Page 1

markant

MAGAZINE · NR.3 2020 DE DOORBRAAK VAN DE WEBSHOP ‘Het was een kwestie van moeten’ DIY Met de gsm fotograferen kan je leren YARA AL-ADIB volgde haar hart naar België MS. PROPER maakt ecologische poetsproducten MODE Tijdloos en cosy het na jaar in

Topvrouw in de zorg Margot Cloet:

‘Ik heb geleerd om mijn plan te ­trekken’ HET BLAD VAN MARKANT, ARTEMIS EN BEST PITTIG


IJSLAND MET EEN LOCAL 7 DAGEN Beleef unieke winterse dagen in IJsland met een local, avontuur gegarandeerd! Afreisdatum: 22-02-2021

IJSLAND WINTER 5 DAGEN

ONZE TRENDY WINTER DESTINATIONS Wat mag u verwachten? Kwaliteit, inhoud, veel inclusief én een unieke ‘winterse’ ervaring! Dankzij onze persoonlijke inzet doen wij ons uiterste best om van elke reis een parel te maken! MEER INFO: CAROLUS.BE / PREMIUMTOURS.BE

Eindelijk deze droombestemming afvinken van uw bucketlist? Afreisdata: 14-02-2021 / 28-02-2021 / 08-03-2021

ARCTISCH NOORWEGEN 5 DAGEN Unieke en avontuurlijke winterse dagen boven de poolcirkel! Afreisdata: 04-02-2021 / 25-02-2021

ZWITSERS TREINAVONTUUR 6 OF 7 DAGEN Per trein doorheen de meest adembenemende bergformaties van Zwitserland! Afreisdata: 23-01-2021 / 06-02-2021 28-02-2021 / 07-03-2021 / 14-03-2021

MOL • Postelsesteenweg 27 / T. 014 81 11 91 / info@carolus.be HASSELT • Walenstraat 30 / T. 011 26 97 70 / prima-tours@carolus.be SINT-NIKLAAS • Smisstraat 55/1 / T. 03 777 70 84 / ann@carolus.be


VOORWOORD

Niet perfect? Perfect!

N

‘Pas als mensen elkaar beter leren kennen, stopt het hokjesdenken’

iet perfect? Perfect! Dat is het thema waarrond ons nationaal event Zin & Spirit in oktober zou draaien – en waarvan we bij het ter perse gaan nog niet weten of het al dan niet zal doorgaan. We lieten ons inspireren door kintsugi, een eeuwenoude Japanse kunstvorm die gebroken keramiek herstelt met goudlijm en zo de barsten en de breuklijnen extra benadrukt. Imperfectie moet je niet wegmoffelen, is het idee, want er ligt juist schoonheid en waarheid in dat onvolmaakt zijn. Wat een opluchting! Als westerse mens zijn we deze levenswijsheid verleerd. Wij hebben het gevoel dat wij de architect zijn van ons leven en dat ons geluk steeds maakbaar is. Als we ongelukkig zijn of ons leven niet in dat perfecte plaatje past, lijkt het alsof we daar zelf verantwoordelijk voor zijn. Maar dat gevoel van controleerbaar geluk is niet alleen de oorzaak van veel depressies in onze westerse maatschappij, het is ook eigen aan een mensbeeld waarbij de mens zichzelf steeds centraal stelt. Covid-19 is alvast een lesje in bescheidenheid geweest. Wij zijn gedigitaliseerd, bewapend met vernietigingswapens, beschermd met antibiotica en toch ervaren wij hier nu in het Westen voor het eerst sinds lang de broosheid van het leven. Plots hadden we geen controle meer over ons doen en laten. Het leek wel een wereldwijde plaag van Bijbelse proporties. Voor sommige mensen werd dit de aanleiding om hun prioriteiten te herschikken, anderen vielen weer terug op het oude normaal. Hier en daar zag je de lucht letterlijk opklaren. Misschien waait er straks wel een nieuwe en frisse wind door de hele mensheid, als we beseffen dat overdadige weelde verstikkend werkt. ‘Hebben’ mag nooit belangrijker zijn dan ‘zijn’. Het welzijn van de planeet waarop we leven, belangt ons allen aan. Sommige mensenlevens lijken helaas meer waard dan andere, zo bleek niet alleen uit de woonzorgproblematiek. Covid-19 verdrong het vluchtelingen- en migratievraagstuk misschien in het nieuws, daarmee is het niet verdwenen. Ook het klimaatprobleem is er nog, inclusief dreigende watertekorten bij ons in de zomer en alsmaar meer klimaatvluchtelingen wereldwijd. Tegen xenofobie in al haar gradaties en subtiele vormen werd overal ter wereld geprotesteerd met de Black Lives Matter-beweging. Iconische standbeelden moesten eraan geloven en splitsten de

­ ereld op in voor- en tegenstanders. Jammer genoeg werd de antiw racistische boodschap bij momenten overschaduwd door het geweld in de marge. Maar wie de hele aanklacht van tafel veegt, heeft waarschijnlijk nooit racisme van dichtbij meegemaakt. Vrede en harmonisch samenleven begint met jezelf kritisch in vraag te stellen en dan pas te (ver)oordelen. Onbekend maakt onbemind, zegt de volksmond. Pas als mensen elkaar beter leren kennen, stopt het hokjesdenken. Waarschijnlijk was jullie vakantie anders dan gedacht of verwacht, maar het is een levenskunst om te surfen op de golven van het nu. Dat leidt vaak tot verrassende ontdekkingen en ontmoetingen. Vele markante teams zijn heel creatief geweest zodat wij toch weer verantwoord kunnen samenkomen. Kijk ik ernaar uit om het zo rijke aanbod samen met jullie weer te ontdekken? Natuurlijk! Met heel veel goesting zelfs! In het beste geval – in deze tijden blijft het moeilijk plannen – komen we elkaar gauw weer tegen op een event van Markant, Artemis of Best Pittig. ■

Gudrun Verschuere Algemeen Voorzitter Markant vzw www.markantvzw.be Volg ons op

3


Inhoud SEPTEMBER 2020

4 GESPOT Nieuws van Markant, Best pittig en Artemis

6 PORTRETINTERVIEW Topvrouw Margot Cloet

12 DOE HET ZELF Fotograferen kan je leren

16 DOSSIER Het leven zoals het is, anno corona

16

Dossier: het leven zoals het is, anno corona

22 MARKANTE STEMMEN Zo beleefden jullie de lockdown

24 DURF TE VRAGEN Stand-upcomedian Serine Ayari

26 CIJFERS die ertoe doen

28 ZAKENDOEN De doorbraak van de webshop

30 LEVENSVERHAAL De Syrische Yara al-Adib

34 IN ONZE TIJD

46

Terug naar school

36 UIT DE COMFORTZONE Maak zelf je poetsmiddelen

38 MODE Tijdloos & cosy

42 DESIGN Liefde voor porselein

6

Margot Cloet vreest dat het nieuwe normaal weer heel snel het oude normaal wordt


24

45 COLUMN Lut Geypens gaat met pensioen

46 KOKEN Het recept van Regula Ysewijn

# DurfTeVragen aan Serine Ayari

48 CULTUUR Bezoek aan Het Kunstuur

52 FILM Lara

53 CULTUURTIPS

38

54 COLUMN Ann-Marie Cordia

56 REIZEN naar IJsland en Roemenië

60 PELGRIMEREN Langs de Via Podenis en in het spoor van de monniken van Cîteaux

56

60 KADANS Activiteiten voor singles

62 COLOFON

Liefde voor porselein

42


GESPOT

OP STAP MET MARKANT, BEST PITTIG & ARTEMIS

Markant houdt de moed erin 1

2

1. MARKANT DIEPENBEEK De leden van Markant Diepenbeek hebben ondanks alles een geslaagde afsluiter gehad, melden ze vanuit Markant Diepenbeek. Iedereen was blij om elkaar – op veilige afstand en met ontsmettingsgel bij de hand – terug te zien. ‘We laten het hoofd niet hangen, stilaan komen er betere tijden’, zo moedigde Moniek Keupers de leden aan. En een flesje cava daarbij kan alleen maar helpen, natuurlijk!

2. MARKANT HOUTHALEN Markant Houthalen maakte een goodiebag klaar met chocolaat­ jes van een lokale chocolatier, een zelfgemaakt kaartje en 5 euro.

3. MARKANT OUDSBERGEN Bij Markant Oudsbergen maakte het team zakjes klaar met een geurige attentie en een wenskaartje voor hun leden. Ook gaven ze al enkele ‘warmmakers’ voor het aankomende jaarprogramma mee. Wel opletten dat het mondmasker goed op jullie gezicht blijft zitten, dames!

WIJ WILLEN JOU IN ONS MAGAZINE! Heb je ook nieuws uit jouw afdeling dat je in het volgende Markant Magazine wil? Mail dan alle informatie en foto’s voor 12 oktober naar redactie@markantvzw.be.

3

6


GESPOT

Helpende handen voor Baby-Nest

Markant Magazine vernieuwt!

Wies Timmermans en Wieske De Bosscher.

Baby-Nest in Wondelgem is een organisatie die als doel heeft kwetsbare zwangere vrouwen te helpen. Het bieden van maximale kansen aan jonge kinderen begint bij de zwangerschap, maar niet alle gezinnen kunnen hun baby in een optimale omgeving verwelkomen. Na doorverwijzing van een hulpverlener of een andere brugfiguur biedt Baby-Nest gedurende een bepaalde periode hulp aan alle Oost-Vlaamse moeders en hun kinderen die dat nodig hebben. Een mooi project dat ons als Markantvrouwennetwerk zeker zal aanspreken en tot actie zal aanzetten. Onder de noemer ‘Vrouwen inspireren Vrouwen’ willen we met jou als Markant-lid materiaal verzamelen om de baby’s en hun mama’s een mooie start te geven. Geschenkjes zoals schoentjes vanaf maat 24, een toiletzak voor de moeders gevuld met tandenborstels, shampoo en douchegel, pyjama’s vanaf maat 52 t.e.m. maat 92, loopfietsjes of looprekjes, wandelwagens vanaf 6 maanden zijn van harte welkom! Bezorg je gift aan een van je lokale teamleden en wij zorgen dat alles goed terechtkomt.

BABY-NEST BEZOEKEN? Baby-Nest in Wondelgem kan bezocht worden: in groepjes van maximaal tien personen op elke eerste donderdag van de maand vanaf 17 uur. Graag vooraf een seintje bij Wies Timmermans (hier op de foto met Wieske De Bosscher) op het telefoonnummer 0473/891.003. Je kan er in combinatie met een rondleiding dan ook met je team het verzamelde materiaal per afdeling persoonlijk komen afleveren. Wil je graag meer informatie voor jouw netwerk? Baby-Nest komt graag naar je afdeling voor een getuigenis en de voorstelling van het project. In een half uurtje ontdek je zo met andere Markant-leden wat ons project inhoudt. Afdelingsteams die dit willen organiseren, mogen contact opnemen met Wies Timmermans. Wil je als lid of als afdeling zelf actie ondernemen en een financiële bijdrage storten voor de Markant–pamperrekening? Dan kan dit op het nummer van Markant Oost-Vlaanderen BE88 0689 0185 8941. Wij bezorgen dan het totale bedrag aan Baby-Nest op het einde van het werkjaar.

7

Een magazine vernieuwen en restylen, allemaal veilig en wel in tijden van corona? De redactie van Markant Magazine kan dat. We hebben gebeld, gemaild en gezoomd dat het een lieve lust was. Om te brainstormen, te overleggen en af te kloppen. Lettertypes kiezen? En welk papier wordt het? Er werd gewikt en gewogen, en uiteindelijk definitief gekozen. Een ding staat vast, hier is veel energie in gekropen. Hoofdredacteur Ann-Marie Cordia en artdirector Jozefien Daelemans hopen dat jullie ervan genieten. ■ Lezersreacties zijn steeds welkom op redactie@markantvzw.be.

OPROEP Heb je een vlotte pen en wil je graag schrijven voor Markant Magazine? De redactie kan best wat nieuw schrijftalent gebruiken. Enige ervaring is welkom. Stuur een mailtje naar ­redactie@markantvzw.be met een ­voorbeeld van je beste stuk en wie weet…


INTERVIEW

MARGOT CLOET, TOPVROUW VAN ZORGNET-ICURO

‘De voorbije maanden waren hallucinant’ Tijdens de coronacrisis leerden we Margot Cloet kennen als de vrouw die durfde te zeggen waar het op stond. Lut Geypens sprak voor ­Markant Magazine met de mens achter de gedelegeerd bestuurder van de zorgkoepel Zorgnet-Icuro. “Toeval of niet: mijn zussen hebben ook alle drie een leidinggevende functie.” Foto Ellen Goegebuer - Make-up Vanessa Bossuyt

I

k spreek Margot Cloet na vier maanden coronacrisis. De storm is een beetje gaan liggen, en iedereen wacht met een bang hart de zomer af. De gedelegeerd bestuurder van Zorgnet-Icuro heeft er helse maanden op zitten, “een gigantische storm” noemde ze het. Toch oogt ze vriendelijk en energiek. Een topvrouw, ontegensprekelijk, maar dan wel een met veel naturel, die weet wat ze wil en dat bijzonder vlot verwoordt. What you see is what you get. Eind 2017 kwam Margot Cloet (45) aan het hoofd van ZorgnetIcuro, de koepelorganisatie van Vlaamse ziekenhuizen, initiatieven voor geestelijke gezondheidszorg en social profit ouderenzorg. Sedert de coronacrisis komt ze vooral in beeld als spreekbuis voor de woonzorgcentra. Omdat daar het grootste probleem zat? “Inderdaad. Begin maart, toen ik de beelden uit Italië zag, dacht ik: als dat virus over ons heen rolt, gaat het heel erg toeslaan bij de oudere mensen. We weten al jaren dat het een zwakke sector is qua personeelsomkadering. Wat de ziekenhuizen betreft, werd er op federaal niveau meteen een structuur opgezet om hen door de crisis te loodsen. Ik ben dat op Vlaams niveau ook gaan bepleiten voor de woonzorgcentra, maar dat liep moeizaam. We zijn dan maar zelf in actie geschoten. Aanvankelijk met een klein hartje, want het hield ook een immense verantwoordelijkheid in, maar we konden niet anders. Ik ben er in positieve zin van geschrokken hoe veel we kunnen realiseren in korte tijd als de nood hoog is.” Op de vraag of de politiek voldoende geluisterd heeft, volgt een aarzelend “Jjjaa…,” en dan beslist: “maar ik had toch het gevoel dat men vaak niet begreep wat we bedoelden en waarvoor we vragende partij waren. De eerste twee maanden hebben we nodig gehad om dat proberen duidelijk te maken. Toen ik via de radio vernam dat er weer beperkt bezoek werd toegelaten in

de woonzorgcentra, nog voor we over de piek heen waren, viel ik van mijn stoel. Gelukkig is die beslissing snel teruggedraaid. Gaandeweg kwam er wat meer begrip, maar ik heb toch het gevoel dat we heel veel zelf hebben gedaan. Wij hebben zelf aan de ziekenhuizen gevraagd om te gaan helpen in de woonzorgcentra, we maakten afspraken rond materiaal, enzovoort.” “Die moeilijke besluitvorming heeft natuurlijk veel te maken met onze complexe staatsstructuur en de versnippering van bevoegdheden. Ziekenhuizen zijn federale materie, woonzorgcentra Vlaams. Centra voor geestelijke gezondheidszorg zijn een Vlaamse bevoegdheid, maar voor de terugbetaling van een sessie bij een zelfstandig psycholoog moet je dan weer federaal gaan aankloppen. Om maar enkele voorbeelden te noemen. Het is een beetje kafkaiaans. Vaak is het niet eens duidelijk waarvoor al dan niet overleg gepleegd moet worden tussen de diverse niveaus. Dit kost enorm veel energie, geld en tijd en werkt remmend voor de besluitvorming.”

ONGELOOFLIJKE STRIJD Als adjunct-kabinetschef en later kabinetschef van welzijns­ minister Jo Vandeurzen (CD&V) werkte Margot Cloet tussen

Wie is Margot Cloet? Geboren op 30 september 1974, in Etterbeek Studeerde pedagogie Werkte tien jaar in de jeugdzorg en was tien jaar lang kabinetsmedewerker en kabinetschef Staat sinds 2017 aan het hoofd van Zorgnet-Icuro ▲

9


INTERVIEW

verstevigd worden, evenals de link met de ziekenhuizen en de huisartsen. Als er nu niets verandert, dan vrees ik dat de mensen niet meer gemotiveerd zijn om verder aan de slag te blijven. Dan weet ik nog niet wat ik ga doen, maar ik ben alleszins niet van plan om het zo te laten.” En de samenleving in het algemeen. Zal zij er lessen uit trekken? “Ook dat hoop ik, maar ik vrees dat het nieuwe normaal weer heel snel het oude normaal aan het worden is. De economie moet weer draaien en de mensen hernemen hun oude gewoontes. Consumeren is een van de motors in ons economisch systeem. Misschien moeten we dat wat minder doen, maar wel kwalitatiever en duurzamer. Ik hoop dat er iets overblijft van de bereidheid om lokaal te consumeren. Hoewel we hier ook rekening moeten houden met de financiële draagkracht van mensen die het minder goed hebben, want lokaal en duurzaam is helaas nog altijd een stuk duurder. Nog een les uit de crisis: we moeten voorzichtig omgaan met kwetsbare mensen en met jongeren.”

2000 en 2017 nog mee aan de inkanteling van de zesde staatshervorming in Vlaanderen, die grote implicaties had voor zorg en welzijn. In haar huidige functie is ze ervan overtuigd dat een nieuwe hervorming nodig is. Zelf pleit ze voor meer bevoegdheden voor de gewesten. “Wij hebben een voorstel op tafel gelegd om de bevoegdheden opnieuw te clusteren. Dat voorstel is voor mij niet te nemen of te laten, het is bespreekbaar. Wel een absolute vereiste is dat de aansturing in één hand moet zitten en dat het overlegmodel eenduidig moet zijn. Het zal heel veel moed vragen om die verandering door te voeren, want het is een gigantische hervorming.” Van de ene op de andere dag werd Margot Cloet een mediafiguur. Ze moest niet alleen immens veel overleggen en snel beslissingen nemen, maar ook nog eens publiek communiceren. “En het is nog maar eens gebleken hoe ontzettend belangrijk goede communicatie is. Ik vind dat de burger daar recht op heeft, dat het onze plicht is om alles zo goed mogelijk uit te leggen: wat we doen en waarom we iets doen. Natuurlijk lukt dat niet altijd even goed en moet je kritiek incasseren, maar dat neemt niet weg dat we ons best moeten blijven doen. Wat de media-aandacht betreft: ik kan daar vrij goed mee omgaan. Je moet weten dat ik als kind altijd theater wilde studeren (lacht).” “De voorbije maanden waren echt hallucinant. Ik ben in iets terechtgekomen wat ik me nooit had kunnen voorstellen. Elke dag was anders. We moesten zeer snel op de bal spelen, met de weinige informatie die we hadden. We leerden elke dag bij. Waar we in normale omstandigheden een week voor nodig hadden, gebeurde in een dag. Het was een ongelooflijke strijd, met een zeer specifieke focus.”

‘Ik ben misschien niet de grootste intellectueel, maar heb geleerd om pragmatisch te denken’

POLITIEKE PLANNEN

HET OUDE NORMAAL Hebben we er iets van geleerd wat de woonzorgcentra betreft? “Ik hoop het. De crisis heeft in ieder geval heel duidelijk een aantal zwakke plekken blootgelegd. Er is dringend nood aan extra personeelsomkadering. De rol van de arts die er werkt moet

10

Aandacht voor de kwetsbare mensen en de wil om daar iets aan te doen loopt als een rode draad door haar loopbaan. Na haar studies pedagogie werkte ze zowat tien jaar in de jeugdzorg, aanvankelijk als hulpverlener en later als directeur van een voorziening bijzondere jeugdbijstand. Daarna volgden tien jaar als kabinetsmedewerker en kabinetschef, voornamelijk op het departement van minister Vandeurzen. Velen zien in haar een vrouw die niet zou misstaan op het politieke voorplan. “Ik heb nu geen plannen om politiek actief te worden. Ik zit goed bij Zorgnet-Icuro en heb hier nog een weg te gaan. Dit klinkt misschien raar, maar tijdens de crisis was ik echt blij dat ik kon doen wat ik doe. Dicht bij de praktijk staan vind ik enorm boeiend en wil ik zeker nog niet loslaten. Mijn beleidservaring komt me hier ook van pas. Anderzijds kan ik vanop deze stoel ook wegen op beleidsbeslissingen. Ik pleit voor een sterke participatie van de sector aan de politieke besluitvorming.”


11


12


INTERVIEW

Lukt het haar nog om te ontspannen? “Moeilijk, maar ik probeer het wel. Tijdens de crisis heb ik de heilzame werking van fietsen ontdekt. Ik fietste naar mijn werk door een verlaten Brussel. Zalig. Ook ga ik graag in het bos joggen, ’s ochtends vroeg als het stil is en nog wat fris. Dan ben ik opgeladen voor de rest van de dag. Maar ik moet toegeven dat dit er soms bij inschiet. Net zoals lezen, wat ik ook graag doe. Doorgaans houd ik het bij het lichtere genre, zoals een misdaadroman, maar op vakantie neem ik wel eens een meer literair werk mee.” Ze hoopt op enkele weken vakantie deze zomer. “Hoewel ik niet zeker ben dat ik alles voldoende ga kunnen loslaten. Het virus is nog niet verslagen, we moeten de vinger aan de pols houden en voorbereid zijn op mogelijke opflakkeringen. Het is moeilijk om de controle op te geven, maar toch reken ik op een verblijf in ons optrekje in Noord-Frankrijk. Een verre reis zit er dit jaar zeker niet in, hoewel ik een verwoed reiziger ben, liefst ver en zonder plan. Gewoon een vlucht boeken, en verder zien we wel. We deden dat zelfs met onze kinderen. Trekken door India, Ethiopië, het geboorteland van mijn pleegdochter, Thailand, Marokko ... Sommigen zouden stress krijgen van zo ongeorganiseerd reizen in vreemde landen. Ik niet, mij brengt dat rust.” Het valt op dat tijdens de corona­crisis een aantal krachtige vrouwen op het voorplan zijn getreden. Behalve Margot Cloet: hoofd van de GEES Erika Vlieghe, longarts Eva Van Braeckel, minister Maggie De Block, premier Sophie Wilmès ... “Ik ben geen voorstander van quota, maar vind het wel belangrijk dat vrouwen ook een stem krijgen in de maatschappij. In mijn werkomgeving kom ik veel in contact met mannen, zeker in de kaderfuncties, en ik merk toch dat vrouwen vaak een andere stijl hebben. Ik heb wel het gevoel dat we gehoord worden als we iets te zeggen hebben.” Voor ze opstapt, vriendelijk maar kordaat, op naar haar volgende afspraak, geeft ze nog een advies mee voor onze ondernemende vrouwen. “Doe gewoon wat je denkt dat je moet doen. Zeg waar het op staat en laat je niet hinderen door tegenwerkende krachten. Ga vooral veel in overleg. Volg je passie en voor een stuk je verstand.” ■

Margot Cloet weet precies wat haar sterkte is. “Ik ben misschien niet de grootste intellectueel, maar heb wel geleerd om mijn plan te trekken en pragmatisch te denken. Ik heb veel praktijkervaring en gebruik die ook.” “Ik was thuis de oudste van vier meisjes. Mijn beide ouders werkten, mama als lerares, papa als psycholoog, en ik moest mee de handen uit de mouwen steken. Vanaf mijn vijftiende ben ik elk weekend gaan werken om mijn studies te helpen financieren. Toeval of niet: mijn zussen hebben ook alle drie een leidinggevende functie. Misschien zit het feit dat we lang bij de scouts geweest zijn daar ook wel voor iets tussen.” “Na mijn studies ben ik begonnen als gezinsbegeleider bij kansarme mensen. Die ervaring komt me heel goed van pas. Ik kijk daar met veel respect op terug. Daardoor kan ik doen wat ik vandaag doe, en dat met de nodige bescheidenheid.”

JONG MOEDER

‘Vanaf mijn ­vijftiende ging ik elk w ­ eekend ­werken om mijn ­studies ­te ­helpen ­financieren’

Ze heeft een pleegdochter van achtentwintig en twee dochters van twintig en vijftien. Legt het harde werken geen druk op het gezinsleven? “Ik ben jong moeder geworden, dus mijn kinderen zijn al groot. Ik moet toegeven, met kleine kinderen zou ik niet kunnen doen wat ik nu doe. Mijn man is thuiswerkend architect, maar heeft ook niet bepaald een 9-to-5-job.” “Mijn pleegdochter werkt in een woonzorgcentrum en woont zelfstandig, maar onderhoudt nog een zeer goed contact met ons. Mijn dochter van twintig studeert pedagogie en de jongste zit nog in het middelbaar. In normale omstandigheden trekken zij al goed hun plan. Tijdens de coronacrisis was het niet gemakkelijk. Het is waar dat er te weinig aandacht was voor kinderen en jongeren. Niet alleen hun school viel weg, maar ook hun ontspanningsmogelijkheden en onderlinge contacten. Vooral mijn jongste dochter had het daar moeilijk mee, ze miste haar vriendinnen. De andere, die normaal op kot zit, moest nu thuis studeren, en verloor ook weleens haar motivatie. Hoe dieper ze in de zetel zakte, hoe moeilijker ze er nog uit geraakte. Ikzelf heb al vrij vlug besloten om toch naar kantoor te komen, want de hectiek rondom mij was te groot voor mijn huisgenoten.”

13


MET JE G SM

Fotograferen kan je leren Welke foto heb jij laatst genomen? Je ­vriendinnen op een ­zonnig terras? Een ­selfie met je d ­ ochter? ­Gebruikte je je ­smartphone? Dan ben je niet alleen, want a ­ mper tien procent van alle foto’s worden vandaag nog met een foto­toestel gemaakt. Hoog tijd voor een lesje fotografie met de gsm, met do’s en don’ts van fotograaf Christel Wellens. Micheline Peacock DOEN “De mooiste foto’s krijg je bij natuurlijk licht: buiten of bij een raam. Altijd. Sommige nieuwere toestellen hebben een nachtfunctie. Gebruik deze om betere ­foto’s te maken in het donker. Vermijd het gebruik van een flash, want deze geeft snel erg hard licht. En fotografeer nooit mensen in tegenlicht.”

DOEN “De juiste compositie kan wonderen doen. Ken je de regel van derden? Volgens dit principe mag je hoofdonderwerp niet in het midden van de foto staan maar op een van die lijnen of op het snijpunt ervan. Het raster is een nuttige hulp. Schakel hiervoor de rasterfunctie in op je smart-

phone. Bij iPhone: ga eerst naar je instellingen, kies camera en schakel dan ‘raster’ in. Bij Android-toestellen: open eerst de camera, ga naar instellingen en schakel ­ dan ­‘raster’ in. Wanneer je nu een foto gaat nemen, krijg je altijd een raster te zien met twee h ­ orizontale en twee verticale lijnen. Kadreer je onderwerp zo dat het telkens op een ­derde van het beeld komt te staan. De rasterlijnen kan je ook gebruiken om de zee mooi waterpas en de Eiffeltoren perfect loodrecht te houden op de foto.”

NIET DOEN “Iets close-up fotograferen? Gebruik dan beter niet je twee vingers op het scherm om in te zoomen. Want door dat te doen, vergroot je eigenlijk alleen de

14

pixels, met als resultaat dat de foto korrelig en onscherp dreigt te worden.”

DOEN “Sommige telefoons hebben een ingebouwde telelens waarmee je 2 x (bij iPhone), 5 x  of zelfs 10 x (bij o.a. Huawei en Samsung) kan inzoomen. Deze mag je natuurlijk wel gebruiken. Hou je dan aan deze voorgeprogrammeerde vergrotingsfactor en opteer niet voor iets tussenin, anders krijg je opnieuw kwaliteitsverlies. Hou er rekening mee dat een foto van ver genomen met een telelens niet hetzelfde resultaat geeft als diezelfde foto genomen met de gewone lens van dichterbij. Wil je bijvoorbeeld diepte creëren in een landschap, gebruik je best de gewone lens.”


DOE-HET-ZELF

DOEN “Eén uitzondering is het fotograferen van mensen en huisdieren. De vervorming die je krijgt als je te dichtbij komt met de gewone lens, met als resultaat een te grote neus, is veel minder met een telelens.”

DOEN

DOEN

DOEN

NIET DOEN “Een veelgemaakte fout is de selfie die van veel te dichtbij is genomen. Neem dus voldoende afstand door de selfie te nemen met een gestrekte arm of met een selfie­ stick. Die uitschuifbare stok bedien je met een knop op de steel of met een afstandsbedieninkje dat communiceert ­ met je smartphone.”

“Misschien herinner je je nog hoe je vroeger met een gewoon fototoestel een panoramafoto maakte: door allemaal foto’s naast elkaar te nemen en ze vervolgens zo af te drukken en netjes naast elkaar te plakken in het album. Dat kan je nog steeds doen, maar dan digitaal, in een programma als Photoshop. Of je kan je smartphone simpelweg instellen op panorama, om een wijds landschap te fotograferen. Kies de optie ‘pano’ en je zal een pijl tevoorschijn zien komen op je scherm. Belangrijk is om je toestel zo stabiel mogelijk te houden; zorg ervoor dat de pijl zoveel mogelijk op de lijn in je scherm blijft. Fotografeer je een onderwerp van te dichtbij dan zal je merken dat je een tonachtige vervorming krijgt.”

15

“Heb je geen selfiestick, gebruik dan de timer op je smartphone­camera. Stel deze in op 10 seconden en zet je telefoon ergens op een geschikte plek, ­ eventueel kan je een klein statiefje gebruiken. Sommige Android-toestellen kan je aansturen met je stem door enkel het commando ‘cheese’ te geven. Vermijd een dubbele kin door de foto eerder van bovenaf te maken.”

NIET DOEN “Vermijd dat er takken uit je hoofd groeien en kies een rustige achtergrond bij portretten.”

“Smartphonecamera’s hebben steeds meer functies. Leer je device kennen en ontdek wat het je te bieden heeft. Je ­toestel heeft waarschijnijk instellingen voor panoramafoto’s en portretten, gebruik deze dan ook. Sommige nieuwe toestellen hebben zelfs een speciale nachtfunctie om beter in het donker te kunnen fotograferen.”

DOEN “Laat je smartphone het werk doen. Met de portretfunctie maak je portretten als een pro. De software maakt dan een onderscheid tussen de persoon op de voorgrond en de achtergrond. Je onderwerp komt haarscherp in beeld en de achtergrond wordt wazig gemaakt.”


DOE-HET-ZELF

DOEN

‘Hou genoeg afstand en neem de selfie met gestrekte arm’

“Je hebt de telelens gebruikt zoals het hoort, de juiste functie gekozen en de compositie is perfect. En nu? Dan kan je de foto nog bewerken. Van een slechte foto kan je geen goede maken maar van een goede foto kan je wel een nog betere foto maken. Een veelgebruikte app is Snapseed. Deze is gratis en zeer g­ ebruiksvriendelijk. Hiermee kan je gemakkelijk het licht, de sfeer corrige­ ren, de foto roteren, knippen, zwart-wit ­maken … Het lijkt me leuk om daar eens mee aan de slag te gaan.”

NIET DOEN “Zet je je foto op Instagram of Facebook? Dan kan je experimenteren met speciale effecten. Sommige mensen houden van filters, waardoor je foto’s bijvoorbeeld een warmere tint kan geven. Maar eerlijk: ik gebruik ze nooit omdat ze er al snel niet meer natuurlijk uitzien. Succes!” ■

Meer tips en tricks kan je leren tijdens de workshops van Christel Wellens. Je kan de cursus ook online volgen via instructievideo’s. Dan krijg je opdrachten en post je de foto’s in een gesloten Facebookgroep, waar de fotograaf feedback geeft. Alle informatie vind je op www.christelwellens.be

16


17


DOSSIER

Het leven zoals het is, anno corona Corona raakt ieders leven. Soms ten goede, soms ten kwade. BĂŠnĂŠdicte Eeckhout werd ziek, Marijke Lansloot verloor haar vader en Hanne Delanote ging duurzamer leven. Ann-Marie Cordia, Micheline Peacock en LaurenVan Zeebroeck Illustratie Flore Deman


DOSSIER

BÉNÉDICTE EECKHOUT (44) KREEG CORONA TERWIJL HAAR VERZEKERING GEWAARBORGD INKOMEN NOG NIET IN ORDE WAS

I

k ben in november naar Frankrijk verhuisd, naar een stadje vlak onder Rijsel, en was nog maar sinds 1 januari zelfstandige. Het kostte me tijd om mijn weg te zoeken om alles te regelen en mijn afspraak in maart om een verzekering voor gewaarborgd inkomen af te sluiten was al twee keer uitgesteld. Uiteindelijk ben ik ziek geworden nog voor mijn papieren in orde waren. Want op 21 maart kon ik mijn bed niet meer uit. Ik had koorts, overal spierpijn en, zij het niet al te uitgesproken, ademhalingsproblemen. Allemaal griepachtige symptomen en na twee weken voelde ik me genezen ... om vijf dagen later weer te hervallen. Daarmee was het vermoeden dat ik besmet was met corona groot en ik testte inderdaad positief, zowel op de acute fase als op antistoffen. Na acht weken voelde ik me nog altijd slecht. Hoewel er niets te zien was op de longscan, bleek ik toch veel longcapaciteit kwijt. Niemand snapte dat de klachten bleven duren, op dat moment wisten we nog niet dat er patiënten waren met langdurige klachten.” “Intussen zijn we vier maanden verder en het ergste lijkt achter de rug, maar ik ben vaak nog buiten adem als ik de trap op moet en zwemmen lukt me ook niet meer omdat ik alsmaar adem ­tekortkom. Ik heb enorm veel pech gehad dat ik nog net niet verzekerd was. Soms heb ik spijt dat ik zelfstandige ben geworden, of alleszins niet beter voorbereid was. Door omstandigheden hebben we ook geen recht op hulp van de overheid. Ik heb lang nauwelijks kunnen werken, en zelfs nu ben ik na vier of zes uur werken telkens uitgeput. Mijn inkomensverlies is groot en daardoor kan ik niet op dezelfde manier als voordien bijdragen in de kosten thuis. Vooral dat valt mij zwaar: het is de eerste keer in mijn leven dat ik afhankelijk ben van iemand. Dat knaagt wel wat aan je eergevoel.” “Het ergste vind ik dat we zo weinig weten over dit virus. Ik ben klinisch research project manager; bij de Mexicaanse griep was ik bijvoorbeeld verantwoordelijk voor de inzameling van de gegevens van experimenten met vaccins in ziekenhuizen. Ik weet hoe een pandemie werkt en kan wel een en ander plaatsen. Ik heb veel begrip voor de artsen en verpleegkundigen. Toch vind ik dat ze meer hadden kunnen doen voor mensen met langdurige klachten. We zijn heel lang niet serieus genomen.” “Ook zonder corona is het een hard jaar geweest. In december heeft mijn papa euthanasie laten plegen. Hij had mijn hulp gevraagd om dat voor hem te regelen. Ik had het emotioneel moeilijk, had tijd nodig om zaken te verwerken en wilde er genoeg zijn voor mijn moeder die net weduwe was geworden. Ik heb de

‘Ik ben vaak nog buiten adem als ik de trap op moet’

19

kans gekregen van mijn werkgever om halftijds te werken, om wat te bekomen. Ik ben dan uiteindelijk zelfstandige geworden om mijn job vanuit Frankrijk te kunnen blijven doen, omdat dit administratief het eenvoudigste bleek. Maar nu heb ik het gevoel dat ik hem en mijn collega’s in de steek laat omdat ik niet op volle kracht kan draaien.” “Mijn man en ik trouwden vorig jaar voor de wet en zouden op 5 september een huwelijksfeest geven voor 120 mensen, maar ook dat gaat nu niet door. We vinden het risico onverantwoord. Zolang er geen vaccin is voor Covid-19, kunnen we niet terug naar normaal. We zijn nog niet uit de gevarenzone. Op dit moment is dat ook hetgeen ik mezelf toewens: ik wil mijn gezondheid terug. Ik ben het beu, dat ziek zijn.”


DOSSIER

MARIJKE LANSLOOT (62), VOORZITTER VAN MARKANT TESSENDERLO, VERLOOR HAAR VADER IN HET MIDDEN VAN DE CORONACRISIS “In februari was ons leven nog intact, woonden mijn bejaarde ouders nog samen in hun flat. Hun leeftijd bracht kwaaltjes mee, dat wel, maar ze hielden mekaar overeind als de twee benen van een ladder. Lichamelijk was mijn vader op 88 jaar niet heel sterk meer, maar zijn verstand was helder. Tot voor kort had hij nog lezingen gegeven over zijn bewogen bestaan als ambassadeur. Hij had net zijn levensverhaal laten optekenen. Zijn fysieke beperkingen begonnen zwaar op hem te wegen, maar mijn ouders en ik waren op 21 februari nog samen met de uitgever op een feestelijke lunch naar aanleiding van de aankondiging van zijn boek Een uitzonderlijk diplomatenleven.” “Nog geen week later werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Mijn moeder en ik gingen hem zo vaak mogelijk bezoeken. Van op zijn ziekenhuisbed keurde hij de kaft van zijn boek nog goed. De drukproeven lazen mijn zoon, mijn schoondochter, de uitgever en ikzelf na. Een moeilijke opgave, zowel emotioneel als vakkundig. Door allerhande complicaties – hij had er een longontsteking bij gekregen - is mijn vader niet meer uit het ziekenhuis geraakt, al was dat zijn innigste wens. Op 14 maart zijn mijn moeder en ik letterlijk uit zijn kamer gezet. Men vreesde dat hij besmet zou zijn met corona. Dat was een vreselijk moeilijk moment. We wilden hem niet aan zijn lot overlaten. Ik was woedend.” “Hij heeft de laatste veertien dagen van zijn leven alleen moeten doorbrengen. Ik denk dat voor papa het bezoekverbod zijn levenswil definitief gebroken heeft. Ook zijn doodsstrijd heeft hij alleen gevoerd. Slechts op de allerlaatste dag hebben mama en ik hem eventjes mogen zien, helemaal ingepakt met schort, bril, mondkapje en handschoenen. Ik vrees dat hij dat al niet meer besefte. Uiteindelijk is papa heel alleen gestorven.” “Nadien kregen we twee minuutjes om papa’s lichaam te gaan groeten terwijl iemand ons voortdurend aanmaande om hem niet aan te raken, om niet dichterbij te komen. Ondertussen had een test wel uitgewezen dat papa’s longontsteking niet veroorzaakt was door het coronavirus. Als familie blijf je met een wrang gevoel achter. Dat ook al zijn persoonlijk spullen verdwenen waren uit zijn kamer maakte ons extra triestig, teleurgesteld.” “Papa’s lichaam is gecremeerd en de urn is bij de begrafenisondernemer blijven staan wachten tot mijn broer die in Duitsland woont de grens over mocht. In plaats van het 65-jarige huwelijksjubileum van mijn ouders – ze kenden elkaar zelfs al 70 jaar – hebben we een afscheidsplechtigheid georganiseerd. Pas drie maanden na zijn sterfdatum, op 4 juli, heeft hij eindelijk een gepast eerbetoon gekregen. Heel onwezenlijk allemaal en zwaar om dragen.”

‘Ik denk dat voor papa het ­bezoekverbod zijn levenswil definitief gebroken heeft’ “Zijn dood heeft ons leven door elkaar geschud. Mijn mama woont nu alleen in hun appartement in Deurne, maar dat is niet evident. Ze is nog zeer zelfstandig en alert, maar communiceren is een probleem. Hardhorig als ze is, kan ze niet telefoneren. Ook al is ze bijna negentig, toch heeft ze leren chatten op de tablet. Uiteindelijk zal er niets anders opzitten dan dat ze dichter bij mij komt wonen in Diest, waar ook mijn dochter woont. Weggaan uit hun vertrouwde buurt is weer een moeilijke beslissing, want mama is – evenals papa – altijd sociaal geëngageerd geweest. Ik besef dat zij opnieuw moet beginnen, net als wij. We doen voort. We doen wat we kunnen.” Het boek Een uitzonderlijk diplomatenleven van Theo Lansloot is postuum verschenen bij De Boekenmaker.

20


DOSSIER

HANNE DELANOTE (27) GING DUURZAMER LEVEN TIJDENS DE LOCKDOWN “Door de coronacrisis had ik plots veel meer vrije tijd, dus ben ik me beginnen verdiepen in duurzamer leven. Ik wist wel dat het niet goed gaat met de wereld, maar de coronacrisis heeft me doen inzien dat de fauna en flora gewoon verdergaan en eigenlijk beter af zijn zonder onze bemoeienissen. Zo zag je in sommige steden de smog wegtrekken en de luchtkwaliteit beter worden. Wij zijn als mens verantwoordelijk voor veel problemen, en daar sta je nu meer bij stil. Toen ik nog studeerde, wist ik wel dat er iets moest veranderen, maar dat was meer een vervan-mijn-bedshow.” “Hoe ouder je wordt, hoe meer je je er bewust van wordt. Elke keer dat ik mijn vuilbakken buitenzette, dacht ik: we produceren toch wel echt veel afval. Een herbruikbare drinkfles en een brooddoos gebruikte ik al, maar ik dacht: het kan beter. Intussen ben ik enkele maanden bezig en duurzamer leven blijkt minder moeilijk dan ik vooraf had gedacht. Ik had ergens gelezen dat je best kamer per kamer aanpakt, dus ben ik begonnen in de badkamer. Ik schakelde over op herbruikbare oorstokjes, tandpasta koop ik in een glazen potje en ik gebruik nu een stuk zeep in plaats van vloeibare uit een plastic fles.” “Toegegeven, ik was eerst een beetje bang voor de reacties op mijn switch, want duurzamer leven wordt toch vaak nog gezien als iets voor boomknuffelaars. Maar ik merk dat er meer en meer mensen mee bezig zijn. Mijn vriend is heel positief en steunt me in mijn zoektocht en met mijn zus wissel ik zo nu en dan tips uit. Ik denk dat je duurzamer leven stap voor stap moet aanpakken, want alles ineens is overweldigend. Een goed voorbeeld is de menstruatiecup: nu ik met de lockdown thuis heb moeten werken, heb ik eraan kunnen wennen en eigenlijk is het heel makkelijk om te gebruiken. Ik durfde me er eerst niet aan te wagen omdat ik niet goed wist of het wel iets voor mij zou zijn. Zo is het met veel duurzame alternatieven: je bent wat terughoudend omdat je het niet kent, maar eigenlijk zijn ze heel handig. De volgende kamer die ik wil aanpakken, is de keuken en met name dan het voedsel. Ik heb wel een moestuintje, in de winter zou ik graag zo’n abonnement op groentjes bij een bioboerderij nemen. Nu eet ik zo’n tweetal keer per week vegetarisch, maar wil dit graag nog vaker doen. Al zijn onze porties vlees wel kleiner dan vroeger. Alle beetjes helpen, zeker?” “Ik ga ook naar de beenhouwer met mijn eigen potjes: hij heeft er helemaal niks op tegen en was zelfs verbaasd toen ik ze een keer vergeten was. Als ik één ultieme tip zou moeten geven aan mensen die de switch willen maken: begin met kleine dingen, zoals bijvoorbeeld een herbruikbare fles. Je moet niet meer sleu-

‘Ik ga naar de beenhouwer met mijn eigen potjes: hij heeft er helemaal niks op tegen’

ren met de waterflessen die je in de winkel koopt, waardoor je al eens sneller de fiets gebruikt voor je boodschappen. Of gebruik voortaan een stuk zeep onder de douche. Die kleine veranderingen zijn echt niet moeilijk en hebben een grote impact. Ik heb nog een hele weg af te leggen en ik wil zeker nog meer proberen. Ik bewonder mensen die zero waste leven, maar dat vind ik voor mij persoonlijk niet mogelijk. Zolang het aangenaam en haalbaar blijft, wil ik nog verminderen. Maar we zien wel, stap voor stap.”

21


DOSSIER

PSYCHOLOGE ELKE GERAERTS

‘We moeten onszelf

heruitvinden’ Alles is anders, maar het leven gaat voort. Kunnen we hier sterker uitkomen? Psychologe Elke Geraerts geeft meer uitleg over mentale veerkracht.

gaan, om te communiceren en te luisteren. Nochtans zijn wij als mens gewoontedieren, wij doen dingen omdat we ze altijd zo hebben gedaan. Wij zijn graag in die comfortzone en deze coronacrisis haalt ons daar uit. Dat is voor mij in de kern veerkracht: hoe gaan wij om met dit trauma – want zo kunnen we dit wel definiëren. Cruciaal in de psychologie is een thema rond de posttraumatische groei. Wij als mens zijn veerkrachtig en wendbaar. We kunnen net sterker uit het trauma komen waar we nu doorgaan. Studies tonen aan dat we door dit trauma de capaciteit hebben om te groeien en bij te leren – zowel negatieve als positieve dingen.”

Hoe moet het nu verder?

“Door de coronacrisis wordt de hele wereld geconfronteerd met het ongekende, dat een zware claim legt op ons doen en laten. Het leidt bij vele mensen tot twijfel, angst, onrust en onmacht. We horen zo vaak dat het straks niet meer hetzelfde zal zijn: ­business not as usual, dus. Regelmatig hoor ik vergelijkingen ­opgaan dat deze periode een soort van rouwverwerking illustreert. Maar ik denk eigenlijk dat het veel complexer in elkaar zit. Het is niet alleen afscheid van een tijd die nooit meer hetzelfde zal terugkomen, in dat afscheid moeten wij ons als mens en als maatschappij ook nog eens compleet heruitvinden.”

Welke raad kan je ons geven?

“De wendbaarheid om met eender welke crisis om te gaan is echt kenmerkend voor de mens. Dat tonen we vandaag ook. Ineens kunnen we onszelf heruitvinden, want ons brein is erg flexibel. Dat vergt een bepaalde vastberadenheid en motivatie om dat nieuwe pad ook daadwerkelijk te kiezen. Ik kan niet voor iedereen dezelfde ingrediënten van veerkracht voorschotelen. Het hangt af van met welke emotionele beleving je mentale veerkracht onder druk wordt gezet. Er is een grote diversiteit die bijvoorbeeld afhangt van waar je woont: groot of klein, in de stad of op het platteland, hoeveel medebewoners je thuis hebt...” “Wat werk betreft, zijn sommigen misschien technisch werkloos geweest, terwijl anderen thuiswerk en gezin moesten combineren of te maken kregen met enorme stress, als ondernemer of werknemer in de zorg. ‘What doesn’t kill you, makes you stronger’ klinkt wellicht als een cliché, maar het klopt wel echt. Indien ons midden maart door de regering was verteld dat de lockdown tien weken zou duren, dan zouden vele mensen gek zijn geworden. Maar als we terugkijken, hebben wij een manier gevonden waardoor we ermee kunnen omgaan. We hebben onszelf aangepast aan de verandering, en dat maakt ons nu zo uniek als mens. Zoals Stephen Hawking zei: ‘Intelligence is the ability to adapt to change.’ Intelligentie is het vermogen om te kunnen veranderen. Als het gaat over bijleren, dan vergelijk ik ons brein met de jungle: zowat 86 miljard hersencellen die verbonden zijn via allerlei paden. Hier en daar loopt een groot pad – jouw gewoontes – dit zijn de gemakkelijkste wegen. Als je je brein vraagt om

Kunnen we van de nood een deugd maken?

“Met mijn expertise in de neuropsychologie ben ik vooral geboeid wat deze situatie doet met ons brein. Je zal het wel herkennen, tijdens de lockdown heb je nieuwe manieren van w e r k e n gevonden, om met je familie om te

22


DOSSIER

iets nieuws te leren, een nieuwe gewoonte aan te leren, vraag je eigenlijk aan je neuronen om een nieuw pad door jouw jungle te hakken. Helaas groeit die jungle snel opnieuw dicht en moeten we dus blijven hakken.” Sommigen lijken plots hun job in vraag te stellen.

“Vandaag is het enorm belangrijk om onze prioriteiten goed te kennen. Als wij teruggaan naar de werkvloer, dan hebben we er absoluut baat bij om goed te weten wat we willen, wat we niet meer willen, van welke gewoontes we af willen. Meer nog, het is heel belangrijk in deze onzekere tijden om onze intrinsieke motivatie koesteren. Dit zegt namelijk alles over wie jij bent, wat jou energie kan geven. We hebben het zo druk dat we aan die intrinsieke motivatie nog nauwelijks aandacht schenken. Als je vraagt aan mensen wat hen motiveert op het werk, komt steevast hetzelfde naar boven: de collega’s. Nu is de smalltalk aan het koffieapparaat weg, en wanneer we dan videocalls hebben, is het om het over het werk te hebben. Recent vroeg een collega van mij tijdens een videocall om een paar minuten na te blijven. ‘Hoe is het eigenlijk met je?’, wilde ze weten. Het was zo’n ontwapenende vraag, waardoor ik me helemaal openstelde. Die kwetsbaarheid zorgt voor een hele intense verbinding met elkaar. Daarom is mijn advies: regel die virtuele koffiemomentjes, organiseer eens een videocall met collega’s en praat over alles, behalve het werk. Creëer die verbondenheid en zie wat het met je kan doen.” ▲

Meer informatie over mentale veerkracht vind je op www.elkegeraerts.com

‘We kunnen sterker komen uit het trauma waar we nu doorgaan’ 23


JULLIE VERHAAL

Zo beleefden jullie de lockdown

Zo veel verhalen, zo weinig plaats. Dit is een greep uit de reacties die we op de redactie kregen op onze coronavraagjes. Bedankt aan iedereen en stay safe. Wat was het dieptepunt in deze periode?

Welk moment zal je altijd koesteren?

Welke levensles neem je mee?

Probeerde je iets nieuws in de lockdown?

Geraldine Huybrechts Markant Brussel ­Leuven

Op persoonlijk vlak viel alles mee. Wereldwijd miste ik menselijkheid. Ik ben bezorgd over ouderen die van eenzaamheid sterven en over al wie op een brute manier afscheid diende te nemen van een dierbare.

Toen ik met mijn vriendin Wendy Dirven een online meet-up ben gestart voor single lady’s. Er was een nood om wekelijks bij elkaar in te checken en elkaar een hart onder de riem te steken. De whatsapp­ groep is nog altijd levendig, er ontstonden fijne vriendschappen.

We zijn één met de natuur en zijn allemaal verbonden, dat begrijp ik nu veel beter dankzij het boek FLOW van Jan Bommerez. In deze snelle wereld vol materialisme verliezen we onszelf gauw. Ik heb geleerd echt in het hier en nu te leven, vanuit vertrouwen en vanuit mijn intuïtie.

Ik heb mijn televisie­ abonnement opgezegd :-)

Tinneke De Kimpe Best Pittig ­Dendermonde

Ik opende vorige zomer een schoenenwinkel. We moesten nog investeren in naamsbekendheid en ik moest al sluiten. Tel daarbij een kroost van drie, een huishouden en online werken ... Mijn man draaide lange dagen. Het was intens hem te moeten missen.

We hebben op een vrijdagavond eens een slaapfeestje in de living gehouden. Onze zithoek lag vol matrassen, kussens en dekens. We hadden een overvloed aan chips en cola en een leuke familiefilm. Dit gaan we zeker nog doen!

Ons druk gejaagd leven, dat kan eigenlijk wel een versnelling trager. Ik wil echt tijd in de kindjes investeren.

Ik heb nog nooit zo vaak gefietst met onze kids. We hebben veel paadjes in ons dorp ontdekt waarvan we niet wisten dat ze bestonden.

Rit Van Hoof Markant Groot-Leuven

Na de versoepeling van de maatregelen vaststellen dat in de winkelstraten, ondanks signalisaties, wegmarkeringen en handgel in de winkels, bijna niemand blijkt geeft van ‘gezond verstand’.

Mijn zoon Wim met het syndroom van Down was op weekend bij zijn broer; toen zijn vriendin op zondag wat symptomen begon te vertonen, hebben zij spontaan aangeboden hem te blijven opvangen om mij niet onnodig risico te laten lopen. Die ‘enkele dagen’ in Hasselt werden door de lockdown vier weken ‘vakantie’ voor Wim!

‘Anders gaan leven’ is niet langer een geitenwollensokkenverhaal.

Ik heb enkele mooie, verborgen plekken ontdekt in mijn buurt, waar je met de auto gewoon aan voorbijrijdt.

Eva Boeykens Markant Buggenhout

Als longarts was dit een vermoeiende tijd in de frontlinie. Het dieptepunt viel tijdens de piek van de epidemie. Onze afdeling lag vol en intensieve zorgen had niet meer veel plaats. Een collega werd ernstig ziek door covid, steeds meer personeelsleden raakten besmet. Die angst voor je gezondheid en leven ...

De solidariteit op de werkvloer was hartverwarmend. Familie en vrienden verwenden me met attenties om te tonen dat ze aan me dachten. Dat gaf een warm gevoel.

Het leven is te kort en te waardevol om ongelukkig rond te lopen. Ga voor je eigen geluk en volg je hart!

Veel. Ik heb een covid­ afdeling opgestart, mijn vertrouwde job werd vervangen door de strijd tegen een ongekend virus waarbij we als astronauten op de werkvloer rondliepen en risicovolle onderzoeken moesten doen bij besmette patiënten ...

24


JULLIE VERHAAL

Wat was het dieptepunt in deze periode?

Welk moment zal je altijd koesteren?

Welke levensles neem je mee?

Probeerde je iets nieuws in de lockdown?

Annemieke Foubert Markant Kruibeke

De sluiting van mijn zaak deed letterlijk pijn aan mijn hart.

De wandelingen met mijn herstellende echtgenoot.

Hoe weinig we nodig hebben om te genieten.

Ik heb af en toe eens uitgeslapen.

Ingrid Meyskens ­Markant Bornem

Een ziekenhuisopname van drie dagen. Door pneumonie, want de coronatest was gelukkig negatief. Plots was ik geïsoleerd van mijn dierbaren. Op dat moment zijn je pc en ­ iPhone erg belangrijk.

Ik heb elke avond De fabels van Aesopus voorgelezen aan mijn kleinzonen: quality­ time via de chat.

Familie en vrienden zijn het dierbaarste bezit.

Ik heb voor het eerst musea bezocht via de pc.

Julie Fueyo Fernandez Markant Brussel

Het begin was het moeilijkst. Met angst en ongeloof het aantal besmettingen en doden dag na dag zien stijgen. En natuurlijk de bezorgdheid voor mijn familie, maar ook voor bejaarden in tehuizen en voor mensen in ontwikkelingslanden.

Alle mooie wandelingen dicht bij huis, co-worken met mijn vriend en de dag dat we onze kat uit het dierenasiel geadopteerd hebben. Maar ook een algemeen gevoel van rust en – vreemd genoeg – vrijheid.

Als zo veel anderen deze lockdown ook als bevrijdend hebben meegemaakt, wil dat iets zeggen. Ik wil af van die ‘fear of missing out’. Gewoon minder doen en meer tijd voor rust.

Zoveel! Alle dingen die plots virtueel moesten, zoals apero’s, lessen, werkvergaderingen en rondleidingen in musea. Over sommige ­ervaringen dacht ik: dit mag best blijven. Voor andere heb ik toch ­liever the real thing.

Dominique Sevenants Markant Tienen

Het dieptepunt voor mij was dat alle sociaal contact verboden was. Ik ben lid van Markant Tienen en ben ook vrijwilliger bij Femma Tienen. Die activiteiten miste ik enorm.

Dat ik als alleenstaande er niet alleen voor stond en dat ik veel coronatijd kon doorbrengen met een goede vriendin. Zij is ook alleenstaande en we kookten voor elkaar en hielden ons creatief bezig.

Dat simpel leven best een luxe is. Het vertragen was fijn om te ervaren en deed mij denken aan mijn kindertijd. De agenda was leeg in plaats van propvol. Het kwam de natuur ten goede. We leerden weer genieten van kleine, alledaagse dingen. Daarbovenop hadden we schitterend weer. Zalig!

Mijn vriendin en ik hebben drie creatieve projecten gemaakt: een Bernadette-vest, een katoenen zomertrui en een gehaakt handtasje. Voordien had ik nog nooit zelf een trui of vest gemaakt; ik ben er dus erg trots op.

Caroline Delzongle uit Loppem Artemis

Op vrijdag 13 maart startte de lockdown; dit kwam op dat moment ook als een lockdown bij mezelf, commercieel viel alles in één knip volledig stil.

De zalige, rustige weekends zonder uitgaansplannen en genieten van alles wat je thuis kan ondernemen; gezellig, lekker eten en drinken en ontspannen, alleen met het gezin.

Rustig en zonder stress kan ook. Ik heb leren loslaten, iets dat ik tot aan de corona-periode als 55-jarige nooit echt onder de knoet had. Nu doe ik dat heel nuchter en graag. Ik aanvaard dingen zoals ze komen en koester ze.

Ik was al sportief maar om 6.30uur ’s morgens fietsen en de zon zien opkomen? Zalig! Ik doe het nog altijd twee of drie keer per week. ■

25


DURF TE VRAGEN

‘In spelletjes ben ik een goede verliezer, in het leven niet’

24


DURF TE VRAGEN

Als stand-upcomedian zet Serine Ayari (30) een heerlijk grote mond op. En dat is lachen, voor wie van het grovere werk houdt. Je kan haar ook kennen van de tv-serie De luizenmoeder. In #DTV beantwoordt ze alle vragen van Isabelle Bral. 1. Serine in de teletijdmachine. Naar welk jaar keer je terug en waarom?

begrijpen, al lachen ze wel met ons mee.”

“Ergens rond 3000 voor Christus, naar Egypte. Als kind wilde ik zeer graag archeologe worden met een specialisatie in de Egyptische oudheid. Tot op vandaag staat Egypte bovenaan mijn bucketlist.”

“Ik heb zeven lachende emoji’s naar een vriend gestuurd als antwoord op een meme, terwijl ik eigenlijk helemaal niet heb gelachen. Gebeurt dagelijks.”

2. Welk boek uit je kindertijd is je bijgebleven? Of welke film?

“De adem van de woestijn van Carine Veleye. Het exacte verhaal kan ik me niet meer herinneren, maar ik leerde er wel de Toearegs en het nomadische leven door kennen.” 3. Ben je een goede verliezer?

“In spelletjes wel, in het leven niet.” 4. Wat verkies je: een leven zonder ­alcohol of een leven zonder seks?

“Een leven zonder alcohol.” 5. Wat is je laatst gegooglede term?

“‘Hoelang na de feiten mag een stad je nog een parkeerboete sturen?’ Omdat ik net een parkeerboete van maart 2018 in de bus kreeg.” 6. Ben een roeper tijdens ruzies of klap je dicht?

13. Je laatste leugentje om bestwil?

14. Waarin vind je troost?  

“Ik vrees dat ik niet echt iets heb waar ik troost in kan vinden, behalve optreden.” 15. Wie is je grootste voorbeeld?

“Mijn moeder, mijn zussen, M.I.A. (Sri Lankaans-Britse artiest, red.) en Chelsea Handler (Amerikaanse stand-upcomedian, red.).”

“Waarschijnlijk dat mijn zussen iets overkomt.” 10. In welke drie woorden kan je je ­relatie met je moeder samenvatten?

“Begrip, avontuur en liefde.” 11. Welk project doet je blinken van trots?

“Eerlijk? Ongeveer alles wat ik de afgelopen twee jaar beroepsmatig ondernomen heb.” 12. Welk dierbaar moment wil je maar al te graag nog eens herbeleven?

“Kerstavond met mijn zussen. Lachen om de inside jokes die mijn ouders niet

“Ik denk het wel. Ik was vroeger een ­kameel.” 25. Je allereerste studentenjob?

“Ik was de babysit van een kindje een straat verder.” “Nog niet.”

17. Wat wil je professioneel zeker nog bereiken?

“Ik wil vooral zoveel mogelijk mensen kunnen helpen. Nu doe ik dat met humor. Als ik er op een dag veel centjes mee kan verdienen, hoop ik met die centjes nog meer mensen te kunnen helpen.” 18. Waarvoor ben je allergisch?

19. Waaruit bestaat je avondritueel?

9. Wat is je grootste nachtmerrie?

24. Geloof je in reïncarnatie?

“Mijn haar. Ik had heel lang een hekel aan mijn haar. Ik vond het te donker en te gekruld. Gelukkig is dat verleden tijd.”

7. Welke app doe je na een nachtje slapen het allereerste open?

“De lijst is te lang :-)”

“Ik hou zoveel bij! Als ik moet kiezen? Waarschijnlijk een ketting die ik als verjaardagsgeschenk van mijn familie kreeg.”

26. Heb je ooit iets gevoeld voor iemand van hetzelfde geslacht?

“Honden, katten, paarden, kiwi en ­ananas.”

8. Naar wie of wat steek je je mentale middenvinger vol overgave op?

23. Aan welk voorwerp ben je gehecht?

16. Waar word je blij van als je in de spiegel kijkt?

“Een roeper! Als er mij iets dwars ligt, weet iedereen het.” “Instagram.”

vloek uit toen de onzekerheid over mijn inkomen zwaar begon door te wegen.”

“Meestal kijk ik eerst naar een serie en daarna naar een ‘slaapweldocumentaire’ met zo’n monotone, Britse stem die me binnen de 12 minuten in slaap wiegt.” 20. De natuur haar gang laten gaan of botoxinjecties?

“Ik heb het nog nooit gedaan, maar ik sta zeker niet negatief tegenover een kleine injectie.” 21. Is het leven een geschenk?

“Het leven is een geschenk, maar je moet er hard voor werken. Vergelijk het met een huisdier als verjaardagscadeau. Leuk, maar er komt veel werk bij kijken.” 22. Was de lockdown aan het begin van de coronacrisis eerder een vloek of een zegen?

“De eerste weken waren een zegen. Ik had er echt nood aan om eventjes tot rust te komen. Al draaide het snel op een

25

27. Zie je het glas halfvol of halfleeg?

“Halfleeg, er is altijd plaats voor verbetering.” 28. Welk citaat is je op het lijf geschreven?

“‘Nevertheless, she persisted.’ (Ondanks alles zette ze door, red.) Ik draag het op een bandje rond mijn pols. Als eeuwige reminder dat enkel ik mag zeggen wanneer ik moet stoppen.” 29. Wat is de belangrijkste levensles die je aan je kinderen meegeven wilt?

“Poets je tanden!” 30. Met welke woorden zouden je ­allerbeste vrienden je omschrijven?

“Authentiek.” 31. Wat staat er op nummer één op je bucketlist?

“Ik zou in juni voor de eerste keer in Azië optreden, in Japan. Dus optreden in een nieuw werelddeel staat sowieso op nummer één.” 32. Welk gerecht is een feest voor je smaakpapillen?

“Een Tunesisch gerecht van aubergine in tomatensaus. Telkens als mijn moeder het maakt, overeet ik.” 33. Waaruit bestond je echte laatste ­leugentje om bestwil?

“Vraag 13.” Check het Instagram-account @serine.ayari voor toekomstige optredens. ■


CIJFERS

15.000 € Zoveel bedraagt de maximumboete voor wraakporno, naast een mogelijke celstraf. Wraakporno is de verspreiding van seksueel expliciete beelden van iemand, zonder toestemming en vaak met kwade bedoelingen. De grote meerderheid van de slachtoffers van wraakporno zijn vrouwen. ­Slachtoffers kunnen sindskort niet alleen bij de politie terecht, maar ook bij het ­Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen. Bron: Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen

5.528

vrouwen werken mee aan Isala, een onderzoeksproject van de Universiteit Antwerpen. Wetenschappers willen met DNAtechnologie het vrouwelijke microbioom beter begrijpen. Het microbioom zijn alle micro-organismen in en op de mens, en ook in de vagina zitten miljoenen bacteriën die je beschermen tegen infecties, soa’s ... Vermoedelijk spelen ze een grote rol bij vruchtbaarheid en gezonde zwangerschappen. Om dit te onderzoeken, neemt een groep vrouwen stalen af van hun ­vagina, terwijl een andere stalen afneemt van de mond, huid en vagina tijdens twee menstruele cycli. Deze gaan naar het labo van professor Sarah Lebeer. Het citizenscienceproject Isala – genoemd naar Isala Van Diest, de eerste vrouwelijke arts van België – levert hopelijk nieuwe inzichten op.

50 MILJOEN

www.isala.be

41% Reizen binnen de landsgrenzen was deze zomer erg populair. Voor België stegen de binnenlandse boekingen met 41 procent ten opzichte van vorig jaar. Vermoedelijk voelen gasten zich veiliger dicht bij huis en zoeken ze een vakantiebestemming die gemakkelijk met de auto te bereiken is. Veel EU-burgers willen ook de eigen lokale economie helpen. Eigen land, schoon land.

Zeven vrouwelijke bestuurders zijn er vandaag bij de Nationale Bank. In 2019 was dat er nog maar een. De zogenaamde Regentenraad is samengesteld uit de gouverneur, de directeurs en 14 regenten en wisselt van gedachten over algemene kwesties met betrekking tot de Nationale Bank en de economische situatie. Voor het eerst tellen ook de Belgische beursgenoteerde bedrijven meer dan een derde vrouwelijke bestuurders – met dank aan quota. ■

Bron: belvilla

26

Illustraties: Mikicon, Iconsparks, JustineW en Matthieu Rodriguez, via The Noun Project

textielarbeiders, veelal vrouwen, raakten wereldwijd werkloos tijdens de coronacrisis. Spaargeld hebben ze niet, daarvoor zijn de lonen te laag. Ze willen zo snel mogelijk weer aan de slag ondanks de grote kans op besmetting in de fabriek. Journalist Sarah Vandoorne schreef tijdens de lockdown vanuit een bergdorp in Patagonië een e-book over hun lot. Shopdown: de impact van Covid-19 op de textielindustrie schetst een onthutsende kijk achter de schermen van de kledingindustrie. Gratis te downloaden, al zijn donaties welkom. www.ontketening.be/e-book


AANGEBODEN DOOR TELENET BUSINESS

‘Technologie zal het menselijke versterken’ Haar passie voor technologie deelt Martine Tempels graag met jongeren. Ze is voorzitter van CoderDojo, een vrijwilligersinitiatief om kinderen te leren programmeren. Toch hamert de Telenet-­ topvrouw vooral op de kracht van mensen.

W

e interviewen Martine Tempels, executive vicepresident Telenet Business, voor de podcastreeks ‘De Verderkijkers’, een initiatief van Telenet Business i.s.m. TijdConnect. “Ik heb bewust een hele poos gewacht om terug te keren naar kantoor. Het moest nuttig zijn om weer met mensen samen te werken”, vertelt ze. “Maar mensen passen zich enorm snel aan. We kunnen automatiseren en digitaliseren, maar de kracht van mensen is onevenaarbaar.”

DIGITALE VERSNELLINGEN Tempels heeft een passie voor technologie én voor mensen. Als ze moet kiezen tussen een chatbot of een helpdeskmedewerker aan de telefoon, noemt ze beide complementair. “Mensen kunnen zich bijzonder snel inleven in een complexe situatie. Een chatbot werkt alleen voor supereenvoudige zaken, maar is dan wel sneller. Hij kan een mooie aanvulling vormen wanneer je met echte complexiteit te maken krijgt.” Na de lockdown zijn de digitale versnellingen in de bedrijfswereld duidelijk. “Het bedrijfsleven wist dat er een digitale transformatie zat aan te komen, maar iedereen stelde uit wegens een gebrek aan skills of tijd. Nu moest het, om te overleven.” Tegelijk met de digitalisering steekt ook

cybercriminaliteit de kop op. Volgens Tempels is dat eigen aan een moment van crisis. “Het is een uitdaging in bewustwording. Vergelijk het met een verzekering. Pas als je een schadegeval meemaakt, snap je waarom je een verzekering nodig hebt.” En de discussie over 5G? “5G is een noodzakelijke evolutie. Om het fileprobleem op te lossen, hebben we zelfrijdende wagens nodig. En die kunnen alleen rijden met 5G.” Ook in de gezondheidszorg zal technologie op termijn het verschil maken. “Als we voortdurend monitoren, kunnen we kwalen en ziektes voorkomen. Ook onze voedingsgewoonten zullen grondig veranderen, net zoals het straatbeeld met smart city’s en de industriële productie onder invloed van artificiële intelligentie. Op termijn zie ik mens en technologie samensmelten. Technologie zal het menselijke versterken.” Voor een bedrijf als Telenet is het erg belangrijk om over de juiste mensen te beschikken. “De grootste kracht ligt in de diversiteit van teams. Hoe diverser, hoe meer je jouw teams kunt trainen om open te staan voor de noden van anderen. Ik vind samenwerking belangrijk, net als communicatie, blijven leren, nieuwsgierigheid, kritisch denken en durven omgaan met technologie.” “Daarom engageer ik me bij CoderDojo Belgium. CoderDojo is meer dan een spelletje spelen, het is spelletjes maken. CoderDojo is doelbewust een buitenschools initiatief. Er geldt maar één regel en dat is being cool. We verwachten ook dat de deelnemers uitleggen wat ze gemaakt hebben en aan peercoaching doen. De jongeren moeten een oplossingsgerichte houding aannemen en niet wachten tot ze hulp krijgen van anderen. Want ondernemerschap gaat ook over het zoeken naar oplossingen.” Tempels pleit voor zoveel mogelijk STEM op school. “Niet alleen in het ASO, in alle richtingen van het middelbaar. En al veel vroeger, vanaf het basisonderwijs. Ik heb

27

‘Had CoderDojo maar bestaan toen ik klein was, ik zou robots gebouwd hebben’ Martine Tempels, Executive Vicepresident Telenet Business

veel geluk gehad dat ik in de technologiesector ben beland. Veel jongeren weten nog altijd niet wat de mogelijkheden van technologie zijn. Ik wil hen een omweg als de mijne besparen. Had CoderDojo maar bestaan toen ik klein was, ik zou robots gebouwd hebben.” ■ Beluister de volledige podcast (ca. 20 min.) via www.telenet. be/verderkijkers en ontdek er ook de visie van onze huidige ICT Woman of the Year, Dewi Van de Vyver.


Iedereen naar de webshop

D

e lingerie- en kledingzaak Dame Blanche in Bonheiden bestaat bijna honderd jaar. “Mijn oma is begonnen met de winkel”, vertelt eigenaar Katrien Mertens. “Mijn moeder heeft deze destijds overgenomen en ik nam de zaak van haar over. De naam is intussen wel veranderd. Als kleine retailer doe je alles zelf, van de etalage en de aankoop tot de retours. Daar komt het hele online gebeuren nog bovenop – je zou tegenwoordig ook al bijna een basisopleiding I.T. moeten hebben (lacht).” Een website had ze al, maar een webshop startte ze pas tijdens de lockdown. “We hadden geen keuze als we zaken wilden blijven doen. Tegelijk zag ik het niet zitten om een webwinkel te laten bouwen van enkele duizenden euro’s, terwijl we net op dat moment een groot omzetverlies hadden. Uiteindelijk ging mijn 22-jarige dochter zich erover ontfermen. Zij was er gelukkig snel mee weg.” In de gewone winkel verkoopt Katrien lingerie, badmode en zomermode, maar online gaat het vooral om badmode en zomermode. “Tenzij mensen het model al kennen, vind ik beha’s en slipjes online verkopen verre van ideaal. Echt hygiënisch is het niet en de stukken moeten perfect passen. Dat is bij badmode iets gemakkelijker. Eigenlijk verkopen we online vooral de

z­ omermode, al blijft het bij ons iets kleinschaligs. Het grootste voordeel vind ik de etalagefunctie van zowel Instagram als de webshop. Klanten vinden het fijn om thuis vanuit hun zetel rustig de collectie te bekijken en komen achteraf passen. Uiteindelijk is het persoonlijk contact met onze klanten nog steeds het fijnste aan onze job.” Ook Roos Samyn van Lady Samyn in Menen ziet de etalagefunctie als grootste voordeel. “Je merkt dat mensen hun huiswerk hebben gedaan voor ze binnenkomen. Dankzij de webshop krijg ik nu nieuwe klanten die eerst online zijn gaan kijken.” Haar winkel bestaat volgend jaar 60 jaar, zelf werkt ze er al 45 jaar. “Zonder de lockdown had ik nog altijd geen webshop. Ik zag er de noodzaak niet van in. Nu, uiteindelijk verkochten we in die periode ‘maar’ een honderdtal stuks per maand, terwijl dat er anders een duizendtal zijn.” Sowieso zet Roos Samyn in op een persoonlijke aanpak en ­extra dienstverlening – zo heeft de winkel een gratis pendeldienst en zijn ook de retouches gratis. “Bij mij waren het vooral de iets oudere klanten die wegbleven omdat ze bang waren voor Covid-19. Bestellen deden ze niet via de webshop, ze belden me op om te vragen of bepaalde stukken iets voor hen waren. Ik ken de meeste klanten, hun maat en hun stijl, dus kan ik het ook goed

Beeld: Morning brew via Unsplash

Door de lockdown in het voorjaar zetten veel klanten hun eerste stappen in de webwinkel, terwijl ook heel wat winkeliers voor het eerst zaken online deden. Dat bleek soms een kwestie van moeten. “Zonder de lockdown had ik nog altijd geen webshop.” Ann-Marie Cordia


ZAKENDOEN

inschatten, of iets voor hen zou zijn. Ze vertrouwen me daarin. Ik heb tot dusver nog geen enkele retour gehad.” Professor in retailmarketing aan de KU Leuven Els Breugelmans herkent het verhaal, van de al dan niet wat oudere klanten – zestigers en zeventigers – voor wie online aankopen doen iets nieuws en spannends was. Ook haar ouders deden tijdens de lockdown hun eerste aankopen op het web. “En ze waren trots (lacht). Tijdens een webinar over dit onderwerp vertelde Wouter Torfs dat hun callcenter drie of vier mensen had die aan klanten moesten uitleggen hoe ze een bestelling konden doen, want dat was nog niet voor iedereen evident.” Cijfers van Bpost bevestigen dat. Twaalf procent van de klanten bij wie Bpost de eerste weken van de lockdown pakjes leverde, waren nieuwe adressen. Opvallend was dat mensen erg functioneel winkelden. “Bij de schoenen werden vooral kinderschoenen verkocht, omdat zij natuurlijk geen seizoen kunnen wachten. De winkelmandjes ­ werden enkel met het hoogstnodige gevuld en zeker kantoor­ spullen voor thuis en materiaal om de kinderen bezig te houden, waren populair”, aldus Breugelmans. Online winkelen bestond voor de coronacrisis natuurlijk ook al, maar niet alle sectoren stonden even ver. De doe-het-zelfzaken waren niet klaar voor de plotse vraag naar online shoppen van de thuisklussende consument. Ook de supermarktketens konden de vraag van de klanten niet bijhouden – dat merkte je aan de tijd­slots die vaak vol bleken. “Terwijl je in andere landen zag dat het de supermarktaankopen online exponentieel groeiden, was die groei beperkter in België. Niet omdat er geen vraag was, wel omdat de achterliggende diensten niet klaar waren. De supermarktketens gingen hun online diensten net terugschroeven omdat men al te veel extra werk had in de fysieke winkels. Daar kwamen nieuwe veiligheidsmaatregelen en had je een overrompeling en hamstergedrag die de hele aanbodketen en levering in gedrang brachten. Het was alle hens aan dek om de avondrekken te vullen.” Een webshop op zich opzetten is gemakkelijk, zegt ze. Het is heel de dienst nadien, met het levermoment, dat moeilijk is. Ook voor kleinere zaken is dat een hele omschakeling. “Normaal komt de klant naar de winkel, kiest die een product en neemt die het mee naar huis. Maar bij e-commerce ligt deze zogenaamde ‘last mile’ in de handen van de retailer. Versturen is heel duur en je zit met retours. Vandaar dat veel winkels klanten stimuleren om producten op te halen in de winkel, bijvoorbeeld door dit gratis aan te bieden.” Sonia Pypaert heeft een winkel in baby- en kinderspullen met geboortelijsten. Haar zaak The baby’s corner in Nazareth doorstond de online omschakeling met glans en realiseerde evenveel omzet in april 2020 als in april 2019. “Dankzij videochats hebben we onze klanten toch goed kunnen bijstaan in hun keuzes. De winkel kreeg er een nieuw concept bij: de Shop & Ride-zone

voor een winkelervaring tot aan de auto. Klanten kunnen via een online gesprek met onze assistenten een boodschappenlijst samenstellen en ophalen aan onze drive-in. Op een afgesproken tijdstip brengen we alle producten tot aan de auto, helemaal ­veilig en ook gewoon leuk.” De ondernemer in Pypaert zag in deze periode een bevestiging dat moeilijke tijden bijna altijd resulteren in een zeer veel creativiteit. “Het is me al meermaals overkomen. Ik herwin ook heel snel mijn positivisme. Mits de juiste mindset kan ik veel realiseren, ook in moeilijke omstandigheden en op onbekend terrein. Ik bracht in volle coronatijd een boek uit, Onder mama’s. Daardoor was er geen fysiek lanceringsevent en moest ik zelf video’s opnemen om het boek in de markt te zetten. Ik heb ook een digitale community Onder mama’s uitgebouwd waar mama’s hun ervaringen kunnen uitwisselen, en dit leidde dan weer tot de podcast Onder mama’s – ook buiten mijn comfortzone (lacht).”

Vergeet de natuur niet Tips van Veerle Colle Voor het milieu is het natuurlijk beter om – met herbruikbare tas – naar je eigen buurtwinkel te gaan, zegt Veerle Colle van E!Colle, de Zero Waste podcast. Maar ze beseft ook dat online winkelen steeds meer ingeburgerd geraakt. Als consument kan je webshops aanmoedigen zo ecologisch mogelijk te werken, terwijl je als zaakvoerder echt niet zo machteloos bent als je denkt. Dit zijn haar tips. • Gebruik tweedehands dozen. Bang dat klanten niet meer zullen zien dat het pakje van bij jouw winkel komt? Gebruik dan een sticker, of nog beter, een stempel met je logo erop. Laat op je site weten dat je om het milieu geeft. • Zeker breekbare spullen moeten zorgvuldig verpakt worden voor je ze kan versturen. Maar er bestaan genoeg alternatieven voor piepschuim. Denk aan opvulchips gemaakt van rijstkorrels die zelfs gewoon op te lossen zijn in water. • Kies voor een zo klein mogelijke verpakking, zodat je geen lucht verstuurt. • Focus op je eigen buurt. Misschien zit er wel een partnership in met andere winkels om pakjes met de fiets te (laten) leveren. • Sommige webshops hebben sowieso maar een of twee verzenddagen per week. Bied altijd een optie om af te halen aan, verpakkingsvrij. ■

29


LEVENSVERHAAL

‘Doe het gewoon, volg je hart’ Yara Al-Adib (32) is geboren in Syrië, studeerde in Italië en runt sinds 2017 een cateringzaak in Borgerhout. In From Syria with Love zijn de chef-koks Syrische vrouwen die ooit de oorlog zijn ­ontvlucht in eigen land. Vorig jaar startte de onderneemster nog een tweede ­pop-upzaak in Mechelen. Haar recept is eenvoudig: ‘Just do it, and follow your heart.’ Annick De Smet

Yara al-Adib (midden) met de chef-koks in haar zaak Fram Syria With Love.

30


LEVENSVERHAAL

A

ls klein meisje in Damascus wilde ik dokter worden om mensen te helpen, maar ik was geen boekenwurm. Toen mijn vader in Koeweit als kapitein ging werken bij de marine, verhuisden we mee. Mijn twee broers en ik volgden les in het Arabisch en Engels op de Amerikaanse school. Een modelleerling was ik niet, ik was rebels en kon de leerkrachten soms het bloed van onder de nagels halen (lacht). Toch behaalde ik makkelijk mijn diploma. Terwijl mijn ouders meer een architect in spe in mij zagen, heb ik toch zelf mogen kiezen voor design, en mocht ik naar de American University of Beirut in Libanon. Vijf boeiende jaren waren dat, waarbij ik kon proeven van de vrijheid, maar nog steeds op nauwelijks twee uur vliegen, zodat ik mijn familie nog vaak zag.”

WEG VAN OUDERS “Eens terug in Koeweit vlotte de zoektocht naar werk niet: design was er een nieuwe sector. Na vijf jaar op kot was het samenleven thuis moeilijker en uitgerekend toen liep mijn eerste echte liefdesrelatie op de klippen ... Mijn leven leek een puinhoop en ik gleed af in een depressie. Ik wilde weg van mijn ouders en van een land dat niet aanvoelde als het mijne. Ik vond een uitweg in een bijkomende studie Social Innovation aan de Politecnico di Milano. Ik voelde toen al dat ik op een kruispunt in mijn leven stond. Mijn ouders begrepen inmiddels dat mijn geluk niet bij hen in Koeweit lag. In Italië kwam ik terecht bij een ecletische, internationale groep uit Portugal, Thailand, Chili ... Fantastische jaren, en wat later belandde ik bij een ngo in Eindhoven voor mijn thesis ‘Bringing design thinking into the Middle East’. Dat was pas een cultuurschok (lacht). Nederlanders zijn compleet anders! Praktisch en technisch sterk, en

heel direct. Ik heb er veel opgestoken, maar helaas kwam er een eind aan mijn visum, net op het moment dat de revolutie in Syrië haar hoogtepunt bereikte in het begin van 2015. Er zat niets anders op dan terug te keren naar Koeweit. Het waren superstresserende tijden. Mijn ouders wisten niet hoe en waar ze hun leven zouden kunnen verderzetten, mijn vader zou bijna met pensioen gaan. De politieke situatie woog zwaar. Mijn oudere broer ging aan de slag in Dubai, mijn jongere broer kon voor zijn ingenieursstudies terecht in Duitsland.” “Door mijn ervaring in Milaan had ik een andere mindset, ik wilde als freelancer projecten kiezen. Dat lukte vrij goed, maar toch stond ik altijd onder druk. Ik mocht nooit zonder werk vallen, anders zou ik Koeweit moeten verlaten. Ik zocht opnieuw een manier om via studies weg te geraken, maar als Syrische een visum voor een PhD (doctoraat, red.) bekomen, was aartsmoeilijk. Toen ik op een gegeven moment de kans kreeg in België als Arabisch sprekende social designer deel te nemen aan een project van twee weken in Seraing, was ik heel blij. Misschien kon ik zo in Europa blijven? Mijn vader lachte me in mijn gezicht uit: ‘Je bent in Syrië geboren, leer er maar mee leven.’ Maar ik geloofde in mezelf én in de mensheid. Ik wilde mijn leven niet laten bepalen door een paspoort. Het project in Seraing gaf me een echte boost. Het is een arme, gesegmenteerde stad en we slaagden erin inwoners van diverse achtergronden en culturen samen te brengen om de stad opnieuw uit

te tekenen. De twee weken vlogen voorbij; ik wilde niet t­erug naar Koeweit. De projectleiders Nic en Virginia overtuigden me politiek asiel aan te vragen en gaven me bij hen thuis in Hasselt onderdak. Ze hielpen me met mijn zoektocht naar een advocaat en bij de wirwar van administratie, terwijl de meeste asielzoekers zelf hun weg moeten vinden.”

HARTJE WINTER “Ik hoefde niet naar een opvangcentrum, maar wilde echt aan den lijve ondervinden wat dat is. Ik trok naar Brussel, naar de Dienst Vreemdelingenzaken, en met een Syrische en een Somalische vluchteling werd ik toegewezen aan een centrum in Sint-Truiden. We namen samen de trein en kwamen er hartje winter aan. Het was al laat op de avond, de medewerkers deden hun best, maar voor mij was het alsof ik terechtkwam in een film over Wereldoorlog II. Ik kreeg twee ­dekens, een lepel en een slaapplek, in een caravan voor vrouwen. Er waren niet veel

‘De Syrische keuken is overheerlijk en niets verbindt meer dan lekker eten’

31

Syrische vrouwen, de meeste kwamen uit Afghanistan, Iran of Somalië.” “Ik slaagde erin een beetje te slapen en besefte hoe ongelooflijk veel geluk ik had dat ik de dag erna opnieuw bij Nic en Virginia kon intrekken. De volgende drie maanden waren intens, met een snelcursus Nederlands en procedures bij


LEVENSVERHAAL

‘Mijn ouders wilden niet dat ik mijn goedbetaalde job zou opgeven’ de Dienst Vreemdelingenzaken. In april 2015 kreeg ik het nieuws dat ik mocht blijven en toen ik het visum voor vijf jaar in handen kreeg, kon ik mijn geluk niet op. Ik was zo fier en vooral enorm dankbaar. Het was eerst niet zo gemakkelijk om vrienden te maken, je moet eerst door een soort muur heen bij Belgen, maar eens je hun hart hebt geraakt, krijg je er voor altijd een warme plaats.” “Ik koos Antwerpen om te wonen, de stad aan de Schelde deed me denken aan Milaan, met een open, kosmopolitische sfeer en als place to be voor designers. In

het begin huurde ik een kot in Berchem. Net toen ik begon te twijfelen of het zou lukken om werk te vinden, kreeg ik via LinkedIn twee jobaanbiedingen, een in Brussel en een in Berlijn. Uiteindelijk ging ik in september in Brussel aan de slag als consultant bij Deloitte. Het was elke dag zwoegen tot 22 uur ’s avonds. Na een tijd begon dat harde werk voor ‘het grote geld’ wat te knagen. Om me heen zag ik steeds meer het leed van Syrische vluchtelingen. De initiatieven van mensen die kledij inzamelden en voedselpakketten verdeelden en asielzoekers in hun eigen

32

huis opvingen, verwarmden mijn hart. Ze deden me niet alleen beseffen dat ik op een goede plek was terechtgekomen – als zo veel Belgen zich engageerden, dan was het ook mijn verantwoordelijkheid als Syriër hier om vluchtelingen te helpen.” “Geïnspireerd door een project in Canada waar Syrische vrouwen kookten voor vluchtelingen, vatte ik het plan op om een cateringzaak op te starten. De Syrische keuken is overheerlijk en niets verbindt meer dan lekker eten! Iedereen bleef maar zeggen hoe complex en hoe moeilijk het was in de horeca, maar via Unizo kreeg ik vlot alle informatie. Een week later was er een foodmarkt in Borgerhout. Ik gaf me op en kreeg de laatste plaats te pakken. Een probleempje: het concept bestond tot dan enkel in mijn hoofd, een chef had ik nog niet en ik zat in het midden van een verhuis (lacht).”

ADRENALINE EN PANIEK “De adrenaline en de paniek sloegen toe, maar ik heb mijn medewerkers gevonden. De eerste vrouw vond ik op de trein van Antwerpen naar Brussel, de tweede via Facebook en de derde via via… Stuk voor stuk vrouwen met de oorlog op hun netvlies geprint, maar koninginnen in de keuken. Ik zie ons nog al dat eten met het openbaar vervoer naar de markt brengen, want een auto hadden we niet. Mijn chefs hadden een tweehonderdtal gerechtjes klaargemaakt. Pas de dag ervoor had ik de naam bedacht. From Syria with Love: Syrische gerechten, met liefde bereid. Het werd een ongelooflijke zondag. Er bleef die dag geen kruimel over. Iedereen was enthousiast, de mensen proefden en kwamen terug. Ze waren zowel gewonnen voor de Syrische keuken als voor het concept. ’s Avonds, bij het tellen van de jetons, bleek dat we de op een na best verkopende stand waren. Niet slecht voor een beginnend team (lacht). Ik hield er 300 euro aan over en verdeelde het geld


LEVENSVERHAAL

onder de drie chefs, want op dat moment had ik nog een inkomen bij Deloitte. Een van hen was in tranen en kuste het bankbiljet, het was de allereerste keer dat ze geld had verdiend met haar eigen zweet. Ik plaatste de foto’s op Facebook en sindsdien zijn we booming. Ons positieve verhaal was uniek en werd opgepikt door de pers. De telefoon stond niet stil. We gingen thuis bij mensen koken, organiseerden workshops, verzorgden banketten voor huwelijken en verzorgden de catering voor de Arenbergschouwburg.” “Na verloop van tijd werd de combinatie met mijn job bij Deloitte onhoudbaar. Mijn ouders probeerden me te overtuigen om mijn goedbetaalde job niet op te geven, maar als ik iets doe tegen mijn zin, dan ga ik gewoon dood. Mijn geest en hart waren elders, mijn beslissing was genomen. Het was experimenteren tot we de beste manier van werken vonden met From Syria with Love. We waren een tijdje een gewoon restaurant, maar uiteindelijk werkte de takeawayformule beter.”

NIEUWE UITDAGING “En al liepen de zaken goed, ik heb ontdekt dat ik vaak nood heb aan een nieuwe uitdaging. Vorige zomer nam ik deel aan een ondernemersinitiatief in Mechelen, waar ik drie maanden een Syrisch pop-uprestaurant runde dat ik de naam MinALBI meegaf, wat ‘vanuit het hart’ betekent, mijn leitmotiv! Met de coronacrisis moesten we From Syria with Love een paar maanden sluiten, al konden we eind mei wel weer starten met takeaway. Stilaan komen de aanvragen voor workshops en catering weer op gang.” “Het lijkt er op dat From Syria with Love nog een mooie toekomst heeft in België. Het land waarvan ik sinds kort ook een fiere onderdaan ben, want intussen heb ik de Belgische nationaliteit. Ook de kokkinnen voelen zich hier steeds meer thuis. De heimwee blijft, maar de verschrikkin-

‘Sinds kort ben ik een fiere onderdaan van België’ gen van de oorlog verdwijnen geleidelijk aan meer naar de achtergrond. Vandaag leveren ze met hun talenten een bijdrage aan de maatschappij die hen kansen bood. De voorbije jaren zijn ze uit de schaduw getreden en veranderd in trotse vrouwen met zelfvertrouwen en een eigen inkomen. Daar ben ik als ondernemer

33

misschien het meest fier op. Wat de toekomst brengt, weet ik niet. Mijn ouders wonen intussen in Spanje. Dit is nu mijn plek, de liefde heeft hier opnieuw mijn pad gekruist. Ik zal steeds mijn hart blijven volgen, in alle vrijheid.” ■ Meer info: www.fsyriawlove.com


IN ONZE TIJD

Terug naar school

Er was eens ... een tijd waarin terug naar school gaan de normaalste zaak van de wereld was. Vandaag kijken we meer dan ooit met plezier terug, naar hoe het vroeger was, in ‘onze’ tijd. Leve nostalgie!

essen Landbouwafgestudeerde regent 30 juni 1968. Met de ksnormaalschool shoudkunde van de Rij huishoudkunde en Hui rij, de eerste ede twe de op en sta in Wemmel. Ik was 20 school – het rne op een hypermode van links. We zaten opbouw van de r voo ken wij oude gebouw was moeten ng een eigen rli hool had elke lee Expo 58. Op de kostsc er minigolf. was n tui de in wasbak, kamer met bureau en ueuzer dan lux r het leven hie Voor velen van ons was it beklaagd. noo l hoo tsc kos jaren op thuis. Ik heb me de t kan Mar retaresse Marthe Auwaerts, sec e eld Sch a/d Sint-Amands

Dit is een foto van een foto van een foto uit de kleuterklas, vermoedelijk ergens rond 1965. De originele heb ik jammer genoeg niet meer. Ik sta onderaan, helemaal links. Annie Teirilinck, aka Ann D’Haeyer, Markant Geel

1963-1964. In de tweede kleuterklas zuster Valè bij re. Ik zit op de eerste de tweede va rij, n links, en keek toen al een heel an dere kant op dan de rest verschillend . Met e vrouwen he b ik nog al contact, vi tijd a Facebook. Deze maand vieren we onze zestig st e verjaardag Lucrèce Matt . hijs, lid va n Jong-Marka nt Brakel en Ar temis

1960. in de Ik was vie r jaa meisj St.Elisabe r en e met z thsch ool i at in de t de vl Zuste n Roe echtj weede r se Clara es op k jeugd had g de ee lare. Ik b leuterkla ige b e r s en he e n s nde i oeg a te ri de jo t blo n too an ha j, he ngens nde m a l r e t m goed e s a naar treng al re houde dat, een a e bli chts. n. Na toen las, ndere k om de kl ik ou omdat deze s c e h u der w ool. terkl konde ze in as, i Ik he as gi n len de jo k de rinne ngen en. B ngens boeke r me ij on schoo n nog s von v l vee an mi en Ka den z l spa jn br rl Ma e lec nnend oer Lieve y nie tuur ere b Delto ts vo als D oeken ur, M or me e Rod arkan isjes e Rid t Bev . der erenRoese lare

34


AANGEBODEN DOOR LIANTIS

Heb je al gedacht aan een telewerkbeleid?

M

isschien was het de voorbije maanden de eerste keer dat jouw medewerkers thuis aan de slag gingen. Wellicht heb je ondervonden dat de meesten thuis even productief zijn als op kantoor – of zelfs productiever. Waar telewerk tijdens de lockdown dé manier was om onze bedrijven draaiende te houden, zou je het nu als een voordeel kunnen aanbieden aan jouw medewerkers. Maak in dat geval wel zeker werk van een telewerkbeleid.

WAAROM EEN TELEWERKBELEID? Thuiswerk omvat heel wat aspecten die de nodige aandacht vragen. Ergonomie is daar een van. Op kantoor zijn je medewerkers doorgaans voorzien van alle benodigdheden om ergonomisch te werken: een aanpasbare bureaustoel, een extra beeldscherm ... Woonkamers of keukens die worden omgetoverd tot thuiswerkkantoor zijn daar vaak niet op afgestemd, wat bij beeldschermwerkers bijvoorbeeld neken schouderklachten kan veroorzaken. En heb je er al bij stilgestaan dat het risico op cyberaanvallen groter is? Het is belangrijk dat je jezelf én je medewerkers goed over zulke zaken informeert.

Foto: Paige Cody via Unsplash

De coronacrisis heeft haar sporen n ­ agelaten op ons werkleven: ­telewerk is de nieuwe norm geworden. Maar is jouw onderneming klaar om het ook in de ­toekomst toe te passen?

TO-DOLIJST VOOR THUISWERK

TELEWERK ALS VOORDEEL

Heb je twijfels over hoe je aan een telewerkbeleid moet beginnen? Sta zeker hierbij stil: • Voorzie je gepast materiaal voor je werknemer, zoals een laptop? • Heb je afspraken gemaakt over een kostenvergoeding? • Heb je eraan gedacht om je verzekeringsinstelling op de hoogte te brengen van het telewerk? Zijn je medewerkers enkel thuis verzekerd of ook tijdens verplaatsingen die ze op hun thuiswerkdagen tijdens de werkuren maken? • Laat je de thuiswerkdagen registreren? • Heb je aandacht voor ergonomie? • Ben je op de hoogte van de kosten die je als werkgever maakt bij telewerk? • Ben je verzekerd tegen cyberrisico’s?

Zoals we eerder al aangaven: je kan telewerk als een voordeel aan jouw medewerkers aanbieden. Een of meerdere thuiswerkdagen verbeteren hun werk-privébalans. Het heeft ook een positief effect op jouw imago als werkgever en zorgt ervoor dat je heel wat kosten uitspaart. En wist je dat bedrijven die telewerk aanbieden 20 procent minder ziekteverzuim kennen? Blijvend telewerk valt dus zeker te overwegen. Het kan zelfs een beloning zijn voor het feit dat jouw medewerkers de voorbije maanden het beste van zichzelf hebben gegeven in bijzonder moeilijke omstandigheden. ■

Bij Liantis kan je een telewerktoolkit aankopen die alle aandachtspunten handig voor je oplijst, inclusief een voorbeeld van een telewerkpolicy, templates om alles administratief in orde te brengen en een juridische leidraad.

35

Meer info over telewerk, werken in de nieuwe realiteit of jouw medewerkers op een voordelige manier belonen? www.liantis.be/ je-onderneming-na-corona


UIT DE COMFORTZONE

Ms. Proper gaat eco Elk nummer treedt een redactielid van Markant Magazine uit haar comfortzone. Deze keer is het aan Micheline Peacock. Zij maakt voor het eerst haar eigen poetsproducten.

O

f ik al eens zelf poetsproducten gemaakt had? Nee, ik heb er eigenlijk nooit de drang toe gevoeld, ik heb niet de neiging om zelf het warm water uit te vinden, of in dit geval het waspoeder of de allesreiniger. De ramen lap ik met een scheutje azijn in het water en de vloer schuur ik met bruine zeep, zoals mijn moeder. Ook voor de rest blijf ik de merken trouw die mijn moeder kocht. Enkel haar waspoeder heb ik ingeruild voor een ander merk nadat ik twee collega’s hun felgekleurde legging had zien vergelijken na zo veel wasbeurten met merk X of Y. Uit zo’n ervaring trek je lessen … Waarom zou je je eigen poetsproducten maken? Omdat de meeste niet zo ecologisch zijn en omdat, eens je het kan, het goedkoper uitkomt, belooft Anne Drake. Ze is auteur van boeken als Doe het zelf ! Ecologie op hoge hakken en Eco lifestyle – Aan de slag! En op haar website verkoopt deze ecowarrior nu ook doe-het-zelfpakketten om thuis schoonmaakmiddelen te ­maken. Mijn kennis over poetsproducten is alvast beperkt. Wel herinner ik me de roman De stam van de holenbeer uit de reeks De Aardkinderen van Jean M. Auel, over de prehistorische perikelen van een meisje dat geadopteerd wordt door de medicijnvrouw van een groep neanderthalers. Daarin las ik dat je zeep kan maken door de wortel van zeepkruid te pletten met een geschikte steen. Deze pasta, vermengd met water, levert een schuimige substantie op: de voorloper van de toiletzeep. Maar zeepkruid … Ik zou het nog niet herkennen als ik erover struikelde. Ik bestel dus een ‘zelfbrouwpakketpakket’ bij Anne Drake en krijg een doos toegestuurd met een link naar een ­online instructievideo. Uit haar motto ‘ecologie op hoge hakken’ leid ik af dat dit niet enkel voor geitenwollensokken bedoeld is. Hoge hakken draag ik zelden, maar een groen hart heb ik wel. Vol verwachting open ik de doos. De laatste keer dat ik zo benieuwd was, was met mijn laatste Sinterklaas. Zeepkruid vind ik niet in de doos, wel een fles azijn, een zakje sodakristallen, natriumbicarbonaat, citroenzuur, een blok marseillezeep, flesjes zwarte zeep en glycerine, twee soorten etherische oliën en zelfs een lege fles met spraykop en een leeg potje met schroefdeksel genre confituurpot. ‘Zero waste lifestyle’ staat

erop. We hebben dan misschien ‘less plastic’ op deze manier, maar de spullen komen wel toegestuurd met een hoop piepschuim – en dat voor zaken die je gewoon thuis of in eender welke winkel vindt.

WASPOEDER Ik maak mijn aanrecht leeg, stal alles uit en open het online filmpje. “We gaan waspoeder maken. Hiervoor heb je zeker een mondmasker nodig”, vertelt Anne Drake. Een mondkapje is er niet bijgeleverd maar gelukkig hebben we er nu allemaal in voorraad. Corona oblige. Het productieproces van dit eerste middel lijkt simpel, ook voor beginnelingen als ik. Drie ingrediënten mengen en klaar! Ik meng natriumbicarbonaat en kristalsoda en voel al direct dat het mondkapje nodig is. Opdwarrelend stof dringt in mijn neus, mijn ogen prikken. Daarna moet ik blijkbaar nog marseillezeep toevoegen. Hiervoor moet ik de zeep ras-

36


UIT DE COMFORTZONE

duizend-en-een klusjes. Mijn groene hart gaat sneller slaan. Ik giet de allesreiniger in de fles met spraykop. De videojuf drukt ons op het hart om goed te schudden voor gebruik omdat de ­essentiële olie steeds gaat boven drijven. Voor ik ermee aan de slag ga in de badkamer, maak ik eerst nog de citroenschuurcrème. Het is ineens het laatste doe-het-zelfmiddel dat ik maak. Deze keer moet ik flink roeren, zelfs een beetje kloppen om de consistentie van citroensorbet te bekomen. Piece of cake! De schuurcrème is klaar en past precies in het meegeleverde p ­ otje. Ik begin routine te krijgen. Toegegeven, heel moeilijk is het niet: wegen, meten, druppelen, mengen. Ik kan me intussen voorstellen dat, eens je de juiste ingrediënten in huis hebt, je inderdaad veel minder plastic flessen hoeft te kopen. Met de citroenschuurcrème maak ik intussen de wastafel schoon. De ­crème lijkt perfect haar schurend werk te doen, maar als ik nadien aan de wasbak in de keuken begin, zie ik plots krassen. Als die maar niet ­blijvend zijn ... Eerlijk is eerlijk: ik ben niet over alle producten dolenthousiast. Al ben ik wel een grote fan van de wc-bommen! ■

pen. Leuk! Het resultaat lijkt eerder op geraspte emmentaler dan op het poeder uit het filmpje, maar ik vind gelukkig meer uitleg in het e-book. De marseillezeep moet je echt heel fijn malen, anders verstopt de wasmachine. Dat is niet de bedoeling. Bedankt voor de waarschuwing! Ik mix dus de gemalen kaas met mijn foodprocessor, zoals aangeraden in het boekje, en voeg het toe aan mijn wit mengsel. Ta-daa, mijn wasmiddel is klaar. The proof of the pudding is in the – euhm – washing? Om het waspoeder te testen moeten we wassen. Ik sprokkel een halve machine wasgoed bij mekaar en gebruik één schepje (ongeveer 1 soeplepel). Bij welke temperatuur zou ik hiermee mogen wassen? 60 graden? Je voelt je een beetje hulpeloos, zo zonder gebruiksaanwijzing … Ik hou de wasbeurt nauwlettend in het oog. Borrelt er geen schuim op uit het zeepbakje of zo? Nee, alles verloopt normaal. Ook het wasgoed ziet er gewoon uit. Het ruikt neutraal, geen lavendel of zeebries. Het geurtje ‘wasdraadfris’ zal van de buitenlucht moeten komen. Ook goed.

‘Of ik al eens poetsproducten gemaakt had? Nee, nog nooit die behoefte gevoeld’

WC-BOMMEN Ik krijg er steeds meer zin in. We gaan wc-bommen maken. Ik voel me een halve terrorist wanneer ik – opnieuw gemaskerd – natriumbicarbonaat en citroenzuur meng, essentiële olie en wat water toevoeg. Dan moet ik kneden om een substantie als nat zand te krijgen, zegt Anne Drake in haar video. Interessant vind ik dat ze de functie van de ingrediënten uitlegt: citroenzuur ontkalkt en natriumbicarbonaat reinigt. De essentiële olie zorgt niet alleen voor het lekker geurtje maar heeft ook een ontsmettende werking. Ik vul mijn siliconenvormen en druk goed aan, zoals aanbevolen. Morgen, wanneer de bommen uitgehard zijn, kan ik ze ontvormen en in de wc-pot laten opbruisen.

Meer info: www.annedrake.com

ALLESREINIGER De allesreiniger is teleurstellend gemakkelijk te maken: savon noir aanlengen met water en essentiële olie toevoegen. Gisteren is mij voor het eerst ‘savon noir’ opgevallen als aanbieding in de supermarkt. Nu leer ik dat deze zeep uit Frankrijk komt en gemaakt is van olijven. Ik raadpleeg Google en kom heel wat te weten: savon noir bevat geen ingrediënten afgeleid van aardolie of dierlijke vetten, is biologisch afbreekbaar en geschikt voor

37


MODE

Tijdloos en cosy Stijlvolle klassiekers en warme, zachte materialen om in te schuilen, zo vat modejournalist Lut Clincke de herfstmode samen. Denk zwart en wit, maar ook warme herfstkleuren en af en toe een vrolijke kleurenclash.

EENVOUDIG EN DUURZAAM

1

De terugkeer naar vaste waarden was al een opkomende trend in precoronatijden en zet zich nu verder door. Klassieke motieven zoals Schotse ruiten, prince-de-­ gallesruiten en hanenpootmotieven blijven populair, maar delen hun succes met effen silhouetten in discrete of opvallende kleuren. Van broekpakken tot jurken en mantels in alle lengtes. Stijlpuristen gaan all the way voor monochroom en stemmen kledij, schoenen, tassen en andere accessoires op elkaar af, een optie die we vaak op de catwalk zagen. Zwart-wit contrasten zijn ook sterk vertegenwoordigd, verwerkt in motieven of in een combinatie van effen stukken waarbij de witte chemisier vaak de hoofdrol speelt. Het grote aanbod evergreens zoals effen of geruite wollen mantels en broekpakken speelt in op de duurzame tijdsgeest van minder maar beter. Het zijn stuk voor stuk kwalitatieve investment pieces die alle vluchtige trends overleven.

2

3

ZACHTE MATERIALEN Kleren die als een veilige cocon zitten zijn een tweede grote trend. Nog voor de crisis zich aandiende, speelden ontwerpers met dit idee. Denk oversized en omhullende vormen, maar ook aaibare materialen zoals boucléwol, mohair, fleece, omgekeerd schaap – nep of echt – en fake fur. Weinig modehuizen wagen zich nog aan echt bont en gaan voor een vegan alternatief. Zelfs de donsjas die de laatste jaren een echte revival kent, dient zich steeds vaker in een diervriendelijk alternatief aan. Een voorbeeld hiervan is het merk Save the Duck, dat het dons vervangt door technische materialen. Zo hoeven geen eenden meer levend geplukt te worden.

38


MODE

4

7

6

5 1. Donszacht en diervriendelijk: vegan donsjas van Save the Duck. www.savetheduck.it 2. Okergele mantel en muts in boucléwol en broek en hemdjas in geel-zwarte ruitjes, van Scotch&Soda. www.scotch-soda.com 3. Warm roomwit, beige en bruine tinten domineren de collectie van Marie Méro. www.mariemero.be 4. Kleurrijk breiwerk van Hampton Bays. www.hamptonbays.be 5. Eenvoudig, comfortabel en stijlvol: geklede pantalon en trui in effen zwart, van Filippa K. www.filippa-k.com 6. Vleugje seventies: aansluitende blazer en uitwaaierende pantalon in een grafisch motief, van Tommy Hilfiger. www.tommyhilfiger.com

7. Wijde pantalon in roodbruin ribfluweel en bedrukte bloes, van Xandres. www.xandres.com

39


MODE

WARME KLEUREN

10

Naast neutrale klassiekers zoals zwart, wit, grijs en marineblauw scoren ook warme natuurtinten goed. Alle mogelijke bruintinten passeren deze herfst de revue, van beige, cognac en lichtbruin over roest tot donker chocoladebruin. Rood blijft het goed doen, vooral de iets donkerdere schakeringen, naast warm oker en eendenblauw. Flashy kleuraccenten zoals fel fuchsia en felgroen fleuren grijze winterdagen op.

9

CREATIEVE MIX Als tegenpool van de cleane, monochrome stijl is er de clash van kleuren, stijlen en materialen. Elementen van de trench en de wollen wintermantel worden onderling gemixt tot nieuwe klassiekers. Ook patchwork is helemaal terug, een trend die we te danken hebben aan de recycling- en upcycling-beweging. Zelfs gerenommeerde modehuizen pakken uit met het feit dat ze restjesstoffen uit de productie recupereren en herwerken tot unieke creaties in contrasterende of subtiele nuances. We noteerden patch­ work bij Alexander McQueen, Marni, Tod’s, Tom Ford, Louis Vuitton, Missoni en Marine Serre, een ex-studente van het Brusselse La Cambre en een ­rijzende ster aan het modefirmament. Zij ­goochelde dit seizoen met de meest uiteenlopende recupstoffen, van tafellakens tot gordijnen. Het resultaat zijn unieke, flamboyante creaties. De stoffen mogen dan wel gerecycleerd zijn, het intensieve handwerk maakt deze creaties peperduur. Wie de look wil scoren, maar dan zonder het hoge prijskaartje, kan gaan voor patchworkprints, een compromis à la belge. ■

8. Tuniek en pantalon in een patchwork van koele grijze en warme bruine tinten, van Marni. www.marni.com 9. Radicaal in het rood: mantel, pantalon, top en accessoires in rood, uit de collectie Black van Liu Jo. www.liujo.com 10. Tijdloze wollen mantel, vlotte jeans en ­warme trui, van IKKS. www.ikks.com

8


Een weekend vol fietsplezier? Smeer alvast je kuiten in!

Fietsarrangement vanaf

€169 per volwassene voor 2 nachten

Met de wind in de haren de Vlaamse kust verkennen? Je kiest uit liefst 600 kilometer fietsplezier. Een walhalla voor wie graag met de fiets toert. Wanneer? Elk weekend op aanvraag Wat? 2x ontbijt, 2x driegangendiner, informatiepakket met fietskaart, fietsenstalling, fietsen ter plaatse te huur

Kinderlaan 49-51 –– 8670 Oostduinkerke –– 058 23 45 02 –– terhelme.be


Liefde voor

porselein Het porselein van Studio Pieter Stockmans vindt wereldwijd zijn weg, van vijfsterrenhotels tot driesterrenrestaurants. De unieke mix van maatwerk, artisanale technieken en eigentijdse vormgeving blijkt als succesformule al even solide als het hardporselein zelf. Lut Clincke


DESIGN

P

STOCKMANSBLAUW

iet Stockmans richtte zijn bedrijf op in 1987, na een carrière als ontwerper bij de Nederlandse porseleinfabrikant Mosa Maastricht. Van bij de start stond zijn studio bekend om zijn experimenteel hardporselein dat in kleine reeksen vervaardigd werd. Niettegenstaande Piet op zijn tachtigste nog altijd actief blijft in het bedrijf, heeft hij in 2007 de fakkel doorgegeven aan zijn dochter Widukind. Haar man Frank Claesen werkt sinds 1998 als designer voor Studio Pieter Stockmans.

Studio Pieter Stockmans is heel herkenbaar aan het zuiver wit en typisch blauw. Piet ontdekte de kleur toen hij aan het experimenteren was. Koud blauw blijft intact tijdens het bakproces. Het blauw doet het wit nog meer stralen.

Widukind Stockmans (foto : Stand Genk)

Piet Stockmans

FAMILIEBEDRIJF “Als kind liep ik in het atelier rond en ik ging ook vaak met mijn vader mee naar tentoonstellingen”, zegt Widukind Stockmans. “Na mijn opleiding grafische vormgeving en marketing ben ik in het ouderlijke bedrijf beginnen te werken. Aangezien er in ons land en in de buurlanden geen specifieke opleidingen meer bestaan, leiden wij onze mensen zelf op. We vinden het belangrijk om de knowhow te bewaren en door te geven. Sinds mijn vader het bedrijf opgericht heeft, wer-

ken we nog altijd volgens de traditionele, artisanale methode, maar met een vernieuwende kijk. Alles, van ontwerp tot productie, gebeurt in het eigen atelier in C-Mine in Genk. De collectie blijft evenwel constant evolueren. We verleggen telkens onze grenzen en denken mee met onze klanten, wat leidt tot nieuwe technieken. Zo hebben we op vraag van een van onze klanten holle borden gecreëerd die de warmte langer vasthouden.” “We maken enkel hardporselein dat op 1400 graden gebakken wordt. Het voordeel hiervan is dat het duurzaam is en niet poreus. Het hoeft niet geglazuurd te worden, een pluspunt voor restaurants: op glazuur zie je immers vingerafdrukken. De transparantie is ook een belangrijke troef, zeker voor objecten zoals windlichtjes. En aangezien alles handgemaakt is, kan je geleidelijk een collectie opbouwen en jarenlang bijbestellen. Ook dat is duurzaamheid.”

43

Frank Claesen

www.pietstockmans.com


DESIGN

EXCLUSIEVE SAMENWERKING MET MARKANT Speciaal voor Markant ontwierp Studio Pieter Stockmans een exclusieve collectie bestaande uit kommetjes en windlichtjes. Ze worden gepresenteerd in een houten koffertje, met certificaat. Mooi om te hebben of om te geven. “Het fijne lijntje staat voor raffinement en vrouwelijk­ heid. De uitgepuurde stijl past in elk interieur en de sets kunnen eventueel aangevuld worden met andere stuks uit de vaste collectie”, zegt Widukind Stockmans. De collectie is exclusief verkrijgbaar via Markant tot en met 15 november. De collectie bestaat uit: 1. Drie kommetjes + plateau: 173 euro 2. Drie windlichtjes + plateau: 164 euro 3. Drie kommetjes zonder plateau: 108 euro 4. Drie windlichtjes zonder plateau: 99 euro De transportkost bedraagt 9,90 euro. JA, ik wil graag een set uit deze unieke collectie! Bestellen kan via ­ www.markantvzw.be/ collectiestockmans ■

44


COLUMN

Tegoed

H

et moest een lummeljaar worden, dat eerste jaar van mijn pensioen. Veel mogen en weinig moeten, van veel nieuwe dingen proeven, en overal je tijd voor nemen. Een compensatie voor wat ik mezelf veertig jaar eerder had ontzegd en wat ik nooit meer had kunnen goedmaken, een tegoedjaar dus. Na mijn vierjarige opleiding als Germaniste was ik regelrecht in het werk- en gezinsleven gerold, en de drukte was nooit meer gestopt. Rond mijn vijfenveertigste kreeg ik het moeilijk met die realiteit. Kon ik het juk er maar eens een jaar afgooien. Maar met twee studenten in huis was een jaar zonder inkomen geen optie. Punt. Ik ploeterde dus verder, zo goed en zo kwaad als het kon, terwijl het verlangen naar een time-out groeide. Een jaar of vijf geleden droomde ik nog eens over mijn studententijd. Ik was veel te laat begonnen aan mijn thesis, het werk moest er over een week liggen, ik zweette water en bloed, tot iemand zei: ‘Maar je kan er toch gerust een jaar bij nemen.’ Er ging een wereld voor me open, in die droom. Een zonder de druk van altijd alles binnen de kortst mogelijke tijd klaar te moeten hebben. Een van rust, ontspanning, tijd voor creativiteit, lummelen. Dat gelukzalige gevoel wilde ik ook wel eens een in de wakkere wereld beleven. Vanaf toen begon ik uit te kijken naar mijn pensioen, want eerder zag ik het toch niet meer gebeuren. Dat zou ingaan op 1 juli 2020, voorafgegaan door vier weken verlof. Dan zou niets mijn lummeljaar nog in de weg staan. Niet onverdiend na tien jaar onderwijs en dertig jaar in een leidende functie in een middelgrote bibliotheek, vond ik zelf. Maar toen kwam corona. Onze bib diende halsoverkop te sluiten, om dan even plotseling een afhaaldienst te organiseren. Niets was nog hetzelfde. In enkele weken moesten we onszelf en ons werk heruitvinden. Vrijwel meteen manifesteerden zich bij de medewerkers de uiteenlopende aarden van het beestje mens. Voor sommigen leek er weinig aan de hand, anderen stonden stijf van schrik voor het virus. Water en vuur moest ik verzoenen, terwijl ik de grootste moeite had om mijn eigen vuur weer te doen opflakkeren.

Lut Geypens (62) schrijft over het leven zoals het is, met pensioen.

Een gracieuze exit kon ik vergeten. Al weken probeerde ik dingen af te ronden, maar alles bleef maar doorlopen. De draaimolen stopt niet omdat jij er af wil. Je moet springen terwijl hij doordraait. En wie er op zit, zal niet omkijken. Ik sprong en viel net niet. Op mijn laatste dag ruimde ik nog mijn bureau op, zeulde mijn persoonlijke spullen naar buiten in een big shopper en sloot met enige moeite de deur achter me. Geen receptie, enkel een bescheiden samenkomst met de collega’s over enkele weken, misschien, op voorwaarde dat corona zich gedeisd hield, maar dat deed niets af aan het bevreemdende van die laatste dag op de werkvloer. Mijn stemming kroop pas weer boven nul toen ik ’s anderendaags verrast werd met een thuisdiner door mijn zonen en mijn Facebookpagina ontplofte met pensioenwensen. Vrijwel iedereen gebood me om vanaf nu vooral te genieten. Nu zit ik in mijn kot met een stapel tegoedbonnen voor afgelaste voorstellingen, een festival, reisjes, zelfs voor mijn eigen pensioenfeest. Mijn lummeljaar moest er een worden van aftasten in de domeinen die mij het liefst zijn: concerten, reizen, schrijven, op restaurant gaan, terrasjes doen en – niet in het minst – mijn kleinkinderen. Ik kan het voorlopig allemaal op mijn buik schrijven, behalve schrijven dan. Misschien moet ik maar een tegoedbon vragen voor mijn tegoedjaar? ■

‘Nu zit ik in mijn kot met tegoedbonnen voor afgelaste voorstellingen, reisjes, zelfs voor mijn eigen pensioenfeest’

45


Foto: Regula Ysewijn

KOKEN

46


KOKEN

Het recept van Regula Ysewijn Micheline Peacock

Regula, je hebt voor ons ‘apple tansy’ gebakken uit je boek Pride & Pudding. Wat is dat precies?

APPLE TANSY

“De tansy was in 1430 een soort omelet gemaakt met tansy, een kruid dat lijkt op wat ze gebruiken in de kruidkoeken van Averbode. Het groeit alleen in het wild. Na verloop van tijd verdween het uit het recept en kwam er appel bij. In de zeventiende eeuw was het een zoet gerecht, maar voor onze smaak is het meer iets semihartigs.”

INGREDIËNTEN VOOR 4 TOT 6 PERSONEN · 1 of 2 zoete appels · 3 eieren · 50 ml magere room of culinaire room (30%), · 1 tl rozenwater, · een snuifje van nootmuskaat, ­kaneel en gemberpoeder · een nootje boter · 1 tl suiker

Je schreef ook Brits bakboek. Wat trekt je aan in de Engelse keuken, die niet echt bekendstaat als hoogstaand?

“Mijn interesse dateert uit mijn kindertijd. Ken je het liedje Witte zwanen zwarte zwanen, wie gaat er mee naar Engeland varen? ... Dat intrigeerde me zo dat ik per se naar Engeland wilde! Toen ik acht jaar was, heeft mijn moeder me dan getrakteerd op een reisje naar Canterbury. Sindsdien trokken we met het gezin steeds naar Engeland op vakantie. Op een keer zag ik in België gruwelijke beelden op tv van varkens die geruimd werden na de varkenspest, waarna ik geen vlees wilde eten. Ik had er een soort fobie van. Dat heeft geduurd tot we opnieuw in Engeland waren. Daar vond je al vroeger ‘lokaal kwaliteitsvlees’ op het menu. Provenance, heet dat daar. Ik wist dat deze dieren een goed leven hadden gehad en daarom vond ik het oké om ze op te eten. Bij mij groeide zo de overtuiging dat Engels eten beter was. Ik kende de vooroordelen over de Britse keuken niet (lacht).” Hoe kom je ertoe een kookboek te schrijven over pudding ?

“Naast mijn job als grafisch ontwerper zocht ik een creatieve outlet voor mijn kookhobby. Ik maakte foto’s van mijn gerechten en postte ze in een soort internetdagboek, een foodblog. Ik merkte pas dat het openbaar stond toen ik plots berichten kreeg van lezers – volgers! Dat was in 2010. Toen kreeg ik de vraag om het National Trust Book of Pudding te schrijven. Dat was kookboek nummer 1. Momenteel lees ik de drukproeven na van mijn volgende boek, met recepten uit de tv-reeks Downton Abbey.” Wat is de vreemdste pudding die je ooit maakte ?

“(Denkt na) Wat ik vooral leuk vind, is de – sorry voor de uitdrukking – ‘mindfuck’ waar de Engelsen zulke meesters in zijn: een gerecht dat je helemaal op het verkeerde been zet. Zo maak ik voor vrienden weleens ‘rice pudding in skins’. Op het bord zie je enkele worstjes liggen waarbij je denkt: aha, hartige vleesworstjes, maar eigenlijk gaat het om gebakken worstjes gemaakt van varkensdarm en gevuld met... rijstpap en zure bessen. Het is een zoet dessert. Heerlijk Engelse humor in de keuken!’

‘Ik hou van de humor in de Engelse keuken’

47

ZO MAAK JE HET 1. Verwijder het klokhuis uit de appels en snijd ze in dunne schijfjes. 2. Maak een beslag door de eieren los te kloppen met room, rozenwater en specerijen. 3. Smelt de boter in de pan, verdeel de appelschijfjes netjes en bak ze licht aan. Als ze gaan kleuren, draai je ze om en giet je er het eiermengsel over. Bak zoals je met een omelet zou doen. 4. Serveer en bestrooi licht met suiker. TIP Probeer deze pudding met pruimen of perziken, of in het seizoen boerenwormkruid, fijngehakt. ■ Pride & Pudding van Regula ­Ysewijns, 368 p., is uitgegeven bij Carrera Culinair. WIN WIN WIN Markant Magazine mag 3 exemplaren weggeven van Pride & Pudding. Stuur snel een mailtje naar redactie@ markantvzw.be.


CULTUUR

9

redenen om Het

Mark Uytterhoeven bij De blonde Katrijn.

48


CULTUUR

Kunstuur te bezoeken Wat zou je ervan denken om even de wereld achter je te laten en je te laten onderdompelen in klanken, kleuren en verhalen? Kunsthistorica Jo Haerens legt uit waarom je Het Kunstuur in Mechelen niet mag missen. Want deze expo is niet zomaar een tentoonstelling.

1. WAT EEN LOCATIE ...

Dessain op. Deze burgemeester van Mechelen in de eerste helft van de 20ste eeuw werd indringend geschilderd door Gustave Van de Woestyne. Naast hem vertelt Bart Somers op een videoscherm ons over het schilderij: hoe hij het werk als “een schat op de zolder van het stadhuis” vond en wat Dessain voor Mechelen betekende. Somers nodigt ons mee uit naar een ander werk dat oplicht: Vroege lente. Diezelfde Van de Woestyne schilderde zijn geliefde Prudence. Deze dochter van een herenboer moest acht jaar wachten vooraleer ze met haar geliefde mocht huwen. Ze verhuisden van Latem naar Mechelen. Het plattelandsmeisje voelde zich niet echt gelukkig in de stad, maar van één ding is Bart Somers zeker: “als ze vandaag in Mechelen zou wonen, zou ze er veel gelukkiger zijn”. Kan ik alleen maar beamen. Het is een leuke stad!

Ik neem je mee naar hartje Mechelen, recht tegenover de SintRomboutskathedraal. Op de hoek van de Minderbroedersgang vind je de 13de eeuwse Heilige Geestkapel. Ooit konden behoeftige parochianen hier terecht voor hulp. Vandaag is het de locatie voor Het Kunstuur en voor je er binnengaat, wil je misschien nog even ronddwalen op het plein van waar je de machtige Romboutstoren in al zijn glorie kan bewonderen. Eerst nog een drankje bij De Kuub? Of hou je het levendige cultuur­café voor straks om wat na te praten? Aan jou de keuze.

2. KLEINE BUBBEL, GROTE KUNST Benieuwd? Ons online ticket geeft aan wanneer we worden verwacht. Met niet meer dan acht personen worden we op hetzelfde moment toegelaten. Gewapend met mondmasker, een audiogids en al dan niet je eigen ‘oortjes’, opent zich de toegang tot een andere wereld. Geen grote groepen dus, geen drukte, maar een grote rust komt over je heen. Helemaal coronaproof ! En je krijgt je eigen stoeltje mee.

‘De verhalen van bekende en minder bekende vertellers doen iets extra’s met de werken’

5. BEKENDE EN MINDER ­BEKENDE STEMMEN

Verhalen zijn er bij elk schilderij dat dan even in de spotlights wordt geplaatst. De verhalen van bekende en minder bekende vertellers doen iets extra’s met de werken. De accordeonklanken worden levendig op het schilderij De blonde Katrijn van Prosper De Troyer. Mark Uytterhoeven, kleinzoon van Prosper, neemt ons mee naar zijn jeugd. Hij vertelt over het café Leyden in Mechelen waar grootvader allicht weleens kwam, en mooi toch hoe de kleinzoon opa’s borsalinohoed meebrengt. Hoor je Tom Boonen vertellen over de hellingen van ‘De Koppenberg’ en ‘De Taaienberg’ die er op het schilderij Het huis van mijn buur van Valerius De Saedeleer zo rustig bij liggen, dan wordt het stille werk zowaar druk. Wie wacht ons nog op? Ik noem er maar enkele: Stijn Coninx, Geert Noels, Pascale Naessens, Hans Bourlon, Jozef De Kesel, Khalid Benhaddou…

3. 32 PRACHTWERKEN Joost en Hans Bourlon, die Het Kunstuur samen bedachten met een creatief en wetenschappelijk team, gingen grasduinen in de Belgische schilderkunst uit de periode 1887-1938. De 32 werken die ze uitkozen, zijn niet van de allerminste. Je komt heel wat bekende namen tegen uit de Latemse school, maar ook andere tijdgenoten staan garant voor topstukken op onze route.

4. DOOR DE OGEN VAN DE BURGEMEESTER Ik zei het al: ik beloofde je een uur kunst, maar ook een uur verhalen. In de eerste duistere kamer licht het Portret van ridder Karel

49


CULTUUR

Het Kunstuur in de Heilige Geestkapel.

6. VERSE SNEEUW

9. DAGJE MECHELEN

Gegarandeerd dat je na Het Kunstuur anders zal kijken naar sneeuw. Bashir Abdi, de langeafstandsloper en Belgische recordhouder op de marathon, vertelt bij Winterlandschap met schelven van De Saedeleer hoe hij de eerste sneeuw in België als een sprookje vond. Was het zout, suiker? Naar buiten dus, aanraken en voelen hoe koud sneeuw wel is.

Heb je een hele dag Mechelen in het vooruitzicht, dan kan je door de stad flaneren, genieten van de leuke pleintjes en terrasjes. Het Museum Busleyden of het Speelgoedmuseum zijn ook het ontdekken waard. Test je graag je conditie? Beklim dan eens de toren van de kathedraal. Er wacht je een mooie skywalk met een uniek uitzicht. Reserveer wel je ticket online. Bootvaartjes zijn leuk voor jong en oud. In september loopt er in Mechelen ook het FESTIVAL K. De acht historische kerken van de Mechelse binnenstad vormen het decor voor lezingen en theater. Op 13 september is het Open Monumentendag. Er valt dus altijd wel iets te beleven in die stad waar Prudence nu wél gelukkig zou zijn! ■

7. DE HEILIGE GEESTKAPEL Eindpunt van de route is de Heilige Geestkapel zelf. Het lichtspel dompelt je onder in een indrukwekkende sfeer. Ook hier lichten stuk voor stuk werken op en hoor je de warme stem van Jo De Meyere de levensverhalen van schilders vertellen. Permekes Stugge voortdoeners zijn er: groots en ­indrukwekkend.

‘Geniet met volle teugen van het moment, kijk goed, luister goed’

8. GENIETEN IN HET NU Tegen de achtergrond van het indrukwekkende spel van klanken en kleuren hoor je op de audiogids de muziek gecomponeerd door Dirk Brossé. Ook hij heeft zijn bijdrage geleverd aan het filmisch en sfeervol concept van Het Kunstuur. Maar denk eraan: geniet met volle teugen van het moment, kijk goed, luister goed. Terugkeren op je stappen kan niet.

Het Kunstuur, tot 31 januari, 2021. Tickets vanaf 10 euro. www.hetkunstuur.com www.visitmechelen.be/toren www.uitinmechelen.be/festival-k www.bootjesinmechelen.be

50


AANGEBODEN DOOR TRIAS

Bijen en honing, een vrouwenzaak? Het is niet altijd eenvoudig om een job te vinden in Oeganda, zeker niet als vrouw. TUNADO, een partner van Trias ­Oeganda, helpt ook vrouwen imker te worden. Want in bijen en honing is het zoet zakendoen. Lisa Arys Phionah Birungi is programmamanager bij TUNADO, een partner van Trias Oeganda. Elke dag trekt ze erop uit in Kampala, de Oegandese hoofdstad, om imkers te verenigen en te versterken. De werkloosheidsgraad loopt in NoordOeganda op tot 63 procent en zeker voor vrouwen is het niet gemakkelijk om een goedbetaalde job te vinden. Imkeren is best laagdrempelig en de investering relatief laag. Het verzorgen en onderhouden van de bijen en bijenkasten kan je gemakkelijk combineren met het huishouden en je kan bijen houden vlak bij je huis, wat het voor veel vrouwen een aantrekkelijke bron van inkomsten maakt. Net als voor Markant is gendergelijkheid belangrijk voor Phionah en TUNADO. Als mama van drie dochters is ze blij met een partner die haar volop steunt – ook als ze op zakenreis moet. Helaas, vertelt Phionah, worden vrouwen in Oeganda vaak niet evenwaardig geacht aan mannen. TUNADO pakt de ongelijkheid aan. Niet alleen door vrouwen op te leiden tot imker en lesgever, ze schuiven mannen die inclusief werken ook naar voor als genderkam-

pioenen. Zo willen ze mannen aansporen op te komen voor vrouwen en aantonen dat iedereen baat heeft bij werkende vrouwen. Vandaag domineren ondernemende vrouwen het verwerken en verpakken van honing in heel Oeganda. Voor veel ondernemende families is imkeren nu de hoofdactiviteit. Steeds meer jongeren starten met het houden van bijen. De toekomst van de ondernemende imkers in Oeganda is verzekerd en aan een betere toekomst voor ondernemende Oegandese vrouwen wordt hard gewerkt. Meer weten over vrouwelijke imkers in Oeganda of het werk van Trias? Surf naar www.trias.ngo/markant In de honingworkshop BIJzonder veelZIJdig van Trias ontdek je de wereld van Belgische en Oegandese imkers en maak je drie productjes met honing en krijg je een receptenboekje mee naar huis om zelf uit te proberen. Meer info www.trias.ngo/markant of mail naar lisa.arys@trias.ngo

51

Wie is Phionah? Phionah Birungi is programmamanager bij TUNADO, een partner van Trias Oeganda. Ze coördineert de programma’s en projecten van de imkervereniging. Verder is ze mentor en coach van de staf, beheert ze de fondsenwerving, organiseert ze multistakeholder vergaderingen, rekruteert ze nieuwe imkers voor de vereniging én verzorgt ze de marktontwikkeling van de producten van leden. Wat is TUNADO? TUNADO of the Uganda ­National Apiculture Development Organisation is de koepelorganisatie voor imkers in Oeganda. De ­organisatie heeft meer dan 2 miljoen leden over heel ­ Oeganda met een hoofdzetel in de Oegandese hoofdstad K ­ ampala. De organisatie organiseert initiatieven om het imkeren te promoten en ondernemende imkers te helpen met het opstarten van ondernemingen, onderhouden van bijenkorven en verkopen van honing. Wat is Trias? Vrouwen een eerlijke kans geven om als onderneemster hun talent te ontplooien. Daar is Markant elke dag mee bezig, in Vlaanderen en de komende jaren ook in Oeganda, zij aan zij met Trias. Als internationale ontwikkelingsorganisatie helpt Trias wereldwijd dromen waar te maken van ondernemende mensen. Trias versterkt ondernemers en onderneemsters wereldwijd aan de hand van microkredieten, opleidingen en het versterken van coöperaties. Meer info over Trias vind je op www.trias.be ■


CULTUUR FILMRECENSIE

60 worden, een drama! De Duitse actrice ­Corinna Harfouch blijft met meer dan t­ achtig films op haar cv toch vooral bekend in haar eigen land. ­Hopelijk komt daar met het ­uitstekende drama Lara – over een vrouw die zestig wordt – ­verandering in. Pierre Raemdonck

I

n een groot feest heeft de teruggetrokken Lara totaal geen zin. Net wanneer ze op punt staat om een einde te maken aan haar leven, belt de politie aan voor een huiszoeking. Gedwarsboomd in het uitvoeren van haar sinister plan, onderneemt ze toch maar een poging om de dag door te komen. Een relatie of vrienden heeft ze niet. Ze beschikt namelijk niet over enige

optreden te gaan. Lara neemt niet alleen het initiatief om zonder enige uitnodiging naar het concert te gaan, ze koopt bovendien alle overblijvende tickets op om ze daarna uit te delen aan mensen die op een of andere manier toch een rol spelen in een haar grijze bestaan. De film start als een drama en via de diverse contacten bij het uitdelen van de tickets komen we veel te weten over het leven van Lara, zoals haar verdwenen liefde voor pianomuziek of de dictatoriale opvoeding van haar zoon. De tocht die ze maakt, is geen vervelende opeenvolgende reeks van verschillende ontmoetingen, maar brengt het juiste ritme in de film. Centraal staat de moeilijke relatie tussen moeder en zoon waarbij laatstgenoemde geen zin meer heeft in enig contact met zijn moeder. Via de vertolking van de ­actrice Corinna Harfouch, geholpen door de fijnzinnige regie van Jan-Ole Gerster, voel je de pijn van haar gemis van een

‘De cineast slaagt erin om Lara een reis te laten maken in haar eigen leven’ vorm van sociale vaardigheden. Toch is er één element in haar grijze bestaan dat haar leven draaglijk maakt. En dat is haar zoon Viktor, wiens carrière als concertpianist stilaan een succes wordt. Uitgerekend op haar verjaardag geeft hij bovendien zijn eerste grote concert. Hoewel er geen sprake is van een liefdevolle band met haar zoon, vat ze het plan op om naar dat

52

v­olwaardige emotionele band met haar kind. Hoe dramatisch de film ook begint, in essentie gaat het in dit verhaal over de hoop op verandering. Interessant is de rustige opbouw van de spanningsboog of Lara nu effectief naar het concert zal gaan of niet. Op zich lijkt dit niet zo belangrijk, maar de cineast slaagt erin om deze vrouw een reis te laten maken in haar eigen leven, net op haar zestigste verjaardag. Met veel oog voor detail worden de gesprekken getoond met de mensen aan wie Lara een ticket geeft. Soms hangt er een lichte wolk van humor over deze ontmoetingen, maar vaak houden ze Lara een spiegel voor. Hiervan houdt ze naarmate het verhaal vordert, steeds minder. Met dit fijnzinnig portret van een volwassen vrouw toont de cineast Jan-Ole Gerster dat een film ook kan boeien zonder spectaculaire plotwendingen en hij bewijst tevens hoe springlevend de Duitse cinema wel is. ■

Lara komt uit begin september. Trailer: https://youtu.be/jlfLFbvLnLY Regie: Jan-Ole Gerster Cast: Corinna Harfouch, Tom Schilling, Rainer Bock, Volkmar Kleinert, André Jung, Gudrun Ritter


CULTUURTIPS

EXPO

Warhol in Luik

WIN EEN BOEK!

In lang verboden tijden © Louise Desnos

EXPO

Plantenkoorts Wat kunnen planten ons leren over design? Heel wat, zo leert de ­tentoonstelling Plant Fever in Hornu ons. En niet alleen omdat je er prachtige voorwerpen van kan maken – van schoenen gemaakt van hennep tot dit gevlochten werk Eritaj Kontré van Dach & Zephir. Volgens curator Laura Drouet stellen we namelijk onze hele manier van leven, denken en dromen in vraag. Deze expo laat je kennismaken met het werk van creatieve zielen uit de hele wereld en onderzoekt zaken als ecofeminisme, biomimicry, upcycling en zelfs post-kolonialisme. Plant Fever, van 18/10 tot 14/2, Site du Grand-Hornu, Hornu, www.plantfever.com WIN EEN BOEK!

Etiquette anno 2020 Brigitte Balfoort brengt deze maand De Nieuwe Etiquettebijbel uit. Het boek staat vol goede raad over wat hoort en wat niet, anno 2020. ­Markant Magazine mag vijf exemplaren weggeven. Stuur een mailtje naar ­redactie@markantvzw.be. De Nieuwe Etiquettebijbel van Brigitte Balfoort, uitgegeven bij Houtekiet, 22,99 euro.

In Verboden beelden verzamelt ­Daniël Biltereyst beelden die ooit uit films geknipt werden. Want van 1921 tot in de jaren 90 bestond er in België zoiets als een censuurcommissie. Die zag erop toe dat je beelden als dit – uit de film Tarzan and his Mate (1934) met een te blote Jane – nooit onder ogen zou krijgen. Een heerlijk stukje nostalgie naar de tijd van toen, zij het net dat tikje spannender. Het boek schetst de geschiedenis van deze verboden beelden en verschijnt later dit na jaar. Markant Magazine mag drie exemplaren weggeven. Stuur een mailtje naar redactie@markantvzw.be. Verboden beelden van Daniël Biltereyst, uitgegeven bij Houtekiet, 29,99 euro

Warhol - The American Dream Factory blikt terug op de carrière van een van de meest invloedrijke kunstenaars van de 20ste eeuw. De tentoonstelling verzamelt de beroemdste werken van Andy Warhol uit ’s werelds grootste musea en toonaangevende privécollecties, evenals zeldzame documenten die voor het eerst worden gepresenteerd. Warhol - The American Dream Factory, van 2/10 tot 28/2 in La Boverie, Luik, www.expo-factory.be

EXPO

100 x Congo Precies honderd jaar geleden werd de stad Antwerpen, in volle koloniale tijd, eigenaar van een Congolese collectie. 100 x Congo zet honderd blikvangers in de kijker. Welke verhalen schuilen er achter de objecten? Hoe zijn ze hier beland? Wat was hun betekenis voor Congolese volken? En waar ligt de toekomst van de collectie? ­Nadia Nsayi, auteur van Dochter van de ­dekolonisatie, cureert deze expo. 100 x Congo. Een eeuw Congolese kunst in Antwerpen, van 2/10 tot 29/3, MAS, Antwerpen, www.mas.be

53

Tutu Puoane © Senne VanLoock MUZIEK

Bozar from home Van de Belgisch-Zuid-Afrikaanse zangeres Tutu Puoane tot de Britse violiste Rachel Podger. Op de website van Bozar kan je nog altijd gratis terecht voor de meest adembenemende thuisconcerten van wereld­ artiesten. Verrassend pakkend, zelfs vanuit je zetel. www.bozar.be ■


COLUMN

Vallen

M

ama, zijn alle zwarte mensen arm?’ Mijn zesjarige dochtertje stelt de vraag wanneer we net ons rijhuis verlaten. We hebben onze rollerblades aan en beginnen aan ons blokje om. Ik schrik van haar vraag en blijf net niet hangen aan de losliggende stoeptegel. Om vervolgens over mijn woorden te struikelen. ‘Euhm, nee, meisje. Niet alle zwarte mensen zijn arm’, antwoord ik, precies op het moment dat er een zwarte mevrouw met een baby in een buggy onze richting komt aangewandeld. Zou mijn dochter daarom nu die vraag stellen? Ik zak net niet door de grond van schaamte en wil snel verder. ‘Kom, we gaan.’ We nemen een voorsprong op de jonge mama. De laatste maanden, sinds corona, zijn we samen naar Karrewiet beginnen te kijken, het jeugdjournaal op Ketnet. Sinds ze het daar over Black Lives Matter hebben gehad, de beweging die protesteert tegen politiegeweld tegen zwarten, in de VS en sinds de dood van George Floyd wereldwijd, wijst mijn zesjarige altijd zwarte mensen aan. Waar we ook zijn. ‘Kijk mama, een zwart jongetje! Maar hij kan wel goed skaten.’ Dat was die keer dat in de speeltuin. Die ‘maar’ had ik gehoord. Toch zei ik gewoon: ‘Ja, hij kan het goed. Hij zal veel geoefend hebben.’ Want dat is ons motto. Leren doe je met vallen en opstaan. Of het nu skaten, fietsen of rollerbladen is. Een andere keer, onderweg in de auto, reden we voorbij een speelplaats. Ook toen riep ze enthousiast: ‘Oooh, mama! Een zwart meisje!’ Ik lachte ongemakkelijk en zei: ‘Ja-haa, een zwart meisje. Maar het is onbeleefd om dat zo te zeggen.’ ‘Waarom?’ ‘Goh. Ja. Gewoon. Dat doe je niet.’ En nu zijn we dus aan het rollerbladen. De vrouw met de buggy loopt nog achter ons, ik hoop dat ze ons niet hoort. ‘Natuurlijk zijn niet alle zwarte mensen arm’, zeg ik. ‘Sommige zijn arm en andere zijn rijk.’ Ik vertel niets over de discriminatie op de arbeidsmarkt, dat lijkt me nog te ingewikkeld, maar wel dat er meer armoede is in Afrika dan in Europa. We gaan er niet verder op door. Ik zie de mama een huis binnengaan in onze straat en wil me verontschuldigen voor mijn kind en haar grote mond en dat het toch echt niet aan haar opvoeding ligt. Of aan mij. Maar ik durf niet. Tegelijk schaam ik me voor mijn schaamte. Die avond lees ik Brown Girl Magic aan mijn dochter voor, een

Hoofdredacteur van Markant Magazine Ann-Marie Cordia (43) heeft een vriend en twee kinderen. Ze laat haar columns nog altijd eerst door haar moeder nalezen.

kinderboek van Dalilla Hermans. Over een zwart meisje dat het lastig heeft op school omwille van haar huidskleur en haar haar dat anders is. Het is niet de eerste keer dat we het lezen, maar het is alsof mijn dochter nu pas snapt waarover het gaat. Over wat racisme is en dat je dan iemand minder vindt omwille van zijn of haar huidskleur. ‘Jij bent wit’, zeg ik. ‘Ik ben bruin omdat oma in Indonesië is geboren en je broer is daarom ook bruiner dan jij.’ Ze vertelt over een zwart meisje bij haar in de klas. Veel kinderen met migratieroots zijn er sowieso niet in haar dorpsschooltje. ‘Maar ik vind haar wel mooi. En haar haar vind ik ook mooi.’ Daar heb je die ‘maar’ weer. Die zit me zo dwars. Het is ­alsof ze heel goed doorheeft dat de wereld zwarte mensen soms anders bekijkt, negatiever, en dat ze er daarom elke keer iets positiefs aan toevoegt. Het is een raar gesprek om te hebben met een kind dat voordien met geen woord repte over huidskleur. Ik vertel haar nog dat ik vroeger het enige bruine kind was in de klas en dat ik dat vreselijk vond – ook als mensen me juist daarom schattig vonden. Dat wil ik nog meegeven. Dat ze dus niet moet wijzen naar zwarte mensen. Een paar weken later gaan we weer rollerbladen. ‘Kijk! Mama, een blinde!’ Nu blijf ik echt haken aan die loszittende stoeptegel en val. Zonder erg. ‘Vallen en opstaan, mama’, zegt mijn dochter. ‘Zo is dat, schat.’ Dat geldt ook voor ouders en opvoeden. We zullen in al onze onvolmaaktheid doorgaan. ■

54

Foto: Chen Vandeput

‘Ik wil me ­verontschuldigen voor mijn kind en haar grote mond’


Wij gunnen haar een wereld zonder kanker Wij geloven dat morgen beter wordt. Dat steeds meer mensen kanker zullen overleven. Tot we op een dag geen geliefden meer verliezen aan kanker. Daar kunt u nu al aan bijdragen door Kom op tegen Kanker op te nemen in uw testament. Uw legaat wordt gebruikt voor kankeronderzoek én voor een betere zorg aan kankerpatiënten en hun omgeving. Lees meer, vraag nu de gratis brochure ‘Morgen wordt beter’ aan. Dat kan met de antwoordstrook, via het gratis telefoonnummer 0800 59 111 of via de website komoptegenkanker.be/nalaten.

✁ Ja, ik ontvang graag de gratis informatiebrochure ‘Morgen wordt beter’ Mevrouw

Voornaam

Naam

Straat Postcode

Nummer Gemeente

Stuur de ingevulde antwoordstrook in een gefrankeerde enveloppe naar: Kom op tegen Kanker, Koningsstraat 217, 1210 Brussel. Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens en geven die nooit door aan derden. Kijk op komoptegenkanker.be/privacybeleid voor meer informatie.

55

Bus

MA_3_20

De heer


REIZEN MET MARKANT

Dwars door IJsland, land van water en vuur 2 - 11 SEPTEMBER 2021

Gekend voor zijn vulkanen, gletsjers, warmwaterbronnen, prachtige landschappen en nog zo veel meer is IJsland dé plek bij uitstek voor een natuurliefhebber. Tien dagen lang trek je samen met Cory Lintermans zowel naar de toeristische trekpleisters als het onbewoonde, vulkanisch actieve binnenland in. En ontdek je meer dan eens waarom men IJsland rekent tot een van de mooiste landen op aarde. Het land bij uitstek om te ontdekken, te beleven en te genieten!

REISINFO Reisbegeleiding: Cory Lintermans (corylintermans@gmail.com) i.s.m. Travel 2 Iceland Richtprijs (o.b.v. 20 deelnemers): 3.699 euro p.p. (o.b.v. 2p) • Single-supplement: 750 euro • Supplement voor niet-leden: 100 euro p.p. (m.u.v. 1 reisgezel per Markant-lid)

PROGRAMMA Het gedetailleerde programma van deze rondreis kan je nalezen op onze website, maar dit ontbreekt zeker niet: • Nationale Parken Thingvellir en Skaftafell, Kaap Dyrhólaey en de Sprengisandur highland route • spectaculaire watervallen zoals Gulfoss, Skógafoss en Goðafos • een wandeling langsheen de gletsjer Kötlujökull • amfibieboottocht in Jökulsárlón • baden in de Blue Lagoon • vrije voormiddag in Reykjavik Opgelet: om optimaal van alle natuurpracht te kunnen genieten is een goede fysieke conditie aangewezen.

Meer info en inschrijven: www.markantvzw.be/reizen


REIZEN MET MARKANT

Timisoara en de verborgen parels van Roemenië 14 - 24 MEI 2021

PROGRAMMA Het gedetailleerde programma van deze rondreis kan je nalezen op onze website, maar dit ontbreekt zeker niet: • stadsbezoeken o.a. Boekarest, Sighisoara, Sibiu, Brasov, Timisoara • burchten van Fagaras en Bran (gekend van Dracula) • middeleeuwse ‘weerkerken’ in Biertan en Viscri (Unesco-erfgoed) • de streek van Maramures (Unesco-erfgoed) • beschilderde kloosters in Bocovina (Unesco-erfgoed) • stadswandelingen én 2 natuurwandelingen (9 km) • kennismaking met plaatselijke ambachten, keuken, wijnbouw, muziek ...

REISINFO Reisbegeleiding: Annemie Wyseure, annemiewyseure@hotmail.com i.s.m. Zuiderhuis Max. 20 personen Richtprijs: 1.999 euro p.p. (o.b.v. 2 p.) • Single-supplement: 335 euro • Supplement voor niet-leden: 100 euro p.p. (m.u.v. 1 reisgezel per Markant-lid)

Vanwege de historische banden met Oostenrijk en de vele, kleurrijke gebouwen met een Weense uitstraling wordt Timisoara ook wel ‘Klein Wenen’ genoemd. Het oude stadscentrum van deze bruisende studentenstad wordt in aanloop naar de titel van Culturele Hoofdstad 2021 ingrijpend gerenoveerd en mag dus zeker niet ontbreken op deze rondreis doorheen Roemenië. Daarnaast verken je samen met Annemie Wyseure steden zoals Sibiu en Brașov en kan je genieten van de natuurpracht die Roemenië te bieden heeft. De rijke geschiedenis, de gevarieerde cultuur (zowel Unesco als verborgen parels) en couleur locale van het authentieke Roemenië zullen je vast aangenaam weten te verrassen!

57

Meer info over alle reizen: www.markantvzw.be/reizen


REIZEN MET MARKANT

Winters wonderland Lapland: beleef de magie van het Hoge Noorden 24 – 31 JANUARI 2021 EN 21 – 25 FEBRUARI 2021

Ongerepte natuur met onvoorstelbaar uitgestrekte sneeuwvlaktes, dikbesneeuwde dennenbossen en magisch bevroren meren, de verrassende Sami-cultuur … Winters ­ Lapland spreekt tot ieders ­verbeelding.

PROGRAMMA Kies uit: • een 8-daagse reis met de hoogtepunten van Fins Lapland: 24 – 31 januari 2021 • een 5-daagse short break in Levi: 21 – 25 februari 2021

58


REIZEN MET MARKANT

Luxereis naar Dubai en Abu Dhabi Maak samen met reisbegeleidster Yvette Serneels kennis met alle hoogtepunten van de emiraten Dubai en Abu Dhabi.

17 - 24 MAART 2021 EN 27 OKTOBER – 3 NOVEMBER 2021

nieuwe data

PROGRAMMA Kies uit: • luxueuze kennismaking met hoogtepunten van de emiraten Dubai en Abu Dhabi zoals het nieuw geopende Louvre: 17 – 24 maart 2021 • hoogtepunten van de emiraten Dubai en Abu Dhabi incl. bezoek aan de 35ste Wereldtentoonstelling onder het thema ‘Connecting Minds, Creating the Future’: ­­ 27 oktober – 3 november 2021

Vietnam, land van de rijzende draak Fietsen door de oude binnenstad van Hanoi, genieten van panoramische zichten op weg naar Pu Luong, de prachtige rotsformaties zien van Halong Bay, het keizerlijke Hue verkennen of varen op de mythische Mekong-rivier … Deze rondreis door Vietnam betekent 14 dagen lang ontdekken, beleven én genieten. ■

22 NOVEMBER – 5 DECEMBER 2021

Meer info over alle reizen: www.markantvzw.be/reizen

59


PELGRIMEREN MET MARKANT

PELGRIMSROUTE LANGS DE VIA PODIENSIS

IN HET SPOOR VAN DE ­MONNIKEN VAN CITEAUX

4 - 14 JULI 2021 Misschien is dit wel de mooiste pelgrimsroute van ­Frankrijk. De Via Podiensis verbindt Le Puy en Velay met de Pyreneeën. Tien etappes van deze ‘weldadige’ route volgen we als echte pelgrims. Zo willen we op het spoor komen van wat ontmoeten en ont-moeten in ons leven kan betekenen.

29 AUGUSTUS – 8 SEPTEMBER 2021 10 dagen stappen in het spoor van de monniken van Cîteaux en ontdekken wat hun inspiratie met ons doet. Van bij de start tussen de wijngaarden, doorkruisen we een onbekend Bourgondië. We stappen tot de wondermooie abdij van Fontenay en dalen dan af naar ‘la Colline éternelle - Vézelay. Zo ontdekken we een ander Bourgondië, in het spoor van monniken en pelgrims, boeren en natuurlijk ook levensgenieters.

Wil je ook een pelgrimstocht maken? Mail of bel dan naar Trui Colpaert (trui.colpaert@gmail.com en tel. 09 231 89 07) of Carmen De Vos (carmen.de.vos1@gmail.com en tel. 09 386 46 82). Zij houden je op de hoogte. Vanaf 1 december kan je je inschrijven. Je leest er alles over in het magazine dat rond 1 december verschijnt.

OP STAP MET KADANS

SINGLE? WELKOM BIJ KADANS Ben je single (m/v)? Dynamisch en nieuwsgierig? Sta je positief in het leven? Hou je van culturele, sportieve en ontspannende activiteiten? Wil je anderen ontmoeten die je interesses delen? Zin om nieuwe vriendschappen te sluiten en samen op stap te gaan? Dan is Kadans iets voor jou! WIE EN WAT IS KADANS? Kadans telt een goede honderd leden (m/v) uit de verschillende Vlaamse provincies. Het zijn voor het grootste deel veertigers en vijftigers, met een hart voor cultuur en natuur en met ruime interesses. De meesten zijn vrijgezel, gescheiden of weduwe/weduwnaar. Nieuwe leden worden gastvrij ontvangen en voelen zich heel snel thuis.

zijn, fietstocht of stadsbezoek ... De wandeldriedaagse in november gaat niet door door corona, maar in het Hemelvaart-weekend in mei 2021 gaan we normaal wel op vierdaagse in het buitenland. Carpoolen kan. PROGRAMMA

WAT DOET KADANS?

Zaterdag 26 of zondag 27 september 2020. Geocaching Bornem. Wie zoekt die vindt…. in Bornem. Zaterdag 24 of Zondag 25 oktober 2020. Back to normal na 14-18 … in Diksmuide. Alles over hoe het leven herstartte na Wereldoorlog I.

Je wordt elke maand op een activiteit – meestal overdag in het weekend – uitgenodigd, met telkens een veertigtal deelnemers. De activiteiten worden zoveel mogelijk verspreid over de verschillende provincies. We beginnen ons werkjaar in september en sluiten feestelijk af met een slotactiviteit in juni. Bij het begin van het werkjaar krijg je de kalender met de data en thema’s van de activiteiten. Een daguitstap kan een wandeling

MEER WETEN? Neem dan contact op met voorzitter Paul Vanoostende: kadansinfo@gmail.com. Activiteiten onder voorbehoud. ■

60


© J.P. Remy

© Marc Verpoorten

Luik wordt het Manhattan van Wallonië

Voor een aantal maanden toch, want het museum La Boverie blikt met Warhol. The American Dream Factory terug op de

carrière van een van de meest invloedrijke kunstenaars van de 20e eeuw. Het hart van La Boverie zal kloppen op het ritme van de waanzinnige nachten van Manhattan, toen muzikanten, dichters, acteurs en kunstenaars uit alle lagen van de bevolking zich in de Factory verzamelden.

Laat deze tentoonstelling nog maar het begin zijn van je bezoek aan Luik en maak er meteen een citytrip van. Nergens meer dan in de ‘vurige stede’ voel je de dynamiek van een stad, maar ze omarmt je evengoed met oprechte hartelijkheid. Laat je zeker ook verrassen door haar architectuur en gevarieerd patrimonium, met als belangrijkste voorbeelden de historische Place SaintLambert met het Prinsbisschoppelijk Paleis en de Koninklijke Opera van Wallonië, een pareltje, dus wip hier zeker even binnen. Maar ook het ultramoderne station van Guillemins van de Spaanse architect Santiago Calatrava moet je gezien hebben. Graag nog even shoppen voor je naar huis gaat? In de hippe buurt rond de Carré is het overdag gezellig winkelen en ‘s avonds heerlijk genieten van een terrasje. Dat klinkt toch als de ideale uitstap om even aan de routine van alledag te ontsnappen. Warhol – The American Dream Factory

Luik, Museum La Boverie van 2 oktober 2020 tot 28 februari 2021 © The Andy Warhol Foundation for the Visual Arts

Goesting gekregen om een bezoek aan Luik te brengen? Kijk op onze website visitwallonia.be voor alle praktische info.

Wallonië en de Ardennen, zóveel te beleven !


COLOFON

Colofon COVERFOTO Fotografie: Ellen Goegebeur Make-up: Vanessa Bossuyt

MARKANT MAGAZINE IS HET ­LEDENBLAD VAN MARKANT, BEST PITTIG EN ARTEMIS en verschijnt op 1 september, 1 december, 1 maart en 1 juni

OPLAGE 30.000 exemplaren

ALGEMEEN VOORZITTER MARKANT VZW Gudrun Verschuere

RECLAMEREGIE Publicarto NV, Driehoekstraat 18, 9320 Aalst Liselot Derycke

V.U. Diane Devriendt MARKANT-SECRETARIAAT Hendrik I-lei 296, 1800 Vilvoorde Tel. 02 296 93 30 | 02 286 93 69 infor@markantvzw.be www.markantvzw.be

Markant vzw is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de advertenties.

Ken je ons digitaal magazine Markantmag.be?

ABONNEMENTEN • 45 euro voor het sociaal-cultureel netwerk Markant en Best Pittig • 125 euro voor Artemis, het professionele netwerk Te storten op het rekeningnummer BE 76 4350 3286 5195

Dit is het digitale broertje van het ­papieren Markant ­Magazine. Als lid ontvang je dit online magazine 7 keer per jaar in je mailbox. Wil jij ons digitaal magazine ook ­ontvangen? Inschrijven kan hier: www. markantvzw.be/markant/­magazine

HOOFDREDACTIE Ann-Marie Cordia annmarie.cordia@markantvzw.be

Markant is lid van

ARTDIRECTION Bird’s Eye Design bvba REDACTIERAAD Isabelle Bral, Kirsten ­Coenraets, ­Annick De Smet, Lut Geypens, Jo Haerens, Micheline Peacock, ­Nathalie ­Rijkers en Lauren Van Z ­ eebroeck Markant Magazine wordt gedrukt op chloorvrij papier bij Drukkerij Moderna,

WERKTEN MEE AAN DIT NUMMER Lisa Arys voor Trias, Isabelle Bral, Lieve Claeys voor ­Liantis, Lut ­Clincke, Trui Colpaert, Jaël Cox, ­Flore ­Deman, Rosine Deprez, ­Annick De Smet, Selma Franssen, Lut Geypens, Jo Haerens, Micheline Peacock, Pierre ­Raemdonck, Katja Reynvoet, ­Nathalie Rijkers, ­Rebecca Schoeters, ­Lauren Van Zeebroeck, Sofie Vereyken en Gudrun Verschuere

62


Betaal in je eigen stijl.

Met je unieke wearable wordt contactloos betalen nรณg eenvoudiger.

Kies jouw wearable op kbc.be/stijlvolbetalen 63


VOOR MAAR 45 EURO MAAK JE EEN JAAR LANG DEEL UIT VAN HET STERKSTE VROUWENNETWERK VAN VLAANDEREN. toegang tot alle nationale, regionale en lokale activiteiten aan ledentarief. In een gezellige sfeer beleef je onvergetel�ke momenten met gel�kgestemde vrouwen. Je leert op een ontspannen manier nieuwe mensen kennen. kortingen b� musea, pretparken, musicals en theater. Bovendien kr�g je 10% korting op je verbl�f in vakantiedomein Ter Helme in Oostduinkerke. Ontdek de voordelen op www.markantvzw.be/markant/m�n-voordeel

shoppen met unieke kortingen en extraatjes b� 1.000 Markante Zaken. Zoek een Markante Zaak in jouw buurt op www.markantvzw.be/ markante-zaken het vernieuwde Markant Magazine: boeiend, fris en met regelmatig kortingsbonnen of wedstr�den voor reizen, boeken en culturele uitstappen. 4 keer in je brievenbus, 7 keer in je mailbox.

HOE LID WORDEN? Ga naar www.markantvzw.be en klik op ‘word lid’. Laat je vriendinnen kennismaken met Markant. Als je tussen 1 september 2020 en 15 oktober 2020 een nieuw lid aanbrengt, ontvangen jullie allebei een waardebon van 10 euro die je kan gebruiken in onze Markante Zaken.

ACTIE

JA

IK WORD LID VAN MARKANT OF BEST PITTIG

VOOR MAAR 125 EURO BOUW JE EEN PROFESSIONEEL NETWERK UIT EN GEEF JE JE CARRIERE OF EIGEN ZAAK EEN BOOST.

een breed professioneel netwerk waarop je kan rekenen. de kans om bovenop alle Artemisactiviteiten deel te nemen aan de Markanten Best Pittig-activiteiten aan ledentarief. Ontdek ze op www.markantvzw.be

JA

IK WORD LID VAN ARTEMIS

HOE LID WORDEN? Ga naar www.artemisnetwerk.be en klik op ‘word lid’.

kortingen b� musea, pretparken, musicals en theater. Ontdek de voordelen op www. markantvzw.be/markant/m�n-voordeel vier keer per jaar het vernieuwde Markant Magazine in je brievenbus. shoppen en unieke kortingen b� 1.000 Markante Zaken. Zoek een Markante Zaak in jouw buurt op www.markantvzw. be/markante-zaken Heb je een eigen zaak? Registreer ze als een Markante Zaak en zet ze zo (volledig gratis) in de k�ker b� onze leden.

ACTIE

toegang tot alle activiteiten van het Artemis-netwerk van jouw keuze en tot die van de andere Artemis-netwerken. Je geniet van interessante netwerkmogel�kheden en opleidingskansen. Je ontmoet er inspirerende rolmodellen.

Overtuigd? Betaal nu 220 euro voor een lidmaatschap voor 2 jaar en je bespaart 30 euro. Wens je van deze actie gebruik te maken? Betaal dan 220 euro en niet 125 euro.


gezocht

       MARKANT VZW EN UNIZO ,

BEKRONEN, MET STEUN VAN VLAIO, DE WOMED AWARD 2020

DE ONDERNEEMSTER VAN HET JAAR & DE BELOFTE VAN HET JAAR

<

<

Ben jij een enthousiaste onderneemster die succesvol en met passie een eigen zaak runt? Wil je jouw verhaal en visie delen om anderen te inspireren? Geef je je zaak graag nog een extra boost?

Winnares

â&#x20AC;&#x153;

WOMED Award 2019 Ik ben heel trots op deze AWARD, samen met het hele team van Gediflora. Ik besef nu ook dat de - gelukkig steeds talrijkere vrouwen die een zaak starten best wel een paar goede rolmodellen kunnen gebruiken. Als mijn verhaal andere vrouwen kan stimuleren om ook te ondernemen, denk ik: ja, dit moet ik doen.

â&#x20AC;&#x153; Elien Pieters GediFlora

Stel je dan nu kandidaat op



Winnares â&#x20AC;&#x153;

Belofte 2019

Wat een avontuur. Meedoen aan de WOMED Award was een topervaring. Ondernemende vrouwen, niet twijfelen en inschrijven!

Valérie Lemahieu JusRé

â&#x20AC;&#x153;


A|LIGNÃ&#x2030; ANNE BELIN AVAGOLF BOGNER BOUTIQUE MOSCHINO CAMBIO CINZIA ROCCA CREENSTONE ERIC BOMPARD ELEVENTY ETRO FABIANA FILIPPI FABIANA FILIPPI CASHMERE FFC FORESTI HERNO LEONARD LORENA ANTONIAZZI M MISSONI MAX & MOI MAXMARA PARAJUMPERS PAROSH PAUL SMITH PAULE KA ROSSIGNOL SAMANTHA SUNG WOOLRICH

Bezoek onze webshop op

w w w. d c o u t u r e . b e Kortrijksestraat 2 8020 Oostkamp Tel. 050 82 21 54 Voldersstraat 74 / 76 9000 Gent Tel. 09 225 53 28

foto Fabiana Filippi

Profile for Publicarto

Markantmagazine  

Markantmagazine

Markantmagazine  

Markantmagazine

Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded