Page 1

“ถอดเสือออกเดียวนี” “อะไรนะ” มธุกรย้อนถามกลับมา ชายหนุ่มจึงเอ่ยยําซํา “จะถอดเองดีๆ หรื อว่าจะให้ฉนั จับแก้ผา้ เอง ตอนนี ฉัน จะไม่ทาํ อะไรเธอ แต่ถา้ เธอไม่ทาํ ตามทีบอกล่ะก็ ฉันอาจเปลียน ใจก็ได้ เลือกเอาละกัน” นัยน์ตาคู่คมพูดอย่างจับจ้องวงหน้านวล แบบไม่ละไปทางใด “คุณแน่ใจนะว่าจะไม่ทาํ อะไรฉันน่ะ” เธอย้อนถามเขา อย่างไม่มนใจนั ั กด้วยนําเสียงเบา “แน่ใจ รี บถอดเร็ วๆ สิ ไม่งนฉั ั นถอดเองนะ” เขาพยัก หน้าตอบรับ ซึ งประโยคหลังพูดด้วยความแข็งกร้าวพร้อมกับ นัยน์ตาทีบ่งบอกความน่ากลัวเช่นกัน ทําให้หญิงสาวจําต้องยอมทําตามอีกฝ่ ายอย่างขัด ขื น ไม่ได้ มือเรี ยวปลดกระดุมเสื อเชิ ตสี ฟ้าออกอย่างช้าๆ ทีละเม็ด แต่ แค่ เพีย งเห็ น เนิ น อกอวบอิ มก็ทาํ ให้อคิ นยังใจที จะเห็ น มัน


“ผมไมไดตองการแคคําขอบคุณ กับรอยยิ้มหวานๆ หรอกนะ รินธาร ผมตองการอยางอื่นดวย” ชายหนุม บอกใหเธอรับรูแบบไม เสียเวลาออมคอมใหมากความ “คุณตองการอะไร” “ผมตองการมีความสุขกับคุณ บนเตียงของผม” โดยนัยนตา คูคมกวาดมองไปทั่วรางของเธอดวย ดวงตาของรินธารเบิกกวางอยาง ตกใจพอไดยินเชนนั้น “คุณนี่มันเลวทีส่ ุดเลย เอาชีวิตของคนที่ฉันรักมาบีบบังคับ ฉัน” “ผมไมเคยชวยใครฟรีๆ หรอกนะรินธาร ไมไดใจบุญขนาดนั้น ทุกอยางคือการลงทุนทั้งนั้น และตอนนี้ผมตองการที่จะเก็บผลของมัน แลว “ถาฉันไมยอมละ” แยงกลับไปทันควัน

“ผมจะปลอยมือจากคุณทันที แลวนับจากนี้ชีวิตของคุณ กับคนที่คุณรักกับคดีจะเปนยังไง ก็ไมเกี่ยวกับผมอีกแลว” ตอบ อยางเลือดเย็นเปนที่สุด

2


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย เปดบัญชีรักมาเฟย โดย

รัตมา

ราคา

339 บาท

สงวนสิทธิตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิพ.ศ. 2537 จัดอาร์ ท

ต้ นข้ าว

รัตมา

3


จากใจ... นักเขียน สวัสดีคะ่ พบกับนิยายเรื องใหม่ของข้ าวนะคะ เรื องนีเกียวกับมา เฟี ยทีประเทศบราซิลค่ะ พระเอกเป็ นเจ้ า ของสายการบิน รอส เวลสัน เกิดติดใจแม่ทนายตัวร้ ายริ นธาร แต่เขากลับต้ องเข้ าไปเกียวข้ องกับกัล ลาโน่ มาเฟี ยบราซิล เจ้ าพ่อค้ ายาด้ วย เธอถูกตามฆ่าและสังให้ เอ็มมานู เอลมอบตัวนางเอกให้ กบั พวกมาเฟี ยเพือแลกกับธุ รกิจหลายพันล้ านไม่ ต้ องล่มจม มาลุ้นกันค่ะว่าพระเอกจะเลือกอะไร ระหว่างนางเอกกับธุรกิจ หลายพันล้ าน แวะไปทักทายกับข้ าวได้ ทีเพจนะคะ http://www.facebook.com/Rattma แล้ วจะอัพนิยายสนุกๆ ให้ อา่ นเรือยๆ ค่ะ ขอบคุณจากใจ รัตมา

4


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย

บทนํา เอ็มมานูเอล รอส เวลสัน

เอ็มมานูเวล รอส เวลสัน นักธุรกิจเจ้ าของสายการบิน รอส เวล สัน ในประเทศบราซิล ประเทศทีใหญ่ทีสุดเป็ นอันดับห้ าของโลก คือหนึง ในธุรกิจของตระกูล รอส เวลสัน ซึงในตระกูลของเขามีลกู ชายอยู่สีคน นันก็คือ เอ็มมานูเอล วิคเตอร์ เฮนริ ค และ ราฟาเอล ทังหมดต่างดูแล ธุรกิจคนละอย่าง โดยเขาเป็ นพีชายคนโต อายุ 31 ปี ได้ ฉายาว่า ไทเกอร์ คูเอล ส่วนน้ องชายอีกสามคนคือ เฮนริ ค เป็ นน้ องชายคนทีสอง อายุ 30 ปี ดูแลโรงแรม ฉายา ไลออน วิลเลียน ส่วนราฟาเอล น้ องชายคนที สาม ดูแลคาสิโน ทีลาสเวกัส ซึงบิดาของเขาได้ ไปลงทุนไว้ ทีนัน อายุ 27

รัตมา

5


ปี ฉายาชาร์ค แองเกิล และวิคเตอร์ น้องชายคนทีสี ดูแลธนาคาร รอส เวลสัน อายุ 29 ฉายาคือวูลฟ์ ฮันท์เตอร์ เอ็มมานูเอลมีใบหน้ าหล่อ คมสัน ชวนมองอย่างมาก เรื อนกาย โปร่งสูง และกํายํา ราวรูปปั นเทพบุตรกรี ก นัยน์ตาเป็ นประกายสีฟ้าอม นําเงิน มองดูลกึ ลับน่าค้ นหาอย่างมาก ตัดผมสันแบบรองทรงสีนําตาล เข้ ม เขาอยู่ในชุดสูทตัวเท่สีดําเข้ มคลุมทับด้ วยเสือเชิ ตสีขาว ผูกเนคไทสี เดียวกับสูท ร่ างแกร่งนังอยู่บนตึกชันสูงสุด ของบริ ษั ทเซอร์ เวลสัน เขา อายุ 32 ปี เป็ นซีอีโอใหญ่ของทีนี เมือเขามองไปยังนาฬิ กาซึงอยู่บนผนังก็พบว่าใกล้ จะเทียงแล้ ว จึงจัดการปิ ดคอมพิวเตอร์เบืองหน้ าลง ก่อนจะลุกขึนและสังการกับคาร์ ตัน ลูกน้ องคนสนิทของตนเอง “วันนี ฉันจะไปกินข้ าวกับมาคอส” โดยมาคอสก็คือเพือนสนิ ท ของเขาน่ะเอง อีกฝ่ ายเปิ ดบริษัททนายของตนเอง “ถ้ าอย่างนันผมกับลูก้าจะไปเตรียมรถให้ นะครับ” ทังสองเป็ นลูก น้ องมือซ้ ายและมือขวาของเอ็มมานูเ อล พลาง ทําท่าค้ อมกายลงเล็กน้ อยก่อนจะไปจัด การขับรถสุดหรูของชายหนุ่ม ออกมา เพียงครู่รถราคาแพงก็ขบั มาจอดยังเบืองหน้ า ชายหนุ่มก็ก้าวขึน ไปนังทันที ก่อนทีรถจะขับเคลือนออกไป เป้าหมายคือศาลทีบราซิล วัน นี เพื อนของเขามาทํ าหน้ า ที เป็ นทนายให้ กับ ลูก ความของ ตนเอง ซึงปกติถ้ามาคอสมาทํางานทีนี ก็มกั จะไปกินข้ าวด้ วยกัน ถ้ าหาก ว่าอีกฝ่ ายว่าความคดีเสร็จในช่วงเทียง ซึงภายในศาลทีมาคอสทํางาน 6


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย นันก็กําลังเคร่งเครียดทีเดียว นันเพราะว่าเขารับว่าความให้ กบั ผู้ชายคนหนึงซึงมีชือว่า จอหน์ วาลัส มีคดีกบั ซาร่าห์ ดูร์เกล ผู้เป็ นภรรยา ซึงต้ องการเรียกค่าเลียงดูจาก สามีหลังจากทีทังสองเลิกรากัน โดยฝ่ ายสามีไม่ยินดีรับผิดชอบและจ่าย ค่าเลียงดูให้ กบั ลูกและตัวเธอ ฝ่ ายภรรยาก็หาหลักฐานหักล้ างสามีด้วย ข้ อหาทีเขาควรจะรับผิดชอบในตัวทังสอง แต่ดเู หมือนว่าฝ่ ายสามีจะสู้กบั หลักฐานเด็ดของภรรยาไม่ได้ เอาซะเลย จนจอห์ น วาลัส ที มันใจว่า ตนเองชนะภรรยาอย่า งแน่ น อน ถึงกับยกมือกุมขมับทีเดียว ริ นธาร สกุณาวงศ์ คือชือของทนายสาวคน ไทยที รั บ ว่า ความให้ กับ ลูก ความของเธอ ซึ งก็ คื อ ภรรยาของจอห์ น วาลัสน่ะเอง “ในเมื อหลัก ฐานทั งคลิ ป ลับ ภาพความสัมพัน ธ์ ข องคุณ กับ ผู้หญิงคนอืนอีกหลายคน รวมทังหลักฐานการการทําร้ ายภรรยาของคุณ จนบาดเจ็บเข้ าโรงพยาบาลหลายครัง คุณยังคิดว่าคุณจะไม่จ่ายค่าเลียง ดูให้ กบั ลูกชายและคุณซาร่าห์อีกอย่างนันเหรอคะคุณจอห์น วาลัส” ทนายความสาวถามกลับไปอย่างเยาะเย้ ยใส่ ดวงตาจ้ องมองไป ยังอีก ฝ่ ายอย่างตรงๆ ด้ วย เล่นเอาอีก ฝ่ ายทําหน้ าไม่ถูก ทีเดียวเมือถูก ยอกย้ อนเช่นนัน มือยกขึนมาจับไปยังศีรษะล้ านด้ านบน ผู้พิพากษาทีรับ ฟั งคดีความนีกับการถกเถียงและหลักฐานทีมาช่วยยืนยันทุก อย่าง ของ ทังสองก็ใช้ ฆ้อนเคาะไปยังบัลลังก์ศาล ปั ง! “ศาลขอพิจารณาคดีให้ มิสซิส ซาร่าห์ ดูร์เกล เป็ นผู้ชนะในคดีนี และขอสังให้ คณ ุ จอห์น วาลัส จ่ายค่าเลียงดูให้ กับลูกชายและมิสซิสซา

รัตมา

7


ร่ า ห์ ดูร์ เ กลเป็ นรายเดื อ นตามที อี ก ฝ่ ายเรี ย กร้ องด้ วย เพื อชดใช้ ค่าเสียหายให้ กบั การทีคุณจอห์น วาลัส ทําร้ ายภรรยาจนบาดเจ็บหลาย ครัง ดังนันศาลจึงขอปิ ดคดีนี” พร้ อมกับทีเสียงฆ้ อนเคาะไปยังบัลลังค์ดงั ปั งใหญ่อีกคราหนึง ก่อนทีผู้พิพากษาจะก้ าวลงมาจากบัลลังก์และก้ าว ออกไปจากห้ องดังกล่าว ซึงพอได้ ยินผลพิจารณาคดีวา่ ฝ่ ายลูกความของตนเองชนะคดีนี รินธารก็ยิมอย่างดีใจ ก่อนจะเดินเข้ าไปกอดร่างของซาร่าห์ ดูร์เกลอย่าง แนบแน่น พร้ อมกับลูกชายเพียงคนเดียวของเธอด้ วย “ดีใจด้ วยนะคะคุณซาร่าห์” มาคอสก็ เ ดิ น เข้ าไปหาลูก ความของตนเองพลางพู ด ด้ วย ความรู้สกึ แย่ “ผมเสียใจด้ วยนะครับคุณ จอห์ น ผมพยายามอย่างเต็มทีแล้ ว แต่คณ ุ ก็เป็ นพ่อทีแย่มากเหมือนกัน ทีไม่คิดจะรับผิดชอบค่าเลียงดูลูก เลย ซํ ายัง ทํ าร้ ายภรรยาอีก ด้ วย มัน ไม่ใ ช่สิงที ผู้ช ายดีๆ ทํ าเลย” นัน เพราะว่าถ้ าเป็ นเขาแม้ เลิกกับภรรยาไปก็ยังต้ องรับผิดชอบลูก ถึงจะไม่ ต้ องรับผิดชอบภรรยาก็ตาม เขาเกลียดการทําร้ ายผู้หญิงมาก ระหว่างทีเอมมานูเอลยืนรอเพือนทนายทางด้ านนอกนัน ก็พลัน มองเห็นหญิงสาวคนหนึงทีอยู่ในชุดเสือเชิตสีฟ้ากับกระโปรงดําทรงสอบ ทีแนบกับเรือนกาย ผ่าข้ างสูงขึนไปยังด้ านบน เผยให้ เห็นเรี ยวขาเพรี ยว ชวนมอง หญิ งสาวใบหน้ าเรี ยว ตัวเล็ก ปล่อยเส้ นผมทีดัดเป็ นลอนลง มายังแผ่นหลังเล็ก เผยให้ เห็นวงหน้ าหวานซึงกับนัยน์ตาทีประดับด้ วย แพขนตางอนงาม พร้ อมกับ รอยยิ มที ชวนมองยามเมือเธอยิ มให้ กับ 8


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ผู้ห ญิ ง เบื องหน้ า ซึ งคาดการณ์ ว่า น่ า จะเป็ นลูก ความของเธออย่ า ง แน่นอน “ขอบคุณนะคะ ทีทําให้ ฉนั ชนะคดีนีน่ะค่ะ ฉันก็เลยฟ้องเรี ยกค่า เลียงดูจากสามีได้ สําเร็จ” “ไม่เป็ นไรค่ะ เขาจะต้ องรับผิดชอบการเลียงดูลกู ของคุณทีเกิด มาจากเขาด้ วยค่ะ เขาจะมาปั ดความผิดชอบเรื องนี ไม่ได้ ” นํ าเสียงแฝง ความชิงชังอยู่ในตัวของคนพูดด้ วย ลูก้าเห็นเจ้ านายหนุ่มมองไปยังหญิ ง สาวเบืองหน้ าก็สอบถามอย่างคาดการณ์ออกมา “อย่าบอกนะครับว่าเจ้ านายใหญ่สนใจผู้หญิ งคนนัน” ชายหนุ่ม ก็พยักหน้ าตอบรับกลับไป “ใช่ ฉันสนใจ” “แล้ วไม่ก ลัวเธอจะมาเล่น งานเหรอครับถ้ าเกิ ดว่าเธอไม่พอใจ อะไรเจ้ านายใหญ่ขนมา ึ อาจจะฟ้องเรียกค่าเลียงดูจนหมดตัวเหมือนกับ ทีเธอทําให้ ลกู ความของตนเอง” คาร์ตนั เอ่ยอย่างคาดการณ์ออกมาถึงสิง ทีอีกฝ่ ายอาจจะคิดทํากับเจ้ านายเขา “ฉันไม่กลัว” ตอบด้ วยความเชือมัน โดยสายตาก็ไม่ละไปจาก ร่างระหงนันเลย ราวกับว่าอีกฝ่ ายมีแรงดึงดูด สายตาคู่คมของเขามาก ทีเดียว “อยากรู้ จัง ว่าเวลาแม่ท นายปากกล้ าอยู่บ นเตีย ง จะเก่ง กาจ สามารถเหมือนเวลาทํางานรึเปล่านะ” เกิดความสงสัยขึนในแววตาของเอ็มมานูเอล นักธุรกิจสุดหล่อ “เสียงของเธอจะน่าฟั ง และเย้ ายวนแค่ไหนกัน เพราะขนาดพูดยังชวน

รัตมา

9


เคลิมได้ ขนาดนี ” เสียงของเธอใส กังวาน อย่างมากทีเดียว แม้ ร่างของ เธอจะอยู่ในชุดเรียบร้ อย แต่ใครจะรู้วา่ ยามนีพ่อมาเฟี ยใหญ่แห่งรอส เวล สัน กลับจิน ตนาการยามทีเธอไม่มีอะไรติดเรื อนกายแทน ดวงตาคู่ค ม กวาดตามองไปทัวร่างระหงทีความสูง 165 เซนติเมตร ตังแต่วงหน้ านวล ไล่เ รื อยไปตามลํ าคอระหงที ขาวผ่องพรรณ เห็ น แล้ วอยากฝั ง รอยคิ สมาร์ค ลงไปซะจริงเชียว โดยมาคอสเพือนของเขาก็เดินออกมาหลังจากว่าความคดีเสร็จ ก้ าวตรงไปหาเอ็มมานูเอล นัก ธุรกิจที มีอํานาจราวกับเป็ นมาเฟี ยใหญ่ เพราะถ้ าใครทีเข้ ามาวุน่ วายกับตระกูลรอส เวลสันล่ะก็ ได้ เจอเจ็บหนัก เช่นกัน ด้ วยอํานาจและคําสังทีไม่ไว้ หน้ าใครทังนัน ต่อให้ ใหญ่แค่ไหนก็ ตามเถอะ เขาไม่สนใจ “มารอนานรึยงั เอ็มมานูเอล” “พักหนึงละ” “พอดีวา่ คดีนีมันยืดเยือมากน่ะ ก็เลยใช้ เวลาเกินไปหน่อย” เขา อธิบายให้ เพือนฟั ง ชายหนุ่มก็พยักหน้ าตอบรับ ใบหน้ ายังคงนิงขรึมปกติ “ไม่เป็ นไร ฉันเข้ าใจ” ขณะตอบแต่สายตากลับมองไปยังผู้หญิ ง เบืองหน้ าอย่างไม่ละไปทางใดเลย และเมือเธอก้ าวขึนรถของตนเองขับ ออกไป เขาจึงหันมาทางเพือนสนิท “นายรู้จกั แม่ทนายคนสวยนันรึเปล่า” “ทําไม นายสนใจแม่ทนายตัวร้ ายรึไงกัน” เพียงได้ ยินคําพูดของ เพือนว่าอีกฝ่ ายเป็ นทนายตัวร้ ายก็ทําอาการคิวทังสองขมวดเข้ ามาชนกัน มุน่ ทีเดียว 10


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “ทนายตัวร้ าย ร้ ายมากเหรอ” “ก็เ อาการพอตัว เมือกี ฉันก็เ พิงว่าความกับหล่อนมา คดีสามี ฟ้องหย่าภรรยา เพือต้ องการเรียกค่าเลียงดูให้ กบั ภรรยาและลูก แม่คณ ุ นี ขุดหลักฐานมาจากไหนนักไม่ร้ ู ทังคลิปลับ เสียงลับ ภาพลับ ผู้ห ญิ ง ที สามีคบหา ทุกอย่างทีภรรยาลูกความของเธอ สามารถทําให้ สามีอย่าง ลูกความฉันเหงือแตกพลักๆ ทีเดียว จนฉันต้ องบอกกับลูกความว่า มัน เป็ นสิงทีลูกผู้ชายทีดีควรทํา ถึงแม้ วา่ จะเลิกกันไปแล้ วก็ตาม” “ถ้ าฉันอยากเจอกับเธอต้ องทํายังไง” “ก็ต้องไปเป็ นลูกความของเธอไงล่ะ” “ว้ า ฉันมีอยู่คดีเดียวทีอยากให้ เธอทํามากก็คือ คดีพิศวาส” “ระวังจะโดนฟ้องหมดตัวล่ะ” “ยอมให้ ฟ้อง” เพราะก่อนทีเธอจะฟ้องคงต้ องโดนเขาฟั ดก่อน ดวงตาของเอ็มมานูเอลเป็ นประกายกร้ าวด้ วยความมุง่ มัน “คาร์ ต ัน ลูก้ า ไปสืบ มาสิว่าแม่ท นายความตัวร้ ายมีแฟนรึ ยัง แล้ วพักอยู่ทีไหน” ดูเขาจะให้ ความสนใจอีกฝ่ ายมากทีเดียว “ได้ ครับเจ้ านายใหญ่” ลูกน้ องคนสนิททังสองพยักหน้ าตอบรับ

รัตมา

11


ตอน 1 อิทธิพลมืด

ช่ วงเย็ น วั น เสาร์ กายระหงของริ นธารขั บ รถกลั บ มาที คอนโดมิเ นี ย มของตนเองที อยู่ใ นบราซิ ล ส่วนครอบครัวของเธออยู่ที เมืองไทย ทางภาคเหนือ เมือเธอสอบชิงทุนไปเรี ยนต่อทีต่างประเทศได้ เพือนชาวบราซิลก็ชวนเธอไปทํางานกับบริ ษัทของพ่อตนเอง ซึงริ นธาร อยากจะหาประสบการณ์ในการทํางานของตนเอง ซึงถ้ าสมัครงานก็ไม่ร้ ู ว่าจะได้ เมือไร จึงรับปากทีจะยอมไปทํางานกับบริษัทของพ่อเพือน เธอจัดการอาบนําเพือเปลียนเสือผ้ าเป็ นชุดใหม่ นันก็คือกางเกง ยีนกับเสือเชิตง่ายๆ น่ะเอง อยู่ทีทํางานเธอต้ องแต่งตัวเป็ นทนายความผู้ มันใจ เพือทําให้ ดมู ีความน่าเชือถือในสายตาของลูกความทีมาว่าจ้ างให้ เธอไปทํ าคดีหลายคดี ดังนันเธอจึงให้ ความสําคัญกับภาพลักษณ์เป็ น อย่างมาก ส่วนนอกเวลางานขอแต่งตัวตามสบายละกัน 12


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย เธอชงโก้ โก้ ร้อนมานังดืมขณะทีนังดูโทรทัศน์ไปด้ วยเพือเป็ นการ ผ่อนคลายทีนังทํางานมาตลอดทังวัน มือเรี ยวหยิบ เอกสารคดีต่อไปที ตนเองจะต้ องทํา นันก็คือคดีข่มขืนผู้หญิ ง ดวงตาของเธอเป็ นประกาย อย่างชิงชัง เกลียดผู้ชายพวกนี จริ งๆ ถ้ าอยากมากทําไมไม่ไปซื อผู้หญิ ง มานอนด้ วยกัน ไปข่มขืนผู้หญิงทีไม่ร้ ูเรืองรู้ราวทําไมกัน พลางนึก ถึ ง เมื อสองวัน ก่ อน หญิ ง สาวคนหนึ งหยิ บ ภาพของ ร่างกายทีมีสภาพใบหน้ าบวมชํา มีรอยถูกทําร้ ายตามร่างกายหลายแห่ง ปากก็แตก อีกฝ่ ายถอดเสือตัวยาวทีสวมอยู่บนร่างออกให้ เธอได้ เห็นถึง บาดแผลทีถูกทําร้ าย มอลลีปลอมตัวมาติดต่อกับริ นธาร เพราะไม่อยาก ให้ พวกนันรู้วา่ เธออยู่ทีไหนน่ะเอง จะเป็ นอันตรายกับตัวเองมาก “ฉันอยากจะแจ้ งจับผู้ชายคนนีค่ะ กัลลาโน่” พร้ อมกับภาพถ่าย ของผู้ชายทีมีใบหน้ าชวนหวันเกรง ”เขาฉุดฉันไปข่มขืน ฉันไปมาหลายที แล้ วทุกทีปฏิเสธหมดเลยค่ะ” หญิงสาวเจ้ าของคดีบอกให้ เธอได้ รับรู้ ด้วย ใบหน้ าทีดูแย่อย่างมาก “ทําไมถึงปฏิเสธล่ะคะ” “เพราะคนทีทําร้ ายฉันเป็ นพวกทีมีอิทธิพลมากค่ะ พีชายฉันก็ถกู มันยิงตายค่ะ ฉันแจ้ งความไปคดีก็ไม่คืบหน้ าเลยค่ะ” “โอ พวกมีอิทธิพลเหรอ” ไมเคิลซึงเป็ นเพือนกับรินธารได้ ยินแล้ ว ก็แสดงสีหน้ าตกใจออกมา “ใช่คะ่ ทุกทีๆ ฉันไปแจ้ งความ ตอนแรกทนายก็บอกว่าจะรับว่า ความให้ ฉนั แต่พอเอกสารถูกส่งไปถึงอีกฝ่ าย ทนายก็โทรมายกเลิกบอก ว่าไม่ทําคดีนีให้ ฉนั แล้ วทุกคน ฉันไปมาหลายแห่งก็เป็ นแบบนี ตลอดค่ะ

รัตมา

13


จนมาถึงบริ ษัทของคุณ “ถ้ าจัดการพวกคนเลวไม่ได้ ชีวิตของฉันคงไม่มี ความสุขแน่เลยค่ะ” “รินซี เธอจะทําเหรอ ฉันว่ามันอันตรายนะ” “แต่ฉัน สงสารผู้ห ญิ ง คนนี ที ต้ องถูก ตามทํ าร้ ายโดยพวกที มี อิทธิพล” “ฉันว่าเธอคิดดูให้ ดีก่อนดีกว่า แล้ วค่อยให้ คําตอบกับคุณผู้หญิ ง คนนี” เธอมองไปยังใบหน้ าทียังมีร่องรอยบวมชําให้ เห็น และแววตาหม่น เศร้ า เหมือนขอร้ องไม่ให้ เธอปฏิเสธทีจะทําคดีนี “แล้ วฉันจะให้ คําตอบกับคุณนะคะ” ริ นธารยอมทําตามทีเพือน เสนอแนะ “ได้ ค่ะ ฉันหวังว่าคําตอบของคุณคงจะช่วยเหลือฉันได้ นะคะ” หลังจากนันเธอก็เดินออกไปจากบริษัททนายความของพ่อเพือน “ฉันอยากให้ เธอปฏิเสธนะรินซี มันไม่ค้ มุ กับการทีเราเอาชีวิตไป เสียงเพือคนอืน” “แล้ วชีวิตผู้หญิงคนนันล่ะ ต้ องถูกคุกคามตลอดไปเหรอ” “ไม่มีใครกล้ ามาเป็ นพยานให้ หรอก เพราะทุกคนกลัวผู้มีอิทธิพล ทังนัน อีกอย่างหนึงเธอเป็ นผู้หญิงตัวคนเดียวด้ วย มันอันตรายมากเลย นะรินซี” ไมเคิลเอ่ยด้ วยความห่วงใยในตัวเพือนสาว ตอนนี เธอกํ าลัง นังคิด ว่า จะรั บ ทํ าคดีนี ให้ กับ ผู้ห ญิ ง คนนั นดี หรือไม่ ใจหนึงก็ห่วงชีวิตตัวเอง แต่อีกใจก็สงสารผู้หญิ งคนนันด้ วย ทีถูก ข่มขื น แล้ วยัง ต้ อ งเสีย พี ชายไปเพราะถูก ยิ ง พลางทํ าท่า ถอนหายใจ ออกมาอย่างแรง 14


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “ลองทําดูละกัน” ริ น ธารบอกการตัด สิน ใจของเธอให้ เ พื อนได้ รับ รู้ หลัง จากคิด ใคร่ครวญแล้ วว่าจะยอมเอาชีวิตตัวเองเข้ าเสียง “ตกลงฉันยอมทําคดีนีนะคะ” “รินซี จะบ้ ารึเปล่า ไปเดือดร้ อนแทนคนอืนทําไมกัน” “นันสิ” ทนายความคนอืนก็พยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย “ลองถ้ าไม่มีใครกล้ าฟ้องแบบนี คงต้ องมีอิทธิพลมากทีเดียวล่ะ” “ฉันจะลองติดต่อตํารวจให้ ช่วยคุ้มครองผู้หญิงคนนันกับตัวเอง” “มันจะคุ้มกันเหรอ ตํารวจน่ะมันก็ห่วงชีวิตตัวเองเหมือนกันน่ะ ล่ะ ลองโดนขูห่ น่อยก็คงเลิกคุ้มครองเธอกับผู้หญิงคนนันแล้ ว รินซี ฉันว่า เธออย่าทําเลยคดีนีน่ะ” “ลองดูก่อนละกัน” ยังคงดือแพ่งอย่างไม่เลิกรา “ถ้ าดูแล้ วแย่มากๆ เธอต้ องยกเลิกทันทีนะรินซี” เพือนหนุ่มเตือน ด้ วยความหวังดี หญิงสาวจึงพยักหน้ าตอบรับ “ตกลง ถ้ ามันอันตรายเกินไป ฉันจะยกเลิกคดีนีเอง” โดยหญิ งสาวซึงจ้ างเธอฟ้องผู้มีอิทธิพลก็ได้ มาฟั ง คําตอบจาก เธอในสามวันต่อมา ด้ วยใบหน้ าทีไม่ได้ คาดหวังมาก เพราะผิดหวังมา หลายคราวแล้ วน่ะเอง ไมเคิลก็บอกให้ เธอได้ ร้ ู “คุณรินธารรอคุณอยู่ในห้ องครับ” อีกฝ่ ายก็เดินไปยังหน้ าประตูห้องทํางานของทนายสาวชาวไทย ทนายทุกคนทีทํางานยังบริษัทนีจะมีห้องส่วนตัวเอาไว้ พดู คุยกับลูกความ มอลลียกมือเคาะไปยังบานประตูเบื องหน้ าสามครังเพือบอกให้ คนด้ าน

รัตมา

15


ในรับรู้ รินธารจึงบอกกลับไป “เชิญค่ะ” เมือได้ รับการอนุญาตบานประตูก็ถกู เปิ ดเข้ ามา เห็นสี หน้ าของอีกฝ่ ายทีดูหม่นเศร้ าก็ทําให้ รินธารรู้สกึ สงสารถ้ าเธอจะปฏิเสธก็ คงทําให้ อีกฝ่ ายผิดหวังมากทีเดียว “คุณ คงจะบอกฉัน ว่าคุณ คงทํ าคดีใ ห้ ฉัน ไม่ไ ด้ ใ ช่ไ หมคะ ฉัน เข้ าใจค่ะ” มอลลีคาดการณ์ลว่ งหน้ าไว้ ก่อนเลย “ฉันจะทําคดีนีให้ คณ ุ ค่ะ” เพียงได้ ยินใบหน้ าของเธอก็ยิมอย่างดี ใจ แต่เพียงครู่ก็เปลียนเป็ นเศร้ าดังเดิม “แต่คณ ุ คงทําได้ ไม่นานหรอกค่ะฉันรู้ เดียวพอคุณส่งเอกสารไป ให้ พวกนัน คุณก็คงมายกเลิกฉันเหมือนเดิม” “ฉันจะให้ ตํารวจคุ้มครองตัวคุณและตัวฉันค่ะ” “พวกตํารวจก็พวกมันทังนันล่ะค่ะ” บอกด้ วยนํ าเสีย งทีแสดง ความสินหวังอย่างมาก “ฉันจะไม่ล้มเลิกง่ายๆ ค่ะ ขอให้ คณ ุ เชือฉัน ฉันบอกกับเพือนฉัน ว่าถ้ ามันไม่แย่เกินทน ฉันจะทําคดีนีต่อไปให้ คณ ุ ค่ะ” “ฉันหวังว่าคุณคงไม่กลัวพวกมีอิทธิพลมากเหมือนคนอืนนะคะ” “ฉันจะพยายามค่ะ” “ขอบคุณมากเลยนะคะคุณทนายความ ฉันฝากความหวังไว้ ที คุณคนเดียวเลยนะคะ” “แล้ วคุณพักอยู่กบั ใครคะตอนนี” “ฉันพักอยู่กบั เพือนค่ะ ปลอดภัย คุณไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ห่วงก็ แต่ตวั คุณทีต้ องระวังตัวให้ มาก ถ้ าคุณคิดทีจะสู้กบั มัน” 16


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “ฉันจะให้ ตํารวจมาคอยคุ้มกันฉันค่ะ” “ฉันขอให้ พระเจ้ าคุ้มครองคุณค่ะ คุณทนายความ” หญิงสาวยิ ม ตอบรับคําอวยพรของอีกฝ่ าย “ขอบคุณมากค่ะมอลลี” เธอกุมมือของลูกความตนเองด้ วย

คาร์ ตนั กับลูก้าได้ ข้อมูลของแม่ทนายความตัวร้ ายแล้ ว จึงรี บ กลับ มารายงานให้ เจ้ านายใหญ่ ได้ ท ราบในทัน ที ยามนี อีกฝ่ ายอยู่ใ น คฤหาสน์สดุ หรู ในเซาเปาลู ซึงมีพืนทีอาณาเขตกว้ าง เขากําลังว่ายนําใน สระอย่างสบายอารมณ์ หลังกลับมาจากทีทํางาน มือฟาดนํ าอย่างเป็ น จังหวะเผยให้ เห็นเรือนร่างแกร่งทีสูง 190 เซนติเมตร ด้ วยท่าทางคล่องแคล่วราวปลาโลมาเอวสอบที พอดีกับ ขอบ กางเกงว่ายนํ า ทีอวดซิกแพคยังหน้ าท้ องแข็งแกร่ง ว่ายอยู่ไปมาหลาย รอบทังไปและกลับ ของทางยาวสระว่ายนํา กับความลึกสามเมตร กระทังมือของเขาแตะกับขอบสระก่อนจะเงยหน้ าขึนมาพบกับ ลูกน้ องคนสนิท ทีคอยเป็ นทีปรึกษาของตนเองอยู่เสมอ วงหน้ าคมมีหยด นําเกาะพราวพร้ อมกับเส้ นผมสีเข้ มก็เปี ยกโชกไม่ตา่ งกัน เขาสอบถามสิง ทีตนเองสนใจและอยากรู้ในทันที “เป็ นไงทังสองคน ทีให้ ไปสืบเรืองของแม่ทนายสาวน่ะ” “คุณทนายสาวยังโสดอยู่ครับ เธอทํางานอยู่บริ ษัททนายความ ของพ่อเพือนทีเรียนจบมาจากมหาวิทยาลัยเดียวกัน ไม่ร้ ู ว่าไอ้ หมอนีคิด อะไรกับแม่ทนายความรึเปล่า เพราะไม่เห็นมีคนรักเลย” คาร์ ตนรายงาน ั ให้ เจ้ านายฟั ง

รัตมา

17


“ก็คงจะเป็ นพวกแอบรักแต่ไม่กล้ าบอกล่ะมัง ไม่อย่างนันแม่ริน อะไรนะ ชือเรียกยากชะมัด” เขาย้ อนถามลูกน้ องหนุ่มกลับไป “คุณรินธารครับ” “นันล่ะถ้ าแม่ทนายความมีใจให้ ป่ านนีก็คงไม่โสดแล้ วล่ะ อย่าง นันฉันก็มีสิทธิ ทีจะได้ ตวั แม่ทนายมานอนกอดสินะ” “แค่นอนกอดอย่างเดียวเหรอครับเจ้ านายใหญ่ ” ลูก้าถามอย่าง เย้ าหยอก “คนอย่างฉันไม่ทําแค่กอดหรอกน่ะ ต้ องทํามากกว่านันอยู่แล้ ว” “แล้ วเจ้ านายใหญ่จะทํายังไงต่อครับ” “นายช่วยไปเชิญคุณทนายตัวร้ ายมาทีบริษัทของฉันด้ วย ฉันจะ จ้ างให้ เธอเป็ นทนายความทีปรึกษาของบริ ษัทฉัน ฉันยอมจ่ายเงินเดือน ให้ แ ม่ท นายความริ น ธารสัก สองสามเดือ น เพื อที ฉัน จะได้ ห าโอกาส ใกล้ ชิดแล้ วก็พาเธอขึนเตียงซะ “ช่างเป็ นการลงทุนทีน่าสนใจนะครับคุณเอ็มมานูเอล” “แน่นอน ฉันเป็ นพวกลงทุนหวังผลอยู่แล้ ว” “ลงทุนอะไรเหรอครับพีเอ็มมานูเอล ให้ ผมลงทุนด้ วยสิครับ” วิค เตอร์น้องชายคนทีสองเดินเข้ ามายังสระว่ายนําได้ ยินทีพีชายกับคนสนิท คุยกัน “ลงทุนเรืองผู้หญิงน่ะครับคุณวิคเตอร์ ” “อ้ อ นึกว่าเรืองอะไร ผมก็ลงทุนบ่อยเหมือนกัน” “ผู้หญิงก็เปรียบเหมือนหุ้น ถ้ าหุ้นตัวนีโดนใจก็เก็บไว้ ก่อน แต่ถ้า หุ้นตัวนีไม่โดนใจก็เทขายทิงซะ” เอ่ยด้ วยนําเสียงทีแสดงความไม่ใยดี 18


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “แล้ วครังนีลงทุนกับผู้หญิงคนไหนเหรอครับ” “เป็ นทนายความน่ะ” “โอ้ เล่นกับพวกหัวหมอทีเก่งกฏหมายนี ต้ องระวังตัวมากเลยนะ ครับพีเอ็มมานูเอล” น้ องชายเตือนอย่างหวังดีไม่ตา่ งจากคนอืนเลย “พีระวังตัวอยู่แล้ วล่ะ เรี ยกร้ องมากก็ต้องชดเชยให้ พีมากด้ วย เขาไม่ยอมจ่ายอะไรมาก ถ้ าไม่ได้ ค้ มุ ทุนหรอก” อยากรู้ เหมือนกันว่าแม่ ทนายตัวร้ ายจะพิ ษ สงมากแค่ไหนเชี ย ว ร้ อยทังร้ อยพออยู่บ นเตีย งก็ เหมือนลูกแมวทังนัน คาดการณ์อย่างมันใจ ซึงคาร์ตนั ก็ทําตามทีเจ้ านายบอกด้ วยการขับรถไปยังสํานักงาน โรเจอร์ รอว์ เฟิ ร์ ม ซึงเป็ นอาคารสูง สีเ ทาอ่อนตัด กับสีครี ม คาร์ ตนคน ั สนิทของเอ็มมานูเอลก้ าวเข้ าไปยังด้ านใน ไมเคิลทีเดินออกมาเห็นเขาก็ สอบถามด้ วยความสงสัย “มาพบใครเหรอครับ” “ผมมาพบคุณทนายความรินธารครับ” “จะให้ ทําคดีเหรอครับ” “เจ้ านายผมอยากจะติดต่อให้ คณ ุ ริ น ธารไปเป็ นที ปรึ กษาของ บริษัทน่ะครับ” “เจ้ านายของคุณเป็ นใครเหรอครับ” ไมเคิลซักไซ้ ตอ่ ความจริงริน ธารก็อยู่ในห้ องน่ะล่ะ “เจ้ านายของผมชือ มิสเตอร์ เอ็มมานูเอล รอส เวลสันครับ” พอ ได้ ยินดวงตาของไมเคิลก็เบิกกว้ างด้ วยความตกใจ “เจ้ านายของคุณชือ มิสเตอร์ เอ็มมานูเอล รอส เวลสันอย่างนัน

รัตมา

19


เหรอครับ” ทวนซํากลับมาราวไม่เชือหู “ใช่ครับ” เขารับรู้ ว่าตระกูลนี เป็ นมหาเศรษฐี มากทีเดียว มีทัง ความฉลาดและอํานาจในมือ ใครทีกล้ ามีเรืองกับตระกูล รอส เวลสันล่ะ ก็ ไม่ตายก็เจ็บหนักทีเดียว และยิงไปกว่านันทายาททังสีก็เป็ นคาสโนว่า เพลย์บอยตัวเอ้ มากทังสีคนเลย “คุณรินธารอยู่ไหมครับ” “อยู่ครับ” อีกฝ่ ายก็พยักหน้ าตอบกลับไป “ถ้ าอย่างนันช่วยพาผมไปพบกับคุณรินธารได้ ไหมครับ” “ครับ แต่ผมขอไปบอกให้ คณ ุ ริ นธารรู้ ก่อนนะครับ ถ้ ายังไงล่ะก็ เชิ ญ คุณ นังรอทีห้ องรับ แขกก่อนนะครับ ” ไมเคิลทํ าท่าเชื อเชิ ญไปยัง ด้ านข้ าง คาร์ตนั ก็เดินไปทรุดกายนังยังโซฟาหลังจากนัน ไมเคิลก็เดินไป ยัง ห้ องทํ างานของริ นธาร ซึงกํ าลังพิ มพ์ เอกสารเพื อที จะฟ้อง กัลเลโน่ แดร์ คอสต้ า ยัง คีย์ บอร์ ด อย่างคล่องแคล่ว ด้ วยสีห น้ าทีดูจริ งจังอย่าง มาก ถ้ าไม่บอกว่าเธออายุแค่ 24 ปี คงคิดว่าเกินยีสิบห้ าแล้ วเป็ นแน่ เพราะท่าทางที เคร่ ง ขรึมของเธอทํ าให้ ค นเดาอายุพลาดหมด ก๊ อก... เสีย งประตูเ คาะสามครั งก่อนจะเปิ ดเข้ ามาทัน ที เธอเงยหน้ า ขึนมาจากหน้ าจอคอมพิวเตอร์ พอเห็นเป็ นเพือนสนิทจึงสอบถามอย่าง สงสัย “มีอะไรเหรอไมเคิล” “มีค นต้ องการให้ ริน ซี ไปเป็ นที ทนายที ปรึ ก ษาของบริ ษั ท รอส เวลสัน” 20


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “บริษัท รอส เวลสันเหรอ” เธอรับรู้วา่ ตระกูลนีมีธรุ กิจหลายอย่าง ไม่วา่ จะเป็ น โรงแรม คาสิโน สนามบิน และ ธนาคาร “ว้ าว ตระกูล รอส เวลสันนีใหญ่มากเลยนะ” “ใช่ แต่ น่ า แปลกนะ ทํ า ไมเขาถึ ง มาติ ด ต่ อ ให้ ริ น ซี ไปเป็ น ทนายความล่ะ ทังทีบริ ษัทอย่าง รอส เวลสัน น่าจะจ้ างทนายเก่งๆ ทีมี ประสบการณ์มากกว่า รินซี ทีเพิงเรี ยนจบมานะ พอได้ ยินทีเขาเอ่ยก็ทํา ให้ รินธารฉุกคิดขึนมาเช่นกัน “นันสิ ทําไมถึงมาจ้ างฉันกัน” พร้ อมกับดวงตากลมก็หรี ลงด้ วย เช่นกัน “หรือว่าเขามีเป้าหมายอืนทีมากกว่านัน” “อะไรล่ะ” ก็ยงั ไม่เข้ าใจในสิงทีเพือนพูดอยู่ดี “ตัวเธอไง รินซี” “ว้ าว เป็ นไปไม่ได้ เลยไมเคิล เขาจะมาสนใจอะไรเด็กกระโปโลที เพิงเรียนจบแค่สองปี อย่างฉันกัน” เธอรีบส่ายหน้ าปฏิเสธทันที “อีกอย่าง หนึงนะ ฉันเองก็ไม่เคยเจอทายาท ของตระกูล รอส เวลสันเลยนะ” “เขาอาจจะเคยเจอกับเธอก็ได้ รินซี ถ้ าเป็ นแบบนันฉันว่าเธออย่า รับงานนีเลยดีกว่า” รีบตัดสินใจให้ เพือนสาวทันที “ขอฉันลองคุยกับเขาดูก่อนนะ ถ้ าเป็ นอย่างทีนายบอก ฉันก็คง ไม่รับหรอก” “ดีแล้ ว เพราะผู้ชายพวกนีไม่เคยคิดจริ งจังกับผู้หญิ งหรอก อย่า ไปติดบ่วงหลงกลเข้ าอย่างเด็ดขาด” ไมเคิลแอบมีใจให้ เพือนสาว แต่อีก ฝ่ ายกลับ ให้ เธอคบกับตัวเองแบบเพือนมากกว่า สิงทีไมเคิลทํ าได้ ก็คือ

รัตมา

21


ดูแลและปกป้องเธอในฐานะเพือนเท่านัน อะไรทีดูแล้ วไม่ดี ก็ไม่อยากให้ รินธารไปเสียง “ถ้ าอย่างนันฉันจะไปเชิญผู้ชายข้ างนอกเข้ ามาในนี และฉันก็จะ อยู่เป็ นเพือนเธอด้ วย” “ขอบใจนะไมเคิล” ชายหนุ่มก้ าวออกมาจากห้ องทํางานของ หญิงสาวและเดินไปบอกกับคาร์ตนั “เชิญครับ คุณรินธารอยู่ในห้ องทํางานครับ” คาร์ตนจึ ั งลุกขึนมา จากโซฟาตัวใหญ่ ก่อนจะเดินเข้ าไปในห้ อง ชายหนุ่มจึงเดินไปเทนํ ามา เสิร์ฟให้ กบั คาร์ตนั “เชิญนังค่ะ” รินธารเอ่ยกับเขาด้ วยนําเสียงสุภาพ “ขอบคุณครับ คุณจะว่ายังไงครับทีเจ้ านายของผม อยากให้ คณ ุ เป็ นทีปรึกษาของสนามบิน รอส เวลสัน” “ฉันสงสัยค่ะ” “สงสัยอะไรเหรอครับ” อีกฝ่ ายแสดงความอยากรู้กบั สิงทีเธอเอ่ย “บริษัทของคุณก็ใหญ่โต ทําไมถึงเลือกฉันไปเป็ นทีปรึกษาคะ” “คุณเอ็มมานูเอล อยากให้ โอกาสทนายความรุ่นใหม่น่ะครับ” “คุณเอ็มมานูเอล เป็ นเจ้ านายของคุณเหรอคะ” “ใช่ครับ” “บริ ษั ท ของคุ ณ ใหญ่ โตแบบนี ฉั น เป็ นแค่ ท นายความที ประสบการณ์น้อย คงไม่กล้ ารับหรอกค่ะ” รินธารปฏิเสธกลับไปทันที “ทําไมล่ะครับ ผมว่าคุณน่าจะรับไว้ น ะ โอกาสอย่างนี หาไม่ได้ ง่ายๆ นะครับ กับการทีคุณจะได้ เข้ าไปเป็ นทนายความของบริ ษัท รอส 22


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย เวลสัน” “ฉัน ยัง ไม่เ ก่ง พอน่ะค่ะ ขอโทษด้ วยนะคะที ฉัน ไม่สามารถรั บ โอกาสนี ไว้ ได้ ค่ะ แต่ถ้าคุณสนใจทีจะให้ บริ ษัทของเราทํางานกับบริ ษัท ของคุณจริงๆ ยังมีทนายความเก่งๆ ในบริษัทนีอีกนะคะ” “คุณเอ็มมามูเอลต้ องการให้ คณ ุ ไปเป็ นทนายความครับ ไม่ใ ช่ คนอืน” “งันคุณก็ช่วยไปบอกเจ้ านายของคุณด้ วยนะคะ ว่าฉันรับโอกาส นีไว้ ไม่ได้ จริงๆ ค่ะ” งานดีก็จริง แต่มนั แปลกๆ ไปหน่อย “แล้ วคุณจะรู้วา่ การปฏิเสธคุณเอ็มมานูเอล จะเป็ นยังไง” “คุณขูฉ่ นั เหรอคะ” รินธารไม่ได้ กลัวเลยสักนิด “ผมไม่ได้ ขู่ แต่การทีคุณปฏิเสธคุณเอ็มมานูเอล มันไม่ใช่ผลดี เลยครับ ผมจะกลับไปบอกเจ้ านายของผมละกันครับว่าคุณไม่ยินดีรับ งานนี” แล้ วคาร์ตนั ก็ก้าวออกมาจากห้ องทํางานของเธอหลังจากนัน ไม เคิลรีบเดินเข้ าไปในห้ องของหญิงสาวทันที “เป็ นยังไงบ้ างรินซี รับงานนันรึเปล่า” “ไม่ได้ รับหรอก” รินธานส่ายศีรษะไปมา “แล้ วเขาว่าไง ยอมรึเปล่า” “บอกฉันว่าฉันปฏิเสธคุณเอ็มมานูเอล แล้ วจะรู้วา่ เป็ นยังไง” “ตระกูลรอส เวลสัน เหมือนพวกมาเฟี ย อยากได้ อะไรก็ต้องได้ ชอบใช้ อํานาจบาตรใหญ่ ริ นซีต้ องระวังตัวไว้ ด้วยนะ ตอนนี ริ นซีเจอศึก สองด้ านเลยนะ ทังกัลลาโน่ กับ เอมมานุเอล ก็ทําตัวเหมือนพวกมาเฟี ย “บ้ าเอ๊ ย พวกอํานาจบาตรใหญ่นี มันน่ารังเกียจทีสุดเลยนะ” เธอ

รัตมา

23


เอ่ยด้ วยนําเสียงเข่นเขียวและใบหน้ ามุย่ อย่างมาก มือเรียวจัดการพิมพ์เอกสารต่อหลังจากนัน เตรี ยมส่งเรื องไปที ศาลเพื อจัดการกับนายกัลลาโน่ ซึงคล้ ายเป็ นดังมาเฟี ยเช่นกัน เพราะ ชอบใช้ อิทธิพลมืดทําร้ ายคนอืน พอเสร็จเธอจึงจัดการปริ นซ์ออกมาและ ส่งไปให้ กบั อีกฝ่ ายทางไปรษณีย์อย่างรวดเร็ว ซึงคาร์ตนก็ ั ตรงไปยังห้ องทํางานของเจ้ านายใหญ่ มือเคาะบาน ประตูสามครัง ก่อนทีเสียงอนุญาตจะดังขึนมา “เข้ ามาได้ ” “ไม่สําเร็จครับ” “อะไรไม่สําเร็จกัน” คิวเข้ มของเอ็มมานูเอล ขมวดเข้ ามาชนกัน ด้ วย “คุณรินธารไม่ยอมรับหน้ าทีทนายความทีปรึกษาของบริ ษัทเรา ครับ “ทําไมล่ะ เพราะอะไรถึงไม่รับ” เป็ นคําตอบทีทําให้ เขาหงุดหงิด อย่างมาก “เธอบอกว่า ยังประสบการณ์น้อย คิดว่าไม่เหมาะที จะทํางาน กับเราครับ ให้ เราไปติดต่อทนายความทีมีประสบการณ์มากกว่าครับ” “ฉันไม่ได้ อยากได้ คนทีประสบการณ์เรืองงานเยอะ ฉันอยากหา โอกาสตีสนิทด้ วยต่างหาก” มีทนายความมากมายทีอยากจะทํางานใน บริษัทของตนเอง แต่แม่ทนายความตัวร้ ายกลับไม่ใส่ใจ “ฉันไม่ชอบคนที ปฏิเสธฉัน” “ผมบอกคุณริ นธารแล้ วครับว่าการปฏิเสธคุณเอ็มมานูเอล จะ 24


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย เกิดอะไรขึน “ฉันจะทํ าให้ แม่ทนายตัวร้ ายปฏิเสธฉันไม่ได้ ” ดวงตาของเขา เป็ นประกายเจ้ าเล่ห์อย่างมากทีเดียว พร้ อมกับใช้ มือทุบไปยังโต๊ ะทํางาน ดังปั งใหญ่

ทีคฤหาสน์ของกัลลาโน่ ลูกน้ องมือขวาก็หยิบจดหมายทีถูกส่ง มาจากสํานักงานทนายความโรเจอร์ ลอว์ เฟิ ร์ ม มายืนให้ กับ เจ้ านาย ใหญ่ของตนเอง และบอกด้ วยสีหน้ าทีเต็มไปด้ วยความโมโหอย่างมาก “นังมอลลีมันยังไม่หยุดทีจะเอาเรืองคุณกัลลาโน่ให้ ได้ ครับ” “มัน ก็ร้ ู นะว่าไม่มีท นายความทีไหนจะกล้ าว่าความให้ กับ มัน หรอก แล้ วก็คงไม่มีใครทีจะกล้ ามาเป็ นพยานให้ กับมันด้ วย ว่าพวกเรา ฆ่าพีชายของมันแล้ วก็ขม่ ขืนมัน ลองใครหน้ าไหนทีกล้ าเป็ นพยานให้ มนั สิ ได้ ตายเร็วแน่” “มันคงหวังว่าจะมีคนดีทีรักชีวิตคนอืนมากกว่าตัวเองน่ะครับ” “ไอ้ พวกที รัก ชี วิต คนอืนน่ะ ส่วนใหญ่ ต ายไม่ ดีทังนันล่ะ แล้ ว ทําไมพวกแกถึงตามตัวมันไม่เจออีกกัน แค่ผ้ หู ญิงคนเดียว ทําไมมัน ตาม หายากเย็นเหลือเกิน” สีหน้ าเต็มไปด้ วยความโมโหยิงนัก “พวกเราตามไปเช็คทุกไนท์คลับเลยนะครับ มันไม่ได้ ไปทํางาน เป็ นนักร้ องแล้ ว ส่วนเพือนๆ มันก็ไม่ได้ ไปหาเหมือนกัน เพราะผมให้ คน ไปตามเฝ้าดูเพือนของนังนีก็ไม่เจอมันไปหาเลย ตอนนี ไม่มีใครอยากจะ สนิทกับนังนีแล้ วครับ” ซาเดนตามข่มขูค่ นรอบตัวของนักร้ องสาวทังหมด เพือคาดคันเอาคําตอบว่าอีกฝ่ ายไปหลบซ่อนตัวทีไหน

รัตมา

25


“นีถ้ าฉันไม่มีพวกเป็ นตํารวจล่ะก็ ป่ านนี รายชือลูกค้ าของฉันคง หลุด ออกไปแล้ ว ตามหาตัว มัน ให้ เจอเราต้ องได้ ไ ฟล์ ที มัน ขโมยไป กลับมา” เพราะเอกสารทีเขาได้ รับกลับคืนมาเป็ นเอกสารสําเนาทีปริ นซ์ ออกมาจากคอมพิวเตอร์ ซึงหมายความว่าอีกฝ่ ายมีไฟล์ของจริ งเก็บไว้ โดยแอบก็อปปี มาจากเครืองคอมพิวเตอร์ของตนเอง “อีนงั ตัวดี นึกแล้ วเจ็บใจนัก ทําเป็ นยอมนอนกับฉันดีๆ ทีแท้ มนั ก็แอบขโมยไฟล์ของฉัน ฉันไม่น่าเสียท่าให้ มนั เลย” “นังทนายนีก็คงจะวอนหาเรืองเหมือนกัน” “ไปจัดการข่มขูม่ นั เหมือนเดิม และบอกให้ มนั เลิกวุน่ วายกับเรือง นี ซะ ก่อ นที มัน จะตายอย่า งศพไม่ส วย ถ้ ามัน ไม่ฟัง ก็ ค่อยจัด การขัน เด็ดขาด” กัลลาโน่สงการกั ั บลูกน้ องของตนเองด้ วยนําเสียงเหียม “ครับเจ้ านายใหญ่” โดยนัง ทนายที วอนหาเรื องก็ กํ าลัง นังทํ า งานอยู่ ที สํ านัก งาน ทนายความ ระหว่างนันเสียงโทรศัพท์ในสํานักงานก็ดงั ขึนมา พนักงาน ซึงมีหน้ าทีรับโทรศัพท์เพือโอนสายให้ กบั ทนายในแต่ละคน ยามทีมีลกู ค้า ติดต่อเข้ ามาก็กดรับสาย “สํานักงานทนายความ โรเจอร์ ลอว์ เฟิ ร์ม ค่ะ” “ขอสายทนายทีชือรินธารหน่อย” “ไม่ทราบว่าใครทีจะเรียนสายด้ วยคะ” “สายจากคุณกัลลาโน่ คนทีแม่นีกําลังส่งเรืองฟ้องทีศาลไงล่ะ” “เอาแล้ ว รินซีเจอแบบคนอืนแล้ วเนีย” 26


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “รีบโอนสายให้ แม่นีรับเร็วๆ ด้ วย” นํ าเสียงแสดงความไม่พอใจ อย่างมาก “คุณไมเคิลคะ คุณกัลลาโน่ต้องการคุยกับคุณรินซีค่ะ” “โอนเข้ ามาได้ เลยแคโรไลน์ ” เมือริ นธารรับรู้ ว่าผู้มีอิทธิพลของ มอลลีโทรมาทีสํานักงานของตน แต่เธอกลับไม่ร้ ูสกึ หวาดหวันเลย “ให้ ผมคุยให้ ดีไหมรินซี” “ไม่ต้องหรอกไมเคิล เขาต้ องการคุยกับฉันเท่านัน” “รินซี ยกเลิกงานนีไปเถอะ เห็นไหมแค่ส่งเอกสารไปบอกให้ ร้ ู ว่า เราเริมดําเนินการฟ้องเขา อีกฝ่ ายก็โทรมาเลย” “ไม่” ยืนกรานด้ วยนําเสียงแข็งขัน “โธ่ รินซี ทําไมถึงได้ ดือแบบนีกัน

รัตมา

27


ตอน 2 ข่มขู่

“แคโรไลน์โอนสายเข้ าไปในห้ องให้ ฉนั ด้ วย” “ได้ เลย รินซี” อีก ฝ่ ายก็ทํ าตามทีเธอต้ องการ ไมเคิลก็ก้าวตามเธอเข้ าไปใน ห้ องด้ วย หญิ งสาวยกมือขึนมาทําท่าไม่ให้ เขาพูดอะไรตอนนี เขาจึงได้ แต่ยืนมองเธอเพียงอย่างเดียว ริ นธารเปิ ดเสียงให้ ออกมาทางโทรศัพท์ เพือทีเธอจะได้ บนั ทึกเสียงไว้ ด้วย “ฉันทนายรินธารพูดค่ะ” “ฉันขอสังให้ เธอเลิกว่าความให้ ผ้ หู ญิ งทีชือมอลลีซะ” ซาเดนสัง การออกไปทันที “เหตุผลล่ะคะ ทําไมคุณถึงไม่ให้ ฉนั ทําคดีนีให้ คณ ุ มอลลีกัน” 28


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “ถ้ าเธอยังอยากมีอนาคตก้ าวหน้ าล่ะก็ เลิกยุ่งกับเรืองนีซะ” “แล้ วถ้ าฉันไม่ทําตามล่ะคะ” กล่าวอย่างยอกย้ อนกลับไป “อย่ามาลองดีกบั เจ้ านายฉันนะแม่ทนายความ” “กฎหมายมีไว้ จัด การกับ คนผิด ในเมือเจ้ านายของคุณ ข่มขืน แล้ วก็สงลู ั กน้ องให้ ฆ่าคนอืนตาย ก็ต้องให้ กฎหมายจัดการ” “กฎหมายน่ะทําอะไรคุณกัลลาโน่ไม่ได้ หรอกนะ ฉันขอเตือนเธอ อีกครังหนึง อย่ายุ่งกับเรืองนีเด็ดขาด ถ้ ายังอยากมีชีวิตทีดีๆ ต่อไป ไม่งัน เธออาจจะตายแบบศพไม่สวยก็ได้ แล้ วฉันขอบอกไว้ เลยนะ ว่าต่อให้ เธอ อัดเสียงไว้ เพือแจ้ งความน่ะ มันก็เปล่าประโยชน์ เพราะพวกตํารวจน่ะ เป็ นพวกของคุณ กัลลาโน่ทังนัน ไม่มีใ ครอยากจะยุ่ง กับ คุณ กัลลาโน่ หรอก” “งันคุณ ก็ฟั ง ให้ ชัด ๆ อี ก ครั งนะคะ ว่าฉัน จะไม่ล้ มเลิ ก การว่า ความคดีนี ฉันจะต้ องเอาเจ้ านายของคุณเข้ าคุกให้ ได้ ” “แล้ วเราจะได้ เห็นดีกัน ในเมือเตือนดีๆ แล้ วไม่ฟัง เกิดอะไรขึน อย่ามาโทษกัน นะ” หลัง จากนันอีก ฝ่ ายก็ก ดตัด สายไป ริ น ธารถอน หายใจออกมาอย่างแรง “เห็นไหมรินซี พวกนันขูฆ่ ่าคุณถ้ าคุณยังไม่เลิกเป็ นทนายความ ให้ กบั คุณมอลลี เลิกทําเถอะรินซี ผมขอร้ อง” “ถ้ าฉันเลิกทําคดีนีให้ คณ ุ มอลลีพวกนันก็จะใช้ อํานาจบาตรใหญ่ ไปทําร้ ายคนอืนอีกน่ะสิ “ก็ช่างหัวมันประไร เราไม่เป็ นอะไรก็พอแล้ วนีรินซี” “ทีไมเคิลพูดก็จริงนะรินซี แด๊ ดอยากให้ เราเลิกทําซะ เราเป็ นแค่

รัตมา

29


เพียงทนายตัวเล็กๆ ไม่มีอํานาจไปต่อรองอะไรกับพวกอิทธิพลมืดหรอก” “รินซีจะส่งเรืองให้ ถึงศาลให้ ได้ ค่ะ ถึงตอนนันต่อให้ พวกนันบีบ ยังไง ก็ไม่มีประโยชน์อะไร ฉันรู้จกั กับคนในศาล จะให้ เขาช่วยเรืองนี” “นีเธอกําลัง จะหาเรื องยุ่ง ให้ คนอืนนะ คนที เธอให้ ช่วยอาจจะ เดือดร้ อนได้ “ยังไงฉันก็ไม่ยกเลิกคดีนีเด็ดขาด” “ทําไมเธอถึงได้ ดืออย่างนีกันรินซี” “ขอฉันลองก่อนเถอะนะไมเคิล ฉันอยากช่วยผู้หญิ งคนนันจริ งๆ ฉันสงสารผู้หญิงคนนัน” รินธารยังคงยืนกรานความตังใจเดิมไม่เปลียน “อย่ า งนั นเธอต้ องให้ ฉั น ขั บ รถไปส่ ง ตอนกลั บ บ้ านด้ วย ไม่อย่างนันฉันไม่ยอมให้ เธอทําคดีตอ่ หรอก” “ก็ได้ ไมเคิล ฉันจะให้ คณ ุ ขับรถให้ ฉัน ” หญิ งสาวยอมทําตามที เขาบอกด้ วยดี หลังจากวางสายแล้ ว ใบหน้ าของเซเดนก็เต็มไปด้ วยความโกรธ นันเพราะว่าแม่ทนายตัวแสบท้ าทายเขาไม่ยอมล้ มเลิกการทําคดีนี “มันว่ายังไง มันยอมยกเลิกไหม” กัลลาโน่สอบถามลูกน้ อง “ไม่ยอมครับคุณกัลลาโน่” “มันคงคิดว่าเราไม่กล้ าลงมือทําอะไรมันสินะ ไหนขอดูหน้ ามัน หน่อยสิ อยากรู้ นักว่าไอ้ คนที มันวอนตายเนียหน้ าตามันเป็ นยังไง” ซา เดนจัดการเปิ ดภาพใบหน้ าของรินธาร สกุณาวงศ์ให้ เจ้ านายใหญ่ได้ ด ู ซึง เป็ นภาพทีอยู่ในอินเตอร์เนต “หน้ าตาดีนีหว่า” 30


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “เจ้ านายสนใจไหมล่ะครับ ผมจะได้ ไปพาตัวมันมาหาเจ้ านาย” “ดี เอาตัวมันมาให้ ฉัน อยากรู้ นักว่าถ้ ามันโดนข่มขืนเหมือนนัง มอลลี มันจะยังมาทําอวดดีกับฉันอีกไหม” ดวงตาของกัลลาโน่เต็มไป ด้ วยความหืนกระหายเมือเห็นใบหน้ าของแม่ทนายสาวปากกล้ า

นอกจากกัลลาโน่จะอยากลิมรสความสาวของแม่ทนายตัวร้ าย แล้ ว เอ็มมานูเอลก็เช่นกัน ยามนีเขากําลังเข้ าไปยังพืนทีส่วนตัวของเธอที โพสรูปภาพของตนเองกับเพือนๆ เดียวนี เทคโนลยีทันสมัยมากแค่มีรูป ถ่ายของใครคนหนึง ก็สามารถหาทีอยู่ได้ ทางกูเกิ ล เขาคลิกดูภาพของ เธอทีอยูใ่ นชุดทนายความคนเก่งและชุดแบบสบายๆ รวมทังชุดว่ายนํ า แบบบิกินีทีแสนเซ็กซี อวดหุ่นระหงและอวบอิมในส่วนทีควรมีอย่างชวน มอง “ฉันต้ องได้ ตวั เธอมาแม่ทนายสาว” “ไง ตกลงทําคดีพิศวาสกับแม่ทนายสาวสําเร็จรึเปล่ากัน” มาคอสแวะมาหาเพือนสนิทยังทีทํางาน “ยังไม่สําเร็จ” “เล่นตัวกับนายเหรอน่ะ ไม่อยากเชือ มีผ้ หู ญิ งแบบนี ด้ วยเหรอที กล้ าปฏิเสธ เอ็มมานูเอล รอส เวลสันน่ะ “คนอย่างฉัน ไม่ย อมให้ ใครปฏิเ สธได้ น านหรอก” ดวงตาเป็ น ประกายอย่างร้ ายกาจ ซึงในช่วงเย็นริ นธารก็เตรี ยมกลับบ้ านพร้ อมกับไมเคิล โดยอีก ฝ่ ายมีหน้ าทีไปรับไปส่งเธอทีคอนโด เพราะไม่อยากให้ อีกฝ่ ายเป็ นอะไร

รัตมา

31


ไป โดยไมเคิลก็พกปื นติดตัวด้ วย เขาบอกกับเธอในระหว่างทีเดินไปยังรถ ส่วนตัวของตนเอง “เอาไว้ วา่ งๆ จะสอนรินซียิงปื นนะ” “ดีเลยไมเคิล ฉันจะได้ เอาไว้ ป้องกันตัวได้ ” รินธารไม่เคยคิดทีจะหยิบปื นไม้ ผาไม้ เลย แต่ว่าครังนี คงต้ องไป หัดยิงปื นแล้ วล่ะ เผือว่าจะได้ เอาไว้ ยิงพวกอิทธิพลมืดให้ ไส้ แตกบ้ าง ไม เคิลทําหน้ าทีเปิ ดประตูรถให้ กบั เธอ มือเรียวหยิบแฟ้มเอกสารเกียวกับคดี อืนๆ ใส่รถด้ วย ก่อนจะหันมาบอกอีกฝ่ ายด้ วยรอยยิมหวาน “ขอบคุณนะไมเคิล” “แล้ วว่าแต่คณ ุ เอ็มมานูเอลทีอยากให้ รินซีไปทํางานด้ วยน่ะ ส่ง คนมากวนอีกรึเปล่า” หญิงสาวส่ายหน้ าไปมา “ไม่มีนะ อาจจะได้ ทนายความคนใหม่แล้ วก็ได้ บริ ษัท ใหญ่โต เป็ นพันๆ ล้ าน อยู่ๆ จะมาจ้ างทนายใหม่อย่างเราไปทําไมกัน ” เธอก้ าว ขึนมานังบนรถก่อนทีมือจะดึงเข็มขัดมาคาดไปยังกายระหง เพียงไม่นาน รถของไมเคิลก็ขบั ออกไป เพือจะไปส่งรินธารกลับคอนโดมิเนียม “โชคดีนะทีรินซีพักคอนโดน่ะ เพราะมีความปลอดภัยและมีการ ตรวจตราทีดี ถ้ ารินซีพักทีบ้ านล่ะก็คงไม่ปลอดภัยพอเป็ นแน่” “นันสิ” รินธารพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย ซึงทังสองก็มองเห็นรถที ขับตามหลังสองคัน “รินซีผมรู้สกึ แปลกๆ กับรถสองคันหลังจัง” “ฉันก็ร้ ู สึก เหมือนกัน หรื อว่าจะเป็ นพวกของกัลลาโน่นะ อย่าง นันเร่งความเร็วมากขึนกว่าเดิมเถอะไมเคิล” หญิงสาวหันไปสังเพือน อีก 32


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ฝ่ ายก็ทํ าตามที เธอบอกเป็ นอย่างดี ด้ วยการเหยี ยบคันเร่ง แรงมากขึน กว่า เดิ ม เพื อต้ องการไม่ใ ห้ ร ถสองคัน ไล่ต ามตนเองทั น ซึ งคาร์ ต ัน ดู เหมือนจะจับสังเกตได้ “มีรถขับตามทนายสาวกับเพือนครับ” เอ็มมานูเอลรับรู้จากคาร์ตนั ว่ารินธารกลับบ้ านพร้ อมเพือนทีชือ ไมเคิลทุกวัน ทําให้ เอ็มมานูเอลไม่พอใจอย่างมาก “รถใครกันทีขับตาม เร่งเครื องตามแม่ทนายสาวไป” เกิดความ สงสัยในแววตาของชายหนุ่ม โดยสังการกับลูกน้ องด้ วยความห่วงใย “ครับเจ้ านายใหญ่ โดยรถคันหลังทีเห็นเธอเร่งเครืองก็ขบั ตามไล่หลังในทันทีเช่นกัน รินธารมองไปทางกระจกหลังก็เห็นรถทังสองขับตามตนเองมา “บ้ าเอ๊ ย ขับตามมาสองคันเลยน่ะ” “ถ้ าอย่างนันเดียวเราไปสถานีตํารวจกันดีกว่ารินซี ” ไมเคิลเสนอ ทางออกขึนมา หญิงสาวก็พยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย “ก็ดีเหมือนกัน อาจจะทํ าให้ พวกนันเลิก ตามเรา ฉันจะได้ เ อา คลิปนีส่งให้ กบั พวกตํารวจด้ วย” “คุณมอลลีบอกไว้ นี พวกตํารวจก็เป็ นพวกเดียวกับมัน แล้ วคิด ว่ามันจะไม่โยนคลิปเสียงนีทิงเหรอ” “บ้ าทีสุด ทําไมกฏหมายถึงเข้ าข้ างคนชัวกัน” “แบงค์มนั คงปิ ดตากับปิ ดปากอยู่มงั ไม่อย่างนันคงไม่ยอมช่วย คนเลวอย่างไอ้ กลั ลาโน่หรอก” “อย่างนี คนตัวเล็ก ๆ อย่างเรา ถ้ ามีเ รื องกับ พวกนัน ก็ต ายฟรี

รัตมา

33


อย่างเดียวสินะ” “ผมถึงบอกให้ รินซีเลิกทําคดีนีไงล่ะ เพราะมันไม่ค้ มุ กับชีวิตของ เราทีจะเอาไปเสียงเพือคนอืนน่ะ” “ถามหน่อยเหอะไมเคิล ถ้ าลูกความเราถูกพวกมีอิทธิพลทําร้ าย แล้ วเราปฏิเสธหมด จะมีกฎหมายไว้ ทําบ้ าอะไรกัน” เธอถามกลับมาด้ วย นําเสียงโมโห “กฏหมายน่ะมันเอาไว้ ขงั คนจนๆ อย่างเรา ไม่เห็นเหรอ พวกคน จนน่ะขับรถชนก็ติดคุก บุกรุกป่ าไม่ตงใจก็ ั ติดคุก แต่คนรวยน่ะ ขับรถชน ก็ไม่ติด คุก แถมยัง บุก รุ ก ป่ าอี ก ต่างหาก ซํ าตัวการก็คือผู้พิทัก ษ์ สัน ติ ราษฏร์ ในเมือตํารวจเป็ นซะเองอย่างนี แล้ วคนตาดําๆ อย่างเราจะเอา อะไรไปสู้ละ่ “ฉัน เรี ย นทนายความมา เพราะต้ องการที จะช่วยเหลือคนอืน และฉันก็จะต้ องสอบเป็ นอัยการกับผู้พิพากษาให้ ได้ ถึงไม่ได้ เป็ นทีนี ฉัน ก็อาจจะกลับไปสอบทีเมืองไทย” เซเดนทีเห็นอีกฝ่ ายเร่งเครืองหนีก็สงการลู ั กน้ องของตนเองด้วยสี หน้ าทีหงุดหงิด “พยายามปาดหน้ ารถมันให้ ได้ เพื อทําให้ มันจอด เราจะฉุดนัง ทนายนัน” “ครับลูกพี” อีกฝ่ ายก็เหยียบคันเร่งมากขึนและพยายามขับขึนไปเที ยบข้ าง เพือทีจะปาดหน้ ารถของทังสองน่ะเอง “อย่าให้ มนั แซงได้ นะไมเคิล” ริ นธารแสดงความคิดเห็นออกมา 34


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ซึงทนายหนุ่มก็เหยียบความเร็วไม่หยุด “ขับไปขวางมันให้ ได้ ” ลูก น้ องของเซเดนก็ขบั ด้ วยความเร็ วเยอะกว่าเดิม กระทังได้ จังหวะทีขับแซงได้ ก็หกั พวงมาลัยอย่างกระทันหันทําให้ ไมเคิลจําต้ องหัก พวงมาลัยลงข้ างทางแทน จนรถไถลไปหยุดยังหน้ าต้ นไม้ เขาก็หยิบปื นที อยู่ทางหน้ ารถออกมาถือไว้ และบอกกับรินธารด้ วยนําเสียงเร่งร้ อน “รินซีเราจะลงจากรถฝั งนี” นันก็คือฝั งคนขับน่ะเอง “โอเค ไมเคิล” หญิงสาวยอมทําตามทีเพือนสังด้ วยดี ก่อนทีไมเคิลจะเปิ ดประตู ฝั งตนเองอย่างเร็ว ตามด้ วยริ นธาร ทังสองหลบอยู่ข้างรถเพือรอดูท่าที ของพวกมัน ด้ วยการก้ มลงมองไปยังใต้ รถเพือดูปลายเท้ าของพวกนันก็ เห็นว่าเดินเข้ ามาใกล้ รถของตนเอง ไมเคิลทีหลบอยู่ก็ลกุ ขึนยืนยิงออกไป ทันทีโดนพวกของมันหนึงคนทีบ่า ปั ง! และพอจะยิงพวกมันอีกสองคนก็ รีบหลบลูกกระสุนทียิงมา ก่อนจะพยักหน้ าให้ กันเพือแยกย้ ายกันไป ทัง สองหลบอยู่ยังรถด้ านบนคนหนึงก็อยู่หน้ ากระโปรงรถ ส่วนอีกคนก็อยู่ ด้ านหลัง ไมเคิลก้ มลงมองไปทีใต้ ท้องรถก็ไม่เห็นอะไรเลย จึงทําหน้ าตา สงสัย “มันไปไหนนะ” โดยรินธารก็เงยหน้ าขึนมาและมองเห็นพวกมัน อยู่ด้านบนของรถจึงบอกกับเพือน “ไมเคิล ระวัง!” ชายหนุ่มจึงยิงปื นขึนไปด้ านบนอีกฝ่ ายก็รีบเบียง ร่ า งหลบ พวกมัน ยิ ง ปื นใส่ทั งสอง ทั งคู่ก็ เ ตรี ย มวิ งหนี เ พื อขอความ ช่วยเหลือรถทีแล่นมา แต่ขณะทีจะวิงไปนันร่างของริ นธารก็ถูกหนึงใน

รัตมา

35


พวกมันตะครุบตัวจับไว้ จนเธอล้ มลงไปทีพืน “รินซี” ไมเคิลตะโกนเรียกเพือน “ปล่อยฉันเดียวนี” หญิงสาวดินรนเพือให้ อีกฝ่ ายเลิกจับตนเอง ไมเคิลจะเอาปื นยิ ง พวกมัน ก็ไม่ก ล้ ากลัวว่าเพื อนสาวจะโดน ลูกหลงจึงได้ แต่เล็งปื นไปมาเพียงอย่างเดียว โดยพวกมันก็ยิงปื นใส่เขา ไมเคิลจึงรีบกลิงตัวหลบ ซึงในช่วงเวลาดังกล่าวเสียงปื นก็ดงั สามนัด โดย คนทีจับร่างของรินธารก็ปล่อยร่างเธอเพราะถูกยิงทีแขน ส่วนคาร์ตนั ก็ยิง ใส่อีกสองคนทีวิงไล่ตามมา “ใครยิงวะ” ทังสามตะโกนออกมาอย่างโมโหระคนเจ็บปวด “ฉันเองทีเป็ นคนยิง แล้ วก็สงให้ ั ลกู น้ องยิ งด้ วย” นํ าเสียงเข้ มดัง ขึนมา “แกเป็ นใคร แล้ วมาเสือกอะไรกับเรืองนีด้ วย” “ฉัน เอ็มมานูเ อล รอส วิลสัน อย่ามายุ่ง กับ ผู้หญิ ง ของฉัน อีก ไม่อย่างนันพวกแกตายแน่” ชายหนุ่มบอกให้ ทังหมดได้ ร้ ู เขาลงมาจาก รถพร้ อมกับลูกน้ องคนสนิท โดยยกปลายกระบอกปื นชี ไปยังใบหน้ าของ พวกนันด้ วย “คุณ คาร์ ต ัน” ริ นธารจดจํ าผู้ชายที มาช่วยตนเองได้ นันก็คือ ผู้ชายทีมาติดต่อให้ เธอไปเป็ นทนายความยังบริษัทของเจ้ านายน่ะเอง “คุณรินธารเป็ นอะไรรึเปล่าครับ” “ฉันไม่เป็ นไรค่ะ ขอบคุณนะคะทีมาช่วยฉันไว้ ” พอได้ ยินชือเอ็ม มานูเ อล รอส วิลสัน ทังหมดก็ต กใจเพราะรู้ ดีว่าอีก ฝ่ ายเป็ นใคร มหา เศรษฐี ใหญ่ทีมีอํานาจไม่ตา่ งจากพวกมาเฟี ยเลย 36


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “เฮ้ ย พวกเรากลับ ไปตังหลัก ก่อนเร็ ว ” แล้ วพวกนั นก็ขับ รถ ออกไปทันที เอ็มมานูเอลเดินเข้ าไปฉุดมือของเธอทีลุกขึนมายืนหลังจาก ทีพวกตามทําร้ ายเธอขับรถไปแล้ ว “มานีเลย” “เอ๊ ะ คุณมาจับมือฉันทําไมเนีย” “คุณต้ องไปอยู่กับผม” เพียงได้ ยินหญิ งสาวก็แสดงความตกใจ ออกมา “บ้ าแล้ ว ฉันไม่ไปอยู่กบั คุณหรอก” “ไม่เห็นรึไงว่าเกือบตายแล้ วน่ะ” เอ็มมานูเอลเอ่ยและมองหน้ า เธอ “แล้ วทําไมฉันต้ องไปอยู่กบั คุณด้ วย ฉันมีคอนโดของฉันอยู่แล้ ว” เธอดึงมือของตนเองออกมาจากพันธนาการทีถูกจับกุมไว้ “อยากตายมากรึไง คุณคิดว่าพวกนันจะยอมปล่อยคุณเหรอ” “ฉันไปอยู่กบั ไมเคิลก็ได้ ไปกันเถอะไมเคิล” เธอเตรี ยมทีจะเดิน ไปหาเพือนสนิทแต่ก็ถกู ขวางไว้ โดยเอ็มมานูเอล “ไปไม่ได้ ” คําพูดแสดงความเอาแต่ใจมากๆ “คุณไม่มีสิทธิ มาบังคับฉัน ฉันไม่มีวนั ไปอยู่กบั คุณเด็ดขาด” “ก็ให้ มนั รู้ไปสิ ว่าจะพาไปไม่ได้ ” แล้ วเขาก็อ้ มุ ร่างนวลขึนมายัง วงแขนแกร่ง รินธารก็ดินอย่างไม่ยอม “นี ปล่อยฉันเดียวนีนะ ไอ้ คนบ้ า” มือเรียวทุบไปยังร่างแกร่งด้ วย “ปล่อยรินซีเดียวนีนะ” ไมเคิลพยายามทีจะเข้ าไปช่วยเพือน “นายมีปัญญาปกป้องริ นธารเหรอ ถามหน่อย” นักธุรกิจหนุ่ม

รัตมา

37


เอ่ยกับชายหนุ่มอีกคน “แต่คณ ุ ไม่มีสิทธิ พาตัวของรินซีไปนะ” “ฉันมีสิทธิ ทุกอย่าง ถ้ าฉันอยากจะมี นายไม่ต้องห่วงหรอก ริ นซี จะยังไปทํางานกับนายเหมือนเดิม เพียงแต่เขาต้ องอยู่ในความคุ้มครอง ของฉันเท่านัน นายกลับบ้ านไปได้ แล้ ว” เอ็มมานูเอลประกาศให้ ฟังอย่างชัดเจน พลางอุ้มร่างของเธอขึน ไปนังบนรถสุด หรู ซึ งทนายสาวก็ดิ นอย่ างไม่ย อม ก่อ นที ลูก น้ องจะ จัดการปิ ดประตูให้ กับเจ้ านายใหญ่ ริ นธารก็อาละวาดใส่เขาด้ วยความ โมโห “นี คุณ จะมายุ่ ง กั บ ฉั น ทํ า ไมกั น ปล่ อ ยฉั น เดี ยวนี เลยนะ” พยายามดินทีจะลงจากตักแกร่งของอีกฝ่ าย และมองหน้ าอีกฝ่ ายด้ วย แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย ซํายังกอดเอวเล็กแน่นอีกต่างหาก “รินธารหยุดดินเดียวนีนะ” เขาออกคําสังห้ ามปราม “ฉัน ไม่ห ยุด ฉัน จะดิ น ปล่อยฉัน สิ ” ยิ งว่าเหมือนยิ งยุที เ ดีย ว ทนายสาวก็ยงั ดินไม่เลิกรา “เอาสิ ยิงดินเยอะยิงดี เพราะมันทําให้ ผมมีอารมณ์มากเลยล่ะ ตอนทีคุณดินโดนลูกชายของผม” พอได้ ยินทีเขาพูดร่างนวลทีอยู่บนตัก แกร่งก็หยุดดินไปทันที วงหน้ าแดงกรํ าเมือรับรู้ ว่าเจ้ าลูกชายของเขาคือ อะไร พอเห็นเธอนังเฉยๆ จึงสอบถามกลับไปอย่างสงสัยระคนหยอกเย้ า “อ้ าว ไม่ดิ นต่อล่ะ กํ าลัง อารมณ์ ขึนเชี ย ว” คนเอ่ย มีร อยยิ ม ประดับอยู่บนวงหน้ าคม “ไม่ดินละ” บ้ าเอ๊ ย พูดออกมาได้ ยงั ไง ว่ายิงดินยิงมีอารมณ์ 38


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “อยู่เฉยแล้ วสินะ ไหนลองบอกมาสิ ว่าคนทีมันตามฆ่าคุณกับ เพือนเป็ นใครน่ะ” เอ็มมานูเอลสอบถามกลับไป “เป็ นใครแล้ วเกี ยวอะไรกับ คุณ ด้ ว ยกัน ” หญิ ง สาวย้ อนถาม กลับมาอย่างไม่ชอบใจ ซํายังตวัดหางตาใส่อีกต่างหาก “ตอบมาว่าคุณไปมีเรืองอะไรกับพวกนัน ถ้ าไม่ตอบดีๆ จะจับจูบ ให้ ” เขาบอกด้ วยนําเสียงเข่นเขียวใส่และขยับใบหน้ าคมลงไปหาอีกฝ่ าย อย่างใกล้ ชิดด้ วย จนเธอตัวเกร็งไม่กล้ าขยับทีเดียว “อย่านะ” รีบออกปากห้ ามปรามเขาโดยเร็ว “ถ้ าไม่อยากให้ จบู ก็ตอบมา เร็วๆ” เขาเอ่ยด้ วยนําเสียงเร่งร้ อนใส่ “ฉันคิดว่าน่าจะเป็ นพวกของนายกัลลาโน่” “แล้ วทําไมเขาถึงต้ องตามฆ่าคุณด้ วยล่ะ” ซักไซ้ ตอ่ อย่างอยากรู้ “ฉันรับทําคดีให้ กบั ผู้หญิงคนหนึง ชือมอลลี เธอเป็ นนักร้ องอยู่ที ไนท์คลับ เธอถูกฉุดไปข่มขืน พีชายของเธอตามไปเอาเรื องก็เลยถูกยิ ง ตาย พอเธอไปแจ้ งความตํารวจก็ไม่ดําเนิ นการอะไรเลย เธอก็เลยรู้ ว่า ตํารวจเป็ นพวกเดีย วกับพวกนัน แล้ วพอเธอไปจ้ างทนายความทีไหน ทนายทุกคนก็จะถูกขูใ่ ห้ เลิกทําคดีของเธอ ไม่อย่างนันก็จะต้ องตาย ทุก คนก็เลยกลัวหมด จนเธอมาจ้ างฉันทําคดีนี ฉันก็เจอพวกนันขู่ให้ เลิกทํา คดีนี แต่วา่ ฉันไม่เลิก พวกนันก็เลยส่งคนมาทําร้ ายฉัน” “แล้ วคุณไม่กลัวตายเลยรึไงถึงได้ ยอมทําคดีนีน่ะ” “ใครว่าฉัน ไม่ก ลัว กลัวสิ แต่ฉัน สงสารผู้ห ญิ ง คนนันมากกว่า ต้ องใช้ ชีวิตอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ เพราะถูกตามล่า ไปไหนก็ต้องปลอม ตัว”

รัตมา

39


“แล้ วไม่สงสารตัวเองบ้ างรึไง ทีอาจจะตายตอนไหนก็ได้ น่ะ” “ฉันจะให้ ตํารวจคุ้มครองฉัน” “ก็เ มือกี เพิ งบอกหยกๆ นี นาว่าตํารวจเป็ นพวกนันไม่ใ ช่เ หรอ แล้ วยังจะไปขอให้ ตํารวจคุ้มครองอีกเหรอ” “มันก็คงไม่ได้ มีตํารวจเลวๆ อย่างเดียวหรอกมัง” “ผมจะคุ้มครองคุณเอง” เอ็มมานูเอลเสนอขึนมา “คุณไม่ได้ เป็ นตํารวจ คุณจะมาคุ้มครองฉันได้ ยังไง” ทําสีหน้ า งุนงงกับสิงทีเขาบอก “จะบอกอะไรให้ นะ คนทีคุ้มครองคุณได้ มีแค่ผมคนเดียวเท่านัน ล่ะ ถ้ าคุณอยู่กบั ผม คุณจะสามารถจัดการคดีนีได้ แต่ถ้าคุณอยู่คนเดียว ไม่พ้นคืนนีหรือพรุ่งนี คุณก็คงเหลือแต่ศพ ดีไม่ดีอาจจะโดนข่มขืนเหมือน นักร้ องทีชือมอลลีก็ได้ ” พอได้ ยินก็ทําให้ เธอนิงงันไป “อย่างนันคุณสัญญากับฉันได้ ไหมว่าถ้ าฉันทําคดีนีเสร็จ คุณจะ เลิกวุน่ วายกับฉัน” หญิงสาวเอ่ยข้ อตกลงกับเขาพร้ อมกับมองหน้ าด้ วย “ได้ ผมจะเลิกวุน่ วายกับคุณ” เอ็มมานูเอลยอมรับปากด้ วยดี “งันคุณก็ปล่อยฉันลงไปนังข้ างล่างได้ ละ” รินธารเตรียมย้ ายทีนัง ลงไปยังเบาะข้ างกายเขา แต่อีกฝ่ ายก็ไม่ยอมปล่อยมือจากเอวเล็กและ บอกอย่างหยอกยัว “ไม่ปล่อย นังบนนีน่ะล่ะดีแล้ ว” “คนบ้ า ปล่อยฉันเลยนะ ฉันจะลง อือ...” เธอกรีดร้ องเสียงอู้อี เมือจู่ๆ วงหน้ าคมก็ก้มลงมาหาและประกบ กับเรียวปากนุ่มแสนหวานของเธอ เอ็มมานูเอลปราบพยศเธอด้ วยจูบที 40


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย เร่าร้ อน พลางขบเม้ มเรี ยวปากนุ่มแสนหวานด้ วยความเข่นเขียวยามที มันขยับเคลือนไหวไม่หยุด มันจึงทําให้ เขาอยากลิมลองเพือดูว่าปากแม่ ทนายความสาวจะหวานมากเพียงใด ซึงเพียงได้ สมั ผัสก็ทําให้ เขาแทบไม่ อยากละปากออกมาเลย ราวกับติดใจอย่างมากทีเดียว ริ นธารทีอยู่ในอาการตกใจก็ย ก มือผลักไสอีกฝ่ ายออกไป ไม่ยินยอมให้ เขาจูบตนเอง แต่ดเู หมือนว่าแรง น้ อ ยจะไม่อ าจสู้กับ แรงยัก ษ์ ต ัว โตอย่ า งเขาได้ เหมื อนมดตานอยที หาญกล้ าต่อกรกับยักษ์ ตวั ใหญ่ ซึงดูจะไม่สะดุ้งสะเทือนร่างแกร่งเลยสัก นิด ซึงเขาก็ตามรุกประชิดเธออย่างไม่หยุด เธอเอนกายไปทางเบื องหลัง เขาก็ตามไปจูบอย่างติดพัน ราวเสือร้ ายตามฉายาของชายหนุ่มทีหมาย มันเหยือแล้ วก็ไม่มีวนั ทีจะปล่อยอย่างเด็ดขาด ซึงตอนนี เขากําลังหมายตาเหยือเนื อหวานอย่างแม่ทนายสาว เขารวบมือเรียวทังสองไว้ ด้วยกันและกดมันไว้ ข้างกายของเธอ พร้ อมกับ ทีมือของเขาก็ตะกองกอดกายนุ่มไว้ อย่างไม่ปล่อยด้ วย ใบหน้ าก้ มลงไป เชยชิดกับปากหวานราวนําผึงรสเยียม พร้ อมกับแทรกซอนลินร้ อนเข้ าไป ยังเรียวปากนุ่มด้ วย ซึงเธอก็ตอบโต้ กลับมาอย่างร้ ายกาจเช่นกันด้ วยการ จะกัดลินเขา เอ็มมานูเอลก็ดงึ ลินออกมาแทบไม่ทนั “บ้ าเอ๊ ย” เธอเห็นเขาขยับวงหน้ าออกมาก็บอกอย่างท้ าทายแบบ ไม่หวันเกรงเขาเลย “ถ้ าคุณจูบฉันอีก ฉันจะกัดลินคุณให้ ขาด” “แน่ใจเหรอว่ากัดได้ น่ะ ขอเตือนไว้ เลยนะว่าถ้ าคุณกัดลินผมอีก รอบ ผมจะจับคุณแก้ ผ้า อยากอายก็เอาสิ” พอได้ ยินดังนันดวงตาก็เบิก

รัตมา

41


กว้ างอย่างตกใจและด่าเขาออกมา “คนชัว” “ว่าไงอยากให้ ทําอย่างทีบอกรึเปล่าล่ะ” เขาเอ่ยอย่างยอกย้ อน เช่นกัน เธออึงไปกับคําขู่ เพียงครู่เธอก็หาลินของตนเองเจอ “คุณมันไม่ใช่ลกู ผู้ชายเลย” “อยากพิสจู น์ไหมล่ะว่าผมเป็ นลูกผู้ชายรึเปล่า จะจัดให้ ทันทีบน รถ” ชายหนุ่มพูดพร้ อมกับมองดวงหน้ าหวานอย่างไม่ละไปทางใด “คุณคาร์ ตนั จอดรถนะ ฉันจะลง” ตอนนี เธอรู้ สึกหวาดหวันอีก ฝ่ ายอย่างมาก ตัดสินใจว่าจะไม่มีวนั ไปอยู่กับเขาหรอก ถ้ าเธอบ้ าไปอยู่ ด้ วยก็แย่แล้ วล่ะ กับคนกัก ขฬะ ไร้ มายาทอย่างนี ริ นธารออกคําสังกับ ชายหนุ่มซึงทําหน้ าทีเป็ นคนขับ “ถ้ าเจ้ านายใหญ่ไม่สงให้ ั หยุด ผมก็คงหยุดไม่ได้ หรอกครับ” “ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ อีกแล้ ว จอดรถเดียวนี นะ” ออกคําสังซําอีกคราวหนึง “ขอโทษด้ วยครับคุณรินธารผมคงทําตามทีคุณบอกไม่ได้ ” “คนทีจะสังได้ น่ะ คือผมคนเดียวเท่านัน” “งันคุณก็สงให้ ั ลกู น้ องคุณจอดรถด้ วย” เมือสังลูกน้ องไม่ได้ จึง หันมาสังการกับเจ้ านายแทน แต่อีกฝ่ ายกลับทําราวไม่สนใจรับรู้ “ขับต่อไปคาร์ตนั ” ใบหน้ านวลเต็มไปด้ วยความโกรธ เธอคิดว่าในเมืออีกฝ่ ายไม่ จอด ก็จ ะทํ าให้ จ อดเอง นี เธอกํ าลัง ตกอยู่ใ นสถานการณ์ ห นี เ สือประ จระเข้ สินะ หนีจากพวกมีอิทธิพล มาเจอกับพวกมีอิทธิพลทีร้ ายพอกัน 42


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย เธอมองไปยังพวงมาลัยเบืองหน้ าและยืดกายไปยังด้ านหน้ าเพือหวังจะ หัก พวงมาลัย ให้ เขาจอด เอ็ ม มานูเ อลเห็ น ดวงตาที เธอมองไปยั ง พวงมาลัยเบืองหน้ า ก็คาดการณ์วา่ อีกฝ่ ายคงจะคิดทําอะไรเป็ นแน่ เขา มองเธออย่างไม่ผละไปเลย เพียงครู่กายเล็กก็ยืนมือไปทางเบื องหน้ าเขา ก็กอดเอวระหงไว้ และบอกเสียงดุใส่ “รินธารอย่าดือน่ะ” ทําราวกับเธอเป็ นเด็ก “งันคุณ ก็ จ อดสิ ฉัน จะลง ได้ ยิ น ไหมว่าฉัน จะลงน่ะ ” พลาง พยายามดินเพือจะคว้ าพวงมาลัยเขาให้ ได้ แต่คนตัวโตทางเบืองหลังก็กด เธอลงไปยังเบาะนุ่ม พร้ อมกับทีวงหน้ าคมก็ก้มลงไปเชยชิดด้ วย “อยากโดนจูบอีกใช่ไหม” ตอนนีปากเขาอยู่ใกล้ ชิดกับเรียวปากนุ่มไม่ถึงหนึงเซนติเมตร ซึง เธอก็นอนหงายอยู่บนเบาะส่วนขาก็เกยอยู่ทีตักแกร่งของเขา รับรู้ ได้ ถึง ลมหายใจอุ่นร้ อนทีละไปตามผิวนุ่ม ขณะทีดวงตาก็เป็ นประกายกร้ าว ปรามให้ เธออยู่นิงๆ ซึงมันก็ได้ ผลที เดียว ทําให้ เ ด็กหญิ ง ริ นธารไม่กล้ า ขยับ กายอาละวาดอีก ซึงเอ็มมานูเอลก็รับ รู้ ได้ ถึงความนุ่มละมุน ของ ทรวงอกสล้ างทีเขากดทับลงมาด้ วยอกแกร่ง ทําให้ เธอรู้สกึ ปวดร้ าวไปทัว ทรวงอกสล้ าง “ถ้ าออกฤทธิ ไม่เลิกเจอจูบแน่” เธอรี บเม้ มเรี ยวปากเข้ าหากัน ทัน ที เห็น ภาพนี แล้ วก็ทํ าให้ เ อ็มมานูเ อลอดที จะขําอย่างชอบใจไม่ได้ เหมือนเขากําลังกําราบเด็กดืออยู่อย่างไรอย่างนัน แต่เด็กดือทีว่าโตเป็ น สาวเต็มตัว ซําผิวก็ยงั นุ่มละมุนน่าสัมผัสอย่างมากด้ วย “ฉันไม่ก่อเรืองแล้ วก็ได้ ”

รัตมา

43


“ดีมาก” เอ่ยชมเชยอย่างพอใจ “คุณออกไปได้ แล้ วล่ะ ทับฉันอยู่แบบนีฉันอึดอัด หายใจไม่ออก” บอกให้ เขาได้ รับรู้ความรู้ สึกของตนเองในยามนี เขาก็ผละวงหน้ าขึนมา อย่างว่าง่าย เธอก็เตรียมลุกขึนมาเขาก็ออกคําสังเสียงดุ “ไม่ต้องลุกขึนมาเลย นอนไปอย่างนันล่ะ” “ไม่ค่ะฉันจะนัง” เธอไม่ยอมทําตามคําสังเขา จึงลุกขึนมานัง ด้ วยท่าทางดือดึง เขามองไปยังลูกน้ องทางเบืองหน้ าด้ วยกระจกส่องหลัง พลางขยับใบหน้ าไปฝั งซ้ ายมือ โดยคาร์ ตนั รับรู้ ว่าเจ้ านายต้ องการสิงใด เขาจัดการหักพวงมาลัยเข้ าไปยังด้ านใน นันจึงทําให้ ร่างของเธอล้ มลงไป หากายแกร่งทีนังอยู่ “ว้ าย” เธอร้ องอุทานออกมา พร้ อมกับทีมือก็กอดคอเขาไว้ ด้วย ความตกใจ ใช่เพียงเท่านันปากของเธอก็ยังหอมแก้ มของเอ็มมานูเอล ด้ วย สร้ างความพอใจให้ กับเขาอย่างมากทีเดียวทีได้ แกล้ งอีกฝ่ าย เขา ยิมยังมุมปาก “อยากหอมแก้ มกัน บอกดีๆ ก็ได้ นี” “ใครอยากหอมแก้ มคุณกัน ฉันรังเกียจคุณจะตาย” เธอไม่ชื น ชอบนิสยั ทรามๆ ของเขา ทีฉวยโอกาสกับตัวเอง พร้ อมกับผละใบหน้ า ออกมาด้ วย “รังเกียจจริงเหรอ” ซึงเขาก็จบู ไปยังเรียวปากนุ่มอีกคราวหนึง

44


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย

ตอน 3 คุ้มครอง

ริ นธารก็ดิน เขาผละวงหน้ าคมออกมาและบอกด้ วยนําเสียง ข่มขู่ “ถ้ ากัดลินผมอีกล่ะก็ คุณได้ โป๊ แน่” เพราะกลัวคําขู่ของเขา หญิ ง สาวจึง ไม่ก ล้ าที จะดิ นรน และจํ าต้ องยอมให้ อีก ฝายจูบ อย่างไม่ยิ น ดี พยายามทีจะทําตัวแข็งไม่ร้ ูสกึ อะไรกับจูบทีเขามอบให้ แต่มัน กลับ ไม่เ ป็ นเช่ น นั น หากทว่ารู้ สึก หวิว หวามไปทัวร่ า ง รังเกียจเขาแต่ก็ต้องยอมให้ อีกฝ่ ายจูบ เพราะไม่อยากถูกจับแก้ ผ้าน่ะเอง โดยเอ็มมานูเอลก็จูบเธออย่างไม่สนใจต่อสิงใด นอกจากเรี ยวปากนุ่ม แสนหวานเพียงอย่างเดียวเท่านัน กระทังได้ จูบ สังสอนอีก ฝ่ ายแล้ ว เพีย งครู่ เขาก็ผละวงหน้ าคม ออกมา ขณะที ริ น ธารได้ แต่นังหลับตาปี เอ็มมานูเอลเห็น เช่นนันก็ยิ ม

รัตมา

45


อย่างชอบใจ แม่ท นายตัวร้ าย ตอนนี ดูเ หมือนจะหมดฤทธิ แล้ ว เป็ น ผู้หญิงคนแรกทีต่อต้ านและปฏิเสธตนเอง อีกฝ่ ายก็ยงั หลับตาต่อดังเดิม “ทํ า ไม เริ มติ ด ใจแล้ ว รึ ไ งกัน ริ น ธาร ถึ ง หลับ ตาไม่ลื ม เลยน่ ะ อยากให้ จูบอีกสินะ” พอได้ ยินดังนันทนายความสาวก็ลืมตาขึนมาและ ต่อว่าเขาอย่างโมโหไม่ชอบใจ “เลว” มือเรี ย วยกขึนตบไปยัง ใบหน้ าคมอย่างแรง เพี ยะ! เล่น เอาวง หน้ าหล่อหัน ไปทางอืน คาร์ ตนั ซึงทํ าหน้ าทีขับรถกับ ลูก้ าก็ตกใจอย่าง มากทีเห็นเจ้ านายถูกตบ เขาจึงรังวงหน้ าคมเข้ ามาหาอีกรอบหนึงพร้ อม กับมอบจูบทีรุมร้ อนให้ อีกฝ่ ายซํา เพือเป็ นการสังสอนหญิงสาว ซึงเธอพยายามดิ นไม่ย อมให้ เขาจูบ แต่ก็ ไ ม่อ าจที จะทํ า ได้ เพราะใช้ มือบังคับไปยังท้ ายทอยทางเบื องหลังของริ นธาร เพียงครู่ก็ละ ใบหน้ าออกมา มือเรี ยวเตรี ยมทีจะยกขึนตบเขาซํ า เอ็มมานูเอลก็บอก ด้ วยนําเสียงและแววตาดุทีข่มขูไ่ ว้ ด้วย “ถ้ าทําผมอีกล่ะก็ จะไม่จบู อย่างเดียวละ” “ทําไม คุณจะทําอะไรฉัน จะฆ่าฉันอย่างนันเหรอ” “คุณอยากเป็ นเมียผมไหมล่ะ” เขาบอกให้ รับรู้ ถึงสิงทีหญิ งสาว จะได้ รับถ้ าหากว่าคิดทําร้ ายเขาอีก “ไม่ ฉันไม่อยากเป็ นเมียคุณ” “งันก็อย่ามาอวดดี ไม่งนจะทํ ั าให้ คณ ุ เป็ นผู้หญิงของผมซะ” นันจึงทําให้ เธอยกมือลงอย่างจํายอม ก็เธอไม่อยากเป็ นผู้หญิ ง ของเขานีนา บ้ าทีสุดถูกเขาจูบตังสามรอบ แค่เจอกันครังแรก ไอ้ โรคจิต 46


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ไอ้ วิตถารนี ตอนนีเธอไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ ายจะหล่อ รวย เป็ นเทพบุตรใน ฝั นของผู้หญิงหลายคนแค่ไหน สิงทีเธอต้ องการคือหนีไปให้ พ้นจากผู้ชาย นิสยั แย่นีเท่านัน เห็นเธอไม่กล้ าออกฤทธิ ออกเดชอีกก็บอกด้ วยสีหน้ าชืน ชอบ “ดี นังนิงๆ แบบนีล่ะ น่ารักมาก” “ฉันไม่อยากน่ารักในสายตาคุณ” “งันก็ลองทําตัวไม่น่ารักดูสิ จะได้ ร้ ู ว่าผมจะทําอะไรคุณอย่างที พูดรึเปล่า” ปากนุ่มเม้ มเข้ าหากันแน่นอย่างไม่อาจทีจะทําอะไรได้ บ้ าเอ๊ ย ทําตัวไม่น่ารักก็เจอจูบ ริ นธารจึงไม่กล้ าทีจะออกฤทธิ อีก ได้ แต่ทําหน้ า มุย่ เพียงอย่างเดียวใส่เขา ไม่กล้ าทีจะแผลงฤทธิ กับเขามาก ระหว่างนันเสียงโทรศัพท์ของเธอก็พลันดัง ขึนมา ไม่ใช่ใ ครอืน เลยแต่เป็ นเพือนสนิทของตนเอง มือเรียวรีบกดรับสายในทันที “ว่าไงไมเคิล” “ผู้ชายคนนันทําอะไรเธอรึเปล่าริ นซี ” เธอมองหน้ าของจอมวาย ร้ ายทีอุ้มตนเองขึนรถมาอย่างไม่ชอบใจ “ปละเปล่า ไม่ได้ ทํา” ตอบด้ วยนํ าเสียงกระอึกกระอัก ไม่กล้ า บอกความจริงว่าเธอถูกอีกฝ่ ายจูบ “อยู่ที ไหนโทรมาบอกด้ วยนะ ฉันจะได้ ไปหาเธอ” ทนายสาว กําลังจะบอกว่าได้ แต่ยงั ไม่ทนั เอ่ยออกไปก็รับรู้วา่ โทรศัพท์ในมือของเธอ ถูกอีกฝ่ ายแย่งไปอย่างไร้ มารยาท หญิงสาวก็มองหน้ าเขาอย่างไม่พอใจ “นีคุณ ฉัน กําลัง คุย โทรศัพท์อยู่น ะ” แต่อีก ฝ่ ายก็ไม่สนใจเลย กลับกรอกเสียงลงไปให้ คนในสายได้ ยิน

รัตมา

47


“ช่วงนีรินธารจะไม่ติดต่อคุณทางโทรศัพท์ แล้ วก็ห้ามคุณมาหา เธอ แล้ วเธอก็จะไม่ไปหาคุณด้ วย" พอไมเคิลได้ ยินดังนันก็ร้ ูสกึ ไม่ชืนชอบ นันเพราะเขาชอบริ นธาร และอยากทีจะอยู่ดแู ลเธอเหมือนทุกครัง แม้ ว่าอีกฝ่ ายจะไม่คิดอะไรกับ ตนเองก็ตามเถอะ แต่เขาก็ยินดีทีจะได้ อยู่ใกล้ เธอ “หมายความว่าไง ทีห้ ามไม่ให้ ผมไปหาริ นซีน่ะ แล้ วก็ห้ามริ นซี มาหาผม คุณไม่มีสิทธิ ห้ ามนะ” สิทธิ อีกแล้ ว คนอย่างเขาถ้ าอยากมีสิทธิ ซะอย่าง ก็มีได้ เลยทันที โดยไม่ต้องขออนุญาตใคร ซึงแม่แมวน้ อยจอม รันทีนังอยู่บนตักแกร่งก็อาละวาดไม่ตา่ งกัน “ใช่ คุณไม่มีสิทธิ มาห้ าม” “ทีผมทํ าแบบนี ก็เพราะไม่อยากให้ เ พือนของคุณ ต้ องตกอยู่ใ น อันตรายนะ หรื อคุณอยากให้ เพือนคุณตายเร็วล่ะริ นธาร” เขาย้ อนถาม กลับมา “มันเกียวอะไรกัน กับการที ไมเคิลมาหาฉันแล้ วจะตายเร็ วน่ะ ” เธอย้ อนถามอย่างไม่เข้ าใจ “ตอนนี คุณ เป็ นตัวอัน ตรายสําหรับ คนอืน อาจจะทําให้ คนอืน เดือดร้ อนได้ พวกกัลลาโน่ค งไม่เ อาคนรอบตัวคุณ ไว้ แน่ คุณ อยากให้ เพือนคุณตายเร็วรึเปล่าล่ะ ถ้ าอยากล่ะก็ให้ เพือนคุณมาหาคุณเลย หรื อ คุณจะไปหาเพือนก็ตามสบาย แล้ วรับรองเพือนคุณจะตายหลังจากนัน ทันที” "แล้ วฉันจะติดต่อไมเคิลได้ ยงั ไง" "ติดต่อทางด้ านนอกด้ วยการปลอมตัวแทน" 48


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ได้ ยินทีเขาบอกก็ทําให้ รินธารเงียบไป เธอรับรู้ จากมอลลีว่าอีก ฝ่ ายไม่ได้ ติด ต่อ เพื อนด้ ว ยการไปมาหาสู่ แม้ ก ระทังโทรศัพท์ ก็ไ ม่ใ ช้ เช่นกัน ต้ องแอบติดต่อกันเงียบๆ หลังจากนันแทนด้ วยการปลอมตัวทัง สองคน เป็ นวิธีทีเขาเอ่ยออกมาไม่ตา่ งกัน ซึงเธอก็เริมเห็นด้ วยกับเหตุผล ของอีกฝ่ าย เธอไม่อยากให้ คนอืนต้ องมาเดือดร้ อนเพราะตนเอง มือเรี ยว แย่งโทรศัพท์มาจากเขาและบอกให้ เพือนสนิทฟั ง “ที เขาพูด ก็ถูก นะไมเคิล คุณ มอลลีก็ ทํ า แบบนี เพื อไม่ใ ห้ ค น รอบตัวเป็ นอันตราย ฉันไม่อยากให้ คณ ุ กับครอบครั วของคุณเป็ นอะไร ไป” “เลิกทําคดีนีเถอะริ นซี คุณจะได้ ไม่เป็ นอะไร ผมจะโทรไปบอก พวกนันเองว่าคุณจะไม่ทําคดีนีแล้ ว พวกนันจะได้ เลิกวุ่นวายกับคุณ” ไม เคิลทําเพือปกป้องเธอ “ใช่ คุณควรเลิกทําคดีนีซะริ นธาร” เอ็มมานูเอลก็พูดไม่ต่างกับ เพือน พร้ อมกับดวงตาก็จ้องมองมาทีหญิงสาวอย่างไม่วางตาด้ วย แต่แม่ ทนายจอมดือด้ านกลับยืนกรานทีจะทําอย่างทีตังใจด้ วยความดือดึง “ไม่ ฉันจะทําคดีนีต่อ” “ริ น ซี เลิกบ้ าซะที มัน ไม่มีป ระโยชน์ เ ลยนะ เอาชี วิตตัวเองไป เสียงเพือคนอืนทําไม มันไม่ค้ มุ กันหรอก” ไมเคิลชัก ไม่ช อบเวลาที เพื อนดื อเลย เธอเป็ นคนมุ่ง มันและมี ความตังใจมาก ซึงตรงนี เป็ นข้ อดีของอีกฝ่ าย แต่ตอนนี เขาอยากให้ เธอ เป็ นพวกขีขลาดตาขาว อ่อนแอมากกว่า จะได้ ล้มเลิกการทําคดีนีซะ เพือ ความปลอดภัยของตัวเอง

รัตมา

49


“คุณช่วยบอกพวกกัลลาโน่ให้ ร้ ูด้วยว่าคุณไล่เธอออกแล้ ว เพราะ คุณกลัวว่าเธอจะมาสร้ างปั ญหาให้ บริษัทของตนเอง ทีไม่ยอมล้ มเลิกทํา คดีนี ตอนนีเธอก็เลยมาทํางานกับผมแทน อ้ อแล้ วก็บอกอีกด้ วย ว่าคุณ กับเธอเลิกคบหาเป็ นเพือนกันแล้ ว เพือป้องกันไม่ให้ พวกนันไปวุน่ วายกับ คุณ” “ทําตามทีเขาบอกไมเคิล นันเป็ นวิธีทีดีทีสุด” เธอเห็นด้ วยกับเขา เช่นกัน ซึงหญิงสาวไม่เคยคิดถึงวิธีดงั กล่าวเลย แต่ถ้าเธออยากให้ ทกุ คน รอบตัวปลอดภัย ก็ควรทําแบบนัน “แค่เธอยกเลิกคดีนี เราสองคนก็ไม่ต้องมาทําอะไรบ้ าๆ แบบนี นะรินซี” ยังไงเขาก็อยากให้ เธอเลิกทํามากกว่า “ฉันทําไม่ได้ ไมเคิล” “ผมไม่อยากให้ ค ุณไปอยู่กับผู้ช ายคนนัน ผมไม่ไว้ ใ จเขา” ซึง เสียงของไมเคิลก็ดงั ออกมาให้ เอ็มมานูเอลได้ ยินจึงหยิบโทรศัพท์ไปและ บอกอย่างมันใจแบบเจ้ าเล่ห์วายร้ าย “เพื อนคุณ โตแล้ ว นะ ถ้ าเขาไม่ห วันไหวกับ ผมซะอย่ าง คุณ จะต้ องห่วงอะไรล่ะ นอกซะจากว่าคุณ กลัว เพื อนคุณ หวันไหวกับ ผม มากกว่า” “ใช่ผมกลัวเธอจะหวันไหวกับคุณ” ไมเคิลยอมรับออกมาอย่าง ไม่ปิดบัง เธอก็แย่งโทรศัพท์มาจากอีกฝ่ ายและบอกด้ วยความมันใจ “ไม่มีวนั หรอกไมเคิล ฉันไม่มีทางหวันไหวกับเขาเด็ดขาด” “แน่ใจนะรินซี ว่าคุณจะไม่หวันไหวกับเขาน่ะ” “แน่สิ ทีฉันไปอยู่กบั เขาก็เพือทําคดีของคุณมอลลีเท่านัน เชือใจ 50


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ฉันได้ เลยไมเคิล” เธอบอกให้ เพือนมันใจกับสิงทีตนเองบอก “ได้ ผมจะเชือคุณ” “พอได้ แล้ วเลิกคุยซะที นีจะเป็ นสายสุดท้ ายทีคุณกับริ นธารจะ ได้ คยุ กัน แล้ วห้ ามโทรมาอีกเด็ดขาดเพือยืนยันคําพูดทีคุณบอกกัลลาโน่ ว่าคุณเลิกคบกับรินธารแล้ วเพราะเธออยากทีจะทําคดีของคุณมอลลี ถ้ า มีอะไรผมจะให้ ลกู น้ องไปหาคุณทีบริษัทกฎหมายเอง” หลังจากนันเขาก็ กดวางสายไป “คุณนีมันไร้ มารยาททีสุดเลย” “ขอบคุณที ชม” ดูไม่สะดุ้ง สะเทื อนอะไรเลย “ที ผมทํ าน่ะเพื อ ความปลอดภัยของเพือนคุณนะ” เธอเถียงอะไรอีกฝ่ ายไม่ได้ เลย แล้ วพลันเธอก็คิดอะไรบางอย่างออกมา ในระหว่างทีนังรถไปกับ เขา ดวงตามีแววความฉลาดแฝงอยู่ “คุณจะให้ ไปอยู่กบั คุณ แล้ วเสือผ้ าฉันล่ะจะเอาทีไหนใส่” “ซื อใหม่ก็ได้ มัง ผมมีเ งิ น จะตาย คุณ จะซื อเยอะแค่ไหนก็ได้ ” ตอบอย่างไม่ยีหระอะไรเลย “ไม่ ฉัน อยากได้ เ สื อผ้ า ของฉัน มากกว่า คุณ ช่ ว ยไปส่ง ฉัน ที คอนโดหน่อยได้ ไหม ฉันจะไปเก็บ เสื อผ้ าแล้ วก็เอกสารทํ าคดีของคุณ มอลลีกับคดีอืนๆ ด้ วย รวมทังคอมพิวเตอร์โน้ ตบุ๊คอีก ข้ อมูลทุกอย่างอยู่ ในนัน” พอเอ็มมานูเอลได้ ฟังก็พยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย “ก็ได้ ผมจะให้ คณ ุ ไปเก็บเสือผ้ าทีพักคุณแล้ วก็ของๆ คุณด้ วย” “ขอบคุณค่ะ” รินธารยิมอย่างพอใจ นันเพราะคิดว่าถ้ าเธอเข้ าไปในคอนโดแล้ วอีกฝ่ ายก็จะทําอะไร

รัตมา

51


ไม่ได้ เพราะถ้ าทําล่ะก็ ทางคอนโดจะต้ องโทรแจ้ งความข้ อหาบุกรุ ก แน่นอน เธอไม่มีวนั ไปอยู่กบั เขาหรอก ไอ้ ผ้ ชู ายหืนกาม “คาร์ตนั ขับรถไปส่งรินธารทีคอนโดด้ วย” “ได้ ครับ เจ้ านายใหญ่” กระทังรถสปอร์ตราคาแพงก็ขบั มาจอดทีคอนโดมิเนียมของเธอ รินธารอดทีจะรู้สกึ แปลกใจไม่ได้ ทีอีกฝ่ ายรู้ด้วยว่าเธอพักอยู่ทีไหน เธอจึง หันไปถามเขาในทันที “คุณรู้ได้ ยงั ไงว่าฉันพักอยู่ทีไหนน่ะ” “คนทีผมสนใจ ผมก็มกั จะรู้เรืองของคนนันทุกอย่าง” ตอบให้ เธอ ได้ ฟัง “คุณสนใจเหรอ แปลว่าคุณเคยเห็นฉันมาก่อนใช่ไหม” สอบถาม ด้ วยสีหน้ าอยากรู้ “ใช่ ผมเคยเห็นคุณ” “คุณเคยเห็นฉันทีไหนกัน” คาดคันเอาคําตอบจากอีกฝ่ ายให้ ได้ “ทีศาล วันนันผมไปหาเพือน แล้ วเห็นคุณเดินออกมาพอเห็นปุ๊ บ ก็ถกู ใจปั บ” “แต่ฉนั ไม่ถกู ใจคุณเลย” “อีกเดียวคุณก็ถูกใจ ถ้ าได้ ขึนเตีย งกับ ผม รับ รองครางเป็ นลูก แมวแน่นอน” ได้ ยินคําทีเขาเอ่ยก็ทําให้ หญิ งสาวหวิวหวามไปทัวร่าง ขึนเตียง 52


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ครางเป็ นลูกแมว พูดออกมาได้ ยงั ไงกัน ว่าเธอจะมีความสุขกับเขาตอนมี อะไรกัน วงหน้ านวลแดงซ่านทีเดียว “ฉันไม่ชอบคุณ แล้ วก็ไม่อยากขึนเตียงกับคุณด้ วย” ปฏิเสธเขา อย่างไม่ใ ยดี ต่อให้ อีก ฝ่ ายจะหล่อ แซ่บ น่าซบก็เ ถอะ แต่ริน ธารไม่ใ ช่ ผู้หญิงทีบ้ าคนหล่อโดยไม่ได้ ดนู ิสยั หรอก “ยังไม่ได้ ใกล้ ชิดกันอย่างจริงจังเลย จะรีบปฏิเสธทําไม บางทีพอ คุณได้ อยู่ใกล้ ผมมากๆ อาจจะเปลียนใจก็ได้ ” “หลงตัวเองทีสุด” เธอปรามาสเขาอย่างไม่ชืนชอบ “ผมไม่ได้ หลงตัวเองอย่างเดียวนะ แต่จะทําให้ คณ ุ หลงผมด้ วย หลงจนแทบไม่อยากเลิกซบผมเลยล่ะ” “ฝั นไปเถอะว่าจะเป็ นอย่างนัน” “ผมไม่เคยฝั นอย่างเดียว เพราะส่วนใหญ่มกั จะทําให้ ฝันเป็ นจริง เสมอ” ตอบได้ อย่างหน้ ามึนเป็ นทีสุด เธอไม่อยากต่อล้ อต่อเถียงเขาแล้ ว รีบบอกอย่างห้ ามปรามแทน “คุณไม่ต้องขึนไปหรอก เดียวฉันเก็บของเสร็จแล้ วจะลงมา” “ผมไม่ไว้ ใ จคุณ ผมจะขึนไปด้ วย คาร์ ต ัน ลูก้า อยู่ข้างล่างนะ เดียวฉันไปส่งคุณทนายทีห้ อง” เขาหันไปสังกับลูกน้ องคนสนิทสองคน เธอทําหน้ าเบ้ บ้ าเอ๊ ย “คุณจะขึนไปทําไมกัน เดียวฉันก็ลงมาแล้ ว” “ทําไม มีอะไรทีปิ ดบังไว้ เหรอ” ถามอย่างยอกย้ อนกลับ “ไม่ม”ี ตอบปฏิเสธด้ วยอาการส่ายหน้ า “ถ้ าไม่มีก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนี ถ้ าผมจะขึนไปกับคุณด้ วย”

รัตมา

53


ดวงตาของเขาจับ จ้ องไปยัง ใบหน้ านวลอย่างไม่ละไปทางใด เล่นเอาริ นธารรู้ สึกหวาดหวัน ดวงตาของเขาดูดแุ ละน่าหวันเกรงอย่าง มาก ขนาดเธอจ้ องตากับพวกฆาตกรบ่อยๆ ยัง ไม่ร้ ู สึก หนาวยะเยื อก เท่ากับเวลาทีสบตาของอีกฝ่ ายเลย กายเล็กก้ าวลงมาจากรถ ร่างแกร่งก็ ก้ าวลงมาเช่นกัน พร้ อมกับมือก็โอบไปยังเอวเล็ก ทําให้ เธอหันมาถลึงตา ใส่อีกฝ่ าย “ไม่ต้องโอบเอวฉันหรอก” “จะให้ โอบเอวหรื อให้ จูบล่ะ” พอได้ ยินเรี ยวปากนุ่มก็เม้ มแน่น เข้ าหากันก่อนจะบอกเขาอย่างต่อว่า “ทําไมคุณไร้ มารยาทอย่างนีกัน” “ก็ผมมันคนไม่มีมารยาทน่ะ” เห็นเธอเม้ มปากของตนเองบ่อยก็ บอกอย่างหยอกยัวใส่ “ปากชําหมดแล้ ว ไม่ดีหรอก” “ปากฉัน ฉันจะเม้ มจนเลือดออกก็เรืองของฉัน” เธอตอบอย่างไม่ แคร์ในตัวอีกฝ่ าย “แต่ผมอยากให้ ปากคุณชําเพราะผมมากกว่า” “คนหืนเอ๊ ย” “ผู้ชายไม่หืนจะเรียกว่าผู้ชายเหรอ” ถามกลับพร้ อมกับก้ มวงหน้ าคมลงมาใกล้ ชิ ดกับ เธอด้ วย เล่น เอาหัวใจของเธอตีดงั เป็ นกลองยาวทีเดียว เพราะมันเต้ นกระหนําอย่าง รุนแรงไม่หยุดเอาซะเลย ทรวงนุ่มในชุดเสือเชิ ตทีพอดีกายสะท้ านขึนลง ด้ วยแรงทอดถอนลมหายใจ 54


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ไม่ร้ ูทําไมเขาถึงชอบมองตาเวลาทีอีกฝ่ ายทําท่าค้ อนตนเอง แล้ ว ก็อดนึกอย่างทุกคราวว่าถ้ าดวงตาของเธอเปลียนเป็ นเซ็กซีเร่าร้ อน มัน จะเป็ นยัง ไงนะ เกิ ดคําถามขึนมาในใจเขาอยู่ตลอดตังแต่ได้ เจอกับแม่ ทนายสาวตัวร้ าย เธอก้ าวเดินไปกับเขาอย่างช้ าๆ พอมองเห็นรปภ.สองคนทีคอย ดูแลคอนโดมิเนียม ก็ผลักร่างแกร่งออกไปทันที ซึงเอ็มมานูเอลไม่ทันตัง ตัวจึงเซไป รินธารรีบวิงเข้ าไปในคอนโดทันทีและตะโกนบอกรปภ. ซึงยืน อยู่ไม่ไกลเพือให้ ช่วยเหลือตนเอง “ช่วยฉันด้ วยค่ะ” “ช่วยอะไรเหรอครับคุณทนาย” อีกฝ่ ายรู้ จักกับเธอจึงรี บบอกให้ ทราบ “ฉันถูกคนคิดจะทําร้ ายค่ะ นันไงคะผู้ชายคนนันกับลูกน้ องจะทํา ร้ ายฉัน อย่าให้ เขาเข้ าไปในคอนโดได้ นะคะ” ซึงเธอก็รีบวิงเข้ าไปด้ าน ในทันที “จะทํายังไงต่อครับคุณเอ็มมานูเอล คุณทนายริ นธารวิงเข้ าไป ข้ างในแล้ ว” ลูก้าสอบถามเจ้ านายใหญ่ “ปล่อยไปก่อน ฉันเชือว่ารินธารไม่อยู่ในนันนานหรอก” เธอหัน ไปแลบลินใส่เ ขาอย่างท้ าทาย เพราะคิด ว่าคงทํ าอะไร ตนเองไม่ได้ แล้ วเป็ นแน่ “เก่งจริงก็เข้ ามาเลย”

ทางด้ านของกัลลาโน่ก็นงอยู ั ่ทีคฤหาสน์เพือรอให้ ลกู น้ องนําตัว

รัตมา

55


แม่ทนายความสาวที กล้ ามาลองดีกับ ตนเองกลับ มาทีบ้ าน นันเพราะ ถูก ใจกับ ใบหน้ าของอีก ฝ่ ายน่ะ เอง อยากลิ มรสเรื อนร่ างของอีก ฝ่ าย อยากรู้นักว่าถ้ าต้ องตกเป็ นของตนเอง ยังคิดทีจะกล้ าจับตนเองเข้ าคุก ไหม เพราะเขาจะสังลูกน้ องรุมโทรมให้ หมดสภาพทีเดียว จนไม่กล้ าทีจะ ลองดีกบั เขาอีก เพราะเขาจะอัดคลิปนีไว้ แบล็คเมล์อีกฝ่ ายด้ วย นึกอย่าง แผนการชัวทีเดียว ครันพอมองเห็นลูกน้ องเดินเข้ ามาในสภาพบาดเจ็บสามคน สี หน้ าของเขาก็แสดงความตกใจและสงสัย เมือกวาดตามองหาไม่มีร่าง ของแม่ทนายสาวทีตนเองรอลงทัณฑ์ “นีพวกแกไปโดนอะไรมาน่ะ เกิดอะไรขึน” ซาเดนซักถามลูกน้ อง ของตนเอง “พวกเราโดนยิงน่ะลูกพี” ลูกน้ องรายงานให้ ทราบ “อย่าบอกนะว่านีเป็ นฝี มือของนังทนายความนันน่ะ ” กัลลาโน่ คาดการณ์ออกมา “ไม่ใช่ครับ เป็ นฝี มือของเอ็มมานูเอล รอส เวลสันครับ” “เอ็มมานูเอล รอส เวลสันอย่างนันเหรอ” เขารู้ จักอีกฝ่ ายเพราะ ได้ ยินชือเสียงว่าเป็ นมหาเศรษฐี ใหญ่ในบราซิล มีอิทธิพลไม่ตา่ งจากพวก มาเฟี ยเลย “แล้ วไอ้ เอ็มมานูเอลมันมาเกียวอะไรกับเรืองนีด้ วย” “มันบอกว่านังทนายความนันเป็ นผู้หญิงของมันครับ” “ว่าไงนะนังทนายความนันเป็ นผู้หญิ งของมันอย่างนันเหรอ บ้ า เอ๊ ย เป็ นอย่างนีไปได้ ยังไงวะ” กัลลาโน่สบถออกมาอย่างโมโห เมือสิงที คิดไว้ ผิดคาดไป 56


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “เจ้ านายจะทํ า ยัง ไงต่ อ ไปครั บ ในเมื อนั ง นั นมี ไ อ้ เ อ็ ม มานู เอลคอยคุ้มครอง ผมได้ ยินบอกว่านังทนายนันจะไปทํางานกับมันครับ แบบนีเราจะกําจัดมันลําบากนะครับ” “ฉันจะไปคุย กับ มัน ว่าฉันจะขอไม่ให้ นังทนายนีมาวุ่นวายกับ เรืองคดีของฉัน” “แล้ วถ้ ามันไม่ยอมล่ะครับเจ้ านาย จะทํายังไง” ซาเดนสอบถาม กลับไป “มันกับฉันก็จะต้ องเป็ นศัตรูกนั ไง” ตอบออกมาด้ วยนัยน์ตาเป็ น ประกายกร้ าว “แกไปสื บ ดูที พัก นัง ทนายนัน กับ ที ทํ า งานของนัง นัน ว่า มัน ติด ต่อใครบ้ าง เราจะได้ เ อามัน มาต่อรองเพื อแลกตัวกับ นัง ทนายนัน อยากรู้นกั ว่าอีนงั นันมันจะยอมให้ คนทีมันรู้จกั ตายไหม” “ครับเจ้ านาย” “พวกแกรีบไปทําแผลก่อนไป” ซาเดนไล่ลกู น้ องทีบาดเจ็บ ก่อน จะหันไปยังลูกน้ องคนอืนทียืนอยู่ “พวกแกรีบไปจัดการทําตามทีเจ้ านาย สัง ไปเฝ้าดูทีพักมันกับทีทํางานของมัน” “ครับลูกพี” ลูกน้ องคนอืนรับคําแล้ วเดินออกไปทันที ฝ่ ายริ นธารเธอก็รีบเดินเข้ าไปด้ านในทันที และจัดการกดลิฟท์ เพือขึนไปยังห้ องของตนเองด้ วยความมันใจว่าอีกฝ่ ายคงเข้ ามาทําอะไร เธอไม่ได้ เด็ดขาด รินธารจัดการอาบนําเพือเปลียนเสือผ้ า วันนีเธอเหนือย มากอยากจะพักผ่อนเป็ นทีสุด หลังจากทีอาบนําเสร็จแล้ ว โดยเธออยู่ใน ชุดเสือคลุมสีขาว เส้ นผมเปี ยกชุ่ม มือเรี ยวหยิบผ้ าเช็ดตัวผืนเล็กมาเช็ด

รัตมา

57


ไปยังเส้ นผม พร้ อมกับคิดไปด้ วยว่าเธอจะทํายังไงต่อไปดี คิวเรียวทังสอง ขมวดเข้ ามาชนกัน เรียวปากนุ่มเม้ มแน่นเป็ นเส้ นตรง “เราอยู่ ที นี ไม่ไ ด้ ล ะ พวกกัล ลาโน่ อ าจจะตามมาทํ า ร้ ายเรา แน่นอนซึงเธอก็ไม่มนใจว่ ั าอยู่ทีนีจะปลอดภัยอีกต่อไป แล้ วยังพวกของ นายเอ็มมานูเอลอีก รู้แล้ วว่าเธออยู่ทีนี อาจจะใช้ อิทธิพลเข้ ามาตอนไหน ก็ได้ เราต้ องหนี” คิดแล้ วเธอก็จดั การเปลียนเสือผ้ าทันที ดวงตามองไปในกระจก โต๊ ะเครืองแป้งเบื องหน้ าพร้ อมกับนึกไปด้ วย ว่าถ้ าออกไปแบบนี ล่ะก็ มี หวังโดนจับได้ เป็ นแน่ แล้ วพลันความคิดหนึงก็ผดุ ขึนมา “นึกออกแล้ วว่าจะทํายังไง” พร้ อมกับดีดนิวดังเป๊ าะไปด้ วย เพียงครู่เธอก็จดั การแปลงโฉมตัวเองอย่างเสร็จสรรพ พร้ อมกับ ยิมด้ วยความพึงพอใจเมือเห็นว่าปลอมตัวสําเร็จแล้ ว เชือว่าคงไม่มีใคร จําได้ อย่างแน่นอน “โอเคใช้ ได้ แล้ ว” มือเรี ย วหยิบมือถื อขึนมาถ่ายเอกสารของมอลลีซึงอยู่ในแฟ้ม ทังหมด ไม่ว่าจะเป็ นรูปถ่ายและเอกสารทุกอย่าง พอเสร็จเธอก็จัดการ ปี นขึนไปยังเพดานของห้ องนํ า เพือเลือนแผ่นฝ้าออกไป โดยนําเอกสาร ของมอลลีใส่ไว้ บนนัน เพือที ว่าถ้ าพวกกัลลาโน่เจอเธอและคิดทํ าลาย หลักฐานเอกสารทีเธอมีอยู่ในตัว เธอจะได้ กลับมาเอาทีนีได้ และถ้ าพวก นันมาทีนีก็จะได้ หาเอกสารของมอลลีไม่เจอเช่นกัน นึกอย่างชาญฉลาด ซึงเธอไม่ลืมทีจะอัดเสียงอีกหนึงก็อปปี ด้ วย เกียวกับเหตุการณ์ที มอลลีเล่าเรืองทีเกิดขึนให้ เธอฟั งทุกอย่าง ซึงเป็ นสิงทีสําคัญมากทีเดียว 58


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย จากนันเธอก็รีบเก็บคอมพิวเตอร์โน้ ตบุ๊คใส่ไปในกระเป๋ าเป้สีดํา พร้ อมกับ สวมหมวกสีดําปิ ดหน้ าด้ วย และสวมแว่น สายตาสีดํายัง ใบหน้ านวล ก่อนจะก้ าวออกมาจากคอนโดมิเ นียมส่วนตัว เธอมองเห็น รถของเอ็ม มานูเอลจอดอยู่ไม่ไกล แต่เธอก็ไม่สนใจเพราะอีกฝ่ ายคงไม่คิดว่าเธอจะปลอมตัวอย่าง นี โดยริ น ธารก็เดินผ่านหน้ าอีก ฝ่ ายไปพร้ อมกับ กลุ่มที เดิน ออกมา ซึง ทังหมดก็ยงั คงยืนอยู่ทีเดิม คล้ ายไม่สนใจว่าริ นธารเดินผ่านหน้ าไป พวก นันมองเห็น เพี ย งหญิ ง สาวตัวอ้ วนที แต่ง ตัวเชยๆ เหมือนแม่บ้ าน กับ ผู้ชายเท่านัน ทางด้ านของลูกน้ องกัลลาโน่ก็เดินเข้ าไปในคอนโดมิเนียมเพือ แกล้ งว่าจะเข้ ามาซือห้ องพักคอนโดมิเนียมทีนีเช่นกัน พลางเดินสวนริ น ธารไปอย่างไม่สงั เกตว่าผู้หญิงทีตนเองกําลังตามฆ่านันเดินผ่านหน้ าไป แท้ ๆ พนักงานสาวทีคอนโดมิเนี ยมพอเห็นพวกลูก น้ องของกัลลาโน่ เดินเข้ ามาก็รีบมาบริการเป็ นอย่างดีพร้ อมกับรอยยิมด้ วย “สวัสดีคะ่ มีอะไรให้ ทางเราบริการคะ” “คือ ผมสนใจคอนโดมิ เ นี ย มที นี น่ ะ ครั บ พอดี ค ุณ ริ น ธารเธอ แนะนํ า ผมให้ ม าซื อที นี ” ลูก น้ องของกัลลาโน่โกหกอย่างมี เ หตุผลที น่าเชือถือ “คุณรินธารบอกว่าชันทีเธออยู่วิวสวยมาก ไม่ทราบว่าคุณริ น ธารพักอยู่ทีห้ องชันไหนครับ นีกําลังคิดเลยว่าถ้ าผมซือคอนโดทีนีจะแวะ ไปหาเธอ “คุณรินธารทีเป็ นทนายน่ะเหรอคะ” พนักงานสอบถามกลับมา

รัตมา

59


อย่างคาดการณ์ “ใช่ครับ เธอบอกว่าถ้ าซื อชันเดียวกับเธอจะชอบวิวเหมือนเธอ ครับ ผมเคยมาดูครังหนึงแต่วา่ ผมจําเบอร์ ห้องเธอไม่ได้ ถ้ าผมมาซื อทีนี เธอคงเซอร์ไพรส์มาก” เล่นละครได้ อย่างแนบเนียนทีเดียว “คุณรินธารเธออยู่ชนั 8 ห้ อง 803 ค่ะ” “โอเหรอครับ ดีจังไว้ ถ้าผมมาซื อทีนี ผมจะได้ แวะไปคุยกับเธอ ได้ ” พลางยิมด้ วยความยินดีเมือรับรู้แล้ วว่าอีกฝ่ ายพักอยู่ทีไหน “สนใจทีจะดูห้องของทางคอนโดเราไหมคะ” “สนใจครับ คุณช่วยให้ พนักงานพาผมขึนไปดูหน่อยได้ ไหมครับ” รีบเอ่ยปากกับพนักงานสาวทันทีอย่างไม่รอช้ า “ได้ สิคะ เดียวเราจะให้ พนักงานของเราพาขึนไปดูคะ่ ” แล้ วเธอก็ บอกให้ ผ้ ชู ายอีกคนได้ ทราบ “พาลูกค้ าขึนไปดูห้องชัน 8 ด้ วย “ได้ ครับ” รับคําอย่างเข้ าใจ ก่อนจะเดินนําลูกน้ องของกัลลาโน่ ไปยังลิฟท์ทีอยู่ไม่ไกล กระทังถึงชัน 8 เสียงลิฟท์ก็ดงั ขึนมา ติง... พร้ อมกับทีพนักงาน ก้ าวออกมาจากลิฟท์ พาไปยังห้ องพักทียังว่างอยู่ ก่อนจะใช้ คีย์การ์ดเปิ ด เข้ าไปด้ านใน เอ่ยอย่างเชือเชิญด้ วยท่าทางสุภาพ “เชิญเข้ ามาชมห้ องด้ านในเลยครับ” ทําท่าผายมือด้ วย ลูกน้ องของกัลลาโน่ก็ทําเป็ นเดินเข้ าไป แต่ในระหว่างนันก็ใช้ สนั มือฟาดไปยังท้ ายทอยของอีกฝ่ าย พลัก! จนพนักงานคอนโดมิเนียมสลบ ลงไปกองทีพืน ก็จดั การออกมาจากห้ องทีว่าทันที พร้ อมกับใช้ คีย์การ์ ดล็ อกอีกฝ่ ายไว้ ในนัน ก่อนจะตรงไปยังห้ องพักหมายเลข 803 ซึงเป็ นห้ อง 60


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ของรินธารน่ะเอง เพือจัดการค้ นหาหลักฐานทุกอย่างทีสามารถรู้ได้ วา่ อีก ฝ่ ายเป็ นใคร และมีคนรู้จกั ทีไหนบ้ าง

รัตมา

61


ตอน 4 พ่ อเลียงตัวร้ าย

ริ นธารคิดว่าคงไม่มีใครจดจํ าตนเองได้ ซึงเธอไม่ร้ ู เลยว่าเอ็ม มานูเอลเป็ นคนทีสังเกตเก่ง เขาเห็นเธอเดินผ่านไปแล้ ว แต่แกล้ งทําเป็ น มองไม่เห็น คิดว่าเขาไม่ร้ ูรึไงกันว่าเธอปลอมตัวแบบนี แล้ วจะจําไม่ได้ น่ะ ดวงตาคมมองด้ วยประกายตาเจ้ าเล่ห์ “อย่างคุณไม่ฉลาดไปกว่าผมหรอกริ นธาร” เขายิ มยังมุมปาก และจับจ้ องมองร่างนวลทีมันใจว่าพวกเขาไม่เห็นตนเอง เขาจึงเอ่ยกับ ลูกน้ องของตนเองหลังจากนัน “พวกนายเห็นรินธารรึยงั ” “คุณรินธารยังไม่ออกมาเลยนีครับ” คาร์ ตนั แสดงความคิดเห็น ให้ ทราบ “รินธารออกมาแล้ ว” 62


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “ออกมาตอนไหนกัน ครับ ผมนังอยู่กับเจ้ านายยังไม่เห็น ใครที ลักษณะเหมือนคุณรินธารเลย “นายไม่เห็นรึไงฉันยังเห็นเลย ก็สองคนทีเดินผ่านหน้ าไปไงล่ะ ” ชายหนุ่มบอกให้ รับรู้หลังจากนัน “ผมเห็นมีแค่ผ้ หู ญิงอ้ วนๆ กับ ผู้ชายทีมีหนวดครับ” “ก็นนล่ ั ะหนึงในนันคือรินธาร” “อย่าบอกนะครับว่าเป็ นผู้หญิงอ้ วนๆ นัน” “คนทีสวมแจ็คเก็ตดําไง นันล่ะทนายความรินธาร” ลูกน้ องทังคูก่ ็ มองตามก่อนจะบอกให้ ทราบ “นันมันผู้ชายนีครับเจ้ านายใหญ่” ไม่วายขัดต่อ “นันล่ะริ น ธารรี บขับ รถตามไปเลย เดียวจะไม่ทัน ” ชายหนุ่ม ยืนยันกลับไปด้ วยนําเสียงเชือมัน “ใช่แน่เหรอครับคุณเอ็มมานูเอล” ลูก้าแสดงความไม่มนใจ ั “นายจะเถียงฉันทําไมเนีย ฉันบอกว่าใช่ก็ต้องใช่สิ” เขาก้ าวกลับ เข้ าไปในรถ ซึงลูก้ากับคาร์ตนั ก็รีบสตาร์ทรถ ขับตามแท็กซีทีชายหนุ่มซึง เดิ น หน้ าก้ าวขึ นไปนัง ซึงลูก น้ องสองคนมองยัง ไงก็คิ ด ว่า ผู้ช าย แต่ เจ้ านายดันเชือว่าเป็ นคุณรินธาร

โดยพวกลูกน้ องของกัลลาโน่ก็ถึงห้ องพักของเธอ และจัดการใช้ ปื นเก็บเสียงจัดการยิงประตูทางด้ านนอกให้ พัง ก่อนจะยกปลายเท้ าถีบ อย่างแรง จนประตูเปิ ดออกไปกระแทกกับฝาผนังดังปึ ง! เสียงดัง “หาให้ ทวลื ั อให้ หมด ว่านังทนายมันมีคนรู้จกั ชืออะไรบ้ าง”

รัตมา

63


“ได้ ” แล้ วทังหมดก็ลงมือค้ นห้ องอย่างไม่เหลือดี ทุกซอก ทุกมุม ใต้ เตียง ใต้ หมอน ลินชัก ตู้เสือผ้ า โต๊ ะเครืองแป้งหาจนหมด ไม่เว้ นแม้ กระทังชันหนังสือทีอยู่ด้านในก็ถูกโยนลงมากองทีพื น เช่นกัน โครม! เพราะคิดว่าเธอจะซ่อนอะไรไว้ ในนันแต่ก็ไม่เจออะไร นัน เพราะว่าริ นธารเก็บ กรอบรู ป ของครอบครัวไปใส่ไว้ ใ นเครื องล้ างจาน แล้ วน่ะเองเลือกสถานทีซ่อนซึงอีกฝ่ ายหาเจอได้ ยาก “ไม่เจออะไรเลย” “งันก็ต้องไปถามทีทํางานมัน ไอ้ ผ้ ชู ายทีอยู่กับนังนันต้ องรู้ แน่ๆ ว่านังทนายนันมีครอบครัวอยู่ทีไหน” แสดงความคิดเห็นออกมา “งันก็รีบไปกันเถอะ” หลังจากนันทังหมดก็ก้าวลงไปจากห้ อง ของเธอ โดยทิงสภาพทีเละเทะไว้ อย่างไม่เหลือดี รินธารคิดว่าถ้ าเธอใช้ บตั รเครดิตจ่ายเงินในระหว่างนี ทังสองคน จะต้ องตามตัวเธอเจอเป็ นแน่ ดังนันตอนนี ต้ องรี บถอนเงินสดออกมาไว้ กับตัวให้ มากทีสุดเพื อทําคดีนีให้ เสร็จ เธอจัดการจอดรถหน้ าธนาคาร และก้ าวลงมาทําการถอนเงินออกมาจากธนาคารก้ อนใหญ่ ก่อนจะรี บ เอาใส่กระเป๋ าเป้แล้ วรีบขึนไปยังแท็กซีอีกคราพลางถามอีกฝ่ าย “พอจะรู้จกั ห้ องพักทีไม่ต้องใช้ บัตรเครดิตหรื อว่าบัตรประจําตัว จองห้ องไหมครับ” หญิงสาวแกล้ งบีบเสียงให้ เหมือนผู้ชาย “ทําไม หนีอะไรมาเหรอไอ้ หนุ่ม” แท็กซีสอบถามกลับไปอย่าง สงสัย “พ่อเลียงน่ะครับ เขาจะฆ่าผม เพราะว่าผมไปทําร้ ายเขา” หญิ ง สาวปั นเรืองโกหกขึนมา 64


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “อ้ อ ก็พอมีนะ แต่ว่าไม่ใ ช่ห้ องหรูห รามากนะ อยู่ได้ รึเ ปล่าล่ะ พวกหนีคดีกบั พวกทําผิดกฎหมายชอบมาพักทีนี” “ได้ ครับ” ตอบรับกลับไปทันที ซึงแท็กซีก็พาเธอไปหาห้ องพักราคาไม่แพงมาก และสภาพของ มันก็ไม่ต่างกับราคาเลย ดูซอมซ่อพอประมาณ เธอก็มองไปยังสถานที เบื องหน้ า กับ ผู้คนทีเดินออกมา ดูเป็ นเหมือนพวกใช้ แรงงานและพวก รับจ้ างทัวไป พลางทําท่าส่ายหน้ า “เอาเถอะทนอยู่ไปก่อน ถ้ ามีทีอืนดีกว่านีก็คอ่ ยย้ าย ตอนนีขอแค่ หนี ออกมาจากคอนโดได้ ก็พอละ พวกนั นจะได้ ต ามหาตัวเธอไม่เ จอ ตอนนีถ้ าจะออกไปไหนคงต้ องปลอมเป็ นผู้ชายไปก่อน” ร่างผอมก้ าวเข้ าไปยังด้ านในเพือติดต่อห้ องพัก มองเห็นชายผิว ดํานังอยู่ยัง เคาน์ เตอร์ ต ัวยาวดูห น้ าตาน่ากลัว แต่เ ธอก็จํ าต้ องพัก ที นี เพราะถ้ า ไปหาที อืน คืน นี เธอคงไม่มีที นอน เพราะแหล่ง ที ไม่ใ ช้ บัต ร เครดิต ต้ องมีคนทีคุ้นเคยเท่านันถึงจะรู้ ให้ เธอไปคลําหาเองก็คงไม่เจอ หรอก อีกฝ่ ายพอเห็นเธอก็ถามอย่างนําเสียงห้ วน “จะมาเช่าห้ องรึเปล่า” “คะ ครับ ผมจะมาเช่าห้ อง” หญิ งสาวดัด เสียงให้ ด ูเป็ นผู้ชาย แมนๆ “ห้ องชันหกยังว่างจะดูห้องไหม เดียวจะพาไปดู” อีกฝ่ ายตอบ กลับมาพร้ อมกับใช้ มือถูจมูกไปด้ วย “ดูครับ” ตอบรับกลับไปโดยเร็ว ก่อนทีเธอจะเดินตามอีกฝ่ ายเข้ า ไปในลิฟท์ เ ก่าๆ บรรยากาศทะมึน ๆ และคิด ไปด้ วยอย่างโล่ง อก เมือ

รัตมา

65


มองเห็นผู้พกั อาศัยในแห่งเดียวกัน แต่คนคนดูน่ากลัวกันทังนัน โดยพวก ผู้ชายทีนังอยู่แถวนันก็สบู บุหรี ปุ๋ย พลางมองตามเธออย่างจับจ้ อง เห็น แล้ วน่ากลัวเป็ นทีสุด พร้ อมกับคิดอย่างนึกย้ อนเวลา “นี เธอบ้ ารึ เ ปล่ า กั น ต้ อ งมาลํ า บากเพราะอยากช่ ว ยเหลื อ ลูกความทีน่าสงสาร ตอนนี อดนึกสงสารตัวเองไม่ได้ แทน” ต้ องมาอยู่ที พักแคบๆ เก่าๆ ซอมซ่อ ถ้ าเธอเชือไมเคิลว่าให้ ยกเลิกคดีนีไปซะ ชีวิตเธอ ก็คงไม่เป็ นแบบนี หรอก แต่เอาเถอะในเมือตัด สินใจทีจะทําแล้ ว ก็ต้อง ลองดูสกั ตัง “ดีนะ ทีเธอปลอมตัวเป็ นผู้ชาย ไม่งนล่ ั ะก็คงจะมีอนั ตรายกับเธอ แน่ๆ” อีกฝ่ ายเปิ ดประตูให้ เธอเข้ าไปในห้ องกลินอับโชยมาอย่างมาก พลางเบนหน้ าหนีไปทางอืนทันที “ให้ ตายเถอะ ทําไมถึงได้ เหม็นอย่างนีกัน” “เป็ นไง อยู่ได้ ไหม ถ้ าอยู่ไม่ได้ ก็ไปหาทีอืนอยู่” อีกฝ่ ายสอบถาม ซําแบบไม่แคร์เลย เธอก็พยักหน้ าตอบกลับไป “อยู่ได้ ครับ” “งั นก็ เ อากุ ญ แจห้ องไป เช่ า เดื อ นละ 12 เรอัล บราซิ ล เก็ บ ล่วงหน้ าหนึงเดือน” เขาบอกราคาทีพักมาให้ กบั เธอ ริ นธารก็หยิบเงินส่ง ให้ กบั อีกฝ่ ายหลังจากนัน “ฉันชือราบองซ์นะ แล้ วนายล่ะชืออะไร” “ฉันชือโจซัวร์” รินธารบอกให้ ร้ ูด้วยการตังชืออืนขึนมาแทน “หน้ าตาอย่ า งนายดู ไ ม่ เ หมื อ นคนที น่ า จะมาอยู่ ที นี เลย ” 66


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย สอบถามและมองใบหน้ าของเธอด้ วยอย่างสงสัย “ฉันไม่อยากอยู่บ้านน่ะ มีปัญหากับพ่อเลียง ถ้ าไปเช่าตามปกติ มันต้ องใช้ บัตรประจําตัวไม่ก็ใบขับขี ทีบ้ านฉันก็คงจะตามเจอได้ ฉัน ก็ เลยต้ องมาอยู่ทีนีไงล่ะ” รินธารบอกเหมือนทีพูดกับคนขับแท็กซี “อย่างนันน่ะเอง งันนายก็พักให้ สบายละกันนะ ฉันไปก่อนล่ะ ” หลัง จากนั นเจ้ า ของอพาร์ ท เม้ น ท์ ก็เ ดิ น ออกไปจากห้ อง ริ น ธารถอน หายใจออกมาด้ วยความโล่ง อกอย่างมาก ทีเล่นละครเป็ นผู้ชายได้ สม บทบาท โชคดีนะทีวันปี ใหม่เธอแต่งตัวแฟนตาซีเป็ นผู้ชาย ก็เลยมีวิกคม แบบผู้ชาย พร้ อมกับหนวดด้ วย ก่อนทีจะเดินเข้ าห้ องไป ซึงเจ้ าของอพาร์ ทเม้ นท์ก็ก้าวลงไปยัง ชันล่าง พลันได้ พบกับชายหนุ่มในชุดสูทสีดําตัวเท่ยืนอยู่ จึงสอบถาม อย่างสงสัยว่าไอ้ หนุ่มหน้ าหล่อแต่งตัวดูดีปานนายแบบแมกกาซีนมายืน ทําซากอะไรตรงนีกัน “สภาพแต่งตัวแบบนี นายคงไม่ได้ มาเช่าห้ องทีนีแน่นอนใช่ไหม” ราบองซ์สอบถามอย่างคาดการณ์กลับไป “เดาเก่งนี ฉันตามมาดูเด็กผู้ชายทีเข้ ามาเมือกี น่ะ” เอ็มมานูเอ ลบอกให้ อีกฝ่ ายรับรู้ “อย่าบอกนะว่านายเป็ นพ่อเลียงไอ้ เ ด็ก นันน่ะ ” ราบองซ์เ อ่ย ออกมาอีกครา “เขาบอกกับนายว่าไงล่ะ” ชายหนุ่มย้ อนถามกลับไป “บอกว่ามีปัญหากับพ่อเลียง ถึงได้ หนีมาอยู่ทีนี”

รัตมา

67


“อืม ใช่ ฉันเป็ นพ่อเลียง ลูกชายฉันหนีออกจากบ้ านมา เพราะไม่ ชอบเรียนหนังสือ แล้ วก็คบเพือนไม่ดี” เอ็มมานูเอลโกหกกลับไป ยอมรับ สมอ้ างเป็ นพ่อเลียงของอีกฝ่ าย เพือไม่อยากให้ เกิดอันตรายมาก ถ้ าหาก รู้วา่ เธอเป็ นหญิง “อ้ อ แบบนันน่ะเอง พวกคนรวยนีก็แปลกนะ มีปัญญาเรี ยนได้ กลับไม่เรียน ส่วนไอ้ พวกคนจนอยากเรียนแต่ก็ไม่มีปัญญาเรียน” “ฉันจะจ่ายเงินให้ นายอีกก้ อนหนึง อย่าให้ ใครไปยุ่งกับลูกชาย ฉัน รวมทังห้ องของลูกชายฉันด้ วย นอกจากฉันคนเดียวเท่านัน ถ้ าใครมา ยุ่งกับลูกชายฉันล่ะก็ ฉันยิงไม่เลียงแน่ ” ชายหนุ่มหยิบเงินวางยังเบื อง หน้ าของอีกฝ่ าย และบอกด้ วยสีหน้ าแข็งกร้ าวโดยนําเสียงดุ พร้ อมกับยก นิวขึนมาข่มขูด่ ้ วย “ได้ ครับไม่ต้องห่วง ผมจะให้ คนดูแลลูกชายของคุณอย่างดีเลย ครับ” ราบองซ์รีบเก็บเงินใส่ลินชักเคาน์เตอร์ ทันที อะไรจะโชคดีอย่างนี แค่ไอ้ หนุ่มนันมาพักก็ได้ เงินเยอะกว่าเดิมซะอีก หลังจากนันเอ็มมานูเอล ก็ก้าวออกมาจากอพาร์ทเม้ นท์โทรมๆ นัน “ลูก้านายคอยดูไอ้ คนเฝ้าอพาร์ทเม้ นท์ให้ ดีด้วย ว่ามันทําตามที ฉัน รับ ปากรึ เ ปล่า นายไปเช่ า ห้ อ งอยู่ ที นันเลยเอาที ใกล้ กับ ห้ องของ รินธาร” “ได้ ครับเจ้ านายใหญ่” “อวดดีนกั นะริ นธาร คิดเหรอว่าแค่คนเดียวจะสามารถทําคดีนี ได้ น่ะ มันเป็ นไปไม่ได้ หรอก ฝั นเฟื องเกินไป” ดัง นันคาร์ ตนั จึงขับ รถกลับ ไปพร้ อมเอ็มมานูเ อล เขาจึง ไปหา 68


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย นายตํารวจคนหนึง ที คุ้น เคยกับ เขาเป็ นอย่างดี อีก ฝ่ ายรู้ สึก แปลกใจ อย่างมากเมือพบว่ามหาเศรษฐี ใหญ่แห่งบราซิลมาหาถึงบ้ านตนเอง “คุณเอ็มมานูเอล มาหาผมมีอะไรเหรอครับ ” ร้ อยเอกเอ็ดวาร์ ด สอบถามกลับมา “ผมมีเรืองอยากให้ คณ ุ ช่วยหน่อย” “ว่ามาเลยครับผมยินดีช่วยเหลือคุณ เต็มที ” มหาเศรษฐี หนุ่ม ทรุดกายนังลงตรงข้ ามอีกฝ่ าย เอ็มมานูเอลจึงเล่าเรืองทังหมดให้ อีกฝ่ าย ทราบ “คนรู้จกั ของผม เธอถูกข่มขืนครับ แล้ วพีชายของเธอก็ถกู ยิง เธอ แจ้ งความกับตํารวจไป แต่คดีก็ไม่คืบหน้ าเลย เพราะว่าคนทียิงเป็ นคนที มีอิท ธิพลในบราซิลมาก นันก็คือกัลลาโน่ ถ้ ายังไงล่ะก็ คุณช่วยเร่ งให้ จัด การคดีนี เร็ วๆ หน่อยนะครับ หรื อ ไม่ ก็เ ปลียนคนทํ าคดีซ ะ เพราะ ไม่อย่างนันผมจะเป็ นคนทําให้ ตํารวจคนนันตกงานแทน” “ได้ ครับ ผมจะรี บจัดการให้ ทันที ” อีกฝ่ ายรับปากอย่างไม่ต้อง เสียเวลาคิดนานเลย “ขอบคุณมากเลยครับคุณตํารวจเอ็ดวาร์ ด” เขายิ มรับอย่างพึง พอใจ “ลองเจ้ านายใหญ่ ล งมื อเองขนาดนี ผมเชื อว่าคดีนี คื บ หน้ า แน่นอน เพราะนายตํารวจทีทําคดี คงไม่อยากตกงานแน่ๆ” คาร์ตนั แสดง ความคิดเห็นออกมา “ใช่แล้ วล่ะ ถ้ ารินธารดินเองคนเดียว ชาตินีก็คงไม่ได้ ฟ้องหรอก เพราะพวกตํารวจก็คงดึงเกมไว้ เพราะอิทธิพลของกัลลาโน่น่ะล่ะ แล้ วต่อ

รัตมา

69


ให้ ตํารวจส่งฟ้องก็ต้องไปติดทีอัยการอีก” “แล้ วแบบนีจะทํายังไงล่ะครับ” “ฉันจะให้ คาลอสช่วย” โดยเขาหยิบโทรศัพท์ขึนมาเพือกดโทรหาเพือนสนิทของตนเอง คอยอยู่ไม่นานอีกฝ่ ายก็กดรับสาย “ว่าไง มีอะไรถึงโทรหาฉันกัน” คาลอสคือคนทีเขากดโทรหาน่ะ เอง “ฉันมีงานให้ นายช่วยหน่อยว่ะคาลอส เดียวฉันไปหานายทีบ้ าน นะ” รีบแจ้ งถึงสิงทีตนเองต้ องการออกไปทันที “ได้ เลย ฉันจะรอ” หลังจากนันเขาก็วางสายไป เพี ย งครู่ เ อ็ม มานูเ อลก็ ขับ รถไปยัง บ้ านของเพื อนสนิ ท ที เป็ น ทนายความ ชาเออเกรย์ทีส่งกลินหอมลอยกรุ่นในถ้ วยใบสวยก็ถูกนํามา เสิร์ฟให้ กบั เขาเมือเขาทรุดกายนังลงยังโซฟาในห้ องรับแขก “นายจะให้ ฉนั ช่วยอะไรเหรอ” เพือนหนุ่มสอบถามในทันที “ฉันอยากให้ นายช่วยเรืองของกัลลาโน่ให้ ถึงมือศาลด้ วย” “นายพูดถึงใครน่ะ แล้ วใครคือกัลลาโน่กัน ” อีกฝ่ ายทําสีหน้ า แสดงความงงงันกับสิงทีได้ ยิน “เป็ นจําเลยในคดีทีทนายความรินธารกําลังทําอยู่” พอได้ ยินชือ ของแม่ทนายความตัวร้ ายก็คาดการณ์ออกมาได้ ในทันที “เรียกชือกันสนิทสนมอย่างนี แปลว่านายกับแม่ทนายนันกําลัง คบหากันอยู่ใช่ไหม” “เป็ นอย่างนันได้ ก็ดีน่ะสิ” 70


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “อย่าบอกนะว่านายยังจีบไม่ติดน่ะ” อีกฝ่ ายคาดการณ์ออกมา อย่างงุนงง “ยังไม่ติด แม่คณ ุ เล่นตัวชะมัดยากเลยว่ะ แถมยังหนีฉนั ซะอีก” “เป็ นผู้หญิงคนแรกเลยนะทีไม่สนใจเศรษฐี อย่างนาย” ชายหนุ่ม พยักหน้ ายอมรับ “ใช่ ฉันอุตส่าห์วางแผนว่าจะพาไปอยู่ด้วยกันทีบ้ าน เพือทีฉันจะ ได้ คอยคุ้มครองให้ แต่แม่ตวั ดีกลับปลอมตัวหนีไปซะนัน” “หนีไปไหนล่ะ” “หนีไปซ่อนตัวไง เพราะพวกกัลลาโน่กําลังตามล่าเธออยู่” เขา เล่าเรื องทีเกิ ดขึนให้ อีก ฝ่ ายได้ ฟังไม่ต่างกับให้ นายตํารวจสูง วัยฟั งเลย ครันฟั งจบอีกฝ่ ายก็เอ่ยด้ วยนําเสียงชืนชม “โอ แม่ทนายตัวร้ ายนีใจเด็ดดีนะ ขนาดถูกตามฆ่าก็ยงั ไม่เลิกทํา คดีนี” เพือนหนุ่มเดาออกมาต่อ “ใช่ ฉันบอกให้ เลิกก็ไม่เลิก มันเรืองบ้ าอะไรต้ องเอาชีวิตไปเสียง เพือคนอืน ทังทีตัวเองไม่ได้ มีอิทธิพลหรือว่าคนทีคอยปกป้องเลย ศิลปะ การต่อสู้ก็ไม่มี ปื นก็ยิงไม่เป็ น ยังจะทําอวดดีช่วยคนอืนอีก” เขารับรู้ได้ ถึง ความดือดึงของอีกฝ่ าย พลางเอ่ยด้ วยสีหน้ าหงุดหงิดไม่ชอบใจ “แล้ วนายจะให้ ฉนั ช่วยอะไรล่ะ” เพือนหนุ่มสอบถามอย่างสงสัย “ฉันจะให้ นายช่วยเรื องทีตํารวจจะส่งฟ้องเรื องนี ไปทางอัยการ ฉัน คิด ว่าถ้ าฉัน จัดการเรื องตํารวจได้ พวกมัน ต้ องไปปิ ดทางที ศาลอีก แน่นอน” เอ็มมานูเอลบอกให้ เพือนสนิทรับรู้ “ได้ ฉนั จะจัดการให้ ”

รัตมา

71


“ขอบใจนะมาคอส” เอ็มมานูเอลใช้ มือตบไปยังบ่าของอีกฝ่ าย เบาๆ “แล้ วนายจะบอกให้ แม่ทนายนีรู้รึเปล่า ว่านายช่วยเหลือเธอไว้ ” “บอกแน่นอน เพราะฉันไม่เคยลงทุนทําอะไรฟรี ๆ อยู่แล้ ว ต้ อง เก็บคืนอย่างคุ้มค่าทีเดียวล่ะ” พร้ อมกับ นึก ด้ วยประกายทีแฝงไปด้ วยความร้ ายกาจ เก็บ ทุก ส่วนไม่เหลือที ว่างอย่างแน่น อน เพียงนึก ว่าจะได้ เ ก็บผลประโยชน์คืน จากเรือนร่างนุ่มของอีกฝ่ าย ซึงริ น ธารก็ออกมาข้ างนอกหลังจากที จัด การทําความสะอาด ห้ องจนเสร็ จ เรี ย บร้ อยแล้ ว โดยเธอเก็ บ เงิ น บางส่ ว นไว้ ใต้ เพดาน เหมือนเดิม รวมทังคอมพิวเตอร์โน้ ตบุ๊คของตนเองด้ วย เธอคงไม่บ้าหอบ มันไปไหนมาไหนทุกทีให้ หนักหรอก รินธารพลางนังรถไปยังสถานทีหนึง ซึงเป็ นแหล่งติดต่อกับมอลลีน่ะเอง เธอมองเห็นขอทานนังอยู่ จึงแอบเอา กระดาษส่งให้ อีกฝ่ าย “ฝากให้ มอลลีด้ วย ฉันทนายความรินธารนะ ตอนนี ฉันกําลังถูก ตามล่า” ขอทานก็ รั บ กระดาษไปจากเธอ ตอนแรกก็ จํ า ไม่ไ ด้ ว่า เป็ น ทนายความทีตนเองติดต่ออยู่บ่อยๆ แต่จํานํ าเสียงของอีกฝ่ ายได้ น่ะเอง หลังจากนันรินธารก็เดินไปทันที พร้ อมกับนังรถไปยังบริษัทกฏหมายของ ตนเอง เคยทํางานสบายๆ ไม่ชอบ ดันต้ องมาลําบากเพราะคนอืน เห็น เด็กผู้ชายคนหนึงเดินอยู่แถวนันจึงเรียกไว้ “หนู ฝากเอาของให้ คณ ุ ไมเคิล ทีบริษัทกฎหมายนันหน่อยสิ ฉัน 72


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย มีเงินให้ บอกว่าคุณเจทซีฝากมาให้ ” เธอหยิบเงินส่งให้ เด็กชายเบืองหน้ า ด้ วย ซึงเจทซีก็คือหญิ งสาวที ขายดอกไม้ และชื นชอบเพื อนของตน เธออยากให้ อีกฝ่ ายไปสนใจผู้หญิงคนอืนนอกจากตนเอง รินธารรู้วา่ ไมเคิลคิดอะไรกับเธอมากกว่าเพือน แต่เธอคิดกับเขา แค่เพือนเท่านัน แม้ วา่ จะพยายามทีจะรักมากกว่าเพือนแต่ก็ทําไม่ได้ สกั ที เด็กชายทีรับเงินจากเธอไปแล้ วก็รีบวิงเอาของในมือไปยืนให้ กับ ไมเคิลในบริษัทกฏหมายทันที พนักงานทีนันก็เดินออกมาถาม “มาหาใครเหรอหนู” “ผู้หญิงทีชือเจทซีฝากของมาให้ คณ ุ ไมเคิลครับ” ไมเคิ ลเดิน มาดูก็ พลัน มองเห็น ชื อของเพื อนสาวเขีย นไว้ เ ป็ น ภาษาอังกฤษสองตัวอาร์ กับ ที เขารับรู้ ว่านีไม่ใช่ของจากเจ็ท ซี แต่เป็ น ของเพื อนสาวตนเองต่า งหาก เพราะอี ก ฝ่ ายชอบใช้ อัก ษรย่อแบบนี รวมทั งรายมื อ นี ก็ เ ป็ นของริ น ธารด้ วย จึ ง เปิ ดกล่อ งขึ นมาก็ พ บกั บ แผ่นกระดาษเขียนไว้ ในนัน “ฉันจะนังรอทีร้ านกาแฟเมอร์ วอชนะไมเคิล โต๊ ะ 4 อย่าทํ าท่า มองหาใคร เดียวฉันจะเดินเข้ าไปหาเอง” เพียงรับรู้เขาก็หนั ไปบอกเพือน ในทีทํางาน “เดียวฉันมานะจะไปซือกาแฟ ใครจะเอากาแฟอะไรบ้ าง” “ฉัน เอามอคค่า ของฉันคาปูชิโน่ ของฉันเอสเพรสโซ่ ” เพื อน ทนายสังสามแก้ ว เขาจึงเดินไปยังร้ านกาแฟทีว่าทันที ก่อนจะเดินตรงเข้ า

รัตมา

73


ไปนังยังโต๊ ะสีตามทีอีกฝ่ ายบอกไว้ เมือริ นธารเห็นเพือนเดินไปนังทีโต๊ ะ แล้ วเธอก็เดินเข้ าไปนังทางเบืองหลังของอีกฝ่ าย โดยนังคนละโต๊ ะ พลาง บอกเพือนสนิทให้ ได้ ยินเบาๆ “ไม่ต้องหันมา เราจะคุยกับแบบหันหลังคุยแบบนีล่ะ” “เธอเป็ นยังไงบ้ างน่ะ” “ก็ไม่คอ่ ยสบายเท่าไร” ตอบให้ อีกฝ่ ายรับรู้ “แล้ วผู้ชายคนนันดูแลเธอดีไหม” “ฉัน ไม่ได้ อยู่กับ เขา ฉัน หนี ออกมาอยู่เ องคนเดียว” พอได้ ยิ น ดังนันไมเคิลก็ร้ ูสกึ พอใจอย่างมาก “แล้ วเธออยู่ทีไหนล่ะ” ซักไซ้ ตอ่ ไปอย่างสงสัย “อยู่ในทีๆ ปลอดภัยไม่ต้ องห่วงหรอก ตอนนี ฉันต้ องปลอมตัว เป็ นผู้ชายน่ะ” “ฉันไปหาเธอได้ รึเปล่า” “อย่าเพิงเลยรอฉัน จัดการคดีนีเสร็จก่อนดีก ว่า ฉันไม่มนใจว่ ั า พวกนันจะสะกดรอยตามนายรึ เปล่า ” หญิ งสาวเอ่ย อย่างคาดการณ์ ออกมา “นีเราต้ องติดต่อกันโดยไม่เห็นหน้ าอย่างนันเหรอรินซี” “มันเป็ นทางออกทีดีแล้ วล่ะ เพือป้องกัน ตัวฉันกับตัวนายด้ วย ฉันมาบอกให้ นายรู้จะได้ ไม่ต้องเป็ นห่วงฉันมาก” “เธอรู้ไหมว่าทีคอนโดของเธอมีเรื องน่ะ” เขาเอ่ยขณะทีมือก็ยก แก้ วกาแฟร้ อนขึนมาดืมด้ วย โดยเอนกายพิง กับเก้ าอีทางด้ านหลัง ซึง ริ นธานก็นังติดกับอีกฝ่ ายเช่นกันในท่าหันหลัง พอได้ ยินเธอก็ทําสีหน้ า 74


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ตกใจอย่างมาก “อะไรนะ คอนโดของฉันมีเรืองอย่างนันเหรอ” “พนักงานโทรติดต่อเธอไม่ได้ ก็เลยโทรมาทีทํางานของเธอเพือ แจ้ งเรืองนีให้ ร้ ู เห็นว่าพนักงานในคอนโดถูกทําร้ าย แล้ วห้ องของเธอก็ถูก รื อค้ นของกระจุยเลยล่ะ ส่วนประตูก็พงั เพราะถูกยิงด้ วย” สีหน้ าของเธอ ซีดเซียวเลย พลางย้ อนถามเพือนกลับไป “เมือไรน่ะไมเคิล” “เมือวานตอนช่วงหกโมงเย็นน่ะ” เพือนหนุ่มบอกให้ เธอได้ รับรู้ “โอ นีฉันรอดตายอย่างหวุดหวิดเลยนะ ฉันออกมาจากคอนโด ช่วงนันพอดีเลย นีถ้ าฉันอยู่ในห้ องป่ านนีฉันก็คงตายแล้ วล่ะ” มือของเธอ เย็นเฉียบทีเดียวพอรับรู้ช่วงเวลาทีพวกนันไปทีคอนโดส่วนตัว “เธอคิดว่าเป็ นฝี มือของไอ้ พวกนันรึเปล่า” ไมเคิลถามความเห็น อย่างคาดการณ์ “ก็มีพวกมัน นันล่ะ ที ตามล่าฉัน โชคดีที นะที ฉัน ตัด สิน ใจหนี ออกมาก่อน ไม่งนป่ ั านนีฉันคงเหลือแต่ศพไปแล้ ว” “พวกมันไปหาอะไรทีนันกัน” ทนายหนุ่มแสดงความสงสัย “คงจะเป็ นเอกสารของมอลลีแน่เลย พวกมันคงอยากจะทําลาย หลัก ฐานให้ ห มด จะได้ ทํ าอะไรพวกมัน ไม่ได้ ดีน ะที ฉัน เอาไปซ่อนไว้ ก่อนน่ะ” พลางรู้สกึ ยินดีทีตนเองคิดถูกไม่วา่ จะเป็ นการหนีออกมาจากที นันก่อนทีจะถูกฆ่า และการซ่อนเอกสารทุกอย่างของมอลลีไว้ ด้วย “เธอต้ องระวังตัวให้ มากนะรินซี” “ฉันจะระวังตัวให้ มากทีสุด” เธอตอบกลับ ไปเบาๆ ด้ วยความ

รัตมา

75


ซาบซึงใจกับความห่วงใยทีเพือนมอบให้ กบั ตนเองอย่างเสมอมา “ฉันคิดว่าถ้ ามันตามหาตัวเธอไม่เจอ มันอาจจะไปคาดคันกับ ครอบครัวของเธออย่างแน่นอน” พอได้ ยินทีเพือนเอ่ยนันจึงทําให้ รินธาร นึกได้ “จริงด้ วยสิ ถ้ ามันไปหาพ่อกับแม่ฉนั จะทํายังไงกัน ดีนะทีฉันเอา รูปครอบครัวซ่อนไว้ หมดแล้ ว” “ถ้ าฉันทําได้ ก็คงแค่หลอกมันไปทีอืน” ไมเคิลคิดหาทางออกให้ เพื อน แต่ก็ไม่ได้ ทําให้ รินธารสบายใจเลย เพราะถ้ าพวกนันรู้ ว่าเพื อน ไม่ได้ พดู ความจริงมันต้ องโกรธมากแน่ๆ “แต่ถ้ ามัน รู้ ว่า นายโกหก มัน อาจจะกลับ มาทํ า ร้ ายนายกั บ ครอบครัวได้ ” “อย่างน้ อยก็ถ่วงเวลาพวกมันไว้ ได้ ไงล่ะ” “ฉันเลยพลอยทําให้ นายเดือดร้ อนไปด้ วย แย่ทีสุดเลย” สีหน้ า ของเธอดูเ ครี ยดอย่างมากที เ ดีย ว เมือมัน อาจจะทํ าให้ ค รอบครัว ของ เพือนมีปัญหาได้ “ไม่เป็ นไรหรอก ฉันก็อาจจะบอกเหตุผลอืนไปว่าอาจจะย้ ายไป แล้ วหรืออะไรก็ได้ ” โดยยามนีเอ็มมานูเอลก็นึกถึงปั ญหานีขึนมาเช่นกัน ในระหว่าง ทีเขานังทํางานอยู่ทีบริ ษัทสายการบิน “คาร์ตนั นายคิดว่าถ้ าพวกมันหารินธารไม่เจอ มันจะไปตามสืบ ถึงครอบครัวเธอไหม” “ก็อาจจะเป็ นไปได้ ครับ” ลูก น้ องตอบรับอย่างเห็นด้ วย “เอ่อ 76


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย เจ้ านายใหญ่ครับ ทีเจ้ านายใหญ่ให้ ผมไปดูทีคอนโดของคุณริ นธารน่ ะ ครับ คนข้ างในบอกว่ามีเรืองทีนันครับ” “มีอะไรเหรอคาร์ตนั ” “คอนโดของคุณ ริ น ธารถู ก รื อครั บ ประตูห น้ าห้ องก็ พัง ครั บ พนักงานทีนันก็ถกู ทําร้ ายด้ วยครับ เห็นคนบอกว่าเหตุการณ์มนั เกิดขึน ช่วงหกโมงเย็น เป็ นช่วงเดียวกับทีคุณรินธารเดินออกมาจากคอนโดครับ” “อา นีรินธารรอดไปเลยนะเนีย ถ้ าออกมาช้ ากว่านี ฉันไม่อยาก คิดเลยว่าจะอยู่ในสภาพไหน” เพียงรับรู้ เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่าง แรงแบบโล่งอกทีอีกฝ่ ายรอดตายหวุดหวิด “นันสิครับ ดีนะครับทีคุณรินธาร ปลอมตัวหนีออกมาก่อน” “ใช่ ฉลาดมากทีทําแบบนัน ไม่งนป่ ั านนีคงตายไปแล้ วล่ะ” “ผมแอบไปเอากล้ องวงจรปิ ดมาจากคอนโดคุณรินธารครับ คนที บุกเข้ าไปเป็ นพวกที แกล้ งปลอมตัวมาติดต่อซื อคอนโดมิเนีย ม บอกว่า คุณ ริ น ธารแนะนํ ามา แล้ วก็สอบถามว่าคุณ ริ น ธารพัก อยู่ชันไหน ห้ อง อะไร ก็เ ลยแกล้ ง ให้ พนัก งานพาขึนไปดูห้ องด้ านบน แต่ก ลับ ทํ าร้ าย พนักงานแทนครับ นี ไงครับเจ้ านายใหญ่ ” เขาเปิ ดโทรศัพท์มือถือของ ตนเองให้ เขาได้ ด ู “เมือกี นายบอกว่าถ้ าพวกมัน ตามหาริ นธารไม่เจอ มัน จะต้ อง ตามไปสืบหาครอบครัวเธอใช่ไหมคาร์ตนั ” “ใช่ครับ” อีกฝ่ ายพยักหน้ าบอกกลับมา “แล้ วคนทีจะบอกว่าครอบครัวริ นธารอยู่ไหนก็คงต้ องเป็ นคนที รินธารรู้จกั แน่นอน”

รัตมา

77


“คุณ ไมเคิลเพือนของคุณริ นธารที เป็ นทนายไงครับ ทีพวกมัน อาจจะไปหา” “งันนายรีบไปจัดการดักหน้ าไอ้ บ้านันไว้ เลยนะ แล้ วให้ มนั โกหก ว่าครอบครัวรินธารอยู่ทีอืน” “ได้ ครับ” “นายรี บหาเช่าบ้ านทีอัง กฤษซะ เราจะอุปโลกน์ครอบครัวของ รินธารขึนมาแล้ วจัดการเก็บมันทีนัน” “เป็ นความคิดทีเยียมมากเลยครับคุณเอ็มมานูเอล” ลูกน้ องเอ่ย อย่างชมเชย “งันก็รีบจัดการตามทีฉันสังเลย” “ครับ เจ้ านายใหญ่ ” คาร์ ต ันจัด การเปิ ดดูอิน เตอร์ เน็ตเพื อหา บ้ านเช่าในประเทศอัง กฤษ ซึงความจริ ง เขารู้ ว่าครอบครัวริ น ธารอยู่ที ประเทศไทย จึงเบียงไปประเทศอืนแทน ริ นธารไม่อยากทีจะให้ เพือนนังดืมกาแฟนานนันเพราะอาจจะ เป็ นทีผิดสังเกตถ้ าหากว่าพวกนันสะกดรอยตามเพือนมา จึงรี บบอกกับ อีกฝ่ าย เดียวฉันต้ องไปแล้ วล่ะ แล้ วฉันจะติดต่อมาใหม่นะไมเคิล” “รักษาตัวดีๆ นะรินซี” “โอเค ขอบคุณสําหรับทุกอย่างทีช่วยเหลือฉันนะ” แล้ วเธอก็เดิน ออกไปทันที

78


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย

ตอน 5 จอมวายร้ าย

หลังจากนันไมเคิลก็ก้าวตรงไปทีรถของตนเอง ซึงในขณะทีขับ รถนันก็พลันได้ ยินเสียงหนึงดังขึนมา “คุณไมเคิล ผมเองคาร์ ตนั นะ เป็ นคนของคุณเอ็มมานูเอล คุณ ไม่ต้องจอดรถนะ ขับต่อไปเรื อยๆ” อีกฝ่ ายชะงักไปเมือได้ ยินชายหนุ่มที อยู่ด้านหลังรถของตนเองบอกให้ ร้ ู “คุณมีอะไรกับผมอย่างนันเหรอ” ถามกลับไปเบาๆ “มีคนมาสอบถามคุณเรืองคุณรินธารรึยงั ” “ยังไม่มี แต่คิดว่าคงเร็วๆ นีล่ะทีมันจะต้ องมาถาม เพราะมันไป ทีคอนโดของริ นธารแล้ วอาจจะไม่เจออะไร” ตอบให้ ทราบโดยมือก็ทํ า หน้ าทีบังคับพวงมาลัยไปด้ วย

รัตมา

79


“งันก็โชคดีไป เจ้ านายผมคิด ว่าพวกมัน ต้ องมาสอบถามเรื อง ครอบครัวของคุณ ริ น ธารจากคุณอย่างแน่น อน และมันก็คงคิดจะเอา ครอบครัวของคุณรินธารมาต่อรองกับตัวของคุณรินธาร” “ผมก็คิด ว่าอย่างนัน นี ผมก็กํ าลัง หาทางออกอยู่ ว่าถ้ ามัน มา ถามผมจะตอบว่าไง จะโกหกว่าอยู่ทีอืนเพือถ่วงเวลาไว้ แต่ถ้าพวกมันรู้ ว่าผมโกหก พวกมันต้ องกลับมาฆ่าผมแน่” “คุณเอ็มมานูเอลหาทางออกให้ คณ ุ ไว้ แล้ ว นีเป็ นทีอยู่ทีเจ้ านาย ผมจะอุปโลกน์ ครอบครัวปลอมๆ ของคุณริ น ธารขึนมา ถ้ ามันถามคุณ บอกทีอยู่นีไปได้ เลย” คาร์ ตนั ส่งแผ่นกระดาษในมือให้ กับอีกฝ่ ายทันที เขาก็รับมันมาจากมือของคาร์ตนั “ประเทศอังกฤษเหรอ” “ใช่ เจ้ านายผมเช่าบ้ านหลังนี ไว้ เพือทําให้ พวกนันตามไปทีนัน แล้ วจะสังคนเก็บ พวกมันทัน ที ” พอได้ ยิ นแผนการของอีกฝ่ าย ไมเคิล ยอมรับเลยว่าผู้ชายคนนีฉลาดมากทีเดียว “เจ้ านายคุณลงทุนมากเลยนะ” “เจ้ านายผมเป็ นห่วงคุณรินธารมาก อะไรทีป้องกันเธอได้ ก็ยินดี ทําทุกอย่าง คุณอย่าลืมบอกทีอยู่ตามนีด้ วยละกัน” ตอนนีไมเคิลสงสัยว่า อี ก ฝ่ ายรู้ รึ เ ปล่ า ว่า ริ น ธารหนี ไ ปอยู่ ที ไหน จึ ง สอบถามออกไปอย่ า ง คาดการณ์ “เจ้ านายคุณรู้รึเปล่าว่ารินธารอยู่ทีไหนตอนนี” “รู้สิ แล้ วรู้ด้วยว่าเธอปลอมตัวเป็ นผู้ชาย แล้ วก็สง่ คนไปคอยดูแล คุ้ม ครองเธอที นันด้ ว ย เพราะที ๆ เธออยู่ น่ ะ เต็ม ไปด้ ว ยพวกทํ า ผิ ด 80


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย กฏหมายทังนัน คุณคิด ว่าเจ้ านายผมจะปล่อยให้ เธออยู่ทีนันคนเดีย ว เหรอ” ถ้ าผู้ชายคนนีสามารถคุ้มครองเพือนของตนได้ อย่างที พูดไว้ ก็เป็ น เรืองดี “ผมจะทําตามทีคุณบอกก็แล้ วกัน ” ไมเคิลยอมรับปากอีกฝ่ าย ซึงคาร์ ต ันก็แอบลงจากรถของเขาไปหลังจากที เขาขับรถเข้ าไปจอดยัง บริษัทกฏหมายของตนเอง

เพียงเขาก้ าวลงมาจากรถเพือจะเดินไปยังบริ ษัทก็เจอกับชาย สองคนยืนดักหน้ าไว้ สอบถามอย่างคาดคัน “แกรู้รึเปล่าว่าทนายรินธารไปอยู่ทีไหนน่ะ” พร้ อมกับกระชากคอ เสือเขาด้ วย “ก็ไปอยู่กบั คุณเอ็มมานูเอลไง ตอนนีเธอไม่ได้ ทํางานกับฉันแล้ ว เพราะฉันบอกให้ เธอเลิกทําคดีของนายกัลลาโน่แต่เธอก็ไม่ยอม ฉันก็เลย บอกว่าถ้ าเธอไม่เลิกทํ าคดีนี เธอก็ทํางานที นีไม่ได้ ตอนนี เธอก็ เ ลยไป ทํางานให้ กบั เอ็มมานูเอล ลอส เวลสันแล้ ว ถ้ าพวกแกจะไปหาเธอก็ไปหา ผู้ชายคนนันสิ” “แล้ วแกรู้รึเปล่าว่าครอบครัวของทนายรินธารอยู่ทีไหน” “รู้ ทําไมเหรอ” อดทีจะตกใจไม่ได้ นีถ้ าหากว่าผู้ชายคนนันไม่ส่ง ทีอยู่ปลอมๆ มาให้ กับตนเอง เขาก็คงต้ องโกหกและบอกถึงบ้ านที ไม่มี จริงให้ พวกมันรู้แทน “บอกมาว่ า อยู่ ที ไหน ถ้ าแกไม่ อ ยากให้ ครอบครั ว ของแก เดือดร้ อน” “เดียวฉันไปดูในใบสมัครของรินธารให้ พวกแกรออยู่ทีนีละกัน”

รัตมา

81


“อย่าเล่นตุกติกเด็ดขาด” “ฉัน คงไม่บ้ า เอาครอบครัว ฉัน มาเสียงกับ ผู้ห ญิ ง แบบริ น ธาร หรอก” ไมเคิลแกล้ งทําเป็ นเดินกลับไปยังบริษัทและเอากาแฟเย็นมาวาง ให้ ทีโต๊ ะของพนักงานในบริษัทกฎหมาย “กาแฟของทุ ก คนที สั งไว้ นะ” เขาจดที อยู่ ป ลอมลงใน แผ่นกระดาษอีกใบหนึง ก่อนจะเดินกลับไปหาพวกมันอีกครัง “นีคือทีอยู่ของครอบครัวรินธาร” “แล้ วแกรู้รึเปล่าว่าครอบครัวของริ นธารมีใครบ้ าง” สอบถามซํ า อย่างคาดคัน “ก็น่าจะเป็ นพ่อกับแม่ของรินธารน่ะล่ะอยู่ทีนัน” “ถ้ าแกโกหกล่ะก็บริษัทแกเละไม่เหลือแน่” หลังจากนันพวกมันก็ พากันกลับไป ไมเคิลถอนหายใจออกมาอย่างแรง ริ นธารนังรถกลับไปยังทีพักของตนเอง เธอไม่ได้ เอารถมาด้ วย เพราะพวกนันต้ องสืบจนรู้ แน่ว่าตนเองทะเบียนรถอะไร พวกมันอาจจะ ตามหาตัวเธอเจอ หญิงสาวจอดมันไว้ ทีคอนโดส่วนตัว ซึงเอ็มมานูเอลก็ ต้ องการไปบอกให้ เธอรู้วา่ ตนเองช่วยอะไรอีกฝ่ ายบ้ าง และให้ เธอรู้ ว่าต่อให้ ป ลอมตัวก็ไ ม่สามารถตบตาเขาได้ ด้ ว ย เช่นกัน เมือเขาลงทุนอะไร ย่อมไม่ปล่อยเวลาเก็บผลนานหรอก เขาต้ อง เก็บเลยทันที “คาร์ตนั ขับรถไปทีอยู่ของรินธารด้ วย” “ได้ ครับเจ้ านายใหญ่” เพียงราบองซ์เห็นเขาก็เอ่ยทักทายด้ วยสีหน้ ายินดี เพราะเป็ นคน 82


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย จ่ายเงินก้ อนใหญ่ให้ กบั เขาเมือวานนีน่ะเอง “อ้ าวคุณ มาอีกแล้ ว” “ก็ลกู ชายฉันอยู่ทีนี ฉันก็ต้องมาหาลูกชายฉันสิ เอากุญแจห้ อง ลูกชายฉันมา ฉันมีเรืองจะตกลงกับลูกชายฉัน” ชายหนุ่มจะมานังรอเธอ ในห้ อง ซึงตอนนี ริ นธารยังกลับมาไม่ถึง ลูก้าโทรรายงานเข้ ามาเมือกี นี เพราะอีกฝ่ ายมีหน้ าทีคอยติดตามดูรินธารอย่างไม่ให้ คาดสายตา “ได้ ครับ” ราบองซ์รีบส่งให้ เอ็มมานูเอลทันที “ไม่ต้องบอกลูกชายฉันนะว่าฉันอยูใ่ นห้ องน่ะ” “ได้ ครับ” อีกฝ่ ายรับคําอย่างดี เอ็มมานูเอลขึนลิฟท์ไปยังชันหกหลังจากนัน โดยราบองซ์ก็พา เขาไปยังห้ องของเธอและจัดการเปิ ดประตูให้ กบั เขา ภายในห้ องก็ไม่ได้ ด ู แย่เ ท่าใดแต่สภาพก็ไม่ได้ ด ูดีมากนัก นัก หลัง จากที อีก ฝ่ ายจัด การทํ า ความสะอาดห้ องเป็ นที เรี ย บร้ อยแล้ ว ริ น ธารซื อผ้ าปูที นอนมาปูใ หม่ รวมทังหมอนด้ วย “อยู่ได้ ไงวะเนีย เดียวจะย้ ายให้ ไปอยู่ทีอืน” เขายืนคิดอย่างไม่ ชืนชอบสักนิด “ถ้ าไม่มีอะไรแล้ วงันผมไปก่อนนะครับ” ราบองซ์เอ่ยขอตัว ชาย หนุ่มก็พยักหน้ าตอบสันๆ “ไปเถอะ” ภายในห้ องไม่มีอะไรมากมาย เพราะรับรู้ ว่าริ นธารคง ไม่คิดทีจะอยู่ตลอดไป ดังนันของในห้ องจึงไม่มีอะไรมากนัก “รินธารปลอมตัวเป็ นผู้ชายก็ดีเหมือนกันนะ พวกไอ้ กัลลาโน่คง จะไม่คิดแน่เลยว่าแม่ทนายตัวร้ ายของเขาจะฉลาดมากอย่างนี ” เขายิ ม

รัตมา

83


อย่างชืนชม โดยประกาศสิทธิ ความเป็ นเจ้ าของในตัวเธอ ซึงริ นธารก็มาถึง ทีพักหลังจากนัน เธอก้ าวเข้ าไปในลิฟท์ โดย ราบองซ์ก็ทําตามทีรับปากกับเอ็มมานูเอลไว้ ด้ วยการไม่ปริ ปากบอกให้ ร้ ู ว่าพ่ อเลี ยงของอี ก ฝ่ ายอยู่ใ นห้ อ ง กายเล็ก ก้ าวไปยัง ห้ องของตนเอง จัดการหยิบกุญแจออกมาไขล็อกบานประตูด้านนอก เพียงเอ็มมานูเอล ได้ ยินเสียงไขประตู เขาก็รับรู้วา่ อีกฝ่ ายมาถึงห้ องแล้ วน่ะเอง ชายหนุ่มก็ รีบเดินไปหลบข้ างตู้เสือผ้ าของอีกฝ่ าย หญิงสาวก้ าวเข้ ามาในห้ องด้ วยความเหนือยล้ า วันนี เธอไปหา คนส่งข่าวให้ มอลลีกับเพือนสนิท อดรู้สกึ เครียดไม่ได้ “บ้ าเอ๊ ย ตอนทีเธอเป็ นทนายให้ มอลลี ก็โทรไปสอบถามตํารวจที ทําคดีวา่ ส่งสํานวนฟ้องรึยงั แต่ก็ไม่มีอะไรคืบหน้ าเลย แล้ วนีจะทํายังไง กับเรืองนีดีกนั โอ๊ ยปวดหัว” เธอตะโกนออกมาอย่างหงุดหงิด “ตอนทีรับ ทําคดีนีก็ไม่คิดว่ามันจะยุ่งยากแบบนี แต่เพราะสงสารผู้หญิ งทีตกเป็ น เหยือของไอ้ พวกคนชัว ก็เลยยอมทําคดีนีให้ จริ งสิ ถ้ าไอ้ ตํารวจทีทําคดี มันไม่จดั การอะไร เราก็สามารถฟ้องคดีเองได้ คงต้ องใช้ วิธีนีล่ะ” เอ็มมานูเอลทียืนแอบมองอยู่ เห็นแม่ทนายพูดอยู่คนเดียวก็อด ยิมอย่างชืนชอบในความไม่ย่อท้ อของอีกฝ่ าย “ไม่ละความพยายามเลยจริงๆ รินธาร” “อาบนําดีกว่า ร้ อนมาก นอนพักสักแป๊ บแล้ วค่อยตืนขึนมาคิดว่า จะทําอะไรต่อ” เพียงเอ่ยเสร็จเธอก็ถอดรองเท้ าผ้ าใบออกอย่างไม่ใยดี ก่อนทีมือ เรียวจะจัดการถอดเสือแจ็คเก็ตเนือหนาออกไปจากกายระหง พร้ อมกับ 84


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย เสือกล้ ามตัวเล็ก ตามมาด้ วยกางเกงยีนส์ขากระบอกแบบผู้ชาย เผยให้ เห็นหุ่นอัน เร้ ารัญจวนใจต่อหน้ าของเอ็มมานูเ อล ที ไม่ค าดคิดว่าจะได้ เห็นอะไรแบบชัดเจนตา หุ่น ของเธอดูเ ฟิ ร์ มและสุขภาพดี เนืองจากว่าริ น ธารเป็ นคนที ชอบออกกําลังกายมากๆ โดยเฉพาะการว่ายนํ าและเล่นฟิ ตเนส รวมไป ถึงการเล่นโยคะด้ วย แต่ว่าช่วงนี คงไม่ได้ เล่นเพราะต้ องปลอมตัวเป็ น ผู้ชายน่ะเอง ดวงตาคู่คมสีเขียวทอดไปยังร่ างนวลทีอยู่เบื องหน้ าด้ วยความ ปรารถนา อย่างไม่ละไปทางใด ยิงเห็นหุ่นทีเซ็กซี น่ากิน ยิงทําให้ เขาไม่ อาจทีจะเลิกคิดอยากได้ เธอมานอนใต้ ร่างเลย กลับอยากได้ อีกฝ่ ายมา นอนส่งเสียงครางให้ เขาได้ ยินเร็วๆ ด้ วยซํา มือเรียวดึงผ้ าทีพันอกสล้ างไว้ เพือไม่ให้ เป็ นทีสังเกตว่าตนเองอาจจะไม่ใช่ผ้ ชู าย เพียงผ้ าผืนเล็กทีพันไว้ หล่นลงไปทีพืน ก็ทําให้ เขามองเห็นเรือนกายเร้ ารัญจวน อกเป็ นอก เอวเป็ นเอว หน้ าท้ องแบนราบ รับ กับ สะโพกนวลที อยู่ในแพนตีตัวเล็ก กับขาเรี ย ว เพรี ย วยาวมัน ทํ าให้ เ ขานึก เห็น ภาพยามที อีก ฝ่ ายใช้ ขาเกาะเกี ยวกับ สะโพกแกร่งของตนเองในท่ายืนและท่านอน รวมทังนังบนหน้ าท้ องกํายํา ของตนเอง และส่งเสียงครวญครําให้ เขาทําให้ เธอมีความสุขมากๆ โดยเขาก็ สังการให้ เธอควบขีเขาด้ วยเช่นกัน รินธารก้ าวเข้ าไปในห้ องนําเพือจัดการ อาบนําเพราะรู้สกึ เหนียวเหนอะตัวอย่างมาก เพียงครู่เธอก็เดิน ออกมาด้ วยชุ ดเสือคลุมสีขาวผูก เชือกยังเอว

รัตมา

85


เล็กแบบไม่แน่นมาก พร้ อมกับเส้ นผมนุ่มทีเปี ยกโชกไปด้ วยนํ า มือเรี ยว ใช้ ผ้าผืนเล็กเช็ดไปยังเส้ นผมนุ่มทีเหยียดสบายลงมายังแผ่นหลังเล็กและ ทางเบื องหน้ า มีหยดนํ าลงมาเป็ นทาง ช่างเป็ นภาพที เซ็กซี อย่างมาก เมือคอเสือคลุมหย่อนลงมาทําให้ เขารับรู้วา่ ภายใต้ เสือคลุมตัวยาวนันไม่ มีสิงใดอยู่ภายในเป็ นแน่ “ขอนอนก่อนละกัน เดียวค่อยเปลียนเสือผ้ า” นันเพราะรู้สกึ เพลียน่ะเอง เธอทิงกายลงไปยังเตียงกว้ าง โดยไม่ รู้เลยว่ามีคนอืนอยู่ในห้ องของตนเอง เพียงไม่นานเธอก็เผลอหลับไปด้ วย ความเหนื อยล้ า เอ็มมานูเ อลเห็นเธอหลับ ไปแล้ วจึงเดิน ออกมาจากที หลบอยู่ เขาทรุดกายนังลงบนเตียงกว้ าง และมองไปยังร่างนวลทีนอนอยู่ เบืองหน้ า ซึงชายเสือคลุมก็เลิกขึนมายังต้ นขานวลจนเกือบถึงบันท้ าย งอนงาม เรี ยกว่าเธอไม่ร้ ู ตวั เลยกําลังยัวผู้ชายในยามหลับ และคอเสือ คลุมก็หย่อนลงมามากกว่าเดิม เผยให้ เห็นร่องอกและเนินอกผ่องพรรณ มองเห็นบางสิงดันผ้ า เนื อนุ่มขึนมายังทรวงอกอิม ก็ทําให้ เกิด อาการตืนเร่าอย่างมากทีเดีย ว อยากจะจับกายนุ่มมาฟั ดให้ หายคลัง โดยเขาก็ใช้ ปลายนิวปั ดเส้ นผมนุ่ม ทีตกปรกลงมายังหน้ าผากนวลให้ อย่างอ่อนโยน ได้ ก ลินหอมกรุ่ นของ ครีมอาบนํ าออกมาจากร่างนวล ระคนกับกลินแชมพูสระผม คละเคล้ า กัน นันยิงทําให้ เขารุมร้ อนมากขึน กลินของเธอกระตุ้นความปรารถนา ให้ กบั กายแกร่งเป็ นอย่างมากทีเดียว เขาไม่เคยต้ องการผู้หญิ งคนไหน มากเท่ารินธารเลย ยิงอยู่ใกล้ ก็ยิงต้ องการแนบชิด กับกายนุ่มทุกคราว โดยเฉพาะ 86


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ปากหวานทีเขาได้ จบู มันทําให้ เขาติดใจอย่างมากทีเดียว แต่เขาไม่พอใจ แค่จบู ปากหรอก เขาอยากจูบเธอไปทังตัวมากกว่า ดวงตาสีเขียวดังนํ า ทะเลเขียวอมฟ้าเป็ นประกายแห่งความปรารถนา พร้ อมกับใช้ มือไล้ แก้ ม นวลด้ วยหลังมืออย่างอ่อนโยน ก่อนจะจุมพิตไปยังแก้ มนุ่มอย่างอดใจไว้ ไม่อยู่ ยามนีใบหน้ านวลของเธอเรียบเนียนไม่มีหนวดบนใบหน้ าเนียนให้ เห็น เพราะรินธารจะจัดการเอาออกทันทีเมืออยู่ในห้ อง จะปลอมตัวเวลา ทีออกไปข้ างนอกเท่านัน เวลาส่วนตัวจะเป็ นผู้หญิงเหมือนปกติ ซึงรินธารก็ไม่ได้ สนใจว่ามีคนมาฉวยโอกาสกับตนเอง เธอเป็ น พวกหลับทีหลับยาว ใครทําอะไรก็ไม่ร้ ู ตวั หรอก ซึงมันก็เป็ นเรื องดีตรงที ว่าเธอทํางานเป็ นทนาย ส่วนใหญ่มีแต่เรืองเครียดๆ เมือหัวถึงหมอนแล้ ว หลับเป็ นตายก็ทําให้ เธอได้ พกั ผ่อนอย่างเต็มที โดยเอ็มมานูเอลก็ร้ ูสกึ ง่วง เช่นกัน จึงเผลอเหยียดกายลงไปนอนเคียงข้ างอีกฝ่ าย โดยรังกายนุ่มเข้ า มากอดอย่างแนบชิด ใบหน้ านวลแนบซบกับแผ่นอกกว้ าง ซึงรินธารก็ไม่ร้ ู อีกเหมือนกันว่ามีคนมานอนข้ างๆ ยังคงหลับเป็ นตายเช่นเดิม ผ่านไปสามชัวโมงเธอก็พลันลืมตาขึนมาอย่างงัวเงีย หลังจากที นอนจนเต็มอิมแล้ ว มองเห็นเสือเชิ ตสีขาวกับสูทสีเข้ มทีแปลกตา ก็เกิด ความประหลาดใจ ก่อนจะรับรู้ ว่ามีสิงปกติเกิดขึนในห้ องตนเอง เธอจึง ลืมตาขึนมาอย่างเต็มที และพอเห็นว่าสิงผิดปกติในห้ องของตนเองเป็ น อะไร ดวงตาก็เบิกกว้ างเป็ นไข่ห่านมากขึนกว่าเดิม “เฮ้ ย! นีคุณ เข้ ามาในนีได้ ยงั ไงกัน” “ไง ลูกชาย ตืนแล้ วเหรอ” เอ็มมานูเอลได้ ยินเสียงของหญิงสาวก็ ลืมตาตืนขึนมาพลางเอ่ยทักทายด้ วยรอยยิมแบบหน้ าเป็ นทีสุด

รัตมา

87


“ใครเป็ นลูกชายคุณกัน อย่ามาบ้ าให้ มาก” “ก็คณ ุ บอกเจ้ าของทีนีว่าหนีพ่อเลียงมาไม่ใช่เหรอ” “ใช่ ฉันบอกอย่างนัน แต่มนั เป็ นเรืองทีฉันโกหกต่างหากล่ะ แล้ ว คุณมาบ้ าอ้ างเป็ นพ่อเลียงทําไมน่ะ” หญิ งสาวยอมรับออกมาพร้ อมกับ คาดคันเขาไปด้ วย “ก็ถ้าผมไม่อ้างแบบนี เขาก็คงไม่ให้ ขนมาบนห้ ึ องคุณหรอก” “คุณรู้ได้ ยงั ไงว่าฉันอยู่ทีนีน่ะ” บ้ าเอ๊ ย ว่าปลอมตัวออกมาคงจะ ไม่มีใครจําได้ แล้ วนะ ก็เธอเห็นเขาไม่ได้ สนใจตัวเองเลยนีนาตอนทีเดิน ผ่านหน้ าไปน่ะ เธอนึกถึงช่วงทีเดินออกมาจากคอนโดมิเนียมส่วนตัว ก็ ถามเขาอย่างสงสัยอีกครา “คุณตามฉันมาได้ ยงั ไงกัน” “นึกว่าปลอมตัวเป็ นผู้ชายเพือตบตาคนอย่างผม แล้ วผมจะจํา คุณไม่ได้ รึไงกันรินธาร” เขาเรียกชือเธอเสียงหวานทีเดียว “คุณจําฉันได้ เหรอ” นีเธอว่าปลอมตัวแนบเนียนแล้ วนะ เขาดัน จําได้ อีกน่ะ “จําได้ ส”ิ ยอมรับออกไปตรงๆ พร้ อมกับขยับศีรษะไปด้ วย “บ้ าที สุด เลย เดียวฉัน จะลงไปต่อว่าเจ้ าของที นี ว่าปล่อยคุณ ขึนมาได้ ยงั ไง แล้ วก็จะบอกให้ ร้ ูด้วยว่าคุณไม่ใช่พ่อเลียงของฉัน” แสดงสี หน้ าขุน่ เคืองออกมาอย่างชัดเจน พร้ อมกับแกะมือเขาออกไปด้ วยทีกอด รัดกายนุ่มอย่างใกล้ ชิด “ปล่อยฉันเดียวนีนะ” แต่มีเหรอทีอีกฝ่ ายจะยอม ทําตามทีเธอบอกน่ะ “ไม่ปล่อยหรอก รู้ไหมว่าคุณเซ็กซีมากเลยตอนทีคุณถอดเสือผ้ า น่ะ” 88


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ขณะเอ่ยก็ก้มใบหน้ าคมลงมาใกล้ กบั วงหน้ าหวานด้ วย จนปาก แทบจะติดกันเหลือพืนทีไม่ถึงหนึงเซนติเมตรด้ วยซํา รับรู้ได้ ถึงลมหายใจ อุน่ ร้ อนทีละไปตามใบหน้ านวล เรียวปากนุ่มอ้ าค้ างอย่างตกใจ ดวงตาก็ เบิกกว้ างไม่ตา่ งกัน พร้ อมกับทรวงนุ่มขยับขึนลงอย่างถอนหายใจหอบ แรงด้ วย ช่างเป็ นภาพทีน่าดูเป็ นทีสุด ตอนนีเธอไม่ร้ ูวา่ เชือกของเสือคลุมเธอมันหลุดออกจากกัน และ เสือคลุมทีสวมอยู่ก็แยกออกจากกันทําให้ เขามองเห็นทรวงอกอิมอย่าง เพลินตาทีเดียว แล้ วมันก็แทรกซอนไปถึงยอดอกด้ านในสีอ่อนด้ วยทีมัน เชิด ชัน ดัน เนื อผ้ าให้ เห็นอย่างเด่นชัด จนอยากใช้ ปากแตะไล้ มันจริ ง ๆ ผ่านทางเนือผ้ านุ่ม “นีคุณแอบอยู่ในห้ องฉันเหรอ” พอแปลความหมายจากประโยค ทีเขาพูด เธอก็คาดการณ์ออกมาได้ ชัดเจน ชายหนุ่มก็พยักหน้ าตอบรับ ด้ วยรอยยิม “ใช่ ผมอยู่ในห้ อง เสียดายนะอีกสองชิ นคุณไม่น่าเข้ าไปถอดใน ห้ องนําเลย ไม่งนจะฟิ ั นยิงกว่านีอีก” วงหน้ า นวลแดงซ่ า นที เ ดี ย วพอรับ รู้ ว่าตนเองเกื อ บจะแก้ ผ้ า ล่อนจ้ อนต่อหน้ าเขาทังตัว ถ้ าเป็ นเพือนๆ ของเธอทีมีนิสยั แก้ ผ้าหมดก่อน แล้ วเดินเข้ าห้ องนํา เธอคงไม่ร้ ูจะเอาหน้ าไปไว้ ทีไหนแล้ ว “คุณ นี มัน โรคจิ ต มากๆ เลยน่ะ แอบเข้ าห้ อ งคนอืนโดยไม่ข อ อนุญาต” พร้ อมกับทีมือเรี ยวก็ทุบไปยังร่างแกร่งของอีกฝ่ ายด้ วยความ โมโหไม่ยงั เขาก็ยกมือขึนมาปกป้องตนเอง “โอ๊ ย นีคุณมาทุบผมทําไมเนีย”

รัตมา

89


“ใครใช้ ให้ คณ ุ มาโรคจิต วิปริต บ้ ากามใส่ฉนั ล่ะ” มือเรี ยวก็ยังคงทุบเขาอย่างไม่เลิกรา เพราะไม่อยากถูกทุบจน น่วมฝ่ ายเดีย ว เขาจึงจับ ไปยัง แขนเรี ย วทังสองเพือหยุดยังการทําร้ าย ตนเอง ก่อนจะกดมันกับเตียงกว้ าง และนันทําเสือคลุมตัวโคร่งทีเธอสวม อยู่ ซึงเชือกทีผูกไว้ อย่างไม่แน่นหลุดออกจากกันเมือครู่นี แยกออกจาก กัน มากขึนกว่าเดิม จนมองเห็น อกสล้ างอย่างเต็มตา ดวงตาอัน เป็ น ประกายสีเขียวของเอ็มมานูเอล เบิกกว้ างอย่างยินดี มันเป็ นสิงทีริ นธารคิดได้ ว่าตนเองคิด ผิดอย่างมากที ไปทําร้ าย เขาเมือกี จนตอนนีต้ องเป็ นฝ่ ายเสียเปรียบแทน อย่างหน้ าไม่อายทีเดียว พอก้ มลงมองก็เห็นทรวงอกของตนด้ านขวาเปิ ดเปลือยให้ เขาได้ เห็นอย่าง เต็มๆ จนแทบไม่ร้ ูจะเอาหน้ าไปซ่อนไว้ ทีไหนดี เป็ นครังแรกทีเธอเปลือย กายต่อหน้ าผู้ชาย แม้ วา่ รินธารจะใช้ ชีวิตอยู่ทีต่างประเทศหลายปี แต่เธอ ก็ยงั ไม่เคยปล่อยตัวปล่อยใจให้ กับผู้ชายคนไหน ยังคงรักษาเวอร์ จินไว้ เป็ นอย่างดีทีเดียว “ปล่อยฉันเดียวนีนะ คุณเอ็มมานูเอล” ทังยังพยายามดินเพือให้ เขาปล่อยด้ วย และมันก็สิงทีเธอคิดผิด อีกเป็ นครังทีสองเมือชายเสือคลุมกลับแยกกว้ างกว่าเดิม จากทีเห็นเพียง กายด้ านบน ก็กลายเป็ นเห็นไปทัวเรือนกาย ไม่เว้ นแม้ สะโพกเต็มตึงและ ความเป็ นหญิง วงหน้ านวลแดงซ่านทีเดียว อา ให้ ตายไม่คิดว่าเขาจะโชคดีได้ เห็นแม่ทนายตัวร้ ายเปลือย กายให้ ด ูทังร่ า งอย่างนี แล้ วเรื อนร่ างของอีก ฝ่ ายก็ด ูน่ าฟั ด อย่างมาก ทีเดียว 90


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “ใครมาเป็ นผมตอนนี ก็ค งอยากเล่นบท คนโรคจิ ต วิตถาร บ้ า กามทังนันล่ะ ถ้ าได้ เห็นคุณเปลือยร่างแบบนี” ได้ ยินทีเขาเอ่ยก็ทําให้ เธอ ชิงชังเขาอย่างมาก “ถ้ าคุณทําอะไรฉันล่ะก็ ฉันจะแจ้ งความ ว่าคุณข่มขืนฉัน” เอ่ยด้ วยนําเสียงข่มขู่ เอานิสยั ทนายสาวจอมดุมาใช้ กับเขา ทัง ยังทํานัยน์ตาวาวราวลูกแมวโมโหร้ ายอีกด้ วย กับคนอืนวิธีนีคงได้ ผลข่ม ขวัญให้ หวาดหวัน แต่ไม่ใช่คนอย่างเอ็มมานูเอล รอส เวลสัน เขากลับ ถูกใจยามทีแม่ทนายตัวร้ าย ขูฟ่ ่ อๆ เหมือนลูกแมวจอมดุมากทีเดียว มัน ทําให้ เขาอยากกําราบแม่ลกู แมวตัวร้ ายให้ สินฤทธิ กับอกของตัวเองซะ จริง ดวงตากวาดไปทัวร่างนวลทีเผยให้ เห็นความอวบอิมและความ เนีย นละไมของผิวนุ่ม ที ดูเ หมือนว่าชายหนุ่มจะไม่อยากแค่มองอย่าง เดียว อยากใช้ ปากกับมือสัมผัสมากกว่า โดยเฉพาะยอดอกทีเชิดชันและ ไหวระริก ท้ าทายสายตาเขาอยู่เบื องหน้ า คล้ ายเรี ยกร้ องและท้ าทายให้ เขาจับจองเป็ นเจ้ าของ “คนอย่างผมไม่เคยข่มขืนผู้หญิง มีแต่ผ้ หู ญิงสมยอมทังนัน” “แต่ฉนั ไม่สมยอมกับคุณ” ปฏิเสธเสียงกร้ าว และพยายามดินให้ พ้ นพันธนาการทีเขาจับไว้ ยงั ข้ อมือเล็กทังสอง แต่ดงั กับเป็ นโซ่เส้ นใหญ่ที ร้ อยรัดไว้ แม้ ออกแรงดินมากแค่ไหนก็เหมือนจะเปล่าประโยชน์สินดี “ดี ดิน เยอะๆ เลย คุณยิงดินผมยิงชอบ” ตอนนี เธออยากจะมี มนต์คาถาเสกตัวเองให้ หายไปนัก ดวงตาของเขาจับจ้ องไปยังร่างนวล ราวปฏิมากรรมชั นยอดและดวงตาของนัก จิ ต รกรรมที กํ าลัง พิ จ ารณ

รัตมา

91


ชินงานทีแสนพิเศษและยอดเยียม “ไอ้ บ้า ปล่อยฉันเดียวนีนะ ไม่งนฉั ั นจะตะโกนให้ คนได้ ยินว่าคุณ เข้ ามาทําร้ ายฉันในห้ อง” แม่แมวน้ อยไม่วายข่มขูต่ อ่ อย่างไม่เลิกรา “อยากให้ คนรู้ ใช่ไหม ว่าคุณเป็ นผู้ห ญิ งน่ะ แล้ วคิด เหรอว่าไอ้ พวกทีพักอยู่ทีเดียวกับคุณมันจะช่วยคุณจากผม ผมว่ามันน่าจะมาขอ แบ่งคุณจากผมมากกว่า มีหวังคุณได้ มีผวั เป็ นโขยงแน่รินธาร” พอได้ ยินทีเขาบอกก็ทํ าให้ เธอนึกได้ ว่าสิงทีคิดไว้ ไม่สมควรทํ า อย่างยิง จริงอย่างทีเขาพูดทีนีมีแต่พวกทําผิดกฎหมายมาหลบซ่อน ถ้ า เธอตะโกนออกไปในตอนนี ทุกคนก็จะรู้วา่ เธอเป็ นผู้หญิง แล้ วก็จะปลอม ตัวอยู่ทีนีไม่ได้ เอ็มมานูเอล รู้วา่ อีกฝ่ ายคงไม่กล้ าเสียงตามทีตนเองบอก หรอก เธอจึงต้ องเอ่ยอย่างอ้ อนวอนกับเขาแทน “ยะ อย่าทําอะไรฉันเลยนะคะ ได้ โปรด” “ผมสัญญาว่าจะไม่ขม่ ขืนคุณ แต่ขอชืนชมเล็กน้ อยละกัน” เพียงเอ่ยจบปากร้ อนก็ครอบครองยังยอดอกเบื องหน้ าของเธอ ทันที เขาไม่อาจทีจะอดใจจับจองเป็ นเจ้ าของมันได้ ขอเพียงได้ ลิมลอง นิดหนึงละกัน เพียงปากร้ อนแตะต้ องกับยอดทรวง ก็ทําให้ เธอรู้ สึกหวิว หวามไปทัวกาย พลางอุทานออกมาอย่างไม่อาจทีจะระงับความซ่าน สยิวไว้ ได้ “อ๊ ะ คุณมันบ้ า” เขายิมอย่างพึงพอใจ “ด่ามากๆ เดียวผมเปลียนใจชืนชมคุณทังตัวนะริ น ธาร” ขณะ เอ่ย ดวงตาก็เป็ นประกายอย่างยัวเย้ าด้ วย นีเธอทําไมถึงต้ องดวงซวยมา เจอกับเขาด้ วยกัน 92


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “คุณ จะไม่ทํ าอะไรฉัน เลยไม่ไ ด้ รึ ไงกัน หา คุณ เอ็มมานูเ อล” สอบถามกลับไปอย่างไม่ชืนชอบ “คงไม่ได้ หรอกยาหยี ใครใช้ ให้ คณ ุ มาโป๊ ต่อหน้ าผมล่ะ เอ๊ ะ หรื อ ว่านีเป็ นวิธีทีคุณเอาไว้ เรียกร้ องความสนใจกับผู้ชายคนอืนกัน” “ต่อให้ เหลือคุณเป็ นผู้ชายทําพันธุ์คนเดียว ฉันก็ไม่มีทางแก้ ผ้า ให้ คณ ุ ดูเด็ดขาด” ตอบด้ วยนําเสียงกราดเกรี ยวใส่ ใบหน้ านวลแดงซ่าน เมือถูกเขารุกเร้ ายอดอกต่อเนือง พลางเม้ มเรียวปากนุ่มไว้ ไม่ยอมส่งเสียง ใดๆ ออกมาทังสิน มือเรียวก็จิกเร้ าไปยังฝ่ ามือนุ่มด้ วย “ปากดีสมกับเป็ นทนายจริงๆ” โดยเขาก็ใช้ ลินแตะเร้ ากับยอดอก ทีเชิดชันราวแกล้ ง “ไอ้ บ้าเอ๊ ย อย่าให้ ฉนั หลุดไปได้ นะ” “ทําไมคุณจะเป็ นคนปลําผมแทนรึไง” ดูเขาจะสนุกในการหยอก ยัวอีกฝ่ ายซะเหลือเกิน “ฉันจะเอาของแพ่นหัวคุณให้ แตกทีเดียว” “โหดจังเลยนะรินธาร คุณกล้ าทําร้ ายคนหล่ออย่างผมลงเหรอ” ขณะเอ่ยปากก็โลมเล้ าดอกบัวคู่งามไม่หยุดด้ วย เธอก็บิดกายเร่าไปทัว นันเป็ นภาพทีเร้ าอารมณ์ของเอ็มมานูเอลสุดๆ “ถ้ าฉันมีมีด ฉันจะเอามีดเสียบคุณให้ มิดด้ ามทีเดียว” “กลัวว่าจะไม่ได้ ทันหยิบ มีดคุณน่ะสิ คุณ อาจจะโดนผมเสีย บ ก่อนก็ได้ ด้วยมีดของผม” พอได้ ยินคําว่ามีดของผมก็ทําให้ เธออึงไป มีด ของผม นีเขาจะแทงเธอเหรอ “ไอ้ คนเลว จะฆ่าผู้หญิงเหรอ” เขาก็ก้มใบหน้ าหล่อลงไปเชยชิด

รัตมา

93


กับวงหน้ าหวานและบอกด้ วยนําเสียงกระซิบแหบพร่า “มีด ของผมแทงแล้ วเลือดไม่ออกหรอก มีแต่ทํ าให้ ผ้ หู ญิ ง ร้ อง ครางด้ วยความสุขเท่านัน” พอรับรู้วา่ มีดทีเขาบอกหมายถึงอะไรก็ทําให้ เธอใบหน้ าแดงซ่ า นยิ งกว่ า เดิ ม เหมื อ นผลเชอรี เห็ น เธอหน้ าแดง เอ็มมานูเอลก็ร้ ูสกึ ชืนชอบ “ไอ้ โรคจิต ลามกทีสุด” “ผู้ชายคนไหนเห็นคุณโป๊ แบบนีแล้ วไม่คิดลามกก็เป็ นควายแล้ ว ล่ะ อยากให้ ปล่อยน่ะ พูดกับผมให้ มนั ดีๆ หวานๆ หน่อยสิรินธาร” ตอนนี เธอคิด ว่ายอมทํ าตามที อี ก ฝ่ ายบอกไปก่อน แล้ ว ค่อ ย หาทางหนีไปจากทีนี ตอนนี เธอเสียเปรี ยบเขาทุกประตูทีเดียว ทําอะไร ไม่ได้ เ ลย ยิ งทําก็ยิงพ่ายแพ้ ห ลุดรุ่ย ต่อไปเธอจะไม่ใส่เสื อคลุมออกมา แบบนีอีกแล้ ว จะใส่เสือผ้ าออกมาจากห้ องนําเลย บ้ าเอ๊ ย เฮงซวยทีสุด “คุณเอ็มมานูเอลคะ ปล่อยฉันเถอะนะคะ” “ยังหวานไม่พอ” เขาบอกให้ เธอรับรู้ ทําให้ เธอรู้สกึ หงุดหงิดอย่าง มาก นันเพราะไม่เคยเจอใครยียวนกวนประสาทเท่านีมาก่อนเลย “คุณเอ็มมานูเอลคะ ได้ โปรดปล่อยฉัน เถอะนะคะ ฉันขอร้ อง” ทําหน้ าเหมือนลูก แมวช่างอ้ อนไม่มีผิด เห็นแล้ วแทบไม่อยากทําตามที เธอพูดเลย ให้ ตายเถอะ เขาไม่เคยเกิดความต้ องการในตัวเธอมากเท่านี เลย คุณเป็ นแม่มดรึไงกันรินธาร ร่ายเวทย์มนต์ใส่ผมรึไงกัน ถึงทําให้ ผม ติดใจมากอย่างนี นัยน์ตากลมทีเป็ นดังลูกแมวสบประสานกับนัยน์ตาคม อย่ า งเขิ น อาย ปกติ ริ น ธารไม่ เ คยกลัว การประสานสายตากับ ใคร แม้ กระทังฆาตกรในคุก แต่กับเขาเธอยอมรับว่าไม่อาจสู้สายตาของอีก 94


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ฝ่ ายได้ จริงๆ ดวงตาของเขาสร้ างความหวาดหวันให้ เธออย่างมากทีเดียว “ปล่อยก็ได้ ” ตอบพร้ อมกับรอยยิ มหว่านเสน่ห์ กับนัยน์ตาเป็ น ประกายอย่างแพรวพราวด้ วย “งันก็ลกุ ออกไปจากตัวฉันสิ ถ้ าคุณไม่ลกุ แล้ วฉันจะลุกได้ ยงั ไง” “ลุกก็ได้ ” พร้ อมกับทีเอ็มมานูเอลปล่อยมือด้ วย พอเห็นเขาลุกขึนเธอก็รีบกระเด้ งกายขึนมาอย่างเร็ว มือเรี ยวดึง สาบเสือเข้ ามาชิด กัน ด้ วยอย่างเขินอาย ถ้ าเธอไม่อายก็บ้าแล้ วล่ะ วง หน้ านวลเป็ นสีเข้ มราวกับเมาเหล้ า แต่ความจริ งเธอไม่ได้ กินเลยสักอึก เดียว แค่อยู่กบั เขาเท่านัน “ไปเปลียนเสือผ้ าแล้ วออกมานังคุยกัน” ไม่ต้องสังซํ า หญิ งสาว รีบหยิบเสือผ้ าในตู้เข้ าไปเปลียนในห้ องนําทันทีอย่างเร่งรีบ ราวกับไฟลน ก้ นมากๆ ทีเดียว มาเฟี ยหนุ่มยิมอย่างชอบใจกับท่าทีทีกลัวตนเองอย่าง มากเมือครู่ ราวกับตนเองเป็ นโจรร้ ายอย่างนันล่ะ แต่เขาไม่เป็ นหรอกโจร ร้ าย เขาเป็ นโจรปล้ นสวาทต่างหากล่ะ ริ นธารไม่อยากทีจะออกไปข้ างนอกเลย บอกตรงๆ ว่าเธอกลัว เขา ร่างเล็กได้ แต่ยืนในห้ องนํา เอ็มมานูเอลก็สง่ เสียงบอกให้ ร้ ู “เปลียนเสือผ้ าเสร็จรึยงั รินธาร” “ฉันกําลังเปลียนอยู่” เธอบอกให้ เขารับรู้ “รีบเปลียนแล้ วก็รีบออกมาซะ ผมมีเรื องจะคุยกับคุณ เกียวกับ เรื องคดีของมอลลี”

รัตมา

95


ตอน 6 ขอเวลา

พอได้ ยินคําว่าคดีของมอลลี ทําให้ รินธารไม่อยากเสียเวลาอยู่ ในห้ องนํานาน เพราะอยากรู้วา่ เขาจะคุยอะไรเกียวกับคดีนี มือเรี ยวเปิ ด ประตูออกมาหลังจากนัน ก่อนจะเดินมาทรุดกายยังโซฟาตัวเล็กทีอยู่ใน ห้ อง โดยนังห่างจากเขาประมาณหนึง ปกติเธอมักจะสวมกางเกงขาสัน กับเสือยืดหรือไม่ก็เสือสายเดียว เสือกล้ าม เพือผ่อนคลาย แต่ตอนนี เธอ กลับเลือกกางเกงขายาวกับเสือเชิตแทน ซึงมิดชิดอย่างมากทีเดียว “คุณมีเรืองอะไรจะคุยกับฉัน ก็คยุ มาเลย” “มานังตรงนีสิ” เขาออกคําสังกับเธอและใช้ มือตีไปยังทีนอนซึง ตนเองนังอยู่ “นังตรงนีก็ได้ คะ่ ” หญิงสาวแย้ งออกไป อยู่ห่างเขาเป็ นดีทีสุด 96


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “ผมบอกให้ คณ ุ มานังตรงนี ไงล่ะริ นธาร ไม่ได้ ยินเหรอ” ดูจะไม่ ชอบใจทีเธอขัดใจตนเอง “คุณไม่ใช่เจ้ านายฉันนะ ทีจะมาออกคําสังกับฉันน่ะ” ดวงตาของเธอแวววาวเหมือนลูกแมวจอมเฮี ยวเช่นกัน ตังแต่โต ขึนมาเธอไม่เคยยอมให้ ใครมาสังตนเองแบบนี มาก่อนเลย ริ นธารไม่ใช่ คนทียอมคนน่ะเอง พอได้ ยินทีเธอเถียง เอ็มมานูเอลก็ยิมอย่างชอบใจ ก่อนจะเดินตรงมายังบริเวณทีเธอนังอยู่ “ก็ได้ ถ้ าคุณไม่ไปนังกับผม ผมมานังกับคุณเองก็ได้ ” พอเห็นเขา เดินมารินธารก็เตรียมลุกขึนเพือไปนังทีอืน แต่เพียงสองก้ าวก็ถูกเขาอุ้ม ขึนมายังวงแขนแกร่ง หญิงสาวก็ดินอย่างไม่ยอมพร้ อมกับใช้ มือทุบไปยัง ร่างแกร่งด้ วย “ปล่อยฉันเดียวนี นะ คนบ้ า ได้ ยินไหม” พยายามดินให้ เขาวาง ตนเองลงให้ ได้ “ไม่ปล่อย ทําไมชอบขัดคําสังจริง” “คุณไม่ใช่พ่อแม่ของฉันสักหน่อย ทําไมฉันจะต้ องทําตามคําสัง ของคุณด้ วยล่ะ” เถียงอย่างไม่ยอมแพ้ ดงั เดิม วงหน้ าเชิดอย่างดือรันอีก อย่างหาก เห็นแล้ วมันน่าปราบให้ หายพยศจริงๆ “แล้ วใครว่าผมอยากเป็ นพ่อแม่ค ุณ ล่ะ พ่อเลี ยงผมก็ไม่อยาก เป็ น ผมอยากเป็ นพ่อทูนหัวของคุณต่างหาก” เขาเอ่ยและมองไปยังใบหน้ านวลอย่างไม่ละไปทางใดด้ วย เล่น เอาเธอเขิน มากๆ ทีเดีย ว ริ น ธารเห็นหูของอีกฝ่ ายก็หาวิธีทําให้ เขา ปล่อยตนเอง ด้ วยการกัดไปยังใบหูเขา เอ็มมานูเอลทีไม่คิดว่าอีกฝ่ ายจะ

รัตมา

97


กัดหูของตนเอง เขาส่งเสียงร้ องออกมา “โอ๊ ย รินธาร ปล่อยเดียวนีเลยนะ” “อุนอ้ ออ่อยอันอ่อนอิ” เธอแย้ งอย่างไม่ยอมด้ วยนําเสียงอู้อี “คุณอยากโดนปลํารึไงรินธาร ถ้ าผมเหวียงคุณไปทีเตียง รับรอง คุณ ได้ เ ป็ นเมี ย ผมแน่ ” พอได้ ยิ น ดวงตาของเธอก็ เ บิ ก กว้ า งอย่ า ง หวาดหวัน พร้ อมกับ ทีมาเฟี ยหนุ่มเตรี ย มทํ าตามที พูด ไว้ ด้ วยการจะ เหวียงร่างนวลไปยังเตียง “โอเค ฉันยอมแล้ วก็ได้ คุณปล่อยฉันลงสิ” “ปล่อยก็ได้ ” พร้ อมกับทีเขาก็เดินไปทรุดกายยังโซฟาและปล่อย ร่างนวลในทันทีโดยทําเสียงขูใ่ ส่ “ถ้ าลุกมีเรืองแน่” “นีคุณเป็ นบ้ าอะไรเนีย จะให้ ฉนั นังบนตักคุณทําไม ฉันไม่ชอบ” บอกความรู้สกึ ให้ เขาได้ ทราบอย่างชัดเจน “แต่ผมชอบ ผมจะบอกอะไรให้ นะ ถ้ าเรื องของมอลลีคุณไม่ได้ ผมช่วยล่ะก็ คุณไม่มีทางทําสําเร็จหรอก” “ฉัน ก็ร้ ู จัก คนในศาลเหมือนกัน นะ อีก อย่างหนึงถ้ าตํารวจไม่ จัดการฉันจะเป็ นคนฟ้องเอง” เธอคิดแผนไว้ แล้ วว่าจะทําอะไรต่อไป “กว่าคนในศาลจะเดิน เรื องคดีใ ห้ ค ุณ ก็ต้ องรอให้ ตํ ารวจส่ง สํานวนก่อนไม่ใช่เหรอ แล้ วกว่าคุณจะฟ้องตํารวจทีไม่ส่งสํานวนมันก็อีก ตังหลายเดือน แถมดีไม่ดีศาลไม่รับฟ้องด้ วย ซําคนทีช่วยคุณก็อาจจะถูก ฆ่าปิ ดปากด้ วย” พอได้ ยินคําว่าคนทีเธอให้ ความช่วยเหลืออาจจะโดนฆ่าปิ ดปาก ทําให้ เธอถึงกลับนิงอึงไป 98


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “นีฉันทําอะไรไม่ได้ เลยเหรอ” ถามกลับด้ วยสีหน้ าเซ็งๆ “ทํานองนันล่ะ เล่นกับคนมีอิทธิพลไม่ใช่เรื องง่าย ที ตํารวจคน นันไม่ส่งสํานวนให้ ก็เพราะว่านายตํารวจคนนันเป็ นพวกของกัลลาโน่ ผมก็เลยไปหาตํารวจทีผมรู้ จักให้ ช่วยจัดการเรื องนี ให้ แล้ วเขาก็รับปาก ว่าจะจัดการให้ เร็วทีสุด” “หมายความว่าตํารวจคนนันจะรีบส่งสํานวนไปทีศาลใช่ไหมคะ” เธอไม่คอ่ ยอยากจะยอมรับความช่วยเหลือจากอีกฝ่ าย เพราะไม่ อยากเป็ นหนีบุญคุณคนอย่างเขาน่ะเอง แต่ถ้าไม่ให้ เขาช่วย หนูตวั เล็กๆ อย่างเธอจะจัดการอะไรได้ กนั อิทธิพลก็ไม่มีกบั เขาสักอย่าง บ้ าเอ๊ ย ทําไมต้ องเป็ นอย่างนีด้ วยกัน… “หยุดเรืองนีไว้ ก่อน แล้ วออกไปกินข้ าวกับผม ตอนนีผมหิว” “แต่ฉนั ไม่หิว” หญิงสาวแย้ งกลับไปทันที “จะให้ ผมกินคุณแทนข้ าวใช่ไหมริ นธาร” พอได้ ยินคําขู่ของอีก ฝ่ ายทําให้ เธอมองหน้ าเขาอย่างโมโห “คุณนีมัน...” ไม่ร้ ูจะด่าว่าอะไรดี “หล่อมากใช่ไหม” ถามย้ อนกลับอย่างหยอกยัว “บ้ ามากต่างหากล่ะ” ตอบให้ เขารับรู้ด้วยอาการหน้ ามุย่ “แล้ วว่าไงตกลงจะให้ ผมกินข้ าวหรือว่าจะให้ ผมกินคุณกัน” ตรง ประโยคหรื อว่าจะให้ ผมกินคุณกัน เขาถามกลับไปอย่างเสียงดัง จึงทําให้ รินธารย้ อนถามออกมาด้ วยนําเสียงตกใจ “กินฉัน” “อะไรนะ ให้ กินคุณอย่างนันเหรอ” ดวงตาเป็ นประกายอย่างชืน

รัตมา

99


ชอบพอได้ ยินเช่นนัน หญิงสาวก็รีบแก้ คําพูดกลับไปทันที “ไม่ใช่ กินข้ าวต่างหากล่ะ” “ว้ า ดีใจเก้ อเลย นึกว่าจะได้ กินคุณ” “ฝั นไปเถอะว่าฉันจะให้ คณ ุ กินฉันน่ะ ไม่มีวนั หรอก” เอ็มมานูเอลยังไม่อยากตะครุบแม่กวางน้ อยเร็ว ไว้ รอจัดการคดี นีเสร็จก่อนก็ได้ ซึงถ้ าเขาช่วยเธอล่ะก็ รับรองคดีนีจบเร็วแน่นอน พอเห็น เธอนังเฉยไม่ยอมลุกไปทําตามทีตนเองบอก เขาก็ถามยําซํา “อ้ าว ตกลงไม่ ไ ปกิ น ข้ าวกั บ ผมใช่ ไ หม ถึ ง ไม่ ย อมลุ ก ไป แต่งตัวน่ะ” “ไปสิ” เธอก็รีบไปเปลียนเสือผ้ าเป็ นผู้ชายทันที นันก็คือเสือยืด ตัวใหญ่กบั เสือแขนยาวคลุมทับกางเกงขายาวตัวใหญ่ พลางเดินเข้ ามา หาเขาและบอกให้ ร้ ู “ฉันเปลียนชุดเสร็จละ จะไปกินก็ไปสิ” เธอหยิบหมวกมาสวมไป ยังศีรษะเล็กด้ วย “คุณยังไม่ได้ ติดหนวดกับเคราเลยนะ” “เออ จริ งสิ ถ้ าอย่างนันคุณ รอแป๊ บนึง นะ” เธอหายเข้ าไปยัง ห้ องนํ าและจัด การติ ด หนวดกับ แต่ง หน้ า ให้ ด ูมีก รามและเคราบางๆ ลัก ษณะเหมือนผู้ช าย ซึงเขาก็มองดูเ ธอแต่ง หน้ าอย่างเพลิด เพลิน ตา แปลงโฉมจากผู้หญิงเป็ นผู้ชาย “เก่งนะ แต่งได้ เหมือนผู้ชายมาก แต่ก็ตบตาผมไม่ได้ ” ใช่ เขาดัน ฉลาดเกินน่ะเอง “จะไปก็รีบไป ฉันจะได้ กลับมานอนพักผ่อน” เธอเอ่ยกับเขาด้ วย 100


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย นําเสียงเร่งเร้ า ชายหนุ่มก็ยกมือโอบไปยังบ่าเล็กของหญิงสาว พร้ อมกับเล่นบท พ่อเลียงตัวร้ ายเหมือนตอนทีขึนมา “ได้ เลย ไอ้ ลกู ชาย” เธอก็ปัดมือเขาออกไปอย่างไม่ชอบใจ “ไม่ต้องโอบฉันหรอก” “ไม่ได้ สิ งันจะบอกได้ ยังไงว่าลูกชายกับพ่อปรับความเข้ าใจกัน ได้ แล้ วน่ะ” เขาไม่ยอมทําตามที หญิ งสาวบอก ราวสนุกสนานทีได้ แกล้ ง เธอน่ะเอง รินธารจําต้ องยอมให้ เขาโอบออกไปยังด้ านนอก ซึงเขาก็แกล้ ง รัดคอเธอแน่นกว่าเดิม รินธารก็โวยวายใส่ “นีคุณ ไม่ต้องรัดแน่นหรอก” “เรียกแด๊ ดสิ อยากโดนจับได้ รึไง” เขากระซิบเสียงดุใบหูเล็กของ เธออย่างใกล้ ชิด ยามทีลมหายใจอุ่นร้ อนละไปยังผิวแก้ มของเธอ พาให้ รินธารเกิดความวาบหวิวไปหมด “แด๊ ด ไม่ต้องกอดแน่นนักก็ได้ ครับ” เธอจําต้ องยอมทําตามทีเขา บอกอย่างว่าง่ายด้ วยการเล่นละครยอมเป็ นลูกชายของอีก ฝ่ ายอย่าง หลีกเลียงไม่ได้ “จะกอดมีอะไรไหมไอ้ ลกู ชาย” กวนที น สิ นดี สังอะไรไม่เ คยยอมทํ าตามเลย พร้ อมกับ ที เขา แกล้ งดึงเธอเข้ ามาซบกับอกแกร่งด้ วย ซึงก็มีคนเดินผ่านมาหลายคน ริ น ธารทีโมโหอย่างมากก็ไม่กล้ าวีนใส่เขา เพราะกลัวแผนแตกน่ะเอง “แด๊ ด ปล่อยผมนะ”

รัตมา

101


“ไม่” ปฏิเสธกลับไป เพือต้ องการแกล้ งเธอน่ะเอง ดูเหมือนคําสังของเธอจะไม่มีผลกับพ่อมาเฟี ยใหญ่แห่งตระกูล รอส เวลสัน เลย ยัง คงกอดรัดเธออย่างแนบแน่น ไม่ป ล่อย พอราบองซ์ เห็นทังสองก็เอ่ยอย่างคาดการณ์ออกมา “ปรับความเข้ าใจกับพ่อได้ แล้ วเหรอไอ้ หนุ่ม ดี แล้ ว อย่าดือกับ พ่อเลย ถ้ าฉันมีพ่ออย่างนายเป็ นฉันๆ รักตายเลยว่ะ ” เอ็มมานูเอลยิ ม อย่างพอใจเมือได้ ยินคําพูดดังกล่าว “ได้ ยินไหมไอ้ ลกู ชาย ควรทําตามทีคนเฝ้าอพาร์ตเม้ นท์บอกนะ” “ฝั นไปเถอะ” รินธารตอบกลับด้ วยนํ าเสียงประชดประชันและสี หน้ าบึงตึง พอเดินออกมาจากอพาร์ทเม้ นท์แล้ ว มือเรียวก็ปลดแขนทีโอบ ตัวเองไว้ ออกไปทันที “ตอนนีอยู่ข้างนอกละ ฉันไม่จําเป็ นต้ องเล่นบทเป็ นลูกชายคุณ แล้ ว” เธอก้ าวขึนไปนังบนรถคันหรูของอีกฝ่ าย ขยับเข้ าไปชิดด้ านใน ซึง ร่างแกร่งก็ก้าวตามขึนมานังเคียงข้ าง เธอหันไปทํานัยน์ตาขุน่ มัวใส่ “นีคุณ ไม่ต้องมาเบียดฉันมากนักก็ได้ ฉันอึดอัด” “เมือกีตอนอยู่ในห้ องเราทํายิงกว่าเบียดอีกนะ” ได้ ยินทีเขาเอ่ยก็ ทําให้ ใบหน้ านวลร้ อนผะผ่าวไปทัวทันที บ้ าเอ๊ ย พูดขึนมาอีกทําไมกัน “หยุดพูดไปเลยนะ ฉันไม่ชอบ ไม่อยากได้ ยิน” พร้ อมกับทีเธอหันวงหน้ าไปทางอืนทีไม่ต้องมองหน้ าของคนร้ อย เล่ห์ รินธารเป็ นผู้หญิ งคนแรกทีแสดงท่าทีไม่ชืนชอบเขา ซึงปกติผ้ หู ญิ ง คนอืนต่างเอาอกเอาใจเขาอย่างมากมายทังนัน “ปากคุณบอกว่าไม่ชอบ แต่ร้ ูไหมว่าร่างกายคุณมันไม่บอกอย่าง 102


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย นันเลย มันบอกว่าชอบที ผมกอดและจูบ คุณมาก” เขาเอ่ย อย่างรู้ ทัน ความคิดช่วงทีหญิ งสาวอยู่ในอ้ อมแขนแกร่งของอีกฝ่ าย ยามทีอีกฝ่ าย กอดรัดและสัมผัสไปทัวร่างละมุน เล่นเอาเธอแทบจะหลอมละลายเป็ น นําเลยทีเดียว “ฉัน ไม่ได้ อยากให้ คณ ุ ทําอะไรฉันเลย อย่ามามัวนะ” ปฏิเ สธ เสีย งขรมที เ ดี ย ว พร้ อมกับ ดวงตามองหน้ าเขา แต่ก็ไ ม่อาจที จะสู้กับ สายตาที จับ จ้ องอย่างไม่วางตาได้ เพราะเธอปฏิเ สธได้ อย่า งไม่เ ต็ม ปากน่ะเอง จึงหันศีรษะไปทางอืนแทน “งันมาพิสจู น์อีกรอบไหม จะได้ ร้ ู ว่าคุณชอบหรื อว่าไม่ชอบ” เอ่ย ชักชวนอย่างอารมณ์ดี “ไม่” “กลัวทําไม่ได้ อย่างทีปากพูด สิน ะถึงไม่กล้ าให้ พิสจู น์ ” ดักคอ อย่างรู้ทนั ซํา “ฉันทําได้ อย่างทีพูดอยู่แล้ ว” “จะคอยดูวา่ จะทําได้ จริงไหม” เอ่ยด้ วยคําพูดปรามาสใส่ โดยเพียงไม่นานรถคันหรูก็ขบั ไปจอดยังหน้ าร้ านอาหาร รินธารก็ ก้ าวลงมาอย่างจําใจ พลางรีบเดินเข้ าไปยังด้ านในอย่างเร่งร้ อน เหมือน ไม่อยากอยู่ใกล้ อีกฝ่ ายเท่าใด เอ็มมานูเอลเห็นเช่นนันก็รีบก้ าวตามร่าง นวลไปโดยเร็วและคว้ าไปยังข้ อมือเล็ก สอบถามอย่างไม่ชอบใจ “จะรีบไปไหนกัน หิวมากเหรอ” “ก็รีบกินแล้ วจะได้ รีบกลับไงล่ะ” ตอบด้ วยสีหน้ าบึงตึง เธอไม่ได้ อยากมากินข้ าวกับเขาสักหน่อย

รัตมา

103


กายระหงทรุดกายยังโต๊ ะทีว่างหลังจากนัน ซึงเอ็มมานูเอลก็นัง ลงเช่นกัน เธอมองเขาตาขุ่นขวางทีเดียวเมือเขาจะนังข้ างตนเอง จึงรี บ พูดห้ ามปรามก่อน “ฉันว่าคุณไปนังฝั งนันดีกว่านะ” “ผมอยากนังฝั งนี” ตอบด้ วยวาจากวนประสาทเหมือนทุกคราว พร้ อมกับทรุดกายนังลงไปทําตามทีพูด “อย่างนันฉันจะไปนังฝั งนันเอง” ในเมือเขาไม่ลกุ เธอลุกเองก็ได้ “อย่าเรื องมากน่ะริ น ธาร นังตรงนี น่ะล่ะ ” เขาทํ าเสีย งดุใ ส่เธอ อย่างไม่ชอบใจ “ฉันชอบนังทีกว้ างๆ ไม่ชอบเบียดกับใคร” เพียงพูดเสร็จก็เดินไป นังอีกฝั งทันที อย่างไม่สนใจคําห้ ามปรามของอีกฝ่ าย เขาก็ขีเกียจแย้ ง อะไรอีกเพราะแค่นงติ ั ดกันมันน้ อยกว่าทีเขาทํากับเธอในห้ องซะอีก ริ น ธารจัด การสังอาหารแบบจานเดีย วมากิ น โดยหัน ไปบอก กับบริกรซึงทําหน้ าทีอยู่ “ขอ เฟชูวาด้ า 1 จาน แล้ วก็นําสตอร์เบอรีปั นค่ะ เฟชูวาด้ า เป็ นอาหารประจําชาติของชาวบราซิล ทํามาจากถัว ดํา หมูรมควัน และเนือเบคอนกับซีโครงหมู หลังจากนันมือเรียวก็ปิดเมนู ก่อนจะวางลงกับโต๊ ะ เอ็มมานูเอลเห็นเช่นนันก็ทําสีหน้ างุนงง “อะไรกัน สังแค่อย่างเดียวเองเหรอ” “ใช่ ฉันกินแค่นีล่ะ” ตอบด้ วยอาการคางเชิด “มิน่า ถึงได้ ตวั ผอม จับไม่เต็มไม้ เต็มมือเลย” เขาวิจารณ์ออกมา “คุณจะกินอะไรคุณก็สงไปสิ ั ไม่ต้องมายุ่งกับฉันหรอก” 104


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย “ผมขอโมเคก้ า ชูรัสโค โบโบจิคามารู ส่วนเครืองดืม ขอเป็ น ไคพิ รินน่า” บริกรก็ทําหน้ าทีจดรายการอาหารตามทีเขาบอก “อีกสักครู่อาหารจะมาเสริ ฟนะครับ” หลังจากนันบริ ก รก็เดิน ออกไปจากโต๊ ะ ระหว่างทีรออาหารนันเขาก็ชวนเธอคุยด้ วยความอยากรู้ ด้ วย “วันนีคุณไปไหนมาบ้ างรินธาร” “แล้ วมันเกียวอะไรกับคุณด้ วยล่ะ ทําไมฉันต้ องรายงานด้ วย” “จะตอบดีๆ ไม่ได้ ใช่ไหม หรือว่าอยากให้ ผมไปนังอีกฝั งกับคุณ” เอ่ยและทํานัยน์ตาข่มขู่ นันจึงทําให้ รินธารจําต้ องบอกให้ เขาทราบ “ฉันไปหาไมเคิลกับติดต่อหามอลลี ฉันเพิงรู้ ว่าพวกนันบุกไปที คอนโดของฉัน โชคดีนะทีฉันเดินออกมาก่อน แล้ วก็จดั การซ่อนหลักฐาน ทังหมดไว้ แล้ ว” “ใช่ ไม่อย่างนันป่ านนี คุณคงกลายเป็ นศพไปแล้ วล่ะ เพราะมัน เข้ าไปค้ นตอนทีคุณเดินออกมาจากคอนโดแล้ ว” “ชีวิตฉันเฉียดตายมาก” “ผมก็สง่ คนของผมไปหาเพือนคุณด้ วยนะ” พอได้ ยินดวงตาของ เธอก็เบิกกว้ างด้ วยความสนใจ “คุณส่งคนไปหาเพือนฉัน ส่งไปทําไมกัน” “ผมส่งทีอยู่ปลอมๆ ของพ่อแม่คณ ุ ให้ เพือนคุณเอาไปให้ พวกกัล ลาโน่ไงล่ะ” ปั ญหานีเธอกับเพือนก็กําลังคิดอยู่เหมือนกันว่าจะทํายังไง “คุณให้ ที อยู่ป ลอมอย่างนันเหรอ แล้ วถ้ าพวกนันรู้ ว่าเป็ นทีอยู่ ปลอมมันจะไม่กลับมาทําร้ ายเพือนฉันเหรอ ถ้ าเกิดว่าไปแล้ วไม่มีพ่อกับ

รัตมา

105


แม่ฉนั อยู่ทีนัน” “คุณไม่ต้องห่วงหรอกนะ ถ้ าพวกนันไปทีนัน ยังไงก็ต้องได้ เจอ กับพ่อแม่คณ ุ แต่เป็ นตัวปลอม ผมจะหลอกพวกมันไปทีนันเพือกําจัดทิ ง ซะ “คุณจะอุปโลกน์พ่อกับแม่ฉนั ขึนมาเหรอคะ” เป็ นความคิดทีเธอ ไม่เคยนึกมาก่อนเลย แต่ถึงเธอทําเชือได้ ว่าคนทีอุปโลกน์คงไม่รอดเป็ น แน่ เพราะพวกนันเป็ นถึงมาเฟี ยคงสู้ไม่ไหวแน่นอน “ใช่ เห็นไหมว่านอกจากผมจะช่วยชีวิตคุณแล้ ว ผมยังช่วยเพือน คุณ แล้ วก็พ่อแม่ของคุณอีก ตอนนี ผมเป็ นผู้มีพระคุณของคุณนะริ นธาร ถ้ าผมไม่ช่วยคุณไว้ ละ่ ก็ คุณได้ เสียคนทีรักหมดทุกคนแน่ คุณทนายจอม ทุ่มเท เสียงตายเพือคนอืน” พอรับ รู้ ว่าเขาทํ าอะไรให้ กับ ตนเองบ้ าง ริ น ธารก็อึงไปในทัน ที เพราะคงไม่มีใ ครทีจะบ้ ามาทําแบบนี เพือคนอืนหรอก มันจึงทํ าให้ เธอ เกิดความประทับใจในตัวของอีกฝ่ ายขึนมา ทังทีตอนแรกเธอไม่ชอบอีก ฝ่ ายเอาเสียเลย “ฉันขอบคุณนะคะทีคุณช่วยเหลือฉันมากขนาดนี ฉันจะไม่ลืม บุญคุณของคุณเลยค่ะ” “ผมไม่ได้ ต้องการแค่คําขอบคุณ กับรอยยิ มหวานๆ หรอกนะริ น ธาร ผมต้ องการอย่างอืนด้ วย” ชายหนุ่มบอกให้ เธอรับรู้ แบบไม่เสียเวลา อ้ อมค้ อมให้ มากความ “คุณต้ องการอะไร” “ผมต้ องการมีความสุขกับคุณ บนเตีย งของผม” โดยนัยน์ตาคู่ 106


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย คมกวาดมองไปทัวร่างของเธอด้ วย ดวงตาของริ นธารเบิก กว้ างอย่าง ตกใจพอได้ ยินเช่นนัน “คุณนีมันเลวทีสุดเลย เอาชีวิตของคนทีฉันรักมาบีบบังคับฉัน” “ผมไม่เคยช่วยใครฟรี ๆ หรอกนะริ น ธาร ไม่ได้ ใจบุญขนาดนัน ทุกอย่างคือการลงทุนทังนัน และตอนนี ผมต้ องการทีจะเก็บผลของมัน แล้ ว “ถ้ าฉันไม่ยอมล่ะ” แย้ งกลับไปทันควัน “ผมจะปล่อยมือจากคุณทันที แล้ วนับจากนีชีวิตของคุณกับคนที คุณรักกับคดีจะเป็ นยังไง ก็ไม่เกียวกับผมอีกแล้ ว ” ตอบอย่างเลือดเย็น เป็ นทีสุด ตอนนี ชี วิตของเธออยู่ยัง ขอบเหว แล้ วเขามาปล่อยมือตอนนี มันเป็ นเรืองทีเฮงซวยสุดๆ “คุณนีมันเป็ นซาตานทีสุดเลย” “ขอบคุณ ที ชม คนอย่ างเอ็ม มานูเ อล ไม่ได้ เ ป็ นคนดี มากนัก หรอกรินธารรู้ไว้ ด้วย” มือเรียวกําแน่นจนปลายเล็บจิกเข้ าไปยังผิวเนือ ถึง เจ็บแต่ก็ไม่เจ็บเท่ากับการเสียรู้อีกฝ่ ายหรอก เธอมันโง่เองทีคิดว่าอีกฝ่ าย เต็มใจช่วยตนเอง แต่ในตอนนี เหมือนอีกฝ่ ายเอาแส้ มาฟาดร่างของเธอ อย่างรุนแรง เมือเขาเอาชีวิตของคนทีเธอรักทุกคนมาต่อรอง ไม่วา่ จะเป็ น ไมเคิล พ่อแม่ ของเธอ “คุณมันก็เลวไม่ตา่ งกับกัลลาโน่ ชัวพอกัน” “ไม่ปฏิเสธ ผมจะให้ เวลาคุณเก็บกลับไปคิดนะริ นธาร แล้ วค่อย มาให้ คําตอบผมว่าจะโอเคหรือว่าโนเค” พูดราวกับว่าเป็ นเรื องทีเธอจะตัดสินใจได้ ง่ายดายอย่างนันล่ะ

รัตมา

107


ใบหน้ าของเขาดูอารมณ์ดีเหลือเกิน ในขณะทีสีหน้ าของรินธารเป็ นสีเข้ ม ด้ วยความโกรธและชิงชังเขาอย่างมาก จนอยากจะกําหมัดแล้ วชกไปที ใบหน้ าทีแสนชัวร้ ายนัก โดยระหว่างนันอาหารทีสังไว้ ก็ทะยอยนํามาเสิร์ฟ ทังคู่จึงหยุด คุย เรื องดัง กล่าว เอ็มมานูเ อลเอ่ย ชัก ชวนหญิ ง สาวเกี ยวกับ อาหารที ตนเองสังมา “คุณลองกินนีดูสิ อร่อยนะ ทีผมสังอาหารมาหลายอย่าง เพราะ สังมาเผือคุณด้ วย” เขาตักโมเคก้ า ซึงก็คือสตูว์พืนเมืองของชาว bahian ทํามาจาก ปลา กะทิ กุ้ง มะเขือเทศ หัวหอม กระเทียม และผักชี พร้ อมกับ ชูรัสโค นันคือ เนือย่างเสียบไม้ คล้ ายบาบีคิวน่ะเอง “ฉันไม่กิน” เธอยกจานขึนไม่ยอมรับความหวังดีจากเขา ไอ้ หมา ป่ าเจ้ าเล่ห์ แกล้ งทําเป็ นเล่นบทนักบุญ แต่ทีแท้ เป็ นนักบุญใจบาปน่ะเอง “อย่าเรื องมากน่าริ นธาร คุณควรกินให้ เยอะๆ นะ จะได้ อ้วนๆ เวลากอดจะได้ ไม่เจอกระดูก” “ฉันไม่มีวนั ตามใจคุณเด็ดขาด” ตอบด้ วยอาการหน้ ามุย่ “คิดให้ ฉลาดหน่อยน่ารินธาร การปฏิเสธผมไม่ใช่เรืองทีดี” “คุณมันบ้ า เลว” เธอต่อ ว่า เขาด้ ว ยความหงุด หงิ ด และตัก สตูว์ ใ ส่ป ากอย่ า ง กระแทกกระทัน เอ็มมานูเอลยิมอย่างชอบใจทีได้ แกล้ งอีกฝ่ าย ปกติเขา ไม่คอ่ ยชอบแกล้ งคน แต่ไม่ร้ ูทําไมกับแม่ทนายความตัวร้ าย เขากลับชอบ ยัวโมโหอีกฝ่ ายตลอด เพราะอยากเห็นแววตาดุๆ ของเธอน่ะเอง มันดูมี 108


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ชีวิตชีวามากกว่าเวลาทําหน้ านิงๆ เย็นชาซะอีก ส่วนเรืองทีอยากสนุกกับ เธอบนเตียงอันนีไม่ได้ แกล้ ง แต่เป็ นสิงทีเขาอยากได้ จริงๆ ผ่า นไปเกื อ บสองชัวโมง ทั งสองก็ กิ น อาหารอิ ม ชายหนุ่ ม ก็ จัด การเรี ย กบริ ก รมาเช็ค บิ ลค่าอาหารทังหมด ด้ วยการใช้ บัต รเครดิต หลังจากนันทังสองก็พากัน ก้ าวออกมาจากร้ านอาหาร ริ นธารรู้ สึกดีใ จ อย่างมากทีจะได้ กลับห้ องสักที เมือไปถึงอพาร์ ทเม้ นท์แล้ วเธอก็หันไปบอกกับเขาด้ วยนํ าเสียง ประชดก่อนจะก้ าวลงไปจากรถคันหรู “ขอบคุณนะคะทีพาฉันไปกินข้ าว” เขาเอือมมือจับไปยังข้ อมือ เล็กและบอกอย่างมีนําใจ “เดียวจะขึนไปส่งทีห้ อง” “ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันเดินขึนไปเองได้ ” ปฏิเสธกลับไปเหมือนทุก คราว “ก็บอกว่าจะขึนไปส่งไงล่ะ” เอ่ยพร้ อมกับทําแววตาดุใส่ ซึงเธอ รับรู้ถึงนิสยั ของอีกฝ่ ายว่าเป็ นคนเอาแต่ใจมากเพียงใด “ตามใจละกัน ส่งแล้ วจะได้ กลับไปซะ” ไล่อย่างไม่ใยดี พอเดินมาถึงห้ องเธอก็หนั ไปไล่เขาทันที โดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ าย ช่วยตนเองมากแค่ไหน ตอนนีความรู้สกึ ของเธอกับเขาติดลบร้ อยไปแล้ ว “ถึงห้ องละ เชิญคุณกลับไปได้ แล้ ว” “อย่าลืมเก็บข้ อตกลงของเราสองคนไปคิดด้ วยล่ะคนสวย” ตรง คําว่าคนสวยเขาขยับใบหน้ าคมมาชิดแก้ มนวลกับใบหูเล็กด้ วย “ไปตายซะไป” เธอไล่เขาอย่างไม่ไว้ หน้ า

รัตมา

109


“ผมยังไม่รีบตายหรอกตราบใดทียังไม่ได้ ขนสวรรค์ ึ กบั คุณ” โดยเพียงพูดจบเอ็มมานูเอลรังกายนุ่มเข้ าไปและจูบยังเรียวปาก นุ่มของรินธารโดยทีเธอไม่ตงตั ั ว ดูดดืมความหวานดังนํ าผึงรสเยียม บด เบียดร่างแกร่งกับทรวงอกสล้ างทีอยู่ภายใต้ เสือเชิตตัวใหญ่ มอบจุมพิตที แสนเร่าร้ อนให้ กบั เธอ พร้ อมกับมือดันวงหน้ านวลให้ เงยขึนเพือรับจูบของเขา แม้ ปาก จะบอกไม่อยากใกล้ ชิดเขา แต่ยอมรับว่าจูบของเขาทําให้ เธอรู้สกึ เร่าร้ อน มากทีเดียว จนแทบไม่อยากให้ เขาเลิกจูบ บ้ าเอ๊ ย เธอไม่ควรรู้ สึกอะไร บ้ าๆ แบบนี

110


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย

ตอน 7 ทําความคุ้นเคย

ภายในสปาสุดหรูของบราซิล ซึงได้ รับการออกแบบอย่างดูดี มี ระดับ โดยยามนีกัลลาโน่ เจ้ าพ่อมาเฟี ยแห่งบราซิล กําลังนอนทอดร่าง อยู่ในอ่างนํ าวนกว้ างกับผู้หญิ งหลายคน พลันโทรศัพท์ของเซเดนก็ด ัง ขึนมา อีกฝ่ ายมองเห็นเป็ นเบอร์โทรศัพท์ของนายตํารวจทีเซเดนให้ ทํา คดีของนังมอลลี โดยไม่ยอมให้ สง่ สํานวนไปทีศาล อยากรู้นกั ว่านังทนาย นันจะดินรนยังไง ถ้ าไม่สง่ สํานวนก็ทําเรืองฟ้องไม่ได้ และจะฟ้องตํารวจก็ ต้ องรอเวลาผ่านไปหลายเดือนทีเดียว “ว่าไง” “ผมคงทําตามทีคุณบอกไม่ได้ แล้ วล่ะ” นายตํารวจดังกล่าวแจ้ ง

รัตมา

111


ให้ ทราบถึงธุระของตนเอง “หมายความว่ายังไง” เซเดนยังอยู่ในอาการมึนงง “มีคนไปสังการให้ ร้อยโทเอ็ดวาร์ดมาบีบให้ ผมรีบส่งสํานวนน่ะสิ ถ้ าผมไม่ทําตาม ผมอาจจะต้ องเตรียมตัวหางานใหม่ หรือไม่ก็เปลียนคน ทําคดีนี” “ใครวะ หรือว่า” ดวงตาเป็ นประกายอย่างคาดการณ์ได้ “ไอ้ เอ็ม มานูเอล” เซเดนรีบเดินเข้ าไปในห้ องสปาทีซึงเจ้ านายกําลังหาความสุข อยู่ด้านใน พลางเคาะประตูสามครังเพือให้ คนด้ านในได้ ยิน ก๊ อก... “เข้ ามาได้ ” ครันได้ รับคําอนุญาต เซเดนก็เปิ ดประตูเข้ าไปทันที “มีอ ะไรเซเดน” เห็ น สี ห น้ าของลูก น้ องคนสนิ ท ก็ทํ า ให้ เขา คาดการณ์ได้ ว่าต้ องมีเรืองอย่างแน่นอน “นายตํารวจที เราให้ ดึง เวลาในการส่ง สํานวนไปที ศาลโทรมา บอกว่า ไม่สามารถทําตามทีรับปากกับเราได้ แล้ วครับ เพราะมีคําสังให้ รีบส่งสํานวนอย่างเร็วทีสุด “นี มัน กํ า ลัง เปิ ดศึก กับ ฉัน ใช่ ไหม” ดวงตาของกัลลาโน่ เ ป็ น ประกายกร้ าว พร้ อมกับมือก็กําแน่นอย่างเจ็บใจด้ วย นันเพราะยังไม่เคย มีใครทีกล้ ามาท้ าทายตนเอง “น่าจะเป็ นอย่างนันครับ คุณกัลลาโน่จะทํายังไงต่อไปครับ” “ฉันจะไปคุยกับมันก่อน ว่าเรื องนี ไม่ได้ เกียวกับมัน มันจะกล้ า เสียงธุรกิจของมันกับนังทนายกระจอกนันรึไงกันวะ ถ้ าเป็ นฉันล่ะก็ไม่มี ทางเด็ดขาด” ใช้ ความคิดของตนเองเป็ นหลัก 112


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ซึงลูก้าก็คิดไม่ตา่ งกับกัลลาโน่เช่นกัน นันเพราะว่าตระกูล รอส เวสสันไม่เคยมีเรืองกับใครมาก่อน “คุณเอ็มมานูเอล คิดทีจะเปิ ดศึกกับกัลลาโน่เหรอครับ” “ใช่” “ลงทุน ไปไหมครับ เสีย หายหลายล้ านเลยนะครับ ” ลูก น้ อ ง เหมือนเริมไม่สนุกกับความคิดของเจ้ านายแล้ วทีพาตัวเองไปยุ่งเกียวกับ เรืองทีเริมใหญ่โตมากขึน “ตอนนีฉันถอนตัวยากละ จะให้ ฉันปล่อยให้ รินธารเผชิญชะตา กรรมคนเดียวคงไม่ได้ หรอก” “แต่ยอมให้ ธรุ กิจพังใช่ไหมครับ” “มันไม่มีวนั ทําได้ สําเร็จหรอกน่า” ตอบด้ วยสีหน้ ามุง่ มัน “ถ้ ามาดามกับคุณผู้ชายรู้คงไม่พอใจแน่เลยครับ” “ฉัน จัด การได้ ก็ ดี เ หมื อ นกัน นะ กํ า จั ด เจ้ าพ่ อ มาเฟี ยที ผิ ด กฏหมายไป ประเทศจะได้ สะอาดขึน” ถือว่าช่วยกําจัดสวะในสังคมให้ ละ กัน “อาทิตย์นีฉันมีไปดูงานทีไหนรึเปล่า” “ไปทีกรีซครับ” “จริ งสินะ เราเปิ ดสนามบินไว้ ทีนัน” เพราะกรี ซเริ มเป็ นสถานที คนมาเทียวอย่างมากมายน่ะเอง “แล้ วจะพาคุณรินธารไปด้ วยรึเปล่าครับ” “ก็ดีนะ” ตอบรับอย่างชืนชอบ “ถ้ ามันจะคุยกับฉันเรืองของรินธารก็ให้ มนั รอไปก่อน” “เป็ นความคิดทีเยียมครับ ถ้ ามาแล้ วไม่เจอคุณเอ็มมานูเอลก็คยุ

รัตมา

113


เรืองนีไม่ได้ ” “ใช่ยืดเวลาออกไปได้ เกือบสองอาทิตย์ทีเดียว” เขาวางแผนไว้ ใน ใจว่าจะพาเธอไปด้ วยเพือเก็บค่าช่วยเหลือจากอีกฝ่ าย ให้ เปรมทีเดียว ตอนนีดวงตาของเขาเหมือนเสือร้ ายทีรอกินเหยือเนือหวาน ซึงริ นธารที ถูกยื นข้ อเสนออัป ยศให้ ก็อยู่ใ นอาการเครี ยดหนัก อย่างมาก มือเรียวหยิบหมอนทีวางอยู่บนเตียงปาไปยังพื นด้ วยสีหน้ าที เต็มไปด้ วยความโมโห “ไอ้ บ้าเอ๊ ย นีเธอจะทํายังไงดีกัน ” พลางถอนหายใจอย่างแรง ด้ วย ทรวงนุ่มสะท้ อนขึนลงอย่างเป็ นจังหวะ แล้ วพลันดวงตาของเธอก็ เป็ นประกาย “ต้ องหนีกลับเมืองไทยให้ ได้ เพือพาพ่อกับแม่ไปอยู่ทีอืน” แล้ วก็ต้องพ่นลมหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ เมือประเทศบราซิล เป็ นประเทศของเขา เธอจะหนีไปได้ ยังไงกัน พวกกัลลาโน่ กับ ผู้ชายอีก คนต้ องรู้แน่ โอ๊ ย ปวดหัว เธอไม่ยอมเสียตัวให้ ไอ้ มาเฟี ยชัวนันหรอก ตายละ วันนีนัดเจอกับมอลลีนีนา ไปหามอลลีดีกว่า แล้ วเธอก็ รีบแต่งตัวออกไปข้ างนอกทันที โดยมีลกู ้ าคอยตามดูเธออย่างไม่ให้ คาด สายตา รินธารตรงไปหาขอทานทีนังอยู่ข้างถนน เธอกระซิบถามอีกฝ่ าย เสียงเบา “มอลลีว่าไง” อีกฝ่ ายส่งแผ่นกระดาษชิ นเล็กให้ กับเธอ มือเรี ยว คลีออกมาอ่าน “ไปทีร้ านเช่าชุดมาสคอสรีเซล จะมีคนพาคุณมาพบฉัน” เธอรี บ ทําตามทีมอลลีบอกทันที ด้ วยการนังรถโดยสารไปตามแผนทีซึงได้ เขียน 114


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย ไว้ ในแผ่นกระดาษ เพียงไม่นานเธอก็มาถึงสถานทีดังกล่าว ร่างระหงก้ าวเข้ าไปใน ร้ านเช่าชุดมาสคอส มือเรียวเปิ ดประตูเข้ าไป พร้ อมกับเสียงกระดิงดังขึน กรุ๋งกริง เพือบอกให้ รับรู้วา่ แขกเข้ ามาในร้ าน หญิ ง สาวซึงเป็ นเจ้ าของร้ านลุก ขึนมาต้ อ นรับ ด้ วยใบหน้ าที เกลือนไปด้ วยรอยยิม “ฉันมาหามอลลี” เธอกระซิบกับอีกฝ่ ายเบาๆ “ตามฉัน มาค่ะ” อีกฝ่ ายพาเธอเข้ าไปยัง หลัง ร้ าน และจัด การ เปลียนเสือผ้ าของเธอให้ สวมชุดมาสคอสตัวใหญ่ ก่อนจะขับรถมาส่งเธอ ยังสวนสนุก โดยตรงไปหาตัวการ์ ตนู มาสคอสรูปหมีเบื องหน้ า ส่วนเธอ อยู่ในชุดมาสคอสรูปเป็ ด “ฉันพาคุณมาพบมอลลีละ” “ก็ดีนะคะคุยกันแบบนี คนอืนก็ไม่ร้ ูวา่ เป็ นเราสองคน “บางวันคุณอาจจะได้ สวมหน้ ากากผีด้วยนะคะคุณทนาย” มอ ลลีบอกอย่างอารมณ์ดี “มอลลีถ้ าฉันต้ องกลับประเทศไทยด่วนทีสุด คุณมีทางช่วยฉัน ได้ ไหม” เธอบอกถึงสิงทีตนเองต้ องการออกไปทันที “ทําไมคุณถึงต้ องรีบกลับเมืองไทย” อีกฝ่ ายแสดงสีหน้ าสงสัย “ฉันต้ องไปพาพ่อกับแม่หนีไปหลบอยู่ทีอืนน่ะสิ” “แล้ วมาเฟี ยทีชือเอ็มมานูเอล ไม่ช่วยอะไรคุณเลยเหรอ” เพียงได้ ยินชือของอีกฝ่ ายก็ทําให้ เธอนึกอย่างชิงชัง ไม่เคยเกลียดผู้ชายคนไหน มากเท่านีมาก่อนเลย

รัตมา

115


“คนชัวนันน่ะเหรอ ไม่ได้ ช่วยฉันด้ วยความหวังดี คิดจะเคลมฉัน ด้ วยน่ะสิ” “ไม่มีใครทีทําอะไรโดยไม่หวังผลตอบแทนหรอกค่ะคุณทนาย” มอลลีตอบรับอย่างเข้ าใจวงจรการใช้ ชีวิตของคนในปั จจุบนั ทีมักจะหมด สินความเมตตาต่อเพือนมนุษย์ด้วยกัน กลับมีแต่ความโหดร้ ายทีทําราว กับไม่ใช่คน “เขาบอกฉันว่าถ้ าฉันไม่ยอมนอนกับเขา เขาจะปล่อยมือจากคดี นี ไม่สนว่าพ่อแม่ของฉัน กับ เพือนของฉันจะเป็ นยังไง ชัวช้ าทีสุด ” ด่า กราดอย่างโกรธกรุ่น “ถ้ าคุณอยากไปเมืองไทยแบบถูกกฏหมายคงยากค่ะ พวกกัล ลาโน่กบั คุณเอ็มมานูเอลต้ องรู้แน่ แต่ถ้าผิดกฎหมายก็พอมีทางค่ะ” มอล ลีให้ คําตอบกลับมาพร้ อมกับยกมือบ้ ายบายให้ กบั เด็กๆ ทีอยู่ในสวนสนุก ด้ วย ซึงรินธารก็ทําไม่ตา่ งกัน เพือให้ ดแู นบเนียน “ทางไหนเหรอ” “แรงงานผิดกฎหมาย ฉันมีเพือนทีทํางานด้ านนี ถ้ าฉันจัดการ คดีเรืองของไอ้ กลั ลาโน่เสร็จเมือไร ฉันก็จะไปจากทีนี ประเทศเส็งเคร็ง” “ใช่ เส็งเคร็งจริ งๆ” เธอพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย เพราะต้ องมา เจอกับไอ้ มาเฟี ยชัวสองคนทีเลวไม่ต่างกัน คนหนึงตามล่าเอาชีวิตเธอ อีกคนต้ องการตัวเธอ บัดซบพอกัน “ฉัน จะขอเวลาเขาระยะหนึงก่อนจะให้ คํา ตอบ แล้ วฉัน ก็จ ะ หาทางหนีกลับเมืองไทย” รินธารนึกวางแผนการไว้ ลว่ งหน้ า รินธารกลับมาถึงห้ องก็พลันต้ องตกใจเมือมองเห็นร่างแกร่งนัง 116


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย อยู่ทีเตียงนอน พอเห็นเขาก็ตอ่ ว่าอย่างโมโหทันที “เป็ นผีรึไงกันคุณ ผลุบๆ โผล่ๆ มาไม่บอกกล่าวแบบนี เกิดฉัน หัวใจวายตายไปจะทํายังไง” “คุณ คงไม่ข วัญ อ่อ นเห็ น คนหล่อแล้ วสลบเพราะแค่เ ห็ น หน้ า หรอกมัง แต่ถ้าเพราะบทบนเตียงของผมล่ะก็ไม่แน่” ริ นธารได้ ยินคําชืน ชมตนเองของอีกฝ่ ายก็ทําปากเบะใส่ “หลงตัวเอง ลามกทีสุด “จะทําให้ คณ ุ หลงด้ วย ไม่แน่นะถ้ าคุณได้ นอนกับผมคุณอาจจะ ชอบเรืองลามกแบบผมก็ได้ ” บอกอย่างอวดคุย โดยไม่ร้ ูสึกสะทกสะท้ าน อะไรเลย ว่าตัวเองโดนด่า “ฉัน ไม่มีวัน หลงซาตานชัวแบบคุณหรอก แล้ วก็ไม่มีค วามคิด เฮงซวยโรคจิตแบบคุณอย่างนันด้ วย” “อย่าปากเก่งรินธาร เดียวจะโดนดี รู้ใช่ไหมว่าโดนดีคืออะไร จํา วันนันทีเราสองคนอยู่บนเตียงด้ วยกันได้ ใช่ไหม อยากเจอแบบนันอีกรึไง กัน” เขาเอ่ยและใช้ สายตากวาดมองไปทัวร่างนวลราวกับกําลังปลด เสือผ้ าออกไปจากร่างกายของรินธารทีละชิน เขายังจดจําทุกสัดส่วนบน กายเล็กได้ เป็ นอย่างดี มันคือเหตุการณ์ทีเธออยากลืมมากทีสุด เธอไม่ เคยทําอะไรทีน่าอายมากเท่าวันนันมาก่อนเลย “ผมมาทวงคําตอบจากคุณ” เป็ นสิงที ทําให้ รินธารหวาดหวัน มากทีเดียว “ถ้ าฉันจะขอเวลาทําใจก่อน คุณจะให้ ฉนั ได้ ไหม”

รัตมา

117


หญิ งสาวต่อรองกลับไป เพิงเคยมีเธอเป็ นคนแรกทีขอเวลาใน การทําใจนอนกับเขา ปกติถ้าเขาบอกว่าจะนอนกับผู้หญิงคนไหน พร้ อม กระโดดขึนเตียงเต็มที พอได้ ยินคําพูดของเธอเขาก็ทําสีหน้ าประหลาดใจ “อย่าทําตัวเหมือนคุณหนูอินโนเซนส์ไปหน่อยเลยริ นธาร ผมไม่ เชือหรอกนะว่าคุณจะไม่เคยนอนกับผู้ชายน่ะ ไปโกหกเด็กอมมือเถอะ” คงจะมีแต่แม่ชีคอนแวนส์เท่านันล่ะทีคิดรักษาพรหมจารี ย์ไว้ ยัน อายุยีสิบกว่า ซึงตอนแรกเธอตังใจว่าจะไม่บอกเขาเกียวกับเรื องนี แต่ถ้า มันเป็ นทางเดียวทีทําให้ เธอรอดพ้ นจากเงือมือคนชัวอย่างเขาได้ รินธารก็ คงต้ องพูดความจริง “ฉันยังไม่เคยนอนกับผู้ชายจริงๆ ค่ะ” ยืนยันอย่างชัดเจนออกไป ดวงตาของเอ็มมานูเ อลเบิก กว้ างเมือได้ ยิ นเช่นนัน ราวกับได้ ยิ นเรื อง ประหลาดมากๆ “โอ เฮ้ ยังมีอีกเหรอเนีย เจ้ าหญิงในหอยมุก หน้ าตาคุณก็ไม่ได้ ด ู แย่เลยนะรินธาร ทําไมไม่มีผ้ ชู ายอยากนอนกับคุณเลยเหรอ” พูดจาดูถูก ใส่กลับมา วงหน้ านวลเปลียนเป็ นโมโห พร้ อมกับ เรี ย วปากนุ่มเม้ มแน่น อย่างขุน่ เคืองด้ วย “ฉันไม่ได้ สําส่อนแบบคุณนี” โต้ กลับด้ วยคําพูดแสบสันต์ “สําส่อน เจ็บจริ งๆ” เพิงมีคนด่าเขาแบบแสบทรวงก็คือเธอคน แรก กับการทีเขาสนุกและมีความสุขกับผู้หญิง “คุณไปอยู่ทีไหนมาคุณลิตเติลเมอร์เมด” จากทีเคยมองเธอเป็ น สาวเต็มตัว ตอนนีเปลียนเป็ นสาวน้ อยในแดนดิสนีย์ไปแล้ ว 118


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย นันเพราะรับ รู้ ว่าแม่เงื อกน้ อยนอนอยู่ใ นหอยเชลล์น่ะเอง ยัง บริ สทุ ธิ ผุด ผ่อง ไร้ ราคี ช่างเป็ นเรื องทีเหลือเชื อจริ ง ๆ ที รับรู้ ว่าอีกฝ่ าย ยังเวอร์จินอยู่ “ฉันก็อยู่ของฉันบนโลกใบนีล่ะ แต่วา่ ฉันยังไม่เจอคนทีถูกใจ เจอ แต่พวกเลวๆ แบบคุณไง ก็เลยไม่คิดจะนอนกับคนเลว” ไม่วายเหน็บอีก ฝ่ ายอย่างประชดด้ วย “เรื องพวกนี ไม่ต้ องใช้ เ วลาทํ าใจหรอก เดียวก็เ คลิมเอง” พูด ออกมาได้ หน้ าด้ านทีสุด “ไม่ ฉันต้ องการเวลาทําใจก่อน คุณต้ องเข้ าใจนะ ว่ามันเป็ นครัง แรกของฉันกับคนทีฉันไม่ได้ อยากนอนด้ วย ฉันทําใจไม่ได้ ” พลางทําท่า ขยะแขยงอย่างชัดเจน “ผมไม่ใช่ขีนะรินธาร ทีจะมาทําท่ารังเกียจมากขนาดนัน” ทําราว กับเขาเป็ นเชือโรคร้ ายอย่างนันล่ะ มันทําให้ เขารู้สกึ ไม่ชืนชอบสักนิด “นีเป็ นครังแรกของฉัน เพราะฉะนันฉันขอทําใจมันก็ไม่ผิดไม่ใช่ เหรอคะ” “แล้ วคุณจะขอเวลาทําใจสักกีวันล่ะ” “สองเดือน” ยืนข้ อเสนอออกไปทันที “นานไป” “เดือนครึงก็ได้ นีฉันยอมลดเวลาลงแล้ วนะ” บ้ าเอ๊ ย ไม่มีผ้ หู ญิ ง ให้ เอารึไงวะ ถึงอยากจะเอาเธอเหลือเกิน ริ นธารด่ากราดอีกฝ่ ายในใจ ขืนด่าให้ เขาได้ ยิน มีหวังเธอเละไม่เป็ นโจ้ กอย่างแน่นอน “นานไปอีก”

รัตมา

119


“แล้ วคุณจะให้ เวลาฉันกีวันกัน” ชักเริ มมีนําโหมากขึนแทนเมือ อีกฝ่ ายดูจะเอาแต่ใจอย่างมาก “อาทิตย์เดียว” “อะไรนะ อาทิตย์เดียว มันน้ อยไปหน่อยรึเปล่า” “ฉันขอสองอาทิ ตย์ นะคะ คุณ เอ็มมานูเอล ฉันไม่เ คยกับเรื อง แบบนี มาก่อน ฉันกลัว” เธองัดมารยาหญิ งออกมาใช้ พลางทํานํ าเสียง ออดอ้ อนเพือหวังทีจะทําให้ เขาเห็นดีเห็นงามไปกับตนเอง ซึงปกติเธอไม่ เคยพูดแบบนีกับเขาหรอก อยากกัดลินตัวเองนักตอนทีพูด “สิบวันละกัน” “สิบสอง” ไม่วายต่อรองซํา “สิบวันน่ะล่ะดีแล้ วรินธาร” เขายืนกรานคําตัดสินใจทีเขาคือคน กําหนด โดยทีรินธารไม่สามารถทีจะโต้ ตอบได้ “สิบวันก็ได้ ” ตอบด้ วยอาการหน้ ามุ่ยทีไม่สามารถเปลียนใจเขา ได้ “วันเสาร์นีเราจะไปเทียวกรีซกันนะ” พอได้ ยินดวงตาของริ นธาร ก็เบิกกว้ างอย่างตกใจ “อะไรนะคุณจะไปกรีซอย่างนันเหรอคะ” “ใช่ ทําไมต้ องทําท่าตกใจด้ วยล่ะ” เขาย้ อนถามกลับมาอย่าง สงสัย “แล้ วคุณจะไปกรีซกีวันล่ะ” “สองอาทิตย์” “สองอาทิตย์ คุณไปทําอะไรหลายวันอย่างนัน” ถ้ าเธอไปกรีซกับ 120


เปิ ดบัญชีรกั มาเฟี ย เขา แล้ วจะหนีกลับเมืองไทยได้ ยงั ไงล่ะ บ้ าเอ๊ ย ทําไมต้ องเป็ นอย่างนีด้ วย “ผมจะไปดูงานทีนัน” “ถ้ าฉันไม่ไปล่ะ” รี บปฏิเสธคําชวนของเขาอย่างไม่ต้องคิดนาน เลย “ไม่ได้ คุณต้ องไป” “แต่ว่า ฉัน ต้ อ งทํ าคดีข องมอลลี ” รี บ ยกงานขึนมาอ้ า งทัน ที เพือทีจะได้ ไม่ต้องไปกับเขา “คดีของมอลลีน่ะผมให้ คนทําแทนแล้ วล่ะ ลําพังไม้ จิมฟั นอย่าง คุณ ทําอะไรไม่ได้ หรอก” เขาประเมินความสามารถของเธอทีไม่มีอํานาจ อะไรเลยสักนิด “ฉันไม่ใช่ไม้ จิมฟั นนะ” “โอเค คุณไม่ใช่ไม้ จิมฟั น เพราะยังมีส่วนเว้ าส่วนโค้ งบ้ าง ไม่ได้ ตรงทือเหมือนไม้ จิมฟั น” บ้ าทีสุด รู้งีหุบปากไว้ ก็ดี ไอ้ คนหืนนี “ตอนนีคดีของคุณคืบหน้ าแล้ วนะ นายตํารวจทีทําคดีให้ มอลลี จัดการส่งสํานวนไปทีศาลแล้ ว” เพียงได้ ยินใบหน้ านวลก็ร้ ูสกึ ยินดี “นันฉันยิงจําเป็ นต้ องอยู่ทีนี ” พยายามยื อทีจะไม่ไปกับเขาสุด ฤทธิ “ก็บอกว่าคุณไม่ต้องทําอะไรแล้ วไงล่ะ” “ไม่ ยังไงฉันก็จ ะขอเป็ นคนทําคดีนี ฉันไม่ยอมให้ คณ ุ โอนงาน ของฉันให้ คนอืนหรอก” อย่างนันเธอจะมาเป็ นทนายทําบ้ าอะไรกัน ใน เมือไม่ได้ ทําอะไรเลย เหมือนคนไร้ ความสามารถเป็ นทีสุด “โอเคผมไม่โอนก็ได้ เดียวคุณค่อยกลับมาทําหลังจากไปกรี ซกับ

รัตมา

121


ผมละกัน” “ฉันไม่ไปไม่ได้ เหรอคะ” พยายามต่อรองอย่างถึงทีสุด “ไม่ได้ คุณต้ องไปกับผม อย่าลืมสิวา่ ผมให้ เวลาคุณทําใจสิบวัน ในระหว่างอยู่ทีกรีซ” “คุณกลับมาฟั นฉันทีนีไม่ได้ รึไง” ถึงเวลานันเธอคงไม่อยู่ให้ เขา ฟั นหรอก ถ้ าอยู่ก็บ้าแล้ วล่ะ “ผมชอบบรรยากาศโรแมนติกมากกว่า ไหนๆ ก็เป็ นครังแรกของ คุณด้ วยก็อยากให้ มนั น่าประทับใจมากๆ” “ยังไงฉันก็ไม่มีวนั ประทับใจหรอก ถ้ าต้ องนอนกับคนแปลกหน้ า ฉันคงจะรู้ สึกเหมือนถูกข่มขืนมากกว่า” ถ้ ามันเกิดขึนเธอคิดว่ามันต้ อง เป็ นอย่างนันแน่นอน “คุณจะไม่มีทางเกิดความรู้สกึ แบบนันเด็ดขาดริ นธาร” เธอไม่มี วันเชือไอ้ คนปลินปล้ อน ลินสองแฉกแบบเขาหรอก อย่าหวังเลยว่าจะได้ แอ้ มฉันง่ายๆ น่ะ ไอ้ หืนจิตเอ๊ ย “สํา หรั บ ฉัน การที ต้ องมีอ ะไรกับ คนที ไม่ได้ รัก หรื อพอใจด้ ว ย เรียกว่า ข่มเหงทําร้ ายจิตใจฉันทังนัน” “ไว้ คณ ุ ต้ องพิสจู น์คําพูดของผม อีกสิบวันคุณได้ ร้ ู แน่ ว่าการได้ นอนกับผมเป็ นความสุขทีคุณชืนชอบมาก แล้ วคุณจะติดใจ”

122

เปิดบัญชีรักมาเฟีย ตัวอย่าง  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you