Page 1

04

Speed daten

In memoriam Bert

Ik kan vliegen

Happy Hour

Excursie Looierij

Albatros | Nr. 04 | 2018

Apr 2018

1


Redactie

Bestuur Vliegschool VCS

Jacqueline de Vos Burchart secretaris@vliegclubseppe.nl 06 36062496

Stefaan Anseeuw (penningmeester/secretaris) stefaan_a@hotmail.com 06 44424677

Peter van de Zande peterz@vliegclubseppe.nl 06 53719766 Horst 36, 5171 RA Kaatsheuvel

Bestuur Vliegclub Seppe

AndrĂŠ Oremus (voorzitter) voorzitter@vliegclubseppe.nl 06 39605322

Hans Philipse (voorzitter) jlphilipse@planet.nl 06 11002176

Willem Ketelaars (lid) Willem.ketelaars@fokkerelmo.com 06 12199378

Jacqueline de Vos Burchart (secretaris) secretaris@vliegclubseppe.nl 06 36062496 Witmolen 70, 2645 GK Delfgauw Peter v/d Heuvel (penningmeester) penningmeester@vliegclubseppe.nl 06 22222270

Bestuur Stichting Vliegmaterieel Hoeven Ben Godrie (voorzitter) bengodrie@kpnmail.nl 06 20911092

RenĂŠ Laribij (secretaris) Molenstraat 12, 3291 EG Strijen secretaris-svh@vliegclubseppe.nl 06 50505574 Arnold Stijntjes (penningmeester) penningmeester-svh@vliegclubseppe.nl 06 20598166

Albatros | Nr. 04 | 2018

2


Instructeurs

Safety manager

Jo van Sprang jovansprang@hotmail.com 06 53595091

Barbeheer

Martin van der Laan martinvdlaan@outlook.com 06 55685822

Theo van Sprang vansprang747@hotmail.com 06 48314801 Gerard Ververs gververs@ziggo.nl 06 51417463 Erik Hoogendoorn info@hoogair.nl 06 21556599

Victor Kruis victor@hobopagina.nl 06 27082661

Lia Damen lia.damen@frieslandcampina.nl 06 51233586

Vliegclub Correspondentieadres Witmolen 70, 2645 GK Delfgauw Bezoekadres Past. V. Breugelstraat 93d, 4744 RC Bosschenhoofd Website www.vliegclubseppe.nl Email secretaris@vliegclubseppe.nl

Betalingen

Vliegclub Seppe (penningmeester) NL72ABNA0462938069 SVH (penningmeester) NL04RABO0123751225 Vliegschool (penningmeester) NL91INGB0000183943

Albatros | Nr. 04 | 2018

3


VAN DE REDACTIE Beste lezer

In de vorige editie meldden wij het trieste overlijden van ons clublid Bert van den Dongen met de belofte Bert in dit nummer uitgebreid te memoreren door de leden zelf de kans te geven hun bijdrage te leveren. Ieder heeft dit op zijn eigen wijze gedaan, waarvoor dank en veel respect. Bert is op 16 maart is overleden en op 22 maart hebben we van hem afscheid genomen in Papendrecht. Veel clubleden waren die dag aanwezig, niet alleen om afscheid te nemen, maar ook om de familie hun medeleven te betuigen. Jammer genoeg kon op het laatste moment de “missing man� formatievlucht niet doorgaan vanwege het slechte weer op Seppe. We hadden Bert dit afscheidsrondje nog zo graag gegund. In het tweede deel van dit nummer gaan we over tot de orde van de dag en komen allerlei items aan bod zoals een kort verslag van de ledenvergadering en van de deelnemersvergadering SVH, een verslag van de thema-avond en van de looierij excursie. Ik herhaal nog een keer mijn oproep aan de bestuurders van de SVH en de Vliegschool om de redactie te voorzien van informatie van de stichtingen. Er moet toch zoveel interessants te vertellen zijn over de opleidingen, de kisten en hun gebruik. Het volgende nummer verschijnt medio mei en u kunt uw bijdragen kwijt bij de redactie (peterz@vliegclubseppe.nl). Vriendelijke groet

Peter Z

Albatros | Nr. 04 | 2018

4


Albatros | Nr. 04 | 2018

5


VAN DE VOORZITTER Het ging al een tijdje wat minder met Bert. Ergens in november kwam het bericht dat het er niet goed uitzag en na een tijdje berustte Bert daarin. Hij had een goed leven gehad, zo zei hij, en wij een prachttijd met jou, zei ik dan. Twee weken voor zijn overlijden vroeg hij of ik nog een keer langs kon komen, om nog even bij te praten. Bert had op het laatst flink moeite om visite te ontvangen en om die reden had ik hem kort daarvoor een brief geschreven. Toch wilde hij nog even praten en het werd een bijzonder gesprek. Natuurlijk hadden we het over vliegen, toen en nu, over de club, over het leven, over wat er ging komen. Terwijl ik met hem zat, werd ik me nog meer bewust van wat een bijzondere man Bert toch was. Gezegend met veel talenten, talenten die ook voor zijn directe omgeving een zegen waren. Een heldere geest, creatief in woord en muziek, hij heeft zelfs geschilderd, een leiderstype en een family man, een innemend mens die nog veel meer kon dan laag vliegen en subliem moppen vertellen. We hebben nooit samen in het bestuur gezeten. Toen hij net gestopt was als voorzitter in 2004 kwam ik als secretaris binnen. Bert was voor mij een voorbeeld binnen de club hoe je je op moet stellen als bestuurder. Natuurlijk is me dat niet op alle punten gelukt, tenslotte is Bert niet te evenaren, maar ik vond het fijn dat hij me van tijd tot tijd met raad en soms daad bijstond. Samen zijn we er een paar keer op uitgetrokken om wat VCS-kreukjes glad te strijken. Een inspirerende man die ik zal missen. Een gemis dat in het niet valt bij het gemis dat zijn kinderen en kleinkinderen zullen voelen. Ik wens hen en ons heel veel sterkte toe met het verwerken van dit verlies.

AndrĂŠ Oremus Albatros | Nr. 04 | 2018

6


Albatros | Nr. 04 | 2018

7


BERT, CLUBICOON VAN VCS Begin 1995 is Bert lid geworden van Vliegclub Seppe. Hij had tijdens militaire dienst al bij de luchtmacht leren vliegen en was een echte piloot, iemand die vooral lucht onder zijn voeten nodig had. Bert is jarenlang samen met een aantal clubleden vliegtuigeigenaar geweest, wat hem diverse vliegmaten heeft opgeleverd. De laatste 7 jaren vloog hij met JP, die als beginnend vlieger veel geleerd heeft van Bert en hem eeuwig dankbaar is voor zijn wijze lessen. Samen hebben zij veel bijzondere vliegtochten gemaakt. Zo vlogen ze eens laag tussen de palen van de fuiken in Zeeland, gingen een weekend naar Londen voor een bezoek aan de Night of the Proms. Bert en JP zaten naast het vliegen op dezelfde frequentie als het gaat om de Formule 1, Corvettes en dames …. Bert was een trouwe deelnemer aan de georganiseerde clubtochten en dan met name de vroegere Hemelvaarttochten. Deze hebben hem in alle uithoeken van Europa gebracht. Hij werd ook mede-organisator van en vaste deelnemer aan het zomervliegkamp van Bourg-en-Bresse in Frankrijk. En dat bleef hij zelfs tot en met afgelopen jaar. Het Bourgkamp is voor veel clubleden hét hoogtepunt van het vliegseizoen. We vlogen soms wel met 15 Seppe toestellen rond de Mont Blanc, deden puzzelvliegtochten en hadden vooral veel plezier met elkaar op het veld. We hadden daar permanent een oude caravan op het veld staan, die als basis fungeerde. Liefhebbers konden op het veld kamperen, anderen verbleven in een nabijgelegen hotel. Naast de caravan stond een grote boom, die ons beschermde tegen de soms verzengende hitte. We hingen een schemerlamp aan een tak, zodat we ’s avonds onder de boom konden vertoeven met een Frans wijntje of, in Bert zijn geval, met een bacootje in de hand. De moppen die Bert dan vertelde waren alleen al hilarisch, omdat hij er zelf ook zo hard om moest lachen. De mop van ‘Meneer van Dijk’ kennen jullie vast allemaal! Hij heeft hem ons in ieder geval meerdere malen in geuren en kleuren verteld. Vliegen kon Bert als de beste. Het liefst ging hij laag en hard! Dit tot schrik van de havenmeester van Bourg, toen Bert als wijze van groet aan het eind van het kamp nog even rakelings langs de vliegtoren scheerde. Zijn credo was: het is eenvoudiger om vergeving te vragen, dan om toestemming. 13 jaar geleden voerden we in Bourg een toneelstuk op, waarbij ik met mijn vliegpartner Peter van de Zande in een fictief vlieghuwelijk trad (dat wel mét goedkeuring van onze wederzijdse partners). Bert kreeg de rol van ‘mijn vliegvader’ toebedeeld, en gaf ‘zijn Sjakie’, zo noemde hij mij altijd, weg aan zijn nieuwe schoonzoon. De goede band tussen ons is altijd gebleven.

Albatros | Nr. 04 | 2018

8


Drie jaar terug was de ‘ziel’ van ons zomerkamp, die eerdergenoemde grote boom, ineens verdwenen. Bert kroop meteen in de pen om het gemis van onze ontmoetingsplaats onder woorden te brengen. Hier kom ik later in mijn praatje nog op terug. Ieder jaar in september volgde er een Bourg-reünie bij instructeur Frans Luxembourg thuis. Daar was Bert steevast te vinden achter de pianola, met vele toehoorders om hem heen. Wat was die man muzikaal! Ongekend gewoon. Wat wij riepen …., speelde hij!

Toen de club in het jaar 2000 een bestuurscrisis meemaakte, is Bert opgestaan als voorzitter van de club. Dat is hij 4 jaar lang geweest. Onder zijn hoede kwam de structuur in de organisatie terug en wist hij mensen te binden. Maar hij kon ook mensen tot de orde te roepen, zónder iemand te kwetsen. Hij heeft de sociale avondjes geïntroduceerd om de leden dichter bij elkaar te brengen. Er kwam weer véél leven in de brouwerij! Bert vloog jarenlang Sinterklaas binnen op Seppe. Ja, hij was op en top verenigingsmens. Ik was in die tijd de redactie van het clubblad De Albatros en moest Bert vaak tot drie keer toe aanmanen om het stukje “van de voorzitter” aan te leveren. Dan kwam er eerst een kort berichtje: ‘Sjakie, ik ben het niet vergeten….. DKOBW.’ Tussen haakjes stond erbij: dikke kus op beide wangen. Mijn geduld werd beloond. Hij zorgde altijd voor iets moois en zijn stukjes zaten boordevol mooie woordspelingen en humor. Albatros | Nr. 04 | 2018

9


We zouden Bert de ‘Nico Dijkshoorn van de Vliegclub’ kunnen noemen, onze huisdichter. Hij heeft vele gedichten en liederen voor de club geschreven. Twee gedichten staan in het jubileumboek van de club afgedrukt. En muzikaal als hij was, schreef hij o.a. een lied over het Bourgkamp en zong hij tijdens het 50-jarig bestaan van de Vliegclub zijn zelfgeschreven lied over de historie van de club. Ik wil nu eindigen met het voorlezen van Bert zijn eigen gedicht over de verdwenen boom op Bourg. Door het grote gemis van een voornaam clubicoon, want dat wás Bert, voelen we ons als club zonder hem net zo ‘ontworteld’. Gemist. Wat heb ik je gemist dit jaar. Klinkt gek misschien, maar is echt waar. Waar ben je nu gebleven? Door jouw afwezigheid alhier ontbreekt het mij aan echt plezier, een keerpunt in mijn leven. Met jou naast mij kon ‘k in de zon, zodat ik toch ontspannen kon, de ogen zelfs kon sluiten. In ’t restaurant zoek ik nu heil, maar ’t is een surrogaat, terwijl jij altijd troost gaf buiten. Hoe koelde jij mijn aderen, genoot ik van je bladeren die vredig mij omsloten. Jij was het rustpunt in de week, voorkwam bij mij de zonnesteek, door schaduw overgoten. De bijl, de zaag, ‘k voel zelf de pijn. En Bourg zal nooit hetzelfde zijn nu ‘k dit niet kon voorkomen. Ik zucht, ik snik, ik voel veel spijt. Voor mij blijf jij altijd de mooiste aller bomen.

Albatros | Nr. 04 | 2018

10


Lieve Bert, rust zacht. Dikke kus op beide wangen! Ik wens je een goede vlucht en ’frequency change approved’.

Jacqueline de Vos Burchart Naschrift: De tekst is door Jacqueline voorgelezen tijdens de afscheidsdienst. ++++++++++

Wij zullen onze vrolijke noot missen.

Ina te Pas-Verstallen

+++++++++++

Hierbij een aardige WhatsApp wisseling met Bert en mij toen het einde naderde. “Dag Bert, van JP begrijp ik dat jouw afscheid nadert. Ondanks dat wij elkaar niet intensief gekend hebben, wil ik je meegeven dat jij een bijzonder figuur was op de club. Iemand die boven de brave burgerlijkheid en de materie leek te staan. Ik heb intens genoten van jouw verhalen in de Albatros, maar ook van de verhalen over jou en het filmpje rond de toren van Schiphol. Vaarwel Bert, groeten Paul”. “Wat een fijne en lieve brief van je, Paul! Inderdaad waren onze contacten wat vluchtig, maar altijd positief en vooral met humor. Ik stel het erg op prijs dat je de moeite en de tijd hebt genomen om mij een hart onder de riem te steken. Dankjewel, Paul. Het ga je goed”.

Paul van den Berg

Albatros | Nr. 04 | 2018

11


+++

Albatros | Nr. 04 | 2018

12


BERT EN ZIJN GVA RALLY’S Ter herinnering aan Bert, als altijd enthousiaste en trouwe deelnemer aan de Ger van Andel Rally’s.

Equipe 10 Ger van Andel rally Bert van den Dongen en JP Sablerolle

Dag Bert

Corry van Andel Albatros | Nr. 04 | 2018

13


BERT…MAN-O-MAN… Je laat ons schrikken…en wat gaan we je missen. Bert is wat we noemen een aviator…een vlieger…vader…ja…opa…ja zeker….maar vooral vlieger. Een piloot…iemand die lucht onder zijn voeten nodig had. Eerst voor de luchtmacht en later…tja…later bij ons…Vliegclub Seppe. Dat kleine veldje met zijn grote verhalen. Ieder jaar kennen wij de “Bourg” week. Dan vliegen we met een stuk of 15 sportvliegtuigen via een omweg naar Bourg en Bresse. En Bert is daar vaste deelnemer van. Waar de meeste vliegers zo hoog mogelijk gaan zitten, is er voor Bert eigenlijk maar 1 regel…je vertrekt als laatste…en komt als eerste aan. Hard en laag…rivieren volgend…spoorlijntjes zoekend…liever tussen de bomen door dan eroverheen. En als we een keer een tripje hadden dat wat aandacht vroeg…dan ging de autopilot erop…da’s niet de moeite. Dus…omlaag…zakken JP…zakken… En dan voelde ik de yoke naar voren gaan…terwijl ik toch echt dacht laag te zitten. Bert werd niet boos. Als beginnende vlieger, denk je dat je kan vliegen…maar geloof me…daar heb je een paar honderd uur extra voor nodig. Een vliegmaat is dan cruciaal. En Bert is een maat. Geduldig…altijd wakker om je te helpen…wanneer de processor in je hoofd vol zit, voert hij de druk niet op, maar neemt hij je werk uit handen zonder je daarover verwijten te maken. Ik heb Bert één keer kwaad gezien…op een terras in Locarno toen het onmogelijk lang duurde voor ze onze Baco’s kwamen brengen. “Bring us our damn drinks”!!! Ik kijk op en zie dat Bert naar binnen was gelopen en de ober op zijn nummer zette…dat was eigenlijk de enige keer. Een Amsterdammer en een Hagenees…zeldzaam, concludeerden wij ook iedere keer…tot bleek dat met het behalen van onze Amerikaanse gelijkstelingen Bert uit Zaandam bleek te komen…dat verklaart een hoop. Iedere gelegenheid om laag te vliegen, “het is eenvoudiger om vergeving te vragen dan om toestemming” werd door Bert aangegrepen. Van Macon naar Bourg, over de rivier tussen de palen op de strekdammen door,…de toren van Schiphol heeft hij 19x van dichtbij gezien…wij…alleen de glazenwasser was dichterbij de ramen.

Albatros | Nr. 04 | 2018

14


We zaten nog een paar mijl buiten Liège en Bert riep de toren op…en wilde (uiteraard) omlaag. De truc is om stap voor stap meer te vragen…en als hij een “negative” kreeg…dan vroeg hij het gewoon nog een keer. Opgeven of niet laagvliegen was gewoon geen optie. Hij meldde zich bij de toren van Liège en vroeg of hij een three-sixty mocht maken…waarop de toren reageerde…”Why do you want to do that”? De pure verontwaardiging in zijn ogen was onmiskenbaar…”BECAUSE IT IS SERIOUS FUN!” even stilte…”Papa Delta Delta…three sixty is approved”. Zo ontzettend veel verhalen. Zo ongelofelijk veel samen mee mogen maken. We hadden echt heel veel gedeelde interesses. Vliegen, Corvettes, Formule1 …dames…maar toen ik hem belde en vroeg of hij wel eens van de “Last Night of the Proms” had gehoord was zijn reactie zo overweldigend…zo blij…”Oh JP, daar wil ik zóóó graag ooit nog een keer naartoe”…en zo werden de plannen gemaakt…hotels geboekt…kaarten (veel te duur) gekocht…en een Trinidad gereserveerd. Dagje London meegepakt…en een overweldigend concert bezocht. Dat zal nooit meer overtroffen kunnen worden. Zelfs de daarop volgende dag nog vol van deze ervaring…dus vergeten af te rekenen op het vliegveld van Biggen Hill. Als vliegmaatjes kom je ergens…ja, het gaat om het vliegen…maar vooral om samen dingen te doen die je wellicht en zeker als beginnende vlieger niet zo snel zou doen. Bert is de beste vlieger van Nederland…daar had hij zichzelf toe uitgeroepen…nu was er niemand die hem daarin durfde tegen te spreken, dus was het al snel een waarheid. De Bourg week was altijd weer bijzonder en Bert was altijd van de partij. We hoppen van vliegveld naar vliegveld in een grote boog om naar Bourg en Bresse…en ieder jaar weer…na een dag of twee…of drie…d’r zit niet echt een regelmaat in bij Bert…vertelt hij met smaak het verhaal van de heer van Dijk…niet dat er ook nog maar iemand binnen de club is die deze mop niet kent, maar daar laat onze Bert zich niet door tegenhouden….dus vertelt Bert het verhaal van de heer van Dijk…of zijn publiek, de vliegers…, of hijzelf het hardste moeten lachen…geen idee…maar tegen het einde van het overigens lange verhaal ligt iedereen naar adem te happen van het lachen…maar wie die vent naast van Dijk op het bordes is?…Geen idee. Vertrouwen geef je…en respect krijg je. Als beginnende vlieger en als mens is het een voorrecht om iemand als Bert je tot je vriend te mogen noemen. Ik kan doorgaan over de bijzondere trips die we hebben gemaakt…rondje om de Mont Blanc…tussen de palen van de fuiken in Zeeland…onbeschrijfelijk. Het gaat uiteindelijk om wie je als mens bent. De piano op de club zal voorlopig wel even stil blijven. En de feesten op de club zullen anders zijn…wat een mooi mens…

Albatros | Nr. 04 | 2018

15


Ik moet het volgende nog even melden: -

-

Het is Auto…geen OTO…. Wanneer er genoeg ruimte is hoef je geen richting aan te geven…wanneer er niet genoeg ruimte is dan hoor je niet van richting te veranderen en dus heb je geen richtingaanwijzer nodig… Het is geen “request frequency change for…maar…leaving your frequency… Een lowpass doe je niet op 1.000ft… Als JP de PIC is, dan doet hij de voorbereiding…als Bert de PIC is, dan doet JP de voorbereiding…en Bert neemt de pepermuntjes mee… Een echt vliegtuig is een toestel waar de vleugels beneden zitten en de wielen ingetrokken kunnen worden…de rest…tja… De route moet altijd, als het even kan altijd langs Papendrecht, zodat hij een three-sixty boven zijn kinderen kan maken…even kijken of ze thuis zijn…

Albatros | Nr. 04 | 2018

16


Ik memoreer nog een telefoongesprek van Bert met een van zijn kinderen, nadat we net op Milaan-Bresso geland waren: We zijn net geland in Milaan. Milaan? Da's toch Italië? Jazeker zegt Bert... Maar jullie gingen toch naar Bourg? Jazeker! En Bourg... dat is toch Frankrijk? Alweer goed! … Maar JP doet de navigatie... Geen bulderende V8 van zijn Corvette meer, geen Lexus die met een bloedgang uit Papendrecht komt rijden om F1 te kijken om direct daarna terug te scheuren om met zijn zoon voetbal te kijken, of het geluid van de zes cilinder boxermotor van de Trinidad…zijn Trinidad…hard en laag…en bij voorkeur op zijn kant. Bert zit nu op een andere frequency en heeft een andere Co. Maar hij zal mijn Co blijven. Ik weet dat hij meekijkt en de yoke wat verder naar voren duwt…op me past als ik onder slechte condities het toestel aan de grond zet. We zijn een bijzonder mens kwijt…en daar baal ik stevig van. Frequency change approved Bert.

Jean Paul Sablerolle ++++++++++

DAG BERT “Ik hoor dat het niet goed gaat met je gezondheid, of is dat een understatement”? Op een dag - ergens eind 2014 of begin 2015 - stond ik met Mark in het clubhuis. We moesten de PH-NCD ophalen na een motorwissel, maar we hadden geen vervoer naar Midden Zeeland. Toen kwam jij binnen met Klaas Borgers en Anneke Wieffering. Jullie moesten jullie kist naar Transal in Zeeland brengen. Na enig overleg werd besloten dat Mark en ik met jou zou meevliegen naar EHMZ en jij met ons terug.

Albatros | Nr. 04 | 2018

17


Op EHMZ vroeg ik: “Wie vliegt er nu terug”? Mark en jij in koor: Wie dacht je….???? Daar sta je dan als onervaren piloot. Maar ik maakte een mooie landing op Seppe. Waarna jouw hand over de rugleuning kwam, met een klopje op mijn schouder: Goed gedaan jochie…… Zo heb ik nog wel meer goede herinneringen aan jou, onder andere van Bourg 2014. Bert het ga je goed.

Gerrit Amsing

Albatros | Nr. 04 | 2018

18


Albatros | Nr. 04 | 2018

19


ODE AAN EEN VLIEGER Ik kende Bert zoals velen van ons, een man met enorm veel energie en een heel goede voorzitter, een man om mee te lachen en te genieten van alles wat het leven brengt en kan brengen. We weten allemaal waar hij van hield en wat hij kon, iemand om tegen op te kijken. Dit kon alleen als hij weer in de wolken was. Nee, na een vlucht stond hij altijd naast je, met beide benen op de grond en mocht je alleen tegen hem opkijken als je kleiner was dan hij. Voor allen welke hem nu moeten missen wil ik zeggen; als je denkt hoe moet dit nu, denk aan Bert, zie hem voor je en stel hem dan de vraag “Hoe zou jij dit doen�? Het antwoord wat dan in je opkomt, kan verassend zijn, maar altijd uitvoerbaar. Zo herinner ik me Bert. Een vriend voor iedereen. We missen je Bert, vandaar ook voor jou nog een gedicht.

Herinnering het heengaan van een vriend komt altijd onverwacht de pijn van het verlies is zwaar en niet verdiend het heengaan van een vriend toont de kwetsbaarheid van het leven we staan er niet bij stil hoe we dit beleven we moeten verder zonder hem spreken gaat niet meer maar in gedachten komt toch zijn glimlach weer als de herinnering aan hem ons deze beelden geeft zien wij een vriend die toch nog in ons leeft

Hans Verdouw

Albatros | Nr. 04 | 2018

20


HANS OVER BERT “Hij was zelfuitgeroepen de beste vlieger van Nederland”. “Een prachtig voorzitter en schrijver van artikeltjes in de Albatros”. Wat mij het meest is bijgebleven is het 5 pagina’s tellende stuk over een IF vlucht die hij solo maakte naar Duitsland. Zijn AP deed het niet en de ‘Little John’ (een urinefles) lag helemaal achterin. Hij vloog in IMC, dus kon hij niet even naar achter kruipen. Het mini asbakje heeft uitkomst geboden, maar het moest wel in etappes door ’t raam naar buiten. Hoe smeuïg Bert zoiets in woorden op papier kon zetten, vond ik geweldig. Op onderstaande foto is hij te zien met zijn grote vriend Frans Luxembourg. Die foto heeft de Bourg kalender gehaald in 2007, dacht ik. En verder natuurlijk een plaatje van dichtbij air-to-air. Dat deed hij het liefste. Even lekker dicht vleugel aan vleugel. Want ja, als je de beste vlieger bent, is dat natuurlijk geen enkel probleem.

Hans van den Bersselaar

Albatros | Nr. 04 | 2018

21


Beste Bert Jij was onze onvergetelijke gentleman, onze pianist, onze chansonnier en romancier. Soms ook treinconducteur (zoals op de foto te zien) en – ach, piloot en clubgenoot. De leuke momenten, die wij met jou mochten beleven, zijn niet te tellen en de herinnering aan jou is een mengeling van vreugde en lach en de droefenis, dat wij jou nu moeten missen. Niemand zal ons meer de stomme mop met de behangrolletjes vertellen; speciaal de manier waarop dit matig grappige verhaal ons allemaal keer op keer in de lach liet schieten, betuigt van jouw groot hart en unieke humor. De boom, waaronder het treintje de kinderen toen liet juichen van plezier, is er niet meer; de kinderen zijn nu volwassen en de conducteur is niet meer aan boord. Beste Bert, moge jouw treintje jou uiteindelijk naar een bestemming brengen waar je in de schaduw van een mooie boom de rust vindt, die jou groot hart verdient. Bedankt voor alles!

Hans met Susanne, Julie en Marie

Albatros | Nr. 04 | 2018

22


KLEURRIJKE BERT Wat hebben we genoten van je Bert-humor en van je uitzonderlijk mooie pianospel.

Er komen zoveel bijzondere leuke herinneringen in gedachte bij me op: • • •

Je anekdotes en grappen met veel mimiek vol verve ten tonele gebracht. Je fantastische mooie verhalen in de Albatros. Frans en ik lazen deze dan hardop voor en we gierden van het lachen. Ook het adembenemende fictieve, maar op waarheid beschreven vluchtverhaal.

Albatros | Nr. 04 | 2018

23


• • •

• •

Je boeiende mooie pianospel aan de Steiledijk tijdens de jaarlijkse Bourg reünies en tijdens je vele bezoeken. Je aankomsten op Bourg altijd in de late avond, vaak in onweer. De wijntrips en proeverijen rondom Bourg en Bresse waren niet jouw uitje; je had voorkeur voor een Chateau Baco. Frans waardeerde jullie vriendschap enorm. Hoe vaak ik het verhaal van de hamer in de caravan ook heb gehoord, het bleef feest om ’t voor de zoveelste keer weer te horen. En zo fantastisch, zoals je de gezelligheid (terug) bracht in de Vliegclub.

Helaas, de beste vlieger van Nederland, zoals je jezelf altijd noemde moeten we nu missen. Dank voor alle vriendschap en het vele plezier.

Lia Damen

Albatros | Nr. 04 | 2018

24


HOOGVLIEGER OP LAGE HOOGTE Het zal een jaar of 10 geleden geweest zijn. Eigenlijk kende ik Bert niet zo goed. Toch vlogen we samen naar Bourg. Ik had een lift nodig en Bert zijn passagiers vlogen zelf niet. Omdat onze Saab Safir al in Frankrijk was en ik wat TB20 ervaring had, vlogen we dus samen. Bert stelde voor dat ik de eerste track zou vliegen. Pas later begreep ik waarom. Het 1e stuk van Seppe naar Reims verliep bijna prima. Onderweg had Bert namelijk nog wat problemen met Brussels Approach omdat die hem niet “een direct to” op 1.500ft wilde geven recht over Brussel heen. Bert vond dat flauw. Maar goed, op Reims Prunay wisselden we van plaats en ik mocht de RT gaan doen. Het werd me al snel duidelijk waarom hij de 2e track wilde vliegen. Nadat we uitklommen boven Prunay zei ik nog tegen Bert dat we door konden klimmen want het militaire veld in de buurt van Prunay was gesloten. “Dat is niet nodig Philip” was zijn reactie om even later vanaf 800 voet snel te zakken naar 200 voet. Ik moest even slikken want al snel keek ik een verbaasde koe in een weiland in de ogen. Vervolgens werd er wat geklommen om wat boomtoppen te vermijden…..En zo ging het strak verder richting Bourg en Bresse. Strak was het zeker, want hoewel Bert nonchalant leek te vliegen was hij toch enorm geconcentreerd bezig. Hoewel Bert niet de man van de regeltjes was, wist hij altijd dondersgoed wat hij deed. Zo landden we een jaar later tijdens noodweer in Frankrijk een keer gewoon op een semi-militair veld. Hoewel ik nog wat tegensputterde en ik een civiel veld in de buurt meer zag zitten, zei Bert: “Dat onweer wacht niet op ons, Philip”. Uiteindelijk moesten we schuilen onder de vleugels en hadden we geen 3 minuten later moeten landen, want het kwam echt met bakken uit de hemel. Maar niet alleen kon Bert goed vliegen. Hij kon ook geweldig piano spelen en moppen vertellen. Zelf had hij dan vaak al de meeste lol om een nog niet geheel afgemaakte mop, maar dat mocht de pret niet drukken. Twee jaar geleden in Zuid–Duitsland vertelde hij opnieuw die geweldige mop over “van Dijk”. Ik kende hem al, maar die avond vertelde hij hem zo goed dat ik opnieuw moest schateren van het lachen. En zo was er altijd wat te beleven met Bert. Albatros | Nr. 04 | 2018

25


Dat wist de Tsjechische verkeersleiding ook een paar jaar terug. Ze wilden Bert vertellen dat hij moest omschakelen van Prague info naar Münich info. De verkeersleider zei alleen tegen Bert en JP: ”You are too low to see you on my radar, but we suggest to switch over to Münich info”. Ik moest alleen maar glimlachen toen ik dat hoorde…..

Afgelopen jaar vierden we nog Bert zijn verjaardag op Bourg . Hij werd 77 jaar en dat is natuurlijk een respectabele leeftijd. Maar Bert leek in niets een man van 77 jaar. Ja, OK hij dommelde de laatste jaren in de middag wel eens weg en hij vergat soms onbelangrijke dingen, maar voor de rest bleef het toch een kwajongen op leeftijd. Wie had kunnen bedenken dat het zo snel zo erg mis zou gaan. In de hemel hebben ze er in ieder geval een hoogvlieger op grote hoogte erbij gekregen. Een veelzijdig en kleurrijk mens die we echt zullen missen.

Philip Musch

Albatros | Nr. 04 | 2018

26


BERT, DE VOORZITTER Inderdaad heb ik goede herinneringen aan Bert en dat vele jaren geleden toen Bert nog voorzitter was en ik in Bosschenhoofd kwam wonen. Ik was al ruim 10 jaar lid van Vliegclub Rotterdam en vloog destijds op een A2brevet. Intussen wel eens een keer op bezoek geweest bij VCS, maar ik was toen nog geen lid. De omslag kwam toen ik mijn A2 moest omzetten naar een PPL (het vroegere A1) en daar dus een examenvlucht moest doen en er nog minder dan een maand de tijd voor had. De instructeurs van Vliegclub Rotterdam waren allen volgeboekt en ik kreeg toen het advies van Freek van Rossum: Waarom ga je niet naar die club bij jou in het dorp? Genoeg redenen om lid te worden. Ik sprak daar Bert van den Dongen, die blijkbaar in het vliegsquadron van mijn vader in Eindhoven had gevlogen op die 'Colafles op vleugels' t.w. de F-84. Bert hoorde mijn uitdaging om nog bijtijds mijn brevet om te zetten aan en schakelde direct. Nadat ik ter plekke lid was geworden, vroeg Bert aan Mark Vandervorst om met mij navigatievluchten te oefenen en aan Mano Groenland om met mij het 'bovenwerk' te trainen. Zeer intensief een aantal uurtjes verstookt en binnen 2 Ă 3 weken het examen met Adriaan Brouwer afgelegd, hetgeen overigens op de laatste dag was die de RLD toen had gesteld. Truc gelukt. Bert, die dan met zijn enorme humor en glimlach zo over de bovenrand van z'n bril kon kijken, en ik hebben er een pilsje op gedronken (en later ook leuke -, maar ook serieuze gesprekken met Bert op de VCS gevoerd onder het genot van een natje). Wat een prettige persoonlijkheid!

Lex Ph Hassig

Albatros | Nr. 04 | 2018

27


DAG LIEVE SCHOONVADER

De eerste berichten sijpelen door; Bert is ziek en zieker dan we denken. Eerst denk je nog, het zal wel meevallen, het is toch een sterke vent. Dan haakt Bert af in de Bourg commissie, dan moet het toch wel echt serieus zijn. Tijdens een aantal telefonische contacten kreeg ik steevast een optimistische Bert aan de lijn, maar de teneur werd langzaam minder positief. Tijdens de laatste persoonlijke bezoeken in Papendrecht werd ik met de neus op de feiten gedrukt, ik zag een vermagerde en vermoeide Bert aan tafel zitten, die aan het aftellen was. De realiteit was niet anders; 25 jaar vriendschap liep op zijn einde. Ik ben blij dat ik met een ferme handdruk en omhelzing van Bert, mijn schoonvader in crime, afscheid heb kunnen nemen, want ik wist dat het de laatste keer zou zijn dat ik hem zou ontmoeten. Na het overlijden heb ik in een brief aan de familie mijn deelneming overgebracht. Enkele citaten hieruit wil ik ter herinnering aan Bert met jullie delen. Men zegt weleens ieder mens is uniek, maar er zijn ook mensen die zijn zรณ uniek dat er bij wijze van spreken geen enkel ander DNA met hen matcht. Bert is er zo eentje geweest. Albatros | Nr. 04 | 2018

28


Dan heb ik het niet alleen over zijn vliegenierscapaciteiten en ook niet over zijn scherpe geest, zijn sociale ik, zijn aaibaarheidsfactor, zijn clubgevoel, zijn muzikale talenten. Neen, ik denk ook aan zijn leidinggevende capaciteiten, zijn vermogen om mensen te binden, om de angel uit ongenoegens te trekken zonder dat het iemand pijn doet en vooral dat Bert dat altijd kon met een glimlach. Er zijn weinig mensen die ik ken of gekend heb, die naast zoveel talenten er ook nog eens een heerlijk gevoel van humor bij hebben. Humor om te lachen zonder iemand door het slijk te halen, zonder seksistisch getinte richtingen op te gaan. Humor zoals humor bedoeld is te zijn. Bert was een familiemens, hij had het altijd over zijn fantastische dochters en zijn super kleinkinderen, die hem stuk voor stuk dierbaar waren. Wanneer we met de Vliegclub op reis waren, of het nu een korte trip was of een langer verblijf ergens in Europa, het thuisfront kwam iedere dag ter sprake. Hij had het er altijd maar moeilijk mee wanneer hij op 5 juli nog in Bourg was, want hij vond dat hij dan thuis hoorde te zijn. Ik zou over Bert meer dan één Albatros met verhalen kunnen vullen, aangevuld met veel foto’s waarop Bert in al zijn facetten te zien is, maar ik vind het beter de gedachten te koesteren die door mijn hoofd spelen over wat ik met Bert de afgelopen 25 jaar heb beleefd. Die nemen niemand mij ooit af en we zullen het er in de club nog vaak over hebben.

Peter van de Zande

Albatros | Nr. 04 | 2018

29


Albatros | Nr. 04 | 2018

30


ALGEMENE LEDENVERGADERING

Onderstaand geven we een kort verslag van de algemene ledenvergadering van 30 maart jl. Met dank aan Jacqueline voor het notuleren.

Mededelingen bestuur: • •

• • •

We staan stil bij het recente overlijden van Bert van den Dongen. Stand van zaken Visie 2020: o 3 commissies zijn opgestart en volop in beweging. o - Bar: Er komen steeds meer vrijwilligers. o - Vliegevenementen: Iedere maand een activiteit. o - PR/Comm: Komt binnenkort bijeen om te brainstormen. o Een jaar gratis lidmaatschap voor EHSE-gebrevetteerde vliegers die nog niet eerder lid waren van de VCS. o Instapdrempel voor nieuwe leerlingen is sterk verlaagd. o Naam van de vliegclub blijft vooralsnog ongewijzigd. o Externe gerichtheid: we gaan meer organiseren voor het hele vliegveld. Eerste actie is gezamenlijke barbecue op 26 mei a.s. Communicatie met de nieuwe vliegvelddirecteur Jan Voeten loopt goed. Collega Vliegclub Eindhoven is uitgenodigd om binnenkort bij ons op bezoek te komen. Speeddate for a Flightmate op 24 april a.s.: Voor leden die een vliegmaatje zoeken.

Financiën: De kascontrolecommissie heeft verklaard dat de club financieel gezond is en looft de penningmeester om zijn ordelijke financiële administratie. De jaarrekening van 2017 is verder toegelicht. Door de ingestelde personeelsstop hopen we in 2018 ook weer positief uit te komen. Er zijn in 2018 al 7 nieuwe leden bijgekomen, waaronder een aantal leerlingen. De opwaartse lijn is ingezet!

Albatros | Nr. 04 | 2018

31


Wijziging Huishoudelijk reglement: De belangrijkste wijziging betreft de verplichting om na beëindiging van het lidmaatschap de clubsleutel te retourneren. Leden die een sleutel willen, betalen een eenmalige leensom, maar de sleutel blijft eigendom van de VCS. Verder aandacht voor degene die als laatste het clubgebouw verlaat: Sluit alle deuren (ook naar het terras!) en ramen, doe alle verlichting uit (ook in de toiletten!) en zorg dat alle vaat in de vaatwasser staat (en zet hem aan als deze bijna vol is).

Veiligheidsmanagementsysteem (VMS): Victor Kruis meldde dat er geen grote incidenten hebben plaatsgevonden. Er komt vaker, 6x per jaar, overleg met alle Safety Managers van EHSE. Op 22 maart was er een grote Safety Meeting voor alle gebruikers van EHSE (104 deelnemers). Deze meeting is twee keer per jaar en is een absolute aanrader voor alle leden. De opvallendste punten waren: • Vlieg niet op je laatste brandstof rond, maar houd je aan de 45 minuten reservebrandstof-regel. Het veld kan, vanwege een calamiteit, best eens een half uur gesloten worden en dan kun je niet meer uitwijken! • Wat doe je in het geval van een brandend alternator lampje? Je landt op het dichtstbijzijnde vliegveld. Niet blijven doorvliegen! • Een towbar heb je in de hand of in de hangaar. Laat hem buiten niet op het toestel zitten. • Helikopters vliegen vaak een klein circuit. • De Antonov gaat weer vaker op EHSE vliegen. Denk aan wake turbulence en wacht zeker 2 tot 3 minuten met opstijgen na de Antonov. Ook de parakist kan waketurbulence geven.

De SOO-vliegschool: Per 1 april stopt de AFF, de overkoepelende organisatie van de ATO Vliegscholen. Dit heeft grote consequenties voor alle aangesloten ATO’s en dus ook voor ons. Het is bijna ondoenlijk om de regelgeving, die EASA over ons uitstrooit, zelf te gaan uitzoeken en te implementeren. De grote vraag is of het haalbaar is om onze ATO in stand te houden. Of worden we een DTO (Declared Training Organisation), een afgeslankte vorm van een ATO. Het is de ATO (nog) niet gelukt om een instrument opleiding te geven.

(Her-) Verkiezing bestuursleden: De secretaris had in de najaars-ALV al aangekondigd om in maart 2018 af te treden. Spijtig genoeg hadden zich geen kandidaten gemeld, waardoor deze functie vacant is. De penningmeester heeft 4 jaar geleden al aangegeven om te willen stoppen, maar voor hem geldt hetzelfde, niemand heeft zich aangemeld. De voorzitter zal in maart 2019 zijn functie vacant zetten. Hij heeft er dan 8 jaar secretariaat en 6 jaar voorzitterschap op zitten! Albatros | Nr. 04 | 2018

32


Een club kan alleen bestaan door vrijwillige inzet van haar leden. Wanneer iedereen tijdens zijn/haar lidmaatschap een taak op zich neemt (maakt niet uit wat: Een bestuursfunctie, commissielid, redactie, bardienst, o.i.d.), dan helpen we met elkaar om de club op gang te houden. Wie-o-wie staan erop om deze leuke functies te vervullen? ++++++++++

DEELNEMERSVERGADERING SVH Aansluitend op de ledenvergadering heeft de deelnemersvergadering van de SVH plaatsgevonden. Enkele aspecten worden er door RenĂŠ uitgelicht. Wat als eerste opviel was de kleine opkomst op deze Goede Vrijdag. Blijkbaar hadden de meesten heel andere plannen voor dit paasweekend. De presentielijst kwam toch nog tot 34, alhoewel niet iedereen ook op de clubtoestellen vliegt. Na de opening door de voorzitter, Ben Godrie, en de gebruikelijke notulen, was het woord aan Arnold Stijntjes met de financiĂŤle cijfers. In 2017 is er helaas minder gevlogen. Dit komt deels door de Katana, die nu verkocht is. Ook het weer was in het najaar zeker een bepalende factor geweest. Door dit alles hebben we af moeten sluiten met een bescheiden negatief resultaat. Goed nieuws was te melden over de nieuwe opzet; het aantal deelnemers is zelfs iets hoger dan verwacht en zal uitkomen op ongeveer 70. Mede hierdoor verwachten we zeker een toename in de gevlogen uren. De raad keurde het jaarverslag goed. Het volledige verslag zal binnenkort te zien zijn op het besloten deel van de clubsite. Gerrit Amsing nam afscheid van de R.v.T. We danken hem voor zijn grote inzet en bijdragen. Een kleine alcoholische attentie was zeker op zijn plaats. Dit betekent ook dat er een nieuw lid nodig is. Gelukkig hebben we Marcel Hoppenbrouwers als opvolger gevonden. Om de toestellen er weer blinkend bij te hebben staan, gaan we een poetsdag organiseren. Het precieze hoe en wanneer volgt nog. Over het gebruik van Aeroplus bestaat nog enige onduidelijkheid m.b.t. de tijdregistratie. De reserveringen zijn in lokale tijd, de vliegtijden echter altijd in UTC! De vernieuwing van de statuten heeft te lang stilgelegen, maar in de komende 2 maanden wordt alles afgerond. Martin Vermunt wijst ons nog op het feit dat de SVH 50 jaar bestaat, iets wat het bestuur en alle anderen is ontgaan! Hopelijk blijft de Stichting nog vele jaren volop vliegplezier bieden met goede vliegtuigen tegen een zo laag mogelijke kostprijs!

Rene Laribij Albatros | Nr. 04 | 2018

33


SAFETY MEETING 22 MAART 2018 Op 22 maart werd voor de eerste maal een Safety Meeting gehouden voor alle gebruikers van het vliegveld. Al veel langer is er per kwartaal een safety meeting waaraan de veiligheidsmanagers van de diverse organisaties op Seppe deelnemen. Onze nieuwe havenmeester Jan Voeten heeft het initiatief genomen dit tweemaal per jaar veel breder uit te dragen door alle gebruikers van het vliegveld uit te nodigen. Het plan was om de meeting te houden in ons clubgebouw. Maar toen het aantal aanmeldingen over de 65 ging moest er worden uitgeweken naar de Cockpit. In totaal waren er 104 aanmeldingen die de helft van het Cockpit-gebouw vulden. Jan had een interessant programma in elkaar gezet. Na zijn welkom en uiteenzetting van het veiligheidsmanagementsysteem van het vliegveld en hoe daar de verschillende organisaties in passen, gaf hij het woord aan de projectleider die zich bezighoudt met de toenemende ‘verborgen’ criminaliteit in Brabant. Met een aantal voorbeelden werden de banden aangegeven tussen de onder- en bovenwereld. Vooral het feit dat voor veel criminele activiteiten de link met de bovenwereld cruciaal is, was voor velen een eyeopener. Natuurlijk dreigt er, bij de noodzaak van transport van duistere zaken, een beroep van een crimineel of een criminele organisatie op de mogelijkheden die ons vliegveld biedt. De boodschap was; houdt je ogen en oren open, wees bedacht op dit soort zaken en meldt het direct bij de politie, eventueel anoniem, en/of bij de havendienst. Ga vooral niet zelf voor agentje spelen, want dan breng je jezelf in gevaar.

Safety issues. Na deze waarschuwingen was het aan Jan om een aantal safety issues te bespreken. Helaas waren er weer een aantal near misses te rapporteren. Bijzonder was dat twee daarvan op video stonden. Op de toren bevinden zich twee camera’s die de naderingen op 25 en 07 opnemen. Het was erg stil in de Cockpit na het aanschouwen van die twee gevallen, die maar net goed afliepen.

Albatros | Nr. 04 | 2018

34


Eén geval betrof het gevreesde hoogdekker-onder, laagdekker-boven tot heel dicht op short final. Een ander geval betrof een heli die een baseleg vloog ter hoogte van de baandrempel en daarmee een naderend toestel de weg afsneed. Boodschap hier; gebruik de radio! Geef altijd positiemeldingen en meldt ook je binnenkomst bij het entrypoint. Griezelig was dat in één geval wel degelijk iedereen de radio juist gebruikt had. Het melden alleen is niet genoeg. Bouw uit de positierapporten een beeld in je hoofd waar de verschillende toestellen zich bevinden. Vertrouw je het niet, vraag verduidelijking of go-around. Aandacht werd ook gevraagd voor de enorme wake turbulence die een Antonov AN2 kan veroorzaken bij de start en bij de landing. Een video werd getoond van een Duitse Robin die 39 seconden na het vertrek van een Antonov startte. De Robin kwam in de wake terecht en stortte neer terwijl op de video te zien was dat alle juiste stuurbewegingen werden gemaakt. Het incident is onderzocht door de Duitse Luftfahrtamt waarbij de enorme en langdurige wake turbulence zichtbaar werd gemaakt met rookpotten. Ook op ons veld gaat de Antonov dit voorjaar weer vliegen. Neem dus ruim de tijd voordat je achter dat toestel opstijgt. De opmerking werd gemaakt dat we niet precies weten welke wake turbulence de Pilatus van de ENPC genereert. Wanneer dit toestel zwaar beladen vertrekt, kon dit ook wel eens voor een nare verrassing zorgen. Houdt ook in dit geval een ruime marge aan bij je start.

Quiz. Tenslotte was het quiz-time. Herman Hendriks liep als een echte quizmaster in de zaal rond en met een vernuftige app’ op de smartphone kon je de 19 veiligheidsvragen beantwoorden en prijzen winnen. Na afloop werd er nog gezellig nagepraat en nagedronken en dat ging weer prima in ons clubgebouw. Het was een nuttige en zeer geslaagde avond, waarbij ik hoop dat er in september nog veel meer VCS-leden aanwezig zijn dan bij deze eerste keer.

Albatros | Nr. 04 | 2018

35


NIEUWSFLITS! TOEVAL OF...? "Regelneef" raakt "onzichtbaar"?

Medeclubleden maken zich zorgen om de "zichtbaarheid" van Peter van de Zande. Al jaren een actieve organisator en ware regelneef binnen de Vliegclub Seppe. Tijdens de laatste paar excursies van de Vliegclub, waar Peter, volgens ooggetuigen, toch echt bij aanwezig was, bleek hij op fotomateriaal slecht of zelfs totaal niet houdbaar. Op alle foto's die bewust of onbewust van hem werden geschoten, staat hij enkel als vage contour (Zie foto) of zelfs helemaal niet. Wat is hier aan de hand? Wie, of liever, wat is deze mysterieuze man? Draagt hij een "onzichtbaarheidspak" ontworpen door de Nasa? De Russen? Of is hij gewoon voor een meer transparant beleid? Is hier sprake van louter toeval of hebben we te maken met hogere natuurkrachten? Wie het weet mag het zeggen...

Groet De ALI’s zonder I

Albatros | Nr. 04 | 2018

36


Albatros | Nr. 04 | 2018

37


Albatros | Nr. 04 | 2018

38


JEROEN KOMEN “IK KAN VLIEGEN”

Je moet van goeden huize komen als je van jezelf durft te zeggen “ik kan vliegen”. Welnu, vliegavonturier Jeroen Komen heeft daar geen moeite mee, want hij heeft het zelfs zwart op wit gezet op de kaft van zijn boek wat gaat over spectaculaire vliegtrips kriskras door Europa en zelfs daarbuiten die hij heeft gemaakt in zijn experimental, de PH-CBO. Ondanks dat dinsdag 3 april voor veel leden geen gemakkelijke datum (direct na Pasen) was om naar een thema-avond te komen, kon Jeroen op een mooie opkomst rekenen. Het is gewoon 2,5 uur muisstil geweest toen Jeroen aan het woord was. Hij had zijn avond ingedeeld in 4 hoofdstukken beginnend met INSTAPPEN, gevolgd door OPSTIJGEN, ONDERWEG, om te eindigen met LANDEN. Categorieën die ons vliegers als muziek in de oren klinkt. Ik heb gedurende de avond een aantal aantekeningen gemaakt waar hij het allemaal over heeft gehad, maar ik heb toch besloten hier niets van op papier te zetten. Cynisch uitgedrukt kan ik zeggen “had je zelf maar naar de avond moeten komen” en meer constructief “koop het boek en leef je in, in de wereld van Jeroen Komen”. Albatros | Nr. 04 | 2018

39


Eén anekdote wil ik jullie niet onthouden. Jeroen maakte een vlucht van de Roemeense stad Lasi naar Chisinau Int. Airport in Moldavië. Voor zijn terugvlucht wat later op de dag heeft hij netjes een vliegplan ingediend en gaat met 4 kannetjes benzine (van elk 12 liter) door de security naar zijn vliegtuig. Hoezo vloeistof limiet van 100 ml? Het opstijgen gaat voorspoedig, maar na een minuut of twintig overheerst een fluittoon; waarschijnlijk het deurtje niet goed gesloten vermoed hij. Hij doet de deur open om ze daarna weer goed te sluiten en dan opeens heeft hij zelfs geen hendel meer in zijn handen. Weg deur. Hij kan door de opening zien dat zijn staartvleugel gelukkig niet is beschadigd, dus doorvliegen maar. Uit voorzorg toch maar de coördinaten genoteerd, want hij was van plan de volgende dag met een autootje de deur te gaan zoeken. Bij aankomst in Roemenië vertelde men hem dat het zeker 5 uur rijden zou kosten om het betreffende weiland te bereiken waar de deur vermoedelijk lag. Het was Jeroen wel opgevallen dat zijn foto’s zonder deur veel beter waren dan met deur en het vliegtuig vloog gewoon, al was het aantal decibels wel vertigvoudigd. Op het vliegveld van Lisa hebben 2 hobbypiloten Jeroen aan een nieuwe deur geholpen door eerst een mal van karton te maken, dan uit perspex een deur gesneden en deze met duct tape in de sponning vastgezet. Het enige nadeel was dat er geen slot op zat en dat de deur niet van buitenaf opengemaakt kon worden. De volgende dag is Jeroen naar de plaats des onheils gevlogen om in een weiland een tussenlanding te maken. Hij heeft verder maar niet naar zijn deur gezocht en is weer opgestegen om door te vliegen richting Constanta, een badplaats aan de Zwarte Zee. Van zijn tussenlanding heeft nooit iemand iets gemerkt en de nooddeur werkte prima.

Het is echt de moeite waard het boek aan te schaffen. www.ikkanvliegen.nl Albatros | Nr. 04 | 2018

40


Albatros | Nr. 04 | 2018

41


GESLAAGD SEP - PPL Op 18 maart jl. heeft Alexander Hughes zijn praktijkexamen vanaf Seppe gevlogen. De examinator was Martin van der Laan en Alexander heeft zijn praktijkopleiding gevolgd bij Jo van Sprang. Wij feliciteren Alexander van harte en hopen dat hij van heel veel vlieguurtjes op de Robins mag gaan genieten.

Albatros | Nr. 04 | 2018

42


Albatros | Nr. 04 | 2018

43


GAFOR IN OOSTENRIJK

Gafor niet langer beschikbaar. Niet alleen tot spijt van het Sky Demon team, maar ook van heel veel trouwe gebruikers ervan heeft Austro control recentelijk besloten de prijs voor het beschikbaar stellen van de GAFOR-data met duizenden Euro’s per jaar te verhogen. De verhoging is dermate hoog dat Sky Demon zich deze service niet langer kan veroorloven.

Voor zover bekend zijn de data nog wel te verkrijgen via hun eigen home briefing service. Wanneer je een kopie van je brevet naar Austro control stuurt, kun je een login code verkrijgen en gebruikmaken van alle beschikbare data, gratis!

+++++++++++

TOUCH ‘N GO OP EHMZ Op Midden Zeeland geldt t/m 30 april een speciaal aanbod om gratis touch ’n go’s te maken. •

Geldig na een overland landing.

Geldig op werkdagen van 17.00 uur tot 20.00 uur lt.

Geldig tot 30 april 2018.

Albatros | Nr. 04 | 2018

44


EP 25 TSA / TRA Recentelijk is een restricted area in de buurt van vliegveld Hilversum aangepast. Was het eerst een rechthoek die ongeveer liep van kasteel Drakestein tot aan paleis Soestdijk, nu is het een cirkel geworden met als kern kasteel Drakestein. Vlieg je van of naar Hilversum let er dan even goed op, want voor je het weet vlieg je er dwars doorheen.

+++++++++++

“VLIEGMAAT GEZOCHT” Op dinsdag 24 april a.s. wordt er binnen de club weer een zogenaamde “speed date for a flight mate” avond georganiseerd. Aanvang 20.00 uur.

Dit is een avond bestemd voor zowel ervaren vliegers als niet ervaren vliegers die op zoek zijn naar een vliegmaat. Ook zijn de nieuwe leden speciaal van harte welkom om kennis te maken met onze vliegclub, het bestuur en zijn activiteiten. Albatros | Nr. 04 | 2018

45


Veel leden weten dat het kunnen beschikken over een vliegmaat de vliegervaring verruimt, de grenzen verlegt en in het algemeen dus de kwaliteit en het plezier van het zelf vliegen verhoogt. Samen ga je ergens naartoe waar je alleen niet zo makkelijk heen gaat, samen kies je bestemmingen en routes die je alleen eigenlijk niet aandurft. Dat is de grote kracht van de vliegmaat. En dan noemen we nog niet eens de vermindering van de werkdruk, doordat er een 'collega' is die de R/T en de navigatie overneemt. Onderweg beslissingen nemen is heel anders wanneer je die met een vlieger naast je kunt bespreken, dan wanneer je er alleen voorstaat. +++++++++++

EXCURSIE LEERLOOIERIJ DONGEN

Het was donderdag 28 maart (gelukkig) geen vliegweer, dus ik hoefde geen spijt te hebben dat ik ingeschreven had voor dit clubevenement. Ik vroeg me wel af wat heeft een looierij nu eigenlijk te maken met vliegen? Nou dat werd fijntjes uitgelegd door meneer Snuggermans: “Wanneer koeien in de wei lopen, hebben die altijd veel last van vliegen en dat is irritant voor hun huid. Wanneer wij nu maar laag genoeg overvliegen zijn de vliegen gevlogen en loopt de koe niet in het prikkeldraad waardoor het geen schrammen oploopt en dat is weer goed voor de kwaliteit van de huid en dus voor het toekomstige leer”. De link was gelegd en het was dus toch een vlieg gerelateerd evenement. Ik telde zo’n 23 clubleden, sommigen met partner, alleen de grote afwezige was de organisator zelf. Na een telefoontje bleek hij het een dag later in zijn agenda te hebben staan. Had een vriend van mijnheer Snuggermans kunnen zijn.

Albatros | Nr. 04 | 2018

46


Riph van den Assum vond een aandachtig gehoor in het voormalige bedrijfskantoor van Heuvelpark waar hij in grote lijnen de familie historie (met stamboom) en het ontstaan van de looierij uitlegde. Er waren enkele leerdeskundigen onder ons die interessante vragen stelden, waardoor het voor iedereen een helder verhaal werd. Nu moet je Riph wel op tijd tot de orde roepen, want anders blijft hij praten, het enthousiasme over het familiebezit straalt van hem af. Het werd tijd voor de rondleiding, die begon met het bezichtigen van de looierij zelf. Ooit werden de trommels in de wasbakken en de walkvaten door stoom aangedreven, waarna men decennia later is overgeschakeld op elektromotoren. Het was indrukwekkend om te zien hoe de arbeiders vroeger dat zware en vieze werk verricht moeten hebben. Het begint met het ontvlezen van de huid van het beest, inclusief het wassen ervan om bacterievorming te voorkomen die de huid verder zou kunnen aantasten. Daarna volgt het eigenlijke looiproces met gebruik van chemicaliën en looistoffen in zogenaamde walkvaten (dat zijn grote ronddraaiende houten trommels), vervolgens wordt er gedroogd en nog een aantal handelingen verricht om het leer soepel te maken en vooral soepel te houden. Men kent 2 soorten looi processen, het zogenaamde chroom looien en het eikenschors looien. Het werd allemaal haarfijn door Riph uit de doeken gedaan. Vervolgens kwamen we in diverse bedrijfshallen die nu verhuurd worden aan startende ondernemers en aan de lederindustrie gerelateerde ondernemingen. Door het buitenterrein stroomt nog steeds het riviertje de Donge wat vroeger gebruikt werd voor het wassen van de huiden en het afvoeren van rest stoffen en chemisch afval. Milieuregels kende men toen nog niet; dat is nu wel anders geregeld en er wordt dan ook niet meer geloosd op het riviertje. Na afloop werden we uitgenodigd in de lokale kroeg (tegenover de kerk natuurlijk) om nog wat bij te praten onder het genot van……………. Riph, bedankt voor de ontvangst; het was letterlijk en figuurlijk leerzaam.

De vliegende keep Albatros | Nr. 04 | 2018

47


Albatros | Nr. 04 | 2018

48


Uitnodiging Tourdejour zaterdag 28 april 2018 •

Vliegdagtocht voor gebrevetteerden

Dag vliegtocht voor leerlingen met hun instructeur

Dag vliegtocht voor VFR en voor IFR-vliegers

Dag vliegtocht voor de “snellen” onder ons

Dag vliegtocht voor de “genieters”

Dag vliegtocht voor partners en passagiers

Deze Tourdejour wordt een rondje België. De lunch is op de 2e bestemming. St. Hubert met uitwijk Spa of Namen. Track I EHSE >>> EBKT (Seppe - Kortrijk) Track II EBKT >>> EBSH (Kortrijk – St. Hubert) Track II EBSH >>> EHSE (St. Hubert - Seppe) De Tour de Jour is bij uitstek geschikt voor de minder ervaren piloten om hun vliegvaardigheid verder uit te breiden dan de vluchtjes EHSE-EHSE, wat voor velen nog steeds de meest gekozen route is. De organisatie zorgt ervoor dat op de clubkisten minimaal een ervaren piloot zit die de route/velden kent, dus niets hoeft je te weerhouden om mee te gaan!

Aanmelden kan via de website www.vliegclubseppe.nl →actueel. Neem bij vragen of opmerkingen contact op met Marcel Hoppenbrouwers (06-1834 3637) of Arnold Stijntjes (06-2059 8166). Albatros | Nr. 04 | 2018

49


Albatros | Nr. 04 | 2018

50


Albatros | Nr. 04 | 2018

51


CLUB BARBECUE 26 MEI Onze jaarlijkse club barbecue staat voor zaterdag 26 mei op de agenda waarvoor alle leden met partners van harte worden uitgenodigd.

In de 'Visie 2020' had het bestuur aangegeven om meer naar buiten te willen treden als vliegclub. In het kader daarvan zullen we dit jaar ook andere EHSE-gebruikers uitnodigen om bij de barbecue aanwezig te zijn. Zo kunnen zij ervaren hoe gezellig en levendig onze vliegclub is en hopelijk levert ons dat meer (naams)bekendheid op en wellicht dat het ook zorgt voor meer nieuwe leden. Voor deze (nog) niet-leden geldt: vol = vol. Zij kunnen zich binnenkort middels een speciaal aanmeldingsformulier op onze website aanmelden. Zaterdag 26 mei, aanvang 17.30 uur Aanmelden kan via de website www.vliegclubseppe.nl Voor de kosten hoef je het niet te laten, want voor 20 Euro kun je genieten van een geheel verzorgde bbq met diverse soorten vlees, vis, salades, stokbrood en sausjes. Wat je nog aan drankjes af moet rekenen heb je in eigen hand. Nadere informatie volgt nog via de ledenmail. Albatros | Nr. 04 | 2018

52


MEDEDELINGEN Geslaagd •

Alexander Hughes is op 18 maart geslaagd voor zijn PPL SEP

Van harte gefeliciteerd

ACTIVITEITENKALENDER • • • • • •

Di 24/04 Za 28/04 Za 05/05 Za 19/05 Za 26/05 Do 31/05

Albatros | Nr. 04 | 2018

: Speeddate for a flightmate : Tourdejour : Happy hour : Tourdejour : Club bbq : Info avond Frans zomerkamp 2018

53


• Zondag 2/4

Albatros | Nr. 04 | 2018

: open dag VCS “Try2fly” 13.00-17.00 uur

54


Albatros | Nr. 04 | 2018 55

Albatros april 2018  

Clubblad Vliegclub Seppe

Albatros april 2018  

Clubblad Vliegclub Seppe

Advertisement