Page 1

“ถอดเสื้อออกเดี๋ยวนี้” “อะไรนะ” มธุกรยอนถามกลับมา ชายหนุมจึงเอยย้ําซ้ํา “จะถอดเองดีๆ หรือวาจะใหฉันจับแกผาเอง ตอนนี้ฉันจะ ไมทําอะไรเธอ แตถาเธอไมทําตามที่บอกละก็ ฉันอาจเปลี่ยนใจก็ได เลือกเอาละกัน” นัยนตาคูคมพูดอยางจับจองวงหนานวลแบบไม ละไปทางใด “คุณแนใจนะวาจะไมทําอะไรฉันนะ” เธอยอนถามเขาอยาง ไมมั่นใจนักดวยน้ําเสียงเบา “แนใจ รีบถอดเร็วๆ สิ ไมงั้นฉันถอดเองนะ” เขาพยักหนา ตอบรับ ซึ่งประโยคหลังพูดดวยความแข็งกราวพรอมกับนัยนตา ที่บงบอกความนากลัวเชนกัน ทําใหหญิงสาวจําตองยอมทําตามอีกฝายอยางขัดขืน ไมได มือเรียวปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีฟาออกอยางชาๆ ทีละเม็ด แต แคเพียงเห็นเนินอกอวบอิ่มก็ทําใหอคินยั้งใจที่จะเห็นมัน ทั้งหมด ไมได


“พี่ภีม ปลอยเดี๋ยวนี้นะ” “ไมปลอยหรอก หงุดหงิดนะเวย เห็นผูช ายมาปอเมียตัวเอง เนี่ย” วิมลินก็แอบยิม้ ขํา ดร. ฟอรมหลุด ขี้หึงสุดๆ “ก็ชวยไมได วิมไมไดอยากใหพี่ภีมเปนสามีซะหนอย” ไมอยาก ใหเขาเปนสามี แตไมอยากใหเขาไปแซบกับผูหญิงอื่น กันทายายกุก ซะ นั่นตอนเปดประตูเขาไปเห็นยายนั่นจะแซบกับเขา “ถึงไมใหเปน พี่ก็จะเปน ขอบอกไวเลยนะ อยาทําเปนกุก กิ๊ก มุงมิง้ กับนายทอยมาก ไมงนั้ พี่จะไมทนแลว” “วิมจะไปอาบน้ําละ” รีบเปลีย่ นเรื่องขึ้นมาทันที “พี่ก็จะอาบเหมือนกัน” “งั้นพี่ภีมก็อาบกอนละกัน เดี๋ยววิมจะอาบทีหลัง” ตอบดวย น้ําเสียงเลนตัว “อยาเรื่องมากนะวิม อาบพรอมกันนีล่ ะ” “ไมเอาวิมไมอยากอาบน้ํากับพี่ภีม” ปฏิเสธดังเกาเหมือนเดิม “ตองอาบ” พรอมกับที่เขาก็อุมรางนวลเขาไปในหองน้ํา และ ทําการปลดเสื้อผาของวิมลินออกไปจากกายนุมอยางไมยอมแพ ซึง่ สุดทายเธอก็ตองอาบน้ําพรอมกันกับอีกฝายอยางหนีไมพน

2


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ยัว่ ยวนรักซาตานทมิฬ โดย ราคา

รัตมา บาท

สงวนสิทธิตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิพ.ศ. จัดอาร์ ท

ต้ นข้ าว

รัตมา

3


จากใจ... นักเขียน ซีรีย์ใหม่ของข้ าวค่ะ เป็ นเรื องเกียวกับดร. ภี มภัทรพีชายซึงเป็ น ลูกแม่เลียง กับ วิมลินน้ องสาวทีเป็ นลูกติดของพ่อเลียง เพราะวิมลินชอบ ทําอะไรแบบไม่แคร์ ใคร ทําให้ พีชายทีกลัวว่าน้ องสาวจะทําให้ ครอบครัว เสียชือต้ องคอยควบคุมไม่ให้ ประพฤติตวั ไม่ดี น้ องสาวก็ชอบยัวโมโหอยู่ บ่อยๆ ความรักของเขาทังสองจะลงเอยยังไง ไปลุ้นกันค่ะ แวะไปทักทายกับข้ าวได้ ทีเพจนะคะ http://www.facebook.com/Rattma แล้ วจะอัพนิยายสนุกๆ ให้ อา่ นเรือยๆ ค่ะ ขอบคุณจากใจ รัตมา

4


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ

ตอน น้ องสาวคนใหม่

ทีผับแห่งหนึงซึงเสียงเพลงกํ าลังบรรเลงด้ วยจังหวะดนตรี อัน เมามันส์ กับผู้คนทีพากันมาผ่อนคลาย หลังจากทีต้ องทํางานเคร่งเครียด มาหลายชัวโมง โดยหนึงในโต๊ ะนันก็มีหญิ งสาว วงหน้ าเรี ยว นัยน์ตาทัง สองเป็ นประกายแห่งความสนุกสนาน เธอมาหาความสุขกับเพือนทีเรียน จบมาจากมหาวิ ท ยาลัย เดี ย วกัน โดยยัง คงติด ต่อกัน อย่ า งต่อ เนื อง เรือยมาสมําเสมอ และก็เปิ ดบริษัทออแกไนท์ด้วยกัน มือเรียวทีเคลือบด้ วยยาทาเล็บสีแดงสดยกนํ าสีอําพันขึนมาดืม ซึงเป็ นสิงทีวิมลินทําอยู่บ่อยๆ กับพวกเพือนหญิ งชาย ระหว่างนันเธอก็ บอกให้ ทงหมดได้ ั ทราบด้ วยอาการเมามาย “วันนีสนุกให้ เต็มทีเลยนะจ๊ ะ ไปจิม ลูกศร ปิ ง เราออกไปเต้ นกัน เถอะ” พลางเอ่ยชักชวน โดยอีกสองคนทีนังอยู่ไม่ยอมลุก เธอก็บอกไม่ ต่างกัน “ ลุก เลยๆ ยายปิ ง ยายลูกศร อย่าปล่อยให้ ฉัน เต้ นคนเดีย ว” พร้ อมกับฉุดมือเพือนสาวออกไปยังฟลอร์ เต้ นรํ า ทังหมดก็พากันออกไป

รัตมา

5


ดินอย่างชืนชอบ พลางส่ายเอวกับสะโพกไม่หยุดด้ วยท่าทางทีเย้ ายวน และเซ็กซี “อุ้มไอ้ วิมขึนไปเต้ นบนเวทีเลยดีไหม แกล้ งมัน” “ดีๆ” ปิ งหรือปั ณรส สนับสนุน “เอาเลยๆ” ลูกศรหรือศรนุช เห็นดีเห็นงามเช่นกัน เมือเห็นพ้ อง ต้ องกันจิมหรื อเจนจบก็จัดการอุ้มร่างของวิมลินขึนไปบนเวทีเบื องหน้ า อย่างไม่รอช้ า เธอก็หนั มาโวยวายใส่อีกฝ่ าย “ไอ้ จิม อุ้มฉันขึนมาทําไมเนีย” เพือนหนุ่มไม่สนใจพลางหันไปยัง นักดนตรีทีกําลังเล่นเพลงอยู่ “พีนักดนตรีครับ พอดีเพือนผมมันอยากเต้ นโชว์น่ะครับ” “เอาเพลงอะไรล่ะ” นักดนตรีหนุ่มถามกลับมา “cover dance ของเกาหลีก็ได้ พี” ปั ณรสบอกชือเพลงอย่างเสร็จ สรรพ “ได้ เลย” ซึงนักดนตรีหนุ่มตอบรับและเล่นเพลงตามทีขอทันที “เต้ นเลยไอ้ วิม เต็มที “โชว์สเต็ปหน่อยเร้ ว ฮ่าๆ” ศรุนุชตะโกนเสียงดังพร้ อมกับยกมือ ขึนมาด้ วย “โอเคเลย นีเป็ นเพราะพวกแกขอนะ เดียวจะโชว์ให้ ดเู ต็มที” โดยเมือเสีย งดนตรี ขึน วิมลิน ก็เ ต้ น ไปตามจัง หวะเสีย งเพลง อย่างสนุก สนาน ด้ วยการบิ ด สะโพกไปมา วัน นี เธอสวมเสือเชิ ตสีขาว แบบพอดีตวั มัดเป็ นปมเหนือเอวระหง ทับสายเดียวครึงตัวสีดําทีมีสกรี น บนอกเสือว่า devil girl อวดหน้ าท้ องนวลเนียนทีแบนราบและเอวเล็กอัน 6


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ แสนเซ็กซี กับทรวงอกอวบอิม กับกางเกงยีนขาสันเลยแก้ มก้ นลงมานิด หนึง อวดเรียวขาเพรียวยาวทีอยู่บนรองเท้ าส้ นเตีย ซึงเธอก็สะบัดสะโพก กับเอวอย่างเมามันส์ โดยมีคนปรบมือให้ อย่างมากมาย ด้ วยความสนุก และชืนชอบ ยิงโดยเฉพาะเวลาทีหญิ งสาวยกแขนขึนแล้ วชายเสือสายเดียว ตัวเล็กเพียงครึงตัวข้ างในเลิกขึนสูง มีแต่เสียงคนเฮอย่างชืนชอบ “วู้ๆ” ยิงโดยเฉพาะท่าทีเธอก้ มตัวลงและหันหลัง พลางบิดสะโพกนวล กับยามทีทรวงอกอิมกระเด้ งตามจังหวะเสียงเพลงและยกขึนสูง ดูเซ็กซี ยัวยวนอย่างมาก ซึงหน้ าตาของเธอก็ดเู ซ็กซี เร่าร้ อน ด้ วยการทํ าท่าเผยอเรี ย วปากนุ่ม กับดวงตาทีเป็ นประกายเร้ า อารมณ์ให้ หวั ใจชายหนุ่มหน้ าเวทีร้อนระสําตาม และจัดการถอดเสือเชิ ต สีขาวทีมัดกับเอวเล็กออก โยนให้ เ พือนๆ ทีเต้ นอยู่ด้านล่าง เผยให้ เห็น เสือสายเดียวตัวเล็กสีดําแค่ครึงตัวอวดความอวบอิมของทรวงอกสล้ าง ไซส์คพั ซี พวกหนุ่มๆ มองกันตาแทบไม่กระพริบทีเดียว ยิงท่าอ้ าขากว้ างๆ สายตาของผู้ชายทังหมดแทบไม่อาจละสายตาไปได้ เลย ซึงพอเพลงจบ เธอก็ก้าวลงมาจากเวที โดยเจนจบเป็ นคนอุ้มลงมาดังเดิม ก่อนจะสัง เหล้ ามานังดืมต่อ มือเรียวกระดกเหล้ าจนหมดแก้ วในรวดเดียว “เต้ นมันส์เชียวนะยายวิม” ศรนุชเอ่ยแซวเพือนอย่างสัพยอก “อ้ าว ไม่ได้ เดียวเสียชื อวิมลิน เจ้ าแม่แด้ นซ์เ ก่าหมด” ซึงชาย หนุ่มคนหนึงก็เดินเข้ ามาขอเบอร์โทรจากเธอ

รัตมา

7


“น้ องครับ พีขอเบอร์หน่อยได้ ไหมครับ” พลางมองไปยังวงหน้ านวลอย่างไม่วางตา หวังจะให้ เธอมาเต้ น ให้ ตนเองดูบนเตียงน่ะเอง หญิงสาวยิมหวานให้ อีกฝ่ ายก่อนจะหันไปหา เจนจบทีนังอยู่โต๊ ะเดียวกัน “ขอโทษทีคะ่ พี คืนนีหนูมากับสามีน่ะค่ะ นีไงคะสามีหนู” เน้ นคํา ว่าสามีหนูให้ ได้ ยินชัดๆ พลางเกาะแขนของจิมและซบใบหน้ ากับแผ่นอก กว้ างด้ วย “อ้ าว งันพีขอโทษด้ วยนะครับ” ครันรับรู้ ว่าเธอมีสามีแล้ วก็ทําสี หน้ าเจื อนๆ ก่อนจะเอ่ยขอตัวและเดิน กลับไปทีโต๊ ะ ซึงวิมลินก็หัวเราะ อย่างชอบใจทีได้ แกล้ งคน “ฮะ ฮะ” “นี ไอ้ วิม แกพูดแบบนีจนฉันแทบจะหาเมียไม่ได้ แล้ วนะ” เจนจบ เรียกเพือนด้ วยนําเสียงเข่นเขียว “แกมีเมียสวยอย่างฉันแบบนี แกยังไม่พอใจอีกเหรอ หือ สามีขา เมียสวยขนาดนี ยังจะมองคนอืนอีกเหรอจ๊ ะ ” ไม่เพียงพูดยังแกล้ งโน้ ม ใบหน้ าเข้ าไปใกล้ ใบหน้ าคมด้ วย จนปากแทบจะชิดปากเพือนอยู่แล้ ว พลางกระซิบบอกอย่างยัวหยอก “ไม่มีใครกล้ าเข้ ามาจีบฉันแล้ วเนีย” “ก็ฉนั ยังไม่อยากให้ แกมีเมียนีนา อยู่เป็ นโสดกับฉันก่อนนะจิม จ๋า ฮึๆๆ” ดูเหมือนว่าเธอจะสนุกในการแกล้ งเพือนซะเหลือเกิน ซึงผู้ห ญิ ง กลุ่ม หนึงที มาเที ยวยัง ผับ แห่ง นี ก็บ อกด้ วยนํ าเสีย ง แสดงความดูถกู ใส่ กับท่าทีเต้ นยัวยวนของวิมลินเมือครู่นี 8


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “นีฉัน อุต ส่าห์ มาเที ยวผับ ที ดูดีละนะ ก็ยัง ไม่วายมีพวกสก๊ อย หลุดเข้ ามาเทียวอีก” วงหน้ านวลทําท่าเชิดแบบหยิงๆ สายตามองไปยัง โต๊ ะทีพวกของวิมลินนังอยู่อย่างดูถกู และไม่ชืนชอบ “นันสิ ดูโลว์ค ลาสมากแต่ด ัน อยากเข้ าผับไฮส์ค ลาส แต่ยัง ไง้ ยังไงก็มองออกนะว่าเหมือนผู้หญิงราคาถูก” “ท่าทางว่าคงจะเป็ นแม่พวกโคโยตีแน่เลยล่ะ ถึงได้ เต้ นอ่อยซะ ขนาดนัน สงสัย ไม่ได้ ม าเที ยวอย่ างเดี ย วมั ง น่า จะมาจับ เหยื อด้ ว ย ไม่อย่างนันคงไม่เ ต้ นยัวจนนมแทบจะหกหรอก” เพื อนในกลุ่มแสดง ความคิด เห็น อย่า งดูถูก เช่น กัน วิ มลิน ได้ ยิ น คํ าพูด ที เอ่ย จึง ย้ อนถาม กลับไปอย่างไม่ชืนชอบ “พวกคุณพูดถึงฉันอยู่รึเปล่า” “ใครอยากรับก็รับไปสิ” ดุจดาวตอบกลับมาอย่างกวนอารมณ์ มาก “แบบนี มันหาเรื องกันนีหว่า” ศรนุชได้ ยินก็คาดการณ์ออกมา ด้ วยความโมโห “ทําไม! จะตบพวกฉันเหรอ นีน่ะผับไฮโซนะ ไม่ใช่ผบั โลว์ๆ แบบ ทีพวกเธอเคยเทียว ทีจะมาทําอะไรตําๆ ทีนีน่ะ” เพือนในกลุม่ ของดุจดาว ก็เอ่ยอย่างเย้ ยหยันใส่ “ปากดีเดียวปั ดตบควําเลยนี” ปั ณรสเอ่ยอย่างโมโหเช่นกัน “นีพวกเรา ฉันว่าเรากลับ กันเถอะ ไปหาผับ อืนเที ยวดีก ว่า ที นี ท่าทางจะเป็ นผับไฮโซไม่จริงแล้ วล่ะ” หญิ งสาวลูกคุณหญิ งคุณนายเอ่ย ชักชวน กลุม่ เพือนๆ ก็พยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย

รัตมา

9


“นันสิ ไปกันเถอะ” แล้ วทังหมดก็เดินออกไป วิมลินก็ตะโกนตาม อย่างไม่ชืนชอบ “แน่จริ งอย่าหนีสิเว้ ย ไม่อยู่มีเรื องกันก่อนล่ะ ” ศรนุชบอกแบบ โมโหไม่ตา่ งกัน “นันสิ ปากดี อ ย่ า งนี มัน น่ า ตบเรี ย งแถวนัก ” ปั ณ รสก็ โ กรธ เหมือนกัน “อย่าไปสนใจพวกนันเลย เรามาดืมกันต่อดีกว่า ” เจนจบบอก อย่างตัดบท ชาญสิทธิ เพือนรุ่นพีทีสนิทก็บอกเช่นกัน “นันสิวิม มาสนุกๆ อย่าไปเครี ยดกับเรื องไร้ สาระเลย” วิมลินจึง เอ่ยอย่างเข่นเขียว “อย่าให้ เจอข้ างนอกละกัน ถ้ าปากดีอีกน่ะ” แววตาเต็มไปด้ วย ความอาฆาต ก่อนทีทังสามสาวจะทรุดกายนังดืมต่อเพื อระบายความ หงุดหงิด ซึงวิมลินก็อยู่สนุกกับพวกเพือนๆ จนถึงตีสองจึงได้ กลับบ้ าน เธอ เป็ นลูกติดของบิดาทีตอนนีได้ แต่งงานใหม่ไปกับแม่เลียงของเธอ ซึงเป็ น สาวไฮโซและเป็ นทีรู้จกั ในวงสังคมอย่างมากมาย วิมลินเพิงไปทํางานที ต่างจังหวัดกลับมาพร้ อมกับกลุม่ เพือนๆ ทีร่วมกันเปิ ดบริ ษัทด้ วยกัน รถ เก๋งสปอร์ตสุดเท่ก็ขบั มาจอดยังหน้ าคฤหาสน์หลังใหญ่ เป็ นของตระกูล ธนะประสาน ทุกคนต่างรับรู้ ว่าเป็ นตระกูลผู้ดี เก่า และได้ แต่งงานกับพ่อของเธอทีทํางานอยู่ในกระทรวงแห่งหนึงแต่ว่า ได้ เ กษี ย นออกมาแล้ ว และสนุกกับ การเล่น หุ้นมากกว่า ส่วนเธอก็เปิ ด บริ ษัทออแกไนท์ กับเพือน เพราะว่าวิมลินเรี ยนจบทางด้ านปริ ญญาตรี 10


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ นิเทศศาสตร์ พลางเปิ ดประตูลงมาจากรถของเพือนและบอก “ขอบใจพวกแกนะ ทีขับรถมาส่งน่ะ” แล้ วเธอก็เดินมาเปิ ดประตู ทางหน้ าบ้ าน หญิงสาวมีกญ ุ แจบ้ านสํารองไว้ ด้วย ทางด้ านในของคฤหาสน์ ชายหนุ่มซึงอยู่ในชุดนอนแบบลายทาง สี ฟ้ าขาว เขากํ า ลัง เตรี ย มจะเดิ น ขึ นไปนอนหลับ พัก ผ่อ นยัง ชั นบน หลังจากทีได้ เตรียมข้ อสอบซึงจะเอาไปให้ นักศึกษาทดสอบในวันพรุ่งนี เสร็ จ เรี ย บร้ อยแล้ ว ระหว่างนันก็พลัน มองเห็น รถคัน หนึงเข้ ามาจอด ทางด้ านนอกของประตูรัวบ้ าน ทํ า ให้ ภี ม ภัท ร อาจารย์ ห นุ่ ม ที เพิ งเรี ย นจบปริ ญ ญาเอกจาก ประเทศอเมริกาพลันหยุดเดิน พร้ อมกับทําสีหน้ าสงสัย พลางนึกว่าใคร กันทีมาจอดรถในช่วงดึกเช่นนี แล้ วเมือเห็นร่างทีคุ้นตาเดินเข้ ามาก็นึก ออกว่าเป็ นใคร โดยมีร่างของผู้ชายสองคนโอบประคองเข้ ามา “ทีแท้ ก็วิมลิน ลูก สาวอาจัก รน่ะเอง” เธอเป็ นน้ องสาวคนใหม่ หลังจากทีบิดาของเธอกับมารดาของเขาแต่งงานใหม่ด้วยกัน โดยแม่ของเขาได้ พบรักใหม่ เนืองจากไม่สบายและได้ เป็ นลม ซึง ได้ สองพ่อลูกทีบังเอิญไปงานเลียงทีโรงแรมช่วยไว้ ได้ ในขณะทีกําลังเดิน เข้ าลิฟท์ ทังสองจัดการพาแม่ของเขาไปโรงพยาบาล ตังแต่นันภีมภัทรก็ เห็นทังคูเ่ ฝ้าแวะเวียนมาเยียมหาแม่ของเขาอยู่ บ่อย ๆ รวมถึงทีบ้ านด้ วย และมารดาก็ด ูมีค วามสุขมาก กระทังวัน หนึงคุณ พิ ม ลวรรณก็ ได้ ม า ปรึกษาเขา พลางเอือนเอ่ยออกมาเบา ๆ ด้ วยสีหน้ าขวยเขิน ‘แม่มีเรืองทีจะถามภีมหน่อยจ้ ะ’ ‘คุณ แม่มีเ รื องอะไรจะถามผมเหรอครับ ’ ชายหนุ่มย้ อนถาม

รัตมา

11


มารดาออกมาด้ วยความอยากรู้ ‘ถ้ าสมมุติวา่ แม่จะแต่งงานใหม่ ภีมจะว่าอะไรไหม’ ‘ไม่วา่ อะไรหรอกครับ อะไรทีเป็ นความสุขของคุณแม่ ผมยินดีทกุ อย่างครับ’ ‘คุณจักรเขาขอแม่แต่งงานล่ะ แม่ก็เลยมาถามความเห็นของภีม ก่อน’ ‘จากทีผมดูอาจักรินทร์ก็เป็ นคนดีคนหนึง ทีสําคัญเขารักคุณแม่ ของผมมากด้ วย ถ้ าคุณแม่อยากแต่งก็แต่งเถอะครับ ความสุขของคุณแม่ ผมจะขัดขวางได้ ยงั ไงกัน’ เขาไม่ได้ ตอ่ ต้ านมารดา ออกจะดีใจด้ วยซําทีผู้เป็ นแม่จะได้ มีคน ดูแล นอกจากเขา และชายหนุ่มก็ได้ ร้ ูจกั คุณจักรินทร์ พ่อเลียงของตนเอง แล้ ว รับรู้วา่ อีกฝ่ ายเป็ นคนดี โดยมีลกู สาวเป็ นลูกติดหนึงคน เปิ ดบริ ษัท ออแกไนท์ ไม่คอ่ ยกลับมาบ้ านบ่อยนัก คุณพิมลวรรณยิมออกมาอย่างมากมาย เมือรับรู้วา่ ลูกชายไม่ได้ รู้สกึ แย่อะไร กับการทีเธอตัดสินใจแต่งงานใหม่ พลางดึงร่างของลูกชาย เข้ ามากอดพร้ อมกับหอมแก้ ม ‘แม่ดีใจนะ ทีลูกยอมรับคุณจักรได้ ’ ‘ก็อาจักรรักคุณแม่ผมมากนีครับ’ ชายหนุ่มตอบมารดากลับไป โดยโอบกอดร่างของผู้เป็ นแม่เช่นเดียวกัน จากนันไม่นานทังสองก็ย้ายมาอยู่บ้ านเดีย วกัน โดยมีลกู ชาย และลูกสาวของแต่ละฝ่ ายยอมรับ เพราะอายุมากแล้ ว ภีมภัทรลืมคิดไป อย่างหนึงนันก็คือ ทีเขาได้ ร้ ู จักคือช่วงทีทังสองมาหาตนเองกับมารดาที 12


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ บ้ าน หากเขาไม่ได้ นึกถึงนิสยั ส่วนตัวทีไม่ได้ แสดงออกมายามทีไม่ได้ อยู่ ด้ วยกัน วัน นี เป็ นวัน แรกที วิ มลิน ตัด สิน ใจย้ า ยเข้ ามานอนที บ้ านของ ครอบครัวใหม่ หลังจากที ตอนแรกเธอบอกกับพ่อว่า อยากจะพัก อยู่ที บ้ านเดิมมากกว่า แต่ค ุณพิมลวรรณกลับคะยันคะยอให้ เธอย้ ายมาอยู่ ด้ วยกัน ด้ วยความทีกลัวแม่เลียงคนใหม่จะรู้สกึ ไม่ดีทีตนเองไม่ยอมย้ าย เข้ ามาอยู่ด้วย จึงทําให้ วิมลินตัดสินใจย้ ายเข้ ามาพักอาศัยด้ วยกัน แต่ก็ไม่ได้ นอนทีนีทุกวัน เพราะงานของเธอมันเอาแน่เอานอนไม่ได้ บางคราก็อยู่ ทํางานจนเช้ าก็ยงั มีเลย วิมลินมีวงหน้ าเรี ยวยาวรูปไข่ นัยน์ตากลมโต คิวเรี ยวดุจคันศร ปล่อยเส้ นผมทีดัดเป็ นลอนยาวลงมาถึงกลางหลัง ส่วนเสือเชิตสีขาวยาม นีเธอถอดออกมาพาดไว้ กบั บ่าเพราะรู้สกึ ร้ อนน่ะเอง “แกแน่ใจนะไอ้ วิม ว่าแกจะเดินขึนไปถึงห้ องนอนได้ น่ะ บอกให้ นอนบ้ านฉันแกก็ไม่นอน” “เดินได้ สิ ฉันไม่ได้ เมามากสักหน่อย” ตอบกลับด้ วยนํ าเสียงเมา อ้ อแอ้ “ฉันว่าแกจะนอนทีพืนมากกว่า เดียวฉันกับพีเต้ ยประคองแกเข้ า ไปก็แล้ วกัน” แต่หญิงสาวก็ยงั ยืนกรานดังเดิม “ไม่ต้องๆ บอกว่าเดินได้ ก็เดินได้ สิ วันนี ฉันไม่ได้ กินเยอะนะเว้ ย ถ้ าเป็ นก่อนๆ น่ะ อาจจะใช่ เพราะฉันรู้วา่ ยังไงพวกแกก็ต้องแบกฉันกลับ บ้ านได้ ไปแกกลับบ้ านไปได้ ละ เดียวฉันเดินขึนบ้ านเอง” พลางออกปาก

รัตมา

13


ไล่เพือน “เดียวฉันปิ ดประตูให้ แกก็แล้ วกัน ถ้ าขืนให้ แกปิ ด คืนนี แกคงได้ นอนหน้ าบ้ านแน่” “ขอบใจนะจ๊ ะจิมสามีทีรัก” มือเรี ยวแตะไปยังวงหน้ าของเพือน หนุ่มทีสนิทด้ วยนําเสียงออดอ้ อน “แกเดินดีๆ ล่ะยายวิม” “ไม่ต้องห่วง จุ๊บๆ ทังสองคน บ้ ายบาย” เธอส่งจูบให้ กับเพือน และรุ่นพีทีสนิทกัน ก่อนจะรับกุญแจมาจากอีกฝ่ ายและเธอก็เดินร้ องเพลงเข้ าไปใน บ้ านด้ วยท่าทางอารมณ์ ดีนันเพราะคิด ว่าป่ านนี ทุก คนคงพากัน หลับ หมดแล้ ว คงไม่มีใครมานังรอตนเองอยู่หรอก หญิ งสาวร้ องเพลงทียังติด หูจากสถานที ไปเที ยวเมือไม่กีชัวโมงก่อนด้ วยความร่ าเริ ง ซึงคือเพลง Bad Romance เป็ นเพลงของเลดี Gaga นักร้ องสาวทีกําลังมาแรง Ho ho ho ho ho oh caught in a bad romance Ho ho ho ho ho oh caught in a bad romance Rah-rah-ah-ah-ah! Rom-mah-rom-mum-mah! GaGa-oo-la-la! Want your bad romance ... ไม่เพียงแต่ร้องเท่านัน ยังเต้ นไปด้ วยความสนุกโดยเดินเซไปเซ มาเหมือนปูขาเก ศีรษะก็โยกไปทางซ้ ายทีท างขวาที ส่วนมือก็เหวียง 14


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ กระเป๋ าไปมาอย่างเมามันส์ด้วยปลายนิ ว วงหน้ าสะบัด ไปตามจังหวะ เนือเพลง ก่อนทีเธอจะเปิ ดประตูเดินเข้ าไปยังด้ านในตึก วิมลินจะเดินไป เปิ ดไฟนันเพราะมองอะไรไม่เห็นเลยเนืองจากมืดไปหมด แต่ยังไม่ทันได้ ทําอย่างทีคิด ไฟในบ้ านก็พลันสว่างขึน โดยภีม ภัทร เมือครู่เขาได้ ยินอีกฝ่ ายเรียกผู้ชายหนึงในนันว่าสามี และพอเห็นเธอ เดินเข้ ามาในบ้ าน เขาจึงรีบเดินกลับเข้ าไปในบ้ านโดยเร็ว “อุ๊ย ! ใครเปิ ดไฟกัน” หญิ งสาวอุธานออกมาด้ วยความตกใจ และพอเห็นว่าใครยืนอยู่จึงทําสีหน้ าประหลาดใจถามด้ วยความสงสัย “ พีภีมยังไม่นอนอีกเหรอคะ” “กําลังจะขึนไปนอนนีล่ะ” ภีมภัทรตอบพร้ อมกับมองอย่างสํารวจน้ องสาวคนใหม่ทีอยู่ใน ชุดเปรี ยวและเซ็กซียิงนัก แล้ วไล่ไปยังวงหน้ านวลทีเป็ นสีชมพูเข้ ม กับได้ กลินบุห รี ที ติด กายของอีก ฝ่ ายมาด้ วย เขาทํ าท่าหรี ตาแบบไม่ช อบใจ เท่าใด พลางถามออกมาตรง ๆ “นีกินเหล้ ามาสินะ” วิมลินพยักหน้ าตอบรับอย่างไม่ปิดบัง “ก็นิดหน่อยน่ะค่ะ แค่สงั สรรค์” ตอบด้ วยนํ าเสียงอ้ อแอ้ ฟั งดูไม่ เหมือนนิดหน่อยเลย เขาพูดอย่างตักเตือนแบบผู้ใหญ่สอนเด็ก “ฉันไม่ชอบผู้หญิงทีกินเหล้ ามากเลย มันดูไม่น่ามอง” “นานๆ ถึงจะกินทีน่ะค่ะพีภีม ไม่ได้ กินบ่อยหรอกค่ะ” วิมลินคิด ว่าสมัยนีผู้หญิงกับผู้ชายสิทธิเท่าเทียมกัน การทีผู้หญิ งกินเหล้ าก็ไม่ผิด แปลกอะไร “แต่ถึง ยังไงฉัน ก็ว่าไม่เหมาะอยู่ดี เป็ นผู้ห ญิ งกลับ ดึกกลับ ดืน

รัตมา

15


แถมยังกินเหล้ าอีก แล้ วนีสูบบุหรี ด้ วยรึเปล่า ” ชายหนุ่มถามออกมาอีก ครังอย่างคาดเดา ทําราวกับหญิ งสาวเป็ นเด็กในมหาวิท ยาลัยของเขา อย่างนันล่ะ หญิงสาวสันหน้ าปฏิเสธ “วิมไม่ใช่เด็กแล้ วนะคะพีภีม ถึงวิมจะกินเหล้ า สูบบุหรี แต่วิมก็ ดูแลตัวเองได้ นะคะ ไมได้ สร้ างความเดือดร้ อนให้ ใคร” เธอเถี ยงอย่าง ข้ างๆ คูๆ ทําให้ ภีมภัทรทีเป็ นอาจารย์สอนเด็กมหาวิทยาลัยมองแบบไม่ ชืนชอบ “จะดูได้ สกั แค่ไหนกัน เวลาเหล้ าเข้ าปากแล้ วน่ะ สติก็ไม่มีหรอก แล้ วนีไปกินเหล้ ากับเพือนผู้ชายด้ วยสินะ” เขาบอกถึงข้ อเสียของมันให้ หญิงสาวรับรู้แต่ไม่วายซักไซ้ กลับมาอีก วิมลินก็ไม่ปิดบังเหมือนเช่นเดิม เพีย งแต่บ อกไม่หมดว่ามีผ้ หู ญิ ง ด้ วย นันเพราะเธออยากรู้ ว่าเขาจะว่า ยังไง “ใช่คะ่ วิมไปกินเหล้ ากับเพือนผู้ชาย” ทําให้ เขาเริมมองหญิงสาว ไม่คอ่ ยดีสกั เท่าใด “กินเหล้ ากับผู้ชาย ส่วนใหญ่มกั จะได้ อย่างอืนมากกว่ากินเหล้ า ด้ วยน่ะสิ” เมือเกิดความรู้สกึ ไม่ดีเขาจึงว่ากล่าวตักเตือนออกไป “พีภีมจะบอกว่ากินเหล้ าแล้ วอาจจะได้ สามีด้วยใช่ไหมคะ” เธอ ถามอย่างคาดการณ์ออกมา “มันก็เป็ นไปได้ นีนะ” “เพือนวิมไม่ทําแบบนันหรอกค่ะ” เธอเถียงกลับไปอย่างไม่ชอบ ใจ แต่สิงทีเขาได้ ยินดูจะไม่ตรงกับคําพูดทีเธอเอ่ยเลย เพราะอีกฝ่ ายเรียก ผู้ชายคนนันว่าสามี แถมยังทําท่าส่งจูบให้ อีกด้ วย ไม่น่าดูเลยสักนิด 16


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “เมือก่อนเธอจะทําตัวยังไง ฉันไม่ว่าหรอกนะวิม แต่ในเมือเธอ เข้ ามาอยู่ในครอบครัวฉันแล้ ว ควรให้ เกียรติและรักษาหน้ าให้ กนั บ้ าง” “พีภีมพูดอะไรคะ วิมไปทําตัวไม่ให้ เกียรติครอบครัวพีภีมยังไง คะ” หญิงสาวย้ อนถามกลับไป ภีมภัทรบอกให้ ได้ ทราบถึงสิงทีเขากล่าว อย่างชัดเจน “ก็ กิ น เหล้ า กับ ผู้ช ายไงล่ะ เธออย่ า ลื ม นะว่า คุณ แม่ฉั น เป็ น หั ว หน้ าสมาคม เป็ นที รู้ จั ก ในสั ง คม ส่ ว นฉั น ก็ เ ป็ นอาจารย์ ใน มหาวิทยาลัย ถ้ าใครเห็นเธอไปเมาปลิน ยืนกอดจูบผู้ชาย เขาจะคิดว่า ยังไงกัน ลูกสาวคนใหม่ของคุณหญิ งพิมลวรรณแต่ทําตัวเหมือนผู้หญิ ง ราคาถูก” “แค่กินเหล้ า ไม่เห็นจะแปลกเลยค่ะ สมัยนี เขาไม่ถือกันแล้ วว่า ผู้ชายกินได้ ฝ่ายเดียว” เธอพูดอย่างไม่ใส่ใจหากเจอคําพูดตอกกลับมา อย่างเร็ว “มันจะไม่แปลกถ้ าเธอไม่ได้ เข้ ามาอยู่ทีบ้ านนีในฐานะลูกสาวคน ใหม่ของครอบครัวฉัน” เพราะความทีทําอะไรตามใจตนเองมาโดยตลอด อยากทําอะไร ก็ทํา ซําไม่คอ่ ยจะสนใจใคร จะสนก็ตอ่ เมือมีเหตุผลทีดีพอ ครันเจอคําสัง ห้ ามที ดูจ ะไร้ เหตุผล ทํ าให้ ห ญิ ง สาวเลิกคิ วขึนสูง ย้ อนถามกลับ อย่าง ประหลาดใจ “เพิงรู้นะคะว่าทีนีมีกฎห้ ามกินเหล้ าด้ วย” “ไม่ได้ ห้ ามกิ น เหล้ า แต่ฉัน แค่อยากจะเตือนเธอ เกี ยวกับการ ประพฤติตวั เมือก่อนเธอเป็ นเพียงลูกสาวของคุณอาจักริ นทร์ จะทํายังไง

รัตมา

17


ก็ได้ จะไปเมาปลิน มัวผู้ชายทีไหนก็ตามสบาย แต่ตอนนี ไม่ใช่แล้ ว เธอ เป็ นลูกของคุณแม่ฉันอีก คนหนึง แล้ วก็เป็ นน้ องสาวของฉัน ด้ วย จะทํ า อะไรควรรักษาหน้ าให้ กันบ้ าง” วิมลินยืนกรานปฏิเสธเหมือนไม่ยอมรับ ข้ อหาดังกล่าว “วิมทําอะไรให้ คณ ุ แม่เสียหน้ าล่ะคะ วิมไม่ได้ ทําอะไรสักหน่อย ค่ะ ไปกินเหล้ ากับเพือนมันผิดด้ วยเหรอคะ” หญิ งสาวเถียงกลับเมือรับรู้ ว่าเขาดูจะเผด็จการเกินไปแล้ ว “ผู้หญิงดีๆ เขาไม่ทําตัวแบบนีหรอก” “ใครจะมองยังไงก็ช่างสิคะพีภีม ไม่ได้ ไปกินบนหัวใครสักหน่อย เมือก่อนตอนอยู่ทีบ้ านวิ มก็ไปกับ เพือนแบบนี เป็ นประจํ า ไม่เ ห็นจะมี อะไรนีคะ” เธอพูดโดยทําอาการยักไหล่เงยหน้ าตอบ ด้ วยความไม่ใส่ใจใน สิงทีเขาบอก ภีมภัทรจึงบอกถึงเรืองทีอยากให้ เธอทํา “ฉันขอเตือนเธอไว้ ว่าอย่าทําอะไรทีทําให้ ชือเสียงของครอบครัว ฉันเสียหายเด็ดขาด” เอ่ยจบชายหนุ่มก็เดินขึนไปชันบน ทิ งไว้ แต่เพียงวิ มลินทียืนอยู่ตามลําพัง พลางทําท่าเกาคอ “อะไรกัน แค่ไปกินเหล้ ากับเพือนเนียนะ มันดูเลวร้ ายมากเลย เหรอ” หญิ งสาวนึกพร้ อมกับก้ าวขึนไปยังชันบนซึงเป็ นห้ องของเธอที คุณพิมลวรรณได้ จดั ไว้ ให้ วิมลินซึงถูกพีชายคนใหม่ดทุ ําสีหน้ าอย่างไม่ ชอบใจเท่าใดนัก เมือสิงทีเขาเอ่ยมันคล้ ายบังคับกะเกณฑ์เกินไปเหมือน แบ่งชนชันกับตนเอง วงหน้ านวลทําหน้ ามุ่ยก่อนจะทรุดกายนังยังเตียง 18


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ นอนใหญ่ เป็ นสิงทีเธอเองก็เคยคิดไว้ ก่อนหน้ านันเช่นกันหลังจากได้ รับรู้ ว่าบิดาจะแต่งงานกับป้าพิมลวรรณ คุณหญิงไฮโซทีใครๆ ต่างก็ร้ ูวา่ รวยและเก่ง ใช่เพียงเท่านันยังมี ลูกชายทีเป็ นดร.หนุ่มทีมีความสามารถมากอีกด้ วย “กะแล้ วเชียวว่าจะต้ องมีปัญหาแบบนีเกิดขึนน่ะ คนฐานะตํากับ ฐานะสูงกว่าแต่งงานกัน มันจะต้ องมีเรืองแบบนี นียังไม่ทนั ไรก็ห้ามไม่ให้ ไปกินเหล้ ากับเพือนเสียแล้ ว” หญิงสาวเปรยและนึกออกมาด้ วยสีหน้ าที ไม่คอ่ ยสบอารมณ์เลย “เฮ้ อ บอกพ่อแล้ วว่าอย่าแต่งเลยกับคนรวย ก็ไม่เชือ เพราะการ ใช้ ชีวิตมันไม่เหมือนกัน” แต่เ ธอยังจดจําถึงเหตุก ารณ์ ที ได้ รับ ความอ่อนโยนและความ ห่วงใยจากอีกฝ่ ายได้ เ ป็ นอย่างดี นันคือวันทีไปงานเลี ยงกับกับมารดา เลียง โดยระหว่างทีวิมลินออกมายืนรอเพือน ๆ ทางด้ านนอกก็พอดีกับที มีเด็กผู้ชายสองคนทีวิงไล่จบั มาชนหญิงสาว จนส้ นรองเท้ าพลิกทําให้ เธอทรุดร่างลงไปนังจับทีข้ อเท้ าซึงเกิด อาการแพลงนันเพราะรู้ สึกปวดมาก เนืองจากว่าเธอสวมรองเท้ าส้ นสูง หลายนิว “เป็ นอะไรมากรึเปล่า” เสียงหนึงดังขึนมาให้ ได้ ยินวิมลินเงยหน้ ามองขึนไป พลันพบกับ ร่างสูงซึงอยู่ในชุดสูทสีเข้ มกําลังทอดสายตามองมาอย่างอ่อนโยน เป็ น แววตาของพี ชายคนใหม่ที เธอสนิทสนมเป็ นอย่างดี หญิ ง สาวตอบเขา กลับไป

รัตมา

19


“ปวดตัวนิดหน่อยน่ะค่ะ พีภีม” ชายหนุ่มถามด้ วยความเป็ นห่วง “แล้ วลุกไหวไหม” “น่าจะไหวค่ะ” วิมลินพยักหน้ าตอบรับกลับไปชายหนุ่มกุมมือของเธอไว้ และฉุด ให้ ยืน พาเธอไปนังยังโซฟาทางด้ านนอกทีอยู่ไม่ไกล “ขอบคุณค่ะ พีภีม” วิมลินตอบรับด้ วยรอยยิ ม ก่อนจะเงยหน้ า มองเขาด้ วยความรู้สกึ ประทับใจกับสิงทีชายหนุ่มช่วยเหลือตนเอง เป็ น พีชายทีน่ารักมากจริง ๆ “เดียววิมขอนังตรงนี สักครู่ ละกันค่ะ" ซึงเขาก็นังเป็ นเพือนเธอ ก่อนจะพาเดินเข้ าไปในงานอีกครา นันคือวันทีเธอรู้สกึ ดีทีได้ มีพีชายเหมือนกับคนอืนอย่างทีเคยฝั น ไว้ เนืองจากว่าเธอเป็ นลูกสาวเพียงคนเดียวไม่มีพีน้ อง

20


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ

ตอน เตือนไม่ ฟัง

ภายในห้ อ งนอนวิมลิ นตืนขึนมาในช่วงเกื อบเที ยงแล้ ว ด้ ว ย เพราะติ ด นิ สัย ยามที อยู่ บ้ านเก่ า ถ้ าเป็ นวัน หยุด มัก จะนอนตื นสาย หลังจากอาบนําก้ าวลงมายังชันล่างก็พบว่าทุกคนไปทํางานกันหมดแล้ ว แป้ นที กํ าลัง จัด ดอกไม้ ใ ส่แจกัน ในห้ องรับ แขก เห็น เธอก้ า วลงมาจึ ง ซักถามด้ วยความประหลาดใจ “อ้ าว เมือคืนคุณวิมนอนทีนีเหรอคะ” “อืม ใช่ พอดีรับปากกับคุณแม่ไว้ น่ะว่าจะย้ ายเข้ ามาอยู่ทีนี บอก ไว้ หลายหนละว่าจะกลับมานอน ขืนไม่มาเดียวคุณแม่จะดุเอาได้ เช้ านี มี อะไรกินบ้ างน่ะแป้น” เพราะความทีเธอมาทีบ้ านของแม่เ ลียงคนใหม่ บ่อยจึงทําให้ พลอยรู้จกั และสนิทสนมกับทุกคนในบ้ านไปด้ วย “คุณวิมอยากกินอะไรล่ะคะ เดียวจะให้ แม่ทําให้ กินค่ะ เพราะว่า ตอนเช้ าคุณผู้ชาย คุณผู้หญิง คุณภีม จะรับแต่กาแฟกันค่ะ” “ฉัน มัน พวกกองทัพต้ องเดิน ด้ วยท้ องซะด้ วยสิ ขอเป็ นข้ าวผัด

รัตมา

21


รวมมิตรละกันจ้ ะ” “ได้ ค่ะ รอสักครู่นะคะคุณวิม” จากนันแป้นก็เดินหายเข้ าไปใน ครัว เพียงครู่ก็ยกจานข้ าวผัดมาให้ กบั เธอท่าทางหน้ าตาดูน่ากินยิงนัก เมือกินอิมจนเป็ นทีเรียบร้ อยแล้ วเธอก็นอนกลิงเล่นอยู่บนโซฟา ยังห้ องรับแขก ซึงหญิงสาวได้ หยุดงานพักผ่อนสองวัน หลังจากทีทํางาน ติดต่อกันมาหลายอาทิตย์ โดยระหว่างทีกําลังนอนอยู่นัน เธอก็พลันได้ ยินเสียงโทรศัพท์มือถือของตนเองดังขึน จึงรี บกดรับสายขึนมาในทันที เมือเห็นเบอร์ทีโชว์อยู่บนหน้ าจอ หญิงสาวจึงเอ่ยทักทายกลับไป “ว่าไงจิม” เจนจบบอกให้ ทราบถึงธุระทีโทรมาหา “เมือกีไอ้ เจทน้ องฉันโทรมาว่ะ บอกให้ ไปรับมันทีสนามบินด้ วย มันบอกให้ ชวนแกไปรับมันด้ วย” เอ่ยอย่างชักชวน “ไปก็ดีนะ อยู่ทีบ้ านนัง ๆ นอนๆ ไม่ร้ ูจะทําอะไรเหมือนกัน อยาก เจอเจทด้ วย นันเพราะอีกฝ่ ายก็เป็ นดังน้ องชายแท้ ๆ ของเธอ เพราะว่า วิมลินเห็นอีกฝ่ ายมาตังแต่เด็ก” ซึงปกติห ญิ งสาวมักจะเปิ ดหนัง ดู หรื อเปิ ดเพลงเสีย งดัง ไปทัว บ้ านตามความชอบของตนเองเวลาอยู่บ้ านของตนเอง แต่พอมาอยู่ที บ้ านของคุณพิมลวรรณ แม้ วา่ แม่เลียงคนใหม่จะบอกว่าทําตัวตามสบาย แต่หญิงสาวก็ยงั ไม่กล้ าทําตามทีว่านัก “โอเค ถ้ าอย่างนันเดียวฉันไปรับแกเลยละกันนะ” เพือนหนุ่มเอ่ย ให้ ร้ ูกลับมา “ได้ ” เธอตอบรับ ก่อนที จะวางสาย เพื อขึนไปเปลียนเสื อผ้ า เตรียมตัวออกไปข้ างนอกกับเพือนหนุ่ม 22


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ช่ว งบ่ า ยเจนจบก็ ขับ รถมารั บ เธอที บ้ านของคุณ พิ ม ลวรรณ วิมลินหันไปบอกกับเด็กสาวในบ้ านทียืนอยู่ไม่ไกล “เดียวฉันจะออกไปข้ างนอกกับเพือนนะแป้น อาจจะกลับคํา ๆ” “ค่ะคุณวิม” เด็กในบ้ านพยักหน้ าอย่างเข้ าใจ จากนันวิมลิน ก็ เดินไปขึนรถของเพือนหนุ่ม โดยระหว่างทีนังรถไปนันเธอก็ได้ เล่าเรืองทีเกิดขึนเมือคืนนีให้ อีก ฝ่ ายได้ ฟัง เกียวกับพีชายคนใหม่ทีแสนดุ๊ ดุ “ไอ้ จิ ม เมื อคืน นี ฉัน เจอพี ภีมด้ ว ยเว้ ย ไม่คิด เลยว่า ตีสองกว่า อย่างนันแล้ วอ่ะ พีภีมยังไม่นอนอีกน่ะ” “เหรอ แล้ วแกโดนดุอะไรรึเปล่าล่ะทีเมือคืนกลับดึกน่ะ” ทําราว กับเพือนของตนเป็ นเด็กทียังเรี ยนไม่จบมหาวิทยาลัยอย่างนันล่ะ ทังที วิมลินก็เรียนจบและทํางานมาได้ สองปี แล้ ว “จะเหลือเหรอแก ไม่ร้ ู ว่าไปกิน รังแตนที ไหนมา ทําหน้ าบึ ง คิ ว ขมวดเชีย วตอนที เจอฉันน่ะ แล้ วพอรู้ ว่าฉัน กิน เหล้ ามาด้ วยนะ พี ภีมก็ บอกว่าไม่ชอบผู้หญิงกินเหล้ า มันดูไม่ดี” เธอทําเสียงเลียนแบบพีชายคน ใหม่อย่างสนุกสนาน “อะไรกัน สมัย นี มัน สิท ธิ เ ท่า เที ย มกัน แล้ วนะเว้ ย ผู้ช ายกิ น ได้ ผู้หญิงก็กินได้ เหมือนกัน” “นันล่ะฉันก็บอกแบบทีแกพูดเลย แต่พีภีมก็ไม่ยอมฟั ง บอกว่า เป็ นผู้หญิงกลับดึกกลับดืน กินเหล้ า ไม่เหมาะ” “มันจะปฏิวตั ิเกินไปแล้ วนะ แค่ไปกินเหล้ าสังสรรค์กับเพือนมัน ผิดตรงไหนกัน” เพือนหนุ่มได้ ยินดังนันพลันแสดงสีหน้ าและคําพูดไม่สบ

รัตมา

23


อารมณ์เช่นกัน “ยังถามฉันอีกด้ วยนะว่า สูบบุหรีรึเปล่า” “อะไรจะเฮียบขนาดนีเนีย พีชายแกเป็ นอาจารย์ฝ่ายปกครองรึไง กันวะ” เพือนหนุ่มบ่นพึมพําแบบคาดเดาขณะทีขับรถ วิมลินจึงบอกให้ ได้ ทราบว่าพีชายทํางานอะไร “ก็พีภีมเป็ นอาจารย์นีแก สอนอยู่มหาวิทยาลัย” “เออ จริง ฉันก็ลืมไปว่าแกเคยบอกให้ ร้ ูตอนนัน แต่วา่ ฉันดันลืม” “ฉันกะแล้ วว่าถ้ าพ่อแต่งงานกับป้าพิมล จะต้ องมีปัญหาแบบนี ล่ะ ทําอะไรเหมือนเดิมไม่ได้ บอกว่าจะทําอะไรก็ต้องให้ เกียรติ แล้ วก็ต้อง รัก ษาหน้ าของครอบครัวด้ ว ย ฉัน ไม่ได้ ทํ าอะไรที แย่ม ากขนาดนันซะ หน่อย”เธอบอกเพือนหนุ่มกลับไป “นีถ้ าเขาเห็นแกกอดกับพวกเพือนๆ พีๆ จะคิดว่ายังไงวะ” เจนจบพูดอย่างคาดการณ์ “ฮึ ก็คงคิดว่าฉันเป็ นผู้หญิ งมัวผู้ชายอีกล่ะมัง” หญิ งสาวทําท่า เชิดจมูกขึนตอบ “สงสัยน่าจะเป็ นอย่างนัน” ทีสนามบินวิมลินกับเจนจบยืนคอยน้ องชายคนเล็กทีบินกลับมา บ้ าน อีกฝ่ ายไปเรี ยนต่อปริ ญญาตรี ทีประเทศอังกฤษ ไม่นานทังสองก็ มองเห็นชายหนุ่ม ผิวขาว ซึงสวมเสือแจ๊ คเก็ตสีเทาคลุมทับเสือคอเต่าสี ขาว ไว้ ผมทรงรากไทรลงมายังบ่าทังสองด้ าน ก้ าวออกมาจากด้ านใน พร้ อมเข็นรถซึงใส่กระเป๋ าออกมาด้ วย เจนจบกับวิมลินทีมองเห็นเขาก็ พลางยกมือโบกและส่งเสียงเรียกชายหนุ่มให้ ได้ ยิน 24


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “เจท ทางนี” เมืออีกฝ่ ายเห็นพีชายกับพีสาวทีสนิท ก็เดินเข้ ามา หา “ดีใจจังเลยได้ กลับ เมืองไทยซะที ” นันเพราะอีกฝ่ ายรอให้ ปิ ด เทอมน่ ะ เอง ชายหนุ่ ม พาเพื อนต่า งชาติ ม าด้ ว ย พอเห็ น วิ ม ลิ น ก็ ทํ า นัยน์ตาเป็ นประกายใส่ด้วย “ว้ าว คิดถึงทีรักด้ วย” พลางเดินเข้ ามากอดร่างนวลอย่างแนบ แน่น “พีก็คิด ถึงที รัก เหมือนกัน ” หลังจากกอดเธอเสร็ จ ก็หัน ไปหา เพือนทีมาด้ วยกัน “เดฟ นีแฟนไอเองสวยไหม” “มัวละเจท พีไปเป็ นแฟนเราตังแต่เมือไร อย่าไปเชือเจทนะ พี เป็ นพีสาวเจทเท่านันล่ะ” หญิงสาวรีบแก้ ความเข้ าใจผิดให้ เพือนของเขา ได้ ทราบ “ไม่ร้ ู อ่ ะ เจทจะให้ พี วิ ม เป็ นแฟนเจท ยูห้ ามจี บ นะ ไอหวง” พิเชษฐ์ หัน ไปบอกเพือน เธอก็ไม่ได้ ห้ามปรามอะไร เพราะมองอีกฝ่ าย เป็ นแค่น้องชายเท่านัน “พีสาวนายสวย ยิ น ดีที ได้ ร้ ู จัก ครับ ” เอ่ย เป็ นภาษาไทยแบบ แปร่งๆ และกอดร่างของวิมลินอย่างแนบแน่น โดยเอาแก้ มมาชนกับแก้ ม ของเธอด้ วย ซึงหญิงสาวก็ยอมให้ อีกฝ่ ายกอด แต่ดเู หมือนพ่อหนุ่มเดฟ จะไม่ย อมปล่อยร่ างของวิ มลิน ซะที น้ องชายของเจนจบจึง ดึง เพื อน ออกมา “เฮ้ ๆ กอดนานไปแล้ ว แฟนไอๆ อย่าลืมสิ”

รัตมา

25


“พีวิมตัวหอม แล้ วก็น่มุ ด้ วย” “มาถึงก็เจ้ าชู้เลยนะเดฟ” หญิงสาวว่าอย่างสัพยอก “หิวไหมเจท เดฟ เดียวเราไปหาอะไรกินกันก่อนดีไหม” เจนจบ ถามน้ องชายอย่างห่วงใย ทังสองก็พยักหน้ าตอบรับกลับมา “ดีครับ พีจิม” “งันเดียวไปกินร้ านทีเพิงเปิ ดใหม่ละกัน ” พีชายเดินนําไปทีรถ โดยวิมลินกับชายหนุ่มอีกสองคนก็เดินตามไป ซึงวิมลินอยู่ตรงกลางและ ล้ อ มรอบด้ ว ยผู้ช ายสองคน โดยเจทก็ โอบเอวของเธอไม่ป ล่อยแบบ ประกาศสิทธิ เดินเข้าไปในร้ านอาหารในครู่ต่อมา เป็ นอย่างนี ทุกคราวที อีกฝ่ ายกลับมาเมืองไทย “เมื อไรพี วิม จะรั บ ปากเป็ นแฟนเจทซะที ล่ะ ครับ ” เอ่ย ด้ ว ย นําเสียงออดอ้ อน “หึ หึ เรียนจบก่อนสิ แล้ วจะยอมเป็ นแฟน” พลางยิ มหวานตอบ กลับไป “โห อีกตังหลายปี น่ะ เป็ นเลยไม่ได้ เหรอครับพีวิม นะ เป็ นแฟน เจทนะ เจทจีบพีวิมมาตังแต่สองปี ก่อนแล้ วน่ะ ” อีกฝ่ ายทํานํ าเสียงโอด ครวญไม่หยุด “เรี ยนให้ จบก่อน แล้ วจะยอมเป็ นแฟน” เธอก็ยังยืนยันคําเดิม เช่นเก่า “พีวิมพูดแล้ วนะครับ ห้ ามคืนคํานะครับ” พร้ อมกับยกนิวชีขึนมา ด้ วย หญิงสาวก็ยืนกรานกลับไป “ไม่คืนหรอก” 26


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “เย้ พีวิมน่ารักทีสุดเลย” แล้ วเขาก็หอมแก้ มนวลของวิมลินทันที ด้ วยความดีใจ “เจท ทีหลังอย่าทําแบบนี นะ นีมันเมืองไทยไม่ใช่ต่างประเทศ” เธอทําเสียงดุใส่อีกฝ่ าย พิเชษฐ์ ก็หน้ าจ๋อยทันที “ก็เจทดีใจนีนา ทีพีวิมยอมเป็ นแฟนเจทแล้ วน่ะ” พร้ อมกับซบกับ บ่านวลด้ วยอย่างน่ารัก ซึงภาพที น้ อ งชายของเจนจบหอมแก้ ม และซบเธอนันอยู่ ใ น สายตาของดร. สุดเฮียบเข้ าอย่างบังเอิญ ซึงแม้ ว่าพิเชษฐ์ จะยังเรี ยนไม่ จบ แต่เพราะความสูง เซนติเมตร จึงทําให้ ดเู ป็ นผู้ใหญ่มาก ภีมภัทร มองเห็นเธอเดินเข้ ามาก็มองอย่างจับจ้ อง ซึงอลงกตเพื อนของภีมภัท ร เห็นเขามองอะไรอยู่จึงถามด้ วยความอยากรู้ “มีอะไรเหรอภีม” “น้ องสาวคนละแม่กับฉัน น่ะ มากิ นข้ าวกับ ผู้ชายสามคน”เขา บอกอีกฝ่ ายกลับไป ซึงสายตาก็มองตามวิมลินอยู่ตลอดเวลา โดยพวกของวิมลินเลือกทีนังซึงอยู่ติดกับริมแม่นํา บรรยากาศดี ลมโชยมาอย่างเอือยๆ ทําให้ เย็นสบายยิงนัก “เชิญค่ะ เหลือโต๊ ะว่างหนึงโต๊ ะพอดีเลยค่ะ” พนักงานสาวบอก ให้ ทงหมดทราบ ั ก่อนจะเดินนําทังสามตรงเข้ าไปยังมุมด้ านนอก “เป็ นไง เดฟ ชอบบรรยากาศร้ านนีไหม” เจนจบหันไปถามเพือน ของน้ องชาย “ชอบมากครับพีจิม” เมืออาหารถูกนํามาเสิร์ฟ วิมลินก็ทําหน้ าทีบริ การให้ กับหนุ่มๆ

รัตมา

27


โดยเฉพาะเดฟ หญิงสาวเอ่ยชักชวนให้ กินอาหารไทย “เดฟ ลองกินนีสิ ต้ มยํากุ้ง อร่อยนะ ส่วนนีอาหารเหนือ ขนมจีน นําเงียว หรือจะกินกับแกงเขียวหวานก็ได้ นะ” “ผมอยากกินต้ มยํากุ้งครับพี วิม พีวิมคนสวยตักให้ ผมหน่อยสิ ครับ” ชายหนุ่มต่างชาติบอกอย่างออดอ้ อน “ได้ เลย” หญิงสาวก็ตอบรับด้ วยความยินดี “อย่าอ้ อนแฟนไอมากสิ” พิเชษฐ์ บอกด้ วยนําเสียงหวงแหน “ผมจะจีบพีวิมแข่งกับเจทด้ วย” “นีนายอยากมีเรื องกับฉันเหรอเดฟ” เพือนสนิทถามอย่างเอา เรือง “ไอ้ เจท แกนังลงเลย” พีชายทําเสียงดุใส่ โดยใช้ นิวชี กําราบไป ด้ วย “เดียวพีตักให้ ทงสองคนเลย ั ไม่ต้องเถียงกันหรอก” แล้ วเธอก็ตกั ต้ มยํากุ้งให้ กบั หนุ่มๆ ทังสามคน ระหว่างนันพวกหนุ่มๆ ทีกินอาหารหมดแล้ วก็เตรียมทีจะสังเพิม วิมลินจึงเตรียมจะหันไปเรียกเด็กเสิร์ฟ ก็บงั เอิญมองเห็นพีชายคนใหม่นงั อยู่ไม่ไกล จึงนึกอย่างตกใจ “พีภีมมากินข้ าวทีนีด้ วยเหรอ” เพียงเห็นแววตาทีจับจ้ องมองมาก็ร้ ู สึกแปลกๆ ก่อนจะคาดเดา ออกมาได้ ว่าอีกฝ่ ายต้ องมองตนเองไม่ดีแน่ ทีเห็นเธอมานังกินข้ าวกับ ผู้ชายสามคน คราแรกเธอเกิดอาการหวาดหวันกับคําเตือนของอีกฝ่ าย ที ได้ บอกไว้ เมือคืนนี และไม่ชอบใจทีเธอบอกว่าไปกินเหล้ ากับเพือนผู้ชาย 28


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ แต่นึกอีกทีทําไมเธอจะต้ องไปแคร์ด้วย ในเมือตนเองไม่ได้ ทําอะไรผิดเสีย หน่อย มือเรี ยวหยิบไปยังลูกชุบซึงปั นเป็ นรูปผลไม้ ทีวางอยู่เบื องหน้ า ขึนมายืนให้ กบั ทังสองหนุ่ม “เดฟ ลูกชุบเนียอร่อยมากเลยนะ ลองกินดูสิ” โดยอีตาเดฟดูเหมือนจะทําให้ เธอถูกเข้ าใจผิดมากขึน ด้ วยการ ยืนใบหน้ ามางับไปยังลูกชุบทีปลายนิวของเธอ ทังทีความจริงเธอให้ หยิบ ต่างหากล่ะ “ขอบคุณครับพีวิมคนสวย” “พีวิมป้อนผมบ้ างสิครับ ทําไมป้อนแต่เดฟคนเดียว” พิเชษฐ์ เห็น เธอป้อนขนมเพือนก็ไม่พอใจ “พีไม่ได้ ป้อนสักหน่อย แต่เดฟงับเองต่างหากล่ะ” เธออธิบายให้ อีกฝ่ ายฟั ง “ไม่ร้ ูละ่ พีวิมต้ องส่งขนมให้ ผมด้ วย” แต่อีกฝ่ ายก็ยัง ยืนกรานจะให้ เธอทํ าเหมือนเพือนตนเอง หญิ ง สาวก็จําต้ องหยิบขนมมาป้อนให้ กับน้ องชายอีกคน ซึงพิเชษฐ์ ก็ทําแบบ เดียวกับเดฟ ด้ วยการกุมมือเรียวไว้ ด้วยและงับขนมลูกชุบจากปลายนิ ว ของเธอ โดยภีมภัทรก็มองด้ วยสายตาตําหนิ นีตกลงว่า ทีเขาพูดไปเมือ คืนนีมันไม่ได้ ช่วยอะไรเลยหรือไงกัน “ฉันเห็นแกมองน้ องสาวคนใหม่มานานละ มีอะไรรึเปล่าวะภีม” “ฉันกลัวว่าแม่นีจะทําให้ ครอบครัวฉันเสีย ชือว่ะไอ้ กต” สีหน้ า ของดร. หนุ่มดูเครียดและกังวลอย่างมาก โดยหัวคิวก็ขมวดเข้ ามาชนกัน

รัตมา

29


มุน่ ด้ วย “เสียชือเรืองอะไรล่ะ” อีกฝ่ ายถามพร้ อมกับตักข้ าวขึนมากินด้ วย ทําท่าตังใจฟั งเป็ นอย่างดี “แกรู้ไหมแค่วนั แรกทียายนีเข้ ามาอยู่ในบ้ าน ก็ทําให้ ฉนั รู้ ถึงนิสยั แย่หลายอย่างของแม่น้องสาวคนใหม่” “เช่น” เพือนหนุ่มไม่วายสงสัยต่อ “กินเหล้ าจนเมามาย จนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ พอฉันถามสูบบุหรี ไหม ยายนันตอบฉันว่า ถ้ าฉันสูบ มันก็ไม่ได้ เกียวกับใคร เพราะโตแล้ ว ฉันเห็นผู้ชายแบกยายนันเข้ ามาในบ้ านสองคน แกลองคิดดูนะ ถ้ ามีคน เห็นแม่นีสูบบุหรี กินเหล้ าเมามาย มัวกับผู้ชาย แกว่าชือเสียงครอบครัว ฉันจะเป็ นยังไงวะ ลูกสาวคนใหม่ของคุณหญิ งพิมลวรรณ ทําตัวเหมือน ผู้ห ญิ ง ราคาถูก กิ น เหล้ าเมามาย โอบกอดผู้ช าย สูบ บุห รี แกคิด ดูว่า ชือเสียงตระกูลฉันมันจะแย่มากแค่ไหนวะ” “มันก็จ ริ งอย่างทีแกพูดนะเว้ ย แล้ วนี แม่แกว่ายังไง รู้ รึเปล่าว่า ลูกเลียงคนใหม่ทําตัวแบบไหนน่ะ” “ฉันยังไม่ได้ บอกคุณแม่ แต่ถ้าให้ ฉันทาย คุณแม่ฉันคงไม่สนใจ อะไรหรอก เพราะดูท่าจะรักแม่ลกู สาวคนใหม่มากทีเดียว” “แล้ วแกจะทํายังไง แกจะปล่อยให้ ผ้ หู ญิ งคนนันทําลายชือเสียง ครอบครัวแกเหรอ” “ไม่มีทางเด็ดขาด ชือเสียงเนียกว่าจะสร้ างได้ มันไม่ใช่ง่ายๆ เลย นะเว้ ย แล้ วอยูๆ่ จะให้ มาพังเพราะผู้หญิงไร้ ยางอายคนเดียว ฉันไม่ยอม หรอก แล้ วแกดูสิ นี ขนาดอยู่ใ นร้ านอาหารยัง นังหยอกล้ อ ออดอ้ อ น 30


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ออเซาะ ไม่อายคนอืนเขาบ้ างเลยรึไงกันก็ไม่ร้ ู ขนาดกลางวันยังหอมแก้ ม ไม่สนใจใครขนาดนี กลางคืนจะขนาดไหนวะ” พูดอย่างคาดการณ์ ขณะ เอ่ยก็เห็นชายหนุ่มอีกคนทีนังอยู่ข้างๆ เอนซบกับบ่าเล็ก เห็นแล้ วทําให้ ภีมภัทรรู้สกึ หงุดหงิดอย่างมาก โดยดร. หนุ่มไม่ร้ ู เลยว่าอีกไม่นาน ข่าวของครอบครัวตนเองจะ ดังกว่าเดิม ด้ วยฝี มือของแม่น้องสาวคนใหม่ทีตนเองไม่ชอบนิสยั ซึงที สํานักพิมพ์นิตยสารสังคมแห่งหนึง ปราการผู้ชายร่างผอมก็เดินเข้ ามายัง ด้ านใน พลางบอกให้ เพือนของตนได้ ทราบ “เมือคืนนีฉันไปเทียวผับมานะเว้ ย เจอสาวหุ่นเซ็กซีสะเด็ดเลยว่ะ แถมเต้ น สะบัด แซ้ บ แซ่บ อีก ต่างหาก ฉัน อัด คลิป มาด้ วย จะดูไหม” เพียงเพือนคนอืนได้ ยินก็รีบเดินมาทีโต๊ ะของอีกฝ่ ายทันที “เฮ้ ย ดูๆ เปิ ดเลย อยากเห็นว่าสาวทีไหนวะเต้ นสะบัด” “นีไง” พร้ อมกับทีอีกฝ่ ายก็เปิ ดคลิปวีดีโอให้ เพือนได้ ด ู ทุกคนที เห็นต่างพูดเป็ นเสียงเดียวกันหมด “โอ้ โห หุ่นดีจริงๆ ด้ วยว่ะ เจ้ าหล่อนนีเต้ นแบบไม่สนใจเลยนะว่า จะโป๊ แค่ไหน แต่ฉนั ชอบว่ะ” “เออ ฉันก็ชอบ เดียวฉันขอโหลดด้ วยนะเว้ ย ” ทุกคนดูจะติดใจ หญิงสาวทีเต้ นเร่าร้ อนอย่างมาก โดยวิมลินทีถูกอัดคลิปเวลานีก็กําลังนังรถกลับบ้ าน ระหว่างนัน เสียงโทรศัพท์ของเธอก็พลันดังขึนมา มือเรียวก็กดรับสายทันที “ว่าไงปิ ง” “คํานี แกว่างรึเปล่า ไปกินหมูเ กาหลีกัน ” เธอจึงหันมาบอกกับ

รัตมา

31


เพือนสนิท “จิม ปิ งมันชวนไปกินหมูเกาหลีคํานีน่ะ” “เอาสิ นานๆ ไปกินที” เจนจบพยักหน้ าอย่างตอบรับ “โอเค งันเดียวไปเจอทีบ้ านแกละกันปิ ง” หลังจากนันเธอก็วางสายไป โดยชายหนุ่มผู้เป็ นคนขับก็ไปส่ง น้ องชายกับเพือนทีบ้ านก่อน เสร็จแล้ วทังคู่ก็ขบั รถไปทีบ้ านของปั ณรส หลังจากนัน ส่วนศรนุชเพือนสนิทอีกคนก็ขบั ไปสมทบทีหลัง

ตีหนึงในยามดึก เจนจบก็ได้ ขับรถมาส่งเพือนสาวทีคฤหาสน์ หลัง ใหญ่ เ หมือนคืนก่อน วิมลินเปิ ดประตูก้ าวลงมา พลางยกมือโบก ให้ กบั เพือนหนุ่ม ทังหมดนังร้ องเพลงคาราโอเกะต่อด้ วย ก็เลยทําให้ กลับ ดึก “บ๊ ายบาย ขับรถกลับดีๆ ล่ะสามีจ๋า ” แล้ วหญิ งสาวก็เปิ ดประตู เข้ าไปในบ้ าน เพียงก้ าวเข้ ามาในบ้ านไฟทีปิ ดอยู่เมือครู่ก็พลันสว่างขึนในทันที ทําให้ เธอมองเห็นใบหน้ าของคนเปิ ดอย่างชัดเจน อารมณ์ ดเู หมือนไม่ พอใจใครสักคน นันเพราะแววตาทีจ้ องมาอย่างน่ากลัว แล้ วไม่ต้องเดา เลยว่าคนทีทําให้ เขาไม่พอใจในวันนีก็คือเธอน่ะเอง จากทีตอนแรกพูดด้ วยความมันใจไม่หวาดหวัน ตอนนี วิมลินชัก เริมไม่แน่ใจเสียแล้ ว เธอถามออกไป โดยวงหน้ านวลแดงซ่านเหมือนคืน ก่อน นันเพราะดืมไปบ้ างนิดหน่อย แต่ไม่ได้ ดืมเยอะเหมือนเมือคืนนี “ยังไม่นอนอีกเหรอคะพีภีม” 32


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “ถ้ านอนแล้ วจะเห็นเหรอ” เขาตอบกลับเพียงประโยคสันๆ แบบ กวนๆ “งานเยอะเหรอคะ” เธอถามเป็ นเรื องอืนไป หากคนตอบเอาแต่ มองหน้ าหญิงสาวอย่างไม่ละไปทางใด และบอกกลับมาด้ วยสีหน้ าเคร่ง ขรึมไม่เปลียน “รอเธอน่ะล่ะ นีสิงทีฉันขอร้ องเธอเมือคืนนี มันเป็ นเรื องทีทําได้ ยากมากเลยรึไงกัน” “วิมไม่ได้ ทําอะไรผิดนีคะ แค่ไปนังกินข้ าวกับเพือนเท่านันเอง” บอกไม่หมดอีกแล้ ว เธอแก้ ตวั กลับไปให้ เขาฟั ง แต่ชายหนุ่มกลับไม่เชือ “ทังทีเธอเห็นฉันมองอยู่ แต่เธอก็ยงั ทําเหมือนไม่สนใจน่ะเหรอ” ชายหนุ่มถามด้ วยความอยากรู้ วิมลินจึงยืนกรานออกไปเหมือนเดิม “จะให้ วิมบอกกีครังคะ ว่ามันไม่มีอะไรจริงๆ” “ฉันคงไม่เชือคําพูดของเธอ มากกว่าหลักฐานตรงหน้ าฉันหรอก” ใบหน้ าคมยังดึงดันทีจะเชือความคิดของตนเองไม่เปลียนแปลง วิมลิน ทํ าท่าถอนหายใจอย่างแรง เฮ้ อ! พร้ อมกับ มองขึนไปยัง เพดาน ด้ านบนด้ วย เหมือนไม่ร้ ูจะตอบยังไงดี คร้ านทีจะเถียงแล้ ว “ถ้ าอย่างนันวิมก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ วล่ะค่ะ ในเมือพูดไปพีภีมก็ ไม่เชืออยู่ด”ี “ก็ใ นเมือสิงที เธอทํ า มัน ทํ าให้ ฉัน เชื อยากนี ” ดร. หนุ่มบอก ความรู้สกึ ของตนเองออกมาว่าคิดเช่นไร วิมลินจึงยอกย้ อนกลับไป “พีภีมคงไม่ร้ ู จักสุภาษิ ต ว่าอย่าเชือในสิ งทีเห็น ใช่ไหมคะ” อีก ฝ่ ายพยักหน้ าตอบรับ

รัตมา

33


ตอน ทําอะไรก็ผดิ

“ใช่ เพราะสิงทีเห็นบางทีมนั ก็คือตัวตนจริงๆ ของคนทีทํา” ชายหนุ่มพูดด้ วยความเชือมันในสิงทีตนเองคิด โดยขณะพูดก็ จ้ องหน้ าอีกฝ่ ายอย่างไม่เลิก วิมลินไม่อยากจะยืนเถียงกับเขาแล้ วเธอเริม รู้สกึ ง่วงนอนขึนมา พลางทําท่าหาวมือเรี ยวยกขึนปิ ดปากด้ วยแววตาที เริมปรือมากกว่าเดิม “วิมพูดยังไงพีภีมก็คงไม่เชือ ถ้ าอย่างนันก็ป่วยการทีจะคุยกันต่อ ค่ะ แต่ยงั ไงวิมก็ขอยืนยันว่าตัวเองไม่ได้ ทําอะไรผิดอย่างทีพีภีมเข้ าใจค่ะ พีภีมไม่เ ชือ วิ มก็คงทําอะไรไม่ได้ เ หมือนกัน ขอตัวไปนอนก่อนนะคะ” เอ่ย จบเธอก็เ ตรี ยมขึนไปยัง ชันบน ภีมภัท รก้ าวตามมาเรี ย กให้ หยุดไว้ ก่อน “เดียว! ฉันยังพูดกับเธอไม่จบเลยนะวิม” “แต่วิมพูดจบแล้ วค่ะ ในเมือพีภีมไม่เชือ มันก็แล้ วแต่พีภีมเถอะ ค่ะ” 34


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ เธอบอกอย่างไม่ใส่ใจ ไม่วา่ เขาจะคิดเช่นไร หญิ งสาวไม่สนแล้ ว ชายหนุ่มเอือมมือมาบีบแขนนุ่มไว้ อย่างลืมตัวด้ วยความโมโห พลางสัง เธอด้ วยสีหน้ ากร้ าว เหมือนเธอเป็ นนักศึกษาในการควบคุมของเขา “อย่ า เอาชื อเสี ย งของตระกูล ฉัน มาทํ า อะไรที ไม่เ หมาะสม ไม่อย่างนันเธอจะหาว่าฉันร้ ายไม่ได้ ” ชายหนุ่ ม พูด อย่ า งห้ ามปรามในเชิ ง ดุด ัน วิ ม ลิ น หัน ใบหน้ า กลับมาทางพีชายคนใหม่พดู โต้ แย้ งกลับไป “วิมยังคงยืนยันค่ะว่าวิมไม่ได้ ทําอะไรผิด และไม่ได้ ทําอะไรทีไม่ เหมาะสมด้ วยค่ะ วิมจะทําอย่างทีวิมเคยทําถ้ าพีภีมไม่มีเหตุผลพอ” เธอตอบเขากลับอย่างไม่ยอมรับเหมือนเช่นเคย คําตอบทีมันใจ ของเธอทําให้ ชายหนุ่มไม่พอใจเอ่ยบอกให้ ร้ ู “วิ ม ลิ น อย่ า นึ ก ว่า คุณ แม่ ฉัน รั ก พ่ อ เธอ แล้ ว จะทํ า อะไรกั บ ชือเสียงของตระกูลฉันได้ นะ ถ้ าเธอไม่เชือก็ลองดูส”ิ “แต่วิมไม่ได้ ทําอะไรผิดจริงๆ นีคะพีภีม” วิมลินสันหน้ าด้ วยการ ปฏิเสธ ชายหนุ่มเลิกคิวขึนสูงเหนือยใจในการพูดกับคนดือด้ าน “แล้ วทีนังเอาใจผู้ชายสามคน นังออดอ้ อนออเซาะในร้ านอาหาร นันเรียกว่าอะไร” พูดด้ วยสายตาดูหมินในพฤติกรรมของเธอ อย่างวาจา ทีเจ็บแสบยิงนัก เมือได้ ยินทีเขาพูด เล่นเอาวิมลินปรีเข้ าไปหาเลยทีเดียว “มันจะมากเกินไปแล้ วนะคะพีภีม” “สําหรับคนอย่างเธอมันไม่มากหรอก ถ้ าไม่เชือในสิงทีพูดล่ะก็ เธอได้ เห็นดีกบั ฉันแน่ ฉันไม่มีทางยอมให้ ผ้ หู ญิ งทีไม่มีหัวนอนปลายเท้ า อย่างเธอ มาทําลายชือเสียงวงศ์ตระกูลของฉันเด็ดขาด”

รัตมา

35


โดยเขาก็ผลักวิมลินออกไปโดยแรง ร่างของหญิ งสาวกระแทก กับผนัง หากภีมภัทรกลับไม่ได้ สนใจรับรู้ เลย วิมลินนึ กอย่างเจ็บใจ ถ้ า เธอต้ องเลิกคบกับเพือน เพราะต้ องทํ าตามคําสังที เขาห้ ามล่ะก็ ไม่ทํ า เด็ดขาด อยากเข้ าใจยังไงก็ตามสบายเลย เธอจะทําของเธอแบบนีล่ะ ด้ วยเพราะนิสยั ของวิมลินเป็ นคนทีชอบประชด ถ้ าอะไรทีไม่ได้ ทําแล้ วโดนเข้ าใจผิด มักจะเกิดการต่อต้ านแทน นัยน์ตากลมมองร่างสูง ทีเดินขึนไปยังชันบนด้ วยท่าทางดือดึง

ช่ วงบ่ายของอาทิตย์ต่อมาวิมลินกับศรนุชก็ได้ ไปคุยงานออแก ไนซ์กบั ลูกค้ าตามทีได้ นดั หมายไว้ ระหว่างนันเสียงโทรศัพท์ของศรนุชก็ พลันดังขึนมา จึงกดรับสาย “สวัสดีคะ่ คุณชุติมา” “คุณศรนุชใช่ไหมคะ” อีกฝ่ ายถามเธอกลับมา “ใช่คะ่ ” “คือ ชุต้ องขอโทษด้ วยนะคะที อาจจะเข้ าไปช้ ากว่าตามที นัด ไว้ น่ะค่ะ พอดีวา่ รถชุมีปัญหาน่ะค่ะ ยางแตก ชุก็เลยต้ องขับรถไปเปลียน ยางน่ะค่ะ สักบ่ายสามชุน่าจะไปถึงนะคะ ต้ องขอโทษคุณศรนุชกับคุณวิ มลิน จริ ง ๆ นะคะ ถ้ ารถไม่มีปัญ หาก็คงไปถึงตามที นัดไว้ ขอโทษจริ ง ๆ ค่ะ” ลูกค้ าบอกด้ วยความเกรงใจ “ไม่เป็ นไรค่ะคุณชุติมา เดียวลูกศรกับวิมไปเดินช็อปปิ งก่อนก็ได้ ค่ะ ระหว่างทีรอคุณชุติมา” “ถ้ าชุถึงบริษัทเมือไรชุจะโทรหานะคะ” 36


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “ค่ะ คุณ ชุไม่ต้ องรี บ นะคะ” พลางบอกให้ ลูกค้ ารู้ สึกสบายใจ ก่อนจะวางสายไป และหันมายังเพือนสนิททียืนอยู่ไม่ไกล “ไป วิม ไปช็อปปิ งกันดีกว่า ระหว่างทีรอคุณชุ” “ดีเลย” วิมลินพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย โดยทังสองสาวก็พากันไปเดินดูร้านกระเป๋ าทีหมายตาไว้ เมือ เห็นกระเป๋ ายีห้ อหรูคอลเลคชันใหม่สีขาววางโชว์อยู่ก็ชีให้ เพือนได้ ด ู “แก วิม! กระเป๋ าเซ็ทใหม่ออกมาแล้ ว” “ฉันจะซือใบนัน ใบสีขาวน่ะ” พร้ อมทีวิมลินชี ให้ เพือนดู “เข้ าไป ดูในร้ านกันเถอะลูกศร” เพียงพูดจบมือเรียวก็เปิ ดประตูกระจกเข้ าไปยัง ด้ านใน ก่อนจะตรงไปยังกระเป๋ าทีตนเองหมายตาไว้ มือเรี ยวจับไปยัง กระเป๋ า พร้ อมกับทีมีมือของใครอีกคนก็จบั เช่นกันและพูดกับพนักงานใน ร้ าน “ฉันชอบใบนีล่ะ” พอเห็นมือของคนอืนมาจับกระเป๋ าใบเดียวกับ ตนเอง เธอก็บอกให้ อีกฝ่ ายรับรู้ “แต่ฉันเป็ นคนหยิบก่อนนะคุณ” ดุจดาวได้ ยินคนบอกว่าหยิ บ กระเป๋ าก่อนจึงหันไปมองว่าเป็ นใคร พอวิมลินเห็นใบหน้ าของอีกฝ่ าย และหญิงสาวอีกคนเห็น ทังสองก็บอกออกมาด้ วยนําเสียงดูถกู “ต๊ าย! ฉันก็นึกว่าใคร ทีแท้ ก็พวกแม่โคโยตี กับแม่พวกสก๊ อยน่ะ เอง” ดุจดาวเอ่ยด้ วยนําเสียงราวกับฉีกหน้ าของวิมลินกับศรนุช “ซวยจริงๆ เลย ทําไมต้ องมาเจอด้ วยวะวิม” เพือนสนิทเอ่ยด้ วยสี หน้ าเซ็งๆ

รัตมา

37


“นันสิ เจอใครไม่เจอมาเจอพวกทีชอบดูถกู คนอืนว่ะ” วิมลินพยัก หน้ าอย่างเห็นด้ วย “พูดจาน่ะ ก็บอกให้ ร้ ูละว่าเป็ นแบบไหน” ดุจดาวบอกด้ วยสีหน้ า เย้ ยหยัน ยุวดีเพือนของอีกฝ่ ายเดินเข้ ามา พอเห็นวิมลินกับศรนุชก็จดจํา ได้ “แม่โคโยตีนีนา นีเข้ าร้ านแบบนีด้ วยเหรอ” “แล้ วทําไมฉันถึงจะเข้ าไม่ได้ ละ่ ” วิมลินย้ อนถามกลับไปอย่างไม่ ชอบใจ “ก็น่าจะรู้นะ ว่าทําไม” ดุจ ดาวตอบและใช้ สายตามองไปยัง ร่ างของวิ มลิน กับ ศรนุช ตังแต่หวั จรดเท้ า ซึงเธอสวมเสือแจคเก็ตกับกระโปรงยีนและรองเท้ าหุ้ม ข้ อสีดํา เธอไม่ชอบสายตาทีมองอย่างจิกตาแบบนีเลย ถ้ าใครมองตนเอง แบบนี ล่ะก็ มักจะทํ าให้ หญิ งสาวอารมณ์ เ สีย ทุก คราว ดวงตาของเธอ เปลียนเป็ นขุน่ เคืองและย้ อนถามอย่างไม่ยอมคน “มันจะมากไปแล้ วนะ มองกันแบบนี น่ะ” วิมลินถามอย่างเอา เรือง “นี อยากได้ ก ระเป๋ าใบนี มากเลยเหรอ” ดุจ ดาวเอ่ ย อย่ า ง คาดการณ์ “ใช่ ฉันอยากได้ มีปัญหาอะไรเหรอ” หญิ งสาวยอมรับและย้ อน ถามกลับไปด้ วย “อย่างพวกเธอน่ะ มีปัญญาซือรึไงกัน” ลูกสาวคุณหญิ งดูแคลน ด้ วยใบหน้ าเชิดอย่างหยิงๆ 38


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “นันสิ ถ้ ารู้ ราคาแล้ วจะหนาวนะจ๊ ะ ” ยุวดีซึงเป็ นเพือนของดุจ ดาวบอกอย่างเย้ ยหยันใส่ตามเพือน “หนาวทําไม แอร์ทีนีมันเย็นจัดมากเหรอ” วิมลินถามด้ วยคําพูด ยียวน “บอกมาเลยค่ะกระเป๋ าใบเท่าไร” ศรนุชถามราคาจากพนักงาน “บอกให้ ทังสองคนนี รู้ เลยค่ะว่ากระเป๋ าใบนี ราคาเท่าไร” ยาย ไฮโซหันไปยังพนักงานทียืนอยู่ ด้ วยความมันใจว่าวิมลินกับเพือนคงไม่มี ทางทีจะซือกระเป๋ าใบนีได้ หรอก “กระเป๋ าใบนีราคาแปดหมืนค่ะ นีลดพิเศษแล้ วนะคะ ราคาเต็ม เก้ าหมืนห้ าพันค่ะ” วิมลินนิงไป อีกฝ่ ายก็ตีความหมายว่าทังคูค่ งจะตกใจ กับราคาสินะ พลางถามอย่างเยาะเย้ ยใส่ “ไง ได้ ยินราคาแล้ วตกใจสินะ คิดว่าไม่กีพันรึไงกัน ถึงได้ เข้ ามาดู ในร้ านน่ะ” มาลินียิมหยันใส่ “นี ถ้ าไม่มีจ่ายน่ะ ก็รีบออกไปจากร้ านนีดีกว่านะ ร้ านนี น่ะคนมี เงินเท่านันล่ะถึงจะเข้ า ฉันว่าเธอสองคนไปซื อกระเป๋ าแถวโบ๊ เบ๊ หรื อว่า ประตูนําดีกว่านะ เหมาะกับเธอสองคนดี หึ หึ” ยุวดีประเมินทังสองแบบ ขําขันอย่างชอบใจ “ใช่ทีนันน่ะพวกของเลียนแบบเยอะ คนคงไม่ร้ ู หรอกว่าใช้ ของ ปลอม” หญิงสาวทีหัวสูงเน้ นคําพูดสุดท้ ายให้ วิมลินกับศรนุชได้ ยิน เธอ จึงเปิ ดกระเป๋ าของตนเองทีสะพายอยู่และหยิบกระเป๋ าสตางค์ขนมาทํ ึ าที เป็ นหาของในนัน “แย่เลยเอาเงินสดมาไม่พอน่ะลูกศร”

รัตมา

39


“ทีหลังน่ะหัดดูเงินในกระเป๋ าด้ วยนะ ก่อนจะเข้ าร้ านหรูๆ อย่าง นีน่ะ เดียวจะอายหน้ าแตกซะเปล่าๆ” ดุจดาวเอ่ยอย่างดูถกู ซํา “นันสิ รู้วา่ ไม่มีเงินแต่ก็หวั สูงอยากจะเข้ าร้ านหรูๆ” ยุวดีมองด้ วย สายตาเย้ ยเยาะ “ฉันเอากระเป๋ าใบนี ล่ะค่ะ” พร้ อมกับหยิบบัตรเครดิตยืนให้ กับ พนักงาน “วงเงินพอรึเปล่า ไม่ต้องทําอวดรวยทังทีไม่มีหรอกนะ” ดุจดาว ไม่วายแขวะต่ออีก “คุณพนักงานลองไปรูดดูเลยค่ะ ว่าวงเงินพอรึเปล่า” วิมลินบอก อย่างท้ าทาย พนักงานสาวก็ตอบรับกลับไป “ได้ คะ่ ” เพียงครู่พนักงานก็เอากระเป๋ ามาให้ เธอหลังจากนัน “นีค่ะ กระเป๋ า” วิมลินรับถุงมาจากพนักงานพร้ อมกับบัตรเครดิต ของตนเอง “ขอบคุณนะคะ ไปลูกศรเราไปเดินดูของอย่างอืนกันดีกว่า” เธอ ตอบอย่างไม่แคร์ ก่อนจะก้ าวออกไปจากร้ านขายกระเป๋ า ด้ วยความ อยากรู้จึงถามพนักงาน หลังจากทีวิมลินกับเพือนเดินออกไปแล้ ว “บัตรเครดิตของแม่นนวงเงิ ั นเท่าไรน่ะ” “วงเงินห้ าแสนค่ะ” เพียงได้ ยินดวงตาของทังคู่ก็เบิกกว้ างอย่าง ตกใจ “วงเงินห้ าแสน! แม่พวกนันได้ บตั รเครดิตวงเงินสูงขนาดนันเลย เหรอ” นันเพราะว่าตัวเองมีไม่ถึงขนาดนันน่ะเอง “สงสัยจะมีผ้ ชู ายเลียงแน่เลย” ยุวดีเอ่ยอย่างคาดเดา พนักงาน 40


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ สาวก็ได้ สอบถามแม่ไฮโซทังสองหลังจากนัน “ไม่ทราบว่าคุณอยากได้ กระเป๋ ารุ่นเมือกี รึเปล่าคะ ฉันจะได้ ไป หยิบให้ คะ่ ” “ไม่! ฉันไม่ชอบใช้ ของโหล ไปยุเรากลับกันเถอะ” พร้ อมกับก้ าว ออกไปจากร้ านทันที ทางด้ านของวิมลินก็หวั เราะอย่างชอบใจทีเห็นสีหน้ าของทังสอง คน เมือตนเองยืนบัตรเครดิตให้ กับพนักงานเพือซื อกระเป๋ าทีอยู่ในร้ าน เพราะอีกฝ่ ายคิดว่าเธอคงไม่มีปัญญาซือน่ะเอง “เห็นหน้ าของสองคนนันไหมลูกศร เงิบค่ะเงิบ คิดว่าเราสองคน คงไม่มีปัญญาซือสินะ” “นันสิ ทํ าเป็ นมาดูถูก ฉัน ล่ะเกลีย ดมากๆ เลย พวกที ดูถูก คน อืนน่ะ” “เหมือนกัน เออ วิมเดียวแวะซื อชุดว่ายนํ าหน่อยสิ ฉันอยากได้ ชุดว่ายนําใหม่น่ะ” ศรนุชบอกกับเพือนสาว “เอาสิ ฉันก็วา่ จะไปดูอยู่เหมือนกัน” โดยทังคูก่ ็เดินตรงไปยังร้ าน ขายชุดว่ายนําหลังจากนัน เพือนสาวหยิบชุดหนึงออกมาจากราวเพื อสอบถามความเห็น เธอ เป็ นแบบทูพีซ ลายดอกไม้ น่ารัก “เป็ นไงแก สวยไหม” “ลายน่ารักดี” ซึงวิมลินก็หยิบชุดทีตนเองถูกตาออกมา เป็ นแบบ กระโปรงระบายแบบบิกินีสีส้มโอล์สโรส “แกว่าชุดนีเป็ นไง” ศรนุชมองและก็เอ่ยชมเชยไม่ตา่ งกัน

รัตมา

41


“เฮ้ ย น่ารักว่ะ สีหวานเชียว” “งันเข้ าไปลองกันดีกว่า” ซึงทังคูก่ ็เดินไปยังห้ องลองเสือ พลางใช้ มื อ ถอดเสื อผ้ า ออกไปจากกายระหงทุก ชิ น ไม่เ ว้ น แม้ กระทังชุดชันในชิ นบน เหลือเพียงชิ นล่างอย่างเดียวเท่านัน ก่อนจะ สวมชุดว่ายนํ าทีได้ เลือกไว้ ทันที เผยให้ เห็นเรื อนร่างเซ็กซีทีเย้ ายวนตา โดยเฉพาะทรวงอกอวบอิมทีมองเห็นอย่างชัดเจนตากับขนาดของมัน กับ เอวเล็กทีรับกับสะโพกผายและเรียวขาเพรียวงาม “น่ารักมากๆ เลย” โดยเอ่ยชมเชยออกมา และบิดกายไปมายัง หน้ ากระจกอย่างชื นชอบ ก่อนที เธอจะเดิน ออกมายัง ด้ านนอกเพื อให้ เพือนสนิทดู ทางด้ านของลูกศรก็เปิ ดประตูออกมาเช่นกัน “ไหนดูสิ ว่าใส่แล้ วเป็ นยังไง” “เป็ นไงแก เหมาะกับฉันไหม” พลางเต้ นอย่างสนุกสนาน “เฮ้ ย เหมาะเลย นี ถ้ าหนุ่มๆ เห็น คงมองตามไม่ห ยุด แน่เ ลย” เพราะว่าวิมลินชอบออกกําลังกายจึงทําให้ เธอมีเรือนร่างทีสมส่วน กีฬาที เธอชืนชอบก็คือกีฬาพิลาทิส “ฉันใส่แล้ วเป็ นไงวิม” “สวยเหมือนกัน” หญิงสาวชมเชยเพือน “ฉันหยิบมาสองสี ลายม้ าลายด้ วย เดียวฉันเข้ าไปเปลียนก่อน” แล้ วเพือนสาวก็เข้ าไปในห้ องลองเสืออีกครา ก่อนจะออกมาด้ วยชุดม้ า ลาย “เป็ นไงแก สวยไหม” ศรนุชยืนโพสท่าด้ วยการเท้ าเอว “ว้ าว ถ้ าหนุ่มๆ เห็น ต้ องอยากหยุดเดินข้ ามแน่เลยว่ะ” 42


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “นันล่ะเป้าหมายของฉัน” ซึงขณะทียืนอยู่นัน ประตูห้องลองก็ ถูกเปิ ดเข้ ามา วิมลินกับศรนุชหันไปมอง “หา! นีมันตลาดนัดรึไงวะลูกศร ถึงมาได้ มาเจอกันอยู่ได้ ” หญิ ง สาวบ่นงึมงํากับเพือน “นันสิ” เพือนสาวพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย “ยุ ออกไปกันเถอะ ฉันไม่ซือชุดว่ายนําแล้ ว” ดุจดาวเอ่ยอย่างไม่ ชอบใจเช่นกัน “ออกไปเลย อย่ามาใกล้ ฉัน เดียวเชื อโรคชอบดูถูกคนอืนจะมา เกาะ อี น่ารังเกียจทีสุด” พร้ อมกับทีวิมลินทําท่าแสดงความรู้ สึกให้ รับรู้ ด้ วย โดยทําอาการหน้ าเบ้ ไปด้ วย “จริ ง ด้ ว ย ถ้ ากระโดดเกาะนะ ฉัน คงต้ อ งล้ า งตัว หลายรอบ เลยว่ะ” “ใช้ นํ ายาฆ่าเชื อล้ างจะออกรึ เ ปล่าก็ไม่ร้ ู ว่ะลูก ศร ถ้ ากระโดด เกาะฉันนะ ฉันคงตายแน่เลยว่ะ อ๊ าย สกปรก” พลางเอ่ยอย่างล้ อเลียน ก่อนจะเดินกลับเข้ าไปในห้ องเพือเปลียนชุดกลับมาดังเดิม “แก นังพวกสก๊ อย ปากดีนักนะ” ดุจดาวเห็นท่าทางกับคําพูด ของวิมลินกับเพือนก็โมโหอย่างมาก พลางด่ากราดออกมา ซึงหญิงสาวก็ ได้ ยินอย่างชัดเจน “สก๊ อยแล้ วมันหนักหัวใครรึไง ทําเป็ นดูถูกคนอืนมากๆ ระวังไว้ เหอะจะปากแตกไม่ร้ ูตวั ” วิมลินเอ่ยด้ วยนําเสียงข่มขู่ “ใช่ๆ สงสัยวัน นี เราจะได้ ต บคนแล้ วล่ะวิม คืน ก่อนถ้ าไม่มีค น ห้ ามไว้ นะ ตบควําทังกลุม่ ไปละ” ทังสองสาวเคยถูกหาเรืองบ่อย ก็เลยได้

รัตมา

43


จัดการกับ พวกชอบลองของมาหลายคน ทําให้ ทังสองสาวไม่เ คยทีจะ กลัวใคร “ไร้ การศึกษาทีสุด” ยุวดีบอกอย่างดูถกู เมือออกมายังด้ านนอก “ฉันว่าไอ้ บตั รเครดิตการ์ดทีได้ วงเงินสูงๆ น่ะ น่าจะเป็ นผู้ชายทํา ให้ มากกว่า เพราะถ้ าขอเครดิตเอง ฉันว่าคงไม่ผา่ นหรอก” “สงสัยคงจะเป็ นพวกเมียเก็บผู้ชาย ทีไม่ต้องใช้ ความสามารถ อะไรนอกจากขายตัว ” ดุจ ดาวเอ่ยอย่างสันนิษฐานเมือเดินออกมายัง ด้ านนอกแล้ ว เพือนสาวก็พยักหน้ าอย่างเห็นดีเห็นงามด้ วย “น่าจะเป็ นอย่างนัน” “ตอนนี ฉัน หมดอารมณ์ ช็อ ปปิ งแล้ วล่ะยุ อยากกลับ บ้ านละ” แล้ วหญิงสาวก็ก้าวออกไปจากห้ างสรรพสินค้ า ทางด้ านของวิมลินก็มองไปยังนาฬิ กาบนข้ อมือเล็ก ก่อนจะบอก ให้ เพือนสนิทได้ รับรู้ “สองชัวโมงแล้ วแก ป่ านนีคุณชุคงจะใกล้ ถึงบริษัทแล้ วล่ะ” “งันเราไปทีบริษัทเลยละกันนะ” หลังจากนันทังสองคนก็ก้าวเข้ า ลิฟท์ เพือลงไปยังชันลานจอดรถด้ านล่าง หลังจากทีวิมลินกับศรนุชเข้ าไปคุยงานแล้ ว ก็ได้ รับทราบคอน เสร็ปการจัดงานออแกไนซ์ของห้ องเสือชุติมา อีกฝ่ ายบอกถึงรายละเอียด ให้ เธอได้ รับรู้ ทังสองทรุด กายนังลงยังโซฟาตัวใหญ่ ภายในห้ องรับรอง แขก พร้ อมกับ หยิบสมุดโน้ ต ออกมาเตรี ยมพร้ อมจดความต้ องการของ ลูกค้ าด้ วย “ชุอยากได้ งานทีจัดเหมือนอยู่ในสวนธรรมชาติน่ะค่ะ เพราะว่าชุ 44


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ อยากจะนําเสนอเกียวกับเรื องรักษ์ โลกสีเขียวค่ะ ไม่ทราบว่าคุณวิมกับ คุณลูกศรทําให้ ชไุ ด้ ไหมคะ “ได้ สิคะ ทําไมจะไม่ได้ คุณชุอยากให้ จัดงานแบบไหน เราสอง คนทําให้ คณ ุ ชุได้ อยู่แล้ วค่ะ” “ถ้ าอย่างนันช่วยทําตัวอย่างมาให้ ชดุ กู ่อนนะคะ” ลูกค้ าเอ่ยด้ วย สีหน้ าทีเกลือนด้ วยรอยยิม “ได้ คะ่ คุณชุ” “แล้ วงานนีคุณชุจะจัดแบบอินดอร์ หรือว่าเอาท์ดอร์คะ” “อินดอร์ดีกว่าค่ะ จัดในโรงแรมก็ได้ คะ่ ” “ได้ คะ่ จัดในโรงแรมนะคะ ธีมงานรักษ์ โลก” วิมลินใช้ ปากกาจด รายละเอียดลงในสมุดทีถือไว้ “คุณวิมกับคุณลูกศรจัดเรืองป้ายไปเลยนะคะ” “ได้ เลยค่ะ” ศรนุชพยักหน้ าตอบหลังจากนัน “แล้ วคุณชุจะให้ ถ่ายรูปนางแบบลงโปสเตอร์ หน้ างานด้ วยไหม คะ” วิมลินสอบถามความเห็นของลูกค้ า “ก็ดีนะคะคุณวิม เพราะมีนางแบบลูกของคุณหญิ งคุณนายใน งานนีเยอะเลยค่ะ จะได้ เรียกความสนใจมากๆ” “ถ้ าแบบโปสเตอร์ แ ละรู ป แบบงานผ่ า น วิ ม จะนั ด ถ่ า ยรู ป นางแบบนะคะ” “ได้ คะ่ คุณวิม” ซึงทังสามก็นังคุยรายละเอีย ดของงานจนผ่านไปหลายชัวโมง นันเพราะว่าเธออยากให้ ลกู ค้ าได้ บอกถึงความต้ องการอย่างละเอียดและ

รัตมา

45


ชัดเจน เพือทีว่าจะได้ ออกแบบได้ อย่างตรงใจของลูกค้ ามากๆ “แล้ ววิมกับลูกศรจะเอาแบบมาให้ คณ ุ ชุดอู าทิตย์หน้ านะคะ” “ค่ะ ขอบคุณทังสองคนมากเลยนะคะ ทีมารอชุวนั นี” “ไม่เ ป็ นไรค่ะ เรื องเล็ก น้ อยค่ะ ” วิมลิน ยิ มตอบกลับ ไปอย่าง อ่อนหวาน “ถ้ าอย่างนันวิมกับลูกศรกลับก่อนนะคะ” “ค่ะ ชุจะรอแบบนะคะ” หญิ งสาวอีกคนก็ต อบกลับ มากด้ วย รอยยิมเช่นกัน โดยหลังจากนันทังคูก่ ็ขบั รถกลับไปยังบริษัท ซึงทังคู่ก็แวะซื อขนมมาให้ กับ พวกเพื อนๆ และรุ่ น พี ในบริ ษั ท รวมทังลูกน้ องด้ วย “ซือขนมเอแคลร์ กับ มะม่วงมาให้ กินเร็ว” “เป็ นไงวิม ลูกค้ าโอเคไหม” เจนจบถามด้ วยความอยากรู้ “ไม่โอเคน่ะ” หญิงสาวส่ายหน้ าบอกให้ เพือนหนุ่มได้ ทราบ “แปลว่าไม่ได้ งานเหรอลูกศร” พลางหันไปยังเพือนอีกคนหนึง “ใช่ ไม่ไ ด้ ง าน ซะเมือไรล่ะ หึ หึ ” แล้ วทั งสองสาวก็ หัวเราะ ออกมาอย่างชอบใจทีหลอกเพือนได้ “ก็วา่ อยู่ ลองถ้ าแกสองคนไป ไม่น่าไม่ได้ งานหรอก” “เออ แกจํายายเจ๊ ทีเจอกันในผับได้ ป่ะ” วิมลินเอ่ยถึงหญิ งสาวที ไม่ชอบหน้ าขึนมา “ยายเจ๊ ทีว่าพวกเราเป็ นสก๊ อยกับโคโยตีน่ะเหรอ” ปั ณรสย้ อน ถามกลับมา “อืม ใช่เ ลยยายปิ ง ยายเจ๊ นันล่ะแจ๊ ก พ็อตมากๆ ที ฉัน ไปเจอ 46


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ยายเจ๊ นนที ั ห้ างสรรพสินค้ า ตอนทีฉันสองคนไปเดินช้ อปปิ งฆ่าเวลาน่ะ เพราะว่าคุณชุรถเสีย อาจจะกลับมาไม่ทนั ตามนัด ฉันกับวิมสนใจกําลัง ดูก ระเป๋ าคอลเลคชันใหม่เ ว้ ย ยายเจ๊ นี มาถึง ก็ บ อกว่าจะซื อกระเป๋ า เหมือนกัน พอเห็นเราสองคนก็พดู ดูถกู เลยว่า มีปัญญาซือเหรอ ไล่เราไป ซือของทีประตูนําแทน” “ต๊ าย! ทําไมแกดวงซวยอย่างนีวะ ดันไปเจอยายเจ๊ นนได้ ั ” “นันสิ จากอารมณ์ ดีๆ นะ กลายเป็ นอารมณ์เ สียเลย” ศรนุช ทําท่าหน้ าเบ้ ออกมา “แล้ วแกทํ าไงไอ้ วิม ในเมือเขาดูถูกแกแบบนี น่ะ ” เจนจบถาม กลับ วิมลินยิมอย่างชอบใจ “ฉันก็ซือกระเป๋ าหักหน้ ายายนันไงล่ะ หมดเงินไปแปดหมืน ยาย นันตกกะใจใหญ่เลย ไม่คิดว่าอย่างฉันจะมีปัญญาซือกระเป๋ าแพงๆ แบบ นี “หน้ านีเหวอเลยล่ะ” ศรนุชนึกถึงตอนยายสองคนทําหน้ าตกใจ แล้ วอดขําไม่ได้ “ใช่ๆ คงจะแบบเฮ้ ย มีปัญ ญาซื อได้ ยังไงวะ ฉันล่ะเกลียดมาก เลย พวกทีชอบดูถกู คนอืนน่ะ” “ฉันก็เกลียดเหมือนกัน” “สงสารแฟนยายเจ๊ นะ ถ้ าได้ แฟนแบบนี คงแย่ว่ะ” ชาญสิทธิ ซึง เป็ นรุ่นพีเปรยขึนมา “นันสิพีเต้ ย” วิมลินพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย “แล้ วลูก ค้ าต้ องการคอนเสร็ป แบบไหนน่ะวิม ” รุ่ นพี หนุ่มถาม

รัตมา

47


กลับ “อยากได้ แบบธรรมชาติ เหมือนพวกรักษ์ โลกสีเขียว พวกพีก็ไป คิดธีมงานมาละกัน ถ้ าเสร็จแล้ ววิมจะได้ เอาไปให้ คณ ุ ชุด ู” เธอเอ่ยโดย ปากก็เคียวขนมไปด้ วยไม่หยุด “ได้ เลย” อีกฝ่ ายรับปากก่อนจะหยิบรายละเอียดทีวิมลินจดมา ไปอ่าน

48


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ

ตอน มองในแง่ ร้าย

เมือวิมลินกลับมาทีบ้ านเธอก็จดั การอาบนําเปลียนเสือผ้ า ก่อน จะก้ าวลงมานังกับบิดาและมารดาเลียง แม้ วา่ คุณพิมลวรรณจะไม่ใช่แม่ แท้ ๆ ของเธอ แต่อีกฝ่ ายก็ไม่ได้ รังเกียจตนเอง หากทว่าวิมลินรู้สึกเกรงใจ อีกฝ่ ายมาก เพราะรู้วา่ ตนเองทําตัวไม่ค่อยเป็ นกุลสตรี ทีเรี ยบร้ อยเท่าไร หญิงสาวชอบเทียวดึก พูดไม่เพราะ กินเหล้ า แต่งตัวเซ็กซี ชอบเปิ ดหนัง เสียงดังๆ ซึงปกติอยู่ทีบ้ านเธอมักจะทําในสิงเหล่านี เวลาอยู่บ้านบางทีก็ ใส่เสือกล้ ามกับกางเกงขาสันหรือไม่ก็เกาะอก และมันก็เป็ นไปไม่ได้ ทีเธอจะแต่งตัวแบบนี ในบ้ านของแม่เลียง และพอคิดงานไม่ออกก็จะกินเหล้ ากับพวกเพือนๆ แถมบางทีก็มีจัวไพ่ ด้ วย ซึงเป็ นสิงทีไม่ควรทําเลย แต่ทํายังไงได้ เวลาเธออยู่กบั เพือนมันก็จะ ทําอะไรแบบนี เวลาไปเทียวก็จะอ่อยผู้ชาย แซวผู้ชาย ไม่ร้ ูวา่ แม่เลียงของ เธอจะรับนิสยั นี ของตนเองได้ รึเปล่า ยิงเวลาเมาไม่ต้องพูดถึง วิมลินรัว กระจาย ทําอะไรทีไม่เคยทําหลายอย่าง คิดแล้ วก็ปวดหัวทีจะต้ องเป็ นกุล

รัตมา

49


สตรีเมืออยู่ในบ้ าน “วิมไปเรียนโยคะกับแม่ไหม” คุณพิมลวรรณเอ่ยชวนเธอ “คุณแม่จะไปเรียนโยคะเหรอคะ” เป็ นการออกกําลังกายทีเธอไม่ เคยเรียนมาก่อนเลย “ใช่จ้ะ ไปเรี ยนกับแม่นะ ไปเรี ยนแค่ช่วงวันพุธ กับ วันศุกร์ น่ะ” อีกฝ่ ายเอ่ยชักชวนซํา หญิงสาวก็พยักหน้ าตอบรับด้ วยความยินดี “ไปก็ได้ คะ่ คุณแม่” “ดีเลยแม่จะได้ มีเพือน แล้ ววิมไปคุยงานกับคุณชุติมารึยัง” คุณ พิมลวรรณสอบถามเธอ “ไปมาแล้ วค่ะคุณ แม่” ทีเธอได้ ง านนี ก็เป็ นเพราะมารดาเลียง ด้ วย เนืองจากว่าห้ องเสือของคุณชุติมา ซึงคุณ พิมลวรรณก็เป็ นลูกค้ า ประจําให้ กบั ห้ องเสือแห่งนีด้ วย โดยมารดาเลียงของเธอก็เป็ นแม่งานเปิ ด งานนีเช่นกัน “แม่เสนอให้ วิมไปเดินแบบในงานนีด้ วยนะ” เพียงวิมลินได้ ยินก็ ทํานัยน์ตาตกใจ “หา อะไรนะคะคุณแม่! คุณแม่จะให้ ไปวิมเดินแบบในงานนีด้ วย เหรอคะ” อีกฝ่ ายก็ตอบกลับมาอย่างใจดี “ใช่จ้ะ” “วิมจะเดินได้ เหรอคะคุณแม่ วิมเดินแบบไม่เป็ นน่ะค่ะ กลัวจะไป ทํางานของคุณแม่เสียมากกว่าค่ะ” “เดินได้ สิจ๊ะ แม่เชือว่าวิมต้ องทําได้ คนอืนเขาก็ไม่เคยเดิน เขา ยังส่งลูกสาวเขาไปเดินเลย วิมลูกแม่ต้องทําได้ อยู่แล้ ว แม่มนใจจ้ ั ะ” คุณ 50


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ พิมลวรรณใช้ มือจับไปยังบ่าเล็กของหญิงสาวด้ วย ช่วงเย็นภีมภัทรทีสอนเด็กเสร็จ ก็เตรียมทีจะกลับบ้ าน หลังจาก ทีนังหาข้ อมูลเกี ยวกับ โครงการวิทยาศาสตร์ เคมีกับ อาจารย์ ใ นสาขา เดียวกัน พลางหันไปบอกกับอีกฝ่ าย “ผมกลับก่อนนะครับ” “ครั บ อาจารย์ ภีม ” อีก ฝ่ ายพยัก หน้ าตอบรั บ ภีม ภัท รก็ หิ ว กระเป๋ าตรงไปทีรถของตนเอง เพือเตรียมตัวกลับบ้ าน ซึงพอคุณพิมลวรรณเห็นลูกชายกลับมาจากทีทํางาน ก็บอกให้ อีกฝ่ ายได้ รับรู้ เมือเขาทรุดกายนังลงทีโซฟาเคียงข้ าง “ภีม แม่จะส่งยายวิมไปเดินแบบล่ะ” พอได้ ยิน เขาก็มองไปยัง ใบหน้ าของคนทีจะเป็ นนางแบบ “เหรอครับ แล้ ววิมยอมเดินเหรอครับคุณแม่” ทีเขาพูดไม่ได้ อะไร หรอก นันเพราะคิด ว่าเรื องดีๆ น่ะจะทําได้ เ หรอ เพราะปกติเ ห็นทํ าแต่ เรื องแย่ ๆ ทั งกิ น เหล้ า มัวผู้ช าย แถมยัง มี ส ามี แ ล้ ว ด้ ว ย สูบ บุห รี อี ก ต่างหาก” “ตอนแรกยายวิมก็ไม่ยอมหรอก แต่แม่ก็บอกว่ายังไงก็จะให้ เดิน แบบจนได้ ยายวิมก็เลยต้ องยอม” พลางบอกให้ ลกู ชายทราบหลังจากนัน “คุณแม่ไม่กลัววิมทําให้ ขายหน้ าเหรอครับ ” สอบถามกลับมา อย่างดูถกู นิดๆ “ใช่คะ่ คุณแม่ วิมว่าคุณแม่อย่าให้ วิมเดินแบบเลยนะคะ เดียว วิมจะทําให้ คณ ุ แม่ขายหน้ าแบบทีพีภีมพูดซะเปล่าๆ ค่ะ” หญิงสาวหาลูก คู่ที เข้ าข้ างตนเองได้ แล้ ว โดยไม่ร้ ู ว่าอีก ฝ่ ายมองตนเองในแง่ร้ายมาก

รัตมา

51


เพียงใด และคําพูดทีเอ่ยก็แฝงความนัยน์ทีแย่ๆ ไว้ ด้วย “คงไม่ถึง ขนาดนันหรอกแม่ว่า อีก อย่างก็ไม่ได้ ใ ห้ ไปเดิน แบบ มัวๆ ซะหน่อย ยังไงก็ต้องไปเรียนเดินแบบก่อน” “วิมต้ องไปเรี ยนเดินแบบด้ วยเหรอคะคุณแม่” หญิ งสาวทําท่า ตกใจอีกคราหนึง ตายๆ จะเดินได้ ไหมนะ “ใช่จ้ะ งานนี น่ะ ทุก คนทีเดินแบบ ก็ต้องไปเรี ยนเดินแบบก่อน ไม่อย่างนันจะรู้ได้ ยังไงกันว่าจะเดินยังไง หมุนยังไง โพสยังไง” ไม่เพียง เอ่ยแต่คณ ุ พิมลวรรณยังทําท่าให้ ดดู ้ วย “โอ้ โห คุณแม่นีโพสท่าเหมือนมืออาชีพเลยค่ะ ” เธอยกนิ วโป้ ง ขึนมาพร้ อมกับคําชมเชยด้ วย “อ้ าว ไม่ร้ ูเหรอจ๊ ะว่าแม่น่ะเป็ นนางแบบเก่าเลยนะวิม” “หา จริงเหรอคะ เซอร์ไพรส์มากเลยค่ะ” เป็ นสิงทีเธอไม่คาดคิด มาก่อน “แม่เป็ นนางแบบตังหลายปี แล้ ว พอแต่งงานมีภีมก็เลยไม่ได้ ทํา ต่อน่ะ เพราะอยากจะเลียงลูกด้ วยตัวเองมากกว่า” คุณพิมลวรรณบอก ให้ เธอได้ ทราบ “แบบนีเดียววิมต้ องไปหาในอินเตอร์เน็ตดู จะได้ ร้ ูวา่ ตอนคุณแม่ เป็ นนางแบบสวยขนาดไหน เพราะขนาดคุณแม่อายุเยอะแล้ ว คุณแม่ก็ ยังสวยแล้ วก็ยงั สาวมากอยู่เลยค่ะ” วิมลินเอ่ยชมเชยแม่เลียงของตนเอง “เหมือนวิมตอนสาวๆ นีล่ะ ตัวผอมๆ บางๆ แบบนีเลย” “โอ้ โห งันแสดงว่าคุณแม่ต้องหุ่นดีมากค่ะ เพราะว่าวิมหุ่นดี” เอ่ยอย่างขีคุยเรื องตนเอง ซึงสายตาของดร.หนุ่มก็มองไปตาม 52


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ เรือนกายระหงอย่างลืมตัวตามคําพูดของอีกฝ่ าย ไล่ตงแต่ ั ใบหน้ าเรี ยว ยาวทีเป็ นดังไข่ ทีล้ อมกรอบด้ วยเส้ นผมยาวสยายสีนําตาลหม่นเหลือบ เขียว ซึงทําให้ วงหน้ านวลดูสว่าง เผยให้ เห็นผิวผ่องพรรณชวนมอง ซึงพอ วิมลินหันใบหน้ ากลับมา ภีมภัทรก็หนั ใบหน้ าไปทางอืนทันที ราวกับไม่ให้ อีกฝ่ ายรู้วา่ ตนเองลอบสังเกตน่ะเอง “ยายวิมจะไปเรียนโยคะกับแม่ด้วยนะภีม” บอกเรื องทีคุยกันไว้ เมือครู่ให้ เขารู้ด้วย ชายหนุ่มก็มองวงหน้ านวลก่อนจะแสดงความคิดเห็น ออกมา “ก็ดีครับคุณแม่จะได้ มีเพือน” “ภี ม เองก็ ต้ อ งหาเวลาไปออกกํ า ลัง กายบ้ างนะ พัก หลัง ลูก ทํางานเยอะมากเลย” “ครับคุณแม่” ดร.หนุ่มพยักหน้ าตอบรับ “ว่ายนํ าในบ้ านก็ได้ น ะคะพีภีม เดียววิมว่ายเป็ นเพือนก็ได้ ค่ะ ” พลางขันรับอาสาอย่างยินดี “ดีเลยลูก พีภีมจะได้ มีเพือนว่ายนํ า” คุณพิมลวรรณตอบอย่าง เห็นด้ วย “ขอบใจนะ เดียวผมขึนไปอาบนําก่อนนะครับคุณแม่” “จ้ ะภีม” อีกฝ่ ายเอ่ยปากอนุญาต ร่างแกร่งจึง เดินไปยังบันได เพือเตรียมขึนไปทําตามทีเอ่ย ซึงวิมลินก็บอกถึงสิงทีตนเองอยากให้ อีก ฝ่ ายทราบเกียวกับเรืองของตนเอง “เอ่อ คุณแม่คะ วิมอาจจะไปๆ กลับๆ บ้ านเก่าด้ วยนะคะ” พอได้ ยินดังนันอีกฝ่ ายก็ทําสีหน้ าแปลกใจ

รัตมา

53


“อ้ าวทําไมล่ะวิม ก็ย้ายมาอยู่นีแล้ วไม่ใช่เหรอ” “คือบางทีวิมก็ต้องนังคิดงานกับเพือนน่ะค่ะคุณแม่ แล้ วบางครัง มันก็ทําอะไรที ไม่เหมาะสม อย่างเช่น กิน เหล้ า เล่นไพ่ ตะโกนเสีย งดัง เปิ ดเพลงลันบ้ าน ซึงวิมว่าทําทีนีมันคงไม่สะดวกน่ะค่ะคุณแม่” หญิงสาว บอกให้ มารดาเลียงได้ ทราบถึงเหตุผล “แม่ไม่มีปัญหาหรอก วิมจะพาเพือนมาเทียวหรื อว่าจะมานอน ทีนีก็ได้ นะ อยากทําอะไรก็ตามสบายเลย ถือซะว่าเป็ นบ้ านของหนู” “เอาไว้ ก่อนดีกว่าค่ะคุณแม่ คุณแม่เข้ าใจวิมนะคะ คือวิมมีเพือน ร่วมงานทีเป็ นผู้ชายเยอะ แล้ วก็เพือนผู้หญิงทีนิสยั เหมือนผู้ชายด้ วย แล้ ว พวกนีเวลาเมาจะเสียงดังมากค่ะ ด่ากันหยาบคาย บางทีก็นอนเกะกะ ไม่ได้ กลับบ้ านน่ะค่ะ” พอได้ ฟังเหตุผลของลูกเลียงคุณพิมลวรรณก็พยัก หน้ าด้ วยความเข้ าใจ “อย่างนันตามใจหนูละกันจ้ า” “ขอบคุณ ค่ะคุณ แม่” หญิ ง สาวยิ มอย่างยิ นดีที อีก ฝ่ ายเข้ าใจ ตนเองกับเพือนๆ วิมลินก็ยงั ชอบทีจะอยู่แบบเดิม หลังจากที กินข้ าวมื อคําอิมแล้ ว หญิ ง สาวก็ขึนมาบนห้ องนอน ของตนเอง มองเห็นพีชายนังอยู่ทางด้ านนอกนังอ่านเอกสารอยู่ วิมลินไม่ อยากที จะกวนเขาจึง เตรี ย มเดิน เข้ าห้ อง แต่ภีมภัท รพอเห็น เธอ ก็ลุก ขึนมาและถามอย่างคาดการณ์ในแง่ร้าย “ทําไม ทีจะไปๆ กลับๆ บ้ านเก่าน่ะ ความจริ งแล้ วเพราะเธอพา ผู้ชายมาที บ้ านนี ไม่ได้ ใช่ไหม” พอได้ ยิน ทีเขาถาม นัยน์ ตากลมก็เบิ ก กว้ าง พร้ อมกับคิวเรียวทังสองขมวดเข้ ามาชนกันมุน่ ด้ วย ทําสีหน้ างุนงง 54


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “พีภีมพูดถึงอะไรคะ” “ก็เธอจะได้ พาสามีเธอมาเล่นจํ าจี จํ าไชได้ ไงล่ะ” อย่างเธอเนีย นะจะเล่นจํ าจี จํ าไชกับไอ้ จิ ม บ้ าไปแล้ ว แต่ใ นเมือเขาเข้ าใจอย่างนันก็ ปล่อยไปเถอะ “พีภีมเนียรู้ทนั วิมจังเลยนะคะ” “แต่ มัน ก็ ถู ก ใช่ ไ หมละ” ยื น กรานความคิ ด ของตนเองไม่ เปลียนแปลง “ใช่ ค่ะพี ภี ม วิ มไม่อ ยากทํ า ให้ ค ุณ แม่ร้ ู สึก ไม่ดี วิ มเลยคิ ด ว่า วิมไปกลับสองบ้ านดีกว่าค่ะ” อยากเข้ าใจยังไงก็เชิญตามสบาย เพราะ ในสายตาเขา เธอมันดูแย่อยู่แล้ วนีนะ “จะทําอะไรก็ตามสบายเถอะ แต่อย่าให้ มีเรื องฉาวท้ องไม่มีพ่อ ขึนมาล่ะ จะอายเขา เดียวเขาจะว่าเอามีพีเป็ นถึงอาจารย์มหาวิทยาลัย แต่น้องสาวกลับปล่อยให้ ท้องโย้ หาพ่อไม่ได้ ” “ถ้ าวิมคิดจะสนุก วิมก็ต้องมีวิธีป้องกันค่ะพีภีม ” หญิ งสาวต่อ ปากต่อคํากับเขาอย่างไม่แคร์ “อย่าลืมตรวจโรคบ่อยๆ ด้ วยล่ะ เดียวจะหาว่าไม่เตือน” แล้ วเขา ก็เดินเข้ าห้ องไป วิมลินทําปากยืนใส่อีกฝ่ ายก่อนจะเดินเข้ าห้ องและบ่น งึมงําเป็ นชุด “บ้ าเอ๊ ย คิด ได้ ไงว่าเรามีสามี มัวผู้ชาย ให้ ระวังเอดส์ เคยซะที ไหนกันล่ะ ตัวเองน่ะล่ะ หน้ าตาดีเพอร์ เฟคแบบนี คงจะมีสาวในสต็อก เยอะแน่ๆ น่าจะเป็ นเอดส์มากกว่าคนอืนซะอีก ชิ ” โดยกายนุ่มก็จัดการ อาบนําเปลียนเสือผ้ าหลังจากนัน

รัตมา

55


หลังจากทีเคลียร์งานอีเว้ นท์เปิ ดตัวโทรศัพท์รุ่นใหม่เสร็จแล้ วใน วันนี วิมลินก็บ่นและทําท่าบิดขี เกียจไปด้ วย แสดงให้ รับรู้ ว่าเมือยมาก จริงๆ “เมือยสุดๆ เลย” “เหมือนกัน สงสัยต้ องไปนวดทีสปาละเนีย ปวดขาไปหมดเลย” ปั ณรสใช้ มือนวดไปทีขาตนเองยามทีนังอยู่ยงั โต๊ ะทํางาน เพราะต้ องเดิน ไปเดิ น มาตลอดงานเพื อดูค วามเรี ย บร้ อยของงาน วิ มลิน เองก็ ทํ าไม่ ต่างกัน พอได้ ยินทีปั ณรสเอ่ย เธอก็ยิมอย่างยินดี “อย่างนันไปนวดสปากันดีกว่ายายรสยายลูกศร จิม ไปนวดสปา ด้ วยกันไหม” พลางหันไปถามเพือนหนุ่มด้ วย “วัน นี ไม่ไปหรอก พอดีว่า มีนัด กับ สาวน่ะ ” อีก ฝ่ ายบอกด้ ว ย นัยน์ตาเป็ นประกาย ครันรับรู้ ว่าเพือนติดนัดสาววิมลินก็ทําท่าไม่พอใจ ใส่ “นีแกกล้ านอกใจฉันเหรอไอ้ จิม มีฉนั เป็ นเมียอยู่หนึงคน แกยังไม่ พอใจอีกเหรอ ฉันทําผิดอะไร ทําไมแกต้ องนอกใจฉันด้ วย ฮือ...” พลาง ทํ าท่าร้ องไห้ ห ลอกๆ อี ก ต่างหาก เพื อนหนุ่มเดิน เข้ ามาเอามือตบหัว วิมลินด้ วยความหมันไส้ ผลัวะ! “ไอ้ วิม แกอย่าอินเนอร์แรงให้ มนั มาก แล้ วฉันไปเป็ นผัวแกตังแต่ เมือไร ถึงได้ เทียวบอกคนอืนไปทัวว่าฉันเป็ นผัวแกเนีย” อีกฝ่ ายย้ อนถาม กลับมา “แกเป็ นผัวทีเอาไว้ กนั หมา เวลาหนุ่มไม่ตรงสเป็ คมาจีบฉันไง” “แกรู้ไหมว่าผู้หญิงของฉันน่ะเข้ าใจผิดตังหลายคน คิดว่าแกเป็ น 56


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ เมียฉันจริ งๆ น่ะ จนโดนบอกเลิกหลายคนละ” หญิ งสาวหันมาฆ้ อนใส่ แบบมีจริตจกร้ าน “แหม แกไม่ต้องมาพูดเลยนะไอ้ จิม แกก็เอาฉันไปอ้ างกับผู้หญิ ง คนอืนเหมือนกัน เวลาทีแกฟั นแล้ วจะชิงหนีน่ะ” “อ้ าว มันก็ต้องช่วยกันสิ ฉันช่วยให้ ผ้ ชู ายทีไม่หล่อตรงใจมาจีบ แก ส่วนแกก็ช่วยเป็ นไม้ กันหมาให้ ฉันเวลาฉันจะชิงสาว เขาเรี ยกพึงพา อาศัยกันเว้ ย” เจนจบตอบอย่างอารมณ์ดี “เพราะฉะนันแกอย่ามาบ่น เวลาทีฉันอ้ างว่าแกเป็ นผัวฉัน น่ะ ” เธอบอกพร้ อมกับยกนิ วชี ขึนมาด้ วย ระหว่างนันศรนุชก็เอ่ยอย่างสงสัย ขึนมา “เออไอ้ วิม ถามจริง แกคิดจะกินเด็กจริงๆ เหรอวะ” “กินเด็ก บ้ า ทีไหนวะ” หญิ งสาวทําหน้ าตางงงันกับสิงทีเพือน ถาม “ก็น้องไอ้ จิมไง ไอ้ เจทน่ะ เห็นแกบอกมันว่าให้ เรี ยนจบก่อนแล้ ว จะยอมเป็ นแฟน” พอได้ ยินวิมลินก็ยิมออกมาอย่างขําขันราวกับฟั งเรื อง ตลกอย่างนันล่ะ “โธ่ นึกว่าอะไร แกว่าอย่างฉันเนียจะคิดกินเด็กจริงๆ เหรอวะ ฉัน ก็หลอกน้ องไอ้ จิมไปอย่างนันล่ะ เดียวเจ้ าเจทมันก็เจอผู้หญิงคนอืนทีสาว กว่า สวยกว่าฉัน แกคิดว่ามันจะมาเลือกฉันอีกเหรอวะ พอมันเรี ยนจบ แล้ วน่ะ” “นันสิเนอะ ถึงตอนนันแกก็คงแก่มากแล้ ว” ศรนุชพยักหน้ าอย่าง เห็นด้ วย

รัตมา

57


“อย่าพูดแก่ด ังมากแก มันสะเทื อนโว้ ย เพราะถ้ าฉันแก่น่ะ แก สองคนก็แก่เหมือนกันล่ะ” หญิงสาวยอกย้ อนกลับไป “เออจริง เพราะพวกเราอายุเท่าแก” ปั ณรสตอบกลับมา “เออ แม่เ ลียงฉันเว้ ย จะให้ ฉันเดินแบบในงานคุณชุติมาด้ วย” พอทังหมดได้ ยินก็อทุ านออกมาพร้ อมกัน “หา! ให้ ลิงอย่างแกไปเดินแบบ เอาอะไรคิดวะ” เจนจบวิจารณ์ ออกมา “นันสิ ฉันก็บอกแม่เลียงนะเว้ ยว่าคิดยังไง้ ให้ ฉันไปเดินแบบงาน นีด้ วย มีหวังได้ ทํางานเขาพังแน่ๆ เลยว่ะ” เอ่ยออกมาอย่างติดตลก “นึก ภาพไม่ออกเลยว่ะ ถ้ าไอ้ วิมขึนไปเดิน แบบ จะไปเหยี ย บ ชายกระโปรงใครเขารึเปล่าวะ” “นันสิ ทําตัวเองอายน่ะ ไม่เท่าไรน่ะเว้ ย แต่ทําคนอืนอายด้ วยนีสิ กลัวเขาด่ามาก” หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างแรงขณะเอ่ย “ไอ้ วิม ฉัน อยากไปเรี ยนโยคะว่ะ ตอนนี รู้ สึกว่าจะอ้ วนๆ ไงไม่ร้ ู ขามันใหญ่ขนสงสั ึ ยเดินมากไปหน่อย” “เฮ้ ย ไอ้ ปิง นีแม่เลียงฉันก็ชวนฉันไปเล่นโยคะเหมือนกัน ดีเลย ฉันจะได้ มีเพือน ลูกศรไปเล่นโยคะด้ วยกันไหมวะ” เธอหันไปถามเพือน สนิทอีกคนหนึง “ไปสิวะ” “ไปเล่นทุกวันพุธกับศุกร์นะ พอดีแม่เลียงฉันไปเล่นสองวันนี” ทัง สองสาวก็พยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย “ได้ เลย” 58


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “นีแกย้ ายไปอยู่คฤหาสน์หรูอย่างนัน พวกฉันจะไปนอนเล่นกิน เหล้ า ดูหนังฟั งเพลง จัวไพ่ ทีบ้ านแกยังไงวะไอ้ วิม” เจนจบเอ่ยขึนมา นัน เพราะว่าบ้ านของวิมลินเป็ นดังทีผ่อนคลายของเพือนๆในกลุม่ “เออ จริงด้ วย ถ้ าฉันไปกินเหล้ า โวยวายเสียงดัง นอนกลิงทีพื น หลังจากเมาเละ พูดจาลามก ฉันจะโดนมองว่าไร้ การศึกษารึเปล่าวะไอ้ วิม” ปั ณรสถามออกมาเช่นกัน “นันสิ ยิงฉันนะบางทีเมาหัวทิมเลยว่ะ แทบจะคลานเข้ าห้ องนํ า มีหวังคุณหญิงแม่ของแกคงคิดว่าแกคบเพือนขีเหล้ าแน่ๆ เลย” ศรนุชก็ แสดงความเห็นออกมาแบบเพือนคนอืน เป็ นอย่างทีวิมลินคิดไว้ ไม่มีผิด ว่าเพือนๆ ของตนคงไม่กล้ าไปทีบ้ านหลังใหม่หรอก “ไอ้ วิมย้ ายบ้ านไปแบบนี จะไปหาทีหลบกิกทีไหนวะเนีย” พีเต้ ย รุ่นพีทีสนิทบ่นไม่ตา่ งกัน “ไม่ต้องบ่นกันเลยทุกคน ฉันยังอยู่ทีนันด้ วย วันไหนพวกแกจะ ไปกินเหล้ าก็เอากุญแจไปเปิ ดได้ เลย ตามสบายทําตัวเหมือนทีเคยผ่าน มาน่ะล่ะ” เธอไม่เคยหวงบ้ านกับเพือนๆ เลย เพราะทุกคนคงไม่คิดเอา อะไรในบ้ านตนเองหรอก แต่ละคนก็ลกู คนรวยทังนัน เพียงแต่ไม่ค่อยคุย โอ่ “เย้ ! ดีใ จว่ะ นึก ว่าแกจะปิ ดบ้ านแห่ง ความสุขของพวกเราซะ แล้ ว” ปั ณรสปรบมืออย่างชืนชอบ “จะปิ ดได้ ยั ง ไงวะ มั น เป็ นบ้ านแห่ ง ความสุข ของฉั น ด้ วย เหมือนกันน่ะ ถ้ าปิ ดนะฉันคงลงแดงตายแน่ๆ เลยว่ะ” “ที จัวไพ่ ที ไหนจะมัน ส์เ ท่า บ้ านไอ้ วิมไม่มีอีก แล้ ว ” ศรนุช ยิ ม

รัตมา

59


ปากกว้ างมากๆ พอรั บ รู้ ว่ า บ้ านแห่ ง ความสุ ข ของทั งหมดยั ง อยู่ เหมือนเดิม “ฉัน บอกแม่เ ลี ยงแล้ ว เว้ ย ว่าฉัน จะไปๆ กลับ ๆ บ้ า นสองหลัง เพราะว่าเพือนฉันแต่ละตัวเมาเหมือนหมา ปากหมา พูดจาลามก หยาบ คาย แหกปากโวยวาย เปิ ดเพลงเสียงดัง คิดว่าคงมาทีบ้ านหลังใหม่ไม่ได้ หรอก” “โห แกพูดซะพวกฉันนีหมดสภาพเลยนะเว้ ย เมาเหมือนหมา” “แกเลยไอ้ ลูก ศร เมาเหมือ นหมาประจํ า ใครมาจี บ แกนี เห็ น สภาพคงไม่กล้ าจีบอีกแน่” ปั ณรสเอ่ยขึนมาพลางยกนิวชีด้ วย “เฮอะ คนทีจะมาจีบฉันน่ะ ต้ องรับสภาพฉันได้ เว้ ย ว่าฉันน่ะเป็ น เมรีขีเมา ถ้ ารับไม่ได้ ก็ไม่ต้องมาจีบหรอก” ไล่อย่างไม่แคร์เช่นกัน “เหมื อ นกัน ว่ะ ถ้ า รับ นิ สัย ปากหมาของฉัน ไม่ได้ ฉัน ก็ ไม่เ อา เหมือนกัน” “ถูกต้ องเลย เพราะเราเป็ นผู้ห ญิ ง สตรองมาก ฮะ ฮะ” วิมลิน พยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย “แต่วนั นีไปนวดสปาก่อนเถอะว่ะ ฉันไม่ไหวแล้ วเว้ ย ปวดกระดูก จนร้ าวไปหมดแล้ วเนี ย ลามมาถึง สะโพกเลย” ปั ณรสใช้ มือจับ ไปยัง บันท้ ายด้ านหลังด้ วย “เออ เดียวเก็บของแล้ วไปเลย” วิมลิน จัดการปิ ดโน้ ต บุ๊คของ ตนเองก่อนจะใส่ในกระเป๋ าใบใหญ่ สาวๆ คนอืนก็ทําไม่ตา่ งกัน เพียงครู่ทงหมดก็ ั มานอนอยู่บนเตียงสปา สาวๆ ต่างเปลือยแผ่น หลังนวล โดยมีพนักงานคอยนวดหลังและขาให้ อย่างเอาใจ และสบาย 60


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ อารมณ์อย่างมาก “เฮ้ อ! อะไรจะสบายอย่างนีเนีย” ปั ณรสเปรยออกมาด้ วยอาการ เคลิบเคลิม “นันสิ ค่อยยังชัวหน่อย” วิมลินตอบรับอย่างเห็นด้ วย “หวัง ว่าคงจะไม่เจอยายเจ๊ ไฮโซนันอีกนะ” ศรนุชแสดงความ คิดเห็น ขณะทีนอนเหยียดกาย “อย่าพูดสิเว้ ย เดียวเจอ” ปั ณรสออกปากห้ าม “โลกมันคงไม่กลมขนาดนันหรอกมัง” วิมลินเชือมันเช่นนัน “ก็ขอให้ เป็ นอย่างนันเถอะ” ทังหมดรู้ สึกสบายใจอย่างมากทีมี คนมานวดผ่อนคลายให้ เช่นนี โดยไม่ร้ ู ว่าถัดจากห้ องของตนเองไปสอง ห้ อง หญิงสาวสองคนก็กําลังนอนนวดอยู่ “สบายจังเลยนะยุ” “นันสิ นานๆ มานวดสักที” เพือนสนิทของดุจดาวเอ่ยอย่างเห็น ด้ วย “เดียวฉันว่าจะนวดหน้ าต่อล่ะ หลังจากทีนวดตัวเสร็จแล้ ว” “เอาสิ ฉันก็วา่ จะนวดเหมือนกัน” โดยหลังจากนวดตัวเสร็จทังสองคนก็เดินไปยังเตียงนวดหน้ าที อยู่อีก โซนหนึ ง โดยพวกของวิ มลิน ก็ น อนหลับ ตาให้ ช่า งนวดหน้ าให้ เช่นกัน

รัตมา

61


ตอน คู่กัด

ดุจดาวก็เหยียดกายลงไปนอนบนเตียงพร้ อมกับเพือน ซึงยุวดีก็ ทําในลักษณะเดียวกัน ระหว่างนันศรนุชก็คยุ กับเพือนเกียวกับเรื องงาน ปาร์ตีฟูลมูนทีสาวๆ มักจะไปกันเป็ นประจํา “ใกล้ ถึงวันไปฟูลมูนปาร์ตีแล้ วตืนเต้ นเนอะ” “นันสิ ปี ก่อนน่ะสนุกมากเลย” วิมลินตอบรับอย่างเห็นด้ วย พอ ยุวดีได้ ยินก็หนั ไปถามเพือนตนเอง “แพม เธอจะไปงานฟูลมูนด้ วยรึเปล่าปี นีน่ะ” “ไปสิ ฉันก็ไปทุกปี อยู่แล้ วล่ะ” “อุ๊ย คุณจะไปงานฟูลมูนปาร์ ตีเหมือนกันเหรอคะ” ปั ณรสถาม อีกฝ่ ายเมือได้ ยินทีทังคูค่ ยุ กัน โดยบนใบหน้ าก็มีครีมสีขาวทังใบหน้ า “ใช่คะ่ ” ดุจดาวพยักหน้ าตอบรับ “พวกเราก็จะไปค่ะ” ศรนุชเอ่ยด้ วยความยินดี “คุณไปทุกปี เลยเหรอคะ” ยุวดีถามสาวๆ ด้ วยมันใจว่าร้ านสปา 62


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ทีตนเองมานวดนัน ส่วนใหญ่ มีแต่พวกมีตงั ค์มานวดทังนัน เพราะค่า คอร์สแต่ละอย่างแพงเอาการอยู่ “ใช่คะ่ พวกเราไปทุกปี เลยค่ะ” วิมลินเป็ นคนตอบแทน “เหมือ นกัน เลยค่ะ ฉัน ก็ไ ปทุก ปี ” เพื อนของดุจ ดาวยิ มตอบ กลับไป “หวัง ว่าเราคงจะได้ เ จอกัน นะคะ” ปั ณ รสเอ่ย อย่างมีมนุษ ย์ สัมพันธ์ดี “ค่ะ” ดุจดาวก็ตอบรับกลับมาด้ วยรอยยิม ซึงพนักงานก็จัด การล้ างครี มออกให้ กับลูกค้ า ยุวดีกับดุจ ดาว มองไปยัง กระเป๋ าของทังหมดที วางอยู่ เป็ นยี ห้ อ ที มี ราคาแบรนด์ด ัง เชือมันว่าทังสามคงจะเป็ นคนมีตงั ค์มากทีเดียว “ล้ างหน้ าเสร็จแล้ วค่ะ” พนักงานพูดหลังจากจัดการใช้ ผ้าขนหนู ซับใบหน้ าของทังหมดแล้ ว “อือหือ หน้ านุ่มขึนมากเลยค่ะ” ปั ณรสใช้ มือลูบไล้ แก้ มทังสอง ของตนเอง “เนอะ แถมยัง กลินหอมด้ วยล่ะ” วิมลิน ชืนชอบกลินครี มนวด หน้ าของทีนีมาก “แก้ มฉันเป็ นสีชมพูเลยแก” ศรนุชก็ยิมอยู่หน้ ากระจก ซึงทังหมดก็เตรียมตัวทีจะไปเปลียนเสือผ้ า โดยดุจดาวกับยุวดีก็ หันมาเช่นกัน พอทังสามเผชิญหน้ ากันก็ต่างทําหน้ างงงัน นันเพราะว่า ทังหมดคุยกันอย่างอารมณ์ดีตลอด “นีพวกเธอเองเหรอ” ดุจดาวเอ่ยออกมา

รัตมา

63


“อ้ าว นีฉันคุยกับยายเจ๊ ไฮโซทีนิสยั เสียเหรอวะเมือกี ” ศรนุชเอ่ย ออกมาด้ วยสีหน้ าทีแบบว่าไม่อยากจะเซทเลย “ยุ นีเราคุยกับยายพวกนันนีนา” “ตายละ ใครจะไปรู้ละ่ ก็ทาครีมนวดซะหน้ าขาวอย่างนัน ถ้ ารู้วา่ เป็ นยายพวกนัน ฉันไม่คยุ หรอก” ยุวดีเอ่ยด้ วยนําเสียงดูถกู “แหม ทํายังกับว่าพวกฉันอยากคุยกับยายเจ๊ สองคนมากอย่าง นันล่ะ” ปั ณรสเอ่ยด้ วยนําเสียงเข่นเขียว “เพราะแกเลยไอ้ ลูก ศร ดัน พูด ถึ ง เห็ น ไหมพู ด ปั บ โผล่ปุ๊ บ หลอนว่ะ” วิมลินหันไปเฉ่งเพือนทีปากดีนกั ในตอนแรก “นันสิ พูดถึงปุ๊ บ มาหลอกปั บ” ศรนุชเอ่ยอย่างขําๆ “นีพวกหล่อนว่าพวกฉันเป็ นผีเหรอ” “ไม่มีใครพูดเลยนะ แต่ถ้าอยากรับก็รับไปเลย” วิมลินตอบอย่าง ท่าทางกวนอารมณ์ยิงนัก “ฮึย ยุ ไปเปลียนเสื อผ้ ากันดีกว่า ซวยจริ งๆ เลย ทําไมต้ องมา เจอยายพวกเมียน้ อยด้ วยเนีย” ยายพวกเมียน้ อยแสดงอาการเดือดดาล “นียายเจ๊ พวกเราไม่ได้ เป็ นเมียน้ อยใครนะ” “แต่ท่าทางพวกเธอมัน ให้ น ะ จะมีอาชี พไหนทีจะทํ าให้ ได้ เ งิ น มาช็อปปิ งเยอะๆ มานวดตัวด้ วยคอร์ สแพงๆ ได้ ล่ะ ถ้ าไม่ใช่พวกอาชี พ เมียน้ อยเมียเก็บ อย่างพวกเธอน่ะ “ไม่มีทางทีจะทํางานทําการแบบคนอืนเขาหรอก เพราะท่าทาง ไม่ให้ กนั เลย” ยุวดีบอกอย่างดูถกู “เดียวพวกเมียน้ อยก็ตบพวกเมียหลวงให้ ลงไปกลิงทีพื นไม่ทัน 64


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ หรอก” ปั ณรสเอ่ยด้ วยนําเสียงโมโห “นันสิ ทบยอดครังก่อนดีกว่า อยากรู้ นักปากดีแบบนี ถ้ าโดนตบ สักทีจะกล้ าปากเสียอีกไหม” ศรนุชเตรียมเดินเข้ าไปหา ทังสองก็รีบเดิน ออกมาทันที “พวกไม่มีการศึกษา เอะอะก็ใช้ กําลัง” ดุจดาวต่อว่า “ทําอย่างกับพวกยายเจ๊ มีการศึกษารึเกินนี เทียวดูถูกเขาไปทัว เก่งจริงอย่าหนีสิ” วิมลินเอ่ยอย่างอาฆาต “อย่าให้ ร้ ูนะว่าแฟนยายเจ๊ สองคนนีเป็ นใคร ฉันจะแกล้ งเข้ าไป ป่ วนให้ ครอบครัวมีปัญหาเลย” “คิดได้ ไงวะไอ้ ปิง วิธีนีน่ะ จะไปแย่งแฟนเขา แกอยากเป็ นเมีย น้ อยอย่างทียายเจ๊ นนดู ั ถกู เหรอ” ศรนุชแซวเพือน “ก็จะได้ ร้ ูไงว่าเพราะตัวเองปากเสีย ก็เลยเจอแบบนี” “อารมณ์ดีๆ ต้ องกลายเป็ นอารมณ์เสียเพราะยายเจ๊ สองคนนัน ทีเดียว” ปั ณรสบ่นพร้ อมกับทําท่าถอนหายใจอย่างแรง เฮ้ อ...

เมือกลับมาบ้ านดุจดาวก็นึกได้ ว่าจะเอาของไปฝากให้ ดร. ภีม ภัทร ซึงอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน เธอบังเอิญได้ เจอกับเขาวันทีรถเสีย ดุจ ดาวอายุ ปี แล้ ว ซึงอีกฝ่ ายก็ช่วยขับ รถมาส่ง เธอทีบ้ านให้ ช่างเป็ น ผู้ชายทีน่ารักอะไรอย่างนี และพอรู้ ว่าอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน ก็ยิงรู้ สึก ดี มากขึน เธอขับรถไปจอดยังหน้ าบ้ านของอีกฝ่ าย พร้ อมกับก้ าวลงมาใช้ มือกดกริงทางด้ านนอก ติงต่อง แป้นได้ ยินเสียงกดกริงก็เดินไปเปิ ดประตูให้ พอเห็นว่าเป็ นหญิ ง

รัตมา

65


สาวทีตนเองรู้จกั ก็เอ่ยทักทายด้ วยรอยยิม “สวัสดีคะ่ คุณแพม” “สวัสดีจ้ะแป้น” เด็กในบ้ านเปิ ดประตูให้ ดจุ ดาวเข้ ามาในบ้ าน หญิงสาวถือของมาด้ วยพลางถามอีกฝ่ ายออกไป “คุณป้าพิมล กลับมารึยงั จ๊ ะแป้น” “กลับมาแล้ วค่ะ” “แล้ วคุณภีมล่ะ กลับมารึยงั ” สอบถามกลับไปด้ วยความอยากรู้ “คุณภีมก็กลับมาแล้ วค่ะคุณแพม” พอรับรู้ ว่าชายหนุ่มทีตนเอง สนใจกลับมาแล้ วก็ยิมอย่างชืนชอบ พลางเดินเข้ าไปในบ้ านของเธอและ บอกให้ ทงสองได้ ั ร้ ู “สวัสดีคะ่ คุณป้าพิมล” เธอยกมือสวัสดีผ้ ทู ีสูงวัยกว่า “อ้ าวหนูแพม ไปไหนมาจ๊ ะเนีย” “แพมไปซือของทีห้ างมาน่ะค่ะ ขากลับก็เลยแวะซื อขนมมาฝาก คุณป้าพิมล กับคุณภีมด้ วยค่ะ” พร้ อมกับวางขนมไว้ ยังโต๊ ะไม้ เบื องหน้ า ทังสองด้ วย “แพมซื อวุ้น มะพร้ าวมาฝากค่ะ ถ้ ากิ นตอนเย็น ๆ จะอร่อยมาก เลยค่ะ” “ขอบคุณนะจ๊ ะหนูแพม” คุณพิมลวรรณยิมตอบกลับไป เธอรู้ สึก เอ็นดูอีกฝ่ าย เพราะดุจดาวเป็ นผู้หญิ งที ดูน่ารักทีเดียว ขยันซื อของมา ฝากตนเองกับลูกชายอยู่บ่อยๆ “ช่วงนีคุณภีมงานยุ่งมากไหมคะ” “ก็นิดหน่อยนะครับคุณแพม” เขาตอบกลับไปให้ เธอได้ ทราบ 66


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “อย่าทํางานหนักมากนะคะ แพมเป็ นห่วงค่ะ” “ขอบคุณครับคุณแพม” ชายหนุ่มตอบพร้ อมกับมอบรอยยิ มให้ ด้วย ดุจกาวเห็นรอยยิ ม ของอีกฝ่ ายแล้ วรู้สกึ ใจเต้ นแรงทีเดียว ทํายังไงนะถึงจะได้ ดร. สุดหล่อคน นีมาเป็ นแฟนน่ะ พลางนึกอย่างคิดวางแผน ต้ องเข้ าทางแม่ เพือให้ คณ ุ ป้าพิมลเอ็นดูเรามากๆ เผือจะช่วยเชียร์เราให้ พีภีม” “คุณแม่ให้ มาบอกคุณป้ากับคุณภีมค่ะ” “บอกว่าอะไรเหรอจ๊ ะหนูแพม” คุณพิมลย้ อนถามกลับไป “คือว่าทีบ้ านของแพม จะทําบุญขึนบ้ านใหม่ค่ะ ก็เลยอยากจะ เชิญคุณป้ากับพีภีมไปทําบุญทีบ้ านด้ วยกันน่ะค่ะ” “ได้ สิจ๊ะ หนูแพม แล้ วป้ากับตาภีมจะแวะไปนะ” “ขอบคุณมากเลยค่ะ อย่างนันแพมขอตัวกลับก่อนนะคะคุณป้า พีภีม” หญิงสาวเอ่ยลาหลังจากนัน แค่ได้ เห็นหน้ าของดร. ภีม ดุจดาวก็ รู้สกึ ดีมากๆ แล้ วล่ะ มือเรียวยกขึนมาไหว้ ทงสองอย่ ั างนอบน้ อม “ภีมไปส่งน้ องหน่อยสิ” คุณพิมลวรรณบอกกับลูกชาย ภีมภัทรก็ ทําตามทีมารดาบอก “ขอบคุณสําหรับขนมนะครับคุณแพม” “ไม่เ ป็ นไรค่ะคุณภีม ” เธอส่ง ยิ มหวานให้ กับเขาก่อนจะขับรถ ออกไป หลังจากนันชายหนุ่มก็เดินกลับเข้ าไปในบ้ าน “ไปไหนมายายแพม” “แพมไปหาคุณป้าพิมลกับ คุณภีมมาค่ะ คุณภีมน่ารักมากเลย ค่ะคุณแม่”

รัตมา

67


“ไปหาบ่ อ ยๆ จะได้ สนิ ท สนมกั น มากๆ นะลูก ” ผู้ เป็ นแม่ สนับสนุนลูกสาวอย่างเต็มที ซึงวิมลินก็กลับมาถึงบ้ านในช่วงหัวคําโดยซื อพิซซ่ามากินด้ วย พลางทิงกายลงไปยังโซฟาตัวใหญ่บอกอย่างมีนําใจ “ฉันซือพิซซ่ามาน่ะ มากินด้ วยกันสิแป้นบอกแม่ด้วยนะ” “ขอบคุณ มากเลยค่ะคุณวิม” อีกฝ่ ายยิ มตอบรับ ด้ วยนํ าเสีย ง ยินดี ก่อนจะเดินไปหยิบจานมาให้ กบั หญิงสาว “นีรู้ไหมวันนีนะฉันเจอผู้หญิงนิสยั เสียคนหนึงล่ะแป้น” “ทําไมเหรอคะคุณวิม” อีกฝ่ ายแสดงสีหน้ าสงสัย “เดือนนีฉันเจอยายผู้หญิงคนนีสามรอบละ รอบแรกเจอทีผับ ฉัน ขึนไปเต้ นบทเวทีสนุกๆ ใช่ไหม ยายนีก็มาหาว่าพวกฉันกับเพือนเป็ นโค โยตีเก่า หาว่าทําให้ ผบั ทีดูไฮโซเสียชือ ว่าอะไรนะ อุตส่าห์หนี จากผับโล โซมาเทียวผับไฮโซ ก็ยงั ไม่วายมาเจอกับพวกโลโซอีก” “พูดแบบนีน่าโมโหมากเลยนะคะคุณวิม เป็ นแป้นหน่อยล่ะก็ ไม่ ไว้ หรอกค่ะ” ลูกจ้ างสาวแสดงความคิดเห็นออกมา “แล้ วคิดว่าพวกฉันกับเพือนจะไว้ เหรอจ๊ ะแป้น ฉันก็ซัดกลับไป เหมือนกัน พอพวกฉันเดินเข้ าไปหา ยายนันรีบเดินหนีไปเลย แล้ ววันก่อน ฉันก็ไปเจอทีร้ านกระเป๋ าอีก หาว่าฉันไม่มีปัญญาซือกระเป๋ าดีๆ ใช้ ไล่ให้ ฉันกับเพือนไปซือทีประตูนําแทน เพราะเป็ นของเลียนแบบ” “โอ้ โห ทําไมถึงได้ ดถู กู คนขนาดนีกันคะ นิสยั ไม่ดีเลยค่ะคุณวิม” “ใช่ นิสยั ไม่ดีมากเลย นีถ้ าใครได้ ยายนีเป็ นแฟนนะ คงโชคร้ าย มากเลยล่ะ ถ้ าคบกันนะแสดงว่าคงนิสยั เหมือนกัน แล้ ววันนี ฉันไปนวด 68


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ สปากับเพือนก็ดนเจอกั ั นอีก แต่จําไม่ได้ ไง เพราะว่าแต่ละคนนวดหน้ า พอกหน้ ากันหมด ก็คยุ กันสนุกเชียว แต่พอล้ างหน้ าเท่านันล่ะ วงแตกเลย ฮ่าๆ” เธอเล่าไปหัวเราะไปด้ วย “ฮาดีคะ่ คุณวิม จํากันไม่ได้ ซะอย่างนัน” แป้นเอ่ยพร้ อมกับนังกิน อาหารไปด้ วย “ถ้ าจํ าได้ น ะ ฉัน ไม่ค ุย ด้ วยหรอก แล้ วนี พี ภีมยัง ไม่ก ลับ มาอีก เหรอ” “กลับมาแล้ วและก็ออกไปแล้ วค่ะ คุณวิมมีอะไรรึเปล่าคะถึงถาม หาคุณภีม” แป้นเอ่ยด้ วยสีหน้ าอยากรู้ “เปล่าหรอก ถามไปงันล่ะ” ตอบอย่างตัดบทก่อนจะหยิบพิซซ่า ขึนมากินต่ออย่างเอร็ดอร่อย ระหว่า งที กิ น พิ ซ ซ่ า นั นคุณ พิ ม ลวรรณก็ เ ดิ น เข้ า มาจากสวน กล้ วยไม้ ด้านนอก ผู้เป็ นแม่เลียงก็สอบถามด้ วยนําเสียงหยอกเย้ า “กินอะไรอยู่ยายวิม” “พิซซ่าทะเลค่ะคุณแม่ กินด้ วยกันไหมคะคุณแม่” เธอเอ่ยชวน อีกฝ่ ายด้ วยใบหน้ าทีเกลือนไปด้ วยรอยยิ ม ส่วนบิดาไม่ได้ ชวนเพราะว่า พ่อของเธอไม่ชอบกินอาหารพวกนี “ก็ดีนะ” “แป้นไปเอาจานมาให้ คณ ุ แม่หน่อยป่ ะ” “ได้ ค่ะ คุณวิม” อีกฝ่ ายเดินเข้ าไปในครัวก่อนจะออกมาพร้ อม กับ จานอาหาร วิม ลิน ก็จัด การตัก พิ ซ ซ่ าใส่จ านให้ ม ารดาได้ กิ น คุณ พิมลวรรณก็ทรุดกายนังใกล้ เธอ

รัตมา

69


“ทางสมาคมบอกว่าอาทิตย์หน้ าให้ ทุกคนทีจะเดินแบบไปเรี ยน เดินแบบวันอาทิตย์นะจ๊ ะ “คุณแม่ไม่เปลียนใจเหรอคะทีจะให้ วิมเดินแบบ” หญิ งสาวถาม กลับเพืออยากให้ อีกฝ่ ายล้ มเลิกทีจะให้ ตนเองเดินแบบในงานนี “ไม่เปลียนหรอก แม่อยากเห็นวิมเดินแบบ ดูสิว่าจะเหมือนแม่ ตอนสาวๆ ไหม” “แป้นว่าคุณวิมทําได้ อยู่แล้ วล่ะค่ะ แค่เดินแบบเองค่ะ แป้นยัง เดินได้ เลยค่ะ” อีกฝ่ ายก็เดินให้ ดดู ้ วยอาการคอเชิด และเขย่งเท้ าไปด้ วย “แป้นก็มีแววนะ” วิมลินเอ่ยชมเชยอีกฝ่ าย “แป้นชอบดูเวลานางแบบเดินค่ะ แล้ วก็ดชู ุดทีนางแบบใส่ด้วย ค่ะ” “เห็นไหม แป้นยังเดินได้ เลย” “วิมจะพยายามทําให้ ได้ ค่ะคุณแม่” หญิ งสาวเอ่ยและยกมือกํา หมัดเพือให้ กําลังใจตนเองด้ วย “ตาภีมกลับมารึยงั แป้น” “คุณภีมกลับมาแล้ วก็ออกไปข้ างนอกแล้ วค่ะตอนทีคุณหญิ งขึน ไปข้ างบนน่ะค่ะ” แป้นรายงานให้ เจ้ านายได้ ทราบ “สงสัยไปหาสาวแน่เลย” “พีภีมมีคนรักแล้ วเหรอคะคุณแม่” เธอถามกลับด้ วยความสงสัย “ไม่ร้ ู ว่าใช่คนรักรึเปล่า เห็นเปลียนคู่ควงไม่ซําหน้ าเลย” พอได้ ยินดังนันเธอก็ทําปากเบะใส่ “ฮึ ว่าแต่คนอืนมัวผู้ชาย ตัวเองก็มวผู ั ้ หญิงเหมือนกันน่ะล่ะ” 70


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ โดยช่วงดึกหลังจากขึนมาบนห้ องแล้ ววิมลินก็นอนอ่านหนังสือ นิยายไปจนจบเล่ม ก็ลกุ ขึนมองไปยังหน้ าต่างของห้ องกวาดตาไปยังลาน จอดรถของบ้ าน ก็ไม่เ ห็นรถของพีชายคนใหม่ พอมองไปยังนาฬิ กาก็ พบว่าเป็ นเวลาตีหนึงแล้ ว จึงบอกออกมาอย่างเข่นเขียว “ฮึ ว่าแต่คนอืนกลับดึก ตัวเองก็กลับดึกเหมือนกัน ชิ ว่าแต่เขาอี เหนาเป็ นเอง” พลางทําปากเบ้ ด้วย ก่อนจะจัดการปิ ดไฟเพือเตรี ยมตัว พักผ่อน พรุ่งนีจะได้ ไปทํางานต่อ เกือบเก้ าโมงวิมลินก็ขบั รถไปถึงทีทํางาน วันนี เธอต้ องเอาแบบ งานอีเวนท์ไปให้ ค ุณชุติมาได้ ด ู เธอตรงเข้ าไปในห้ องอาร์ ท ซึงมีหน้ าที ออกแบบธีมงานตามทีลูกค้ าสัง “แบบเสร็จรึยงั พีเต้ ย วิมจะได้ เอาไปคุยงานกับคุณชุติมาเลย” “เสร็จแล้ วล่ะไอ้ วิม นีไง” อีกฝ่ ายอธิบายงานให้ เธอได้ ฟัง ซึงเธอก็ ตังใจฟั งเป็ นอย่างดี เพือจะได้ เอาไปบอกให้ ลกู ค้ าทราบได้ ครันก้ าวออกมาจากห้ องของอีกฝ่ าย เธอก็ถามเพือนของตนเอง ทีมาถึงบริ ษัทแล้ วเช่นกัน ในมือของเธอถือไฟล์งานออกมาด้ วยซึงเป็ น ไทม์ไดร์สว่ นตัวทีพีเต้ ยเซฟงานออกมาให้ “ปิ ง ลูกศร ใครจะไปกับฉันบ้ างน่ะ” “ฉันไปก็ได้ ” ปั ณรสยกมือขึนมาทันที ก่อนทีทังสองจะพากันขับ รถไปยังห้ องเสือของคุณชุติมา โดยเธอก็ไม่ลืมทีจะโทรไปบอกอีกฝ่ ายไว้ ก่อน จะได้ ไม่ต้องเสียเวลาขับรถไป มือเรี ยวหยิบโทรศัพท์ขึนมาเพือกด ออกไป รออยู่ครู่หนึงอีกฝ่ ายก็กดรับสาย “สวัสดีคะ่ ”

รัตมา

71


“คุณ ชุเ หรอคะ นี วิมเองนะคะ แบบธี มงานที จะจัด งานน่ะค่ะ เสร็จแล้ วนะคะ วันนีคุณชุสะดวกไหมคะ” หญิงสาวสอบถามกลับไป “สะดวกค่ะ คุณวิมจะเข้ ามาช่วงไหนคะ” “วิมจะเข้ าไปเลยค่ะ คิดว่าคงไปถึงนันไม่น่าจะเกิ นสิบเอ็ดโมง ค่ะ” “ได้ ค่ะ คุณ วิม ” เมือนัด หมายกับ ลูก ค้ าแล้ ว วิมลิน ก็สะพาย กระเป๋ าพร้ อมกับโน้ ตบุ๊คส่วนตัวด้ วย เนืองจากไฟล์งานของตนเองจะเป็ น แบบสามดี ซึงหญิงสาวก็จบงานทางด้ านออกแบบงานสามดีมาเช่นกัน จึงไม่เป็ นการยากทีเธอจะมานังอธิบายรายละเอียดให้ ลกู ค้ าฟั ง โดยทังสองก็ไปถึงทีห้ องเสือของชุติมาเกือบสิบเอ็ดโมง เธอเดิน เข้ าไปแจ้ งเจตน์จํานงกับพนักงานของลูกค้ า “มาจากบริ ษัท พีแอนด์ดี ออแกไนซ์ค่ะ ฉันวิมลินมาขอพบคุณ ชุติมาค่ะ” “คุณวิมใช่ไหมคะ คุณชุติมารออยู่ค่ะ” อีกฝ่ ายก็บอกให้ เธอได้ ทราบ แสดงว่าลูกค้ าคงบอกกับพนักงานไว้ น่ะเอง “ขอบคุณมากค่ะ” “เชิญทีห้ องรับรองค่ะคุณวิม” พนักงานเดินนําไปยังห้ องเสือชัน บน พอชุติมาเห็นเธอกับปั ณรสก็เอ่ยทักทาย “มาตรงเวลามากเลยค่ะคุณวิม” “ไม่ได้ หรอกค่ะวิมนัดลูกค้ าไว้ แล้ วก็ต้องมาให้ ตรงเวลาค่ะ” “เห็นคุณหญิ งพิมลวรรณ บอกว่างานนี คุณวิมจะเดินแบบด้ วย เหรอคะ” หญิงสาวก็พยักหน้ าตอบด้ วยรอยยิมแบบเจือนๆ 72


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “ใช่ค่ะ ทังที วิมบอกคุณ แม่ไว้ น ะคะ ว่าวิมไม่เดิน ได้ ไหมเพราะ กลัวว่าจะทําให้ คณ ุ แม่ขายหน้ าน่ะค่ะ” “ไม่ขายหน้ าหรอกค่ะคุณวิม เดียวคุณวิมมาเรียนเดินแบบก็เดิน ได้ คะ่ ” อีกฝ่ ายบอกอย่างให้ กําลังใจ “ยายวิมน่ะไม่ได้ กลัวว่าตัวเองจะทําให้ คณ ุ แม่ขายหน้ าหรอกค่ะ แต่กลัวจะทํานางแบบคนอืนขายหน้ าไปด้ วยค่ะ” ปั ณรสแกล้ งพูดออกมา อย่างติดตลก “ใช่คะ่ วิมกลัวว่าจะไปเหยียบชายกระโปรงของคนอืนน่ะค่ะ” “ไม่เหยียบหรอกค่ะคุณวิม อย่าเพิงกลัวไปก่อนสิคะ” “ก็วิมไม่เคยเดินแบบมาก่อนนีคะ เพือนๆ ยังบอกเลยค่ะว่านึก ยังไงให้ ลิงเดินแบบ” “พูดซะขนาดนันเชียว” อีกฝ่ ายก็ยิมอย่างชอบใจ “เดียววิมเปิ ดงานแล้ วจะอธิบายรายละเอียดให้ คณ ุ ชุฟังนะคะ” ซึงหญิงสาวก็เปิ ดคอมพิวเตอร์โน้ ตบุ๊คขึนมาให้ ลกู ค้ าได้ ด ู “ทางด้ านนอกเนียจะประดับด้ วยซุ้มต้ นไม้ แล้ วก็แซมด้ วยดอกไม้ นะคะ แล้ วก็มีไฟเป็ นสายห้ อยลงมาจากด้ านบนด้ วยนะคะ เดียววิมจะ เปิ ดไฟให้ ดนู ะคะ” แล้ วเธอก็เปิ ดไฟเอฟเฟคให้ ลกู ค้ าได้ เห็นในโปรแกรม คอมพิวเตอร์ “อุ๊ย สวยมากเลยค่ะคุณวิม” “ทําธีมงานให้ เหมือนสวนในเทพนิยายน่ะค่ะ” “แค่ได้ ยินก็ร้ ูวา่ ต้ องสวยมากแน่เลยค่ะ” “บนเวทีก็จะทําเหมือนฉากสามมิติด้วยนะคะคุณชุ”

รัตมา

73


“แล้ วก็มีต้นไม้ ลงมาเป็ นสายด้ วยเหมือนกันค่ะ” ปั ณรสก็ช่วยวิ มลินอธิบายด้ วย “เยี ยมเลยค่ะ นีขนาดในคอมพิวเตอร์ ยัง สวยขนาดนี ของจริ ง ต้ องสวยมากแน่เลยค่ะ” วิมลินกับปั ณรสรู้ สึกดีใจทีงานออกแบบถูกใจ ลูกค้ ามาก นันหมายความว่าตนเองจะได้ ไม่ต้องแก้ มากน่ะเอง ผ่านไปเกือบสองชัวโมง ทังสองก็คยุ งานกับชุติมาเสร็จ ลูกค้ าก็ บอกด้ วยนําเสียงชืนชอบ “ชุถกู ใจงานทีออกแบบมากเลยค่ะคุณวิม คุณปิ ง” “พวกเราดีใจค่ะทีลูกค้ าพอใจกับผลงานของบริษัทเรา” “ถ้ าอย่างนันคุณวิมก็เตรียมตัวดําเนินงานได้ เลยค่ะ” “ได้ คะ่ คุณชุ” เธอตอบรับกลับไปอย่างเร็วพลัน ก่อนจะเอ่ยลากับ ชุติมา “อย่างนันวิมกับปิ งกลับก่อนนะคะคุณชุ” “ค่ะ คุณวิม คุณปิ ง” หลัง ออกมาจากห้ องเสื อของชุติ ม าแล้ ว ทั งสองก็ แ วะไปหา ก๋วยเตียวกินยามเทียง ระหว่างนันวิมลินก็พดู ถึงพีชายคนใหม่ “เมือคืนพีภีมไม่ได้ กลับบ้ านเพราะไปอยู่กบั สาว แกคิดดูเขาห้ าม ไม่ให้ ฉนั กลับบ้ านดึก อ้ อพีภีมเข้ าใจว่าไอ้ จิมเป็ นสามีฉนั จริ งๆ ว่ะ เขาคิด ว่าฉันมีซมั ซิงรองกับไอ้ จิม แถมยังเข้ าใจผิดใหญ่โตไปอีก ว่าการทีฉันไปๆ มาๆ บ้ านเก่ากับบ้ านใหม่ เพราะว่าทีบ้ านใหม่ฉันพาผู้ชายไปนอนด้ วย ไม่ได้ ” “ทําไมพีชายแกคิดอะไรเลวร้ ายจังวะ ในสายตาเขานี แกมันดูแย่ 74


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ มากเลยเหรอวะไอ้ วิม” ปั ณรสแสดงความคิดเห็นออกมา “สงสัย จะเป็ นอย่างนันว่ะ เขาบอกว่าฉัน จะสนุก อะไรก็ไม่ว่า หรอก แต่อย่าปล่อยให้ ท้องโย้ ก็แล้ วกัน แล้ วก็บอกว่าให้ ฉันน่ะไปตรวจ เลือดบ่อยๆ ด้ วย ระวังจะเป็ นโรคเอดส์” “เฮ้ ย แล้ วแกว่าไง เขาเข้ าใจแกผิดแบบนีน่ะ เป็ นฉันๆ ไม่ยอมนะ เว้ ย มาเข้ าใจผิด เสีย ๆ หายๆ แบบนี น่ ะ ฉัน เชื อว่าอย่างแกต้ องเถี ย ง กลับไปแน่เลย เพราะคนอย่างแกไม่ชอบให้ ใครมาเข้ าใจอะไรผิดๆ” “เปล่า ฉันไม่ได้ แก้ ตวั อยากเข้ าใจยังไงก็ปล่อยเขาไปสิ” “อะไรวะ ไม่ใช่นิสยั แกนีหว่า” พอได้ ยินเพือนสาวก็ทําเสียงไม่ พอใจ “อธิ บ ายไปก็ไร้ ประโยชน์ แก ในเมือเขาเชื อว่าฉัน เป็ นคนไม่ดี บอกยังไงเขาก็ไม่สนใจรับรู้หรอก กลับจะหาว่าฉันแก้ ตวั อีก” “มันก็จริงของแกนะ พีชายแกเชือฝั งหัวไปแล้ วว่าแกมันมัวผู้ชาย ขีเมานีนา” “นันล่ะ ฉันก็เลยปล่อยให้ เขาเข้ าใจผิดไป ขีเกียจอธิบายแล้ วแก” “งันก็ช่างมันเหอะ” ปั ณ รสเอ่ยและใช้ ต ะเกี ยบหนีบก๋วยเตียว ขึนมากินต่ออย่างเอร็ดอร่อย เมือทังสองกลับมาถึงบริษัท หลังจากกินอิมแล้ ว วิมลินก็บอกให้ พนักงานและเพือนๆ ในบริษัทได้ ทราบ “ตกลงเตรียมดําเนินการงานของคุณชุได้ เลยนะทุกคน” “ได้ คะ่ คุณวิม/ ได้ เลยวิม” เธอถอนหายใจออกมาอย่างแรง แต่ไม่ใช่เพราะเหนือยใจ แต่ดี

รัตมา

75


ใจต่างหากทีได้ งานมาอีกหนึงงาน ซึงเป็ นงานใหญ่ทีเดียว

ช่ วงบ่ายภีมภัทรก็เข้ าสอนเหมือนปกติ ซึงในชัวโมงการสอนนัน นักศึกษาหญิงจะตังใจเรียนเป็ นพิเศษ เพราะชืนชอบอาจารย์ภีมภัทรสุด หล่อน่ะเอง แค่ได้ มองหน้ าอาจารย์ก็ฟินไปถึงไหนๆ แล้ ว ชายหนุ่มก็เปิ ด หนัง สือไปยัง บทเรี ย นที ตนเองจะสอนเป็ นลํา ดับ ต่อไป เขาอยู่ใ นชุด เสือเชิตสีขาวกับกางเกงสแล็กสีเข้ ม ผูกเนคไทค์สีดํา ดูดีอย่างมากทีเดียว เลยล่ะ เขาเป็ นอาจารย์สอนเกียวกับภาควิชา เทคโนโลยี ชีวภาพ โดย เทคโนโลยีชีวภาพ คือ เทคโนโลยี ซึงนําเอาความรู้ ทางด้ าน ต่างๆ ของวิท ยาศาสตร์ มาประยุก ต์ใ ช้ กับ สิงมีชี วิต หรื อชิ นส่วนของ สิงมีชีวิต หรือผลผลิตของสิงมีชีวิต เพือเป็ นประโยชน์ต่อมนุษย์ไม่ว่าจะ เป็ นทางการผลิต หรื อกระบวนการทางด้ านต่างๆ เช่น ด้ านการเกษตร ด้ านอาหาร สิงแวดล้ อม ด้ านทางการแพทย์เป็ นต้ น “วันนีเราจะเรียนเกียวกับเรือง พันธุวิศวกรรมนะ ทุกคนรู้ ไหมว่า พันธุวิศวกรรมคืออะไร” เขาสอบถามนักศึก ษา และใช้ ปากกาเขียนไปบนกระดานไวท์ บอร์ดเบืองหน้ าด้ วย นักศึกษาก็ตอบกลับมาอย่างพร้ อมเพรี ยงกัน โดย อ่านตามหนังสือทีเปิ ดอยู่ “คือกระบวนการทีได้ นําความรู้ตา่ งๆทีได้ จากการศึกษาชีววิทยา ระดับ โมเลกุล หรื อ อณูชี ววิท ยา นํ ามาประยุกต์ใ ช้ ใน การปรับเปลียน ดัด แปลง เคลื อนย้ าย ตรวจสอบ สารพัน ธุ ก รรม ดี เ อ็ น เอ ยี น และ ผลิ ต ภัณ ฑ์ ข องสารพัน ธุ ก รรมอย่ า งพวกอาร์ เ อ็น เอและโปรตี น ของ 76


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ สิงมีชีวิต เพือนํามาใช้ ให้ เป็ นประโยชน์ “เก่ง มากทุก คน ต่อ มาเรามาเรี ย นรู้ เรื อง ประโยชน์ ของพัน ธุ วิศวกรรมในด้ านต่างๆ เริมจากด้ านอาหารก่อน...” โดยทุก คนก็ต ังใจฟั ง อาจารย์ สดุ หล่อสอนเป็ นอย่างดี กระทัง หมดชัวโมงสอนเขาก็ถามนักศึกษาทุกคนเหมือนทุกครัง “มีใครทีสงสัยอะไรไหม” “หนูสงสัยค่ะ” หญิ งสาวซึงเป็ นนักศึกษายกมือขึน ชายหนุ่มก็ ถามกลับไป “สงสัยอะไรเหรอ” “สงสัยว่าอาจารย์ภีม มีแฟนหรือยังคะ” “ใช่ค่ะ พวกหนูก็สงสัย เหมือนกัน ” นัก ศึก ษาสาวคนอืนเอ่ย ออกมาไม่ต่างกัน อาจารย์ยิมจนนัยน์ตาเป็ นประกายทีเดียว พอได้ ยิ น คําถามดังกล่าว ยามทีเขายิ มช่างน่ามองมากทีเ ดีย ว อาจารย์ภีมของ สาวๆ “ยิ มแบบนี แปลว่ามีแล้ วใช่ไหมครับ อาจารย์ ” นัก ศึก ษาชาย คาดการณ์ออกมา “ยังไม่มีครับ” “โอ๊ ย เป็ นไปไม่ได้ หรอกครับ ถ้ าอย่างอาจารย์ภีม หล่อขนาดนีไม่ มีแฟน พวกผมนีคงแทบไม่ต้องหาเลยล่ะครับ ” นักศึกษาชายทําเสียง โอดครวญ “อาจารย์ยงั ไม่มีแฟนจริงๆ” “หนูจีบได้ ไหมคะ” นักศึกษาสาวรีบเสนอตัวทันที

รัตมา

77


“เรียนให้ จบก่อน” “ถ้ าหนูเรียนจบ หนูจีบอาจารย์ได้ ใช่ไหมคะ” “ถึงตอนนันทุกคนก็คงมีแฟนเป็ นของตัวเองแล้ วล่ะ เอาล่ะ หมด เวลาแล้ ว แล้ วเจอกันคาบหน้ านะทุกคน” ซึงนักศึกษาก็ทําความเคารพ อาจารย์หนุ่ม ก่อนทีภีมภัทรจะเดินออกมาจากห้ องสอน

78


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ

ตอน น้ องสาวทีไม่ ชืนชอบ

โดยคุณหญิงพิมลวรรณก็ได้ สอบถามลูกชาย เกียวกับเรื องคน รักของเขาเมือชายหนุ่มกลับมาถึงบ้ าน “ภีมไม่เห็นพาสาวมากินข้ าวทีบ้ านเลยล่ะลูก แม่อยากอุ้มหลาน แล้ วนะตาภีม” “ผมยังไม่คบใครจริงจังน่ะครับคุณแม่” “อ้ าว แล้ วผู้ห ญิ งที ลูก ควงไปควงมา ไม่มีคนไหนถูก ใจลูกเลย เหรอ” “ยังเลยครับคุณแม่” ชายหนุ่มยิมตอบกลับไป “ตายละ แล้ วอย่างนีเมือไรแม่จะได้ อ้ มุ หลานล่ะ” “ถ้ าผมเจอผู้หญิงทีรัก ผมจะรีบมีหลานให้ คณ ุ แม่ทันทีเลยครับ” เขาตอบให้ มารดามีความหวัง “ให้ มนั จริ งเถอะ ถ้ าเจอปุ๊ บ แม่จะจัดงานแต่งงานให้ เลย” ตอบ

รัตมา

79


สัพยอกลูกชายกลับไป เมื อภี ม ภัท รขึ นมานังยัง ห้ อ งนังเล่น ชั นบน ก็ เ ห็ น วิม ลิ น นังดู โทรทัศน์อยู่จึงสอบถามอย่างคาดการณ์ “วันนีไม่ออกไปไหนเหรอ” “เปล่าค่ะ” เธอส่ายหน้ าตอบให้ เขาทราบ “ทําไมล่ะ” “ก็วิมไม่อยากโดนใครบางคนว่ากลับบ้ านดึกนีคะ แต่พีภีมคงทํา ได้ ใช่ไหมคะ ไม่กลับบ้ านเนีย” พอได้ ยินทีอีกฝ่ ายพูด เขาก็ทําสีหน้ าไม่ชืน ชอบ “เธอยอกย้ อนฉันเหรอ” ถามกลับพร้ อมกับยืนจ้ องหน้ าอีกฝ่ าย ด้ วย “วิมไม่กล้ ายอกย้ อนพีภีมหรอกค่ะ” ตอบปฏิเสธแต่ดเู หมือนว่า ภีมภัทรจะไม่เชือถือสักนิด “ฉันคบกับผู้หญิ ง ฉันป้องกันตัวเองอย่างดี ว่าแต่เธอเถอะ คบ หลายคนแบบนัน ป้องกันตัวเองดีแล้ วเหรอ” ปกติกบั ผู้หญิงคนอืนจะเป็ น ยังไงเขาไม่สน แต่สําหรับคนในครอบครัวห้ ามทําแบบนันเด็ดขาด ซึงเขา ก็ ไ ม่อ ยากให้ ชื อเสี ย งของตนเองดูไ ม่ดี ว่า น้ องสาวคนใหม่ ลูก สาว คุณหญิงพิมลวรรณ นายกสมาคมองค์กรการกุศลมัวผู้ชายหลายคน “ถึงวิมจะคบหลายคนวิมก็ป้องกันตัวเองดี ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ว่าแต่พีภีมเถอะค่ะ ระวังสาวจะจับด้ วยการปล่อยให้ ท้องนะคะ” คิวเข้ ม ขมวดเข้ ามาชนกันมุน่ และเอือมมือมาบีบต้ นแขนเล็ก “อย่ามาลามปามฉันนะวิม” 80


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “วิ ม ลามปามพี ภี ม เหรอคะ เปล่ า นี คะ วิ ม ก็ แ ค่ เ ตื อ นด้ วย ความหวังดีคะ่ ” “หัด รู้ บ้ างนะว่า ใครเป็ นเด็ก เป็ นผู้ใ หญ่ น่ ะ ฉัน เป็ นผู้ช ายไม่ เสียหายอยู่แล้ ว แต่เธอสิเป็ นผู้หญิงเสียหายมากกว่าอยู่แล้ ว” “พีภีมพูดเพราะเป็ นห่วงวิมใช่ไหมคะ” “ฉันก็ห่วงเธอเหมือนกัน ” พอได้ ยิ นวิมลิน ก็ยิมอย่างยิน ดี ก็ไม่ เข้ าใจเหมือนกันทําไมเธอถึงดีใจทีเขาห่วงตัวเอง “แต่ฉนั ห่วงชือเสียงของ ครอบครัวฉันมากกว่า” ครันเขาพูดประโยคต่อไปออกมาก็ทําให้ ใบหน้ า นวลของวิมลินเปลียนเป็ นรู้สกึ แย่แทน “ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะพีภีม วิมไม่มีทางทําให้ ครอบครัวพีภีมเสีย ชือหรอกค่ะ” “ให้ มนั จริงเถอะ ถ้ าเธอทําได้ ฉนั จะขอบใจมาก” “วิมทําได้ แน่นอนค่ะ” หญิ งสาวตอบให้ เขาเชือมันในคําพูดของ ตนเอง “แล้ วฉันจะคอยดูวา่ เธอจะทําได้ อย่างทีพูดรึเปล่า” ภีมภัทรก้ าว ลงไปยังชันล่าง วิมลินจึงก้ าวเข้ าไปในห้ องของตนเอง “ฮึ นีฉันมันดูแย่มากเลยรึไงกัน ถึงได้ มองว่าฉันเป็ นผู้หญิ งทีคาว โลกีย์มากอย่างนัน” เธอเอ่ยออกมาด้ วยสีหน้ าทีบึงตึง

วันพุธเธอก็ไปเรียนโยคะพร้ อมกับมารดาเลียง โดยเพือนสาวอีก สองคนก็ไปด้ วย ระหว่างทีขับรถไปนันเธอก็เล่าเรืองพีชายคนใหม่ให้ ทงคู ั ่ ฟั ง

รัตมา

81


“เมือวานนะพีภีมถามฉันว่าไม่ออกไปไหนเหรอ” “ฉันบอกเปล่า เพราะไม่อยากโดนใครบางคนว่ากลับดึก แต่พี ภีมคงทําได้ ใช่ไหม” พอปั ณรสได้ ยินก็เอ่ยถามกลับมา “แกไปยอกย้ อนเขาแบบนัน เขาไม่เดือดเหรอวะ” “เฮอะ จะเหลือเหรอ หาว่าฉัน ยอกย้ อน บอกว่า ตัวเองทํ าได้ เพราะเป็ นผู้ชายไม่เสียหาย แต่ฉันเป็ นผู้หญิ งเสียหายมากกว่า ฉันก็คิด ในใจนะ จะเสียหายอะไรวะ ฉันไม่ได้ ทําอะไรแย่สกั นิด” “แล้ วแบบนีแกจะอยู่ทีนันอย่างมีความสุขได้ ยังไงวะ โดนพีชาย คนใหม่จิกกัดทุกวัน” “ฉันก็อยู่ไปแบบโดนจิ กกัดน่ะล่ะ ฉัน บอกว่าฉันไม่มีท างทํ าให้ ชือเสียงครอบครัวเขาต้ องด่างพร้ อยหรอก” “ดีตอบไปอย่างนันล่ะ” ศรนุชพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย ครันเปลียนเสือผ้ าเสร็จแล้ วเธอก็เดินไปยังห้ องเปลียนเสือผ้ าเพือ เตรียมเรียนโยคะ พร้ อมกับมารดาเลียงของตนเอง “คุณพิมลวรรณมาเรียนโยคะกับใครคะ” “กับลูกสาวแล้ วก็เพือนๆ ของเขาค่ะ” “ดีนะคะ ให้ ลกู สาวมาออกกําลังกายด้ วย” อีกฝ่ ายตอบกลับมา ด้ วยรอยยิม โดย โยคะ หมายถึง ร่างกาย จิตใจ และลมหายใจ การฝึ กโยคะ เป็ นการรวมกายและใจเข้ าด้ วยกัน เหมือนกับ การนังสมาธิ ต้ องมีกาย สงบแน่วแน่ และลมหายใจเป็ นอันหนึงอันเดียวกัน “วันนีเราจะมาเริมบทเรียนแรกกันเลยนะคะ ด้ วยการทําท่า ยก 82


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ภูเ ขาค่ะ ทํ าท่า ยื นตรง เท้ าชิ ด กัน ปล่อยไหล่ต ามสบายนะคะ ยื น ให้ นําหนักเท้ าลงเท้ าเสมอกันทังสองข้ างค่ะ แขนชิดกันสูดลมหายใจเข้ าไป ลึกๆ นะคะ แล้ วก็ชูแขนขึนเหนือศีรษะค่ะ” วิมลินกับ เพือนๆ ก็ทําตาม เป็ นอย่างดี โดยพอฝึ กไปได้ ครู่หนึงคุณครูก็สอนท่าต่อไป “ต่อไปเป็ นท่าสุนขั ยืดขึนค่ะ เริ มทีท่ายืนสีขา ยืดตัวตรง กางนิ ว ออก และกดฝ่ ามือลงไปบนเสือนะคะ ทําร่างกายให้ อยู่ในรูปตัววีกลับหัว ค่ะ” สาวๆ ก็ทําตามเป็ นลําดับ ทังหมดฝึ กเรียนโยคะเป็ นเวลาสองชัวโมง ได้ เหงือเต็มแผ่นหลัง ก่อนจะเตรี ยมไปเปลียนเสือผ้ าหลังจากนัน โดยเธอก็ขบั รถพาคุณ แม่ กลับไปทีบ้ าน “เป็ นยังไงบ้ างคุณ ไปออกกําลังกายมา” พ่อของวิมลินสอบถาม ภรรยา “ก็ดีคะ่ วิมชอบรึเปล่า” “ชอบค่ะคุณ แม่” หญิ ง สาวตอบรับ กลับ ไปด้ วยรอยยิ ม พอ มองเห็นร่างแกร่งของพีชายคนใหม่นงอยู ั ่ในห้ องรับแขกเธอก็เดินไปแซว อีกฝ่ าย “วันนี พีภีมกลับเร็ว ไม่ได้ ไปอยู่กับสาวเหรอคะ” ดวงตาของอีก ฝ่ ายมองจ้ องมาแกมดุ ก่อนจะตอบให้ ร้ ูอย่างไม่สบอารมณ์เท่าทีควร” “เปล่า ไม่ได้ ไป” “อยากเจอพีสะใภ้ เร็วๆ จังเลยนะคะ อยากรู้วา่ พีสะใภ้ วิมจะนิสยั ยังไงนะ ถึงเข้ ากับพี ภีมทีเจ้ าระเบี ยบได้ ” ไม่วายเอ่ยอย่างสงสัยระคน เหน็บแนมต่อ

รัตมา

83


“คนทีจะมาเป็ นพีสะใภ้ พี จะต้ องเป็ นผู้หญิงทีดี” “ก็รีบพามาสิคะ คุณแม่รออยากอุ้มหลานใจจะขาดแล้ วนะคะพี ภีม” “ไม่ต้องยุ่งเรืองของพีเลย” เขาทําเสียงดุใส่เธอ วิมลินเดินออกมา ข้ างนอกและบ่นงึมงํา “เฮอะ คนทีจะมาเป็ นสะใภ้ พีต้ องเป็ นผู้หญิ งทีดี นีกัดเรารึไงวะ จะบอกว่าเราเป็ นผู้หญิงไม่ดีละ่ สิ ถึงไม่เคยมองเราในแง่ดีเลย เป็ นไอ้ วิม นีแค่ยืนหายใจก็ผิด โดนกัดตลอด” พลางพูดเหน็บแนมไปถึงพีชายคน ใหม่ด้วยความหมันไส้ ในตัวของอีกฝ่ าย “ก็รึวา่ มันไม่จริงล่ะ” เสียงหนึงดังขึนมาทางด้ านหลัง วิมลินเกิด อาการสะดุ้งขึนในทันที พลางย้ อนถามกลับไป “พีภีมเดินตามวิมมาเหรอคะ” “ฉัน จะมาบอกให้ น ายปั นเอารถไปล้ างก็ได้ ยิ นที เธอบ่น พอดี ” โดยนายปั นก็เป็ นพ่อของแป้น และป้าแมวก็เ ป็ นภรรยากับเป็ นแม่ของ แป้นด้ วย “วิมก็เป็ นของวิมแบบนีล่ะค่ะ อยากทําอะไรก็ตามใจตัวเอง” เธอ ตอบอย่างไม่แคร์ “คนทีมาจะมาเป็ นคนรักเธอ คงต้ องมีนิสยั เหมือนเธอล่ะมัง ถึง จะเข้ าใจและรับ นิสัยของเธอได้ ” ภีมภัท รเอ่ยออกมาอย่างคาดการณ์ แบบเยาะเย้ ยใส่ โดยยกมือขึนมากอดทีอกแกร่งด้ วย วิมลินก็พยักหน้ า ตอบรับกลับไป “ใช่คะ่ ต้ องมีนิสยั เหมือนวิม ไม่อย่างนันคงเข้ ากันไม่ได้ ” 84


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “เขาบอกว่าเป็ นคนแบบไหนก็มกั จะคบคนแบบนัน” “พีภีมเนียเหมือนเข้ ามานังอยู่ในใจวิมเลยนะคะ รู้ ใจวิมไปหมด ทุกอย่าง นีถ้ าเป็ นแฟนวิม วิมคงรักมากเลยล่ะค่ะ เพราะหาคนทีรู้ ใจวิม ได้ แบบนียากมากๆ” “พูดอะไรเหลวไหล ผู้หญิงแบบเธอฉันไม่เคยคิดทีจะเอามาเป็ น คนรักหรอก แต่ถ้าเอามาเป็ น...” เขาเงียบไปครู่หนึงเว้ นจังหวะไว้ วิมลิน ได้ ยินดังนันก็ย้อนถามกลับไปด้ วยนําเสียงอยากรู้ระคนสงสัยอย่างมาก “เป็ นอะไรเหรอคะพีภีม” “อยากฟั งจริงๆ เหรอ ว่าฉันจะเอาเธอมาเป็ นอะไรน่ะ” เขายอกย้ อนกลับมาพร้ อมกับมองจ้ องวงหน้ านวล โดยกวาดตา มองการแต่งกายของอีกฝ่ าย ที สวมเสื อซี ทรู มองเห็น เสื อชันในสีเข้ มที บอกให้ ร้ ูวา่ มันเซ็กซีเย้ ายวนตาเพียงใด กับกางเกงขาสันทียาวลงมาจาก ต้ นขานวลไม่ถึงคืบเท่านัน ยอมรับว่าเขาชืนชอบผู้หญิ งทีแต่งตัวโป๊ และ เซ็กซี ชอบมองด้ วยซําไป ก็ใ นเมือคนใส่มาอยากให้ มอง เขาก็ต้ องมองสิ แต่ก ลับไม่ชื น ชอบถ้ าคนใกล้ ตวั หรื อคนในครอบครัวแต่งตัวแบบนี เพราะมันดูไม่งาม และไม่อยากให้ ค นอืนมองคนทีตนเองสนิ ทด้ วยในแง่ไม่ดี ได้ ยิ น ทีเขา บอกวิมลินก็ยงั ยืนกรานความตังใจเดิม “บอกมาเถอะค่ะพีภีม วิมอยากรู้ ว่าผู้หญิ งอย่างวิม เหมาะทีจะ เป็ นอะไรของพีภีม” นัยน์ตาคมของเขาเปลียนเป็ นดูถกู พร้ อมกับริมฝี ปาก ก็ยิมยังมุมปากอย่างกวนๆ ด้ วย “ถ้ าเธออยากรู้ ฉัน ก็จะบอกให้ ฟัง อย่างเธอน่ะผู้ชายดีๆ เขาไม่

รัตมา

85


เอาเป็ นคนรักหรอก แต่ถ้าเอาไว้ ระบายความใคร่ล่ะก็อาจจะได้ เป็ นไง ได้ ฟังแล้ วรู้สกึ แย่ไหม” สอบถามกลับมาซํา “พีภีม ดูถูกวิมมากเลยค่ะ” สีหน้ าของเธอเต็มไปด้ วยความขุ่น เคือง “ก็เธออยากรู้ไม่ใช่เหรอ ฉันก็บอกให้ เธอฟั งแล้ วไงล่ะ ถ้ าอยากให้ ผู้ชายคบหาเธอในสถานะทีดี ก็ควรทําตัวให้ เหมาะสมกับความเป็ นกุล สตรีด้วย ไม่อย่างนันผู้ชายมันก็มองเธอในแง่เดียวกับฉันทังนันล่ะ” “ทําไมต้ องทําในสิงทีวิมไม่ชอบด้ วย ไม่ได้ มีผ้ ชู ายทีมองผู้หญิ ง ภายนอกแบบพีภีมทุกคนหรอกค่ะ บางคนเขาก็มองข้ างในมากกว่า” “คงจะให้ มองบ่อยสินะ ไอ้ ข้างในน่ะ เพราะคิดว่ามันคงจะทําให้ ผู้ชายสนใจมากกว่าภายนอกล่ะสิ” มือเรียวกําแน่นอย่างโมโห นีปากเขา ทําไมถึงได้ ร้ายกาจอย่างนี “วิ ม ไม่ ไ ด้ หมายถึ ง ตัว สัก หน่ อ ยค่ ะ วิ ม หมายถึ ง นิ สัย ใจคอ ต่างหากล่ะคะ” “แต่ฉนั ว่าผู้ชายทีเธอคบ คงไม่อยากมองหรอกมัง ไอ้ นิสยั ใจคอ ของเธอน่ะ มันคงอยากมองอย่างอืนของเธอมากกว่า” ไม่เพียงพูดยังใช้ สายตากวาดมองไปทัวร่างนวลอย่างจาบจ้ วง ด้ วย โดยเฉพาะทรวงอกอิมทีเผยให้ เห็น เนิน อกขาวผ่องกับหน้ าท้ องที แบนราบเห็ น เป็ นเงาลางๆ ทะลุไ ปถึง หลุม ลึก บนหน้ า ท้ องและขอบ กางเกงขาสันทีอยู่ตํากว่าสะโพก กับกางเกงทีพอดีกบั สะโพกเต็มตึงจนมองเห็นใจกลางเรื อนกาย อย่างชัดเจนเป็ นรูปตัววี เห็นสายตาของเขาทีมองมาก็ทําให้ วิมลินรู้ สึก 86


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ราวกับอีกฝ่ ายกําลังปลดเสือผ้ าของตนเองออกไปจากกายยิงนัก “พีภีมจะคิดยังไงก็แล้ วแต่พีภีมเถอะค่ะ วิมเป็ นคนแบบนี ก็จ ะ เป็ นแบบนี ต่อไป ใครจะว่ายังไงวิมไม่แคร์ ” เพียงบอกเสร็จหญิ งสาวก็ เตรียมเดินกลับเข้ าไปในบ้ าน แต่เขาก็ตามมารังแขนเล็กไว้ และบอก “รู้ไหมว่าเธอแต่งตัวเหมือนอะไร” “จะบอกว่าวิมแต่งตัวเหมือนผู้หญิงหากินรึไงคะ” “ฉันไม่ได้ พูดนะ เธอบอกเอง” ชายหนุ่มเอ่ยอย่างกวนอารมณ์ เป็ นทีสุด “วิมจะแต่งแบบนีล่ะค่ะ ใครจะมองว่าเหมือนผู้หญิ งหากินก็ช่าง เพราะวิมชอบ” ตอบเสร็จหญิงสาวก็สะบัดกายเดินออกมาอย่างไม่สนใจ เขาอีก “บ้ าเอ๊ ย พูด มาได้ ยัง ไงว่าเธอแต่ง ตัวเหมือนผู้หญิ งหากิ น ใช่สิ ใครจะดีเท่าสาวของพีภีมล่ะ อยากรู้ นักว่าจะดีสกั แค่ไหนเชียว” เธอเอ่ย ด้ วยนํ าเสีย งกระฟั ด กระเฟี ยด พลางมองออกไปยัง ร่ างแกร่ ง ที ยื น อยู่ ทางด้ านนอก “เกลียดคนทีชอบประเมินคนอืนจากภายนอกจริงๆ” “คุณวิมบ่นอะไรคนเดียวเหรอคะ” แป้นทีกําลังทําความสะอาด โต๊ ะถามด้ วยสีหน้ าสงสัย “ฉันเกลียดคนทีชอบดูถกู คนอืน” เธอบอกถึงความขุน่ มัวออกมา “นีคุณวิมหมายถึงยายผู้หญิงทีดูถกู คุณวิมเหรอคะ” อีกฝ่ ายย้ อน ถามกลับอย่างคาดเดา “คนแถวนีเนียล่ะ อยากให้ ฉนั ทําตัวให้ ดี เฮอะ แต่ฉนั ไม่ทําหรอก ฉันจะทําในสิงทีฉันพอใจจะทําเท่านัน ใครไม่พอใจก็ช่างหัวประไร” ตอบ

รัตมา

87


ด้ วยนําเสียงประชดไปยังคนด้ านนอก

ตึง... เสียงโทรศัพ ท์ ของวิมลินดังขึนในช่วงบ่าย พอเห็นเป็ น เบอร์ โทรศัพท์ ของมารดา ก็รีบ กดรับ สายทันที โดยเธอเดิน ออกไปยัง ระเบียงด้ านนอกของบริษัท ทีอยู่ยงั ชันบน “สวัสดีคะ่ คุณแม่” “ยายวิมตอนเย็นว่างรึเปล่าลูก” คุณพิมลวรรณสอบถามลูกสาว กลับไป “ว่างค่ะ คุณแม่มีอะไรเหรอคะ” “พอดีวา่ พีภีมน่ะจะพาแม่กับคุณพ่อไปกินข้ าวด้ วยกัน แม่ก็เลย โทรมาถามว่าวีมไปได้ รึเปล่า แม่จะได้ รอวิมทีบ้ านแล้ วค่อยไปพร้ อมกัน” “ได้ คะ่ คุณแม่” “แล้ วเจอกันทีบ้ านนะลูก” มารดาเอ่ยก่อนทีจะวางสายไป วิมลิน ก็กลับไปทํางานของตนเองต่อ ช่วงเย็น ปั ณรสทีกํ าลังเตรี ยมตัวจะกลับบ้ านก็เอ่ยชัก ชวนกลุ่ม เพือนๆ ของตนเอง “วิม วันนีไปหาอะไรกระแทกปากทีบ้ านแกกัน ไม่ได้ ไปมาหลาย อาทิตย์ละชักเปรี ยวปาก” ปั ณรสเอ่ยชวนเพือนในช่วงเย็นวันเสาร์ “เออจริง ฉันก็อยากเหมือนกันว่ะ” ศรนุชก็ตอบรับอย่างเห็นด้ วย แต่วิมลินกลับตอบปฏิเสธ “วันนีคงไปไม่ได้ วะ่ ” “อ้ าวทําไมล่ะ แกมีนดั กับหนุ่มเหรอ” เจนจบถามอย่างเย้ าหยอก 88


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ทังๆ ทีรู้วา่ เพือนยังไม่มีหนุ่มมาดูแล “เปล่า พอดีวา่ วันนีพีภีมจะพาออกไปกินข้ าวข้ างนอกน่ะ คุณแม่ โทรมาบอกตอนบ่าย” “เออ ไว้ วนั อืนก็ได้ ” “ตอนนี นะฉัน อยากรู้ อย่ างเดียวว่าแฟนพี ภีมจะเป็ นยัง ไง เห็น บอกว่าจะต้ องเป็ นผู้หญิงทีดี ฮึ ใครจะทนอยู่กบั คนทีเครี ยด เจ้ าระเบียบ ได้ นะ ขนาดฉันยังทนอยู่ไม่ได้ เลย” วิมลินไม่ร้ ู เลยว่าพักหลังเธอพูดแต่ เรืองพีชายบ่อยมาก เคยคิดว่าความสัมพันธ์กับครอบครัวใหม่คงเป็ นไป ด้ วยดี กับมารดาเลียงน่ะ เป็ นไปด้ วยดี แต่กับพีชายคนใหม่ เหมือนคู่อริ เลยว่างัน “ฉันก็อยากรู้ ว่ะ ว่าคนรักพีชายแกจะเลิศลอยซะแค่ไหน ถ้ ารับ แกไม่ได้ นะ ไม่ต้องพูดถึงฉันกับไอ้ ลกู ศรเลย เพราะสภาพแย่กว่าแกอีก” “เขาบอกว่าทําตัวแบบไหนก็คบคนแบบนัน ฉันทําตัวไม่ดี ฉันก็ เลยมาคบกับพวกแกไง ยายนางมารสองคน” “เออ ฉันเป็ นนางมาร ฉันทําไม่เป็ นหรอกเว้ ย นางฟ้าน่ะ” “ฉัน ก็เ หมือนกัน ” ปั ณ รสกับ วิมลิน ตอบอย่างยอมรับ แบบไม่ โต้ แย้ ง เพราะทังหมดนิสยั เป็ นแบบนันจริงๆ โดยเมือเลิกงานภีมภัทรก็ขบั รถพาคุณพ่อกับคุณแม่ กับวิมลินไป กินข้ าวทีร้ านอาหารข้ างนอก โดยผู้ใหญ่ทงสองนั ั งทางด้ านหลัง วิมลินนัง ข้ างหน้ ากับเขา มือเรียวก็เปิ ดเพลง วุน่ วายไม่หยุด “เพลงนีไม่เพราะเลย เปลียนใหม่ดีกว่า” พอกดไปก็เจอเพลงไม่ ถูกใจอีก จึงเปลียนคลืนใหม่ตอ่ “อุ๊ย นีเพลงก็ไม่ถกู ใจเลย”

รัตมา

89


“เพลงอะไร ก็ฟังไปเถอะน่ะ อย่าเรืองมากนักเลย” พีชายทําเสียง ตําหนิใส่ “ก็วิมไม่ชอบนีคะ” เหมือนแกล้ งอีกฝ่ าย มือเรียวก็กดปุ่ มหาคลืน ไม่หยุด ภีมภัทรรู้วา่ อีกฝ่ ายกําลังป่ วนตนเองอยู่ จึงใช้ มือตีไปยังมือเรี ยว ทันที เผียะ! ในขณะทีมืออีกข้ างหนึงก็ขบั รถไปด้ วย “อุ๊ย! พีภีม ตีมือวิมทําไมคะ” เธอร้ องด้ วยความตกใจ เหมือน เด็กทีทําความผิดแล้ วถูกทําโทษ “เลิกซนซะที เดียวของเสียหมด” ภีมภัทรดุใส่ ผู้ใหญ่ทงสองก็ ั ยิม อย่างชอบใจ “หึ หึ ยายวิมโดนตีเหมือนเด็กเลย” “โดนซะบ้ าง” พ่อของเธอเอ่ยอย่างสนับสนุน “อะไรกันคะ นีพากันสมนําหน้ าวิมกันหมดเลยเหรอคะ” เธอหัน ไปทํ าหน้ าบึงใส่ค นขับ อย่างไม่ชอบใจ ก็ เจอกับ แววตาดุใส่แทน ทําให้ หญิงสาวไม่กล้ าทีจะซนอีก

เมือไปถึงร้ านอาหาร ซึงบรรยากาศดูร่มรืน ปลอดโปร่ง รอบด้ าน เต็มไปด้ วยต้ นไม้ ทังสองก้ าวข้ ามสะพานไม้ ไปกินยังด้ านใน ซึงอยู่ใกล้ กับ นํ าตกจํ าลอง กิน ข้ าวไปก็ฟัง เสียงนํ าตกไป เธอก็ท รุ ด กายนังเก้ าอี เคียงข้ างกับร่างแกร่ง บริกรก็นําเมนูอาหารมาให้ กบั ทังหมด “อยากกินอะไรสังได้ เต็มทีเลยนะยายวิม” “มือนีใครเลียงคะคุณแม่” วิมลินย้ อนถามกลับไป “พีภีมเลียงจ๊ ะ” 90


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “โอ้ โห ถ้ าพีภีมเลียงน่ะ วิมจะสังมากินเยอะๆ เลยค่ะ นาน น้ าน จะได้ ล้มทับพีภีม” เอ่ย แล้ วก็ ทํ าท่ า ยัก คิ วให้ ด้ ว ย ก็ เ จอกับ นัย น์ ต าคมดุก ลับ มา เหมือนทุกคราว “กับน้ องกับนุ่งน่ะ ขยันทําตาดุใส่อย่างเดียวเลยนะคะพี ภีมขา กับสาวคนอืนน่ะ คงจะทําตาหวานปิ งๆ ใส่อย่างเดียวใช่ไหมคะ” เธอทําท่ากระพริบตาแบบบ๊ องแบ๊ วด้ วย รู้ทงรู ั ้ วา่ เขาไม่ยินดีทีจะรับตนเอง เป็ นน้ องสาวหรอก แต่ก็อยากแกล้ งอีกฝ่ าย “ถ้ าสังมาแล้ วกินไม่หมดล่ะก็ จะจับอุดปากให้ ” “โหดร้ ายกับน้ องสาวมาก” หญิ งสาวโอดครวญออกมาอีกคราว หนึง ระหว่างนันผู้หญิงคนหนึงก็เดินเข้ ามาทีโต๊ ะพลางเอ่ยทักทาย “อุ๊ย คุณป้าพิมล คุณภีม วันนีมากินข้ าวทีนีเหมือนกันเหรอคะ” “อ้ าว หนูแพม คุณมาลินี มากินข้ าวทีนีเหมือนกันเหรอจ๊ ะ” คุณ พิมลวรรณเอ่ยทักทายหญิงสาวทีอยู่ในหมูบ่ ้ านเดียวกัน “ใช่คะ่ แพมกับคุณแม่เพิงเลิกงานค่ะ ก็เลยแวะมาหาอะไรกินกัน ค่ะ สวัสดีคะ่ คุณลุง คุณป้าพิมล คุณภีมด้ วยนะคะ” ดุจดาวยกมือขึนมา ไหว้ ผ้ ใู หญ่ และหันไปยิมหวานให้ กบั ดร. หนุ่ม “สวัสดีจ๊ะหนูแพม” วิมลินจําได้ วา่ อีกฝ่ ายเป็ นยายเจ๊ นิสยั เสียน่ะ เอง “หนูแพมอยู่ในหมู่บ้านเดียวกับเราน่ะยายวิม แต่หนูแพมก็มาบ้ าน เราบ่อยนะ ซือของมาฝากเป็ นประจําเลย” มารดาเลียงแนะนําให้ เธอได้ รู้จกั อีกฝ่ าย “สวัสดีคะ่ คุณแพม วิมเป็ นน้ องสาวคนใหม่ของพีภีมค่ะ” วิมลิน แนะนําตัวเองให้ หญิ งสาวอีกคนรู้ จัก ดุจดาวตกใจอย่างมากพอรับรู้ ว่า

รัตมา

91


ยายเด็กโคโยตีทีเธอดูถูก เป็ นน้ องสาวคนใหม่ของชายหนุ่มทีตนเองให้ ความสนใจ “ยินดีทีได้ ร้ ูจกั นะคะน้ องวิม” “วิมเจอกับคุณแพมตังหลายครังนะคะคุณแม่ แถมยังได้ คยุ กัน ด้ วยค่ะ ไม่นึกเลยว่าจะมาอยู่ใกล้ กันมากอย่างนี ” หญิ งสาวเอ่ยทักทาย อีกฝ่ ายกลับไปด้ วยรอยยิมทีแสนร้ ายกาจ “อ้ าวเหรอจ๊ ะ นีหนูแพมรู้จกั ยายวิมด้ วยเหรอ” “ก็ร้ ูจกั กันนิดหน่อยน่ะค่ะ แต่ไม่ร้ ูจกั ชือน่ะค่ะ เอ่อ เดียวแพมขอ ตัวไปกินข้ าวกับคุณแม่ก่อนนะคะ” ดุจดาวรีบขอตัวทันที ก่อนทียายเด็ก นันจะพูดถึงเรืองทีตนเองทะเลาะออกมา “ไม่กินด้ วยกันเหรอคะหนูแพม คุณรุ้ง” “ไม่เป็ นไรค่ะคุณป้าพิมลไว้ โอกาสหน้ าดีกว่านะคะ” “อ้ าวจะไปแล้ วเหรอคะคุณแพม” วิมลินหันไปถามพร้ อมกับทํา ตามยียวนใส่ “ค่ะ” ความจริงไม่ได้ อยากพูดเลย แล้ วดุจดาวก็รีบเดินไปทันที “หนูแพมน่ารักนะภีม ไม่สนใจหนูแพมบ้ างเหรอลูก” “ผมเห็นคุณแพมเป็ นน้ องสาวน่ะครับคุณแม่” “แนะนําใครให้ ภีมก็ไม่สนใจเลย” คุณพิ มลพรรณเอ่ยอย่าง หยอกเย้ าลูกชาย “ให้ วิมหาให้ เอาไหมคะพีภีม รับรองพีภีมต้ องถูกใจแน่เลย” ขัน รับอาสาเป็ นอย่างดี “ไม่ต้ อง! พี หาเองได้ คงไม่ต้ องลําบากเราหรอก” ตอบด้ ว ย 92


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ นําเสียงแข็งกลับมา วิมลินนึกอย่างสนุกทีจะได้ แกล้ งคนละ ไม่ชอบยายเจ๊ นิสยั เสียใช่ไหม เธอจะเป็ นแม่สือให้ ยายเจ๊ นีเอง...

รัตมา

93


ตอน ยายตัวจุ้นจ้าน

เทียงคืนวิมลินเตรียมตัวทีจะนอนหลับ เธอสวมชุดเสือกล้ ามกับ กางเกงขาสันแค่คืบ เธอไม่ชอบใส่ชุดนอนทีกรี ดกรายและตัวยาว ชอบ แบบสบายๆ ง่ายๆ มากกว่า ซึงเพือนของเธอก็ชอบแต่งตัวแบบนี เช่นกัน วิมลินไม่ได้ ใส่เสือในนอน ระหว่างนันพลันได้ ยินเสียงเคาะประตูดงั ขึน ทางด้ านนอกสามครั ง ก๊ อก... กายเล็กลุกขึนมายังประตูและสอบถาม ออกไป “ใครคะ” “ฉัน เอง” หญิ งสาวจดจําเสีย งของอีกฝ่ ายได้ จึง เปิ ดประตูแค่ แง้ มๆ เพือทีจะถามเขา “พีภีมมีอะไรเหรอคะ” แต่เขากลับผลักบานประตูเ ข้ ามาอย่าง แรง ซึงมันทําให้ บานประตูถกู ปลายเท้ าของวิมลิน เธอร้ องอุทานออกมา อย่างตกใจและเจ็บปวด “อุ๊ย !” และเมือก้ มลงมองไปยัง ปลายเท้ าก็พบกับ มีเ ลือดไหล 94


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ออกมาทีเล็บเท้ าเพราะถูกบานประตูหนี บน่ะเอง พอเห็นเลือดทีปลาย เท้ าของเธอก็สอบถามด้ วยความตกใจและห่วงใย “เป็ นอะไรมากรึเปล่าวิม” พร้ อมกับทีมือก็จบั ไปยังแขนเล็กด้ วย “เจ็บค่ะ” เธอบอกให้ เ ขาได้ ทราบความรู้ สึกของตนเอง พร้ อมกับทีนํ าตา ไหลริ นออกมา วงหน้ าบิดเบ้ เพราะถูกปลายนิ วสามนิ วน่ะเอง นันก็คือ นิวกลาง นิวนาง และนิวก้ อย ภีมภัทรมองไปทัวห้ องเพือหากระดาษทิชชู่ กระทังพบเขาก็รีบ เดินไปหยิบมาทันที เพือซับเลือดให้ กับ อีกฝ่ ายอย่าง อ่อนโยน ทําให้ ใบหน้ าคมของเขากับเธออยู่ใกล้ กนั อย่างทีไม่ตงใจ ั ทําให้ เธอรับรู้ได้ ถึงกลินนําหอมทีกรุ่นมาจากร่างแกร่ง และเขาก็รับรู้ ถึงกลินสบู่อาบนํ าจากกายนุ่ม แต่ความจริ งแล้ ว เธอทาโคโลญน์ก่อนนอนด้ วย ซึงกรุ่นกลินสตอร์ เบอรี อันเป็ นกลินโปรด ปรานของเธอ ซึงแตกต่างจากกลินนํ าหอมของผู้หญิ งทีตนเองเคยควง ส่วนใหญ่ใช้ นําหอมแบบเย้ ายวน แต่ของวิมลินให้ ความหอมในลักษณะ หวานระคนเปรี ยวนิดๆ แต่ร้ ู สึกโล่งและสบายจมูกอย่างบอกไม่ถูก มือ ของภีมภัทรจับไปยังข้ อเท้ าเล็กของเธอ “เดียวพีซับเลือดให้ ละกัน ” เวลาทีเขาลืมตัวก็แทนตัวเองอย่าง อ่อนโยน หญิ ง สาวร้ องโอดครวญและพยายามที จะขยับปลายเท้ าหนี ด้ วย แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยข้ อเท้ าเล็กนัน “โอ๊ ย” “ฉันขอโทษทีทําให้ เธอเจ็บตัว” ขณะเอ่ยก็พลันเงยหน้ าขึนมาก็ มองเห็นว่าอีกฝ่ ายสวมเสือกล้ ามตัวเล็กทีรัดรูปเนื อบาง บางจนเห็นยอด

รัตมา

95


อกภายในทีดันอกเสือขึนมาอย่างเห็นได้ ชัดทีเดียว รับรู้ ว่าอีกฝ่ ายไม่ได้ สวมอะไรไว้ ภายในเป็ นแน่ “พีภีมมีอะไรเหรอคะ ถึงมาเรียกวิมดึกๆ ดืนๆ อย่างนี” “ฉันมีเรื องอยากจะคุยกับเธอน่ะสิ” นํ าเสียงฟั งดูไม่สบอารมณ์ อย่างมากทีเดียว พอเธอถามเรืองนีขึนมา “รีบมากขนาดทีว่าคุยพรุ่งนีไม่ได้ เลยเหรอคะพีภีม” เธอย้ อนถามกลับ มาอย่างสงสัย ซึงเขาก็เ งยหน้ าขึนมาและ ดวงตาคมก็ประสานกับ นัยน์ตากลม พลางจับจ้ องวงหน้ านวลอย่างไม่ วางตา วิมลินรู้สกึ ไม่กล้ าทีจะจ้ องดวงตาของอีกฝ่ ายเลย เพราะมันดูน่า หวันเกรงนิดๆ ซึงปลายจมูกของทังคูก่ ็เกือบจะชนกันและเรี ยวปากนุ่มก็ ห่างกัน ไม่ถึง สองเซ็น ด้ วย ทํ าให้ หัวใจของวิ มลิน เต้ น กระหนํ าไม่ห ยุด ทีเดียว “วันนีฉันไม่ชอบคําพูดของเธอเลย” “คําพูดไหนเหรอคะพีภีม วิมพูดตังหลายอย่าง วิมจําไม่ได้ หรอก ค่ะ” ยอกย้ อนกลับไปอย่างกวนอารมณ์อีกฝ่ าย “ก็คําพูดทีบอกว่าจะเป็ นแม่สือให้ ฉนั ไงล่ะ” “อ๋อ นึกว่าคําพูดไหน” หญิงสาวยิ มออกมาให้ กับเขาด้ วย อย่าง ไม่ร้ ูสกึ เลยว่าตนเองทําให้ อีกฝ่ ายอารมณ์ไม่ดี “มันไม่ใช่เรื องของเธอเลยนะวิม นีมันเป็ นเรื องส่วนตัวของฉัน ” เขาประกาศให้ เธอรับรู้อย่างชัดเจน “อะไรกันคะ อายุมากแล้ วไม่คิดมีแฟนเหมือนคนอืนเขาเหรอคะ เอ๊ ะ หรือว่าพีภีมเป็ น” เหมือนแกล้ งเขาบอกไม่ให้ ย่งุ ก็ยงั จะเซ้ าซีไม่เลิก 96


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “เป็ นอะไร พูดให้ มนั ดีๆ นะ” “เป็ นเกย์รึเปล่าคะ” “อย่ามาลามปามให้ มาก ถ้ าเป็ นผู้หญิงคนอืนมาถาม ฉันจะตอบ ว่าก็ลองมานอนกับฉันดูสิ จะได้ ร้ ูวา่ เป็ นเกย์หรือไม่เป็ น” “แต่นีเป็ นวิมถาม พีภีมจะตอบว่าไงคะ” หญิ งสาวไม่วายหยอก ยัวเขาต่อ ทังยังเงยหน้ ามองเขาด้ วยอย่างใกล้ ๆ แบบจงใจป่ วนสุดๆ เขา ยิมหวานกลับมาและเอ่ย “จะบอกว่าทําตัวเองให้ ดีก่อน แล้ วค่อยมายุ่งเรื องคนอืน เดียว ฉันไปเอายามาทําแผลให้ ” ภีมภัทรรับรู้วา่ ทําให้ อีกฝ่ ายเจ็บก็เลยต้ องดูแล เธอ “เอ่อ” วิมลินจะบอกว่าไม่ต้อง แต่แล้ วเธอก็เปลียนใจ “ขอบคุณนะคะพีภีม ในเมือพีภีมทําให้ วิมเจ็บ พีภีมก็ต้องดูแล วิมค่ะ” ตอบกลับไปด้ วยรอยยิ มอย่างพอใจเกลือนอยู่บนวงหน้ า ตอนนี เธอมีวิธีทีจะป่ วนอีกฝ่ ายได้ แล้ ว พลางยิมอย่างรู้สกึ ยินดี หายไปครู่หนึงเขาก็กลับมาพร้ อมกับกล่องยาปฐมพยาบาล ซึงวิ มลินก็ลืมไปเลยว่าตอนนีตนเองไม่พร้ อมทีจะคุยกับใครเพราะแต่งตัวไม่ เรี ยบร้ อยน่ะเอง แต่พอจะบอกเขาว่าขอเปลียนเสือผ้ าก่อนก็กลายเป็ น เงียบงันไป ในเมือเขามองตนเองเป็ นหญิงไม่ดี ก็ช่างเถอะไม่ต้องเปลียน หรอก เปลียนไปเขาก็ไม่สนใจอะไรอยู่แล้ ว แต่คนทีรับรู้ ว่าอีกฝ่ ายแต่งตัว ไม่เรียบร้ อยก็เอ่ยออกมา “จะเปลียนเสือผ้ าหน่อยรึเปล่า” “ไม่เป็ นไรหรอกค่ะพีภีม ต่อให้ วิมเปลียนชุดเรี ยบร้ อยยัง ไง ใน

รัตมา

97


สายตาพี ภีม วิ มก็ ไม่ใ ช่ ผ้ หู ญิ ง ที ดี อยู่ แล้ ว ” เธอตอบด้ วยสีห น้ า และ นําเสียงประชดประชัน “จริงสินะฉันก็ลืมไปว่าเธอทํามากกว่าแค่แต่งตัวโป๊ ” “ใช่ค่ะ เพราะฉะนันวิมไม่อายหรอกค่ะทีแต่งตัวแบบนี ” ก็ไม่ร้ ู ทําไมเธอถึง ประชดประชัน อีก ฝ่ ายด้ วยการทํ าให้ เ ขามองตนเองในแง่ เลวร้ าย ทังทีความจริงตัวเองไม่ได้ เป็ นอย่างนันสักหน่อย “คําว่าอายมันคงไม่มีในความคิดของเธอหรอก ไม่อย่างงันเธอ คงไม่กล้ าแต่งตัวแบบนีต่อหน้ าฉันแน่” ขณะเอ่ย ดวงตาก็มองไปยังร่ างนวลอย่างไม่ละไปทางใดด้ วย เล่นเอายอดอกของเธอเกิดความรู้สกึ หวิวหวามไปหมด เพราะมันเชิดชัน อยู่ภายใต้ เสือเนือบาง อยากจะลุกไปเปลียนเสือผ้ า แต่เพราะความอวด ดีจึงทําเป็ นนังอยู่เฉยๆและยอมรับคํากล่าวหาของเขาอย่างไม่โต้ แย้ ง “ใช่คะ่ วิมไม่เคยอายอะไรอยู่แล้ ว” บ้ าละ เธอไม่ได้ หน้ าด้ านอย่างนันสักหน่อย ทําไมไม่บอกเขาไป วะว่าตัวเองไม่เคยทําอย่างทีพูด เป็ นครังแรกทีเธอโนบราต่อหน้ าผู้ชาย ซึงปรกติเ ธอมัก จะทํ าเวลาที อยู่กับ เพื อนผู้ห ญิ ง พวกปั ณ รสกับ ศรนุช เท่านัน เธอไม่ใจกล้ าทําแบบนี ต่อหน้ าผู้ชายคนอืนหรอก ยิงเจนจบก็ไม่ เคยเหมือนกัน ถึงเธอจะทําเป็ นก๋ากันเรี ยกอีกฝ่ ายว่าสามีก็ตาม แต่ก็แค่ สามีหลอกๆ เท่านันเอง ชายหนุ่มแกล้ งใส่ยาให้ มากๆ เพืออีกฝ่ ายจะได้ แสบเยอะๆ เป็ น การเอาคืน ทีร้ ายกาจมากและก็ได้ ผล วิมลินพลางดินไม่ห ยุด และร้ อง โอดครวญ 98


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “อุ๊ย วิมเจ็บ!” “อย่าดินสิ ใส่แผลอยู่ไม่เห็นรึไง” เขาทํานําเสียงดุใส่ “งันก็รีบใส่เ ร็ วๆ เลยค่ะ วิมเจ็บ มาก” หญิ ง สาวบอกเขาด้ วย อาการนําตาไหลพราก ภีม ภัท รเห็น แล้ วก็ อดที จะขํ าไปด้ วยและสงสารไปด้ ว ยไม่ไ ด้ เนืองจากรู้วา่ ใส่เยอะมันก็ต้องแสบมากแน่นอน เขาก็ยังคงแกล้ งอีกฝ่ าย ไม่เลิก จุ้นจ้ าน วุน่ วายนัก ต้ องเจอแบบนี “โอ๊ ย! เมือไรจะเสร็จล่ะค่ะพีภีม วิมแสบม้ าก” เธอร้ องเสียงหลง ทีเดียว “ฮ่า...” เขาหัวเราะออกมาอย่างขําขัน “นี พีภีมแกล้ งวิมเหรอคะ” พอได้ ยินเสียงหัวเราะของอีกฝ่ าย เธอ ก็คาดการณ์ได้ ในทันที “ใช่ ฉันแกล้ งเธอ” ภีมภัท รยอมรั บ อย่างไม่ปิ ดบัง โดยใช้ พลาสเตอร์ ย าพัน ไปยัง นิวเท้ าทังสาม ซึงมันทําให้ เธอได้ มองใบหน้ าคมของเขาอย่างใกล้ ชิด อด ทีจะนึกถึงตอนทีตนเองเจ็บขาไม่ได้ ในวันทีไปงานกับแม่เลียงและเธอก็ ถูกชนจนล้ ม ซึงเขาก็ช่วยประคองเธอไปนังทีโซฟา ขณะทีเขากําลังนังพันพลาสเตอร์ ยาให้ นัน วิมลินก็ก้มลงไปดู ด้ วย โดยทีไม่ร้ ู ว่าคอเสือกล้ ามตัวเล็ก มันหย่อนลงมาจนทําให้ ภีมภัท ร มองเห็นเนินอกอวบอิมทีมันมองเห็นไปถึงถันสล้ างด้ านในและเห็นยอด อกทีเชิดชันสีสด เห็นแล้ วชายหนุ่มถึงกลับกลืนนําลายทีเดียว จะบอกให้ อี ก ฝ่ ายเปลียนชุด ก็ก ลัว จะเจอบอกว่า ไม่เ ปลียน

รัตมา

99


เพราะชินแล้ ว สิงทีทําได้ ก็คือรีบทําแผลอีกฝ่ ายให้ เสร็จก็พอ โดยเพียงครู่เขาก็ทําแผลให้ เธอเสร็จ จึงเงยหน้ าขึนมาอย่างโล่ งอก พลางบอกให้ เธอรับรู้ “ฉันทําแผลให้ เธอเสร็จแล้ ว แต่จําไว้ ด้วยนะ ว่าต่อไปอย่ามายุ่ง กับเรืองของฉันอีก” หญิงสาวก็พยักหน้ าตอบเบาๆ “ค่ะ จะไม่ย่งุ อีก” “ทําให้ ได้ อย่างที พูดก็แล้ วกัน” ข่มขู่เสร็จแล้ วเขาก็เตรี ยมก้ าว ออกไปจากห้ อง “จะกลับห้ องแล้ วเหรอคะพีภีมขา” หญิ งสาวถามอย่างหยอกยัว นําเสียงหวาน “ใช่สิ ทําไม! หรือว่าจะให้ ฉนั นอนทีนีด้ วยรึไงกัน” ถามกลับอย่าง ยอกย้ อน “แล้ ว ถ้ า วิม ให้ นอนด้ ว ย พี ภี มจะนอนไหมล่ะ ค่ะ ” ตอบด้ ว ย นําเสียงก๋ากันแทน ดวงตาของเขาเป็ นประกายคมดุขนมาทั ึ นที “ชวนผู้ชายนอนทีห้ องแบบนีบ่อยรึไง” ปกติชวนแต่ไอ้ จิมกับพวกรุ่ นพีให้ นอนทีบ้ านของตนเอง แต่ใ น ห้ องนอนน่ะเพิงเป็ นเขาคนแรก อยากจะบอกว่าไม่เคย แต่ปากก็หนักไม่ เปลียน พลางพยักหน้ าตอบรับกลับไป “บ่อยค่ะ จะนอนไหมล่ะคะพีภีม” เพราะมันใจว่าเขาต้ องปฏิเสธ แน่นอน คงไม่มีทางทําอย่างทีเธอชวนหรอก และก็เป็ นอย่างทีคิดจริ งๆ พีชายสุดหล่อ ส่ายหน้ าตอบกลับมา “ไม่! คราวหลังอย่ามาพูดจาแบบนีกับฉันอีก ฉันไม่ชอบ” 100


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “แบบไหนเหรอคะพีภีม” ไม่วายถามอย่างยัวเย้ าต่อ พร้ อมกับทํา อาการเลิกคิวขึนสูงด้ วย “ก็พูดจาแบบผู้หญิ งง่ายๆ ไงล่ะ” เหมือนเข็มทิมเนื ออย่างแรง ทีเดียว ฮึ! เธอไม่เคยใจง่ายกับใครสักหน่อย ทําเป็ นรู้ดีเหลือเกินนะ “ก็วิมเป็ นคนแบบนี ล่ะค่ะ ง่ายๆ ตรงๆ อยากทําอะไรก็ทําเลย” ตอบให้ เ ขารู้ สึก แย่กับ ตนเองมากกว่าเดิม นี เธอเป็ นบ้ ารึ เปล่ายายวิม ทําไมถึงชอบทําให้ เขาดูถูกตัวเองนัก ทังทีสิงทีเอ่ยเธอไม่เคยคิดทีจะทํา มันเลย “อย่าเอานิสัยง่ายๆ ของเธอมาใช้ กับฉัน เพราะฉัน ไม่มีทางกิ น อะไรง่ายๆ อยู่แล้ ว” “พีภีมชอบแบบยากๆ ใช่ไหมคะ” “ใช่ เพราะมันดูมีคณ ุ ค่า มากกว่าของง่ายๆ ทีไม่มีคา่ อะไร” ตอบ ให้ รับรู้ชดั เจนว่าเธอทําตัวเหมือนผู้หญิงไร้ คา่ “ใช่สิคะ ใครจะมีคา่ เหมือนสาวๆ ของพีภีมกันล่ะ” เธอต่อปากต่อคํากับ เขาโดยยังอยู่ในชุด ทียัวยวน ซึงภีมภัทรที เตรียมกลับห้ องเพราะไม่อยากทีจะมองชุดอันยัวยวนของอีกฝ่ าย ยอมรับ ว่า วิ ม ลิ น เป็ นผู้ห ญิ ง ที เซ็ ก ซี และสวยมากเช่ น กั น แต่ ข องสวยงาม ภายนอกก็ไม่ได้ หมายความว่าข้ างในจะสวยงามสักหน่อย เยอะไปทีสวย ภายนอกแต่ข้างในเน่าพรุนอย่างไม่มีดี “เธอมันเทียบอะไรกับผู้หญิ งของฉันไม่ได้ เลย รู้ เอาไว้ ด้วย” จะ พูดให้ ตวั เองเจ็บทําไมวะไอ้ วิม “ค่ะ วิมรู้ ดีว่าวิมเทีย บอะไรกับผู้หญิ งของพีภีมไม่ได้ ใครนะจะ

รัตมา

101


โชคร้ ายได้ เป็ นคนรักของพีภีม ทีชอบคนทําหน้ าเครียด ตาดุ เจ้ าระเบียบ” ภีมภัทรรู้สกึ ว่าอีกฝ่ ายดูจะข้ ามเส้ นตนเองมากขึน ฝ่ ามือใหญ่จึงจับไปยัง ต้ นแขนนวลของเธอและบีบ อย่างแรงด้ วยความโมโห เอ่ยด้ วยนํ าเสีย ง กร้ าว “วิมลิน! ฉันไม่ใช่เพือนเล่นเธอนะ” เขาตวาดกลับไปด้ วยแววตา คมดุราวจะขยําร่างของเธอให้ ได้ “วิมก็ไม่ได้ เห็นพีภีมเป็ นเพือนเล่นนีคะ” “แล้ วเธอเห็นฉันเป็ นอะไร ถึงมาพูดจาเล่นหัวแบบนี น่ะ ” พลาง ย้ อนถามกลับไปอย่างสงสัยใคร่ร้ ูแบบไม่พอใจ “แล้ วพีภีมคิดว่าวิมเห็นพีภีมเป็ นอะไรล่ะคะ” เธอลอยหน้ าลอย ตาตอบเขา เธอจะเห็นเขาเป็ นอะไรได้ น่ะ นอกจากพีชาย แต่กลับเลือกที จะตอบคําพูดกวนประสาทกลับไปแทน เขานิงไปครู่หนึงก่อนจะตอบให้ เธอรับรู้แบบแสบสันต์ทีสุด “เธอกําลังอ่อยฉันอยู่รึเปล่า เหมือนผู้ชายคนอืนทีเคยทําน่ะ เพือ อยากจะขึนเตียงกับฉัน” เอาอะไรคิดวะ หาว่าเธอจะอ่อยเขาเพือขึนเตียงด้ วย “ถามจริ ง ถ้ าฉันไม่ได้ เป็ นลูกของคุณแม่ แล้ วเราสองคนไม่ได้ อยู่ใ นสถานะพีน้ อง เธอคิดทีจะชวนฉันขึนเตียงด้ วยรึเปล่ากัน” ช่างเป็ นคําถามทีน่าตบปาก ซะจริงเชียว เธอไม่เคยคิดหรอก แต่เพราะต้ องการกวนอารมณ์อีกฝ่ ายจึง ตอบอย่างผู้หญิงก๋ากันกลับไปอีกครา “ก็อาจจะคิด นะคะ บอกตรงๆ ว่า พี ภีมเป็ นผู้ช ายที ตรงสเป็ ค วิมมากเลย ทังหล่อแล้ วก็ดดู ี นีถ้ าไม่ติดว่าเป็ นพีชายล่ะก็ วิมจะชวนขึน 102


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ เตียงด้ วย” อ๊ าย! ยายวิมนีแกกล้ าพูดออกไปได้ ยงั ไงกัน “ถึงฉันจะชอบฟั นผู้หญิ ง แต่ฉันก็เลือก ของเน่าๆ ทีราคาถูกน่ะ ฉันไม่กินให้ เสียปากหรอก” เจ็บไหมล่ะยายวิม อยากทําตัวให้ เขาดูถกู เอง จะไปโทษใครกันล่ะ “แต่เห็นก็มีผ้ ชู ายติดใจของเน่าๆ อย่างวิมเยอะนะคะ ปล่อยวิม ได้ แล้ วค่ะ วิมง่วงแล้ วล่ะ” ตอกกลับอย่างแสบสันต์เช่นกัน ซึงกายนุ่มก็ ยืนอยู่ปลายเตียง เตรียมทีจะหมุนกายออกไปจากพันธนาการทีจับไว้ โดย เขายังไม่ยอมปล่อย แต่เ จ้ ากรรม ขาเรี ย วกลับเสียหลักตัวเซไป วิมลิน อุทานออกมา ว้ าย! “ซึงเธอทีตกใจก็เกาะลําคอแกร่งของเขาด้ วยความกลัวล้ ม โดยภีมภัทรก็สง่ เสียงออกมากับเหตุการณ์ทีเกิดขึนอย่างเร็วพลัน “เฮ้ ย!” ซึงเขาก็ยกมือกอดร่างนวลไว้ อย่างลืมตัวเช่นกัน และนันจึงทําให้ เธอดึงกายกํายําล้ มลงมาบนเตียงด้ วย วงหน้ า คมก็หอมไปยังแก้ มนวลของอีกฝ่ ายอย่างไม่ตงใจ ั รับรู้ได้ ถึงความอวบอิม ภายในของทรวงสล้ างทีไม่มีสิงใดปิ ดกัน ซึงชายเสือกล้ ามตัวเล็กก็เลิกขึน สูงจนเห็นแผ่นท้ องทีขาวนวล รวมถึงกางเกงขาสันด้ วยทีเลิกขึนสูงเช่นกันเผยให้ เห็นขาเรี ย ว เพรี ยวยาวคู่งาม ดวงตาคมของภีมภัทรตกใจกับสัมผัสนุ่มที ตนเองไม่ ตังใจ รวมทังสะโพกแกร่งทีบดเคล้ ากับสะโพกเต็มตึงเบืองล่างของวิมลิน ด้ วย เล่นเอาเจ้ าลูกชายของเขาตืนเพริดทีเดียว วิมลินทีไม่คาดคิดว่า จะเกิดเหตุการณ์นีขึนมาก็ตกใจมากเช่นกัน วงหน้ านวลเปลียนเป็ นแดง

รัตมา

103


ซ่านทีเดียวราวกับผลมะเขือเทศ ก็ใครจะไปคิดกันว่ามันจะเกิดเรื องแบบ นีขึนน่ะ “ใช้ วิธีแบบนี อ่อยผู้ชายบ่อยสิน ะ” เอ่ย ด้ วยนํ าเสีย งดูถูก อย่าง มาก พร้ อมกับจ้ องมองใบหน้ านวลอย่างไม่ละไปทางใดด้ วย “ถ้ าวิมบอกว่าไม่เ คยล่ะค่ะ พีภีมจะเชือรึ เปล่า” เธอย้ อนถาม กลับไปหลังจากนัน เขาหัวเราะออกมาอย่างเย้ ยหยัน “หึ หึ ไม่มี ท างเด็ ด ขาด เพราะท่ า ทางของเธอมัน ไม่ไ ด้ ด ูไ ร้ เดียงสาขนาดนัน” “ท่าทางของวิมเป็ นยังไงเหรอคะ” จะถามทําไมกันยายวิม รู้ ว่า เขาไม่ชอบ ยังไงเขาก็ไม่มีทางบอกหรอกว่าเธอเป็ นผู้หญิงทีดี “ทําไมต้ องถาม เธอก็น่าจะรู้ ตวั เองดีนะ” ตอนนี ภีมภัทรลืมไป เลยว่าตัวเองทับอยู่เหนือเรือนกายนุ่มทีเรียบละมุนมืออย่างมาก “วิมไม่ร้ ูคะ่ ” ยังคงเล่นบทอินโนเซ้ นส์ไม่เลิกรา “ไม่ร้ ูหรือว่าแกล้ งโง่กนั แน่ ต้ องให้ ฉันพูดเหรอว่าท่าทางของเธอ เป็ นยังไง ถ้ าไม่เชียวชาญมากคงไม่ยวผู ั ้ ชายมากขนาดนีหรอก แม้ กระทัง ฉันทีเป็ นพี เธอก็ยงั ไม่เว้ นเลย” “ทําไมคะ พีภีมกลัวหลงเสน่ห์วิมเหรอคะ” มือเรี ยวแตะไล้ ไปยัง ใบหน้ าคมด้ วยแบบกวนประสาท “อย่ามาทําเป็ นปากดีไปหน่อยเลย มันไม่ได้ ทําให้ เธอดูดีเลยนะ วิม ไอ้ ท่าทางก๋ากัน กร้ านโลกน่ะ มันทําให้ เธอดูไม่มีคา่ มากกว่า” “วิมไม่สนหรอกค่ะ ว่าใครจะมองวิมยังไง” หญิ งสาวตอบอย่าง ไม่แคร์เหมือนทุกคราว 104


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ อยากรู้ นักว่าถ้ าพีภีมรู้ ว่าเธอไม่เคยไปนอนกับผู้ชาย ไม่เคยมัว กับ ผู้ช ายจะทํ า หน้ า ยัง ไง ยัง คงยื น กรานที จะเล่น บทเป็ นนางร้ ายใน สายตาของอีกฝ่ าย “ทีฉันพูดเพราะอยากจะเตือนด้ วยความหวังดี ผู้ชายน่ะเขาเลือก ผู้หญิงทีความเหมาะสมจากการวางตัว ถ้ าเธอยังทําตัวแบบนีไม่เลิก เธอ ก็คงเป็ นได้ แค่ของเล่นสนุกบนเตียงผู้ชายเท่านัน คงไม่มีใครทีคิดจริ งจัง กับผู้หญิงแบบเธอหรอก เพราะคนทีเขาจะเลือกมาเป็ นเมีย เป็ นแม่ของ ลูก ต้ องเป็ นผู้ห ญิ งที ดีและมีค่าควรทีจะแต่งงานด้ วย ไม่ใช่ผ้ หู ญิ งทีใจ ง่ายกับผู้ชายหลายคนแบบเธอ” ซึงพอเขาพูดเสร็จก็ผละร่างแกร่งออกมา ก่อนจะก้ าวออกไปจาก ห้ องของอีกฝ่ าย หากทว่าภาพทรวงอกอวบอิมกับหน้ าท้ องทีแบนราบก็ ปรากฎให้ เขารับรู้ในภวังค์อย่างชัดเจน รวมถึงกลินหอมจากเรือนกายนุ่ม ด้ วย ชายหนุ่มสลัดความรู้ สึกทีว่าออกไปทันที รับรู้ ว่าไม่สมควรทีจะไป เกียวข้ องกับอีกฝ่ ายด้ วย “ผู้ห ญิ ง ที ผู้ช ายจะเลือ กมาเป็ นเมี ย เป็ นแม่ข องลูก ต้ องเป็ น ผู้ห ญิ ง ที ดี ไม่ใ ช่ใ จง่ายให้ ผ้ ชู ายหลายคนแบบเธอ ใจง่ายตรงไหนวะ ตังแต่โตมายังไม่มีผ้ ชู ายตกมาถึงท้ องเลย แบบนีเรียกว่าใจง่ายเหรอวะ” หญิงสาวทําสีหน้ างุนงงและอดทีจะขําขันไม่ได้ ถ้ าเธอเป็ นอย่าง ที เขาพูด ก็ค งจะเจ็บ ล่ะ แต่นี วิ มลิ น ไม่ไ ด้ เ ป็ นอย่ างที เขาด่า สัก อย่ า ง นอกจากเป็ นแม่เมรีขีเมาอย่างเดียว โดยเธอก็ได้ เล่าเรืองของตนเองกับพีชายคนใหม่ให้ เพือนสาวทัง สองได้ รับรู้ในช่วงเย็นหลังจากเลิกงานแล้ ว ซึงวิมลินก็มาออกกําลังกาย

รัตมา

105


กับทังคู่ นันก็คือกีฬาพิ ลาทิส หญิ งสาวอยู่ในชุดออกกําลังกายด้ วยเสือ รัดรูปครึงสีฟ้าตัวเผยให้ เห็นผ่าเล็กและเนินอกกับหน้ าท้ องทีแบนเรียบกับ ขาเรี ยวเพรี ยวยาวทีอยู่ในกางเกงรัด รูปสีดํา พลางห้ อยโหนกับผ้ าด้ วย ความคล่องแคล่ว ระหว่างทีห้ อยหัวลงมานัน ปั ณรสก็สอบถามหญิ งสาวเกียวกับ ความสัมพันธ์ของอีกฝ่ ายกับพีชาย “แล้ วนีแกกับพีภีมเข้ ากันได้ รึยงั เนีย” “เหมือนเดิมน่ะแก” “พีภีมนีจงเกลียดจงชังอะไรแกนักวะ” พอได้ ยินคําตอบก็แสดงสี หน้ างุนงง “ฉันก็ไม่ร้ ูวะ่ วันก่อนก็หาว่าฉันแต่งตัวเหมือนผู้หญิ งหากิน แล้ ว ก็บอกว่าไม่มีใครจริงจังกับฉันด้ วยการแต่งงานหรอก เพราะว่าฉันทําตัว มัวกับผู้ชายหลายคน” ปั ณรสกับศรนุชก็แสดงสีหน้ าไม่พอใจใส่ “พีภีมนีทําไมถึงได้ พดู จาแย่อย่างนีนะ เสียดายอุตส่าห์หลงชอบ ทีหน้ าตาหล่อ” ศรนุชแสดงความคิดเห็นออกมา “เฮอะ หน้ าหล่อแต่ปากร้ ายทีสุดเลย นีถ้ าคําพูดพีภีมเป็ นเข็มนะ ฉันคงพรุนไปหมดทังตัวละ เจอทีไรเอาเข็มทิมตลอดเลย” พูดด้ วยสีหน้ า มุย่ อย่างมาก

106


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ

ตอน นางแบบจําเป็ น

ในวันอาทิตย์วิมลินก็ไปเรี ยนเดินแบบก่อนทีจะเดินจริ งในช่วง เดือนหน้ า ซึงปั ณรสกับศรนุชก็ได้ มาให้ กําลังใจกับเพือนสนิทด้ วย นานๆ จะได้ เห็นเพือนเป็ นนางแบบสักทีก็ต้องมาให้ กําลังใจกันหน่อย “ตังใจเดินแบบนะจ๊ ะเพือนรัก” “จะมาดูตอนฉันจับกบใช่ไหม รู้ทนั หรอกนะ” “ใช่ จะมาถ่ายรูปเก็บไว้ ด้วย เอาไปให้ พวกทีออฟฟิ ตดู” ปั ณรส ยอมรับอย่างตรงๆ “อุตส่าห์บอกคุณ แม่แล้ วนะว่าไม่เดิน ได้ ไหม คุณแม่ก็ไม่ยอม” หญิงสาวบ่นออกมาด้ วยสีหน้ าเซ็งๆ “เดินไปเถอะ นานๆ จะได้ ทําอะไรทีไม่ค้ นุ อีกอย่างฉันจะได้ ไป โพสว่าเพือนฉันเป็ นนางแบบ” “แค่นางแบบเดินการกุศลเฟ้ย ไม่ใช่นางแบบอาชีพสักหน่อย”

รัตมา

107


“นันล่ะจะนางแบบอะไรก็ช่าง ได้ เดินบทแคทวอล์ค ดูดีออกจะ ตายไป” “คนอืนน่ะอาจใช่ แต่ฉนั น่ะอาจไม่ใช่วะ่ ” วิมลินเอ่ยออกมาอย่าง ขําขัน “แกอย่าไปทํานมหกกลางเวทีละ่ ไม่งนแกได้ ั ดงั ระเบิดระเบ้ อแน่” “นันล่ะคือสิงทีฉันกลัวมากๆ กลัวนมหกกลางเวที มีหวังคุณแม่ ได้ อายทังงานแน่ ฉันต้ องระวัง ให้ มากๆ เลยล่ะ ” เพี ยงนึก ถึง ฉากไคล แม็กซ์ทีชุดเกาะอกหลุด คงไม่ร้ ู ว่าจะเอาหน้ าไปซุกไว้ ทีไหนถ้ าเกิดเรื อง แบบนันขึนมา แล้ วพลันเธอก็เล่าเรืองของความซวยให้ เพือนทังสองฟั ง “เออ ปิ ง ลูกศร แกรู้ไหม ว่าฉันเจอใคร” “ใครเหรอ ดาราดังหรือว่าไฮโซคนไหน” ปั ณรสย้ อนถามกลับมา ในขณะทีเธอกําลังจะเดินไปยังห้ องซ้ อมเดินแบบ “ถ้ าฉันบอกพวกแกต้ องตกใจแน่เลย ก็ยายเจ๊ ไฮโซทีดูถูกแล้ วก็ ว่าพวกเราเป็ นเมียน้ อยให้ ผ้ ชู ายเลียงไงล่ะ” “หา อะไรจะบังเอิญอย่างนีกัน แกไปเจอทีไหนน่ะ” ศรนุชอุทาน ออกมาอย่างตกใจเช่นกัน “ทีร้ านอาหารวันทีพีภีมพาไปกิ นข้ าวน่ะ ยายนันอยู่ใ นหมู่บ้าน เดียวกัน แต่สงสัยจะมาติดใจพีภีมแน่ๆ เลยว่ะ” “แกจะยอมให้ ยายนันมาเป็ นพีสะใภ้ เหรอวะ” ปั ณรสถามกลับ อย่างสงสัย “อีตาพีภีมน่ะ ไม่ชอบหรอก บอกว่าเห็นเป็ นน้ องสาว แต่ฉันจะ แกล้ ง พีภีม ไม่ช อบยายนันฉันก็จะเป็ นแม่สือให้ ” ดวงตาของเธอเป็ น 108


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ประกายอย่างชืนชอบกับสิงทีคิดไว้ “เออ แล้ วขาแกไปโดนอะไรมาวะ” ปั ณรสมองเห็นปลายเท้ าของ เธอทีมีปลาสเตอร์ยาพันอยู่สามนิว “ก็ฉนั ไปยุ่งเรืองของพีภีมไง เลยโดนตามมาด่าทีห้ อง ว่าฉันไปยุ่ง เรื องส่วนตัวของเขา เพราะฉันบอกว่าจะเป็ นแม่สือให้ พีภีม พี ภีมเปิ ด ประตูเข้ ามาตอนทีฉันแค่เปิ ดแง้ มๆ ประตูมนั ก็เลยหนีบเท้ าฉัน แต่พีภีมก็ ทําแผลให้ ฉนั นะ” ถึงอีกฝ่ ายจะร้ ายแต่เวลาทําให้ เธอเจ็บก็คอยดูแลและทําแผลให้ อย่างดี แม้ จ ะแกล้ ง เธอในตอนแรกก็เ ถอะ เธอไม่ได้ เล่าให้ เ พือนฟั งว่า ตนเองโนบราต่อหน้ าเขา แล้ วก็ล้มไปบนเตียงกับอีกฝ่ าย ซึงปากของเขา ก็จมุ พิตยังแก้ มนวลด้ วย เป็ นผู้ชายคนแรกทีได้ หอมแก้ มเธอ จะไม่ให้ เขิน อายได้ ยงั ไงกันล่ะ “แกเป็ นแม่สือให้ ฉนั ดีกว่า กับพีภีมน่ะ อย่าไปเป็ นแม่สือให้ ยาย นันเลย” ศรนุชแสดงความเห็นอย่างขําๆ “โห ไอ้ ลกู ศร แกพูดนีคิดก่อนบ้ างรึเปล่า” ปั ณรสเอ่ยทันควัน “ทํ า ไมวะ อย่ า งฉั น น่ ะ จี บ พี ชายไอ้ วิ ม ไม่ ไ ด้ เหรอยายปิ ง” สอบถามกลับมาอย่างสงสัย “ขนาดไอ้ วิมไม่ได้ เมาเป็ นหมาแบบแก ไม่ได้ มวผู ั ้ ชายแบบแก ยัง โดนมองซะเละขนาดนี แล้ วแกเนียทํายิงกว่าไอ้ วิม จะไม่โดนด่าเละกว่านี เหรอวะ” ปั ณรสอธิบายให้ เพือนได้ ฟัง “นันสิ ไอ้ วิมนีน้ อยกว่าพวกเราเยอะเลยนะ ยังมองซะแทบไม่มีดี เลย” ศรนุชพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วยกับความคิดของอีกฝ่ าย

รัตมา

109


“ทุกคนคะเตรี ย มตัวฝึ กเดินแบบได้ แล้ วค่ะ” คุณครู ทีสอนเดิน แบบในห้ องเสือชุติมาก็ปรบมือเรี ยกนางแบบจําเป็ นทังหลายมารวมตัว กัน แต่พอหันไปก็เจอกับคนทีพูดถึงเมือครู่ “ยายเจ๊ ไฮโซ” “เฮ้ ย มาเดินแบบด้ วยเหมือนกันเหรอวะ” เพื อนสาวทังสองก็ ตกใจเช่นกัน “อ้ าว น้ องวิม มาเดินแบบทีนีด้ วยเหรอ” “พีแพมก็เดินเหรอคะ” เธอถามอีกฝ่ ายกลับไปอย่างสงสัยเช่นกัน ด้ วยการเรี ยกให้ ดเู ป็ นกันเองมากขึนเพราะอีกฝ่ ายอายุมากกว่าตนเอง “ใช่จ้ะ คุณแม่พีเป็ นลูกค้ าวีไอพีของคุณชุติมาเหมือนกัน ” หญิ ง สาวสบถออกมา “ซวยชิบเป๋ ง” “น้ องวิมว่าอะไรนะจ๊ ะ” ดุจดาวจําต้ องพูดดีกับอีกฝ่ ายเพราะว่า ยายนีเป็ นน้ องสาวของดร. ภีมภัทร ผู้ชายทีตนเองชืนชอบน่ะเอง ต้ องเข้ า ทังทางแม่และก็ทางยายตัวดีนี “เอ่อ ไม่มีอะไรค่ะพีแพม วิมแค่พดู ว่า บังเอิญดีนะ” “น้ องวิมจ้ ะ” อีกฝ่ ายเรียกชือเธอ วิมลินจึงหันกลับไปถาม “มีอะไรเหรอคะพีแพม” “คือพีอยากจะขอโทษน้ องวิมกับเพือน ทีพูดจาไม่ดีใส่น่ะ ก็พีไม่ร้ ู ว่าน้ องวิมเป็ นน้ องสาวคนใหม่ของคุณภีม ถ้ าพีรู้ พีคงไม่พูดจาแย่ๆ กับ น้ องวิมแล้ วก็เพือนหรอก น้ องวิมอย่าโกรธพีเลยนะ” ถ้ าไม่เป็ นเพราะดร. ภีมภัทรล่ะก็ ฉันไม่มีวนั ขอโทษแกหรอก ยายโคโยตี 110


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “ไม่เป็ นไรหรอกค่ะ วิมไม่โกรธพีแพมหรอกค่ะ” “อย่างนันเรามาดีกนั นะ” ดุจดาวยืนนิวก้ อยออกมาด้ วย วิมลินก็ เอานิวก้ อยมาเกียวกัน “ค่ะ พีแพม” “พีดีใจนะทีน้ องวิมไม่ถือสาพีน่ะ” “ก็พีแพมไม่ร้ ูนีคะว่าวิมเป็ นน้ องของพีภีม” “ต่อไปพี จะไม่พูด อะไรแบบนันอีก แล้ วล่ะ เราไปเดิน แบบกัน เถอะ” พลางเอ่ยชักชวนกับวิมลินด้ วยรอยยิ มทีเกลือนอยู่บนใบหน้ าแต่ แววตาแสดงความเข่นเขียวใส่ “เดียวฉัน มานะ ไปเรี ยนเดินแบบก่อน” วิมลิน หัน ไปบอกกับ เพือนสนิท ทังคูก่ ็พยักหน้ าตอบรับ “ไปเถอะ พวกฉัน จะนังรอที นี นะ” หญิ ง สาวก็ ก็ เ ดิ น ไปยั ง ด้ านหน้ าของลานกว้ างกับ ดุจ ดาว อาจารย์ ที สอนเดิน แบบก็บ อกให้ นางแบบจําเป็ นได้ ทราบกันอย่างทัวกัน “วันนีเราจะฝึ กเดินแบบกันบนรองเท้ าส้ นสูงสีนิวนะคะ” “รองเท้ าสูงสีนิ ว บ้ าชิบ เคยใส่ทีไหนวะ” พอปั ณรสได้ ยินก็เอ่ย ออกมา “รองเท้ าสูงสีนิว ไอ้ วิมมันจะเดินได้ เหรอวะ” “นันสิ ปกติมนั ใส่อย่างมากก็แค่นิวครึงเท่านัน มันบอกว่าไม่ชอบ ใส่ส้นสูง ปวดขา แล้ วก็ตกส้ นตลอด” ทังสองคนรู้ ถึง ปั ญ หาของเพือน สนิทเป็ นอย่างดี “ฉันว่างานนีไอ้ วิมมีจบั กบแน่เลยว่ะ”

รัตมา

111


“สงสัย ชัวร์ๆ เลย” ซึงพอวิมลินได้ ยิ นก็ทํ าสีหน้ าเบะปาก ก่อนจะหันไปหาทังสอง พลางบอกให้ ได้ รับรู้ ด้วยภาษาใบ้ โดยยกขาขึนมาและใช้ ปลายนิ วชี มัน และทําท่าใช้ นิวบอกขนาดความสูงของรองเท้ า เพือนๆ ก็พากันหัวเราะ อย่างขําขัน เพราะรู้วา่ วิมลินต้ องทําหน้ าเซ็งเป็ นแน่ ซึงมันก็เป็ นจริงอย่าง ทีคิดไว้ “นีมันรองเท้ าหรือตึกทาวเวอร์กนั เนีย สูงซะขนาดนี” “น้ องวิม ไม่เ คยใส่ร องเท้ าส้ น สูง เหรอคะ” ดุจ ดาวย้ อนถาม กลับมาเมือได้ ยินทีเธอบ่นพึมพํา “ไม่เคยค่ะพีแพม ปกติวิมใส่รองเท้ าสูงแค่หนึงนิวครึงเองค่ะ” “ใส่เดินบ่อยๆ เดียวก็ชินเองค่ะ” พลางเล่นบทเป็ นพีสาวทีแสนดี “ก็ขอให้ เป็ นอย่างนันค่ะพีแพม” “ถ้ าใครอยากจะใส่มากกว่าสีนิ วก็ได้ นะคะ” อาจารย์ สาวเอ่ย ออกมาหลังจากนัน “อือหือ แค่สีนิ วก็จะตายอยู่แล้ ว ให้ ใส่มากกว่าสีนิ ว จะล้ มหน้ า ทิมปากแตกไหมวะเรา” ดวงตากลมก็มองไปยังพืนกระเบื องตรงหน้ า ว่า ถ้ าล้ มฟาดลงไปคงไม่ต้ องคิด เลยว่าจะเป็ นเช่นไร สีห น้ าแสดงอาการ ขยาดอย่างเห็นได้ ชดั “ถ้ าใส่รองเท้ าไม่ถึงสีนิ วเดินได้ ไหมคะ” สอบถามออกไปอย่าง สงสัย “ไม่ได้ ค่ะ การเดิน แบบจะเน้ น ความสง่านะคะ แล้ วเราตัวเล็ก อย่างนีน่าจะใส่ส้นสูงมากกว่านะคะ” คุณครูทีสอนเดินแบบบอกให้ เธอ 112


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ได้ รับรู้ “คือปกติไม่คอ่ ยใส่ส้นสูงน่ะค่ะ” “ฝึ กไว้ คะ่ เดียวเราจะให้ ลองเดินบนส้ นสูงค่ะ เดินจากฝั งนี ไปฝั ง นันนะคะ” มือเรี ยวถูกยกขึนมาชี ไปยังผนังอีกด้ านหนึง อย่าให้ หนังสือ หล่นลงมาจากศีรษะเด็ดขาดนะคะ” “ตาย ยายวิม ได้ จบั กบแน่ๆ” วิมลินอุทานออกมาเบาๆ พนักงาน ห้ องเสือจัด การแจกหนังสือให้ กับบรรดานางแบบจําเป็ นทังหลายหลัง จากนัน “คือวันนีไม่ได้ เอารองเท้ ามาซ้ อมเดินแบบค่ะ” ไม่วายหาเหตุผล มาอ้ างต่อ “อย่างนันเดียวใส่ของห้ องเสือละกันนะคะ รองเท้ าเบอร์อะไรคะ” “ ค่ะ” วิมลินบอกให้ ทราบ พนักงานก็เดินไปหยิบรองเท้ ามา ให้ กบั หญิงสาวได้ ลองใส่ด ู “ทีนีก็เริมซ้ อมเดินแบบได้ แล้ วนะคะ” วิมลินก็เอาหนังสือมาวางบนหัวของตนเองและสวมรองเท้ าส้ น สูงสีนิวด้ วย คุณครูทีสอนเดินแบบก็สงการออกมาตามลํ ั าดับ “ต่อ ไปก็ ก้ าวอย่ า งช้ าๆ นะคะ ตัว ตรง หลัง ตรง ตามองไป ข้ างหน้ า มือวางข้ างกาย ทรงตัวไว้ อย่าให้ หนังสือหล่นลงมาเป็ นอันขาด ค่ะ” พูดเหมือนง่าย แต่ทํายากชะมัด ทําไมเธอจะต้ องมาทําอะไรแบบนี ด้ วยเนีย “สูดลมหายใจเข้ าไปลึกๆ ค่ะ แล้ วก้ าวเดินด้ วยความมันใจค่ะ” คุณครูสอนต่อ วิมลินก็ทําตามทีคุณครูบอกเป็ นอย่างดี “ค่อยๆ ทํ าไปนะคะน้ องวิม เดียวก็ได้ ค่ะ ” ดุจ ดาวทํ าเป็ นให้

รัตมา

113


กําลังใจอีกฝ่ าย แต่ก็คิดหวังในใจ “ขอให้ แกล้ มปากแตกด้ วยเถอะ” “สูดลมหายใจเข้ าลึกๆ เอาหนังสือวางบนหัว มือวางข้ างตัว ก้ าว อย่างมันใจ” วิมลินบอกกับตัวเองทําตามทีคุณครูสอน แต่เพียงก้ าวไป เพียงสองก้ าว โครม! รองเท้ าทีสวมอยู่พลิกซะนัน โดยเพือนทังสองก็ทํา การอัด คลิปวีดีโอเพือจะเอาไปให้ พวกทีออฟฟิ ตได้ ด ู ทุก คนอยากเห็น เวลาวิมลินเดินแบบน่ะเอง เนืองจากไม่ถนัดใส่รองเท้ าส้ นสูงเดิน เพือน สองคนทีนังอยู่ก็แสดงความตกใจเมือเห็นวิมลินล้ มลงไปนังทีพื น พลาง วิงเข้ ามาถามอย่างห่วงใย “เป็ นยังไงบ้ างไอ้ วิม ไหวไหมน่ะ” “ไหวๆ” หญิงสาวพยักหน้ าตอบรับ “ฮึ สมนําหน้ า” ดุจดาวทีเห็นอีกฝ่ ายล้ มก็ยิมอย่างชอบใจ “เอาอย่างนีฉันกับไอ้ ปิงจะอยู่ใกล้ ๆ แก ถ้ าแกจะล้ มเดียวพวกฉัน ช่วยจับให้ เอง” เพราะไม่อยากให้ เพือนล้ มจับกบแบบเมือครู่นี ก็เลยต้ อง ทําตามทีเพือนบอก ซึงเธอก็เกือบจะล้ มหลายคราว แต่โชคดีทีเพือนสนิท ช่วยจับไว้ ได้ ผ่านไปสองชัวโมงการซ้ อมเดินแบบก็เสร็จสินลง วิมลินมานังดูด กาแฟด้ วยท่าทางทีแสดงความเหนือยหน่ายอย่างมาก “ทําไมมันถึงน่าเบืออย่างนีกัน” “ทนหน่อยนะไอ้ วิม เดียวก็ได้ ” เธอดูดกาแฟเสียงดังครื ดอย่าง โมโหแบบโอดครวญ “ฉันไม่อยากเดินแบบแล้ วอ่ะแก ปวดนิวด้ วย” “ฉันก็สงสารแกว่ะ แต่ก็ไม่ร้ ูจะช่วยยังไง” ปั ณรสเอ่ยอย่างเห็นใจ 114


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “เดินจะล้ ม ตัวเซตลอด จะทรงตัวอยู่ได้ ยังไงวะ” นันเพราะว่า พอจะเดินๆ ก็ตวั เซ หนังสือก็หล่นลงมาข้ างล่างทุกทีเลย “แกต้ องฝึ กเดินใส่รองเท้ าส้ นสูงให้ มากเลยนะวิม” ปั ณรสด้ วย ความหวังดี “แกพูดง่าย แต่ฉนั ทํายากน่ะ” วงหน้ านวลมุย่ อย่างมากทีเดียว “แล้ วเมือกี แกคุยอะไรกับยายเจ๊ ไฮโซนันน่ะ ” ศรนุชสอบถาม อย่างสงสัย โดยมือก็คนแก้ วกาแฟไปด้ วย “ยายนันมาขอโทษฉันกับพวกแก ทีเคยพูดจาไม่ดีใส่น่ะ” “ยายนันมาขอโทษเหรอ” ปั ณรสทําสีหน้ าไม่คอ่ ยเชือถือนัก “ใช่ บอกว่าถ้ าพีรู้น้องวิมเป็ นน้ องสาวคนใหม่ของคุณภีม พีก็คง จะไม่พดู จาแบบนันใส่” “แสดงว่ายายนีกะจะเข้ าทางแกด้ วยล่ะสิ คงจะอยากให้ แกเชียร์ ล่ะมัง” “แต่พอยายนันขอโทษฉันแล้ วก็พูดจากับฉันดีนะ ไม่พูดจาแย่ๆ กับฉันอีกเลย” “ก็แหงล่ะ แกเป็ นน้ องสาวของคนทีเขาอยากได้ เป็ นสามี ก็ต้อง พูดดีด้วยอยู่แล้ ว” ศรนุชแสดงความคิดเห็นออกมา ซึงยามนีหญิงสาวทีถูกพูดถึงก็กําลังนังกินอาหารอยู่กับยุวดี อีก ฝ่ ายหันไปเจอก็บอกกับเพือนสนิทด้ วยสีหน้ าสงสัย “เมือกี ฉัน เจอยายพวกนันด้ วย กํ าลัง ว่าจะเดิน ตามไปด่าสัก หน่อย” “ไม่ต้องด่านะ” ดุจดาวรีบห้ ามปรามในทันที อีกฝ่ ายแสดงสีหน้ า

รัตมา

115


สงสัย “อ้ าวทําไมล่ะ ปกติเ ราสองคนก็ทะเลาะกับยายพวกนันไม่ใ ช่ เหรอ” “ยายนั นเป็ นน้ องสาวคนใหม่ข องคุณ ภี ม ผู้ช ายที ฉั น ชอบ” ดวงตาของยุวดีเบิกกว้ างเมือได้ ยินเช่นนัน “หา! เป็ นน้ องสาวคนใหม่เหรอ” “ใช่ ฉันก็เลยต้ องทําดีกับยายนันด้ วย ทังทีความจริ งฉันก็ไม่ได้ อยากทําหรอก” บอกด้ วยสีหน้ าทีแสดงความไม่ชืนชอบอย่างมาก พอกลับมาบ้ านคุณ พิ มลวรรณก็สอบถามด้ วยนํ าเสีย งอยากรู้ นันเพราะรับรู้วา่ วันนีลูกสาวคนใหม่ไปเรียนเดินแบบมาน่ะเอง “เป็ นยังไงบ้ างยายวิม ไปซ้ อมเดินแบบมา” ซึงภีมภัทรก็เดินลง มาจากบันไดพอดี โดยวิมลินเพิ งกลับมาถึง ส่วนอีกฝ่ ายก็ไม่ได้ ไปไหน เพราะวันอาทิตย์เขาอยากพักอยู่กบั บ้ านน่ะเอง “ยากมากเลยค่ะคุณแม่ วิมจะล้ มตังหลายรอบค่ะ ให้ เดิน บน รองเท้ าส้ นสูงตังสีนิวน่ะค่ะ” เธอเล่าให้ มารดาเลียงได้ ทราบ “ตอนนียังไม่ชินก็เป็ นแบบนันล่ะ เดียวพอชินก็เดินได้ เอง เหมือน แม่ตอนแรกๆ ทีฝึ กเดินก็เป็ นแบบนี” “วิมเจ็บเท้ าด้ วยน่ะค่ะ” ราวจงใจพูดให้ ใครอีกคนได้ ยิน “เจ็บเท้ า เป็ นอะไรไปเหรอยายวิม” “วิมโดนประตูหนีบเมือคืนค่ะ แล้ ววันนี ก็ต้องไปเดินแบบ ก็เลย เจ็บเท้ าค่ะ” ขณะเอ่ยก็มองไปยังคนทีทําให้ เจ็บตัวด้ วย” พอคุณพิมลวรรณเห็นเธอมองไปยังลูกชายคนโตก็ถามออกมา 116


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ อย่างคาดการณ์ “ทําไมมองไปทีตาภีมล่ะ อย่าบอกนะว่าตาภีมเป็ นคนทําให้ น้อง เจ็บน่ะ” “ใช่ครับ ผมเป็ นคนทําประตูหนีบเท้ าวิมเองครับ แล้ วเจ็บมากรึ เปล่า” ความจริงเจ็บไม่มากหรอก แต่เธอแกล้ งทําเป็ นสําออยน่ะเอง “ก็เจ็บมากเหมือนกันค่ะ โดนรองเท้ ากัดด้ วยค่ะ เพราะว่าต้ อง เดินบนรองเท้ าทีสูงสีนิวด้ วยค่ะ” “แย่เลย แล้ วจะเดินได้ รึเปล่ายายวิม” แม่เลียงถามอย่างห่วงใย และเป็ นกังวล “ได้ คะ่ คุณแม่ แต่ช่วงนีวิมคงขับรถไปทํางานไม่ได้ คะ่ ยังไงวิมขอ ติดรถพีภีมไปลงทีบริษัทวิมหน่อยได้ ไหมคะ เพราะว่ามหาวิทยาลัยของพี ภีมก็เป็ นทางเดียวกับทีวิมไปทํางานที บริ ษัท ค่ะ แล้ วขากลับวิมก็จะได้ กลับพร้ อมพีภีมด้ วยค่ะ ในฐานะทีพีภีมทําให้ วิมเจ็บตัว พีภีมต้ องชดใช้ ด้ วยการยอมให้ วิมติดรถไปด้ วย แล้ ววันอาทิตย์พีภีมก็ต้องไปส่งวิมเดิน แบบด้ วย ไม่งนวิ ั มไม่หายโกรธนะคะ” หญิงสาวคิดแผนแกล้ งเขาต่อ “นันสิภีม ทําน้ องเจ็บ ก็ต้ องไปส่ง น้ องไปทํ างาน และก็รับกลับ จากทีทํางานด้ วย” คุณพิมลวรรณเข้ าข้ างวิมลิน หญิงสาวก็ยิมให้ อีกฝ่ าย อย่างอ่อนหวาน เขามองไปยังใบหน้ านวลอย่างไม่ชอบใจกับการชดใช้ ที เขาต้ องทําให้ อีกฝ่ าย “ก็ได้ ครับ” ตอบอย่างไม่คอ่ ยยินดีเท่าใดนัก วิมลินยิ มอย่างชอบใจก่อนจะเดินออกมานังเล่นทางด้ านนอก เพือดูปลาทองในบ่อทีตนเองเอามาเลียงทีนีด้ วย ซึงภีมภัทรก็เดินตามอีก

รัตมา

117


ฝ่ ายออกมา พลางถามอย่างมึนตึง “ทําไมต้ องให้ ฉนั เป็ นคนไปรับไปส่งเธอทีทํางานด้ วยกัน” วงหน้ า หล่อดูบึงตึงอย่างมาก คิวเข้ มขมวดเข้ ามาชนกันมุน่ ด้ วย “ก็พีภีมทําวิมเจ็บ นีคะ พีภีมก็ต้ องรับ ผิด ชอบสิ ค ะ” หญิ งสาว ตอบให้ เขาได้ รับรู้ “แล้ วทําไมเธอไม่ให้ ผ้ ชู ายของเธอมาทําหน้ าทีนีล่ะ” “ผู้ชายของวิมเหรอคะ” ทําสีหน้ างุนงงกับประโยคทีเขาเอ่ย มี ด้ วยเหรอวะผู้ชายของเธอ “ก็สามีทังหลายของเธอไงล่ะ ไม่ต้องมาทําหน้ าไร้ เดียงสาเลย” บอกให้ หญิงสาวรับรู้อย่างชัดเจน “เขาไม่วา่ งค่ะ แต่วิมก็ไม่อยากให้ เขารับผิดชอบ เพราะคนทีทํา ให้ วิมเจ็บคือพีภีมต่างหากล่ะคะ ทําวิมเจ็บก็ต้องรับผิดชอบด้ วยนะคะ” ตอบพร้ อมกับ ทํ าท่ ายัก คิ วหลิวตาให้ ด้ วยโดยมื อก็ วนไปในนํ าอย่ า ง สนุกสนาน ภีมภัทรได้ แต่มองอีกฝ่ ายอย่างไม่ชืนชอบสักนิด

ยามเช้ าวิ มลิน ก็เ ตรี ยมตัวไปทํ า งานพร้ อมกับพี ชายคนใหม่ พลางก้ าวขึนไปนังบนรถเก๋ง และหันไปบอกให้ มารดาได้ ทราบ “วิมไปทํางานก่อนก่อนนะคะคุณแม่” เธอก้ าวตามร่างแกร่งไปทีรถของเขา ทําไมเธอจะไม่ร้ ู ว่าอีกฝ่ าย ไม่ได้ ยินดีทีจะให้ เธอนังรถไปด้ วยเลย แต่ใครสนกันล่ะ เธอแกล้ งทําเป็ น จะล้ มและร้ องโอดครวญออกมา “โอ๊ ย!” ซึงได้ ผลทีเดีย วอีกฝ่ ายหันใบหน้ ากลับมาและถามเธอ 118


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ด้ วยนําเสียงแสดงความห่วงใย “เป็ นอะไรไปวิม” “สงสัยเมือกีลงนําหนักเยอะไปหน่อยค่ะ ก็เลยเจ็บนิ วเท้ า” เธอ ค่อยๆ ทรงกายขึนมาและทําท่าจะล้ มอีกครา ภีมภัทรทีเห็นเช่นนันก็รีบ ประคองร่างนวลไว้ ทนั ที “ไปทํางานไหวไหมเนีย” “ไหวค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ าตอบรับ “ถ้ าไม่ไหวทําไมไม่หยุดล่ะ” “วิมจะพยายามไม่ลงนําหนักเยอะค่ะ” ตอบอย่างยกเหตุผลขึนมาอ้ าง เขาจึงประคองเธอไปทีรถเพราะ กลัวว่าหญิงสาวจะล้ มอีกน่ะเอง วิมลินรู้สกึ ดีทีเขามาประคองตนเอง จน แทบไม่อยากให้ เขาเลิกประคองเลย พลางเงยหน้ าบอกเขาด้ วยรอยยิ ม อ่อนหวาน “ขอบคุณนะคะพีภีม” ภีมภัทรยอมรับว่าอีกฝ่ ายเป็ นคนทียิมสวยมากทีเดียว เวลาทีอีก ฝ่ ายยิมมันทําให้ เขาแทบไม่อยากละสายตาไปทางอืนเลย รวมทังกายนุ่ม ทีอยู่ในชุดยัวยวนคืนก่อนด้ วย เธอก็เป็ นดังของทีสวยแต่รูป หากทว่าจูบ ไม่หอม เพราะร่างกายทีสวยงามกับรอยยิมทีชวนมอง เอาไว้ ทําให้ ผ้ ชู าย หลายคนสนใจต่างหาก แม้ ขณะว่าเขาเป็ นพีชาย อีกฝ่ ายก็ยังไม่เว้ นเลย ช่างเป็ นผู้หญิงทีน่ารังเกียจจริงๆ “กับผู้ชายทุกคน เธอก็คงจะทําแบบนีเหมือนกันสินะ” ยอมรับว่า เขาอาจจะเคลิมไปกับอีกฝ่ ายง่ายดายเป็ นแน่ แต่ตอนนีเธออยู่ในสถานะ

รัตมา

119


น้ องสาวของตนเอง ภีมภัทรจึง ไม่คิดอะไรกับอีกฝ่ าย แม้ ว่าจะถูกยัวก็ ตาม เขาขับรถไปส่งด้ วยท่าทางนิงเฉย ตามองไปยังถนนเพียงอย่าง เดีย วโดยไม่สนใจคนที นังรถมาด้ วย ไม่ร้ ู ว่าที ไม่สนใจเพราะไม่อยาก เกียวข้ อง หรือว่ากลัวจะหลงเสน่ห์จอมมายาของยายน้ องสาวคนใหม่กัน นะ เธอมองหน้ าเขาและนึกในใจ “นีถ้ าไม่ติดว่าเธอจะแกล้ งเขาล่ะก็ เธอไม่ย่งุ กับเขาเด็ดขาด” ระหว่างทีเขาขับรถไปก็เอ่ยปากถามอย่างสงสัยออกมา เกียวกับ การประพฤติตวั ของเธอและการแต่งกายของอีกฝ่ ายด้ วย “ฉันถามหน่อยเถอะวิม เธอทําตัวแบบนี เคยมีคนดูถกู บ้ างไหม” “มีคะ่ ” “แล้ วเธอรู้สกึ ยังไง” ไม่วายสอบถามต่อ “ก็ร้ ู สึกโมโหค่ะ” อยากจะบอกว่าเป็ นยายแพม แต่ไม่เอาหรอก เดียวเธอหาเรื องแกล้ ง ยายนันไม่ได้ ทีสือไปก็ไร้ ประโยชน์ โฮะๆๆๆ ยิ ม เหมือนแม่มด “เขาดูถกู เธอว่ายังไง” “ว่าเหมือนพวกสก๊ อย กับพวกโคโยตีค่ะ” “ถ้ าเธอกับเพือนแต่งตัวแบบวันทีย้ ายเข้ ามาอยู่ในบ้ านฉันล่ะก็ ไม่ใช่แค่คนอืนดูถกู หรอกนะ ขนาดฉันเองก็ยงั คิดว่าเธอเป็ นพวกนันเลย” เพียงได้ ยินทีเขาบอกก็ทําให้ วิมลินรู้สกึ แย่มาก เธอไม่น่าเล่าเรื องนี ให้ เขา ได้ ฟังเลย เพราะคนทีถูกมองอย่างเลวร้ ายมันคือตัวเองต่างหากล่ะ เธอ มันโง่เองทีดันบอกให้ เขาได้ ร้ ู เ รื องนี เพราะในสายตาเขา เธอมันก็เป็ น 120


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ผู้หญิงทีใจง่าย มัวผู้ชาย ทําตัวไร้ คา่ “แต่ถึงวิมกับเพือนจะแต่งตัวยังไง พีภีมก็ไม่มีสิทธิ มาดูถูกวิมกับ เพือนนะคะ” เธอเอ่ยด้ วยนําเสียงทีแสดงความไม่พอใจอย่างมาก “ถ้ า ไม่อยากให้ ค นอื นดูถูก ตัวเองอย่ า งนั น ก็ทํ า ตัว ให้ มัน ดี ๆ หน่อยสิ ทําตัวแบบไหน ก็โดนมองอย่างนันล่ะ” “วิมไม่สนหรอกค่ะ ใครจะมองวิมกับเพือนยังไง เพราะวิมไม่ได้ ไปขอใครกิน คนทีดูถกู ต่างหากทีน่ารังเกียจ” พูดโดยหันไปทางเขาด้ วย “พอคนพูดความจริ ง ก็ทําเป็ นรับไม่ได้ ซะอย่างนัน ฉันแปลกใจ มากอาจัก รดูเ ป็ นผู้ใ หญ่ ที น่านับ ถื อ แต่ทํ าไมลูก สาวกลับ ไม่ทํ าตัวให้ เหมาะสมกับการทีได้ เป็ นลูกของข้ าราชการตําแหน่งใหญ่เลย อาจักรจะ อายแค่ไหนถ้ าเกิดรู้วา่ ลูกสาวทําตัวแบบไหน ถามจริง พ่อของเธอรู้รึเปล่า ว่าเธอทําตัวยังไง” “พ่อของวิมรู้ ทุก อย่างว่าวิมเป็ นยัง ไง พ่อมันใจว่าวิมคงไม่ทํ า อะไรให้ เสียหาย” ก็มนั จริงนี เธอไม่เคยทําอะไรให้ พ่อของเธอผิดหวังเลย วิมลินเรียนจบปริญญาตรี ไม่เคยสร้ างปั ญหาให้ กบั พ่อด้ วย แถมพ่อก็ยัง บอกว่าภูมิใจในตัวเธอมาก “ถ้ าฉันเป็ นเพือนอาจักรแล้ วเห็นลูกสาวอาจักรเป็ นอย่างเธอ เธอ คิด ว่าคนอืนจะมองพ่อเธอยัง ไง ทีลูก สาวทําตัวเหมือนพวกโคโยตี กับ สก๊ อยน่ะ อย่านึกแค่ความพอใจของตัวเองอย่างเดียว หัดนึกถึงคนอืนเขา บ้ าง ไม่ต้องไกลหรอก คุณแม่ฉนั ไง ท่านเป็ นถึงนายกสมาคมสตรี องค์กร การกุศล ไม่เคยมีอะไรทีด่างพร้ อย แต่เธอกลับจะทําให้ แม่ของฉันต้ อง รู้สกึ แย่ ถ้ าเกิดว่าคนอืนรับรู้ ว่าเธอทําตัวแบบไหน คุณแม่ของฉันคงต้ อง

รัตมา

121


กลายเป็ นขีปากของคนอืนแน่นอน” “ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ วิมจะไม่ทําให้ คณ ุ แม่ต้องเสียชือทีมีลกู สาว เป็ นวิมหรอกค่ะ” เขาเอ่ยด้ วยสีหน้ าเยาะเย้ ยใส่ “ทําให้ ได้ เถอะ ถ้ าวันไหนเธอทําให้ คณ ุ แม่ฉนั เสียชือล่ะก็ ฉันเอา เรื องเธอแน่” ภีมภัทรบอกด้ วยนํ าเสียงและนัย น์ตาเป็ นประกายกร้ าว อย่างดุดนั

122


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ

ตอน จําใจดูแล

เพียงครู่รถของเขาก็ขบั มาจอดยังหน้ าบริ ษัท หญิ งสาวก็เตรี ยม ก้ าวลงมาจากรถ เธอหันไปหาเขาและบอกด้ วยนํ าเสียงออดอ้ อน แม้ จะ โดนดูถกู แต่เธอก็ยงั ไม่เลิกทีจะพาตัวเองไปใกล้ ชิดเขาดังเก่า ไม่ร้ ู ว่าเธอ บ้ ารึเปล่า ทังทีโดนดูถกู สารพัด แต่ก็ยงั พาตัวไปใกล้ ชิดเขา “พีภีมช่วยประคองวิมเข้ าไปในบริษัทหน่อยได้ ไหมคะ” เขาไม่พูด อะไร แต่ก้ าวลงมาจากรถคัน ใหญ่ แ ละเข้ า มาช่ว ย ประคองเธอ ยามทีเขาประคองและดูแลเธอมัน ทําให้ วิมลินรู้ สึกดีมาก ทีเดียว พลางต่อว่าตนเองอย่างไม่ชอบใจเมือเกิดความรู้ สึกชืนชอบทีจะ ได้ อยู่ใกล้ ชิดเขา “นีแกเป็ นบ้ าอะไรยายวิม ดันไปรู้สกึ ดีกบั เขาได้ ยังไงกัน อย่าลืม สิเว้ ยว่าเขาดูถกู แกมากขนาดไหนน่ะ” “แล้ วใครว่าฉันอยากใกล้ ชิดเขากันล่ะ เธอแค่ต้องการแกล้ งเขา ต่างหากทีทําให้ เธอต้ องเจ็บตัว” พลางหาเหตุผลขึนมาสนับสนุน

รัตมา

123


ภีมภัทรประคองเธอเข้ าไปในบริ ษัท เพียงปั ณรสกับเจนจบเห็น เธอก็เดินเข้ ามาหาด้ วยความตกใจ “ไอ้ วิมแกเป็ นอะไรไปน่ะ” “ฉันเจ็บเท้ าน่ะแก แล้ วเมือวานไปเดินแบบก็เลยทําให้ เท้ าระบม กว่าเดิม ฉันก็เลยขับรถมาเองไม่ได้ เลยต้ องให้ พีภีมขับรถมาส่งแทนน่ะ ช่วงนี” พลางบอกเหตุผลให้ เพือนได้ ทราบ ก่อนจะหันไปยิ มหวานกับคน ทีช่วยประคองเข้ ามา “ขอบคุณ นะคะพีภีม ตอนเย็นเจอกันนะคะ” ตอบกลับด้ วยสี หน้ าระรืนเชียว “ถ้ าพีเลิกงานดึกล่ะ” “วิมก็จะรอพีภีมมารับค่ะ” ต่อหน้ าคนอืนเขาเรี ยกแทนตัวเองว่า พี แต่เวลาอยู่กบั เธอกลับแทนตัวเองว่าฉันและเธอ ชิ สองหน้ าจริ งๆ ต่อ หน้ าคนอืน เล่นบทพีชายทีแสนดี แต่พออยู่กนั สองคนก็เอาแต่จิกกัดเธอ “งันพีไปทํางานละ” หลังจากนันภีมภัทรก็กลับไปทีรถ เพือนสาว ทังสองก็ซกั ไซ้ อย่างคาดคัน “เดียวนะ ยายวิม แกเจ็บขาเหรอ แล้ วทําไมแกขับรถกลับบ้ านได้ กันเมือวานน่ะ” ปั ณรสสอบถามอย่างสงสัย “ฉันไม่ได้ เจ็บหรอก” เธอสันหน้ าปฏิเสธสิงทีเพือนอยากรู้ “แล้ วแกไปโกหกเขาทําไมกันวะ ว่าแกเจ็บขาน่ะ” “ฉันอยากแกล้ งเขา ทีเขาทําให้ ฉนั เจ็บตัว” “แกล้ งเขา ระวังเหอะ ใกล้ ชิดกันมากๆ จะเผลอหลงรักพีภีมเข้ า ล่ะ” ศรนุชเตือนอย่างหวังดี 124


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “เฮอะ แกคิดว่าเขาจะชอบคนอย่างฉันเหรอวะ ในสายตาเขาฉัน เป็ นผู้หญิงไม่ดี และในสายตาฉัน เขาก็เป็ นผู้ชายทีดูถกู ฉันมาก แกคิดว่า ฉันเป็ นมาโซคิสต์รึไงวะ ทีจะหลงชอบผู้ชายทีรังเกียจตัวเองน่ะ” “ถ้ าแกทํานะ แกก็บ้าแล้ วล่ะ เพราะถ้ าเป็ นฉัน ผู้ชายทีดูถกู ฉันนะ ฉันไม่มีทางทีจะไปเกียวข้ องด้ วยเด็ดขาด” “ฉันก็คิดเหมือนแก” หญิงสาวตอบอย่างเห็นด้ วย แต่ก็อดนึกถึง ความอบอุ่น ที ตนเองได้ รับ ถ้ าตัด เรื องการดูถูก และมองเธอในแง่ร้าย ออกไป พีภีมก็เป็ นผู้ชายทีน่ารักทีเดียว “วิม อย่าลืมไปคอนเฟิ ร์ มสถานทีแล้ วก็รายละเอียดจัด งานให้ บริษัทรถทีเป็ นลูกค้ าด้ วยนะ” “ได้ คะ่ พีเต้ ย” หญิงสาวตอบรับด้ วยนําเสียงยินดี ช่วงเย็น ภีมภัทรก็ขับรถมารับ เธอที บริ ษั ท ซึงวิมลิน ก็ให้ เ พื อน ประคองตนเองไปทีรถของอีกฝ่ าย ชายหนุ่มก็เปิ ดประตูให้ เธอ “ขอบคุณนะคะ ทีอุตส่าห์มารับวิมตามทีได้ รับปากไว้ ” “ก็ใ นเมื อฉัน ทํ าเธอเจ็บ นี นา ฉัน ก็ต้ อ งทํ าตามที พูด ไว้ สิ ” วง หน้ านวลกระจ่างไปด้ วยรอยยิ มแห่งความยินดี ได้ แกล้ งอีกฝ่ ายก็ดสู นุก จริงๆ ทังทีความจริงเธอไม่ได้ เจ็บขาเท่าไรหรอก “กลับมาแล้ วค่ะคุณแม่” พลางเดินเข้ าไปออดอ้ อนมารดาเลียงอย่างน่ารัก ซึงภีมภัทรก็ มองไปยังร่างนวล ถ้ าเขาไม่ร้ ูจกั นิสยั แย่ๆ ของอีกฝ่ าย ก็คงมองว่าวิมลิน เป็ นเด็กทีน่ารักนิสยั ดี และก็คงหลงรักอีกฝ่ ายไม่ยาก เพราะเธอเป็ นผู้หญิ งทีช่างสดใส

รัตมา

125


และออดอ้ อนมากน่ะเอง ซึงนิสยั ออดอ้ อนเก่งก็คงจะเอาไปใช้ กับผู้ชาย ด้ วยเป็ นแน่ แล้ วพลันเขาก็นึกถึงยามทีเขาได้ เข้ าไปทําแผลในห้ องของอีก ฝ่ ายเพียงสองคน หญิ งสาวใช้ เสน่ห์ยัวยวนเขา แต่เขาต้ องห้ ามตัวเองเพราะเธอ เป็ นน้ องสาว แม้ จะไม่ใช่น้ องสาวแท้ ๆ ก็เ ถอะ แต่มันก็ไม่ควรเกิ ดเรื อง แบบนันขึน

วันนี วิ มลินไปคุย งานกับลูกค้ าเสร็ จแล้ ว ก็รั บรู้ ถึ งสิงที ลูกค้ า ต้ องการ โดยเธอได้ คยุ งานกับคุณสุภาวี ซึงเป็ นบุตรสาวเจ้ าของบริ ษั ท ขายรถ ซึงอีกฝ่ ายอยากให้ มีดารากับพริตตีมาล้ างรถในงานดังกล่าว “แกอย่าลืมติดต่อคุณว่าน ปารี นานะ ” พลางหันไปบอกเพือน นันเพราะว่าตอนนี ว่าน ปารี น า กําลังเป็ นทีสนใจและมีชือเสียงโด่งดัง เป็ นทีรู้จกั มากอีกด้ วย ทังสองกําลังจะขับรถเพือไปหาอาหารมือคํากิน “ได้ สิ ว่าแต่วนั นีพีภีมจะมารับแกรึเปล่า” ปั ณรสพยักหน้ าตอบรับกลับไปและถามอย่างคาดเดา“จริ งสิฉัน ยังไม่ได้ โทรบอกพีภีมเลย เดียวโทรไปบอกก่อนดีกว่า ” แล้ วมือเรี ยวก็ หยิบโทรศัพท์มือถือขึนมาเพือกดโทรไปหาอีกฝ่ าย ภีมภัทรเห็นเบอร์ ทีไม่ คุ้นตา แต่เขาก็ยอมทีจะกดรับสาย “สวัสดีครับ” “พีภีมเหรอคะ วิมเองนะคะ” เอ่ย กับเขาเสีย งออดเสียงหวาน ทีเดียว คิวเข้ มขมวดเข้ ามาชนกันก่อนจะย้ อนถามกลับไป “เธอมีเบอร์ของฉันด้ วยเหรอ” 126


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “มีสิคะ วิมขอคุณแม่มาค่ะ เพราะจะเอาไว้ โทรบอกพีภีม ว่าวัน ไหนวิมกลับพร้ อมพีภีมได้ แล้ ววันไหนพีภีมไม่ต้องมารับ พอดีวนั นี วิมอ อกมาคุยงานกับลูกค้ าข้ างนอกค่ะ คงจะกลับบริ ษัทไม่ทัน พีภีมกลับไป ก่อนได้ เลยนะคะ เดียววิมให้ เพือนไปส่งทีบ้ านค่ะ” “ก็ดี ฉันจะได้ ไปกินข้ าวกับสาว” บอกให้ เธอรับรู้วา่ เป็ นภาระทีไม่ ยินดีเลย ภีมภัทรจึงขับรถไปหาอลงกตเพือนสนิททีบ้ าน โดยอีกฝ่ ายกําลัง จะขับรถออกไปข้ างนอก จึงสอบถามอย่างอยากรู้ “เฮ้ ย! แกสองคนจะไปไหนเนีย” “ก็วา่ จะไปหาแกทีบ้ านนีล่ะ จะชวนไปหาอะไรดืมด้ วยกัน เดียว ไอ้ เลคจะขับตามไปเจอทีนัน” เพียงได้ ยินเขาก็พยักหน้ าตอบรับในทันที ก่ อ นจะขับ รถไปนังหาอะไรดื มกับ เพื อนที ไนท์ ค ลับ ซึ งเพิ งเปิ ดใหม่ บรรยากาศน่านัง และไม่คอ่ ยมีวยั รุ่นวุน่ วายนัก “เป็ นไงบ้ างวะ น้ องสาวคนใหม่ของแก สร้ างปั ญหาอะไรให้ อย่าง ทีแกกัง วลไว้ รึเปล่า” ดนัยชัชถามเพือน เขาเป็ นพ่อเลียงทางเหนื อทํ า เกียวกับไร่กาแฟ “ยังไม่มีอะไร” “แกอย่าคิดมากเลย อาจจะไม่มีอะไรก็ได้ ” อลงกตบอกให้ เขา คลายกังวล “ถ้ าเป็ นอย่างนันก็ดี” วงหน้ าคมดืมเหล้ าด้ วยสีหน้ าทีเครี ยดนิด หนึง “เออ แล้ วทําไมพ่อเลียงอย่างแกถึงมากรุงเทพได้ วะ มาหาสาวรึ

รัตมา

127


ไงกัน” ภีมภัทรถามอย่างคาดการณ์กลับไป “เปล่า พอดี ฉัน มางานแต่ง งานของคุณ อาปฐมน่ ะ อาปฐม แต่งงานใหม่ฉนั ก็เลยมางานแต่งงานของเขา” “นีอาแกแต่งงานใหม่แล้ วเหรอ” อลงกตย้ อนถามกลับไป “ใช่ ก็เหมือนแม่แกล่ะ แต่แม่แกไม่ได้ จัดงานอะไรนีนะ” อีกฝ่ าย พยักหน้ าตอบรับ “ใช่ คุณแม่ฉนั บอกว่าแก่แล้ วไม่ต้องจัดหรอก” “แล้ วว่าแต่แกจะอยู่ที นี กี วัน วะ” คณาธิ ป ถามเพื อน เขาเป็ น ทนายความหนุ่มทีมีความสามารถอย่างมาก “ก็ น่ า จะสัก อาทิ ต ย์ ห นึ ง ว่า จะมาติ ด ต่อ งานลูก ค้ า ด้ ว ยน่ ะ ” ดนัยชัฐบอกให้ เพือนได้ ทราบก่อนจะกระดกแก้ วเหล้ าใส่ปาก ซึงภีมภัทร์ ก็กิ น เหล้ าเช่น กัน แต่เ ขาไม่ได้ กิ น มาก นันเพราะต้ องขับ รถกลับ บ้ า น ด้ วยน่ะเอง แล้ วก็มี สอนตอนเช้ า กลัว ตืนไปทํ างานไม่ไหว จึง กิ น แค่ พอประมาณเท่านัน กว่าจะกลับ ก็ช่วงเที ยงคืน ร่ างแกร่ งขับ รถเข้ ามาจอดในบ้ าน พลางก้ าวเข้ าไปยังห้ องรับแขกก็พลันมองเห็นร่างหนึงนอนอยู่ เขาแสดง ความแปลกใจอย่างมาก ทีเห็นอีกฝ่ ายนอนอยู่ตรงนี เขาก้ าวเข้ าไปดูวง หน้ านวลทีกําลังนอนหลับสนิท พลางก้ มลงไปดูใกล้ ๆ โดยเรี ยกชือของ เธอออกมาด้ วยการปลุกไปยังต้ นแขนเล็ก “วิมๆ วิม!” พอได้ ยินเสียงเรี ยกตนเอง วิมลินก็สะดุ้ง กายขึนมาอย่างตกใจ และนันจึงทําให้ เรี ยวปากนุ่มของหญิ งสาวชนกับปากของภีมภัทรอย่าง 128


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ พอดีแบบทีไม่ตงใจ ั วิมลินลงมากินนํ าชันล่างในช่วงดึกหลังจากนอนดู หนังจบไป ก็ร้ ูสกึ หิวนํ า จึงลงมาหานํ าดืมชันล่าง พอมองไปยังทางด้ าน นอกไม่เห็นรถเขากลับมา ก็คาดการณ์ว่าอีกฝ่ ายคงจะไปอยู่กับสาวเป็ น แน่ และคืนนีก็คงไม่ได้ กลับหรอก ดวงตาของเธอเบิ ก กว้ า งอย่างตกใจเมือรับ รู้ ว่า ตนเองจูบ กับ พีชายคนใหม่ ทังสองได้ แต่นิงงันอยู่ครู่หนึง ซึงภีมภัทรเองก็มีอาการไม่ ต่างกันเลย ทีอยู่ๆ น้ องสาวคนใหม่ก็ลกุ ขึนมาจูบตนเอง หัวใจของวิมลิน เต้ นระรัวอย่างจับจังหวะไม่ถกู หัวใจของดร. หนุ่มก็เช่นกัน เขาผละใบหน้ าออกมาทัน ทีด้ วยการผลัก ร่างเล็ก ออกไป และ สอบถามด้ วยสีหน้ าที ไม่ชื นชอบในการกระทํ าของอีกฝ่ าย ใบหน้ าคม เปลียนเป็ นดุกร้ าวอย่างน่ากลัว “เธอทําบ้ าอะไรเนียวิม!” “วะ วิม ขอโทษค่ะ วิมไม่ได้ ตงใจค่ ั ะพีภีม” หญิงสาวตืนอย่างเต็ม ตาทีเดียวในตอนนี “นีเธอให้ ท่าฉันเหรอ” เขากวาดตามองไปทัวร่างนวล ซึงเธอสวม เสือกล้ ามกับกางเกงขาสันลงมาอันเป็ นชุดนอนประจําตัวของเธอ และ เหมือนเดิม อันเดอร์แวร์ไม่ได้ ใส่ วิมลินส่ายหน้ าปฏิเสธกลับไป “วิมเปล่าให้ ท่าพีภีมนะคะ ถ้ าวิมรู้ ว่าพีภีมจะกลับมาบ้ าน วิมไม่ ลงมานังทีห้ องรับแขกหรอกค่ะ” “แล้ วเธอลงมานอนทําไมข้ างล่าง ถ้ าไม่ได้ มาให้ ท่าฉันน่ะ นีมัน ดึกแล้ วไม่ใช่เหรอ ทําไมไม่ขนไปนอนข้ ึ างบนล่ะ” สอบถามอย่างนํ าเสียง กระชากด้ วยความสงสัยมาก

รัตมา

129


“วิมลงมากินนําค่ะ แล้ ววิมก็เผลอหลับไปบนโซฟา ไม่ได้ คิดทีจะ มาอ่อยพีภีมเลยนะคะ” “ไม่ได้ ลงมาอ่อยฉันแล้ วลงมาอ่อยใคร อ่อยคนขับของคุณแม่ฉัน เหรอ” พอได้ ยินทีเขาพูดใบหน้ านวลก็เต็มไปด้ วยความโมโหอย่างมาก “พีภีม จะดูถกู วิมเกินไปแล้ วนะคะ” “ก็การกระทําของเธอมันทํ าให้ ฉันมองเธอเป็ นแบบนันนี ” เอ่ย ด้ วยสีหน้ าเยาะเย้ ยใส่ ในสายตาของเขาเธอมันไม่มีดีเลยรึไงกัน “พีภีมจะเข้ าใจยังไงก็ตามสบายเถอะค่ะ แต่วิมไม่ได้ ทําอย่างทีพี พูด” แล้ วเธอก็เตรี ยมก้ าวขึนไปยังห้ องชันบน แต่เพราะความทีรี บร้ อน มากก็เลยทําให้ ขาของเธอก้ าวสะดุดบันได จนทําให้ ปลายเท้ าที เป็ นแผล เตะโดนขอบบันได วิมลินอุทานออกมา “โอ๊ ย !” พอภีม ภัท รได้ ยิ น เสีย งของอี ก ฝ่ ายก็เ ดิ น มาดูพบว่า เลือดออกทีปลายนิวซึงเขาทําให้ อีกฝ่ ายบาดเจ็บเมือหลายคืนก่อน “เป็ นอะไรไปอีกล่ะ” ถามอย่างคาดการณ์แบบนํ าเสียงเข่นเขียว สีหน้ าแสดงความบึงตึง “วิมไม่เป็ นอะไรค่ะ” ตอบปฏิเสธทังทีเลือดไหลออกมาไม่หยุด และอุทานออกมาเบาๆ “อุ๊ย!” สีหน้ าแสดงความเจ็บปวดอย่างปิ ดบังไม่ มิด แต่พอเขามองเห็นเลือดไหลทีปลายนิวอีกฝ่ ายก็ไม่เชือในสิงทีเธอพูด “ไม่เป็ นได้ ยงั ไงกัน ก็เลือดไหลทีเท้ าอย่างนีน่ะ” “วิมไม่เป็ นอะไร พีภีมไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ” ปฏิเสธดังเก่าเหมือนเดิม และเตรี ย มทีจะก้ าวขึนไปชันบน แต่ เพราะเห็นเลือดไหลไม่หยุด เขาจึงทําเสียงดุใส่อีกฝ่ าย พร้ อมกับจับมือ 130


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ของวิมลินไว้ ด้วยพลางบีบแน่นเพราะหญิงสาวจะขึนไปข้ างบนท่าเดียว “ฉันบอกให้ อยู่เฉยๆ ไม่เห็นรึไงว่าเลือดไหลเต็มไปหมดน่ะ ” เธอ ก้ มลงมองก็ยงั เห็นเลือดไหลออกมาดังเก่า แต่ก็ตอบแบบอวดดีดงั เดิม “เห็นค่ะ แต่เดียววิมทําแผลแล้ วก็เช็ดเองได้ ” “กว่าเธอจะเช็ด กว่าเธอจะทําแผล พอดีเลือดได้ เลอะพรมเต็ม บ้ านฉันไปหมดแน่ คงต้ องส่งซักเป็ นการใหญ่ ” นันเพราะว่าพื นข้ างบนปู ด้ วยพรมน่ะเอง “อย่างนันเดียววิมทําแผลเองก็ได้ คะ่ ” หญิงสาวเตรี ยมก้ าวลงมา จากบันไดด้ วยอาการเตรียมกระเผลกขาลงมา เขาก็สงการออกมาต่ ั อ “บอกให้ อยู่เฉยๆ ไงล่ะ ถ้ าเธอลงไปข้ างล่าง เลือดมันก็เลอะเต็ม บ้ านอีก” พลางตะโกนใส่หน้ าให้ เธอรับรู้ “แล้ วพีภีมจะให้ วิมทํายังไงคะ วิมจะขึนข้ างบนพีภีมก็ไม่ให้ ขึน วิมจะลงข้ างล่าง พี ภีมก็ไม่ให้ ลง วิมทําอะไรไม่ถูกแล้ วนะคะ” เธอเอ่ย พร้ อมกับมองหน้ าเขาอย่างไม่พอใจ “นังอยู่ตรงนีเลยดีทีสุด” ดวงตาคมเป็ นประกายกร้ าวขณะสังเธอ “แล้ วทําไมวิมต้ องทําตามทีพีภีมสังด้ วยคะ” “เพราะฉันสังเธอต้ องทํา ถ้ าเธอไม่ทําได้ เห็นดีกนั แน่” ซึงมือก็บีบ ไปยังต้ นแขนนวลด้ วย วิมลินถูกบีบอย่างแรงก็โอดครวญบอกเขา “ก็ได้ ค่ะ วิมจะทําตามทีพีภีมบอก แต่ตอนนี ช่วยปล่อยมือด้ วย ค่ะ วิมเจ็บ!” พอได้ ยินทีเธอเอ่ยเขาก็ย้อนถามซํา “อย่างเธอเจ็บเป็ นด้ วยเหรอ ฉันนึกว่าด้ านจนไม่ร้ ู สึกอะไรแล้ ว เพราะเวลาที เธอทํ าอะไรก็ไม่เ คยรู้ สึก อายอะไรเลยนี ขนาดออดอ้ อน

รัตมา

131


ผู้ชายต่อหน้ าคนหลายๆ คน เธอก็ยงั กล้ าทํามาแล้ วเลย” “วิมไม่เ ป็ นอะไรแล้ ว พีภีมขึนไปนอนเถอะค่ะ เดียววิมทําแผล เอง” เธอออกปากไล่เขาหลังจากนัน “ลากเท้ าไปแล้ วเลือดไหลเต็มบ้ านเนียนะ อยู่ตรงนี ล่ะเดียวฉัน จะไปเอายาทําแผลมาให้ ” ทังทีเมือครู่เ พิงดูถูกหญิ ง สาวชัดๆ แต่ทว่า ตอนนีกลับเดินไปหยิบกล่องทําแผลจากในครัวแล้ วเดินมายังบันได ทีซึง ร่างเล็กนังอยู่ “ให้ ตาย ทําไมต้ องใส่ชดุ ยัวขนาดนีด้ วยวะ” คิด ในใจพร้ อมกับ ทํ าท่าถอนหายใจออกมาอย่างแรง แต่ก็ใ ช้ กระดาษทิชชู่กบั สําลีเช็ดเลือดให้ อีกฝ่ าย ซึงวิมลินก็ก้มลงมองใบหน้ าคม ทีทําแผลให้ กบั ตนเอง สามครังแล้ วทีเขาดูแลตนเอง ครังแรกล้ มรองเท้ า พลิก ครังทีสองประตูหนีบ ครั งทีสามเตะโดนขอบบัน ไดเลือดไหลเขาก็ทํ าแผลให้ อีก แต่ ความสัมพันธ์ของเธอกับเขามันแย่ตงแต่ ั วนั ทีหญิ งสาวย้ ายเข้ ามาอยู่ทีนี จนกระทังบัดนี ดูเหมือนไม่มีอะไรทีคืบหน้ าเลยสักนิด “อยากรู้ จังถ้ าเธอไม่มีเรื องทีเขาดูถูก เขาจะทําดีแล้ วก็พูดดีกับ เธอมากแค่ไหนนะ” “พรุ่งนีเธอคงไปทํางานไม่ไหวหรอกมัง” เขาเอ่ยอย่างคาดการณ์ ขณะทีเงยหน้ าขึนมาโดยทําแผลไปด้ วย และวิมลินทีแกล้ งเจ็บขาก็ดจู ะชืนชอบ ถ้ าหากว่าเธอแกล้ งเจ็บที ไรเขาก็มกั จะเข้ ามาดูแล ซึงเธอก็ทําตามทีคิด เพราะเวลาทีเธอร้ องโอด ครวญด้ วยความเจ็บทีไร พีชายคนใหม่ก็จะมาดูแลตนเอง ซึงภีมภัทรก็ 132


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ทําการล้ างแผลให้ อีกฝ่ าย เธอก็ทําเป็ นแกล้ งเจ็บ “อุ๊ย” “เจ็บเหรอ” สอบถามอย่างห่วงใยพร้ อมกับเงยหน้ าขึนมาถาม ด้ วย ทังทีเขาไม่ชอบเธอแต่เขาก็มาทําแผลให้ อีกฝ่ าย เพราะไม่อยากให้ เลือดเลอะไปทัวบ้ านน่ะเอง “เจ็บนิดหน่อยค่ะ” “เดียวใส่ยาก็ห ายแล้ วล่ะ” บอกด้ วยคําพูดปลุกปลอบขวัญให้ เธอคลายความเจ็บ ภีมภัท รใส่ย าทิ ง เจอร์ ที ปลายนิ ว หญิ ง สาวก็ร้อง ออกมาไม่หยุด แต่วา่ ครังนีเธอไม่ได้ แกล้ งร้ องแต่ร้องจริ งๆ เหมือนตอนที เขาทําแผลให้ ในห้ องนอน “โอ๊ ย เจ็บ! วิมเจ็บค่ะพีภีม” “อีกเดียวก็หาย ใส่ยาจะแสบแบบนี ล่ะ ” เขาบอกด้ วยนํ าเสีย ง อ่อนโยน ใบหน้ านวลร้ องไห้ ออกมาด้ วยความเจ็บ ปวด พยายามจะดึง เท้ าออกมาไม่ยอมให้ อีกฝ่ ายใส่แผล “เจ็บนิดเดียว เดียวก็หายนะ” ภีมภัทรจัดการทําแผลให้ กบั เธอ วิ มลินชอบเสียงของเขาเวลาทีปลอบใจเธอจริ งๆ อยากให้ เขาปลอบเธอ อย่างนี ตลอดไปจัง ซึงเธอก็ ได้ แต่ส่ง เสี ย งสะอื น ภี มภัท รเห็น อี ก ฝ่ าย ร้ องไห้ ราวกับเด็กน้ อยขีแย ก็ทําให้ เขาอดสงสารไม่ได้ จนเสร็จก็บอกให้ หญิงสาวได้ ทราบ “ทําแผลเสร็จละ” เธอยิมให้ กบั เขาทังทีนําตาเปี ยกแก้ ม “ขอบคุณ นะคะพี ภีมทีทําแผลให้ วิม” อยากเป็ นน้ องสาวทีเขา คอยดูแลอย่างอ่อนโยนจัง

รัตมา

133


ภีมภัทรเอากล่องยาใส่แผลไปเก็บดังเดิม ซึงวิมลินก็เตรี ยมตัวที จะขึนไปยังชันบน แต่เพราะขาเจ็บจึงทําให้ ก้าวไม่สะดวกเท่าใดนัก เห็น แล้ วรํ าคาญลูก ตากว่าจะเดิน ไปถึง ห้ องคงช้ าเป็ นแน่ เขาช้ อนกายนุ่ม ขึนมายังวงแขนแกร่ง ดวงตาของวิมลินแสดงความตกใจ “พีภีม อุ้มวิมทําไมคะ วางวิมลงเลยนะคะ” “ฉันก็ไม่ได้ อยากอุ้มเธอนักหรอก แต่เพราะว่าฉันไม่อยากต้ องมา นังดูแลเธออย่างไม่จบไม่สินน่ะสิ” “อย่างนันก็ทนหน่อยนะคะ รอให้ วิมเท้ าหายดีก่อน พีภีมจะได้ ไม่ ต้ องมารับผิดชอบวิม” ชายหนุ่มวางร่างเธอกับเตียงอย่างนุ่มนวล ทังที ความจริงอยากจะเหวียงลงไปแรงๆ ด้ วยซํา แต่เขาก็ไม่ได้ ทํา “ขอบคุณนะคะพีภีมทีอุ้มวิมมาส่งทีห้ อง” “รีบหายเจ็บแผลเร็วๆ ก็แล้ วกัน จะได้ ไม่ต้องเดือดร้ อนฉัน” แล้ ว ร่างแกร่งก็เดินออกไปจากห้ องทันทีอย่างไม่แยแสอีกฝ่ าย

134


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ

ตอน ขัดคําสัง

ช่ วงเช้ าวิมลินก็ลืมคําพูดทีเขาสังไว้ ด้วยการลุกขึนแต่งตัว โดย กระเผลกขาไม่หยุด พอแต่งตัวเสร็จแล้ วก็เตรียมทีจะเดินออกมาจากห้ อง พอภีมภัทรเห็นเช่นนันก็รีเข้ ามาหาเธอทันทีด้วยสีหน้ าทีบึงตึง “จะไปไหนวิม” “วิมจะไปทํางานค่ะ” เธอบอกให้ เขาได้ รับรู้อย่างชัดเจน “เธอเจ็บขาอยู่ไม่ใช่เหรอ” “เจ็บแต่ก็พอทีจะเดินได้ คะ่ ” วิมลินตอบกลับไปหลังจากนัน “รู้ไหมว่าทีแผลมันไม่หายเพราะอะไร” ดร.หนุ่มสอบถามกลับมา ด้ วยสีหน้ าทีโมโหอย่างไม่เลิกรา “เพราะอะไรเหรอคะพีภีม” “ก็เพราะว่าเธอเดินตลอดไงล่ะ ถ้ ามันเป็ นแบบนี ฉันไม่ต้องดูแล เธอเป็ นเดือนเลยเหรอ” เหตุผลก็คือไม่อยากทีจะดูแลหญิงสาวน่ะเอง “อะไรกันภีม เสียงดังแต่เช้ าเชียวลูก” คุณพิมลวรรณได้ ยินเสียง

รัตมา

135


ลูกชายก็สอบถามด้ วยความสงสัย “ก็วิมน่ะสิครับ เจ็บขาแต่ก็ยงั จะไปทํางานอีก” “อ้ าวทําไมอย่างนันล่ะยายวิม” “คุณแม่ร้ ูไหมครับว่าทีแผลทีเท้ าไม่หายก็เพราะว่าเดินตลอดไง ครับ แล้ วผมก็ต้องมาคอยดูแลชดใช้ ทีทําให้ วิมขาเจ็บ เมือคืนนี ก็ซุ่มซ่าม เตะโดนขอบบันได เลือดก็ไหลอีก ความจริงแผลแบบนีถ้ าพักสักสองสาม วันก็ห าย แต่เพราะไม่ยอมหยุด แถมยัง เดิน ตลอด เท้ ามันก็ระบมน่ะสิ ครับคุณแม่” เขาฟ้องมารดาของตนเอง เพือให้ เห็นดีเห็นงามกับเหตุผล ของตนเอง “วิมไม่ได้ เป็ นอะไรมากแล้ วนะคะคุณแม่” “แต่แม่วา่ วิมหยุดงานสักหน่อยก็ดีนะ แผลจะได้ หายเร็วๆ อย่าง ทีพีภีมบอก” “นันสิวิม หยุดงานสักวันสองวันมันคงไม่เป็ นไรหรอก ดีกว่าแผล ไม่ห ายสัก ที อีก อย่างนันก็บ ริ ษั ท ของหนูไม่ใ ช่เ หรอวิม พัก อยู่บ้ านสัก หน่อยดีกว่านะพ่อว่า ” บิดาของเธอก็เห็นด้ วยกับแม่เลียงและพีชายคน ใหม่ “ในเมือทุกคนเห็นว่าวิมควรจะอยู่บ้าน วิมก็จะอยู่คะ่ ” “ดีแล้ วล่ะลูก แผลจะได้ หายเร็วๆ” “คุณแม่ครับพรุ่งนีผมคงไม่อยู่บ้านสามวันเพราะต้ องไปสัมมนา ทีต่างจังหวัดนะครับ” ภีมภัทรบอกให้ มารดาได้ ทราบในทันที “จ้ ะลูก” “ผมไปทํ างานก่อนนะครับ คุณแม่ อาจัก ร ส่วนเราวิม ห้ ามไป 136


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ทํางานทังทีแผลยังไม่หายเด็ดขาด รู้ไหม” เอ่ยด้ วยนําเสียงข่มขู่กับวิมลิน พร้ อมกับยกปลายนิ วขึนมาด้ วย หญิ งสาวก็ผงกศีรษะบอกด้ วยรอยยิ ม อ่อนหวาน “ค่ะ ช่วงนี วิมจะพัก อยู่บ้าน แผลจะได้ หายเร็วๆ พีภีมจะได้ ไม่ ต้ องลําบากคอยดูแลวิม” ซึงวิมลินก็ได้ โทรบอกให้ เพือนสนิททีบริ ษัทได้ ทราบ พวกนันจะ ได้ ไ ม่ต้ อ งเป็ นห่ ว งที หญิ ง สาวไม่ได้ ไ ปทํ า งาน ปั ณ รสเป็ นคนรับ สาย หลังจากนัน “ว่าไงยายวิม” “ฉันคงไม่ได้ ไปทํางานสามวันนะแก” รีบบอกให้ รับรู้ทนั ที “ทําไม แกเป็ นอะไร” “ขาเจ็บอีกแล้ ว เมือคืนนีฉันเผลอเตะกับขอบบันได แผลทีเท้ าก็ เลยเลือดออกอีก พีภีมก็เลยสังห้ ามไม่ให้ ฉนั ไปทํางาน เพราะกลัวว่าแผล ของฉันจะไม่หาย” พอได้ ยินอีกฝ่ ายก็แซวกลับมาอย่างชอบใจ “พีภีมห่วงแกมากเลยนะ” “เปล่าหรอก เขาโทษฉันว่าฉันเดินตลอด ไม่ยอมพักให้ แผลหาย ก่อน แผลก็เลยไม่หาย แล้ วก็ทําให้ เขาต้ องเดือดร้ อน เพราะเขาเป็ นคน ทําให้ ฉนั เจ็บตอนแรก คือฉันแกล้ งเขาน่ะ ว่าถ้ าแผลของฉันไม่หาย พีภีม ก็ต้องคอยดูแลฉัน เขาก็เลยให้ ฉนั พักอยู่กบั บ้ าน แผลจะได้ หายเร็วๆ ฉัน จะได้ ไม่ต้องเป็ นภาระให้ เขาอีก” “ดีแล้ วล่ะ แกพักสักหน่อย แผลจะได้ หายเร็วๆ” “ฉันโทรมาบอกให้ แกได้ ร้ ูไว้ น่ะ จะได้ ไม่ต้องตกใจทีฉันหยุดงาน”

รัตมา

137


“ทุกคนคงแปลกใจมากกว่า ตรงทีว่าปกติแกไม่ค่อยได้ หยุด ถ้ า ไม่ใกล้ ตาย แต่นีแค่เจ็บแผลแกยอมหยุดแสดงว่าแกกลัวพีภีมมาก ต่อไป ถ้ าแกป่ วย แล้ วแกยังบ้ ามาทํางานอีกล่ะก็ ฉันจะให้ พีภีมเป็ นคนจัดการ แกแทน เพราะเวลาห้ ามแล้ วก็ไม่เคยฟั ง ต้ องให้ เข้ าโรงพยาบาลนันล่ะถึง จะหยุดความบ้ างานของแกได้ ” ซึงเธอก็คยุ กับเพือนแค่เพียงไม่นานจึงกดวางสายเพือพักรักษา แผลทีเท้ าตามทีเขาบอก วิมลินอดนึกตามไม่ได้ นันสิปกติเธอไม่ยอมทํา ตามคําสังใครง่ายๆ แต่เ ธอกลับยอมทํ าตามทีเขาบอก อีกฝ่ ายให้ นังที บันได พอเขาขู่ว่าถ้ าเธอไม่ฟัง ได้ เห็น ดีกันแน่ หญิ งสาวก็ยอมทําตามที บอกอย่างไม่กล้ าโต้ แย้ ง วงหน้ านวลประดับไปด้ วยรอยยิมอย่างลืมตัว

เกือบสามวันแผลของเธอก็จวนหายดี เป็ นอย่างทีเขาบอกจริ งๆ ว่าถ้ าวิมลิน หยุด พักก็จ ะทําให้ แผลหายเร็วน่ะเอง โดยวัน นี พีภีมก็กลับ บ้ านแล้ ว ระหว่างทีเธอนังอยู่นันเสียงแตรก็ดงั ขึนทางหน้ าบ้ าน เพียงครู่ กลุม่ เพือนๆ ของเธอก็เดินเข้ ามาพลางสอบถาม “ไอ้ วิม เป็ นไงบ้ าง ขาใกล้ หายดีรึยัง” หญิ งสาวก็พยักหน้ าตอบ รับกลับไป “ใกล้ แล้ วล่ะ ขาไม่เจ็บเท่าไรแล้ ว” “ไอ้ ตวั แสบสองตัวมันอยากมาหาแกน่ะ มันบอกว่าพรุ่งนี มันจะ กลับแล้ ว อยากให้ แกไปเลียงส่งมันหน่อย” พิเชษฐ์ น้องของเจนจบกับ เดฟซึงเป็ นเพือนสนิทก็วิงเข้ ามากอดเธอและสอบถามอย่างห่วงใย “ขาเป็ นยังไงบ้ างครับที รัก” น้ องชายของเพือนตีขลุมเรี ยกเธอ 138


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ อย่างออดอ้ อน “ไม่เ จ็ บ มากแล้ ว จ๊ ะที รั ก ” เธอตอบกลับ ไปอย่ า งนํ าเสี ย ง อ่อนหวานเช่นกัน “พอพีจิมบอกว่าทีรักขาเจ็บ ผมก็ให้ พีจิมขับรถมาหาทีรักเลยนะ” “ผมเป็ นห่วงพีวิมคนสวยนะครับ” เดฟก็เดินเข้ ามาเกาะแขนของ เธอเช่นกัน ทังสองติดวิมลินมากทีเดียว ไปหาเธอทีทํางานอยู่เป็ นประจํา “พรุ่งนีผมต้ องบินกลับแล้ วทีรักไปเลียงส่งผมหน่อยนะ” “ได้ เลยทีรัก” วิมลินหันไปหามารดาของตนเองและบอกให้ ทราบ “วิมขอไปเลียงส่งน้ องๆ ก่อนนะคะคุณแม่” “ตามสบายเลยจ้ ะ ” แล้ ววิมลิน ก็เ ตรี ย มที จะเดิ น ออกไป แต่ พิเชษฐ์ กลับบอกอย่างเอาใจ “ทีรักเจ็บขา เดียวผมอุ้มทีรักเองนะ” “เนียนเลยนะไอ้ เจท” พีชายแซวเล่น “ไม่ได้ ครับ พีวิมเป็ นแฟนผมต้ องดูแลอย่างดีครับ” “แล้ วพวกเราจะพาวิมกลับมาส่งที บ้ านนะคะคุณแม่ คุณพ่อ” ปั ณรสบอกกับทังสอง “ตามสบายเลยจ้ ะ/ พ่ออนุญ าต” ทังสองตอบรับ ด้ วยนํ าเสีย ง ยินดี โดยพิเชษฐ์ ก็อ้ มุ เธอไปใส่รถของพีชายอย่างเอาใจ ช่วงดึกเจนจบกับน้ องชายสองคนก็ขบั รถมาส่งหญิ งสาวทีบ้ าน ในช่วงตีห นึง เธอก็ก้าวลงมาจากรถและกําลังจะใช้ กุญ แจเปิ ดประตูก็ พลันมองเห็นแป้นเดินออกมา จึงเอ่ยถามอีกฝ่ าย “อ้ าวแป้นยังไม่นอนอีกเหรอ”

รัตมา

139


“พอดีแป้นหิ วน่ะค่ะ ก็เลยมาทํ ามาม่ากิน ในครัวค่ะ คุณ วิมกิ น ไหมคะ” “ไม่ละ่ ” หญิงสาวส่ายหน้ าปฏิเสธ แป้นเปิ ดประตูให้ เจนจบเข้ าไปส่งวิมลินในบ้ าน ซึงเพือนของเธอ ก็ขบั รถเข้ าไปจอดในบ้ าน และพิเชษฐ์ ก็บอกด้ วยนําเสียงเอาใจเธออย่าง มาก “มีคนปิ ดประตูให้ แล้ วอย่างนันเดียวผมอุ้มทีรักขึนไปบนห้ องละ กันนะ ทีรักจะได้ ไม่ต้องเดิน” น้ องสาวของเพือนรู้ สึกชืนชอบวิมลินมาก ทีเดียว “น่ารักทีสุดเลยทีรัก” มือเรี ย วจับ ไปยัง แก้ มของอีก ฝ่ ายอย่างเอ็น ดูด ัง น้ อ งชาย นัน เพราะว่าวิมลินไม่มีพีน้ องเลยน่ะเอง เพิงจะมีก็ตอนทีผู้เป็ นพ่อย้ ายมาอยู่ กับคุณหญิงพิมลวรรณน่ะเอง พิเชษฐ์ จึงอุ้มร่างของหญิ งสาวขึนไปส่งถึง ห้ องนอน แม้ วา่ ความจริงเธอก็พอทีจะเดินได้ แต่ในเมืออีกฝ่ ายอยากอุ้ม เธอก็ไม่วา่ อะไร โดยเดฟก็ช่วยถือกระเป๋ าสะพายให้ กบั พีสาวคนสวยด้ วย ซึงทางด้ านนอกภีมภัทรก็นงรถแท็ ั กซีกลับมาทีบ้ าน มองเห็นรถ ไม่ค้ นุ ตาจอดอยู่ในบ้ านของตนเอง ก็ร้ ู สึกสงสัยอย่างมากว่าเป็ นรถของ ใครชายหนุ่มก้ าวเข้ าไปในบ้ าน พอเห็นแป้นก็สอบถามทันที “รถใครน่ะแป้น” “รถของเพือนคุณวิมค่ะ” “วิมออกไปข้ างนอกมาเหรอ” ซักไซ้ ถึงหญิ งสาวอีกคนทันที อีก ฝ่ ายก็พยักหน้ าตอบรับให้ ทราบ 140


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “ใช่คะ่ คุณภีม คุณวิมออกไปกับเพือนมาค่ะ เพิงกลับมาถึงเมือ กี” ครันรับรู้ร่างแกร่งก็เดินเข้ าไปในบ้ าน มองเห็นรองเท้ าของผู้ชาย ถอดอยู่ยังบันได โดยพิ เชษฐ์ ก็อ้ มุ วิมลินขึนไปด้ วย ซึงมือเรี ยวทังสองก็ กอดคอของน้ องชายเพือนอย่างแนบแน่น โดยวงหน้ านวลก็แนบซบกับ อกแกร่งด้ วย “ห้ องทีรักอยู่ไหนครับ” “อยู่นนค่ ั ะทีรัก” เธอขานตอบกลับไปนํ าเสียงหวานพร้ อมกับใช้ ปลายนิวชีไปยังห้ องของตนเองด้ วย พิเชษฐ์ วางร่างของวิมลินลงบนเตียง อย่างนุ่มนวล หญิงสาวก็บอกด้ วยนําเสียงหวาน “ขอบคุณมากเลยทีรักทีอุ้มขึนมาส่งถึงห้ องนอนน่ะ” “ก็ทีรักเจ็บขานีนา ก็ต้องดูแลให้ มากสิ” ภีมภัทรได้ ยินเสียงออด อ้ อนแล้ วรู้สกึ แย่มากๆ นีให้ ผ้ ชู ายอุ้มขึนมาส่งถึงห้ องเลยเหรอ วงหน้ าคม ดูไม่สบอารมณ์อย่างมาก “เสียดายจัง ทีรัก ไม่ได้ ไปส่ง ผมที สนามบิ น ” อีกฝ่ ายบอกด้ วย ความรู้สกึ เซ็งๆ “เอาไว้ งวดหน้ านะจะไปส่งทีรัก” หญิ งสาวตอบกลับไปนํ าเสียง หวาน “หอมแก้ มผมหน่อยสิทีรัก อีกนานเลยกว่าจะได้ เจอทีรักอีกน่ะ ” น้ องชายของเพือนออดอ้ อนเธอ วิมลินก็หอมแก้ มของอีกฝ่ ายหนึงข้ าง และบอกให้ ได้ ร้ ู “หอมละ พอใจไหม” เป็ นฉากทีภีมภัทรขึนมาเห็นพอดี ถึงกลับตะลึงงันทีเดียว เพราะอีกฝ่ ายให้ ผ้ ชู ายขึนมาถึงห้ องนอน

รัตมา

141


“หอมอีกข้ างด้ วยสิทีรัก” พิเชษฐ์ หนั ใบหน้ าให้ วิมลินอีกด้ านหนึง เธอก็หอมให้ ตามทีขอ “หอมผมด้ วยสิครับพีวิมคนสวย” เดฟอ้ อนบ้ างและเดินมานังบน เตียงเอียงแก้ มให้ กบั เธอ หญิงสาวก็หอมแก้ มเดฟหนึงข้ าง แต่ดเู หมือนว่า จะไม่ยอมน้ อยหน้ ากันเลยทีเดียว วิมลินก็หอมแก้ มของเดฟอย่างเอาใจ หนุ่มๆ “ผมหอมแก้ มพี วิมคนสวยด้ วยครับ ” แล้ วเดฟก็หอมแก้ มนวล ของเธอทังสองด้ านดังฟอดใหญ่ พอเห็นเพือนหอมเสร็จ พิเชษฐ์ ก็บอก ออกมาต่อ “ผมหอมทีรักบ้ าง” พิเชษฐ์ หอมแก้ มเธอทังสองและบรรจบกับ เรี ย วปากนุ่มอย่างอดใจไว้ ไม่ได้ โดยมือก็ก อดร่ างเธออย่างแนบแน่น ดวงตาของวิมลินเบิกกว้ างเมือรับรู้วา่ ถูกเด็กหนุ่มจูบ “เจท” “ผมขอจูบทีรักหน่อยนะ สัญญาว่าถ้ าเรียนจบจะรีบกลับมาหาที รักทันทีเลย” “เดียวเถอะเจท” “กลับกันเถอะเดฟ ให้ ทีรักของฉันพักมากๆ แล้ วผมจะโทรหาที รักบ่อยๆ นะ” พอบอกลาเธอเสร็จก็ผลักประตูทีปิ ดไม่สนิทออกมา ภีมภัทรยืน หลบทังสองคนอยู่ข้างตู้โชว์ด้านนอกเมือเห็นทังสองก้ าวออกมาจากห้ อง เมือครู่เขาได้ เห็นฉากสวีทของวิมลินกับผู้ชายสองคน มันทําให้ เขารู้สกึ แย่ อย่างมาก โดยแป้นก็ทําหน้ าทีปิ ดประตูให้ หลังจากทีเพือนของวิมลินขับ 142


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ รถออกไปแล้ ว ครันเห็นรถของผู้ชายสามคนขับออกไปแล้ ว ภีมภัทรก็เปิ ดประตู เข้ ามาซึงอีกฝ่ ายไม่ได้ ลอ็ ก พอวิมลินเห็นเขาก็แสดงสีหน้ าตกใจ “พีภีมมีอะไรจะคุยกับวิมเหรอคะ” “เธอเห็นบ้ านฉัน เป็ นโรงแรมเหรอ หา” หญิ ง สาวแสดงสีหน้ า งุนงง พอได้ ยินเช่นนัน จึงย้ อนถามกลับไป “พีภีมพูดอะไรคะ วิมไม่เข้ าใจเลยค่ะ” “ก็เธอให้ ผ้ ชู ายมากอดจูบลูบคลําในบ้ านฉันไงล่ะ นีบ้ านผู้ดีนะ ไม่ใช่ช่องทีจะมาให้ บริการเรืองอย่างว่า” “มันจะมากไปแล้ วนะคะพีภีม วิมไม่เคยทําเรื องแบบนัน” หญิ ง สาวร้ องออกมาเสียงดัง “เหรอ แต่ทีฉันเห็นมันไม่ใช่อย่างทีเธอพูดน่ะ ฉันเห็นเธอปล่อย ตัวให้ ผ้ ชู ายกับไอ้ ฝรังสองคนนันทังกอดทังจูบลูบคลํานี ทําไม ออกไปสวิง กิ งสําเริ ง สําราญกัน มารึ ไงกัน ถึง ได้ อ้ ุมขึนมาส่ง ถึง บนห้ อ งแบบหมด เรียวแรงน่ะ แล้ วคงไม่พอสินะถึงได้ จะมาใช้ บ้านฉันเป็ นโรงแรมม่านรูด แทนน่ะ ทีบอกกับคุณแม่ฉันว่าเพือนเมาเหล้ า นิสยั แย่ ต้ องไปๆ กลับๆ บ้ านเก่ากับทีนี ดูท่าไม่ใช่เรืองเมาหรอกมัง เรืองผู้ชายของเธอมากกว่า ไง ล่ะคืน นี ฟาดมัน ทีเดียวสามคนเลยเหรอ อดอยากผู้ชายมากรึไง” ซึงวิ มลินก็โมโหอย่างมาก เธอลุกขึนมาจากเตียงและใช้ มือทุบไปยังร่างแกร่ง อย่างแรง พลักๆ พลางต่อว่าเขาพร้ อมกับหยาดนํ าตาริ นไหลออกมายัง วงหน้ านวลด้ วย “พีภีม มันจะเกินไปแล้ วนะคะ วิมย้ ายออกไปอยู่ข้างนอกก็ได้ ค่ะ

รัตมา

143


ถ้ ามันจะทําให้ พีภีมสบายใจ เวลาวิมจะทําชัวอะไร พีภีมจะได้ ไม่ต้องมา รับรู้ถึงความเลวของวิม” เธอเอ่ยอย่างตัดปั ญหาโดยไม่แก้ ไขคําพูดทีเขา ด่าตนเองเลย ถ้ าการทีเพือนกับน้ องของเธอมา แล้ วถูกมองในแง่ร้าย เธอ ไม่อยู่ทีนีก็ได้ “ก็ดี ออกไปเลย ฉันจะดีใจมาก แล้ วช่วยบอกคนอืนด้ วยนะว่า เธอไม่ใช่ลกู สาวของคุณแม่ฉัน ทีนีเธอจะไปมัวสวาท สวิงกิ งกับผู้ชายที ไหน กีคน ก็ตามสบายเลย” บอกด้ วยคําพูดทีแสดงความร้ ายกาจอย่าง มาก “ไม่ต้ องห่วงหรอกค่ะ วิมจะย้ ายออกไปเร็วๆ นี ล่ะ แล้ วก็จ ะไม่ บอกให้ คนอืนรู้วา่ วิมเป็ นลูกสาวของคุณแม่ด้วย” “ทํ าให้ ได้ อย่ างที พูด ละกัน เพราะฉัน ไม่อยากให้ บ้ านของฉัน กลายเป็ นโรงแรมเสพสวาทของเธอ” จากนันร่างแกร่งก็ก้าวออกไปจาก ห้ อง วิมลินร้ องไห้ ออกมาอย่างมากมาย “ฮือ... ทําไมเขาถึงพูดจาร้ ายกาจกับเราถึงขนาดนีกัน” ภีมภัทรกลับมาที ห้ องของตนเองด้ วยสีหน้ าทีเครี ยดขรึมอย่าง มาก และต่อว่าหญิงสาวอย่างไม่ชอบใจ “วิ ม ทํ า ไมเธอต้ อ งทํ า ตัว เป็ นผู้ห ญิ ง ใจง่ า ย มัวผู้ช ายแบบนี ด้ วยกัน ฉันไม่ยอมให้ เธอมาทําลายชือเสียงของพ่อแม่ฉนั หรอกวิมลิน”

ตอนเช้ าหญิงสาวก็ทําตามทีให้ สญั ญากับเขาไว้ ตอนนีวิมลิน ไม่เจ็บขาแล้ ว และสามารถเดินได้ ตามปกติ ระหว่างทีใช้ มือเรี ยวกับส้ อม ตัก อาหาร ที แม้ ว่ามัน จะดูน่ ากิ น มากแค่ไ หน แต่เ ธอก็ กิ น ไม่ค่อ ยลง 144


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ภีมภัทรมองไปยังใบหน้ านวลอย่างไม่ละไปทางใดเลย “คือ คุณแม่คะ วิมอาจจะไม่คอ่ ยอยู่บ้านนะคะตังแต่เดือนหน้ า” “อ้ าวทําไมล่ะยายวิม” “คือว่าพอดีน้องทีสนิททีทํางานบริษัทเดียวกันน่ะค่ะ เขาออกมา เช่าบ้ านอยู่เอง เพราะมีปัญหากับทีบ้ านค่ะ วิมก็เลยว่าจะไปอยู่เป็ นเพือน น้ อ งค่ะ แต่วิม ก็ จ ะมาหาคุณ แม่บ่ อยๆ นะคะ แล้ ว ก็ จ ะไปเรี ย นโยคะ เหมือนเดิมค่ะ” “แล้ ววิมต้ องไปอยู่กบั น้ องคนนีนานไหม” “ไม่นานหรอกค่ะคุณแม่” เธอโกหกอีกฝ่ าย เพราะเธอคงจะไม่ ย้ ายเข้ า มาอยู่ ที นี แล้ ว กลับ ไปอยู่ ที บ้ านของตนเองดี ก ว่า สบายใจ อยากจะทําอะไรก็ได้ พอกิ น ข้ าวอิมแล้ วเธอก็เ ตรี ย มตัวที จะไปทํางาน ด้ วยการเอา กระเป๋ าใส่ไปในรถของตนเอง นันก็คือกระเป๋ าใส่เสือผ้ าของเธอ หญิงสาว เตรี ย มขึนไปนังบนรถ ภีม ภัท ร์ ก็จับ ไปยัง บานประตูที กํ า ลัง จะปิ ดลง วิมลินเงยหน้ าบอกให้ เขาได้ ร้ ู “วิมทําตามทีบอกกับพีภีมแล้ วนะคะ” “ขอบใจนะที ทําตามคําสัญ ญา” ซึงภีมภัท รก็เ ดิน ไปที รถของ ตนเองเพือเตรียมขับรถไปทํางาน วิมลินก็เหยียบคันเร่งออกไปอย่างแรง บ่งบอกให้ รับรู้วา่ อยู่ในอารมณ์ทีแย่มากเพียงใด มือเรียวนังออกแบบงานอย่างซังกะตาย สีหน้ าดูเซ็งสุดๆ โดยใน ระหว่างนันมือก็เผลอปั ดแก้ วนําทีวางอยู่บนโต๊ ะทํางานหล่นลงไปแตกที พืน เพล้ ง!

รัตมา

145


“โอ๊ ย! วันนีเป็ นบ้ าอะไรเนีย ขับรถก็เกือบชนคนอืน ทํางานก็ลืม เซฟ แล้ วนี ยังจะแก้ วตกแตกอีก เจนจบทีเห็นสภาพของเธอและได้ ยิ น เสียงบ่นก็ถามอย่างสงสัย “เป็ นอะไรไปไอ้ วิม” “มัน รู้ สึก แย่ๆ ว่ะจิ ม ” เธอบอกให้ เ พื อนรับ รู้ และถอนหายใจ ออกมาอย่างแรงด้ วย “ฉันเห็นแกโวยวายมาตังแต่เช้ าละ” เธอบอกให้ อีกฝ่ ายได้ ทราบ ด้ วยสีหน้ าบึงตึง “มีปัญหาอะไรวะ เล่าให้ สามีคนนีฟั งได้ นะจ๊ ะเมียจ๋า” เพือนหนุ่ม เล่นตามนําทีหญิงสาวชอบมโนอยู่บ่อยๆ “อีตาพีภีมคิดว่าทีฉันออกไปเลียงส่งเจทกับเดฟ แล้ วก็ไปกับแก เป็ นการออกไปสวิงกิงกัน” เพียงได้ ยินดวงตาของอีกฝ่ ายก็เบิกกว้ างอย่าง ตกใจ “หา! ออกไปสวิงกิงกัน” “ใครๆ จะไปสวิงกิ ง ไอ้ จิม เดียวนี มีความคิดวิปริ ตขนาดนี เหรอ หา จะพาสาวไปสวิงกิง เพือเปลียนคูน่ อนน่ะ ทุเรศทีสุดเลย” ศรนุชทีเปิ ด ประตูเข้ ามาในห้ องทํางานได้ ยินเสียงของอีกฝ่ ายอย่างชัดเจน “ฉันไม่ทําแบบนันหรอกไอ้ ลกู ศร” “ก็เมือกีฉันได้ ยินนี” ไม่วายคาดคันต่อ “ไอ้ วิมต่างหากทีโดนเข้ าใจผิดว่าไปสวิงกิ งกับฉัน แล้ วก็ไอ้ แสบ สองตัว” เพื อนหนุ่มอธิ บายให้ ท ราบ เพี ยงรับ รู้ หญิ งสาวอีก คนก็ ทําท่า ตกใจไม่ตา่ งกัน 146


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “นีอย่าบอกนะ ว่าเป็ นอีพีภีมคิดน่ะ” “ใช่” วิมลินพยักหน้ าตอบรับ “ทําไมถึงได้ มีค วามคิด แย่ๆ อย่างนี กัน ” สีหน้ าแสดงความไม่ พอใจแทนเพือน “สงสัย พี ภีมคงเห็น ฉัน เรี ย กไอ้ เจทว่าทีรัก มัง แล้ วทังสองคนก็ กอดแล้ ว ก็ห อมแก้ มฉัน ตอนที ไปส่ง ที บ้ านน่ ะ ก็ เ จทอุ้ม ฉัน ขึ นไปส่ง ที ห้ องนอน เพราะเห็นว่าฉันเจ็บขา ฉันแค่แกล้ งเด็กเล่นเองนะ ส่วนไอ้ จิมก็ นังรอฉันอยู่ข้างล่าง” เธอบอกให้ เพือนได้ ร้ ูวา่ ทําไมอีกฝ่ ายถึงเข้ าใจตนเอง ผิดกัน “อ้ อฉันจะย้ ายกลับไปอยู่ทีบ้ านเก่านะ ฉันจะไม่กลับไปอยู่ทีบ้ าน ใหม่แล้ ว” เธอบอกถึงความตังใจของตนเองออกมา ซึงเป็ นสิงทีเขาอยาก ให้ ทํามากๆ

ช่ วงสายวันเสาร์วิมลินก็ไปทํางานช้ ากว่าปกติ นันเพราะว่าวันนี เธอต้ องไปงานเลียงขึนบ้ านใหม่ทีบ้ านของครอบครัวดุจดาว ซึงเธอกับ เขาก็ไม่ได้ คยุ กันเลย ความจริงวิมลินไม่ได้ อยากมาหรอก แต่มารดาเลียง เอ่ยปากชักชวนเธอก็เลยต้ องมา และอีกอย่างหนึงยายเจ๊ ไฮโซ ก็พูดจาดี กับเธอแล้ วเช่นกัน ทําราวกับไม่เคยมีเรืองกันมาก่อนด้ วยซํ า ออกจะเอา อกเอาใจเธอทุกอย่าง “นีจ้ ะ หนูแพม ของขวัญสําหรับงานขึนบ้ านใหม่” ซึงเป็ นกล่อง นาฬิ กาติดฝาผนัง “ขอบคุณมากเลยค่ะคุณป้าพิมล”

รัตมา

147


“ส่วนนีของขวัญของวิมนะคะพีแพม” หญิ งสาวยืนกล่องในมือ ให้ กบั อีกฝ่ าย “ขอบใจนะวิม” อีกฝ่ ายยิมรับกลับไปอย่างยินดี “อันนีของผมครับ” ดร. หนุ่มยืนกล่องในมือให้ เช่นกัน “ความจริ งคุณภีมไม่ต้องซื อของขวัญมาก็ได้ ค่ะ เพราะป้าพิมล กับน้ องวิมก็ให้ แพมกับคุณแม่แล้ วค่ะ” หญิงสาวตอบด้ วยนําเสียงเกรงใจ “ไม่เป็ นไรครับ เรืองเล็กน้ อย” “เดียวแพมไปเอานํ ามาเสิร์ฟให้ นะคะ” แล้ วอีกฝ่ ายก็เดินไปยัง หลังบ้ าน วิมลินมองเห็นเก้ าอีทีว่างอยู่หนึงที ก็มองอย่างเกร็งๆ เพราะมัน อยู่ติดกับเขาน่ะเอง เรียวปากนุ่มเม้ มแน่น ราวไม่อยากทีจะนังติดเขาเลย เธอเตรียมทีจะเดินไปนังทีอืน “อ้ าวยายวิมจะไปไหนน่ะ” แม่เลียงของเธอหันมาถาม “วิมจะไปนังทีอืนค่ะคุณแม่” “อ้ าว ทําไมล่ะ ก็นังกับพีภีมก็ได้ ” วิมลินมองหน้ าเขาอยู่ครู่หนึง ก่อนจะตอบให้ ได้ ทราบ “พีภีมคงไม่อยากให้ วิมนังหรอกค่ะ” “สองคนนีมีปัญหาอะไรกันเหรอ แม่เห็นไม่คอ่ ยคุยกันเลย” “ไม่มีอะไรหรอกค่ะคุณแม่ วิมไปนังข้ างหลังนะคะ” เธอเตรี ยม ทําตามทีพูดแต่ก็เจอนําเสียงเข้ มดุใส่ก่อน “อย่าเรืองมากนักเลย จะนังก็นง” ั วิมลินก็เลยนังลงข้ างเขาแบบ กระแทกกระทัน “ทังสองคนทะเลาะอะไรกันรึเปล่าเนีย” บิดาของเธอถามกลับมา 148


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ อย่างคาดการณ์ แต่ก็ไม่มีใครตอบอะไร โดยหลังจากทีอยู่ในงานครู่หนึง วิมลินก็ขอตัวไปทํางานหลังจากนัน ด้ วยสีหน้ าทีแสดงอาการมึนตึงอย่าง มาก

รัตมา

149


ตอน แม่ สือตัวป่ วน

วิมลินก็ไปเรียนเดินแบบและไปเรียนโยคะพร้ อมกับมารดาเลียง เหมือนปกติ อีกฝ่ ายก็ไม่วายซักไซ้ เรืองของลูกสาวกับลูกชายทังสอง “วิม หนูมีปัญหาอะไรกับพีภีมรึเปล่า” “พีภีมเขาเข้ าใจวิมผิด น่ะค่ะ ว่าวิมสนิ ท กับ ผู้ชายเยอะ วิมพูด เท่าไรก็ไม่ฟัง วิมก็เลยขีเกียจพูดค่ะคุณแม่” เธอบอกให้ อีกฝ่ ายได้ ทราบ อย่างอัดอันตันใจ “เดียวไว้ แม่บอกพีภีมให้ นะ ว่าวิมไม่ได้ เป็ นอย่างนัน “ไม่ต้องหรอกค่ะคุณ แม่ พี ภีมอยากเข้ าใจยังไงก็ป ล่อยเขาไป เถอะค่ะ วิมไม่ได้ ทําอย่างทีพีภีมเข้ าใจ แค่คณ ุ แม่กบั พ่อเชือและเข้ าใจวิม ก็พอแล้ วค่ะ” เธอบอกอย่างไม่แคร์อีกฝ่ าย “แต่แม่ไม่ชอบเลยทีลูกสองคนไม่คยุ กันน่ะ เราสองคนเป็ นพีน้ อง กัน น่าจะรักและสนิทสนมกันมากๆ” “เดียวพีภีมเขาอารมณ์ดีก็คงจะหายเองล่ะค่ะ” เธอตอบไปอย่าง 150


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ นันล่ะ ไม่ร้ ูวา่ จะเป็ นอย่างทีหญิงสาวคิดรึเปล่า “เดียววัน นี อยู่กิน ข้ าวกับแม่ทีบ้ านนะ แล้ วก็น อนที บ้ านแม่น ะ ยายวิม” คุณพิมลวรรณเอ่ยปากชวนลูกสาว “ค่ะคุณแม่” วิมลิน พยักหน้ าตอบรับกลับ ด้ วยรอยยิ ม วัน นี สองสาวเพือนซี ของเธอไม่ได้ มา นันเพราะว่ามีนดั กับผู้ชายน่ะเอง หญิงสาวก็เลยต้ องมา เล่นโยคะกับมารดาเลียงเพียงคนเดียว ซึงช่วงทีกําลังจะกลับบ้ านนันเธอ ก็แวะเติมนํามันด้ วย และก็ได้ เจอกับดุจดาวทีเติมนํามันอยู่เช่นกัน “เพิ งกลับ เหรอคะคุณ ป้ าพิ มล” อี ก ฝ่ ายเดิน เข้ ามาทัก ทาย หลังจากทีไปซือกาแฟจากร้ านสะดวกซือดืม “จ้ ะ หนูแพม วันนีไปกินข้ าวทีบ้ านป้าสิ” “ได้ คะ่ คุณป้า” แม่ผ้ ชู ายทีตัวเองชอบชวนจะไม่ไปได้ ยงั ไงกันล่ะ ซึงระหว่า งที นังกิ น อาหารนัน ทังสองคนก็ ยัง ไม่ม องหน้ ากัน เหมือนเดิม แต่วิมลินก็ป่วนคนเล่นเพือต้ องการแกล้ งคนทีทํานัยน์ตาดุใส่ และใบหน้ ามุย่ กับตนเอง “พีภีมช่วยตักแกงจืดให้ พีแพมหน่อยสิคะพีแพมคงตักไม่ถึงน่ะ ค่ะ” เพียงภีมภัทรได้ ยินก็หนั หน้ ามาทางเธอในทันที พลางตําหนิในใจ “จุ้นจ้ านอีกแล้ วนะยายตัวดี” พร้ อมกับทําแววตาดุใส่ค นทีนัง ตรงกันข้ ามด้ วย แต่วิมลิน ก็ทําท่าไม่สนใจ เธอจะป่ วนอีกฝ่ าย ไม่ชอบ ยายคุณแพมใช่ไหม เธอจะเป็ นแม่สือให้ ถึงไม่ชอบก็ไม่สนใจหรอก นึก อย่างเจ้ าเล่ห์ “ไม่เป็ นไรหรอกค่ะพีภีม เดียวแพมตักเองก็ได้ ค่ะ ” ดุจดาวดูจะ

รัตมา

151


ชืนชอบแม่โคโยตีแล้ วทีเอ่ยเช่นนัน “ภีมตักให้ หนูแพมหน่อยสิลกู ” ชายหนุ่มก็ยอมทําตามทีอีกฝ่ าย บอก “ครับคุณแม่” ร่างแกร่งขยับลุกขึนและตักแกงจืดใส่ในถ้ วยเล็ก ให้ กบั หญิงสาวทีนังอีกด้ านหนึง “ขอบคุณมากเลยค่ะคุณภีม” “ไม่เป็ นไรครับ” “พีภีมตักปลาให้ วิมหน่อยสิคะ วิมตักไม่ถึงน่ะค่ะ” “ตักเองสิ มือก็มีนี” ตอบด้ วยนําเสียงมึนตึงอย่างมาก หญิงสาวก็ ตอบแบบไม่แคร์ “วิมตักเองก็ได้ คะ่ ” เธอลุกขึนตักอาหารใส่จานของตนเองและนัง กินอย่างเอร็ดอร่อย ซึงภีมภัทรก็มองหน้ าของน้ องสาวตัวยุ่งตลอดเวลา พอเธอเห็นเขามองหน้ าก็ถามอย่างป่ วนอารมณ์กลับไป “หน้ าวิมมีอะไร ติดอยู่เหรอคะพีภีม เห็นพีภีมจ้ องหน้ าวิมตลอดเลย” “เปล่า” ตอบปฏิเสธกลับไปด้ วยนําเสียงนิง “ดีกันนะพีภีม พีภีมไม่คยุ กับวิม ทําให้ วิมกินไม่ได้ นอนไม่หลับ เลยนะคะ” ไม่เพียงพูดยังยืนนิวก้ อยมาให้ อีกฝ่ ายด้ วยใบหน้ าทียิมระรืน “ภีม แม่ไม่ชอบเลยทีลูกสองคนไม่คยุ กัน ยายวิมมีเพือนเยอะก็ จริง แต่ไม่ได้ ทําอย่างทีภีมเข้ าใจหรอกนะ” “คุณแม่ร้ ูได้ ยงั ไงครับ” พลางสอบถามกลับไปอย่างสงสัย “แม่เชือใจวิม ว่าคงไม่ทําอะไรให้ แม่ร้ ูสกึ แย่หรอก” “ยายวิมเพือนเยอะแต่ไม่มีอะไรจริงๆ ภีม เชืออาเถอะ” ผู้เป็ นพ่อ 152


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ก็บอกอย่างเข้ าข้ างลูกสาว “เดียวนี ผู้หญิ งกับผู้ชายคบหากันเป็ นเพือนเยอะค่ะ น้ องวิมคง ไม่ได้ ทําอะไรหรอกค่ะ แพมว่าอย่างนันนะคะคุณภีม” ดุจดาวบอกอย่าง เข้ าข้ างผู้หญิงทีตนเองไม่ชอบหน้ าเช่นกัน “ถ้ าไม่ทําก็ดี” “งันดีกนั นะพีภีม” ไม่วายส่งนิวก้ อยมาให้ เขาต่อ “น้ องง้ อขนาดนี แล้ วยังไม่ยอมดีกับน้ องอีกเหรอตาภีม ” มารดา เอ่ยกระเซ้ าเย้ าแหย่ เขาก็ใช้ นิวก้ อยแตะทีปลายนิวของเธออย่างเสียไม่ได้ “ดีกัน แล้ วเนอะ วิมจะได้ น อนหลับได้ เ ต็มอิม แล้ วก็กิ น ได้ เ ต็ม ท้ องซะทีคะ่ ” วิมลินยิมอย่างชอบใจทีได้ แกล้ งอีกฝ่ าย พร้ อมกับทําท่ายัก คิวใส่ด้วย ภีมภัทรรับรู้วา่ อีกฝ่ ายต้ องการป่ วนตนเอง วงหน้ าคมจึงยังคงดุ กร้ าวไม่เปลียนเช่นเดิม “พีภีม ปวดท้ องเหรอคะ ถึงทําหน้ านิวตลอดเลย” ดูเธอจะสนุก ในการแกล้ งพีชายคนใหม่อย่างมาก “ยายตัวดี ป่ วนฉันอย่างนันเหรอ” เขานึกอย่างเข่นเขียวในใจ ซึงเมือกิน ข้ าวอิมแล้ ววิมลิน ก็เดินไปสอบถามหญิ ง สาวอีก คน อย่างตรงๆ ด้ วยความอยากรู้วา่ เป็ นอย่างทีตนเองคิดรึเปล่า “พีแพมชอบพีภีมรึเปล่า” “น้ องวิมพูดอะไรคะ” ยายเจ๊ ไฮโซตอบกลับมาอย่างตกใจ “วิมรู้นะคะว่าพีแพมชอบพีภีม” “น้ องวิมรู้ ได้ ยังไงคะว่าพีชอบพี ภีม พีไม่ได้ คิด อะไรกับพี ภีมสัก หน่อยค่ะ” บอกอย่างเขินๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ ายจะรู้

รัตมา

153


“ไม่ต้องอายหรอกค่ะพีแพม วิมเห็นพีแพมมองพีภีม วิมก็ร้ ู แล้ ว ล่ะค่ะว่าพีแพมแอบชอบพีภีม” “ก็ได้ คะ่ พีจะไม่โกหกน้ องวิม พีชอบคุณภีมค่ะ” “วิมช่วยเป็ นแม่สือให้ เอาไหมคะ” พอได้ ยินอีกฝ่ ายก็ทํานัยน์ตา โตอย่างประหลาดใจ พลางย้ อนถามกลับมาซํา “น้ องวิมจะเป็ นแม่สือให้ พีกับคุณภีมอย่างนันเหรอคะ” “ค่ะ วิมจะเป็ นแม่สือให้ พีแพม” “ขอบคุณนะคะ น้ องวิมเนียน่ารักทีสุดเลยค่ะ” ดุจดาวเริ มรู้ สึกดี กับอีกฝ่ าย ก็ช่วยให้ เธอสมหวังกับความรัก ใครจะไม่ชอบกันล่ะ ซึงพอ คุยกับดุจดาวแล้ ววิมลินก็เดินเข้ าไปในห้ องรับแขก ซึงพีชายก็นงอยู ั ่ด้วย “พีแพมบอกกับวิมค่ะ ว่าอยากจะไปซื อของให้ เจ้ านายผู้ชาย พี ภีมช่วยไปเป็ นเพือนพีแพมหน่อยสิคะ พีภีมน่าจะรู้ ว่าจะซื อของอะไรให้ เจ้ านายพีแพมดี วิมเป็ นผู้หญิงวิมเลือกไม่ถกู หรอกค่ะ” คุณพิมลวรรณทีเอ็นดูดจุ ดาวก็อยากทีจะให้ ลกู ชายชืนชอบหญิง สาวผู้นี จึงสนับสนุนเป็ นอย่างดี “ภีมช่วยไปเป็ นเพือนหนูแพมหน่อยนะจ๊ ะ” “แพมรบกวนคุณภีมรึเปล่าคะ ถ้ าคุณภีมไม่ว่าง ก็ไม่เป็ นไรนะ คะ” “ว่างสิ คุณแพมจะไปวันไหนก็บอกผมละกัน” พอได้ ยินคําตอบ รับดุจดาวก็ยิมอย่างยินดี “ขอบคุณมากเลยค่ะคุณภีม น้ องวิมด้ วยนะ” “ไม่เป็ นไรค่ะ เพือพีสะใภ้ เอ๊ ย พีแพมแล้ ว วิมยินดีค่ะ” หญิ งสาว 154


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ แกล้ งทําเป็ นพูดผิด “อย่างนันวันนีแพมกลับก่อนนะคะ ขอบคุณสําหรับอาหารมือคํา ค่ะ” “พีภีมไปส่งพีแพมหน่อยสิคะ มืดแล้ ว มันอันตรายน่ะค่ะ” เจ้ ากี เจ้ าการอย่างไม่เลิกรา “ไม่เป็ นไรหรอกค่ะคุณภีม แพมกลับเองก็ได้ ค่ะ” เธอตอบอย่าง ถ่อมตัวแต่ในใจกระดีกระด๊ ามากถ้ าหากว่าอีกฝ่ ายจะไปส่งตนเองทีบ้ าน “นะ พีภีม ไปส่งพีแพมหน่อยนะคะ” ไม่วายออดอ้ อนพีชายต่อ แต่คนถูกอ้ อนดูจะไม่ยินดีเลย “เดียวผมไปส่งคุณแพมก็ได้ ครับ” กลับมาก่อนเถอะยายตัวยุ่ง จะซัดให้ หนักทีเดียว นึกด้ วยนําเสียงเข่นเขียว

โดยภีมภัทรก็ไปส่งดุจดาวทีบ้ านตามทียายน้ องสาวตัวยุ่งบอก เมือทังสองคนเดินออกไปแล้ ว วิมลินก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจ คุณ พิมลวรรณถามลูกสาว “ไปแกล้ งพีเขายายวิม” “ก็วิมหมันไส้ นีคะ เห็นพีภีมชอบเก๊ ก หน้ าใส่วิมตลอด วิมก็เลย อยากแกล้ ง คุณแม่ร้ ูไหมคะว่าพีแพมน่ะชอบพีภีมนะคะ” “แม่ก็ดอู อก เพราะเวลาหนูแพมมาทีบ้ านเรา ก็จะถามหาแต่ตา ภีม” “จะว่าไปพีแพมก็น่ารักนะคะ” พลางหาคนสนับสนุนความคิด ของตนเอง

รัตมา

155


“เราก็เ ลยจะเป็ นแม่สือให้ พีภีมกับพี แพมใช่ไหม” พ่อของเธอ คาดการณ์ออกมาได้ “ใช่คะ่ เพราะว่าผู้หญิงแบบพีแพมเนียหายากนะคะ หลุดมือไป คงน่าเสียดายค่ะ คุณแม่ไม่ชอบพีแพมเหรอคะ” “แม่ก็ชอบจ้ ะ แต่วา่ ตาภีมบอกว่าชอบหนูแพมแบบน้ องสาว แม่ ก็เลยไม่ได้ ล้ นุ ว่าจะได้ หนูแพมมาเป็ นลูกสะใภ้ น่ะสิ” คุณพิมลวรรณเคย ถามอีกฝ่ ายแล้ วน่ะเอง “นันเพราะว่าพีภีมน่ะ ยังไม่เคยใกล้ ชิดกับพีแพมมากๆ ไงล่ะคะ ถ้ าทังสองคนมีโอกาสทีจะได้ ใกล้ ชิดกันมากกว่าเดิม วิมว่าพีแพมก็น่าจะ ทําให้ พีภีมหวันไหวได้ บ้างนะคะ” เธอยกเหตุผลขึนมาสนับสนุนด้ วย “ถ้ าเป็ นอย่างนันก็ดี” “นันสิคะคุณภีมจะได้ มีแฟนสักที” แป้นสนับสนุนด้ วย ภีมภัทรก็ไปส่ง ดุจดาวทีบ้ าน ระหว่างเดินก็ชวนเขาคุย ไปด้ วย เป็ นครังแรกทีเธอจะได้ คยุ กับเขาตามลําพัง ต้ องขอบคุณแม่โคโยตีอย่าง มากที เ ดีย ว อย่างน้ อยยายนี ก็มีดีเ หมือ นกัน ที จะทํ าให้ ค วามรัก ของ ตนเองสมหวัง “แพมเลยต้ องรบกวนให้ คณ ุ ภีมมาส่งทีบ้ าน” “ไม่เป็ นไรหรอกครับ” แต่ในใจกลับนึกไปถึงยายตัวแสบไม่หยุด “ยุ่งทีสุด” “คุณภีมไปงานฟูลมูนปาร์ตีรึเปล่าคะ” “ไปครับ” “เหมือนแพมเลยค่ะ แพมก็ไปงานฟูลมูนปาร์ ตีทุกปี เลยค่ะ แล้ ว 156


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ คุณภีมไปกับเพือนเหรอคะ” พลางซักไซ้ ด้วยนําเสียงอยากรู้ “ครับ” เขาพยักหน้ าตอบรับกลับไป “คงจะได้ เจอกันทีนันนะคะ” “ครับ คุณแพม” ตอบสันๆ เหมือนทุกคราว เขาไม่ได้ มีอารมณ์ อยากคุยกับอีกฝ่ าย แต่อยากกลับไปจัดการแม่น้องสาวตัวดีมากกว่า “แล้ วคุณภีมชอบกินขนมอะไรบ้ างไหมคะ แพมจะได้ ทําให้ คณ ุ ภีมกินน่ะค่ะ” “ผมไม่ช อบกิ น ขนมหวานน่ะ ครั บ ” ตอบปฏิ เ สธอย่ างไม่ใ ห้ ความหวังเลย “แล้ วคุณภีมชอบกินอะไรล่ะค่ะ แพมอยากทําอาหารอร่อยๆ ไป ให้ คณ ุ ภีมน่ะค่ะ” “ไม่เป็ นไรหรอกครับคุณแพม อย่าลําบากเลยครับ” “ไม่ลําบากเลยค่ะ แพมเต็มใจค่ะ” “ไม่เป็ นไรหรอกครับ ผมเกรงใจ” ซึงก็ถึงบ้ านของอีกฝ่ ายพอดี “คุณแพมเข้ าบ้ านเถอะนะครับ” “ถ้ าแพมจะไปซื อของวันไหน แพมจะไปบอกคุณภีมนะคะ เอ่อ ขอเบอร์โทรศัพท์ของคุณภีมได้ ไหมคะเผือว่าแพมจะโทรไปบอกน่ะค่ะ” “ได้ ครับ” ให้ อย่างจําใจเป็ นทีสุด อีกฝ่ ายยิ มอย่างยินดีทีจะได้ เบอร์โทรศัพท์เขา “ -xxxxxxx” หญิ ง สาวหยิ บ โทรศัพ ท์ ส่ว นตัว ของตนเอง ออกมากดบันทึกไว้ ทนั ที “ขอบคุณนะคะทีมาส่งแพมทีบ้ าน”

รัตมา

157


“ไม่เป็ นไรครับ” ชายหนุ่มบอกเสร็จก็เดินกลับบ้ านไป “ยายวิม ตายแน่!” เอ่ยด้ วยนําเสียงอาฆาตอย่างมาก ดุจดาวเดินยิ มเข้ ามาในบ้ านอย่างพออกพอใจ ซึงคุณมาลินี ผ้ ู เป็ นมารดาก็สอบถามด้ วยความอยากรู้ “ใครมาส่งเหรอยายแพมเมือกีน่ะ” “คุณภีมค่ะคุณแม่” “หา คุณภีมเดินมาส่งเราเหรอ แบบนี แสดงว่าคิดอะไรกับหนูรึ เปล่านะ” “ถ้ าเป็ นอย่างนันก็ดีคะ่ คุณแม่จําทีแพมเคยเล่าให้ ฟังได้ ใช่ไหม คะ ว่าแพมมีเรืองกับผู้หญิงกลุม่ หนึง หนึงในนันเป็ นลูกเลียงของคุณป้า พิมลค่ะ เป็ นลูกติดของคุณอาจักรค่ะ” อีกฝ่ ายก็พยักหน้ าตอบรับ “จําได้ จ้ะ” “ตอนแรกแพมก็ไม่ชอบยายนี นะคะ แต่ตอนนี แพมว่ายายนี ก็ ไม่ได้ นิสยั แย่อะไรมากมาย เพราะว่ายายนีช่วยเป็ นแม่สือให้ แพมกับคุณ ภีมค่ะ” “ดีจังเลย อย่างนี ความรักของลูกก็มีท างสมหวังสินะ” มารดา บอกด้ วยความรู้สกึ ดี “ใช่คะ่ คุณแม่” แล้ วดุจดาวก็ก้าวขึนไปยังห้ องเพือเตรี ยมจัดการ อาบนํา เมื อภี ม ภัท รกลับ มาถึ ง บ้ านก็ เ ดิ น หน้ ามุ่ย เข้ า มาเลย พลาง สอบถามมารดาด้ วยนําเสียงอยากรู้แบบไม่สบอารมณ์อย่างมาก “วิมอยู่ไหนครับคุณแม่” 158


ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ “ขึนไปอาบนํ าจ้ ะ” คุณพิมลวรรณบอกให้ ได้ ทราบ เขาก็รีบเดิน ขึนไปทันที ยามนันวิมลินก็เดินออกมาจากห้ องนํ าด้ วยชุดผ้ าขนหนูพัน กายเพือจะออกมาแต่งตัว ก๊ อก... เสียงเคาะประตูดงั ขึนทางด้ านนอกอย่างต่อเนืองกันไม่ หยุด หญิงสาวก็ตะโกนถามออกไป “ใครคะ” “ฉันเอง” ได้ ยินนําเสียงเข้ มตอบกลับมา เธอก็มองไปยังชุดทีใส่ อยู่ กระโจมอก เมือเห็นเงียบเสียงไปก็ตะโกนสังด้ วยความโมโห “เปิ ดประตูเดียวนีวิม” พลางเคาะประตูเสียงดังอย่างต่อเนืองมากขึน แสดงให้ รับรู้ ว่า อีกฝ่ ายคงจะโมโหมากทีเดียว มือเรี ยวจึงจัดการเปิ ดประตูให้ ทังทีอยู่ใน ชุดกระโจมอก เพราะยังไงอีกฝ่ ายก็คงไม่มองเธอในแง่ดีอยู่แล้ ว ซึงเธอก็ คิดแผนป่ วนพีชายจอมดุได้ “พีภีมมีอะไรกับวิมคะ” เพียงดร. หนุ่มเห็นแม่น้องสาวตัวดีอยู่ใน ชุดกระโจมอกทีอวดความอวบอิมของเนินอกสล้ างก็ร้ ูสกึ ตกใจ “ทําไมถึงไม่แต่งตัวให้ เรี ยบร้ อยกว่านี กัน” ก็อยากจะแต่งหรอก แต่หมันไส้ คนอยากรู้วา่ ถ้ าเห็นเธอใส่ชดุ นีจะว่ายังไงบ้ าง “ก็พีภีมเร่งวิมนีคะ วิมเพิงอาบนําเสร็จค่ะ” “ไปแต่งตัวให้ เรียบร้ อยก่อนแล้ วค่อยคุย” เขาไล่เธอหลังจากนัน “ไม่ต้องหรอกค่ะ พีภีมมีอะไรก็พดู มาเลยค่ะ วิมยืนรอฟั งอยู”่ “ฉันจะออกไปรอข้ างนอกละกัน แต่งตัวให้ เสร็จแล้ วออกไปด้ วย” เขาสังออกมาก่อนจะเดินไปนังยังห้ องนังเล่น วิมลินอยากจะแต่งตัวแต่

รัตมา

159


ความทีอยากกวนโมโหอีกฝ่ ายมีมากกว่า จึงเดินออกมาทังชุดอย่างนัน ล่ะ พอเห็นเธอเดินออกมาทังชุดกระโจมอกก็ทําสีหน้ าไม่พอใจ “ทําไมไม่แต่งตัวให้ เรียบร้ อย” “ขีเกียจค่ะ คุยก่อนแล้ วค่อยแต่งก็ได้ ” “ไปแต่งตัวก่อน ไม่งันฉันไม่ค ุย” ยังไม่วายออกคําสังดังเดิม วิ มลินก็เดินไปทรุดกายข้ างพีชายตัวร้ ายแบบใกล้ ชิดและมือก็จับไปยังตัก แกร่งด้ วย “ทํ า ไมคะ พี ภี มกลัว อดใจปลํ าวิ ม ไม่ไ ด้ เ หรอคะ” ถามด้ ว ย นําเสียงหยอกยัวใส่ “ฉันไม่ใช่เพื อนเล่นเธอนะวิม” ทํ านํ าเสียงเคร่ง อย่างไม่เลิกรา และขยับกายออกห่างจากกายนุ่ม หญิงสาวก็ขยับมานังใกล้ อีกราวแกล้ ง “ไหนพีภีมบอกว่ามีอะไรจะคุยกับวิมไม่ใช่เหรอคะ พูดออกมาสิ คะวิมรอฟั งอยู”่ “ไปแต่งตัวเดียวนี” ออกคําสังซําดังเดิม “ไม่คะ่ ” ตอบอย่างดือดึง และเบียดร่างแกร่งมากขึนกว่าเดิม “วิม! ฉันไม่ชอบทีเธอทําแบบนี” “แต่วิมชอบทีจะทําแบบนี ค่ะ” ตอบแบบยียวนกวนอารมณ์อีก ฝ่ ายมาก “รู้ไหมคะว่าพีภีมหล่อมากเลยค่ะ” ไม่เพียงพูดยังยืนใบหน้ าไป หอมแก้ มพีชายจอมเคร่งด้ วยแบบหยอกยัว “วิม! ฉันโมโหแล้ วนะ” นําเสียงเคร่งและโกรธยิงกว่าเก่า

160

ยั่วยวนรักซาตานทมิฬ ตัวอย่าง  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you