Issuu on Google+

s u u S r u Pu Televisie Film &

O I L O F T R PO Sus

k l u B n e d n or a v n a scriptedit g/

dramatur


“Alles draait om het verhaal..”


Puur Suus

Ik ben Susan van den Bulk en ik ben dramaturg/scripteditor. Dit had ik een jaar geleden niet durven zeggen, maar met vertrouwen daarmee begint het. Vertrouwen dat je krijgt, doordat vakbekwame mensen je ontwikkeling hierin bevestigen. Film & televisie is mijn passie. Door bij het maakproces betrokken te zijn, wordt de magie voor mij alleen maar groter. Ik ben gaan onderzoeken hoe het werkt, wat me het meeste trekt en waarin ik het beste tot m’n recht kom. Al gauw kwam ik tot de conclusie: “Alles draait om het verhaal..” Als het verhaal niet goed is, je er geen enkel gevoel bij hebt, dan is alle moeite die het kost om het te realiseren zonde van de tijd en van het geld. En dat raakt me, want ik wil juist gegrepen worden door het verhaal. Dit is mijn drijfveer.

Suus

Zelf ga je je passie achterna, anderen ontdekken waar je talenten liggen. Met behulp van de mensen in dit portfolio heb ik mijn talent voor verhaalanalyse ontdekt. Ik ben zeer verheugd over de verscheidene uitspraken die zij hierover doen. Dat motiveert enorm om me verder te willen ontplooien binnen dit vakgebied. Om nog meer van betekenis te kunnen zijn. Door mijn eigen praktijkervaring op verschillende vlakken, is duidelijk geworden dat scenarioontwikkeling er altijd aan ten grondslag lag. Ik heb zelf ondervonden hoe moeilijk het is om een sterk script te creëren: scenarioschrijven is vakmanschap en een creatief proces, dat zo goed mogelijk ondersteund en gestimuleerd dient te worden. De ervaring luidt dat ik dit laatste van nature doe en dat daar mijn kracht ligt. Hierdoor ben ik ervan overtuigd dat ik juist binnen de dramaturgie een toegevoegde waarde kan zijn. Met als doel: een visuele vertaling van het verhaal in zijn maximale emotionele potentie. Als je geraakt wordt door het resultaat van een goed werkend script, is dat het mooiste wat er is!


m a d r e t s m A , l o o 009 ptsch cember 2

Scirfiicaatuitreiking / 18 de cert

laten t n e l a t h urgisc t a nier m a a r m d e g j r e n i l se, hee “Je hebt manier van analy n talent en ik zou zien: in je ven heb je echt ee t het is werkelijk j n van schr i daar in door, wa !� a zeggen g je hebt laten zien t uniek wa

am

Bertr

m a r t r e Paul B ripteditor

sc chool s t p i r c S leiding p o d f fonds o o m l h fi t e h j bi adviseur


Puur Suus

In je leven zijn er altijd een aantal mensen die bepalend zijn voor je ontwikkeling. Paul Bertram is ĂŠĂŠn van die belangrijke personen die niet voor niets op mijn pad is gekomen. Hij heeft me het vertrouwen gegeven om daadwerkelijk de dramaturgiekant op te gaan. Zonder zijn oordeel zou dit verhaal hier al eindigen.

Dramaturgische wending van het verhaal

Het verhaal dat begon met twee jaar Scriptschool (2008-2009): met het vak scenarioschrijven. Omdat ik me wilde verdiepen in de werking van drama en zelf een dramatisch verhaal wilde leren schrijven. Maar een eigen idee omzetten naar een goed script, is heel iets anders dan het inzicht hebben in wat een goed script is. Het is mij dan ook niet gelukt om als scenarioschrijver af te studeren. Achteraf gezien was dat het beste wat me kon overkomen. Precies volgens de regels en wetten van het filmverhaal: de obstakels die ik tegenkwam, hielpen me uiteindelijk mezelf te vinden. Juist doordat ik er niet in slaagde mijn eigen afstudeerproject succesvol af te ronden, ontstond er de ruimte om me volledig te richten op de analytische kant van het verhaal: een dramaturgisch rapport, waardoor mijn werkelijke talent zich geopenbaard heeft. Zo kreeg het Scriptschool-verhaal ineens een bijzondere wending, dat tijdens mijn certificaatuitreiking tot een verrassende ontknoping leidde: Bertram feliciteerde me in zijn geweldige speech met een toekomst binnen de dramaturgie!


m a d r e t s m A , l o o -2009 8 0 0 2 / e ptsch d

Scruile 3 & 4 + stageperio mod

tter. e z r o o d reven d e g n e e s al k van r k e i w n e t e k h n altijd n van “Susa e e z g t n i a k d r e r o p o s Bij de be enten viel ze op d gelezen en goed d medestud van iedereen ha leveren.� w alles trou commentaar kon analytisch

Marja

t r e t u T Marja pteditor

r/scri e v j i r h c s hool c s t p scenario i r c S cent hoofddo fonds a i d e M t bij he adviseur


Puur Suus

Schrijven is een kunst, dat heb ik zelf ondervonden. Marja Tutert was tijdens mijn studie niet alleen docent van module 3 & 4 en begeleider van de stages, maar ook vooral een mental coach voor mij. Zij sleepte me door het kwetsbare schrijfproces heen. Zonder haar motivatie had ik de lessen in het scenarioschrijven misschien halverwege opgegeven.

De kunst van het verhaal

Ik ben heel blij dat ik heb doorgezet, want daardoor heb ik naast mijn persoonlijke ontwikkeling ook heel veel geleerd over het schrijfproces. Hoe moeilijk het is om een fantasierijk idee te vertalen naar een goed werkend filmscenario of televisiescript. En wat er voor nodig is om tot dit resultaat te komen: de ontwikkeling van een dramatisch verhaal op papier, is werkelijk een hele kunst. Ik heb nog meer respect gekregen voor dit vak en de scenarioschrijver. Wat deze opleiding mij verder vooral heeft opgeleverd, is de nodige vakkennis en kritisch leren kijken naar andere verhalen. Door deze ervaring, kan ik me als dramaturg/scripteditor nu goed inleven in het creatieve denkproces en tegelijkertijd analytisch te werk gaan. Ik heb ingezien dat ik niet zo nodig zelf hoef te schrijven, maar dat ik me wil inzetten voor kwaliteitsbevordering van andermans scripts. Ik geloof in de kunst van het scenario en daarbij gaat het niet om mijn eigen ideeĂŤn. Je moet doen waar je goed in bent en daarbij altijd denken aan wat het beste is voor het verhaal. Hiervoor wil ik net zo inspirerend en motiverend zijn, als Marja dat voor mij was!


Bekroond met een eervolle vermelding!

“De Dagdroomster”

Naar een idee van Susan van den Bulk

Tegenfilm van Nuon-Commercial “De Hardloper”


Puur Suus

In 2005 heb ik meegedaan aan een wedstrijd. De opdracht luidde: bedenk en maak de tegenfilm op de bestaande Nuon-commercial ‘De Hardloper’ (45 seconden). In dit filmpje ligt er een jongen op het strand als zijn mobiel afgaat, maar net op het moment dat hij iets terug wil zeggen, is zijn accu leeg. Hij sprint als een gek naar huis. Heel overdreven: verkeer ontwijkend e.d. Hijgend en bezweet komt hij aan, hangt zijn gsm aan de oplader en belt terug om te zeggen: “Ik ook van jou”. De vraag is: wat gebeurt er volgens jou aan de andere kant van de lijn?

Het kritische verhaal

Als dramaturg moet je ook kritisch naar jezelf kunnen kijken, vind ik. Als ik nu in de filmcommissie zou zitten, zou ik over ‘De Dagdroomster’ het volgende zeggen: “Een verrassende tegenhanger in sfeer en toon, maar te gecompliceerd voor 45 sec. Door de extra laag wordt de punchline gemist, terwijl dit juist het grootse slot moet zijn. De maker heeft haar visie op het verhaal niet goed uitgewerkt. Twee structuren lopen door elkaar heen. Voor een werkend eindresultaat, dient er een keuze gemaakt te worden: - Verhaallijn 1: als ze zich geconcentreerd had op één locatie (de ballenbaksetting); de werkplek van de hoofdrolspeelster had established en we de omroepster het omroephok niet zien verlaten, zou het einde helder zijn: op het moment dat Anne achter haar microfoon van de rinkelende telefoon wakker schrikt, maakt duidelijk dat wat we daarvoor gezien hebben een dagdroom is. Conclusie = kill your darling: de zwembadscène moet eruit… - Verhaallijn 2: opening introductie Anne, is in de ballenbak. Daar dwalen haar gedachten af naar het zwembad: nu is het wel functioneel. Door het geluid van haar telefoon zijn we dan weer terug in de ballenbak, waar inmiddels de kinderen om haar heen staan toe te kijken (speelpaleis = open). Anne snelt zich naar haar werkplek, waar ze haar telefoon opneemt…” Door zelf mijn scenario te verfilmen, heb ik geleerd wat wel en wat niet werkt verhaaltechnisch gezien. Een bruikbaar inzicht voor het scriptediten. En het onderstreept nog maar eens het belang om het verhaal voor de opnames te herzien. Ondanks mijn kritische beoordeling nu, was het toen een eervolle vermelding waard!


m a d r e t s en Oal u e m L e A g n , V T Van Jo ‘ e & i r e s a m dram Fil

-2006

2005 / ’ d n o o e Gr

NLdserie ‘Zoop’ / 2005 + jeug

a

m Hel

logica, l a a h r e v ten in h c i z n i hoek e e k d r e t t i s u w d u n “Door jop de set overtuige allijn afgeweken s, kon jij o ls er van de verha gisseur en acteur komen a ereen, inclusief re / niet deze at werd. Ied overheen gelezen wam vaak voor d or had hier getrokken. Het k wd werd, waardo conclusie w oordeel vertrouwaarborgd bleef.” er op jou e van de scène ge de functi

s r e t e P Helmvraouw/filmmaker camera


Puur Suus

Na mijn eigen poging, wilde ik graag meedraaien met een professionele crew. Hoe wordt er op dit niveau met een script omgegaan in de praktijk? Met de beschikking over de nodige apparatuur, ervaren vakmensen en werkbare locaties: wat is dan het resultaat van dingen die op papier bedacht zijn? Ik was nieuwsgierig naar het verhaal op de set.

In dienst van het verhaal

In 2005 en 2006 heb ik in de functie regieassistent/scriptcontinuïteit meegewerkt aan de series ‘Zoop’ en ‘Van Jonge Leu en Oale Groond’ (NL Film & TV). Zo zat ik rechtstreeks naast de regisseur, stond ik in dienst van de editor op de set en zag ik alles letterlijk ontstaan van wat er in het script stond. Ik zag karakters zich ontwikkelen, ik hield verhaallijnen in de gaten, ik bewaakte de geloofwaardigheid en ondervond hoe gepassioneerd iedereen onder een enorme tijdsdruk met minimale middelen toch nog een zo mooi mogelijk plaatje probeerde te creëren. Ook al is het allemaal in scène gezet, we willen de illusie graag geloven… Ik ben blij dat Helma Peters, die zelf het hele verhaal door het oog van de camera ziet afspelen en jarenlange ervaring heeft met visuele esthetiek, heeft gezien dat ik graag in dienst sta van het verhaal en me volledig inzet om het maximale drama uit het script te halen. Door haar besef ik nu des te meer, dat ik dat toen al onbewust deed. We waren met de hele crew een hecht team en haalden het beste in elkaar naar boven, omdat we allemaal hetzelfde doel nastreefden: keer op keer een geslaagde scène realiseren. Zo was de regisseur binnen de hectiek van de opnames alleen maar dankbaar dat ik het overzicht bewaarde en de ontwikkeling van het totale verhaal bewaakte. Fijn als je oog voor detail, waarmee de geloofwaardigheid binnen het geheel gewaarborgd blijft, ook gewaardeerd wordt. Als de mensen om je heen je het gevoel geven dat je met je inzicht in de werking van het scenario er toe doet, is één zo’n moment voor mij goud waard!


m a d ’ A , s e i t c u d o r heaterp

T e d n E an den 007

Joocapl ‘Mvy Fair Lady’ / 2006-2 musi

usan S s a w y d y Fair La igheid M n a v r onale tou ega die de eenton rak met i t a N e d “Tijdens ewaardeerde coll lkens weer doorb sie voor s g een zeer e perfor mances te e ideeën. Haar pa kken l s van de ve initiatieven en fr is uit de vele gespre gie van r welkome r iptschr ijven bleek ctuur en dramatu kennis k film en sc erden over de stru en dat zij haar va op voor k die wij vo en ser ie. Te mer chool geeft mij ho sie.” i m menig fil eeft via de Scr ipts ndse film en telev verdiept h st van de Nederla de toekom

an

C

tia s i r h

n e n n a N n a a aker i m t r e s t i a e r h Ch acteur/t


Puur Suus

De musicaltour ‘My Fair Lady’ in 2006-2007 (als crewlid), was een geweldig uitstapje binnen de theaterwereld. Een intermezzo binnen mijn film- en televisieontwikkeling. Hierdoor kon ik de verschillen en de overeenkomsten persoonlijk ervaren. De grote overeenkomst: de magie van het verhaal. Het grote verschil: het ambacht van het verhaal.

Verhaal intermezzo

Door de maandenlange repetitieperiode die aan de première vooraf gaat, zie je het verhaal op z’n plek vallen. Dit is een bijzonder proces. Het moet ter plekke een vloeiend geheel worden, terwijl je daar bij film de montageperiode voor hebt. Zo is de regisseur live met de acteurs het verhaal zo goed mogelijk aan het knippen en plakken. En zie je welke keuzes er gemaakt worden. Ik wilde niets missen en probeerde bij alle repetities aanwezig te zijn. Door een jaar lang avond aan avond bij de uitvoering van de productie betrokken te zijn, kun je echt de diepte in met het verhaal. De scènes en de liedjes kun je dromen, maar de timing is met een live publiek toch spannend. Mijn taak binnen de crew was het opbouwen en afbreken van de voorstelling en tijdens de show de volgspot bedienen of op de vloer meedraaien. Vanachter mijn lichtspot volgde ik niet alleen de hoofdacteur van de scène, maar zo kon ik ook het verhaal zoals het bij het publiek overkwam nauwlettend volgen. Op die manier zag ik kleine ruimtes ontstaan, die nog onbenut bleven. Ik dacht baat het niet, dan schaadt het niet: de resident director kon mijn suggesties gelukkig waarderen en zodoende heb ik hier samen met de desbetreffende acteur een invulling aan kunnen geven. Een mooi volgspotmoment... Als je zo intensief met elkaar optrekt, word je een beetje familie van elkaar. Zo vond ik een ‘partner in crime’: Christiaan Nannen werd mijn favoriete neef zeg maar. Met hem kon ik nog meer sparren over de inhoud. We deelden onze liefde voor het script, brainstormden over verhaalideeën en discussieerden over de invulling van de scènes. Een intermezzo ter evaluatie: dat het Eliza lukt om zich te gedragen als een dame, is universeel drama. Iedereen kent een omslagpunt in zijn leven!


“Het Spaanse graan heeft de orkaan doorstaan!”


m -2010 a 8 0 d 0 2 r / e ) t s leplay m g n i s A / e , i r l e ptschoo rio (korte film/s

Sciresi ontwikkeling scena adv

n

Suza

der de n. n a n e e g oeme an als n k e k b l t u p B i r n een sc an de “Susan v het probleem in o’n manier, dat je t ker n van dat ook nog op z r echt over na gaa eer Ze doet steigeren maar e tiveerd raakt en w niet gaat at je echt gemo denken. Dnt schr ijven.” verder ku

Suzan

r e m a h ne Klink schrijver

aal, i r e t a m s eken, le o b r e d n i eksten t k d , e o i i l r a n n e sce eater muziekth


Puur Suus

Na de honderd zoveelste keer “Het Spaanse graan heeft de orkaan doorstaan”, door naar de volgende belangrijke persoon in mijn leven: Suzanne Klinkhamer. Wij leerden elkaar in 2008 tijdens de opleiding scenarioschrijven kennen. Zij zocht structuur in haar creatieve denkwijze en ik was op zoek naar een samenwerkingsverband. Zo vonden we elkaar en al gauw bleken mijn scenarioadviezen bij te dragen aan de ontwikkeling van haar scripts.

De rode draad van het verhaal

Het is fijn om te merken dat je hierin nuttig kunt zijn. Moedeloos raakte ik ervan om in mijn eigen scripts tot de kern te komen, terwijl ik dat bij mijn medestudenten moeiteloos kon benoemen. Soms is het inspiratie, soms alleen maar motivatie, verscheidene keren een klankbord of juist een luisterend oor, dan weer een spiegel via vragen, andere keer tips, suggesties of aanwijzingen, meestal een houvast, maar zeker ook oplossingen. Waar zitten de sterke punten van de schrijver, waar ontspoort het, waar zit de fascinatie en hoe zit het met de authenticiteit? Hier achter komen, door de juiste vragen te stellen, een goede sfeer te creëren en op een prettige manier te communiceren met opbouwende kritiek, is mijn uitgangspunt. Met al deze bagage die ik vooraf aan en tijdens de Scriptschool heb opgedaan, bleek ik intuïtief mijn dramaturgische inzichten toe te passen. Ik vond het een eer dat zo’n creatief getalenteerd persoon als Suzan haar werk aan mij toevertrouwde, dat heeft me veel zelfvertrouwen gegeven. Het is duidelijk geen toeval meer, maar een rode draad in mijn leven: ik denk graag na over de aanpak, de inhoud en de oplossing van het verhaal. En men heeft er wat aan!


m a d r e t amm s h o m M ‘ A m l , l o deerfi u o t s f h a c o i s r pt cena

Scerzier eindbeoordeling s

mber e c e d / ’ d eds Baar

2009

2e l

ldig u v g r o z n r op ge e n g a n l i v n e e e d eloos gde in d e l a n n e a g s u deed t r S t o “ a p D p . a t r p i d tel scr samenges plekken in mijn ook haarfijn een e de zwakk r gelukkig wist ze leren.” pijn, maa r ichting te for mu s oplossing

R

a oman

s l e b A a Roman r/journalist rijve

ch scenarios


Puur Suus

Zonder aanleiding geen verhaal. En ondanks dat mijn gevoel voor analyse, analyserend terugkijkend altijd al onder de oppervlakte dreef en onofficieel naar buiten kwam, is het dankzij het afstudeerscript van Romana Abels eind 2009 een succesverhaal geworden.

Aanleiding van het verhaal

Doordat Paul Bertram mij de opdracht gaf haar werk te beoordelen op een professionele manier, alsof je in de commissie van het filmfonds zat, heb ik de kans gekregen een echt dramaturgisch rapport te schrijven. En hiermee was de officiële bevestiging opeens een feit. Vanaf nu kan er van een werkelijk dramaturgisch talent gesproken worden en is Romana’s uitdagende scenario, getiteld ‘Mohammeds Baard’, hier de aanleiding van geweest. Zij heeft mij indirect geholpen aan het moment tijdens de afstudeerceremonie dat Bertram mij ten overstaande van het publiek, persoonlijk met mooie en krachtige woorden toesprak. Het motorisch moment. Zoals dat in scenariotermen klinkt als het verhaal de eerste belangrijke wending krijgt, ofwel: ding dong de bel gaat en het drama staat op de stoep… Op naar het grootste gevecht: met deze dramaturgische aanleiding iets bereiken in de praktijk!


m a d r e t ns, Ams nuari 2010

a e irl’ / ja B g y t r & a P ‘ s Bagel teditor korte film crip

s freelance

!”

iljant r b , s u u S “

e

in l e v E

Eve

k e e b n e g a er H e n rioschrijv li scena


Puur Suus

De eerste echte scriptediting-opdracht na mijn opleiding begin 2010, kreeg ik van klasgenote en inmiddels afgestudeerd scenarist Eveline Hagenbeek.

Eerste versie van het verhaal

Zij was samen met een regisseur het scenario voor de korte film ‘Partygirl’ (van 10 minuten) aan het ontwikkelen voor een producent die in het idee geïnteresseerd was. Alleen aan de uitwerking ervan moest nog gesleuteld worden. Er waren al verschillende versies geschreven, maar er bleven zich nog problemen in het script voordoen. Ik heb het script geanalyseerd en geconcludeerd dat een structuurverandering nodig was om de puzzelstukjes kloppend te maken. Samen met Eveline en de regisseur heb ik hierover een scriptbespreking gehouden. Zij zagen de oplossing als een nieuw verfrissend perspectief die ze zelf nog niet gevonden hadden. Een geslaagde eerste versie van mijn praktijkverhaal!


st) o o d i u Z 0 A’dam -april 201

(nu maart r / e e i r e e s e m s l politi a e s a A f s , g l n i l ikke mo

Enmdatuergische bijdrage ontw dra

dat je d n i v n e lezen e g wij r t a a a d t l n e e w m denk e com j k I b . e d r h e k v I e l “ bt ge elen… e d h n k a r e w e w b goed oeten m r e d r e ijn!” l e dit pad v l e n o i t e emo d p o t e l dat je d e o g l e He

r e m ö R Peter or drama

r

Pete

te

direct creative eur t c a / r e v j i chr scenarios n –regisseur ent e c u d o r p e levisi


Puur Suus

Met Peter Römer werken is een droomstart. Zijn enorme ervaring binnen de film- en televisiewereld zorgde ervoor dat het direct ‘serious business’ was. Alles wat hiervoor gebeurd is, heeft in 2010 geleid tot de confrontatie aangaan met de beroepspraktijk: de tweede akte. Dat niet gaat over een conflict, maar over een kans krijgen. Iemand die je serieus neemt, omdat je jezelf serieus neemt. Een samenwerking die daardoor direct plaatsvindt op basis van gelijkwaardigheid.

Akte II van het verhaal

Peter gaf aan hoe belangrijk hij het vindt, dat er ruimte is voor dramaturgie binnen het scenarioontwikkelingsproces. Ten eerste omdat je in de functie als schrijver niet meer echt van bovenaf naar je eigen werk kunt kijken, doordat je in je eigen creatieve proces zit. En ten tweede dat het ten koste gaat van de kwaliteit van een productie, als juist daarop bezuinigd wordt. Tijdens de beginfase van de politieserie die op dat moment ontwikkeld werd (werktitel: ‘Moordvrouw’), heb ik dan ook een stukje kunnen bijdragen aan bovengenoemde punten. Elke vraag die hierbij de moeite waard is om te onderzoeken, is van waarde voor het eindresultaat. Zo helpt één zinnige opmerking waar nog niet aan gedacht was, het proces open te breken. Ook wordt de continuïteit in de verschillende afleveringen op deze manier bijgehouden en worden logische verbanden meer gelegd. Daarnaast krijgt de emotionele lijn extra aandacht, waardoor deze uitgediept wordt. 1+1=3… Een positief resultaat. Een mooie ervaring!


eoord b t p i r c m s Hilversu Rijland’ + 2 film

, stage jeugdserie ‘V KRmO aturgie

i 2010

i-jun e m / n e eling

pakken e t l e n s sentie n daarover. s e n i s r e karakt n opmerkinge e d t b e h “Je gen e a r port v p e a r d k d o n e o k en uitste te in het n e e t i d s eft wa nzicht verschaf ordeel. r t e b j i m Wat elder i onderbouwd o h n e e j i dat m et een goed ik n e m n t a s p i u r S c s Ik ben : n o o w e g je g e z u n f a Van urg.” t a m a r d ben

dra

e

t Brigit

e k a a B Brigitte roducer co p

ama/ r d r u e t c eindreda


Puur Suus

Brigitte Baake gaf me vervolgens binnen de KRO de kans om mezelf verder te ontwikkelen middels een dramaturgiestage. Op deze manier kon ik mezelf testen en nog meer ervaring opdoen. Vooral omdat zij natuurlijk op dramaturgiegebied de ervaringsdeskundige is. Wat het wel meteen nog een stukje spannender maakte.

Het verhaal is rond

Voor de jeugdserie ‘VRijland’ heb ik verschillende stadia doorlopen: format, synopsis, treatment, gesprekvoorbereiding blokbespreking, dialoogversies van de scripts van blok 1 en 2. Ik heb in de korte tijd die er was, veel van het proces en van Brigitte kunnen leren. Ze heeft me goede tips en aanwijzingen gegeven en daarbij heb ik ook inzicht in de werkwijze binnen de omroep gekregen. Het was zeer zeker een leerzame ervaring. Daarnaast heb ik twee speelfilmscenario’s gelezen en van beiden een rapport geschreven: een samenvatting van de inhoud (korte synopsis), analyse/beoordeling van het script en de conclusie over het verhaal. Hier kreeg ik ook goede kritieken op. Dit gaf uiteraard een goed gevoel om te horen van Brigitte, dat ze er erg tevreden over was. Haar mening is belangrijk. Ze heeft me ook tot nadenken aangezet over identiteit en wat voor mij belangrijk is binnen een dramatisch verhaal, om te kunnen bepalen wat een goed script is. Voor mij geldt: natuurlijk is drama conflict, maar het is vooral pure emotie en dat wil ik voelen. Alles bij elkaar heeft het een heel positief resultaat opgeleverd: ik kan stellen, dat ik geslaagd ben voor de test…ik mag mijzelf nu dan echt dramaturg noemen. Hiermee is het verhaal rond!


MET SPECIALE DANK AAN: Referenties Paul Bertram scripteditor Marja Tutert scenarioschrijver/scripteditor Helma Peters cameravrouw/filmmaker Christiaan Nannen acteur/theatermaker Suzanne Klinkhamer schrijver Romana Abels scenarioschrijver Eveline Hagenbeek scenarioschrijver Peter Rรถmer creative director/schrijver/acteur Brigitte Baake eindredacteur drama/co producer Mieke de Jong scenarioschrijver Vormgeving De Rode Muis Studio voor Visuele Communicatie


m a d r e t s m A , n e

s s j i h T é Caf ddag / 26 januari 2010 i

dinsdagm

oeie g n e e e j at “Beloof d s wil ik je der n a , t d r o w …” n e n n e k r niet mee

nter

wi rlogs

Oo

Annie

MG

IeIpe

p

g n o J e rijver h c s Mieke sd o i r a n ce


“Als je geraakt wordt door het resultaat van een goed werkend script, is dat het mooiste wat er is!” us Puur& STeu levisie Film

den Bulkr n a v n a s Su criptedito g/s

dramatur

onnet.nl

bulkje@z

18

06144877

“Alles draait om het verhaal..”


Portfolio