัวปลอมเพือรักษาชือเสียงวงศ์ตระกูลไว้ พอดี อ ยากลองเขี ยนแนววิ ว าห์กํา มะลอบ้ า งค่ะ เน้ น ฟิ นและ หวานอย่างเดียวค่ะ ไม่เข้ มข้ นมากเหมือนชุดมาเฟี ย อยากให้ คนอ่านได้ ผ่อนคลายบ้ างค่ะ ก็เลยเป็ นทีมาของ ซีรีย์ ชุดนีค่ะ เรื องหน้ าจะเป็ นนิยายเรื องอะไรเตรี ยมรอลุ้ นกันนะคะ ไม่แ น่ อาจจะเป็ น ปล้ นใจจอมมารก็ได้ คะ่ มาคอยลุ้นกันค่ะ แวะไปทักทายกับต้ นข้ าวกันได้ ทนีี นะคะ http://facebook.com/rattma ขอบคุณจากใจ รัตมา...

รัตมา

5


นิยายชุด

Touch Love 1 จางรักจอมมาร 2 ปลนใจจอมมาร

6


จางรัก

จอมมาร

ตอน

ภายในงานแต่ งงานอันแสนหวานซึงใครๆ ต่ างพากันชืนชมว่ า เป็ นเจ้ าบ่าวและเจ้ าสาวทีดูเหมาะสมกันยิงนัก เมือนักธุ รกิจชือดังในวงการ อสังหาริ มทรัพย์ นันก็คือลูกชายคนโตของตระกูล กฤตนัยวรภัทร ไฮโซหนุม่ ซึง เป็ นทีรู้ จกั ของแวดวงผู้มีเงิน ไม่วา่ จะเป็ นคอนโดมิเนียม เคพี และบ้ านพัก เคพี หลายแห่งคือธุรกิจของตระกูล กฤตนัยวรภัทร ซึงคืนนีสาวๆ หลายคนก็พากันอกเดาะเป็ นแถว เมือทายาทรู ปหล่อ เตรี ยมได้ เตรี ยมเข้ าพิธีวิ วาห์กบั ลูกสาวข้ าราชการยศใหญ่ซึงเป็ นเพือนเก่า ครอบครัวรมณียากร เจ้ าสาวคนสวยคือบุตรสาวคนโต ผู้ซงมี ึ ใบหน้ าสวยงาม ราวกับนางในวรรณคดี กริ ยามารยาทดูเรี ยบร้ อยอ่อนหวาน เหมาะสมและ คูค่ วรทีจะเป็ นเจ้ าสาวยืนเคียงข้ างนักธุรกิจหนุม่ สุดหล่อทีมีอนาคตไกล โดยทังสองมีโครงการว่าหลังจากแต่งงานกันแล้ วจะไปฮันนีมูนถึ ง สามประเทศ นันก็คือ อิตาลี สวิสเซอร์ แลนด์ ช่างเป็ นแผนการทีสวยหรู เสี ย จริ งจนน่าอิจฉายิงนัก อิศเรศ กฤตนัยวรภัทร เจ้ าบ่าวมือใหม่กําลังยืนยิมด้ วย ความยิ นดี ภายในโรงแรมหรู กลางใจเมื องกรุ งเทพฯ ชายหนุ่มเป็ นเจ้ า ของ ใบหน้ าหล่อเหลาคมสันมีเสน่ห์ เป็ นทีคลังไคล้ ของสาวๆ หลายคน เมือได้ พบกับร่างสูงโปร่งทีดูสง่าและเท่อย่างน่ามอง กับนัยน์ตาชวน ฝั นทีทําเอาผู้หญิ งต่างพากันละเมอเพ้ อพกเก็บเอาไปคิดถึง เพียงได้ สบกับ นัยน์ตาทีคมราวเหยียว ซึงขนานไปกับคิวเข้ มทังสอง กับจอนทียาวข้ างแก้ ม

รัตมา

7


ซึงสร้ างความคมเข้ มให้ กบั ผู้เป็ นเจ้ าของอย่างมากมาย ยามนีเขาอยูใ่ นชุดสูท สะอาดตาแบบทักสิโด้ สีขาวมองดูแล้ วช่างเหมือนเจ้ าชายเสียจริ ง เขายืนอยูใ่ นงานทียังไม่เริ มขึน และไม่ได้ ร้ ู สึกแย่เลยกับสิ งทีตนเอง กระทํา นันก็คือการยอมให้ ครอบครัวเป็ นผู้สรรหาคูค่ รองให้ ซึงเรื องพวกนีไม่มี ผู้ชายคนไหนยอมหรอก แต่ทว่าแม้ เขาจะไม่ได้ เป็ นผู้เลือกเจ้ าสาวด้ วยตนเอง แต่จากทีชายหนุม่ คบหา สนิทสนมและพูดคุยด้ วย ปภานัน รมณี ยากรก็ไม่ได้ ดูแย่อะไรมากเลย ผิ ดคาดกลับ เป็ นหญิ ง สาวที สวยและมีช าติ ตระกูลที ดีมากเช่นกัน เมือครอบครัวของเธอเป็ นข้ าราชการระดับสูง เพราะความทีรักครอบครัวมาก จึง ตามใจผู้ ใ หญ่ และไม่คัดค้ า นเมื อครอบครั ว บอกว่า จะขอเป็ นคนเลื อ ก ภรรยาให้ เขาเอง อิศเรศก็ยิน ดีด้ว ยความเต็ มใจ เพี ยงได้ เห็ นใบหน้ า นวลก็ สร้ างความประทับใจให้ กบั เขาอย่างมาก โดยเฉพาะรอยยิมทีแสนอ่อนหวาน คล้ ายว่าจะทําให้ โลกเปลียนเป็ น สดใสขึนในทันใด ไม่อยากเชือว่าแค่เพียงเห็นใบหน้ าจากรู ปถ่ายก็ทําให้ เขา ชืนชอบได้ มากถึงเพียงนี คุณปู่ กับคุณย่าของเขาเข้ าใจเลื อกผู้หญิ งทีจะมา เป็ นภรรยาให้ เขามากทีเดียว ถ้ าให้ ชายหนุม่ หาเองอาจจะไม่สวยมากเท่านี ซึง ฝ่ ายหญิ ง ก็ มีลั กษณะเหมื อ นเขาคื อ ไม่ป ฏิ เ สธที ครอบครั ว จะให้ แ ต่ง งาน ด้ วยกัน ยามนีเขากําลังรอดูความสวยงามของเธอเมืออยู่ในชุดเจ้ าสาวแสน สวย และกําลังแต่งตัวอยูบ่ นห้ องชันบนเพือเตรี ยมลงมาเข้ าพิธีวิวาห์กบั อิศเรศ โดยทางด้ านนอกยังห้ องแต่งตัวชันบนของโรงแรมหรู คุณดวงทิวามารดาของ เจ้ าสาวก็เดินไปดูว่าบุตรสาวของตนเองแต่งตัวไปถึงไหนแล้ ว มือเคาะบาน ประตูของทางโรงแรมเพือส่งเสียงให้ คนด้ านในรับรู้ ก๊ อก... แต่ ป รากฏว่ า ไม่ มี เ สี ย งตอบรั บ ใดๆ ออกมาเลย จึ ง ทํ า สี ห น้ า ประหลาดใจก่อนจะผลักบานประตูเข้ าไปก็เห็นว่าภายในห้ องไม่มีคนอยูเ่ ลย “ยายนันท์อยูใ่ นห้ องนีรึเปล่าน่ะ” พลางกวาดตามองหาลูกสาวของ ตนเอง แต่ก็ไม่พบซึงในห้ องนําก็ไม่มีเช่นกัน “ยายนันท์ไปไหนนะ” แต่ในขณะ 8


จางรัก

จอมมาร

ทีกําลังจะก้ าวออกไปนันก็พลันเห็นแผ่นกระดาษใบหนึงวางอยู่ทางหน้ าโต๊ ะ เครื องแป้ง ดวงทิวาจึงหยิบขึนมาอ่าน ‘นัน ท์ ข อโทษด้วยนะคะคุณพ่ อคุณแม่ นันท์ คงแต่ง งานกับ คุณ อิ ฐ ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะว่านันท์ จะกลับไปหาคนรักของนันท์ ค่ะ’ ปภานันท์ ดวงทิวาตกใจมากหลังอ่านข้ อความบนแผ่นกระดาษจบ เธอรี บก้ าว ออกมาจากห้ องทันทีแล้ วลงไปยังชันล่างซึงเตรี ยมทีจะจัดงานสําหรับคําคืนนี โดยสามีก็กําลังต้ อนรับแขกทีทยอยพากันเข้ าไปในงาน เธอรี บเดินไปหาเขา โดยเร็ ว พร้ อมกับใช้ มือจับไปยังแขนของอีกฝ่ ายด้ วย “คุณคะเชิญทางนีหน่อยค่ะ” สามีจงึ หันไปบอกกับแขกเหรื อทีเข้ ามา ในงาน “ขอตัวสักครู่นะครับ” หลังจากนันจึงเดินไปหาภรรยา “มีอะไรเหรอคุณดวง” ปองภพถามภรรยาด้ วยสี หน้ าสงสัย เมืออยู่ ไกลจากคนอืนแล้ วเธอจึงบอกให้ สามีได้ ทราบด้ วยการกระซิบ “ยายนันท์หายตัวไปค่ะคุณ” เพียงได้ ยินสามีก็ตะโกนออกมาอย่าง ลืมตัว “อะไรนะยายนันท์หายตัวไปอย่างนันเหรอ” “เบาๆ สิคะคุณเดียวคนก็ร้ ู พอดีหรอกค่ะ” เธอปรามปองภพด้ วยการ ยกนิวขึนมายังปากของตนเอง “หาดีแล้ วเหรอคุณ ยายนันท์คงจะเดินอยูใ่ นโรงแรมนีล่ะ” ยังคงมอง เหตุการณ์ในแง่ดี เป็ นช่วงเดียวกับทีปภาพินท์ หญิงสาววงหน้ าเรี ยว นัยน์ตา กลมโต ปล่ อยเส้ นผมยาวละลงมายังแผ่ นหลัง นวลเนียน โดยเธออยู่ในชุด ราตรี สีฟ้าเกาะอกแบบสดใส “พีนันท์แต่งตัวเสร็ จรึ ยงั คะคุณแม่” นันเพราะเมือครู่ มารดาบอกว่า จะไปดูพีสาวยังห้ องชันบนน่ะเอง

รัตมา

9


“เสร็ จอะไรกันล่ะยายนันท์นะ่ หายตัวไปแล้ ว “พีนันท์หายไปแล้ ว” เธอทวนประโยคของมารดาซําอีกคราวหนึงด้ วย ความตกใจ “สงสัยคงจะกลับไปหาไอ้ กระจอกนันล่ะมัง ดูข้อความทีมันเขียนไว้ สิ นําเน่ามากขนาดไหน จะกลับไปหาคนรัก ทังทีมันทิงไปแล้ วก็ยงั จะกลับไปหา มันอีก” ดวงทิวาบอกด้ วยนําเสียงโกรธจัด พร้ อมกับส่งแผ่นกระดาษในมือให้ สามี อีกฝ่ ายอ่านตัวอักษรบนนันด้ วยสีหน้ าโมโหเกรี ยวกราด “นังลูกไม่รักดี” มือของนายปองภพขยําแผ่นกระดาษในมือแล้ วปาลง พืน ดวงทิวาก็ร้องออกมา “ทิงตรงนีได้ ยงั ไงกันคะคุณ เดียวก็มีคนมาเจอหรอกค่ะ” ปภาพินท์หยิบแผ่นกระดาษขึนมาอ่านก่อนจะย้ อนถามบุพการี วา่ “แล้ วจะทํายังไงล่ะคะคุณพ่อคุณแม่” “ก็คงต้ องบอกให้ ตาอิฐรู้ เราน่ะ ไปบอกตาอิฐให้ หน่อยว่ายายนัน ท์ หายไป” ปองภพสังลูกสาวคนเล็กเธอจึงตอบรับกลับไปเบาๆ “ค่ะคุณพ่อ” เมืออิศเรศมองเห็นหญิงสาวซึงมี ใบหน้ าเหมื อนคล้ ายคลึงกับ เจ้ าสาวตนเองก็ถามกลับไปด้ วยความอยากรู้ พร้ อมกับส่งรอยยิมมอบให้ เธอ ด้ วย “คุณนันท์แต่งตัวใกล้ เสร็ จรึยงั คุณพินท์” “เรื องนีล่ะค่ะทีฉันต้ องมาหาคุณ เชิญคุณอิฐทางนีหน่อยได้ ไหมคะ” คิวเข้ มขมวดเข้ ามาชนกันด้ วยความประหลาดใจยิงนัก “มีอะไรเหรอคุณพินท์” น้ องสาวของคูห่ มันตนเองเป็ นผู้หญิงนันมีใบหน้ าคล้ ายคลึงกับพีสาว แต่เพราะไม่อยากทีจะเหมือนพีสาว จึงทําตัวให้ แตกต่างแต่ต่างกันในทางที แย่ ก ว่ า หลายเท่ า ทั งการศึ ก ษาและหน้ าที การงาน ซึ งเธอเรี ย นจบแค่ ปริ ญญาตรี เรี ยนจบมาแบบเกรดสองกว่าเท่านัน 10


จางรัก

จอมมาร

ส่วนพีสาวเรี ยนจบ ปริ ญญาโทเกียรตินิยมจากต่างประเทศ แถมยัง ทํางานบริ ษัทใหญ่ทีมีความก้ าวหน้ ามากกว่า ส่วนน้ องสาวเป็ นเพียงลูกจ้ าง บริ ษัทตัดเสือผ้ าเท่านัน เมือมีข้อเปรี ยบเทียบขนาดนีคุณพ่อคุณแม่ของเขาจึง เลือกผู้เป็ นพีสาวทีดูจะเพอร์ เฟ็ คมากกว่า เขาเดินตามเธอไปยังบริ เวณทีไม่มี คน ครันเห็นว่าคงไม่มีใครมาได้ ยินในสิงทีตนเองพูดเธอจึงบอกให้ เขาได้ รับรู้ “เกิดเรื องใหญ่แล้ วค่ะ พีนันท์หายตัวไปค่ะ” “คุณนันท์หายไปอย่างนันเหรอ แล้ วหายไปได้ ยงั ไงกัน” อิศเรศทําสี หน้ าสงสัย วงหน้ านวลส่ายไปมา “ไม่ทราบค่ะ แต่พีนันท์ทิงจดหมายไว้ นะคะ” เธอส่งแผ่นกระดาษใน มือทีถูกบิดาขยําส่งไปให้ กบั อีกฝ่ าย ชายหนุม่ ก็หยิบไปอ่านโดยเร็ ว ‘นัน ท์ ข อโทษด้วยนะคะคุณพ่ อคุณแม่ นันท์ คงแต่ง งานกับ คุณ อิ ฐ ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะว่านันท์ จะกลับไปหาคนรักของนันท์ ค่ะ’ ปภานันท์ พออ่านจบวงหน้ าคมก็ขบกรามจนแก้ มเกร็ งไปหมดพร้ อมกับทีแวว ตาของเขาเปลียนเป็ นแข็งกร้ าวเมือได้ รับรู้ ถึงสิ งทีเกิดขึนในงานแต่งงานของ ตนเอง “นีพีสาวของเธอมีคนรักแล้ วอย่างนันเหรอแล้ วมาตกลงแต่งงานกับ ฉันทําไมกัน” เมือรับรู้ วา่ อีกฝ่ ายหายไปไหนทําให้ ชายหนุม่ รู้ สึกโมโหอย่างมาก มือ ใหญ่กําหมัดแน่นเมือทราบว่าตนเองโดนหลอก ซึงสรรพนามทีเรี ยกอีกฝ่ าย ด้ วยความสนิทสนมแบบเป็ นกันเองก็เปลียนไปทันที “พีนันท์เลิกกับผู้ชายคนนันแล้ วนะคะ” เธอชี แจงให้ เ ขาได้ ท ราบอย่า งเบาๆ นันเพราะว่ า พี สาวของเธอ กลับ มาเมื อปี ที แล้ ว ด้ ว ยใบหน้ า ไร้ สุ ข และบอกว่า ผู้ ช ายที รั กทิ งตนเองไป ประจวบกับทีบิดาพูดเรื องแต่งงานขึนมาว่าครอบครัวของเพือนตนเองอยาก ให้ ลูกชายแต่งงานกับปภานันท์ผ้ เู ป็ นลูกสาวคนโตแทนโดยไม่ต้องใช้ หนีทียืม

รัตมา

11


ไปถือว่าเป็ นค่าสินสอดในการแต่งงาน เพี ยงรั บ รู้ เช่น นันบิ ดากับ มารดาก็ พึง พอใจอย่า งมาก ซึงพี นัน ท์ ก็ ยอมรับปากทีจะแต่งงานกับลูกชายของเพือนบิดาด้ วยดี แต่เธอแย้ งทังสองคน ว่าผู้ชายคนนีเจ้ าชู้มาก หากทังสองก็ยงั ยืนยันทีจะให้ พีนันท์แต่งงานกับลูก ชายของเพือนทีชืออิศเรศ และบอกว่าเจ้ าชู้ก็ไม่เป็ นไรขอให้ รวยมากเป็ นพอ โดยพีสาวก็ทํ าตามที บุพการี บ อกอย่า งไม่โต้ แ ย้ ง แต่อยู่ๆ กลับมา หายตัวไปในงานแต่งงานแทนเสียนัน “ขอถามหน่อยเถอะว่าผู้ชายทีเป็ นคนรักของพีสาวเธอน่ะเป็ นแฟน หรื อว่าเป็ นผัวกัน” เขาใช้ วาจาหยาบคายอย่างไม่ออมคํา “เป็ นแฟนค่ะ แล้ วคุณจะทํายังไงต่อคะในเมือพีนันท์หายไปจากงาน แต่ง งานอย่า งนี แล้ ว คงต้ อ งยกเลิ กงานแต่ ง แล้ ว ล่ ะ ค่ะ ” เธอเองก็ ไม่คิ ด เหมือนกันว่าพีสาวฝาแฝดจะทิงงานไปเช่นนี “ฉันไม่เชือหรอกว่าเป็ นแฟน นีครอบครัวเธอเอาพีสาวมาย้ อมแมวให้ ฉันสิ นะ น่ารัง เกี ยจทีสุ ด แต่ฉันก็ ไม่มีวนั ยอมให้ งานแต่ง งานวัน นีล่ มอย่า ง เด็ดขาด” “แล้ วคุณจะทํายังไงคะ ในเมือไม่มีเจ้ าสาวในงานแต่งแล้ ว” ปภาพินท์ก็ร้ ู สึกแย่ไม่ตา่ งกับเขาถ้ าหากได้ ร้ ู ความจริ งนีว่าพีสาวเธอ เลิกกับคนรักแล้ วก็มาแต่งงานกับตนเองเพือประชด แต่แล้ วก็กลับไปหาคนรัก เก่าอีก อิศเรศทําท่าครุ่นคิดด้ วยสีหน้ าเครี ยด แล้ วพลันก็นึกออกว่าจะทําเช่น ไรเมื อนัยน์ ต าคู่ ค มมองไปยัง วงหน้ า นวลที อยู่ ไ ม่ ไกลก่ อ นจะบอกอย่ า ง ตัดสินใจออกไป “เธอไงล่ ะ จะต้ อ งเป็ นเจ้ าสาวแทนพี สาว” นัยน์ ตากลมโตของป ภาพินท์เบิกกว้ างก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างเสียงดัง “อะไรนะคะคุณจะให้ ฉนั เป็ นเจ้ าสาวแทนพีนันท์อย่างนันเหรอคะ” “เบาๆ หน่อยได้ ไหม อยากจะฉี กหน้ าฉันกับครอบครัวมากเลยรึ ไง กัน” เขาทําเสียงดุใส่ด้วยแววตากร้ าว ซึงหญิงสาวไม่เห็นด้ วยกับความคิดเขา “ฉันว่าคุณใช้ วิธีอืนดีกว่าค่ะ วิธีนีฉันไม่เอาด้ วยหรอก” เธอส่ายหน้ า 12


จางรัก

จอมมาร

ปฏิเสธในทันที อิศเรศบีบไปยังข้ อมือเล็กโดยแรงและบอกอย่างนัยน์ตาข่มขู่ “ฉันก็ไม่ยอมอับอายเพราะพีสาวเธออย่างเด็ดขาดเหมือนกันทีแล่น ไปหาผู้ชายในวันแต่งงาน พ่อแม่เธอจับพีสาวเธอมาใส่ตะกร้ าล้ างนําให้ ฉนั รึไง กัน มัวจนท้ องรึ เปล่าเลยมายัดเยียดให้ ผ้ ูชายหน้ าโง่อย่างฉันน่ะ แต่อาจจะ คิดถึงผัวเก่าขึนมาก็เลยหนีงานแต่งแล้ วทิงความอับอายไว้ ให้ คนอืนแทน” ชายหนุ่มพูดจาดูถูกผู้ หญิ งที ได้ ชือว่าเป็ นเจ้ าสาวของตนเองอย่า ง ไม่ให้ เกียรติ ได้ ยินดังนันปภาพินท์ก็ยกมือตบไปยังวงหน้ าคมโดยแรง เพียะ! ด้ วยความโมโห “คุณไม่มีสิทธิ มาดูถกู ครอบครัวของฉันนะ” นัยน์ ตาทีตกแต่งอย่างดีมองจ้ องเขาอย่างไม่ชื นชอบ ชายหนุ่มจึง หัว เราะหยัน ใส่ ก่อนจะจ้ อ งไปยัง ร่ า งบางที อยู่เ บื องหน้ า แบบประเมิน ด้ ว ย สายตาไม่ชืนชอบไม่แตกต่างกัน “ทําไมฉันจะดูถกู ไม่ได้ ก็เหตุการณ์ทีเกิดขึนในวันนีมันก็บอกอยู่แล้ ว ว่าครอบครัวของเธอมันเป็ นยังไง ถ้ าไม่อยากให้ ฉันประจานครอบครัวเธอให้ อับอายว่าขายลูกสาวกินเพราะท้ อ งโย้ ห าพ่อไม่ได้ แล้ ว ก็เพือเป็ นการใช้ ห นี แทนล่ะก็ เธอทําตามทีฉันบอกดีกว่าปภาพินท์” ชายหนุ่มเรี ยกชือของหญิ ง สาวอย่างชัดเจน โดยมื อก็ยงั ไม่ปล่อ ย แขนเล็ ก เล่น เอาข้ อ มื อ ของเธอจะหักให้ ได้ ที เ ดี ยว นัยน์ ตาของเขาสบกับ ดวงตาทีสวยซึง เธอยอมรับว่าสิงทีเขาพูดมันถูกต้ อง ปองภพซึงเป็ นบิดาของ ตนเองได้ ยืมเงินไปจากครอบครัวของเขาโดยคุณพงศ์พนั ธ์ และคุณบุษรายืน ข้ อเสนอว่าอยากจะได้ พีนันท์เป็ นเจ้ าสาวของลูกชาย ซึงคุณพ่อคุณแม่ก็ไม่โต้ แย้ งอะไรกลับยินดีเสียด้ วยทีไม่ต้องหาเงินมา ชดใช้ ห นี และเขาก็ ถู ก ใจพี สาวของตนเองยอมที จะทํ า ตามคํ า ขอของ ครอบครัวด้ วยการแต่งงานกับปภานันท์พีสาวของเธอ อิศเรศย้ อนถามหญิ ง สาวกลับมาอีกคราวหนึง “มีใครรู้ เรื องนีรึเปล่า “มีฉนั แล้ วก็คณ ุ พ่อคุณแม่ทีรู้ คะ่ ” เธอบอกให้ เขาได้ ทราบหลังจากนัน

รัตมา

13


“พ่อแม่เธออยูไ่ หนพาฉันไปหาเดียวนีเลย” ปภาพินท์พาเขาขึนไปยังห้ องแต่งตัวชันบนของโรงแรมโดยลิฟท์ โชค ดีนะที ช่างแต่งหน้ ายัง มาไม่ถึง ไม่อย่างนันคงเอาไปพูดจนเสี ยหายเป็ นแน่ โดยภายในลิฟท์เต็มไปด้ วยความเงียบนันเพราะว่าไม่มีใครพูดอะไรเลย เธอ มองไปยังข้ อมือทีถูกเขาบีบเมือครู่นี ซึงเป็ นรอยแดงอย่างเด่นชัด สีหน้ าของอิศเรศเต็มไปด้ วยความโกรธอย่างมาก ไม่คิดเลยว่างาน แต่งงานของตนเองมันจะเจอปั ญหาบ้ าๆ อย่างนี ครันบานประตูของโรงแรมซึงเป็ นห้ องแต่งตัวเปิ ดออก โดยภายในนัน คุณปองภพกับคุณดวงทิวาก็ยืนอยูด่ ้ านใน เมือเห็นลูกสาวเดินกลับมาก็ถาม ด้ วยความอยากรู้ อย่างนําเสียงทีเร่งร้ อน “เป็ นยังไงบ้ างยายพินท์ตาอิฐจะทํายังไงต่อไป” “ทุกอย่างจะยังคงเป็ นเหมือนเดิม และปภาพินท์จะต้ องเป็ นเจ้ าสาว ในคืนนีแทน” อิศเรศบอกถึงความต้ องการของตนเองออกไป ครันได้ ยินผู้เป็ น พ่อก็พลันนึกออกไม่ตา่ งกัน “จริ งสิ นะยายพิ นท์ก็ห น้ าตาเหมือนยายนันท์คงไม่มีใครรู้ หรอกว่า เป็ นคนเดียวกัน” “ช่ว ยพ่อ กับ แม่ห น่อ ยนะลู ก ” ทังสองท่ า นขอร้ องลู กสาวคนเล็ ก เพราะมีเธอเพียงคนเดียวเท่านันทีจะแก้ ปัญหาเรื องนีได้ ให้ ผ่านพ้ นไปด้ วยดี “ถ้ าเธอไม่ชว่ ยฉันจะทวงเงินจากพ่อแม่เธอให้ หมดรวมทังค่าเสียหาย ทีครอบครัวของฉันต้ องขายหน้ าเพราะพีสาวทีไร้ ยางอายของเธอด้ วยว่ายังไง ล่ะเธอจะยอมทําตามรึเปล่า” อิศเรศเอ่ยอย่างคาดคันหญิงสาวเบืองหน้ า “ยายพินท์ทําตามทีคุณอิฐบอกเถอะนะ ถ้ าใครรู้ เรื องนีล่ะก็พอ่ กับแม่ ก็คงไม่ร้ ู จะเอาหน้ าไปไว้ ทีไหน” “ใช่ลูกยายนันท์นะ่ เป็ นลูกทีไม่รักดี แต่ลูกช่วยพ่อกับแม่ได้ ” ครันได้ ยินประโยคดังกล่าวจากบุพการีทําให้ ปภาพินท์จําต้ องทําตามทีเขาบอก เธอ ไม่อยากได้ ชือว่าเป็ นลูกอกตัญ ู “ตกลงค่ะพินท์จะยอมทําตามทีคุณอิฐบอก” 14


จางรัก

จอมมาร

“ก็แค่นนทํ ั ามากเรื องไปได้ ” ปภาพินท์ จึงเตรี ยมแต่ งตัวเป็ นเจ้ าสาวแทนในพิธีวิวาห์ ทผูี ้ หญิง หลายคนต่างใฝ่ ฝั นว่าในชีวิตนีขอให้ ได้ เจ้ าบ่าวทีหล่อและเพอร์ เฟคขนาดนี บ้ างเถอะ ซึงปภานันท์ รมณียากร หญิ งสาววัย ปี ก็ทําให้ สาวๆ เหล่านัน ฝั นสลายเมือนักธุรกิจหนุม่ ประกาศข่าววิวาห์กบั เธอ แต่ใครจะรู้ กนั ว่าเบืองหลังฉากแต่งงานทีแสนหวานมันไม่ได้ สวยหรู อย่า งที คิ ด เลย เมื อน้ อ งสาวเป็ นคนเข้ า พิ ธี วิ ว าห์ แ ทนต่า งหากเพื อรั ก ษา ชือเสียงของครอบครัว “ทําไมช่างแต่งหน้ าถึงยังไม่มาอีกนะ เดียวลองโทรถามดีกว่า ” ดวง ทิวาบ่นงึมงําเมือนังรอให้ มาแต่งตัวเกือบครึ งชัวโมงแล้ ว พร้ อมกับทีมือหยิบ โทรศัพท์ขึนมาเพือกดไปยังร้ านเวดดิงสตูดิโอทีได้ รับหน้ าทีจัดการเรื องนี คอย อยูไ่ ม่นานเจ้ าของร้ านก็กดรับสาย “สวัสดีคะ่ ร้ านหทัยเวดดิง สตูดิโอค่ะ” “นีฉันดวงทิวานะคะ จะโทรมาถามว่าป่ านนีทําไมช่างแต่งหน้ ายังมา ไม่ถงึ โรงแรมอีกกันคะ” “ไม่ทราบว่าเจ้ าบ่าวเจ้ าสาวเป็ นใครคะ” อีกฝ่ ายถามกลับมาพร้ อม กับเปิ ดสมุดดูรายการทีนัดไว้ “คุณอิศเรศกับปภานันท์ลูกสาวของฉันน่ะค่ะ” “เอ๊ ะ ช่างแต่งหน้ าทีร้ านไปทีโรงแรมกรี นทาวน์แล้ วนะคะ” เจ้ าของ ร้ านยืนยันกลับมาให้ ได้ รับรู้ “โรงแรมกรี น ทาวน์ เ หรอคะ ไม่ ใ ช่น ะคะโรงแรมที จัดงานเนี ยคื อ โรงแรมเวลคัมนะคะ” “อ้ า วเหรอคะแต่ ว่ า มี ค นโทรมาช่ ว งบ่ า ยโมงนะคะว่ า เปลี ยนที แต่งหน้ าเป็ นโรงแรมกรีนทาวน์นะ่ ค่ะ” หทัยวดีแย้ งกลับไป ดวงทิวารับรู้ วา่ ต้ อง เป็ นฝี มือของปภานันท์ลูกสาวคนโตแน่นอนจึงไม่ได้ เถียงอะไรกลับไป “คงจะสั งงานไม่ร้ ู เรื องน่ะ ให้ ช่า งแต่ง หน้ า ของเธอมาที นี เลยนะ

รัตมา

15


เจ้ าสาวรออยู”่ มารดาของเธอแสดงอารมณ์ไม่พอใจทังยังทําอาการทอดถอน ลมหายใจโดยแรงด้ วย “ได้ คะ่ ” หลังจากนันคุณดวงทิวาก็กดวางสาย โดยเพียงไม่นานช่างแต่งหน้ าก็มาถึงห้ องทีเธอได้ นดั ช่างแต่งหน้ าไว้ อีกฝ่ ายสะพายกระเป๋ าใส่เครื องสําอางมาและบ่นอย่างสงสัยด้ วยความงุนงง “ตกลงนัดที เดิมเหรอคะ ก็ ว่าอยู่ทําไมไม่เห็นเจ้ าสาวมาสักที แถม ห้ องก็ไม่มีจองไว้ ด้วย” “คนสังงานคงจะเบลอน่ะค่ะ มาแต่งหน้ าเถอะค่ะเหลื อเวลาอีกแค่ ชัวโมงเดียว เดียวจะไม่ทนั ค่ะ” มารดาของหญิงสาวสังการโดยเร็ ว “ได้ คะ่ ” หลังจากนันช่างแต่งหน้ าก็เริ มทําการแต่งตัวให้ กบั ปภาพินท์ ในทันทีอย่างไม่ยอมให้ เสียเวลาอีก อิศเรศก้ าวลงมายังชันล่างด้ วยสี หน้ าทีดูแย่อย่างมาก ซึงชายหนุ่ม คนหนึ งผู้ มี ว งหน้ า หล่ อ คม และนัยน์ ตาสวยไม่ ต่ า งจากผู้ เ ป็ นพี ชายเลย เพียงแต่วา่ พีชายมีใบหน้ าทีดูคมเข้ ม และเคร่งขรึมมากกว่า คนน้ องดูเป็ นคนขี เล่น เขาอยูใ่ นชุดสูทสีดําสวมทับเสือเชิตตัวในสีขาวพลางเดินเข้ ามาหาพีชาย คนโตและเรี ยกอีกฝ่ าย “เจ้ าสาวยังแต่ง ตัวไม่เสร็ จอีกเหรอครั บพีอิฐ ” แต่ดูเหมื อนว่าชาย หนุม่ เบืองหน้ าจะไม่ได้ ยินเขาจึงต้ องเรียกซําอีกคราวหนึง “พีอิฐครับใจลอยไป หาเจ้ าสาวรึไงกันครับ” “ใจลอยบ้ าอะไรกันล่ะ แกรู้ ไหมนายอัคว่ามันเกิดเรื องบ้ าอะไรขึนกับ ฉันน่ะ” เห็นสีหน้ าของพีชายดูเครี ยดอย่างมากจึงถามกลับไปอย่างซักไซ้ “เกิ ดเรื องอะไรขึ นเหรอครับ พี อิ ฐ ” เขาดึง ร่ า งของน้ อ งชายไปยัง บริ เวณทีไม่มีคน “แกรู้ ไหมว่าเจ้ าสาวของฉัน หายตัว ไปจากงานนีน่ะ ” เพียงได้ ยิน นัยน์ตาของอัคคีก็เบิกกว้ างด้ วยความตกใจ “พีอิฐว่ายังไงนะครับ เจ้ า...” ยังไม่ทนั พูดออกมามือของอิศเรศก็ปิด ไปยังปากของน้ องชายทันทีพร้ อมกับทําแววตาดุใส่ 16


จางรัก

จอมมาร

“แกจะแหกปากให้ ครอบครัวอับอายไปทําไมกันนายอัค” เมือเจอ เสียงปรามใส่อคั คีจงึ เบาเสียงลง “แล้ วพีอิฐทํายังไงล่ะครับในเมือเจ้ าสาวหายตัวไปอย่างนี” “ทํ า ยัง ไงฉัน ก็ ห าเจ้ า สาวสํ า รองน่ะ สิ นายคิ ดว่ า ฉั น จะปล่ อ ยให้ ครอบครั วนันทํ า ให้ ครอบครั ว เราขายหน้ ารึ ไงกัน” พอได้ ยิน คํา ว่า เจ้ าสาว สํารองคิวเข้ มของน้ องชายก็ขมวดเข้ ามาชนกันมุน่ “พีอิฐไปเอาใครมาเป็ นเจ้ าสาวสํารองครับ” “ก็ฝาแฝดเจ้ าสาวไงล่ะ” อิศเรศบอกให้ เจ้ านายได้ ทราบอย่างชัดเจน ด้ ว ย นั ย น์ ต า ที เ ต็ ม ไ ป ด้ ว ย ค ว า ม โ ก ร ธ อ ย่ า ง ม า ก

รัตมา

17


ตอน

ผ่ านไปไม่ นานหญิ งสาวก็ เ ตรี ย มตั ว จนเกือบเสร็ จเรี ยบร้ อย วงหน้ าเรี ยวรู ปไข่กบั นัยน์ตากลมโตประดับด้ วยแพขนตางอนงามกําลังมองไป ยังกระจกเบืองหน้ า ยามนีวงหน้ านวลได้ รับการแต่งอย่างงดงาม พร้ อมกับ เส้ นผมทีดัดเป็ นลอนคลอเคลียลงมายังบ่าเล็กทีเปิ ดเผยความนวลเนียนของ ไหล่มนทังสองด้ าน ซึงอยูใ่ นชุดแต่งงานสีขาวประดับด้ วยช่อดอกกุหลาบสีเดียวกันยังต้ น แขนเล็ ก ปั กด้ วยมุ ก เป็ นรู ปดอกไม้ บนชุ ด แต่ ง งานแสนสวย ปล่ อ ย ชายกระโปรงยาวไปจนถึงพืน ช่างแต่งตัวก็หยิบผ้ าคลุมผมแบบลูกไม้ สีขาวมา ประดับลงไปยังศีรษะทีปล่อยเส้ นผมนุม่ สลวยลงมายังแผ่นหลังนวลเนียนจน เสร็ จเรี ยบร้ อยจึงเอ่ยชมออกมา “สวยมากเลยค่ะ ทุกคนจะต้ องอิจฉาเจ้ าบ่าวทีได้ เดินกับเจ้ าสาวที งามมากอย่างคุณ” พลางตบมือและยิมอย่างพึงพอใจ ปภาพินท์นกึ อยูใ่ นใจ “แค่เจ้ าสาวตัวปลอม ไม่มีอะไรน่าอิจฉาเลยสักนิด” อิศเรศมองไปยังนาฬิ กาบนข้ อมือเห็นว่าใกล้ เวลาทีงานจะเริมแล้ วจึง หันไปบอกกับน้ องชายของตนเองทียืนอยู่ด้วยกัน ใบหน้ าทีมีรอยยิมเมือครู่ ของอัคคีก็พลันหายไปด้ วย “ฉันขอขึนไปดูแม่นนหน่ ั อยนะว่าแต่งตัวเสร็ จรึยงั ” 18


จางรัก

จอมมาร

“ครับพีอิฐ” ซึงในขณะทีเขากําลังจะเดินไปยังห้ องแต่งตัวนัน ช่างแต่งหน้ าก็เดิน ออกมายังด้ านนอกอย่างพอดีเพือจะลงไปบอกให้ เจ้ าบ่าวได้ ทราบ แต่พอเห็น เขาก็เดินยิมเข้ ามาหา “กําลังจะลงไปบอกอยูพ่ อดีเชียวค่ะ” “บอกอะไรเหรอครับ” ชายหนุม่ ย้ อนถามกลับไปด้ วยความสงสัย “เจ้ าสาวแต่งตัวเสร็ จแล้ วค่ะ” “เหรอครับขอบคุณนะครับ” แล้ วอิศเรศก็ตรงเข้ าไปยังห้ องแต่งตัวเป็ นช่วงเดียวกับทีปภาพินท์ลุก ขึนยืนทําให้ เขาได้ กวาดตามองกายระหงอย่างเต็มตาด้ วยชุดแต่งงานตัวยาว แบบพินิจพิจารณาในลักษณะตะลึง เขารํ าพึงออกมาอย่างลื มตัวราวกับตก อยูใ่ นมนต์เสน่หาของอีกฝ่ าย “สวยมาก สวยจริ งๆ” อิศเรศก้ าวเข้ าไปหาเธอด้ วยนัยน์ตาทีเป็ นประกายพราวหวาน โดย ยืนมือของตนเองออกไปให้ ยงั เบืองหน้ าและบอกอย่างเชือเชิญด้ วยรอยยิมทีป ภาพิ น ท์ มองว่า เป็ นรอยยิ มซึงดูดีแ ละน่า มองอย่า งมากที เ ดี ยว “เราลงไป ต้ อนรับแขกกันเถอะ” “ค่ะ” เธอตอบรับเขากลับไปด้ วยนําเสียงเบา ก่อนจะวางมื อของเธอลงไปยัง มือ ของเขาซึงอิ ศเรศก็กุมมื อนุ่มไว้ อย่างแนบแน่น วงหน้ าเรี ยวเงยหน้ ามองเขาซึงเป็ นช่วงเดียวกับทีนัยน์ตาคม ก้ มลงมาหาเธออย่างพอดิบพอดีทําให้ ใบหน้ าของทังสองอยูใ่ กล้ กนั มาก หัวใจ ของหญิงสาวเต้ นระรัวอย่างจับจังหวะไม่ถูกด้ วยความตืนเต้ น ไม่นึกเลยว่า ตนเองจะได้ มายืนเคียงข้ างเขาในงานแต่งงานนีแทนพีสาวของตนเอง เธอไม่ชืนชอบเขาเพราะอีกฝ่ ายเป็ นคนเจ้ าชู้อย่างมากควงผู้หญิ งไม่ ซําหน้ า แต่นา่ แปลกทีสุดท้ ายกลับยอมทีจะแต่งงานกับพีสาวตนเอง ก็แน่อยู่ แล้ วพีนันท์ทงสวย ั และทํางานเก่ง คงไม่มีใครคนไหนมองผ่านพีนันท์ง่ายๆ หรอก แม้ ว่าหญิ งสาวจะต่อ ต้ านบิดากับมารดาว่าอีกฝ่ ายเป็ นผู้ช ายทีเจ้ า ชู้

รัตมา

19


มาก อาจจะทําให้ พีนันท์เสียใจ แต่ ท ังสองก็ ไ ม่ ฟั ง คํ า ของตนเองเลย ยัง คงยื น ยัน ที จะให้ พี สาว ช่วยเหลือเรื องนีเพือทดแทนบุญคุณ โดยผู้เป็ นพีสาวก็ยอมช่วยเหลื อแต่พอ ช่วยเสร็ จก็ชิงหนีไป ทิงให้ เธอต้ องอยูร่ ับหน้ ากับผู้ชายร้ ายกาจเช่นเขาแทน เพียงมือของปภาพินท์วางลงไปบนมือเขาก็ถูกบีบโดยแรงทันทีและ บอกด้ วยนําเสียงกร้ าว นัยน์ตาทีเป็ นประกายพราวหวานเมือครู่ ก็เปลี ยนเป็ น ร้ ายกาจ “แสดงเป็ นพีสาวเธอให้ เนียนนะ ถ้ าทุกคนรู้ ว่าเจ้ าสาวฉันหายล่ะก็ ครอบครัวเธอได้ บรรลัยแน่” เขาเน้ นตรงประโยคสุดท้ ายให้ ปภาพินท์ได้ ยิน อย่างชัดเจน “ไม่ ต้ อ งห่ ว งหรอกค่ ะ ฉั น จะไม่ ทํ า ให้ ค รอบครั ว ฉั น บรรลั ย อย่ า ง แน่นอน” “ดี ทําให้ ได้ อย่างทีพูดก็แล้ วกัน” เขาเน้ นประโยคสุดท้ ายให้ เธอฟั งซําด้ วยสี หน้ าเย้ ยหยัน ภาพความ อ่อนโยนทีเธอเคยได้ รับกลับแปลเปลียนไปเป็ นอาฆาต มันก็นา่ ทีจะเป็ นอย่าง นันหรอก ในเมือพีนันท์กําลังจะทําให้ เขาและครอบครัวอับอายและขายขีหน้ า อย่างมากมาย เมื อคุ ณพงศ์ พั นธ์ แ ละคุ ณ บุ ษ ราเห็ น ลู ก ชายจู ง มื อ ของว่ าที ลูกสะใภ้ เข้ ามายังงานก็เดินเข้ าไปหาและบอกด้ วยความชืนชม “เป็ นคูท่ ีเหมาะสมกันมากเลยจ้ ะ ตาอิฐก็หล่อ หนูนนั ท์ก็สวย” “นันสิสมกับยังกับกิงทองใบหยกทีเดียว” บิดามารดาของเขาบอกด้ วยความรู้ สึกยินดีปรี ดา โดยทังสองก็ทํา การต้ อนรับแขกทีมาในงานของตนเองด้ วยใบหน้ าทียิมแย้ มแต่ใครจะรู้ วา่ ทังคู่ ต้ องซ่อนความรู้ สึกแย่ไว้ ภายในมากเพียงใด แต่น่าแปลกทีพีนันท์ไม่ได้ ชวน เพือนมาทีงานนีเลย หรื อว่าพีนันท์ไม่อยากให้ ใครรู้ ถงึ เรื องนีกัน แต่ก็โชคดีแล้ วล่ะทีไม่มีคนรู้ จกั ของพีนันท์มาเธอก็เลยไม่ต้องกังวลว่า 20


จางรัก

จอมมาร

จะโดนจับได้ ส่วนใหญ่จะเป็ นแขกของครอบครัวทางฝ่ ายชายมากกว่า กระทังได้ เวลาทีคูบ่ า่ วสาวจะต้ องขึนไปกล่าวคําพูดบนเวที ทุกคนก็ ต่างปรบมื อกันอย่า งเกรี ยวกราว เจ้ า บ่า วและเจ้ าสาวก็ม อบรอยยิ มให้ กับ แขกเหรื อ เขาหันมากําชับเธอ “เล่ นให้ เนี ยนนะ จํา ที ฉัน บอกได้ รึ เปล่า อย่า ให้ พลาดไม่อ ย่างนัน ครอบครัวเธอได้ อบั อายแน่” หญิงสาวก็ตอบกลับไปเพือให้ เขามันใจในตนเอง “จําได้ คะ่ เรารู้ จกั กันเพราะครอบครัวแนะนําให้ ร้ ู จกั แล้ วเราก็คบหา กัน เราเข้ ากันได้ ดี ถึงแม้ ว่าจะไม่ได้ เป็ นคนเลื อกคู่ด้วยตัวเองก็ตาม ถูกไหม คะ” ปภาพินท์ท วนให้ เขาได้ ฟังหมดทุกประโยคซึงท่องไว้ ห ลังจากทีเธอรั บ หน้ าทีเป็ นเจ้ าสาวตัวปลอมให้ กบั นักธุรกิจหนุม่ สุดหล่อ “ใช่แบบนีเลยล่ะ เวลาขึนไปบนเวทีอย่าให้ พลาดก็แล้ วกัน” อิศเรศ กําชับหญิงสาวอีกคราวหนึง “เข้ าไปในงานกันได้ แล้ ว”เขาเอ่ยชักชวนพร้ อม กับกุมมือเรี ยวของปภาพินท์เข้ าไปยังในงาน ซึงระหว่างทางเดินไปยังเวทีนนปู ั ด้วยพรมยาวสีแดง รายล้ อมซุ้มเสา ขนาดเล็กสีขาว ทีประดับด้ วยกุหลาบเป็ นช่ออย่างสวยงามจนพลอยทําให้ ป ภาพินท์อดนึกถึงชีวิตของตนเองไม่ได้ ว่าถ้ าเป็ นเรืองจริ งเธอได้ แต่งงานกับคน ทีรักกับงานวิวาห์ทีจัดไว้ อย่างสวยหรู เช่นนี เธอคงรู้ สึกมีความสุขมากทีเดียว แต่อย่างเธอคงไม่มีวนั ได้ จดั งานใหญ่โตอย่างนีหรอก ทียืนอยูใ่ นงานนีก็เพราะว่ามันเป็ นเพียงงานจอมปลอมทีเธอต้ องแก้ หน้ าให้ กบั ครอบครัวของเขาและครอบครัวของเธอ แต่ก็อดรู้ สึกแปลกๆ ไม่ได้ เมือมือของตนเองถูกนักธุรกิจหนุม่ กุมไว้ อย่างแนบแน่น อิศเรศก็พาเธอเดินขึน ไปบนเวทีทางเบืองหน้ าก่อนจะเอ่ยทักทายแขกทีอยูใ่ นงานด้ วยรอยยิม “ขอบคุณแขกทุกคนทีมาในงานแต่งงานของผมนะครับ ผมรู้ สึกดีใจ มากเลยครับทีได้ มีงานแต่งงานสํ าคัญในคําคืนนี” ปภาพินท์ร้ ู ดีว่าอีกฝ่ ายคง รู้ สึกแย่อย่างมากทีเดียวกับประโยคทีเขาพูดมันเป็ นสิ งทีเขาคาดหวังว่าทุก อย่างจะเป็ นอย่างทีคิด แต่มนั ไม่ใช่เลย เขาส่งไมค์โครโฟนมาให้ หญิ งสาวได้ พูดทักทายเช่นกัน

รัตมา

21


“ขอบคุณทุกคนนะคะทีมาร่วมในงานวันแต่งงานของเราสองคนค่ะ” “ถ้ าหากว่ามีอะไรทีดูไม่ดีหรื อว่าขาดตกบกพร่องไปเราสองคนก็ต้อง ขออภัยกับทุกคนด้ วยนะครับ” อิ ศเรศยัง คงทํ า ทุกอย่า งไปตามปกติ เ หมื อ นเช่น เดิ ม ราวกับ ไม่มี ปั ญหาเกิดขึน เธออดชืนชมเขาไม่ได้ ทีแก้ ไขปั ญหาสถานการณ์ นีได้ เป็ นอย่าง ดี ซึงเธอยังคิดถึงแผนการนีไม่ออกเลย ยามนีเขายังกุมมือของเธอไว้ ไม่ปล่อย จนพลอยคิดว่าไม่อยากให้ เขาปล่อยมือของตนเองเลยด้ วยซํา นีเธอกําลังคิด อะไรไร้ สาระไปใช่ไหมเนีย อดทีจะขอบคุณอีกฝ่ ายไม่ได้ ทีเขาไม่ได้ โวยวายเพือทําให้ ครอบครัว ของเธอต้ องอับอาย เมือพีนันท์หายตัวไปจากงานแต่งงาน ถ้ าเป็ นคนอืนคงถูก ต่อว่าด้ วยความรุ นแรงแล้ ว และก็คงยกเลิกงานวิวาห์ในคําคืนนีไปแล้ วล่ะ ซึง ครอบครัวของเธอก็เตรี ยมรับความอับอายเกียวกับเรื องนีไว้ ได้ เลย “ทราบว่ า ทังสองคนไม่ได้ ตัดสิ น ใจที จะคบหากัน เองใช่ไ หมครั บ เจ้ าบ่าว” พิธีกรหนุม่ ถามฝ่ ายชาย ซึงเขาก็ตอบรับกลับไปให้ ทกุ คนได้ ร้ ู “ใช่ครับคุณพ่อกับคุณแม่เป็ นคนแนะนําให้ ผมได้ ร้ ู จกั และคบหากับ คุณนันท์ลูกสาวของเพือนเก่าคุณพ่อน่ะครับ” “อย่างนันคุณนันท์ชว่ ยบอกหน่อยสิครับว่าทําไมถึงยอมให้ ครอบครัว จัดการเรื องความรักครับ” “คือนันท์มนใจน่ ั ะค่ะว่าคุณพ่อกับคุณแม่คงไม่แนะนําผู้ชายไม่ดีให้ ลูกสาวแน่นอน” พิธีกรก็สอบถามต่อ “แล้ วตอนทีคุณอิศเรศเห็นคุณนันท์ครังแรกรู้ สกึ ยังไงบ้ างคะ ชอบเลย รึเปล่าคะ” เขาหันมายังเจ้ าสาวและมองเธออย่างตาหวานคล้ ายบอกให้ ร้ ู ว่า เธอพิเศษกับเขามากเพียงใด ก่อนทีเขาจะยิมให้ อย่างมีเสน่ห์ “พอผมเห็นคุณนันท์ ผมก็ชอบคุณนันท์เลยครับ” ชายหนุ่มบอกให้ ทราบความรู้ สึกของตนเองและนึกย้ อนไปถึงเหตุการณ์ทีเกิดขึน เมือเธอหันมา ทางเขาและเอ่ยทักทายเรี ยกตนเอง ‘สวัสดีคะ่ คุณอิศเรศ’ 22


จางรัก

จอมมาร

‘สวัสดีครับคุณนันท์’ เขารับรู้ วา่ ตนเองคิดไม่ผิดทียอมให้ ครอบครัวเป็ นคนสรรหาผู้หญิ งที เหมาะสมมาให้ กบั เขา เพราะไม่แน่วา่ ถ้ าหาเองอาจจะไม่ได้ สวยและดูดีได้ ถึง เพียงนี ปภาพินท์สบกับนัยน์ตาคมทีมองมาจนรู้ สึกสะเทินด้ วยความเขินไม่ได้ กับสายตาทีเขามองตนเองมาอย่างเป็ นประกายพราวหวาน พิธีกรสาวจึงอดที จะพูดอย่างสัพยอกเจ้ าบ่าวไม่ได้ “เป็ นใครก็ต้องชอบเจ้ าสาวอย่างคุณนันท์ค่ะ ออกจากสวยและยิม หวานอย่างนี” “แล้ วเจ้ าสาวล่ะคะประทับใจอะไรในตัวเจ้ าบ่าวอย่างคุณอิศเรศคะ” ปภาพินท์มองไปยังวงหน้ าคมทีอยูไ่ ม่ไกลพลางนึกถึงวันทีตนเองได้ พบกับเขาเมือก้ าวบันไดลงมายังชันล่าง พลางมองอย่างชืนชมว่าอีกฝ่ ายยิง นัก แต่พอเธอได้ เห็ นภาพผู้ห ญิ งสองคนตบตีกันเพราะเขาโดยทีอี กฝ่ ายไม่ สนใจ มันจึงทําให้ เธอรู้ สึกว่าเขาเป็ นผู้ชายทีแย่อย่างมาก ซึงนันไม่ใช่เหตุการณ์ ครังแรกทีได้ พบแต่ได้ เห็นถึงสองคราวทีเดียว อดทีจะนึกถึงพีนันท์ไม่ได้ วา่ ถ้ าแต่งงานไปกับผู้ชายทีไม่ร้ ู จกั พอจะมีความทุกข์ แค่ไหนกัน แต่ปภาพินท์ก็จําต้ องบอกความรู้ สกึ ทีตรงกันข้ ามกับสิ งทีอยู่ในใจ ออกไป เมือเธอต้ องเป็ นตัวแทนของพีนันท์บอกความรู้ สึกทีโกหกสินดี “ก็ร้ ู สึกว่าผู้ชายคนนีหล่อแล้ วก็ดดู ีอย่างมากเลยค่ะ” “เรี ยกได้ ว่าต่างคนต่า งประทับใจกันตังแต่แรกเห็ นเลยใช่ไหมคะ” พิธีกรสาวสอบถามออกมาต่อคราวนีทังสองก็ต่างหันมามองกันในทันทีก่อน จะพยักหน้ าตอบรับกลับไปพร้ อมกัน “ใช่ครับ/ใช่คะ่ ” “ก็เลยตัดสิ นใจคบหากันเลยใช่ไหมคะ แล้ วว่าแต่มีปัญหาอะไรใน การคบกันรึเปล่าคะ ทีถามเนียเพราะขนาดคนทีรักกันมาก่อนคบหาใกล้ ชิด กันยังมีปัญหาเลย แล้ วคูข่ องทังสองคนทีไม่ได้ คบกันด้ วยความรักเหมือนคน อืนก็นา่ จะมีเหมือนกันนะคะ “ให้ เ จ้ า สาวเป็ นคนตอบละกันค่ะ ” พิ ธีกรทังหนุ่มและสาวต่า งตัง

รัตมา

23


คําถามขึนมาด้ วยความอยากรู้ ปภาพินท์เหลื อบสายตาไปยัง เจ้ าบ่าวทียื น เคียงข้ างตนเอง ก่อนจะเอ่ยตามทีได้ ทอ่ งไว้ กบั เขาเมือครู่นี “ถึงเราจะคบกับจากการทีครอบครัวของแต่ละฝ่ ายแนะนําให้ ร้ ู จกั กัน และไม่ได้ เกิดจากความรัก แต่เราสองคนก็เข้ ากันได้ ดีคะ่ ” “ถึงแม้ ว่า จะไม่ได้ เป็ นคนเลื อกคู่ด้วยตนเองก็ตาม แต่เราสองคนก็ สนิทสนมกันมากครับ จนตัดสินใจแต่งงานด้ วยกันตามทีผู้ใหญ่ต้องการครับ” อิศเรศช่วยเธอตอบคําถามนีด้ วยทังทีตอนแรกตังใจว่าจะให้ เธอเป็ นคนพูด บอกความรู้ สึกฝ่ ายเดียว ปภาพินท์ยิมให้ กบั เขาทีช่วยตนเองพูดด้ วย “ช่วยกันพูดเพือยืนยันขนาดนี เชือแล้ วล่ะค่ะว่าถูกใจกันมากจริ งๆ” “อย่างนันก็ต้องพิสูจน์ให้ แขกในงานเห็นกันหน่อยสิครับว่าทังสองคน สนิทสนมกันมากแค่ไหน เจ้ าบ่าวเจ้ าสาวช่วยหอมแก้ มกันให้ แขกในงานได้ ชม หน่อยค่ะ” “ใช่ครับจะได้ ยืนยันว่าเข้ ากันได้ ดีจริ งๆ” พิธีกรทําหน้ าทีของตนเอง อย่างดี “ถ้ าอยากให้ เ จ้ าบ่า วเจ้ า สาวหอมแก้ มโชว์ ช่วยปรบมื อดังๆ ให้ กับ เจ้ าสาวเจ้ าบ่าวกันหน่อยค่ะ ” เพียงสิ นคํากล่าวเสี ยงปรบมือ ก็ดงั ขึ นอย่า ง พร้ อมเพรี ยงกัน อิ ศเรศขยับ ใบหน้ า คมเข้ าไปใกล้ กับ ใบหน้ า เรี ยวที แสน อ่อนหวานก่อนจะจุมพิตไปยังแก้ มนวลสีระเรื ออย่างแผ่วเบาด้ านซ้ าย “อีกข้ างหนึงด้ วย” แขกในงานเชียร์ อย่างชืนชอบ ชายหนุ่มก็ทําตาม เสียงเชียร์ ด้วยการหอมไปยังแก้ มของปภาพินท์อีกด้ านหนึงตามเสียงเรี ยกร้ อง “ต่อไปตาเจ้ าสาวหอมแก้ มเจ้ าบ่าวบ้ างครับ” พิธีกรหนุม่ สังออกมา หญิงสาวจึงขยับเข้ าไปหากายแกร่งและบรรจง ใช้ เ รี ยวปากนุ่มหอมไปยังแก้ มของเขาทังซ้ ายและขวาโดยเร็ วก่อนจะผละ ออกมา เสียงปรบมือดังอย่างเกรี ยวกราวอีกคราวหนึง หลังจากนันก็เป็ นการเชิญครอบครัวของเจ้ าบ่าวและเจ้ าสาวขึนมา บอกกล่าวความรู้ สึกและให้ โอวาทลูกชายกับลูกสะใภ้ ทงสองคน ั “ถ้ ามีอะไรทีไม่เข้ าใจก็รีบปรับความเข้ าใจกันนะลูกทังสองคน” บิดา 24


จางรัก

จอมมาร

ของอิศเรศบอกพร้ อมกับรอยยิม “แม่อยากเลียงหลานเร็ วๆ ด้ วยนะตาอิฐ หนูนนั ท์” ชายสูงวัยจับไป ยังบ่ากว้ างของเขาด้ วยความรักและเอ็นดู “ถ้ าเจ้ าอิฐดือเนียจัดการได้ เลยนะหนูนนั ท์พอ่ อนุญาต” เธอยืนคิดอยู่ ในใจ ‘คุณอาคะหนูไม่ใช่พีนันท์นีคะจะไปจัดการกับลูกชายคุณอาได้ ยงั ไง กันคะ’ หลัง จากทีงานแต่งงานผ่ านพ้ นไปก็ได้ เวลาที เจ้ า บ่าวและเจ้ า สาว เตรี ยมเข้ าห้ องหอ ซึงเป็ นห้ องนอนของอิศเรศภายในบ้ านหลังใหญ่ซึงได้ รับ การตกแต่งอย่างเรี ยบ ขรึม ช่างไม่ตา่ งจากบุคลิกเจ้ าของห้ องเลย ดวงทิวากับ สามีก็เข้ ามาอวยพรเพือให้ สมจริ งและแนบเนียนเพือไม่ให้ ร้ ู ว่าเจ้ าสาวตัวจริ ง ไม่อยูท่ ีนีแล้ ว “พ่อกับแม่ขอให้ ทงสองคนมี ั ความสุขมากๆ นะจ๊ ะ” “ขอบคุณค่ะ คุณพ่อคุณแม่” ปภาพินท์เป็ นคนตอบรับเพียงคนเดียว “ดูแลกันให้ ดีๆ นะทังสองคน” “ครับคุณแม่/ ค่ะ คุณแม่” ทังคูต่ อบรับกลับไป น้ องชายก็เดินมาอวย พรพีชายเช่นกัน “ผมขอให้ พีอิฐกับคุณนันท์มีความสุขมากๆ นะครับ” อัคคีจําต้ องเล่น ตามบททีพีชายบอกไว้ “เราออกไปกันดีกว่าอย่าไปรบกวนเวลาของหนุม่ สาวกันเลย” “ก็ดีคะ่ ” ดวงทิวาตอบอย่างเออออเห็นด้ วย แต่ใบหน้ ายิมเจือนๆ แทน

รัตมา

25


ตอน

กระทังทุกคนอวยพรและพากันออกไปจนหมดแล้ ว เธอลุกขึน ไปเปิ ดประตูมองดูจนแน่ใจว่าไม่มีใครยืนอยู่หน้ าห้ องแล้ ว ร่ างในชุดเจ้ าสาว จึงหันมาทางเขาและบอกความรู้ สกึ ของตนเองให้ เขาได้ รับรู้ อย่างจริ งใจ แม้ วา่ เธอจะไม่ชืนชอบเขานักกับภาพลวงตาทีได้ พบในรู ปถ่าย แต่ก็ร้ ู สึกแย่ไปกับอีก ฝ่ ายเช่นกันเมือโครงการทีสวยหรู มนั ไม่ได้ เป็ นอย่างทีคาดคิดไว้ เลย “แล้ วคุณจะบอกกับครอบครัวยังไงล่ะคะเรื องพีนันท์นะ่ ค่ะ ฉันเสียใจ ด้ วยนะคะทีแผนซึงคุณวางไว้ ไม่เป็ นอย่างทีตังใจไว้ ” อิศเรศมองหน้ าของเธอ อยูค่ รู่หนึงก่อนจะตอบให้ ได้ ทราบอีกคราว “เธอไม่ต้องเสียใจหรอก เพราะสิงทีฉันคิดไว้ ก็ยงั คงเป็ นเหมือนเดิม” “คุณหมายความว่ายังไงเหรอคะคุณอิฐ” แววตาของเธอเต็มไปด้ วย ความสงสัย เขาก็ตอบกลับมาด้ วยใบหน้ าทีนิงเฉยเป็ นลักษณะประจําตัวของ เขา แต่แววตาทีสือออกมามันกลับไม่ใช่เลย “ทุกอย่างก็ยงั คงเป็ นเหมือนเดิมน่ะล่ะและเจ้ าสาวของฉันก็ต้องไป ฮันนีมนู ทีต่างประเทศกับฉันตามความตังใจเดิมด้ วย” ได้ ยินดังนันปภาพินท์ก็ ย้ อนถามเขากลับไปด้ วยความงุนงง “หมายความว่ายังไงคะทีบอกว่าเจ้ าสาวของคุณต้ องไปฮันนีมูนกับ คุณตามความตังใจเดิม” 26


จางรัก

จอมมาร

“ก็เจ้ าสาวของฉันก็คือเธอไงล่ะ ต้ องอยูท่ นีี กับฉันในฐานะเมียของฉัน แทนพีสาวเธอ” ริ มฝี ปากทีปิ ดสนิทเมือครู่ เบิ กกว้ างด้ วยความตะลึงงัน จน แมลงวันบินเข้ าปากได้ อย่างสบาย “นะ นีคุณจะให้ ฉนั เป็ นเมียปลอมๆ ของคุณอย่างนันเหรอคะคุณอิฐ” ดูเหมือนเธอจะเริ มเข้ าใจแล้ วว่าเขาอยากให้ ทําอะไร อิศเรศจึงผงกศีรษะตอบ รับซําอีกครัง “ใช่ เธอต้ องรับผิดชอบกับเรื องนี” “บ้ าไปแล้ วฉันรับปากแค่วา่ จะช่วยคุณแก้ ไขเรื องงานแต่งงานอย่าง เดียวเท่านันนะ ฉันไม่ได้ รับปากว่าจะมาอยู่ทีบ้ านนีกับคุณเสี ยหน่อย” พลาง ทําสีหน้ าขุ่นเคืองแบบไม่ชอบใจกับสิงทีได้ ยินเมือกีนี “ยังไงเธอก็ต้องมาอยูท่ ีบ้ านนีกับฉัน” อิศเรศเอ่ยยืนยันให้ เธอได้ ฟังอีกคราว เธอรี บปฏิเสธเสี ยงลันแบบหัว ชนหัว อะไรกันก็ตอนแรกตกลงกันไว้ แค่เป็ นเจ้ าสาวตัวปลอมเฉยๆ แต่นีกลับ จะให้ ตนเองไปเป็ นเมียตัวปลอมอีก ใครจะทํากัน ไม่มีวนั เด็ดขาด พร้ อมกับ ยืนยันเสียงแข็งดังเดิม “ฉันไม่เป็ นเด็ดขาด” นันจึงทําให้ นยั น์ตาของเขาเปลียนป็ นแข็งกร้ าว มากขึนด้ วยความโกรธ “เอาสิถ้าเธออยากให้ คนรู้ วา่ พีสาวเธอหนีตามผู้ชายไปในวันแต่งงาน ทังทีรับปากไว้ อย่างดิบดีวา่ จะแต่งงานกับฉัน คิดดูละกันว่าชือเสียงของพีสาว เธอจะเน่าขนาดไหน” อิศเรศบอกอย่างข่มขู่เธอ มันจึงทําให้ ปภาพินท์ได้ แต่มองหน้ า เมือ ได้ ฟังถึงสิงทีอีกฝ่ ายจะทํา มีหวังครอบครัวเธอคงต้ องเอาปี บคลุมหัวเป็ นแน่ เลย ถ้ าคนอืนรู้ เรื องนีล่ะก็ ริ มฝี ปากสีชมพูระเรื อก็เม้ มเข้ าหากันแน่น เหมือน กําลังคิดตัดสินใจว่าควรจะทําเช่นไรดี “คุณขู่ฉนั เหรอคะ” “ฉันไม่ได้ ขู่แต่ฉนั พูดจริ ง เลื อกเอาละกันว่าจะช่วยรักษาชือเสี ยงให้ พีสาวของตัวเอง หรื อว่าจะทําให้ พีสาวขายขีหน้ า” เขาเป็ นคนทีร้ ายกาจมาก

รัตมา

27


คนหนึงทีเดียว หญิงสาวพลางทําท่าถอนหายใจออกมาอย่างหอบเหนือยราว กําลังระงับอารมณ์โมโหไว้ ข้างในใจ ก่อนจะเอ่ยกับเขาหลังจากนัน “ฉันขอปรึ กษาคุณพ่อคุณแม่ก่อ นได้ ไหมคะ เพราะว่าฉันตัดสิ นใจ เรื องนีเองไม่ได้ หรอกค่ะ” บางทีทา่ นทังสองอาจจะมีวิธีอืนทีไม่ต้องให้ เธอต้ อง มาอยูก่ บั เขาทีบ้ าน อิศเรศก็ยินดียอมทําตามอย่างว่าง่าย “ได้ ตามสบายเลย” “อย่างนันฉันขอกลับบ้ านของฉันเลยก็แล้ วกันนะคะในเมืองานคืนนีก็ ผ่านพ้ นไปแล้ ว” ซึงเมือบอกเสร็ จปภาพินท์ก็เตรี ยมเดินไปยังประตูเพือเตรี ยม เปิ ดออกไปยังด้ านนอก แต่ยงั ไม่ทนั ได้ ทําอย่างทีคิดมือเรี ยวของเธอก็ถูกรังไว้ ด้ วยฝ่ ามือใหญ่และบอกอย่างห้ ามปราม “เธอห้ ามไปไหนนะปภาพินท์” เขาจับไปยังแขนเล็ กและบีบโดยแรง เธอจึงหันมาอธิ บายให้ เขาได้ ฟัง “ก็เมือกีฉันบอกคุณแล้ วไงล่ะคะ ว่าฉันตัดสินใจเรื องนีเองไม่ได้ คุณ พ่อ กับคุณแม่ข องฉันจะต้ อ งตัดสิ นใจเรื องนี ด้ วย” มื อ เรี ยวเตรี ยมทํา ตาม ดังเดิมแต่เขาก็ดงึ ร่างนวลเข้ ามาโดยแรง “อุ๊ย” เธออุทานออกมาอย่างตกใจ และเพราะไม่ทนั ตังตัวจึงทําให้ ร่างนวล เซไปยังกายสูงทีฉุดมือเรี ยวเมือครู่นีทําให้ เธอยกมือทังสองเผลอกอดคอเขาไว้ อย่างแนบแน่นเพราะกลัวล้ มลงไปกองทีพืน ซึงในยามนีกายระหงตกอยูใ่ นวง แขนแกร่ ง อย่า งใกล้ ชิด เมื อเขาดึง ตนเองเมื อครู่ อย่า งแรง ใช่เ พี ยงเท่า นัน ใบหน้ านวลกับวงหน้ าหล่อก็ใกล้ กนั อย่างไม่ตงใจด้ ั วย นัย น์ ต ากลมที ประดั บ ด้ วยขนตางอนงามมองเขาด้ วยความ ประหลาดใจ ประสานกับดวงตาคมทีแสดงความไม่พอใจเมือเธอดึงดันทีจะ ทําดังเดิม “บอกแล้ วไงล่ะ ว่าไปไม่ได้ ฟังไม่เข้ าใจรึไงกัน” เพราะความใกล้ ชิ ด อย่ า งที ไม่ ไ ด้ ค าดหวัง ทํ า ให้ ป ภาพิ น ท์ ร้ ู สึ ก หวาดหวัน เมือทรวงนุม่ เบียดชิดกับแผงอกกว้ างพร้ อมกับหน้ าท้ องแบนราบก็ 28


จางรัก

จอมมาร

แนบสนิทกับหน้ าท้ องแกร่งทีอยูใ่ นชุดสูทด้ วยเช่นกัน ซึงสะโพกเต็มตึงทีอยู่ใน ชุดเจ้ า สาวสี ข าวก็ แ นบกับ กายเบื องล่ า งของอิ ศเรศที อยู่ ใ นชุ ดเจ้ า บ่า วสี เดียวกันจนไม่สามารถมีสิงใดแทรกเข้ ามาอยูร่ ะหว่างร่างของทังคูไ่ ด้ มือใหญ่กระชับเอวเล็กไว้ ด้วยเมือเธอทรงกายไม่อยูเ่ มือครู่นี ปกติเธอ เองก็เคยกอดเพือนผู้ชายออกบ่อย แต่เป็ นไปในลักษณะโอบบ่า แต่ไม่เคยเลย ทีจะกอดใครแบบชิดใกล้ เช่น นี ถ้ า เป็ นคนรั กก็ ว่าไปอย่างมัน คงไม่ใ ช่เรื อง แปลก แต่นีคนรักก็ไม่ใช่คนใกล้ ชิดก็ไม่เชิง เธอกับเขาเพิงมาพูดกันมากขึนก็ วันนีเอง หัวใจของปภาพินท์เต้ นระรัวอย่างไม่เป็ นจังหวะราวกับมีบางอย่างวิง วนภายในช่องท้ อง พลันนึกถึงคําพูดในหนังสือนิยายรักทีตนเองเคยอ่านเจอ ว่า เวลานางเอกใกล้ ชิ ดพระเอก หัว ใจก็จ ะเต้ นโครมครามไม่หยุด ใช่เพียง เท่านันก็ร้ ู สึกเหมือนมีผีเสือบินวนอยูใ่ นท้ องเป็ นสิบตัว ตอนทีเธออ่านเจอก็ได้ แต่นกึ สงสัยว่าอาการมันจะเป็ นยังไงนะอยากรู้ จริ งเชียว เพราะว่าตังแต่ทีเติบโตเป็ นสาวมาก็ยงั ไม่เคยเข้ าใจความหมายใน นิยายหลายเล่มทีนักเขียนชอบพิมพ์เสี ยที แต่ตอนนีเหมือนเธอจะเริ มเข้ าใจ ขึนมาบ้ างแล้ ว เมือมันรู้ สึกซ่านหวิวไปทัวร่างกับการใกล้ ชิดระหว่างตนเองกับ นักธุรกิจหนุม่ สุดหล่อเบืองหน้ า วงหน้ านวลเงยขึนมามองเขาอย่างเขิ นอาย แก้ มเนียนเปลี ยนเป็ นสี ชมพูเข้ มในพลันเมือสบกับดวงตาคูค่ มทีมองจ้ องตนเองอยูอ่ ย่างไม่ละไปทาง ใดก็ทําให้ ปภาพินท์ลืมไปเลยว่าจะพูดอะไร ทางด้ านของอิศเรศก็ร้ ู สึกตกใจ เช่นกันทีตนเองดึงอีกฝ่ ายเข้ ามาหาร่างแกร่งเช่นนี เพียงได้ กอดร่างนุม่ ก็ทําให้ ใจเขารู้ สึกแปลกๆ โดยเฉพาะเมือมือใหญ่ได้ กอดไปยังเอวระหงอย่างแนบชิดแบบไม่ตงั ตัว มันทําให้ เขารับรู้ วา่ ร่างในอ้ อมแขนนุ่มมากเพียงใด จนแทบไม่อยากทีจะ ละมือออกมาจากเอวเล็กซึงจับไว้ เลย ใช่เพียงเท่านันเขายังรับรู้ ได้ ถงึ ทรวงนุ่ม ทีอยูใ่ นชุดเจ้ าสาวซึงเบียดชิดกับแผงอกกว้ างของตนเอง รวมไปถึงกายเบือง ล่างด้ วยทีช่างพอดีกบั สะโพกได้ รูปในชุดกระโปรงสวย

รัตมา

29


เล่น เอาเขารู้ สึ กตื นตัวขึนมาในพลัน จนอดตกใจกับตัวเองข้ า งใน ไม่ได้ ว่ายายเจ้ าสาวตัวปลอมนีทําให้ เขาเกิดอารมณ์ เร่ าร้ อนได้ เร็ วถึงเพียงนี เลยเหรอ กับพีสาวของเธอทีตนเองเคยสนิทสนมด้ วยก็ยงั ไม่เป็ นเช่นนีเลย แต่ ผู้หญิงเบืองหน้ ากลับทําให้ เกิดขึนได้ บ้ าไปแล้ ว เป็ นไปได้ ยงั ไงกันทีร่ างกาย ของเขาเกิดความต้ องการอยากครอบครองร่ างของอีกฝ่ าย นัยน์ตาคู่คมสบ ประสานกับนัยน์ตาทีทอประกายความสดใด อิศเรศกวาดมองไปยังวงหน้ า งามทีได้ รับการแต่งแต้ มอย่างน่ามองสําหรับคําคืนนี ไม่วา่ จะเป็ นแก้ มนวลทีเป็ นสีชมพูเข้ มราวผลเชอรี สุกทีน่าหยิบขึนมา ลิมรส จมูกทีเชิดรันบ่งบอกให้ นิสยั เจ้ าของอย่างดีว่าดือดึงมากเพียงใด ก่อน จะโลมไล้ ไปยังเรี ยวปากนุม่ ทีปิ ดไม่สนิทและคิดอย่างเพริ ดไปว่าถ้ าได้ จูบมัน จะหวานมากเพียงใดกัน “คุณทําอะไรเนียคุณอิฐ” เพราะไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์ ทีผิ ดคิ ว เช่นนีขึนระหว่างเธอกับเขา นันจึงทําให้ อิศเรศบอกให้ เธอได้ ทราบ “ก็ห้ามไม่ให้ เธอออกไปจากห้ องไงล่ะ” “ห้ ามทําไมกันคุณฟั งฉันไม่เข้ าใจรึ ไงกันคะว่า...” ยังพูดไม่ทนั จบดี เขาก็บอกอย่างรับรู้ “ฉันรู้ วา่ เธอจะไปปรึกษาเรื องนีกับคุณพ่อคุณแม่ของเธอ แต่เธอลื ม อะไรไปรึเปล่าว่าวันแต่งงานน่ะเจ้ าสาวกับเจ้ าบ่าวจะต้ องไม่ออกมาจากห้ อง หอเป็ นอันขาด ถ้ าเธอออกไปแล้ วครอบครัวฉันถามจะให้ ตอบว่ายังไงกัน” ได้ ยินทีเขาบอกจึงทําให้ ปภาพินท์คิดได้ อย่างเข้ าใจ นันสิ ไม่มีเจ้ าสาวคนไหน ออกมาจากห้ องหอตอนกลางคืนหรอก “ฉันไปพรุ่งนีก็ได้ คะ่ แล้ วว่าแต่คืนนีจะทํายังไงล่ะคะ” “ก็นอนในห้ องนีไงล่ะ” อิศเรศเสนอความคิดเห็นออกไป อย่างไม่เห็น ว่าจะเป็ นเรื องใหญ่อะไรสําหรับตนเอง เพียงรับรู้ วา่ คืนนีตนเองต้ องนอนพักในห้ องเดียวกับเขาปภาพินท์ก็ มองหน้ าอีกฝ่ ายด้ วยความตกใจ ก็มนั เป็ นสิงทีเธอไม่ได้ นกึ ไว้ นีนา 30


จางรัก

จอมมาร

“หมายความว่าฉันต้ องนอนห้ องเดียวกับคุณอย่างนันเหรอคะ” “ใช่ คืนนีเธอต้ องนอนห้ องเดียวกับฉัน” “ไม่คะ่ ฉันไม่นอนเด็ดขาด” เธอส่ายหน้ าปฏิเสธ หัวเด็ดตีนขาดเธอก็ ไม่อยูก่ บั เขาเพียงสองต่อสองหรอก “เธอกลัวอะไร กลัวฉันปลําเธออย่างนันเหรอ” พลางทําสีหน้ าเหมือน คาดเดาออก “ก็ฉนั หน้ าตาเหมือนพีนันท์น่ะ เกิดคุณหน้ ามืดขึนมาฉันจะทํายังไง ล่ะ” เธอรี บยกเหตุผลขึนมาอ้ างในพลัน “มันก็เป็ นสิงทีฉันควรได้ นี เพราะสิ งทีฉันได้ เจอในคืนนีมันเป็ นเรื อง บัดซบทีสุด” อิศเรศรังเอวเล็กเข้ ามาปะทะแผงอกกว้ าง มือเรี ยวทังสองวางไป ยังบ่าแกร่งและผลักไสเขา “คุณจะทําอะไรฉันกัน” “ทําอะไรดีล่ะ ชดใช้ กบั ความอับอายของครอบครัวฉันน่ะ” ขณะทีเอ่ยนัยน์ตาก็มองไปยังกายระหงทีอยู่ในชุดสวยตลอดเรื อน ร่างอย่างจาบจ้ วง เพียงเห็นนัยน์ตาทีทอดมองมาทําให้ ปภาพินท์เหมือนทําตัว ไม่ถกู มือทังสองดูระเกะระกะจนไม่ร้ ู จะวางทีใด ใช่เพียงเท่านันทรวงนุ่มทีอยู่ ด้ านในก็ร้ ู สึกหวิวหวามไปหมดไม่เคยเจอใครทีใช้ สายตามองตนเองด้ วยความ เร่าร้ อนเช่นนีเลย “คะ คุณคงไม่คิดอะไรไม่ดีกบั ฉันใช่ไหมคะ” ได้ ยินทีเขาบอกทําให้ ปภาพินท์ย้อนถามเขาเสียงเบา “แล้ วถ้ าฉันคิดล่ะ” เพียงเขาบอกเสร็ จก็เหวียงร่ างนวลลงไปยังเตียง กว้ า งพร้ อมกับ ทิ งกายกํ า ยํ า ตามลงไปและกัก ร่ า งนุ่ มไว้ ใ นวงแขนแกร่ ง ขณะทีปภาพินท์ก็กรี ดร้ องบอกเขา “ปล่อยฉันนะคุณอิฐ ปล่อยฉัน!” โดยมือเรี ยวผลักไสร่ างแกร่ งเป็ น พัลวัน “จะร้ องทํ าไมนักเนีย จะให้ คนเขาแห่มาดูรึ ไง ว่าเธอไม่ใช่เจ้ า สาว ฉันน่ะ” อิศเรศทํานําเสียงข่มขู่ใส่

รัตมา

31


“ก็คุณคิ ดไม่ดีกบั ฉัน นี คุณไม่มีสิ ทธิ ทํ า อย่า งนีกับ ฉันนะ ฉัน ไม่ใช่ พีนันท์” เธอรี บชีแจงให้ เขาได้ ทราบในทันที “นึกว่าอยากแตะนักรึไงกัน มีผ้ หู ญิงทีสวยมากกว่าเธออีกทีอยากให้ ฉันนอนด้ ว ย ผู้ หญิ งจื ดชืดเหมือ นนําเปล่า อย่า งเธอน่ะฉันไม่อ ยากแตะนัก หรอก” เขาบอกด้ วยความเข่นเขียวเมือเห็นเธอหวงเนือหวงตัวเหลือเกินจนน่า หมันไส้ ทงที ั ไม่ได้ มีอะไรให้ นา่ จับต้ องนักเลย “ถ้ าคุณทํ าได้ อย่างทีพูดก็ดี ฉันจะขอบคุณคุณมากเลยค่ะ คุณอิฐ ” มื อ เรี ย วทังสองยกขึ นกอดอกของตนเองด้ วยอาการตัว สั นอย่ า งรู้ สึ ก หวาดหวัน” นัยน์ตาของอิศเรศมองไปยังขาเรี ยวซึงกระโปรงเลิ กขึนมาสูงซึงเป็ น ผลจากทีเธอดินอย่างไม่ยอมเขา และเมือปภาพินท์เห็นเขามองมาทีตนเองก็ ไล่ตามสายตาก่อนจะรับรู้ ว่าเขาจ้ องสิ งใด มือเรี ยวรี บดึงกระโปรงลงมาปิ ด โดยเร็ ว อิศเรศพลางทําปากเบะใส่อย่างหมินแคลน “ฉันจะบอกอะไรให้ นะว่าบทหวงตัวของเธอน่ะฉันมองแล้ วไม่ได้ ร้ ู สึก อิ น เลยสักนิ ด พี สาวใจง่ า ยยัง ไงน้ อ งสาวก็ คงไม่ ต่า งกัน หรอก ทํ า เป็ นปิ ด กระโปรงเหมือนไร้ เดียงสา เขินอายแต่ความจริ งก็คงพอกันน่ะล่ะ” “ฉันไม่นกึ เลยนะว่าคุณจะเป็ นผู้ชายทีดูถกู ผู้หญิงได้ ถึงขนาดนี” เธอ รู้ สึกแย่กบั คําพูดของเขายิงนัก “ก็ตงแต่ ั ฉนั เจอผู้หญิงทีหน้ าไร้ ยางอายแบบพีสาวของเธอไงล่ะ มัน เลยทําให้ ฉนั มองลูกสาวบ้ านนีอย่างดูถกู เหมือนกันหมด” “ก็ได้ ฉันจะยอมนอนกับคุณ ” เพียงได้ ยิน อิศเรศย้ อนถามกลับ ไป อย่างไม่ออมคํา “เธออยากนอนกับ ฉัน เหรอปภาพิ น ท์ ” เมื อรั บ รู้ ว่า ตนเองพูดจา กํากวมในลักษณะสองแง่สองง่ามจนทําให้ อีกฝ่ ายตีความหมายผิ ดไป จึงรี บ แก้ คําพูดของตนเองโดยเร็ ว “เอ่อ ไม่ใช่ ฉันจะยอมนอนห้ องเดียวกับคุณก็ได้ คืนนี” “ก็แค่นีทํามากเรื องไปได้ ” 32


จางรัก

จอมมาร

เพียงพูดเสร็ จเขาก็จดั การกระตุกทักสิโด้ ของตนเองออกโดยแรงก่อน จะตามมาด้ วยเสื อสูทตัวใหญ่และเสื อเชิตเป็ นลํ าดับถัดไปจนเหลื อแต่กาย เปลือยเปล่า ก่อนจะตามมาด้ วยกางเกงขายาว ปภาพินท์รีบหันใบหน้ าไปทาง อืนทันที อิศเรศยืนยิมกริ มอย่างชอบใจทีป่ วนอีกฝ่ ายได้ เขาหยิบผ้ าขนหนูผืนใหญ่มาพันกายเบืองล่างก่อนจะเดินเข้ ามาหา เธอ ทําให้ ปภาพินท์มองเห็นเรื อนกายกํายําทีบ่งบอกถึงความเป็ นบุรุษอันทรง เสน่ห์อย่างชัดเจนตา เผยให้ เห็นไรขนอ่อนบริ เวณอกกว้ างและไล่เรือยลงไปถึง หน้ าท้ องแกร่ง “ถ้ าฉันออกมาแล้ วไม่เห็นเธออยูใ่ นห้ องล่ะก็ ครอบครัวเธอได้ อบั อาย แน่” นัยน์ตาของเขาเปลียนเป็ นประกายกร้ าวอย่างน่าหวันเกรงก่อนทีเขา จะเดินเข้ าไปอาบนํา ครันบานประตูห้องนําปิ ดลงเธอก็ ถอนหายใจออกมา อย่างโล่งอกยิงนัก ปภาพินท์คิดว่าไหนๆ คืนนีเธอก็คงต้ องนอนทีนีอย่างนันก็ หาทีนอนในคืนนีละกัน หญิงสาวหยิบหมอนทีอยูบ่ นเตียงลงมานอนทีพืนข้ าง เตียงใหญ่กอ่ นจะเปรยออกมา “นอนทีนีละกัน ” ปภาพิ นท์ทิ งกายลงไปยังพืนทังชุดแต่งงานด้ ว ย ความเหนือยล้ าทีต้ องรับแขกในงานไปตลอดทังคืนแล้ วยังต้ องร่วมถ่ายรู ปกับ แขกในงานอีกด้ วย ผ่านไปไม่นานอิศเรศก็ก้าวออกมาจากห้ องนําเขากวาดตามองหา เจ้ าสาวตัวปลอมของตนเองเมือไม่เห็นอีกฝ่ ายนังอยูก่ ็ทําสีหน้ าหงุดหงิด ทีเธอ ไม่ยอมเชือฟั งตนเองกายสูงเตรี ยมตรงไปยังประตูเพือจะตามอีกฝ่ ายออกไป เชือว่าคงยังไม่ได้ ออกไปไหนหรอกเพราะว่าบ้ านของตนล็อกอยู่ “ทําไมพูดไม่ฟังอย่างนีนะปภาพินท์” แต่ยงั ไม่ทนั ทีจะก้ าวออกไปก็พบว่าร่ างนวลในชุดแต่งงานนอนอยู่ ข้ างเตียงเขาจึงคลายความโมโหลงก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอกเมืออีกฝ่ าย ไม่ได้ ออกไปข้ างนอกอย่างทีตนเองนึกไว้ “ยังดีนะทีเชือฟั ง” ชายหนุม่ ทรุ ดกาย นังลงไม่ไกลร่างทีนอนหลับ นัยน์ตาคูค่ มมองไปยังร่างนวลทีอยูใ่ นชุดแต่งงาน

รัตมา

33


เขานึกถึงว่าตนเองเห็นเธอในลักษณะใดทุกครังทีไปหาพีสาวของเธอ อีกฝ่ ายช่างแตกต่างจากปภานันท์อย่างมาก ถึงจะใบหน้ าเหมือนกัน แต่คนหนึงสวยมากอีกคนหนึงจืดชืดมาก แต่งตัวก็เรี ยบง่ายทุกครังทีเจอเธอ มักจะเลียงออกไปทุกคราว คงจะอิจฉาพีสาวสินะทีมีคนรักหล่อๆ อย่างเขามา ชอบ พลางนึกอย่า งหลงตัวเองยิงนัก เบืองหน้ าของอิศเรศเหมือนเจ้ าหญิ ง นิทราทีกําลังรอให้ เจ้ าชายมาจูบ ชายหนุม่ โลมไล้ ไปยังร่างนุม่ ทีกลมกลึงไปทุกสัดส่วนหยัดโค้ ง ตังแต่ ใบหน้ านวลทีไม่อาจจะละสายตาไปได้ เลย เขานึกถึงช่วงทีดึงกายระหงโดย แรงเมือครู่นี แล้ วเธอก็เซมาหาตนเองพร้ อมกับกอดคอเขาไว้ อย่างแนบแน่น เป็ นครังแรกทีเธอกับชายหนุม่ ได้ ใกล้ ชิดกัน นีเป็ นครังทีสองแล้ วครังแรกก็คือ การหอมแก้ ม แต่นนเป็ ั นเพียงการแสดงเพือทําให้ แขกเหรื อในงานจับไม่ได้ น่ะเอง ว่าเธอไม่ใช่เจ้ าสาวตัวจริ ง มองเห็นแก้ มนวลเนียนแล้ วอยากจะใช้ มือสัมผัส กับมันเสียจริ ง แต่ถ้าทําอีกฝ่ ายคงจะโวยวายและตืนขึนมาเป็ นแน่ อิศเรศทอดสายตาไปยัง ร่ า งที นอนอยู่บ นพืนอย่า งเพลิ ดเพลิ น ใจ พร้ อมกับนึกว่าถ้ าหากบิดากับมารดาแนะนําผู้หญิ งคนนีให้ กบั ตนเองเขาจะ ยอมแต่งงานด้ วยรึเปล่ากัน ยอมรับล่ะว่าเห็นหน้ าเขาอาจจะถูกตา แต่ผ้ ูหญิ ง จืดชืดอย่างเธอคงทําให้ เขาเบือหน่ายเป็ นทีสุดแน่ ระหว่า งที คิ ดนันวงหน้ าคมก็ ข ยับลงไปใกล้ ชิ ดกับ อี กฝ่ ายมากขึ น เรื อยๆ ด้ วยความลืมตัว เขารับรู้ แล้ วว่าทําไมถึงได้ อยากครอบครองเธอนันก็ เป็ นเพราะหญิงสาวมีหน้ าตาเหมือนพีสาวอย่างมากน่ะเอง โดยในช่วงจังหวะ นันปภาพินท์ก็พลิกกายไปทางด้ านซ้ ายมือพร้ อมกับทีมือขวายกขึนสูงและขา ข้ างขวาทีอยูใ่ นกระโปรงตัวสวยด้ วยความเคยชินเหมือนทุกคืนทีต้ องดึงหมอน กอดคูก่ ายมาไว้ ในวงแขน แต่เธอลืมไปว่าสถานทีนอนอยูน่ นไม่ ั ใช่บ้านของตนเองแต่เป็ นเรื อน หอแสนหวานซึงเธอไม่ได้ อยู่คนเดียวตามลํ าพัง ดังนันสิ งทีคิดว่าเป็ นหมอน ข้ างจึงกลายเป็ นร่างแกร่งทีกําลังก้ มลงมองใบหน้ านวลอย่างใกล้ ชิดแทนโดย 34


จางรัก

จอมมาร

ไม่ร้ ู ตวั ทําให้ ใบหน้ าของอิศเรศอยูใ่ กล้ กบั วงหน้ าสวยซึงห่างกันเพียงไม่ถึง นิวด้ วยซําโดยไม่รับรู้ เลยว่าหมอนข้ างของตนนันมันแข็ งกว่าปกติ โดยทรวง สล้ างอวดความอวบอิมในชุดแต่งงานเผยความเนียนของผิ วผุดผาดเมือคอ เสือชุดแต่งงานขยับตําลงมายังต้ นแขนนวล ทําให้ เขามองเห็นเนินอกขาวผ่อง ซึงขยับขึนลงด้ วยแรงจังหวะการทอดถอนลมหายใจขึนลง เขาเห็นแล้ วก็นกึ คาดเดาในใจว่าอีกฝ่ ายไม่ร้ ู เลยรึ ไงกันว่ากําลังกอด ตนเองอย่างแนบแน่นแบบนี ปลายจมูกทีเชิดขึนแทบจะชนกับเขาเลยทีเดียว อิศเรศจะขยับตัวออกมาแต่ก็ทําไม่ได้ เพราะติดกับมือทีเหนียวลํ าคอแกร่ งไว้ ไม่ปล่อย มือของเขาเตรี ยมจะปลุกเธอให้ ตืนเพือทีตนเองจะได้ ทรงกายขึนมา แต่แล้ วก็ตดั สินใจยกมือลงและเปลียนอิริยาบถเป็ นนอนเคียงข้ างอีกฝ่ ายแทน นันเพราะกลัวว่าอีกฝ่ ายจะตืนขึนมา อิศเรศไม่อยากฟั งอะไรทังนัน เพราะเขารู้ สึกเหนือยมาก จากทีตังใจว่าจะเปลียนเสื อผ้ าก็กลายเป็ นเปลี ยน ความตังใจป็ นนอนหลับด้ วยความอ่อนล้ าแทน โดยลืมไปว่ากายกํายํามีเพียง แค่ผ้ า ขนหนูสี ข าวพัน กายเพี ยงอย่า งเดี ยวเท่า นัน นัยน์ ตาคู่คมมองไปยัง ใบหน้ านวลอย่างชิดใกล้ อิศเรศพยายามข่มตาให้ ห ลับเพื อที จะได้ ห าทางรั บมื อ กับปั ญหา พรุ่งนีในวันต่อไป ซึงในยามคําคืนเมืออากาศเริ มหนาวปภาพินท์ก็ขดร่ างเข้ า หาหมอนกอดมากขึนกว่า เดิ ม และยังคงไม่ร้ ู ตัว เหมือ นเมื อครู่ ว่า ว่าไม่ใ ช่ หมอนทีตนเองกอดทุกวัน ทางด้ านของอิศเรศเมือความนุม่ เนียนเบียดชิดกาย กํายําเขาก็ยกมือกอดร่างนุม่ อย่างเต็มอ้ อมแขนด้ วยความรู้ สึกดี และช่วยคลายความเหน็บหนาวให้ กบั ร่างนวลอย่างมากทีเดียว ซึงดู เหมือนว่าเขาจะติดใจหมอนนุม่ ในอ้ อมแขนยิงนัก พลางกอดก่ายอย่างแนบ แน่น ช่ วงเช้ าเมือพระอาทิตย์ ดวงโตลอยขึนไปประดับอยู่ยังด้ านบน ท้ องฟ้าทีเป็ นสีดําสนิทก็เปลียนแปลเป็ นสดใสพร้ อมกับทีแสงแดดสาดทอเข้ า

รัตมา

35


มายัง เรื อนหอทีแสนหวาน นัยน์ตาทีประดับด้ วยขนตางอนงามก็ลืมตาตื น ขึนมาในช่วงเช้ าด้ วยความเคยชินเมือเธอต้ องตืนไปทํางานทีร้ านตัดเสื อผ้ า เธอมองไปยังนาฬิ กาบอกเวลาหกโมงเช้ า ซึงเธอจะต้ องตืนมาทํากับข้ าวให้ กบั คุณพ่อคุณแม่ตามหน้ าที แต่พอนึกถึงว่าไม่ได้ อยูท่ ีบ้ านของตนเองแต่เป็ นบ้ านของเจ้ าบ่าวซึงมี แต่ผ้ หู ญิงทีอิจฉาเธอไม่สิอจิ ฉาพีนันท์ตา่ งหากล่ะ เพราะทุกคนไม่ร้ ู วา่ เธอไม่ใช่ พีนันท์ ใจหนึงก็ร้ ู สึกดีทีพีนันท์ไม่ต้องทนอยูก่ บั ผู้ชายทีเจ้ าชู้เป็ นไฟ ในเมือยัง ไม่ร้ ู จกั พอก็นา่ จะเลือกทีจะไม่แต่งงาน จะได้ ไม่ทําให้ ผ้ ูหญิ งต้ องเสี ยใจ และ ตอนนีพีนันท์ก็ได้ หนีไปแล้ ว คงเพราะคิดว่างานแต่งงานอาจจะถูกยกเลิก แต่มนั ไม่ใช่เมืออีกฝ่ ายไม่ยอมให้ คนในครอบครัวรับรู้ เธอลุกขึนมา จากพืนพรมก่อนจะมองเห็นมือของใครบางคนหล่นลงบนตักของตนเองใน ลักษณะโอบกอด เธอจึงหันกลับไปมองทีมาของมันว่าเป็ นมือของใครแล้ วก็ พบกับใบหน้ าคมของเขา ก่อ นจะกวาดมองไปทัวร่ า งแกร่ ง ที เปลื อ ยเปล่ า ใช่ เ พี ย งเท่ า นัน ผ้ าผ่อนยังหลุดลุ่ยไม่มีชินดี จนเกือบจะเห็นบางอย่างยังกายเบืองล่างของเขา นัยน์ตาของปภาพินท์ตืนอย่างเต็มทีทันที เธออุทานออกมาเสียงดังด้ วยความ ตกใจ “คุณอิศเรศ ทําไมคุณมานอนตรงนีล่ะ” โดยเสี ยงของเธอก็ทําให้ อิศ เรศทีหลับอยูร่ ้ ู สกึ ตัวตืนขึนมา ก่อนจะถามด้ วยนําเสียงงัวเงีย “กีโมงแล้ วเนีย” “ไหนคุณบอกว่าจะไม่ลวนลามฉันยังไงคะ” ปภาพินท์ตอ่ ว่าเขาอย่าง ไม่ชอบใจ เพียงได้ ยินอิศเรศก็ขมวดคิวทังสองเข้ ามาชนกันมุน่ ด้ วยสีหน้ างุนงง ก่อนจะย้ อนถามกลับไป “ฉันลวนลามเธอตอนไหนกัน” สมองยังจับต้ นชนปลายไม่ถกู “ก็เมือคืนนีไงล่ะคุณลวนลามฉัน ไม่อย่างนันคุณไม่นอนแก้ ผ้าอย่าง นีหรอก” เธอบอกแต่ไม่กล้ าทีจะมองหน้ าเขาเพราะอีกฝ่ ายอยู่ในลักษณะที หมินเหม่อย่างมาก เพียงได้ ยินประโยคสุดท้ ายอิศเรศก็ก้มลงมองตนเองก่อน 36


จางรัก

จอมมาร

จะตะโกนออกมา “ชิบเป๋ งแล้ ว” ก่อนจะรี บหยิบผ้ าขนหนูมาพันกายโดยเร็ ว ปภาพินท์ ยังคงต่อว่าเขาอย่างไม่เลิกรา “เสียแรงนะทีฉันหลงไว้ ใจคุณ คิดว่าคุณจะทําตามทีพูดได้ แต่เปล่า เลยคุณมันเลวทีสุด ฉันไม่น่าเชือคนอย่างคุณเลย” ปภาพินท์พูดยาวเป็ นชุด โดยไม่ได้ เว้ นจังหวะให้ เขาได้ แก้ ตวั เลยสักนิด “พูดจบรึยงั ฉันจะได้ พดู บ้ าง” “คุณจะแก้ ตวั อะไรฉันไม่ฟังทังนันล่ะแสดงว่าเมือคืนนีคุณคิดลามก กับฉันสินะ ฉันไม่อยูท่ ีนีแล้ ว” หญิ งสาวยังคงต่อว่าไม่เลิ กและเตรี ยมจะก้ าว ออกไปจากห้ อง เขาก็คว้ าแขนเล็ กไว้ ก่อนด้ วยการพยายามอธิ บายให้ เธอได้ เข้ าใจ “เธอฟั งฉันก่อนนะปภาพินท์” แต่ทว่าหญิงสาวกลับไม่รบั รู้ สนใจสิงที ชายหนุม่ เอ่ยเลย “ไม่ ฉันไม่ฟัง คนอย่างคุณมันเชือไม่ได้ ” เพียงพูดจบประโยคเธอก็ สลัดมือทีจับร่างไว้ ด้วยความขุ่นเคืองอย่างระงับอารมณ์โกรธไว้ ไม่อยู่ แต่กลับ ได้ ยินเสียงหนึงดังขึนด้ วยความเจ็บปวด “โอ๊ ย” พร้ อมกับทีมือของเขาจับไปยังแก้ มของตนเองก็เห็นรอยแดง เป็ นแนวยาว นันจึงทําให้ ปภาพินท์ทีดินอย่างไม่ยอมเมือครู่ นีถึงกลับเงี ยบไป เกิดความรู้ สึกผิดขึนมาอย่างมากทีไปทําร้ ายเขาเมือกีนี แต่แล้ วเธอก็ตอบด้ วย ความโกรธ ซึงเล็บของเธอก็ตวัดโดนใบหน้ าคมเหมือนลูกแมวทีโมโหร้ าย “มันก็สมควรแล้ วกับสิงทีคุณทํากับฉัน”

รัตมา

37


ตอน

“ในเมือเธอทําร้ ายฉันแล้ วคราวนีจะฟั งเหตุผลฉันได้ รึยัง” แค่เพียงวันเดียวก็ถกู อีกฝ่ ายทําร้ ายตนเองสองคราว ปกติใครมาทํา ร้ ายเขาเช่นนีอิศเรศไม่มีวนั ปล่อยให้ คนทําให้ ได้ ลอยนวลอย่างเด็ดขาด แต่น่า แปลกทีเขากลับไม่คิดทีจะทําร้ ายอีกฝ่ ายกลับเลย “ฉันไม่อยากฟั งคําแก้ ตวั ของคุณเพราะมันฟั งไม่ขึน” เธอยังคงปฏิเสธเหมือนเช่นเดิมด้ วยความใจแข็ ง เมือรับรู้ ว่าอีกฝ่ าย ไม่ฟังตนเองอย่างแน่นอนทําให้ อิศเรศทีพยายามใจเย็นเริ มจะระงับอารมณ์ ความโมโหไว้ ไม่อยูเ่ ช่นเดียวกัน “แปลว่าจะไม่ยอมฟั งกันเลยใช่ไหม” “ใช่ฉนั จะออกไปจากห้ องนี ฉันจะไปหาคุณแม่ของฉัน” เธอบอกถึง ความตังใจของตนเองออกไป เธอไม่อยู่กบั คนทีปลิ นปล้ อนตลบแตลงอย่าง เขาเด็ดขาด ปากบอกว่าจะไม่ทํา อะไรเธอแต่ตืนมาก็เ ห็นเขาแก้ ผ้ าอยู่ข้า ง ตนเอง ทังทีบอกว่าจะไม่ยงุ่ เกียวกับเธอแท้ ๆ “ตกลงว่าจะออกไปจากห้ องนีให้ ได้ อย่างนันสินะ” อิศเรศย้ อนถามซํา อีกคราวหนึง “ใช่ ฉันจะออกไป” พลางเอ่ยอย่างท้ าทายเขาโดยนัยน์ตาสบกับ ดวงตาคมแต่ให้ ตาย 38


จางรัก

จอมมาร

เถอะดวงตาของมันช่างดูนา่ หวาดหวันเสียจริ ง ปกติเธอไม่เคยกลัวกับการจ้ อง ตาคนอื นเลย แต่พอจ้ องตาของชายหนุ่มเบื องหน้ าแล้ ว มัน ทํ าให้ เ ธอรู้ สึ ก เกรงๆ อย่างมาก ซึงอีกฝ่ ายดวงตาแข็งกร้ าวอย่างน่ากลัว ไม่นกึ เลยว่าดวงตา ทีอ่อนหวานช่วงทีอยูบ่ นเวทีและมองตนเองนันเวลาโกรธก็สามารถทําให้ เธอ ตัวสันได้ และเพราะไม่อาจสู้กบั นัยน์ตาทีราวมีไฟลุกอยูภ่ ายในนันได้ ทําให้ เธอ หันใบหน้ ามองไปยังทางอืนคล้ ายรับรู้ วา่ ยอมแพ้ กบั สายตาชายหนุม่ เบืองหน้ า เป็ นช่วงเดียวกับทีอิศเรศอุ้มร่ างนวลขึนมาไว้ ในวงแขนแกร่ ง ครันรับรู้ ว่าตัว ลอยขึนมาจากพืน ปภาพินท์ก็ดินรนอย่างไม่ยอมพร้ อมกับใช้ มือทุบไปยังบ่า กว้ างทีเปล่าเปลือยด้ วย โดยออกคําสังอย่างไม่ชอบใจ “ปล่อยฉันลงเดียวนีนะ ได้ ยินไหม” “ดินแรง เข้ าไปสิ ถ้ าเกิดว่าผ้ าฉันหลุดขึนมาเห็นอะไรของฉันล่ะก็ ไม่ รับรู้ ด้วยหรอกนะปภาพินท์” จากทีเรี ยกชือเธออย่างเป็ นกันเองแต่ตอนนีกลับไม่เป็ นเช่นนันแล้ ว เขาทํานําเสียงข่มขูอ่ ีกฝ่ ายอย่างใจเย็น นันจึงทําให้ หญิงสาวหยุดทุบตีเขาและ ก็ห ยุดดิ นด้ ว ย เพราะเธอยัง ไม่อ ยากจะเห็ น เจ้ า ลู กชายของเขา ขนาดแค่ แพลมๆ เมือครู่ ตอนทีนอนอยู่บนพืนด้ วยกัน เธอยังเกิดอาการขนลุกขนชัน ด้ วยความน่ากลัวอยูเ่ ลย อิศเรศเห็นอีกฝ่ ายหยุดดินก็อดทีจะยิมอย่างชอบใจ ไม่ได้ ทีคําขู่ของตนเองดูจะได้ ผลทีเดียว “ทีนีหยุดฟั งฉันได้ แล้ วใช่ไหม” เขาย้ อนถามกลับอย่างมีเหตุผลแต่คนไร้ เหตุผลก็ทําเป็ นหูทวนลมไม่ ยอมตอบอะไรกลับมาด้ วยสีหน้ าทีแสดงความดือดึงไม่เลิกรา มันจึงทําให้ เกิด อาการเข่นเขียวอีกฝ่ ายขึนมาอย่างติดหมัด จึงโยนร่างนวลลงไปยังเตียงกว้ าง โดยเขาทิงร่างแกร่งตามลงมาเพือกักกายนุ่มไว้ ในวงแขน คนทีถูกโยนลงมา บนเตียงก็พลันทําสีหน้ าตกใจเมือใบหน้ าคมขยับลงมาใกล้ ใบหน้ าของตนเอง “นีคุณทําบ้ าอะไรเนีย” ปภาพินท์เกร็ งกายจนไม่กล้ าขยับพร้ อมยอม ตกลงกับเขาด้ วยดี “ยืนพูดก็ได้ นีไม่เห็นต้ องทําอย่างนีเลย”

รัตมา

39


“เธอจะได้ ออกไปข้ างนอกไม่ได้ ไงล่ะ ฉันขีเกียจโดนอาละวาดใส่อีก” “ก็คณ ุ อยากมาคิดลามกกับฉันก่อนทําไมกันล่ะ” ยังคงเชือความคิดของตนเองไม่เปลียนเช่นเดิม อิศเรศใช้ มือจับไปยัง ข้ อมื อเรี ยวทังสองให้ แ นบกับเตี ยงนุ่ม ปภาพิน ท์ถอนหายใจอย่างแรงด้ ว ย ความหวาดหวันกลัวว่าเขาจะทําอะไรเธออีก เห็นทรวงนุม่ ทีอยูใ่ นชุดสวยแล้ ว มันทําให้ ร้ ู สึกรุ มร้ อนไปหมด เธอใส่ยาเสน่ห์ให้ เขารึ ไงกัน จากทีไม่ชอบกลับ เกิดความต้ องการมากอย่างนี “ฉันจะบอกให้ ฟังว่าเหตุการณ์เมือคืนน่ะมันเป็ นยังไง” ‘บ้ าชะมัดเลยทําไมเธอจะต้ องมาอยู่ในสภาพนีนะ’ หญิ งสาวนึกอยู่ คนเดียวในใจ อิศเรศน์บอกให้ เธอได้ รับรู้ “คนที คิ ด ลามกกับ ฉั น น่ ะ มัน คื อ เธอต่ า งหากล่ ะ ” ได้ ยิ น ดัง นัน ปภาพินท์ก็ทํานัยน์ตาโตขึนกว่าเดิมและเถียงเขาด้ วยความโกรธ “นี คุ ณ พู ด แบบนี ได้ ยัง ไงกั น คุ ณ ต่ า งหากที คิ ด ลามกกับ ฉั น น่ ะ ไม่อย่างนันจะลงมานอนข้ างเตียงกับฉันเหรอ ทําไมถึงไม่ขึนไปนอนบนเตียง กัน น่าเกลียดทีสุดไม่ยอมรับว่าทําผิดแล้ วยังจะโยนความผิ ดมาให้ ฉันอีกเนีย นะ” วงหน้ านวลเป็ นสี เข้ มมากขึนด้ วยความโมโหเขาทีมาโบ้ ยให้ ตนเองเสี ย อย่างนัน “ฉันพูดเรื องจริ งต่า งหากเธอน่ะเป็ นคนดึงฉันเข้ าไปกอดตอนทีฉัน กําลังจะปลุกให้ ไปอาบนําเพือเปลียนเสือผ้ า” อิศเรศบอกให้ เธอได้ รับรู้ อย่าง ชัดเจน “ไม่จริ งหรอก ฉันจะไปดึงคุณเข้ ามากอดทําไมกันไม่มีเหตุผลเอาซะ เลย” ปภาพินท์เถียงต่อไม่เลิก “ก็เธอน่ะคิดว่าฉันเป็ นหมอนกอดของเธอไงล่ะ เอ๊ ะหรื อเข้ าใจผิ ดนึก ว่าเป็ นคูข่ าเธอกันล่ะ คงจะทําบ่อยสินะผู้ชายไม่ต้องเริ มแต่เธอเป็ นคนเริ มเอง” คิวเรี ยวของปภาพินท์ ขมวดเข้ า มาชนกันไม่เข้ าใจในสิ งทีเขาพูดพลางย้ อ น ถามอย่างไม่ชอบใจเท่าใดนัก “คุณพูดบ้ าอะไรน่ะฉันไม่เห็นเข้ าใจเลย” นัยน์ตาของเขาแสดงความ 40


จางรัก

จอมมาร

หมินแคลนใส่และบอกให้ เธอได้ รับรู้อย่างชัดเจนว่าตนเองหมายความถึงอะไร “ไม่เข้ าใจจริ งๆ แน่เหรอหรื อว่าแกล้ งโง่กนั แน่ ฉันไม่เชือหรอกนะว่า อย่างเธอน่ะจะไม่เคยกับเรื องอย่างว่า” เมือได้ ฟังทีเขาพูดตอนนีปภาพินท์เริ มรับรู้ แล้ วว่าเขาหมายถึงอะไร ผู้หญิงทีนอนกับผู้ชายไม่เลือกน่ะเอง ทําให้ นยั น์ตาทีงุนงงเมือครู่ เปลี ยนเป็ น เบิกกว้ างมากขึนกว่าเก่าจนแทบจะหลุดออกมาจากดวงตาทีเดียว มือเรี ยว เตรี ยมยกขึนเพือตบใบหน้ าหล่อแต่เขารู้ ทนั คว้ ามือของเธอไว้ ได้ ก่อนจะบอก อย่างเย้ ยหยันใส่ โดยบีบข้ อมือเรี ยวด้ วยความรุ นแรงบอกด้ วยนําเสียงประกาศให้ เธอ ได้ ฟังอย่างชัดเจน “ฉัน ไม่ย อมให้ เ ธอตบฉัน เป็ นหนที สองหรอกปภาพิ น ท์ ” เมื อไม่ สามารถตบได้ มือทีว่างอีกข้ างหนึงก็ตวัดไปยังใบหน้ าคมอย่างรวดเร็ ว จนแก้ ม ของเขาเป็ นแนวยาวด้ วยความเจ็บแสบหนทีสอง อิศเรศโมโหเธอย่า งมาก พลางเรี ยกชือเธอออกมาเสียงดัง “ปภาพินท์เธอกล้ าทําร้ ายฉันอย่างนันเหรอ” “ทําไมฉันจะไม่กล้ ากัน ก็ใครใช้ ให้ คุณมาว่าฉันเป็ นผู้หญิ งทีใจง่าย กับผู้ชายไปทัวกันล่ะ ฉันว่าการทีพีนันท์หนีงานแต่งงานเมือคืนไปก็สมควร แล้ ว ล่ ะ เพราะพี นัน ท์ น่ะ ควรจะได้ แ ต่ง งานกับ ผู้ ช ายที ดี กว่ า คุณ ใครที ได้ แต่งงานกับคุณล่ะก็ฉนั ว่าโชคร้ ายทีสุดเลยล่ะ” ปรามาสอีกฝ่ ายกลับไปบ้ างเขาทําให้ อิศเรศบีบมือเรี ยวแรงมากขึน กว่าเดิมนันเพราะไม่เคยมีใครทีกล้ าพูดใส่หน้ าตนเองแบบนีเลย “ฉันว่าพีสาวเธอไม่มีบุญทีจะได้ แต่งงานกับฉันมากกว่า” ยังคงพูด ด้ ว ยความหลงตัวเองไม่เ ลิ ก ปภาพิ น ท์ ตอบด้ ว ยวงหน้ า เชิ ดมองเขาอย่า ง ประเมินการณ์ ก่อนจะบอกให้ รับรู้ วา่ ตนเองคิดยังไง “ฉันยอมเป็ นคนไม่มีบุญแบบพีนัน ท์ดีกว่า ปล่อยฉันสิ ฉันจะลงไป บอกให้ ครอบครั ว ของคุณรู้ ว่า ฉั น ไม่ ใ ช่เ จ้ า สาวของคุณ เพราะพี นัน ท์ ท น แต่ง งานกับ ผู้ ช ายสั วๆ แบบคุ ณไม่ ได้ ก็ เ ลยหนี ไ ปเมื อคื น นี แล้ วฉัน ที เป็ น

รัตมา

41


ตัวแทนพีนันท์ก็ทนผู้ชายอย่างคุณไม่ได้ เหมือนกัน” อิศเรศก้ มวงหน้ าคมลงไป หาใบหน้ าเรี ยวอย่างใกล้ ชิดจนปากแทบจะติดกันเลยด้ วยซํา “เมือกีเธอว่าฉันเป็ นผู้ชายสัวๆ อย่างนันเหรอ” เห็นใบหน้ าเขาจับจ้ องตนเองอย่างไม่กระพริ บก็ทําให้ ปภาพินท์ร้ ู สึก ว่าเมือครู่นีเธอไม่นา่ ไปว่าเขาอย่างนันเลยอาจจะทําให้ อีกฝ่ ายไม่พอใจมาก แต่เธอก็ยงั คงทําปากเก่งดังเดิมท้ าทายชายหนุม่ มากขึน “ใช่ฉนั ว่าคุณ ทําไมยอมไม่ได้ สินะทีถูกคนอืนเขาว่าบ้ างน่ะ” แม้ ปภาพินท์จะเป็ นคนทีไม่เอาเรื องเอาราวกับใครแต่เธอก็ไม่ยอมให้ ใครมาดูถกู ตนเองฝ่ ายเดียวอย่างเด็ดขาด “ขอโทษฉันเดียวนีนะปภาพินท์” เขาบงการคําสังออกมานําเสี ยง กร้ าวแต่ในเวลานีเธอเห็นช้ างตัวเท่าหมูแล้ ว “ฉันไม่มีวนั ขอโทษคุณถ้ าคุณไม่ขอโทษฉันก่อน” “เธอลืมอะไรไปรึเปล่าว่าครอบครัวฉันเป็ นเจ้ าหนีของครอบครัวเธอ นะ ถ้ าฉันเอาเรื องนีไปบอกให้ คณ ุ พ่อคุณแม่ฉนั รู้ ล่ะก็วา่ บ้ านเธอเอาพีสาวเธอ มาย้ อมแมวขายให้ คิดว่าคุณพ่อคุณแม่ของฉันจะทํายังไงกับคุณพ่อคุณแม่ ของเธอล่ะ” เขาเอาความเป็ นต่ อ มากล่ า วอ้ าง ครั นได้ ยิ น หญิ ง สาวก็ ร้ ู สึ ก หวาดหวันกลัวว่าจะต้ องมีปัญหาเกิดขึนอย่างแน่นอน แต่เธอก็ไม่ได้ เผยให้ เขา รับรู้ ว่าตนเองไม่อยากให้ มีปั ญหาเกิดขึ นจึง พูดอย่างทํ าเป็ นรู้ ดีอ อกไปแต่ก็ กระตุกหนวดของอีกฝ่ ายอย่างไม่ตงใจ ั “ท่านเป็ นผู้ใหญ่แล้ วคงจะเข้ าใจในเหตุผลของฉันว่าทําไมพีนันท์ถึง ต้ องหนีงานแต่งงานนีไปเพราะลูกชายของท่านไม่ได้ ความไงล่ะ” “ปากดีนกั นะปภาพินท์ อยากรู้ นกั ว่านอกจากปากจะเถียงเก่งแล้ วจะ จูบเก่งเหมือนกันรึเปล่า” และเมือเขาพูดจบประโยคดัง กล่า วก็ เตรี ยมที จะพิ สูจ น์ว าจาที ว่า ทันที ด้ วยการทีวงหน้ าคมก็ก้มลงจุมพิตกับเรี ยวปากนุ่มทันที ไม่ร้ ู ว่าอะไรดล ใจให้ เขาทําแบบนีกันทังทีตอนแรกบอกว่าจะไม่แตะต้ องอีกฝ่ าย แต่ดูตอนนี 42


จางรัก

จอมมาร

สิอิศเรศกลับไล่จบู อีกฝ่ ายเสียนัน เธอรี บหันหน้ าหลบไปทางอืนทันทีพร้ อมกับ ดินรนไปมาภายใต้ ร่างแกร่งกํายําทีไม่มีสิงใดบดบังอยู่บนเรื อนกายนอกจาก ผ้ าขนหนูพนั สะโพกแกร่งเพียงอย่างเดียว แล้ วภายใต้ ผ้าขนหนูก็ไม่มปี ราการใดอีกเสี ยด้ วย ปภาพินท์ส่งเสี ยง ห้ ามปรามเขา และพยายามดินรนเพือนให้ พ้นพันธนาการทีล็ อกข้ อมือเล็ กไว้ ทังสองข้ างไม่ปล่อย แต่มือของเขามันช่างเหมือนคีมเหล็ กเสี ยจริ งทีพอหนีบ แล้ วก็ยากทีจะปลดออกอย่างง่ายดาย “อย่านะ” ร่างระหงตัวสันภายในอ้ อมแขนของเขามันทําให้ อิศเรศรู้ สึกชอบใจ ยิงนักทีได้ ปราบพยศอีกฝ่ าย เห็นหงิ มๆ เงี ยบๆ นึกว่าไม่มีพิษสงอะไร เพิงรู้ วัน นี เองว่ า ยอกย้ อ นเก่ง นัก คํ า พูด แต่ ล ะอย่ า งเล่ น เอาคนอย่า งเขาแทบ อยากจะบีบคอเธอเลยทีเดียว แต่ตอนนีดูเหมือนว่าอิศเรศจะค้ นพบวิธีเอาคืน อีกฝ่ ายเสียแล้ ว ซึงมันก็ดจู ะเพลิ ดเพลิ นใจสํ าหรับเขาเหลื อเกิน ชายหนุ่มใช้ ปลายจมูกถูกไถกับแก้ มนวลอย่างแผ่วเบาแบบหยอกยัว “ไม่ปากเก่งเหมือนเมือกีแล้ วเหรอ ปภาพินท์ ฉันยังไม่ได้ พิสูจน์เลย นะว่าเธอจูบเก่งเท่ากับด่าเก่งรึเปล่า” เขาเตรี ยมทําตามทีพูดแต่เธอกลับข่มขู่ เขาออกมา “ถ้ าคุณทําอะไรฉันล่ะก็ ฉันจะร้ องตะโกนให้ คนช่วย” ขณะทีทรวงนุ่มของปภาพินท์ก็ข ยับขึนลงด้ วยความหวิว หวามกับ ความใกล้ ชิดของอีกฝ่ าย โดยเฉพาะยามทีจมูกคมสันสัมผัสกับผิวของตนเอง ความวาบไหวมันแผ่ซา่ นไปทัวร่างนุม่ ไปจนถึงหน้ าท้ องของตนเองเลยทีเดียว ได้ ยินทีเธอบอกอิศเรศก็ยิมขํ าอย่างชอบใจพลางบอกด้ วยนําเสี ยง แหบพร่ายิงทําให้ เธอรู้ สึกสยิวหูมากขึนไปอีก “ไม่มีใครกล้ าเข้ ามายุ่งตอนที ผัว กําลังปลํ าเมียหรอก” ได้ ยิน สอง คําพูดสุดท้ ายเธอก็เถียงกลับมาในพลัน “แต่ฉนั ไม่ใช่เมียของคุณ ฉันเป็ นน้ องสาวของพีนันท์นะ” ปภาพินท์บอกให้ เขาได้ รับรู้ อย่างชัดเจนเผือว่าเขาจะลื มนึกไปจะได้

รัตมา

43


ไม่กล้ าทําอะไรตนเอง อิศเรศไม่มีวนั ยอมให้ อีกฝ่ ายไปบอกบิดากับมารดาของ ตนเองอย่างเด็ดขาด แล้ วเขาก็เริ มสนุกกับการป่ วนอีกฝ่ ายแล้ วด้ วย นัยน์ตา ของเขากวาดมองไปทัวร่างนวลอย่างไม่ปิดบังความปรารถนาทีผุดพุ่งขึนมา อย่างไม่อาจทีจะปฏิเสธได้ เมื อมือ ไม่ว่า งวงหน้ า คมก็ ซ บไซ้ ล งไปตามผิ ว นุ่มแทนซึงกรุ่ น กลิ น นําหอมอย่างไม่เจือจางผสมกับกลินเนือสาว จนอยากจะรู้ วา่ ทังตัวจะเป็ นเช่น ไร เขายิมอย่างเจ้ าเล่ห์กอ่ นจะตอบออกมาให้ เธอได้ พล่านเล่น “ไม่เป็ นไรฉันไม่ถือ พีไม่อยูใ่ ห้ น้องสาวทําแทนก็ได้ ” “คุณต้ องบ้ าไปแล้ วแน่ๆ เลยคุณอิฐ” เธอต่อว่าเขาอย่าเหลืออด “ฉันไม่มีทางยอมให้ ใครรู้ เด็ดขาดว่าเจ้ าสาวของฉันหนีหายออกไป จากงาน” ลองใครรู้ สิเขาได้ กลายเป็ นตัวตลกในสายตาคนอืนแน่ ผู้ชายทีมีแต่ ผู้หญิ งอยากจะลากขึนเตี ยงด้ ว ยกลับ โดนเจ้ า สาวหักหน้ า ด้ ว ยการหนี งาน แต่งงาน “ฉันก็ไม่มีวนั ยอมเป็ นเมียคุณแทนพีนันท์หรอก” หัวเด็ดตีนขาดยังไง เธอก็ไม่ยอมรับหน้ าทีนีแน่นอน แค่เป็ นเจ้ าสาวตัวปลอมเพียงคืนเดียวมันก็ เกินพอแล้ ว อิศเรศต้ องการสังสอนอีกฝ่ ายทีกล้ ามาทําร้ ายตนเองถึงสองคราว ถ้ าเขาไม่สงสอนก็ ั คงจะได้ ใจเป็ นแน่ เธอจะต้ องเรี ยนรู้ ว่าอย่าได้ ริอ่านมาทํา ร้ ายคนอย่างเขา “ก็ ได้ ถ้า เธอไม่เ ป็ น ฉัน จะส่ ง คนตามล่ า พี สาวเธอแล้ ว จะเอามา ประจานให้ อบั อายแล้ วฉันก็จะลากผัวของพีสาวเธอมาประจานพร้ อมกับพ่อ แม่เธอ แล้ วก็ทวงหนีทีพ่อแม่เธอติดไว้ ให้ หมดรวมกับค่าเสี ยหายทีครอบครัว ของฉันต้ องอับอายเพราะพีสาวของเธอ” หญิงสาวมองหน้ าเขากับสิงทีได้ ยิน “ทําไมคุณใจร้ ายอย่างนีกัน” “เลือกเอาละกันจะยอมเป็ นเมียปลอมๆ ฉันหนึงปี หรื อจะให้ ฉันทํา ตามทีพูดเมือกี” ไม่นึกเลยว่าคนทีมี การศึกษาสูง ๆ เกิดในตระกูลผู้ ดีจ ะมีความคิ ด 44


จางรัก

จอมมาร

โหดร้ ายอยูใ่ นสมองแบบนี อย่าว่าแต่ปภาพินท์จะคิดเลย ขนาดตัวเขาเองก็ยงั สงสัยอยูเ่ ช่นกันว่าทําไมถึงได้ ยืนข้ อเสนอนีกับอีกฝ่ ายออกไป เพราะมันไม่เคย มี อ ยู่ ใ นความคิ ดของเขามาก่อ นเลย ซึ งเมื อพู ดไปแล้ ว ก็ มองว่ า เข้ า ท่า ดี เหมือนกันจะได้ ดดั นิสยั ของผู้หญิงปากเก่งด้ วย อยากรู้ น ักว่าจะทําปากเก่ง กับตนเองได้ แค่ไหนกัน โดยข้ อเสนอนี อิศเรศไม่เคยทีจะหยิบยืนมอบให้ กบั ใครมาก่อน แต่มอบให้ เธอคนแรก “เลือกเอาละกันนะปภาพินท์วา่ เธอจะยอมทําตามทีฉันบอกรึ เปล่า” ปภาพินท์เม้ มเรี ยวปากแน่นเมือรับรู้ วา่ เขาจะทําอะไรกับคนทีตนเองรัก “คุณต้ องการทีจะแกล้ งฉันใช่ไหมทีเมือกีฉันด่าคุณว่าเป็ นผู้ชายสัวๆ น่ะ ฉั น ยอมขอโทษคุ ณก็ ได้ ค่ะ หรื อ จะให้ ฉัน กราบขอโทษคุ ณฉั น ก็ ยิน ดี ” ตอนนีปภาพิ นท์ร้ ู สึกแย่อ ย่างมากเมื อความปากเก่ง ของตนเองกํา ลังสร้ า ง ความเดือดร้ อนขึนมาแล้ ว “ยังไงฉันก็ยืนยันตามเดิม เธอต้ องรับผิ ดชอบเกียวกับเรื องทีพีสาว เธอหายตัวไป” “เป็ นเมียปลอมๆ นีแค่แสดงเป็ นพีนันท์เฉยๆ ใช่ไหมคะ ไม่เกียวกับ เรื องบนเตียง” ประโยคสุดท้ ายเธอพูดออกมาอย่างไม่เต็มคํานัก อิศเรศก็บอก ให้ เธอได้ ยินอย่างชัดเจน “รวมด้ วย” นัยน์ตาของเธอพลันเบิกกว้ างทันทีและทําอาการส่า ย ศีรษะไปมา “ฉันไม่ได้ รักคุณ ฉันทําไม่ได้ หรอก” ยังคงยืนยันความตังใจเดิมไม่ เปลี ยนนันเพราะเคยมี ความตังมันไว้ ว่าจะขอมอบตัว ให้ กับคนทีตนเองรั ก เขาตอบให้ เธอฟั งอีกคราด้ วยรอยยิมทีร้ ายกาจ “เรื องพวกนีน่ะไม่ต้องรักกันก็ทํากันได้ เธอไม่ต้องทําเดียวฉันทําให้ เอง” ช่ า งพู ด จาออกมาได้ อย่ า งหน้ า ไม่ อ ายเลย ตอนนี ใบหน้ า นวล เปลียนเป็ นสีเข้ มมากขึนกว่าเดิมจนแดงไปถึงใบหูแล้ ว “ถ้ าให้ เป็ นเมียแล้ วไม่เกียวกับเรื องนันฉันยอม แต่ถ้าเกียวด้ วยฉันไม่

รัตมา

45


ยอมหรอก” “เธอคิดว่าฉันจะยอมยกหนีให้ พอ่ แม่เธอโดยทีเธอแค่แสดงเป็ นพีสาว อย่างเดียวเนียนะ มันเอาเปรี ยบกันเกินไปรึเปล่า” “ถ้ าคุณอยากนอนกับผู้หญิง ฉันจะติดต่อผู้หญิงให้ คณ ุ จะนอนกีคน ก็ได้ ฉนั ไม่วา่ ” เธอเสนอข้ อตกลงกับเขาใหม่เผือว่าอีกฝ่ ายจะสนใจ “เป็ นข้ อเสนอทีน่าสนใจเหมือนกันนะ” ปภาพินท์ยิมด้ วยสีหน้ ายินดี “เป็ นอันว่าคุณตกลงใช่ไหมคะ” เมือดูเหมือนมีความหวังเธอจึงไม่ รี รอทันที “ไม่ตกลง” คิวเรี ยวของเธอขมวดเข้ ามาชนกันมุน่ พร้ อมกับทีอารมณ์ เปลียนเป็ นโมโหมากขึน “คุณอิฐคะ นีฉัน พูดกับคุณดีๆ แล้ วนะ” ไม่เ คยรู้ สึกโมโหผู้ ชายคน ไหนมากเท่าผู้ชายคนนีมาก่อนเลย “ฉันก็พูดกับเธอดีๆ แล้ วเหมือนกันว่าไงตกลงจะยอมทําตามทีฉัน บอกรึเปล่า ถ้ าไม่ก็เตรี ยมเอาปี บคลุมหัวทังครอบครัวก็แล้ วกัน” “ฉันไม่ทําเด็ดขาด” “ได้ ไม่ทําฉันก็จะทําในสิงทีพูด” เพียงเขาบอกเสร็ จก็ปล่อยมือเรี ยวแล้ วเตรี ยมเดินไปหยิบโทรศัพท์ ทําเป็ นกดเบอร์ โทรออกไปข้ างนอก ปภาพินท์ได้ แต่นอนนิงอย่างใช้ ความคิด ว่าตนเองควรจะทํายังไงดีกนั ซึงอิศเรศก็พดู กับคนในสาย พร้ อมทังเปิ ดลําโพง ให้ เธอได้ ยินอย่างชัดเจนด้ วย “นายอัคเหรอ ฉันมีเรื องจะให้ นายทําหน่อย โทรตามนักข่าวมาทีบ้ าน ด้ วยฉันจะประกาศให้ คนรู้ วา่ เจ้ าสาวฉันหายเพราะหนีตามผู้ชายไป แล้ วนาย ก็บอกเรื องนีให้ คณ ุ พ่อกับคุณแม่ร้ ู ด้วย จะได้ ร้ ู ว่าเพือนของตัวเองขี โกงขนาด ไหน” “ได้ ครับพีอิฐ” น้ องชายรับปากอย่างดี หลังจากนันเขาก็วางสายไป ก่อนจะหันมาท้ าทายเธอ “อยากกลับบ้ านใช่ไหมล่ะ กลับไปเลยฉันไม่ว่า แต่ เตรี ยมอับอายไว้ ด้วยก็แล้ วกัน” 46


จางรัก

จอมมาร

ชายหนุม่ เดินไปหยิบเสือมาจัดการสวมลงไปบนกายกํายํา ปภาพินท์ ไม่มีวนั ยอมให้ ครอบครัวต้ องอับอายเพราะเรื องนันอย่างเด็ดขาด เธอรี บลุก ขึนไปหาเขาและบอกให้ อีกฝ่ ายได้ ยินอย่างจํายอมฝื นใจ “ก็ได้ คะ่ ฉันจะยอมทําตามข้ อตกลงของคุณ เป็ นเมียปลอมๆ พร้ อม กับเป็ นนางบําเรอคุณด้ วย แต่ถ้าหนึงปี แล้ วเรื องทุกอย่างต้ องจบลง” “ก็แค่นนเอง” ั เขารี บ หยิบโทรศัพท์ขึนมากดหาน้ องชายซํ าอีกครั ง หนึง อัคคีทีกําลังจะอาบนําก็กดรับสายอีกคราว “ว่าไงครับพีอิฐ” “เรื องเมือกีนี ยกเลิ กนะ” น้ องชายทําสี หน้ างงงันยกมือเกาะศีรษะ อย่างไม่เข้ าใจพลางย้ อนถามกลับมา “อ้ าวทําไมล่ะครับพีอิฐ” คิวเข้ มทังสองขมวดเข้ ามาชนกันมุน่ ด้ วย “พีบอกให้ ยกเลิกก็ยกเลิกไปก่อนละกัน” อัคคีก็ยอมทําตามแต่โดยดี “ได้ ครับพีอิฐ แล้ วว่าแต่เมือคืนนีพีกับเจ้ าสาวตัวปลอมเป็ นยังไงบ้ าง ครับ” อีกฝ่ ายรับรู้ วา่ พีชายให้ น้องสาวของปภานันท์เล่นเป็ นเจ้ าสาวตัวปลอม แทน “ก็นอนห้ องเดียวกัน” เขาไม่ได้ บอกให้ ร้ ู วา่ เมือคืนได้ นอนเตียงทีไหน ล่ะ นอนข้ างเตียงต่างหาก จะมีเจ้ าบ่าวเจ้ าสาวทีไหนเป็ นเหมือนคูข่ องตนเอง บ้ างนะ น้ องชายก็พดู หยอกเย้ ากลับมา “แล้ วไม่ได้ นอนเตียงเดียวกันเหรอครับพีอิฐ เจ้ าสาวสวยขนาดนันอด ใจไว้ ได้ เหรอครับ” เขามองไปยังร่างทีนังอยูใ่ นเตียงด้ วยอาการทีเงี ยบงันก่อน จะบอกให้ น้องชายได้ รับรู้ วา่ ตนเองจะทําเช่นไรต่อไป “ตอนนียังไม่ได้ นอนเตียงเดียวกัน แต่ตอ่ ไปไม่แน่ ฉันไม่ยอมเป็ นฝ่ าย เสี ยหายอย่า งเดี ยวหรอกนายอัค คนอย่า งอิศเรศไม่ช อบเสี ยเปรี ยบใคร” ขณะทีเอ่ยสายตาก็มองจ้ องไปยังร่างทีอยูใ่ นชุดเจ้ าสาวตลอดเวลา “ตกลงผมจะช่วยพีอิฐปิ ดเรื องนีเป็ นความลับกับคุณพ่อแล้ วก็คณ ุ แม่ ละกันครับ” เขายิมด้ วยความยินดีทน้ี องชายยอมร่วมมือกับตนเอง “ขอบใจมากนายอัค”

รัตมา

47


เป็ นช่วงเดียวกับทีปภาพินท์เงยหน้ าขึนมาเห็นรอยยิมของใบหน้ าคม อย่างพอดี แม้ ว่าเธอจะมีอคติกบั อีกฝ่ ายว่าเป็ นคนเจ้ าชู้ราวปลาไหล แต่ก็ ปฏิเสธไม่ได้ วา่ รอยยิมของเขาช่างมีเสน่ห์อย่างมากมายเสียจริ ง แต่ตอนนีเธอ เกลียดรอยยิมนันยิงนักเพราะมันทําให้ ตนเองต้ องตกเป็ นเบียล่างของอีกฝ่ าย แทนน่ะสิ หลังจากทีเขาคุยโทรศัพท์กบั น้ องชายเป็ นทีเรี ยบร้ อยแล้ ว ปภาพินท์ ก็รีบบอกให้ เขาได้ ทราบในทันทีถงึ สิงทีตนเองจะทําต่อไป “ฉันอยากจะกลับไปหาคุณพ่อกับคุณแม่ฉันค่ะ ” อิศเรศบอกอย่าง รู้ เท่าทันในตัวของอีกฝ่ าย “ถ้ าคิดจะกลับไปปรึกษาเรื องข้ อตกลงของฉันล่ะก็ ขอบอกเลยว่ามัน ไม่มีประโยชน์หรอก” “มันก็ ไม่แน่หรอกค่ะ บางที ฉัน อาจจะไม่ต้อ งทํ าอะไรทีน่ารั งเกียจ อย่างทีคุณบอกก็ได้ ” หญิ ง สาวตอบอย่า งมันใจ นันเพราะเธอเชื อว่า ทุ กปั ญหาย่อ มมี ทางออกอย่างแน่นอน แต่เธอลืมไปว่าทางออกนันอยูท่ ีผู้ชายเบืองหน้ าน่ะเอง ถ้ าอีกฝ่ ายไม่ยอมยกเลิกข้ อเสนอก็อย่าหวังว่าจะทําได้ อย่างทีคิด เพียงได้ ยินที เธอบอกชายหนุม่ ก็ยอกย้ อนกลับไปเล่นเอาเธอแทบอยากจะหากรรไกรมาตัด ลินของเขายิงนัก “ไม่เคยได้ ยินผู้หญิงทีขึนเตียงกับฉันบอกว่าเป็ นเรื องน่ารังเกียจเสียที มีแต่บอกว่าฉันยอดเยียมมากทังนัน” “แต่ฉนั รังเกียจคุณ” เธอบอกในสิงทีตรงกันข้ ามกับผู้หญิงคนอืนพร้ อมกับทําอาการปาก เบะไปด้ วย หากทว่าคําพูดดังกล่าวกลับไม่ได้ ทําให้ อีกฝ่ ายเกิดความสะทก สะท้ านเลย

48


จางรัก

จอมมาร

ตอน

“แล้ วเธอจะร้ องเรี ยกชือฉันไม่ หยุด ไม่ เชือคอยดูสิ เวลาทีฉั น นอนกับเธอน่ะ” “คุณมันบ้ าทีสุดเลย” ไม่เคยเจอคําพูดอะไรจะน่าเกลียดมากเท่านีมา ก่อนเลย ปกติอิศเรศไม่เคยพูดจาหยาบคายกับใครแต่สําหรับครอบครัวทีเอา ลูกสาวมาแลกกับเรื องหนีแล้ วคิดหนีแบบนี มันทําให้ เขามองอีกฝ่ ายในแง่ร้าย มากขึน ถึงในคราวแรกจะไม่ได้ นกึ ถึง แต่พอรับรู้ วา่ เจ้ าสาวทีตนเองติดใจกลับ จะสร้ างความอับอายให้ กบั ตัวเขาและครอบครัว ชายหนุม่ ก็ไม่จําเป็ นต้ องพูด ดีกบั ครอบครัวนีอีกต่อไป “ฉันเห็นผู้หญิงทีว่าฉันบ้ าแบบนี พออยูบ่ นเตียงทีไรไม่เห็นว่าบ้ าเลย มีแต่บอกว่า ฉันเป็ นผู้ชายทีสุดยอดมากโดยเฉพาะเรื องบนเตียง อยากให้ ฉัน พาขึนสวรรค์บอ่ ยๆ” “ยกเว้ นฉันทีจะไม่มีทางพูดอย่างเด็ดขาด” ปภาพิ นท์ รีบ แย้ งกลับ ไปทัน ที อิศเรศยิ มอย่า งชอบใจพลางยกนิ ว ขึนมาแตะปากของตนเองและทําเสียงจิจ๊ ะเบาๆ “จุ๊ๆ ๆ ไม่ เ อาน่า ปภาพิ น ท์ ยัง ไม่ท ัน ลองจะรู้ ได้ ยัง ไงว่า จะไม่ทํ า เหมือนคนอืนน่ะ ไม่แน่นะเธออาจจะเป็ นคนเรี ยกให้ ฉนั เบิลสองเองก็ได้ ”

รัตมา

49


ผีเจาะปากมาให้ พดู รึไงกันเธอไม่อยากทีจะอยู่ฟังคําพูดสัปดีสัปดน ของอีกฝ่ ายอี กจึง รี บ เดิ นเข้ า ไปยังห้ องนําทันที อิ ศเรศยิมอย่า งชอบใจทีได้ แกล้ งผู้หญิงอีกคน ทังทีเขาควรจะกลุ้มใจเมือเจ้ าสาวหายกลับอารมณ์ ดีแทน เสียนัน เมือก้ าวเข้ ามายังในห้ องนําเธอก็หนั ไปค้ อนอีกฝ่ ายผ่ านประตู ห้ องนําแบบไม้ สกั พร้ อมกับทําอาการขนลุกขนชันอย่างรับไม่ได้ “ผู้ชายอะไรพูดจาแย่ทีสุดเลย เธอจะต้ องหาทางแก้ ปัญหาบ้ าๆ นีให้ ได้ จะไม่มีวนั ยอมเป็ นนางบําเรอของอีกฝ่ ายหรอก ให้ นอนกับคนแปลกหน้ า ใครจะไปทําได้ กนั ไม่มีวนั ทําเด็ดขาด” นึกได้ ดงั นันปภาพินท์ก็ใช้ มือเพือจะรู ด ซิปทีอยู่ทางด้ านหลังลงมา แต่ให้ ตายเถอะซิปดันติดซะนี ไม่ว่าเธอจะหมุน กายท่าไหนก็ไม่มีวีแววว่ามันจะขยับลงมาเลย “โอ๊ ย อะไรกันเนีย เจอผู้ชายจิตใจกับปากสกปรก แล้ วนีซิปก็ดนั มา ติดอีกน่ะ” จนเวลาผ่านไปนานสองนานก็ยงั ไม่ได้ สักที วงหน้ านวลเปลี ยนเป็ น บึงตึงกับสถานการณ์ ทีเกิดขึนเหมือนช่วยตอกยําเรื องราวแย่ๆ ให้ กบั เธอซํา อิศเรศทีเห็นเธอเข้ า ไปเป็ นนานแล้ วก็ไม่มีวีแววว่าจะออกมาเสี ยทีจึงใช้ มือ เคาะไปยังบานประตูเบืองหน้ าโดยแรง “ปภาพินท์เธอจะเข้ าไปนอนในนันรึ ไงกัน” เธอจึงเปิ ดประตูออกมา บอกให้ เขาได้ ทราบ แต่รับรู้ วา่ คิดผิดเป็ นทีสุดทีตัดสินใจเช่นนัน “ก็ฉนั รู ดซิปไม่ได้ นี แล้ วฉันจะอาบนําได้ ยงั ไงกันคะ” “ไม่บอกล่ะฉันจะได้ ช่วย บอกตังแต่แรกป่ านนีก็ได้ อาบนําไปแล้ ว ” เขาพูดอย่างมีนําใจแต่เธอไม่อยากได้ ความช่วยเหลื อจากอีกฝ่ ายพลางส่าย หน้ าปฏิเสธไปมา “ไม่เป็ นไรค่ะ เดียวฉันจัดการเอง” และเธอก็เตรี ยมทีจะเดินเข้ าไปยัง ห้ องนําเพือเตรี ยมปิ ดประตูแต่ยงั ไม่ทนั ทําได้ อย่างทีคิดมือใหญ่ก็ดนั ประตูเมือ ครู่ไม่ให้ ปิดเธอจึงมองหน้ าเขาอย่างไม่ชืนชอบ 50


จางรัก

จอมมาร

“เอ๊ ะ คุณอิฐ” “ฉันอยากช่วยเธอรู ดซิป” ซึงเธอก็ยืนยันคําพูดเดิมดังเก่า “ฉันบอกว่าไม่ต้องไงล่ะคะ” พร้ อมกับ พยายามทีจะปิ ดบานประตู ทีว่าให้ ได้ แต่ก็ไม่อาจทําได้ เมือเขาไม่ยอมให้ ปิด ร่างกํายํายืนพิงกับบานประตู นันโดยถามเธอซํา “วาไงตกลงจะให้ ฉนั ช่วยรู ดซิปให้ ไหม” “ไม่ต้องค่ะ ฉันทําเองได้ ” แต่เมือเธอพูดจบอิศเรศก็คว้ าไปยังบ่านวลแล้ วจัดการจับเธอหันหลัง และใช้ มือช่วยรู ดซิปให้ ปภาพินท์ แต่มนั ก็เป็ นแบบเดียวกับเธอ ครันชายหนุ่ม ดึงไม่ลงจึงจับไปยังไหล่เนียนทีเปิ ดเปลื อยให้ ได้ เห็นผิ วผุดผาดและพยายาม จะดึงลงมาให้ ได้ กอ่ นจะบอกให้ เธอได้ รับรู้ “ซิปมันกินเนือผ้ าซับในเข้ าไป มินา่ มันถึงดึงไม่ออกน่ะ” “อย่างนันเหรอคะ ถึงว่าฉันดึงเท่าไรก็ไม่ได้ สกั ที” “ต้ องค่อยๆ แกะ ไม่อย่างนันก็ไม่ออกหรอก” ใบหน้ าคมก้ มลงไปยังแผ่นหลังเล็ กซึงได้ สํารวจถึงความนวลเนียน ของผิวผ่องพรรทางด้ านบน ยามทีปลายนิวของเขาสัมผัสกับผิ วของตนเองก็ ทํา ให้ ป ภาพิ น ท์ ยืน นิ งจนตัว เกร็ ง เลยที เดี ยว รู้ สึ กร้ อนผ่ า วไปหมดแค่เ พี ยง ปลายนิวแตะต้ องโดน เกิดอาการหวิวหวามไปทัวแผ่นท้ องและแผ่กําจายไป ถึงใจกลางเรื อนกาย “ว่าแล้ วทําไมถึงดึงยากดึงเย็นจัง ทีแท้ มนั กินเนือผ้ าเข้ าไปเยอะมาก” “อย่างนันเดียวฉันจัดการเองดีกว่าค่ะ” เธอรี บบอกเขาอย่างตัดบทไม่ อยากทีจะให้ เขาช่วยเรื องนีแล้ ว “ขนาดฉันยังดึงไม่ออก เธอจะดึงออกรึไงกัน” อิศเรศยังไม่ยอมปล่อย มือจากชุดแต่งงานของเธอ “น่าจะออกค่ะ” ตอบอย่างดือดึงเหมือนเดิม แต่เขากลับไม่ปล่อยให้ เธอได้ ทําอย่างทีคิด “อยากจะอาบนําไปบ้ านพ่อแม่เธอรึเปล่า หรื อว่าวันนีจะอยูก่ บั ฉันใน

รัตมา

51


ห้ องนีกันก็ดีนะฉันจะได้ ให้ เธอทําตามข้ อตกลง” เขายกข้ อเสนอของตนเอง ขึนมาปภาพินท์รีบตอบกลับไปทันที “ไม่คะ่ ฉันอยากจะกลับไปหาคุณพ่อกับคุณแม่” “อย่างนันก็หนั หลังสิ ฉันจะได้ รูดซิปให้ ไม่อย่างนันวันนีเธอก็คงไม่ได้ ออกไปจากห้ องนีหรอก” เรื องอะไรเธอจะอยู่กนั เชือสิ ว่าถ้ าคุณแม่กบั คุณแม่ได้ ร้ ู ถึงข้ อเสนอ เขาแล้ วจะต้ องไม่เห็นด้ วยอย่างแน่นอน และเพราะไม่อยากทีจะอยูก่ บั อีกฝ่ าย จึงหันหลังให้ เขาแต่โดยดี อิศเรศจึงทําการรู ดซิปชุดแต่งงานให้ เธอ แต่ดงึ ยังไง ก็ไม่ออกดังเดิมจนสุดท้ ายเขาโมโหก็เลยดึงมันอย่างรุ นแรง แล้ วเสี ยงหนึงก็ พลันดังขึนมา แควก! “ชิปเป๋ งแล้ ว” ดูจะเป็ นคําอุทานทีติดปากของเขาเสี ยจริ งทุกครังทีตกใจ เธอได้ ยิน เป็ นหนที สองแล้ วนัยน์ ต าของอิ ศ เรศมองไปยัง แผ่ น หลัง นวลเนี ยนที ขาว ผุดผาด เห็ น แล้ ว เขาก็ เ ผลอที จะใช้ มือ ลูบ อย่า งอดใจไว้ ไม่อยู่ ดวงตาของ ปภาพินท์ก็เบิกกว้ างเช่นกันก่อนจะหันกายกลับไปหาเขาโดยลื มไปว่าซิป ที ล็อกไว้ เมือครู่มนั รู ดลงไปยังบันเอวของตนเองแล้ ว และทําให้ คอเสื อทีพอดีกบั ทรวงอกอิมเมือครู่ นีหย่อนลงจนเผยให้ เห็นบราลูกไม้ แบบไร้ สายอย่างชัดเจนตา ซึงสิงทีเข้ าตาของชายหนุม่ ก็คือเนิน อกอิม โดยปภาพินท์หนั ไปต่อว่าเขา “คุณอิฐ คุณทําชุดขาดอย่างนันเหรอคะ” “ก็ถ้าไม่ดงึ แรงๆ แล้ วจะหลุดได้ ยงั ไงกันล่ะ” เขาตอบให้ เธอได้ รับรู้ แต่นยั น์ตาก็จ้องมองผิ วละมุนอย่างไม่วางตา ซึงหญิงสาวก็เผลอก้ มตัวลงไปพลันเห็นว่า ชุดของตนหมินเหม่อย่างมากจึงรี บ วิงกลับเข้ าไปในห้ องนําโดยเร็ วด้ วยความเขินอาย ชายหนุม่ นึกอย่างมุง่ มัน “ฉันจะต้ องสํ ารวจตัวเธอให้ ทวแน่ ั นอน” ทังทีปากบอกไม่สนใจแต่ ตอนนีคงลืมคําพูดทีเอ่ยไว้ ไปแล้ วเป็ นแน่ เมืออาบนําจนเสร็จเป็ นทีเรี ยบร้ อยแล้ วทังสองก็เตรี ยมทีจะก้ าวลงไป 52


จางรัก

จอมมาร

ยังชันล่างของคฤหาสน์หรู หลังใหญ่ ซึงปภาพินท์ก็สวมเสื อผ้ าของพีสาวทีได้ ขนบางส่วนมาไว้ ยงั เรื อนหอแสนหวาน แต่สุดท้ ายเจ้ าของกลับไม่ได้ ใช้ หญิ ง สาวต้ องเป็ นคนใช้ แทน เมือปภาพินท์จะเดินลงไปยังบันไดตามลํ าพัง อิศเรศก็รีบก้ าวไปยืน ประชิ ดเธอกุมมือ เรี ยวของหญิ งสาว เธอก็ เงยหน้ าขึนและมองเขาอย่างไม่ เข้ าใจ “ไม่ต้องจับหรอกค่ะ คุณอิฐฉัน เดินเองได้ ” ฟั งเสี ยงทีเธอเรี ยกเขา แล้ วอิศเรศพลันคิดว่าจะเป็ นยังไงนะถ้ าอีกฝ่ ายอยูใ่ ต้ ร่างของตนเสียงเรี ยกชือ เขาจะเร่าร้ อนแค่ไหนกัน “เราต้ องเล่นละครให้ คุณพ่อกับคุณแม่ฉันคิดว่าเรารักกันมาก อย่า ลืมสิวา่ เราเพิงแต่งงานด้ วยกัน แล้ วฉันก็รักเจ้ าสาวของฉันมาก” ถ้ าเป็ นผู้ชายคนอืนพูดปภาพินท์คงรู้ สึกดีแต่คําว่ารักของอีกฝ่ ายมัน เป็ นเพียงการเสแสร้ งแกล้ งทํา ซึงเธอก็จําต้ องให้ เขากุมมือของตนเองอย่างไม่ อาจทีจะหลีกเลียงได้ อิศเรศก็ก้าวลงไปโดยกุมมือเรี ยวไว้ ด้วยอย่างแนบแน่น โดยเมือก้ าวลงมายืนทีพืนแล้ วเขาก็ปล่อยมือของปภาพินท์กอ่ นจะเปลียนเป็ น โอบเอวของเธอแทน วงหน้ านวลจึงหันไปยังเขาทันทีโดยเร็ ว แต่ดเู หมือนว่าอีกฝ่ ายจะทําเป็ นไม่ร้ ู ไม่ชีแทนและพูดทังยังโอบกาย ระหงไปยังห้ องอาหาร พลางเรี ยกชือหญิงสาวเสียงหวาน “ไปกินข้ าวกันดีกว่านันท์จา๋ ผมหิวมากเลยเมือคืนคุณสูบแรงผมไป เยอะเลย” นัยน์ตากลมโตของปภาพิ นท์จ้องเขาราวกับจะกินเลื อ ดกินเนื อ พลางถามเขาให้ ได้ ยินกันเพียงสองคน “คุณพูดบ้ าอะไรน่ะคุณอิฐ” “ก็ผมพูดเรื องจริ งนีไม่ต้องอายหรอกนันท์จ๋า ทุกคนเขาเข้ าใจว่า คู่ แต่งงานน่ะส่วนใหญ่ก็เป็ นแบบนีทังนันล่ะ อยากชืนชมเจ้ าสาวเวลาเข้ าหอ” ยิงว่าเหมือนยิงยุเธอจึงได้ แต่เม้ มเรี ยวปากแน่นเพียงอย่างเดียว ไม่ อยากจะถูกอี กฝ่ ายพูดจาสัป ดนใส่ อี ก รื นซึงเป็ นแม่บ้ า นได้ ยิน คํ า พูดของ เจ้ า นายหนุ่มกับ ภรรยาแล้ ว ก็อ ดพูดอย่างแสดงความคิ ดเห็นอย่า งชืนชอบ

รัตมา

53


ไม่ได้ “หยอกกันแต่เช้ าเลยนะคะคุณอิฐกับคุณนันท์” “ไม่ได้ หรอกก็เมียของฉันน่ารักนีรื น ไม่หยอกเมียแล้ วจะหยอกใคร ล่ะ” วงหน้ าคมขยับไปใกล้ ใบหน้ านวลขณะทีเอ่ยประโยคดังกล่าวโดยเอา จมูกถูไถกับแก้ มนวลเบาๆ เห็น ใบหน้ า ยียวนกวนอารมณ์ ข องอีกฝ่ ายก็ทํ า ให้ ปภาพินท์อยากจะหาอะไรกระแทกหน้ านัก แต่ถ้าขืนเธอทํามีหวังได้ โดนเขา ซัดกลับไม่เลียงแน่นอน ก็ดเู มือเช้ าสิทีเธอไปด่าเขายังเกือบถูกจูบน่ะ บ้ าทีสุด เลย เขาโอบร่างนุม่ เข้ าไปยังห้ องอาหารซึงวันอาทิตย์ครอบครัวของเขาก็ ตืนกันหมดแล้ วและกําลังเตรี ยมทีจะกินข้ าวเช้ า เมือมารดาเห็นลูกชายลงมา กับภรรยาก็เ อ่ยทักทายทังสองคนด้ วยวงหน้ าทีเกลื อนไปด้ วยรอยยิม จะมี อะไรทีทําให้ บพุ การี มีความสุขได้ กนั เมือเห็นลูกชายทีเลียงมาได้ มีครอบครัวที แสนอบอุน่ เหมือนกับตนเอง “ตืนเช้ า เชี ยวตาอิฐ หนูน ันท์ น่าจะนอนตื นสายๆ หน่อยก็ได้ วัน นี ไม่ ไ ด้ ไ ปทํ า งานจะได้ พัก ให้ ห ายเหนื อย ” โดยชายหนุ่ ม ทํ า หน้ า ที เป็ น สุภาพบุรุษให้ กบั เธออย่างดีเหมือนเอาใจเจ้ าสาวคนสวยยิงนัก ช่างเล่นละคร ได้ สมบทบาทเสียจริ ง “นังสินนั ท์” “ขอบคุณค่ะ” เธอตอบเขากลับไปด้ วยนําเสี ยงเบาก่อนจะทรุ ดกาย ลงไปยังเก้ าอี อิศเรศก็นงลงไม่ ั ไกลจากเธอก่อนจะบอกให้ บิดากับมารดาได้ ทราบ “พอดีวา่ นันท์จะไปหาคุณแม่ทีบ้ านน่ะครับ ทีเมือคืนเรี ยกหาแต่ผม พอตอนเช้ ากลับเรี ยกหาแม่ซะนัน” ไม่เคยรู้ สึกกระอักกระอ่วนใจมากเท่านีมาก่อนเลย สิงทีเขาพูดน่ะมัน ใช่เรื องจริ งทีไหนกัน ความจริ งอิศเรศไม่ใช่ผ้ ชู ายปากเปราะพูดเรื องแบบนีต่อ หน้ าใครหรอก แต่เขาต้ องการแกล้ งอีกฝ่ ายน่ะเอง ซึงบนโต๊ ะมีกบั ข้ าวหน้ าตา 54


จางรัก

จอมมาร

น่ากินหลายอย่างเลยทีเดียวไม่ว่าจะเป็ น กุ้งกระเทียม ไก่ห่อใบเตย แกงจืด ลูกรอก และตับหมูผดั พริ กไทยดํา ทีกําลังส่งกลินหอมไปทัว ระหว่ า งนันอัค คี ก็ ก้า วเข้ า มายัง ห้ อ งอาหารด้ ว ยชุ ดลํ า ลองแบบ ไปรเวท ยอมรับล่ะว่าลูกชายบ้ านนีหน้ าตาหล่อและดูดีมากที เดียว ดวงตา ของปภาพินท์มองอีกฝ่ ายอย่างพินิจพิจารณา อดเอาทังสองมาเปรี ยบเทียบ ไม่ได้ เจ้ าบ่าวของเธอหล่อมากเลยล่ะ แต่เธอไม่ชืนชอบนิสัยของอีกฝ่ ายเพียง อย่างเดียวเท่านัน “อืมหืม วันนีกับข้ าวหน้ าตาน่ากินมากเลยครับ” ว่าพลางก็ทรุ ดกายนังลงตรงกันข้ ามกับพีชาย เมือรื นเห็นเจ้ านายมา กันพร้ อมหน้ าแล้ วจึงจัดการตักข้ าวใส่จานหลังจากนัน อิศเรศก็เล่นบทสามีที แสนดีด้วยการตักอาหารทีอยูบ่ นโต๊ ะมาใส่จานให้ เธออย่างเอาใจ “เดียวผมตักกับข้ าวให้ นะนันท์” “ไม่เป็ นไรหรอกค่ะเดียวฉันตักเองก็ได้ คะ่ ” เธอปฏิเสธในความหวังดี ของอีกฝ่ าย แต่เขาก็ยงั ดึงดันทีจะทําตามเดิม “ไม่เป็ นไรหรอก ผมชอบบริ การคุณ” โดยเขาก็ ตักอาหารมาใส่ จ านให้ อ ย่า งดี จนเธออดนึกอย่า งหลง เคลิบเคลิมว่าถ้ าคนรักของตนเองเอาใจและดูแลอย่างนีเธอคงรู้ สึกมีความสุข มากเลยล่ะ อัคคีเห็นพีชายเอาใจผู้หญิ งเบืองหน้ าทังทีรู้ อยู่เต็มอกว่าอีกฝ่ าย ไม่ใช่เจ้ าสาวตัวจริ งก็ให้ สงสัยยิงนักว่าพีชายของเขาติดใจเจ้ าสาวตัวปลอม เข้ าให้ หรื อไงกันนะ จนอดสัพยอกอีกฝ่ ายไม่ได้ “พีอิฐนีเอาใจคุณนันท์จงั เลยนะครับ” “แน่นอนสิ เดียวเมียไม่รัก” พูดคําว่าเมียได้ อย่างหน้ าตาเฉยทังๆ ทีรู้ ว่าเธอไม่ใช่เมียเขาสักหน่อย “แล้ วนีลูกจะไปฮันนีมนู กันเมือไร อาทิตย์นีเลยรึเปล่า” “ก็ต้องอาทิตย์นีสิ ครับคุณแม่ ไปฮัน นีมูนแล้ วจะได้ กลับมาทํ างาน ต่อ” เขาบอกพร้ อมกับตักอาหารขึนมาใส่ปาก โดยปภาพินท์ก็ตกั กินอย่างฝื ด คอ มีใครจะกินอะไรลงได้ กนั ในเมือปั ญหาทีเกิดขึนยังหาทางออกไม่เจอ

รัตมา

55


ซึงหลังจากทีกินข้ าวอิมแล้ วเขาก็โอบไปยังบ่านุ่มโดยหันไปบอกให้ บุพการี ได้ ทราบ “ผมพานันท์ไปหาคุณพ่อคุณแม่กอ่ นนะครับ เผือว่าจะได้ เก็บของมา ทีนีด้ วยเลย” เขาพูดเหมือนรับรู้ ว่าเธอไม่มีวนั ทีจะปฏิ เสธข้ อเสนอของเขาได้ อย่างแน่นอน เมือไปถึงรถคัน ใหญ่ ของเขาแล้ วปภาพิ นท์ก็ปลดมือ ทีโอบบ่า ของ ตนเองลงก่อนจะหันไปบอกเขาให้ ได้ รับรู้ อย่างชัดเจนอีกคราหนึง “ไม่มีคนอยูแ่ ล้ วค่ะไม่ต้องเล่นละครแล้ ว” นัยน์ ตาของชายหนุ่มมองไปยัง วงหน้ านวลและนึกอย่า งเจ้ า เล่ ห์ ตอนนี ฉันทํ าเป็ นหวานกับเธอแต่ต่อไปเธอจะต้ องทําเป็ นหวานกับฉันแทน ปภาพินท์ เขาก้ าวขึนไปประจําทีนังคนขับโดยเธอก็ก้าวขึนไปนังบนรถเคียง ข้ างเขา โดยยามนีพ่ อแม่ ของปภาพินท์ ก็อยู่ในห้ องทํางาน นันเพราะไม่ อยากจะคุยเรื องนีทางด้ านนอกกลัวว่าคนใช้ ทีบ้ านได้ ยินแล้ วจะเอาไปพูดต่อ จะสร้ างความอับอายให้ กบั ครอบครัวของตนเอง มีใครจะดีใจถ้ าอยู่ๆ ข่าวว่า ลูกสาวหนี จากงานแต่งงานเพือไปหาคนรักเก่า ทังคู่นงปรึ ั กษากันเกียวกับ เรื องทีลูกสาวคนโตหายออกไปจากงานแต่งงาน สร้ างปั ญหาให้ กบั ทังสอง อย่างมาก สีหน้ าของปองภพเปลี ยนเป็ นโมโห พลางต่อว่าภรรยาด้ วยความ หงุดหงิดใจกับเรื องราวทีเกิดขึน “ถ้ าพงศ์พนั ธ์ ร้ ู เรื องเจ้ าสาวของลูกชายหายล่ะก็มีหวังได้ เลิ กคบกัน แน่เลย ” ปองภพมีสีหน้ าเครี ยด “นันสิคะ แล้ วก็คงต้ องทวงเงินทีเรายืมไปแน่เลยค่ะคุณ” “ยายนันท์นะยายนันท์เกิดบ้ าอะไรขึนมาจะกลับไปหาผู้ชายห่วยแตก นันอีก เป็ นเพราะคุณทีเดียวทีไม่ยอมเฝ้ามันไว้ ไม่อย่างนันมันก็คงหนีไปจาก งานแต่งไม่ได้ ” พลางหันมาพาลเอากับภรรยาแทน “ฉัน ไม่ร้ ู นี คะว่ายายนัน ท์จ ะทํา บ้ าๆอย่า งนัน นีดี น ะคะทีเมื อคื น นี 56


จางรัก

จอมมาร

ยายพินท์แก้ หน้ าแทนไปก่อน ทุกคนก็เลยไม่ร้ ู ว่าเจ้ าสาวหายไป เพราะคิดว่า ยายพินท์เป็ นยายนันท์” ดวงทิวาเพิงนึกถึงข้ อดีของการมีลูกสาวเป็ นฝาแฝดก็ เมือคืนนีเอง “ใช่เลย ถ้ ายายพินท์ไม่ใช่ฝาแฝดยายนันท์ ป่ านนีพงศ์พนั ธ์ คงเอา เรื องไปแล้ วล่ะ” “เราเปลี ยนจากยายนัน ท์ เ ป็ นยายพิ น ท์ แ ทนได้ ไหมคะคุ ณ ” ดู เหมือนว่าภรรยาจะคิดถึงทางออกของปั ญหาเรื องนีขึนมาได้ “ถ้ าเราพูดเรื องนีกับพงศ์พนั ธ์ ก็ต้องรู้ นะ่ สิวา่ ยายนันท์หนีไปจากงาน แต่ง งานเมื อคื น นี ไม่ ได้ ห รอกจะบอกเรื องนี ให้ พงศ์ พัน ธ์ กับ บุษ รารู้ ไม่ไ ด้ เด็ดขาด” เขารี บ สันหน้ า ไม่เห็ นด้ วยกับข้ อเสนอของภรรยา ดวงทิว าจึงทํ า อาการทอดถอนลมหายใจโดยแรง “แล้ วคุ ณ จะทํ า ยัง ไงกั น ถ้ า ไม่ บ อกให้ เ พื อนคุ ณ รู้ จะเปลี ยนตั ว ยายนันท์เป็ นยายพินท์ได้ ยงั ไงล่ะคะ” รู้ สึกหนักอกหนักใจอย่างมากยิงนัก โดยระหว่างนันรถคันใหญ่ก็ขับมาจอดยังหน้ าบ้ า นของครอบครั ว ปภาพินท์เธอปลดเข็มขัดทีคาดอยูบ่ นตัวออกไปก่อนจะก้ าวลงมาจากรถ แตง ซึงเป็ นคนใช้ ทีบ้ านของเธอพอเห็นเจ้ านายสาวก็รีบเดินมาเปิ ดประตูให้ ในทันที “คุณนันท์มาแต่เช้ าเชียวค่ะ” เธอกําลังจะบอกว่าตนเองไม่ใช่พีนันท์ แต่แล้ วก็เงียบลงดังเดิมพร้ อมกับคิดว่าเมือคืนนีแตงคงไม่ร้ ู วา่ พีนันท์หายตัวไป จากงานแต่งงานแน่ไม่อย่างนันคงไม่ทกั ตนเองเป็ นพีนันท์ เธอบอกให้ อีกฝ่ าย ได้ รับรู้ “พอดีจะมาเก็บของน่ะแตง” หลังจากนันเธอก็เดินนําชายหนุม่ อีกคน เข้ าไปในบ้ าน แตงอดทีจะมองตามสามีของเจ้ านายไม่ได้ “หล่อจริ งๆ ในชีวิตเราจะได้ สามีหล่อๆ แบบนีบ้ างไหมนะ” เมือเดินเข้ ามายังด้ านในปภาพินท์ก็กวาดตามองหาบิดากับมารดา ไม่เห็นนังอยูย่ งั ด้ านนอกเลย เธอมองเห็นไฟทีลอดออกมาจากห้ องทํางานจึง คาดเดาว่าทังสองจะต้ องอยูใ่ นห้ องทํางานอย่างแน่นอนเลย จึงตรงไปยังบาน ประตูเบืองหน้ าโดยใช้ มือเคาะบานประตูทางด้ านนอกสามครังเพือบอกให้ คน

รัตมา

57


ด้ านในได้ รับรู้ ก๊ อก... “ว่า ไงแตง” ดวงทิว าได้ ยิน เสี ยงเคาะประตูก็ตะโกนถามออกมา ปภาพินท์จงึ บอกให้ มารดาได้ ทราบด้ วยการขานรับ “หนูเองค่ะคุณแม่มากับคุณอิฐค่ะ” ครันรับรู้ วา่ ใครมาก็รีบเดินมาเปิ ด ประตูให้ โดยไว เธอจึงหันไปบอกกับชายหนุม่ ทีเดินตามหลังของตนเอง “เชิญค่ะคุณอิฐ” อิศเรศก้ าวเข้ าไปยังด้ านใน เพียงปองภพกับดวงทิวาเผชิญหน้ ากับ ชายหนุม่ ผู้เป็ นว่าทีลูกเขยก็ร้ ู สึกทําหน้ าไม่ถกู เลย นักธุรกิจหนุม่ ทรุ ดกายนังลง ยัง โซฟาตัว ใหญ่ ด้ว ยสี ห น้ า ที ดูบึ งตึ ง อย่ า งมาก ผู้ เป็ นพ่อ เป็ นคนเริ มเปิ ด ประเด็นขึนมาก่อนด้ วยนําเสียงทีไม่ประติดประต่อกันนัก “เอ่อ อิฐจะบอกเรื องเมือคืนนีให้ พอ่ รู้ รึเปล่า” “คุณอาปองภพอยากให้ ผมบอกไหมล่ะครับ” เขาย้ อนถามกลับไป พร้ อมกับมองจ้ องหน้ าของอีกฝ่ ายด้ วย “คืออามีข้อเสนอให้ อิฐน่ะ เพือแก้ ปัญหาเรื องทียายนันท์หายตัวไป” ปองภพเพิงคิดถึงแผนนีได้ เมือครู่ “คุณพ่อมีข้อเสนออะไรเหรอคะ” ปภาพินท์ทําแววตาอยากรู้ เช่นกัน พร้ อมกับนึกว่าหรื อว่าคุณพ่อจะมีทางออกเกียวกับเรื องนีแล้ ว ถ้ าเป็ นอย่างนัน ก็ดีสิเธอจะได้ ไม่ต้องไปเป็ นเมียปลอมๆ ของอีกฝ่ ายให้ ต้องรู้ สึกลําบากใจ “ขอเปลี ยนตัว เป็ นยายพิน ท์ แทนได้ ไหมคะ” ดวงทิว าเป็ นคนเอ่ย ออกมา เพียงได้ ยินลูกสาวคนเล็กก็มีสีหน้ าตกใจอย่างมาก “คุณพ่อคุณแม่คะ พินท์ไม่เอานะคะ” รี บส่ายหน้ าปฏิเสธหวือทันที “ถ้ าไม่ใช่วิธีนีแล้ วแกจะปล่อยให้ พ่อกับแม่อบั อายขายหน้ ารึ ไงกัน ยายพินท์” ดูเหมือนว่าทังสองจะมีความคิดไม่ต่างจากชายหนุ่มทีนังอยู่ใ น ห้ องเลย “มันก็นา่ จะมีวิธีอืนทีไม่ใช่วิธีนีนีคะคุณพ่อคุณแม่” อิศเรศยิมอย่างชอบใจทีดูเหมือนว่าสิงทีเจ้ าสาวตัวปลอมของตนเอง หวัง ไว้ จะไม่ เ ป็ นจริ ง เสี ย แล้ ว เมื อหัน ไปเห็ น เขายิ มเยาะวงหน้ านวลก็ 58


จางรัก

จอมมาร

เปลี ยนเป็ นมุ่ยอย่า งมาก บ้ า ทีสุ ดทํา ไมคุณพ่อ คุณแม่ต้อ งมีความคิ ดแบบ เดียวกับเขาด้ วยกัน “ถ้ าผมเปลี ยนตัวจากปภานันท์ เป็ นปภาพิ นท์ แล้ วผมจะบอกคุณ พ่อคุณแม่ยงั ไงล่ะครับคุณอา ยังไงทังสองท่านก็ต้องรู้ เรื องนี” “ก็นนล่ ั ะคือปั ญหาทีอาคิดไม่ตกว่าจะทํายังไงพ่อกับแม่ของอิฐจะไม่ รู้ เรื องนี อิฐช่วยอาคิดหน่อยสิวา่ อาควรจะทํายังไงดี อาไม่ได้ อยากให้ เกิดเรื อง เมือคืนขึนเลยนะ” ปองภพขอความช่วยเหลื อจากชายหนุ่มเบืองหน้ าอย่าง ต้ องการความเห็นใจ “ทีผมมาหาคุณอาทังสองก็เพราะอยากจะมาคุยเรื องนีล่ะครับ ผมมี วิธีทีจะไม่ต้องบอกให้ คุณพ่อกับคุณแม่ร้ ู เรื องนีครับ” เพียงได้ ยินดวงทิวาก็ ย้ อนถามกลับมาด้ วยนําเสียงเร่งร้ อน “วิธีไหนเหรอตาอิฐ” “ก็ให้ ปภาพินท์เป็ นปภานันท์ไปสิ ครับ” ได้ ยินทีชายหนุ่มอีกคนบอก ทังสองก็ทําสีหน้ างงันดวงทิวาพลางย้ อนถามกลับไปอีกคราหนึง “ตาอิ ฐ หมายความว่ า ยัง ไงน่ ะ ให้ ย ายพิ น ท์ เ ป็ นยายนัน ท์ ไม่ ใ ช่ ยายนันท์เป็ นยายพินท์หรอกเหรอ” “นันสิอาก็งงเหมือนกัน อิฐพูดอะไรกัน” ปองภพก็มีอาการไม่ต่างกับ ภรรยาเลย “ไม่ผิ ดหรอกครั บปภาพินท์ ต้อ งเล่นเป็ นภรรยาผมในชือปภานัน ท์ เหมือนเดิม ถ้ าหากว่าคุณอาทังสองไม่อยากทีจะใช้ หนีคืนคุณพ่อคุณแม่ผมก็ ต้ องทําแบบนีครับ” “อ๋อ แบบนีน่ะเองแล้ วยายพินท์ต้องเล่นเป็ นยายนันท์นานแค่ไหนจ๊ ะ ตาอิฐ” เมื อรับรู้ อย่างชัดเจนว่าแผนการของอีกฝ่ ายเป็ นเช่นไรก็พยักอย่า ง เข้ าใจแต่ไม่วายสงสัยอีกคราหนึง “หนึงปี ครับแล้ วหลังจากนันถ้ าเลิกกันก็คงไม่มีใครสนใจเรื องของผม แล้ ว” อิศเรศบอกคําตอบให้ ทราบปภาพินท์รีบแย้ งในทันที “พินท์ไม่ทํานะคะคุณพ่อคุณแม่ มันเรื องอะไรทีพินท์จะต้ องมาเล่น

รัตมา

59


เป็ นพีนันท์ด้วยคะ พินท์ไม่ชอบโกหกใครค่ะ แค่เป็ นเจ้ าสาวตัวปลอมพินท์ก็ รู้ สึกแย่พอแล้ วนะคะคุณพ่อคุณแม่” แผนบ้ าๆ อะไรเนียไม่เคยพบเคยเห็น เธอ ก็มีชีวิตของเธอแต่กลับต้ องมาใช้ ชีวิตเป็ นคนอืน ถึงแม้ ว่าจะเป็ นพีสาวของ ตนเองก็ตามเถอะ “งันฉันก็จะทําอย่างทีฉันบอกเธอ” ครั นได้ ยิน เธอก็ นึกถึงคํ า ขู่ข องอี กฝ่ ายทีบอกไว้ ช่ว งที ตนเองอยู่ใ น ห้ องนอนกับเขา มือเรี ยวทังสองซึงวางอยู่บนตักกําแน่นจนรู้ สึกเกร็ งไปหมด พลางนึกอย่างโมโหพีสาวของตนเองทีทิงปั ญหาไว้ ให้ เธอต้ องรับผิ ดชอบ ฟั น เล็กก็ขบเม้ มเรี ยวปากนุม่ ด้ วยความรุ นแรงไม่ตา่ งกัน “ถ้ ายายพินท์ไม่ทําตามทีตาอิฐบอก ตาอิฐจะทําอะไรอย่างนันเหรอ” ปองภพเกิดความสงสัยใคร่ร้ ู ยิงนัก อิศเรศมองไปยังใบหน้ าของหญิงสาวทีนัง อยูไ่ ม่ไกลตนเอง “ผมก็จะสังคนตามล่าปภานันท์กลับมาแล้ วถ้ าเจอผู้ชายอยูด่ ้ วยผมก็ จะให้ ทงสองคนมาบอกให้ ั ร้ ู วา่ เจ้ าสาวผมหายเพราะไปอยู่กบั ผู้ชาย แล้ วคุณ อาทังสองก็จะโดนข้ อหาขายลูกกินเพือชดใช้ หนี” เจอคําพูดของชายหนุม่ เบืองหน้ าก็เล่นเอาทังสองเกิดอาการสะดุ้งใน พลัน พลางหันไปยังลูกสาวทีดือรันไม่ยอมทําตาม “พินท์ลูกต้ องช่วยพ่อกับแม่นะ ถ้ าลูกไม่ชว่ ยพ่อกับแม่คงแย่แน่ๆ เลย ปองภพจับมือของลูกสาว ดวงทิวาก็เอ่ยขอร้ องลูกสาวไม่ตา่ งกัน “ใช่ยายพินท์แกจะทนเห็นพ่อกับแม่โดนคนประณามว่าขายลูกสาว กินรึไงกัน” เธอมองไปยังใบหน้ าคมทีกําลังนังรอฟั งคําตอบจากตนเอง ทรวง นุม่ สะท้ อนขึนลงด้ วยความอึดอัดกดดัน เห็นลูกสาวเงียบงันไม่ยอมให้ คําตอบ ปองภพจึงเอ่ยซําในลักษณะต่อว่า “หรื อว่าแกอยากเห็นพ่อกับแม่ต้องอับอายกันยายพินท์ถงึ ไม่ยอมรับ ปากทําตามทีคุณอิฐบอกน่ะ” ผู้เป็ นพ่อบอกอย่างน้ อยใจ “จะได้ ร้ ู ไว้ วา่ มีลูกสาวแต่ก็ชว่ ยอะไรไม่ได้ ” ซึงผู้เป็ นแม่ก็มองเธอด้ วย ความเสียใจและผิดหวังอย่างมาก เธอไม่อาจทีจะทนให้ พอ่ กับแม่ต้องลําบาก 60


จางรัก

จอมมาร

หรอก “ตกลงค่ะพินท์จะยอมทําตามทีคุณอิฐบอกค่ะ” ได้ ยินดังนันบิดากับ มารดาก็ดงึ เธอเข้ าไปกอดอย่างแนบแน่น “ขอบใจมากเลยลูก แบบนีสิ ถึงจะเรี ยกว่าลูกกตัญ ู” ปองภพรู้ สึก ยินดียิงนักเมือลูกสาวยอมทําตามความต้ องการทีขอร้ อง “น่ารักมากเลยยายพินท์” ดวงทิวาใช้ มือลูบไปยังเส้ นผมนุ่มสลวย อย่างรักใคร่เอ็นดู

รัตมา

61

Jangrak001 s  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you