Page 1

“ถาเธอดาฉันอีก เธอจะโดนหนักกวานี”้ “ทํ า ไมไม ฆ า ฉั น เลยล ะ ถ า ฉั น ตายความแค น ของคุ ณ กั บ ครอบครัวฉันจะจบลงไหม” มนตสิตายอนถามกลับไป “ทําไม ถาฉันบอกวาความแคนของฉันชดใชไดดวยความตาย ของเธอ จะยอมตายรึไง” อัคราชเอยอยางคาดการณออกมาพรอม กับจับจองวงหนานวลดวยแบบปรามาสใส “ถาฉันตายแลวทุกอยางจบ ฉันก็ยินดี” ตอบอยางไมยี่หระ ตอชีวิตของตนเองเลย “งั้นก็ตายซะสิ ทุกอยางจะไดจบ ดีเหมือนกันยาของเธอจะได เจ็บปวดมากขึ้นที่หลานสุดที่รักตายเพื่อชดใชความเลวที่ตัวเองเคยทํา ไว” ชายหนุมอยากรูวาอีกฝายจะกลาทําจริงอยางที่ปากพูดรึเปลา หรือเกงแตปากอยางเดียวเทานั้น เอาเขาจริงๆ ก็คงจะไมกลาทําห รอก “งั้นคุณก็ฆาฉันเลยสิ จะไดสาสมกับความแคนของคุณ” “ถาฉันฆาเธอ ฉันก็ติดคุกนะสิ เรื่องอะไรฉันจะทําอยางนั้นกัน ถาอยากตายก็ทําเองสิ” “ก็ไ ด งั้นฉันจะจัด การเอง ” ตอบดวยทาทางที่เด็ด เดี่ยว อยางมาก พรอมกับที่มนตสิตากาวไปยังโตะอาหารซึ่งมองเห็นมีด ปลอกผลไมวางอยู มือเรียวรีบความันขึ้นมาทันที และเตรียมแทงไป ยังรางของตนเอง


เจาสาวจองจํารัก โดย รัตมา ราคา 319 บาท พิมพ์ ครั งที 1 กันยายน 58 สงวนสิทธิตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิพ.ศ. 2537 จัดอาร์ ท ต้ นข้ าว

จัดพิมพ์ โดย สํานักพิมพ์ รั ตมาบุ๊คส์ 100/398 ถ. บางกรวย-ไทรน้ อย ต. บางบัวทอง อ. บางบัวทอง จ.นนทบุรี 11110 โทร. 089-6068529 จัดจําหน่ ายโดย สํานักพิมพ์ รั ตมาบุ๊คส์ 100/398 ถ. บางกรวย-ไทรน้ อย ต. บางบัวทอง อ. บางบัวทอง จ.นนทบุรี 11110 โทร. 089-6068529 www.rattamabooks.com

2


จากใจ... นักเขียน สวัสดีคะ่ วันนีมาพบกับนิยายเรื องใหม่ของข้ าวกันนะคะ เจ้ าสาวจองจํา รัก อัคราชพระเอกแกล้ งมาทําให้ นางเอกรักเพือหวังแก้ แค้ นให้ กบั น้ าสาวทีโดน ครอบครัวของมนต์สิตาทีเป็ นนางเอก ทําร้ ายให้ ต้องเสียใจ ก็เลยจะทําให้ นางเอก ตกอยูใ่ นสภาพแบบเดียวกับน้ าสาว เพือทําให้ ยา่ ของนางเอกเจ็บปวดและเสี ยใจ มากๆ เฮียราชจะร้ ายกับนางเอกมากแค่ไหนมาลุ้นกันค่ะ แวะไปทักทายและอ่านนิยายเรื องใหม่ของข้ าวได้ ทีเพจ รัตมาในเฟซบุ๊ค นะคะ http://www.facebook.com/Rattma สังซือนิยายสํานักพิมพ์ของข้ าวได้ ทีนีนะคะ http://www.rattamabooks.com/ ขอบคุณจากใจมากๆ ค่ะ รัตมา...

รัตมา

3


4


บทนํา “ในเมื อคุณมี ภรรยาแล้ วอย่ างนั นฉั นกับลูกก็ไม่ จําเป็ นต้ องอยู่ ทีนีอีกต่อไป ฉันขอให้ คุณมีความสุขมากๆ ก็แล้ วกันค่ะคุณราช” มนต์สิตาเอ่ย พร้ อมกับหยาดนําตาทีไหลริ นออกมา เธอไม่อาจทีจะทนอยูใ่ นบ้ านนีได้ หรอก “แล้ วถ้ าฉันไม่ยอมให้ เธอกับลูกออกไปจากทีนีล่ะนํามนต์” เพียงได้ ยิน ทีเขาบอกหญิงสาวก็ย้อนถามกลับมาด้ วยนําเสียงเจ็บปวดใจ “คุณจะให้ ฉนั กับลูกอยูเ่ ป็ นส่วนเกินทีบ้ านนีทําไมกัน หรือคุณจะให้ ฉนั อยูใ่ นสถานะเมียเก็บ ฉันอยูไ่ ม่ได้ หรอกนะถ้ าให้ ฉนั ต้ องอยูใ่ นฐานะทุเรศๆ อย่าง นัน” เธอรู้ สึกรังเกียจอีกฝ่ ายอย่างมาก “ฉันจะให้ เธออยูใ่ นสถานะของเมียน้ อยต่างหากล่ะ” “นี... คุณมันน่ารังเกียจทีสุ ดเลยคุณราช ฉันไม่นึกเลยนะว่าคุณจะมี ความคิดเลวๆ แบบนี” เธอด่าเขาอย่างไม่ไว้ หน้ าแต่อีกฝ่ ายก็ราวกับไม่ได้ ร้ ู สึก สะดุ้งสะเทือนอะไร “ใช่ ฉันมันเลว ก็ เหมื อนกับย่าแล้ วก็พ่อแม่ของเธอไงล่ะ ที ยัดเยี ยด สถานะนีให้ ผ้ หู ญิงคนหนึงทังๆ ทีผู้หญิงคนนันมาก่อนแม่ของเธออีก แม่ของเธอ มันหน้ าด้ านแย่งสามีคนอืน” ตอนนีคําพูดหวานหูทีมนต์สิตาเคยได้ ยินมาโดย ตลอด กลับเปลียนเป็ นการดูถกู เหยียดหยามแทน “ถ้ า เธอจะออกไปจากบ้ า นนี ก็ ได้ นะ แต่ แ ค่ เ ธอคนเดี ยวเท่ า นัน” นัยน์ตาของมนต์สิตาตกใจกับสิงทีได้ ยิน “หมายความว่ายังไง คุณจะไม่ให้ ลูกกับฉันอย่างนันเหรอคะคุณราช”

รัตมา

5


มหาเศรษฐี หนุม่ ยิมเยาะหยันใส่ “ใช่ ฉันไม่ให้ ลูกกับเธอ เพราะว่าลู กเป็ นของฉัน แล้ วฉันก็จะเอาลู ก ของเธอให้ เมียของฉันเลียงแทนแล้ วก็ให้ ลูกของเธอเรี ยกว่าแม่ด้วย” เขาบอกให้ เธอฟั งอย่างชัดเจน ทําไมเขาถึงเป็ นคนใจร้ ายอย่างนี ถ้ า ไม่ให้ ลูกกับเธอ แล้ วมนต์สิตาจะทนได้ ยงั ไงกัน นันเพราะว่าลูกคือสิงทีมนต์สิตา รักมากทีสุด ลูกคือสิงเดียวทีเธอปกป้องสุดหัวใจ ถึงแม้ ว่าสิ งทีเธอรักจะรวมถึง ผู้ชายเบืองหน้ าด้ วยก็ตามที แต่ตอนนีเขามีผ้ หู ญิงคนอืนเป็ นเจ้ าของครอบครอง ด้ วย “แล้ วฉันต้ องทํายังไงมันถึงจะทําให้ คุณหายแค้ นครอบครัวของฉันน่ะ ฉันต้ องยอมรั บสถานะน่ารั งเกี ยจนันจากคุณสิ นะ” มนต์ สิ ตาย้ อนถามเขา กลับไปด้ วยความเจ็บปวดหัวใจ “ถูกต้ อง เพราะถ้ าเธอไม่รั บสถานะนี เธอก็ จะไม่ได้ อยู่กับลู ก และ อาจจะไม่ได้ เห็นหน้ าลูกอีกต่อไป แล้ วฉันก็จะแฉความเลวของย่าเธอแล้ วก็พ่อ ของเธอด้ วยว่าได้ เงิ นมาด้ วยวิธีสารเลวแค่ไหน เลื อกเอาละกันว่าอยากอยู่กบั ลูกรึเปล่า หรื อว่าอยากให้ ตระกูลของย่าเธอต้ องอับอายจนมองหน้ าใครไม่ได้ ” อัคราชดูจะสะใจกับสิงทีตนเองรอคอยมานานทีจะได้ แก้ แค้ นให้ กบั คนทีตัวเอง รัก มนต์สิตาเม้ มเรี ยวปากนุม่ และกํามือแน่นจนปลายเล็ บจิกไปยังฝ่ ามือ เรี ยว ทีความเจ็บปวดมันเสียดแทงเข้ าไปถึงขัวหัวใจเลยทีเดียว ทําไมเธอจะต้ อง มาเจอกับเรื องบ้ าๆ แบบนีด้ วยกัน

6


1 แรกพบ ณ โรงแรม แกรนด์ อเวนิ ว โฮเทล ซึงอยู่กลางใจเมื องกรุ งเทพ ฟ้าอมร ทีซึงเป็ นศูนย์รวมของความเจริ ญอันหลากหลาย โดยหนึงในนันก็คือ ธุรกิจอสังหาริ มทรัพย์ นันก็คือโรงแรมและรี สอร์ ท แกรนด์ อเวนิว ผู้บริ หารสุด หล่อทีเป็ นมหาเศรษฐี ใหญ่ ซึงมีความสามารถอย่างมากมาย เป็ นผู้ทีถีบตัวเองจากเด็กยากจน ไปเป็ นมหาเศรษฐี ด้ วยความอดทน ฉลาด และขยัน จึงทําให้ เขามีวนั นีได้ แม้ ว่าเขาจะประสบความสํ าเร็ จอย่าง มากมาย แต่เขาก็มีสิงหนึงทีเสียใจยิง นันก็คือบุคคลทีรักของเขากลับไม่มีวนั ได้ เห็น เพราะจากเขาไปก่อนในขณะทีชายหนุม่ อายุเพียง 10 ขวบ และน้ องชายสามคนอายุ 8 กับ 6 ขวบตามลํ าดับ โชคดีทีได้ รับความ ช่วยเหลือจากคุณครู ทีรักเขากับน้ องเหมือนลูก ส่วนน้ องชายสองคนก็ไปอยู่กบั ป้าซึงเป็ นพีสาวของมารดา ยามนีเขาอายุ 31 ปี ด้ วยใบหน้ าทีหล่อ คมสัน กับ นัยน์ตาสีนําตาลเข้ มทีคมราวเสือร้ ายแบบนักล่าเหยือ เข้ ากันกับคิวเข้ มทีพาดผ่านหน้ าผากกับผิ วสี แทน เต็ มไปด้ วยเสน่ห์ แห่งบุรุษ กับเรื อนกายที กํายํา เนืองจากผ่ านการดูแลและออกกํ าลังกายมา อย่างสมําเสมอ บวกกับความสูงหนึงร้ อยแปดสิ บห้ าเซนติเมตร และการแต่ง กายทีดูเท่ ด้ วยชุดสูทสี ดํา ทําให้ เขาเป็ นชายหนุ่มทีผู้หญิ งต่างให้ ความสนใจ อย่างมาก แต่ ท ว่ า อัค ราช กลั บ ไม่ เ คยที จะคิ ดจริ ง จั ง กับ ผู้ หญิ ง คนไหนเลย

รัตมา

7


มองเห็ นผู้หญิ งเป็ นเพียงเหยือเนื อหวานและของเล่ นแก้ เซ็งเพือเป็ นการผ่อน คลายความเครี ยดเท่านัน ขณะทีชายหนุม่ กําลังนังทํางานอยูน่ นั เสียงเคาะประตูทางด้ านนอกก็ พลันดังขึนมา ก๊ อก... พร้ อมกับร่ างของชายหนุ่มคนหนึงซึงเป็ นผู้ช่วยคนสนิท ของอัคราช “คืนนีอย่าลื มไปงานเปิ ดบริ ษั ทอัญมณี ของคุณธันย์ ชนกนะครับคุณ ราช” “ฉันไม่ลืมหรอกน่ะ ปกรณ์” เขาตอบกลับไปก่อนจะจัดการปิ ดคอมพิวเตอร์ โน้ ตบุ๊คลงโดยเร็ ว เพือ เตรี ยมตั ว ลงไปยั ง โรงแรมชั นล่ า งที ห้ องอาหาร ซึ งมี ก ารเปิ ดตั ว ผลงาน เครื องประดับมาสเตอร์ พีซ ในคอลเลคชัน Floral Graceful ชายหนุม่ ก้ าวเข้ าไปยังบริ เวณงานพร้ อมกับกล่องของขวัญในมือเพือ นําไปมอบให้ กบั หญิงสาวซึงเป็ นเจ้ าของงาน “ขอให้ กิจการร้ านขายอัญมณี ของคุณธันย์มีคนมาอุดหนุนเยอะๆ มี สาขาทัวประเทศนะครับ” “ขอบคุณมากค่ะคุณราช” อัคราชตังใจว่าจะอยูใ่ นงานนีแค่ครู่ เดียวแล้ วก็จะกลับ ก็เพือเป็ นการ ให้ เกียรติเจ้ าของงาน สายตาของชายหนุ่มกวาดตามองไปทัวงานหลังจากทีได้ เครื องดืมแล้ ว ชายหนุ่มมองเห็นหญิ งสาวในชุดราตรี สีฟ้าพาสเทสหวาน เปิ ด ไหล่หนึงข้ าง ทีแขนมีระบายลงมาหนึงชัน กับสายเล็กระหว่างบ่านวล เผยให้ เห็นผิ ว ผ่องพรรณเนียนละเอียดสี ชมพู ราวกับนํานมชันดี ทีเอวกับกระโปรงจับสม็อค เป็ นจีบ และดอกกุหลาบสี ฟ้าสดใสเช่นกัน โดยชายกระโปรงความยาวขึนมา เหนือเข่ าประมาณหนึง อวดขาเพรี ยวเรี ยวยาว ซึงอยู่ในรองเท้ าส้ นสูงสี ขาว ประดับด้ วยไข่มกุ ก้ าวเข้ ามาในงานนี ร่างระหงทําให้ เขาเกิดอาการสะดุดตามาก กับใบหน้ าหวานชวนมอง และนัยน์ตากลมโตทีเป็ นประกาย กับรอยยิมทีสดใส โดยปล่อยเส้ นผมลงมายัง 8


แผ่นหลังนวลและบางส่วนก็คลอเคลียยังทรวงอกด้ านหน้ า “สวย” อัคราชรํ าพึงอย่างชืนชอบ นัยน์ตาของเขามองตามกายระหงที ก้ าวย่างไปยังพืนพรม ดูเหมือน ตอนนีอารมณ์นกั ล่าของเขาจะผุดขึนมาในพลันเมือได้ พบกับเหยือเนือหวานที แสนถูกตาและถูกใจอย่างมาก ลิ นร้ อนโลมไล้ ไปยังริ มฝี ปากของตนเองเกิ ด ความรู้ สึกอยากทีจะลิมลองเนือนุม่ ผุดผาดเหลือเกิน โดยเธอมากับผู้หญิ งอีกคนเป็ นหญิ งสูงวัยอายุประมาณห้ าสิ บกว่าปี ดวงตาของอัคราชรู้ สึกคุ้นๆ กับอีกฝ่ ายอย่างมาก แล้ วพลันก็นึกออกว่าเป็ นใคร แม่สามีเก่าของน้ าดานี นา เพียงเห็นภาพเก่าๆ ของน้ าสาวที เขารั กมากเรื อง เก่าๆ ก็ผุดขึนมาหลังจากทีชายหนุม่ ย้ ายไปอยูก่ บั น้ าดาทีบ้ านหลังใหม่โดยขาย บ้ านของพ่อทิงไป ชี วิ ตของน้ าดากลั บไม่มีความสุ ขอย่ างที คิ ดเลย ก็ เ ป็ นเพราะยาย ผู้หญิงตรงหน้ านีล่ะ ทีทําให้ น้าดาต้ องตายเพราะความเสี ยใจ นัยน์ตาของเขา เป็ นประกายเมือได้ พบกับคนทีทําให้ น้าดาต้ องตายอย่างบังเอิญ “ใครจะเชือว่าเขากับอีกฝ่ ายจะได้ กลับมาเจอกันอีก” หลังจากทีน้ าดาเสียชีวิตไป อัคราชก็ร้ ู สึกเคว้ งอย่างมากนันเพราะเขา รักน้ าดามากน่ะเอง เป็ นบุคคลทีเขารักมากรองจากพ่อกับแม่ของเขา “วันนีพาหลานสาวคนสวยมาด้ วยเหรอคะคุณหญิงประภาพร” “ใช่ค่ะ อยากพาออกมาเปิ ดหูเปิ ดตาบ้ าง เพราะยายนํ ามนต์ ไม่ค่อย ชอบมางานเลี ยงเท่าไรค่ะ นีถ้ าไม่บงั คับมาก็คงไม่มาหรอกค่ะ” คุณหญิ งไฮโซ บอกอย่างเอ็นดูในตัวของหญิงสาวทีอยูข่ ้ างกาย “พามาเปิ ดตัวแบบนีเชือสิ คะว่าอีกเดี ยวบ้ านคุณหญิ งคงได้ ต้อนรั บ หนุ่มๆ มากมายแน่เลยค่ะ” แขกในงานบอกอย่างคาดเดา อัคราชเอ่ยทวนชือ ของเธอออกมาราวกับติดหูในพลัน “นํามนต์เหรอ ชือน่ารักดี เข้ ากับใบหน้ าสวยใสๆ ทีไร้ เดียงสา” รอยยิม ประดับอยูบ่ นมุมปากของชายหนุม่ พร้ อมกับดวงตาทีจับจ้ องมองกายเล็ กอย่าง ไม่ละไปทางใด “ฉันจะเป็ นหมอผี เอานํ ามนต์สาดใส่ ย่าของเธอเอง จะได้ ร้อง

รัตมา

9


กรี ดๆ เป็ นบ้ า เหมือนพวกทีโดนผีเข้ า” ทางด้ า นของมนต์ สิ ตาก็ ยืน มองอะไรไปเรื อยเปื อย ขณะที ย่า ของ ตนเองก็ทกั ทายกับแขกเหรื อทีมาในงานดังกล่าว ซึงในระหว่างนันก็พลันรับรู้ ว่า มีคนเดินเข้ ามาชนตนเองพร้ อมกับ ซ่า.. เมือเครื องดื มในแก้ วทรงสวยทีชาย หนุม่ ซึงสวมชุดสูทสีดําหกใส่ชดุ ราตรี สีฟ้าของเธอ นัยน์ตาของเธอเบิกกว้ างด้ วย ความตกใจ “ผมขอโทษด้ วยครับ พอดี ผมจะรี บเดินออกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอก เลยไม่ทนั ระวัง” อัคราชบอกอย่างรู้ สึกผิด มนต์สิตาก็ไม่ได้ ร้ ู สึกขุ่นเคืองอะไร “ไม่เป็ นไรหรอกค่ะ คุณไม่ได้ ตงใจนี ั คะ” แต่ข้างในกลับอุทานด้ วยความชืนชม หัวใจเต้ นระทึกอย่างมากแบบที ไม่เคยเกิดขึนมาก่อน “โอ... เป็ นผู้ชายทีดูดีและหล่อจริ งๆ” หากทว่าอัคราชกลับ แย้ งคําปฏิเสธของเธอกลับไป “แต่ผมรู้ สึกไม่สบายใจครับทีทําชุดสวยๆ ของคุณเปี ยก เอาเป็ นว่าผม จะรับผิดชอบด้ วยการให้ พนักงานของผมพาคุณไปเปลียนชุดก็แล้ วกันครับ” ชายหนุม่ หันไปยังพนักงานเสิ ร์ฟหญิ งทีอยู่ในงาน “ช่วยพาคุณผู้หญิ ง ไปเปลี ยนเสื อผ้ าด้ วยนะ แล้ วก็ บอกผู้ จ ัดการให้ เตรี ยมเสื อผ้ าชุดใหม่ให้ คุณ ผู้หญิงด้ วย” อีกฝ่ ายก็พยักหน้ าตอบรับด้ วยความเข้ าใจ “ได้ ค่ะคุณอัคราช” พนักงานรับรู้ ว่าชายหนุ่มเบืองหน้ าคือซีอีโอ ท่าน ประธานใหญ่แห่งโรงแรมแกรนด์ อเวนิว ซึงเป็ นเจ้ านายใหญ่ของตนเอง “ไม่เป็ นไรหรอกค่ะ เรื องเล็ กน้ อยเองค่ะ ” มนต์ สิ ตาไม่อยากให้ มัน ยุง่ ยากเดียวค่อยกลับไปซักก็ได้ “ไม่ได้ หรอกครับในฐานะทีผมเป็ นเจ้ าของโรงแรมแกรนด์ อเวนิว ผม ขอเป็ นคนรับผิดชอบเรื องนีเอง” คุณหญิ งประภาพรเห็นหลานสาวยืนเถียงกับ ชายหนุม่ ก็รีบเดินเข้ ามาดูและสอบถามด้ วยสีหน้ าสงสัย “เกิดอะไรขึนเหรอยายนํามนต์” “พอดีวา่ ผมเดินชนคุณนํามนต์นะ่ ครับ เหล้ าในแก้ วก็เลยหกใส่ชุดของ คุณนํ ามนต์ ผมก็ เ ลยอยากจะขอรั บ ผิ ดชอบด้ ว ยการสั งชุ ดใหม่ ใ ห้ กับ คุ ณ 10


นํามนต์ครับ ในฐานะทีผมเป็ นเจ้ าของโรงแรมแกรนด์ อเวนิว” อัคราชแนะนํา ตนเองให้ อีกฝ่ ายได้ ร้ ู จกั และเรี ยกชือของเธอตามย่าของอีกฝ่ าย “คือนํามนต์เห็นว่ามันเลอะไม่มากน่ะค่ะคุณย่า คงไม่ต้องไปเปลี ยน หรอกค่ะ” หากทว่ารอยเปี ยกปรากฏอย่างชัดเจนยังบริ เวณทรวงอกด้ านบน นัน เพราะเป็ นผ้ าสีออ่ นน่ะเอง “ถ้ าคุณไม่รับคํ าขอโทษและการรั บผิ ดชอบจากผม ผมคงไม่ร้ ู สึกไม่ สบายใจครับ” ชายหนุม่ ยืนกรานกลับไปซําดังเดิม “ถ้ าทางโรงแรมอยากรับผิดชอบก็ชา่ งเถอะยายนํามนต์ เพราะจะว่าไป ชุดสวยๆ ถ้ ามันเลอะแล้ วก็ คงดูไม่สวยแล้ วล่ ะ อีกอย่างทางโรงแรมน่ะคงไม่ อยากทําให้ แขกทีมางานไม่สบายใจ” เมือรับรู้ ว่าอีกฝ่ ายเป็ นเจ้ าของโรงแรมแก รนด์ อเวนิว คุณหญิงประภาพรจึงดูให้ ความสนใจอย่างมาก “เป็ นอย่ า งที คุ ณ ผู้ หญิ ง บอกเลยครั บ ถ้ าคุ ณ นํ ามนต์ ไ ม่ รั บ การ รับผิดชอบจากโรงแรม ผมคงรู้ สึกไม่ด”ี เมือเห็นว่าการตัดสินใจของตนเองทําให้ คนอืนไม่พอใจมนต์สิตาจึงยอมทําตามทีบอก “ตกลงค่ะฉันจะยอมเปลี ยนชุด” อัคราชยิมอย่างยินดี หญิ งสาวมอง แล้ วต้ องอดรํ าพึงในใจไม่ได้ วา่ อีกฝ่ ายเป็ นผู้ชายทีเวลายิมดูมีเสน่ห์มากทีเดียว “ถ้ าอย่างนันพาคุณผู้ หญิ งไปเปลี ยนเสื อผ้ าที ห้ องรั บรองแขกนะ” พนักงานโรงแรมทีได้ ยินก็รีบรับคําอย่างดี “ได้ ค่ะคุณอัคราช” หลังจากนันก็พามนต์สิ ตาออกไปจากห้ องที ว่า โดยเร็ ว เพี ยงเห็นร่ างนวลในชุดสวยกํ าลังจะเดินเข้ าลิ ฟท์ เพื อพาไปยังห้ อง รับรองแขก อัคราชก็รีบก้ าวตามไปโดยเร็ วและบอกอย่างใจกว้ างยิงนัก โดยร่ าง แกร่ งยืนเคียงข้ างกับมนต์สิตา พนักงานมองเห็นทังสองยืนอยู่คู่กันก็อดทีจะ แสดงความชืนชมในใจไม่ได้ “ทังสองคนดูหล่อและสวยเหมาะสมกันจริ งๆ” “คุณจะสังเสือผ้ าจากร้ านห้ องเสือประจําของคุณก็ได้ นะครับ เพราะว่า ถ้ าพนักงานโรงแรมเลือกชุดให้ อาจจะไม่ถกู ใจคุณ” อัคราชบอกอย่างใจกว้ าง

รัตมา

11


“ขอบคุณค่ะ” มนต์สิตาเอ่ยกลับไปด้ วยรอยยิมทีแสนอ่อนหวาน อัค ราชมองและประเมินในใจ “เป็ นผู้หญิงทียิมสวยมากทีเดียว เห็นแล้ วมันทําให้ โลกดูสดใสขึนมา อย่างมากเลยล่ะ” แต่จะเป็ นยังไงนะถ้ ารอยยิมที อ่อนหวานนีจะเต็มไปด้ วย หยาดนําตาเพือทําให้ ยายแก่นนอั ั บอายมากๆ โทษใครไม่ได้ หรอกนะต้ องโทษ ย่าของเธอทีร้ ายกาจกับคนอืนก่อน มนต์ สิ ตาถู กพาไปยั งห้ องรั บรองแขกเพื อเปลียนเสื อผ้ า โดย อัคราชก็ยืนรอทางด้ านนอกเมือเขาหมายตาเหยือเนือหวานแล้ วก็ไม่ยอมทีจะ ละสายตาไปโดยเด็ ดขาด จะต้ อ งหาทางขยํ าเนื อดัง กล่ า วให้ เ ร็ ว ที สุ ด ยิ ง โดยเฉพาะเหยือที จะทําให้ ความแค้ นซึงเขาลื มเลื อนไปหวนกลับมาอี กคราว หนึง มันทําให้ อคั ราชยิงต้ องสนใจมากเลยล่ะ นัยน์ตาของเขามองไปยังผิ ว ละมุนทีดูนวลเนียนน่าสัมผัสอย่างมาก หญิ งสาวไม่ร้ ู เลยว่าตนเองกําลังเป็ นที หมายปองของผู้ชายเบืองหน้ า แต่ดอกไม้ ชอ่ งามนีจะไม่ได้ รับการดูแลทนุถนอม หรอก หากมันจะถูกทําลายให้ ชอกชําด้ วยฝี มืออันร้ ายกาจจากเสื อร้ ายทีจ้ อง เหยือด้ วยความอาฆาตแค้ น แม้ วา่ เหตุการณ์ดงั กล่าวจะผ่านมาหลายสิบปี จนเขาลืมเลือนไปแล้ วก็ ตามที หากทว่าตอนนีมันได้ ถกู กระตุ้นเตือนความทรงจําอีกครา มนต์สิตาหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาจากกระเป๋ าหนีบใบเล็ กเพือ กดโทรหาร้ านห้ องเสื อที ตนเองคุ้นเคย โดยเพี ยงครู่ ชุดสวยก็ถูกนํามาให้ เธอ ซึงอัคราชก็ยืนรออยูด่ ้ านนอก “แม่กวางน้ อยฉันจะค่อยๆ ต้ อนเธอให้ เข้ ามาติดบ่วงของฉัน เพือหลอก ล่อให้ ยา่ ของเธอมาติดบ่วงด้ วยอีกคนหนึง” แม้ วา่ จะเคยได้ รับการสังสอนจากหลวงตาทีตนเองคุ้นเคยจากการไป ช่วยทํางานทีวัด ว่าเวรย่อมระงับด้ วยการไม่จองเวร แต่เขากลับทําในสิ งทีรับฟั ง มาตลอดไม่ได้ ตอนนีสิงทีเขารับรู้ ก็คือ เวรย่อมระงับด้ วยการจองเวรเท่านัน 12


ในเมื ออี กฝ่ ายทํ าร้ ายน้ า ดา เขาจะทํ าร้ ายครอบครั วยายคุณหญิ ง เหมือนกัน นัยน์ตาของอัคราชเต็มไปด้ วยประกายแห่งเพลิ งแค้ น ที รอวันเผา ผลาญศัตรู ให้ มอดไหม้ เป็ นจุล โดยเจ้ าของห้ องเสื อทีคุ้นเคยก็สอบถามถึงชุดทีหญิ งสาวจะให้ นํามา ส่งทีโรงแรมหรู อย่างเป็ นกันเอง “นํามนต์จะให้ เป๊ กหยิบชุดไหนไปให้ คะ” “เอาชุดสีโอลส์โรสทีนํามนต์ไปดูไว้ เมือสามวันก่อนก็ได้ คะ่ ” “ได้ คะ่ แล้ วพีจะขับรถไปส่งให้ นะคะพอดีเป็ นทางผ่านกลับบ้ านของพี พอดีเลยค่ะ” เจ้ าของร้ านสาวบริ การเป็ นอย่างดีกบั ลูกค้ าประจําทีคุ้นเคยกันมา นาน “ขอบคุณมากเลยค่ะ” หลังจากวางสายมนต์ สิ ตาก็ จ ัดการเปลี ยนชุดที เปี ยกออกและสวม เพียงเสือคลุมอย่างเดียวเท่านันโชคดีทีเปี ยกไม่ถงึ เสือเกาะอกตัวใน ผ่านไปครู่ ใหญ่เสี ยงโทรศัพท์ ของเธอก็ พลันดังขึ นมามือเรี ยวจึงกด รับสายทันทีคาดเดาว่าคงเป็ นร้ านห้ องเสื อทีเธอโทรหาเมือครู่ เป็ นแน่ และก็ใช่ จริ งๆ เธอมองเห็นเบอร์ ของอีกฝ่ ายทีโชว์อยูบ่ นหน้ าจอ “น้ องนํามนต์จะให้ พีเอาชุดไปให้ ทีไหนคะ” อีกฝ่ ายสอบถามกลับมา มนต์สิตาจึงเปิ ดประตูออกไปเพือจะบอกให้ พนักงานสาวทีพาตนเองมาเปลี ยน เสือผ้ าได้ ทราบ มือเรี ยวเปิ ดประตูออกไปยังด้ านนอก “ห้ องเสือเอาชุดใหม่มาให้ แล้ วค่ะ” เธอเอ่ยโดยมือก็ถือโทรศัพท์ไว้ ด้วย แต่ปรากฎว่าไม่เห็นร่างของพนักงานโรงแรมยืนอยูท่ างด้ านนอก เพียงอัคราชได้ ยินเสียงของเธอจึงก้ าวเข้ ามาหาและบอกให้ ทราบ “พนักงานลงไปรอชุดให้ คณ ุ ครับ” “อย่างนันเหรอคะ” รู้ สึกเขินๆ ทีตนเองสวมชุดเสือคลุมออกมา ซึงมันดู หมินเหม่อย่างมาก “ร้ านเสือมาทีโรงแรมแล้ วค่ะ คุณเป๊ กเอาเสือฝากไว้ กบั พนักงานเลยนะ คะ พนักงานลงไปรับชุดข้ างล่างแล้ วค่ะ”

รัตมา

13


“อย่างนันพีฝากไว้ กบั พนักงานเลยนะคะ” อีกฝ่ ายก็ตอบรับด้ วยความ เข้ าใจ “ค่ะพีเป๊ ก” หลังจากนันมนต์สิตาก็กดวางสาย “อย่างนันฉันขอเข้ าไปรอชุดในห้ องก่อนนะคะ” แล้ วเธอก็รีบเปิ ดประตู เข้ าไปในห้ องทันที อัคราชมองเห็นท่าทีเขินอายของอีกฝ่ ายแล้ วก็อดอมยิมไม่ได้ ดูเหมือนเธอจะตกใจทีเห็นเขายืนอยูเ่ พียงคนเดียวเท่านัน เพี ยงครู่ พนักงานก็ นํ าชุดสวยขึ นมาให้ กับหญิ งสาว ด้ วยการเคาะ ประตูเรี ยกเธอให้ ได้ รับรู้ “ชุดมาแล้ วค่ะ” มนต์สิตาจึงเปิ ดประตูและรับชุดมาจากมือของอีกฝ่ าย ก่อนจะรี บจัดการเปลียนชุดโดยเร็ ว นัยน์ตาของอัคราชมองไปยังร่างในชุดราตรี สนตั ั วใหม่ทีดูเหมือนว่าจะ สวยกว่าชุดราตรี สีฟ้าเมือครู่ เสี ยอีก เขาใช้ สายตากวาดมองไปทัวร่ างนวลด้ วย ความปรารถนาและรู้ สึกพึงพอใจอย่างมาก “ขอบคุณนะคะคุณอัคราชทีรั บผิ ดชอบเรื องชุดให้ ฉัน แต่คุณไม่ต้อง จ่ายค่าชุดหรอกค่ะเพราะว่าเดียวชุดสีฟ้าฉันก็เอากลับไปซักได้ คะ่ ” “ผมพูดอะไรแล้ วก็ต้องทําตามคําพูดครับ” “แต่ฉันไม่อยากได้ เงิ นค่าชุดจากคุณเลยนะคะ” มนต์ สิตายื นกราน กลับไปให้ เขาได้ ฟังอย่างชัดเจน “ถ้ าคุณไม่อยากได้ เงิ นค่าชุดราตรี นี อย่างนันผมขอเปลี ยนเป็ นเลี ยง ข้ าวคุณแทนได้ รึเปล่าครับ” อัคราชรี บยืนข้ อเสนอออกไปทันที ซึงปรกติถ้าเขา ยืนข้ อเสนอนีให้ สาวคนไหนส่วนใหญ่มกั จะตอบตกลงทังนัน “ไม่เป็ นไรค่ะ ฉันรู้ สึกประทับใจการบริ การของโรงแรมคุณมากเลยค่ะ และฉันก็ไม่ติดใจเรื องที คุณทํ าชุดของฉันเปื อนด้ วยค่ะ ฉันขอตัวก่อนนะคะ เดียวคุณย่าจะรอนานค่ะ” นํามนต์ตอบปฏิเสธคําเชิญเขาก่อนจะเดินกลับไปยัง งาน มันจึงทําให้ อคั ราชรู้สึกราวกับเสียหน้ าเมือเจออีกฝ่ ายปฏิเสธตนเอง หลั งจากทีเธอเดิ นออกไปอั คราชก็ ตรงกลั บไปยั งห้ องทํางาน 14


ของตนเองด้ วยสีหน้ าทีแสดงอาการบึงตึงโดยสังการกับลูกน้ องคนสนิท “ปกรณ์ ไปสื บดู ให้ หน่ อยสิ ข้ อมูล ของผู้ หญิ งที ชื อนํ ามนต์ ด้ วย ฉั น อยากรู้ จกั ผู้หญิงคนนีมากๆ ได้ เร็ วเท่าไรยิงดี” เพราะเธอคือสะพานทีจะให้ เขา เหยียบยําไปสู่คณ ุ หญิงประภาพร “ได้ ครับคุณราช” “ในเมือกรรมตามช้ านัก ฉันจะเป็ นกรรมทีสนองตอบยายคุณหญิ งใจ ร้ ายเอง โทษใครไม่ได้ หรอกนะยายแก่ประภาพร โทษตัวเองละกันทีทําร้ ายคน อืนไว้ เยอะ” อัคราชก้ าวขึ นไปบนรถเบนซ์ คัน หรู โดยมี คนขับ รถส่ วนตัวพาเขา กลับไปยังทีพัก อันเป็ นคฤหาสน์หรู ทีเขาพักอยู่เพียงคนเดียว แต่ก็มีน้องๆ มา สังสรรค์บ้าง เพียงรถคันหรู ขับเข้ ามายังด้ านในก็เหมือนว่าก้ าวเข้ าสู่โลกอีกใบ ทีตัดขาดจากความวุน่ วายทางภายนอก โดยเบืองหน้ าของคฤหาสน์หรู ก็คือสวนนําพุแบบสไตล์ องั กฤษ มีรู ป ปั นกามเทพชายหญิ งเล่นดนตรี ไวโอลิ นสี ขาวอยู่กลางบ่อนําพุ ภายในเต็มไป ด้ วยความสะดวกสบายอย่างครบครั น ทังสระว่า ยนํ า ห้ อ งฟิ ตเนตส่ วนตัว ห้ องอบไอนํา และซาวน่า ห้ องคาราโอเกะ ตัวคฤหาสน์สร้ างจากหิ นอ่อนสี ขาว แบบสไตล์ ยุโรป เขาไม่เคยพา ผู้หญิ งคนไหนมาทีนีเลย ชายหนุ่มหยิบรู ปของหญิ งสาวคนหนึงขึนมาโดยมัน ตังอยูย่ งั โต๊ ะเครื องแป้งของเขา น้ าดาเป็ นผู้หญิงทีน่ารักและอ่อนหวาน แต่ต้อง มาเป็ นทุกข์เพราะรักผู้ชายทีไม่จริ งใจ เมือก่อนอัคราชมีครอบครัวทีอบอุ่น พร้ อมหน้ าพ่อแม่ลูก แล้ วก็น้าดา แต่โชคร้ ายก็ มาพล่ าผลาญครอบครั วของตนเองไป เมื อบิ ดากับมารดาเกิ ด อุบตั ิเหตุ เขากับน้ องจึงอยูก่ บั น้ าดา “ผมจะเอาคืนให้ น้าดาเอง ยายแก่ประภาพรจะต้ องชดใช้ ให้ กบั เรื องที ผ่านมาทังหมด” มือของเขากํากรอบรู ปแน่นจนเส้ นเลื อดปูดโปนขึนมาอย่าง ชัดเจน ทังใบหน้ าก็ดเู ย็นชา เลือดเย็นอย่างมาก

รัตมา

15


โดยอั คราชก็ ได้ รั บข้ อมู ลหลั งจากที ได้ สั งการลู กน้ องไปเมื อ หลายวันก่อน ปกรณ์เข้ ามาพร้ อมกับซองสี นําตาลในมือ อีกฝ่ ายก้ าวเข้ ามาใน ห้ องทํางานของ อัคราช ซึงได้ รับการตกแต่งอย่างหรู หรา ผนังสี เทาควันบุหรี ด้ วยสไตล์คลาสิก แบบเรี ยบๆ เน้ นโทนสีดํากับเทาควันบุหรี เบืองหลังของโต๊ ะทํางานสีดํากรุ ด้วยกระจกจากเพดานจรดพืนประดับ ด้ วยภาพวาดบนฝาผนังเป็ นวิวเมืองอังกฤษซึงเขาเรี ยนจบมาจากทีนัน ปกรณ์ รายงานให้ เจ้ านายใหญ่ได้ ทราบทุกอย่าง “นีเป็ นข้ อมูลทังหมดทีคุณราชต้ องการครับ คุณนํามนต์ มีชือจริ งว่าคุณมนต์สิตา เดชาชาญ เป็ นหลานสาวเพียง คนเดียวของคุณหญิงประภาพรครับ” ครันได้ ยินอัคราชก็ย้อนถามกลับไปด้ วย อาการคิวทังสองทีขมวดเข้ ามาชนกัน “ทําไมมันมีหลานน้ อยเหลือเกินล่ะ ยายเมียน้ อยนันออกจะร่ านขนาด นัน คิดว่าน่าจะมีลูกสักสิ บคนด้ วยซําไป” นันเพราะเขาจําได้ ว่าอีกฝ่ ายแย่งอา ธิ ติสามีของน้ าดาไปกกคนเดียวตลอดเวลาเกือบทุกคืน “เห็นว่ามดลู กไม่แข็ งแรงครับก็เลยมีลูกได้ แค่คนเดียว คุณนํามนต์ ก็ เลยเป็ นหลานรั กสุดดวงใจของคุณหญิ งประภาพรครั บ ทังเรี ยนเก่งได้ เกียรติ นิยมอันดับหนึง แล้ วตอนนีก็ชว่ ยบริ หารงานทีห้ างสรรพสินค้ าของคุณหญิงครับ ส่ ว นพ่ อแม่ข องคุ ณนํ ามนต์ เ สี ยชี วิ ตเพราะอุ บ ัติ เ หตุ ครั บ ความจริ ง ถ้ า คุ ณ นํามนต์ไปด้ วยก็คงจะเสียชีวิตพร้ อมพ่อแม่ไปแล้ วครับ แต่บงั เอิญว่าไม่สบายก็ เลยไม่ได้ ไปดูทีดิ นกับพ่อแม่ครั บ รู้ สึกจะเสี ยตอนที คุณนํ ามนต์ อายุแค่ 15 ปี เท่านันครับ “ตายเร็ วจังนะน่าจะอยู่ให้ นานกว่านี จะได้ รอดูว่าสิ งทีตัวเองเคยทํ า กรรมมันสนองกลับมาทีลูกของตัวเองยังไง” นัยน์ตาของอัคราชเปลี ยนเป็ นวาวโลด ดูเหมื อนว่าตอนนี ชายหนุ่ม กําลังเล่นเกมอยู่ แต่เกมทีว่าคือเกมชีวิตทีดลบันดาลให้ มนั เป็ นไปตามทีตนเอง ต้ องการอยากให้ เป็ น ฉันจะเป็ นคนลิขิตชีวิตเธอเองนํามนต์ กับชีวิตของยายแก่หน้ าเงินนันด้ วย... 16


2 แผนร้ าย โดยเรื องนี อั คราชก็ได้ เล่ าให้ น้องชายอีกสองคนของตนเองฟั ง ด้ วย เมือทังสองมาหาตนเองทีคฤหาสน์หลังใหญ่ “พวกนายรู้ ไหมว่าฉันเจอใครทีงานลูกค้ าน่ะ” อัคราชเล่าถึงสิ งทีตนเองไม่เคยคาดคิดมาก่อนให้ น้องชายทังสองได้ ทราบ เมือทังสองมาหาทีคฤหาสน์หรู นันก็คือ อรรถภูมิ เป็ นชายหนุม่ รู ปหล่อไม่ ต่างกับพี ชาย อายุ 30 ปี ทํางานเกียวกับบริ ษัทผลิ ตเรื อยอร์ ช หน้ าตาเหมือน มารดา และน้ องชายคนสุดท้ อง อนันต์รักษ์ เปิ ดบริ ษัทรับจํานองทีดินและบ้ าน มีใบหน้ าคมเข้ มไม่ตา่ งจากพีชายคนโต อายุ 28 ปี ทังสองแสดงความแปลกใจ เมือได้ ยินในสิงทีพีชายพูด “พีราชเจอใครเหรอครับ ดารา นางแบบ” อรรถภูมิเดาก่อน “หรื อว่านักร้ องครับ” น้ องชายคนเล็กคาดการณ์ตอ่ “ถ้ าพวกนันน่ะฉันไม่มาเล่าให้ นายสองคนฟั งหรอก มันไม่เซอร์ ไพรส์ ” เขาเน้ นประโยคสุดท้ ายให้ ได้ ยินอย่างชัดเจน “แล้ วพีราชเจอใครกันครับ” คิวของทังคูข่ มวดเข้ ามาชนกันด้ วย “พีเจอยายคุณหญิงประภาพร ผู้หญิ งทีทําร้ ายน้ าดาไงล่ะ มันทําให้ พี คิดว่าพีควรจะทําอะไรเพือน้ าดาบ้ าง พวกนันเสวยสุขบนความทุกข์ ของน้ าดา มานานแล้ ว ถึงเวลาทีพีจะเอาคืนกลับบ้ าง พีจะทําให้ อายจนไม่กล้ าออกสังคม เลย

รัตมา

17


“แล้ วพีราชจะเอาคืนยายคุณหญิงนันยังไง” อนันต์รักษ์ ย้อนถามอย่าง สงสัย “พีจะทําร้ ายหลานสาวคนสวยของยายคุณหญิงหน้ าเงินไงล่ะ” พอเงิ น ของน้ าดาหมดก็ยใุ ห้ ลูกชายหาผู้หญิงคนใหม่ทีรวยกว่า เพียงเอ่ยถึงคําว่าแก้ แค้ น ดวงตาของเขาก็นกึ ถึงใบหน้ านวลทีหวานซึง ถ้ ายายคุณหญิงนีไม่มีหลานสาวเขาก็คงไม่เลื อกใช้ วิธีนี แต่ในเมืออีกฝ่ ายเคย ทํากับคนอื นแบบนี ก็ ลองมาเจอในสิ งทีตัวเองทําบ้ างละกัน เสมือนเป็ นวิธี ที เรี ยกว่าหนามยอกต้ องเอาหนามบ่งน่ะเอง “พีราชใช้ หลานสาวยายคุณหญิงเป็ นตัวแก้ แค้ นอย่างนันเหรอครับ” “ใช่ พีจะทําให้ หลานสาวยายคุณหญิงตกอยูใ่ นสภาพแบบเดียวกับน้ า ดาบ้ าง อยากรู้ วา่ ยายคุณหญิงจะอกแตกตายแค่ไหน ถ้ าหลานสาวจะต้ องต้ อง อุ้มท้ องแบบน้ าดาโดยไม่มีพอ่ คิดดูสิยายคุณหญิ งทีหน้ าบางเรื องชือเสี ยงมาก จะเป็ นยังไงคงแทบหาปี บคลุมหัวไม่ทนั แน่ๆ “ผมนึกว่าพีราชลืมเรื องนีไปแล้ วซะอีกนะ เพราะมันนานหลายปี แล้ ว” น้ องชายคนกลางเอ่ยขึนมา “แก้ แค้ นตอนนีมันก็ยงั ไม่สายไปหรอก ยายแก่นนจะรู ั ้ สึกยังไงนะถ้ า หลานสาวโดนฟั นแล้ วทิง” เพียงนึกถึงสิงทีจะทําต่อไป อัคราชก็ดจู ะยินดียิงนัก มนต์สิ ตาคงไม่ร้ ู ว่านับจากนี ชี วิตของเธอจะมี คนอื นเป็ นคนลิ ขิตให้ แม้ กระทังความรั กที เธอทุ่ มเทให้ อ ย่า งมากมาย แต่ สุ ดท้ า ยกลั บ ได้ ความ เจ็บปวดแทน ซึงอัคราชก็ทําตามทีได้ คิดไว้ ในอาทิตย์ต่อมา ด้ วยการตังใจว่าจะมา หาเธอทีห้ างสรรพสินค้ าดีซีมอลล์ โดยมนต์สิตาดํารงตําแหน่งรองผู้บริ หาร ส่วน ตําแหน่งใหญ่สุดก็คือคุณย่าของเธอน่ะเอง หลั ง จากที หญิ งส าวกิ นข้ าวเที ยงแ ล้ วก็ กลั บ มาทํ างานที ห้ างสรรพสินค้ า และเดินตรวจดูความเรี ยบร้ อยของโปสเตอร์ ทีฝ่ ายศิลป์กําลัง ติดป้ายบอร์ ดโฆษณา ระหว่างนันก็เริ มรู้ สึกหิวนําจึงก้ าวเข้ าไปยังร้ านกาแฟสด อัคราชทีตังใจจะมาหาเธอก็มองเห็นอย่างพอดี เขายิมอย่างยินดีเมือ 18


ได้ พบกับหลานสาวของยายคุณหญิงประภาพร กายแกร่งเดินตามเข้ าไปในร้ าน กาแฟเช่นกัน มองเห็ นอี กฝ่ ายนังอยู่เ พี ยงลํ าพัง อัคราชเข้ าไปทักทายด้ ว ย รอยยิม “หวัดดีครับคุณนํามนต์” “อ้ า ว คุ ณราช มากิ น กาแฟที นี เหมื อนกันเหรอคะ” หญิ ง สาวอด ประหลาดใจไม่ได้ ทีมาพบอีกฝ่ ายทีนีด้ วยความบังเอิญ “มากินราดหน้ ามังครับคุณนํามนต์ มาร้ านกาแฟผมก็ต้องมากินกาแฟ สิครับ” ตอบด้ วยคําพูดยียวนเป็ นทีสุด “นันสิ คะฉันนี ไม่น่าถามอะไรตลกๆ อย่ างนันเลย” มนต์ สิ ตาตอบ กลับไปเสียงเบาอย่างเขินๆ “วันนีให้ ผมเลียงกาแฟคุณนํามนต์นะครับ” อัคราชเสนอออกไปอย่าง เต็มใจ เธอรี บปฏิเสธโดยเร็ วไม่กล้ ารับความหวังดีจากอีกฝ่ าย “อุ๊ยไม่เป็ นไรหรอกค่ะ ฉันจ่ายเองก็ได้ คะ่ ” “ไม่เป็ นไรหรอกครับเรื องเล็ กน้ อย” ชายหนุ่มหยิบเมนูกาแฟมานังดูด ก่อนจะสังเครื องดืมทีตนเองต้ องการกับพนักงานเสิ ร์ฟ “ขออเมริ กาโน่แก้ วหนึง ครับ” เพียงครู่กาแฟทีเขาสังก็ถกู นํามาเสิร์ฟ ซึงระหว่างทีดืมกาแฟเขาก็ชวน เธอคุยไปด้ วย เพือสร้ างความสนิทสนมระหว่างตนเองกับอีกฝ่ าย “คุณนํามนต์เคยไปเทียวทีหัวหินไหมครับ” “ฉันยังไม่เคยไปเลยค่ะ” มนต์สิตาตอบให้ เขาได้ ทราบ “ถ้ าคุณอยากไปบอกผมนะครั บผมจะพาไปเอง” พลางขันรั บอาสา ด้ วยความยินดี โดยนัยน์ตามองอีกฝ่ ายอย่างไม่ละไปทางใด “ขอบคุณค่ะ เอ่อ...เดียวฉันคงต้ องไปทํางานต่อแล้ วล่ะค่ะ” “อ้ าว! จะกลับไปทํางานแล้ วเหรอครับคุณนํามนต์” ยังไม่ทนั ได้ คุยกับ อีกฝ่ ายเท่าใดเลย “บ่ายโมงแล้ วค่ะ ฉันต้ องกลับไปทํางานต่อ แล้ วเจอกันใหม่นะคะคุณ อัคราช”

รัตมา

19


เธอบอกพร้ อมกับมองไปยังนาฬิ กาบนข้ อมือ โดยยิมให้ กบั เขาก่อนจะ ก้ าวออกไปจากร้ านกาแฟ ซึงมี สายตาของเสื อร้ ายมองตามอย่างไม่วางตา โดยเฉพาะขาเรี ยวเพรี ยวยาวซึงอยู่ภายใต้ กระโปรงสันเหนือเข่าขึนมาคืบหนึง อีกไม่นานดอกไม้ แสนสวยทีอยูต่ รงหน้ าจะถูกเขาขยีอย่างไม่เหลือดีทีเดียว ช่ วงเช้ าของอาทิตย์ ต่อมามนต์ สิตากับคุณหญิงประภาพรก็เข้ า ห้ องประชุม เนืองจากว่าห้ างสรรพสินค้ าดีซีมอลล์จะจัดฉลองครบรอบ 10 ปี ซึง ตลอดเวลาทางห้ างได้ ให้ บริ การกับลูกค้ าเป็ นอย่างดี เมือทุกคนมากับครบแล้ ว หญิงสาวจึงบอกให้ ทราบถึงจุดประสงค์ของการประชุมนี “งานครบรอบสิบปี เราจะจัดกิจกรรมอะไรกันดีคะทุกคน” “เราก็ลดราคาพิเศษสักสิบวันเพือทําให้ ลูกค้ ามาช็อปปิ งทีห้ างของเรา มากๆ” คุณวิบลู ย์ซงเป็ ึ นฝ่ ายการตลาดเอ่ยขึนมา “แล้ วก็จดั มินิคอนเสิร์ตเชิญนักร้ องมาโชว์ตวั ” ฝ่ ายกิจกรรมเอ่ยขึนมา “เราน่าจะเชิญดารามาด้ วยนะคะ” มนต์สิตาเสนอความเห็นออกไป “มอบบัตรลดพิเศษด้ วยยิงช็อปปิ งเยอะก็ยิงได้ บตั รลดเยอะ” “แล้ วก็มีการจับรางวัลด้ วยก็ดีนะครับ” ทุกคนในทีประชุมต่างเสนอ ความเห็นออกมาอย่างไม่หยุด “ความเห็นของทุกคนน่าสนใจหมดเลยนะคะคุณย่า” มนต์สิตาหันไป ทางผู้ใหญ่ทีตนเองเคารพ “ใช่ก็เอาตามทีทุกคนบอกน่ะล่ะ” “แล้ วดาราเราจะเชิญใครดีคะคุณนํามนต์” “ก็เอาดาราไทยทีกําลังฮอททีสุดมาโชว์ตวั ” “คูน่ ีเลยค่ะน้ องนนท์กบั น้ องตังเมค่ะกําลังดังเลยค่ะ” “งันก็เชิญคูน่ ีมาด้ วยละกันค่ะ” หญิงสาวตอบรับอย่างเห็นด้ วย ครันประชุมเสร็ จเรี ยบร้ อยแล้ วเธอก็ก้าวออกมาจากด้ านใน พนักงานก็ บอกให้ มนต์สิตาได้ ทราบ “มีผ้ ชู ายหล่อๆ ใส่สูทเอาดอกไม้ มาให้ คุณนํามนต์ค่ะ” ชมนาดบอกให้ 20


หญิงสาวได้ ทราบตามคําของพนักงานทีนําเอาดอกไม้ มาให้ กบั รองผู้บริ หาร “ผู้ชายหล่อๆ เหรอคุณชม” หญิงสาวทําสีหน้ าสงสัย “เขาฝากนามบัตรไว้ ด้วยนะคะ” เพียงได้ ยินมือเรี ยวก็รีบหยิบขึนมาดู โดยเร็ ว ก่อนจะเห็นชือบนนามบัตรพร้ อมกับเบอร์ โทรศัพท์ “คุณอัคราช เขาเอาดอกไม้ มาให้ นานรึยงั จ๊ ะ” “พักใหญ่ แล้ วค่ะ ป่ านนี คงกลับไปแล้ วล่ ะค่ะเพราะว่าคุณนํ ามนต์ ประชุมหลายชัวโมงแล้ วนีคะ” นัยน์ตาของมนต์สิตามองไปยังช่อดอกกุหลาบสี ชมพูก็อดยิมออกมา ไม่ได้ เธอหอบดอกไม้ กลับไปยังห้ องทํ างานของตนเอง แต่ยังไม่ทนั ทีจะทรุ ด กายนังลงยังเก้ าอี เสี ยงโทรศัพท์ของเธอก็พลันดังขึน มนต์สิตารี บกดโทรศัพท์ ขึนมารับสายทันทีโดยไม่ได้ มองเบอร์ “สวัสดีคะ่ ” “สวัสดีครั บ ผมอัคราชครับ” เพียงได้ ยินนัยน์ตาของเธอก็เบิกกว้ าง ด้ วยความตกใจ “คุณอัคราช” “ผมเอาดอกไม้ มาให้ คณ ุ ตอนนีผมอยู่ข้างล่างนะครับ คุณนํามนต์ลง มาหาผมหน่อยได้ ไหมครับ” “จะให้ ฉนั ลงไปทําอะไรเหรอคะ” หญิงสาวย้ อนถามกลับไปอย่างสงสัย “ผมอยากจะให้ คุณช่วยเลื อกของให้ ผมน่ะครับ ไม่ร้ ู ว่าคุณจะใจดีลง มาช่วยผมเลือกรึเปล่า ผมอยากจะเลื อกชุดให้ น้องสาวของผมน่ะครับ” อัคราช โกหกอย่างคล่องแคล่ว “เลือกชุดให้ น้องสาวอย่างนันเหรอคะ” “ใช่ครับคุณนํามนต์ช่วยลงมาช่วยผมเลื อกหน่อยสิ ครับ” เมือได้ ร้ ู ว่า เขาให้ เลือกชุดกับน้ องสาว มนต์สิตาจึงไม่ได้ เล่นตัวอะไรอีก “ก็ได้ คะ่ ฉันจะลงไปช่วยคุณเลือกชุดให้ น้องสาว” “ผมอยูท่ ีชันสามนะครับ” “ค่ะ ฉันจะลงไปเดียวนีเลย” หลังจากนันมนต์สิตาก็วางสายไป แล้ วลง

รัตมา

21


ลิฟท์ไปยังชันทีเขาบอกโดยเร็ ว นัยน์ตาของเธอกวาดมองไปทัวบริ เวณของห้ างสรรพสินค้ าอัคราชก็ยก มือโบกให้ เธอเห็น มนต์สิตาจึงเดินเข้ าไปหาอีกฝ่ ายโดยเร็ ว พนักงานสาวเห็ น เจ้ าของห้ างสรรพสินค้ าก็ยกมือไหว้ “สวัสดีคะ่ / สวัสดีครับ คุณมนต์สิตา” “สวัสดีจ้ะทุกคน” หญิงสาวก้ าวเข้ าไปหาเขาและถาม “คุณจะให้ ฉนั เลือกชุดอะไรให้ น้องสาวของคุณเหรอคะ” “ผมอยากได้ ชุ ดราตรี ครั บ อยากจะซื อไปเซอร์ ไพรส์ น้ อ งสาว คุ ณ นํามนต์ชว่ ยแนะนําร้ านขายชุดราตรี สวยๆ ให้ ผมหน่อยสิครับคุณนํามนต์” “ได้ ค่ะ” เธอตอบรั บด้ วยความเต็ มใจ หญิ งสาวพาเขาไปยังร้ านที ตนเองซือประจําเวลาทีมีงาน “ต้ องการชุดแบบไหนคะ” เจ้ าของร้ านสาวให้ บริ การเป็ นอย่างดี “น้ องสาวผมชอบแต่งตัวเปรี ยวๆ น่ะครับ” เจ้ าของห้ องเสื อจึงเดินไปดู ชุดราตรี แบบเปรี ยวๆ ให้ ชายหนุม่ รู ปหล่อ โดยหยิบมาให้ เขาได้ ดูสามชุดสี ดํา สี ฟ้า และสีเหลืองมะปราง ซึงชุดออกแบบในแนวเซ็กซี “ชอบไหมคะ ตอนนีแบบกระโปรงสันข้ างในมาแรงมากเลยค่ะ” ชายหนุ่มมองเห็นชุดทีอยู่ในมื อเจ้ าของห้ องเสื อ นัยน์ตาของอัคราช มองไปยังชุดเบืองหน้ าและสะดุดตากับชุดๆ หนึง “ผมอยากให้ คุ ณใส่ ชุ ดทังสามชุ ดนี ให้ ผ มดู ห น่ อยได้ ไหมครั บ คุ ณ นํามนต์ เริ มจากชุดนีก่อนเลยครับ” เขาเลื อกชุดสี ฟ้าซึงเป็ นแบบเกาะอกและ ด้ านในเป็ นกระโปรงสันปล่อยผ้ าชีฟองบางๆ สีเดียวกัน ยาวลงมาถึงปลายเท้ า “ให้ ฉนั สวมชุดราตรี ให้ คณ ุ ดูอย่างนันเหรอคะ” ถามซําเหมือนไม่แน่ใจ เท่าใดนัก “ใช่ครับเพราะว่าน้ องสาวของผมเนียตัวพอๆ กับคุณนํามนต์เลย” “คุณนํามนต์ช่วยใส่ ให้ คุณผู้ชายดูหน่อยนะคะ พอดี ว่าทีร้ านพี ไม่มี นางแบบค่ะ มีแต่หนุ่ โชว์คะ่ ” เจ้ าของเสือเอ่ยอย่างขอร้ อง “ก็ได้ คะ่ ฉันจะเข้ าไปเปลียนชุดให้ คุณดู” โดยมนต์สิตาก็เข้ าไปเปลี ยน 22


ชุดทีเขาเลือกให้ แบบเกาะอก หญิงสาวก้ าวออกมายังด้ านนอก อัคราชมองกายนวลเนียนทีเผยให้ เห็นความผุดผาดของผิวละมุนสีชมพูระเรื อไปทัวร่าง โดยเฉพาะทรวงสล้ างทีอยู่ ในชุดเกาะอก อวดความอวบอิมให้ เห็นอย่างชัดเจนตา นัยน์ตาคมกวาดมองไป ทัวทุกสัดส่ วนหยัดโค้ งดูสวยงามไปหมด เล่ นเอามนต์ สิ ตาเขิ นอายกับสาย ตามทีเขามองมาอย่างจับจ้ อง “สวยมากเลยครับคุณนํามนต์” “ฉันเปลียนชุดได้ แล้ วรึยงั คะ” “ลองเดินให้ ผมดูหน่อยได้ ไหมครับ” เขาออกคําสังหลังจากนัน มนต์สิ ตาจึงเดินให้ เขาดูพร้ อมกับหมุนกายไปมาด้ วยทําให้ ชายกระโปรงผ้ าชีฟองพลิ ว แหวกออกเผยให้ เห็นเรี ยวขาคูง่ ามชวนมอง “ผมว่าคุณลองชุดทีสองดีกว่าครับ” “ค่ะ” หลังจากนันมนต์สิตาก็เดินกลับไปเปลี ยนชุด โดยชุดต่อไปคือชุดสี ดํา แบบเจาะข้ างเอวทังสองด้ านทําให้ ความโดดเด่นไปอยู่ยงั ทรวงอกคู่งามกับคอ เสือทีแหลมลึกลงมาเผยให้ เห็นความอวบอิมอย่างชัดเจนตา เนือผ้ าทิงนําหนัก ลงมายังเบืองล่างแนบไปกับสะโพกเต็มตึง “เดียวฉันเดินให้ ดนู ะคะ” และกายเล็ กก็เดินหมุนให้ เขาดูเหมือนเมือครู่ นี ทําให้ อคั ราชได้ เห็ น แผ่ นหลังนวลเนียนของอี กฝ่ ายกับสายเส้ นเล็ กทีเกียวกันไขว้ ไปมา เห็ นแล้ ว อยากคลุกเคล้ าใบหน้ าคมกับแผ่นหลังนีเสียจริ ง ไม่วา่ เธอจะสวมชุดไหนก็ดูเซ็ก ซี เย้ ายวนตาไปหมด โดยเฉพาะยามทีเส้ นผมนุ่มสลวยคลอเคลี ยลงมายังทรวง อกเบืองหน้ าและแผ่นหลังนวลเนียนดูเซ็กซียิงนัก ผู้หญิ งบางคนไม่จําเป็ นต้ อง ทําท่าเซ็กซีก็ทําให้ เขาเร้ าใจได้ “ชุดนีเป็ นยังไงคะ” เจ้ าของร้ านสอบถามต่อ “ชุดนีก็สวยครับแต่เดียวลองอีกชุดให้ ผมดูหน่อยสิ ครับ” ไม่ว่าเธอจะ ใส่ชดุ ไหนก็ดสู วยไปหมด นันก็เพราะว่าอีกฝ่ ายหุน่ ดีมากน่ะเอง

รัตมา

23


“ได้ คะ่ ฉันจะลองให้ คณ ุ ดูอีกชุดหนึงค่ะ” แล้ วเพียงไม่นานเธอก็ออกมาด้ วยชุดสี เหลื องมะปรางเป็ นชุดสุดท้ าย แต่ชดุ นีเซ็กซีตรงเปิ ดไหล่ทงสอง ั หากทว่าเจาะตรงอกสล้ างแม้ วา่ มันจะไม่กว้ าง นักแต่ก็ทําให้ เห็นเนินอกอิมนวลเนียนกับกระโปรงทรงแคบทีเผยให้ เห็นเรี ยวขา เพรี ยวอันแสนเย้ ายวน นัยน์ตาของอัคราชมองอย่างไม่กระพริ บทีเดียว เล่นเอามนต์สิตาเกิด อาการขวยเขินเมือเขามองตนเองแบบไม่วางตาเลย “ตกลงคุณพอใจชุดไหนคะคุณอัคราช” หญิ งสาวถามความเห็นเขา อย่างอยากรู้ อยากจะตอบว่าพอใจคนใส่ชดุ อยากจะซือกลับบ้ านไปนอนทีเตียง มากกว่า “ผมพอใจชุดที สองครั บดูเปรี ยวแล้ วก็ เซ็ กซี ดี ” อัคราชก็ หยิ บบัตร เครดิตออกมาชําระค่าชุดสวยให้ กบั อีกฝ่ าย “แล้ วเอาไว้ ผมจะพาน้ องสาวมาเลื อกชุดทีร้ านคุณอีกนะครั บ” ชาย หนุม่ บอกกับเจ้ าของห้ องเสือด้ วยรอยยิม “ขอบคุณมากเลยค่ะ” หลังจากได้ ชุดสวยเป็ นที เรี ยบร้ อยแล้ วอัคราชก็ เดินออกมาจากร้ าน ห้ องเสือชาวีแอล มนต์สิตาจึงเอ่ยขอตัวกับเขา “ในเมือคุณได้ ชดุ ของน้ องสาวแล้ วอย่างนันฉันขอตัวก่อนละกันค่ะ ดี ใจนะคะทีช่วยเลือกชุดราตรี ให้ น้องสาวของคุณได้ ” หญิงสาวเตรี ยมเดินออกไป แต่อคั ราชคว้ ามือเรี ยวไว้ กอ่ น “เดียวสิครับคุณนํามนต์” “อะไรเหรอคะคุณอัคราช” เธอมองหน้ าเขาพร้ อมกับรู้ สึกแปลกๆ เมือ อีกฝ่ ายกุมมือของตนเอง “เพือเป็ นการขอบคุณทีคุณช่วยเลื อกชุดราตรี ให้ น้องสาวของผม ผม อยากจะขอเลียงข้ าวตอบแทนคุณนํามนต์นะ่ ครับ” ชายหนุม่ บอกให้ ทราบถึงสิ ง ทีตังใจทันที “ไม่เป็ นไรหรอกค่ะคุณอัคราช เรื องเล็กน้ อยค่ะ” 24


“คุณรังเกียจผมเหรอครับถึงไม่ยอมไปกินข้ าวกับผม” อัคราชย้ อนถาม กลับไป “เปล่ านะคะ ฉันไม่ได้ รังเกียจคุณค่ะ” รี บแก้ ความเข้ าใจผิ ดกลับไป โดยเร็ ว “ถ้ าอย่างนันคุณก็ไปกินข้ าวเทียงกับผมนะครับไม่อย่างนันผมจะถือ ว่าคุณรังเกียจผม” ชายหนุ่มรวบรัดตัดความทันทีเพือไม่ให้ เธอปฏิ เสธตนเอง แค่ไปกินข้ าวเฉยๆ คงไม่เป็ นไรหรอกนันจึงทําให้ เธอตอบรับคําเชิญของอีกฝ่ าย “ก็ได้ ค่ะ ฉันจะไปกินข้ าวเทียงกับคุณ” เสื อร้ ายยิมอย่างยินดีเมืออีก ฝ่ ายยอมไปกินข้ าวกับตนเองแล้ วต่อไปถ้ าให้ ขึนเตียงก็คงไม่ยากหรอกเพราะ ส่วนใหญ่ก็เป็ นแบบนีทังนัน “คุณเลือกร้ านอาหารได้ เลยนะครับ” “ร้ านนีก็ได้ คะ่ ไม่ไกลจากห้ างเท่าไร แถมอาหารก็อร่อยใช้ ได้ เลยล่ะค่ะ” เธอแนะนําเขา “ถ้ าอย่างนันเชิญนําไปเลยครับคุณนํามนต์” เขาทําท่าผายมือเชือเชิญ ด้ วยรอยยิม เห็นเขายิมบ่อยๆ ก็ทําให้ มนต์สิตาอดเหน็บแนมไม่ได้ รู้ ว่ายิมแล้ ว ทําให้ ตวั เองดูดีก็ขยันยิมจังนะ ทังสองก้ าวเข้ าไปนังในร้ านอาหารโดยอัคราชทําหน้ าทีเป็ นสุภาพบุรุษ ด้ วยการขยับเก้ าอีให้ อีกฝ่ ายนัง หญิงสาวยิมตอบรับเขากลับไป “ขอบคุณมากค่ะคุณอัคราช” “เรี ยกผมว่าราชเฉยๆ ก็ได้ ครับ” ชายหนุ่มบอกถึงชือเล่นของตนเองให้ อีกฝ่ ายฟั ง “คุณราชเฉยๆ ชือแปลกดีนะคะ” เธอแกล้ งสัพยอกเขา “นี คุ ณ นํ ามนต์ แ กล้ งหรื อ ว่ า ไม่ ร้ ู จริ ง ๆ ครั บ ” อัค ราชถามอย่ า ง คาดการณ์พร้ อมกับมองวงหน้ านวลไปด้ วย “ฉันรู้ ค่ะว่าคุณชือคุณราชคําเดียว ฉันก็ แกล้ งเล่นไปแบบนันล่ ะค่ะ ” มนต์สิตายิมให้ เขาขณะทีดวงตากลมสบประสานกับนัยน์ตาของอีกฝ่ าย “สังอาหารมากินกันเถอะครับ”

รัตมา

25


เป็ นช่วงเดียวกับทีพนักงานเสิร์ฟถือใบเมนูอาหารมาให้ ทังคูจ่ ึงจัดการ สังอาหารซึงมนต์สิตาก็สังมาแค่สองอย่าง นันก็ คือห่อหมกมะพร้ าวอ่อน กับ แกงเขียวหวานไก่ ส่วนอัคราชก็สงหมึ ั กทอดกระเทียมกับปูนิมมาให้ กบั เธอ ส่วน เครื องดืมก็เป็ นนําเปล่า เพียงไม่นานอาหารที สังก็ทยอยนํามาเสิ ร์ฟยังโต๊ ะอาหาร มนต์ สิตา มองเห็นอาหารเบืองหน้ าก็ถามความเห็นของผู้ทีร่วมโต๊ ะ “อาหารหน้ าตาน่ากินใช่ไหมคะคุณราช” ชือนีก็ติดปากของหญิ งสาวในเวลารวดเร็ วเช่นกัน ใครจะเชือว่าด้ วย เวลาเพี ยงไม่ถึงเดื อนเธอก็ ได้ เจอเขาสองครัง ซํ ายังได้ ดืมกาแฟและกินข้ าว ด้ วยกันอีกด้ วย “ใช่ครับหน้ าตาน่าอร่อยทุกอย่างเลย” เขาพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย โดยตลอดเวลาอัคราชก็ทําหน้ าทีเทคแคร์ ตักอาหารให้ อีกฝ่ ายเป็ นอย่างดี พอกลับมาทีรถเขาก็โยนถุงเสื อผ้ าอย่างไม่ใยดี และคิดว่าจะเอาไปให้ กบั สาวๆ ทีตนเองควง ชายหนุม่ ไม่มีพีน้ องอย่างทีบอกอีก ฝ่ ายหรอก หลั ง จากทีเลิ ก งานแล้ วมนต์ สิ ตาก็ เตรี ย มตั ว ทีจะขั บ รถกลั บ บ้ าน วันนีเธอกลับบ้ านคนเดียว เพราะว่าคุณย่าไปงานทีสมาคมน่ะเอง แต่ใน ระหว่างทีกําลังจะเปิ ดประตูรถก็พลันมองเห็นบางสิ งวางอยู่ยงั หน้ ากระจกรถ ของตนเอง มือเรี ยวจึงหยิบออกมาเปิ ดดูด้านในคือแผ่นซีดีขนาดเล็ ก พร้ อมกับ การ์ ดทีอยูภ่ ายในขนาดน่ารัก มนต์สิตาเปิ ดดูด้านในก็เขียนไว้ วา่ คุณฟั งแล้ วจะได้ อารมณ์ดี จาก ราช... เขามี เซอร์ ไพรส์ ให้ เธอเสมอ วงหน้ านวลประดับไปด้ วยรอยยิม ยาม เมืออ่านข้ อความบนแผ่นการ์ ด เธอชอบรายเซนชือของอีกฝ่ ายเสี ยจริ ง ประโยค สันๆ แต่เวลาอ่านแล้ วรู้ สึกว่าเป็ นชือเล่นทีเท่อย่างมาก ด้ วยตัวหนังสื อทีตวัด เป็ นรู ป ร กับนําหนักมือทีทําให้ ตวั อักษรเด่นชัด 26


มนต์สิตาก้ าวขึนไปบนรถ และจัดการเปิ ดเพลงฟั งตามทีคนเขี ยนการ์ ด บอก เพียงมือเรี ยวกดปุ่ มเพลย์ก็พลันได้ ยนิ เสียงของเขาด้ วย “ผมหวังว่าคุณจะชอบเพลงทีผมอัดมาให้ นะครับ นํามนต์” ไม่มีสรรพ นามที ฟั งดูเหมื อนคนไม่ค้ ุนเคยแบบทุกครา ชอบจังเวลาที เขาเรี ยกชื อของ ตนเองแบบสนิทสนมอย่างนี นอกจากใบหน้ าของเขาจะหล่อแล้ วเสียงของเขาก็ชวนฟั งเช่นกัน ช่าง เป็ นผู้ชายทีมีเสน่ห์ครบทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็ นฐานะ รู ปร่ างและนําเสี ยงทีแสน อบอุน่ โดยบทเพลงทีเขาเลื อกมาให้ เธอฟั งนันก็ถูกใจมนต์สิตาอย่างมาก เป็ น เพลงป็ อปทีฟั งแบบสบายๆ ขณะขั บรถเธอก็ นึ กถึ งยามที ตนเองได้ เ จอกับ เขาตังแต่ครั งแรกที โรงแรมของอีกฝ่ าย เมือเขาเดินชนตนเอง และพาเธอไปเปลี ยนเสือผ้ า ด้ วยการ ขึนลิฟท์ด้วยกัน และเผชิญหน้ ากับเขาด้ วยชุดเสือคลุมสีขาว ได้ ดืมกาแฟกับอีก ฝ่ าย ได้ ลองเสือผ้ าให้ เขาได้ ดู โดยเขามองตนเองอย่างไม่ละไปทางใด และได้ กินอาหารเที ยงด้ วยกัน ใครจะเชื อว่าผู้ ชายที เธอรู้ สึ กถูกตา ถูกใจเหมื อนเกิดอาการสะดุดรักจะทําให้ เธอเก็ บเขามานอนคิดถึงติ ดต่อกัน หลายวันหลังจากที กิ นอาหารด้ วยกันแล้ ว ไม่มีว ันไหนเลยที มนต์ สิ ตาจะไม่ คิดถึงอีกฝ่ าย

รัตมา

27


3 หว่ านเสน่ ห์ นอกจากเธอจะฟั งเพลงในรถแล้ วพอกลั บมาถึ งบ้ านก็ยั งเอา แผ่นซีดีมาเปิ ดในห้ องนอนอีก เมือเธอขึนมาอาบนํายังห้ องนอน พร้ อมกับฮัม เพลงอย่างอารมณ์ดีขณะทีมือก็ลูบไล้ ผิวกายด้ วยความเพลิดเพลิน ปล่อยให้ นํา จากฝั กบัวริ นรดลงมายังเรื อนกาย จนเส้ นผมและวงหน้ าเปี ยกชุ่มไปด้ วยนํ า โดยเพี ยงครู่ มนต์ สิ ตาก็ อาบนําเสร็ จ เธอจัดการสวมเสือชีฟองแบบคอระบายกับแขนตุ๊กตาและกางเกง ยี นแบบขาสามส่ วน หลังจากนันจึงก้ าวลงไปยังห้ องชันล่ างเพื อเตรี ยมกิ น อาหารเย็น “เร็ วจังเลยนะคะคุณนํามนต์ คุณผู้ ชายกับคุณผู้หญิ งจากไปแปดปี แล้ ว” พิกลุ ซึงทํางานเป็ นแม่บ้านมาตังแต่สมัยทีบิดากับมารดาของมนต์สิตายัง อยูเ่ อ่ยขึน “นันสิคะแปดปี แล้ วทีคุณพ่อกับคุณแม่เสียไป” วงหน้ านวลเปลี ยนเป็ น หม่นเศร้ า ถึงวันครบรอบการตายประจําปี ของทังสองทีไรก็ทําให้ หญิ งสาวอด ร้ องไห้ ไม่ได้ ทกุ ที “พรุ่งนีคุณนํามนต์อย่าลืมตืนเช้ าๆ นะคะเพราะว่าต้ องไปทําบุญเลี ยง พระทีวัดค่ะ” อีกฝ่ ายเอ่ยอย่างกําชับ “ไม่ลืมหรอกค่ะน้ าพิกลุ ” โดยหลังจากทีกินข้ าวอิมแล้ วมนต์สิตาก็ไปนังดูโทรทัศน์ในห้ องรับแขก 28


และจับเจ้ าบิวตีขึนมานังบนตักเพือเปลียนเสื อผ้ าให้ กบั มันเป็ นแบบกระโปรงสี เหลือลายสก็อต กับหมวกทีมีหู พอเสร็ จก็ชมู นั ขึนดูอย่างอารมณ์ดี “ไหนดูสิวา่ น่ารักแค่ไหน” “เจ้ าบิวตีแต่งตัวแล้ วน่ารักมากเลยค่ะคุณนํามนต์” พิกุลเอ่ยชมเชย ขมซึงเป็ นเด็กในบ้ านก็พยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย “คุณนํามนต์เข้ าใจแต่งตัวให้ เจ้ าบิวตีนะคะ” ระหว่างนันเสี ยงโทรศัพท์ของเธอก็พลันดังขึนมา มนต์สิตาก็รีบหยิบ โทรศัพท์ส่วนตัวมากดรับสายทันที อดจะแปลกใจไม่ได้ กบั เบอร์ ทีไม่ค้ นุ ซึงโชว์ อยูบ่ นหน้ าจอ “สวัสดีคะ่ ” “คุณฟั งเพลงทีผมเลือกให้ รึยงั ครับนํามนต์” อัคราช อยูใ่ นชุดปิ ยาม่าสีนําเงินกรมท่ายืนอยูย่ งั ระเบียงของคฤหาสน์ หรู ทางชันบน เพียงได้ ยินทีเขาเรี ยกชือตนเองแบบไม่มีสรรพนามนําหน้ ามันทํา ให้ มนต์สิตารู้ สึกชืนชอบยิงนัก นันเพราะมันฟั งดูหวานและอบอุน่ อย่างมาก “ฟั งแล้ วค่ะคุณราช” เธอเรี ยกเขาด้ วยชือสันๆ อย่างติดปากเมือเขาบอกให้ เรี ยกชือเล่น โดย เธออุ้มเจ้ าบิวตีเดินออกมาคุยโทรศัพท์ยงั สวนดอกไม้ ด้านนอกด้ วย “แล้ วคุณชอบเพลงไหมครับ” พลางสอบถามอย่างอยากรู้ “ชอบค่ะ” เธอตอบให้ เขาได้ ทราบพร้ อมกับรอยยิมประดับอยู่บนวง หน้ าสวย “แล้ วการ์ ดล่ะชอบไหมครับ” “ชอบค่ะ” ตอบกลับไปเบาๆ ให้ เขาได้ ยิน “แล้ วคนให้ ล่ะชอบไหม” “ชอบค่ะ อุ๊ย!” มนต์สิตาอุทานออกมาเมือรับรู้ ว่าตนเองตอบอะไรไป แบบลืมตัวเหมือนทุกคราว “ผมดีใจจังทีคุณชอบคนให้ ด้วย” อัคราชหัวเราะอย่างขําขันและตีขลุม แบบมัวนิม เล่นเอามนต์สิตาเขินหน้ าแดงทีเดียว

รัตมา

29


“ฉันตอบผิดค่ะ” รี บแก้ ตวั กลับเป็ นพัลวัน แต่อีกฝ่ ายก็ไม่สนใจรับรู้ “ผมยึดคําตอบแรกเป็ นหลักว่าคุณชอบคนให้ ด้วย” “อย่าขีตูส่ ิคะฉันตอบผิดต่างหากค่ะคุณราช” ยังคงยืนกรานดังเดิม “รู้ ไหมผมชอบจังเลยเวลาทีคุณเรี ยกผมว่าราชเฉยๆ น่ะ” อยากจะตอบไปว่าเธอก็ชอบทีเขาเรี ยกตนเองว่านํามนต์เฉยๆ เช่นกัน แต่ความรู้ สึกดังกล่าวกลับเก็บงํ าไว้ ภายในไม่กล้ าบอกให้ เขาได้ ทราบ “ผมจะ ทําให้ คณ ุ เปลียนคําพูดเป็ นชอบผมให้ ได้ ไม่เชือคอยดูสินํามนต์” อัคราชเอ่ยด้ วย นําเสียงมุง่ มัน มนต์สิตาก็เอ่ยอย่างท้ าทายเขา “ถ้ าคิดว่าทําได้ ก็ลองดูสิคะ” “แล้ วถ้ าผมทําได้ คุณจะให้ อะไรผมกัน” พลางถามกลับไปด้ วยความ อยากรู้ หญิงสาวก็ตอบไม่ถกู ถ้ าเขาทําให้ เธอชอบได้ จะให้ อะไรดีล่ะ “ฉันจะทําขนมไปให้ คณ ุ กินละกันค่ะ” ก็เธอชอบทําขนมนีนา ไม่ร้ ู จะให้ อะไรดีจะบอกว่าให้ หวั ใจก็ดจู ะเร็ วไปหน่อย “ผมไม่อยากได้ รางวัลเป็ นขนมนีนํามนต์” เขาแย้ งกลับมาทันที “แล้ วคุณอยากได้ อะไรล่ะคะ” หญิ งสาวตกหลุมพรางของอีกฝ่ ายใน พลัน “ถ้ าถึงตอนนันแล้ วผมจะบอกครับ” เป็ นสิ งทีแม้ เธอไม่อยากให้ แต่เธอ ก็ต้องให้ ฉนั นํามนต์ เพราะสิงทีฉันอยากได้ คือความเจ็บปวดของย่าเธอไงล่ะ... “ฉันไม่รั บปากนะคะว่าฉันจะให้ ตามที คุณขอได้ รึเปล่ า” มนต์ สิ ตา อยากรู้ จงั ว่าสิงทีเขาอยากได้ จากตนเองถ้ าอีกฝ่ ายสามารถชนะใจได้ คืออะไรนะ “ผมมันใจว่าคุณต้ องให้ ผมได้ อยูแ่ ล้ ว และคุณก็ไม่มีวนั ทีจะปฏิ เสธผม ด้ วย” “มันใจมากไปรึเปล่าคะคุณราช บางทีสิงทีคุณขอฉันอาจจะไม่ให้ คุณ ก็ได้ นะคะ” อดเข่นเขียวกับความหลงตัวเองของอีกฝ่ ายไม่ได้ “แต่ผมคิดว่าคุณต้ องให้ ผมอย่างแน่นอนไม่เชือพนันกันได้ เลย” ขณะทีตอบประโยคนีดวงตาของอัคราชก็เป็ นประกายอย่างน่ากลัวยิง นัก ถ้ าหากว่ามนต์สิตามองเห็นใบหน้ าของเขาในยามนีเชือว่าคงหนาวยะเยือก 30


ถึงหัวใจเลยทีเดียวเพราะมันเป็ นใบหน้ าทีเต็มไปด้ วยความอาฆาตอย่างมาก โดยเขาก็ พู ดคุ ยกั บ เธอต่ อ หลั ง จากนัน “พรุ่ ง นี คุ ณว่ า งไหมครั บ นํามนต์” ชายหนุม่ เริ มต้ นทําตามคําท้ าทายของเธอ “คุณถามทําไมเหรอคะคุณราช” คิวเรี ยวของเธอทีโก่งดังคันศรมุ่นเข้ า มาชนกันด้ วยความสงสัย “ผมอยากพาคุณไปเทียวทะเลด้ วยกันน่ะ” “พรุ่งนีฉันคงไปไม่ได้ หรอกค่ะเพราะว่าฉันต้ องไปทําบุญทีวัดค่ะ พอดี ครบรอบวันทีพ่อกับแม่ของฉันเสียน่ะค่ะ” “โอ ผมเสียใจด้ วยนะครับ” “ไม่เป็ นไรค่ะ” เธอตอบกลับไปเบาๆ “คุณไปทํ า บุ ญที ไหนเหรอครั บ ผมอยากไปทํ าบุ ญกับ คุ ณด้ ว ยจัง อยากเจอคุณน่ะ” อยากเจอคุณน่ะเป็ นคําพูดทีอ่อนหวานชวนหวันไหวยิงนัก “ไปสิคะ ฉันทําบุญทีวัดบํารุ งธรรมค่ะ” เธอบอกให้ เขาได้ ทราบ “แล้ วผมจะไปครับ” ชายหนุม่ จะไปบอกให้ ทงสองคนรู ั ้ วา่ ตอนนีกรรมกําลังจะตามสนองแม่ กับหลานสาวแล้ วน่ะเอง วงหน้ าคมประดับรอยยิมยังมุมปากอย่างชืนชอบ “อย่ าซนนะบิวตี” เธอหันไปสังกับเจ้ าสุนขั แสนรั ก มันก็ กระดิ กหางตอบ ก่อนที เธอจะ ก้ าวขึนรถไปพร้ อมกับป้าพิกุลและคุณย่าไปทีวัดบํารุ งธรรมในช่วงเช้ า เพือไป ทําบุญและนําเอาอาหารไปถวายให้ กบั พระในช่วงก่อนเพล ขณะทียืนอยูท่ ีวัดนันเธอก็ทําท่าชะเง้ อคอยาวไม่หยุด นันเพราะผู้ชาย อี กคนบอกว่าจะมาที วัดนี ด้ วยเพราะอยากเจอเธอ คุณหญิ งประภาพรเห็ น ท่าทางของหลานสาวก็อดทีจะพูดอย่างหยอกเย้ าไม่ได้ “คอยาวเป็ นยีราฟแล้ วล่ะมังยายนํามนต์” “นันสิคะ พิกลุ เห็นคุณนํามนต์ทําท่าเหมือนมองหาใครมาตังนานแล้ ว” แม่บ้านก็อดแซวเจ้ านายสาวไม่ได้ เช่นกัน

รัตมา

31


“รอใครเหรอนํามนต์” นันเพราะว่าปกติไม่เคยเห็นหลานสาวทําท่ารอ ใครแบบใจจดใจจ่อเช่นนี หลานสาวยังไม่ตอบแต่วา่ โบกมือเรี ยกร่างสูงทีเดินมา “คุณราชคะ ทางนีค่ะ” มนต์สิตาเรี ยกเขาเมือเห็นอีกฝ่ ายมองหาตนเอง พอเห็นเธออัคราชก็ยิมอย่างยินดีกอ่ นจะเดินมายังบริ เวณทีเธอยืนอยู่ “สวัสดีครับคุณหญิง หวัดดีครับนํามนต์” “หวัดดีคะ่ คุณราช” หญิ งสู งวัยตอบกลับไปด้ วยใบหน้ าที สดชื น พอรั บรู้ ว่าอี กฝ่ ายเป็ น เจ้ าของโรงแรมหรู ก็ร้ ู สึกยินดีถ้าอีกฝ่ ายจะมาชอบหลานสาวตนเอง “หาวัดนียากไหมคะคุณราช” มนต์สิตาถามเขา “ไม่ยากครับ แต่ทีผมมาช้ าเพราะว่ารถมันติดน่ะครับ” “อย่างนันเอาอาหารกับดอกไม้ ไปถวายพระกันเถอะนํ ามนต์ พิกุล ” คุณหญิงประภาพรสังออกมา หลังจากทีถวายอาหารและดอกไม้ รวมถึงสังฆธานเป็ นทีเรี ยบร้ อยแล้ ว ก็เตรี ยมตัวทีจะกลับบ้ าน แต่มนต์สิตาก็เดินไปยังโกฐิ ของบิดากับมารดาและ บอกลาทังคู่ “นํามนต์กลับก่อนนะคะคุณพ่อคุณแม่ แล้ วนํามนต์จะมาใหม่นะคะ” เธอยกมือขึนมาไหว้ รูปของทังสองด้ วยสีหน้ าทีร้ องไห้ ออกมายังแก้ มนวล อัค ราชก็จบั จ้ องไปยังภาพของทังสองและบอกในใจ “ทังสองคนคอยดู ต่ อ ไปละกัน ฉั น จะทํ า ให้ แ ม่ กับ ลู กสาวของแก เจ็บปวดเสียใจสุดๆ เลยล่ะ ให้ เหมือนกับทีแกสองคนเคยทํากับน้ าดา” นัยน์ตา ของอัคราชมองไปยังภาพของหญิงชายเบืองหน้ าด้ วยใจผูกพยาบาท เมือก้ าวออกมาจากด้ านหลังแล้ ว มนต์สิตาก็เตรี ยมตัวกลับบ้ านพร้ อม คุณย่ากับพิกลุ “ฉันดีใจนะคะทีคุณมาทําบุญในวันนีด้ วย” “ผมก็ ดี ใ จที ได้ มาทํ า บุ ญ กั บ คุ ณ กลั บ บ้ านดี ๆ นะครั บ นํ ามนต์ คุณหญิง” เขาพูดอวยพรทังสอง “ขอบคุณมากค่ะคุณราช” ทังคูต่ อบกลับไปด้ วยรอยยิม 32


“สวัสดีครับคุณหญิ ง แล้ วเจอกันใหม่นะครับ” หลังจากนันอัคราชจึง เดินตรงไปยังรถของตนเอง อาทิตย์ ต่อมามนต์ สิตาก็เดินสํารวจห้ างและสอบถามพนั กงาน เกียวกับโปรโมชันทีทางห้ างได้ มอบให้ กบั ลูกค้ า กายระหงเดินตรงไปยังแผนก ขายเครื องไฟฟ้าก่อนเป็ นลําดับแรก “ตังแต่ทําโปรโมชันแล้ วสะสมแต้ มแลกของเป็ นยังไงบ้ าง” “ดีครั บคุณนํามนต์ ลู กค้ าอยากได้ ของที แลกเยอะครับ” พนักงาน หนุม่ ตอบให้ เธอฟั ง “อย่างนีค่อยดีใจหน่อยทีแผนโปรโมชันของเราใช้ ได้ ผล” โดยเธอก็เดินดูไปทัวหลายแผนกก่อนทีจะมานังพักยังเก้ าอี ซึงมีไว้ ให้ ลูกค้ ามานังพักเหนือยยามที เดินจนเมื อย อัคราชโทรมาสอบถามและรู้ ว่าอี ก ฝ่ ายลงมาเดินสํารวจห้ างแต่ละแผนก เขาจึงขับรถสปอร์ ตมาทีห้ างสรรพสิ นค้ า ของอีกฝ่ าย เวลาทีอัคราชเหนือยไม่อยากขับรถก็จะให้ คนขับรถให้ เมือเห็นเธอนัง อยูค่ นเดียวจึงเดินเข้ าไปนังข้ างๆ และเอ่ยแบบเบาๆ ทีใบหูเล็ กจนลมหายใจอุ่น ริ นรดแก้ มนวล “เหนื อยไหมครั บนํ ามนต์ คนเก่ง” เพี ยงได้ ยินเสี ยงที คุ้นหูพร้ อมกับ ความร้ อนทีผิวนวล เธอก็เกิดอาการตกใจอุทานออกมา “อุ๊ย” พลางหันใบหน้ าไปยังทิศทางทีมาของเสี ยงอันชวนฟั งนัน เป็ นผลทํา ให้ แก้ มนวลของมนต์สิตาชนกับปากของเขาอย่างพอดี เธอหันใบหน้ ากลับมา พร้ อมกับทําหน้ าเขินยิงนัก เมือดันหันไปชนปากเขาเมือครู่นี มือเรี ยวจับไปยังแก้ มนวลทีเป็ นสี เข้ มร้ อนผ่าวและทัวผิ ว โดยผละวง หน้ านวลให้ หา่ งใบหน้ าคม พูดจาอย่างไม่ประติดประต่อกัน “คุ... คุณราช คุณมาตังแต่เมือไรคะ” “มาตังแต่ทีเห็นคุณเดินสํ ารวจห้ างแล้ วล่ะ” เขาบอกให้ เธอได้ ทราบ

รัตมา

33


อย่างชัดเจน “แล้ วคุณมาซือของทีนีเหรอคะ” สอบถามอย่างคาดเดา “ผมมาหาคุณน่ะ” นัยน์ตาของเธอเบิกกว้ าง พลางย้ อนถามกลับอย่าง ไม่เข้ าใจ “คุณ...จะให้ ฉันช่วยอะไรเหรอคะ” เพราะว่าครังก่อนก็ขอให้ เธอช่วย เลือกชุดราตรี ให้ “ช่วยทําให้ ผมหายคิ ดถึงหน่อยสิ นํามนต์ ” ได้ ฟังคําพูดของเขาแล้ ว มนต์สิตาก็ไปต่อไม่ถกู เลย ใครจะเชือว่าเขาจะเป็ นคนปากหวานแบบนี “ชะ ช่วยยังไงเหรอคะคุณราช” นี เธอกลายเป็ นคนพูดจาติดอ่างได้ ยังไงกัน พอได้ ยินคําพูดหวานจากเขาเล่นเอามนต์สิตาประหม่าไปหมด “ช่วยยิมหวานๆ ให้ ผมดูหน่อยสิ” เป็ นคําขอทีง่ายเสียจริ ง “ทําไมถึงอยากให้ ฉนั ยิมคะ” ซักไซ้ อย่างต้ องการรู้ พร้ อมกับรู้ สึกหวิวไหวแปลกๆ ในท้ อง มันรู้ สึกวูบ วาบไปหมด ราวกับมีอะไรวิงวนอยูด่ ้ านในอย่างมากมาย ใช่เพียงเท่านันมือทัง สองทีดูเข้ ากันกับตนเอง ยามนีกลับรู้ สึกเหมือนมันระเกะระกะไปหมด จนไม่ร้ ู จะวางไว้ ตรงไหน “ผมชอบรอยยิมคุณน่ะสิ นะ ช่วยยิมให้ ผมดูหน่อย ยิมหวานๆ เลยนะ ครับ” อัคราชบอกอย่างออดอ้ อนกับเธอโดยมือใหญ่ ก็วางอยู่ใกล้ มือนุ่มที วางอยูแ่ นบกาย ปลายนิวโป้งก็ไล้ ไปยังหลังมือของเธออย่างแผ่วเบา พาให้ มนต์ สิตารู้ สึกหัวใจเต้ นแรงระรัวเมือเขาสัมผัสกับมือของตนเองพร้ อมกับถอนหายใจ อย่างแรงด้ วย เหมื อนรู้ สึ กตื นระสํ าเมื อได้ ใกล้ ชิ ดกับเขา เรี ยวปากละมุนก็ คลี ยิ ม ให้ กบั อีกฝ่ ายพร้ อมกับทีดวงตาของมนต์สิตาก็สบประสานกับนัยน์ตาคม ทีมอง เธอด้ วยประกายตาอ่อนหวาน หญิงสาวเห็นแล้ วแทบจะหลอมละลายให้ ได้ เลย ทีเดียว ไม่อยากเชือเลยว่าแค่ดวงตาของเขาจับจ้ องมา ก็เล่นเอาเธอทําอะไรไม่ ถูกไปหมด พอได้ เห็ นรอยยิมที แสนอ่อนหวานแล้ ว อัคราชก็เอ่ยขึ นมาอย่าง 34


เบาๆ “ขอบคุณครับคนสวยทีทําให้ ผมหายคิดถึงคุณมากทีเดียว” ในใจของ มนต์สิตาคิดไปไกลกว่านัน อยากทีจะยิมให้ เขาแบบนีทุกวันเลย “พอใจไหมคะคุณราช” ชายหนุม่ ก็ตอบกลับไปด้ วยการพยักหน้ า “พอใจมากทีสุดเลยครับหวานใจ” “คุณเรี ยกฉันว่าอะไรนะคะหวานใจอย่างนันเหรอคะ” ไม่เคยมี ใคร เรี ยกตนเองแบบนีเลย คิวเรี ยวทีเขียนไว้ อย่างดีก็ขมวดเข้ ามาชนกันด้ วย “ใช่ครับผมเรี ยกคุณว่าหวานใจ เพราะว่าผมอยากให้ คุณมาเป็ นหวาน ใจของผมไงครับ” “นีคุณพูดเล่นรึเปล่าคะคุณราช ทีว่าอยากให้ ฉนั เป็ นหวานใจของคุณ” “ผมพูดจริ ง รู้ ไหมว่าตังแต่ทีผมได้ เจอคุณทีโรงแรมแล้ ว มันทําให้ ผม คิดถึงแต่คณ ุ ตลอดเลย” เวลาพีวัฒน์พูดคําว่าคิดถึงมนต์สิตากลับไม่ร้ ู สึกอะไร แต่ทําไมพอผู้ชายคนนีบอกว่าคิดถึงเธอ กลับรู้ สึกดีอย่างมากแบบนีนะ “ทีผมมาหาคุณวันนีนอกจากอยากเห็นหน้ าคุณแล้ ว ผมยังอยากจะ ชวนคุณไปเทียวทีพัทยาด้ วยกันพอดีผมจะไปดูทีๆ พัทยาน่ะครับ คิดว่าอาจจะ เปิ ดโรงแรมแกรนด์ อเวนิวอีกแห่งทีพัทยา” พอเขาพูดจบมนต์สิตาก็รีบบอกให้ เขาได้ ร้ ู ทนั ที “คุณย่าของฉันก็อยากจะไปเปิ ดห้ างฯ ทีพัทยาเหมือนกันค่ะคุณราช” “ใจตรงกันเลยนะครับ ดีเลยครับถ้ ามีห้างสรรพสินค้ าอยู่ใกล้ ๆ โรงแรม คนคงสนใจมาเดินทีห้ างแล้ วก็พกั โรงแรมมากด้ วย” อัคราชนึกถึงโครงการทีจะ เกิดขึนในอนาคต “ใช่เลยค่ะ ถ้ ามีห้างกับมีโรงแรมอยู่ใกล้ กนั เป็ นอะไรที ดีมากเลยล่ ะ ค่ะ” ระหว่างทีมนต์สิตานังคุยกับเขานัน ชมนาดซึงเป็ นผู้ช่วยของเธอก็เดินมา และบอกให้ เจ้ านายสาวได้ ทราบ “มานังอยูต่ รงนีน่ะเอง ชมเดินหาตังนานน่ะค่ะ” “มีอะไรรึเปล่าคะคุณชม” มนต์สิตาถามผู้ชว่ ยของตนเองกลับไป “คุณย่าคุณนํามนต์เรี ยกหาน่ะค่ะ”

รัตมา

35


“เดียวฉันขอตัวขึนไปหาคุณย่าก่อนนะคะคุณราช แล้ วคุยกันใหม่นะ คะ” ทังทีความจริ งเธอยังไม่อยากไปเลย กําลังคุยกับเขาเพลินทีเดียว “เชิญครับนํามนต์” หลังจากนันกายระหงก็เดินไป อัคราชจึงบอกให้ เธอได้ ทราบ “แล้ วผมจะโทรหานะนํามนต์” หญิงสาวยิมให้ กบั เขา “ค่ะคุณราช” เธอตอบรับเขา ก่อนจะเดินกลับขึนไปยังห้ องทํางานของ ผู้เป็ นย่า พลางเคาะประตูเหมือนทุกคราว

36


4 บ่ วงร้ าย ก๊ อก... “เข้ ามาได้ ” เสี ยงอนุญาตเอ่ยออกมาให้ ได้ ยิน มื อเรี ยวจึงเปิ ดบาน ประตูเข้ าไป “คุณย่าเรี ยกนํามนต์มีอะไรเหรอคะ” “ย่าว่าจะชวนเราไปดูทีๆ พัทยาน่ะ พรุ่ งนีเราว่างรึ เปล่านํามนต์” คุณ ประภาพรชอบทีในพัทยามากเพราะติดกับชายทะเล “เมือกีคุณราชก็มาชวนไปดูทีพัทยาเหมือนกันค่ะ เห็นบอกว่าสนใจจะ เปิ ดโรงแรมทีพัทยาค่ะ” “อ้ าวเหรอใจตรงกันเลยนะ อย่างนันก็ชวนคุณราชไปดูทีกับเราด้ วยกัน สิ ถ้ าเกิดว่าห้ างกับโรงแรมมาเปิ ดใกล้ กันคงดีที เดี ยว” คุณหญิ งแสดงความ คิดเห็นอย่างคาดการณ์ด้วยนําเสียงยินดี “คุณราชก็บอกอย่างนันเหมือนกันค่ะคุณย่า งันเดียวนํามนต์โทรหา คุณราชนะคะ บอกว่าคุณย่าอยากจะชวนไปดูทีด้ วยกัน” “จ้ ะ” คุณหญิงพยักหน้ าตอบรับ คาดเดาได้ วา่ หลานสาวของตนคงจะพอใจชายหนุ่มผู้นีอย่างแน่นอน นันเพราะไม่เคยเห็นหลานสาวแสดงท่าทีให้ ความสนใจผู้ชายคนไหนมาก่อน ตึง... เสี ยงโทรศัพท์ ของเขาดังขึนในขณะที อัคราชนังอยู่บนรถเบนซ์

รัตมา

37


พอเห็นเบอร์ ทีโชว์มาชายหนุ่มก็แสดงความพอใจอย่างมาก นันเพราะเธอเป็ น ฝ่ ายโทรมาหาตนเองบ้ างแล้ ว “ว่าไงครับหวานใจ” ได้ ยินเขาเรี ยกตนเองว่าหวานใจแล้ วมนต์สิตาก็ รู้ สึกยินดีทีเดียว เพราะมันฟั งแล้ วรู้ สึกอบอุน่ หัวใจอย่างมาก “เมือครู่ คุณย่าของนํามนต์น่ะค่ะ เอ่อ ของฉันน่ะค่ะ ” เธอรี บเปลี ยน สรรพนามทีคุ้นปากกับย่าและคนคุ้นเคยโดยเร็ ว “ผมอยากให้ คุณแทนตัวเองว่านํามนต์กบั ผมมากกว่านะ” อัคราชรี บ แย้ งกลับมาทันที เขารู้ สึกชอบนําเสียงยามทีพูดกับตนเองด้ วยชือของเธอยิงนัก มันฟั งดูนา่ รักน่าเอ็นดูดี “ฉันจะแทนตัวเองว่านํามนต์ตามทีคุณบอกค่ะ” มนต์สิตาบอกอย่าง เอาใจเขา ปกติเธอไม่เคยเอาใจใครเลย แต่กลับยอมทําตามทีอีกฝ่ ายบอกแบบ ว่าง่าย “น่ารักมากเลยลูกกวางน้ อยของผม” อัคราชเอ่ยกลับไปเสียงหวาน “ลูกกวางน้ อยเหรอคะ” เธอแสดงนําเสียงแปลกใจ นีก็เป็ นสรรพนามที ไม่เคยมีใครเรี ยกตนเองเช่นกัน แต่มีเขาคนแรกทีเรี ยก “ก็เวลาคุณทําท่าตกใจ เหมือนลูกกวางทีน่าเอ็นดูมากเลยล่ะ” ชายหนุม่ เอ่ยด้ วยประโยคหวานให้ เธอได้ ฟัง หากทว่าภาพทีชายหนุ่ม เห็ นก็ คือยามที เจ้ ากวางน้ อยตกใจเมื อได้ เจอกับเสื อร้ ายที จ้ องจะตะครุ บมัน และรี บวิงหนีเพือให้ พ้นอันตราย แต่เจ้ าเสื อร้ ายก็หาปราณี ไม่ กลับไล่ล่าอย่าง ไม่ยงั เพือจะจับมาฉีกเนือกินอย่างโหดร้ าย ซึงเขาก็คิดจะทําเช่นนันกับอีกฝ่ าย เช่นกัน สําหรับมนต์สิตาเวลาได้ ฟังคําพูดทีหยอกเย้ าของอีกฝ่ าย มันพาให้ หวั ใจเต้ นแรงระรัวด้ วยความประหม่า และซ่านหวามไปทัวร่ าง ไม่อยากเชือว่าแค่ คําพูดของเขาจะทําให้ เธอเกิดอาการหวันไหวได้ โดยมันแผ่ซ่านไปทัวกายนุ่ม แล้ วพลันเธอก็นกึ ได้ วา่ โทรมาหาเขาเพราะอะไร “เอ่อ... คื อว่า ที ฉันโทรมาหาคุณก็ เพราะว่าคุณย่าอยากจะไปดูที ๆ พัทยาค่ะ ฉันก็เลยบอกคุณย่าว่าคุณราชก็จะไปดูเหมือนกัน คุณย่าก็เลยให้ ฉัน 38


โทรมาชวนคุณค่ะจะได้ ไปดูทีด้ วยกัน” “ดีจ ังเลย ผมตอบตกลงทีจะไปดูที กับคุณย่าของคุณครั บหวานใจ” ตอนนีอัคราชไม่เรี ยกชือเธอว่านํามนต์ แล้ วแต่เปลี ยนมาเรี ยกสรรพนามอืน ที มันทําให้ เธอรับรู้ วา่ เป็ นคนพิเศษสําหรับตนเอง “คุณเรี ยกผู้หญิ งคนอืนว่าหวานใจแบบนีรึ เปล่าคะ” นันเพราะถ้ าเขา เรี ยกแบบนีด้ วย มนต์สิตาคงรู้ สึกไม่ชืนชอบ “ไม่เลย คุณเป็ นผู้หญิงคนแรกทีผมเรียกแบบนี” “ฉันไม่ค่อยอยากทีจะเชื อคําพูดของคุณเลยค่ะ” นําเสี ยงดูไม่มนใจ ั เท่าใดนัก “เชือผมเถอะยาหยี ผมพูดความจริ ง” แต่ไม่ทงหมดเท่ ั านันว่าเธอเป็ น คนแรกทีเขาเรี ยกหวานใจด้ วยความแค้ น เพือจะสร้ างความเจ็บปวดให้ กบั อีก ฝ่ าย ไม่เหมือนผู้หญิงคนอืนทีเขาเรี ยกด้ วยความเสน่หาและปรารถนา “ค่ะ ฉันจะเชือคุณ” พอได้ ยินคํายืนยันจากปากเขา มนต์สิตาก็ร้ ู สึกดี กว่าเดิม “คุณย่าคุณพร้ อมวันไหนบอกผมละกัน ผมจะเอารถไปรับทีบ้ านของ คุณ” เขาขันรับอาสาด้ วยความเต็มใจ “ถ้ าคุณย่าบอกว่าจะไปวันไหน แล้ วฉันจะบอกคุณนะคะคุณราช” “ผมจะรอครับ” “อย่างนันแค่นีก่อนนะคะ ฉันต้ องกลับไปทํางานแล้ วค่ะ” มนต์สิตาเอ่ยขอตัวจากเขา ไม่อยากทีจะวางสายเลยให้ ตายสิ เธอชอบ ฟั งนําเสี ยงนุ่มๆ ทีก้ องกังวานของเขา เสี ยงของเขามีผลกับความรู้ สึกของเธอ อย่างมากทีเดียว มันอยากฟั งเสี ยงนีทุกวันโดยเฉพาะคําพูดหวานๆ ทีเขาเอือนเอ่ยกับ เธอ ให้ ความรู้ สึกเหมือนยามทีเขากระซิบข้ างหูเสียจริ ง และยังปลายนิวทีสัมผัส ยังมือของตนเอง ให้ ความรู้ สึกอบอุ่นเป็ นดังลมแผ่วๆ ทีเป่ าไปทัวกายของเธอ เพราะมันชวนหวันไหวอย่างมาก “อย่าทํางานหนักมากนะครับนํามนต์ทีรัก”

รัตมา

39


นํามนต์ ที รั ก โอ... เธออยากเป็ นที รั กของเขา ไม่เคยเกิ ดความรู้ สึ ก อยากอยู่ใกล้ ชิดผู้ชายคนไหนมากเท่าผู้ชายทีชืออัคราชเลย นีเธอเป็ นอะไรไป แล้ ว เหมือนโดนมนต์สะกดจากเขา ทีไม่ต้องทําอะไรเลยนอกจากใช้ เพียงคําพูด หวานอย่างเดียวเท่านัน “คุณก็เหมือนกันนะคะคุณราช” “ครับ รู้ ไหมว่าเวลาทีได้ ยินเสี ยงคุณแล้ ว ทําให้ ผมอารมณ์ ดีมากเลย ล่ะ” “เสี ยงของฉันทํ าให้ คุณรู้ สึกอย่างนันจริ งๆ เหรอคะ” รู้ สึ กดีจ ังที ได้ พูดคุยกับเขา จนไม่อยากทีจะวางหูเลยให้ ตายเหอะ พ่อเสี ยงมีมนต์เสน่ห์ เล่น เอาเธอเคลิมตามเลยทีเดียว “เสียงของคุณหวานฟั งแล้ วสบายหูมาก” เป็ นคําพูดทีโอ้ โลมเพือทําให้ อีกฝ่ ายหลงกลติดบ่วงเสน่หาของตนเอง ต่างหากล่ะมนต์สิตาอยากจะบอกว่าเสี ยงของเขาก็เป็ นเหมือนกันทีพอได้ ยิน แล้ วทําให้ เธอรู้ สึกอารมณ์หวันไหวไปทัว “ฉันดีใจทีเสียงของฉันทําให้ คณ ุ อารมณ์ดีคะ่ ” “ผมไม่ กวนคุ ณแล้ วล่ ะ ถ้ า ขื นผมไม่ ว างมี ห วัง ผมคงไม่ ได้ ทํ า งาน เหมือนกัน เพราะไม่อยากวางโทรศัพท์” “นันสิ คะ” ถ้ าเขาไม่วางเธอก็ ไม่อยากวางเหมือนกัน หญิ งสาวตอบ อย่างเห็นด้ วย “ผมจะรอคําตอบของคุณนะนํามนต์” “ค่ะ ถ้ าคุณย่าบอกว่าไปวันไหนฉันจะรี บโทรหาคุณเลยค่ะ” “ครับ จุ๊บ!” อัคราชส่งจูบให้ กบั เธอก่อนวางสายไปและคิด ฉันจะทําให้ เธออยูใ่ ต้ อํานาจฉันให้ ได้ นํามนต์ เพราะเธอคือสิ งเดียวที ฉันจะทําให้ ยา่ ของเธอเจ็บปวดและอับอายได้ หลานสุดทีรักต้ องเจ็บปวด จะได้ นึกถึงการกระทําของตัวเองไงล่ะยายแก่ประภาพร เพียงได้ ยินเสี ยงเมื อครู่ ก่อนวางสาย มนต์ สิตาได้ แต่ยืนถื อโทรศัพท์ ค้ างอยู่แบบนันแทบไม่ได้ ขยับ เลย เขาส่ ง จูบให้ กับตนเอง หัวใจเต้ น ระทึ ก 40


แปลกๆ ยิงนัก ก่อนจะเดินเข้ าไปหาคุณหญิ งประภาพร เพือบอกให้ ได้ ทราบถึง คําตอบของอีกฝ่ าย “คุณราชบอกว่าถ้ าคุณย่าจะไปวันไหนให้ บอก เขาจะเอารถมารับเรา สองคนทีบ้ านค่ะ” “สักวันเสาร์ ละกัน” “แล้ วนํามนต์จะโทรบอกคุณราชค่ะ” หลังจากนันมนต์สิตาก็เดินกลับไปทํางานของตนเองต่อ พลางทิงร่ าง ลงไปยังเก้ าอีทํางานของตนเองด้ วยวงหน้ าทีเกลื อนไปด้ วยรอยยิมอย่างสุขใจ ช่างไม่ร้ ู เลยว่าภาพทีเห็นมันเป็ นเพียงหน้ ากากทีแสนดีเพือหลอกล่อกวางสาว ให้ หลงกล “ฮ่า...” เสี ยงหัวเราะของอัคราชดังขึน หลังจากวางสายของอีกฝ่ าย เป็ นทีเรี ยบร้ อย “อารมณ์ดีอะไรครับพีราช” อนันตรักษ์ เอาทีดินสวยๆ มาให้ พีชายได้ ดู นันเพราะว่าอีกฝ่ ายชอบสะสมทีดินสวยๆ ซึงเขาทีทําอาชีพนีก็ช่วยชายหนุ่มได้ เยอะทีเดียว อัคราชทิงกายยังโต๊ ะทํางานตัวใหญ่ และบอกให้ อีกฝ่ ายได้ รับรู้ ถึงการ ทีตนเองอารมณ์ดีอย่างสุดๆ นันก็เพราะเบ็ดทีตนเองหย่อนไว้ ปลามาฮุบเหยือ แล้ วน่ะสิ “ตอนนีพีเข้ าไปตีสนิทกับแม่นํามนต์ กับยายแก่ประภาพรได้ แล้ ว” “แจ๋วเลยพีราช” “แล้ วนีนายมาหาฉันมีอะไรเหรอ” ผู้เป็ นพีชายถามอย่างสงสัย “ผมเอาแปลงทีดินสวยๆ มาให้ พีราชดูครับ มีตงหลายที ั เลยครับ นีผม ก็ส่งไปให้ พีภูมิเหมือนกันครับ” พีชายทังสองของเขามีงานอดิเรกคือชอบสะสม ทีดินสวยๆ รวมถึงเกาะด้ วย อัคราชก็หยิบมาดูภาพทีน้ องชายเซฟใส่ไทม์ไดร์ มา ให้ ดู เห็นทีสวยๆ หลายแห่งน่าสนใจทีเดียว “โรงแรมบนเกาะก็นา่ สนใจดี” อัคราชนังดูด้วยความสนใจ แต่ทีเขาสนใจมากไปกว่าทีดินก็คือ เหยือ

รัตมา

41


แห่งความแค้ นของเขาน่ะเอง ซึงเขาจะต้ องครอบครองเป็ นเจ้ าของมันให้ ได้ นึก ด้ วยสีหน้ าทีเต็มไปด้ วยความมุ่งมัน ด้ วยประกายตามทีร้ ายกาจ ทีเป็ นดังเสื อ ร้ ายเตรี ยมขยําลูกกวางน้ อย หลังจากรั บรู้ว่าอีกฝ่ ายจะไปดูทยัี งพัทยาในวั นเสาร์ อัคราชก็ให้ รถตู้ไปรับคุณหญิงประภาพรกับมนต์สิตา ซึงวันนีเธอสวมเสือเชิตกับกางเกงยีน ขายาวเพือเพิมความคล่องตัว ส่วนคุณหญิ งประภาพรก็สวมกางเกงขายาวกับ เสือเชิตแบบสบายๆ ถ้ าไม่เคยรู้ อดีตของอีกฝ่ ายว่าเป็ นยังไง อัคราชก็คิดว่ายายคุณหญิ งนี เป็ นคนดีมใี จเมตตา ดูได้ จากการพูดคุยและรอยยิมทีทักทาย เหมือนคนแก่ใจดี แต่ความจริ งมันไม่ได้ เป็ นอย่างนันเลย อีกฝ่ ายเป็ นผู้หญิ งใจร้ าย ไร้ เมตตาธรรม เป็ นทีสุด มนต์สิตากางร่มให้ กบั ผู้เป็ นย่า ขณะทีอัคราชก็กางร่มเช่นเดียวกัน นัน เพราะว่าที ดิ นซึงทังคู่หมายตานันอยู่ไม่ไกลกันเลย เป็ นที ดิ นของสองพี น้ อง ตอนแรกเขาคิดว่าถ้ าไปดูแล้ วถูกใจจะซือของทังคูเ่ ลย แต่คนเป็ นพีบอกว่าได้ นดั หมายให้ ผ้ ชู ายคนหนึงไปแล้ ว แต่ถ้าอีกฝ่ ายไม่สนใจเขาจะขายให้ กบั ชายหนุ่ม ซึงเขาก็อธิ ษฐานให้ อีกฝ่ ายไม่สนใจ แต่ดเู หมือนว่ามันจะเป็ นไปไม่ได้ เสี ยแล้ วเมือคุณหญิ งประภา พรดูจะพอใจกับทีดินเบืองหน้ าอย่างมาก เพราะใกล้ กบั ถนนใหญ่ทีมีผ้ ูคนอยู่ แถวนีมากมาย ทังยังมี ตลาดสดและร้ านค้ าหลายแห่งถ้ าสร้ างห้ างสรรพสิ นค้ าบน ทีดินตรงนี ก็ดวู า่ จะมีคนมาเดินห้ างสรรพสินค้ ามากมายเป็ นแน่ “ทีสวยมากทีเดียวว่าไหมยายนํามนต์” ซํ ายังมีสนามกี ฬาอยู่ไม่ไกล ด้ วย ทังสามนังรถสํารวจไปรอบๆ “ใช่คะ่ คุณย่า ถ้ าห้ างของเรามาเปิ ดคงจะดีเลยนะคะ” มนต์สิตาพยัก หน้ าอย่างเห็นด้ วย “คุณอัคราชว่าดีไหมคะ” คุณหญิงประภาพรหันมาถามชายหนุ่มทียืน 42


อยูไ่ ม่ไกล “ดีครับ” เขายอมรับว่าอีกฝ่ ายตาถึงเรื องสถานทีเช่นกัน “ตกลงย่าเอาทีดินตรงนีล่ะสร้ างห้ างของเรา” “แล้ วทีดินของคุณราชทีจะมาดูอยูไ่ กลไหมคะ” หญิงสาวหันไปถามเขา อัคราชเห็นเธอใบหน้ าชืนไปด้ วยเหงื อจึงหยิบ ผ้ าเช็ดหน้ าออกมาและบอกอย่างมีนําใจ โดยยังไม่ได้ ตอบคําถามเธอเมือครู่ นี แต่แสดงความห่วงใยในตัวของเธอแทน “ร้ อนมากสินะนํามนต์ เอาผ้ าเช็ดหน้ าผมไปซับเหงือก่อนสิ” เขายืนมัน ให้ กบั เธอ “ไม่เป็ นไรค่ะคุณราช” เธอส่ายหน้ าปฏิเสธ แต่ดเู หมือนอัคราชจะไม่ยอมให้ เป็ นเช่นนันเขาใช้ ผ้ าเช็ดหน้ าในมื อซับไปยังหน้ าผากนวลนันอย่างเบาๆ เล่นเอามนต์ สิตารู้ สึ ก ประทับใจในตัวเขามากขึนจริ งๆ “ขอบคุณมากค่ะคุณราช” “เก็ บไว้ ที คุ ณละกันผมให้ ” เขาจับมื อ ของเธอให้ แบออก และวาง ผ้ าเช็ดหน้ าผืนเล็กไปบนมือเรี ยวนัน จากทีวันก่อนใช้ นิวโป้งแตะไล้ แบบเผ่าเบา ก็ทําเธอหัวใจเต้ นแรงแล้ ว แต่ครังนีเขากุมมือนุม่ อย่างแนบแน่นทีเดียว “ขอบคุณค่ะคุณราช แล้ วฉันจะซักมาคืนให้ คณ ุ นะคะ” “ไม่เป็ นหรอกผมให้ คณ ุ เก็บไว้ จะได้ เอาไว้ คิดถึงผม” อัคราชบอกด้ วยคําพูดหวาน คุณหญิงประภาพรเห็นการกระทําเมือครู่ ของชายหนุม่ อีกคนก็ร้ ู สึกยินดี ดูเป็ นผู้ชายทีให้ เกียรติผ้ ูหญิ ง ถ้ าเป็ นคนดีและ ยายนํามนต์รักเธอก็จะไม่ขดั ขวางในการคบหาของหลานสาวหรอก “ไปดูทีของคุณราชกันดีกว่าค่ะ” “ครับ” ทังสองกลับไปยังรถตู้ และเพียงขับไปไม่นานก็จอด มนต์สิตา ทําสีหน้ าประหลาดใจ “เอ๊ ะทีดินทีจะมาดู อยูต่ ิดกับทีดินทีคุณย่าสนใจเลยนีคะ” “อย่าบอกนะคะว่าทีดินทีฉันสนใจจะซือทังสองแปลง แล้ วเจ้ าของที

รัตมา

43


บอกว่าติดต่อผู้ชายอีกคนไว้ คือคุณราชน่ะค่ะ” คุณหญิ งประภาพรเอ่ยออกมา หลังจากนัน ชายหนุม่ จึงยิมและตอบให้ ได้ ร้ ู อย่างชัดเจน “ใช่ครับ ผมเองก็สนใจทีทังสองแปลงนีเหมือนกัน ยังคิดว่าถ้ าอีกฝ่ าย ไม่สนใจผมจะซือเอง แต่ดูท่าคงจะไม่ได้ แน่นอนเลยครับ แต่ไม่เป็ นไรครับเรา สร้ างห้ างกับโรงแรมอยู่ใกล้ กนั ก็ได้ เป็ นเรื องบังเอิญจังเลยนะครับที เราซือที ติดกันเลย” “ใช่คะ่ บังเอิญมาก” หลังจากทีทังสองดูทีกันเป็ นทีเรี ยบร้ อยแล้ วก็พากันกลับไปยังกรุ งเทพ โดยอัคราชก็แสดงความห่วงใยทังคู่ ซึงเป็ นการเสแสร้ งทุกอย่าง “ผมว่าเดียวเราแวะกินข้ าวเย็นกันก่อนกลับกรุ งเทพดีไหมครับ” “ก็ดีค่ะ” คุณหญิ งประภาพรพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย รถตู้คนั ใหญ่จึง ขับไปยังร้ านอาหารทีอยูร่ ะหว่างทาง ซึงอัคราชก็เพิมคะแนนให้ กบั ตนเองด้ วยการเอาอกเอาใจสองย่าหลาน ในร้ านอาหารด้ วย เมือรายการอาหารทีสังไปนํามาเสิร์ฟจนครบ “เดียวผมตักผัดปลาหมึกให้ คณ ุ หญิงกับคุณนํามนต์นะครับ” “ขอบคุณมากเลยค่ะคุณราช” คุณหญิ งประภาพรตอบรับด้ วยความรู้ สึ กดี มนต์ สิตาดูจะชืนชมเขา มากขึนกับนิสยั ทีนอกจากจะเอาใจใส่เธอแล้ วก็ยงั เอาใจใส่ยา่ ของตนเองด้ วย “คุณราชตักให้ เราสองคนอย่างเดียวเลย ยายนํามนต์ตักให้ คุณราช บ้ างสิ” หญิงสูงวัยสังหลานสาว มนต์สิตาจึงตักต้ มยําใส่ถ้วยให้ กบั อีกฝ่ าย “ขอบคุณครับนํามนต์” ระหว่ า งที นั งกิ น อาหารไปก็ พู ด คุ ย อย่ า งถู ก คอที เ ดี ย ว และเอ่ ย ชมเชยอัคราชไม่หยุด มันทําให้ เขานึกถึงภาพในอนาคตหลังจากนี ถ้ ารู้ ว่าเขา มาแก้ แค้ นตัวเองจะยังพูดดีกบั เขารึเปล่ากัน กว่าจะถึงบ้ านทีกรุ งเทพก็เป็ นเวลาหัวคําพอดี คุณหญิ งประภาพรหัน ไปขอบคุณชายหนุ่มทีอุตส่าห์มารับตนเองไปดูที และทีสํ าคัญดันเป็ นทีติดกัน อีก 44


“ขอบคุณๆ คุณราชมากเลยนะคะทีพาไปดูทีด้ วยกัน” “ไม่เป็ นไรครับ ผมกลับคิดว่าเป็ นโอกาสดีทีเราจะเปิ ดธุ รกิจใกล้ กนั ” ชายหนุม่ คิดว่าลงทุนแค่นีไม่ได้ เป็ นเรื องเหนือบ่ากว่าแรงเลย “ใช่คะ่ เป็ นโอกาสดีจริ งๆ” คุณหญิ งตอบอย่างเห็นด้ วยก่อนจะก้ าวลง มาจากรถและเตรี ยมเข้ าบ้ าน มนต์สิตาก้ าวลงมาตามลํ าดับ อัคราชก็คว้ ามื อ เรี ยวไว้ และกระซิบกับใบหูของเธออย่างแผ่วเบา “คืนนีผมจะโทรหานะหวานใจของผม” หญิงสาวรี บเถียงกลับไปเบาๆ “ขีตูจ่ งั ” “จะตู่ รอรับโทรศัพท์ผมด้ วยล่ะ” บอกให้ เธอทราบหลังจากนัน มนต์สิ ตาก็แกล้ งส่ายหน้ าตอบปฏิเสธ “ไม่รอค่ะ” “ใจร้ ายทีสุด ผมจะโทรจนกว่าคุณจะรับสาย” เพียงพูดจบวงหน้ าคมก็ ขยับมายังแก้ มนวลและจุมพิตด้ วยริ มฝี ปาก นัยน์ตาของหญิงสาวเบิกกว้ างและ เรี ยกเขาด้ วยความตกใจเมือเขาแอบลักหอมแก้ มตนเองอีกแล้ ว

รัตมา

45


5 หวันไหว “คุณราช” แต่ อีกฝ่ ายดูจะไม่ สะดุ้งสะเทือนอะไรเลย “จะหอมแก้ มผมคืนก็ได้ นะผมยอม” พร้ อมกับทีเขาหันแก้ มให้ มนต์สิ ตา ถ้ าเธอหอมก็บ้าแล้ วล่ะ “ยายนํามนต์ทําอะไรอยู่ เข้ าบ้ านได้ แล้ วนะ” คุณหญิ งเรี ยกหลานสาว เธอจึงตอบรับกลับไป “ค่ะ คุณย่า” “ตกลงไม่หอมแก้ มผมเหรอนํามนต์คนสวย” ทําไมดูวนั นีเขารื นเริ งเป็ น พิเศษนะ มนต์สิตาส่ายหน้ าปฏิเสธ “ไม่คะ่ ” ก่อนจะก้ าวตามย่าของตนเองไป และเตรี ยมเดินเข้ าบ้ านเมือพิกุลเดิน มาเปิ ดประตูให้ เธอหัน ใบหน้ า กลับไปมองรถตู้ คันใหญ่ ก็ พบว่าอี กฝ่ ายยก มือบ๊ ายบายให้ กบั ตนเอง จึงยิมอย่างชืนชอบ ทําไมรู้ สึกว่าคุณราชน่ารักมากขึน เรื อยๆ กันนะ อย่าบอกนะว่าเธอเริ มชอบเขาขึ นมาแล้ วน่ะ แค่เจอกันไม่กีครั งเอง เป็ นไปได้ ยงั ไงกัน แม้ จะบอกว่าไม่รอโทรศัพท์เขาแต่พออาบนําเปลี ยนเสื อผ้ าเป็ นชุด นอนเรี ยบร้ อยแล้ ว กายระหงก็มานังอยู่บนเตียงพร้ อมกับลูกสาวแสนรักทีนอน อยูเ่ คียงข้ าง พลางหันไปพูดกับมัน 46


“บอกเขาว่าจะไม่รอโทรศัพท์ แต่ดูสิตอนนีกลับมานังมองโทรศัพท์บ้า ดีเนอะบิวตี” นัยน์ตาคอยมองไปยังโทรศัพท์อย่างไม่ละไปทางใด ราวกับว่าถ้ าดัง เมือไรจะถลาเข้ าไปรับทีเดียว เพียงครู่ เสี ยงโทรศัพท์ส่วนตัวของเธอก็ดงั ขึนมา มือเรี ยวเตรี ยมรับด้ วยความเคยชินแต่พอจําได้ ว่าตัวเองบอกเขาว่าจะไม่รอ จึง แกล้ งรี รอปล่อยให้ มนั ดังสักพักหนึง แล้ วเสียงโทรศัพท์ก็เงียบไป แต่พอดูเบอร์ ทีโชว์ ไม่ใช่เบอร์ ของเขา มนต์สิตาก็ทําสี หน้ าแสดงความ ผิดหวัง และทําท่าถอนหายใจโดยแรง สักพักเสียงโทรศัพท์ก็ดงั ขึนมาอีกมนต์สิตาก็หยิบขึนมาดูพบว่าไม่ใช่ เบอร์ ของเขาอีกเหมือนเช่นเคย นัยน์ตาแสดงความขุ่นเคืองออกมา “ไหนบอกว่าจะโทรมาหาไงล่ะ บอกว่าจะโทรจนกว่าเราจะรับ นีมีแต่ สายโทรมาผิดทังนันเลย” มนต์สิตานังรอเบอร์ ของเขาก็ดเู หมือนว่าจะไม่มีวีแวว เลย นัยน์ตากลมมองไปยังนาฬิ กาทีแขวนอยูบ่ นผนังบอกเวลาว่าห้ าทุม่ ครึ งแล้ ว “สงสัยคงไม่โทรมาแล้ วล่ะ คนโกหก” มือเรี ยวจัดการปิ ดสวิทช์ไฟกลางห้ องก่อนจะเปลี ยนเป็ นเปิ ดโคมไฟที หัวเตียงแทน แล้ วจึงทิงกายลงไปยังเตียงนอนเพือเตรี ยมพักผ่อน ขณะทีกําลัง เคลิมๆ จะหลับนันก็พลันได้ ยินเสี ยงโทรศัพท์ดงั เธอรี บหยิบขึนมาดูพอเห็นว่า เป็ นเบอร์ โทรศัพท์ของเขาก็รีบกดรับสายโดยเร็ ว ลื มไปเลยว่าเมือครู่ นีกําลังจะ นอนหลับ “สวัสดีคะ่ ” “รอโทรศัพท์ผมอยูร่ ึเปล่าครับหวานใจ” หญิ ง สาวโกหกเรื องอะไรจะบอกให้ ร้ ู กัน ว่า ตนเองนอนดึ กเพื อรอ โทรศัพท์เขาน่ะ ทังทีปกติสีทุม่ กว่ามนต์สิตาก็นอนกลับแล้ ว “ไม่ได้ รอสักหน่อยนีคะ” “จริ งเหรอคนดี ทีว่าไม่ได้ รอน่ะ” เขาเรี ยกเธอหลายอย่างทีเดี ยว ทัง หวานใจ ยาหยี ทูนหัว คนเก่ง คนสวย แล้ วนีก็ยงั เรี ยกคนดีอีก เขาจะรู้ ไหมนะ ว่าทุกคําพูดของเขานันทํ าให้ มนต์ สิตารู้ สึ กดี มากแค่ไหน เพราะไม่มีใครเคย

รัตมา

47


เรี ยกตนเองแบบนีมาก่อน เขาเป็ นคนแรกทีเอ่ย “จริ งค่ะ นํามนต์ไม่ได้ รอโทรศัพท์ของคุณค่ะ” ดูเธอจะเริ มคล่องปาก กับการแทนชือตนเองกับอีกฝ่ ายแล้ ว “แล้ วทําไมพอผมโทรมาคุณถึงรี บรับตังแต่เสียงแรกเลยล่ะ” “นํามนต์ กําลังจะนอนต่างหากล่ ะคะ ก็เลยคิดว่ารับๆ ไปจะได้ นอน เร็ วๆ” ไม่มีทางทีเธอจะหลุดปากออกไปว่าใช่คะ่ ฉันรอโทรศัพท์ของคุณอยู่ ไม่มี วันหรอก แต่พอเธอพูดจบเขาก็ตอบกลับมาโดยเร็ ว “โกหกตกนรกนะแม่กวางน้ อย” “นํามนต์ไม่ได้ โกหกค่ะ” “ถ้ าโกหกขอให้ บ้านไฟดับ ให้ ลูกค้ าไปช้ อปปิ งทีห้ างน้ อย ให้ แต่งตัว แล้ วไม่มีคนชม ให้ แก่เร็ วมีริวรอยเยอะๆ ให้ ...” ยังพูดไม่ทนั จบหญิ งสาวก็รี บ แย้ งขึนมาโดยเร็ ว “พอแล้ วค่ะ นํ ามนต์ ยอมรั บก็ได้ ค่ะว่ารอโทรศัพท์ ของคุณราช” บ้ า ทีสุดแช่งอย่างนีได้ ยงั ไงกัน ไม่ร้ ู ว่าถ้ าไม่รีบห้ ามจะแช่งว่าอะไรอีกกัน อัคราช หัวเราะอย่างชอบใจ “หึ หึ ยอมรับแต่แรกก็จบเรื องแล้ ว” “ก็คุณเล่ นแช่งแบบนันใครจะไม่ยอมรับล่ะคะ ถ้ านํ ามนต์ ไม่ห้ามไว้ ป่ านนีคุณก็แช่งฉันไม่หยุด” ซึงประโยคทีเขาจะแช่งคือขอให้ ตกหลุมรักเขาเร็ วๆ จะได้ เริ มแก้ แค้ นกับสิงทีคิดไว้ ซะที “รู้ ไหมว่ า โทรศัพท์ ส องสายแรกน่ ะผมเป็ นคนโทรเองล่ ะ ใช้ เ บอร์ โทรศัพท์บ้านกับของแม่บ้านโทรไปน่ะอยากรู้ ว่าจะมีคนโกหกรึ เปล่า” เกลี ยด จริ งคนรู้ เท่าทันเนีย “เมือกีนีคุณเป็ นคนโทรมาเหรอคะคุณราช” “อยากรู้ ว่ า จะไม่ ร อรั บโทรศัพท์ อ ย่า งที พูดรึ เปล่ า ก็ เท่ านันเอง แต่ สุดท้ ายก็นงรอ” ั “คุณราชมี อะไรจะคุยกับนํ ามนต์ เ หรอคะ ถึ งบอกให้ นํ ามนต์ รอรั บ โทรศัพท์ด้วย” หญิงสาวย้ อนถามกลับไปด้ วยความอยากรู้ 48


“จะโทรมาอวยพรก่อนนอนน่ะ ขอให้ ฝันดีนะครับ แล้ วก็อย่าลื มฝั นถึง ผมด้ วยล่ะ เพราะถ้ าคุณไม่ฝันผมจะเอาคุณไปฝั นเอง” เพียงได้ ยินทีเขาพูดมนต์ สิตาก็แสดงความอยากรู้ “คุณจะฝั นถึงฉันว่ายังไงคะ” “ฝั นว่าได้ ไปเที ยวกับคุณไงลูกกวางน้ อย” เวลาทีเขาเรี ยกเธอว่าลู ก กวางน้ อยมันทําให้ หวั ใจของมนต์สิตาอบอุน่ อย่างมาก “อย่างนันฉันก็จะฝั นว่าได้ ไปเทียวกับคุณเหมือนกันค่ะ” “น่ารักทีสุดเลยนีถ้ าอยูใ่ กล้ ๆ จับมาจูบแล้ ว” “นํามนต์ไม่ยอมให้ คณ ุ จูบหรอกค่ะ” ได้ ยินคําว่าจูบมันทําให้ เธอนึกว่า ถ้ าเขาจูบจริ งๆ จะรู้ สึ กยังไงนะ แต่ก็เช่นเคยทีหญิ งสาวตอบปฏิ เสธเพือกลบ เกลือนความรู้ สึกทีอยากรู้ “เพราะคุณจะเป็ นคนจูบผมเองใช่ไหมหวานใจ” “ไม่ใช่เลยค่ะ” ขนาดให้ เขาจูบยังไม่ยอม แล้ วจะให้ เธอเป็ นฝ่ ายจูบเขา เองยิงเป็ นไปไม่ได้ ใหญ่เลย “แล้ วผมจะคอยดูนะว่าคุณจะอดใจที จะจูบผมได้ รึ เปล่ า ” รี บตอบ กลับไปด้ วยความมันใจ “อดใจได้ สิคะ” ช่างไม่ร้ ู เลยว่ากําลังเล่นอยูก่ บั อะไร พ่อเสื อร้ ายคาสโน ว่าตัวฉกาจที หมายตาเหยื อแสนหวานชินไหน ก็ ยากที จะปล่อยให้ หลุ ดผ่ าน สายตาไปได้ “ไปนอนได้ แล้ วคนดีเดียวพรุ่ งนีจะตืนสายเอา” ไม่อยากวางสายจาก เขาเลยอยากให้ เสี ยงทีมีเสน่ห์ของเขาขับกล่อมให้ เธอหลับจัง แต่มนต์สิตาก็ ยอมทําตามทีเขาบอกด้ วยดี “ค่ะคุณราช” “กู๊ดไนท์ แอนด์ สวี ทดรี มนะครั บ ” เขากล่ าวอวยพรให้ กับเธอโดย นัยน์ตายิ มด้ วยความยินดีเมือคาดการณ์ ได้ ว่าปลาตัวน้ อยติดเบ็ดของตัวเอง แล้ ว เหลือก็แต่ปลาตัวใหญ่ทีเขาหมายมันเท่านัน “กู๊ดไนท์แอนด์สวีทดรี มเหมือนกันค่ะ”

รัตมา

49


“ส่งจูบให้ ผมก่อนนอนหน่อยสิ หวานใจ” อัคราชเอ่ยอย่างเรี ยกร้ อง มนต์สิตารู้ สึกเขินๆ กับสิงทีเขาบอกแต่ก็ยอมทําตามด้ วยดี “จุ๊บ!” “คืนนีผมคงนอนฝั นดีแล้ วล่ะหวานใจ” หลังจากนันชายหนุ่มก็กดวาง สาย “แม่กวางน้ อยตอนนีเธอคงติดบ่วงฉันแล้ วสิ นะ” วงหน้ าคมประดับไป ด้ วยรอยยิมแห่งความยินดีอย่างมากมาย ในช่ วงสีทุ่มมนต์ สิตาก็ถือโทรศัพท์ ไว้ ในมื อจับจ้ องว่ าจะโทรหา เขาดีไหม นันเพราะว่าอีกฝ่ ายหายไปเป็ นอาทิตย์เลย ไม่มีเสี ยงของเขาโทรมา รบกวนตนเองเลย ปกติจะมีเสียงมหาเสน่ห์ของเขาโทรหาอยู่หลายครา พอเห็น อีกฝ่ ายเงียบไปก็ทําให้ มนต์สิตาเกิดความกังวล “ทําไมคุณเงี ยบไปคะคุณราช” รํ าพึงออกมาด้ วยสี หน้ าสงสัย หญิ ง สาวไม่เคยโทรหาผู้ชายก่อนนอกจากพีวัฒน์คนเดียวเท่านัน ติง... เสียงหนึงดังขึน มนต์สิตาจึงก้ มลงดูโทรศัพท์ของตนเองก็พบว่ามี ข้ อความส่งเข้ ามาในโทรศัพท์เป็ นเบอร์ ของคนทีหญิงสาวกําลังนึกถึง จึงกดปุ่ ม เพืออ่านมัน “ผมปวดหัวมากเลยนํามนต์” เพียงเห็นข้ อความเขาเธอก็รีบกดกลับไป โดยเร็ ว อัคราชก็แกล้ งทําเป็ นปล่อยให้ มนั ดังอยู่เช่นนัน เขาจะแกล้ งลองใจอีก ฝ่ ายเพื อให้ มาหาตนเองบ้ าง หลังจากที เขาเป็ นฝ่ ายไปหาอยู่ห ลายครา วง หน้ านวลเต็มไปด้ วยความกังวล “คุณราชทําไมคุณไม่รับสายของฉันคะ” มนต์สิตาพยายามโทรหาเขาทังคืนก็ไม่มีคนรับสาย รู้ สึกเป็ นห่วงเขา อย่างมาก หลังจากทีเมือคืนโทรไม่ติดพอมาทํางานเธอก็กดหาเขาไม่หยุด และ ผลก็เป็ นเช่นเดิมเธอจึงกดไปทีโรงแรมแกรนด์ อเวนิว รออยู่ครู่ หนึงพนักงานก็ รับสาย “โรงแรมแกรนด์ อเวนิวค่ะ” 50


“ขอเรี ยนสายกับคุณอัคราชหน่อยค่ะ คือพอดีฉันโทรเข้ ามือถือคุณอัค ราชก็ ไม่รั บสายค่ะ ตอนนี เขาไม่สบายค่ะฉันพยายามโทรหาเท่ าไรเขาก็ ไม่ รับสายสักทีคะ่ ” เธอบอกให้ อีกฝ่ ายทราบด้ วยนําเสียงร้ อนรน “ขอโทรขึนไปสอบถามคุณอัคราชก่อนนะคะ” “ได้ ค่ะ” มนต์สิ ตายืนรอคําตอบอย่างใจจดใจจ่อ เพียงครู่ พนักงานก็ บอกให้ ได้ รับรู้ “คุณอัคราชบอกว่ า ไม่ รั บสายใครทังนันค่ ะ ช่ว งนี ” ครั นได้ ยิ น วง หน้ านวลก็เปลียนเป็ นมุย่ อย่างมาก พลางบ่นงึมงํา “บ้ าจริ ง ทําไมไม่รับสายนะ” มือเรี ยวกดตัดสายเมือได้ คําตอบเช่นนัน ซึงในช่วงบ่ายจัสมินต์ ทีเป็ นห่วงเขาก็อดรนทนอยู่ทีห้ างสรรพสิ นค้ า ไม่ได้ โดยเธอขับรถมาทีโรงแรมของเขาซึงเป็ นสถานทีเธอได้ พบกับอีกฝ่ าย กาย ระหงในชุดเดรสครี มอ่อนหวานซึงกระโปรงสันเหนือเข่าคาดด้ วยเข็ มขัดสี ดํา คลุมทับด้ วยเสือสูทสีเทา เธอเดินเข้ าไปในโรงแรมและแจ้ งเจตน์จํานงให้ อีกฝ่ าย ได้ ทราบโดยเร็ ว “ฉันมาขอพบคุณอัคราชค่ะ” “นัดไว้ รึเปล่าคะ” พนักงานโรงแรมถามกลับมา “ไม่ได้ นดั ค่ะ” เป็ นช่วงเดียวกับทีปกรณ์กําลังขึนไปหาเจ้ านายมองเห็นหญิงสาวทียืน อยูย่ งั ล็ อบบีเขาจําได้ ว่าอีกฝ่ ายเป็ นหญิ งสาวทีเจ้ านายใหญ่ของตนเองให้ สืบ เรื องของเธอจึงรี บโทรศัพท์ขึนไปรายงานทันที อัคราชได้ ยินเสี ยงโทรศัพท์ของ ลูกน้ องคนสนิทจึงกดรับสาย “ว่าไงปกรณ์” “คุณนํามนต์มาทีโรงแรมครับคุณราช จะมาขอพบคุณราชไม่ทราบว่า จะให้ เธอขึนไปพบไหมครั บผมจะได้ พาเธอขึ นไปพร้ อมกันเลย” เพียงได้ ยิน นัยน์ตาของอัคราชก็เป็ นประกายแห่งความยินดีเมือสิงทีเขาคิดไว้ เป็ นดังคาด “พาขึนมาเลยปกรณ์” “ได้ ครับ” อีกฝ่ ายรับคําเป็ นอย่างดีก่อนจะเดินไปหามนต์สิตาทียืนรอ

รัตมา

51


คําตอบจากโทรศัพท์ “ไม่มีคนรับสายค่ะ คุณนังรอก่อนนะคะ” พนักงานสาวบอกให้ เธอได้ ทราบ “ได้ คะ่ ” พร้ อมกับกายระหงก็เตรี ยมเดินไปนังทีโซฟาตัวใหญ่ซึงมีไว้ ให้ แขกทีโรงแรมนังพัก “คุณนํามนต์มาพบคุณราชเหรอครับ” มนต์สิตาเงยหน้ าขึนมาตอบด้ วยรอยยิม ปกรณ์เห็นแล้ วอดนึกสงสาร อีกฝ่ ายไม่ได้ ทีจะต้ องเป็ นเบียบนกระดานของเจ้ านายเพือทําให้ ย่าของหญิ ง สาวต้ องเจ็บปวดและเสียใจ เมือหลานสาวสุดทีรักต้ องถูกทําร้ ายอย่างไม่เหลื อ ดี “ใช่คะ่ ฉันมาหาคุณอัคราช แต่วา่ โทรขึนไปแล้ วไม่มีคนรับสายเลยค่ะ” มนต์สิตาตอบให้ เขาได้ ร้ ู “ผมกําลังจะขึนไปหาคุณอัคราช ขึนไปพร้ อมกันกับผมก็ได้ นะครับ” “ขอบคุณค่ะ” เพียงรับรู้ วา่ อีกฝ่ ายจะขึนไปหาเขาวงหน้ านวลก็เกลื อน ไปด้ วยรอยยิมแห่งความยินดี กายระหงก้ าวเข้ า ไปในลิ ฟท์ พร้ อมกับ ปกรณ์ โดยเพี ยงครู่ ก็ถึ งชัน ทํางานของเขา คนสนิทของอัคราชเดินไปยังห้ องทํางานของเจ้ านายใหญ่ พลาง ใช้ มือกดอินเตอร์ คอมและบอกให้ ได้ ทราบ “คุณนํามนต์มาขอพบคุณราชครับ” “ให้ เข้ ามาได้ เลย” ชายหนุ่มเอ่ยปากอนุญาต ปกรณ์ เปิ ดประตูให้ และ บอกด้ วยท่าทางผายมือ “คุณราชอยู่ในห้ องน่ะครับ” มนต์สิ ตาจึงเดินเข้ าไปหาเขา ก็เห็นอี ก ฝ่ ายกําลังนังอยูบ่ นโซฟาสีดําภายในห้ องทํางานทีเรี ยบหรู “คุณราชคะ ทําไมคุณถึงไม่รับโทรศัพท์ฉนั คะ” “ถ้ าผมไม่ป่วยคุณก็คงไม่คิดจะโทรหาผมสิ นะ” พลางเอ่ยด้ วยความ น้ อยใจอย่างประชดประชัน “ไม่ใช่นะคะ ฉันเห็นคุณเงียบหายไปก็เลยเป็ นห่วงค่ะ” มนต์สิตาแก้ ตวั 52


กลับไปโดยเร็ ว “คุณเป็ นห่วงผมจริ งเหรอนํามนต์คนดี” อัคราชถามพร้ อมกับกุมมื อ เรี ยวของเธอไว้ ด้วยซึงกายเล็ กยืนอยู่เบื องหน้ าเขา หญิ งสาวก็พยักหน้ าตอบ กลับไปเบาๆ “ค่ะ ฉันเป็ นห่วงคุณมาก” อัคราชดึงมือนุม่ เพือให้ กายเล็กเข้ ามาใกล้ ตนเอง และให้ เธอนังลงบน โซฟาตัวเดียวกัน โดยมนต์สิตาทีเป็ นห่วงเขามากก็ยอมทําตามอย่างไม่โต้ แย้ ง ทําให้ เธอกับเขาใกล้ ชิดกันมากขึนกว่าเดิม อัคราชกุมมื อเธอไว้ อย่างแนบแน่นมันทํ าให้ หญิ งสาวรู้ สึ กหวิ วไหว อย่างเหลื อเกิ น ทุกครั งทีได้ อยู่ใกล้ เขามันทํ าให้ มนต์ สิตารู้ สึ กไม่เป็ นตัวของ ตัวเอง ความมันใจทีเคยมีมาก็หายไปจนหมดสิ น เหลื อแต่ความประหม่าเพียง อย่างเดียวเท่านัน “ผมปวดหัวจังนํามนต์” พลางเอ่ยอย่างออดอ้ อนโดยจับมือของเธอให้ แนบกับแก้ มตนเอง พา ให้ หวั ใจของเธอเต้ นระรัวอย่างมาก นันเพราะว่ามนต์สิตาไม่เคยมีผ้ ูชายคนไหน ทีมาออดอ้ อนตนเองเช่นนี กับพีวัฒน์ก็ไม่เคย “คุณปวดหัวมากเลยเหรอคะคุณราช” “มากเลยล่ะ” โดยเขาก็จมุ พิตไปยังมือนุ่มของเธออย่างแผ่วเบา โลมไล้ ไปทัวปลาย นิวเล็กราวกับขนนกทีไร้ นําหนักปลิ วพลิ วผ่าน ลมหายใจอุ่นร้ อนละไปตามผิ ว ละมุน เกิดความหวันไหวไปทัวกายของมนต์สิตา ทรวงนุ่มสะท้ านขึนลงด้ วย แรงลมหายใจหอบเหนือย บ้ าจริ งทําไมเป็ นอย่างนีตลอดเลยพออยู่ใกล้ เขา หัวใจเต้ นแรงระรั ว ยามทีเขาสัมผัสแตะต้ องตนเอง “แล้ วคุณกินยารึยงั คะคุณราช” ไม่วายถามเขาด้ วยความห่วงใย “ยังไม่ได้ กินเลย” “แล้ วทําไมคุณไม่กินล่ะคะ ถ้ าคุณไม่กินยาแล้ วจะหายได้ ยงั ไงล่ะคะ”

รัตมา

53


เธอต่อว่าเขาราวกับอีกฝ่ ายเป็ นเด็ก อัคราชไม่ได้ ป่วยหรอกแต่แกล้ งทําเป็ นเล่น บทคนป่ วยเพือหลอกเธอ “ยามันหมดแล้ วน่ะ” ชายหนุม่ บอกให้ เธอได้ ทราบ “อย่างนันเดียวฉันออกไปซือยามาให้ ละกันค่ะ” บอกด้ วยความห่วงใย เขาอย่างมากมาย “ไม่ต้องหรอกตอนนีผมไม่อยากกินยาแก้ ปวดหัวแล้ ว” เขาพูดพร้ อมกับใช้ มือเชยคางมนของหญิ งสาวไว้ ด้วย โดยนัยน์ตาคู่ คมทอดไปยังใบหน้ านวล และประสานแววตาคมสันกับนัยน์ ตากลมที เป็ น ประกายอ่อนหวาน ซึงมนต์สิตาก็มองใบหน้ าหล่อของเขาอย่างไม่วางตา ราว กับโดนมนต์สะกดจากอีกฝ่ าย อัคราชขยับใบหน้ าคมลงมาใกล้ ชิดกับวงหน้ าหวานทีละนิด และบอก ให้ เธอได้ รับรู้ อย่างชัดเจนเมือปากหยักได้ รูปอยู่ห่างจากเรี ยวปากนุ่มไม่ถึงหนึง เซนติเมตร พาให้ หวั ใจของมนต์สิตาสันระทึก ใครจะนึกกันว่าเขาจะใกล้ ชิดกับ ตนเองมากอย่างนี ใกล้ กนั จนเธอรับรู้ ได้ ถึงกลิ นนําหอมและนํายาโกนหนวดอาฟเตอร์ เช ฟของอีกฝ่ าย โดยอัคราชเองก็ได้ กลิ นนํ าหอมจากกายนุ่มเช่นกัน หอมกลิ น ดอกไม้ ละมุนละไม และเขาก็เอ่ยถึงความต้ องการของตนเองออกไป “แต่อยากจูบคุณมากกว่า”

54


6 หลุมพรางรั ก เพี ยงสิ นคําพู ดปากของอั คราชก็บรรจบกับเรี ยวปากนุ่ มแสน หวานทันที มนต์สิตาตกตะลึงนันเพราะไม่คิดว่าเขาจะจูบตนเองเช่นนี นัยน์ตา ทีเป็ นประกายเมื อครู่ เปลี ยนเป็ นตกตะลึง ซึงชายหนุ่มก็ จุมพิ ตเรี ยวปากนุ่ม อย่างแนบชิด ราวกับเธอเป็ นแม่เหล็กทีดึงดูดเขา พอแตะกันแล้ วก็แทบไม่อยากทีจะผละออกมาจากปากละมุนทีแสน หวานนีเลย เขาจุมพิตคลอเคล้ าอย่างแผ่วเบา โดยขบเม้ มไปตามพืนทีเล็ กนัน ในลักษณะหยอกยัว มนต์สิตานังนิงอย่างทําอะไรไม่ถกู เมือถูกจู่โจมราวสายฟ้าแล่บเช่นนี อย่างไม่ทนั ได้ ตงตั ั ว ปล่อยให้ เขาจูบตนเองอย่างถือสิทธิ อดประหลาดใจตัวเอง ไม่ได้ ทําไม่ผลักไสเขากัน อัคราชยิมอย่างยิ นดี เมื อรับรู้ ว่าอี กฝ่ ายยิ นยอมให้ ตนเองจูบ ปากร้ อนจูบพรมอย่างไม่หยุดราวติดพัน พร้ อมกับมืออีกข้ างหนึงก็รัง ไปกายนุม่ ยังเอวเล็กเพือให้ เข้ ามาใกล้ ชิดกับตนเองมากขึนกว่าเดิม โดยมือเรี ยวทีวางอยูข่ ้ างกายก็ยกขึนโลมไล้ ไปทัวร่ างแกร่ งซึงอยู่ในชุด เสือเชิตสีขาวและขยุ้มเนือผ้ านันอย่างแรงเมือถูกเขาจูบอย่างไม่หยุด จูบด้ วย ความอ่อนหวานแบบอ่อนโยน มันทําให้ เขาชืนชอบยิงนักรับรู้ ว่าอีกฝ่ ายคงไม่ ประสากับเรื องพวกนีเป็ นแน่ นัยน์ตาคูค่ มของอัคราชก็โลมเล้ าไปยังผิ วละมุนบนวงหน้ าผ่องพรรณ

รัตมา

55


กับ ผิ ว นุ่มสี ช มพู ร ะเรื อที บัดนี เปลี ยนเป็ นสี เข้ มด้ วยความเขิ นอายมากขึ น กว่าเดิม เขาดูดดืมความหวานจากเรี ยวปากนุ่มและกลื นกินลิ ปสติกรสผลไม้ อย่างชืนชอบ มนต์สิตาจนลืมเลือนทุกสิงทุกอย่างไปจนหมดสิ นมีเพียงสิ งเดียว ทีนึกถึงนันก็คือจูบอันอ่อนหวานทีเขามอบให้ กบั ตนเอง เล่นเอามนต์สิตาแทบ จะหลอมละลายอย่างหมดแรงให้ ได้ ปากร้ อนจูบละไปตามผิวนุม่ ตามคางเรี ยวและแก้ มละมุนทังสองด้ าน อย่างแผ่วเบาก่อนจะจูบไปยังแก้ มนุ่มและจมูกเล็ กทีน่ารัก เพี ยงครู่ อ ัคราชก็ ผละใบหน้ าคมออกมา ดวงตาทีคมราวเหยียวโลมไล้ ไปยังวงหน้ านวลทีเจ้ าตัว หลับตาพริ มอย่างเขินอาย “แม่กวางน้ อยอีกไม่นานเธอจะต้ องเจ็บปวดเป็ นทีสุด เพราะยิงเธอเจ็บ ย่าของเธอก็ต้องเจ็บเหมือนกัน” นันเพราะอีกฝ่ ายเป็ นหลานสาวสุดดวงใจ ของ คุณหญิงประภาพรน่ะเอง เพียงครู่ ดวงตาของมนต์สิตาก็ลืมขึนมา และสบประสานกับนัยน์ตา ของเขาทีจับจ้ องมองมา หญิงสาวรู้ สึกเขิ นอายอย่างมาก ทีตนเองดันปล่อยให้ เขาจูบตนเองอย่างยินยอมพร้ อมใจ เธอไม่อาจทีจะสู้สายตาของอีกฝ่ ายได้ จึง เตรี ยมทีจะลุกขึนด้ วย เพราะไม่ร้ ู จะทําอะไรได้ มากกว่านี จะต่อว่าเขาก็ไม่เต็มปากเพราะรู้ ดี ว่าเธอเองก็ยอมให้ เขาจูบเอง “ฉันจะกลับละค่ะ” อัคราชคว้ ากอดเอวเล็ กไว้ ก่อนทีเธอจะก้ าวออกไป โดยเรี ยกเธอไว้ ด้วย “เดียวสิคนดี” นันจึงทําให้ ร่างนวลล้ มลงไปพิงกับร่ างแกร่ งทีนังอยู่บน โซฟา พลางบอกให้ เขาได้ รับรู้ “ปล่อยฉันนะคะคุณราช” เธอคิดว่าตะโกนออกไปเสียงดังแต่ความจริ ง นําเสียงนุม่ ดังอย่างแผ่วเบาจนคล้ ายจะบอกว่าอย่าปล่อยฉันนะคะคุณราชแทน ด้ วยซําไป “แล้ วถ้ าผมไม่ปล่ อยล่ ะคุณจะทํ าอะไรผมกัน ฮึ !” ขณะถามอย่าง 56


นําเสียงแหบจมูกคมสันก็คลอเคลียแก้ มนวลด้ วย “คุณราชอย่าทําแบบนีสิคะ” พลางเอ่ยอย่างแง่งอนแต่ก็ร้ ู สึกหวิวไหวไปทัวกายด้ วยก็เขาเล่นกอด เธอไว้ อย่างนี ชายหนุม่ ก็ยกมือทีว่างกอดร่างนุม่ อีกข้ างหนึง ทําให้ เธอตกอยู่ใน วงแขนแกร่งทังสองอย่างไม่อาจทีจะหลีกหนีได้ “อย่าทําอะไรเหรอ” เล่นบทเป็ นพ่อหนูทําไมแทน “คุณก็ร้ ู นีคะคุณราชว่าคุณทําอะไร” มนต์สิตาต่อว่าอย่างแสนงอน ทํา แล้ วยังไม่ร้ ู ตวั อีก “ไม่ร้ ู ผมทําอะไรเหรอ” ตอบโดยวางคางคมสันกับบ่าเล็ก “คุณราช คุณอย่ามาทําเป็ นไม่ร้ ู นะคะ” พลางทํานําเสียงฉุนเฉียวใส่ “ก็ไม่ร้ ู จริ งๆ นี นา บอกหน่อยสิ ว่าผมทํ าอะไร” อัคราชใช้ ปลายนิ ว สัมผัสเส้ นผมนุ่มและหอมเส้ นผมของเธอด้ วย รับรู้ ถึงกลิ นแชมพูดอกไม้ แสน หวานไม่ตา่ งกันกับกายนุม่ เลย “ก็...ก็ คุณจูบฉันน่ะค่ะ” กว่าจะพูดได้ จนจบประโยคก็เล่นเอามนต์สิ ตาหายใจหอบทีเดียว ถ้ าเป็ นผู้หญิงคนอืนคงไม่พดู อําอึงแบบเธอหรอก “ก็ใครใช้ ให้ คณ ุ น่ารักล่ะนํามนต์ ผมไม่ขอโทษหรอกนะ เพราะว่ายังไง ผมก็ ต้องจูบคุณอี กอยู่ดี ” ช่างไม่ร้ ู สึกผิ ดในการกระทําของตนเองเลยสักนิ ด อะไรกันเนีย “คุณราช” เธอเรี ยกเขาด้ วยความตกใจ “ผมรู้ ครั บว่า ผมชื อราช ไม่ได้ เป็ นอัลไซเมอร์ จํ าชื อตัวเองไม่ได้ สั ก หน่อย” นีทําไมเขาเปลียนนิสยั เป็ นเจ้ าเล่ห์ไปได้ กนั นะ “คุณอย่ามาเล่ นลิ นกับฉันนะคะ” พลางต่อว่าเขาที ทํ าเป็ นไม่รั บรู้ ดังเดิม “แค่พดู น่ะเล่นลินไม่ได้ หรอก ต้ องจูบต่างหากถึงจะเล่นลินได้ ” ไม่เพียงพูดยังประกบปากร้ อนลงมายังเรี ยวปากละมุนด้ วย ตรงคําว่า จูบก่อนจะผละออกมา โดยที มนต์ สิ ตาไม่ท ันตังตัวดังเดิม นัยน์ ตากลมเป็ น ประกายแวววาวด้ วยความโกรธ

รัตมา

57


“คุณราช ทําไมคุณเป็ นคนอย่างนีกันคะ” “เป็ นคนอย่างไหนเหรอ” ถามยอกย้ อนกลับมาแบบยัวเย้ าเธอ โดยมือ ก็ยงั ไม่ปล่อยร่างนวลดังเดิม “ก็เป็ นคนฉวยโอกาสมากไงคะ” “ก็โอกาสมันน่าฉวยนีนา” ยังตอบแบบเล่นลินดังเดิม “คุณไม่ได้ ปวดหัวใช่ไหมคะคุณราช ” มนต์สิ ตาพูดอย่างคาดการณ์ ออกมา “ใครว่าไม่ปวด ปวดสิ ปวดมากเลย” ซํายังทํานําเสียงโอดครวญด้ วย “ฉันไม่เชือหรอกค่ะว่าคุณปวดหัว” ก็เขาลื นไหลอย่างนีมนต์สิตาจะ เชือได้ ยงั ไงกัน “ก็ ผมได้ ยาดี นี เลยหายปวดหัว พอได้ จู บคุ ณก็ ห ายปวดหัวเลยล่ ะ นํามนต์” “ฉันไม่ใช่ยาแล้ วคุณจะหายได้ ยงั ไงคะ นอกจากคุณแกล้ งทําเป็ นปวด หัว” หญิงสาวเอ่ยอย่างเหน็บแนมแกมประชด “ก็คณ ุ เป็ นยาใจของผมไงล่ะ แค่เห็นหน้ าก็หายปวดหัวแล้ ว พอได้ จูบก็ ทําให้ ชมุ่ ชืนหัวใจ อย่าเพิงกลับเลยนะนํามนต์อยู่กบั ผมก่อนรู้ ไหมว่าผมคิดถึง คุณมากขนาดไหน” เขาดึงกายนุ่มเข้ ามากอดและให้ ศีรษะพิงกับบ่าแกร่ งขณะทีมือก็กุม มือเรี ยวไว้ ด้วย มันทําให้ มนต์สิตารู้ สึกอบอุ่นหัวใจอย่างมาก จนไม่อยากออก จากวงแขนแกร่งคูน่ ี และอยากให้ เขากุมมือของตัวเองไว้ อย่างนีตลอดไป “คุณควรพักให้ มากๆ นะคะคุณราชจะได้ หายปวดหัวเร็ วๆ” “งันเรามาพักกันเถอะผมจะได้ หายปวดหัวเร็ วๆ” เขาเอนกายลงไปยัง โซฟาตัวใหญ่ และดึงร่ างนวลให้ ล้มตามลงมาด้ วย โดยเขาก็กอดกายนุ่มไว้ ไม่ ปล่อย “ฉันไม่ได้ อยากพักสักหน่อยค่ะ” เธอบอกให้ เขาได้ รับรู้ แต่คนเจ้ าเล่ห์ก็ ยังทําตัวเจ้ าเล่ห์ไม่เปลียนดังเดิม “แต่ผมอยากให้ คณ ุ พักกับผม” 58


“เกียวอะไรกันคะ ฉันไม่ได้ ปวดหัวนี” พลางแย้ งกลับไป “ไม่ได้ ปวดก็พกั ได้ หรื อว่าจะให้ ผมจูบคุณแทนล่ะนํามนต์เอาไหม ฮึ” ไม่เพี ยงพูดยังรั งกายนุ่มเข้ ามาหาและเตรี ยมจูบกับปากนุ่มซํ า มื อ เรี ยวก็ยกขึนวางบนแผ่นอกกว้ างของเขา โดยใบหน้ าของเธอก็อยูใ่ กล้ กบั วงหน้ า คมจนรับรู้ ได้ ถงึ ลมหายใจอุน่ ร้ อนริ นรดใบหน้ าหวาน และนัยน์ตาคู่คมก็จบั จ้ อง เธออย่างไม่วางตาด้ วย “ไม่คะ่ รี บปฏิเสธกลับไปทันที” “แต่ผมอยากจูบ” ซึงเพียงเอ่ยจบปากร้ อนก็จุมพิตไปยังปากนุ่มทันที โดยทีมนต์สิตาก็ หลับตาพริ ม อะไรกันเนียปากบอกไม่อยากให้ เขาจูบ แต่พอเขาจูบกลับหลับตา และไม่ผลักไสเขา นีเธอเป็ นบ้ าไปแล้ วรึ ไงกัน นอกจากนันมือเรี ยวยังเหนียววง หน้ าคมให้ ลงมาใกล้ ชิดมากขึนกว่าเดิมด้ วย โดยเพียงครู่อคั ราชก็ผละวงหน้ าหล่อออกมา และบอกอย่างชมเชยเธอ ด้ วยรอยยิมทีประดับอยูย่ งั ใบหน้ าคม “น่ารักมากเลยนํามนต์จา๋ ” เขาเรี ยกเธอนําเสียงหวานพร่ า พร้ อมกับทีเขากอดร่ างนวลอย่างแนบ แน่นโดยให้ เธอเอนซบกับแผ่นอกกว้ างและเพียงไม่นานทังสองก็หลับไปด้ วยกัน ปกรณ์ สอบถามการตั ดสิ นใจของเจ้ านายใหญ่ เกี ยวกับเรื อง ทีดินเมือเจ้ าของทีโทรมาสอบถามเขา ซึงชายหนุ่มก็เดินเข้ ามาหาเจ้ านายใหญ่ นันเพราะรับรู้ วา่ ทีดินติดกันเป็ นของคนทีไม่ชอบหน้ า “คุณราชสนใจทีจะซือทีดินตรงนีรึเปล่าครับในเมือยายคุณหญิ งนีซือที ติดกันกับเรา” เขาคาดเดาความคิดของเจ้ านายออกไป คนไม่ชอบหน้ ามาซือ เช่นนี เจ้ านายของตนคงไม่ชอบเป็ นแน่ “ซือสิ” “คุณราชจะซื ออย่ างนันเหรอครั บ ในเมื อคุณราชไม่ ชอบคุ ณหญิ ง ประภาพร” ถ้ าเป็ นเขาก็คงทําเช่นนี ไม่ชอบก็จะไม่เข้ าไปเกียวข้ อง

รัตมา

59


“ก็เพราะที ดินติ ดกันนีล่ ะ ที จะทํ ายายคุณหญิ งกับหลานสาวมาติ ด บ่วงของฉันเร็ วๆ ไงล่ะ พอยายคุณหญิ งนันรู้ ว่าฉันซือทีดินติดกันเพือจะสร้ าง ห้ างสรรพสิ นค้ าก็ดีใจใหญ่เลย ฉันจะใช้ เรื องนีล่ะมาสร้ างความสนิทสนมกับ พวกมัน ยิงยายคุณหญิงนันไว้ ใจฉันมาก แล้ วพอมารู้ ความจริ งว่าฉันเป็ นใคร ทําทุกอย่างเพือแก้ แค้ นตัวเองกับ ลูกให้ กบั น้ าดา เชือสิมนั คงอึงทีเดียวล่ะ ดีไม่มีอาจจะหัวใจวายตายไปเลยก็ได้” อัคราชนึกคาดการณ์ ด้วยสี หน้ ายินดี ถ้ าหากมันเป็ นไปตามทีตนเอง พูด พอปกรณ์ได้ ฟังก็พยักหน้ าอย่างเห็นด้ วยกับความคิดของเจ้ านายใหญ่ “คุณราชนีฉลาดจริ งๆ นะครับ ผมยังคิดไม่ได้ ขนาดนีเลย” “ก็ ความแค้ นไงล่ ะที มันทํ า ให้ ฉันคิ ดได้ ทุกอย่า ง อะไรที ทํ าให้ ยาย คุณหญิงนีเจ็บเยอะๆ ฉันจะทํา” นัยน์ตาของเขาเป็ นประกายวาวโลดทีเดียว “อย่างนันผมรี บติดต่อกับคนขายทีเลยนะครับ บอกว่าทางเราตัดสิ นใจ ทีจะซือทีผืนนี” “ติดต่อได้ เลยปกรณ์” อัคราชยืนยันคําตอบให้ ลูกน้ องคนสนิทได้ ทราบ โดยอีกฝ่ ายก็ก้าวออกไปจากห้ องทํางานของอัคราช โดยเหยือสาวของอัคราชเวลานีก็กําลังออกกําลังกายอยู่ทีฟิ ตเนสกับ เพือน แม้ ว่างานจะยุ่งมากแค่ไหนแต่มนต์ สิตาก็หาเวลามาออกกําลังกายอยู่ เสมอกับพวกเพือนๆ ทีเรี ยนจบมาด้ วยกัน เธอสวมเสื อกล้ ามสี ขาวสวมทับเสื อ ตัวในเพียงครึงตัวสีฟ้ากับกางเกงขายาวทีพอดีกบั เรื อนกาย ส่วนเพือนสาวสวมชุดครึงตัวสีดําทังชุดกับกางเกงขาสามส่วนสีนําเงิ น อีกฝ่ ายทํางานเป็ นล่ามอยูท่ ีบริ ษัทแห่งหนึง “เป็ นไงบ้ างนํามนต์ ช่วงนีงานยุง่ มากไหม” “ก็นิดหน่อยน่ะ” หญิงสาวตอบอีกฝ่ ายกลับไปขณะทีมือก็วิงไปยังลู่วิง ด้ วย “ของฉันก็ยงุ่ พอกันต้ องเป็ นล่ามให้ เจ้ านายสองคน” เพือนสาวเอ่ยโดย ยกเวทไปด้ วย ซึงใบหน้ าของทังสองเต็มไปด้ วยเหงื อจนชุ่มไปจนถึงแผ่นหลัง ด้ วย 60


โดยมนต์สิตากับเพือนก็ออกกําลังกายอยูน่ านครึงวันก่อนจะเตรี ยมตัว กลับบ้ านหลังจากเปลียนเป็ นชุดใหม่เรี ยบร้ อยแล้ ว “แล้ วเจอกันจ้ ะพราว” เธอเดินแยกไปอีกทางหนึง นันเพราะว่าทีจอดรถอยู่คนละฝั งกัน มือ เรี ยวหยิบกุญแจรถออกมาเปิ ดกระโปรงรถทางด้ านหลังเพือเก็บกระเป๋ ากีฬา โดยในช่วงเวลาดังกล่าวเสี ยงหนึงก็ดังขึน และรั บรู้ ว่ามี อะไรบางอย่างจี ทาง เบืองหลัง “หยุด! อย่าขยับ มีอะไรส่งมาให้ หมด” มนต์สิตาคิดอย่างหวาดหวัน นีเธอเจอโจรปล้ นกลางวันแสกๆ แบบนี เลยเหรอ มือเรี ยวจับไปยังกระเป๋ ากี ฬาและหันกลับไปเหวียงใส่ อีกฝ่ ายทันที อย่างแรงหลายที เพือเป็ นการช่วยเหลือตนเอง ผลัวะ... “โอ๊ ย นํามนต์ ผมเอง” อัคราชยกมือขึนมากัน นันจึงทําให้ เธอหยุดทํา ร้ ายเขาเพราะเสียงทีคุ้นหู นัยน์ตาจับจ้ องไปยังใบหน้ าคมสันทีอยูไ่ ม่ไกล “คุณราช คุณเล่ นบ้ าอะไรเนี ย รู้ ไหมว่าฉันตกใจมากขนาดไหน” ไม่ เพียงพูดแต่ยงั ใช้ มือทุบไปยังร่างแกร่งด้ วยความโมโห “ผมขอโทษต่อไปจะไม่ทําแบบนีอีกแล้ ว” อัคราชเอ่ยกับเธอด้ วยสี หน้ า สํานึกผิดพร้ อมกับกอดเอวเล็กไว้ ด้วย “ถ้ าฉันหัวใจวายตายไปคุณจะรับผิดชอบฉันยังไง” ไม่วายต่อว่าเขาแต่ ดูไม่จริ งจังมากนันเพราะนัยน์ตาของเธอเป็ นประกายอย่างน่ามอง “ผมก็จะอยูเ่ ป็ นโสดไปตลอดน่ะสิ” เป็ นคํ าพูดที โกหกสิ นดี ถ้ าเธอหัวใจวายตายฉันก็ ดีใจเหมื อนกัน ที หลานรักสุดดวงใจของยายแก่ประภาพรตาย แต่อย่าเพิงตายเร็ วจะดีทีสุ ดย่า ของเธอจะได้ อยูร่ ับผลกรรมของการกระทําตัวเองบ้ าง “ฉันไม่เชือคุณหรอกค่ะว่าคุณจะอยู่เป็ นโสดเพราะว่าฉันหัวใจวาย” มนต์สิตาเอ่ยโดยมองหน้ าเขาไปด้ วย “เชือสิ คนดี” อัคราชกุมมื อนุ่มไว้ ด้วยเขารู้ ดี ว่าแม่กวางน้ อยไม่มีว ันที จะทันเล่ ห์

รัตมา

61


เหลียมของตนเองเป็ นแน่ แค่พดู หวานๆ เอาใจหน่อยขี คร้ านก็หลงเขาจนโงหัว ไม่ขึนแล้ ว ขนาดผู้หญิงคนอืนทีเชียวชาญเรื องผู้ชายยังแพ้ เสน่ห์ของตนเอง แล้ ว ผู้หญิงทีอ่อนประสบการณ์เรื องผู้ชายแบบเธอจะไม่แพ้ เสน่ห์ของตนเองได้ ยงั ไง กัน “คุณรู้ ได้ ยงั ไงคะว่าฉันอยู่ทีนี” มนต์สิตาแสดงความแปลกใจเมือเห็น เขาทีศูนย์ฟิตเนส “หัวใจมันพามาไงล่ะ” อัคราชไม่ยอมบอกว่ารู้ เพราะปกรณ์ สืบเรื อง ของเธอมาให้ วา่ ทุกวันอาทิตย์อีกฝ่ ายกับเพือนจะมาออกกําลังกายด้ วยกัน “หัวใจอะไรคะ” วงหน้ าหวานหันไปถามเขา โดยตนเองยินยอมอยู่ใน วงแขนแกร่งของอีกฝ่ ายด้ วยความเต็มใจ “หัวใจทีคิดถึงคุณไง” เพียงเอ่ยจบเขาก็หอมแก้ มนวลดังฟอดใหญ่ทงั สองข้ าง “แล้ วคุณคิดถึงผมบ้ างรึเปล่า” “ถ้ าบอกว่าไม่คิดถึงล่ะคะ” มนต์สิตาย้ อนถามกลับไปอย่างหยอกยัว “ผมก็จะจูบคุณน่ะสินํามนต์จา๋ ” เขาเอ่ยเรี ยกเธอเสียงหวาน ไม่เพียงเท่านันยังจุมพิตไปยังเรี ยวปากนุ่ม ด้ วย ซึงหญิงสาวก็ยินยอมให้ เขาจูบด้ วยความเต็มใจ โดยยกมือขึนมากอดร่ าง แกร่งอย่างเต็มอ้ อมแขน มนต์สิตารู้ สึกดีทีได้ สมั ผัสร่างแกร่ งนี และชืนชอบทีจะ ให้ เขาจูบและกอดตนเองด้ วย “ไปกินมือคํากับผมนะนํามนต์” อัคราชบอกให้ เธอได้ ร้ ู หลังจากทีผละ วงหน้ าคมออกมาจากใบหน้ าหวานซึง “ได้ ค่ ะคุ ณราช แต่ ว่า นํ ามนต์ ข อโทรบอกคุณย่ าก่ อ นนะคะ” นัน เพราะว่าทุกครังทีเธอไปไหนก็ มกั จะโทรบอกให้ คุณหญิ งประภาพรทราบอยู่ เสมอ “ตามสบายเลยครับ” ตอนนีเป็ นช่วงเวลาทีอัคราชจะสวมหน้ ากากเป็ นคนดี ภายใต้ หน้ ากาก แห่งความแค้ นทีถูกเก็บงําไว้ ภายใน มนต์สิตาหยิบโทรศัพท์ขึนมาเพือกดไปหา คุณย่า ระหว่างนันคุณหญิ งกําลังนังดืมชาอยู่ในเรื อนกล้ วยไม้ ซึงอีกฝ่ ายชื น 62


ชอบดอกไม้ ดงั กล่าวมาก โดยได้ รับการตกแต่งเป็ นมุมพักผ่อนในยามบ่าย “คุณหญิงคะ โทรศัพท์จากคุณนํามนต์คะ่ ” ขวัญตาซึงเป็ นแม่บ้านของ ทีนีเดินเข้ ามาหาเจ้ านายใหญ่ อีกฝ่ ายรับสายมาจากแม่บ้านของตนเอง “ว่าไงเหรอยายนํามนต์” “คุณย่าคะวันนีนํามนต์ไม่ได้ กลับไปกินข้ าวทีบ้ านนะคะ” “จะไปกินข้ าวกับหนูพราวเหรอ ตามสบายเลยลูกเดียวย่ากินข้ าวคน เดียวก็ได้ ” หญิงสูงวัยคาดการณ์ออกมา “นํามนต์ไม่ได้ ไปกินข้ าวกับพราวหรอกค่ะคุณย่า” “อ้ า ว แล้ วไปกิ น ข้ าวกับ ใครล่ ะ ” คุ ณ หญิ ง ประภาพรย้ อนถาม หลานสาวด้ วยความอยากรู้ “คุณราชชวนนํามนต์ไปกินข้ าวมือคําค่ะ คุณย่าอนุญาตนํามนต์ไหม คะ” “อย่ากลับดึกก็แล้ วกันยายนํามนต์” เมือได้ รับอนุญาตจากคุณย่าแล้ ว วงหน้ านวลก็กระจ่างไปด้ วยรอยยิมแห่งความยินดี “ค่ะคุณย่า นํามนต์จะกลับถึงบ้ านไม่เกินสามทุ่มค่ะ” เธอรับปากอีก ฝ่ ายเป็ นอย่างดี หลังจากนันจึงกดวางสาย คุณหญิงยิมอย่างดีใจเมือรับรู้ ว่าอีก ฝ่ ายดูทา่ จะชอบหลานสาวของตนเองมาก “คุณย่าของคุณอนุญาตแล้ วสินะอย่างนันก็ขึนรถเถอะ” อัคราชจับไป ยังข้ อศอกเล็กนันอย่างอ่อนโยน “แล้ วรถของฉันล่ะคะฉันขับมาด้ วย เอาอย่างนีละกันค่ะเดียวเราขับไป คนละคันก็ได้ คะ่ ” มนต์สิตาเสนอความเห็นออกมา “ไม่ต้องหรอกเดียวผมให้ ปกรณ์ ขับรถคุณไปทีบ้ านแทน ทีนีคุณก็มา นังรถผมได้ แล้ วล่ะแม่กวางน้ อย” หญิ งสาวชืนชอบที เขาเรี ยกตนเองว่าแม่กวางน้ อยจังโดยไม่ร้ ู เลยว่า กวางน้ อยของเขานันหมายถึงเหยือแห่งความแค้ นน่ะเอง ซึงเขากําลังวางแผน ล่าเพือให้ มาอยูใ่ ต้ กรงเล็บอันโหดร้ ายของตนเอง ครันเขาบอกให้ เธอได้ รับรู้ มนต์ สิตาก็ยิมตอบรับกลับไป

รัตมา

63


“ค่ะคุณราช” อัคราชเปิ ดประตูให้ กบั เธอได้ ก้าวขึนไปนังบนรถ “ผมคาดให้ นะ” เขาเอ่ ยขออนุญาต มนต์ สิ ตาก็ พยักหน้ าตอบรั บ กลับไปเบาๆ “ค่ะ คุณราช” หลังจากนันชายหนุ่มก็ทําหน้ าทีเป็ นสารถีขับรถให้ เธอ อัคราชใช้ มือตีไปยังบ่าของตนเองอย่างเบาๆ และบอกแบบใจกว้ าง “ผมอนุญาตให้ คณ ุ พิงบ่าของผมนะหวานใจ” มนต์สิตาก็เอนศีรษะเล็กกับบ่าแกร่ งของเขาเพือต้ องการความอบอุ่น จากอี กฝ่ าย อัคราชยิ มอย่างยิ นดี พร้ อมกับจุมพิ ตที หน้ าผากเล็ กด้ วยความ อ่อนโยน มันทําให้ หญิงสาวรู้ สึกอบอุน่ หัวใจอย่างมาก

64


7 หลงกลอสูร ชายหนุ่มทําหน้ าทีขับพาเธอไปยังร้ านอาหารโดยให้ ปกรณ์ โทร สังจองโต๊ ะไว้ ล่วงหน้ าเพือเธอโดยเฉพาะ ซึงเพียงไม่นานรถสปอร์ ตคันหรู ก็ขับ มาจอดยังร้ านอาหาร อัคราชทําหน้ าทีเปิ ดประตูให้ กบั มนต์สิตา ซึงเธอก็ร้ ู สึกดี อย่างมากราวกับว่าตนเองเป็ นดังเจ้ าหญิงทีมีเจ้ าชายมาคอยดูแล ครันก้ าวลงมาจากรถแล้ วอัคราชก็โอบไปยังเอวเล็ กและพาเธอเข้ าไป ยังร้ านอาหาร โดยเขาพากายระหงก้ าวขึนบันไดไปยังเทอเรซด้ านบน ซึงได้ รับ การตกแต่งด้ วยบรรยากาศทีแสนโรแมนติ ก กับเปลวเทียนทีถูกจุดจากเทียน หอมในแก้ วใสทรงสวยกับเทียนทีมีสีสนั หลากหลาย “น่ารักจังเลยค่ะ บรรยากาศดูร่มรื นมาก” นันเพราะมีลมพัดมาอย่าง เบาๆ ให้ ความเย็นสบาย เป็ นลมธรรมชาติทีให้ ความสดชืน “ผมดีใจนะทีคุณชอบ” “ค่ะ ฉันชอบมันมาก” เธอบอกอย่างยืนยันกลับไป มนต์ สิตาเตรี ยม เดินไปนังอีกฟากหนึงแต่เขากลับบอกด้ วยการกระซิบข้ างหูเบาๆ “นังกับผมตรงนีน่ะล่ะ” “คุณจะนังกินสะดวกเหรอคะคุณราช ถ้ าฉันนังฝั งเดียวกับคุณ” หญิ ง สาวถามอย่างกังวล “สะดวกสิ ผมจะได้ คอยดูแลคุณด้ วย ถ้ านังฝั งเดียวกันผมยิงสะดวก

รัตมา

65


มากเลยล่ะ” เขาโอบร่ างนวลให้ ทรุ ดลงที นังด้ านใน ก่อนจะตามมาด้ วยกาย แกร่งนังเคียงข้ าง บริ กรหญิงก็เดินมาพร้ อมกับเมนูรายการอาหาร “เชิญสังอาหารกับเครื องดืมได้ เลยค่ะ” อัคราชหยิบเมนูอาหารมายืน ให้ กบั เธอ “คุณอยากกินอะไรสังได้ เลยนะนํามนต์” “ขอบคุณค่ะคุณราช” มนต์สิ ตามองรายการอาหารทีน่ากิน ก่อนจะ บอกให้ เขารับรู้ วา่ เลือกอาหารกับเครื องดืมอะไร ระหว่ างที นังกิ นอาหารนันมนต์ สิ ตารู้ สึ กมี ความสุ ข อย่า งมาก นัน เพราะว่าเขาคอยเอาใจเธออยู่ตลอดเวลา คอยตักอาหารให้ และยังชวนเธอ พูดคุยอย่างสนุกสนาน ยอมรับว่าเขาเป็ นผู้ ชายทีมีเสน่ห์มากทีเดี ยว นัยน์ตา ของมนต์สิตาจับจ้ องวงหน้ าหล่ออย่างไม่วางตา และแอบอมยิมอย่างชืนชอบ ยิงนานวันไปเธอก็ร้ ู สึกประทับใจในตัวของเขายิงนัก หลังจากกินอิมแล้ วมนต์สิตาก็วางช้ อนกับส้ อมลง อัคราชเห็นเช่นนัน จึงถามอย่างหยอกเย้ าพร้ อมกับมองไปยังกายเล็กด้ วย “อะไรกันอิมแล้ วเหรอลูกกวางน้ อย” “อิมแล้ วค่ะคุณราช รู้ ไหมคะว่าฉันชอบทีคุณเรี ยกฉันว่าลูกกวางน้ อย มาก” เธอบอกให้ เขาได้ ทราบถึงความรู้ สึกของตัวเอง “ทําไมถึงชอบทีผมเรี ยกว่าลูกกวางน้ อยล่ะ” ขณะถามนัยน์ตาของอัคราชก็มองวงหน้ านวลแบบไม่ละไปทางใดเลย ใช่เพียงเท่านันนัยน์ตาก็ยงั เป็ นประกายพราวหวานด้ วย เล่นเอามนต์สิตาเกิด อาการเขิ นอายอย่างมาก ไม่อาจทีจะสู้กบั แววตาของเขาทีมองจนเธอแทบจะ ละลายได้ ใบหน้ านวลก้ มลงมองตักของตนเองและบอกเบาๆ “มันน่ารักดีคะ่ ” “อะไรนะ ผมไม่ได้ ยินน่ะ” ชายหนุ่มถามซํากลับไป และยืนใบหน้ าคม ไปใกล้ วงหน้ านวลด้ วย “ฉันบอกว่ามันน่ารักดีค่ะ” เธอยืนยันซํา อัคราชก็ยงั แกล้ งทําเป็ นไม่ เข้ าใจดังเดิม 66


“อะไรนะ ผมฟั งไม่ถนัดน่ะ พูดดังๆ หน่อยสิ ผมไม่ได้ ยิน เสี ยงเพลงมัน ดังน่ะครับ” หากครังนีเขาขยับเข้ ามาใกล้ กบั เธอมากขึนกว่าเดิ ม จนใบหน้ านวล กับใบหน้ าคมแทบจะชิดกันทีเดียว พาให้ หวั ใจของมนต์สิตาเต้ นแรงระรัวเป็ น จังหวะไม่หยุด “ฉันบอกว่ามันน่ารักดีนะ่ ” เธอตะโกนเสี ยงดังกว่าเดิ มมากขึ น ทุกคนต่างหัน มามองเป็ นทาง เดียวกันหมด เล่นเอามนต์สิตาเกิดอาการเขิ นอายเลยทีเดียว มนต์สิตารี บก้ ม หน้ าลง เห็นท่าทางของอีกฝ่ ายแล้ วอัคราชก็อดทีจะยิมอย่างชอบใจไม่ได้ “หึ หึ” “ขําอะไรคะคุณราช เพราะคุณน่ะล่ะบอกให้ ฉนั พูดดังๆ” เธอหันไปต่อว่าเขาด้ วยอาการหน้ าบึงอย่างงอนๆ ใส่ เป็ นภาพทีอัค ราชยอมรับว่าน่าดูมากทีเดียว ในใจอดนึกสงสารอีกฝ่ ายไม่ได้ ทีเขาต้ องมาทํา ร้ ายเธอเช่นนี ‘ขอโทษด้ วยนะนํามนต์ทีฉันต้ องทําให้ เธอเสี ยใจ แต่เธอมันดันเกิดมา เป็ นหลานสาวของยายแก่หน้ าเงินเองนี” ดวงตาของเขาเป็ นประกายแห่งความโกรธพร้ อมกับเม้ มริ มฝี ปากแน่น ซึงมนต์สิตามองเห็นเขาอย่างพอดี จึงเกิดอาการตกใจและถามเขาด้ วย “คุณราชคะ คุณเป็ นอะไรรึเปล่าคะ” มือเรี ยวจับไปยังแขนแกร่งด้ วย “ผมไม่ได้ เป็ นอะไรหรอก” เขาปฏิเสธกลับไป “เมือกีตาของคุณน่ากลัวมากเลยค่ะ เหมือนคุณกํ าลังโกรธใครมาก เลย” อัคราชปรับนําเสียงและท่าที เพือไม่ให้ อีกฝ่ ายรู้ สึกแย่ไปกับตนเอง “พอดีผมกําลังนึกถึงคนทีผมกําลังเกลี ยดมากน่ะ” นันก็คือย่าของเธอ ไงมนต์สิตา ฉันเกลียดย่าของเธอ อยากให้ เจ็บปวดมากๆ ยิงเจ็บมากฉันยิงชอบ… “คุณนึกถึงใครเหรอคะ เล่าให้ ฉนั ฟั งได้ ไหมคะ” อะไรทีเป็ นเรืองของเขา หญิงสาวอยากรู้ ทกุ อย่าง

รัตมา

67


“ช่ า งมัน เถอะ อย่ า ทํ า ให้ บ รรยากาศในคื น นี เสี ยเลย เรากํ า ลั ง มี ความสุขกันอยู”่ เพี ยงเอ่ยจบเขาก็ รังกายนุ่มให้ เอนพิ งซบกับบ่ากว้ างของตนเอง ซึง มนต์สิตารู้ สึกดีอย่างมากทีเดียว ยิงนานวันได้ ใกล้ ชิดเขา ก็ยิงติดพันจนแทบไม่ อยากทีจะห่างไปจากอีกฝ่ ายเลย โดยเฉพาะเวลาทีเขาหายไปไม่โทรหามันทํา ให้ เธอรู้ สึกกระวนกระวายไปหมด เป็ นผู้ชายเพียงคนแรกทีทําให้ เธอรู้ สึกแบบนีได้ ขนาดว่าเธอไปไหนมา ไหนกับพี วัฒน์ ก็ยังไม่เคยรู้ สึ กเป็ นห่วงเป็ นใยมากเท่านี มาก่อนเลย มันเป็ น เพราะว่าเธอกําลังตกหลุมรักเขาเข้ าแล้ วสินะ หลังจากกินอาหารอิมแล้ วอัคราชก็เรี ยกบริ กรมาคิดเงิ นค่าอาหาร จน เสร็ จ เรี ยบร้ อยก็ โอบเอวระหงเดิ น ออกมาจากร้ านอาหาร และทํ า หน้ า ที สุภาพบุรุษเหมือนเช่นเคย แต่พอมือเรี ยวจะเตรี ยมหยิบเซฟตีเบลท์มาคาด เขา ก็แย่งเธอเหมือนตอนทีขึนรถครังแรก “ผมคาดให้ เอง” “ความจริ งฉันคาดเองก็ได้ นะคะคุณราช” เธอบอกให้ เขาได้ รับรู้ โดย มือเรี ยวกุมมือของอัคราชด้ วย “ผมอยากเป็ นคนทําหน้ าทีนีเองนีนา” แล้ วเขาก็จดั การคาดเข็ มขัดให้ โดยใบหน้ าคมก็ขยับมาใกล้ ชิด “ขอบคุณนะคะคุณราช” เขาดูแลเอาใจใส่ เธอเป็ นอย่างดีแบบที ไม่เคยมี ผ้ ู ชายคนไหนทํ าให้ แบบนีมาก่อน หลังจากนันเขาจึงสตาร์ ทเครื องยนต์ ก่อนจะบอกอย่างเรี ยกร้ อง จากเธอ “ลูกกวางน้ อย พิงบ่าผมเหมือนตอนขามาสิ” “ค่ะคุณราช” นํามนต์ยอมตามใจเขาอย่างว่าง่าย เธอชืนชอบอยู่แล้ วที จะได้ ใกล้ ชิดเขา อัคราชมาส่งมนต์สิตาทีบ้ านก่อนสามทุ่มตามความต้ องการของเธอ ซึงเป็ นเด็กดีของคุณย่า แต่อีกไม่นานหรอกหลานสาวสุดทีรักก็จะกลายเป็ นเด็ก 68


ใจง่าย ท้ องไม่มีพอ่ อยากรู้ นกั ว่าจะรับได้ ไหมทีหลานสาวทําตัวแบบนี นัยน์ตาของอัคราชเป็ นประกายอย่างคาดหวังด้ วยความยินดี เมือรถ ของเขาจอดยังหน้ าบ้ าน พร้ อมกับที รถของเธอจอดต่อท้ ายโดยปกรณ์ เป็ น คนขับมาให้ “ขอบคุณมากเลยค่ะคุณราชทีพาฉันไปกินอาหารคํา อร่อยมากเลยค่ะ ฉันชอบมากเลยค่ะ” เธอบอกให้ เขาได้ ทราบก่อนทีจะก้ าวลงไปจากรถคันหรู อัค ราชรังเอวเล็กไว้ และดึงเข้ ามาหาอย่างใกล้ ชิด “จะลงจากรถโดยไม่บอกลากันเลยเหรอลูกกวางน้ อย” เขาถามพร้ อม กับจมูกคลอเคลียกับแก้ มนุม่ ไม่หา่ ง “ขับรถกลับดีๆ นะคะคุณราช” มือเรี ยวสัมผัสวงหน้ าคมอย่างแผ่วเบา ด้ วย ชายหนุม่ ส่ายหน้ าไปมาและบอกด้ วยนําเสียงออดอ้ อน “ไม่อยากได้ การบอกลาแบบนีน่ะ” “แล้ วอยากได้ การบอกลาแบบไหนเหรอคะคุณราช” มนต์สิ ตาย้ อน ถามเขากลับไป นัยน์ตาของอัคราชเป็ นประกายพราวหวาน ก่อนจะรังร่ างนุ่ม เข้ ามาหาอย่างใกล้ ชิด และจุมพิตไปยังเรี ยวปากนุ่มด้ วยความปรารถนา เพียง ครู่เขาก็ผละออกมาโดยบอกด้ วยนําเสียงอ่อนหวาน “ต้ องบอกลาแบบนี ต่างหากล่ะ” วงหน้ านวลแดงซ่านอย่างเขิ นอาย ก่อนจะบอกเขาเบาๆ “ฉันเข้ าบ้ านก่อนนะคะ ขับรถกลับดีๆ นะคะคุณราช” “อย่าลืมฝั นถึงผมนะนํามนต์” เวลาทีเขามองเธอด้ วยสายตาอ่อนหวานแบบนีทีไร ทําเอาเธอแทบไม่ อยากลงไปจากรถของเขาเลย แต่จะไม่ลงก็ไม่ได้ เดียวคุณย่าจะสงสัยเอา เธอ ยืนวงหน้ าเรี ยวไปหอมแก้ มของเขา และบอกให้ ได้ ฟังด้ วยการตอบรับ “ค่ะ คุณราช” หลังจากนันมนต์สิตาก็ก้าวลงไปจากรถ ปกรณ์ เดินเข้ า มาหาเธอและยืนบางสิงให้ “กุญแจรถครับคุณนํามนต์” “ขอบคุณค่ะคุณปกรณ์” โดยหญิงสาวก็ขบั รถของตนเองเข้ าไปจอดใน

รัตมา

69


บ้ าน ก่อนทีรถของเขาจะขับออกไป กายเล็ กก้ าวเข้ าไปในตึก ก็มองเห็นย่าของ ตนเองนังอยูใ่ นห้ องรับแขก “นํามนต์กลับมาแล้ วค่ะคุณย่า” พลางทรุ ดกายนังลงเคียงข้ างอีกฝ่ าย ด้ วย “ไปกินข้ าวกับคุณราชมาเป็ นยังไงอร่ อยไหม” อีกฝ่ ายถามกลับด้ วย ความอยากรู้ “อร่ อยมากค่ะคุณย่า บรรยากาศก็ดีด้วยค่ะ เอาไว้ นํามนต์พาคุณย่า ไปบ้ างดีกว่าค่ะ เดียวนํามนต์ขอตัวไปอาบนําก่อนนะคะคุณย่า” หลังจากนัน มนต์สิตาก็ก้าวขึนไปยังห้ องนอนของตนเอง โดยได้ ยินหลานสาวฮัมเพลงอย่าง มีความสุข “ยายนํามนต์ฉลาดในการเลือกผู้ชายเหมือนกันนะ” คุณหญิงประภาพ รพลางยิมอย่างยินดี หลั ง จากที อาบนํ าเปลี ยนเสื อผ้ าเสร็ จแล้ ว อั คราชก็ ม านอน เหยี ยดกายบนเตี ยงกว้ าง พลางนึกไปถึงเหตุการณ์ เมือวัยเด็ก ช่วงทีบิดากับ มารดาของตนเองเสียชีวิต พ่อของเขาเป็ นทนายความทีซือสัตย์อย่างมาก ส่วน แม่ของเขาทํ างานเย็ บผ้ าอยู่กับบ้ าน ครอบครั วของเขาอบอุ่นและมี ความสุ ข มาก กระทังวันหนึงเขากลับมาจากโรงเรี ยนพร้ อมน้ าดา ก็รับรู้ ว่าพ่อกับแม่ รถพลิกควํา ชีวิตทีมีความสุขของเขากลับกลายเป็ นความทุกข์ อย่างเหลื อแสน อัคราชได้ รับมรดกจากพ่อกับแม่ก็คือทีดินและเงิ นเก็บประมาณห้ าหมืนบาท เพราะฐานะของบิดาไม่ได้ รวยมาก เป็ นเพียงทนายความรัฐเพือให้ ความช่วยเหลื อกับประชาชนฟรี จึงมี รายได้ ไม่มากนัก เขาต้ องอยูก่ บั น้ านัดดาสองคน โดยตอนนันน้ าสาวของเขาก็มี คนรักชือธิ ติ ทํางานเป็ นวิศวกรไฟฟ้า ‘ดาผมว่าเราขายบ้ านหลังนีทิง แล้ วเราไปซือบ้ านใหม่อยูก่ นั ดีไหม’ ‘ทําไมล่ะคะติ’ 70


‘ก็อีกเดียวคุณก็ต้องย้ ายไปอยู่กบั ผมแล้ วนี แล้ วใครจะอยู่บ้านหลังนี ล่ะ’ อีกฝ่ ายยกเหตุผลขึนมา ‘คุณจะให้ ดาย้ ายไปอยู่กับคุณเหรอคะติ’ นัดดาถามคนรั กกลับไป อย่างไม่เชือหู ‘ก็ผมรักคุณนี นา ตอนนีคุณเองก็ ไม่มีใครแล้ ว ผมก็ ต้องเป็ นคนดูแล คุณสิ’ ‘เราจะแต่งงานกันใช่ไหมคะติ’ น้ าสาวเอ่ยอย่างคาดการณ์ ‘ผมอยากแต่งงานกับคุณนะดา แต่ว่าไว้ รอเราเก็บเงิ นได้ มากกว่านี ก่อนนะ แล้ วเราค่อยแต่งงานกัน’ อีกฝ่ ายบอกพร้ อมกับกอดร่างของนัดดาด้ วย ‘ก็ได้ คะ่ ติ ฉันเชือคุณ’ โดยน้ าสาวก็ยอมทําตามทีอีกฝ่ ายบอกทุกอย่าง ด้ วยการขายบ้ านของ พีชายและย้ ายไปอยูบ่ ้ านใหม่โดยพาเด็กชายราชไปอยู่ด้วยกัน ใช่เพียงเท่านัน น้ าดายังขายทีดิ นซึงปู่ กับย่าได้ ให้ ไว้ ด้วย ส่วนที ดินของพ่อที เขาได้ น ันน้ าดา ไม่ได้ ยงุ่ เพราะถือว่าเป็ นของหลานชาย เงินทีขายบ้ านก็เอาไปซือบ้ านใหม่ ส่วนเงิ นจากการขายทีดินก็เอาไป ลงทุนเปิ ดบริ ษัทให้ กบั คนรัก ชีวิตของน้ านัดดามีความสุขอยูส่ ามปี หลังจากย้ ายมาอยูก่ บั คนรักและ แม่สามี ก่อนทีอีกฝ่ ายจะพาผู้หญิ งอีกคนเข้ ามาอยู่ทีบ้ านหลังจากแต่งงาน ใน ฐานะของภรรยาทีจดทะเบียนสมรสอย่างถูกต้ องตามกฎหมาย เขาได้ ยินเสี ยง น้ าดาทะเลาะกับคนรัก ‘ทํ าไมคุณทํ าอย่างนี คุณไม่ยอมแต่งงานกับฉัน แต่ไปแต่งงานกับ ผู้หญิงคนนัน’ ‘ผมขอโทษนะดา ผมดัน เผลอไปมี อ ะไรกับนพวรรณ ที ผมทํ า ไปก็ เพราะว่าพ่อของผู้ หญิ งคนนันบังคับให้ ผมแต่งงาน ไม่อย่างนันเขาจะทําให้ บริ ษั ทของผมมี ปั ญหา ผมยอมให้ มันเป็ นอย่างนันไม่ได้ คุณแม่ก็เลยให้ ผม แต่งงานกับนพวรรณ’ ธิ ติบอกเหตุผลให้ นดั ดาได้ ฟัง ‘คุณแม่คณ ุ บอกให้ แต่งงานกับผู้หญิงคนนันเหรอคะ’

รัตมา

71


‘ใช่ แต่ยงั ไงผมก็ยงั รักคุณเหมือนเดิมนะดา’ ‘คุณต้ องรักฉันคนเดียวนะคะติ อย่าไปรักผู้หญิงคนนัน’ ‘ผมไม่มีวนั รักผู้หญิ งคนนันหรอก’ พร้ อมกับทีธิ ติดึงร่ างของน้ าดาเข้ า ไปกอด แต่ดเู หมือนว่าอีกฝ่ ายจะไม่ทําตามคําสัญญาทีให้ ไว้ เลย เพราะคนรัก ของน้ าดาไปไหนมาไหนกับผู้หญิ งทีชื อนพวรรณตลอด ทีสํ าคัญยังปิ ดบริ ษั ท และเปิ ดห้ างสรรพสินค้ าแทน ก็ด้วยเงินของครอบครัวผู้หญิงทีแต่งงานด้ วย ‘ติคะวันนีคุณอยูก่ บั ฉันนะคะ’ ‘ได้ สิ คืนนีผมจะไปอยู่กบั คุณ’ แต่พอถึงเวลาคนรักของน้ าดาก็ไม่มา จึงออกไปตามคนรัก ก็พบว่าผู้หญิงอีกคนทําท่าออดอ้ อนคนรักของน้ าดา ‘ติขาเราเข้ าห้ องกันนะคะ เดียวฉันจะดูแลคุณอย่างดีเลยค่ะ’ ‘ได้ สิวรรณ’ ‘อาติบอกว่าจะไปหาน้ าดาไม่ใช่เหรอครับ’ อัคราชเดินเข้ าไปหาคนรัก ของน้ าตนเอง ‘วันนีอาติจะอยูก่ บั ฉัน แกก็กลับไปอยู่กบั น้ าแกสิ’ ผู้หญิ งหน้ าด้ านหัน มาบอกด้ วยรอยยิมเยาะ ‘ติคะ ไหนคุณบอกว่าจะไปหาฉันไงคะ’ ‘นีเธอ สามีนะ่ ก็ต้องอยูห่ ้ องภรรยาสิ จะไปอยูห่ ้ องผู้หญิงคนอืนได้ ยงั ไง กัน’ หลังจากนันอีกฝ่ ายก็ลากอาธิ ติเข้ าไปในห้ อง ‘ติคะ ทําไมคุณโกหกฉัน’ น้ าดายืนทุบบานประตูอย่างติดต่อกันพร้ อม กับร้ องไห้ ไปด้ วย นัยน์ ตาของชายหนุ่มเปลี ยนเป็ นประกายแข็ งกร้ าวเมื อนึกถึงสิ งที ตนเองได้ เห็นมาตลอด กับสิงชัวร้ ายทีสองแม่ลูกกับผู้หญิงหน้ าด้ านทําไว้ กบั น้ า ดา “ฉันจะทําให้ แกต้ องเจ็บปวดมากทีสุดเลยยายแก่ประภาพร อะไรทีแก เคยทําไว้ กบั น้ าดา ฉันจะทํามันกับหลานสาวทีแกรักมากทีสุดเหมือนกัน” เขา กล่าวอย่างอาฆาตพร้ อมกับมือทีกําแน่นจนปลายเล็ บจิกลงไปยังกลางฝ่ ามือ 72


แต่มนั ไม่ได้ ทําให้ เขารู้ สึกเจ็บหรอก เพราะมันเจ็บทีหัวใจต่างหาก “น้ าดาครับ ผมจะทําให้ พวกนันรู้ สึกแบบเดียวกับน้ าดาครับ”

รัตมา

73


8 ติดบ่ วงมาร สองทุ่มแล้ วแต่ มนต์ สิตายังนั งทํางานทีห้ างสรรพสินค้ า ชมนาด เดินเข้ ามาในห้ องเพือบอกให้ หญิงสาวได้ รับรู้ ขณะทีมือเรี ยวสะพายกระเป๋ ายัง บ่าเล็ก “คุณนํามนต์ยงั ไม่กลับบ้ านอีกเหรอคะ” “ยังหรอกค่ะคุณชม พอดีงานยังไม่เสร็ จน่ะค่ะ” เธอบอกให้ อีกฝ่ ายได้ ทราบด้ วยนําเสียงอ่อนหวาน “อย่างนันชมกลับก่อนนะคะคุณนํามนต์” “ค่ะคุณชม” มนต์สิตาตอบรับกลับไป ก่อนจะนังทํางานต่อ โดยเธอก็ได้ ยินเสียงโทรศัพท์ส่วนตัวดังขึนมา จึง กดรับสายด้ วยวงหน้ าทีเกลื อนไปด้ วยรอยยิม นันเพราะรับรู้ ว่าใครคือคนทีโทร หาตนเอง “ว่าไงคะคุณราช” “กลับถึงบ้ านรึยงั หวานใจ” ชายหนุม่ เรี ยกเธอเสียงหวาน “ยังเลยค่ะ ตอนนีนํามนต์อยูท่ ีห้ าง ยังเคลียร์ งานไม่เสร็ จค่ะ” มนต์สิตาบอกให้ เขาได้ รับรู้ “แล้ วกินอะไรรึยงั ” อัคราชถามอย่างห่วงใย “คิดว่าถ้ าทํางานเสร็ จ ค่อยไปหาอะไรกินค่ะ” “เดียวผมจะซืออาหารเข้ าไปให้ ทีห้ างนะ” เพียงได้ ยินมนต์สิตาก็แสดง 74


ความประหลาดใจอย่างมาก “คุณราชจะมาหานํามนต์อย่างนันเหรอคะ” ชายหนุ่มก็ยืนยันกลับไป ให้ ได้ ยินอย่างชัดเจน “ครับ รอนะ เดียวจะเข้ าไปเลย” โชคดีทีวันนีเขาให้ คนขับมาด้ วย อัค ราชออกคําสังหลังจากนัน “ไปส่งฉันทีห้ างดีซีมอลล์ด้วย” คนขับพยักหน้ าด้ วยความเข้ าใจ “ครั บคุ ณราช” โดยหักพวงมาลั ยเลี ยวรถกลั บทัน ที เ พื อจะไปยัง ห้ างสรรพสินค้ าดังกล่าว และเขาก็ไม่ลืมทีจะแวะซืออาหารไปฝากอย่างทีปาก บอกด้ วย เมือเห็นร้ านขายอาหารเร่งด่วน “จอดหน้ าร้ านสเต็กด้ วย แล้ วนายลงไปซือสเต็กไก่ให้ ฉนั สองกล่อง” “ครับคุณราช” รี บจอดรถและก้ าวลงไปทําตามคําสังของเจ้ านายอย่าง เร็ วรี ผ่านไปครู่ใหญ่เสี ยงโทรศัพท์ของมนต์สิตาก็ดงั ขึนมาอีกครังหนึง มือ เรี ยวจึงกดรั บเพราะรั บรู้ ว่าต้ องเป็ นเขาอย่างแน่นอน แล้ วก็ เป็ นจริ งอย่างที คาดการณ์ “ผมมาถึงแล้ วนะลูกกวางน้ อย” ไม่เคยมีใครเรี ยกตนเองด้ วย สรรพ นามทีน่ารักแบบนีเลย “เดี ยวฉัน ลงไปรั บ คุณข้ า งล่ า งนะคะคุ ณราช” โดยมื อ เรี ยวก็ ว าง โทรศัพท์ลงบนโต๊ ะ ก่อนจะก้ าวลงลิฟท์ไปหาเขา มนต์สิตาพาเขาขึนมายังห้ องทํางานของตนเอง อดรู้ สึกดีใจไม่ได้ ทีอีก ฝ่ ายมาหาตนเองทีห้ างสรรพสิ นค้ าในยามดึกแบบนีด้ วยความห่วงใย พอพ้ น จากสายตาของยาม ชายหนุ่มก็ รังกายละมุนเข้ ามาหาและจุมพิ ตไปยังเรี ยว ปากนุม่ อย่างอ่อนหวาน ซึงมนต์สิตาก็ยอมให้ เขาจูบด้ วยความเต็มใจ ครันผละ วงหน้ าคมออกมาเขาก็บอกให้ เธอได้ รับรู้ “คิดถึงคุณจังเลย” “ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกันค่ะ” อัคราชโอบเอวนุ่มอย่างใกล้ ชิด “คุณ กินอะไรมารึยงั คะคุณราช”

รัตมา

75


“ยังเลย ว่าจะมากินกับคุณน่ะล่ะ” เขาบอกให้ เธอได้ ทราบเมือมาถึงห้ องทํางาน มนต์สิตาก็เตรี ยมกลับไป ทํางานต่อ จึงบอกกับอีกฝ่ ายอย่างน่ารัก และเป็ นห่วงเป็ นใย “อย่างนันคุณกินก่อนได้ เลยค่ะ ฉันทํางานเสร็ จแล้ วค่อยกิน” “ก็กินไปด้ วยทํางานไปด้ วยสิ เดียวผมป้อนให้ เอง” ชายหนุม่ ลากเก้ าอีหน้ าโต๊ ะทํางานมานังเคียงข้ างกับเธอพร้ อมกับใช้ ส้ อมจิมสะเต๊ กไก่ป้อนให้ เธอกินด้ วยอย่างเอาใจ มนต์สิตาก็อ้าปากรับสเต็กจาก เขาและเคียวอย่างช้ าๆ “ขอบคุณค่ะคุณราช” เธอกล่าวกับเขาเบาๆ “อร่ อยไหม” ชายหนุ่มถามด้ วยความอยากรู้ หญิ งสาวพยักหน้ าตอบ รับด้ วยรอยยิม “อร่อยค่ะ เดียวฉันป้อนให้ คณ ุ กินบ้ างนะคะ” เธอบอกเขาอย่างเอาใจ เช่นกัน และใช้ ซ้อมจิมสะเต็กไก่ในจานป้อนเขาด้ วย อัคราชก็อ้าปากรับ “ขอบคุณครับหวานใจ” มนต์สิตาเห็นปากเขาเลอะจึงหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดไปยังปากของ เขาด้ วย และอัคราชก็หยิบกระดาษมาซับปากให้ เธอในแบบเดียวกัน ช่างเป็ น การกินอาหารทีทําให้ มนต์สิตารู้ สึกมีความสุขเหลือเกิน กว่างานของเธอจะเสร็ จก็เกือบสีทุม่ มนต์สิตาก้ าวลงไปพร้ อมกับชาย หนุม่ โดยหญิงสาวเตรี ยมเดินไปยังรถของตนเอง แต่อคั ราชโอบเอวเล็ กไว้ และ บอกด้ วยความห่วงใย “ผมจะขับรถไปส่งคุณทีบ้ านเองลูกกวางน้ อย” “ไม่เป็ นไรหรอกค่ะคุณราช ฉันขับรถกลับเองได้ ค่ะ แค่คุณซืออาหาร ให้ ฉนั และก็อยูเ่ ป็ นเพือนจนฉันทํางานเสร็ จก็ขอบคุณมากแล้ วค่ะ” “แต่ผมอยากไปส่งคุณกลับบ้ านด้ วย” อัคราชเอ่ยและหอมแก้ มนุ่ม อย่างคลอเคลียด้ วย “ก็ได้ คะ่ ” มนต์สิตาไม่ได้ โต้ แย้ งอะไรกลับไป ยินดียอมให้ เขาไปส่งตาม ความต้ องการ 76


เมื อขับรถมาถึง หน้ า บ้ าน มนต์ สิ ตาก็ ห ัน ไปบอกเขาด้ วยใบหน้ า ที เกลือนไปด้ วยรอยยิมแห่งความยินดี “ขอบคุณนะคะ ทีขับรถมาส่งนํามนต์ทีบ้ าน” “ขอบคุณตรงนีไม่ได้ เหรอนํามนต์” เขาชีไปยังแก้ มของตนเอง มนต์สิ ตาก็ทําตามทีเขาบอกแบบว่าง่าย “พอไหมคะคุณราช” “หอมข้ างนีด้ วยสิ ” เขาใช้ ปลายนิวชีไปยังแก้ มอีกด้ านหนึง หญิ งสาว หอมแก้ มเขาซํา “พอรึยงั คะคุณราช” ถามพร้ อมกับมองตาเขาอย่างเป็ นประกายน่ารัก “ยังไม่พอต้ องหอมตรงนีด้ วย” พลางใช้ นิวชีทีจมูกคมสัน มนต์สิตาก็ ยอมหอมเขาเหมือนเช่นเดิม “ตรงนีด้ วย” นันก็คือริ มฝี ปากหยักได้ รู ปของเขาน่ะเอง เธอก็ ตามใจแบบว่าง่ าย ด้ วยการจุมพิ ตไปยังริ มฝี ปากของอัคราช ขณะที เขาจูบ ตอบกลับ มาอย่า ง อ่อนหวาน “นํามนต์เข้ าบ้ านก่อนนะคะ ฝั นดีนะคะคุณราช” “ฝั นดีเหมือนกันนะหวานใจ” เขาเรี ยกเธอด้ ว ยคํ าพู ดที แสนอบอุ่ น คนขับ รถส่ ว นตัวของเขายื น กุญแจให้ กับหญิ งสาว เธอจึงสะพายกระเป๋ าเข้ าไปในบ้ าน พลางบอกให้ คน ด้ านในรับรู้ “กลับมาแล้ วค่ะคุณย่า” “กินอะไรมารึยงั นํามนต์” คุณหญิงถามด้ วยความห่วงใย “กินแล้ วค่ะคุณราชซือมาให้ นํามนต์คะ่ ” “คุณราชนีดูเอาใจเรามากเลยนะ สงสัยว่าย่าอาจจะได้ คุณราชมาเป็ น หลานเขยแน่เลย” พร้ อมกับใช้ มือลูบไปยังศีรษะทีปกคลุมด้ วยเส้ นผมนุ่มสลวย ด้ วย

รัตมา

77


ช่ วงสายซึงถัดจากนั นสี วั นขณะทีอัคราชกําลังนอนพักผ่ อนอยู่ ยังสระว่ายนํ านัน ก็ มองเห็นร่ างหนึง ซึงแต่งตัวเปรี ยวก้ าวเข้ ามาทักทายชาย หนุม่ ด้ วยรอยยิมทีสดใส “ไฮ ราชขา” “เดย่า กลับมาแล้ วเหรอ” เขาเอ่ยทักทายด้ วยรอยยิมชวนมองเช่นกัน อีกฝ่ ายไปต่างประเทศเพิงกลับมาเธอเป็ นวีเจสาวทีไปทํางานยังต่างประเทศ เมือสามเดือนก่อนน่ะเอง “ใช่คะ่ คิดถึงคุณทีสุดเลย” “ผมก็คิดถึงคุณเหมือนกัน” อัคราชตอบกลับไปด้ วยรอยยิมเช่นกัน ตอนนีอัคราชมีแผนร้ ายในใจ แล้ วเมือเห็นอีกฝ่ ายกลับมา ช่างกลับมาได้ เหมาะเสียจริ ง ชายหนุ่มพาเธอไปกิ นอาหารคํ าด้ วยกันในร้ านอาหารที เคยคุ้นกัน พลางสอบถามเรื องงานของหญิงสาวด้ วยความอยากรู้ “แล้ วนีคุณต้ องไปทํางานอีกรึเปล่ากันเดย่า” นัยน์ตาของชายหนุ่มจับ จ้ องไปยังวงหน้ านวลด้ วย “ทําค่ะ ก็ไปๆ มาๆ เหมื อนเดิ ม อีกอย่างฉันกําลังจะเปิ ดบริ ษัทผลิ ต รองเท้ ากับเสือผ้ าในแบรนด์ของตัวเองค่ะ” เธอบอกถึงสิงทีจะทําหลังจากนี “เป็ นความคิดทีดีมากเลยเดย่า คุณจะได้ ไม่ต้องไปๆ มาๆ ต่างประเทศ บ่อย เห็นคุณทํางานแล้ วเหนือยแทน” พลางเอ่ยด้ วยคําพูดออดอ้ อน “เป็ นห่วงฉันเหรอคะ ราชขา” พลางใช้ ปลายนิวแตะทีริ มฝี ปากหยักได้ รู ปของอัคราชด้ วย “ห่วงสิ ทําไมจะไม่หว่ ง” “รู้ ไหมคะว่าฉันไปเรี ยนดีไซน์เสือผ้ ามา มันทําให้ ไอเดียของฉันบรรเจิด เลยค่ะ ว่าถ้ าฉันมี เสื อผ้ ากับกระเป๋ าด้ วยแบรนด์ ของตัวเองมันคงจะดูเท่ใช่ หยอก” หญิงสาวเล่าถึงความตืนเต้ นของตนเองออกมา “แล้ วคุณตังชือแบรนด์นีว่าอะไรล่ะเดย่า” “เดย่านีล่ ะค่ะ เป็ นชื อที ฟั งดูเก๋ดี คุณว่าดี ไหมคะราช” เธออยากได้ 78


ความคิดเห็นจากเขา “ก็แปลกดีนะ ชือติดหูง่ายดีด้วย” “ฉันอาจจะต้ องหาทําเลดีๆ เพือจะเปิ ดบริ ษัทค่ะ คุณพอจะมีทีสวยๆ ให้ ฉนั เปิ ดบริ ษัทบ้ างไหมล่ะคะ” อีกฝ่ ายถามเขาอย่างออดอ้ อน “เยอะเลยล่ ะ คุณอยากได้ ตรงไหนเลื อกเอาได้ เลย ผมไม่คิดค่าเช่า หรอก” อีกฝ่ ายพอได้ ยินก็กอดคอเขาและหอมแก้ มอย่างยินดี “คุณเนียน่ารักทีสุดเลยค่ะราช” อัคราชนึกถึงแผนการทีจะทําให้ แม่นํามนต์ตกอยู่ในสภาพเดียวกับน้ า ดา ยายคุณหญิ งจะอกแตกตายแค่ไหนถ้ าหลานสาวที รักมากเป็ นทัง เมี ย เก็บ แล้ วก็ เมียน้ อย หลังจากทีเขาแยกกับดลยาแล้ ว อัคราชก็ขับรถไปหาเหยือแสนหวาน ของตนเองในช่วงบ่าย ซึงรับรู้ วา่ เธอกับย่าจะหยุดงานวันเสาร์ กบั อาทิตย์ มนต์สิ ตาเตรี ยมพาคุณย่ากับน้ าพิกุลไปกินก๋วยเตียวเรื อ ระหว่างนันรถคันหนึงก็ขับ มาจอดยังเบืองหน้ าของบ้ านคุณหญิงประภาพร ซึงรถของมนต์สิตากําลังจะขับ ออกไปยังด้ านนอก เธอจํารถของอีกฝ่ ายได้ เป็ นอย่างดี “รถคุณราชค่ะ คุณย่า” นัยน์ตาของหญิ งสาวเป็ นประกายแห่งความ ยินดีเมือได้ พบเขา อัคราชก้ าวลงมาจากรถพลางสอบถาม “จะไปไหนกันเหรอครับนํามนต์” “จะพาคุณย่าไปกินก๋วยเตียวเรื อค่ะ” เพียงได้ ยินอัคราชรี บเอ่ยขึนมา ทันที “อย่างนันผมไปด้ วยสิครับ ผมก็ชอบกินก๋วยเตียวเรื อเหมือนกัน” “ได้ ค่ะ” หญิ งสาวพยักหน้ าตอบรับกลับไปโดยเร็ ว อดรู้ สึกชืนชอบที เขาไม่ถือตัวหรื อจําเพาะว่าจะต้ องกินแต่ร้านอาหารหรู เท่านัน ดูติดดินเป็ นคน ง่ายๆ ดี ซึงอัคราชก็ขบั รถตามไปยังร้ านขายก๋วยเตียวเรื อ บรรยากาศของร้ านดู ร่ มรื น เพราะอยู่ติดกับลํ าคลอง ทําให้ ได้ รับลมธรรมชาติทีพัดมาอย่างเอือยๆ ด้ วย

รัตมา

79


“บรรยากาศน่านังมากเลยนะนํามนต์” คุณหญิ งประภาพรเอ่ยอย่าง ชืนชอบ “ใช่คะ่ คุณย่า” ซึงอัคราชก็น ังร่ วมโต๊ ะกับครอบครั วของคุณหญิ งประภาพรด้ วย ถ้ า มนต์สิตารู้ วา่ การทีเขาเข้ ามาตีสนิทตนเองกับย่าของเธอแบบมีประสงค์ร้าย จะ ยอมคุยกับอีกฝ่ ายด้ วยดีอย่างนีหรื อไม่กนั “มือนีผมขอเป็ นเจ้ ามือเองนะครับ” อัคราชเอ่ยอย่างใจกว้ าง “ขอบคุณนะคะคุณคุณราช” มนต์ สิ ตาตอบเขาพร้ อมกับยิ มให้ อย่างอ่อนหวาน ซึงเพี ยงไม่นาน ก๋วยเตียวก็เริ มนํามาเสิ ร์ฟทีโต๊ ะ พิกุลก็ใช้ ช้อนลองตักชิมก่อนจะยิมอย่างชอบ ใจ “อือหืม...” “อร่ อยหรื อไม่อร่ อยพิกุล อื อหื อเนี ย” คุณหญิ งประภาพรถามอย่าง สงสัย “อร่ อ ยค่ ะ คุณหญิ ง นํ าข้ นได้ ใจสุ ดๆ เลยค่ะ ไม่ เ ชื อคุ ณหญิ ง คุ ณ นํามนต์กบั คุณราชลองชิมดูสิคะ” พลางหันไปยังหนุ่มสาวทีนังอยู่ไม่ไกล มนต์ สิตาก็ใช้ ช้อนตักชิมเช่นกัน ผ่านไปหนึงชัวโมงกว่าทุกคนก็กินอิม อัคราชจึงตะโกนบอกให้ เจ้ าของ ร้ านได้ ทราบหลังจากนัน “เช็คบิลด้ วยครับ” เจ้ าของร้ านก็เดินมาคิดเงินโดยเร็ ว “ขอบคุ ณมากนะคะที เลี ยงก๋วยเตี ยวพวกเรา” มนต์ สิ ตาตอบรั บ กลับไปด้ วยความยินดี อัคราชจึงหยิบเงิ นออกมาจากกระเป๋ าเงิ นของตนเอง และจ่ายแบงค์ห้าร้ อยให้ กบั อีกฝ่ าย โดยทังหมดก็พากันขับรถกลับบ้ าน ซึ งอั คราชก็ ได้ มาดู โรงแรมสไตล์ วิ ลล่ าการตบแต่ งเป็ นแบบ บาหลี เพือสร้ างความโดดเด่นให้ กบั โรงแรมของตนเองทีหัวหิน และทีพิเศษไป กว่านันก็คือเป็ นแบบสองห้ องนอนสองห้ องนําสําหรับครอบครัวใหญ่ และมีสระ 80


ว่ายนําแบบพูลวิลล่า เพือเชือเชิญนักท่องเทียวต่างประเทศให้ มาพักทีนี อยาก ให้ โรงแรมของตนเองได้ เป็ นทีรู้ จกั และมีชือในเอเชีย เขามาพร้ อมกับวิศวกรทีเป็ นคนออกแบบโรงแรมของตนเองทุกแห่ง ซึง นักท่องเทียวต่างชืนชอบการออกแบบโรงแรมของเขา อัคราชเดินดูโรงแรมแบบ บาหลี ค ล้ ายประเทศอิ น โดนี เ ซี ย ด้ ว ยความชื นชอบ ไม่ ว่ า จะเป็ นรู ป แบบ เฟอร์ นิเจอร์ บรรยากาศ รวมทังต้ นไม้ รอบด้ านด้ วย เหมาะสําหรับลูกค้ าทีอยากใกล้ ชิดกับธรรมชาติ และลมโชยอย่างสด ชืน ทังโรงแรมส่วนนีสร้ างจากไม้ เกือบทังหมด “ถูกใจไหมครับคุณราช” “ถูกใจมากเลยครับ” แม้ จะยังไม่เสร็ จสมบูรณ์ก็ตาม อัคราชบิ นกลับมาถึ งกรุ งเทพในช่ วงดึ ก หลัง จากพักอยู่ ที นันหนึ ง อาทิ ตย์ เขานึกถึงหลานสาวยายแก่หน้ าเงิ น จึงได้ บอกกับคนขับให้ รั บรู้ ว่ า ตนเองจะไปทีใดต่อ “ไปบ้ านยายคุณหญิงประภาพร” “ครับคุณราช” เพียงไม่นานรถคันหรู ก็ขบั มาจอดยังหน้ าบ้ านของคุณหญิ งประภาพร อัคราชมองเห็นไฟในห้ องดับ จึงคาดการณ์วา่ อีกฝ่ ายคงจะเข้ านอนแล้ วเป็ นแน่ ชายหนุม่ ก้ าวลงมาจากรถ พร้ อมกับมือหยิบโทรศัพท์ออกมากดข้ อความส่งไป หาอีกฝ่ าย ติ ด... นันคื อเสี ยงข้ อ ความเข้ ามาในโทรศัพท์ มือ ถื อของมนต์ สิ ตา ขณะทีหญิ งสาวกําลังนอนหลับอย่างสบายอารมณ์ นันเพราะว่ามันเป็ นเวลา เกือบเทียงคืนแล้ ว นัยน์ตากลมจึงลื มขึนมา และรี บหยิบโทรศัพท์ของตนเอง ขึนมาก่อนจะมองเห็นข้ อความทีโชว์อยูบ่ นหน้ าจอ “ผมเพิงกลับมาจากต่างจังหวัดน่ะ รู้ ว่าคุณคงหลับแล้ วเลยไม่อยาก กวน แค่ได้ มองบ้ านของคุณก็พอละ ฝั นดีนะครับลูกกวางน้ อยของผม” เพี ยงอ่านมาถึงตรงนี มนต์ สิ ตาก็ รี บเดิ นไปยังระเบี ยงของห้ องทันที มองเห็นรถของเขาจอดอยู่ โดยร่างแกร่งยืนอยูข่ ้ างนอกพิงรถสุดหรู อยู่ มนต์สิตา

รัตมา

81


ก็ รี บหยิ บเสื อคลุ มมาสวมก่ อนจะเปิ ดประตูห้ องนอนออกไปอย่ างไม่ รอช้ า เพราะกลัวว่าเขาจะรี บกลับไปก่อน “คุณราชคะ” เธอเปิ ดประตูหน้ าบ้ านออกมา “นํามนต์ คุณยังไม่นอนอีกเหรอ” อัคราชทําสี หน้ าประหลาดใจอย่าง มาก “ยังค่ะ พอฉันได้ ยินเสียงข้ อความก็เลยตืน เห็นคุณบอกว่าแค่มองเห็น บ้ านของฉัน ก็เลยเดาว่าคุณอยูห่ น้ าบ้ านฉันค่ะ” “ไม่อยากปลุกน่ะ เห็นว่าดึกแล้ ว” “คุณไปต่างจังหวัดมา เหนือยมากไหมคะ” พลางถามด้ วยความห่วงใย โดยมื อเรี ยวก็ประคองไปยังวงหน้ าหล่ อ ด้ วย นัยน์ตามองใบหน้ าคมอย่างไม่ละไปทางใด เขาช่างเป็ นผู้ชายทีหล่อและมี เสน่ห์อย่างมากทีเดียว “ตอนแรกเหนือยแต่พอเห็นหน้ าคุณก็หายเหนือยแล้ วล่ะ” อัคราชบอกให้ เธอได้ ฟังพร้ อมกับรังเอวเล็ กอย่างใกล้ ชิดด้ วย ดวงตา ทังสองของชายหนุม่ กับเธอสบประสานกันอย่างวาวหวาน “ปากหวานจังเลยค่ะคุณราช”

82


9 กับดัก “เคยลองชิ มแล้ วสินะถึงได้ ร้ ู ว่ าผมปากหวานน่ ะ ไหนมาให้ ชิม หน่อยสิหวานใจ” เพียงเขาเอ่ยเสร็ จก็จบู ไปยังเรี ยวปากนุ่มของมนต์สิตา ซึงเธอ ก็เงยหน้ าให้ เขาจูบด้ วยความเต็มใจ พลางบดเบียดกายนุม่ กับร่ างแกร่ งจนแทบ ไม่มีสิงใดทีสามารถแทรกเข้ ามาระหว่างทังสองได้ เลย “วันเสาร์ นีไปไหนรึ เปล่า ลูกกวางน้ อย” อัคราชก้ มหน้ าลงมาหาและใช้ จมูกเสี ยดสี กบั จมูกเล็ กอย่าง หยอกเย้ า “คุณจะพาฉันไปไหนเหรอคะคุณราช” “อยากไปเทียวไหนล่ะผมจะพาไปทุกทีเลย” บอกอย่างเอาใจเป็ นทีสุด ตอนนีเหมือนมนต์สิตาติดกับดักอ้ อมกอดแห่งความอบอุน่ ของเขาเข้ าไปแล้ ว “ฉันอยากไปทะเลค่ะ” “ได้ เลยเดียวพรุ่งนีจะพาไปเด็กน้ อย” อัคราชตอบรับด้ วยความเต็มใจ และใช้ ปลายนิวเกียวพันกับเส้ นผมนุม่ ราวแพรไหมอย่างทนุถนอมด้ วย “ฉันไม่ใช่เด็กแล้ วนะคะคุณราช” มนต์สิตารี บเถียงกลับไปทันที เมือได้ ยินทีเขาเรี ยกตนเองเช่นนัน อัค ราชก็ ใช้ สายตากวาดตามกายเล็ กอย่างเป็ นประกายแพรวพราว ไล่ ตงแต่ ั วง หน้ านวลไปจนตลอดเรื อนร่างและมองเป็ นพิเศษยังทรวงอวบอิมทีอยูใ่ ต้ ชดุ นอน

รัตมา

83


เนือนุม่ ก่อนจะยืนยันให้ เธอได้ ยินอย่างชัดเจน “ใช่ คุณไม่เด็กแล้ วลูกกวางน้ อย” เมือเห็นประกายตาแพราวพรายของ อีกฝ่ าย ก็รีบกระชับเสื อคลุมเข้ าหากันเมือพบว่าสาบเสื อแยกออกจากกันนิ ด หนึงจนมองเห็นเนินอกอิมภายใน ก่อนจะรี บแก้ ตวั กลับไปโดยเร็ ว “ฉันไม่ได้ หมายถึงอย่างนันค่ะคุณราช” วงหน้ านวลเปลี ยนเป็ นสี ชมพู ระเรื อ “ไม่ได้ หมายความถึงตัวคุณหรอกเหรอ” ยอกย้ อนอย่างหน้ าเป็ นทีสุด “ไม่ใช่คะ่ ฉันหมายถึงฉันโตเป็ นสาวแล้ ว” “ก็นนไงผมถึ ั งว่าคุณไม่เด็กแล้ วล่ะ” ระหว่างทีเขาพูดมนต์สิตารู้ สึกว่า ดวงตาเขาดูวาวหวานมากกว่าปกติ จนเธอเผลอเม้ มเรี ยวปากนุ่มอยู่หลายครา เกิดอาการคอแห้ งผากขึนมาในพลัน “ฉันไม่เถียงคุณแล้ วค่ะ ดึกแล้ วคุณราชกลับไปพักเถอะนะคะ” “คิสไนท์นะลูกกวางน้ อย” เขาจุมพิตไปยังเรี ยวปากนุม่ ของเธออีกคราวหนึง อัคราชไม่คิดเลยว่า หลานสาวของยายคุณหญิ งจะทําให้ ตนเองคลังมากเพียงนี ขนาดว่ากลับมา จากต่างจังหวัดปกติ เขาจะไปหาดลยาและให้ อีกฝ่ ายเอาใจ แต่ใจกลับนึกถึง หลานสาวยายคุณหญิงหน้ าเงินแทน ปากหยักได้ รู ปขบเม้ มกลี บปากละมุนดืมลิ มความหวานปานนําผึ ง นอกจากนันกายละไมก็ ยงั นุ่มนวลอี กด้ วย พร้ อมกับกลิ นกายหอมทีเย้ ายวน จิตใจอย่างมาก ซึงเขาไม่เคยเบือทีจะจูบอีกฝ่ ายเลย ผิ ดคาดกลับติดพันอย่าง มาก เจอหน้ าเธอต้ องดึงเข้ ามาจูบทุกครา หลังจากผละวงหน้ าคมออกมาแล้ วเขาก็จมุ พิตไปยังหน้ าผากนวลของ เธออย่างอ่อนโยน “ไปนอนเถอะลูกกวางน้ อย” นันเพราะรับรู้ ว่าอีกฝ่ ายไม่ชอบให้ ตนเอง เรี ยกว่าเด็กน้ อย จึงเปลียนสรรพนามใหม่ “พักผ่อนมากๆ นะคะพ่อเสือใหญ่” เป็ นผู้หญิงคนแรกทีเรี ยกตนเองเช่นนี โดยทีไม่ร้ ู เลยว่าเสื อตัวนีกําลัง 84


คิดล่าและทําร้ ายเธอ เพือล้ างแค้ นกับความเจ็ บปวดเมือเขาเห็ นคนที รักต้ อง เสียใจอยูห่ ลายครา “ครับคนดี” อัคราชตอบรับเสี ยงหวานโดยมือก็กุมมือนุ่มไว้ ด้วย ซึงมนต์สิตาไม่ร้ ู เลยว่ามือทีทําให้ ตนเองอบอุน่ นัน อีกไม่นานจะกลายเป็ นมือทีแสนใจร้ าย และ มอบความเจ็บปวดให้ กบั เธออย่างมากมาย มนต์สิตาเดินกลับขึนไปนอนบนห้ องและไม่ลืมทีจะโบกมือให้ กบั เขา บนระเบียง ก่อนทีรถคันหรู จะขับออกไปจากหน้ าบ้ านของเธอ ช่ วงสายมนต์ สิตาในชุดเสือเชิตสวมทับเสือสายเดียวสีเนื อ กับ กางเกงขาสันแบบยีนก้ าวลงมายังชันล่าง มองไปยังห้ องรับแขกไม่เห็นบุคคลที ตนเองเคารพนังอยู่ จึงสอบถามแม่บ้านของตนเอง “คุณย่าไปไหนล่ะคะน้ าพิกลุ ” “คุณย่าไปสมาคมตังแต่เช้ าแล้ วค่ะ คุณนํามนต์จะกินข้ าวเช้ าเลยไหม คะเดียวพิกลุ จะได้ ทําให้ คะ่ ” หญิงสาวจึงพยักหน้ าตอบรับ “ได้ คะ่ น้ าพิกลุ ” อีกฝ่ ายจึงไปทําอาหารมาให้ กบั หญิ งสาวได้ กิน นันก็ คือข้ าวมันไก่หน้ าตาน่าทาน ก่อนจะนํามาเสิร์ฟยังโต๊ ะอาหาร “อือหืม หอมน่ากินมากเลยค่ะน้ าพิกลุ ” “กินเยอะๆ นะคะคุณนํ ามนต์ พักหลังคุณนํ ามนต์ ทํางานเยอะมาก ต้ องบํารุ งตัวเองเยอะๆ นะคะ” แม่บ้านวัยกลางคนเอ่ยด้ วยความห่วงใย “ค่ะ น้ าพิกุล นํามนต์จะกินเยอะๆ ค่ะ” มือเรี ยวหยิบช้ อนส้ อมขึนมา ตักกินอย่างเอร็ ดอร่อย หลังจากกินข้ าวอิมแล้ วมนต์สิตาก็ไปเล่นกับบิวตีโดยโยนลูกบอลให้ มันเล่น เจ้ าบิวตีก็ใช้ อ้ งุ เท้ าเขียกลับมา เธอก็โยนไปให้ มนั ซํา ระหว่างนันรถเก๋ง สปอร์ ตคันหรู ก็ขับเข้ ามา เธอจดจําได้ เป็ นอย่างดีว่าเป็ นรถของชายหนุ่มทีชื น ชอบ จึงบอกกับแม่บ้านของตนเองเมื อก้ าวกลับเข้ ามาในบ้ านโดยปล่ อยเจ้ า บิวตีลงกับพืน

รัตมา

85


“เข้ าบ้ านก่อนนะบิ วตี จ๋า น้ าพิ กุลคะฝากบอกคุณย่าด้ วยนะคะ ว่า นํามนต์ออกไปกับคุณอัคราชค่ะแล้ วจะรี บกลับนะคะ” เธอไม่อยากทําให้ ผ้ ูใหญ่ เป็ นห่วง ไปไหนจึงบอกกับอีกฝ่ ายอยูเ่ สมอ “ค่ะ แล้ วน้ าพิกุลจะบอกคุณย่าให้ นะคะ” คุณแม่บ้านตอบอย่างรับรู้ มนต์สิตาก้ าวขึนไปนังบนรถเคียงข้ างเขา โดยอัคราชเป็ นคนทําหน้ าทีขับรถเอง ชายหนุ่มพาเธอไปกินอาหารยัง ชายหาด และก็เช่นเคยทีเขาเอาใจมนต์สิตาเสมอ จนเธอติดใจกับความอบอุ่น หัวใจทีเขามอบให้ ทกุ คราว “ทักทายผมหน่อยสิลูกกวางน้ อย” มนต์สิตาจึงหอมแก้ มเขาเบาๆ ก่อน จะผละออกมา “ทักทายทีนีสิหวานใจ” เขาชีไปยังริ มฝี ปากของตนเอง หญิ งสาวก็ทํา ตามอย่างว่าง่ายและบอกด้ วยรอยยิมทีแสนอ่อนหวาน “พอใจไหมคะพ่อเสือใหญ่” มือเรี ยวสัมผัสยังวงหน้ าคมของเขาด้ วย อัคราชชอบที เธอแตะต้ อง ตนเอง แต่แล้ วเขาก็สลัดความรู้ สึกทีเกิดขึนออกไป เขาจะไม่มีวนั เผลอใจอ่อน ให้ กบั หลานสาวยายคุณหญิงหน้ าเงินเด็ดขาด มนต์สิตาไม่ร้ ู เลยว่าความอบอุ่น ทีได้ รับมันเป็ นดังเปลวเพลิงทีรอวันแผดเผาครอบครัวของตนเอง ชายหนุ่มพามนต์ สิ ตามาเที ยวทีจันทบุรี ซึงเขาได้ เปิ ดโรงแรมแบบรี สอร์ ตที จันทบุรี ด้วย โดยเขาทํ าเป็ นแบบบูติกรี สอร์ ต นันก็ คือที พักเล็ กๆ ซึง ใกล้ ชิดกับธรรมชาติมาก เนืองจากว่าในกรุ งเทพมีแต่โรงแรมใหญ่ๆ ดังนันชาย หนุม่ จึงคิดว่าน่าจะมีโรงแรมเล็กๆ เพือจะได้ ใกล้ ชิดกับแขกทีมาพัก นันเพราะว่าเมื อก่อนนี ชายหนุ่มชอบสะพายเป้ ไปเที ยวต่างจังหวัด บ่อย จึงอยากพักโรงแรมทีเป็ นส่วนตัวและราคาไม่แพงมาก อัคราชมองเห็นร้ าน ขายนํามะพร้ าวทีอยูไ่ ม่ไกล “อยากกินนํามะพร้ าวไหมครับ” “ก็ดีค่ะคุณราช” หญิ งสาวพยักหน้ าตอบรั บ ชายหนุ่มจึงลุ กขึนจาก เก้ าอีและบอกให้ เธอทราบ 86


“รอตรงนีนะ เดียวผมไปซือมาให้ ” “ขอบคุณค่ะคุณราช” เธอนังรออยูค่ รู่หนึงเขาก็กลับมาพร้ อมกับมะพร้ าวหนึงลูก โดยมีดอก กล้ วยไม้ สีชมพูเข้ มปั กอยูด่ ้ านบนด้ วย พร้ อมกับหลอดสีขาวแบบงอได้ “นํามะพร้ าวเย็นๆ มาแล้ วครับ เชิญดืมได้ เลยนะลูกกวางน้ อย” “ดอกไม้ สวยจังเลยค่ะ แล้ วนํามะพร้ าวของคุณราชล่ะคะ” เมือเห็นมี แค่ลูกเดียวเธอจึงถามอย่างอยากรู้ “มันหมดแล้ วน่ะเหลื อแค่ลูกเดียวเท่านัน คุณกินเถอะนํามนต์” หาก มนต์สิตากลับส่ายศีรษะทีปกคลุมด้ วยผมนุม่ สลวยไปมา “ไม่ค่ะ เราจะกิ นด้ วยกันค่ะ” หลังจากพูดจบเธอก็ ดูดนํามะพร้ าวที หวานชุม่ คออย่างมาก “อืม นํามะพร้ าวเย็นชืนใจมากเลยค่ะ คุณราชลองชิมสิ คะ” มือเรี ยว ยืนหลอดไปให้ กบั อัคราช เขาก็ดืมเข้ าไปและบอกไม่ตา่ งกันเลย “เย็นชืนใจดีจริ งๆ ด้ วย” ทังสองคนดูดนํามะพร้ าวด้ วยหลอดเดียวกัน โดยเธอไม่ได้ นกึ รังเกียจเลยสักนิด ผิดคาดกลับเต็มใจและรู้ สึกดีอย่างมาก ครันดืมนํามะพร้ าวหมดแล้ วอัคราชก็วางมันลงกับโต๊ ะ ก่อนจะหันไป ถามความเห็นเธอ โดยสายตาก็มองไปยังนําทะเลทีเป็ นสี เขี ยวอมนําเงิ น ดูใส และน่าลงไปแช่อย่างมากทีเดียว “ไปเล่นนํากันไหมนํามนต์” “ไม่ล่ะค่ะ ฉันไม่ได้ เอาชุดมา” นันเพราะว่าไม่คิดทีจะลงไปเล่นนํา ก็ เลยไม่ได้ เตรี ยมเสือผ้ ามาเปลียน “ไม่เห็นเป็ นไรเลยก็เล่นชุดนีน่ะล่ะ” อัคราชตอบกลับมาให้ เธอฟั งอย่าง ชัดเจน “ไม่เอาหรอกค่ะ” มนต์สิตายังคงปฏิ เสธดังเดิม แต่ชายหนุ่มกลับไม่ ยอมให้ เป็ นเช่นนัน “เอาหน่อยเถอะ” โดยเพี ยงเอ่ยจบประโยคนี เขาก็ ช้อนกายละมุน ขึนมายังวงแขนแกร่ง หญิงสาวอุทานออกมาด้ วยความตกใจทีถูกเขาอุ้มอย่าง

รัตมา

87


ไม่ตงตั ั ว “อุ๊ย คุณราชคะ ฉันบอกว่าไม่เล่นไงคะ” เธอยังคงยืนกรานดังเดิม และ มือก็เกาะบ่าไว้ ด้วยเพือกันตก “แต่ผมอยากให้ คณ ุ เล่นนีนา” พร้ อมกับพาเธอวิงลงไปในทะเลโดยอัคราชทีอยูใ่ นชุดเสื อเชิตก็อ้ มุ เธอ ลงไปในนําด้ วยกัน เสือผ้ าของเขาก็เปี ยกโชกไม่ตา่ งกับมนต์สิตาเลย “คุณราช ฉันเปี ยกหมดแล้ วเห็นไหมคะ” เธอเอ่ยแย้ งขึนมา แต่คนที อยากเล่นนําก็ไม่สนใจเลยสักนิด กลับยิมอย่างชอบใจแทน “ก็ชา่ งมันสิ” เขาบอกพร้ อมกับมองไปทัวร่างนวล ซึงนําเปี ยกชุ่มไปหมดจนแนบกับ เรื อนกายเล็ กทีกลมกลึง เห็นตัวเล็ กๆ แต่ซ่อนรู ปยิงนัก ใช่เพียงเท่านันเส้ นผม นุม่ สลวยก็เปี ยกชืนเช่นกัน มองดูแล้ วเซ็กซีอย่างมาก อัคราชเหวียงร่ างนวลไป มาอย่างสนุกสนาน โดยมนต์สิตาก็หวั เราะอย่างมีความสุข การได้ อยูก่ บั คนทีรู้ สึกดีมนั ให้ ความรู้ สึกสุขใจมากยิงนัก ครันลงมายืน ได้ มือเรี ยวก็สาดนําทะเลใส่เขากลับไปเช่นกัน อัคราชรังกายนุ่มเข้ ามาปะทะกับแผ่นอกกว้ างจนวงหน้ านวลใกล้ ชิด กับใบหน้ าหล่อ นัยน์ตาคูค่ มก็ประสานสายตากับดวงตาทีเป็ นประกายของเธอ อย่างพราวหวาน ก่อนทีริ มฝี ปากร้ อนจะบรรจบกับกลี บปากละมุนทีแสนหวาน โดยมือเรี ยวก็กอดเขาอย่างแนบแน่น เป็ นผู้ชายคนแรกทีได้ เฟิ ร์ สคิสของหญิ งสาวไป ตังแต่เป็ นสาวมนต์สิ ตาไม่เคยให้ ใครได้ ใกล้ ชิดแบบถึงเนือถึงตัวอย่างนีมาก่อน มือเรี ยวโอบประคอง ใบหน้ าหล่อด้ วยความหลงใหล หลังจากเล่ นนําแล้ วอัคราชก็พาเธอไปเปลียนเสือผ้ ายังแกรนด์ อเวนิ ว บูติกรี สอร์ ต มนต์ สิ ตาชื นชอบธรรมชาติ มาก ดังนันเธอจึง ถูกใจกับ โรงแรมทีเขาพามายิงนัก “รี สอร์ ตของคุณสวยมากเลยค่ะ เป็ นรี สอร์ ตโรงแรมทีน่าพักมากเลย 88


ค่ะ” นัยน์ตาของหญิงสาวมองไปทัวสวนสวย กับสระว่ายนําทีอยู่ตรงกลาง และมีห้องพักโอบล้ อมโดยรอบ โดยอัคราชพาเธอไปเปลี ยนเสื อผ้ ายังทีพักของ ตนเอง “เอาไว้ ผมจะพาไปดูรีสอร์ ตทีหัวหินสวยกว่านีอีกนะ” “ค่ะคุณราช” หญิงสาวตอบรับด้ วยความยินดีพร้ อมกับรอยยิมหวาน “คุณเปลียนชุดตามสบายเลยนะลูกกวางน้ อย” ระหว่างทีรอเธอเปลียนชุด อัคราชก็ไปยืนมองทะเลทีสวยและน่าเล่น อย่างมาก นําทะเลก็ไม่ต่างกับความคิดของคน ทีเห็นสวยงามแต่เบืองใต้ น ัน เต็มไปด้ วยโคลนตม ตอนนีเขาก็กําลังเป็ นเช่นนัน ทําดีกบั ย่าหลานสองคนนีก็เพือต้ องการ ล้ างแค้ นเท่านันเอง “ฉันเปลียนชุดเสร็ จแล้ วค่ะ” มนต์สิตาก้ าวมาหาเขาด้ วยรอยยิมทีแสนอ่อนหวาน โดยไม่ร้ ู เลยว่าสิ ง ทีเขาอยากเห็นจากเธอไม่ใช่รอยยิม แต่ทว่าเป็ นหยาดนําตาต่างหาก ยิงเธอเจ็บ มากเขายิงสะใจเท่านัน อัคราชรังกายละมุนเข้ ามาหาและทอดมองไปยังวงหน้ านวลก่อนจะ บอกให้ เธอได้ ฟังด้ วยรอยยิมทีแสนมีเสน่ห์ ราวกับรับรู้ วา่ สามารถหว่านเสน่ห์ทํา ให้ อีกฝ่ ายลุ่มหลงตนเองได้ มนต์สิตารู้ สึกเขิ นอายกับดวงตาทีมองอย่างไม่ละ ไปทางใด ด้ วยประกายตาที พราวพราย พลางย้ อนถามเขากลับไปเบาๆ โดย หลบตาทีคมวาวของเขาแบบไม่กล้ าสู้สายตาด้ วย “คุณมองอะไรฉันเหรอคะคุณราช” “มองคนสวยก็ผิ ดด้ วยเหรอ” ชายหนุ่มใช้ หลังมื อไล้ ไปยังแก้ มนวล อย่างแผ่วเบา นัยน์ตาเต็มไปด้ วยประกายแห่งความร้ อนแรง “คุณเล่นจ้ องฉันแบบนี ฉันเขินค่ะ” เกิดอาการหวันไหวไปทัวร่ าง ยาม ทีเขาใช้ สายตามองตนเองด้ วยความวาวหวานยิงนัก “ผมชอบเวลาทีคุณเขิน ยิงเขินมากๆ ผมยิงชอบ”

รัตมา

89


เพียงเอ่ยจบอัคราชก็รังเอวเล็กเข้ ามากอดอย่างชิดใกล้ โดยเคลื อนวง หน้ าคมเข้ าไปหาใบหน้ าหวาน “ผมชอบจูบคุณทีสุดเลยรู้ ไหมนํามนต์” ครั นเรี ยกชือของเธอแล้ วปากร้ อนก็จูบไปยังเรี ยวปากนุ่มเบืองหน้ า ดูดดืมความหวานอย่างชืนชอบ ส่วนมือก็ป่ายปั ดไปตามผิ วละมุนทีหอมกรุ่ น กลิ นนําหอมแสนหวาน ระคนกลิ นเนือนุ่มทีน่าสัมผัสไปทังร่ าง ซึงมนต์สิตาก็ ยินยอมพร้ อมใจไปกับเขาทุกคราว ดวงตาของอัคราชยิมเยาะ เมือรับรู้ ว่าแม่กวางน้ อยกําลังติดบ่วงเขา อย่างมากทีเดียว และชายหนุ่มก็จะทําตามทีได้ คิดไว้ ถ้ าเธอท้ องเร็ วๆ ก็จะได้ เริ มต้ นแก้ แค้ นยายแก่ประภาพรเร็ วเท่านัน มนต์สิตาไม่ร้ ู เลยคําพูดอ่อนหวาน กับจูบทีแสนอ่อนโยน มันคือภาพ ลวงตาทังหมด เพียงเพือใช้ หลอกล่อให้ เธอตกลงไปในหลุมพรางอันร้ ายกาจ ของเขาน่ะเอง หญิ งสาวรู้ สึกอบอุ่นหัวใจอย่างมาก และชื นชอบทีได้ อยู่ในวง แขนแกร่งคูน่ ี รู้ สึกปลอดภัยเมือได้ อยูใ่ กล้ อีกฝ่ าย โดยไม่ร้ ู เลยว่าอ้ อมกอดที แสนอบอุ่นนัน แท้ ที จริ งคื ออ้ อมกอดของ ซาตานร้ าย เฝ้ารอวันทีจะทําให้ เธอเจ็บปวดเจียนตายเลยทีเดียว อัคราชจูบพรมไปตามวงหน้ าหวาน จากเรี ยวปากนุ่ม ไล่ เรื อยไปยัง แก้ มนวลละมุนซึงเป็ นสี ชมพูระเรื อ และจูบโลมไล้ ไปยังดวงตาที หลับพริ มจน มองเห็นขนตางอนงามอย่างชัดเจน กระพือขึนลงอย่างแผ่วเบาราวปี กผี สือทีมี ชีวิต ก่อนทีปากร้ อนจะจูบไปยังหน้ าผากผ่องพรรณ และเคลือนลงมายังจมูกเล็กได้ รูปทีเชิดขึน ขณะทีฝ่ ามือก็ลูบไล้ ไปยัง กายละมุนทีนุม่ นวล ก่อนทีเขาจะผละวงหน้ าหล่อออกมาก็เห็นว่านัยน์ตากลม โตเมือครู่ยงั คงหลับพริ มอย่างเคลิบเคลิม เขายิมอย่างชืนชอบก่อนจะทาบประทับไปยังเรี ยวปากหวานอีกคราว หนึง เพือทําให้ เธอตกอยู่ในห้ วงเสน่หาอี กครา พร้ อมกับที อัคราชอุ้มร่ างนวล ขึนมาไว้ ในวงแขนกํายํา และพาเธอตรงไปยังห้ องนอนของตนเอง ชายหนุ่มวางร่ างของมนต์สิ ตาบนเตี ยงนุ่ม โดยที ปากก็ยงั คงจูบเธอ อย่างดืมดํากับความอ่อนหวานปานนําผึ งรสเลิ ศ ซึงมือเรี ยวก็เหนี ยวลํ าคอ 90


แกร่งลงมาหาอย่างใกล้ ชิด ตอบรับจูบทีแสนซ่านหวามจากปากร้ อนทีเขาสรร สร้ างความอบอุน่ หัวใจให้ กบั เธอ โดยปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขาอย่างง่ายดาย ลื มเลื อนคําสังสอนของ ผู้เป็ นย่าว่าเชือใจในตัวเธอว่ารู้ ดีอะไรควรทําเหมาะสมมากเพียงใด แต่ในยามนีมนต์สิตากลับรับรู้ แค่เพียงความอ่อนหวานและอ้ อมกอด ของเขาเพียงอย่างเดียวเท่านัน หญิ งสาวยินดีพร้ อมใจไปกับเขาทุกหนทุกแห่ง เคลิบเคลิมไปกับรสพิศวาสทีเขามอบให้ ท่ามกลางบรรยากาศทีแสนโรแมนติก อ่อนหวาน กับวิวธรรมชาติทีแสนงดงามของรี สอร์ ต แกรนด์ อเวนิว อัคราชใช้ มือ ป่ ายปั ดไปตามร่างนวลด้ วยความหลงใหลกับผิ วนุ่มทีเนียนละมุน ซึงเธออยู่ใน ชุดเสือสายเดียวตัวในกับผ้ าคลุมไหล่แสนหวาน ชายหนุ่มรังผ้ าคลุมไหล่ให้ ลง ไปยังต้ นแขนนวล ขณะทีปากก็ดดู ดืมความหวานราวนําผึงอย่างติดพัน จนแทบลื มเลื อนทุกสิ งทุกอย่างรอบกายไปจนหมดสิ น นึกถึงเพี ยง อย่างเดี ยวก็คือร่ างนวลให้ อ้อมแขนแข็ งแกร่ ง กับปากหวานทีสรรสร้ างความ เพลิดเพลินให้ กบั เขา ผู้ชายทีผ่านผู้หญิงมาอย่างมากมากมายกลับชืนชอบกับ จูบทีไร้ ประสบการณ์ ฝ่ ามือของอัคราชสอดแทรกไปยังเส้ นผมนุม่ สลวยทีระลงมาคลอเคลี ย กับไหล่เล็ กและเนินบ่าลาดทีแสนเซ็กซี และเย้ ายวน ปากร้ อนจูบพรมไปตาม คางเรี ยวและลําคอระหงทังซ้ ายและขวาทังสองด้ านสลับกันไปมา ซึงมนต์สิตา ก็ลืมเลือนทุกอย่างไปจนหมดสิน รับรู้ เพียงอย่างเดียวคือร่างแกร่งทีเธอกอดอย่างแนบชิด กับจูบทีแสน รุ มร้ อนซึงสร้ างความซ่านหวามให้ กบั หญิงสาวอย่างมาก เป็ นผู้ชายคนแรกทีได้ ใกล้ ชิดเธอมากกว่าใคร และเป็ นเจ้ าของเฟิ ร์สคิสของเธอด้ วย จมูกของอัคราชสูดกลิ นกายหอมละมุนเข้ าไปอย่างเต็ มที กับกลิ น นําหอมแสนหวานราวกับทุง่ ดอกไม้ ของลาเวนเดอร์ ทีให้ ความอบอุ่น และเพริ ด ใจสําหรับเขาอย่างมาก ราวกับว่าเรื อนกายนุ่มเป็ นดังเครื องดนตรี ทีแสนถูกตา และถูกใจเขา

รัตมา

91


โดยปลายนิ วพลิ วไหวไปตามท่ว งทํ า นองแห่ งความเสน่หา แม้ ว่ า อากาศภายในห้ องจะหนาวด้ วยไอเย็นจากเครื องปรับอากาศ แต่มนต์สิตากลับ ไม่รับรู้ ถงึ ความหนาวเย็นทีอยูร่ อบกายเลย เพราะกายนุ่มมีร่างแกร่ งช่วยห่มคลุมความหนาวเย็นได้ เป็ นอย่างดี อุน่ ยิงกว่าผ้ าห่มราคาแพงเสียอีก วงหน้ าคมซอนไซ้ ไปยังผิวนุม่ ทีผ่องพรรณด้ วย ความชืนชอบ ไม่อยากเชือเลยว่าหลานสาวของยายคุณหญิ งจะทําให้ เขารู้ สึกดี มากถึงเพียงนี อยากทีจะจะครองครองเป็ นเจ้ าของร่ างละมุน ทุกครังทีได้ อยู่ใกล้ ชิด ถ้ าหากว่าไม่มีเรื องความแค้ นเข้ ามาเกียวข้ อง อัคราชคงตกลงไปในหลุมรักของ อีกฝ่ ายได้ อย่างง่ายดาย เวลาทีเขาได้ อยูก่ บั อีกฝ่ ายมันทําให้ ร้ ู สึกมีความสุขอย่างมาก แต่พอมี ความแค้ นเข้ ามาเกี ยวข้ อง เขาจึงพยายามห้ ามใจของตัวเองไม่ให้ ใจดีกบั อี ก ฝ่ าย สิงทีเขาจะมอบให้ กบั หญิ งสาวมีเพียงอย่างเดียวคือความทุกข์ และความ เสียใจเท่านัน เพราะมันเป็ นดังสะพานทีเชือมไปสู่ยายคุณหญิงหน้ าเงินได้ ยิงเขาทํา อีกฝ่ ายเจ็บมากเพียงใด ยายคุณหญิงก็คงจะรู้ สึกไม่แตกต่างกัน ปลายนิวของอัคราชรังสายเส้ นเล็กยังบ่านวลลงมายังต้ นแขนเนียนทัง สองด้ านพร้ อมกับทีปากร้ อนก็จุมพิตไปยังผิ วนุ่มอย่างต่อเนือง ซึงมนต์สิตาก็ ยินยอมพร้ อมใจไปกับอีกฝ่ ายลื มคําสอนของผู้เป็ นย่าไปจนหมดสิ นว่าเป็ นกุล สตรี ควรทีจะรู้ จกั รักนวลสงวนตัว แต่ในยามนี คํ าสอนทุกอย่างที เคยจดจํ ามันหายไปพร้ อมกับความ อบอุน่ ของหัวใจจากชายหนุ่มทีเธอรู้ สึกดีด้วย ไม่ว่าเขาจะนําพาตนเองไปทีใด หญิงสาวก็เต็มใจทีจะไปด้ วย แม้ ว่ามันจะเป็ นการกระทํ าผิ ดก็ตาม ซึงใบหน้ าของอัคราชก็ปรากฏ รอยยิมแห่งความร้ ายกาจเมือนําพาลูกกวางตัวน้ อยไปสู่ความสุขสม หลุมพราง แห่งความทุกข์ในอนาคต ถ้ ามนต์สิตารู้ วา่ มันเป็ นเพียงกลลวงของคนเจ้ าเล่ห์ทีหวังจะแก้ แค้ นย่า 92


ของตนเอง หญิงสาวคงไม่มีวนั กระโจนเข้ าไปในบ่วงร้ ายนีอย่างเด็ดขาด... มนต์สิตารู้ สึกตัวขึ นมาหลังจากนันนัยน์ตามองเห็นร่ างแกร่ ง ทีโอบ กอดตนเอง เธอปลดมือของเขาออกให้ วางกับเตียงนุ่ม ก่อนทีเธอจะก้ าวลงมา จากเตียงเพือแต่งตัว นําตาหยาดริ นลงมายังแก้ มนวลเมือรับรู้ วา่ ตนเองทําในสิ ง ทีผิดปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขาอย่างง่ายดาย เธอยืนมองไปยังชายหาดเบืองหน้ า พร้ อมกับยกมือขึนมากอดร่ างและ ร้ องไห้ ไม่หยุด แม้ วา่ ยามนีบรรยากาศโดยรอบจะสวยงาม แต่มนต์สิตากลับไม่ รู้ สึกดืมดํากับมันเลยสักนิด เพราะมีเรื องอืนให้ คิดมากยิงกว่า “นํามนต์ขอโทษนะคะคุณย่า ทีไม่ทําตามคําสอนของคุณย่า” พลันนึก ถึงคําพูดของคุณหญิงประภาพร ‘เป็ นผู้หญิงต้ องรู้ จกั รักนวลสงวนตัวรู้ ไหมลูก’ ‘ค่ะคุณย่า นํามนต์จะไม่มีวนั ทําให้ คุณย่าผิ ดหวังค่ะ’ เธอให้ สัญญา กับอีกฝ่ าย แต่ตอนนีเธอกลับทําให้ ยา่ ของตนเองเสียใจ มือเรี ยวกําแน่นทีเผลอ ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขาอย่างง่ายดาย

รัตมา

93


10 หลุมพรางรั ก ทางด้ านอัคราชพอตืนขึนมามื อก็ป่ายเปะปะไปยังทีนอนเคียง ข้ าง เพือหวังจะดึงร่างนุม่ เข้ ามากอดเหมือนเมือคืนนี แต่กลับได้ พบเพียงความ ว่างเปล่า นัยน์ตาคู่คมจึงลื มขึนมา ก่อนจะกวาดตามองหาว่าอีกฝ่ ายอยู่ทีใด กระทังมองเห็นร่างเล็กยืนอยูย่ งั ด้ านนอก อัคราชยิมอย่างชืนชอบกับแผนการของตนเองทีสํ าเร็ จเป็ นลํ าดับแรก นันเพราะว่าเขาจะได้ แก้ แค้ นกับอีกฝ่ ายแล้ วน่ะสิ ชายหนุ่มลุกขึนแต่งตัวและ เดินออกไปยังด้ านนอก พร้ อมกับกอดร่ างนุ่มไว้ ในอ้ อมแขน มือเรี ยวปลดมื อ ของเขาออกจากร่างพร้ อมกับหยาดนําตา “ปล่ อยฉันค่ะคุณราช” แต่อคั ราชก็ ไม่ยอมปล่ อยกลับกอดรัดแน่น กว่าเดิม โดยวางคางคมสันกับบ่าเล็กด้ วยเพือไม่ให้ เธอดิน “ไม่ปล่อยหรอก” “ฉันบอกให้ ปล่อยยังไงล่ะคะ ได้ ยินไหม” นําเสี ยงสันเครื อสะอืนไห้ ไม่ หยุด “ได้ ยินแต่ไม่ปล่อย คุณเป็ นของผมแล้ วนะนํามนต์” อัคราชประกาศ สิทธ์ ในตัวเธอและจุมพิตไปยังแก้ มนุม่ ด้ วย “คุณทําลายฉันคุณราช ฉันอุตส่าห์ไว้ ใจคุณ” เพราะคิดว่าเขาคงเป็ น ผู้ชายทีให้ เกียรติตนเองเหมือนทุกคราว ทีมากสุดก็แค่จบู กับกอดเท่านัน 94


“ลูกกวางน้ อย ผมขอโทษทีผมไม่ยอมห้ ามใจตัวเอง” เขาเอ่ยอย่างรู้ สึกผิดแต่นยั น์ตากลับเต็มไปด้ วยความยินดี แม่นํามนต์ คงจะเรี ยกร้ องให้ เขารั บผิ ดชอบแน่นอน อยากรู้ จริ งว่าถ้ ายายคุณหญิ งรู้ ว่า หลานสาวสุดทีรัก ใจง่ายไปนอนกับผู้ชายแบบนีจะว่ายังไง มนต์สิตารู้ สึกเหมือนมีบางอย่างตันอยู่ยงั ลํ าคอรู้ สึกฝื ดเฝื อนไปหมด เมือสิงทีตัวเองรักษามานานสูญสินไป จนไม่อาจทีจะเรี ยกกลับคืนมาได้ “คุณจะให้ ผมรับผิดชอบกับเรื องทีเกิดขึนก็ได้ นะ” อัคราชทําเป็ นเอ่ยอย่างรู้ สึกผิ ด ทังทีข้ างในไม่ได้ มีความรู้ สึกทีว่าแม้ สักนิด กลับรู้ สึกสาแก่ใจอย่างมาก “ไม่คะ่ ฉันจะลืมทุกอย่างทีเกิดขึนทังหมด แล้ วเราก็อย่ามาเจอกันอีก” เป็ นสิงทีอัคราชผิดคาดอย่างมากเมือได้ ยินเช่นนัน “ผมทําแบบนันไม่ได้ หรอกนะลูกกวางน้ อย ทีจะไม่เจอคุณน่ะ” “ฉันไม่อยากทําให้ คณ ุ ย่าผิดหวังในตัวฉันค่ะ” เธอบอกถึงความรู้ สึกที แย่ๆในใจให้ เขาได้ รับรู้ “ผมเสียใจนะนํามนต์” ในเมือเธอไม่หวั อ่อนอย่างทีตนเองคาดหวังไว้ ก็ชา่ งมันเถอะ แค่ให้ ยาย แก่นนรู ั ้ วา่ หลานสาวมีอะไรกับตนเองก็พอแล้ ว เขายิมด้ วยสี หน้ าทีแสดงความ สาสมใจเหลือเกิน “ฉันจะไม่เจอกับคุณอีกค่ะคุณราช” มนต์สิตาบอกอย่างตัดสิ นใจ นัน เพราะหญิงสาวไม่อยากให้ เกิดเรื องแบบนีขึนอีก เพราะกลัวใจของตัวเองด้ วย กลัวว่าจะห้ ามใจไม่อยูท่ ีจะไม่เผลอใจไปกับเขาอีก “แล้ วเรื องของเราล่ะนํามนต์ จะให้ มนั จบลงด้ วยเหมือนกันเหรอ” ถาม ไปอย่างนันล่ะความจริ งจะจบหรื อไม่จบก็ไม่ต่างกันเลย เพราะเขาไม่ได้ รักอีก ฝ่ ายสักนิด นึกด้ วยสีหน้ าทีแสดงความเย็นชาอย่างมาก “ค่ะ จะไม่มีเรื องของฉันกับคุณอีก” มนต์สิตาบอกด้ วยใบหน้ าทีนองไป ด้ วยหยาดนําตา “ผมไม่ยอมให้ เรื องของเราจบลงอย่างนีหรอก” เป็ นไปไม่ได้ อยู่แล้ วลูก

รัตมา

95


กวางน้ อย ฉันทําในสิงทีเธอขอไม่ได้ แน่นอน “ได้ โปรดเถอะค่ะคุณราช ฉันไม่อยากเจอคุณอีก ตอนนีฉันอยากกลับ บ้ านค่ะ” เธอเอ่ยกับเขาด้ วยนําเสียงเว้ าวอน นัยน์ตาหม่นเศร้ าอย่างมาก “ผมจะกลับไปส่งคุณทีบ้ านก็ได้ ” “ขอบคุณค่ะ” ขากลับช่างแตกต่างจากขามาอย่างมากทีเดียว นันเพราะมีแต่ความ เงี ยบ ไม่มีเสี ยงพูดคุยหยอกล้ อสนุกสนานด้ วยความสุข วงหน้ านวลได้ แต่ห ัน ออกไปมองด้ านนอกเพียงอย่างเดี ยว นัยน์ ตาของเธอเปลี ยนเป็ นหม่นเศร้ า พร้ อมกับหยาดนําตาทีไหลริ นออกมา แม้ วา่ สมัยนีการนอนด้ วยกันจะเป็ นเรื องไม่แปลก แต่ในเมือมนต์สิตา สัญญากับย่าของตนเองไว้ มันจึงทําให้ เธอรู้ สึกไม่คอ่ ยดีเท่าใดนัก อัคราชมองไปยังร่ างนวลที นังอยู่ไม่ห่าง และนึกอย่างทอดถอนลม หายใจ นันเพราะรับรู้ วา่ ความจริ งเรื องนีมนต์สิตาไม่ได้ ผิดเลย คนทีผิ ดคือยาย คุณหญิงนันกับลูกชาย “ฉันไม่ได้ อยากทีจะทําร้ ายเธอเลยนะนํามนต์ แต่มนั ก็ไม่มีอะไรทีจะ ทําให้ ยายแก่นนผิ ั ดหวังได้ เท่ากับ หลานสาวทีรัก และประคบประหงมเหมือนไข่ ในหินทําให้ เสียใจ โดยเฉพาะถ้ าผู้ชายไม่รับผิดชอบด้ วย ยิงทําให้ ยายคุณหญิ ง รู้ สึกแย่มากๆ แน่นอน” ชายหนุ่มนึกอย่างคาดการณ์ ไว้ ก่อนล่ วงหน้ า เขาล่ ะ อยากเห็นหน้ าตาของยายแก่นนจริ ั งๆ ตอนทีรู้ เรื องนี กระทังรถของเขาขับมาจอดยังหน้ าบ้ านของคุณย่าเธอ อัคราชจึงบอก ให้ หญิ งสาวได้ รับรู้ เพราะดูเหมือนอีกฝ่ ายจะไม่ทราบเลยด้ วยซํ า เอาแต่น ัง เหม่อเพียงอย่างเดียว ศี รษะก็พิงกับกระจก ริ มฝี ปากเม้ มแน่นอดสูใจกับสิ งที เกิดขึนอย่างไม่ทนั ตังตัว “นํามนต์ถงึ บ้ านคุณแล้ วล่ะ” “ขอบคุณทีมาส่งนะคะ” เพียงเอ่ยจบเธอก็เตรี ยมก้ าวลงไปจากรถทันที แต่อคั ราชคว้ ามือเรี ยวไว้ กอ่ น 96


“นํามนต์คณ ุ จะไม่เจอกับผมอีกจริ งๆ เหรอ” เป็ นคําพูดทีถามไปอย่าง นันล่ะ ถึงเธอไม่อยากเจอเขา แต่ถ้าเขาอยากเจอเธอ ก็ทําอะไรตนเองไม่ได้ “ค่ะ ฉันจะไม่เจอกับคุณอีก” หลังจากเอ่ยจบก็สะพายกระเป๋ าลงไปจากรถทันที และไม่หนั กลับมา มองอี กฝ่ ายเลยด้ วยซํ า เธอก้ าวกลับเข้ ามาในบ้ านด้ วยสี หน้ าที แสดงความ หวาดหวันอย่างมาก “กลับมาแล้ วเหรอคะคุณนํามนต์ กินอะไรมารึ ยงั คะ” พิกุลถามตาม หน้ าทีเหมือนทุกคราว “นํามนต์กินมาเรี ยบร้ อยแล้ วค่ะ นํามนต์ขอตัวขึนไปบนห้ องนะคะน้ า พิกลุ ” กายเล็กทิงนําหนักลงไปยังเตียงนุม่ และร้ องไห้ อย่างมากมาย “คุณย่าคะ นํามนต์ขอโทษค่ะ” ร่างเล็กสันไหวด้ วยอาการสะอึกสะอืน อย่างน่าสงสารเป็ นทีสุด ปกรณ์ ขับรถมาทีธนาคาร เพือจัดการกับค่ าใช้ จ่ายของ เจ้ านาย ใหญ่เหมือนเช่นปกติ ระหว่างนันก็นงรอให้ ั ถงึ คิวหมายเลขของตนเอง ก็พลันได้ ยินหญิงสาวสองคนคุยกัน “เอาเช็คมาเข้ าตังสีสิบห้ าล้ าน ไปทําอะไรมาเหรอถึงได้ รวยแบบนีน่ะ” “ของวิบลู ย์แฟนฉันน่ะ เป็ นค่าทีดินของเจ้ านาย” “โอ้ โหที ดินแถวไหนน่ะ ทําไมแพงจัง” อีกฝ่ ายพอได้ ยินราคาก็แสดง ความตกใจอย่างมาก “ทีดิ นแถวพัทยาไง เห็ นว่าห้ างดีซี มอลล์ จะไปเปิ ด” ปกรณ์ ได้ ยินก็ แสดงท่าทางสงสัย “ห้ างดีซีมอลล์ มันเป็ นของยายคุณหญิ งประภาพรคู่แค้ นของคุณราช นีนา แถมราคาที ดินก็ ขายเท่าของเขาไม่ใช่เหรอ ราคาสามสิ บห้ าล้ าน” เขา จดจําได้ เป็ นอย่างดี และเมือจัดการเรื องธนาคารของเจ้ านายเสร็ จเรี ยบร้ อยแล้ ว ก็เดินตาม ผู้หญิงสองคนไป เพืออยากรู้ ว่าทังสองเป็ นใครและจะได้ ร้ ู ว่าผู้ชายทีชือวิบูลย์

รัตมา

97


หน้ าตาเป็ นเช่นไร แต่โชคดีได้ พบกับอีกฝ่ ายทางด้ านนอกของธนาคาร “เป็ นไงเรี ยบร้ อยรึ เ ปล่ า” ปกรณ์ รี บ หลบโดยเร็ ว และหยิ บ กล้ อง ถ่ายภาพมาบันทึกใบหน้ าของอีกฝ่ ายทันที “เรี ยบร้ อยสิ แบบนีแปลว่าเราจะมีเงิ นใช้ สิบล้ านเลยเหรอคะวิบูลย์ ” หญิงสาวเรี ยกชือคนรัก “ก็ใช่นะ่ สิ ทีดินน่ะราคาแค่สามสิ บห้ าล้ านเอง แต่พีบวกเข้ าไปอีกสิ บ ล้ าน รวมเป็ นสี สิ บห้ าล้ าน คิดดูสิอยู่ๆ ก็มีเงิ นใช้ สิบล้ าน จะไปออกรถคันใหม่ หรื อจะไปเที ยวต่ างประเทศก็ ได้ แถมบ้ านหลั งใหญ่ ๆ อี กหลังก็ ยังได้ นะ มี ความสุขจริ งๆ” “ใช่เลย มีเงินตังสิบล้ านอยากทําอะไรก็ได้ ” ผู้เป็ นคนรักตอบอย่างเห็น ด้ วย โดยปกรณ์ ก็เล่าเรื องนีให้ เจ้ านายของตนเองได้ ฟังด้ วยเมือกลับจาก ธนาคาร โดยอัคราชกําลังนังมองหน้ าจอคอมพิวเตอร์ ยงั โต๊ ะทํ างานตัวใหญ่ ปกรณ์จงึ รายงานเรื องทีได้ ร้ ู มาให้ ชายหนุม่ ได้ ฟัง “ยายคุณหญิงประภาพร ซือทีแพงกว่าของเราเป็ นสิบล้ านเลยครับ” “เจ้ าของทีบอกขายแพงกว่าเรารึไงกัน” อัคราชถามอย่างคาดเดา “พนักงานในห้ า งบวกเงิ น เพิ มเองต่ า งหากล่ ะ ครั บ ที ดิ น น่ ะ ราคา สามสิบห้ าล้ านเท่าพวกเรา แต่วา่ บวกเพิมไปอีกสิ บล้ าน ยายคุณหญิ งก็เลยซือ ทีแพงไปสิบล้ านครับ” “สมนําหน้ าดีนะ พนักงานยักยอกเงินเข้ ากระเป๋ าตัวเอง” ชายหนุ่มเอ่ย ด้ วยสีหน้ าทีแสดงความสะใจ “นันสิครับ ไม่ร้ ูวา่ เงินตัวเองโดนยักยอกไปมากแค่ไหนแล้ ว” “คุณราชจะบอกคุณนํามนต์ให้ ร้ ู เรื องนีไหมครับ” คิวทังสองเลิ กขึนสูง และทําอาการส่ายศีรษะไปมา “จะบอกทําไม ให้ มนั โดนยักยอกเงิ นไปแบบนีน่ะล่ะดีละ เหมือนกับที น้ าดาของฉันก็โดนพวกมันยักยอกไงล่ะ” จู่ๆ ก็ มีคนมาบอกกับน้ าดาซึงอยู่ในบ้ าน หลังจากกลับมาบ้ านและ 98


พบว่าไม่มีใครอยูท่ ีบ้ านเลย จึงถามกลอยใจทีนังอยูใ่ นบ้ าน ‘ติกบั คุณแม่ไปไหนน่ะกลอยใจ’ ‘ไปแล้ วค่ะคุณดา’ อีกฝ่ ายบอกให้ ร้ ู ด้วยนําเสียงเบา ‘ไปแล้ วไปไหนเหรอ’ ‘เห็นบอกว่าจะไปอยูท่ ีอืนค่ะ ไม่อยูท่ ีนีแล้ ว’ เพียงได้ ยินนัดดาถึงกับอึง ไปเลย นันเพราะไม่คิดว่าสามีของตนเองจะทําเช่นนี ‘ไม่อยูท่ ีนีแล้ ว นีแปลว่าเหลือฉันกับเธอแล้ วก็ตาราชสองคนใช่ไหม’ รถคันใหญ่ขับมาจอดยังหน้ าบ้ าน พร้ อมกับผู้ชายสามคนเดินเข้ ามา หาน้ าดา และบอกให้ ได้ ทราบอย่างชัดเจน ‘ผมขอเชิญคุณผู้หญิงย้ ายออกจากบ้ านหลังนีด้ วยครับ’ ‘อะไรนะให้ ฉันออกไปจากบ้ านนี นีมันบ้ านของฉันนะ’ นัดดาไม่ยอม ทําตามทีบอก ‘แต่วา่ ตอนนีบ้ านหลังนีไม่ใช่ของคุณแล้ วครับ เพราะว่าเจ้ าของเก่าเขา ขายให้ เจ้ าของใหม่แล้ วครับ’ เพียงน้ าดาได้ ยินก็กรี ดร้ องออกมาด้ วยความเจ็บปวด เมือรับรู้ ว่าสามี ทีรักมากทําร้ ายตนเองเช่นไร นอกจากจะยักยอกเงินทีเอาไปทําบริ ษัทแล้ ว ก็ยงั จะยักยอกเงินค่าบ้ านอีก นัยน์ตาของอัคราชเป็ นประกายชิงชังทังสองคนอย่าง มาก แต่นายธิ ติกบั ภรรยาโชคดีไปทีไม่ต้องรับกรรมทีก่อกับคนอืน ก็เหลื อ แต่ยายคุณหญิงประภาพรทีจะต้ องชดใช้ ในสิงทีทํากับน้ าดา “ให้ มนั ยักยอกจนหมดตัวไปเลย ห้ างมันจะได้ เจ๊ งๆ ไปซะ” สิ งเดี ยวที อัคราชชื นชอบก็ คื อ ความฉิ บ หายของครอบครั ว ยาย คุณหญิ งประภาพรน่ะเอง ทังบริ ษัทและตัวของอีกฝ่ ายถ้ ายิงได้ รั บรู้ เรื องการ ตายด้ วยจะยิงดีใจมากๆ ตึง... เสียงโทรศัพท์ส่วนตัวของเธอพลันดังขึนมา มนต์สิตามองไปยังเบอร์ ที

รัตมา

99


โชว์อยูบ่ นหน้ าจอพอเห็นว่าเป็ นเบอร์ ของพริ มพราวน่ะเอง ก็หยิบขึนมากดรับ และถอนหายใจด้ วยความโล่งอก “นํามนต์ไปเทียวสิงคโปร์ กนั ไหมอาทิตย์หน้ าน่ะ” “พอดีชว่ งนีฉันงานเยอะมากเลยพราว เธอไปเทียวเถอะ” มนต์สิตาไม่ มีสมาธิ ทีจะไปเทียวหรอก ถ้ าเป็ นคนอืนคงไม่ร้ ู สึกอะไร แต่สําหรับตนเองทีทํา ให้ ยา่ ผิดหวังถือเป็ นเรื องใหญ่มาก “โอเค แล้ วฉันจะเทียวเผือนะ” “จ้ ะ พราว” เธอคุยกับเพือนไม่นานก็กดวางสาย เธอไม่กล้ าเล่าเรื องทีเกิดขึนให้ เพือนได้ ฟัง เพราะจะว่าไปมันก็เป็ นความผิ ดของตนเองที ดันไปยอมเขาแบบ ง่ายดาย หลังจากนันหญิงสาวจึงก้ าวลงไปดูงานในห้ างสรรพสิ นค้ า มนต์สิตา ไม่อยากทีจะมาทํางานเลยช่วงนี นันเพราะกลัวว่าจะเจอกับเขาน่ะเอง เธอคิด ว่าเขาคงไม่ยอมอยูเ่ ฉยแน่ถ้าตนเองไม่รับสาย และไม่พูดคุยกับอีกฝ่ ายดังเดิม แต่เธอก็ไม่สามารถทีจะทําอย่างทีคิดได้ เมื อหญิ ง สาวจะต้ องลงมาเดิ น ดู ห้ างสรรพสิ น ค้ าของตนเอง ไม่อย่างนันคุณย่าต้ องสงสัยเป็ นแน่ เธอรู้ สึ กเวี ยนหัวอย่างมากนันเพราะตังแต่ผิดคํ าสัญญากับย่าของ ตนเองก็ทําให้ หญิ งสาวกินได้ น้อย นอนก็ไม่ค่อยหลับเอาแต่ร้องไห้ เพียงอย่าง เดียว ขณะทีเธอเดินตรวจตรางานเสียงหนึงก็พลันดังขึนมา “นํามนต์” หญิงสาวจําเสียงของเขาได้ นัยน์ตาของมนต์สิตาเบิกกว้ างด้ วยความ ตกใจพร้ อมกับรี บหมุนกายกลับไปโดยเร็ ว ราวไม่อยากทีจะเจอกับอีกฝ่ าย อัค ราชก็วิงตามไปและไปทันยังลิฟท์ทีเธอกําลังจะกด เพือขึนไปยังห้ องทํางาน เขา คว้ ามือเรี ยวไว้ ได้ “ทําไมคุณต้ องหนีผมด้ วย” ทําไมอัคราชจะไม่ร้ ู ว่าอีกฝ่ ายหนีตนเอง เพราะอะไร คงรู้ สึกแย่ล่ะสิทีใจง่ายไปนอนกับผู้ชาย 100


“ปล่อยฉันนะคะคุณราช” พยายามทีจะบิดมือจากการจับกุมของอีก ฝ่ าย เพราะกลัวคนอืนจะมาเห็นน่ะเอง “ไม่ปล่อย” “คุณราชคะ ฉันขอร้ องล่ะค่ะอย่าทําอย่างนีเลยนะคะ” เธอบอกเขาอย่างเว้ าวอน เป็ นช่วงเดียวกับทีคุณหญิ งประภาพรเดิ น มาเห็นฉากนีเข้ าพอดี เห็นอีกฝ่ ายจับมือของหลานสาวจึงตรงเข้ าไปถาม “มีอะไรกันเหรอคะ” “คุณอัคราชแค่ชว่ ยนํามนต์ไว้ นะ่ ค่ะพอดีนํามนต์จะล้ มค่ะ ขอบคุณนะ คะคุณอัคราช ที ช่วยฉันไว้ แล้ วฉันจะโทรบอกนะคะว่าวันอาทิ ตย์ว่างรึ เปล่า” เธอปดย่าของตนเอง นันเพราะไม่อยากให้ ผ้ ูเป็ นย่ารู้ ว่าตนเองทําให้ อี กฝ่ าย ผิดหวัง “ผมจะรอคําตอบนะครับนํามนต์ ผมกลับก่อนนะครับคุณหญิ ง” ชาย หนุ่มรู้ ว่าเธอโกหก แต่ก็ยอมทํ าตามที บอกด้ วยดี หลังจากนันอัคราชก็ เดิ น ออกไปจากห้ างสรรพสินค้ าดังกล่าว “คุณอัคราชจะชวนเราไปไหนเหรอนํามนต์” คุณหญิ งสอบถามด้ วย ความอยากรู้ “ไปเทียวน่ะค่ะ แต่นํามนต์ ยงั ไม่ได้ รับปากค่ะ เดียวนํามนต์ ขอตัวไป ทํางานก่อนนะคะคุณย่า” เธอรี บเลียงออกมาทันที นันเพราะไม่อยากให้ ย่าของ ตนจับผิดท่าทางไม่ปกติของตนเองได้ อัคราชตรงไปยังลิฟท์ ซึงเขาไม่ ร้ ู ว่าตนเองตกอยู่ในสายตาของ ผู้ชายสองคนที มาเดิ นคุ้มกันให้ กบั คุณหนูซึงเป็ นลู กสาวของเสี ยอาทร โดย คุณหนูทีเป็ นลูกสาวคนเล็กเจ้ าพ่อใหญ่ เปิ ดธุ รกิจไนต์คลับ พลางรอบไปรอบๆ ก่อนจะหยุดชะงักสะดุดกับชายหนุม่ ซึงสวมชุดสูทตัวเท่ ดวงตารู้ สึกคุ้นๆ กับอีก ฝ่ าย แล้ วเพียงครู่ก็นกึ ออกก่อนจะหันไปบอกเพือนของตนทียืนอยูด่ ้ วยกัน “นัน...” “อะไร นีแกอย่าบอกนะว่าอัม พัชราภา ดาราทีฉันปลื มมาเดินห้ างน่ะ”

รัตมา

101


เพือนหันไปถามอย่างคาดเดา “ไม่ใช่” อีกฝ่ ายส่ายหน้ าทันทีพลางทํานําเสียงสูงตอบกลับมาด้ วย “แล้ วแกตกใจอะไรวะ จนพูดไม่ออกขนาดนี” “ไอ้ หนุม่ หน้ าหล่อทีมันช่วยนังเด็กนันไงล่ะ” รี บบอกให้ เพือนได้ ทราบ ทันที เนืองจากเมือครู่นีมัวแต่ตะลึงเพียงอย่างเดียวน่ะเองก็เลยพูดอะไรไม่ออก “ก็คนทีเจ้ านายใหญ่ให้ ตามหาตัวน่ะสิ” ครันรับรู้ ก็นกึ ออกทันที “ใช่ นันล่ะ” เพือนในกลุ่มพยักหน้ าตอบรับ “แล้ วทําไมเพิงพูดวะ ไหนมันไปไหนแล้ ว” พอตีความได้ กระจ่างก็รีบ ถามกลับไปโดยเร็ ว อี กฝ่ ายก็มองหาก่อนจะชีไปยังร่ างสูงทีเดินหายเข้ าไปใน ลิฟท์ “นันมันอยูน่ น” ั “แล้ วทําไมไม่บอกแต่แรกวะมัวเล่นเกมปริ ศนาอยูไ่ ด้ รี บตามไปเร็ ว” ทังสองทิงลูกสาวเจ้ านายใหญ่ไว้ ในร้ านห้ องเสือก่อนจะรี บตามอัคราช ไปทันที ซึงเขากํ าลังก้ าวเข้ าไปในลิ ฟท์ ทังคู่วิ งตามไปถึงลิ ฟท์ ก็ปิ ดพอดี ซึง หมายเลขก็ขึนโชว์หลายชันมาก ทังชันห้ าลงไปจนถึงใต้ ดิน “ชันไหนวะเนีย ตามไม่ทนั เพราะแกทีเดียวมัวแต่อําๆ อึงอยูไ่ ด้” “ก็ฉนั ตกใจนีหว่า ตามหาตังนานไม่เจอ บทจะเจอก็เจอง่ายๆ เลย” “มันต้ องมาทีนีอีกแน่ๆ” หนึงในนันพลางนึกอย่างคาดการณ์ “พวกเราต้ องมาดักดูมนั ทีนีทุกวันเผือจะเจอมัน” พร้ อมกับแสดงความ คิดเห็นในลักษณะคาดเดา “ใช่เลย” อีกฝ่ ายพยักหน้ าตอบรับ ก่อนจะพากันเดินกลับไปยังร้ านขายเสื อผ้ าเมือครู่ นี ซึงคุณหนูกําลัง ยืนรออยู่ด้วยสี หน้ าที ไม่สบอารมณ์ นนเพราะว่ ั าไม่มีคนมาช่วยตนเองหิวถุง เสือผ้ าน่ะเอง พอเห็นลูกน้ องของบิดาเดินมาก็ทําสีหน้ าโมโหใส่ “พวกแกไปไหนมา รู้ ไหมว่าฉันรอจนเมือยขาไปหมดละ” “ขอโทษครับพอดีผมตามผู้ชายอีกคนไป” “ใครหน้ าไหนจะสํ าคัญกว่าฉัน รี บถือถุงเอาไปใส่ รถเลย จะได้ กลับ 102


บ้ าน” หลังจากนันหญิงสาวก็เดินสะบัดก้ นทีอยูบ่ นรองเท้ าส้ นสูงตรงไปยังลิ ฟท์ ทีอยูอ่ ีกด้ านหนึงด้ วยสี หน้ าบึงตึง ลูกน้ องก็รีบหอบถุงซึงอีกฝ่ ายชอปปิ งอย่าง มากมายตรงไปยังรถ ก่อนจะเคลือนออกไปจากห้ างสรรพสินค้ า ลูกน้ องก็ได้ รายงานให้ เจ้ านายใหญ่ได้ ทราบเมือกลับมาถึงบ้ านหลัง ใหญ่ โดยอีกฝ่ ายอยูใ่ นห้ องทํางานอยูก่ บั อีหนูหลายคนเหมือนปกติ “วันนีผมเจอตัวไอ้ หน้ าหล่อนันแล้ วนะครับเจ้ านายใหญ่” “มันอยู่ไหน ไปเอาตัวมันมา” พอรับรู้ ก็ รี บถามกลับไปโดยเร็ วด้ วย นําเสียงยินดี “ผมตามไปทีลิฟท์ครับแต่วา่ ไม่ทนั ” เพียงได้ ยินสี หน้ าทีพอใจเมือครู่ ก็ เปลียนเป็ นโมโหทันที ก่อนจะใช้ เท้ าถีบจนลูกน้ องล้ มลงไปนังทีพืน โครม! “แล้ วพวกแกยังมีหน้ ามาบอกฉันอีกเหรอว่าเจอตัวมันน่ะ” “ผมคิดว่ามันต้ องไปทีห้ างนี อีกแน่เลยครับ เดียวพวกเราจะไปเฝ้าที ห้ างนันครั บ เผื อว่าจะเจอมันอี ก” ลู กน้ องอี กคนรี บบอกให้ เจ้ านายใหญ่ มี ความหวัง “ดี ไปเฝ้าไว้ ถ้ าเจอตัวมันล่ะก็จดั การเก็บมันซะ เพราะมันถึงทําให้ ฉัน ต้ องเสี ยเงิ นเยอะ” กําไรทีทําธุ รกิจมากหายวับไปก้ อนใหญ่ทีเดียว ลูกน้ องทัง สองก็พยักหน้ าตอบรับ “ครับเจ้ านายใหญ่” ซึงมนต์ สิ ตาไม่ อยากให้ เขามาหาตนเองทีห้ างสรรพสิ นค้ า จึ ง ต้ องไปหาอี กฝ่ ายทีโรงแรมในวันต่อมา และบอกถึงการตัดสิ นใจของตนเอง เพือให้ เขารับรู้ อย่างชัดเจน “ฉันมนต์สิตามาขอพบคุณอัคราชค่ะ” เธอแจ้ งเจตน์จํานงออกไปทันที “คุณอัคราชให้ คณ ุ มนต์สิตาขึนไปพบทีห้ องทํางานได้ เลยค่ะ” นันเพราะว่าชายหนุ่มแจ้ งกับพนักงานไว้ น่ะเอง กายเล็ กในชุดเดรสสี หวานจึงเตรี ยมขึนลิฟท์ไปยังชันบน แต่ยงั ไม่ทนั ก้ าวเข้ าไป ลิฟท์เบืองหน้ าก็เปิ ด ออกพร้ อมกับร่ างในชุดสู ทสี เข้ มเดินออกมาพร้ อมกับปกรณ์ ลูกน้ องคนสนิ ท

รัตมา

103


เพียงเห็นอัคราชก็เรี ยกเธอทันที “นํามนต์” “ฉันมีเรื องจะคุยกับคุณค่ะ” หญิงสาวบอกให้ รับรู้ อย่างชัดเจน “ถ้ าอย่างนันก็ไปด้ วยกันเลย ผมกําลังจะออกไปกินข้ าวเทียง” เขาเอ่ยและฉุดกายนุ่มให้ ไปข้ างนอกด้ วยกัน มนต์ สิตาก้ าวขึนไปนัง บนรถคันหรู อย่างหลีกเลียงไม่ได้ ชายหนุ่มกอดกายนุ่มและหอมแก้ มนวลฟอด ใหญ่ หญิงสาวก็บอกอย่างห้ ามปราม “อย่าค่ะคุณราช” “ทําไมล่ะก็ในเมือผมคิดถึงคุณนีนา ลูกกวางน้ อยของผม” เรี ยกด้ วยความเอ็ นดู แต่ที จริ งแล้ วหมายถึงเหยื อแสนหวานที เขา จะต้ องล่ าให้ ได้ น่ะเอง ถ้ าเป็ นเมื อก่อนนี มนต์สิ ตาคงยอมเป็ นลู กกวางน้ อย ของอัคราช แต่วา่ ตอนนีเธอไม่ยินยอมอีกต่อไป “ทีฉันมาหาคุณวันนี ก็เพราะว่า...” ยังเอ่ยไม่ทนั จบเขาก็ขดั ขึนมาก่อน “ผมหิว ไว้ รอกินเสร็ จค่อยคุยละกัน” พูดด้ วยนําเสียงตัดบท ชายหนุม่ โอบร่างนวลอย่างใกล้ ชิดเพือบ่งบอกให้ ร้ ู วา่ สนิทสนมกันมาก เพี ยงใด เข้ าไปยังด้ านในของร้ านอาหารหรู กับบรรยากาศที ดูร่ มรื น มีต้นไม้ ประดับในร้ านมากมาย ด้ านข้ างก็มีลานนําพุ ขนาดเล็ ก ดูปลอดโปร่ งและโล่ง อย่างมาก มนต์สิตาทรุ ดกายนังลงยังเบาะแบบโซฟาตัวขาว ซึงเขาก็นงเคี ั ยงข้ าง ไม่หา่ งฝั งเดียวกัน อัคราชสังของโปรดมาให้ เธออย่างเอาใจ “คุณชอบกินห่อหมกมะพร้ าวอ่อนใช่ไหม ผมจําได้ แล้ วก็ปนู ิม กับปลา กะพงราดนําปลา” ถ้ าเป็ นก่อนหน้ านีมนต์สิตาคงจะรู้ สึกยินดีอย่างมากทีเขาจดจําเรื อง ของตนเองได้ หมด แต่ตอนนี เธอไม่มีอารมณ์ ทีจะใส่ ใจกับมันเลย เธอนังกิ น อาหารแบบฝื ดเฝื อนเป็ นทีสุด เพียงครู่ก็วางช้ อนลงกับจาน อัคราชทีเห็นเช่นนัน จึงถามอย่างห่วงใย “กินแค่นีจะอิมเหรอนํามนต์” 104


“อิมค่ะคุณราช” เขามองไปยังกายนุม่ และบอกอย่างสังเกตการณ์ “คุณผอมไปนะลูกกวางน้ อย” อัคราชจับไปยังแขนเล็ กด้ วย นัยน์ตา มองไปยังวงหน้ านวลอย่างไม่วางตา “ฉันกินข้ าวไม่คอ่ ยตรงเวลาค่ะ” เธอตอบกลับไปเบาๆ “คุณอิมรึ ยงั คะ จะได้ คิดเงิน” นันเพราะว่าหญิงสาวอยากจะคุยให้ มนั จบๆ ไป “อิมแล้ วล่ะ” หลังจากนันอัคราชจึงเรี ยกบริ กรมาเช็คบิล โดยมนต์สิตาก็นงรถไปกั ั บเขาบนรถคันใหญ่ หากสถานทีอัคราชพาไป นันก็คือคฤหาสน์หรู ของตนเอง หญิงสาวมองด้ วยความสงสัย “ทําไมคุณถึงมาคุยทีนีล่ะคะ” นําเสียงรู้ สึกหวาดหวันอย่างมาก ยามทีเขาอยู่ในคฤหาสน์ส่วนใหญ่ ลูกน้ องหรื อว่าแม่บ้านจะไม่คอ่ ยเข้ ามาวุน่ วายเพราะรู้ วา่ เจ้ านายชอบความเป็ น ส่วนตัวมาก โดยเฉพาะเวลาทีพาผู้หญิงคนอืนมาทีนีก็จะไม่กล้ าเข้ ามารบกวน ถ้ าเจ้ านายไม่สัง เขาทรุ ดกายนังลงยังโซฟากลางห้ องโถงกว้ าง ซึงหญิ งสาวก็ เตรี ยมที จะนังลงยัง เก้ าอี ตัวที ว่ างแต่เ ขาก็ ฉุ ดกายนุ่มให้ น ังลงบนตักแกร่ ง เสียก่อน “คุณราชคะ” “รู้ แล้ วล่ ะน่ะว่าชื อราช ไม่ต้องยํ าบ่อยหรอก” ชายหนุ่มบอกอย่าง หยอกเย้ าใส่อีกฝ่ าย “ฉันไม่ต้องการให้ คณ ุ ไปหาฉันทีห้ างอีก ตังแต่พรุ่ งนีเป็ นต้ นไปฉันกับ คุณไม่มีอะไรทีต้ องเกียวข้ องกันอีก” คนทีควรพูดประโยคนีส่วนใหญ่เป็ น อัค ราชซะมากกว่า เอาไว้ พดู กับผู้หญิงคนอืนทีเขาเบือแล้ วน่ะเอง “แล้ วถ้ ามันไม่เป็ นอย่างนันล่ะนํามนต์” นันเพราะก่อนหน้ านีเขากําลังนังหาข้ อมูลอะไรบางอย่างอยู่ ซึงมันทํา ให้ ใบหน้ าคมเต็มไปด้ วยรอยยิม ถ้ าหากว่าสิ งทีเขาอ่านเป็ นจริ งได้ เขาก็ไม่ต้อง กังวลเรื องทีอีกฝ่ ายจะไม่คบและคุยกับตนเอง เรื องทีอัคราชอ่านอยูน่ นก็ ั คือ มีอะไรด้ วยกัน เพียงครั งเดี ยวจะท้ องได้ รึเปล่า และคํ าตอบของคุณ หมอก็มาตอบว่า ถ้ าเป็ นช่วงไข่ตกก่อนทีฝ่ ายหญิ งจะมีรอบเดือนสองสัปดาห์

รัตมา

105


เป็ นช่วงทีมีโอกาสตังครรภ์สูงมาก ถ้ าแม่นํามนต์เป็ นอย่างทีคุณหมอบอก ครัง เดียวก็มีโอกาสทีจะท้ องได้

106

เจ้าสาวจองจำรัก ตัวอย่าง  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you