Page 92

Rozdział 4 – Adresaci rzecznictwa

Co jeszcze można zrobić? Metoda „dwóch buziek”. Jeśli obok albo zamiast ankiety i grupy fokusowej chcesz zrobić coś innego, możesz zastosować proste badanie – ustaw przed biblioteką dwie skrzynki, stosik kartek i długopis. Na jednej skrzynce narysuj uśmiechniętą buzię i napisz – „co ci się podoba w naszej bibliotece”, na drugiej narysuj smutną buzię i napisz „co ci się nie podoba w naszej bibliotece”. Zachęcaj użytkowników do wrzucania uwag, po jakimś czasie zbierz je i pogrupuj, analizując powtarzające się wypowiedzi. Opracowanie: Natalia de Barbaro

Podsumowanie Pamiętaj: to, co możesz, sprawdź, przeczytaj, zbadaj – wnioskuj z dostępnych badań, ze zgromadzonej przez siebie wiedzy, z rozmów, z własnego doświadczenia. Nie opieraj się natomiast na domysłach ani własnym wyobrażeniu, szczególnie jeśli myślisz o interesach grupy lub osób, których nie znasz, na przykład nigdy nie spotkałeś /spotkałaś się z szefową wydziału oświaty w twoim starostwie, ale „wiadomo”, jacy są urzędnicy. Stereotypowe przekonania na temat grup adresatów (urzędników, mediów, młodych czytelników) oraz wynikające z tego własne negatywne nastawienie mogą skutecznie pogrzebać szanse na dobre, służące skutecznemu rzecznictwu relacje. Bezpieczniej opierać się na tym, co usłyszeliśmy (nawet w nieformalnej rozmowie) niż na własnym wyobrażeniu. Jeśli wójt publicznie stwierdził kilkakrotnie, że najważniejsi w gminie są nowi inwestorzy i zamierza wybudować Aquapark – to możemy domyślać się, że inwestycje w infrastrukturę będą dla urzędu ważne. Nie możemy natomiast wnioskować, że: a) kultura i edukacja w ogóle nie są ważne, b) na pewno nie są ważne, bo wszystkie gminy budują teraz drogi.

Nastawienie do celu biblioteki Przed zaplanowaniem działań rzeczniczych, skierowanych do wójta czy nauczycieli i seniorów, będziemy musieli wiedzieć więcej o tym, jakie jest ich nastawienie do biblioteki oraz jakie jest ich nastawienie do twojego celu rzeczniczego. Czy masz w pobliżu niezorientowany w działaniach biblioteki urząd, który uważa, że zamknięta w jednym pomieszczeniu, zatłoczona biblioteka „świetnie sobie radzi” i entuzjastycznych młodych uczestników konkursu fotograficznego, którzy właśnie dostali wartościowe nagrody i można by wykorzystać ich (nawet chwilowy) entuzjazm do działania na rzecz biblioteki; czy ciąży ci kilkuletni, cichy konflikt z szefową domu kultury, która czuje się zagrożona tym, że jak się biblioteka formalnie oddzieli od ośrodka kultury, to trzeba się będzie dzielić środkami na kulturę. Czas przyjrzeć się temu, jaki jest stosunek najważniejszych grup adresatów do biblioteki i jej rzeczniczych działań. Pomoże ci w tym narzędzie, które nazwałyśmy „Nastawieniometrem”. Jest to narzędzie do diagnozy, które ułatwi zbudowanie mapy adresatów oraz pomoże określić, jakie jest ich nastawienie wobec biblioteki i jej rzeczniczego celu. W lewej części rysunku „Nastawieniometru” znajdują się najaktywniejsi sojusznicy, wraz z przesuwaniem się wskazówki „Nastawieniometru” w prawą stronę maleje poparcie dla biblioteki. W prawej części rysunku znajdują się najaktywniejsi oponenci. Poniżej szczegółowo opisujemy każdą część rysunku, a także zadania rzecznicze wobec każdej z grup. Generalnie, twoim zadaniem jest „przesunąć” osoby czy instytucje, które obecnie umieszczasz po prawej stronie (oponenci) wykresu, jak najbardziej w lewo, a zatem oponentów zneutralizować, a neutralny środek zamienić w sojuszników.

1. 92

Docenić bibliotekę. Jak skutecznie prowadzić rzecznictwo.  

Pojęcie rzecznictwa jest w Polsce dość młode i rzadko używane, często rozumie się je jako „mówienie w czyimś imieniu”, w znaczeniu bycia rze...

Docenić bibliotekę. Jak skutecznie prowadzić rzecznictwo.  

Pojęcie rzecznictwa jest w Polsce dość młode i rzadko używane, często rozumie się je jako „mówienie w czyimś imieniu”, w znaczeniu bycia rze...

Advertisement