Page 1

“ถอดเสื้อออกเดี๋ยวนี้” “อะไรนะ” มธุกรยอนถามกลับมา ชายหนุมจึงเอยย้ําซ้ํา “จะถอดเองดีๆ หรือวาจะใหฉันจับแกผาเอง ตอนนี้ฉันจะ ไมทําอะไรเธอ แตถาเธอไมทําตามที่บอกละก็ ฉันอาจเปลี่ยนใจก็ได เลือกเอาละกัน” นัยนตาคูคมพูดอยางจับจองวงหนานวลแบบไม ละไปทางใด “คุณแนใจนะวาจะไมทําอะไรฉันนะ” เธอยอนถามเขาอยาง ไมมั่นใจนักดวยน้ําเสียงเบา “แนใจ รีบถอดเร็วๆ สิ ไมงั้นฉันถอดเองนะ” เขาพยักหนา ตอบรับ ซึ่งประโยคหลังพูดดวยความแข็งกราวพรอมกับนัยนตา ที่บงบอกความนากลัวเชนกัน ทําใหหญิงสาวจําตองยอมทําตามอีกฝายอยางขัดขืน ไมได มือเรียวปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีฟาออกอยางชาๆ ทีละเม็ด แต แคเพียงเห็นเนินอกอวบอิ่มก็ทําใหอคินยั้งใจที่จะเห็นมัน ทั้งหมด ไมได


“ฉันไมมีอะไรจะพูดกับคุณอีก ออกไปซะ” พลางใชปลาย นิ้วชี้ไปยังประตูดวย “พี่ไมออก ถาทั้งสามคนเปนลูกพี่ พี่ก็ตองรับผิดชอบฟา กับลูก” “แตวาฉันไมตองการความรับผิดชอบจากคุณ ฉันมี ปญญาเลี้ยงลูกได แลวลูกสามคนนีก้ ็ไมใชลูกคุณดวย” “ตรวจดีเอ็นเอไหมละ จะไดรูกันไปเลยวาเปนลูกพี่รเึ ปลา” “ไมตรวจ ฉันบอกใหคุณออกไปเดี๋ยวนี้ไง” มือเรียวผลัก รางแกรงออกไปจากราน แตเขากลับไมยอมเหมือนทุก คราว “พี่ไมออก” เขาสะบัดแขนทีเ่ ธอจับไวดวย “หนาดาน คนเขาไลแลวยังจะอยูอีก ก็ได ถาไมออกดีๆ อยาหาวาฉันรายก็แลวกัน”

2


สามีตามหนีรัก ยอดรายปวนรัก โดย

รัตมา

ราคา

339 บาท

สงวนสิทธิตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิพ.ศ. 2537 จัดอาร์ ท

ต้ นข้ าว

รัตมา

3


จากใจ... นักเขียน สามีตามหนีรักเป็ นเรื องของอลงกต นักธุ รกิจบริ ษัทรถเช่า ไม่ เคยรู้ ตวั ว่ารักเพียงฟ้า ต่อเมือเสียเธอไป จึงได้ ร้ ู ว่ารู้ สึกแย่มากๆ และเมือ โอกาสหวนให้ เขากลับมาเจอเธออีกครา อลงกตจึงทําทุกอย่างเพือให้ ได้ เธอกับลูกกลับมา ต่อให้ ต้องใช้ เล่ห์กล นิสยั ขีโกงมากยังไง เขาก็ยินดีทํา เพือทําให้ เพียงฟ้ายอมอภัยให้ และยินดีให้ ตนเองกลับไปทําหน้ าทีสามี กับพ่อของลูก แต่เธอก็ใจแข็งเหลือเกิน มาลุ้นกันค่ะ ว่าเพียงฟ้าจะใจอ่อน ให้ ไหม แวะไปทักทายกับข้ าวได้ ทีเพจนะคะ http://www.facebook.com/Rattma แล้ วจะอัพนิยายสนุกๆ ให้ อา่ นเรือยๆ ค่ะ ขอบคุณจากใจ รัตมา

4


สามีตามหนีรัก

บทนํา ความเจ็บปวด

ช่ ว งเย็ น หลัง จากที เลิ ก งานแล้ ว หญิ ง สาวใบหน้ าเรี ย ว วง หน้ านวลกระจ่างชวนมอง กับนัยน์ตากลมทีเป็ นประกาย ปล่อยเส้ นผม ละลงมายังแผ่นหลังเล็ก เธอสวมเสือสูทตัวเล็กทีพอดีกับเรื อนร่างระหง สูง 162 เซนติเมตร เธออายุ 25 ปี ทํ างานเป็ นพนัก งานฝ่ ายพี อ าร์ หรื อตํา แหน่ ง ประชาสัมพันธ์ทีบริษัทแห่งหนึง เพียงฟ้าก้ มมองไปยังนาฬิ กาบนข้ อมือบ่งบอกเวลาเย็นแล้ ว จึง จัดการปิ ดคอมพิวเตอร์ทีอยู่เบืองหน้ า เตรียมตัวทีจะกลับบ้ าน พลางหัน ไปบอกกับเพือนทีทํางานในบริษัทเดียวกัน “ฟ้ากลับก่อนนะทุกคน”

รัตมา

5


โดยวันนี เป็ นวันพิ เศษสําหรับตนเองนันก็คือวันครบรอบสองปี กับอีกสองเดือนแล้ วในการคบหากับคนรักอย่างจริงจัง และทีสําคัญเป็ น วัน เกิ ด ของตนเองด้ วย จึง อยากที จะไปหาอะไรนังกิ น กับ คนรั ก หนุ่ ม ภายใต้ บรรยากาศทีแสนโรแมนติก เพียงฟ้าขับรถไปยังบริษัทรถเช่าทีเขา ทํางาน วงหน้ านวลกระจ่างไปด้ วยรอยยิ มแห่งความยิ นดี เธอจอดรถ และก้ าวเข้ าไปในบริษัทของอีกฝ่ าย มองเห็นเลขาสาวของเขานังอยู่ทาง หน้ าห้ อง เธอจึงสอบถามกลับไป “คุณมลคะ พีกตอยู่ไหมคะ” “คุณกตอยู่ในห้ องค่ะ” หญิงสาวก็เตรียมทีจะเปิ ดประตูเข้ าไป แต่พลันต้ องชะงักค้ างไป เมือได้ ยิ น ประโยคที คนในห้ องเอ่ย ให้ ได้ ยิน กับเพือนของตนเอง ทําให้ เพียงฟ้าถึงกลับยืนนิงงันไปเลย ไม่คิดว่าจะได้ ยินในสิงทีเจ็บปวดหัวใจ อย่างมาก เธอรีบปิ ดประตูและก้ าวออกไปทันที พร้ อมกับหยาดนําตาทีไหล ริ น ออกมายัง แก้ ม นวลทังซ้ า ยและขวา ก่ อ นจะวิงออกมาจากบริ ษั ท ท่ามกลางสายฝนทีตกกระหนําลงมาอย่างไม่บอกกล่าว ทําให้ กายนุ่ม เปี ยกโชกไปหมดแต่เธอก็ไม่สนใจใยดี นันเพราะความเย็นในยามนีมันทําให้ หนาวเหน็บไปถึงขัวหัวใจ ราวกับถูกมีดทิมแทงไปยังทรวงอกหลายครา กายเล็กสันสะท้ านด้ วยแรง สะอืน ท่ามกลางเสียงฟ้าทีคํารามอย่างดัง เธอก้ าวกลับเข้ าไปนังในรถ ด้ วยสภาพดูไม่จืดเอาเสียเลย ทังตัวเปี ยกปอนไปด้ วยหยดนํ า เส้ นผมก็ 6


สามีตามหนีรัก เปี ยกโชกไม่ตา่ งกัน กระทังนําตากับนําฝนก็ผสมรวมกัน จนไม่รับรู้ แล้ วว่าไหนคือนํ าฝนและไหนคือนํ าตา ความหวังที มี มาตลอดหมดหัวใจตอนนีพังทะลายจนหมดสิน กับประโยคทีเสียดแทง ใจอย่างมาก “นีเขาไม่เคยคิดทีจะจริงจังกับเธอเลยสินะ ผู้ชายใจร้ าย ทังทีเธอ ทุ่มเทหัวใจให้ เขาไปจนหมดสิน แต่เขากลับมองเธอเป็ นเพียงทีระบาย อารมณ์เท่านัน” เธอขับ รถกลับ ไปที บ้ านและทรุ ด กายนังลงร้ องไห้ ยัง โซฟาตัว ใหญ่ เธอจะถามเขาอีกครังเพือต้ องการคําตอบทีชัดเจนจากปากเขา ทางด้ านของอลงกตทีเตรี ยมกลับบ้ าน ได้ รับรู้ จากเลขาส่วนตัว ว่าเพียงฟ้าไปหาตนเองทีทํางาน แต่อยู่ๆ ก็ก้าวออกไปจากบริ ษัทมันจึง ทําให้ เขาแปลกใจอย่างมากทีอีกฝ่ ายไม่เข้ าไปหาตนเองเหมือนทุกคราว จึงพยายามทีจะกดโทรศัพท์หาอีกฝ่ ายแต่เธอก็ไม่รับสาย สีหน้ าของเขาจึงเต็มไปด้ วยความห่วงใย และขับรถมาทีบ้ านเช่า ของเธอซึงทังสองพักอยู่ด้วยกัน ร่างแกร่งในวัย 28 ปี ก้ าวลงมาจากรถ โดยในมือถือช่อดอกไม้ ลงมาด้ วย เขาจํ าได้ ว่าวันนี เป็ นวัน เกิด ของเธอ และเป็ นวันทีทังคูค่ บกันมาสองปี กว่าแล้ ว อลงกตเปิ ดประตูเข้ าไปในบ้ าน อีกฝ่ ายไม่ได้ ลอ็ กไว้ เขามองเห็น เธอนังอยู่ยงั ห้ องรับแขกด้ วยกายทีเปี ยกปอน จึงคาดการณ์ว่าอีกฝ่ ายคง จะเปี ยกฝนมาจากด้ านนอกน่ะเอง เขาเดินเข้ าไปสอบถามด้ วยสีหน้ า สงสัย “ทําไมไปหาพีทีบริษัท แล้ วไม่เข้ าไปในห้ องทํางานล่ะฟ้า”

รัตมา

7


โดยคางวางกับบ่าเล็กทีเปี ยกชุ่มไปด้ วยนํ า “แล้ วนีเปี ยกฝนมา เหรอ ทําไมไม่รีบเปลียนเสือผ้ า อีกอย่างพีโทรหาทําไมถึงไม่ยอมรับสาย กัน” สอบถามกลับมาเป็ นชุดด้ วยนําเสียงห่วงใย ถ้ าเป็ นก่อนหน้ านี ที เธอไม่ร้ ูความจริงเธอก็คงจะรู้สกึ ยินดีอยู่หรอก แต่ตอนนีเธอเต็มไปด้ วยความเกลียดชังในตัวของอีกฝ่ ายอย่าง มาก ทังสองได้ เจอกันในวันทีเธอเดินกลับบ้ าน โดยเธอโดนคนชนจน ของหล่น และเขาก็เข้ ามาช่วยเก็บของให้ อย่างมีนําใจ แต่เธอก็ไม่สนใจ อีก ฝ่ าย หากทว่าเขาก็สามารถเอาชนะใจเธอได้ ด้วยความน่ารักและ ความอ่อนโยน เป็ นพีชายทีแสนดีแล้ วก็ยงั เป็ นคนรักทีแสนดีด้วย จะมีใ ครที โชคดีมากเท่าเธอกัน ซึงเพีย งฟ้ารู้ สึกประทับใจเขา มากขึนไม่หยุด จากพีชายทีแสนดีก็กลายมาเป็ นพีกตของฟ้า นํ าตาหยาดริ น ลงมาอีก ครา ทังที ตอนขับ รถก็ร้องไห้ มาอย่าง หนัก แล้ วเช่น กัน กับ ความรัก ที หลอกลวง แล้ วเขาก็ยัง กลับ มาพูด จา หลอกล่อเธอด้ วยคําพูดหวานอีก ทําได้ ยงั ไงกันช่างเลือดเย็นอะไรอย่างนี เพี ยงฟ้าหัน กลับ ไปมองหน้ าเขาด้ วยนัย น์ ตาที เป็ นประกายแห่ง ความ ชิงชัง เพียงอลงกตเห็นนําตาของเธอก็ร้ ูสกึ ตกใจอย่างมาก พลางจับไป ยังแขนเล็กด้ วยความอ่อนโยน “ฟ้า ร้ องไห้ ทําไมน่ะ” เธอได้ แต่เ งีย บและมองจ้ องใบหน้ าหล่อคมทีเธอเคยรู้ สึกดีใ จ 8


สามีตามหนีรัก และมีความสุข ทีได้ เป็ นเจ้ าของร่างกายและหัวใจเขา แต่ตอนนีเหมือนเธอเห็นเขาเป็ นคนแปลกหน้ าแทน ทังทีรู้จกั กันมาหลายปี แต่เธอกลับเหมือนไม่ร้ ู จักเขาเลยในยาม นี มือ เรี ย วยกขึนตบไปยัง ใบหน้ าคมอย่า งแรงด้ ว ยความโมโห ระคนชิงชังอย่างมาก “เพียะ!” “ฟ้าตบหน้ าพี ทําไมกัน” ชายหนุ่มแสดงความงุนงงอย่างมาก “เลิกโกหกตอแหลสักที” “ฟ้าเป็ นอะไรทําไมถึงพูดอย่างนีล่ะ” ชายหนุ่มแสดงสีหน้ างุนงง กับประโยคทีได้ ยิน “ฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะเป็ นผู้ชายตีสองหน้ าได้ ขนาดนี เล่นละคร จนน่าจะได้ รางวัลตุ๊กตาทอง” เธอพูดเหน็บแนมเขาอย่างเจ็บแสบ “ฟ้าพูดอะไร พีไม่เข้ าใจ” มือเรียวก็ตบไปยังใบหน้ าเขาซําอีกครา หนึง เพียะ! “ฉันรู้ความจริงหมดแล้ ว” “ความจริงอะไรกัน” สอบถามซําอย่างไม่เข้ าใจดังเดิม ดวงตาทีประดับ ด้ วยแพขนตางอนงาม มองจ้ องเขาพร้ อมกับ คําพูดทีราวกับหัวใจโดนบีบ จนแทบจะล้ มลงไปดินตายตรงนันทีเดียว “ก็ค วามจริ ง ที คุณ มาตีสนิ ทกับ ฉัน ไง คุณ แค่ต้ องการอยากจะ เอาชนะฉัน เลวที สุด คุณ ทํ ากับ ฉัน อย่างนี ได้ ยัง ไงกัน ” เขาหน้ าเสี ย ในทันทีเมือได้ ยินทีเธอเอ่ย ถามด้ วยนําเสียงเบา

รัตมา

9


“ฟ้ารู้เหรอ” “รู้สิ ฉันไม่นึกเลยว่าคุณจะเป็ นคนเลวมากอย่างนี ฉันขอถามสัก คํา คุณเคยรักฉันบ้ างไหม” ต้ องการคําตอบทียืนยันอย่างชัดเจน อลงกต เงียบงันไปนันเพราะเขายังไม่คิดทีจะจริงจังกับใครน่ะเองในยามนี “พีรู้ สึก ดีกับ ฟ้าแต่มนั ก็ยัง ไม่ใช่ค วามรัก และพีก็ยัง ไม่คิดที จะ จริงจังกับใครด้ วย” ได้ ยินคําตอบทีชัดเจนก็ทําให้ เพียงฟ้ารู้สกึ เจ็บปวดอย่างมาก นีตลอดเวลาเธอรักเขาฝ่ ายเดียวใช่ไหม รักทังทีเขาไม่เคยคิดทีจะรักตอบด้ วย มือเรียวกําแน่นจนปลายเล็บทิมไปยังฝ่ ามือนุ่ม ถ้ าเพียงแต่เขา บอกว่ารู้สกึ รักเธอบ้ าง เพียงฟ้าก็จะไม่โกรธทีเขามองเธอเป็ นเกมในคราว แรก แต่เมือได้ ยินคําตอบทีแสดงให้ ร้ ูวา่ เขาไม่เคยรักตนเองเลย มันจึงทํา ให้ เธอรู้สกึ แย่อย่างมาก “ออกไปเลยนะฉันไม่อยากเห็นหน้ าคุณ” เธอไล่เขาพร้ อมกับหยาดนําตาทีไหลออกมาไม่หยุด อีกฝ่ ายก็ยัง ยื น เฉยๆ ดัง เดิม หญิ ง สาวก็ ใ ช้ มื อดัน ร่ างแกร่ ง ออกไปจากบ้ า นด้ ว ย สายตาทีเต็มไปด้ วยความชิงชัง “ฉันบอกให้ ออกไปไงล่ะ” แล้ วก็รีบปิ ด ประตูทนั ที เมือผลักเขาออกมายังด้ านนอกแล้ ว อลงกตจึงขับรถออกไป เพียงฟ้าก็ร้องไห้ ออกมาอย่างมากมาย เธอจัดการหิวกระเป๋ าทีเก็บเสือผ้ าไว้ เรียบร้ อย เจ็บปวดทีถูกหลอกล่อเธอ ด้ วยคําพูดหวาน และโครงการเลิศลอยแห่งชีวิตรักในอนาคต

10


สามีตามหนีรัก

ตอน 1 เริมต้ นใหม่

เ พี ยงฟ้าตัด สิน ใจก้ า วออกมาจากบ้ านที เธอและเขาเคยอยู่ ด้ วยกัน ต่อไปนี จะไม่มีอีก แล้ วความรักระหว่างเธอกับเขา ดวงตามอง บ้ านหลังเล็กเป็ นครังสุดท้ าย ซึงเขามักจะมาอยู่กับเธอเสมอ ก่อนจะขับ รถออกมาอย่างเจ็บปวดรวดร้ าว “ต่อ ไปนี ขออย่ า ให้ ฉั น ได้ เ จอกับ คุณ อี ก เลย ผู้ช ายสองหน้ า หลอกลวง ปลินปล้ อน ตลบแตลงทีสุด” นําตาไหลรินลงมายังแก้ มนวลอย่างไม่อาจทีจะกักกันไว้ ได้ โดยสถานทีเพียงฟ้าเลือกจะไปนันก็คือหัวหิน หญิ งสาวเคยมา เทียวทีนีกับเพือนและเธอก็ติดใจกับบรรยากาศของทีนี กายระหงก้ าวเข้ า มายังห้ องพักด้ วยสีหน้ าทีเต็มไปด้ วยความหม่นเศร้ า ดวงตาฉายความ เจ็บปวดออกมา พร้ อมกับหยาดนําตาทีรินไหลออกมาไม่หยุด

รัตมา

11


“ทําไมความรักของเธอต้ องเป็ นอย่างนีด้ วยกัน ตลอดเวลาเพียงฟ้าเอาแต่ร้องไห้ และก็ร้องไห้ ดังเป็ นกิ จวัตรที เธอทําอยู่ประจําด้ วยความคุ้นชิน จนนัยน์ตาบวมแดง และแทบจะไม่มี นําตาให้ ร้องอีกแล้ ว ซึงระหว่างทีกําลังก้ าวลงไปหาอาหารกินนัน ก็พลันได้ ยินเสียง ของผู้หญิงสองคนพูดคุยกัน “ฉันว่าจะมาอยู่ทีนีล่ะ” “อย่างนันเราไปหาบ้ านเช่ากัน” เพือนที มาด้ วยเอ่ย อย่างสนับ สนุน นันจึงเป็ นสิงทีจุดประกาย ให้ กบั เพียงฟ้า ว่าจะทํายังไงกับชีวิตของตนเองต่อไปหลังจากนี “ย้ ายมาอยู่ทีนีก็ไม่เ ลวเหมือนกันนะ มาเริ มต้ น ชีวิต ใหม่ลืมสิง เก่าๆ ทีเฮงซวยไปซะ” ซึงสิ งเฮงซวยที เธอพูด ถึ ง ก็ คื อ สิ งที เคยทํ า ให้ เธอมี ค วามสุข มากน่ะเอง แต่พอรู้ ว่ามัน ไม่ไ ด้ จ ริ ง ใจก็ ถูก มองเป็ นดัง ของน่า รัง เกี ย จไป ในทันที แม้ จะรักมากเพียงใดก็เกลียดมากเท่านันเช่นกัน เมือเพียงฟ้าตัดสินใจและมีทางออกสําหรับชีวิตทีจะเดินต่อไป แล้ ว เธอจึ ง เริ มต้ น ที จะเดิน หาบ้ า นเช่า ซึงราคาไม่แพงมาก ด้ วยการ สอบถามคนในละแวกดังกล่าว “แถวนีมีบ้านเช่าราคาไม่แพงบ้ างไหมคะ” “มีคะ่ นีก็มีคนมาฝากพีให้ ปล่อยเช่าสามห้ องนะคะ” “ถ้ าอย่างนันช่วยพาไปดูบ้านเช่าหน่อยได้ ไหมคะ” รี บขอร้ องอีก 12


สามีตามหนีรัก ฝ่ ายกลับไปในทันที “ได้ ค่ะ พรุ่ งนี นะคะพี จะพาไปดู พี ชือวิไลนะคะ” อีกฝ่ ายตอบ กลับมาและแนะนําตัวให้ ร้ ูจกั ด้ วย เธอก็พยักหน้ าบอกด้ วยรอยยิม “ค่ะพีวิไล” “อย่างนันพรุ่งนีน้ องมาเจอกับพีทีนีนะคะ แล้ วพีจะพาไปดูบ้าน ค่ะ” อีกฝ่ ายแสดงท่าทีกระตือรือร้ นเป็ นอย่างมาก ซึงเพี ยงฟ้าที กิน ข้ าวเที ยงอิมแล้ วก็เ ดิน กลับ ไปยัง ห้ องพัก โดย บอกอย่างปลุกปลอบใจตัวเองไปด้ วย “แค่ผ้ ชู ายห่วยๆ คนเดียว อย่าไปเสียใจให้ เ ปลืองนํ าตาอีกเลย แค่เ ท่านี ก็เกิ นพอแล้ วล่ะ เริ มต้ น ชีวิต ใหม่ที นีอาจจะได้ เจอคนดีๆ ทีไม่ หลอกลวง” โดยรุ่งเช้ าเธอก็ไปดูบ้านเช่าพร้ อมกับวิไลตามทีได้ นัดไว้ ช่วงสิบ โมง อีกฝ่ ายขับรถพาเธอไปดูบ้านทีอยากจะหาคนมาเช่า เป็ นบ้ านสอง ชันขนาดพืนทีหนึงคูหา หน้ าบ้ านก็สามารถทําอะไรค้ าขายได้ ทีสําคัญยัง ราคาไม่แพงมากด้ วย อีกฝ่ ายเปิ ดประตูและพาเข้ าไปดูยงั ด้ านใน บ้ านลึกพอประมาณ ภายในได้ รับการเก็บกวาดอย่างดูดีและน่าอยู่ ดวงตากลมของเพียงฟ้าก็ แสดงความพึงพอใจยิงนัก “พอดีว่าเจ้ าของบ้ านเก่าเขาทําเป็ นร้ านเสริ มสวยไว้ ก็เลยแต่ง เติมไว้ หลายอย่าง แต่ทีนีต้ องย้ ายตามสามีไปอยู่ทีอืนน่ะ หนูน่ะโชคดีนะ เลยไม่ต้องตบแต่งมากแค่ทาสีเพิมเติมนิดหน่อย ประหยัดเงินไปได้ เยอะ ทีเดียว” เธอก็พยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย

รัตมา

13


“ดีเ ลยค่ะ ” นันเพราะว่าเธอเองก็ไม่ได้ มี เ งิ น เก็บ มากนัก ถ้ า ประหยัดเรืองแต่งบ้ านไปได้ บ้างก็ยงั ดี “แล้ วบ้ านพีวิไลอยู่แถวไหนเหรอคะ” สอบถามด้ วยนําเสียงอยาก รู้ “บ้ านพีก็อยู่แถวนี นีล่ะ นี เป็ นบ้ านเก่าพี สาวพีเอง ถ้ ามีอะไรก็ ถามพีได้ พีพอทีจะรู้จกั ช่างราคาไม่แพง” “ขอบคุณมากเลยค่ะพีวิไล” “กลับไปคิดดูก่อนก็ได้ นะ สักวันสองวันแล้ วค่อยบอกพีว่าตกลง จะเช่าต่อรึเปล่า” วิไลไม่ได้ เร่งร้ อนเอาคําตอบจากเธอนัก ซึงเป็ นสิงทีทํา ให้ เธอรู้สกึ ประทับใจอย่างมาก ทางด้ านของอลงกตอนนีเขารับรู้แล้ วว่าเพียงฟ้าไม่ได้ อยู่ทีนีแล้ ว นันเพราะว่าเมือเขาขับ รถมาบ้ านที เธอได้ เ ช่าไว้ ใ นชื อของตนเอง เมือ อลงกตเห็นว่าประตูบ้านของเธอปิ ดหลายวันจึงเอะใจเปิ ดประตูเข้ าไปก็ ได้ ร้ ูความจริง เพราะเสือผ้ าทีอยู่ในตู้ชนบนก็ ั ไม่มีเหลือเลยสักชุด มีเพียงเสือผ้ า ของเขาบางชุดที แขวนไว้ ในช่วงที ชายหนุ่มแวะมาอยู่กับ เพีย งฟ้า เขา มองเห็น แผ่นกระดาษวางอยู่ใ นห้ องรับ แขกชันล่าง ก็ใช้ มือหยิบขึนมา อ่านข้ อความทีเขียนไว้ ด้วยลายมือเรียบร้ อย ขอบคุณสําหรับสิงดีๆ ทีเคยมอบให้ กบั ฟ้านะคะพีกต ขอบคุณทีสร้ างฝั นอันสวยงามให้ ฟ้าได้ เข้ าใจ ว่าตัวเองเป็ นผู้หญิงทีโชคดีมากๆ ได้ พบกับผู้ชายทีแสนดี แต่ความจริงแล้ ว พีกตเป็ นผู้ชายทีใจร้ ายมากๆ ทีเดียว 14


สามีตามหนีรัก หวังว่าเราสองคน คงจะไม่ต้องมีอะไรทีเกียวข้ องกันอีกต่อไป จากผู้หญิงทีเจ็บปวด เมือถูกมองเป็ นเกม เพียงฟ้า หลังจากทีอ่านจดหมายจบแล้ ว เขาก็ปล่อยกระดาษให้ หล่นลง ไปสูพ่ ืน โดยเอ่ยด้ วยนําเสียงทีไม่แคร์อีกฝ่ ายเลยสักนิด ราวกับว่าเธอเป็ น ดังผู้หญิงทีตนเองเคยผ่านมา “ถ้ าคุณไม่คิดถึงความรักกับการแต่งงาน ผมก็คงจะคบกับคุณ ต่อไปเพียงฟ้า แต่ในเมือคุณหวังมากแบบนี ผมก็คงให้ ไม่ได้ หรอกขอโทษ ด้ วยนะเพียงฟ้า” หลังจากนันชายหนุ่มก็ขบั รถออกไปทันที

เพี ยงฟ้ารู้ สึกถูกใจบ้ านที หัวหิ นจึงตกลงเซนสัญญาเช่า และ จ่ายเงินค่ามัดจําในทันที จะได้ รีบย้ ายเข้ ามาอยู่เร็วๆ โดยพีวิไลทีเป็ นคน พาเธอมาดูบ้ านก็ ดีกับ เพี ย งฟ้าอย่ างมาก ทังช่วยแนะนํ าช่า งมาเดิ น สายไฟและทาสีให้ ในราคาทีไม่แพงนัก เธอทะยอยซื อเฟอร์ นิ เจอร์ เข้ าบ้ านทีละนิ ด จนกระทังทุกอย่าง เสร็จเรียบร้ อยจึงจัดการหางานใหม่ทํา เพียงฟ้าเป็ นเด็กทีพ่อกับแม่เลิกรา กันไป บิดาก็ได้ เอาเธอมาฝากไว้ ให้ ป้าซึงเป็ นพีสาวของพ่อเลียง และเธอ ก็ทํางานทุกอย่างในบ้ านรวมทังดินรนหาเงินส่งเสียตัวเองเรี ยนด้ วยการ หางานพิเศษทํา ผู้เป็ นพ่อก็ได้ มีครอบครัวใหม่และส่งเพีย งเงิน มาให้ ตามหน้ าที เท่านัน ตอนนีป้าของเธอก็เสียชีวิตไปแล้ ว เพียงฟ้าก็เหมือนตัวคนเดียว แม้ มีเพือนแต่เธอก็ไม่ได้ ติดต่อหา

รัตมา

15


เพราะไม่อยากให้ ทกุ คนสอบถามถึงเรื องของพีกต ตัดสินใจตัด ขาดจากทุกคนจนหมดสิน เหมือนไม่อยากได้ ยินใครเอ่ยถึงชือนีอีกต่อไป เพี ย งฟ้าพยายามที จะหางานทํ าให้ ได้ หญิ ง สาวจบทางด้ า น บริหารมา หลังจากยืนใบสมัครยังบริ ษัททีคิดไว้ เสร็จแล้ ว ก็เดินออกมา ยัง ด้ านนอกเพื อจะไปขึนรถเตรี ย มตัวกลับ บ้ าน พลางก้ าวไปนังรอรถ โดยสารยังศาลาไม้ เบืองหน้ า ซึงในช่วงนันแดดร้ อนจัด มากทีเดียว ใบหน้ านวลและร่างกาย เต็มไปด้ วยเหงื ออย่างมากมาย พลัน เพี ย งฟ้าก็ร้ ู สึกเกิ ด อาการมึน หัว ขึนมา ดวงตากระพริบขึนลงหลายคราและส่ายศีรษะไปมา เพือต้ องการ สลัดความมึนหัวทีเกิดขึนออกไป แต่ในช่วงเวลาดังกล่าวกายนุ่มก็ล้มลงไปนอนทีพื นอย่างไม่ทัน ตังตัว ผู้ค นที เดิน อยู่รอบด้ านพอเห็น เธอล้ มลงไปนอนที พื น ก็ต ะโกน ออกมาเสียงดังด้ วยความตกใจ “อ้ าว คนหน้ ามืดเป็ นลม” หญิ งสาวสองคนทีเดินตามหลังเธอมาก็รีบเข้ าไปช่วยเธอทัน ที พร้ อมกับพามานังยังเก้ าอี ซึงรอรถโดยสาร พลางหยิ บ ยาดมขึนมาให้ เพียงฟ้าได้ ดมอย่างมีนําใจ โดยเพีย งครู่เธอก็ร้ ู สึก ตัวขึนมา นัยน์ต ากลมมองไปทัวบริ เวณ อย่างแปลกใจก่อนจะสอบถามด้ วยความสงสัย “ฉันเป็ นอะไรไปเหรอคะ” “คุณหน้ ามืด น่ะค่ะไม่สบายรึ เปล่าคะ ฉันว่าคุณ ลองไปให้ ค ุณ หมอตรวจดูหน่อยก็ดีนะคะคลินิคอยู่ตรงนีเองค่ะ” อีกฝ่ ายบอกอย่างหวัง 16


สามีตามหนีรัก ดี “ขอบคุณมากค่ะ” ยิมกลับไปอย่างหน้ าเซียวๆ ก่อนที กายเล็ก จะตรงไปยัง คลินิ ก ตามคําแนะนํ าของอีก ฝ่ าย เพราะคิดว่าตนเองคงจะไม่สบาย เนืองจากว่าหลายอาทิตย์ทีผ่านมาเธอ นอนน้ อย และก็กินน้ อยด้ วย เพราะว่ายัง ทําใจเรื องเขาไม่ได้ น่ะเอง แล้ วพอได้ บ้านก็ต้องซื อ เฟอร์ นิเ จอร์ และออกหางานทํ าไม่ห ยุด ด้ วย ผ่านไปครู่ห นึงคุณ หมอก็ บอกให้ เธอได้ ทราบ “ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ” ดวงตาของหญิ งสาวเบิกกว้ าง อย่างตกใจด้ วยสีหน้ างุนงงยิงนัก “ขอแสดงความยินดีอย่างนันเหรอคะ” พลางเอ่ยทบทวนคําพูดที คุณหมอสาวเอ่ย “ค่ะ คุณตังครรภ์ได้ สามสัป ดาห์แล้ วนะคะ” อีกฝ่ ายพยักหน้ า ตอบรับเพือยืนยันให้ กระจ่างมากขึนกว่าเดิม “ตังครรภ์เหรอคะคุณ หมอ!” เธอถามออกมาด้ วยความตกใจ มากขึนกว่าเดิม นันเพราะว่าเป็ นสิงทีเพียงฟ้าไม่คาดคิดมาก่อนเลย “ใช่คะ่ จากนีคุณต้ องดูแลสุขภาพของตัวเองให้ มากนะคะ” คุณ หมอแนะนําอย่างหวังดี เธอกลับมายัง บ้ านเช่าด้ วยอาการเหมือนคนหมดสิ นเรี ยวแรง ใบหน้ าเต็มไปด้ วยความหม่นเศร้ า กับสิงทีไม่คาดคิดซึงเกิดขึนอย่างไม่ ตังตัว พลางทิ งร่ างลงไปยัง โซฟาภายในห้ องรั บ แขก ให้ ตาย! ทํ าไม จะต้ องเกิดเรืองแบบนีกับตนเองด้ วยนะ

รัตมา

17


เธอเลิกกับเขาแล้ วแต่ยงั ให้ เธอท้ องกับอีกฝ่ ายด้ วย จะซํ าเติมให้ เธอรู้สกึ แย่ไปถึงไหนกัน นําตาหยาดรินออกมาจากดวงตาคู่สวยด้ วยความเจ็บปวดและ รวดร้ าวเป็ นที สุด โดยมือเรี ยวก็ลูบ ไปยัง หน้ าท้ องของตนเองที รับ รู้ ว่า สิงมีชีวิตเล็กๆ อยู่ภายในนัน “นีโชคชะตาจะแกล้ งเธอไปถึงไหนกัน” นําตาไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยทีเคยเป็ นประกายสดใส แต่ ตอนนี กลับเปลียนแปลเป็ นเศร้ าหมอง พร้ อมกับบอกด้ วยคําพูดทีปลุก ปลอบใจตัวเอง “ถึงพ่อจะไม่รักแม่ แต่แม่ก็ไม่มีวนั ทีจะทําร้ ายลูกในท้ องของแม่ อย่างเด็ด ขาด” เธอไม่ใ ช่ผ้ หู ญิ ง เลือดเย็น ทีจะทําลายก้ อนเลือดที เกิ ด ขึนมาจากความรั ก ที มี ใ ห้ กับ เขา แม้ ว่าอี ก ฝ่ ายจะไม่มี ค วามรั ก ตอบ กลับมาให้ เธอก็ตามที ซึงตลอดเวลาเพียงฟ้าร้ องไห้ ไม่หยุดทีเดียว กับเหตุการณ์ทีพลิก ผันอย่างไม่ทนั ตังตัว เป้าหมายในชีวิตเปลียนไปในทันที นันเพราะตอนแรกคิดว่าจะเริ มต้ น ชีวิต ใหม่โดยไม่มีเ ขา แต่ว่า ตอนนีเธอมีสิงมีชีวิตเล็กๆ ในท้ องทีจะเริมต้ นไปกับตนเองด้ วย “อย่างน้ อยก็ยงั มีตวั ตายตัวแทนของเขาอยู่กบั เธอ” นันจึงทําให้ เพียงฟ้าดูแลสายใยแห่งรักระหว่างทังสองเป็ นอย่าง ดี ทีแม้ วา่ เรืองราวมันจะจบลงไปแล้ วอย่างไม่สวยงามก็ถามเถอะ พลาง อดนึกไม่ได้ ถ้ าเกิดเขารู้วา่ เธอกําลังจะมีลกู จะมาคอยดูแลเธอรึเปล่ากัน 18


สามีตามหนีรัก แล้ ว เธอจะต้ องแพ้ ท้ อ งด้ วยความทรมานใจอย่ างนี คนเดีย ว หรือไม่นะ คงไม่หรอก เพราะตลอดเวลาทีเธออยู่ใกล้ ชิดเขา อีกฝ่ ายก็คอย ดูแลและเอาใจเป็ นอย่างดี ถ้ าย้ อนเวลากลับไปได้ เธอควรจะเลือกทางไหน ระหว่างแกล้ งทําเป็ นไม่ร้ ูในสิงทีเขาทํา แล้ วก็หลอกตัวเองว่าเขา รัก เขาจะได้ อยู่กบั เธอเหมือนเดิม กับเลิกรากันหลังจากได้ รับรู้ ความจริ งทีแสนเจ็บปวด และต้ อง อยู่คนเดียวด้ วยความร้ าวรานใจ เธอทําใจอยู่กับเขาแบบไร้ สถานะไม่ได้ เพราะเขาไม่มีความรัก มอบให้ กบั ตัวเอง

โดยในช่วงหกสัปดาห์แรกหลังจากทีรับรู้ว่าเธอไม่ใช่คนตัวคน เดียวอีกต่อไป ทุก ๆ วันเธอเกิดอาการเวียนหัวและอาเจียนไม่หยุด จน แทบจะหมดแรงให้ ได้ ทีเดียว กายเล็กก้ าวออกมาจากห้ องนํ า พลางทิ ง กายลงไปยังโซฟาตัวเล็กทีซือเข้ ามาวางในบ้ าน เธอรู้สกึ อ่อนเพลียมากๆ นําตาหยาดรินออกมายามทีแพ้ ท้องทุก คราว แต่แม้ วา่ จะทรมานร่างกายมากแค่ไหน แต่เพียงฟ้าก็ไม่คิดทีจะ ด่าทอหรือแสดงความเกลียดชังทีลูกทําให้ ตนเองต้ องมาลําบากอย่างนี ถ้ าหากว่าเธอไม่ท้อง ป่ านนี หญิ งสาวก็อาจจะไปเดินหางานทํา เหมื อนเช่น ทุก วัน หรื อ ไม่ก็ อาจจะหาอย่ า งอื นทํ า เพื อเป็ นรายได้ ใ น

รัตมา

19


ระหว่างทียังหางานทําไม่ได้ และก็คงไม่มีเป้าหมายในชีวิตว่าจะทําอะไร เพือใครนับจากทีไม่มีเขา แต่ในยามนีเธอรับรู้ แล้ วว่าสิงทีมีความหมายกับเธอมากทีสุดก็ คือลูกน้ อย มือเรียวลูบไล้ ไปยังหน้ าท้ องอย่างเบาๆ และบอกราวให้ สญ ั ญา กับลูกรักทีอยู่ในท้ อง “แม่จะทําทุกอย่างให้ ลกู มีความสุขมากๆ ถึงจะไม่มีครอบครัวที อบอุน่ เหมือนคนอืนเขา แม่จะเป็ นทังพ่อและแม่ให้ ลกู เอง” เพียงฟ้าไปหาหมอตามนัดไม่เคยพลาดเลย โดยตอนนี เธอท้ อง ได้ สองเดือนกว่าแล้ ว วัน นี เธอตืนเต้ น มากเมือคุณ หมอให้ เ ธออัลตร้ า ซาวด์ด้วย เพือดูความแข็งแรงและพัฒนาการของเด็กในท้ อง และดูว่า ท้ องนอกมดลูก หรือเป็ นครรภ์ไข่ลมรึเปล่า อัลตร้ าซาวด์ คือ คลืนเสียงความถี 3.5 – 7 เมกกาเฮิร์ซ ทีปล่อย ออกมาจากหัวตรวจ โดยสัมผัสกับผนังหน้ าท้ องของแม่ คลืนเสียงจะไป กระทบทีเนื อเยือแล้ วสะท้ อนกลับ มา เครื องก็จะอ่านผลเป็ นความเข้ ม หรื อจางขึนอยู่กับความหนาแน่นของเนื อเยื อ ภาพทีแสดงให้ เห็นทาง จอภาพจะแสดงในรูปแบบของจุด จะแสดงให้ เห็นเป็ นสีขาว สร้ างเป็ น ภาพให้ เห็นทางจอภาพ วันนี เธอมากับ วิไลซึงคล้ ายเป็ นดังพีสาว อีกฝ่ ายมัก จะแวะมา ดูแลอย่างห่วงใยเสมอ เพราะเห็นว่าเพีย งฟ้าอยู่เพี ยงคนเดีย ว แล้ วยิ ง ท้ องด้ วยอาจจะลําบากยามทีแพ้ ท้องหรื อไม่สบายไป จากแค่เป็ นเพียง คนแนะนําบ้ านเช่าให้ ก็สนิทสนมกับหญิงสาวมากขึน 20


สามีตามหนีรัก ถ้ าไม่ได้ พีวิไลเพียงฟ้าคงแย่มากกว่านี เป็ นแน่ แล้ วก็โชคดีทีเธอ แพ้ ท้องแค่ตอนเช้ าเพียงอย่างเดียว ก็เลยไม่ร้ ู สึกแย่มากเท่าใดนัก แต่จะ แย่ก็ตรงทียังตัดใจจากผู้ชายอีกคนไม่ได้ สกั ที คุณหมอก็อธิบายให้ เธอได้ ทราบจากแผ่นฟิ ล์มสีดํา มองเห็นเป็ นตัวเด็กดุ๊กดิกแล้ ว “จุด เล็ก ๆ นี คือหัวใจของเด็ก ค่ะ ” เพี ย งได้ ยิ น ทํ า ให้ เ ธอรู้ สึก ตืนเต้ นดีใจอย่างมาก “ลูกแม่” เธอเอ่ยออกมาเบาๆ ด้ วยความตืนตันใจ “แต่ยัง ไม่ร้ ู นะคะว่าเป็ นเพศอะไร ต้ องมาอัลตร้ าซาวด์อีกรอบ หลังจากอายุเดือนมากขึนกว่านีค่ะ” คุณหมอบอกให้ เพียงฟ้ารับรู้ “ไม่เ ป็ นไรค่ะแค่ร้ ู ว่าลูกไม่เป็ นอะไรก็ดีใจแล้ วค่ะ ” เธอบอกให้ ทราบถึงความรู้สกึ ของตนเอง เมือไม่ได้ พบความผิดปกติอะไรในท้ อง “คุณแม่ต้องพยายามอย่าเครี ยดมากนะคะ เพราะความเครี ยด จะไม่เป็ นผลดีกบั เด็กในท้ องค่ะ” คุณหมอเตือนถึงเรืองจิตใจของมารดา ซึงเพียงฟ้าก็ร้องไห้ คิดถึง พ่อของลูกอยู่เสมอ แม้ จะบอกว่าพยายามไม่คิดถึงอีกฝ่ าย แต่มนั ก็ไม่ใช่ เรืองทีทําได้ ง่ายดายเลย กับการทีจะตัดใจเลิกรัก เพียงฟ้าพยักหน้ าตอบ รับด้ วยความเข้ าใจ “ค่ะ คุณหมอ” เธอจะต้ องทําให้ ได้ เพือลูกในท้ องแสนรัก มือเรี ยวถือแผ่นฟิ ล์มสีดําขนาดเล็กอย่างไม่วางทีเดียว ราวกับ เป็ นของมีคา่ มากเพราะเธอทนุถนอมอย่างยิง ขณะทีเดินออกมาจากห้ อง ตรวจ เอาแต่มองไม่หยุด เนืองจากรับรู้ ว่านีคือชีวิตน้ อยๆ ทีอยู่ในท้ องของตนเอง เฝ้ารอ

รัตมา

21


อย่างตืนเต้ นทีจะได้ เห็นอีกฝ่ ายคลอดออกมา “ฟ้าเป็ นเหมือนพี เลยนะ ตอนที มาอัลตร้ าซาวน์ แล้ วมองเห็น หัวใจของลูก จนคนมองว่าบ้ ารึเปล่าเอาแต่นงดู ั ฟิล์มสีดําอยู่ได้ กินข้ าวก็ ดู ก่อนนอนก็ยงั ดู ตืนเช้ าก็ยังดูอีกน่ะ แค่จุดขาวๆ เล็กๆ แต่นังมองแล้ ว มองอีกไม่เลิก” “ก็เพราะว่าเขาเป็ นลูกของเราไงคะพีวิไล มีหัวใจอีกดวงเต้ นอยู่ ในร่างของเรา” เธอตอบกลับไปด้ วยใบหน้ าทีเต็มไปด้ วยรอยยิม แต่ก็มีนําตาซึม อยู่ยังบริ เวณหางตาทังสองด้ วยอย่างไม่อาจทีจะกักกันไว้ ได้ ยามทีคุณ หมอบอกว่าจุดเล็กๆ คือหัวใจของลูกเธอ

22


สามีตามหนีรัก

ตอน 2 ชีวติ ทีมีความหมาย

เพียงฟ้าทําตามทีคุณหมอแนะนําทุกอย่าง ไม่ให้ ตนเองเครี ยด เธอก็พยายามที จะหาอะไรมาอ่านให้ ลกู ในท้ องได้ ฟัง คุณ หมอบอกว่า การอ่านอะไรให้ ลกู ฟั งบ่อยๆ จะทําให้ ลกู จําเสียงพ่อกับแม่ได้ ตอนทีได้ ยินคุณหมอบอกว่าลูกจะจําเสียงพ่อกับแม่ได้ เหมือนมี ก้ อนอะไรบางอย่างมาตันอยู่ยงั ลําคอเล็กเลย เพราะลูกเธอคงจําได้ แต่เสียงแม่เพียงอย่างเดียวเท่านัน จึงบอก ให้ ลกู รับรู้เบาๆ “ไม่เป็ นไรนะลูก แม่อา่ นนิทานแล้ วก็ร้องเพลงให้ ฟังคนเดียวก็ได้ วันนีแม่จะอ่านนิทานเรือง เจ้ าชายกบให้ ฟังนะ กาลครังหนึงเจ้ าหญิงทีงดงามองค์หนึงเสด็จออกมาเดินเล่นใน สวน

รัตมา

23


ขณะทีเจ้ าหญิงโยนลูกบอลทองเล่นอยู่นนั ลูกบอลทองก็กลิงตก ลงไปในสระ เจ้ าหญิงเสียดายลูกบอลมากกําลังยืนคิดว่าทําอย่างไรจะเอาลูก บอลคืนมาได้ ก็พอดีว่ามีก บตัวหนึ งกระโดดขึนมาจากนํ า และบอกว่า ถ้ า หม่อมฉันรับอาสาเอาลูกบอลขึนมาให้ เจ้ าหญิงจะต้ องรับหม่อมฉันไว้ เป็ นเพือนสนิท” อ่านมาถึงตรงนีเพียงฟ้าก็นึกไปถึงเหตุการณ์วนั ทีตนเองกําลังซือ ของกลับบ้ านทีลานจอดรถของตลาด ระหว่างนันก็มีคนเดินมาชนตนเอง จนของในมือหล่นกระจายทีพืน เธอจึงรีบเก็บโดยเร็ว ซึงในช่วงนันก็มีมือ หนึงยืนของมาให้ พร้ อมกับรอยยิมทีดูเป็ นมิตร “ผมช่วยเก็บนะครับ” “ขอบคุณค่ะ” เธอตอบเขากลับไปด้ วยรอยยิม ดวงตามองไปยังใบหน้ าของคนทีช่วยเก็บ ของและนึกในใจ โอ้ หล่อน่าดูเชี ยว ซึงอีกฝ่ ายก็ช่วยเก็บของทีหกระเนนระนาดให้ อย่างเร็ ว ก่อนจะนํามายืนให้ กบั เธอ “นีครับ” “ขอบคุณค่ะ” ถ้ าวันนันเธอไม่ได้ พบกับเขาเหมือนเรืองเจ้ าชายกบ ชีวิตของเธอก็คงไม่ต้องเจ็บปวดแบบนี พร้ อมกับคิดไปด้ วยว่าการทีเธอได้ เจอกับเขา มันเป็ นเพราะเขา จัดฉากรึเปล่านะ เพราะการทีเขาเข้ ามาสนิทสนมกับเธอก็เพือต้ องการ 24


สามีตามหนีรัก เอาชนะหญิงสาวน่ะเอง เป็ นสิงทีเธอไม่เคยนึกถึงมาก่อนเลยว่าอีกฝ่ ายเจ้ าเล่ห์แสนกลแค่ ไหน “เรามันโง่เองทีคิดว่าเขาเป็ นคนดี” ซึงเธอก็นงอ่ ั านนิทานให้ ลกู ฟั งไปด้ วยนํ าเสียงหม่นเศร้ า เพราะ สิงทีเจ้ าชายกบเรียกร้ องจากเจ้ าหญิงมันคือความเป็ นเพือน แต่เจ้ าชายกบทีเธอเจอ กลับเอาหัวใจและความรักของเธอไป แทน โดยทีเขาไม่มีความรักตอบแทนกลับมา

เช้ านีเพียงฟ้าตืนขึนมาเหมือนทุกวัน แต่มีสิงทีผิดปกตินันก็คือ เธอไม่เกิดอาการคลืนไส้ แล้ ว ซึงทุกเช้ าเธอจะต้ องวิงไปเข้ าห้ องนํ าตลอด แต่วนั นีกลับไม่มีวีแววนันเลย กระทังสายก็ไม่มีเช่นกัน ดวงตาทีเป็ นประกายสดใสก็มองไปยังหน้ าท้ องทีคนยังมองไม่ ออกว่าเธอท้ อง นันเพราะว่าเพียงฟ้าตัวเล็กน่ะเอง “หนูกลัวแม่เหนือยใช่ไหมลูก ถึงไม่ให้ แม่แพ้ ท้องมาก ดีแล้ วลูก เวลาแม่แพ้ ท้อง มันทําให้ แม่คิดถึงพ่อของลูกตลอดเลย” โดยวิไลก็แวะมา สอบถามด้ วยความห่วงใยตลอด “เป็ นยังไงบ้ างฟ้า วันนียังแพ้ ท้องเยอะเหมือนเดิมไหม” “วันนีไม่แพ้ เลยค่ะ พีวิไล แปลกมากเลยค่ะ” “สงสัยจะหายแพ้ ท้องแล้ วล่ะ ลูกคงจะกลัวแม่ลําบากน่ะก็เลย ไม่ให้ แพ้ หลายเดือน” อีกฝ่ ายแสดงความคิดเห็นออกมาไม่ต่างจากทีเธอ คิดไว้ เลย

รัตมา

25


“นันสิคะ ถ้ าแพ้ จนคลอด มีหวังฟ้าได้ แย่แน่เลยค่ะพีวิไล” วันนีเธอก็ตรวจอัลตร้ าซาวน์อีกรอบหนึง คุณหมอก็ฟังคลืนของ หัวใจเด็กในท้ องก่อนจะอุทานด้ วยความตกใจ “อุ๊ย” ครันเห็นสีหน้ าของคุณหมอสาวแล้ วเธอก็แสดงความสงสัย ด้ วยสีหน้ ากังวล “มีอะไรเหรอคะคุณหมอ ลูกของฉันเป็ นอะไรรึเปล่าคะ” “ลูกของคุณฟ้าไม่เป็ นอะไรหรอกค่ะ เพียงแต่หมอจะบอกว่าคุณ ฟ้าอาจจะได้ ลกู แฝดนะคะ” ดวงตาของเธอเบิกกว้ างอย่างยินดีเมือได้ ยิน ทีอีกฝ่ ายพูด “ลูกแฝดเหรอคะคุณหมอ” “ใช่คะ่ อาจจะเป็ นแฝดสามนะคะ” “แฝดสามด้ วย โอ้ สุดยอดเลย” มันเป็ นสิงทีเพียงฟ้าไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าตนเองจะได้ ลกู เป็ น แฝดสาม “ถ้ าท้ องลูกแฝด คุณฟ้าต้ องดูแลตัวเองให้ มากกว่าปกติของคน ท้ องทัวไปนะคะ เพราะท้ องแฝดจะมีความเสียงสูงมากเลยค่ะ” “ค่ะ ฟ้าจะดูแลตัวเองให้ ดีทีสุดค่ะ” “แล้ วมีอาการคัดเต้ านมบ้ างไหมคะ” คุณหมอสอบถามอย่าง ห่วงใย “ก็มีบ้างนิดหน่อยค่ะ” “การเปลียนขนาดไซส์เสือชันในก็ช่วยได้ นะคะ การประคบเต้ า นมก็ช่วยได้ นะคะ การนวดเต้ านมก็ช่วยได้ ค่ะ แล้ วก็ใส่เสือผ้ าหลวมๆ ก็ 26


สามีตามหนีรัก ช่วยได้ เหมือนกันค่ะ” คุณหมอแนะนําเป็ นอย่างดี หญิ งสาวก็พยักหน้ า ตอบรับกลับไป “ค่ะคุณหมอ ฉันจะทําตามทีคุณหมอบอกค่ะ โดยเธอก็ได้ บ อกเรื องที น่ายิ นดีให้ วิไลได้ ทราบด้ วย เมือมากิ น ข้ าวทีบ้ านของอีกฝ่ ายหลังกลับมาจากโรงพยาบาลแล้ ว “พีวิไลคะ คุณหมอบอกว่าฟ้าอาจจะได้ ลกู แฝดสามค่ะ” “แฝดสามเลยเหรอฟ้า” พออีกฝ่ ายได้ ยินก็ตะโกนออกมาเสียงดัง อย่างตกใจ “ใช่คะ่ ” “แสดงว่าครอบครัวของฟ้าหรือว่าครอบครัวของคนรักฟ้า คงจะ มีใครทีมีลกู ฝาแฝดแน่เลย” ซึงพอได้ ยินทีอีกฝ่ ายพูดว่าคนรักของฟ้า ก็ทําให้ สีหน้ าของเพียง ฟ้าเปลี ยนไปทัน ที และก็เ งี ย บไปด้ วยเช่น กัน นันจึง ทํ า ให้ วิไลรับ รู้ ว่า ตนเองพูดในสิงทีไม่ควรพูด “เอ่อ พีขอโทษนะฟ้าพีลืมไปน่ะ” “ไม่เป็ นไรค่ะพีวิไล” หญิงสาวส่ายหน้ าปฏิเสธไปเบาๆ ซึงเพี ยงฟ้าก็คิดว่าระหว่างทียัง หางานทํ าไม่ได้ คงต้ องทํ างาน อย่างอืนไปก่อน ไม่อย่างนันได้ อดตายทังแม่และลูกเป็ นแน่ จึงปรึกษากับ อีกฝ่ าย “พีวิไลคะ พีวิไลว่าฟ้าควรจะทําอะไรในช่วงทียังสมัครงานไม่ได้ ดีคะ” “ฟ้าอยากทําอะไรล่ะ” อีกฝ่ ายสอบถามกลับมาอย่างสงสัย

รัตมา

27


“ฟ้าไม่อยากปล่อยเวลาให้ เ สีย ไปแบบเปล่าประโยชน์ น่ะค่ะพี วิไล ถ้ ามีอะไรทําบ้ างบางทีอาจจะทําให้ ฟ้าไม่เครี ยดมาก แล้ วก็อาจจะ ลืมเรืองแย่ๆ ไปบ้ างก็ยงั ดี” “เป็ นความคิดทีดีนะ ว่าแต่ฟ้าชอบขายของรึเปล่าล่ะ” “ขายของเหรอคะ แล้ วฟ้าจะขายอะไรล่ะคะ” “ฟ้าพอทีจะทําอาหารหรือว่าขนมได้ ไหม แล้ วจัดดอกไม้ เป็ นบ้ าง รึเปล่า” อีกฝ่ ายเสนอแนะความคิดเห็นออกมา หญิ งสาวก็ตอบกลับมา เบาๆ “ฟ้าทําอาหารได้ ค่ะ แต่ให้ ทํ าเยอะๆ คงไม่ไหวหรอกค่ะ ” แล้ ว พลันดวงตาของเธอก็เบิกกว้ างราวกับคิดออกแล้ วว่าจะทําอะไรดี “ฟ้าว่าจะรับ เปิ ดสอนพิเ ศษภาษาอัง กฤษเด็กๆ พีวิไลว่าดีไหม คะ” พลางสอบถามความเห็นอีกฝ่ าย วิไลก็พยักหน้ าอย่างเห็นดีเห็นงาม ด้ วย “ก็ดีนะแถมไม่ต้องใช้ เวลามากด้ วย แล้ วนีก็ใกล้ จะปิ ดเทอมแล้ ว ด้ วย ถ้ าเราสอนไม่แพงก็น่าจะมีคนส่งลูกหลานมาเรียนบ้ าง แถมแถวนี ก็ มีแต่กวดวิชาแพงๆ พีส่งไปเรียนไม่ไหวหรอก ถ้ าฟ้าเปิ ดพีจะได้ ส่งลูกมา เรียนด้ วย” “ฟ้าจะได้ ใช้ ความรู้ทีเรียนมาให้ เป็ นประโยชน์คะ่ ” โดยหญิงสาวเรียนจบปริ ญญาตรี มา ทํางานเป็ นพีอาร์ เกียวกับ การประสานงานกับ ชาวต่ า งประเทศ ซึ งก็ ไ ด้ ใช้ ภาษาอัง กฤษอยู่ ตลอดเวลา เพียงฟ้าจัดการแต่งบ้ านในแนวบรรยากาศน่ารักเพือให้ เหมาะ 28


สามีตามหนีรัก เป็ นโรงเรี ย น ซึงไอเดีย ในการตกแต่ง บ้ านเธอก็ เ ป็ นคนออกแบบเอง เนืองจากช่วงทีเรียนมหาวิทยาลัยนัน ยามทีมีกิจกรรมอะไรเธอก็มกั จะมี ส่วนร่วมในเรืองนีด้ วย เธอเลือกทาผนัง ของบ้ านเป็ นสีฟ้าสดใส และมีสติ ก เกอร์ รู ป การ์ ต ูนเด็กๆ ประดับบนผนัง เพือให้ ดนู ่ารัก ไม่ได้ ติด แอร์ เ พราะเธอไม่ อยากคิดราคาแพงมาก และอีกอย่างเพียงฟ้าอยากได้ แบบเปิ ดหน้ าต่าง ให้ ลมพัดเข้ ามาด้ านในบ้ านมากกว่า เนืองจากเพิงเปิ ดน่ะเองเธอคิดว่าอาจจะพาเด็กๆ ออกไปเรี ยน ข้ างนอกบ้ างเพื อเป็ นการเปลียนบรรยากาศ ซึ งวิไลก็ช่วยเธอได้ เ ยอะ ทีเดียว ช่วยหาช่างทีค่าแรงไม่แพงมาก รวมทังติดต่อช่างทําป้ายโรงเรี ยน สอนภาษาอังกฤษด้ วย และจัด การสังโต๊ ะเรี ย นมา เน้ น สีสันที สดใสและรูป แบบน่ารัก ยามนีบัตรเครดิตของเธอทีได้ ทําไว้ ก็ช่วยได้ เยอะเช่นกัน เพราะสามารถ ผ่อนจ่ายได้ เป็ นแบบรายเดือน ระหว่างนันเธอก็พิมพ์ใบปลิวแจกไปตามสถานทีต่างๆ ซึงก็มีคน ให้ ความสนใจอยู่พอควร เมือรู้ ว่าจะมีโรงเรี ยนสอนพิเศษทีราคาไม่แพง มาเปิ ด ทําให้ เพียงฟ้ารู้สกึ ดีใจอย่างมาก เพียงเดือนเศษบ้ านเช่าทีเรี ยบๆ ก็ถูกเปลียนแปลเป็ นโรงเรี ย น สอนพิเศษภาษาอังกฤษเพียงฟ้า ซึงเตรี ยมเปิ ดทําการสอนได้ หลังจากนี “โรงเรียนของฟ้าน่ารักมากๆ เลยค่ะ” ซึงในช่วงหลายวันทีผ่านมา ก็มีผ้ ปู กครองพาลูกหลานมาสมัคร เรียนพิเศษคอร์สภาษาอังกฤษกับเพียงฟ้าหลายคนทีเดียว โดยเธอตังใจ

รัตมา

29


ว่าจะเปิ ดสอนวันละหกชัวโมง มีสองช่วงภาคเช้ ากับภาคบ่าย โดยมีป้ ายชื อแบบไวนิ ลอิ งค์เ จทผื น ใหญ่ เ ขี ย นไว้ ด้ า นบนว่า โรงเรียนสอนพิเศษเพียงฟ้า ซึงมีภาพการ์ตนู น่ารักบนนัน หญิ งสาวจัด การกันรัวสีขาวทางด้ านนอกเพื อให้ ด ูเป็ นสัดส่วน ซึงทําให้ ได้ พืนทีในการสอนมากขึน ภายนอกได้ รับการตกแต่งด้ วยตุ๊กตา และต้ น ไม้ ทําให้ ด ูร่มรื นอย่างมาก อยู่ภายใต้ กันสาดสีฟ้าขาวสลับกัน เพือกันความร้ อน วิไลทีว่างจากงานก็แวะมาหาหญิ งสาวอยู่เสมอพลางสอบถาม ด้ วยความสนใจ “เป็ นไงบ้ างฟ้า มีเด็กมาเรียนเยอะรึยงั ” “ได้ เจ็ดคนแล้ วล่ะค่ะพีวิไล วันจันทร์นีก็เปิ ดสอนตอนเช้ าได้ แล้ ว ค่ะ” “พีดีใจด้ วยนะฟ้า เปิ ดเร็วคนก็ร้ ู จักเร็ว แล้ วถ้ าสอนดีๆ นะเดียว คนก็เอาไปพูดปากต่อปาก จะได้ มีคนสนใจแล้ วก็อยากมาเรียนเยอะๆ” “ฟ้าก็หวังอย่างนันล่ะค่ะ ขอบคุณพีวิไลมากนะคะ ถ้ าไม่ได้ พีวิไล ฟ้าก็คงเปิ ดสอนโรงเรียนพิเศษนีไม่ได้ หรอกค่ะ” หญิงสาวไม่เคยลืมบุญคุณของอีกฝ่ ายเลย ไม่อยากเชือว่าผู้หญิงทีไม่เคยรู้จกั กัน แต่เพียงฟ้ารักอีกฝ่ ายมากทีเดียว เพราะมีความรักทีจริงใจให้ กลับมา

หลังจากทีลูกศิษย์ตวั น้ อยซึงได้ สมัครลงเรียนไว้ มาจนครบ เธอก็ 30


สามีตามหนีรัก เริมการสอนในทันที ด้ วยรอยยิมทีแสนสดใส ตอนนีร่างกายของเธอดูอ้ ยุ อ้ ายมากขึนกว่าเดิมแล้ ว เธอบอกคนอืนว่าสามีอยู่ต่างจังหวัดในช่วงที กําลังท้ อง แต่ถ้าคลอดลูกออกมาแล้ วถ้ ามีคนถาม เธอก็จะบอกว่าเลิกกับ พ่อของลูกแล้ ว คิดวางแผนไว้ ล่วงหน้ ากับคํานินทาทีต้ องได้ รับรู้ เมือต้ อง อุ้มท้ องเพียงคนเดียว “มาแนะนํ าตัวกัน ก่อนนะคะนัก เรี ย นทุก คน คุณ ครู ชื อคุณ ครู เพียงฟ้านะคะ” เธอใช้ นิ วชี ไปยังทรวงอกของตนเอง ด้ วยใบหน้ าทียิ ม หวานดูใจดี "ต่อไปมาแนะนําชือของตัวเองให้ เพือนๆ รู้จกั กันนะคะ” หญิ งสาวก็เดินไปหาเด็กๆ ทีนังอยู่ยังโต๊ ะเรี ยน พลางสอบถาม ออกไป และใช้ นิวชีไปทีร่างเล็กของแต่ละคนด้ วย “ชืออะไรคะ บอกให้ เพือนๆ ได้ ยินหน่อยค่ะ” เด็กหญิ งตัวน้ อยก็ แนะนําชือของตนเองให้ ได้ ยิน “ชือนําฝนค่ะ” “ชือน่ารักจังเลยค่ะ” เพียงฟ้าเอ่ยชมเชย แล้ วก็ถามเด็กชายคนที สองต่อไป “ชืออะไรคะ บอกเพือนๆ หน่อยเร้ ว” “ชือออมสินครับ” “ชือน่ารักอีกแล้ ว ไหนทีหยอดตังค์อยู่ตรงไหนดูสิ” เด็กชายก็สนั หน้ าบอกกลับมา “ไม่มีครับ” “อ้ าวหยอดเงิน ไม่ได้ เหรอออมสิน ” ถามกลับ อย่างหยอกเย้ า เพือให้ เด็กๆ ไม่เครียด

รัตมา

31


“ไม่ได้ ครับ” เด็กๆ ก็พากันหัวเราะอย่างสนุกสนาน ฮ่า... “คนต่อไปชื ออะไรคะ บอกเพื อนหน่อยค่ะ ” หญิ ง สาวก็ถ าม นักเรียนคนอืนต่อ “ผมชือลูกบอลครับ” “เอาลูกบอลมาโยนได้ ไหมคะ” เพียงฟ้าถามอย่างหยอกเย้ าต่อ “ไม่ได้ ครับ” เด็กชายตอบปฏิเสธกลับมา “ทําไมล่ะคะ ปกติเขาก็เอาลูกบอลมาโยนกัน” “เดียวเจ็บค่ะ” เด็กชายบอกกลับมาอย่างน่ารัก หญิงสาวจึงถาม ลูกศิษย์ตวั น้ อยต่อ “ชืออะไรคะ” “ชือน้ องหนูคะ่ ” “ตัวเล็กเหมือนชือเลย” พลางเอ่ยชมเชยอีกครา โดยหญิงสาวก็ให้ เด็กๆ แนะนําตัวไปจนกระทังครบหมดทุกคน จึงเริมต้ นทําการสอน “คุณครูเ พียงฟ้าจะสอนภาษาอังกฤษนะคะ อักษรตัวแรกของ ภาษาอังกฤษคืออะไร” แล้ วเธอก็โชว์รูปภาพทีเป็ นสติกเกอร์ แปะบนแผ่นลูกฟูกสีสดใส และแจกให้ เด็กนัก เรี ยนด้ วย พลางสอบถามเด็กๆ ด้ วยนํ าเสียงอยากรู้ เพือทดสอบ “นีรูปอะไรคะนักเรียน” ซึงเธอเชือว่าทุกคนต้ องรู้จกั “มดค่ะ/มดครับ” “ภาษาอังกฤษตัวแรกก็คือ เอ พูดตามคุณครูนะคะ เอ” เด็กๆ ก็ 32


สามีตามหนีรัก พูดตามอย่างว่าง่ายแบบพร้ อมเพรียงกัน “เอ” “เอ แอนท์มด พูดตามคุณครูคะ่ ” เธอเอ่ยหลังจากนัน เด็กๆ ก็พดู ตาม เพียงฟ้าสนุกในการสอนเด็กๆ มากทีเดียว โดยเพียงฟ้าก็คลอดลูกออกมาเป็ นลูกฝาแฝดสามคน เด็กชาย สองคน เด็กหญิงหนึงคน นางพยาบาลก็อ้ มุ ลูกๆ ของเธอเข้ ามาในห้ อง “คุณแม่ดลู กู ๆ สิคะ หน้ าตาน่าเกลียดน่าชังมากๆ เลยค่ะ” ดวงตาของเธอทอดไปยังใบหน้ าเล็กทีดูกระจุ๋มกระจิ ม อดรู้ สึก อิมเอมหัวใจไม่ได้ “ลูกแม่” เธอเอ่ยพร้ อมกับหยาดนําตาทีรินไหลออกมา คนอืนคลอดลูกจะ มีสามีมาเป็ นกําลังใจให้ แต่เธอมีเพียงพีวิไลเท่านันกับนิติ สถาปนิกหนุ่ม ซึงได้ ร้ ูจกั กันมาตังแต่ตอนทีเธออุ้มท้ อง หญิงสาวไม่ได้ บอกเรืองนีให้ บิดารู้ เพราะท้ องไม่มีพ่อแบบนีบิดา คงไม่ชืนชอบอย่างมาก ยามทีเห็นสามีคนอืนมาคอยดูแลภรรยา มันทํา ให้ เพียงฟ้าอดนําตาไหลไม่ได้ “ดูสิผิวเป็ นสีชมพูหมดเลย” วิไลเอ่ยด้ วยนําเสียงชืนชม เพียงฟ้าเลียงลูกด้ วยตัวเองทังสามคน ยามดึก ก็ตืนขึนมาเมือ รับรู้วา่ ลูกน้ อยส่งเสียงร้ อง อุแว้ พลางรีบอุ้มลูกไว้ กับอกและป้อนนมจาก ทรวงอกให้ ปากเล็กได้ ดดู กินด้ วยความหิว นัย น์ ต าทอดไปยัง วงหน้ าและดวงตาเล็ก ที จ้ องมองผู้เ ป็ นแม่ อย่างอ่อนเดียงสา

รัตมา

33


ตอนนีเพียงฟ้าเหมือนคนทีกําลังตกหลุมรักลูกของตัวเองทังสาม คน เหมือนทีเธอเคยตกหลุมรักพ่อของทังสามคน แต่ตอนนี ความรัก เปลียนแปลเป็ นความเกลียดชังไปแล้ ว แต่สําหรับลูกน้ อยให้ นงมองได้ ั ทังวันก็ไม่เบือ แค่เพียงสัมผัสผิว ละมุน ก็ทําให้ เธอแทบไม่สนใจต่อสิงใดอีกแล้ ว “หิวมากใช่ไหมลูก กินไม่หยุดเลย” โดยเมือป้อนนมให้ ลกู คนโตแล้ ว อีกคนก็ร้องขึนมาเช่นกัน เธอจึง อุ้ม ลูก คนกลางขึ นมาป้ อนนมต่อ ส่ว นคนเล็ก ก็ ห ลับ ตาปุ๋ ยอย่ า งมี ความสุข “กลัวน้ อยหน้ าพีชายรึไง หือ ถึงได้ ร้องไห้ ขนมาเนี ึ ย ดูน้องสิ นอน หลับปุ๋ยเลย” ตอนนี ชีวิตของเธอมีความหมายเพราะเลือดเนื อเชื อไขทังสาม คน ซึงเธอยอมทําทุก อย่างเพือความสุขของลูกน้ อย แม้ ตายเธอก็ยอม สละชีวิตได้ เพือปกป้องลูกน้ อย เคยคิดว่าอนาคตจะแต่งงานและสร้ างครอบครัวอบอุ่นร่วมกัน แต่แล้ วเธอก็ร้ ูวา่ สิงทีคิด มันเป็ นเพียงแค่ความฝั นเท่านัน มันเป็ นอะไรทีเจ็บปวดเกินคาดยิงนัก ราวกับเธอตกลงมาจากที สูงสูพ่ ืน กระแทกจนจุกไปถึงขัวหัวใจทีเดียว...

34


สามีตามหนีรัก

ตอน 3 กําลังใจของแม่

ปั จจุบนั หลังจากทีเตรี ยมอาหารเช้ าเสร็จเรี ยบร้ อยแล้ วก็ขึนไปปลุกเจ้ า ตัว ยุ่ ง ทั งสามคนของเธอ พลางเดิน ขึ นไปยัง ชั นบน ดวงตามองเห็ น เด็กชายกับเด็กหญิงนอนอยู่บนเตียงสามคน ดวงตาของเธอทอดมองไป ยังเด็กน้ อยด้ วยความรักอย่างมากมาย ใบหน้ าของทังหมดละม้ ายคล้ ายเขา แม้ จ ะพยายามทํ าเป็ น เกลียดอีกฝ่ ายมากเพียงใด แต่ก็ไม่สามารถทีจะลืมได้ ในเมือดีเอ็นเอของ อีกฝ่ ายมันบ่งบอกอย่างเด่นชัดบนใบหน้ า “ตืนได้ แล้ วนะเจ้ าตัวยุ่งทังสามคนของแม่ฟ้า” พลางปลุกด้ วยการก้ มลงหอมแก้ มนวลทังสาม ทีเป็ นสีชมพูและ ยุ้ยอย่างน่าฟั ด เมือเห็นลูกๆ ยังคงนอนอยู่ดงั เดิม เธอก็ใช้ จมูกฟั ดไปทีพุง

รัตมา

35


น้ อยๆ ของเจ้ าปุ๊ กลุ๊กทังหลาย ทีดูจะขีเซาอย่างมากทีเดียว ลูกๆ ของเธอ ชือ อลงกร กับ อลงธรและ พลอยฝนเป็ นชือทีใช้ ชือของพ่อนําหน้ า ส่วน ลูกสาวใช้ ชือพ.พาน เหมือนตนเอง โดยเด็กๆ ชือ เฟิ ร์ส เฟส ฟาง เธอยอมเหนือยทุกอย่างก็เพือเจ้ า ตัวยุ่ง ทังสาม แค่เพี ยงเห็นหน้ าได้ ก อด ได้ หอม ก็ทําให้ เธอหายเหนือย แล้ วล่ะ เพียงเจ้ าตัวยุ่ง ทังสามถูก ฟั ดที พุงก็หัวเราะคิก คักอย่างชอบใจ คิก คิก คิก ก่อนจะบอกอย่างงองแงใส่ พร้ อมกับทําท่าบิดขีเกียจไปมา “น้ องเฟิ ร์ส ไม่อยากไปโรงเรียนเลยครับแม่ฟ้า” “น้ องเฟสก็ไม่อยากไปครับ” “น้ องฟางก็ไม่อยากไปค่ะ” เจ้ าตัวยุ่งตอบกลับด้ วยนํ าเสียงขีเซา ไม่ตา่ งกัน “ไม่ไปโรงเรียนไม่ได้ นะลูก ไม่อยากมีความรู้ กันรึไง” เพียงสินคํา ของมารดา ทังหมดก็ตอบกลับมาพร้ อมกัน “ไม่อยากมี” ประสานเสียงอย่างพร้ อมเพรียงกันทีเดียว “ไปโรงเรียนแล้ วเดียวตอนเย็น แม่ฟ้าจะพาไปกินไอติมเอาไหม” พลางพูดหลอกล่อเจ้ าตัวยุ่งทังหมด เพียงได้ ยิ นดวงตากลมก็เบิกกว้ าง และลุกขึนมากอดร่างของเพียงฟ้าอย่างคลอเคลีย “เอาครับ เอาค่ะ” ตอบรับกลับมาอย่างพร้ อมเพรียงกัน “อย่างนันน้ องเฟิ ร์ สกับ น้ องฟางก็ต้องไปอาบนํ าก่อนนะ ถ้ าไม่ อาบนําแม่ฟ้าก็ไม่พาไปนะ” หญิ งสาวเอ่ยข้ อตกลงออกมา เพียงได้ ยินก็ รีบทําตามอย่างไม่ขดั ข้ องอีก 36


สามีตามหนีรัก “อาบนําๆ” แข่งกันพูดไม่หยุดทีเดียวพอได้ ยินทีมารดาเอ่ย โดย เธอก็ทําการปลดเสือผ้ าของเจ้ าตัวยุ่งทังสาม ทีแม้ จะยุ่งและป่ วนมากแค่ ไหน แต่เธอก็ยอมให้ ย่งุ และป่ วนไปตลอดชีวิต “น้ องเฟิ ร์สจะอาบนํา” “น้ องเฟสก็จะอาบ” “น้ องฟางก็อาบค่ะ” ชีวิตของเธอวุ่นวายกับเจ้ าตัวยุ่งแบบนี ทุกเช้ า มันเป็ นความสุข ของคนเป็ นแม่ หลังจากถอดเสือผ้ าของเจ้ าตัวยุ่งทังสามแล้ วก็พากันวิง เข้ าไปยังห้ องนํ าด้ วยนํ าเสียงเริ งร่า เพียงฟ้าก็เดินตามเข้ าไปในห้ องนํ า มือเรียวเปิ ดฝั กบัวและฉีดไปยังร่างเล็กทังสามจนเปี ยก ก่อนจะหยิบสบู่อาบนําแบบอ่อนโยนมาเทใส่มือเรียวและทําการ ถูสบู่ให้ กบั เจ้ าตัวยุ่งทังสามอย่างรวดเร็ว เด็กๆ ก็หัวเราะคิกคัก พลางใช้ มือวักนําใส่ร่างนวล “น้ องฟางอาบนําให้ แม่ฟ้าด้ วย” “ไม่ต้องเลยจ้ ะน้ องฟาง เดียวแม่ฟ้าอาบนําเอง แม่ฟ้าอาบนํ าให้ ทุกคนก่อน” เธออธิบายให้ ลกู ๆ ทังสามเข้ าใจ “แม่ฟ้าโตแย้ ว ต้ องอาบนําเอง” ลูกชายคนแรกบอกอย่างเข้ าใจ “ใช่เลย แม่ฟ้าโตแย้ ว ต้ องอาบนํ าเอง ไว้ ทุกคนโตก็ต้องอาบนํ า เองเหมือนกันนะ” เธอสอนลูกๆ ไปด้ วย “ครับ ค่ะ” ลูกๆ ตอบรับว่าว่าง่าย หลังจากอาบนํ าเสร็ จเธอก็จัด การแต่ง ตัวให้ กับ เจ้ าตัวป่ วนทัง สาม ทังทาแป้ง ใส่เสือ สวมกระโปรง ใส่ถงุ เท้ า หวีผม จนตัวขาวไปหมด

รัตมา

37


ก่อนจะพาเด็กๆ ลงบันไดไปยังด้ านล่าง เตรียมกินอาหารเช้ า หญิ งสาวก็ บอกอย่างกําชับ “ลงช้ าๆ นะ เดียวตกลงไป เธออุ้มลูกขึนไปนังบนเก้ าอีของเด็ก ก่อนทีมือเรี ยวจะตักข้ าวใน หม้ อใส่จานรูปมิกกีเมาส์ ซึงเป็ นรูปการ์ตนู ทีลูกๆ ของเธอชืนชอบ “เดียวแม่ฟ้าตักไข่เจียวให้ นะ” มือเรี ยวก็ใช้ ช้อนตักกับข้ าวใส่ใน ชามข้ าว ปล่อยให้ ลกู ๆ ใช้ ช้อนตักข้ าวกินเอง โดยเธอก็ทรุ ดกายนังลงที โต๊ ะเพือกินข้ าวเช้ าเช่นกันกับผัดผักและไก่ย่าง “แม่ฟ้าตักไก่ย่างให้ น้องฟางหน่อยค่ะ” “น้ องเฟิ ร์สก็อยากกินไก่ย่างครับ” “น้ องฟางก็อยากกินครับ” ทังสามชอบทําตามกัน หญิ งสาวก็ทํา ตามทีลูกขอ ด้ วยการตักไก่ย่างใส่ในจานใบเล็กของทังหมด ซึงทังสามก็ นังกินข้ าวไปอย่างเอร็ดอร่อย หลังจากที กิน ข้ าวจนอิมแล้ ว เพี ยงฟ้าก็ขบั รถเก๋ง ไปส่งลูกๆ ที โรงเรียน ซึงอยู่ในละแวกนัน “มาเร้ ว คนเก่งทังสามของแม่ฟ้า เตรียมตัวขึนรถได้ แล้ วนะ” กระทังถึงโรงเรียน เด็กๆ ทังสามก็แสดงความรักต่อมารดาก่อนที จะเข้ าห้ องเรียนเหมือนทุกๆ วัน “หอมแก้ มแม่ฟ้าเร็วทุกคน” เด็กๆ ก็ทําตามอย่างน่ารัก ด้ วยการจุมพิตไปทีแก้ มนวล เธอคิด ไม่ผิดเลยทีไม่คิดทําลายเด็กในท้ องของตนเอง เพราะตอนนีความสุขของ เธอก็คือลูกๆ ทังสามคน 38


สามีตามหนีรัก แค่เ ห็ น รอยยิ มและความสดใสที แสนน่ า รั ก ก็ทํ า ให้ เธอหาย เหนือยแล้ วล่ะ และยิ น ดี ย อมทํ า ทุ ก อย่ า งเพื อความสุข สบายของทั งสาม ถึงแม้ วา่ เธอจะไม่มีพ่อให้ กบั เด็กๆ เหมือนครอบครัวอืน แต่เธอจะเป็ นทังพ่อและแม่ให้ กบั ลูกๆ ได้ “รักแม่ฟ้าครับ/ รักแม่ฟ้าค่ะ” เด็กๆ กอดคอของเธอด้ วยความรัก และเอ่ยด้ วยนําเสียงน่ารัก เป็ นประโยคทีทํ าให้ เธอรู้ สึก อุ่นซ่านไปถึงขัวหัวใจ ชดเชยกับ ความเจ็บไปถึงขัวหัวใจได้ เป็ นอย่างดี โดยเธอก็ก ลับ ไปทํ า งานเปิ ดโรงเรี ย นสอนพิ เ ศษหลัง จากนั น ตอนนีเธอหาครูมาช่วยสอนเพิมขึนด้ วย

ทีบ้ านของอลงกตเขาก็บอกถึงสิงที ตังใจไว้ ออกมาให้ บิดากับ มารดาได้ รับรู้ นันก็คือการขยายสาขาบริษัทไปยังจังหวัดอืน เพือให้ มีเงิน หมุน เวี ย นเข้ า มามากขึน ยามนี เขานอนอยู่ บ นโซฟาตัว ใหญ่ ภายใน ห้ องรับแขก มือก็จิมผลไม้ ใส่ปากไปด้ วยอย่างสบายอารมณ์มาก “ผมกําลังคิดว่าจะเปิ ดบริษัทใหม่ทีหัวหินครับคุณพ่อคุณแม่” ซึง ทังสองก็พยักหน้ าและสนับสนุนอย่างเต็มที “เอาสิกต ที หัวหิน น่ะน่าจะมีฝรังเช่ารถเทียวเยอะ โดยเฉพาะ พวกรถส่วนตัว” คุณพัชราซึงเป็ นมารดาแสดงความคิดเห็นออกมา “ดีเลยค่ะ เนยจะได้ ไปเทียวทีหัวหินบ่อยๆ” น้ องสาวที เดิ น ลงมาจากบัน ไดก็ต อบรั บ อย่ างเห็น ดี เ ห็น งาม

รัตมา

39


เช่นกัน ระหว่างนันเสียงหนึงก็พลันดังขึนมาให้ ได้ ยิน “กตเว้ ย ไอ้ กต อยู่เปล่าวะ” “มาถึงก็ตะโกนโวยวายไม่ร้ ูจกั เกรงใจเจ้ าของบ้ านเลย” ตระกาลตาว่าเหน็บคนมาใหม่ ซึงเจ้ าของเสียงก็โผล่หน้ าออกมา เป็ นชายหนุ่ ม ตัว สูง เกิ น หนึ งร้ อยแปดสิ บ เซนติ เ มตร มี อ าชี พ เป็ น ทนายความว่าความชนะมาหลายคดีแล้ ว “มีเรืองให้ ช่วยหน่อยว่ะ” ““มาถึงก็ตะโกนเสียงดังรบกวนคนอืนเขาเลยนะทีรัก” ตระการตาเรียกเขาเสียงหวานจ๋อย ถ้ าเป็ นคนอืนคงจะชืนชอบ หรอกทีมีสาวมาเรียกเสียงหวานแบบนี แต่ไม่ใช่คณาธิปทนายความสุด หล่อหรอก ดวงตาของเขามองไปยังอีกฝ่ ายแบบเข่นเขียว “ใครไปเป็ นทีรักเธอกัน หา หน้ าอย่างเธอน่ะไม่มีทางได้ เป็ นทีรัก ฉันหรอก แค่ห่นุ ก็ไม่ผา่ นละ” พร้ อมกับใช้ สายตากวาดมองไปทัวร่างเล็กด้ วย ซึงไม่ได้ เจอกับ อีกฝ่ ายสองปี แล้ ว เพราะตระการตาไปเรี ยนต่อทีเชียงใหม่ จะกลับมา บ้ านก็ช่วงปิ ดเทอม “เฮอะ แล้ วคิด ว่าเนยอยากจะเป็ นที รักของพี ธิป นักเหรอ อย่า เข้ าใจผิดไปหน่อยเลย” ตอบด้ วยอาการใบหน้ าเชิด “เด็กบ้ า” คณาธิปว่าออกมาอย่างเหลืออด “พีธิปน่ะสิบ้า” “แกดูน้องแกนะไอ้ กต กวนประสาทฉันตลอด” วงหน้ าคมบูด บึ งอย่า งมาก พร้ อมกับ ยกปลายนิ วชี หน้ า ของ 40


สามีตามหนีรัก น้ องสาวจอมแสบของเพือนด้ วย “ยายเนยไอ้ ธิปน่ะเป็ นเพื อนพี นะเว้ ย ทําไมแกไม่พูด กับมันดีๆ เหมือนคนอืนวะ เห็นไอ้ ภีมแกก็พูดดี ไอ้ เลคก็พูด ดี แต่ไม่ยอมพูด ดีกับ ไอ้ ธิป ทําไมวะยายเนย” พี ชายแสดงความสงสัย กออกมาด้ วยความ แปลกใจ “ก็ไม่อยากพูดดีด้วยน่ะมีอะไรไหม ตอนแรกจะไม่เรี ยกว่าพีด้ วย ซําไป ถ้ าไม่ใช่เพือนพีกตล่ะก็ไม่เรียกว่าพีเด็ดขาด” นันเพราะก่อนหน้ าทีจะรู้วา่ เป็ นเพือนของพีชายทังสองเคยมีคดี ไม่ชอบหน้ ากันมาก่อนน่ะเอง นันเพราะว่าคณาธิปเป็ นคนเชียงใหม่น่ะ เอง และทังคูก่ ็มีเรืองกันทีนัน ตระการตาลอยหน้ าลอยตาตอบกลับมาแบบน่าซัดอย่างมาก ทนายความหนุ่มจึ ง มองไปยัง ใบหน้ า ของอีก ฝ่ ายแบบเข่น เขี ยวและ หมันไส้ กบั ความป่ วนของน้ องสาวเพือน พลางขยับเข้ าไปกระซิบทีใบหู เล็กของเธอแบบกวนประสาทกลับเหมือนกัน ไม่โกงนะป่ วนมาป่ วนกลับ “อยากเรียกว่าผัวแทนรึไง” “เฮ้ ย! หยาบคายมากเลย” พอได้ ยินดวงตาของเธอก็เบิกกว้ าง อย่างตกใจทันทีเพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ ายจะกล้ าพูดเช่นนี “อะไรหยาบคาย แกพูดอะไรกับน้ องสาวฉันวะไอ้ ธิป” อลงกตได้ ยินทีน้ องสาวตะโกนเสียงดัง จึงถามทังสองคน “ก็ไม่มีอะไรแค่บอกว่าทีไม่อยากเรียกพีเพราะอยากเรียกพ่อแทน รึไง” แต่คําว่าพ่อของเขาคือคําว่า พ่อทูนหัวน่ะ เขาละเอาแค่สนๆ ั ด้ วย การเปลียนคําพูดไปเล็กน้ อย

รัตมา

41


“ลามปามละไอ้ ธิป เล่นพ่อเลยเหรอวะ” พอรับรู้ก็หนั ไปโวยเพือน แทน “ก็น้องแกมันปากดีรึเกินนี ระวังเหอะปากดีแบบนี จะกินนํ าพริ ก ไม่ได้ ” ชายหนุ่มเตือนด้ วยความหวังดี “ทําไม! จะต่อยปากผู้หญิ งรึ ไง” ตระการตายอกย้ อนกลับ ไป อย่างนําเสียงคาดการณ์ “ใช่” ยอมรับอย่างตรงๆ พร้ อมกับดวงตาจับจ้ องไปยังเรี ยวปากสี ชมพูระเรือเบืองหน้ าด้ วย “เฮ้ ย น้ องฉันเป็ นผู้หญิ งนะเว้ ยไอ้ ธิป ต่อยผู้หญิ งมันเรี ยกว่า...” เขายังพูดไม่ทนั จบน้ องสาวก็เอ่ยขึนมาก่อน “ไม่ใ ช่ผ้ ูช าย” ซึงหญิ ง สาวคนหนึ งก็เ ดิน เข้ ามาในบ้ านและ เรียกชือของตระการตาออกมา “เนย พีมาแล้ วนะ” พอคณาธิปได้ ยินเสียงของผู้หญิงอีกคนก็หันไปมองทันที พบว่า เป็ นผู้หญิงใบหน้ าชวนมอง แต่งตัวดูน่ารักมาก ด้ วยชุดเดรสลายดอกไม้ สดใส แตกต่างจากน้ องสาวของเพือนตนเองเป็ นทีสุดซึงอยู่ในชุดเอียม เหมือนเด็กกระโปโลไม่มีผิด ทังทีเรียนจบปริญญาตรีแล้ วด้ วยซําไป “อย่างนันรี บไปกันเถอะค่ะพีเตย” นันเพราะว่าทังสองนัดทีจะ ออกไปซือของด้ วยกันน่ะเอง เมื อน้ องสาวขับ รถออกไปแล้ ว อลงกตก็ หัน มาหาเพื อนของ ตนเอง นึก ได้ ว่า อีก ฝ่ ายตะโกนเสีย งดัง เมือครู่ ว่าให้ ช่ว ยจึง สอบถาม กลับไป 42


สามีตามหนีรัก “แกจะให้ ฉนั ช่วยอะไรวะ” “พอดียางรถฉันมันแตกว่ะ ก็เลยว่าจะเอาล้ ออะไหล่ของแกมา เปลียนแทนไปก่อน” “เอาสิ” โดยชายหนุ่มก็เดินไปหยิบล้ อยางอะไหล่ทีอยู่ในโรงรถมาให้ กับ เพื อนสนิ ท คณาธิ ป ก็จัด การเปลี ยนล้ อ ในทัน ที ซึ งอลงกตก็ช่ว ยหยิ บ เครืองมือให้ อีกฝ่ ายด้ วย ระหว่างนันก็บอกถึงโครงการของตนเองให้ เพือน ทราบ “อาทิตย์หน้ าฉันจะไปหัวหิน แกจะไปกับฉันรึเปล่าวะ” “เอาสิ ฉันว่างไปได้ ว่าแต่แกจะไปทําไมวะ ติดสาวทีนันรึไงวะ” ถามอย่างคาดการณ์กลับไปแบบสัพยอกเพือน “ใช่ทีไหนล่ะวะ ฉันจะไปดูทําเลเปิ ดบริษัทอีกทีหนึงว่ะจะได้ มีเงิน หมุนเข้ ามาในบริษัทอีก” “ไม่คอ่ ยงกเลยเว้ ยเพือนฉัน” “เอ้ า ถ้ าไม่งกก็ไม่รวยสิวะ” อลงกตยอมรับอย่างไม่เถียง ถ้ าเพียงฟ้ารู้วา่ มีคนกําลังจะขึนไปแย่งสิทธิ แห่งความเป็ นลูกร่วม ด้ วยเร็วๆ นี เธอจะทําเช่นไรนะ ยามนีเธอกําลังพาลูกๆ และเด็กนักเรียน เต้ นตามเสียงเพลงจาก วิทยุทีใส่ถ่าน ซึงเปิ ดเพลงภาษาอังกฤษจากแผ่นซีดี เพือให้ เด็ก ๆ เต้ น ตาม หญิงสาวมัดผมทางเบืองหลังเป็ นหางม้ า อยู่ในชุดเสือเสือเชิ ตแขน สันกับกางเกงยีนส์ขาสามส่วน อวดเรื อนร่ างที ผ่านการมีลูก ถึง สามคนอย่ างเซ็ก ซี กับ ยี น ส์ที

รัตมา

43


รัดรูปอย่างเข้ าทรง ถ้ าไม่มีคนบอกว่าเธอมีลกู ก็คงไม่มีใครเชือ เพราะหุ่น ของเธอยังคงเป๊ ะเหมือนเดิม โชคดี ที เพี ย งฟ้ าเป็ นคนที รู ป ร่ า งคื น ที เร็ ว มากๆ อาจจะเป็ น เพราะว่าเธอเลียงลูกด้ วยตนเอง ก็เลยเหมือนเป็ นการออกกําลังกายไป ในตัว เพราะต้ องตืนตอนดึกๆ อยู่หลายคราว บวกกับหญิ งสาวเป็ นคนที ชอบออกกําลังกายอย่างเสมอ นําหนักกับพุงก็เลยลดได้ เร็ว กลับมาหุ่นสเลนเดอร์ ดงั เดิม เพียง ฟ้าชอบหากิ จกรรมทําร่ วมกับ ลูกๆ มันทํ าให้ ค วามสัมพันธ์ ของแม่ลกู ดู สนิทสนมและผูกพัน กันมาก ซึงพี วิไล กับลูก ๆ อีกสองคนก็มาร่ วมเต้ น ด้ วยเหมือนกันอย่างสนุกสนาน โชคดีทีมีสนามเด็กเล่นกว้ างๆ เป็ นลาน ว่าง ทําให้ เธอชอบพาเด็กๆ มาสอนทีนีอยู่เป็ นประจํา “เราจะมาเต้ นตามท่าทีคุณครูเพียงฟ้าสอนนะคะ ยกมือขึนทัง สองมือ โยกซ้ าย แล้ วก็โยกขวา ด้ วยประโยค เอ บี ซี ดี อี เอฟ จี ต่อไปก็ เป็ นท่าจับมือทีเอว แล้ วก็บิดซ้ ายแล้ วก็บิดขวานะคะ ด้ วยประโยค เอช ไอ เจ เค แอล เอ็ม เอ็น โอ พี แล้ วพอร้ องท่อน คิว อาร์ เอส ที ยูวี เราก็มาที ท่ายกมือ ขึน แล้ ว ก็โยกซ้ า ยโยกขวาเหมือ นเดิม ก่ อนจะจบด้ วยท่อ น ดับเบิลยู เอ็กซ์ วาย ซี ด้ วยท่าจับเอวแล้ วบิดซ้ ายบิดขวาเหมือนกัน จํากัน ได้ ไหมคะ” เธอร้ องเพลงและทําท่าทางให้ เด็กๆ ดูด้วย ซึงลูกศิษย์ตวั น้ อย ก็ตอบรับกลับมาพร้ อมเพรียงกันอย่างน่ารัก “จําได้ คะ่ คุณครูเพียงฟ้า” “น้ องเฟิ ร์ส น้ องเฟส น้ องฟาง จําได้ ไหมลูก” หญิงสาวถามเจ้ าตัว ป่ วนของตนเองด้ วย 44


สามีตามหนีรัก “จําได้ คะ่ แม่ฟ้า” ทังสามก็ตอบกลับมาพร้ อมกัน “ถ้ าอย่างนันเรามาเริ มเต้ นกันเลย นับ หนึงถึงสามนะคะ แล้ ว เต้ นพร้ อมๆ กัน” มือเรี ยวกดปุ่ มเทปให้ ทํางานโดยเสียงเพลงก็ดงั ขึนมา นันก็คือเพลงเอถึงแซดน่ะเอง ซึงเด็กๆ ก็ทําได้ อย่างน่ารัก ก็มีผ้ ปู กครอง แวะมาดูลูกๆ เต้ น ด้ วย บางคนก็ถ่ายภาพลูก ๆ ด้ วยที เต้ นอย่างพร้ อม เพรียงกัน

ร่ างแกร่ งซึงอยู่บนรถสปอร์ ตสุดเท่ ด้ วยชุดเสือเชิ ตสีขาวกับ กางเกงยีนสีเข้ ม บนวงหน้ าคมประดับด้ วยแว่นตาสุดเก๋ ส่วนอีกฟากหนึง พ่อทนายสุด หล่อ ก็นังมาด้ วย รวมทั งพิ ทัก ษ์ ซึ งเป็ นผู้ช่วยของเขาจะ ออกไปกับตนเองเวลาทีออกไปดูงานข้ างนอก ส่วนเลขาก็ให้ ทํางานในบริ ษัท ไปกับตระกาลตาทีเรี ยนจบและ ได้ มาช่วยดูแลบริษัทแล้ ว ตอนนี บริ ษัทรถเช่ากลายเป็ นหน้ าทีของสองพี น้ องช่วยกัน ดูแลและบริ ห ารร่ วมกัน ส่วนบิ ด ากับ มารดาพัก จากการ ทํางานแล้ ว ชายหนุ่มมาถึงหัวหินในช่วงบ่าย และกําลังดูวา่ จะเริมต้ นดูทําเล ตังแต่ตรงไหนดี คณาทิปพลางสอบถามเพือนด้ วยสีหน้ าอยากรู้ “แกคิดไว้ รึยงั วะว่าจะเปิ ดแถวไหน” “ยังไม่ร้ ูเลย คงต้ องขับรถวนไปเรื อยๆ แต่น่าจะเป็ นทีๆ คนเยอะ หน่อย แล้ วก็มองเห็น บริ ษั ท ได้ ง่าย ตรงนี ก็น่าสนใจดี เดียวเริ มขับ วน ตังแต่ตรงนีเลยดีกว่า จะได้ ดวู า่ มีตรงไหนทีดินพืนทีกว้ างๆ บ้ าง” ซึงอลงกตก็ขับไปตามทางเรื อยๆ เพื อมองหาทํ าเลทีน่าสนใจ

รัตมา

45


ดวงตามองไปทัวบริเวณโดยรอบ คณาธิปก็ช่วยดูให้ กบั ชายหนุ่มด้ วย ว่า ตรงไหนทีมีห้องเช่าทีว่างบ้ าง ระหว่างนันสายตาก็พลันสะดุดกับป้ายชือ โรงเรียนสอนพิเศษเพียงฟ้า มันจึงทําให้ เขาได้ แต่นิงงันมองอยู่อย่างนัน เพียงฟ้า ชือนีไม่เคยหายไปจากสมองของเขาเลย แม้ ว่าเวลาจะ ผ่านมานานหลายปี คนเคยอยู่ ด้ วยกั น หลายปี มี เ หรอที จะไม่ มี ค วามรู้ สึ ก ดี ๆ หลงเหลืออยู่ เขาแวะกลับ ไปที บ้ า นนันหลายครา รับ รู้ ว่าเหมือนหัว ใจของ ตนเองขาดอะไรไป เพราะปกติเขาไม่เคยอยู่กับผู้หญิ งคนไหนนานเท่านี มาก่อน ส่วนใหญ่พอสนุกกันเสร็จก็ตา่ งคนต่างไป พอเจอกันถ้ าอยากจะ สนุกกันอีกก็แค่ไปด้ วยกัน ก่อนทีเขาจะเจอกับเพียงฟ้าเหมือนคนทีค้ นหา ร้ านอาหารกินไปเรือย คือเจอทีไหนก็แวะกิน กิน เสร็จ ท้ องอิมก็กลับไปทํ างาน ไม่ได้ จดจําอะไร พอหิวอยากกินอะไรก็เลือกเอา ร้ านไหนทีเคยติดใจก็อาจจะวน กลับไปกินซํา แต่ยงั ไม่มีเจ้ าประจํา แต่สําหรับเพียงฟ้า อารมณ์เหมือนเจอร้ านอาหารทีถูกปาก จึง แวะไปบ่อยกว่าร้ านอืน ตอนนันเขาไม่อยากทีจะผูกมัดกับใคร จึงพูดจาทําร้ ายจิตใจเธอ ไป ซึงอลงกตมารู้สกึ แย่ก็หลังจากทีเธอหายไปหลายเดือน เขาไม่เคยคิดว่าตนเองจะคิดถึงเพียงฟ้ามากขนาดนี 46


สามีตามหนีรัก เพิงรู้วา่ ตัวเองคิดผิดทีปล่อยเธอไป เคยได้ ยินคําพูดว่า กว่าจะรู้ตวั ว่ารักก็วนั ทีสายไป... นันล่ะอารมณ์เขาเป็ นแบบนันเลย ของมีคา่ อยู่ในมือกลับไม่เห็น ค่าของมัน แล้ วตอนนีเกิดรู้สกึ อยากได้ แต่ของนันก็หายไปแล้ ว อลงกตแวะไปสอบถามเพือนทีทํางานของเธอว่ามีใครรู้บ้างเพียง ฟ้าไปไหน แต่ทกุ คนก็พากันส่ายหน้ าหมด เพราะอีกฝ่ ายไม่ติดต่อกลับมา หาใครเลย เหมือนกับว่าตัดขาดจากทุกคน เขาอดห่วงไม่ได้ วา่ เธอจะเป็ นยังไง บางครังความเคยชินก็เป็ นสิง ไม่ดี เพราะชินกับการทีไม่เคยรักใคร จึงไม่คิดว่าจะเจอกับรักแท้ แบบไม่ ตังตัว คณาธิปเห็นเพือนหันไปมองข้ างทางเป็ นนานก็เกิดความสงสัย ก่อนจะมองเห็นป้ายสีสดใส เขียนว่า โรงเรียนสอนพิเศษเพียงฟ้า ‘เพีย งฟ้า’ ชื อที สะดุดใจเขาเป็ นที สุด คณาธิป รู้ ว่าเพื อนคงจะ คิดถึงผู้หญิงทีบอกเลิกไป ผู้หญิงคนนีสามารถกุมใจของเพือนได้ แต่เพือนเขาดันมารู้ตวั ว่า รักอีกฝ่ ายก็ตอนทีเธอหายไปแล้ ว ตอนแรกก็ร้ ู สึกสมนํ าหน้ า ทังที ไอ้ ภีมก็ถามแล้ วถามอีกก็ยังทํ า ปากเก่งว่าแค่ร้ ูสกึ ดี แต่เวลาผ่านไปหลายปี เพือนเขามันก็ยังไม่ลืมผู้หญิ งเจ้ าของชือ นี แต่ก็ไม่ร้ ูจะไปตามหาอีกฝ่ ายทีไหน ถ้ าทํางานประจําก็ยังพอทีจะตาม ได้ จากบัตรประกันสังคม

รัตมา

47


“ฉันมันโง่เองว่ะ ทีปล่อยฟ้าไป” “ถ้ าแกเจอเพียงฟ้าอีกครัง แกจะกลับไปหาเธอไหม” คณาธิ ป สอบถามเพือนพร้ อมกับมองหน้ า “ถ้ าฉันได้ มีโอกาสเจอกับฟ้าอีกครัง ฉันจะขอโอกาสฟ้าแก้ ตวั ” เอ่ยทังทีไม่ร้ ู ว่าตนเองจะมีโอกาสนันรึเปล่า สีหน้ าของเขาดูแย่ มาก ก่อนจะเคลือนรถออกไปจากบริเวณนัน

48


สามีตามหนีรัก

ตอน 4 เวลาของลูก

เป็ นช่วงเดียวกับทีบานประตูโรงเรียนสอนพิเศษก็ถกู เปิ ดออกมา พร้ อมกับ ร่ า งของคุณ ครู ห น้ าหวาน ผู้เ ป็ นเจ้ าของชื อเดิ น ออกมาส่ง ผู้ปกครองกับลูกศิษย์ตวั น้ อยทีมาสมัครเรียนภาษาอังกฤษกับเธอ ตอนนี เพียงฟ้าเปิ ดเพิมสอนวาดภาพ ด้ วยการรับสมัค รคุณครู คนใหม่มาช่วย “ขอบคุณนะคะทีสนใจโรงเรียนเพียงฟ้าของเรา” “ค่ะคุณครูเพียงฟ้า” ซึงเด็กๆ ก็วิงกลับมาเมือคุณครูสอนศิลปะพาลูกๆ ของเธอไปซื อ ขนมกลับมา ดวงตาของหญิงสาวมองเห็นคราบช็อกโกแลตทีปากเล็ก ก็ บอกอย่างเอ็นดูด้วยความรัก “ปากเลอะหมดแล้ วลูกแม่ เดียวกินเสร็จไปอาบนํ าเลยนะ จะได้

รัตมา

49


ทําการบ้ านต่อ” เด็กๆ ก็ขานรับกลับมาอย่างน่ารัก “ค่ะ/ครับ แม่ฟ้า” แล้ วเธอก็พาเด็กๆ เข้ าไปในบ้ าน มือเรียวพลิกป้ายหน้ าร้ านทีเขียนว่า OPEN เป็ น CLOSE ตอนนี เป็ นเวลาของลูกๆ เธอทังสาม ชีวิตของเพียงฟ้าวนเวียนอยู่แค่งานกับลูก เท่านัน ทีเป็ นความสุขของตนเอง ไม่คิดเหมือนกันว่าตนเองจะผ่านชีวิตที แย่ๆ มาได้ ถึงห้ าปี คงเพราะมีกําลังใจตัวน้ อยๆ สามคนทีช่วยให้ เธอรู้วา่ ความสุขอยู่ ทีไหน จึงทําทุกอย่างเพือทังสาม เหนือยแค่ไหนเธอไม่เคยบ่น แค่เพียงเห็นใบหน้ าเล็กและได้ หอม กับกอดรัดฟั ดเหวียงเจ้ าตัว น้ อยก็ทําให้ เธอหายเหนือยแล้ ว หลังจากที จัดการอาบนํ าให้ กับ ลูกๆ แล้ ว เพียงฟ้าก็มานังสอน การบ้ านลูกๆ เธอจะเป็ นทังพ่อและแม่ให้ กบั ลูกเอง “ไหนเอาการบ้ านออกมาทําเร็ว” เด็กๆ ก็หยิบสมุดออกมาจาก กระเป๋ าลายการ์ตนู “วันนีน้ องเฟิ ร์สต้ องระบายมังคุดครับ” “ของน้ องเฟสระบายรองเท้ าครับ” “ของน้ องฟางระบายรถค่ะ” ลูกๆ ฝาแฝดของเธอไม่ได้ เรี ยนห้ องเดียวกัน เพราะคุณครูบอก ว่าควรให้ แยกห้ องเรี ยน เด็กๆ จะได้ ไม่ค ุยแต่พีน้ องของตัวเอง ซึงเธอก็ ยินดีให้ เป็ นไปตามนัน ลูกจะได้ มีเพือนด้ วย หญิงสาวก็ถามลูกชาย “แล้ วมังคุดสีอะไรครับ” 50


สามีตามหนีรัก “สีมว่ งครับ” ลูกชายคนแรกตอบกลับมา “งันก็ระบายเลย” “น้ องเฟสจะระบายรองเท้ าสีแดงครับ” “รองเท้ าสีแดง สีสวย” หญิงสาวเอ่ยปากชืนชม “น้ องฟางจะระบายรถสีชมพูคะ่ แม่ฟ้า” สาวน้ อยในกลุม่ เงยหน้ า บอกด้ วยนัยน์ตาบ๊ องแบ๊ ว “รถสีชมพูก็สวย” เพียงฟ้าพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย และนังดูลกู ๆ ทําการบ้ านด้ วยความเพลิดเพลิน เพียงครู่ลกู ชายก็ระบายผลมังคุดเสร็จ เธอก็ถามลูกชายต่อ เพือ เป็ นการสร้ างความสนิทสนมกับลูกน้ อย “ต่อไปก้ านมังคุดกับใบไม้ สีอะไรครับน้ องเฟิ ร์ส” “สีเขียวครับ” “เก่งมากเลยลูก” ชืนชมอีกฝ่ ายซํ า เพือทําให้ เด็กๆ มันใจทีจะ ตอบคําถาม “แม่ฟ้าคะล้ อรถสีอะไรคะ” “ล้ อรถสีดําลูก” มือเรียวจับไปยังศีรษะเล็กทีมัดแกละทังสองข้ าง ด้ วย “สีนําเงินไม่ได้ เหรอคะแม่ฟ้า” “สีนําเงินก็ได้ นะ แล้ วน้ องฟางชอบสีอะไรล่ะคะ” “น้ องฟางชอบสีนําเงินค่ะ” “ถ้ าชอบนําเงินก็ระบายสีนําเงิน” เธอไม่ได้ ขดั ใจลูกสาวอยากทํา อะไรก็ตามใจ

รัตมา

51


“เฟสจะระบายเชือกรองเท้ าสีฟ้าครับ” “ระบายเลยลูก เดียวพอทําการบ้ านเสร็จเรามากินข้ าวผัดแล้ วก็ วุ้นกันเนอะ” เพียงฟ้าจะให้ ลกู ๆ ทําการบ้ านให้ เสร็จก่อนแล้ วค่อยกินขนม “การบ้ านของน้ องฟางเสร็จแล้ วค่ะ” เสียงเล็กบอกให้ ร้ ู “ของน้ องเฟสก็เสร็จครับ” “ของเฟิ ร์สยังไม่เสร็จครับ” “ไม่ต้องรีบลูกค่อยๆ ทําไป ของน้ องเฟสรองเท้ าสวยมากลูก เอ้ า เก็บการบ้ านเข้ ากระเป๋ าได้ แล้ ว” “ไหนแม่ฟ้ าดูสิ ว่า รถของน้ องฟางสวยไหม โอ้ รถสวยค่ะ ทํ า การบ้ านเสร็จแล้ วก็เอาการบ้ านเก็บใส่กระเป๋ าด้ วยนะ” ซึงเด็กๆ ก็ทําตาม ครันทําการบ้ านเสร็จแล้ วเพียงฟ้าก็ทําอาหารเย็นให้ ลกู ๆ ได้ กิน นันก็คือเมนูข้าวผัด เธอมัก จะแต่ง อาหารให้ ด ูเป็ นตุ๊ก ตาน่ารัก เพือให้ เด็กๆ ชอบ มือเรียวจัดการหยิบเส้ นหมีสีเหลืองมาพันเป็ นเกลียวและวาง ข้ างๆ ข้ างผัดทีเธอควําลงไป ใส่ตา ใส่ปาก ใส่จมูก ให้ ดเู ข้ ากัน ส่วนอีกสองจานก็ทําเป็ นรู ป หมูกับหมี สําหรับลูก ชายทังสองคน ยามว่างของเธอก็คือการทําของ อร่อยๆ ให้ ลกู ๆ กิน “มาแล้ วข้ าวผัดสําหรับ เจ้ าตัวยุ่งของแม่ฟ้า” เธอวางจานลงยัง เบืองหน้ าลูกๆ ทังสามคน “โอ้ โห ข้ าวผัดเป็ นรูปตุ๊กตาผู้หญิง” ลูกสาวเอ่ยออกมาด้ วยความ ตืนเต้ น “ของน้ องเฟสเป็ นรูปหมูด้วย น่ารักจังครับแม่ฟ้า” 52


สามีตามหนีรัก “ของน้ องเฟิ ร์สเป็ นรูปหมี” “กินข้ าวผัดหมดแล้ วแม่ฟ้าจะให้ กินวุ้นต่อ แม่ฟ้าทําวุ้นไว้ มีต ัง สามสี มีสีแดง สีชมพู แล้ วก็สีเขียว ใครกินหมดคนไหนได้ กินวุ้นก่อน” “น้ องฟางจะกินข้ าวผัดให้ หมดจะได้ กินวุ้นต่อค่ะ” เด็กๆ ต่างชืน ชอบกับเมนูอาหารทีผู้เป็ นแม่ขยันประดิดประดอยทําให้ กิน สองทุ่มกว่าเพียงฟ้าก็เอาลูกๆ ขึนไปนอน เพราะว่าพรุ่งนี ต้ องไป โรงเรียน เธอก็ถามลูกน้ อยอย่างอยากรู้ “น้ องเฟิ ร์ส น้ องเฟส น้ องฟาง รักแม่ฟ้าไหม “รักค่ะ/รักครับ” ทังสามตอบพร้ อมกัน “รักแค่ไหน” “รักเท่าฟ้าค่ะ” พร้ อมกับมือกางออกทังสองแขนด้ วยกัน เพียงฟ้า ก็หอมแก้ มของลูกกลับไปอย่างยินดี “แม่ฟ้าก็รักลูกทังสามคนจ้ า” เธอหอมแก้ มลูกน้ อยดังฟอดใหญ่ ขณะทีเหยียดกายนอนบนเตียง “แม่ฟ้าครับเล่านิทานให้ น้องเฟิ ร์สฟั งหน่อยสิครับ” “ได้ สิ เดียวแม่ฟ้าไปหยิบหนังสือมาเล่าให้ ฟังนะ วันนี แม่ฟ้าซื อ นิทานเรืองใหม่มาอีกสองเล่ม มีเรือง ลูกหมีผจญภัย กับลูกไก่ดือ” “เอาลูกไก่ดือ” ทังสามตอบกลับมาพร้ อมกัน “ได้ เลยเดียวแม่ฟ้าจะเล่าให้ ฟัง” แล้ วเธอก็เริ มต้ นเล่านิทานให้ ลูกๆ ฟั ง ซึงเด็กๆ ก็นอนฟั งผู้เป็ นแม่เล่าอย่างสนุกสนาน เพียงไม่นานทังสามก็หลับสนิท เพียงฟ้าจึงจัดการหยิบผ้ าห่มมา คลีคลุมให้ กบั ทังสาม เตียงนอนใหญ่แต่นอนกันสีคน รวมตุ๊กตาด้ วย ช่าง

รัตมา

53


อบอุน่ จริงๆ เธอหอมแก้ มลูกๆ ทังสามด้ วยความรัก “ฝั นดีนะเจ้ าตัวยุ่งทังสามคนของแม่ฟ้า หนูทังสามคือสิงเดียวที ทําให้ แม่ฟ้าต่อสู้จนมาถึงวันนี ได้ ถ้ าไม่มีหนูแม่ฟ้าก็คงไม่ร้ ู จะเป็ นยังไง” เพียงฟ้าเอนกายลงไปนอนกับลูกๆ และไม่นานเธอก็หลับไป

ซึงอลงกตก็ ไ ด้ ที ดิ น ถูก ใจ เพราะมี พื นที จะนํ า รถมาจอดได้ รวมทังทีจอดรถส่วนตัวสําหรับให้ บริการลูกค้ า ซึงถ้ าสร้ างเป็ นตึกสูงก็จะ ไม่ถกู ตึกอืนบัง จัดการซือทีดินทีถูกใจในทันที เขาจัดการเรียกผู้รับเหมามาคุย เพือวางแปลนในการก่อสร้ าง ธี มตึกลักษณะก็คล้ ายโชว์รูมรถยนต์ ทีเน้ นให้ เห็นรถซึงนํามาโชว์ชัดๆ นัน เพราะรับรู้ว่าพวกคนทีชอบรถสปอร์ ตทีมาเทียวไม่กีวัน กับสนใจเช่ารถ บ้ าน ก็สามารถเช่าได้ ทีนีมีรถตังแต่ราคาถูกสุดจนถึงแพงสุด เบนซ์ก็มี รถซุปเปอร์ คาร์ เท่ๆ ก็มี เช่น บีเอ็มดับบิว ปอร์เช่ ลัมโบกินิก็มี วิศวกรประจํ าที เขาคุ้น เคย ได้ ถูก ติด ต่อให้ มาสร้ างตึกที นี อีก ฝ่ ายก็ออกแบบอาคารและทําแบบจําลองตึก แบบสามดีด้วยโปรแกรม ออโต้ แคท และแบบสําเร็จทีเสร็จแล้ วโดยย่อส่วนลงมาให้ เขาได้ ด ู บอกให้ ทราบถึงสี พืนที และการแบ่งมุมใช้ สอย ไม่วา่ จะเป็ นห้ องทํางาน ห้ องธุรการ ลานจอดรถ ลานโชว์รถ ซึง เขาก็ร้ ูสกึ พออกพอใจมาก ก่อนจะสังการให้ ดําเนินงานก่อสร้ างได้ ทันที ชายหนุ่มต้ องขึนลงกรุงเทพกับ หัวหินเป็ นระยะ เพือมาดูความคืบหน้ า ของบริษัท 54


สามีตามหนีรัก “คุณกตครับไปกินข้ าวเถอะครับ เทียงแล้ ว” ผู้ช่วยของเขาบอก ให้ ได้ ร้ ู “ได้ ” พิทักษ์ เองก็ต้องมาดูงานทีนีชัวคราว ด้ วยการเช่าบ้ านทีหัวหิ น ให้ กบั เจ้ านายและตนเองพัก เขาก้ าวออกมายังด้ านนอก และขับรถไปหาอาหารกินกับพิทักษ์ แต่สายตาของเขาก็ไม่เ คยละสายตาไปจากโรงเรี ย นสอนพิ เ ศษนี เลย เหมือนมีแรงดึงดูดแปลกๆ คงเป็ นเพราะชือเจ้ าของทีเหมือนกับผู้หญิ งทีเขามารู้ ใจก็ตอนที เสียเธอไปแล้ ว ซึงเขาก็เลียวรถเข้ าไปจอดยังร้ านอาหารทีอยู่ในบริ เวณนัน ร่าง แกร่งก้ าวลงมาจากรถ เพือเตรียมเดินเข้ าไปยังร้ านอาหาร แต่ระหว่างนัน เขาก็รับรู้ถึงอะไรบางอย่างทีมาชนตนเอง พร้ อมกับบางสิงทีเลอะกางเกง นันก็คือไอศกรี ม “ขอโทษครับ” เด็ก ชายวัยสีขวบบอกอย่างรู้ สึกผิดที ทําให้ เขา เลอะ “ทํ า ไมซุ่ม ซ่ า มอย่ า งนี ล่ะ ไอ้ ห นู ” ผู้ช่ วยของชายหนุ่ม ต่อ ว่า เด็กชาย “อย่าไปว่าเด็กสิพิทกั ษ์ เด็กไม่ได้ ตงใจ” ั เขาหันไปดุอีกฝ่ ายแทน “ไอติมหกหมดเลย” น้ องฟางเอ่ยขึนมา “เดียวกินกับน้ องเฟสก็ได้ ” “กินกับน้ องฟางก็ได้ ” อลงกตกําลังมองเด็กตรงหน้ าราวกับเห็น

รัตมา

55


เรืองประหลาด “ฝาแฝดสามคนเลย น่ารักน่ะ” จากทีตอนแรกโมโหทีถูกเด็กเดิน มาชน แต่พอได้ ยินเสียงเล็กเอ่ยขอโทษและจํานรรจาแล้ ว เขาก็ดไุ ม่ออก “เดียวไว้ พรุ่ งนี พามาซื อใหม่น ะน้ องเฟิ ร์ ส ต้ องขอโทษแทนเด็ก ด้ วยนะคะทีเดินชนคุณ” จันทิยาขออภัยแทนเด็กๆ “ไม่เป็ นไรครับ” ชายหนุ่มไม่ได้ ถือสาอะไร รับรู้ ว่าอีกฝ่ ายคงจะ เป็ นแม่ของเด็กๆ “ผมว่าคุณกตไปล้ างตัวทีร้ านอาหารดีกว่าครับ” พิทักษ์ บอกกับ เจ้ านาย “นันสิ ฉันก็ลืมไปเลย” โดยชายหนุ่มก็ก้าวเข้ าไปในร้ านอาหาร อดมองตามฝาแฝดสาม คนทีเดินไปไม่ได้ ถ้ าตอนนันเขาไม่ปากเสียบอกเลิกกับเพียงฟ้า และรู้ ใจ ตัวเองเร็วกว่านี แต่งงานกับเธอและมีลกู แฝดกับเธอหลายคนแบบนี ก็คง จะน่ารัก เพราะว่าครอบครัวเขามีเชือฝาแฝดด้ วย พีชายของคุณพ่อก็มีลกู แฝดเหมือนกัน เห็นเจ้ านายมองเด็กก็สอบถามอย่างคาดการณ์ “เห็นเด็กแล้ วอยากมีลกู บ้ างเหรอครับเจ้ านาย” “ฉันมันโง่ ดันปล่อยผู้หญิ งดีๆ ให้ หลุดมือไป ไม่อย่างนันป่ านนี อาจจะมีลกู เป็ นของตัวเองแล้ ว” “ผ่านมาห้ าปี แล้ ว ป่ านนีคุณฟ้าไม่แต่งงานมีลกู ไปแล้ วเหรอครับ ผมไม่ได้ อยากจะทําลายความหวังของคุณกตเลยนะครับ แต่มนั ก็เป็ นไป ได้ นะครับ” 56


สามีตามหนีรัก “ถ้ าเขามีคนใหม่ทีดูแลแล้ ว ฉันก็คงต้ องปล่อยเขาไป ทํายังไงได้ ดันโง่ แล้ วยังปากเสียเอง เดียวฉันไปล้ างคราบไอติมก่อนละกัน” กายแกร่งตรงไปยังห้ องนํ าทางด้ านหลังของร้ านอาหาร ขณะที พิทกั ษ์ ก็จดั การสังอาหารมากิน เพียงฟ้าทีกําลังนังจัดหนังสือ ได้ ยินเสียงวิงตึกๆ เข้ ามาในบ้ าน ซึงเปิ ดเป็ นโรงเรียน ก็รับรู้วา่ เจ้ าตัวยุ่งทังสามของเธอกลับมาแล้ ว ดวงตา มองเห็นไอติมแค่สองอันเท่านันในมือ ลูกชายคนโตไม่มี จึงแสดงความ สงสัย โดยเธอนังอยู่กับพื นกระเบื องในท่าพับเพียบ วันนี เป็ นวันหยุด ทางราชการ เด็กๆ ไม่ต้องไปโรงเรียน “อ้ าว ทําไมน้ องเฟิ ร์สไม่มีไอติมล่ะ” “พีเฟิ ร์สเดินชนคน ไอติมก็เลยหล่นค่ะแม่ฟ้า” น้ องฟางบอกให้ ผ้ ู เป็ นแม่ได้ ทราบ “แล้ วน้ องเฟิ ร์สขอโทษรึเปล่าลูก” รีบสอบถามหลังจากนัน “น้ องเฟิ ร์สขอโทษแล้ วครับ” เด็กชายพยักหน้ าตอบรับมารดา “น่ารักมากเลยลูก แต่คราวหลังต้ องเดินระวังๆ หน่อยนะ รู้ ไหม ทังสามคนเลย” เพียงฟ้าตักเตือนลูกๆ “พีเฟิ ร์สกินไอติมกับน้ องเฟสอีกเร็ว” น้ องชายคนรองยืนไอติมใน มือให้ พีชายด้ วย ทังสามคนแบ่งกันกินมาตลอดทางทีเดินกลับมาทีบ้ าน เพียงฟ้ารู้สกึ ดีใจทีได้ เห็นพีน้ องรักกัน เธอเคยเจอปั ญหาเด็กแย่ง ของกัน และหวงของกัน เพราะความอิจฉาทีมีพีน้ องหลายคน เธอไม่อยากให้ ลกู เป็ นแบบนัน จึงสอนให้ รักกัน ต้ องแบ่งกันเล่น

รัตมา

57


และก็ไม่แย่งของเล่นกัน เพราะไม่อย่างนันหญิงสาวจะไม่ให้ เล่น เด็กๆ ก็ เชือฟั งเป็ นอย่างดี “น้ องเฟิ ร์ส กับ น้ องเฟส ผมยาวแล้ วนะ เดียวกินไอติมหมด แล้ ว แม่ฟ้าจะพาไปตัดผมนะ” “ครับแม่ฟ้า” ผ่านไปไม่นานเด็กๆ ก็กินไอติมหมด เพียงฟ้าก็จัดการพาไปล้ าง มือกับเช็ดปากให้ สะอาด เธอหันไปยังจันทิยาเพือสอบถาม “จันท์ยงั ไม่กลับใช่ไหม” “ยังค่ะพีฟ้า” อีกฝ่ ายขานตอบกลับมา “อย่างนันพีฝากร้ านหน่อยนะ เดียวพี พาเด็ก ๆ ไปตัด ผมก่อน น้ องฟางจะไปกับแม่ฟ้าหรือว่าจะอยู่ดกู าร์ตนู กับพีจันท์” “น้ องฟางจะอยู่กบั พีจันท์คะ่ ” “งันเดียวแม่ฟ้ามานะ” หลังจากนันหญิ งสาวก็ขบั รถพาลูกชาย ไปตัดผมยังร้ านทีตัดอยู่เป็ นประจํา รถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่ขบั ไปจอดยังหน้ าร้ านตัดผมชาย ซึงมี กระจกใสบานใหญ่ติดสติกเกอร์ ตวั ใหญ่ไว้ หน้ าร้ านว่า ร้ านตัดผมชาย สุพจน์ รับตัดผมทังเด็กและผู้ใหญ่ เพียงฟ้าดับเครื องยนต์และก้ าวลงมา จากรถ วันนีเธอสวมเสือแขนกุดกับกระโปรงฟ้าลายจุดขาวดูสดใส เป็ นร้ านตัดผมทีเธอพาลูกชายมาตัดตังแต่เด็กจนโต ส่วนน้ อง ฟางเป็ นเด็กผู้หญิ ง ยังไม่ต้องตัด เธอจูงมือลูก เข้ าไปในร้ านทังสองมือ เพียงลูกๆ เห็นเจ้ าของร้ านหนุ่มซึงเป็ นช่างตัดผมทีอายุ 32 ปี ก็บอกให้ ได้ รู้ด้วยนําเสียงชวนเอ็นดู 58


สามีตามหนีรัก “ลุงโตครับ ตัดผมให้ น้องเฟิ ร์สหน่อยครับ” “ตัดให้ น้องเฟสด้ วยครับ” “อะไรผมยาวแล้ วเหรอ เพิงตัดไปไม่นานเองไม่ใช่เหรอ” อีกฝ่ าย พอได้ ยินเสียงช่างพูดก็หนั กลับมามอง โดยสวมเสือคลุมสีขาวไว้ บนร่าง และกําลังตัดผมให้ กบั ลูกค้ าอยู่ “ยาวแล้ วครับ” เด็กๆ ตอบรับกลับไปพร้ อมกัน “อย่างนันไปนังรอก่อน เดียวลุงโตตัดผมลูกค้ าเสร็จแล้ วจะตัดให้ นะ” เด็กๆ ก็เชือฟั งไปหาเก้ าอีนัง เพียงฟ้าก็ทรุดกายนังลงกับลูก ลูกค้ าทีนังรอตัดผมเปิ ดประตูออกไปสังเครื องดืมทางด้ านนอก นันเพราะว่าหน้ าร้ านขายเครืองดืมร้ อนเย็น เพือให้ แขกได้ ดืมแก้ หิวนํ าใน ขณะทีนังรอคิวตัดผม “แม่ค้า ขอโอวัลตินเย็นหน่อย” “ได้ เดียวเอาไปเสิร์ฟให้ นะ” แม่ค้ารี บจัดการชงให้ กับลูกค้ าคน อืนก่อน พอเสร็จก็เปิ ดประตูนําเครืองดืมมาให้ กบั ลูกค้ า “เอ้ านี โอวัลตินเย็น” อีกฝ่ ายก็สง่ เงินให้ “สิบห้ าบาทใช่ไหมแม่ค้า” “ใช่” พอแม่ค้าเห็นเด็กชายฝาแฝดก็เอ่ยชมเชย “เด็กสองคนนีหล่อจริงๆ เห็นหน้ าแล้ วอยากเห็นหน้ าพ่อจัง คงจะ หล่อมากแน่ๆ เลย ไม่อย่างนันคงไม่ออกมาแบบนี ดูสิ จมูกนี โด่งเชียว นี ถ้ าโตเป็ นหนุ่มล่ะก็สาวติดเกรียวแน่” ลูกชายทังสองและลูกสาวหน้ าตาเหมือนคนทีเพียงฟ้าเกลียดชัง อีกฝ่ ายมีจมูกโด่งมากจริงๆ ลูกๆ ก็เลยได้ รับส่วนนีมาด้ วย

รัตมา

59


“เสียดายนะพ่อเด็กไม่น่าตายเลย” อีกฝ่ ายบอกด้ วยความสงสาร “ค่ะ” เพียงฟ้าโกหก บอกว่าสามีตายแล้ วจะได้ ไม่ต้องมีคนมา สอบถาม เพราะคิดว่าทีเธอไม่ได้ อยู่กบั สามี อาจจะเพราะว่าเป็ นเมียน้ อย ตัดปั ญหาบอกว่าตายซะก็จบ...

60


สามีตามหนีรัก

ตอน 5 ติดใจเด็กๆ

ซ่ า... เสียงเปิ ดนําฝั กบัวดังอยู่ด้านในเพียงครู่ ก่อนทีจะถูกหมุนวาวล์ ให้ หยุด พร้ อมกับทีบานประตูถูกเปิ ดออกมา ร่างของอลงกตทีอยู่ในชุด ผ้ าขนหนูพนั กายแกร่ง เผยให้ เห็นเรื อนกายแห่งความเป็ นสุภาพบุรุษ มี หยดนําเกาะพราวไปทัวร่าง รวมทังเส้ นผมทีเปี ยกชื นด้ วย มือแกร่งหยิบ ผ้ าผืนเล็กมาจัดการเช็ดไปยังใบหน้ าและเส้ นผมทีเปี ยกชื น สะบัดนํ าไป มา เขามาพักที บ้ านของพิ ทักษ์ ชายหนุ่มหยิบ เสื อกล้ ามสีขาวมา สวมลงไปพร้ อมกับ กางเกงนอนแบบลายทาง หยิ บ หวีมาหวีผ มของ ตนเอง ดวงตาก็พลันมองเห็นภาพของหญิ งสาวใบหน้ าหวาน ทีเคยทํา หน้ าทีนีให้ กบั ตนเอง ทุกครังทีอาบนํ า เธอเดินเข้ ามาเกาะบ่าอย่างออด

รัตมา

61


อ้ อนและบอกอย่างขันรับอาสา ‘มาค่ะ เดียวฟ้าหวีผมให้ พีกตเอง’ ‘ดีเลยฟ้า’ ตอบรับด้ วยนําเสียงยินดี มือเรียวก็หยิบหวีไปและค่อยๆ หวีไปยังเส้ นผมสีเข้ มบนวงหน้ า หล่อ พลางจัดทรงผมให้ เขาอย่างเอาใจ โดยใช้ ปลายนิวด้ วยปั ดให้ เข้ ารูป เข้ ารอยด้ วย เพียงครู่เธอก็บอกให้ เขาได้ ร้ ู ‘หวีผมเสร็จแล้ วค่ะ’ ‘พีหวีให้ ฟ้าบ้ างนะ’ ซึงเพียงฟ้าก็เพิงอาบนํ าเสร็จเหมือนกัน แต่ มาช่วยหวีผมให้ เขาก่อน ‘ขอบคุณค่ะ’ เธอขานรั บ อย่า งน่ ารัก อลงกตก็ใ ช้ มื อเกี ยวไปยัง เส้ น ผมนุ่ ม พร้ อมกับใช้ หวีสางลงมาเบาๆ อย่างอ่อนโยนด้ วย พลางบอกให้ เธอรับรู้ อย่างชืนชอบ ‘ผมฟ้าหอมแล้ วก็น่มุ มากเลย แล้ วก็ผมสวยด้ วย ห้ ามตัดผมทิ ง เด็ดขาดนะฟ้า พีชอบฟ้าไว้ ผมยาว’ ‘ถ้ าพีกตชอบฟ้าจะไว้ ผมยาวไม่ตดั สันเด็ดขาดค่ะ’ หญิงสาวบอก ให้ เขารู้สกึ พออกพอใจ ‘น่ารัก มาก’ เขาหอมแก้ มนวลดังฟอดใหญ่ ซึงเธอก็หอมเขา กลับมาเช่นกัน ‘พีกตของฟ้าก็น่ารักค่ะ’ โดยภาพดังกล่าวก็หายไปเหลือเพียงความว่างเปล่าเท่านัน เป็ น 62


สามีตามหนีรัก แบบนี ตลอดเลย มีภาพหลอนของเธอเฝ้าตามไปทุก ที แล้ วก็เหลือแต่ ความว่างเปล่าเหมือนทุกคราว ตอกยําให้ เขาได้ ร้ ูวา่ โง่เพียงใดทีตัดสินใจทําเช่นนัน ก็สมนําหน้ าตัวเองอยากไม่ร้ ูใจตัวเองดีนกั อลงกตก้ าวลงไปยัง ชันล่างของห้ องรับ แขก ที ซึงได้ รับ การตบ แต่ง อย่างดูดีพอประมาณ พบว่าพิ ทักษ์ กําลัง นังคุยอยู่กับภรรยาเสีย ง หวาน ช่างบาดหูของเขาเสียเหลือเกิน นันเพราะเขาเองก็เคยเป็ นแบบนีเหมือนกัน ไปไหนก็โทรบอกอีก ฝ่ าย “ตัวเอง เขาไม่อยู่น่ะ ต้ องคิดถึงเขามากๆ นะ” ได้ ยินแล้ วทนไม่ ไหวจริงๆ ภรรยาของอีกฝ่ ายก็ตอบกลับมาด้ วยประโยคหวานเช่นกัน “เขาจะคิดถึงแต่ตวั เองคนเดียว” เห็นแล้ วอยากจะปาโทรศัพท์ ของลูกน้ องทิงชะมัด คุยเบาๆ ก็ไม่ใช่ ดันเปิ ดลําโพงด้ วย “ทีรัก จุ๊บุ จุ๊บ”ุ “จุ๊บุ จุ๊บุ เหมือนกัน” อีกฝ่ ายเห็นเจ้ านายเดินออกไปข้ างนอกจึง บอกกับภรรยา “แค่นีก่อนนะทีรัก วันนีเจ้ านายมานอนทีนีด้ วยน่ะ” “ได้ จ้ะทีรัก จ๊ วบ ฝั นดีนะ” “ฝั น ดี เ หมื อ นกัน นะที รั ก จ๊ วบ” พิ ทัก ษ์ ต อบกลับ คนรัก เป็ น ประโยคสุดท้ ายก่อนจะวางสายไป เห็นเจ้ านายมองออกไปด้ านนอกก็อด แซวไม่ได้ “อิจฉาผมเหรอครับคุณกต”

รัตมา

63


“ใครอิจฉานาย ไม่เลย อยากคุยอะไรก็คยุ ไปสิ” สวนกลับมาทัน ควัน “โห ไม่อิจฉา แต่เสียงนีสะบัดเชียว” “นายอย่ามายัวฉันนะ ไม่มีเมียมังแล้ วไปนะ” สีหน้ าแสดงความ หงุดหงิดสุดๆ เยาะกูจงั เรืองปากเสียจนเมียหนีเนีย “ก็อีตอนมีก็ไม่ร้ ูจกั รักษา ทีอย่างนี ...” ยังพูดไม่จบดี เขาก็รีบขัด ขึนมาก่อนแบบห้ ามปราม “พอ...เลิกพูด ขีเกียจฟั ง” “มันแทงใจดําคุณกตมากเลยใช่ไหมครับ” “เออ แทงใจ เมียไม่หนีมงแล้ ั วไปนะ” พลางหันหน้ าไปทางอืน พร้ อมกับไปยื นกอดอกพิงกับหน้ าต่าง ดวงตามองออกไปข้ างนอกท่ามกลางท้ องฟ้าทีเต็มไปด้ วยความมืด ฟ้า อยู่ไหน พีอยากเจอฟ้า... พิทักษ์ มองหน้ าเจ้ านายแล้ วก็อดนึกถึงหน้ าของเด็กฝาแฝดทัง สามไม่ได้ ก่อนจะบอกออกไป “ผมว่าเด็กแฝดสามคนทีเดินชนคุณกต หน้ าคล้ ายๆ คุณกตนะ ครับ ผมเพิงจะนึกออกเมือกี คุณกตไปทําใครท้ องรึเปล่าครับ” พอได้ ยินทีลูกน้ องบอกเขาก็นึกตามขึนมาด้ วยอาการคิวขมวด ราวรู้สกึ เช่นกัน “ตอนที ฉัน เห็น หน้ าเด็ก แฝด ฉัน ก็ ว่าหน้ าคุ้น ๆ เหมือ นฉัน อยู่ เหมือนกัน แต่ฉนั ไม่ได้ ไปทําใครท้ องนะ แม่เด็กนันฉันก็ไม่ร้ ูจกั ถ้ าฉันรู้จกั 64


สามีตามหนีรัก ฉันก็ทกั ไปแล้ วสิ” “นันสิค รับ แต่เ ด็ก นีหน้ าเหมือนคุณ กตจริ ง ๆ จม่ง จมูก นี ทรง เดียวกันเลย แน่ใจนะครับว่าไม่ร้ ู จักแม่เด็กจริ งๆ” พยายามทีจะคาดคัน จากเจ้ านายหนุ่ม “ไม่ร้ ูจกั หรอก” ตอบด้ วยความมันใจ “แล้ วเคยไปบริ จ าคนํ าเชื อไว้ ที โรงพยาบาลไหนรึเปล่าครับคุณ กต” ไม่วายสอบถามอย่างคาดการณ์ตอ่ แต่มโนไปมากกว่าเดิม “บ้ าละ พิทกั ษ์ ทําไมฉันจะต้ องไปบริ จาคนํ าเชื อให้ โรงพยาบาล ด้ วยกัน” งุนงงกับความคิดของอีกฝ่ ายจริงๆ “อาจจะเป็ นตอนเมาก็ได้ นะครับ คุณกตอาจจะเผลอไปบริ จาค แบบไม่ร้ ูตวั น่ะครับ” “ฉันไม่เคยเมาแล้ วไม่ร้ ู ตวั นะ รู้ ตวั ตลอด” พยายามยืนกรานว่า เป็ นไปไม่ได้ แน่นอน “งันไม่เดาแล้ วครับ” “ดีละ ยิงเดายิงเพ้ อเจ้ อ” ต่อว่าแบบตัดความรําคาญ ซึงชายหนุ่มก็อยู่ยังชันล่างจนห้ าทุ่มจึงขึนไปเตรี ยมตัวพักผ่อน ร่างแกร่งก้ าวเข้ าไปในห้ อง และจัดการดับไฟกลางห้ องลงเปลียนเป็ นโคม ไฟ แล้ วก็เหยียดกายลงไปทีเตียง ก่อนจะหลับไปในครู่ตอ่ มา

เสียงนกกระจิบส่งเสียงปลุกเขาในยามเช้ า พรัอมกับทีแสงแดด ละมุนสาดส่องเข้ ามายังใบหน้ าคม ผ่านผ้ าม่านสีเทาอ่อนทีพริ วไหว บ่ง บอกให้ รับรู้ ว่าเช้ าแล้ ว อลงกตทําท่าหยีตาอยู่ครู่หนึง ก่อนจะลืมตาตืน

รัตมา

65


ขึนมา เขานอนแช่อยู่บนเตียงครู่หนึงเพือให้ หายงัวเงีย แล้ วจึงลุกขึนมา จัด การเก็บ ที หลับ ที นอน แม้ ว่าจะเป็ นที บ้ านของพิ ทัก ษ์ แต่เ ขาก็ต้ อ ง จัดการเก็บทุกอย่างให้ เป็ นระเบียบ อยู่ทีบ้ านเขาก็ทําแบบนี ทุกวันด้ วย ความเคยชิน มารดาสอนเขากับยายเนยมาตังแต่เด็ก และยิงเมือเขาไป อยู่โรงเรียนประจํา เจอคุณ ครู เ ฮี ยบกว่า ผู้เ ป็ นแม่เ สีย อีก เขาจึง กลายเป็ นคนที มี ระเบียบอย่างมาก อลงกตจัดการอาบนําเปลียนเสือผ้ าเพือเตรี ยมตัวไปทํางาน ถึง เขาจะเป็ นผู้บ ริ ห ารแต่ก็ไม่ได้ สบายเลยสัก นิ ด ต้ องคอยดูแลงานของ ตนเองตลอด เพราะการปล่อยมือให้ ค นอืนดูแลทุกอย่าง บางทีอาจจะ เป็ นบ่อเกิดทําให้ มีเรืองไม่ดีเกิดขึน เขาจึงต้ องดูแลทุก อย่าง ไม่ว่าจะเป็ นวัสดุใ นการก่อสร้ างตึก บริษัท เขาก็ต้องป้องกันด้ วยการทําสัญญาบอกให้ ร้ ู ว่าถ้ าการก่อสร้ างไม่ เป็ นไปตามข้ อเสนอ หรื อสัญญาทีตกลงกัน ไว้ ฝ่ ายก่อสร้ างจะถูก ฟ้อง และต้ องชดใช้ คา่ เสียหายให้ กบั บริษัทของตนเองด้ วยสามเท่า หลังจากแต่งตัวด้ วยชุดเสือเชิตผูกเนคไทค์เสร็จแล้ ว เขาก็ก้าวลง มายังชันล่างของบ้ าน ได้ กลินกาแฟลอยอวลมาจากในครัว โดยพิทักษ์ ที ตืนขึนมาแต่เช้ าก่อนเจ้ านาย เพือเสียบนํ าร้ อนและชงกาแฟเตรี ยมตัวที จะไปทํ างานเหมือนเช่นทุก วัน พอเห็นเจ้ านายหนุ่มก็เ อ่ย ปากอย่างมี นําใจ “ผมกําลังปิ งขนมปั งกับทอดไข่ดาวอยู่ครับ ทําเผือคุณกตด้ วย” “ขอบใจนะพิทักษ์ ” เขาตอบรับความมีนําใจนันด้ วยความยินดี 66


สามีตามหนีรัก พลางทรุดกายนังลงยังเก้ าอีตัวใหญ่ ไม่ถึงสิบนาทีอาหารเช้ าก็ถกู นํามาเสิร์ฟยังโต๊ ะเบืองหน้ า นันก็คอื กาแฟแก่ๆ ไม่ใส่นม กับขนมปั งและไข่ดาวทีกําลังส่งกลินหอมฟุ้งน่าทาน อลงกตก็หยิบช้ อนกับส้ อมจิมกินและเคียวอย่างเชืองช้ า “กว่าตึกจะเสร็จผมคิดว่าน่าจะเป็ นปี หน้ านะครับ คุณกตคงต้ อง มาทีนีอีกหลายรอบทีเดียว” “ไม่เ ป็ นไร เพื องานมาบ่อยแค่ไหนก็ได้ ” เขาไม่ได้ สนใจความ ลําบากแต่อยากให้ งานออกมาดีทีสุดมากกว่า แม้ จะร้ อนมากแค่ไหนเขา ก็อดทนได้ ทกุ อย่าง พักเทียงอลงกตก็ขบั รถกลับไปกิ นร้ านอาหารร้ านเดิม เขาหวัง อยากทีจะได้ เจอกับฝาแฝดตัวน้ อยทังสามทีหน้ าตาเหมือนตนเอง “นีถ้ าถ่ายรูปเด็กฝาแฝดสามคนไปให้ คณ ุ แม่ด ู คงจะต้ องตกใจ เป็ นแน่เลย เชือไหมพิทกั ษ์ ” “นันสิครับ ต้ องคิดว่าคุณกตไปไข่ทิงไว้ ทีไหนแน่นอน” พูดจบ ประโยคปุ๊ บ เสียงโทรศัพท์ก็ดงั ขึนมาทันที “คุณ ผู้ห ญิ ง นี ท่าทางจะอายุยื น นะครับ ” พิ ทัก ษ์ แสดงความ คิดเห็นออกมา “นายรู้ได้ ยงั ไงว่าเป็ นคุณแม่ฉนั โทรมาน่ะ” “ปกติ ค ุณ กตบ่น ถึง คุณ ผู้ห ญิ ง ปุ๊ บ เสีย งโทรศัพ ท์ จ ะดัง ขึ นมา ตลอด” “อาจไม่ใช่ก็ได้ ” เขาบอกอย่างไม่ใส่ใจ แต่พอเห็นเบอร์ กับชือที โชว์ขนมา ึ คุณแม่ “อืม ใช่จริงๆ ด้ วย”

รัตมา

67


“ทําไมผมซือหวยไม่ถกู แบบนีนะครับ” “ว่าไงครับคุณแม่” “เป็ นไงบ้ างตากตพักบ้ างรึเปล่า ตังแต่เราตัดสินใจเปิ ดบริ ษัทที หัวหิน แม่ก็เห็นเราขยันขับรถมาหัวหินไม่เว้ นแต่ละเดือน ไหนจะงานที กรุงเทพอีก อย่าหักโหมให้ มากนะลูก” มารดาเตือนด้ วยความรักและหวัง ดีตอ่ ลูกชาย “ผมเจอเรื องตลกมากเลยครั บ คุณ แม่ มี เ ด็ก ฝาแฝดหน้ า ตา เหมือนผมเลยครับ” “เราไม่ได้ ไปทําใครท้ องหรอกนะตากต” ถามเหมือนผู้ช่วยตนเอง ไม่มีผิด “ไม่มีหรอกครับ ผมเห็นหน้ าแม่ของเด็ก ฝาแฝดนันแล้ ว ผมไม่ รู้จกั ครับคุณแม่” “แน่ใจนะว่าไม่ร้ ูจกั น่ะ” “โธ่คณ ุ แม่ครับถ้ าเป็ นลูกผม ผมก็ต้องรับผิดชอบสิครับ ” ตอบ แบบลูกผู้ชายตัวจริง “ดีแล้ วถ้ าทําผู้หญิงท้ องเราก็ต้องรับผิดชอบ นีกินข้ าวเทียงรึยัง” สอบถามอย่างเป็ นห่วง “กําลังกินครับคุณแม่ นีผมนังอยู่ทีร้ านอาหารครับ” “อย่างนันแม่ไม่กวนละ กตอย่าทํ างานหนัก มากนะลูกรู้ ไหม รู้ ไหมว่ามันไม่ดีตอ่ สุขภาพน่ะ” สําทับซําอีกคราหนึงให้ ลกู ชายจดจํา “ครับคุณแม่ ผมจะไม่หกั โหมงานครับ รักคุณแม่นะครับ” “แม่ก็รัก กตเหมือนกัน” มารดาตอบกลับ มาด้ วยคําพูดอบอุ่น 68


สามีตามหนีรัก หลังจากทีวางสายแล้ วเขาก็นงกิ ั นอาหารเบืองหน้ าต่อจากนัน ช่วงทีเขากับพิทกั ษ์ นงกิ ั นข้ าวนันก็มองเห็นหญิงสาวทีมากับเด็ก ฝาแฝดสามคน เดินมากับ ชายหนุ่มทีน่าจะอายุไม่ถึงสามสิบ โดยฝ่ าย ชายกุมมือฝ่ ายหญิง เดินผ่านหน้ าของทังคูไ่ ป อลงกตทีเห็นเช่นนันก็บอก กับผู้ช่วยของตนเองให้ ได้ ร้ ู “นัน พ่อเด็กฝาแฝดอยู่นีต่างหากไม่ใช่ฉัน ” อีกฝ่ ายก็หันไปมอง หน้ าจ้ องแล้ วจ้ องอีก พร้ อมกับทําท่าหรี ตาไปด้ วย ก่อนจะทําอาการส่าย หน้ าไปมา “มองยังไงก็ไม่เหมือนเด็กฝาแฝดนันเลยครับคุณกต” “เด็ก ไม่เหมือนพ่อกับ แม่ แล้ วจะให้ เ หมือนใครกัน ล่ะ คนข้ าง บ้ านรึไง” ชายหนุ่มบอกออกมาอย่างติดตลก อีกฝ่ ายก็พยักหน้ าตอบรับ กลับมา “ถ้ าคนข้ างบ้ านเป็ นคุณกตล่ะก็ ผมเชือครับ” “อย่าบ้ าให้ มาก ผู้หญิ ง คนนี เป็ นใครฉันยัง ไม่ร้ ู จัก เลย จะไปตี ท้ ายครัวผัวเขาได้ ยงั ไงกัน” ยัดเยียดจังเลยให้ กเู ป็ นชู้เนีย “แต่ยงั ไงผมก็ว่าไม่ใช่นะครับคุณกต ดูสิครับเด็กฝาแฝดน่ะ ผิว อย่างขาว แต่พ่อแม่ผิวไม่ขาวเลย” ยังคงวิจารณ์เรืองคนอืนไม่เลิกรา “พ่อกับแม่เขาอาจจะตากแดดจนตัวดําก็ได้ ” “แล้ วจมูกล่ะครับ จมูกเด็กสามคนนันโด่งมาก แต่พ่อแม่เนียไม่ โด่งเลยนะครับ” “ยัง ไม่เ ลิก สงสัย อีก พิ ทัก ษ์ จะไปอยากรู้ เรื องของลูก ชาวบ้ าน ทําไมเนีย เขาเรียกว่าอะไร”

รัตมา

69


“เสือกครับ” พูดออกมาตรงๆ อย่างชัดเจน “จมูกโด่ง พ่อแม่เขาคงจะเอาทีหนีบผ้ าหนีบทุกวันล่ะมัง” “ตลกละคุณกต เอาทีหนีบผ้ าหนีบจมูกเด็กให้ โด่งเนียนะครับ ” น่าเชือตายล่ะ เหตุผลนี “นายไม่เคยเห็นโพสในอินเตอร์เน็ตเหรอ” “หนีบยังไงก็ไม่โด่งหรอกครับ ถ้ าจมูกมันไม่โด่ง ” ยังคงเชือมัน ความคิดตนเองไม่เปลียน “พูดตรงๆ นะครับ บอกว่าเป็ นลูกคุณกต ผม ยังเชือมากกว่าลูกของผู้ชายคนนีอีก” “หาเรืองให้ ฉนั โดนบาทาผัวผู้หญิงคนนันถีบหน้ าใช่ไหมเนีย เขา รักของเขาดีๆ ดันจะไปยุแยงว่าเมียเขาเป็ นชู้กับฉันน่ะ ก็บอกว่าไม่ใช่ไง เด็กฝาแฝดนันน่ะ กะอายุดนู ่าจะอายุสีปี แล้ วฉันเพิงมาหัวหินปี นี มันจะ เป็ นไปได้ ยงั ไง ฉันไม่ได้ แยกร่างได้ นะ แล้ วก็ไม่ได้ ไปมีอะไรกับเขาในฝั น ด้ วย อย่ามายัดเยียดตําแหน่งชู้ให้ ฉนั พิทักษ์ ” อลงกตทําเสียงดุใส่ ที อีก ฝ่ ายไม่เลิกพูดเรืองนีสักที “โธ่คณ ุ กต ผมพูดตามหลักฐานทีเห็นนะครับ” “ก็ช่างหลักฐานมันสิ ก็ฉนั บอกว่าไม่ใช่ก็ไม่ใช่สิ เดียวปั ดเตะตก เก้ าอีซะหรอก หยุดพูดไปเลยนะ แล้ วกินข้ าวไป” ออกคําสังกับลูกน้ องคน สนิทหลังจากนัน ส่วนคุณแม่ตวั จริงเวลานีก็กําลังทําหน้ าทีเป็ นคุณครูเหมือนปกติ จะรู้ไหมว่าคนทีเกลียดชังอยู่ไม่ใกล้ ไม่ไกลตนเองเลย และเขาก็ได้ เจอลูก แล้ ว เพียงแต่ไม่ร้ ู ว่าเป็ นลูกตัวเองเท่านัน มือเรี ย วหยิบกระดาษซึงเป็ น รูปทรงหน้ าสัตว์ 70


สามีตามหนีรัก แต่ไม่บอกให้ ร้ ูวา่ เป็ นรูปอะไร นันเพราะต้ องการให้ เด็กๆ เห็นเอง เมือทําตามทีสัง กายระหงยืนอยู่หน้ าชันเรี ยนยกขึนมาให้ ทุกคนได้ เห็น และสังงานออกไป “อยากรู้ไหมคะว่ารูปสัตว์ทีอยู่ในมือของคุณครูเพียงฟ้าหน้ าตา เป็ นแบบไหน” “อยากค่ะ” เด็กๆ ขานรับกลับมาพร้ อมกัน “ถ้ าอย่างนันเดียวคุณครูเพีย งฟ้าจะแจกหน้ ากากให้ คนละอัน แล้ วใช้ ดิ น สอลากเส้ น ไปตามจุ ด ตังแต่ห มายเลขหนึ งไปเรื อยๆ แล้ ว ระบายสีตามทีคุณครูเพียงฟ้าบอกนะคะ” หญิ งสาวอธิบายให้ ฟังอย่าง ชัดเจน โดยมือเรียวก็แจกหน้ ากากให้ กบั ลูกศิษย์ตวั น้ อยทุกคน ยังเบื อง หน้ า ซึงเด็กๆ ก็ทําตามทีหญิงสาวบอกอย่างเข้ าใจ เพียงฟ้าให้ เวลาเด็กๆ นังทํางานไป ส่วนเธอก็เดินไปยังในครัวเพือหยิบนํ าผลไม้ ทีตนเองทํามา วางให้ เด็กๆ ได้ ดืม “วันนี คุณครูเพียงฟ้าทํานํ าองุ่นให้ กินนะ องุ่นภาษาอังกฤษ ว่า อะไรคะ” หญิงสาวสอบถามเด็กๆ “เกรพ ค่ะ” ตอบกลับมาอย่างน่ารัก “สะกดยังไงคะ” เพียงฟ้าถามกลับและตังใจฟั ง “จี อาร์ เอ พี อี ค่ะ” “เก่งมากค่ะ” “แล้ วนีอะไรเอ่ย” หญิงสาวหยิบจานขนมขึนมาด้ วย “ขนมปั ง”

รัตมา

71


“สะกดว่ายังไงคะ” “บี อาร์ อี เอ ดี” “ถูกต้ องค่ะ เดียวพอลากเส้ นแล้ วระบายสีเสร็จก็ใส่หน้ ากากให้ คุณครูเพียงฟ้าดูด้วยนะคะ แล้ วตอบคุณครูเพียงฟ้าทีละคน ว่าหน้ ากาก เป็ นรูปอะไร” เพียงฟ้าขยันหาอะไรแปลกๆ มาสอนเด็กอยู่เสมอ รวมทัง ของกินทีตัวเองทําด้ วยก็สามารถเอามาทําเป็ นบทเรียนได้ เหมือนกัน ผ่านไปครู่หนึงเด็กๆ ก็ทําตามทีเธอบอกเสร็จ เพียงฟ้าจึงให้ เด็กๆ บอกให้ ทราบว่าหน้ ากากของใครรูปอะไร ซึงมีหลายรูป ทัง แมว หมา หมู หมี กระต่าย จิงจอก “เอาหน้ ากากใส่กลับไปอวดคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะคะ” เด็กๆ ต่าง ชอบใจทีได้ หน้ ากากสวยๆ ใส่กลับบ้ านไปด้ วย

เช้ าวันพุธเพี ยงฟ้าต้ องตืนขึนมาเตรี ยมแต่งตัวให้ ลูกๆ แต่เช้ า กว่าปกตินนเพราะว่ ั าวันนีทีโรงเรียนมีงานน่ะเอง ลูกๆ ของตนเองต้ องขึน ไปเต้ นบนเวที คุณแม่คนเก่งก็จดั การแต่งตัวให้ ลกู ชายกับลูกสาวฝาแฝด สามคนด้ วยตัวเอง น้ องเฟิ ร์ สใส่เ สื อเชิ ตแขนยาวสีขาว ส่วนน้ องเฟส ใส่สีฟ้า กับ กางเกงขายาว ส่วนน้ องฟางใส่ก ระโปรงบานหลายชันสีช มพู เหมือน ตุ๊กตาไม่มีผิด มือเรียวจัดการติดหูกระต่ายให้ กบั เสือของลูกชายทังสอง และใส่ ถุงเท้ าให้ กับลูก ๆ ด้ วย โดยให้ เด็กๆ นังอยู่บ นเก้ าอี เป็ นคุณแม่ชีวิตมัก วุน่ วายทุกเช้ า หลังจากแต่งตัวให้ ลกู ชายเสร็จแล้ วก็บอก 72


สามีตามหนีรัก “น้ องเฟิ ร์ส น้ องเฟส ไปนังดูทีวีก่อนนะ เดียวแม่ฟ้าแต่งตัวให้ น้อง ฟางก่อน” “ครับ แม่ฟ้า” ทังสองตอบรับด้ วยความเข้ าใจ “น้ องฟางมานังนีลูก เดียวแม่หวีผมให้ นะ วันนี ลูกสาวต้ องเกล้ า ผมสูงขึนไปด้ านบน เพียงฟ้าก็มดั ผมและเอากิฟช่วย “ต่อไปก็ติดดอกไม้ ทีผมด้ วย” เธอหยิบมันมีประดับไปยังเส้ นผมด้ านบน “สวยจังเลยค่ะแม่ฟ้า” “ใช่ลกู วันนีน้ องฟางสวยมากเลย มาเดียวแม่ฟ้าใส่ถงุ เท้ าให้ ตอ่ ” ปลายนิวขดถุงเท้ าให้ ลงมาเป็ นวงกลมแล้ วสวมไปยังเท้ าเล็กของลูกๆ “ต่อไปแม่ฟ้าจะแต่งหน้ าให้ นะ น้ องฟางไปนังโซฟากับพีๆ เร็ว” เด็กหญิงตัวน้ อยก็เดินไปทําตามทีมารดาบอก “ทาหน้ าให้ ขาวๆ ก่อน” มือเรี ยวทาแป้งให้ กับเด็กๆ “ต่อไปก็ปัด แก้ มให้ หน้ าน้ องฟางเป็ นสีชมพู ให้ น้องเฟิ ร์ ส กับ น้ องเฟสด้ วยนิดหนึง” แล้ วมือเรียวก็หยิบลิปสติกมาทาปากเล็กให้ มีสีสนั “ทาปากอีกหน่อยนึง เย้ เสร็จละ ทีนีก็ไปโรงเรียนได้ แล้ ว คนเก่งของแม่ฟ้า” เพียงฟ้าขับรถไปส่งลูกๆ ทีโรงเรี ยนเพือเตรี ยมขึนเวทีเต้ น ตอน เช้ าเธอไม่ได้ ย่งุ มากจึงชอบทีจะขับรถไปส่งลูกๆ ทีโรงเรี ยนเองมากกว่า หญิงสาวก็เดินอยู่ในงานใช้ กล้ องดิจิตอลเก็บภาพของลูกสาวกับลูกชาย พีวิไลก็ทําไม่ตา่ งกันเลย แต่ค รอบครัวของพีเขามีสามีซึงเป็ นพ่อของเด็ก มาด้ วย หันไป ทางไหนก็เห็นแต่พ่อกับแม่เด็ก ความจริงเธอควรจะชินกับภาพนีได้ แล้ ว แต่ให้ ตายเถอะ มันไม่ชินสักที

รัตมา

73


จนอดนึกไม่ได้ วา่ ถ้ าเขารักเธอเหมือนกับทีเธอรักเขา งานนี ลูกๆ ของเธอก็คงจะมีพ่อเหมือนคนอืน ปกติเธอไม่เคยเป็ นคนอิจฉาใครเลย เพราะไม่มีนิสยั ขีอิจฉา ใคร จะรวย มีเงินมากแค่ไหน หรือโด่งดังเพียงใด เธอก็เฉยๆ แต่ตอนนี มันไม่ เป็ นเช่นนันแล้ ว จากทีไม่มีนิสยั นี แต่วา่ ตอนนีเธอกลายเป็ นคนขีอิจฉา ริ ษยาคน ทีมีครอบครัวสุขสรรค์ พร้ อมหน้ าพ่อ แม่ ลูก เห็นพ่อเล่นกับลูก แล้ วก็ทํา ให้ เพียงฟ้ารู้สกึ เศร้ ามาก ทีตัวเองไม่สามารถทําให้ ลกู มีครอบครัวอบอุน่ ได้ เหมือนคนอืน “ฟ้า” เสียงหนึงเรียกเธอให้ รับรู้ “อ้ าวพีนิ กมาแล้ วเหรอคะ” เธอบอกให้ เ ขารู้ ด้ วยว่าวัน นี เด็ก ๆ เต้ นทีโรงเรียน อีกฝ่ ายก็ขบั รถตามมาดูด้วย

74


สามีตามหนีรัก

ตอน 6 เผชิญหน้ ากัน

ชายหนุ่มผู้นีเคยตามจีบตนเอง แต่วา่ เพียงฟ้าให้ เขาได้ เพียงแค่ พีชายเท่านัน สิงทีเขาทํามันมากเกินกว่าคนเป็ นเพือนจะทําให้ ซะอีก ซึง นิติก็ยัง หวังทีจะได้ ใจของอีก ฝ่ ายมาครอง เขาไม่สนว่าเธอจะมีลกู แล้ ว ช่างเป็ นผู้ชายทีน่ารักอะไรอย่างนี “วันนีฟ้าว่างรึเปล่า” “มีอะไรเหรอคะพีนิก” หญิงสาวย้ อนถามกลับไป “พีจะชวนฟ้าไปกินข้ าวด้ วยกันน่ะ” “ว่างค่ะ” “แล้ วตอนเย็นพีจะไปรับนะฟ้า” ”ค่ะ พี นิก ” หญิ งสาวตอบรับกลับ ไปด้ วยรอยยิ ม เธอสนิ ทกับ

รัตมา

75


ครอบครัวของพีวิไล กับนิติด้วย เพราะสองคนนี มีความจริ งใจให้ กับเธอ มาก ผิด กับ ใครบางคนที จริ ง ใจเพราะมีแ ผน ผู้ช ายสองหน้ า เธอ เกลียดทีสุด หลังเลิก งานเพี ยงฟ้าก็รับ เด็ก ๆ กลับ บ้ าน เธอเอ่ยชมเชยลูก ๆ ด้ วยการปรบมือให้ เป็ นกําลังใจให้ กบั ลูกๆ ของตนเอง “เจ้ าตัวยุ่งทังสามคนของแม่ฟ้าเก่งหมดเลย” พร้ อมกับกอดและ หอมแก้ มเล็กด้ วยความรัก “น้ องฟางเต้ นเก่งไหมคะแม่ฟ้า” ลูกสาวถามมารดาด้ วยความ อยากรู้ “น้ องฟางเต้ นเก่งมากเลยลูก” “แล้ วน้ องเฟิ ร์สล่ะครับ” “น้ องเฟิ ร์สกับน้ องเฟสก็เต้ นเก่งลูก ลูกของแม่ฟ้าเต้ นเก่งทุกคน เลย มาหอมแก้ มแม่ฟ้าหน่อยเร็ว” เธอบอกอย่างเรียกร้ องความรักของลูก กลับบ้ าง ความรักของลูกช่วยเยียวยาบาดแผลหัวใจของเธอได้ เป็ นอย่างดี เด็กๆ ก็หอมแก้ มของมารดาอย่างน่ารัก เมือกลับมาถึงบ้ านพอเด็กๆ เห็นจันทิยาก็เอ่ยชักชวนทันที โดย เดินเข้ าไปจับมือของอีกฝ่ าย และบอกถึงสิงทีต้ องการออกไป พลางหันไป มองมารดาด้ วยทียืนอยู่ไม่ไกล “พีจันท์ครับพาน้ องเฟิ ร์สไปซือไอติมหน่อยสิครับ” “ได้ คะ่ ว่าแต่จะไปทังชุดอย่างนีเลยเหรอคะ” 76


สามีตามหนีรัก “ครับ” “วันนีซือไอติมใส่ถ้วยละกันนะลูก เดียวชุดเลอะหมด” หญิ งสาว บอกให้ เด็กๆ รับรู้ “ครับ แม่ฟ้า” ลูกชายขานรับกลับมาพร้ อมกับพยักหน้ า จันทิยาจึง พาเด็กๆ เดินไปซื อไอติมเหมือนทุกคราว และก็เป็ น ช่วงเดีย วกับ ทีได้ เจอชายหนุ่มคนเดิม ทําให้ เขาหยุดมองเด็กฝาแฝดที แต่งตัวน่ารักจึงอดทีจะทักทายไม่ได้ ด้ วยการใช้ มือจับไปยัง ศีรษะเล็ก ของทังสามคนอย่างเอ็นดูมากมาย “เจอกันอีกแล้ วนะสามแฝด แต่งตัวสวยแต่งตัวหล่อแบบนี ไปทํา อะไรมาครับเนีย “น้ องเฟิ ร์สไปเต้ นทีโรงเรียนมาครับ” “น้ องฟางก็เต้ นค่ะ” “น้ องเฟสก็เต้ นครับ” เด็กๆ ตอบกลับมาให้ รับรู้ “แล้ วนีจะไปไหนกัน” “จะไปซื อไอติมครับ ” แล้ วเด็กๆ ก็พากัน เดินไปยัง ร้ านไอติม อลงกตจึงหันไปบอกกับผู้ช่วยของตนเอง “พิทักษ์ ไปสังข้ าวกินได้ เลยนะ เดียวฉันมา” ผู้ช่วยหนุ่มก็พยัก หน้ าอย่างเข้ าใจแล้ วว่า ทําไมเจ้ านายถึงต้ องมากินแต่ร้านนี “คงจะติดใจเด็กสามแฝดนีแล้ วแน่เลยเจ้ านายเรา ถึงมาดักรอ ทุกวัน ก็ยงั สงสัยว่ากินร้ านอาหารร้ านเดียวทุกวันไม่เบือรึไง เสนอร้ านอืน ก็บอกแต่วา่ จะกินร้ านนีท่าเดียว”

รัตมา

77


ทีร้ านไอติมเด็กๆ ก็สงไอติ ั มใส่ถ้วยสามถ้ วย คนตักไอติมให้ เป็ น ประจําก็ถามด้ วยความสงสัย “อ้ าว ทําไมวันนีสังไอติมใส่ถ้วยล่ะสามแฝด” “เดียวชุดเลอะครับ” พีชายคนโตบอกให้ ร้ ู และพอจันทิยาจะหยิบเงินจ่ายค่าไอศกรีมให้ กับเด็กๆ คนขายก็ บอกให้ รับรู้ “มีคนจ่ายให้ แล้ วจ้ ะ” “ใครเหรอคะ” จันทิยาแสดงความสงสัย “ผมเองครับเป็ นคนจ่ายค่าไอติมให้ ผมซื อให้ เด็กๆ น่ะครับ ลูก คุณน่ารักดี เห็นแล้ วอดนึกอยากมีลกู ตามไม่ได้ ครับ” อลงกตตอบให้ อีก ฝ่ ายได้ ทราบ จันทิยาก็พยักหน้ าตอบเบาๆ “ขอบคุณนะคะทีซื อไอติมให้ เด็ก ๆ แต่ว่าฉันไม่ใช่แม่เด็กๆ ค่ะ ” เพล้ ง! หน้ าแตกซะไม่มีเลย “อะ อ้ าว คุณไม่ใช่แม่เด็กเหรอครับ” “ไม่ใช่คะ่ นีเป็ นลูกของเจ้ านายฉันค่ะ เด็กๆ ขอบคุณคุณลุงเร็วที ซือไอติมให้ ทงสามคน” ั ทังสามแฝดก็ตอบกลับมาอย่างน่ารัก “ขอบคุณครับคุณลุง ขอบคุณค่ะคุณลุง” “จะเป็ นอะไรไหมถ้ าผมจะขอถ่ายรูปกับเด็กๆ น่ะครับ ทังสามคน น่ารักมากเลยครับ” พลางหันไปขออนุญาตกับจันทิยา หญิ งสาวก็ตอบ รับด้ วยความยินดี “ได้ คะ่ ” “มาถ่ายรูปกับลุงหน่อยนะเด็กๆ” 78


สามีตามหนีรัก “น้ องเฟิ ร์ ส น้ องเฟส น้ องฟาง ถ่ายรู ปกับคุณลุงรู ปหล่อหน่อย นะ” จันทิยารับรู้ ว่าผู้ชายตรงหน้ าเป็ นคนหล่อมากทีเดียว จึงอดชมเชย ออกมาไม่ได้ “ได้ ครับ/ได้ คะ่ ” เด็กๆ ยิมตอบกลับไปอย่างน่ารัก อลงกตหยิ บโทรศัพท์ มือถื อขึนมาถ่ายภาพของตัวเองกับสาม แฝดด้ วยใบหน้ าทีเกลือนไปด้ วยรอยยิม ซึงสามแฝดก็ยิมร่าเริ งไม่ต่างกัน ชายหนุ่มถ่ายไปหลายภาพที เ ดีย วอย่างติด ใจ พอเสร็ จ แล้ วก็บ อกกับ เด็กๆ “ขอลุงหอมแก้ มน้ องเฟิ ร์ส น้ องเฟส น้ องฟางหน่อยนะครับ” แล้ ว เขาก็หอมแก้ มเล็กอย่างเอ็นดู ซึงเด็กๆ ก็ไม่ได้ ว่าอะไร “ขอบคุณมากเลย นะครับทีอนุญาตให้ ผมถ่ายรูปกับเด็กๆ” “ไม่เป็ นไรค่ะ ฉันขอตัวพาเด็กๆ กลับบ้ านก่อนนะคะ” แล้ วจันทิยาก็พาเด็กๆ เดินไป อลงกตยืนมองตาม ซึงในช่วงนัน เขาก็เห็นร่างของหนึงในแฝดหน้ าทิมลงกับพื น นันเพราะในบริ เ วณนันมี การลอกท่อเมือหลายวันก่อนและคงจะกลบพืนไม่สนิททําให้ เท้ าเล็กเดิน สะดุด เด็กชายร้ องไห้ เสียงดังทีเดียว แง... จันทิยาเรียกเด็กชายออกมา “น้ องเฟซ” ได้ ยินเสียงเรี ยกเด็กสามคน เขาจึงวิงไปดูทันทีด้วย ความห่วงใย “น้ องเฟส” อลงกตตรงไปที ร่างเล็ก ทันที และอุ้มขึนมาไว้ ใ นวง แขนแกร่ง “น้ องเฟสเป็ นอะไรรึเปล่าลูก” แต่เด็กชายก็ไม่หยุดร้ องไห้ “แง น้ องเฟสเจ็บ” พบว่าหัวเข่าของเด็ก ชายเลือดออก เขาจึง

รัตมา

79


หยิบผ้ าเช็ดหน้ ามาเช็ดเลือดให้ ทีหัวเข่า “ไม่เ จ็ บ นะครับ คนเก่ ง ของลุง ” ชายหนุ่มพยายามปลอบใจ เด็กชายตัวน้ อยให้ หยุดร้ องไห้ “พีเฟสไม่ร้องไห้ นะ” น้ องฟางปลอบใจพีชาย “เฟสอย่าร้ องไห้ นะ” พีชายก็บอกเช่นกัน “เอาอย่างนี เดียวลุงอุ้มไปส่งบ้ านเอง จะได้ ไม่ต้องเดิน บ้ านอยู่ ตรงไหนเหรอครับ เดียวผมอุ้มเด็กไปส่งก็ได้ ครับ” “ขอบคุณนะคะ” หญิ งสาวรู้ สึกชืนชมชายหนุ่มผู้นีอย่างมาก ดู ท่าจะเป็ นคนรักเด็กทีเดียว นีถ้ ามีลกู เองคงหลงลูกน่าดู เขาอุ้มน้ องเฟสไปยังโรงเรี ยนพิเศษเพียงฟ้า เป็ นสถานทีซึงเขา มองอยู่เป็ นประจําทุกครังทีขับรถผ่าน จันทิยาเปิ ดประตูกระจกให้ กบั เขา “เชิญค่ะ” “ครั บ ” อลงกตตอบรั บ ก่ อนจะเดิน เข้ า ไปยัง ด้ านใน ตอนนี เด็กชายหยุดร้ องไห้ ไปแล้ ว “ขอบคุณนะคะทีอุ้มน้ องเฟสมาส่งให้ ถึงบ้ านค่ะ” “ไม่เป็ นไรครับ ผมเต็มใจ” “แม่ฟ้าคะ พีเฟสหกล้ มค่ะ” น้ องฟางวิงไปบอกมารดา เพียงฟ้า ได้ ยินเช่นนันก็รีบวิงออกมาทันทีด้วยความเป็ นห่วงลูก “น้ องเฟสเป็ นยังไงบ้ างลูก” เพียงเห็นผู้หญิ งทีวิงมานันจึงทําให้ อลงกตตกใจอย่างมากพอเห็นใบหน้ านวล “ฟ้า” เขาเรียกชือของเธอออกมา หญิ งสาวก็เรี ยกชือเขาออกมา เช่นกันด้ วยนัยน์ตาทีแสดงความตกใจ 80


สามีตามหนีรัก “พีกต มาทีนีได้ ยงั ไงคะ” “พีอุ้มน้ องเฟสมาส่งทีบ้ านน่ะ” เพียงเห็นมารดาน้ องเฟิ ร์ สก็รีบ เข้ าไปฟ้องทันที “แม่ฟ้าครับ เฟสหัวเข่าแตกเลือดออกด้ วยครับ” “หมายความว่ายังไงน่ะ เด็กสามคนนี เป็ นลูกของฟ้าเหรอ” นัน เพราะได้ ยินเด็กหญิงตัวน้ อยเรียก “ใช่ค่ะ ลูกฟ้าเองกับสามีใ หม่ของฟ้า” หญิ งสาวบอกให้ เขาได้ รับรู้ชดั เจน จะได้ ไม่ต้องมายุ่งกับเธอและลูก “ลูกฟ้าแต่หน้ าลูกเหมือนพีเนียนะ” เป็ นสิงทีเขาไม่อยากเชือเลย ในคําพูดทีเธอบอก “เหมือนตรงไหนไม่เห็นเหมือนเลย อย่ามาตู่นะ” หญิ งสาววีนใส่ เพือกลบเกลือนความจริง “แม่ฟ้าครับคุณลุงคนนี คือคนทีน้ องเฟิ ร์ สชนแล้ วทําไอติมเลอะ กางเกงคุณลุงครับ” ลูกชายคนโตอธิบายให้ เธอได้ ฟัง “บ้ าทีสุดเลย” เธอสบถออกมาอย่างหงุดหงิด ถ้ ารู้ ว่า เป็ นเขาล่ะ ก็ จะไม่ย อมให้ ลูก ไปซื อไอติ ม แถวนั นอี ก เด็ดขาด “ฟ้าแต่งงานใหม่แล้ วเหรอ” “ใช่ค่ะ แต่งงานใหม่ละ” ยืนกรานกลับไปให้ เขารับรู้ ชัดเจน แต่ ชายหนุ่มกลับรู้ ว่าใครทีจะให้ คําตอบเขาได้ จึงก้ มลงถามเด็กฝาแฝดทัง สามแทน “น้ องเฟิ ร์ส น้ องเฟส น้ องฟางครับ คุณพ่อชืออะไรครับ”

รัตมา

81


“นี อย่ามายุ่งกับลูกฉัน” เธอรีบไปยืนขวาง แต่เด็กๆ ก็ดนั ซือตอบ กลับมาอย่างน่ารัก “คุณพ่ออยู่บนสวรรค์ครับ” “พ่อของลูกฟ้าตายแล้ วเหรอ” “ใช่ ตายละ” หญิงสาวพูดอย่างยียวนใส่ “พีไม่เชือ เด็กสามคนเป็ นลูกพีใช่ไหม” ชายหนุ่มถามออกไปตรงๆ พร้ อมกับมือก็กอดร่างเล็ก หญิ งสาว ก็เดินไปผลักเขาออกและบอกอย่างไม่ชอบใจ “นี บอกว่าอย่ามายุ่ง กับ ลูก ฉัน ไง จัน ท์ พาน้ องเฟิ ร์ ส น้ องเฟส น้ อ งฟาง เข้ า ไปข้ า งในเดียวนี เลย” เธอสังผู้ห ญิ ง อีก คนโดยเร็ ว วง หน้ านวลรู้สกึ แย่มาก “หนีมาไกลขนาดนียังมาเจออีก” “เด็กสามคนนี ไม่ใช่ลูกพีกต ออกไปจากที นีซะ แล้ วไม่ต้องมา ทีนีอีก” “พี จะไม่ออกไปไหนทังนัน จนกว่าเราจะพูด เรื องของเราให้ รู้ เรือง” “ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณอีก ออกไปซะ” พลางใช้ ปลายนิ วชี ไป ยังประตูด้วย “พีไม่ออก ถ้ าทังสามคนเป็ นลูกพี พีก็ต้องรับผิดชอบฟ้ากับลูก” “แต่วา่ ฉันไม่ต้องการความรับผิดชอบจากคุณ ฉันมีปัญญาเลียง ลูกได้ แล้ วลูกสามคนนีก็ไม่ใช่ลกู คุณด้ วย” “ตรวจดีเอ็นเอไหมล่ะ จะได้ ร้ ูกนั ไปเลยว่าเป็ นลูกพีรึเปล่า” “ไม่ตรวจ ฉันบอกให้ คณ ุ ออกไปเดียวนีไง” มือเรียวผลักร่างแกร่ง 82


สามีตามหนีรัก ออกไปจากร้ าน แต่เขากลับไม่ยอมเหมือนทุกคราว “พีไม่ออก” เขาสะบัดแขนทีเธอจับไว้ ด้วย “หน้ าด้ าน คนเขาไล่แล้ วยังจะอยู่อีก ก็ได้ ถ้ าไม่ออกดีๆ อย่าหา ว่าฉันร้ ายก็แล้ วกัน” เธอเดินตรงไปยังโทรศัพท์มือถือและหยิบขึนมากด ไปยังสถานีตํารวจ ซึงรอเพียงครู่อีกฝั งก็กดรับสาย “สถานีตํารวจหัวหินครับ” “คุณตํารวจคะ ช่วยมาทีโรงเรียนหน่อยค่ะ มีผ้ ชู ายสติไม่ดีมาบุก รุกทีบ้ านฉันค่ะ ท่าทางจะเป็ นพวกสิบแปดมงกุฏ แก๊ งค์ลกั เด็กค่ะ เขาจะ มาขโมยลูกฉันค่ะ” “ฟ้า นีเล่นแรงแบบนี เลยเหรอ” อลงกตไม่คิดว่าหญิ งสาวจะทํา เช่นนี กล่าวหาสุดๆ หน้ าอย่างหล่อ ดันบอกว่าเป็ นสิบแปดมงกุฏ แก๊ งค์ลกั เด็กอีก “ทีโรงเรียนสอนพิเศษเพียงฟ้านะคะ ทีอยู่นะคะ 347/9 ... รี บมา เลยนะคะ ฉันกลัวเขาจะทําร้ ายฉันกับลูกค่ะ” “ครับ แล้ วจะรีบส่งเจ้ าหน้ าทีไปทันทีเลยครับ” “ขอบคุณ ค่ะคุณตํารวจ” มือเรี ยววางสายหลังจากนัน “ถ้ าไม่ อยากถูกตํารวจจับล่ะก็ รีบออกไปจากบ้ านฉันเดียวนี เลย” เพียงฟ้าเอ่ย ด้ วยนําเสียงข่มขู่ พร้ อมกับยกนิวชีไปทีประตูด้วย “พีจะบอกคุณตํารวจว่าพีมาหาลูกกับเมีย” “ทีนีไม่มีลกู กับเมียของคุณ อย่ามาพูดจาเพ้ อเจ้ อ ไร้ สาระทีนี” “พีจะไม่ไปไหนทังนัน จะนังอยู่ที นี ล่ะ ” เขาเดิน ไปทรุ ดกายที โซฟาอย่างหน้ าตาเฉย หญิงสาวเห็นเช่นนันก็เลยเดินไปหยิบขวดเปล่าที

รัตมา

83


วางอยู่แล้ วเดินไปหาเขา “ถ้ าคุณไม่ออกไปฉันจะเอาขวดนีฟาดคุณ” “ฟาดเลยฟ้าถ้ ากล้ าพอก็ฟาดเลย” ดูเขาจะไม่กลัวสักนิดกับคําขู่ ของเธอ เพราะคิดว่าเธอคงแค่ขเู่ ท่านัน ฟ้าเป็ นคนไม่เอาเรืองกับใคร “อย่าท้ านะ ฉันฟาดจริ ง ๆ ด้ วย” มือเรี ยวยังคงกํ าขวดแน่นไม่ ปล่อย “ไม่ได้ ท้า ถ้ าอยากฟาดก็ฟาดเลย” เธอจึงเงื อขึนสูงและใช้ มัน ฟาดไปทีตัวเขาอย่างแรงด้ วยความโมโห ผลัวะ... “โอ๊ ย ฟ้านีฟาดจริ ง เหรอเนี ย” เขาไม่คิดว่าอีก ฝ่ ายจะกล้ าทํ า ตามทีขู่ “ฉันบอกให้ ออกไปไงล่ะ ไม่ได้ ยินรึไง” ชายหนุ่มยกมือกันไปยัง ขวดทีเธอตีลงมา “ฟ้าพีเจ็บนะ” ร้ องโอดครวญออกมาเพือให้ เธอเห็นใจ “ดีเจ็บเยอะๆ ให้ สมกับทีฉันเจ็บ” “ฟาดไปเลยถ้ ามันจะทําให้ ฟ้าพอใจ” มือเรียวก็ฟาดไม่ยงเช่ ั นกัน พร้ อมกับร้ องไห้ ออกมาด้ วย ก่อนทีจะปามันลงไปทีพืน แกร๊ ง! “พีกตจะกลับมายุ่งกับฟ้ากับลูกอีกทําไม เลิกกันแล้ วก็เลิกไปเลย ไม่ต้องมายุ่งกันอีก” “พีทําแบบนันไม่ได้ ” ซึงคุณตํารวจก็มาถึงหน้ าโรงเรี ยนเพียงฟ้า โดยเปิ ดบานประตู เข้ ามาอย่างเร็ว และสอบถามเธอในทันที “ไหนครับผู้ชายสติไม่ดี” 84


สามีตามหนีรัก “นีค่ะคุณตํารวจ จับไปเลยค่ะ เขาจะเข้ ามาทําร้ ายฉันกับลูกค่ะ” เธอรีบบอกให้ อีกฝ่ ายได้ ทราบทันที “ผมเป็ นพ่อของลูกครับ แล้ วก็เป็ นสามีของฟ้าด้ วยครับ” “เอ๊ ะ ยังไงครับ” ตํารวจทําหน้ างง “ไม่ใช่คะ่ เขาสติไม่ดี มาเทียวตู่คนนันคนนี เป็ นลูกเป็ นเมีย คุณ ตํารวจพาออกไปเลยค่ะ” “คุณครับกรุณาไปโรงพักกับเราด้ วยครับ” “ผมไม่ได้ บ้านะครับคุณตํารวจ เพียงแต่เมียผมเขาโกรธทีผมทิ ง เขาไป” “เลิกพูดเรืองไร้ สาระซะที คุณตํารวจคะเอาออกไปเลยค่ะฉันจะ ปิ ดบ้ าน” “คุณครับเชิญออกไปข้ างนอกด้ วยครับ” อลงกตยอมเดิน ออกไป เพียงฟ้าก็จัดการปิ ดบ้ านทันที กลัวว่า เขาจะมาแย่งลูกของตัวเอง” หญิงสาวร้ องไห้ ออกมาอย่างมากมาย อลงกตพยายามอธิบ ายให้ คณ ุ ตํารวจเข้ าใจเกียวกับความจริ ง ทังหมด ทีอีกฝ่ ายพยายามจะให้ เขาไปสถานีตํารวจ “คุณตํารวจครับผมเป็ นพ่อของเด็กสามคนจริ ง ๆ นะครับ ส่วน เพียงฟ้าก็เป็ นคนรักของผมครับ ผมมาตามง้ อเมียครับ คุณตํารวจคิดว่า หน้ าอย่างผมเป็ นพวกสติไม่ดีเหรอครับ” สอบถามกลับไป ตํารวจอีกสอง นายก็มองไปทีร่างแกร่ง อืม หน้ าตาดีจริงๆ “แต่ผ้ หู ญิงเขาไม่อยากให้ คณ ุ มายุ่งด้ วยนี” “ผมจะนังข้ างนอกก็ได้ ครับไม่เข้ าไปวุน่ วายกับเธอ จะรอจนกว่า

รัตมา

85


เธอจะใจอ่อนครับ ” พยายามคุย กับ คุณ ตํารวจให้ เห็น ใจตนเอง “คุณ ตํารวจเคยมีเมียก็น่าจะเห็นใจผมบ้ างนะครับ เวลาทีคุณตํารวจง้ อเมียก็ คงจะเป็ นเหมือนผม” “ผมไม่เคยมีเมีย” แป่ ว จึงหันไปยังคุณตํารวจอีกคนหนึง “แล้ วคุณตํารวจล่ะครับเคยมีเมียไหม” “ผมก็มีเมียครับ” ยอมรับออกไปตรงๆ “งันคุณตํารวจก็ต้ องเห็นใจคนเป็ นสามีเ หมือนกัน เวลาที เมีย งอนเนีย มันต้ องง้ อนานแค่ไหน ผมบอกเลิกเขาไปแต่ผมมารู้ ทีหลังว่ารัก เมียมาก ผมก็พยายามตามหาเธอแต่ว่าหาไม่เจอ แต่วนั นี ผมเจอลูกเจอ เมีย ผมก็อยากทีจะรับ ผิดชอบเมียกับลูกน่ะครับ คุณตํารวจเห็นใจผม หน่อยนะครับ” ทังสองมองหน้ ากัน “ถ้ าเป็ นเรื องจริ ง ฉั น ก็ เ ข้ าใจว่ ะ เพราะฉั น ก็ เ คยไปง้ อเมี ย เหมือนกัน กว่าจะคืนดีเนี ยหลายเดือนทีเดีย วแค่ไปเจอฉันหนีไปเทียว อาบอบนวด ขนของแล้ วก็พาลูกกลับบ้ านแม่ไปเลย” “นันล่ะครับผมก็เลยมาง้ อขอคืนดีกบั เมียครับ” “เอาอย่างนีคุณต้ องอยู่ข้างนอกนะ ห้ ามเข้ าไปยุ่งในบ้ าน จะง้ อก็ ง้ อข้ างนอก ไม่งนผมจะโดนว่ ั าได้ ทีแจ้ งความแล้ วยังปล่อยคุณมารังควาน เขาอีกน่ะ” “ครับ ผมจะอยู่ข้างนอกจะไม่ไปยุ่งกับเมียผมในบ้ าน” อลงกต รับปากเป็ นอย่างดี ดังนันคุณตํารวจจึงกลับไป

86


สามีตามหนีรัก

ตอน 7 ไม่ ให้ อภัย

ทังสามแฝดเห็นมารดานังร้ องไห้ ก็เดินเข้ ามากอดและสอบถาม ด้ วยนําเสียงอยากรู้ นันเพราะว่าไม่เห็นผู้เป็ นแม่ร้องไห้ มานานแล้ ว “แม่ฟ้าร้ องไห้ ทํ าไมครับ ” มือเล็ก ของลูก ชายคนโตแตะไปที ใบหน้ าของเธออย่างอ่อนโยน “แม่ฟ้าไม่ร้องไห้ นะคะ” น้ องฟางก็มาปลอบใจผู้เป็ นแม่เช่นกัน “แม่ฟ้าหยุด ร้ องไห้ น ะครับ ” มือของลูก ชายคนเล็ก เช็ดหยาด นําตาให้ อย่างน่ารัก เธอดึงลูกๆ เข้ ามากอดอย่างแนบแน่น “น้ องเฟิ ร์ส น้ องเฟส น้ องฟาง สัญญากับแม่นะ ว่าจะไม่ไปยุ่งกับ คุณลุงคนนันอีกน่ะ” “คุณลุงเป็ นคนไม่ดีเหรอครับ”

รัตมา

87


ลูกชายคนโตสอบถามกลับมา อยากจะบอกลูก ให้ ร้ ู ว่าเขาเป็ น คนไม่ดี แต่ก็ไม่ได้ พดู ออกไปได้ แต่บอกว่า “คุณลุงเขามายุ่งกับแม่ฟ้า แม่ฟ้าไม่ชอบ ไม่อยากยุ่งกับคุณลุง คนนัน น้ องเฟิ ร์ส น้ องเฟส น้ องฟาง ก็อย่าไปยุ่งเหมือนกันนะ บอกคุณลุง ว่าอย่ามายุ่งกับแม่ฟ้าแล้ วก็ลกู อีกรู้ไหม แล้ วก็ห้ามไปรับอะไรจากคุณลุง คนนันอีก สัญญากับแม่ฟ้าสิ” “ครับ/ค่ะ แม่ฟ้า น้ องเฟิ ร์สจะไม่ย่งุ กับคุณลุงคนนันอีก” “น้ องเฟสก็จะไม่ย่งุ ครับ” “น้ องฟางด้ วยค่ะ” “ถ้ าผู้ชายคนนันบอกว่าเป็ นพ่อ น้ องเฟิ ร์ ส น้ องเฟส น้ องฟางก็ อย่าเชือรู้ ไหม เขาโกหก” จะว่าเธอสอนลูกไม่ดีก็เอาเถอะ เพราะเธอไม่ อยากให้ ลกู รู้วา่ อีกฝ่ ายเป็ นพ่อ พ่อทีบอกเลิกกับเธออย่างไร้ เยือใย “ค่ะ/ครับแม่ฟ้า” “ดีมากลูกทีเชือฟั งแม่ฟ้า” มือเรียวลูบไปยังศีรษะเล็กด้ วยความรัก และเมือเห็นคุณครูสอน ศิลปะก็บอกให้ ได้ ร้ ูด้วย “จันท์ตอ่ ไปห้ ามให้ ลกู พีไปยุ่งกับผู้ชายคนนันอีก นะ” “ค่ะพีฟ้า” อีกฝ่ ายก็รับปากเป็ นอย่างดี เพียงฟ้านังกอดลูกอยู่อย่างนันไม่ปล่อย ราวกับกลัวว่าเขาจะมา แย่งลูกของตัวเองไป พร้ อมกับคิดว่าจะทํายังไงดีนะ เกียวกับปั ญหาเรื อง นี เธอไม่อยากที จะต้ องเริ มอะไรใหม่เ ลย เธอไม่ได้ ผิด ด้ วยทํ าไม 88


สามีตามหนีรัก จะต้ องหนีกนั เขาต่า งหากที ควรจะไปจากชี วิต เธอกับ ลูก ซะ เพราะเธอไม่ ต้ องการทีจะกลับไปเกียวข้ องกับเขาอีกต่อไป แต่ทางอืนนอกจากหนีมีไหม เธอนึกอย่างครุ่ นคิด ระหว่างนัน เสียงเคาะกระจกก็ดงั ขึนด้ านนอก “พีฟ้าคะ จันท์กลับบ้ านก่อนนะคะ พีฟ้าอยู่ได้ ไหมคะ” “เดียวพีจะไปหาพีวิไล วันนี พีคงไม่นอนบ้ านหรอก แล้ วพรุ่งนี พี ค่อยมาเปิ ดโรงเรียน” เธอบอกกับอีกฝ่ ายด้ วยนําเสียงเบา “พีฟ้าทําใจดีๆ นะคะ ลองคุยกับเขาดีๆ บางทีอาจจะไม่มีปัญหา อะไรหรอกค่ะ” “พีก็ขอให้ เป็ นอย่างนัน” หญิงสาวได้ แต่อวยพรให้ เรืองทุกอย่างจบลงเร็วๆ ซึงมีทางเดียว คือคุยกับอีกฝ่ ายให้ ร้ ูเรืองไปเลย แต่ตอนนีเธอยังไม่พร้ อมทีจะคุยอะไรทังนัน พรุ่งนี ละกันเธอจะ คุยกับอีกฝ่ ายให้ ชดั เจน ว่าไม่ต้องการให้ มายุ่งเกียวกับตนเองและลูกอีก เธอมองออกไปยังด้ านนอก ก็ไม่เห็นร่างแกร่งของอีกฝ่ ายแล้ ว จึง ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะหันไปบอกลูกชายกับลูกสาว “น้ องเฟิ ร์ส น้ องเฟส น้ องฟาง เดียววันนีไปนอนทีบ้ านน้ าวิไลนะ” “ค่ะ/ครับ แม่ฟ้า” หญิ งสาวขึนไปเตรี ยมเสือผ้ าให้ ลกู ๆ ทังสาม รวมทังของตัวเองด้ วย จนเสร็จเรียบร้ อยก็พาลูกๆ ขึนรถ ก่อนจะขับรถออกไปจากทีนัน โดยไม่ร้ ูวา่ มีรถคันหนึงขับตาม อลงกตจะไม่ยอมปล่อยให้ เธอหนีตนเอง

รัตมา

89


ไปได้ อีก เด็ดขาด จึงต้ องแอบขับตามไป ก็พบว่าอีก ฝ่ ายไปจอดยังหน้ า บ้ านหลังหนึง เขาจึงจอดรถอยู่ไม่ไกล เพียงฟ้าขับรถไปทีบ้ านของพีวิไล ซึงอยู่ในซอยแห่งหนึง เธอเคย มาหาอีกฝ่ ายอยู่บ่อยๆ ตอนทียังทําใจเรื องของอลงกตไม่ได้ เมือรถจอด เธอก็พาลูกๆ ทังสามลงมา ด้ วยสีหน้ าทีไม่ส้ ดู ีนกั มือเรียวกดกริงทางด้ าน นอกอยู่ครู่หนึง อีกฝ่ ายก็เดินมาเปิ ดประตูให้ กับน้ องสาวทีตนเองสนิทมาตลอด หลายปี เพียงแค่อีกฝ่ ายมาถามเรื องบ้ านเช่า มือเปิ ดประตูรัวให้ อีกฝ่ าย เข้ ามา “อ้ าวฟ้า ทําไมมาซะมืดเชียว” “ฟ้ามีเรืองกลุ้มใจค่ะพีวิไล” หญิงสาวอีกคนมองเห็นใบหน้ าของ น้ องสาวก็คาดเดาได้ ว่ามันคงจะเป็ นเรื องทีแย่มากทีเดียว เพราะสีหน้ า ของอีกฝ่ ายดูไม่ดีเอาซะเลย “เข้ ามานังก่อน” เพียงฟ้าหันไปพูดกับลูกๆ “น้ องเฟิ ร์ ส น้ องเฟส น้ องฟาง” ไปเล่นกับพี ๆ ข้ างในก่อนนะ” ทังหมดก็พยักหน้ าตอบรับด้ วยความเข้ าใจ “ครับแม่ฟ้า/ ค่ะแม่ฟ้า” เด็กๆ วิงเข้ าไปด้ านในและบอกกับลูก ของวิไล “ขอน้ องเฟิ ร์สเล่นด้ วยนะครับ” “เล่น สิ ” เด็ก ๆ ทรุ ด กายนั งลงที พื น นั งเล่ น ของเล่น อย่ า ง สนุกสนาน เพียงฟ้าเดินไปทรุดกายยังเก้ าอีไม้ ซึงอยู่ในสวนข้ างบ้ านของพี 90


สามีตามหนีรัก วิไ ล คล้ า ยคนที หมดสิ นเรี ยวแรงเลยที เ ดีย ว เมื อต้ อ งเจอกับ เรื องที เหลือเชือเกินคาดคิด มือของเธอเย็นเฉียบทีเดียว เพียงได้ พบกับเขา วิไล ก็ทรุดกายนังลงตรงกันข้ ามพลางสอบถามอย่างห่วงใย “ไหนมีอะไรเล่าให้ พีฟั งสิ” “ฟ้าเจอพีกตค่ะพีวิไล แล้ วพีกตก็เจอลูกแล้ วค่ะ” “เจอได้ ยงั ไงกัน เขารู้ได้ ยงั ไงว่าฟ้าอยู่ทีนีน่ะ” อีกฝ่ ายงุนงงอย่าง มาก “มันเป็ นเรื องบังเอิญน่ะค่ะ น้ องเฟิ ร์ สลูกของฟ้าไปเดินชนพีกต ค่ะ แล้ วพี กตก็ชอบมาคุยกับ ลูกฟ้าทังสามคนโดยไม่ร้ ู ว่าเป็ นลูกตัวเอง พอดีน้องเฟสหกล้ ม พีกตก็เลยอุ้มมาส่งให้ ทีโรงเรี ยน พีกตก็เลยรู้ ว่าเด็ก สามคนเป็ นลูก ของฟ้ า ฟ้ าบอกว่ า ฟ้ าแต่ง งานแล้ ว แต่พี กตก็ไ ม่เ ชื อ เพราะว่าหน้ าลูกเหมือนพีกตมากค่ะ” เพียงฟ้าเคยหยิบรูปของอีกฝ่ ายให้ วิไลดู ก็ร้ ูวา่ ลูกหน้ าตาเหมือนพ่อสุดๆ “แล้ วฟ้าจะทํายังไงต่อไปล่ะ” “ฟ้าจะไม่มีวนั กลับไปคืนดีกับเขาหรอกค่ะ แล้ วฟ้าก็จะไม่ยอม ให้ เขามายุ่งกับลูกด้ วย” “ฟ้าขอเป็ นเงิ นมาสิ ถ้ าเขาอยากรับผิดชอบก็ให้ เขาส่งเงินมาก็ พอ แต่เรืองของฟ้ากับเขาคงไม่อาจทีจะเป็ นเหมือนเดิมได้ ” “ไม่เอาค่ะ ฟ้าไม่อยากได้ เงินเขาด้ วยค่ะ ฟ้าไม่อยากเห็นหน้ าเขา ไม่อยากให้ เขามาวุน่ วายกับชีวิตฟ้าและลูก” “แล้ วแบบนีเขาจะยอมเลิกรากับเราเหรอ ในเมือเขารู้แล้ วว่าฟ้ามี ลูกกับเขาน่ะ”

รัตมา

91


“ฟ้าจะขูเ่ ขาว่าถ้ ามายุ่งกับฟ้าอีกจะพาลูกหนี เขาคงไม่กล้ าเสียง แน่ๆ ค่ะ” “ลองดูละกันฟ้า แต่วิธีนีก็โอเคนะ เขาอาจจะกลัวฟ้าพาลูกหนีก็ ได้ ” วิไลพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย “แต่ถ้าเขาไม่เลิกยุ่ง กับฟ้า ฟ้าอาจจะแต่งงานกับพี นิกก็ได้ ค่ะ ” ไม่เคยคิดทีจะทําเลย แต่ถ้ามันทําให้ เรืองทุกอย่างจบลงเพียงฟ้าก็จะทํา “ความจริ ง ถ้ าฟ้ าแต่ง งานกับ คุณ นิ ก คนรั ก เก่ าฟ้ าก็ค งจะมา วุน่ วายกับฟ้าไม่ได้ ” “ก็ฟ้าไม่ร้ ูนีคะว่าเขาจะตามมาเจอลูกได้ ฟ้าคิดว่าเขากับฟ้าคง ไม่มีทางทีจะกลับมาเกียวข้ องกันอีก ฟ้าก็อยู่กับลูกมีความสุขแล้ วนะคะ ฟ้าไม่อยากมีพ่อใหม่ให้ ลกู ค่ะพีวิไล” “แต่ตอนนีฟ้าต้ องคิดแล้ วล่ะ ถ้ าฟ้าไม่มีผ้ ชู ายใหม่ คนรักเก่าฟ้าก็ อาจจะตามวุน่ วายไม่เลิก” “ค่ะพีวิไล” “แล้ วนีฟ้ากินข้ าวมารึยงั น่ะ” อีกฝ่ ายสอบถามด้ วยนํ าเสียงแสดง ความห่วงใย “ฟ้ากินอะไรไม่ลงค่ะพีวิไล” “กินหน่อยเถอะฟ้า เดียวจะไม่สบายไป แล้ วลูกล่ะกินรึยงั ” “ยังเหมือนกันค่ะ” “งันรีบพาลูกไปกินข้ าวเลย ส่วนวันนี ก็นอนทีบ้ านพีละกัน ” วิไล บอกอย่างใจดี “ขอบคุณค่ะพีวิไล ฟ้าก็ตงใจว่ ั าจะนอนทีนีน่ะล่ะค่ะ ” เพียงฟ้า 92


สามีตามหนีรัก เดินไปหาลูกๆ ทีนังเล่นอยู่ข้างใน “น้ องเฟิ ร์ส น้ องเฟส น้ องฟาง ไปกินข้ าวเร็ว” ซึงเด็กๆ ก็ยอมทํา ตามทีเธอบอกอย่างว่าง่าย โดยเธอลืมนัดของใครบางคนไปเลย เพียงได้ เจอกับพ่อของลูก

หกโมงเย็นรถสปอร์ตคันหนึงก็ขบั มาจอดยังหน้ าบ้ านของเพียง ฟ้า พร้ อมกับทีร่างแกร่งในชุดเสือโปโลกับกางเกงยีนส์สีเข้ มทีเข้ ากันกับ รองเท้ าผ้ าใบสีนําตาลเข้ ม ก้ าวลงมาจากรถ ตรงไปยังบ้ านหลังเล็กของ เพี ย งฟ้า ทังสองได้ เ จอกัน ที ร้ านหนัง สื อ เธอกับ เขาหยิ บ หนัง สือ เล่ม เดียวกัน ชายหนุ่มย้ อนไปถึงเหตุการณ์ทีได้ พบกับอีกฝ่ าย วันนันเขาตังใจว่าจะไปหาหนังสืออ่าน และคิดว่าจะซื อหนังสือ ไปฝากหลานๆ ทีกรุงเทพ พบว่ามีมือเรียวของใครอีกคนจับเล่มเดียวกันกับตนเอง พอเห็น ว่ามีคนจับหนังสือเล่มเดียวกันกับตนเอง เธอก็บอกอย่างขออภัย ‘อุ๊ย ขอโทษค่ะ’ ‘คุณเอาไปเถอะครับ’ ชายหนุ่มเสีย สละให้ อีก ฝ่ าย พร้ อมกับ ดวงตาก็ท อดมองไปยัง ใบหน้ านวลทีดูหวานละมุนอย่างเป็ นธรรมชาติ ใบหน้ าของเธอดูสวยเก๋ที เข้ ากันกับทรงผมสันประมาณใบหูทงสองด้ ั าน แต่เธอกลับไม่ยอมทําตามทีเขาบอก กลับเลือกทีจะเสียสละให้ เขาเช่นเดียวกัน ‘คุณเอาไปเถอะค่ะ เดียวฉันหาเล่มอืนก็ได้ คะ่ ’

รัตมา

93


‘ไม่เป็ นไรหรอกครับคุณเอาไปเถอะครับ เดียวผมหาเล่มใหม่เอง ก็ได้ ’ “ไม่เป็ นไรค่ะคุณเอาไปดีกว่า คุณเป็ นคนเลือกก่อนนีคะ” เพียง ฟ้าก็ยงั ยืนกรานทีจะทําดังเดิม ‘ผมให้ คณ ุ ครับ’ ‘ฉันให้ คณ ุ ค่ะ’ ต่างเถียงกันไปมาอย่างไม่เลิกรา พนักงานในร้ าน หนังสือเห็นทังสองราวกับยื อแย่งหนังสือกันจึงเดินเข้ ามาสอบถามเพือ ห้ ามทัพ ‘มีอะไรกันเหรอคะ’ ‘พอดี ค ุณ ผู้ หญิ ง คนนี เลื อ กหนัง สื อ ก่ อ น ผมก็ เ ลยจะให้ เธอ ก่อนน่ะครับ’ เขาบอกให้ พนักงานได้ ทราบ ‘คุณผู้ชายคนนี เป็ นคนเลือกหนัง สือก่อนค่ะ ฉัน ก็เลยจะให้ เขา ก่อนค่ะ’ เพียงฟ้าบอกกับพนักงานให้ ร้ ูเช่นกัน ‘หนังสือยังมีข้างในอีกค่ะ’ พนักงานก็บอกให้ ทงคู ั ฟ่ ั ง ‘อ้ าวเหรอคะ/อ้ าวเหรอครับ’ เอ่ยออกมาพร้ อมกัน นิติมองไปยังใบหน้ านวลซึงเพียงฟ้าก็มองไปทีเขาเช่นเดียวกัน ก่อนจะยิ มอย่างขําขัน “พูดพร้ อมกันเลย” นํ าเสียงประสานกันอีกครา แล้ วทังคูก่ ็หวั เราะออกมาพร้ อมกันซํา ‘ถ้ ายังมีหนังสือข้ างในอีกอย่างนันผมให้ คณ ุ ก่อนก็ได้ ครับ’ ‘ฉันให้ คณ ุ ก่อนก็ได้ คะ่ ’ เพียงฟ้าเห็นเขาหยิบก่อนก็เลยยังยืนยัน ทีจะทําดังเก่า ‘ไม่ต้องเสียสละแล้ วค่ะ เดียวจะหยิบมาให้ ใหม่อีกสองเล่มเลย 94


สามีตามหนีรัก ค่ะ ไม่อย่างนันก็เถียงกันไม่เลิกค่ะ’ ‘ดีครับ’ นิติพยักหน้ าอย่างเห็นด้ วย เมือพนักงานนําหนังสือเล่มใหม่มาให้ ทังสองก็นําไปจ่ายเงินยัง เคาน์เตอร์ ซึงนิติก็เดินไปช้ ากว่าผู้หญิ งอีกคนทีเดินมาต่อแถวด้ านหลัง ของเพียงฟ้า เมือพนักงานจัดการคิดเงินและห่อปกหนังสือให้ เรี ยบร้ อย แล้ ว หญิ งสาวก็ก้าวออกมาจากร้ านหนังสือทัน ทีเ พือเตรี ยมกลับบ้ าน ครันพอนิติได้ หนังสือแล้ วเขาก็เ ดินออกมาจากร้ านแต่ทว่ากลับมองไม่ เห็นร่างของอีกฝ่ ายแล้ ว จึงบ่นงึมงําอย่างเซ็งๆ “หายไปไหนแล้ ววะ” แต่ไม่คิดว่าเขาจะได้ เจอกับเธออีกครังใน วันทีมาจอดซือของแถวนี ช่างเป็ นเรืองทีเซอร์ไพรส์จริงๆ และตังแต่นนมา ั เขาก็พยายามทีจะจีบเธอ เขามองเห็นโรงเรี ยนปิ ดแล้ วจึงกดโทรศัพท์เข้ าไปหาอีกฝ่ ายใน บ้ าน แต่ปรากฎว่าไม่มีคนรับสายเพราะเพียงฟ้าลืมโทรศัพท์ไว้ น่ะเอง กด กีทีก็เป็ นเหมือนเดิม “รถไม่อยู่นีนา ฟ้าไปไหนล่ะ” เขาจึงกดโทรศัพท์ไปหาพีวิไลซึง เขารู้จกั เพราะเพียงฟ้าแนะนํา อีกฝ่ ายก็กดรับสาย “ค่ะคุณนิก” “ฟ้าอยู่ทีนันรึเปล่าครับ ผมโทรเข้ ามือถือแต่ฟ้าก็ไม่รับครับ” “อยูค่ ะ่ ” “ผมขอคุยกับฟ้าหน่อยได้ ไหมครับ” “ได้ คะ่ ” วิไลหยิบโทรศัพท์ไปส่งให้ กบั อีกฝ่ าย “ฟ้าคุณนิกโทรมาน่ะ” มือเรียวจึงรับโทรศัพท์ไป

รัตมา

95


“พีนิกเหรอคะ” “ฟ้าลืมนัดพีรึเปล่า” “ฟ้าไม่ได้ ลืมหรอกค่ะ แต่ฟ้าไม่มีอารมณ์ไปกิน” นํ าเสียงของเธอ ดูไม่ร่าเริงดังเก่า “มีอะไรรึเปล่าฟ้า” “พรุ่งนีฟ้าเล่าให้ พีนิกฟั งนะคะ ตอนนีฟ้าไม่อยากออกไปไหนน่ะ ค่ะ “ก็ได้ ถ้ าฟ้ามีอะไรไม่สบายใจฟ้าบอกพีนะ” “ค่ะ พีนิก” หญิงสาวพยักหน้ าตอบรับกลับไป

หลังจากส่งลูกไปโรงเรี ยนแล้ ว เธอก็มาเปิ ดโรงเรี ยนสอนพิเศษ ของตนเอง อลงกตรับรู้วา่ เพียงฟ้าขับรถออกไปข้ างนอก เพือไปหาผู้หญิ ง คนหนึ ง และเธอก็น อนที นัน มัน จึง ทํ าให้ ช ายหนุ่ม โล่ง อกอย่า งมาก เพราะกลัวว่าเธอจะหนีไปนีล่ะเพียงอย่างเดียว ถึงต้ องขับรถตามเฝ้าอีก ฝ่ ายไว้ เขาแทบไม่ได้ หลับเลยด้ วยซํ า นังเฝ้าอีกฝ่ ายยันเช้ าทีเดียว ช่าง ลงทุนอะไรมากอย่างนี เพียงฟ้าทีเห็นเขาก้ าวลงมาจากรถก็แสดงสีหน้ า บูดบึงอย่างมาก เมือก่อนเธอเคยรักมาก แต่วา่ ตอนนี เธอเกลียดมากทีเดียว เห็น หน้ าแล้ วอยากหาอะไรเขวียงหน้ านัก ครังนีเธอจะไม่หนีอีก ทําไมต้ องหนี ในเมือไม่ได้ ทําผิดสักหน่อย ดวงตาจ้ องมองเขาอย่างไม่วางตา ต่อให้ เวลาผ่านไปหลายปี แค่ 96


สามีตามหนีรัก ไหน อีกฝ่ ายก็ยงั ดูดีไม่เปลียนดังเดิม จะมายุ่งกับเธอทําไมกัน ผู้หญิงทีร้ อยรอบเอวไปไหนหมดล่ะ อดนึกเขม่นข้ างในไม่ได้ อลงกตใช้ มือเคาะบานประตูด้านหน้ าสามครังเพือบอกให้ เธอ เปิ ด เธอก็เปิ ดให้ อีกฝ่ ายด้ วยท่าทางกระแทกกระทัน ชายหนุ่มก็ก้าวเข้ า มาในบ้ าน เพียงฟ้าเป็ นคนเอ่ยประโยคแรกออกมาก่อน “มีอะไรจะพูดก็พดู ไป พูดเสร็จแล้ วจะได้ กลับไปซะ” “พีอยากจะมาขอโทษฟ้า เกียวกับเรืองทีพีเคยบอกเลิกฟ้าไป” “ทําไม โดนผู้หญิงเฉดหัวทิงมารึไง ถึงได้ คิดจะกลับมาหาฉันเนีย ฉันไม่ใช่ของตายหรื อผู้หญิ งหน้ าโง่ทีจะยอมกลับไปดีกับคุณด้ วยหรอก นะ” วงหน้ านวลเชิดขึนคาดการณ์แบบคําพูดเจ็บแสบ “พีเพิงรู้วา่ พีรักฟ้าหลังจากทีเลิกกับฟ้าไป” “เก็บคําพูดเน่าๆ กลับไปเหอะ ฉันฟั งแล้ วอยากจะอ๊ วก” ไม่ได้ รักษานําใจอีกฝ่ ายสักนิด เพราะเธอเคยรักษาแล้ วแต่มนั ไร้ ประโยชน์สินดี “พีรู้วา่ ฟ้าคงไม่ยอมให้ อภัยพีง่ายๆ อยู่แล้ ว” “รู้ก็ดีแล้ ว เพราะงันก็อย่ามาเสียเวลากับฉันเลย ถ้ าคุณมายุ่งกับ ฉันกับลูก ฉันจะพาลูกหนีไปอยู่ทีอืน” “ตอนนีพีจะไม่ยอมให้ ฟ้าพาลูกหนีไปไหนทังนัน เพราะพีจะให้ คนตามฟ้าตลอด” ขูไ่ ปอย่างนันล่ะ “นี คุณไม่มีสิทธิ มาทําอย่างนีกับฉันนะ ฉันไม่ใช่นกั โทษของคุณ “ถ้ ามันจะทําให้ ฟ้าไม่พาลูกหนี พียอมทําทุกอย่าง ถึงฟ้าจะมอง ว่าเลวร้ ายก็เถอะ” “ชัวที สุด ทํ าไมไม่ไปหาผู้หญิ งทีคุณอยู่ด้ วยแล้ วรู้ สึก รัก เลยล่ะ

รัตมา

97


มายุ่งกับฉันอีกทําไม” ขับไล่แบบไม่ใยดีตอนนีความรักในตัวเขามันหมด สินไปแล้ ว ผู้หญิงโง่ๆ ทีเคยทําตัวเป็ นคนว่านอนสอนง่ายไม่มีอีกต่อไป “ก็นีไงผู้หญิงทีพีรัก” เขารังกายนุ่มเข้ าไปกอดอย่างแนบแน่น จนใบหน้ านวลใกล้ ชิด กับวงหน้ าเรียว รับรู้ได้ ถึงกลินหอมละมุนของเส้ นผมและผิวนุ่ม ทีมันทํา ให้ เขาติดอยู่กบั เธอสองปี กว่าทีเดียว จนไม่สนผู้หญิงคนไหน แต่ไอ้ ผ้ ชู าย ความรู้สกึ ช้ าอย่างเขามันก็ดนั ทําให้ ทกุ อย่างพังจนหมดสิน เพียงฟ้าก็ดินและพยายามแกะมือเขาออกไปจากร่างของตนเอง รวมทังผลักไสร่างกํายําออกไปด้ วย กลินนําหอมของเขาทีมันทําให้ เธอหลงใหลหวนกลับมาให้ หญิ ง สาวรับรู้อีกครา อ้ อมกอดทีแสนอบอุ่น และลมหายใจอุ่นร้ อนทีระไปตามผิวนุ่ม อีก ลมหายใจอุน่ ร้ อนระไปยังแก้ มนุ่มทีเนียนละไมและขมับเล็ก มันทําให้ เธอรู้สกึ หวิวหวามไปทัวร่าง มัน เป็ นสิงทีเธอเคยโหยหา แต่ว่าตอนนี ไม่ใ ช่อีกแล้ ว มือเรี ย ว ผลักเขาออกไปและต่อว่าอย่างโมโห แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย “ปล่อยเดียวนีนะพีกต เพียะ!” มือเรี ย วตบไปยัง ใบหน้ าคมด้ วยความโมโหที อี ก ฝ่ ายไม่ย อม ปล่อยตนเอง มองเห็นรอยแดงบนใบหน้ าเขาก็ทําให้ เพียงฟ้ารู้ สึกตกใจ มาก ไม่เคยมีหรอกทีเธอจะทําร้ ายเขา หนนีเป็ นหนแรก ปกติเ วลาทีเขาเจ็บ หรื อเป็ นอะไร คนทีห่วงใยมากก็คือตัวเอง 98


สามีตามหนีรัก ราวกับ ว่าเป็ นคนที เจ็บ เองอย่า งไรอย่ างนัน จะรี บ วิงเข้ าไปดูแลและ ประคองใบหน้ าคมก่อนลําดับแรก แต่ทว่าตอนนีอย่าหวังอีกเลยว่าเธอจะทําน่ะ “ตบอีกสิฟ้าถ้ ามันจะทําให้ ฟ้าหายโกรธพีได้ ตอนนี พีรู้ แล้ วว่าพี รักฟ้าเพียงคนเดียว ฟ้าจะให้ พีทํายังไงฟ้าถึงจะยอมใจอ่อน ฟ้าบอกพีมา เลย” ขอเพียงแค่ให้ เขาได้ เธอกับลูกคืนเป็ นพอ “ไม่ต้องทําอะไรเลย แค่ปล่อยให้ ฉันได้ อยู่กับลูกเท่านัน คุณไป อยู่กบั ผู้หญิงคนอืนทีทําให้ คณ ุ มีความสุขดีกว่า ฉันมันทําให้ คณ ุ แค่ร้ ูสึกดี เท่านัน จําไม่ได้ รึไงทีเคยพูดใส่หน้ าฉันน่ะ ” หญิ งสาวบอกเขาอย่างเว้ า วอน ดวงตามองหน้ าเขาให้ เห็นใจตนเองด้ วย “ไม่มีทางพีจะไม่ปล่อยฟ้ากับลูกไปเด็ดขาด” “ทังทีฉันคบกับคนอืนแล้ วเนียนะ เลิกเป็ นตัวเลวร้ ายในชีวิตฉัน กับลูกซะทีเถอะ ครังก่อนคุณยังทําให้ ฉนั เจ็บไม่พออีกเหรอ จะให้ ฉันเจ็บ ไปถึง เมือไร หรื อว่าต้ องให้ ฉัน ตายมัน ถึง จะสะใจคุณ กัน ” ยอกย้ อ น กลับมาอย่างเจ็บปวดทีสุด “พีจะทําทุกทางให้ ฟ้ากลับมารักพีเหมือนเดิม” “ป่ วยการน่ะ ตอนนี ความรู้ สึก ทีอยู่ใ นใจฉันมากที สุด ก็คือ ฉัน เกลียดคุณ เกลียดยังกับกิงกือไส้ เดือน จะไปตายทีไหนก็ไปเลย” ไล่ด้วย คําพูดรุนแรง พร้ อมกับทีดวงตาก็มองเขาอย่างชิงชังเช่นกัน

รัตมา

99


ตอน 8 ไม่ ยอมเสียรักไป

เป็ นช่วงเดียวกับที รถคันหนึงขับมาจอดทางหน้ าโรงเรี ยน เขา ก้ าวลงมาจากรถด้ วยความเป็ นห่วงเพียงฟ้า เมือคืนนํ าเสียงทีได้ ยินผ่าน ทางโทรศัพท์ดไู ม่ดีเอาซะเลย นิติตรงไปยังประตูเพือจะผลักเข้ าไปหาอีก ฝ่ าย ก็พลันต้ องงงงันเมือเห็นเพียงฟ้าอยู่กบั ผู้ชายอีกคน รีบกระชากร่างของผู้ชายอีกคนออกไปอย่างแรง ก่อนจะกําหมัด และชกไปยังใบหน้ าของอีกฝ่ ายอย่างแรงด้ วยความโมโห “แกทําบ้ าอะไรน่ะ” พลัก! ร่างของอลงกตตัวเซไปเลยที เดีย ว ดวงตาของเพีย งฟ้าตกใจ อย่างมาก เมือเห็น ว่าอีก ฝ่ ายถูกชกด้ วยฝี มือของพี ชายทีเธอสนิ ท ชาย หนุ่มเอามือจับไปทีปากก็พบว่าปากแตกเลือดออก มือหนักชะมัดยาก 100


สามีตามหนีรัก เลย ไอ้ บ้านี “พีนิก” พอเห็นชายหนุ่มทีเข้ ามาเธอก็เรียกเขา “ฟ้า เป็ นอะไรรึเปล่า” สอบถามกับหญิ งสาวด้ วยความอยากรู้ หญิงสาวจึงตอบให้ เขาได้ ร้ ู “ฟ้าไม่เป็ นอะไรค่ะพีนิก” “ผมเป็ นสามีของฟ้า แล้ วก็เป็ นพ่อของลูกฟ้าด้ วย” นิติงงงันอย่าง มากไม่คิดว่าผู้ชายทีเลิกกับเพียงฟ้าไปแล้ วจะกลับมายุ่งกับเธออีก “ไม่ใ ช่ คุณ ไม่ได้ เ ป็ นสามีฉัน ส่วนลูก ก็ไ ม่ได้ เ กี ยวข้ องกับ คุณ เหมือนกัน” “กล้ าพูด นะฟ้าว่า ลูก ไม่ได้ เ กี ยวข้ องกับ พี ทํ าลูก ได้ เ องรึ ไงกัน ผสมเทียมเองเหรอ อีกอย่างหนึงบ้ านพีก็มีเชื อฝาแฝด ลูกถึงได้ ออกมา เป็ นแฝดสามน่ะ ยังจะเถียงอีกว่าลูกตัวเองคนเดียว” “อย่ามาพูดจาทุเรศๆ ทีนีนะ นีพีนิกเป็ นคนรักใหม่ของฉัน เขาจะ มาเป็ นพ่อใหม่ของลูกๆ ฉัน ทีนีคุณก็ออกไปจากชีวิตฉันกับลูกได้ แล้ วนะ เลิกจองเวรจองกรรมกับฉันสักที” มือเรี ยวกุมมือของนิติไว้ ด้วย เพือแสดงให้ รับรู้ ว่าเธอสนิทสนม กับอีกฝ่ ายมาก โดยบอกให้ อีกฝ่ ายได้ ยินชัดๆ “มาแข่งกันไหมล่ะว่าใครจะได้ ฟ้าไป” “จะแข่ง ทํ าไมให้ เปลืองเวลา เพราะถึงยัง ไงฉัน ก็ไม่มีวันเลือก ผู้ชายห่วยแตกอย่างคุณหรอก คุณอลงกต ถ้ าฉันโง่กลับไปเลือกคุณอีก ฉันก็บ้าเต็มทีละ” “พีไม่ได้ ถามฟ้า พีถามคนรักใหม่ของฟ้าต่างหาก ว่ากล้ าไหมมา

รัตมา

101


แข่งกันจีบฟ้า” ตอนแรกปากบอกว่าถ้ าเธอมีคนดูแลแล้ วเขาจะปล่อยเธอไป แต่พอเจอเธอจริงๆ ดันไม่ยอมทําตามคําพูดซะอย่างนัน เรื องอะไรเขาจะยอมเสียเมียกับลูก สามคนทีแสนจะน่ารักของ ตนเองไปกันอย่าหวังเลย ต่อให้ รักกันก็จะทําให้ เลิกกัน ช่างเป็ นความคิด ของคนที ขีโกงยิ งนัก ดวงตาของอลงกตมอง จ้ องไปยังใบหน้ าของนิติด้วย “พีนิกอย่าไปสนใจคนบ้ าเลยนะคะ อยากบ้ าก็ปล่อยให้ บ้าไป ดี เดียวฟ้าจะได้ โทรตามโรงพยาบาลศรีธญ ั ญามารับตัวไปรักษา” ตอนนี เมีย มองในแง่ร้ายหมดที เดีย ว ทังคนบ้ า สิบ แปดมงกุฏ พวกลักขโมยเด็ก เอาเข้ าไป ยังจะให้ เป็ นอะไรอีกวะเนีย “ว่าไงล่ะ กล้ ารับคําท้ าไหมล่ะ หรื อว่าป๊ อด เพราะไม่ได้ เป็ นคน รักจริงๆ ของฟ้าสินะ ฟ้าเอานายมาอ้ างเพือไม่ให้ ฉนั มายุ่งด้ วยสินะ ถึงไม่ กล้ ารับคําท้ าน่ะ” ทดสอบด้ วยคําพูดทีชาญฉลาด “ไปบ้ าทีอืนเลยไป ไม่เข็ด ใช่ไหมเมือวานทีเรี ย กตํารวจมาลาก ออกไปน่ะ” หญิงสาวข่มขูก่ ลับไปซํา “คุณตํารวจน่ะเขาเห็นใจพี เพราะตัวเองก็มีเมียเหมือนกัน เคย ง้ อเมียเหมือนกัน ก็เลยเห็นใจคนทีเป็ นสามีเหมือนกัน” “บอกแล้ วไงว่าคุณ ไม่ใ ช่สามีฉัน ” มือเรี ยวหยิบ ของปาใส่ร่าง แกร่งด้ วยความโมโห โครม! อลงกตก็เบียงร่ างหลบ ไม่งันได้ อีกแผลเป็ น แน่ วันนีโดนสองรอบละ ทังตบและทังต่อย “บ้ าเอ๊ ย ตํารวจอะไรเนี ยเห็น ใจคนบ้ าแบบนี ได้ ไงกัน ” เธอด่า 102


สามีตามหนีรัก กราดในใจอย่างหงุดหงิดยิงนัก “ก็ได้ ผมจะรับคําท้ าคุณ” เพราะเขามันใจว่าเพียงฟ้าต้ องเลือก ตนเองเป็ นแน่ “ดี ถ้ าแพ้ อย่ามาว่ากันนะ” “คุณห้ ามเล่นสกปรกเด็ดขาด” “เล่นสกปรกยังไงล่ะ” อลงกตย้ อนถามกลับไป “ก็ข่วู ่าจะทําร้ ายคนที ฟ้ารัก แล้ วก็ห้ ามลักพาตัวฟ้ากับลูก ด้ วย ทําได้ ไหมล่ะ” เอ่ยอย่างท้ าทายอีกฝ่ ายกลับไป ชายหนุ่มก็พยักหน้ าตอบ “ได้ งันแปลว่าตอนนีเรากําลังแข่งกันจีบฟ้านะ พีเล่นแฟร์นะฟ้า” “ยังไม่ทนั แข่งฉันก็ร้ ูละว่าใครแพ้ ” หญิงสาวตอบด้ วยความมันใจ “นายจะได้ ร้ ูไงว่าฟ้าน่ะยังรักฉันอยู่รึเปล่า” ดูจะมันใจมากๆ เลย นะ นายอลงกต แพ้ ขนมาจะสมนํ ึ าหน้ าให้ “อย่าเพิงมันใจไปฟ้า เพราะถ้ าพีไม่มีโอกาสชนะ พีไม่ท้าหรอก” “รอไปชาติหน้ าเหอะ” หญิ งสาวตอบอย่างให้ ความหวังมากๆ ทีเดียว “แล้ วเรามาดูกนั ว่าใครจะชนะ ฟ้าห้ ามกีดกันพีกับลูกเด็ดขาด” “ลูกไม่เกียว” “เกียวสิ” ยืนกรานกลับไปอย่างชัดเจน “ก็ได้ ฉันจะให้ ลกู เกียวด้ วย แต่ห้ามคุณบอกลูกเด็ดขาดว่าคุณ เป็ นพ่อน่ะ ไม่อย่างนันฉันจะถือว่าคุณแพ้ ” เพียงฟ้าบอกกติกากลับไป เธอเป่ าหูลกู ไว้ แล้ วว่าเธอไม่ชอบอีก ฝ่ าย ให้ ลกู ๆ อย่าไปยุ่งด้ วย แล้ วลูกของเธอก็เชือฟั งตนเองเป็ นอย่างดีซะ

รัตมา

103


ด้ วย หญิงสาวมันใจว่าเกมนีอีกฝ่ ายไม่มีทางชนะหรอก เพราะเธอไม่ มีทางเลือกเขาเด็ดขาด พอพิทกั ษ์ เห็นสภาพเจ้ านายทีปากบวมเจ่อ หน้ าแดง ก็ถามด้ วย ความตกใจ อย่างห่วงใย พลางรีบเดินเข้ ามาหาทันที “คุณกต ปากไปโดนอะไรมาครับ ไหนบอกว่าจะไปนังเฝ้าคุณฟ้า แล้ วทําไมกลับมาแบบนีล่ะครับ” “ฉันโดนคนรักใหม่ฟ้าต่อย” ตอบให้ อีกฝ่ ายได้ ทราบโดยทิ งกาย ลงไปยังโซฟาตัวใหญ่ “เจ็บไหมครับ” “เจ็บสิ นายลองมาโดนต่อยบ้ างไหมล่ะ” พร้ อมกับทีเขากําหมัด ยกขึนมาด้ วย อีกฝ่ ายก็สา่ ยหน้ าไปมา “ไม่เอาหรอกครับคุณกต เห็นปากคุณกตแล้ วผมก็ร้ ู สึกเจ็บทังที ไม่โดนชกเลยครับ แล้ วไปทําอีท่าไหนถึงได้ ไปโดนไอ้ หมอนันชกเอาได้ ล่ะ ครับ” สอบถามด้ วยสีหน้ าสงสัย “เพราะนายนันคิดว่าฉันทําร้ ายฟ้า ฉันแค่กอดฟ้าเท่านันเอง” ยัง กล้ าพูดอีก “มิน่าถึงโดนรอยฝ่ ามือพิ ฆาตที หน้ าด้ วย คุณฟ้าตบเอาใช่ไหม ครับ” “ใช่ ฟ้าตบ” “ผมว่าคุณกตทําใจเถอะครับ ตอนนีคุณฟ้ามีคนรักใหม่แล้ ว ไหน คุณกตบอกผมแบบพระเอกไงครับ ว่าถ้ าคุณฟ้ามีคนทีดูแลแล้ วคุณกตจะ 104


สามีตามหนีรัก ปล่อยคุณฟ้าไป” “ใช่ ฉันบอกแบบนัน แต่ก่อนปล่อยน่ะ ขอพิสจู น์ก่อนนะว่ารักกัน แค่ไหน ฉันท้ าคนรักใหม่ของฟ้ามาแข่งกันจีบฟ้า ว่าฟ้าจะเลือกใคร” ได้ ยิ น ที เจ้ านายพูด พิ ทัก ษ์ ก็ แ สดงสี ห น้ าราวกับ มองเห็ น ตัว ประหลาดนังอยู่ นังจ้ องหน้ าเอาๆ ไม่เลิก มองแล้ วก็มองอีก อยู่นันล่ะ ขยับใบหน้ าเข้ าไปมองจนเกือบจะหน้ าติดกับอีกฝ่ ายอยู่แล้ ว เดินรอบตัว เขาไปมาอีกด้ วย อลงกตทีปล่อยให้ ลกู น้ องคนสนิทมองอยู่นาน ราวเขา เป็ นมนุษย์ตา่ งดาวก็ทนไม่ไหว เมืออีกฝ่ ายเอียงคอมองอย่างไม่เลิกรา “พิทกั ษ์ ถ้ าไม่เลิกมอง เดียวฉันจะยันไปติดฝาให้ ” “เลิกก็ได้ ครับ คุณกตคิดได้ ยงั ไงครับเนีย” ถามกลับมาด้ วยความ อยากรู้ “คิดอะไร” อีกฝ่ ายย้ อนถามกลับไป “ก็ไปท้ าเขาแข่ง ทังๆ ทีอีกฝ่ ายน่ะเป็ นคนรักใหม่ของคุณฟ้า แล้ ว คุณกตเป็ นใคร คนรักเก่าทีคุณฟ้าเกลียด แพ้ อย่างเห็นๆ” ช่างไม่ต่างกับ เพียงฟ้าเลยทีพูดเช่นนี “เอาอะไรคิดครับคุณกตตอนทีท้ าเนีย หลับในรึ เปล่าครับ” “เปล่า ไม่ได้ หลับ” “ท่าทางจะนอนไม่พอแน่เลย เพราะเห็นบอกว่าไปนังเฝ้าคุณฟ้า เกือบทังคืน หรือว่าตัวร้ อน ไม่สบายกันครับ” พร้ อมกับเอามือมาจับไปยัง ใบหน้ าของเขาด้ วย “ตัวก็ไม่ร้อนนีครับคุณกต แล้ วคิดอะไรถึงได้ ท้าเขา ออกไปแบบนันกัน มัน เป็ นการฆ่าตัว ตายชัด ๆ ให้ ยัง ไงคุณ ฟ้าก็ไม่มี ทางเลือกคุณกตหรอกครับ” ลูกน้ องปรามาสใส่

รัตมา

105


“ดูถกู จริงๆ” “ก็ดถู กู น่ะสิครับ ว่ายังไงคุณกตก็แพ้ นายคนนัน” “มาลองนังคิดกันดูนะ ถ้ าฟ้ามีใจให้ นายคนนี คงไม่ปล่อยให้ รอ ขนาดนีหรอก แล้ วก็คงจะแนะนําให้ ลกู เรียกพ่อไปแล้ ว แต่นีอะไรลูกรู้ แค่ ว่าพ่อตาย ฉันจะยุลกู ให้ เป็ นฝ่ ายค้ านกับฟ้า” “ยังไงครับคุณกต” “เอ้ า ก็ถ้าลูกรู้วา่ แม่จะมีพ่อใหม่อาจจะไม่ชอบก็ได้ ” “หรื ออาจจะชอบก็ได้ เพราะเขาสนิท กันแล้ วก็ร้ ู จักกันมานาน” ไม่ได้ ให้ กําลังใจกันเลยไอ้ ลกู น้ องบ้ า “ไม่ ฉันจะทําให้ ลกู ไม่ชอบหมอนัน” ตอบด้ วยแววตาทีเจ้ าเล่ห์ สุดๆ “เดียวผมจะคอยดูวา่ คุณกตจะทํายังไงให้ คณ ุ ฟ้าเลือกตัวเอง ถ้ า คุณฟ้าเลือกอีกคน ผมจะหัวเราะให้ กล้ าท้ าเข้ าไปได้ ทังทีคุณฟ้าเกลียด ตัวเองขนาดนัน แถมอีกฝ่ ายน่ะเขาได้ อยู่ใกล้ คณ ุ ฟ้าตลอด แต่คณ ุ กตน่ะ ห่างไกลคุณฟ้ามาก กล้ าคิดจริงๆ” มันใจว่าเจ้ านายของตนคงไม่มีทางที จะทําสําเร็จอย่างแน่นอน “ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าถ้ ามีมือทีสามอย่างฉันทีเป็ นพระเอก เข้ าไปป่ วน จะยังรักกันอีกไหม ถ้ าเอาชนะพระเอกอย่างฉันได้ ฉันก็จ ะ ปล่อยให้ รักกัน” “พระเอก กล้ าพูดนะครับ นีมันนิสยั ตัวร้ ายแท้ ๆ” พิทักษ์ ยืนยัน กลับมา “อ้ าว นายไม่เคยดูละครเหรอ ส่วนใหญ่นางเอกจะรักกับพระรอง 106


สามีตามหนีรัก ก่อน แล้ วพระเอกก็จะเข้ ามาเพือทดสอบหัวใจนางเอกว่ารักพระรองหรื อ ว่าพระเอกมากกว่ากัน ซึงฉันมันใจว่าฟ้าต้ องรักฉัน” “ตัวโกงชัดๆ” “บอกว่าพระเอกก็พระเอกสิ” “ตรงไหนครับทีเรี ยกว่าพระเอก” ทําหน้ าแบบไม่มีความเชือถือ เลยสักนิดเดียว “หล่อ รวย เพอร์เฟค เจ้ าชู้ นิสยั พระเอกชัดๆ” “เดียวจะคอยดูพระเอกแพ้ พระรอง” “พูดมากนัก ไปสืบมาสิ ว่านายนิกอะไรเนียทํางานอะไร” “สืบทําไมเหรอครับคุณกต” “อ้ าว ก็ถ้าฉันไม่ร้ ูข้อมูลคูแ่ ข่ง ฉันจะเอาชนะได้ ยงั ไงกันล่ะ” “เอาชนะทังทีรู้วา่ แพ้ เนียนะครับ” “ไม่แพ้ ” ดันทุรังสุดๆ “ได้ ครั บ แล้ วผมจะไปสื บ ให้ ถ้ าคุณ กตแพ้ คุณ กตต้ องขึ น เงินเดือนให้ ผมนะครับ” “ได้ เลย ฉันขึนให้ สามสิบเปอร์เซนต์เลย” “พูดแล้ วห้ ามคืนคํานะครับ” ลูกน้ องยําซําอีกครังหนึง “คนอย่างฉันพูดคําไหนไม่คืนคํา” “ยกเว้ นเรืองคุณฟ้า” “ไม่ต้องยําเรืองนีได้ ไหม” เป็ นเรืองเดียวทีเขาตัดสินใจผิดพลาด โดยร่างแกร่งก็เดินดูงานก่อสร้ างของบริษัทหลังจากนันพร้ อมกับพิทกั ษ์

รัตมา

107


ที บริ ษั ท เอชเค อาคิ เ ทค หญิ ง สาวในวัย 24 ปี ดัด ผมสัน ประมาณบ่าด้ วยทรงผมทีหยิกเป็ นเกลียว ใบหน้ านวลได้ รับการแต่งนิด หน่อย ก็ได้ เดินมาหาหัวหน้ าเพือช่วยให้ ตนเองได้ ทํางานกับผู้ชายทีแอบ หลงรัก แต่วา่ อีกฝ่ ายไม่เคยรู้เลยว่าเธอรู้ สึกอะไรมากกว่ารุ่นพีทีร่วมงาน กัน มือเรียวเคาะไปยังประตูเบืองหน้ าติดต่อกันสามครัง ก๊ อก... เพียงได้ ยินเสียงเคาะประตูคนด้ านในก็เอ่ยปากอนุญาต “เข้ ามาได้ ” นิทราก็เปิ ดประตูเข้ าไปทันที “พีบอยยุ่งอยู่ไหมคะ” ธเนศพอเห็นรุ่น น้ องทีรู้ จักซึงทํางานใน บริษัทเดินเข้ าก็สอบถามอย่างสงสัย “มีอะไรเหรอกีตาร์” “พีบอยคะ ช่วยอะไรกีตาร์หน่อยได้ ไหมคะ” เธอบอกถึงความใน ใจของตนเองให้ อีกฝ่ ายทราบ “ให้ พีช่วยอะไรเหรอ” “คืองานทีกีตาร์ รับไว้ ต้ องมีคนไปช่วยใช่ไหมคะ พีบอยให้ พีนิก ไปทํากับกีตาร์นะคะ” เธอบอกถึงความต้ องการของตนเองออกไป “ทําไมต้ องเป็ นไอ้ นิกด้ วยล่ะ เป็ นคนอืนไม่ได้ เหรอ” “กีตาร์อยากทํางานกับพีนิกค่ะ นะคะพีบอยช่วยกีตาร์ หน่อยนะ คะ พอดีพีอัญเขาป่ วยน่ะค่ะ” ซึงคูห่ ทู ีทํางานกับเธอก็ป่วยและต้ องรักษา ตัวนานเป็ นเดือนทีเดียว หญิงสาวไม่คิดเลยว่าจะต้ องใช้ วิธีนีเพือใกล้ ชิด เขา เธอแอบชอบอีกฝ่ ายมานานแล้ ว “กีตาร์ชอบไอ้ นิกเหรอ” หัวหน้ างานซึงเป็ นเพือนของอีกฝ่ ายถาม 108


สามีตามหนีรัก อย่างคาดการณ์กลับมา นิทราก็พยักหน้ าตอบ “ค่ะพีบอย กีตาร์ชอบพีนิกมานานแล้ ว” “กีต าร์ เ พิงมาทํ างานที นีไม่ใ ช่เ หรอยัง ไม่ถึง ปี เลยนี แล้ วทํ าไม บอกว่าชอบไอ้ นิกนานแล้ วล่ะ” อีกฝ่ ายทําสีหน้ างุนงงเมือได้ ยินลูกน้ อง สาวบอก “กีตาร์เคยมาฝึ กงานทีนีค่ะตอนทีเรียนปริญญาตรีคะ่ ” “กีตาร์เคยมาฝึ กงานทีนี ตอนไหนน่ะทําไมพีไม่เคยเห็นเราเลย” ซักไซ้ ตอ่ ซํา หญิงสาวจึงเล่าเรืองให้ เขาได้ ฟัง “พีบอยคงจําเด็กเนิร์สทีใส่แว่นไม่ได้ นันล่ะค่ะ กีตาร์ เอง” เขาก็ ทําท่านึกอยู่ครู่หนึงก่อนจะพยักหน้ าราวจดจําได้ แล้ ว “อ๋อ พี นึก ออกแล้ ว ยายเด็ก แว่น ที หน้ าเอ๋อๆ นันน่ะเหรอ นัน กีตาร์ เหรอ ดูต่างกับ ตอนนี มากเลย” ตอนนี เธอเปลียนมาใส่คอนแทค เลนส์แล้ ว และก็ดดั ผมหยิกทําให้ ดเู ปรี ยวมากขึนกว่าเดิม เพราะไม่อยาก ให้ เขามองตนเองเป็ นเด็กน่ะเอง จึงพยายามทําให้ ดเู ป็ นผู้ใหญ่ “ใช่คะ่ กีตาร์เอง พีบอยช่วยกีตาร์หน่อยนะคะ” หญิ งสาวขอร้ อง เขาพร้ อมกับมองหน้ าของอีกฝ่ ายด้ วย “ไอ้ นิกมันรู้ไหมเนียว่าเราชอบมันน่ะ” นิทราส่ายหน้ าไปมา “ไม่ร้ ูหรอกค่ะ” “เรารู้รึเปล่าว่าไอ้ นิคมันมีคนทีชอบแล้ วน่ะ” อีกฝ่ ายไม่อยากให้ ผ้ หู ญิงเบืองหน้ าหวังในสิงทีเป็ นไปไม่ได้ รับรู้ ว่านิติชอบกับเพียงฟ้า คุณครูทีสอนภาษาอังกฤษ แม้ วา่ จะผ่านมาหลาย ปี แต่มนั ก็ยงั จะรอ

รัตมา

109


“รู้คะ่ ” ตอบกลับไปเบาๆ “รู้แล้ วยังจะหวังอีกเหรอ” “ตราบใดทีพีนิกยังไม่แต่งงาน กีตาร์ ก็ยังหวังค่ะ” ก็คนมันรักไป แล้ วนีนาจะเปลียนใจได้ ยงั ไงกัน “กีตาร์ยงั มีคนอืนทีอาจจะชอบเรานะ อย่าเสียเวลาเลย” “กีตาร์ขอหวังอีกสักนิดนะคะ ถ้ าพีนิกแต่งงานกับผู้หญิ งคนนัน กีตาร์ จ ะตัดใจค่ะ แต่พีบอยช่วยกี ตาร์ ห น่อยนะคะ กี ตาร์ อยากทํางาน ใกล้ ชิดกับพีนิกค่ะ” “ได้ พีจะช่วยก็แล้ วกัน” นิทรายิ มอย่างยินดีเมืออีกฝ่ ายยอมทํา ตามคําขอของตนเอง “ขอบคุณนะคะพีบอย” โดยในช่วงบ่ายของวันนันธเนศก็บอกให้ อีกฝ่ ายได้ ทราบตามที หญิ งสาวมาขอไว้ ส่วนจะลงเอยเช่นไรก็อยู่ที ตัวใครตัวมันไม่เ กี ยวกับ ตนเอง แต่ถ้าถามเขา อยากให้ เพือนมองผู้หญิงคนอืนมากกว่าทีไม่มีเรือ พ่วงสามคน แต่ทว่าเคยแนะนําไปแล้ ว นิติกลับยืนยันทีจะชอบแม่ม่าย สาวดังเดิม “นิก เดียวแกไปช่วยกีตาร์ ทํางานลูกค้ าให้ เสร็จนะ พอดีว่าอัญ ป่ วยน่ะ กว่าจะกลับมาจากการผ่าตัดคงไม่ทนั ” ชายหนุ่มก็พยักหน้ าตอบ รับ “ได้ ส”ิ นิทรายิ มอย่างดีใจทีได้ ทํางานกับผู้ชายทีตนเองชืนชอบ เธอเดินเข้ าไปหาหัวหน้ างานยังมุมชงกาแฟทีอยู่ในครัว 110


สามีตามหนีรัก “ขอบคุณนะคะพีบอยทีช่วยให้ กีตาร์ได้ ทํางานกับพีนิก” “ไม่เป็ นไรหรอก ตังใจทํางานละกัน” “ค่ะพีบอย” หญิงสาวพยักหน้ าตอบรับก่อนจะก้ าวกลับไปยังโต๊ ะ ทํางานของตนเอง

ทางด้ านของเพียงฟ้าก็นงนึ ั กถึงอีกฝ่ าย ทําไมเขาถึงกล้ าทีจะท้ า พีนิกกันนะ ทังทีตัวเธอเกลียดเขามาก คงจะคิดว่าความรักเน่าๆ เมือก่อน จะทําให้ เธอเลือกตัวเอง เพราะยังอาลัยอาวรณ์สินะ ฝั นไปเถอะ เธอนัง นึกหลังจากทีสอนเด็กเสร็จแล้ วช่วงสิบเอ็ดโมง “ต่อให้ ทํายังไงเธอก็ไม่มีวนั ทีจะกลับไปคืนดีกบั อีกฝ่ ายหรอก รอ ให้ ไก่ออกไข่เป็ นลิงก่อนเถอะ” ซึงนิติก็เอางานมานังทําทีโรงเรียนสอนพิเศษของเพียงฟ้าในวันนี เพราะกลัวว่าจะแพ้ อีกฝ่ าย เขาได้ เปรี ยบตรงสามารถใกล้ ชิดกับเธอได้ ตลอดเวลา แต่อีกฝ่ ายฟ้าไม่ยอมให้ ใกล้ ชิดเลย ยังไงตนเองก็ชนะอย่างเห็นๆ อีกอย่างหนึงเด็กๆ ก็เข้ ากันกับเขาด้ วย ส่ว นอี ก ฝ่ ายถ้ าไม่บ อกว่า เป็ นพ่ อ ก็ ไ ม่ต่า งกับ คนแปลกหน้ า เท่านัน นึกด้ วยสีหน้ าทีเต็มไปด้ วยความยินดี นิติทํางานเป็ นสถาปนิก รับ ออกแบบตกแต่ง งานภายใน ครั นพอเขามองไปยังนาฬิ กาเห็นว่าจวน เทียงแล้ วจึงเดินไปชวนหญิงสาวไปกินข้ าว “ฟ้า ข้ าวเทียงจะกินอะไร เดียวพีไปซื อให้ ” แต่อีกฝ่ ายก็เหมือน ไม่ได้ ยิน เขาจึงเรียกซํา

รัตมา

111


“ฟ้า ฟ้า” “อ้ าวพีนิก มีอะไรเหรอคะ” หญิ งสาวรู้ สึกตัวเมือเขาเรี ยกตนเอง หลายคราว “พีเรียกฟ้าหลายรอบไม่เห็นฟ้าตอบเลย” “ขอโทษค่ะ ฟ้ากําลังคิดถึงเรื องของพีกตน่ะค่ะ” ยังไม่ทันไรอีก ฝ่ ายก็ทําให้ เธอลืมตนเองได้ ซะแล้ ว “พีจะถามฟ้าว่าจะกินอะไร เดียวพีไปซือมาให้ ” “ข้ าวมันไก่ก็ได้ คะ่ พีนิก” หญิงสาวบอกอีกฝ่ ายกลับไป “ถ้ าอย่างนันเดียวพีไปซื อให้ นะ” แล้ วเขาก็เดินออกไปหลังจาก นัน เพียงครู่ก็กลับเข้ ามาพร้ อมกับข้ าวมันไก่สองห่อ และชาดําเย็นที เขาซือมาเอาใจเธอ เพียงฟ้าก็เตรี ยมจานกับแก้ วไว้ แล้ ว พอเห็นเขาเดิน เข้ ามา “เดียวฟ้าเทให้ พีนิกละกันค่ะ” “ขอบคุณครับ” นิติร้ ูสกึ ยินดีทีอีกฝ่ ายเริมเห็นคุณค่าของตนเองก็ตอนทีผู้ชายอีก คนกลับมา ถึงได้ คิดเลือกเขาเป็ นคนรัก ถ้ าผู้ชายคนนีไม่กลับมาเพียงฟ้า ก็คงไม่เลือกตนเอง ต้ องขอบคุณทีอีกฝ่ ายกลับมาวุน่ วายกับฟ้า บ้ ารึ เปล่าท้ าแข่ง จีบ ฟ้ากับเขา ในขณะที ฟ้าเกลียดตัวเองมาก แท้ ๆ ถ้ าไม่บ้าก็บ๊องละว่ะ นึกแล้ วก็อดขําไม่ได้ ซึงหญิ งสาวทีกําลังเท ข้ าวใส่จานให้ เขา เห็นอีกฝ่ ายหัวเราะจึงสอบถามด้ วยสีหน้ าสงสัย 112


สามีตามหนีรัก “ยิมอะไรเหรอคะพีนิก” “ก็ขําคนรักเก่าของฟ้าไงล่ะ รู้วา่ ฟ้าเกลียดก็ยงั จะมาท้ าจีบฟ้ากับ พีอีก ไม่ร้ ูคิดได้ ยงั ไง” “นันสิคะ คงจะคิดว่าฟ้ายังอาลัยอาวรณ์เขาอยู”่ “ฟ้าไม่ได้ รักผู้ชายคนนันแล้ วใช่ไหม” ถามเพือความแน่ใจมาก ขึน “ฟ้าลืมเขาไปตังนานแล้ วนะคะพีนิก” “ได้ ยิ น แบบนี พีก็เ บาใจหน่อย” เขาถอนหายใจออกมาอย่าง โล่งอกก่อนจะนังกินข้ าวมันไก่ทีซื อมาอย่างเอร็ดอร่อย แต่เพียงฟ้ากลับ ไม่ได้ เป็ นเช่นนันเลย รู้สกึ ฝื ดคอไปหมด อดคิดไม่ได้ วา่ อีกฝ่ ายมีแผนอะไรถึงคิดทําเช่นนี

ช่วงเย็นอลงกตก็บอกกับผู้ช่วยของตนเอง ซึงปกติจะไปดักรอ เจอสามฝาแฝด แต่ตอนนี ก็ยังไปหาสามฝาแฝดเหมือนเดิม เขาจะเข้ า ทางเด็ก เพราะเด็กๆ รู้จกั กับตนเองแล้ ว คงไม่ใช่เรื องยากทีจะหลอกล่อ เด็กให้ ติดใจตนเอง หลอกล่อสาวยังทํามาแล้ ว เด็กก็คงจะไม่ตา่ งกันหรอก “ฉันจะไปหาลูกนะ” “จะไปเป่ าหูลกู ใช่ไหมครับ” ตอบอย่างรู้ทนั เจ้ านายหนุ่ม “ใช่ ฉัน จะทําให้ ไอ้ ห มอนันเข้ าหน้ าเด็ก ๆ ไม่ติด ” ช่างไม่ร้ ู เลย ตัวเองก็ไม่รอด “แล้ วจะไปหาลูกมือเปล่าเหรอครับ”

รัตมา

113


“เออ จริงสิ ต้ องมีของไปฝากด้ วย ไปช่วยฉันเลือกหน่อย” สังการ ออกไปทันที ก่อนจะตรงไปยังรถคันหรูทีจอดอยู่เบื องหน้ า โดยมีพิทักษ์ นังรถไปด้ วย

114


สามีตามหนีรัก

ตอน 9 จอมวายร้ าย

รถคันหรูตรงไปยังห้ างสรรรพสินค้ า เพือซือของไปฝากลูกๆ ฝา แฝดทังสามคน ใครจะเชือว่าตอนนี เขาจะกลายเป็ นคุณพ่อแฝดสามไป แล้ ว ร่างแกร่งตรงยังแผนกของเล่นเด็ก มองเห็นตุ๊กตาวางอยู่หลายแบบ เขาก็หยิบมันมาสอบถามผู้ช่วยของตนเอง “เป็ นไงพิทกั ษ์ หมีตวั นีน่ารักไหม” “หมีน่ารักครับ แต่ไม่เข้ ากับคนถือ” หน้ าเป็ นผู้ใหญ่ นักธุรกิจ แต่ ถือหมีดแู ล้ วช่างคิกคุอาโนเนะสุดๆ “ฉันถามแค่หมี ไม่ได้ ถามว่าฉันถือหมีเข้ ากับฉันไหมสักหน่อย” “น่ารักครับ” “ก็แค่นน” ั เขาโยนหมีตวั แรกลงไปในตะกร้ ารถเข็นทันที ก่อนจะ

รัตมา

115


เดินนําไปหยิบหมีตวั อืนสีนําตาล แล้ วก็ทําเหมือนเคยหันมาให้ อีกฝ่ ายดู “หมีตวั นีล่ะ โอเคมะ” “โอเคครับ” ครันได้ คําตอบก็โยนใส่ไปในตะกร้ าอีก แล้ วก็เดินไป หยิบหมีทีถูกตาตนเองตัวทีสาม สีขาว “โอเคครับ” “ยังไม่ได้ ถามเลยนะ” ชายหนุ่มแย้ งกลับมา “ผมรู้ ครับว่าคุณกตให้ วิจารณ์หมี” แล้ วเขาก็เดินไปหยิบมาอีก ตัวหนึง “ครบสามตัวแล้ วไม่ใช่เหรอครับ” “อันนันให้ ลกู อันนีให้ แม่” “ผมว่าคงระเห็จไปอยู่ในถังขยะแน่เลยครับ ” ไม่ต้องเห็นภาพ ตอนให้ ก็เดาออกได้ ในทันที “ฉันมีวิธีทําให้ ไม่โดนโยนทิ ง ลองทิ งสิ เห็น ดีกันแน่ ” เอ่ย ด้ วย นําเสียงและแววตาเจ้ าเล่ห์ “นีจะไปง้ อคุณเพียงฟ้าให้ รัก หรือจะไปบังคับขูเ่ ข็ญให้ รักครับ” “ก็ง้อให้ รักก่อน แต่ถ้าง้ อให้ รักแล้ วไม่สนใจ ก็ต้องบังคับ” “โอเคครับตามสบายเลยครับ ถ้ าคุณฟ้าเกลียดขีหน้ ากว่าเดิมก็ ช่วยไม่ได้ นะครับ” ลูกน้ องไม่กล้ าทีจะแย้ กลับไปอีก “ไปซื อขนมต่อกัน” ใครจะเชือนักธุรกิจเช่นอลงกตจะมาเดิน ดู ตุ๊กตากับขนมให้ ลกู ระหว่างนันก็สอบถามด้ วยนําเสียงอยากรู้ “แล้ ววันนีเป็ นไงตามไปสืบดูแล้ วรู้รึยงั ว่าไอ้ คแู่ ข่งฉันทํางานอะไร “ไม่ร้ ูเลยครับ” เป็ นคําตอบทีไม่ได้ อยากฟั งเลย 116


สามีตามหนีรัก “ทําไมไม่ร้ ู” “ก็วัน นี ทังวัน นายนันไม่ได้ ไปไหนเลย นอกจากโรงเรี ย นสอน พิเศษเพียงฟ้า ผมถึงจะกลับมารายงานให้ คณ ุ กตรู้ไงครับ” “อยู่กบั ฟ้าทังวันเลยเหรอ อะไรจะตัวติดกันขนาดนัน” พอรับรู้ สี หน้ าแสดงความขุน่ มัวอย่างมาก “ผมถึ ง บอก ไงครั บว่ า คุ ณ ก ตน่ ะ คิ ดยั ง ไงไป ท้ าคู่ แ ข่ ง ที เข้ านอกออกในบ้ านคุณฟ้าได้ ตลอด ขณะทีตัวเองโดนไล่โดนด่า แถมยัง โดนตบออกมาด้ วย” “เออน่าฉันมีวิธีละกัน แต่ตอนนียังคิดไม่ออก” “ดูท่าจะเดียงตังแต่แรกเลยครับ ไม่ต้องเดา” ให้ กําลังใจเจ้ านาย สุดๆ “มัน คงไม่ตวั ติด กันทุกวันหรอกน่ะ ก็ต้องทํ ามาหากิน บ้ างล่ะ ” เอ่ยด้ วยนําเสียงคาดการณ์ “เขาอาจจะรวยจนไม่ต้องทํามาหากินก็ได้ นะครับ ถ้ าเกิดว่ารวย กว่าคุณกตนี คุณกตจะเอาอะไรไปสู้เขาครับ” “ฉัน ก็ใ ช้ สมองสู้สิ ” ก่อนที จะมองไปยัง กล่องช็อกโกแลตที อยู่ เบืองหน้ า “เด็กๆ น่าจะชอบช็อกโกแลต อันนี สําหรับน้ องเฟิ ร์ ส น้ องเฟส ส่วนอันนีของน้ องฟาง” จําชือลูกได้ อย่างแม่นยํา แต่แม่เขาไม่ยอมรับให้ เป็ นพ่อ “พอแล้ วเหรอครับ” เห็นอีกฝ่ ายหยุดหยิบอะไรแล้ วพิทกั ษ์ จึงถาม ออกไป “พอละ ไปหาของกินต่อดีกว่า”

รัตมา

117


“ซือไปฝากคุณฟ้าเหรอครับ” อีกฝ่ ายเอ่ยอย่างสงสัยไม่เลิกรา “กินเอง ว่าจะไปนังเป็ นกขค.คนเล่นสักหน่อย หนอยทําเป็ นตัว ติดกัน หมันไส้ ” “ไปหาลูกฉันดีกว่า จะได้ เอาของไปให้ ไปจ่ายเงินด้ วย” เขาโยนทุ่นให้ อีกฝ่ ายหลังจากนัน ด้ วยการผลักรถเข็นมาให้ กับ ลูกน้ องคนสนิท พิทกั ษ์ จึงเข็นไปจ่ายเงินทีหน้ าเคาน์เตอร์ รถเก๋งของอลงกตจอดยังหน้ าโรงเรี ยนสอนพิเศษเพียงฟ้า ก่อน จะก้ าวลงมาโดยมือก็เปิ ดท้ ายรถด้ วย รับรู้ ว่าตอนนี เธอเลิกสอนแล้ ว มือ กดไปยังกริงทีประตู เพือทีจะให้ อีกฝ่ ายเปิ ดประตูให้ ตนเอง เพียงฟ้าเห็น ใบหน้ าของเขาก็ทําสีหน้ าเซ็งๆ ส่วนนิติก็มองออกไปเช่นกัน “อุ๊ย นันคุณลุงทีซือไอติมให้ นีนา แม่ฟ้าไม่เปิ ดประตูให้ คณ ุ ลุงล่ะ คะ” น้ องฟางจดจําเขาได้ ขนาดบอกว่าไม่ให้ ไปยุ่งก็ดนั ลืมซะนัน “ให้ กดไปอย่างนันน่ะล่ะ กดให้ มือหักไปเลย ไม่ต้องไปสนใจเลย น้ องฟาง กินขนมไปเลย” แม่ฟ้าปกติใจดี แต่พอเอ่ยถึงคุณลุงอีกคน แม่ ฟ้าใจดี กลายเป็ นแม่ฟ้าจอมดุไปเลย “น้ องฟางจําไม่ได้ เหรอแม่ฟ้าบอกไม่ใ ห้ ไปยุ่งกับคุณลุงคนนัน แม่ฟ้าไม่ชอบ” ลูกชายคนโตเอ่ยขึนมา “แต่คณ ุ ลุงคนนันอุ้มน้ องเฟสมาส่งทีบ้ านนีนา” น้ องคนรองเถียง กลับ “แม่ฟ้าบอกว่าห้ ามยุ่งก็ห้ามยุ่งสิ กินขนมไป” หันไปทําเสียงดุใส่ อย่างไม่ชอบใจลูกๆ “ฟ้าเปิ ดประตูให้ พีหน่อยสิ พีจะมาหาลูกน่ะ” 118


สามีตามหนีรัก แต่เธอก็ทํ าเป็ นหูทวนลมไม่ได้ ยิน เขาจึงหยิบ โทรศัพท์ส่วนตัว ออกมาเพือกดโทรหาอีกฝ่ ายทีอยู่ในบ้ านแทน เพียงฟ้ารับรู้ ว่าเขาโทรมา เธอจึงไม่สนใจ อยากโทรๆ ไป แต่เธอไม่รับ แล้ วก็ไม่เปิ ดด้ วย “เล่นแบบนีเหรอ คิดว่าจะปิ ดได้ ตลอดรึไงกัน” ชายหนุ่มมองเห็น ร้ านขายขนมหวานทีอยู่ไม่ไกล จึงเดินไปหาและบอก “น้ องพี สังขนมหน่อยสิ ไปส่งโรงเรี ย นสอนพิเศษเพี ยงฟ้า พีให้ ถ้ วยละร้ อยเลย” อีกฝ่ ายขายแค่ถ้วยละ 25 แต่ได้ ร้อยหนึงใครจะไม่เอา บ้ าง “ได้ คะ่ พีรูปหล่อ” “ปากหวานเหมือนกันนะน้ อง ไว้ พีจะสังกินอีกบ่อยๆ” ได้ ยินคํา ชมแล้ วปลืม “ก็พีรูปหล่อจริงๆ นีคะ” “รีบเอาขนมไปส่งเลยน้ อง” “ค่ะ” อีกฝ่ ายรับคําก่อนจะรี บ ทําขนมให้ เ สร็ จ แล้ วเดิน ไปยัง โรงเรียนสอนพิเศษเพียงฟ้าหลังจากนัน “คิดว่าจะกันได้ อย่างนันเหรอ ไม่ร้ ูซะแล้ วว่านีใคร”

รัตมา

119

สามีตามหนี้รัก ตัวอย่าง  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you