Issuu on Google+


ΟΙ

ΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΟΙ

Made by Absens

ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ


PRINTED

, Απαγορεύεται

ΙΝ

GREECE

ή αναδημοσΙευσις τής μεταφράσεως

Made by Absens

χωρίς τήν άδεια του 'Εκδότου


Made by Absens


ΑΙΓ Α ΑΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ Οί «Πι{)ηκάν{)ΡCfnτοι τoV Δάσους)), κυκλοφόρησαν για

πρώτη φορα στο γαλλικο πρωτότυπο στις

11 Ίουλίου 1901.

ΤΟ μυ{}ιστόρημα αυτο τΟ εμπνεύσ't)ηκε ό Ίούλιος Βερν

απ' την έξερευνητικη αποστολη στην 'Αφρική, του 'Αμερικα­ νου Γκάρνερ (1892 - 1894) που εΙχε στόχο να μελετήση τήν...

π ι

{}

η κ ο λ ο γ ί α.

Κατα σά{}ος, ή μελέτη αυτη

δεν αποτελουσε το Χ ό μ π υ που περιλαμσάνεται στα η{}η κι ε{}ιμα τών κατοίκων τών Ήνωμένων Πολιτειών πού,

ώς γνιqστ6ν, ξεχωρίζουν απ' τους κατοίκους τών αλλ ων ηπείρων για τις ύπέρμετρες παραξενιές των. Δεν αποκλεί­ εται τον Γκάρνερ ν' απασχολουσε το πρόσλημα τής καταγω­

γής του αν{}ρ ώπου, πού, κατα τον αγγλο φυσιοδίφη Ντάρ­ σιν, πρέπει ν' αναζητη{}ή ... στις μαϊμουδες!

Ό Γκάρνερ εΙχε επινοήσει κι ενα σύστημα παρακολου­ {)ήσεως τών συνομιλιών μεταξυ πι{}ήκων, που ηταν κλει­ σμένοι στα κλουσιά: προσπα{}ουσε ν' ανακαλύψη αν τΟ λεξι­ λόγιό τους {}ύμιζε καμμια διάλεκτο κι εΙναι τόσο πολ­ λές! - τής αφρικανικής ηπείρου, που ως τα τέλη του 19ου αlίvνος εΙχε πολλες περιοχες όλωσδιόλου ανεξερεύνητες. Ό Ίούλιος Βερν παραδέχεται και σΤύιχειώδη λαλια στους πι{}ήκους κι αισ{}ήματα α ν {} Ρ ώ π ι ν α. "Αραγε

ό Κόναν Ντόίίλ μς

-

-

ό δι6. 'ημος δημιουργος του Σέρλοκ Χόλ

-

έλασε γνώση τών «Πι{}ηκαν{}ρώπων του Δάσους»,

που μεταφράστηκαν στ' αγγλικα με τίτλο «ΤΟ χωριο στην κορυφη τών δέντρων», κι έμπνεύσ{}ηκε τον «Χαμένο Κό­ σμο», το 1911; Στις απειρες ταινίες του Ταρζαν που σλέ­ πουμε τα καμώματα τής μαϊμους Τσίτα, δε συμπεραίνουμε πώς, ανάμεσα στη λογικη του αν{}ρώπου και στΟ ενστικτο τoV ζώου, πρέπει να ύπάρχη και μια έ ν σ τ ι κ τ ώ δ η ς λ 0γ ι κ η σ υ ν Q Χ ή; Ό Ντάρσιν αναφέρει τα έξής: «'Έ­ να φίδι χώνει το κεφάλι του ανάμεσα στις σανίδες ένος φράχτη, άρπάζει με τα δόντια του ενα σατραχάκι και κάνει να το καταπιή. Μα δε μπορεί να τρασήτη το κεφάλι του πί­ σω, γιατι εχει διογκω{}ή ό λαιμός του. Παρατά το σατραχά­ κι και αντιλαμσάνεται πως εχει την δυνατότητα να περάση τΟ κεφάλι του. Τότε, ξαναπερνά το κεφάλι του απο το ανοι­ γμα, πιάνει το σατραχάκι στην ακρη τών δοντιών τΟυ κ α Ι το καταπίνει α φ ο υ π Ρ ώ τ α πέρασε τ Ο φ Ρ ά Χ 1 η».

Made by Absens

πωλ Μενεστρελ


ΟΙ

ΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΜΕΡΟΣ

ΤΟΥ

ΔΑΣΟΥΣ

ΠΡΩΤΟ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ

Τό τρΙμ,ηνο ταξΙοt - ΚαΙ για το άμερικαJνικo ρώτησε ό Μαξ Ούμπέρ.

ΚογκΟ τίπO'Vε άκόμα; ...

ποια ή άνάγκη, άγαπητέ μου Μάξ; ... άπoκρίf)ηκε ό Τζων Κόρτ. Μήπως οί μεγάλες ~κτάσεις μας λείπουν

-

στΙς ΤΗνωμένες Πολιτείες; ... Πόσες καινούργιες ερημες χώρες για να έξερεννη&ουν, άπο την 'Αλάσκα ως το Τε­ ξάς!.. Προτου κάνη κανεΙς άποικίες στ-ο έξωτερ,ικό, κα­ λύτερα εΙναι, μου φαίνεται, να κάνη άποικίες στ:ο έσω­ τερικό.

-"Ε, άγαπητέ μoιu Τζών, αν τα πράγματα έξακολου­ &ήσουν ετσι, τα εύρωπα"ίκα κράτη &α μοιραστούν έπΙ τέ­ λους την 'Αφρική, μιαν εκταση δηλαδη άπο τρία δισσε',

κατομυρια

. , Ι εκταρια...

Ο' ι

ψουν στους "Άγγλους,

'

-Q'

,.

μερικανοι υα την εγκατα

λ

'

ει-

τους Γερμανούς, τους ΤΟλλαν'"

δούς, τους Πορτογάλους, τους Γάλλαυς, τους 'Ιταλούς, 1/ους ΤΙσπανούς τους Βέλγαυς; ...

, " κανουν ευω ,~.!"! α~ εν εχουν τιποτε να Ο •ι 'Α μερικανοι'δ'" πάντησε ό Τζων Κόρτ, δπως ούτε οΙ Ρώσοι, καΙ για τΟν ίδιο λόγο. -

Made by Absens

-

Ποιον δηλαδή;


6

llleHKANePgllOI TOr

ΟΙ

- -"0 τ'Ι

r "'ζ" ειναι περιττο να κουρα η κανεις

" φτανη

~,

οτ:αν

ΔΑΣοrΣ

~

ν

λ'

απ ωση

" τα

τα πόδ ια

ταυ,

χερια ΊΌυ.

-- Κι ομως, άγαπητέ μαυ Τζών, ή άμερικανικη κυδέρ­ νηση, άργα 11 γρήγορα, {}α ζητήση κι αύτη το μερίδιό της ... <Ί'πάρχει Κογκο γαλλικό, ΚογκΟ βελγικό, Κογκο γερμανικΟ και Κογκό ... άνεξάρrτητo, που μόνο την ευκαι­ ρία περιμένει για ν~ {}uσιάση την άνεξαρτησία ταυ. Κι ολη αύτη ή χώρ,α, που διασχίσαμε τρείς μηνες τώρα. - Σαν άπλοι περίεργοι, Μάξ, κι οχι σαν κατακτητές! -Ή διαφορα δεν είναι μεγάλη, αξιε πολίτη τών tH_ νωμένων Πολιτειών! έπανέλα6ε ό Μαξ Ούμπέρ. Λοιπόν, έπαναλαμ6άνω οτι, στο μέρος αmο της 'Αφρικης, ή Δη­ μοκρατία σας μπορούσε να ίδρύση μια {}αυμάσια άποι­ κία. <Ί'πάρχονν χώρες γονιμότ'ατες, με πλούσια άρδευ­ ση, για την όποία '11 φύση πλήρωσε ολα τα εξοδα, γιατι οί χώρες σκεπάζονται άπο ύγρΟ δίχτ"U πoιU δεν στερεύει ποτέ. - Οϋvε άκόμα και μ' αύτη τη φΟΟερη ζέστη, άπσκρί­ {}ηκε ό Τζων Κόρτ, σφαυγγίζοντας διαρκώς τ:ο μέτ'ωπό -rou, που το φλόγιζε ό -ι:ροπικΟς ήλιος. -" Α, μπα! δεν μας νιάζει πια για τη ζέσ-ι:η!.. φώναξε ό Μαξ Ούμπέρ. 'Εμείς σννη,{}ίσαμε πιά, γινήκαμε σαν

"

τους

,

μαυρ συς

,

'" μη

και

.,

προς

.,

" , σου, αγαπη-ι:ε

κακοφανισμο

'

.,

, ,ρυ,ι .t\..;;

'λ "Επ Μ φι ε. ειτα, ειναι ακομα αρ-ι:ιος ωσm>υ να

Ο

'1-

ούλιος κι ό Αύγαυσ-ι:ος, ο-ι:αν οί άκτίνες τ'ου ήλίαυ {Μ σου τρυπουν το δέρμα σαν Πυρωμένα καρφιά...

- Το βέ6αιο εΙναι, Μάξ, οτ:ι άρκετα {}α ύποφέροομε ωσπαυ να γίνουμε μαύροι, Παχουίνοι 11 Ιανζι6άριοι, με τη λεπτή μας έπεδερμίδα, τη γαλλική σου καΙ την άμερι­ κανική μου... <Ωστόσο, όμολογώ ΟΤΙ -rελειώνoυμε σε λί­ γο μια ένδιαφέρουσα έκδρομή, που την εννόησε ή τ'ύχη ... .,Α,

δεν βλέπω την ωρα πότε να φτάσουμε στη Λιμπρ,ε-

6ίλλ, καΙ ν' άναπαuτoυμε έπι-ι:έλαυς άπο τους κόπους του -ι:ρίμηναυ αύτού -ι:αξιδιου. Made by Absens

-

Συμφωινώ, ώroκρί{}ηκε ό Μαξ Ούμπέρ, 01JL ή πε-


ΤΟ

ΤΡΙΜΗΝΟ ΤΑ:Β:ΙΔΙ

7

ρι.πετειώδης εκδρομή μας παρουσίασε κάποιο ενδιαφέρον. 'Ωστόσο, όμολογώ οτι δεν μου εδωσε ολα οσα περίμενα ~,

απ

",

αυτην

...

- Τί λές, Μάξ; Τόσες έκατοντάδες μίλια μέσα άπο μια χώρα αγνωστη, τόσοι κίνδυνοι άνάμεσα σε φUλες πα­ λυ λίγο φιλόξενες, τόσες μάχες, τόσα κυνήγια, που το λιοντάρι της Νουμιδίας καΙ ό πάν&ηρ της Λιβύης τα τί­ μησαν με την παρουσία τους ... Έκατόμβ,ες όλόκληρες άπο ελέφαντες, που f}υσιάστηκαν προς οφελος τοο άρχηγου

μας Ούρντάξ, φορτίο ελεφαντόδοντου πρώτης ποιότητος, που &αφτανε για να προμη&εύση πληκτρα σ' ολα τα πιά­ να τοο κόσμοιυ κι ύστερα άπο ολα αύτά, τολμας άκό­ μα να λές, οτι δεν εΙσαι εύχαριστημένος; , Α"υτα πoιu, σννευηκαν 'Β. , , - Κ αι, ναι, και''''οχι, Τζ ων. σ εμας εΙναι τα συνη&ισμένα, πoU συμ6αίνουν σε κά&ε περι­ ηγητη της Κεντρώας 'Αφρικης. τα ίδια άπαντα ό άνα­ γνώστης στΙς διηγήσεις τών ταξιδιών τοίι Μπάρτ, του Βούρτων, τοο Σπήκ, του Γκράντ, τού Λί6ιγκστον, του

Στάνλεϋ, του

Σέρπα

Πίντο, τοο

Μασάρκ, τ:oιU

Βίσε­

μαν, τοο ...

τη στιγμη εκείνη, ενας άπΟ τους μπροστινους τρο­ χους της βοϊδάμαξας σκόνταψε σε μια μεγάλη πέτρα, κι ό κλονισμος διέκοψε την άπαρί&μηση τών εξερευνητών της Άφρικης. Ό Τζων Κορτ έπωφελή&ηκε άπ' αύτη τη διακοπη για να ρωτήση: _'" Αλλα, λοιπόν, περίμενες να συναντήσoιuμε στο τα­ ξίδι μας; - Ν αί, άγαπητέ μου Τζών.

-

'Απροοπτα; '

Κάτι περισσότερο' αλλωστ'ε, τ' άπρόοσττα όμολογώ οτι δεν μας ελειψαν. - Καταπληκτικα τότε; - ' Ακριβώς αύτη εΙναι ή λέξη' κι ομως, σ' όλο το διάστημα ιοο ταξιδιΟΟ μας, δε μΟΟ δό&ηκε ή άφορμη ,

,

_

n

,

ι

Made by Absens

να την μεταχειριστω oιuτε μια φορα.


ΟΙ

8

TOr

llleHΚANepgllOI

ΔΑΣοrΣ

Βλέπω, Μάξ, στι μια γαλλικη ψιJχη εύχαριστιέται δυσκολώτερ'α.

-

-

'Α' πο

, .αμερικανικη, ,αγαπητε .,

μιαν

μου

Τζ

,

Τ' ο

ων;

<

ο-

μολογώ, αν οί άναμVΉσεις που εχεις άπΟ το ταξίδι μας.

-

,

σου φτανουν

-

...

ΚαΙ μοϋ περισσεύουν, Μάξ. Κι αν έπισ-τρέφης εόχαριστημένος ...

επιστ:ρεφω. Εύχαριστημενος ' ... , προ" παντων γιατι" ', ΚαΙ νομίζεις, στι οί άναγνώστες που {}οα διάδαζαν τuχoν τη διήγηση aiJtoύ τού tαξιδιού, {}α φώναζαν «Διά-

60λε! τί περίεργο πο\ι εΙναι!»;

-Q.' ηtαν Ί' , αν " δ'εν το, φωνα , ζαν., - "Ω ,υ'α πολ" υ απαιτητικοι, "0 Τζ , , , 'δ'Α ' " λ' "δ χι, ων, οχι, και εν υ'α ειχανε πο υ α 'ικο. -Q..!λ ανε, λ οιπον; ' απαντησε ., < Τζ'ων Κ'ορτ. - Μ α' tt, -Q.' υ'α υ-ι:; ο

Ν α tελειώσσuμε μήπως την έκδρομή μας στην κοιλια κα­ νενος λιονταριού, η κανενΟς άπο τους άν{}ρωπocράγους toύ Ούμπάγκη; -'Όχι, Τζών, οχι' καί, χω ρΙς να φτάσουμε ως αύτη τη λύση, πού, αλλωσtε, δεν στερείται κάποιου ένδιαφέροντος

-

", αναγνωσtες,

για τους

" , προ παντων

και

"

τις

ανα-

γνώστριες {}α μπορουσες να όρκιστης τίμια κι εύσυ­ νείδητα, μπροστα στο Θεο καΙ στους άν{}ρώπους, δη εί­ δαμε κι άνακαλύψαμε κάτι η περισσόtερo άπ' δσα εΙδαν κι άνακάλυψαν οί πρΙν άπο μας στην Κεντρώα 'Αφρική; -"Οχι, Μάξ, πραγμα"t'ικά. - Λοιπόν, έγω ηλπιζα στι {}α είμαστε τuχερώτερoι ...

-

'

,

'Α χορταγε,

που

-Q.'λ' υ'ε εις να

"την . απ λ η-

παρουσιασης

στία σου για προτέρημα! έπανέλα6ε ό Τζων Κόρτ. <Όσο για μένα, σού λέω στι χόρτασα, κι ση δεν περίμενα άπο το ταξίδι μας περισσότερα άπ' σσα μας πρόσφερε.

-

Δηλαδη τίποτε! "V_ xnιBLta.

Μ α, 'ξ

to'ξ'δ τ:α ι ι

μας

δ'εν

' ., tBλ ειωσε ακομα,

καΙ σ-rο διάστημα "t'ών πέντε η έξι έδδομάδων που μας 'ζO'VtIαΙ ωσπσu '" " φτασοομε στη'Λ ιμπρευι e. 'λλ ... χρεια να Made by Absens

- "0 χι

δ" α.

'

< φωναξ ε ο

Μ α'ξ Ο' , Μ"α υμπερ.

,

-τι περιμενεις,


Ο

9

ΜΙΚΡΟ:Σ ΙθΑΓΕΝΗ:Σ

λοιπόν, άπο μιαν άπλούστατη όδοιπορία καραδανιού, άπο ενα περίπατΟ' με βΟ'ίδάμαξα, η, αν {}έλης, με λεωφΟ'ρείΟ'; ' ξ'ερει... Ι ., • Τζ' - Π Ο'ιΟ'ς απ:αντησε ο ων Κ' Ο'ρτ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΤΤΕΡΟ

Τ11 στιγμη εκείνη, το άμάξι σταμάτησε για τη νύ­ χτα, κάιω άπο ενα γήλοφο με πέντε εξι ομΟ'ρφα δέντρα - ια μόνα που φαίνονταν επάνω στον πλατυ εκείνΟ' κά­ μπΟ', που τον φώτιζαν εκείνη την ωρα Ο'ί άκτίνες τού ή­ λίαυ που βασίλευε. "'Ηταν έπτα ή ωρα το βράδι. Έπειδη στη χώρα αύ­ τη βρισκόμασιε στην ογδοη μοίρα βΟ'ρείαυ πλάτους - το σούρΟ'υπΟ' βαστάει λίγο, ή νύχτα δε {}' άργσυσε ν' άπλω{}η, και μάλιστα σκΟ'ιεινή, γιατΙ πυκνα σύννεφα {}α­ κρυδαν τ' άστέρια, καΙ το λυκόφως {}α εσδηνε γρήγορα. ΤΟ άμάξι, πρΟ'Ο'ρισμένΟ' άποκλεισιικα για τη μετα­ φορα τών ταξιδιωτών, δεν περιείχε σUτε εμπΟ'ρεύματα, ΣUτε τρόφιμα. Φανταστητε ενα εΙδος βαγονιού με τέσσε­ ρεις όγκώδεις τροχούς, που τοσερναν τρία ζεύγη βόδια. ΤΟ βαγόνι αύτό, σπου εμπαινε κανεΙς άπσ μια πόρτ:α παυ βρισκότ'αν στον μπροστινσ εξώστη, εΙχε μικρα παρά{}υρα στα πλάγια κι ητανε χωρισμένΟ' <1ε δυο δωμάτια.

"

"

,

-

.,

'Α' π αυτα, τΟ' πισω το κρατουσαν δυ"ο νεΟ'ι, εικοσι

πέντε ως είκοσι έ'ξι χρσνών, ό Άμερικανσς Τζων Κορτ: κι ό Γάλλος Μαξ Ούμπέρ, καΙ το μπροστινο ενας ΠΟ'ρ­ τογάλΟ'ς εμπορος, που λεγότ:αν Ούρντάξ, κι ό όδηγος ταυ καραδανιαυ, ό Κάμη.

<ο

όδηγος αύτός, ί{}αγενης του

Made by Absens

Καμερούν, ηταν ίκανόταιος στο να όδηγη άνάμεσα στΙς φλογερες εκτάσεις τΟ'υ Ούμπάγκη. Έννοείιαι, στι ή κατασκευη ταυ μεγάλου αύταυ ό-


ΟΙ

10

TOr

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

ΔΑΣοrΣ

δoιπoρικσU άμαξιου ηταν στερεώίατη. Μ' σλες τΙς δοκι­ μασίες της μακρινYjς κι έπίJτανης αυτης εΧδρομης, 6ρί-

,

, "

σΚΟίαν γενικα σε τοσο κα

λ"

~,

Α :Ι'λ

η κατασταση, ωστε υ'α εγε κα-

νεΙς ση επέσ1ίρεφε άπο άπλο περίπατο δεκαπένιε 11 είκο­ σι λευγων. Κι σμως είχε διανύσει περισσότ'ερα άπα χί­ λια μίλια. Τρείς μηνες πρίν, το άμάξι αύτο είχε φύγει άπα τη Λιμπρε6ίλλ, την πρωτεύoιuO'α του Γαλλικού Κογκό. Τρα6ώνιας προς τ' ανατολικά, προχώρησε στΙς πεδιάδες τού Ούμπάγκη, πέρα απο το Μπαχαρ - ελ 'Αμπιάνι, έναν ", , " " , aπo τους παραποταμους, που χυνουν τα νερα ίσυς στη λίμνη Τάνι. (Η χώρα αύτη χρωστάει τ' ονομά της 0" εναν άπα ταυς κυριότερους παραποτάμους της δεξιας οχ&ης του Κογκο 11 ΖαΙρο. (Απλώνειαι προς τ' ανατολικα τοίί Γερ­ μανικού Καμερούν,*- που ό διοικητης του είναι γενικΟς πρόξενος της Γερμανίας στη Δυτικη 'Αφρικη καΙ δεν όρίζεται επακρι6ως σε κανένα γεωγραφικο χάρτη, ουτε στον πιΟ καινούργιο. "Αν δεν εΙναι ερημη - Sρημη άλ­ λωστε με πλούσια βλάστηση, που δεν εχει τίποτε το κοι-

,

νο

,

με

'Σ'

τη

αχαρα,

-

Ι

ε ναι

λ'

του αχισ'τ'ον

, απεραντη -' ,

μια

χώρα, σπου ία χωρια είναι Ο'παρμένα σε μεγάλες απο­ Ο'τάσεις.

ο'ί ί&αγενείς βρίσκονται εκεί διαρκως σε εμπόλεμη καίΟΟταση, ύπoδoυλώνoιvται 11 κατασΚOΤώνOινtlαι καΙ τρέ­ φονται ακόμα με αν&ρώπινο κρέας, σπως οί Μπουμπουτ-

, αναμεσα .,

του,

'

..

Ν ει'λ ου και'Κ ογκο. Τ'ο φρικω δ' εσ-.;ερο ειναι

σίΙ τα παιδια χρησιμοποιούνται Ο'υνή&ως για την ίκανσ­ ποίηΟ'η των καννι6αλικων αύτων ενστίκτων. Οί ίεραπό" κανουν τα" πανια για"λ' 'δ υΟ'τΟλ οι λ οιπον να υτρωσουν τα στυχισμένα αύτα πλάσματα, είίε άρπάζοντάς τα με τη

*

Made by Absens

Σ. Μ. Ό ~να.γνώσΤ'ΙJς πρέπει νά. !X'IJ δπ' ΙΙΦ'ΙJ του, πώς 1) πο­ λιτιχ'ή γεωγρσ.φΙα. τ'ljς 'ΑφΡΙΧ'ljς !χει ~λλcf.εει ριζιχά. ~πό τ'ήν Ιποχ'ή ποιι περιγρσ.φει δ Βέρν.


Ο ΜΙΚΡΟΣ ΙθΑΙΈΝΗΣ

11

βία, είτε έξογοράζαντάς τα, και τ' ανατρέφουν επειτα χριστιανικά, στα (Ιεραποστολεία, τα ίδριυμένα κατα μη­ κος του ποταμσιυ. Σιράμπα. (Ωστόσο, τα φιλαν{}ρωπικα

, ,

'

-"

,

"λλ ει;ψη ποαutα 'δ ι ριυμαΊJα _ΙΙ' υα δ Ι α λ' υοντ:αν τε λ ευτ'αια απο ε

ρων, αν ή γενναιοδωρία των εύρωπαϊκων κρατων, και ί­ δίως της Γαλλίας, δεν τ:α βοη{}ούσε. Πρέπει να πρoσ{}έσιWμε έδω δη, στον Ούμπάγκη, τα. ί{}αγενη παιδια {}εωρσιυνται ώς νόμισμα για τις έμπο­ ρικες σvναλλαγές. 'Αντι για χρήματα, πληρώνουν έδω με αγόρια η κορίτσια τα διάφορα έμπορεύματα, που οί εμποροι φέρνow ως το κέντρο της χώρας. 'Έτσι, ό πλου­ σιότερος ί{}αγενης εΙναι έ)OCίνος που εχει την πολιυαρι{}μότερη

,

,

οι;κογενεια

Ι

...

"Αν και ό Πορτογάλος Ούρνταξ δεν εΙχε είσχωρή­ σει στις πεδιάδες αύτες d.πO έμπορικο σvμφέρoν, αν και δεν εΙχε να κάνη έμπορικες πράξεις κι ανταλλαγες με τις παραποτάμιες φVλες του Ούμπάγκη, αν κι ό μόνος λόγος που τΟν εφερε έκέι ηταν να προμη{}ευ{}η αρκετη ποσότητα d.πO έλεφαντόδοντο, ΚVΝΗγώντας τσυς έλέφαντες, που α­ φ{}ονουν στη χώρα, ώστόσο σχετίστηκε, {}έλοντας και μή, και με τους άγριους λαους τού Κογκό. , άλ ' , , , Σ ε' πολλ'ες σvναντησεις μ ιστα, αναγκαστη';(.ε ν αποκρούση τις έχ{}ρ,ι;κες όρδές, και να μεταδ·άλη σε αμυν­ τι;κα κατα των ί{}αγενι1>ν τα δπλα έκείνα, που τα προόρι­ ζε μόνο για κυνήγι των παχυδέρμων ... ΤΟ εύτύχημα εΙναι, δτι το προσωπικο του κ-αραδα­ νιου δεν αρι{}μουσε ως τώρα ούτε ενα {}ύμα' απεναντίας μάλιστα, μεγάλωσε στο δρόμο. Γιατί, έκεί ακριδως σ' ένα χωριό, κοντ.α στις πηγες τού Μπαχαρ-έλ-' Αμπιάντ, ό Τζων Κορτ κι ό Ούμπερ κατόρ{}ωσαν να λιυτρώσουν ενα παιδι dπO τη φρι;κτη τύχη, πaU το περίμενε, και να

m

,

"ξ τ'Ο ε αγορασow,

πλ" ηρωνοντ:ας

το

,

με

λ'ιγα γιυαλ' ι;κα.

Made by Absens

(ο μι;κρσς αύτος ω'αγενής, δέκα περίποιυ χρονών, εΙχε σvμπα{}ητι;κη και γλvκεια φvσιoγνωμία, πάνω στην όποία ό νιγριτικος τύπος δεν ητανε πολυ χτυπητός. "0-


ΟΙ

12

ΠlθΗΚΛΝθΡΩIΙΟΙ

TOr

ΔAΣOnι

πως είναι .παρατηρημένο, σε μερικες φυλες το χρώμα του δεν ητανε τόσο μαύρο, τα μαλλιά του ηταν μάλλον ξαν­ fta. κι όχι τόσο κα1'σαρά, ή μύτη του γρυπη κι σχι άναση­ κωμένη, τα χείλη του λεπτα κι όχι φουσκωμένα· το σώμα του ητανε γερο και καλοκαμωμένο, τα μάτια 1'00 ελα­ μ.παν ά.πΟ εξυπνάδα, κι αίσfΜνftηκε γρήγορα για τους σω­ τηρες τΟ'υ ενα είδος στοργης. ΤΟ δυστυχισμένο αύτο πλάσμα, που χωρίστηκε άπο την οΙκογέ.νειά του, η μάλλον άπα τη φυλή του, γιατι δεν '!' Η ειχε ουτε

, για

, μητερα

" , ουτε πατερα,

λ' εγοταν

" , , , ανατραφηκε απο

λ' ιγο καιρο

'

Λ αγκα.

~ 'λ ιεραποστο αυς,

'Αφου

"

που τον

εμαftαν λίγα γαλλικα καΙ άγγλικά, είχε την κακοτυχία να .πέση .πάλι στα χέρια τών Ντ-όνκας, καΙ φαντάζεται

,

κανεις

,

το

""λ ποιο οικτρο τε ος

'

,

τον περιμενε

...

Οί δυο φίλοι αίσftάνftηκαν ζωηρη συμπάftεια για Λ' αγκα.

Τ' ον

,_<1.

περιευ'α

λψ

αν,

, . ,εντυσαν,

τ-ον

"

τον

τ-αισαν,

τον δίδαξαν πολλα πράγματ-α, γιατΙ ό μ ικρος είχε εκτα­ κτη καΙ πρ(uιμη άντίληψη. ΚαΙ 1'ώρα, ποια διαφορα στη ζωΙ1Τ-οϋ μικρού Λάγκα.Ι

'

'Αντι

'β' να ρισκεται,

.,

,

οπως τα

'

δυ στυχισμενα

'

παι δ ια

τών Lfta γενών , σε κα1'άστ-αση ζων,;ανοϋ εμπορεύματ-ος, fta. ζούσε στη Λιμπρε6ίλλ, σα ftELO παιδΙ τού Μαξ Ούμπερ καΙ τού Τζων Κόρτ-. Τον άνέλα6αν ύπο την προστασία

'

,

'δ'εν υα jt \ ,. '/λ' τους και τον εγκατα λ ειπανε. Μ' ο η τη μικρη του

ήλικία, τ-ο καταλά6αινε, ενιω{}'ε στι τ-ον άγαποϋσαν, καΙ δάκρυα εύγνωμοσύνης κυλοϋσαν άπο τ-α μάτια του, κά_<ι

""δ

υε φορα που τον χαι

να,

••

,

ευαν οι ευεργετες του.

"0 ταν το"'ξ , Α..,'ικε τ-α'βόδ ια, κατακουρασμε' αμα ι στ-αυ ' _<Ι. ' " 'Α' • Λ' ξ απλ ωυηκαν πανω στ-α χορτ-α. μεσως ο αγκα,

που είχε πεζοπορήσει άρκετο διάστημα, πότε πηγαίνον­

τας μπροστα καΙ πότ-ε άκoλOΙU{}-ών,;ας το άμάξι, ετρεξε να προϋπαντήση τους δυο φίλους, πOU κατέ6αιναν άπο

,

,~

,

Made by Absens

τον εςωστη.


Ο ΜΙΚΡΟΣ ΙθΑΓΕΝΗΣ

13

--- Δεν κουράστηκες, Λάγκα; τον ρώτησε ό Τζων Κόρτ, παίρνοντας το χέρι τού παιδιού.

- "0 κι .. ,

n οκι

.. ,

Υ " εκει γκερα ποντια

.. ,

εΙναι κα λ'" ο να τρε-

κης, άπάντησε ό Λάγκα, χαμογελώντας με τα χείλη και

με τα μάτια προς τον Τζων Κορτ και τΟν Μαξ Ούμπέρ. Τώρα εΙναι καιρος να φάμε, εΙπε ό τελευταίος. ' ναι.' ,απαντησε .' < Λ' Κ αιρος, ο αγκα. Καί, φιλώντας τα χέρια των εύεργετων του, ετρε­ ξε πρΟς τους άχ{tοφόρους, κάτω άπο το φύλλωμα των μεγάλων δέντρων τού γηλόφου. ΤΟ άμάξι χρησίμευε μόνο για να μεταφέρη τον Πορ­ τογάλο Ούρντάξ, τον Κάμη και τους δυο συντρόφους τους, γιατι τΙς άποσκευες καΙ το φορτίο τού έλεφαντόδον­ του τα κου(}αλούσε το προσωπικο του καρα6ανιου πε­ νήντα άντρες, οί περισσότεροι μαυροι του Καμερούν. ΕΙχαν σταματήσει κι αύτοί, εΙχαν άφήσει κατα γης τους βαριους χαυλιόδοντες καΙ τα κι6ώτια που έξασφά­

-

λιζαν την κα{tημερινη τροφή, έκτος άπο 1:0 κυνήγι, που ηταν άφ{toνo στα μέρη έκείνα τού Ούμπάγκη. ΟΙ μαυροι αυτοι εχουν για έπάγγελμα να εΙναι άχ{tο­ φόροι καΙ πληρώνονται για την έργασία τους πολυ άκρι6ά, πράγμα που 1:0 έπΙ1:ρέπουν τα κέρδη των έπιχειρήσεων έκεί­ νων. Περπατάνε αίωνίως. Μπορούμε μάλιστα να πούμε, οτι' ποτε «δεν κά{tονται στΙς φτέρνες τους», για να με1:αχει­ ρισ1:ούμε μια δική τους εκφραση, με την όποία χαρακτηρί­ ζονται έκεί οί ί{tαγενείς που εΙναι μόνιμα έγκατεστημένοι. Σ1MJ{tισμένοι να κουδαλάνε βάρη. άπΟ την παιδική τους ήλικία, {tιX έξασκήσουν το έπάγγελμα αύτο οσον και­ ρο τους έπιτρέπουν τα πόδια 1:ους. Κι ομως, το έπάγγελ" ." , τους 'β αεΙναι τραχυ, κατω απο τε1:0ΙΟ κλ'ιμα. Φ ορτωμενοι ριους χαυλιόδοντες Τι 1:α έπίσης βαρια κι6ώτια με 1:α τρό­ φιμα, λυγίζοντας φτο το δυσ6άσταΚ1:0 φορτίο, γυμνοΙ σχεδον σ' ολο τους το κορμί, κα1:απληγωμένοι άπο τ' ά­ yxa{tLa 1:ού δρόμου καΙ μα1:ωμένοι, βαδίζουν ετσι άπΟ την ,

'fI

,w

,

,

,

Made by Absens

αυγη ως τις εvtεκα το πρωι, κι επανα

λ

11'

,

αμυανουν την πο-


σι

14

ΠIθHKANθP~πσI

Tσr

ΔΑΣσrΣ

ρεία ως το βράδι, άφού περάση ή μεγάλη ζέστη τού με­ σημεριού.

'Αλλα

,

1'0 συμφέρον των έμπόρων ύπαγσρεύει να " να τους , '"(ρε-

1'ους πλ' ηρωνουν κα λ'" α, και '"(ους πλ' ηρωνOΙUV'

"

Ι",

φουιν αρκετα,

και '"(ους '"(ρεφO'UV'

'" μην

να

'"(ους

,

φορ-rοονσuν

παραπάνω άπο τις δυνάμεις τους, και δεν το-υς παρα,... φOΡ1'ώνσuν. ΜεγάλΟ'ι είναι σί κίνδυνΟ'ι 1'ών κννηγων amoov 1'ού έλέφαντος, κι άκόμα μεγαλύ't'ερOΙ Ο1'αν -rύχη να σruνα:vτή­ σουν λιοντάρια 11 πάνθηρες γι' αύτό, ό άρχηγος πρέπει. να μπορη να βασίζε-rαι σταυς άν&ρώπους του. Έκτος άπ' αύ1'ό, άφου 1'ελειώση ή συγκομιδη τOO πoλύ't'ιμoυ ύλικαϋ, 1'0 καρα6άνι πρέπει να έπιστρέψη γρήγΟ'ρα στO'ιUς έμπο­ ρικαυς σταi}μαυς της άκτης. ΤΟ συμφέρον "ωυ, λΟ'ιπόν, είναι να μην άναγκαστη να σταματήση στο δρόμΟ', ούτε άπο ύπερ6Ο'λικη κούραση, αUτε άπο άρρώστια των άντρων.

'Aκoλoυ~ώντας τις άρχες αύτές, πoιU '"(ις διδάχ~κε άπο μακρα πείρα, ό Πορ-rογάλος Ούρνταξ φρόντιζε πο­ λυ για ταυς άν&ρώπους -roυ καί, χάρη στις φροντίδες αύ­ '"(ές, τελίωνε πάντοτε καλα τις έπικερδεις έπιχειρήσεις 1'00 στην Κεντρώα 'Αφρική. Μια άπ' amf; η-rαν και τ:oύ't'η, ή 1'ελεmαία, που άπέφερε σημαντικο φορ-rίο άπο έλεφων1'όδοντο πολυ καλης ποιότητας, άστΟ '"(ις χωρες τις πέραν τΟ'υ Μπαχαρ - έλ -Άμπιάντ, σχεδΟν κοντα o-rα σύνορα τού Ν τάρφουρ. Κάτω άπο τη σκια '"(ων μεγαλόπρεπων ταμαρινό­ δε:vτρων, διoργανώ~κε ό καταυλισμος τού καρα6ανιου, κι o-rav ό Τζων Κόρ1', άφσϋ ��ί άχ~oφόρoι αρχισαν ν' ά­ νΟ'ίγουν τις κάσσες των τροφίμων, ρώτησε τον Πορ-rο­ γάλΟ', νά, τί άπάντηση πηρε σε άγγλικη γλώσσα, πoιU ό Ούρνταξ την μιλούσε εύκΟ'λα:

-

ΝΟ'μίζω, κύριε Κόρ1' , οη το μέρος είναι κα-rαλλη­

λό1'ατΟ' για σ1'ά~μευση, και το τραπέζι των ζώων μας εΙ­ Made by Absens

ναι ετΟ'ιμο.


Ο

ΜΙΚΡΟΣ ΙθΑΓΕΝΗΣ

15

" , l' "λ' > Π ραγματικα, το. χορταρι ειναι ΠUΚνo. και κα σ, απάντησε ό Τζων Κόρτ. - Κι εμείς ακόμα {tιX τρώγαμε με μεγάλη μας εύχα­ ρίστηση, προο{tεσε ό Μαξ Ούμπέρ, αν είχαμε τον δργα­ νισμο ίών μηρυκαστικών, και τρία σίομάχια για να 1'0 χωνέΨουμε! -

-

Να σού πώ την αλή{tεια, απάντησε ό Τζων Κόρτ,

εγω προτιμώ μια μπριζόλα απο αντιλόπη, με μια γαλέτ­ τ<α απ' αύτες που εχο.υμε μαζί μας, και μ' ενα ποτήρι Μα­ δέρας τού 'Ακρωτηρίου ...

-

ΓΙσυ 1tιX μπορούσε κανεις να τ' άνακατέψη με μερι­

κες σταγόνες απο 1'0 xa1taQO εκείνο. νερο Jro.rU διασχίζει την πεδιάδα, παρατήρησε ό Πορτογάλο.ς. Κι εδειξε ενα παραπόίαμΟ' ίo.v Ούμπάγκη, βέ6αια πΟ'υ το κρυσταλλένιΟ' του VEQ10 κυλο.vσε σε από­ σταση ένος χιλιομέτρο.υ προς τα δυτικα Lo.v μικρΟ'ύ λόφου. Οί

πρΟ'εΤΌιμασίες

συμπληρώ{}ηκαν

γρήγορα.

Οί

χαυλιόδοντες τΟ'πo{tετή{}ηκαν σε σωροιυς κοντα στ' άμά­ ξι. τα βόδια πηγαινΟ'έρχονταν γύρω απο τα δέντρα. Φω­ τιες ανάφτηκαν εδώ κι εκεί με ξερα ξύλα. Ό όδηγος ε­ καμε τη συνηθισμένη επιθεώρηση και βεδαιώ{}ηκε πως Ο'ί διάφορΟ'ι δμιλΟ'ι είχαν απ' δλα. ΤΟ κρέας της αντιλόπης, παστσ η νωπό, ηταν αφ{tονο, κι αλλωστε. οί κυνηγοι μπο­ ρούσαν εύκολα να προμη1tεύσουν κι αλλο. 'Ο αέρας γέ­ μισε απο τη μυρουδια τών ψημένων κρεάτων, και σε λίγΟ' δλοι εδειξαν ορεξη φο6ερή, πΟ'υ την δικαιΟ'λογούσε ή π(}­ λύωρη όδοιπορία.

'Εννοείται, οτι τα δπλα και τα πολεμοφόδια τ' αφη­ σαν κοιντα στ' άμάξι, μερικες κάσσες φυσίγγια, τουφέκια κυνηγετικά, καραμπίνες, περίστρΟ'φα, 1tαυμάσια οπλα νεω­

τάτης κα-rασκευης, για να ταχουν πρόχειρα ό Ούρντάξ, ό Κάμη, ό Τζων KoQ-r κι ό Μαξ Ούμπέρ, σε περίπτωση εχ1tρικης επι1tέσεως.

Made by Absens

ΤΟ γεύμα 1tιX "(ελείωνε μετα μια ωρα. Κατόπιν, α-


16

ΟΙ

ΠΙθΗΚΑΝθΡQΠΟΙ

TOr

ΔΑΣlοrΣl

φου χόρταιναν, itιX :ιτλάγιαζαν, καΙ το κουρασμένο καρα­ οάνι δε it' άργσίίσε να παραδο{}η σε ύπνο βα-D-ύ. ΌπωσδήΠΟΤΈ, ό όδηγος φρόντισε ν' άναitέση τη φύ­

λαξη σε μεΡΙΚΩ'υς άπο ταυς άνitρώπoυς Τ 00 , παυ

it' ά­

γρυπνσίίσαν με τη σειρα δυο &ρες ό καitένας τους. ΣτΙς ερημες αύτες χωρες, πρέπει πάντοτε να προφυλάγεται κανεΙς άπο ταυς κακοποιούς, είτε άνitρώπους, είτε ζωα. Γι' αύτό, ό Ούρνταξ πστε δεν παρέλειπε να παίρνη τα άναγκαία μέτρα. Πενήντα χρονων, δυνατος άκόμα, ε­ μπειρος στις δουλειές τoo, ό Πορτογάλος εΙχε itαυμαστη άντοχή. ΤΟ ίδιο κι ό Κάμη, τριάντα πέντε χρονων, δυνα­ τός, εύκίνητος, έπιδέξιος, ψύχραιμος καΙ itαρραλέος, ε­ δινε κάitε εγγύηση για τη διεύ&uνση καΙ την όδηγία ένος άφρικανικσίί καραΟανισίί. Κοντα στη ρίζα ένος ταμαρινόδεντρσυ, οί δυο φί­ λοι κι ό Πορτογάλος κάitησαν για το γεύμα παυ ταυς εφερε ό Λάγκα, άφαυ έτοιμάστηκε άπσ εναν μαύρο, που τού εΙχαν άναitέσει τα μαγειρικα καi}ήκoντα.

ΚΕΦΑΑΑΙΟ ΤΡΙΤΟ

Βuθtσμ.ένοt στόν υπνο

Made by Absens

Ένω διαρκούσε το γεϋμα αύτό, οί γλωσσες δεν ερ­ γάστηκαν λιγότερο άπο τα σαγόνια. "Οταν τρώη κανέ­ νας, μπορεί καΙ να μιλάη, άρκεί να μη βιάζεται... Για τί πράγμα μίλησαν; Για διάφορα πεΡΙσ'rατικα της ως τότε πορείας; Καitόλου. 'Εκείνα παυ μπορούσαν να πα­ ρουσιαστ'σίίν στο μέλλον, ταυς ενδιέφεραν περισσότερο. Είχαν άκόμα δρόμο πολύ, ωσπoo να επιστρέψσυν στη Λιμπρε6ίλλ. "Επρεπε να διασχίσσυν χίλια έξακόσια χι­ λιόμετρα, κι αύτο σήμαινε πορεία πέντε εξι άκόμα έ6δο­ μάδων. Και κατα το δεύτερο αύτο μέρος τού ταξιδιού,


nl'θIΣ:\IE~o.r

ΣΤΟΧ

17

ΠΙΝΟ

ΤΟ ΑΜΑ:Ξ:Ι ΣΤΑθΜΕrΕΙ

-

Δεν κοtJρli.σΤ1jκε~, Ali.oyxcι;

τόν

ρώΤΎιΟβ δ Τζών Κ6ρτ,

Made by Absens

πcιΙpνoν,cις το χέρι τoίJ ποι;ιθιοσ.

2 -

ΟΙ Πιθηκά.νθρωποι

(Σελ.

13)


ΟΙ

18

ΠΙθΗΚΑΝθΡQΠΟΙ

τοι

ΔΑΣοrΣ

ποιος ξέρει τί {}α τοιυς συνέ6αινε; Αύτο ελεγε κι ό Τζων Κορτ στο σύντροφό του, πoιU ζητουσε κάτι το εκτακτο, κά-

,.

' ...

λ

τι το εκπ ηκτικο

"Ως τ,ον άποψινο στα{}μό, άπο τα σύνορα του Ντάρ­ φουρ, το καρα6άνι έπέστρεφε προς τ,ον Ούμπάγκη, άφού πέρασε τα περάσματα τού ποταμου 'Αουκαντεπε και των

πολυάρι&μων παραποτάμων του. ΤΟ βράδι αύτο στά{}μευ­ σε σχεδον στο σημείο, οπου διασταυρώνεται ό είκοστος μεσημ6ρινος με τον ογδοο παράλληλο. - Και τώρα, εΙπε ό Ούρντάξ, {}α διευ&υν{tούμε προς

,

τα

-

'

νοτιο δ υτικα;

'Ι!. Β ευαια,

., απαντησε

• ο

Τζ' ων

Κ' ορτ,

'άλ και μ ιστα

α-

ναγκαστικά, γιατί, αν δε με γελούν τα μάτια μου, προς τα νότια ό όρίζοντας φράζεται άπο ενα δάσος, πoιU δε φαίνεται 11 άκρη του, σUτε προς τα άνατολικα οϋτ:ε προς τα δυτικά. , ., ,. 'λ /l. • Π 'λ ΜΑ " απεραντο. επανε αυε ο ορτογα ος. ν ειΝ αι... μαστε ύποχρεωμένοι να το περάσουμε άπο τ' άνατολικά,

-

περνούσαν μηνες όλόκληροι, χω ρις να. το άφήσουμε πίσω μας. -'Ενω άπο τα. δυτικά;

{ta. -

'Α' πο

,. , • απαντησε ο

'δυτικα, τα

Ο' 'ξ υρντα,

"

χωρις να πα-

ρατ<είνουμε το δρόμο: ούτε ν' άπομακρυν6ουμε πoλiι άπο την ακρη τού δάσους, {ta. συναντήσουμε τον Ούμπάγκη στα. περίχωρα τού Ιόγγου. , "δ ιασχι'ζ αμε αυτο . ,το ' δ'ασος, αν Μηπως, συντομευόταν; ρώτησε ό Μαξ Ούμπέρ.

-

-

ι Ν αι,

,

'ξ'δ.Q. το τα ι ι υα

'

'δ εκαπεντε μερες ι κατα τουλ' αχιστον.

,

,

, λ' ι οιπον, γιατι δ'ε δ ιασχι'ζ ουμε το δ ασος; Τ οτε

Γιατί εΙναι άδιαπέραστο.

, .επανε'λ αυε /l

"Ω ,α'δ' ιαπεραστο ...

• ο

,

Μα 'ξ Ο' υμπερ,

κου-

νώντας το κεφάλι με άμφι60λία. -'Ίσως οχι για. πεζοπόρους, παρατήρησε ό Πορτογά­ Made by Absens

λος. "Εστειτα, δεν εΙμαι και βέ6αιος, άφου κανένας δε δα-


ΒrθΙΣΜΕΝΟΙ

ΣΤΟΝ rΠNO

19

κίμασε να το περάση. "Όσο για τ' άμάξι σμως, βε6αιό­ τατα ή άπόπειρα {tιX ηταν μάταιη.

-

ΕΙπες, Ούρντάξ, στι κανένας ως τώρα δε δοκίμασε

'

'δ ιασχιαη να

""

αυτο

το

δ' ασος;

Δεν ξέρω αν δοκίμασε κανείς, κύριε Μάξ, άλλα βε­ οαιότατα κανένας δε {tιX -00 κατόρ{tωνε. Ούτε σ-οο Καμε­ ρούν, ούτε στο Κογκο δε {tιX βρισκόταν άνftρωπoς, ίκα­

-

νος για τέτοιο τόλμημα. ΚαΙ ποιος {tιX έπιχειρσίίσε να πε­ ράση άπο κεί, παυ ούτε δρόμος, ούτε μoνoaτάτι ύπάρχει, παρα μόνο τρί60λοι κι άγκά{tια; 'Αμφι6άλλω μ άλισ-οα ,

αν ή φωτια και το τσεκούρι {tO; μπορσυσαν ν' άνοίξοιυν δίοδο έκεί μέσα... 'Αφήνω δα και τα ξερα δέντρα, που {tιX σχηματίζουν έμπόδια άδιαπέρασ-οα. - ' Αδιαπέραστα, Ούρντάξ; -'Αγαπητέ μου φίλε, εlπε τότε ό Τζων Κόρτ, ας μη σε σκανδαλίζη πια το δάσος, κι ας {tεωρήσουμε εύτύχη­ μα το στι δεν πρόκειται να το τριγυρίσουμε παρα μόνον άπ' εξω. (Ομολογώ, στι δε {tO; η{tελα κα{tόλαu να ριψο­

κινδυνεύσουμε μέσα σε τέτοιο λα6ύρινfto δέντρων... - Ούτ:ε για να μάft1jς τί κρύοει; - ΚαΙ τί {tέλεις να κρύ6η, Μάξ; Βασίλεια άγνωστα, πόλεις στοιχειωμένες, μυ{tικα 'Ελντοράντο Τι ζώα νέου εί­ δους, σαρκο6όρα με πέντε ποδάρια κι άνftρώπoυς με τρία; ... - Και γιατι οχι, Τζών; Και ύπάρχει τίποτε άπλού­ στερο άπο το να πάμε να δσίίμε; tO Λάγκα, με τα μεγάλα προσεχτικα μάτια του καΙ

με την εξυπνη φυσιογνωμία του, φαινόταν σαν να ελεγε

Made by Absens

στι, αν ό Μαξ Ούμπερ τολμσίίσε να μπη στο μυστηριώ­ δες έκείνο δάσος, αύτος δε {tO; φο6όταν καΙΜλου να τον άκoλoυftήση. _tΟπωσδήποτε έπανέλα6ε ό Τζων Κόρτ, άφσίί ό Ούρνταξ δεν εχει σκοπΟ να διασχίση το δάσος για να φτάση στΙς οχ{tες τσίί Ούμπάγκη ... -'Όχι βέ6αια, άπάντησε ό Πορτογάλος, γιατΙ {tO;


20

ΟΙ

ΠΙθΗΚΑΝθΡ2ΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

δια,;ρέχαμε ~oν κύνδινο να μη μπορέσουμε πια να βγούμε. - Τό,;ε λοιπόν, άγαπητέ μου Μάξ, πάμε ,;ώρα να κοι­ μη3-ούμε, κι ας δούμε πια τα- μυστηρια τού δάσους ... σ,;ον ύπνο μας, αν καΙ ούτε κι αύτ:ο μού φαίνε,;αι φρόνιμο!..

- Γέλα Τζών, γέλα μαζΙ μου οσο 3-έλεις. Έγω όμως 3-υμούμαι τί λέει ενας ποιητής μας... δεν ξέρω ποιός: «Ν α έρευνήσης ';0 άγνωστο, για νά6ρης το και­ νούργιο... ». -'Αλή3-εια, Μάξ; Κι ό άλλος στίχος που όμοιοκα- , ., ταλ ηκτει μ αυτον; -

"'Α ...

'ξ'εχασα, τον

Τζ' ων.,

Ξέχνα λοιπον καΙ τον πρω,;ο, οπως ξέχασες

';0

δε-ύ-

τερο, καΙ πάμε να κοιμη3-αυμε!

amo

ΚαΙ βέ6αια, ηταν το πιο φρόνιμο. σϋτε εΙχαν άνάγκη να έπιστρέψουν στα διαμερίσματα τού άμαξιού. Μπορούσαν πολυ καλα να περάσουν τη νύχτα στο ϋπαι3-ρο, στα ριζα τού λόφου, κάτω άπο τα μεγαλοπρεπη δέν­ τρα, που ή δροσιά τόυς μετίρίαζε τη ζέστη, που ηαιν τόσο δυνατή, άκόμα καΙ μετα τη δύση τού ήλίου. ΚαΙ ναΙ μεν οϊ άστερισμοΙ κρύ6ονταν κάτω άπο πuκνα σύννεφα, άλλ' αύτα δεν άπειλούσαν με βροχή, καΙ το ύπαι3-ρο άπάψε η­ ,;αν όλωσδιόλου άκίνδυνο. «ο μικρος

Λάγκ.α

εφερε τα σκεπάσματα. Οϊ δυο

φίλοι, τυλιγμένοι καλά, ξαπλώ3-ηκαν άνάμεσα στΙς ρίζες ένος ταμαρ ινόδεντρου , που σχημάτιζαν ενα εΙδος κρε66άη, καΙ το παιδΙ χώ3-ηκε κοντά ,;ους σα σκύλος, φύ­ λακας πιστός.

Made by Absens

Προτού να τους μιμη3-οίιν, ό Oύρν't'αξ κι ό Κάμη 3-έλησαν να κάμουν ακόμα ενα γύρο, για να βε6αιω3-ουν ότι -rιI βόδια ηταν δεμένα καΙ δεν μπορούσαν ν' άπομα­ κρυν3-ούν πολύ, o-rL οί σκοποΙ άχ3-0φόροι βρίσκονταν στΙς -θ-έσεις τ,ους, o-rL οί φωτιες εσ6ησαν έντελως, γιατι εφ3-α­ νε μια σπί3-α, για να κάψη ,;α ξερα χόρτα καΙ τα ξερα ξύλα. 'Έπειτα, κι οί δυΟ ηΡ{)'αν κοντα στ' άμάξι, όπου επεσαν να κοιμη3-οιϋν.


21

οι ΜfΣΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΦΛοrΕΣ

'Ο ύπνος δεν άργησε να τους πάρη, ύπνος βα6ύς, που δεν άκουγαν, σπως λέμε, ούτε κανόνι. Μήπως -6-α κοι­ μόνταν κι οί κουρασμένοι φρουροί; ... Ναί, δυστυχώς ... ΚαΙ μετα τΙς δέκα, δεν ~ταν κανεΙς ξύπνιος, για να προ­ σέξη μερικες ύποπτες φλόγες, που μετακινιόνtαν στlrν άρχη του μεγάλου δάσους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ

Ol μ.uσΤ1JρtώΟεtς φλόγες Διάστημα δυΟ χιλιoμέτeων τΟ πολυ χώριζε το γή­ λοφο άπΟ τα πρ·ώτα δέντρα του δάσους, κάτω άπΟ τα ό­ ποία πηγαινοέρχονταν φλόγες που κάπνιζαν, καΙ μετα­ κινιόνταν. Μπορούσε να με,;ρήση κανεΙς ώς δέκα τέτοια φώτα, άλλοτε ένωμένα, άλλοτε χωριστά, κάποτε κινσύ­ μενα με όρμή, που δεν την δικαιολογουσε ή γαλήνη της άτμόσφαιρας. Ν α ύπο-6-έση κανεΙς στι ένας σμιλος μαύ­ ρων εΙχε σ,;α-6-μεύσει έκεί για να διανυκτερεύση; ·Ίσως. 'Οπωσδήποτε σμως, τα φώτα αύτα δεν εμοιαζαν με φώ­ τα καταυλισμου. Μετακινιόνταν πολυ παράξενα, σε άκτί-

,

-

,

να πενηντα οργιων,

,

",

",

αντι να συγκεντραινονται με μια

μο-

νο μεριά, σπως -6-α συνέ6αινε, αν έπρόκειτο για νυκτερινη στά-6-μευση. Πρέπει να σημειώση κανείς, στι οί χώρες αύτεςτσϋ

Ούμπάγκη συχνάζονται άπΟ φυλες νομαδικές, που ερ-

.,

χονται απο τα

,~,,',

υτικα η απο

τ

ανατο

λ'

~,

,

ικα, απο τον

ν-

Made by Absens

ταμαούα Τι άπΟ τον Ούγκάντα. Καρα6άνι έμπόρων δεν -6-α ~ταν τόσο κοντά, ώστε να προδώση την παρσυσία του με τα πολλα έκείνα φώτα, παU μετακινιόνταν μέσα στο σκοτάδι. Μόνο μαυροι μπορσϋσαν να στά-6-μευαν σ' έκεί­ νο το μέρος. ΚαΙ ποιος ξέρει' μήπως εΙχαν έχ-6-ρικες δια­ -6-έσεις προς το καρα6άνι, που κοιμόταν κοντα στο λόφο;


22

ΟΙ

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

TOr

ΔΑ~οr~

ΤΟ βέ6αιο εΙναι οτι, όποιοσδήποτε κίνδυνος κι αν το άπειλΟΟσε έκεί, κι αν πολλες έκατοντάδες Παχουίνων, Ντένκας η άλλων άγρίων περίμεναν την κατάλληλη στι­ γμη για να πέσoιuν πάνω στο καρα6άνι, κανείς, ως τΙς δεκάμισι τουλάχιστον, κανεΙς δεν πηρε τα κατάλληλα μέτ:ρα για άμυνα. 'Αφεντικα καΙ ύπη Ρ έτες , ολοι κοιμόν!L-':._ " " , ~'A.' β αυυτατα, και, πραγμα ακομα χειροτερο, οι αχυ'οφοροι, που εΙχαν έπιφορτισ&η να φρουρούν 110 σ1'ρατόπεδο, ..QI , " , βυυιστηκαν κι αυ1'ΟΙ σε μακαριο υπνο. Εύ1'υχώς, ό μικρος ί6-αγενής, παυ κοιμό1'αν κοντα

ταν

~,

στον Τζων Κορτ καΙ στον Μαξ Ούμπέρ, ξύπνησε. 'Αλλα δεν ύπάρχει άμφι60λία οτι 1'α μά1'ια 1'oυ 6-άκλειναν καΙ πάλι άμέσως, αν δεν στρέφοινιαν, κατα τύχη, προς τον

,

"ζ οντα. νοτιο ορι

Κ' α1'ω

.,'

απο 1'α

,

μισοκ λ εισ1'α

,

βλ' εφαρα 1'ου,

αίσ6-άνθηκε την έντύπωση φωτιας, που ελαμπε μέσα στη σκοτεινη έκείνη νύχτα. Tενιώ{tηκε, ετριψε τα μά1'ια 1'αυ,

,

κοιτα ξ" ε με

περ,ισσΟ1'ερη

,

προσοχη...

"0 χι,

'

δ'εν

γε λ ιοταν:

φώτα, σκορπισμένα κατα μηκος του δάσους, κουνιόνταν

,

'" 10 Λάγκα

κατω απο τα δ' εντρα,

, αποσταση , ,

σε

'

δ' υο χι λ ιομε1'ρων.

συλλογίστηκε Ο1'Ι εμελλε να γίνη έπί6-ε­ ση έναντίον 1'συ καρα6ανιοϋ. !Η ίδέα 1'συ ~ρ6-ε μαλλον άπο ενστικ1'Ο, παρα ϋσ1'ερα άπο σκέψη. Πραγματ:ικά, κι οί πανσυργοι που προε1'οιμάζονται για σφαγη καΙ λεη­ λασία, γνωρίζουν Ο1'Ι μεγαλώναιrν τΙς πι6-ανότηιες της έ­

πιτυχίας, οταν ένεργΟΟν ξαφνικά. Δεν φανερό)νονται άπο την έπί-&εση, κι αύ1'ΟΙ εΙχαν φανερω&η!..

Το παιδί, μη -&έλοντας να ξυπνήση άμέσως 1'ον ' Κ'ορτ και"Μ 'ξ Ο' ,,, " σερνεται α• Τζ ων τον α υμπερ, αρχισε να -&όρυ6α προς το άμάξι ... Αμα εφtασε κοντα στον όδηγό, 1'00 άγγιξε με 1'0 χέρι τ'ον ώμο, 1'ον ξύπνησε, καΙ του ε­ δειξε με το δάΧ1'υλο τα ϋΠΟΠ1'α φώ1'α. !Ο Κάμη σηκώ{tηκε, παρατήρησε ενα λεπτο 1'Ις κι­ νούμενες έκείνες φλόγες, καΙ με φωνή, που δεν συλλο­

Made by Absens

γίστηκε κα-&όλου να έλα1'1'ώση 1'ην εντασή της, φώναξε: -Ούρντάξ!


ΟΙ ΜrΣΤΗΡΙQΔΕΙ.Σ ΦΛΟΓΕΣ

23

Ό Πορτογάλος, αvf}ρωπος συνηD-Ισ'μένος ν' άπαλ­ λάσσεται γρήγορα άπο "[Ιους καπνους τσίί ύπνου, βρέ{}η­ κε OQD-LO; στη στιγμή. , Κ' - Τ ι, τρεχει, αμη;

Κοίταξε! Και άπλώνοντας το χέρι, εδειξε τη μαύρη γραμμη τσίί δάσους, που φωτιζόταν έδω κι έχεΙ 'Ι φωνα ' ξ ε ο• Π ορτογα'λ ος, μ '''λ' δ' - ..... ι!:ιυπνατε. ο η τηννα-

-

μη της φωνης του.

Σε λί γα δευτερόλεπτα, οί αντρες τ:oιU καρα6ανιού βρέ{}ηκαν στο πόδι. Στην άρχη τους εκαμε τόσ'η έντύπω­ πωση ή σο6αρότητα τoιU κινδύνου, ώστε κανεις δεν συλ­ λογίσ'τηκε να μαλώση τους φρουρούς, που παραμέλησαν το κα{}ηκον τους. ΤΗταν βέ6α~o στι, αν ό Λάγκα δεν ξυ­ πνούσε κατα τύχη, το καρα6άνι {Μ δεχόταν την έπίD-εση ξαφνικά, ένω D-fJ. διαρκούσε ό ύπνος τού Ούρνταξ καΙ

-

των

,

συντροφων

του.

ΕΙναι περιττ:ο να πουμε, στι ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κορτ αφησαν άμέσως τις ρίζες τού δέντρου τους κι ετρε­ ξαν κοντα στΟν Πορτογάλο και τον Κάμη. Μόλις εΙχαν περάσει οί δεκάμισι. 'ζ" σκεπα ε τον

Σκοτάδι

βα&U

, .ανατολ" ικα

"βό καμπο, προς τα ρεια, τ

και

προς τα δυτικά. Μόνο τ:ο νότιο μέρος φωτιζόταν άπΟ τα κινούμενα φωτ,α, ζωηρότατα τώρα κατα την ενταση, καΙ περισσότερα άπο πενήντα κατα τον άριD-μό.

- Θα εΙναι συνάD-ροιση ίD-αγενων, εΙπε ό Ούρντάξ. Πολυ πιD-ανΟν μάλιστα να είναι Μπούντγκι, άπ' αύτους που συχνάζουν στΙς οχD-ες τσίί Κογκο και τού Ούμπάγκη. ·' τα , φωτα, Αυτα ναψαν μοναχά τους.

-

,

.J:I. προσυ"εσε

• ο

Κ' αμη, β'l! ευαια δ'" εν α-

- Και D-fJ. ύπάρχουν χέρια, βέ6αια, που τα κρατούν και τα μετακινούν, παρατήρησε ό Τζων Κόρτ.

Made by Absens

- ' Αλλα τα χέρια αύτά, εΙπε ό Μαξ Ούμπέρ, πρέπει ν' άνήκουν σε ώμους, και' οί ωμοι σε σώματα· κι όμως,


ΟΙ

24

ΠΙθΗΚΑΝθΡΏΠΟΙ

TOr

ΔΑ.Σοr.Σ

άπο τα σώματα αύτα δε βλέπουμε οϋ-rε ενα μέσα σε τό­ ση φωταψία ... , ., Α' Ι " δ' , Α' - Φ αινεται οτι υα ε ναι παραμεσα, στο ασος, και υ'α σκεπάζωνται άπο -Ca δέντρα, παρατήρησε ό Κάμη. • 'λαυε Ι!. ο< Μ α 'ξ 0< , ο<.,ομιλ ος δ'ε - Και' β'l!. ευαια, επανε υμπερ, φαίνεται να περπα-cάη άπ' εξω, -cριγύρω άπΟ -co δάσος. 'Όχι' ναΙ μεν -ca <pώ-ra άπομακρύνσνται δεξια καΙ άρι­ στ:ερά, άλλα πάντ'οτε έπιιtrρέφ<>1N σ-cο ίδιο σημείο. - <Όπου -6-α εΤναι το σt'Qa-cMεδo αύ-cων των ίiJ'αγενων, πρόσiJ'εσε ό όδηγός. _ΤΗ γνώμη σου; ρώτησε ό Τζων Κορ,; τον Ούρντάξ.

- ΕΙναι o-CL iJ'a μας έπιτεiJ'σ&ν, άπάντησε ό Πορτογά­ λος, κι o-rL πρέπει άμέσως να πάρουμε -ca μέτρα μας. - ' Αλλα γιατΙ τάχα δε μας έπετέθηκαν προτσίί φα­ νερωiJ'σ&ν; - Οί μαύροι δεν εΙναι σαν τους λευκούς, εΙπε ό Ούρν'ξ τα

.

'Αλλ'" α κι αν

,

Α... φανερωυlικαν,

δ'εν

ι: ειναι

λ' ιγοτερο

, ,

επι-

φ060Ι με τον άριiJ'μΟ καΙ -r' αγρια Ενσ,;ικ-cά τους. - Πάνθηρες, που οί ίερ,απόστολοί μας iJ'a κοπιάσουν πάρα πολυ για να τους μετα6άλουν σε άρνιά, πρόσ&σε < ο

,

Μα 'ξ Ο' υμπερ.

-''Ας έ-cοιμασ,;σίίμε! εfπε ό Ούρντάξ.

.. επρεπε Ν αι'!"

,

να

~

-, "

"

ετοιμασ-cουν για αμυνα και

ν

,

α-

Made by Absens

μυνitoϋν μέχρι iJ'ανάτου, YLa-cL καμια εύσπλαχνία δεν εΙ­ χαν να έλπίζοον άπΟ τΙς φUλες αύτες τοΟ Ούμπάγκη. Δύσ­ κολα μπορεί να φανταστη κανεΙς ίσαμε ποιΟ βαiJ'μο εΙ­ ναι σκληρές κι οί άγριότεροι λαοΙ της Αύστραλίας, -cων 'Ε6ρίδωιν, της Νέας Γουινέας, δεν συγκρίνονται μ' αύ­ -cές. Στο κέντρο της χώρας, μόνο χωρια καννι6άλων ύ­ πάρχοον, κι οί ίεραπόστολοι, που άψηφσίίν το φο6ερότε­ ρο άπο τους iJ'ανάrouς, τΟ ξΈΡΣUΝ. Με τΟ δίκιο του iJ'a κατέroo"σε κανεlς στην τάξη των ζώων τους μαύρσυς αύ­ toύς, -r;' άνitρωπόμoρφα i)ηQία της 'Αφρικης τοΟ 'Ιση­ μερινού, οπου ή άδυναμία ετναι εγκλημα, οπου ή δύναμη ε[ναι. το παν. Πραγματικά, και στην άνδρικη άκόμα ήλι-


2S

ΟΙ ΜrΣΤΗΡI12ΔΕΙΣ ΦΛΟΓΕΣ

κία, πολλοι άπο τους ί&αγενείς αύτους δεν εχουν τις πρω­ τες γνώσεις παιδιου έ'ξη χρσνών. Ειναι άκόμα βέ6αιο κι αποδειγμένο - γιατι οί ίε­ ραπόσ't<ολοι πολλες φορες ύπηρξαν μάρτυρες τέτοιων α­ παίσιων σκηνων στι οί αν&ρώπινες &uσίες σWΗ&ίζoν-­ ται στις χωρες αύτές. Σφάζουν τους δούλους έπάνω στον τάφο των κυρίων τους και το κεφάλι των δυστυχισμένων αύτων καρφωμένο σ' ενα κλαδι που να λυγίζη, έκσφεν­ δονίζεται μακρια μόλις το αποκόψη ό μάγος της φυλης.

τα δε παιδιά, σπως είπαμε, απσ δεκα ως δεκαέξι χρο­ νών, χρησιμεύουν ώς τροφη στις τελετές, και πολλοι απο τους άρχηγαυς τρέφονται αποκλειστικα με την τρυφερη αύτη σάρκα. Έκτος απσ το ενστικτο της αν&ρωποφαγίας, οί μαύροι αύτοι εχaυν και το EνσtlικτO της λεηλασίας. Αύτ'ο ταυς σπρώχνει συχνα σε μεγάλα διαστήματα, στΟ δρόμο τών καρα6ανιων, σπου xmmO'ί1ν, σφάζουν, άρπάζουν και

,

κατ'αστρεφaυν.

Β ωαια, '12,

δ'εν

[

,

ε ναι τ'ΟΟΟ κα λ' α

'

<πλ ισμενοι ο

000

οί εμποροι καΙ οί συνοδοί τ'ους αλλ' εχουν την ύπερο­

χη

τ'ου

αρι&μου,

καΙ οί λίγες έκατ'ΟΟτ'αριες αχ&οφόροι

νικούνται 31:άντ!οτε απο τις χιλιάδες των ί&αγενων. Οί ό-

δηγοι' '00'ξ'ερσuν

κ αλ"" α, και γι

amo,

μην πλη<rιοοουν (JItIιI χωρια έκείνα

Καλ ακα' -

'

,

Τ αιμο κι α "λλ' α, αναμεσα

'Μ1Cax αρ-ε "λ -'Α' το μ31:ιαντ

-

,

προσεχουν πολ" υ

να

Γκαμπέ

- Ντάρα, , 'Α ουνκαντι:.ιιι:; -.-)., σro και -

"δ'εν οπου

-

.,

μπηκαν ακQμα

Ι ε-

ρα1Cόστoλoι, αλλ' σπου μια μέρα &α είσχωρήσουν. Γιατι κανένας φό60ς δεν τ'oUς έμποδίζει, σσες φορες πρόκειται ν

, ~A,~ ι ξ αποοσι:α.σουν αυ'ωες υπαρ 'εις

,~

~"A'

<Χ3ΟΟ το

U'am-to,

,

και

Made by Absens

να έξαν&ρωπίσσυν τις άγριες αύτες φυλές, με την έπί­ δραση 1ίσυ ΧΡWt1ιανισμσυ. "Ως τ'ώρα ά1CO την άρχη της διαδρομης, ό Πορτο­ γάλος Oύρνt1αξ εΙχε την 1ϊύχη ν' α31:οφύγη κά&ε δυσάιρε­ στη συνάνττηση με ί&αγενείς. Ό Κάμη απομακρύνθηκε μ' έπιδεξ,ιότηυα ά1CO τ'α έπικίνδυνα κέvtρα της χώρας, κι εΙχε την έλπίδα στι κι ή έπισι;ρρφη &α γινό'Wν με την


26

σι

ΠΙθΗΚΑΝθΡgπσl

Tσr

ΔΑΣσrΣ

ίδια άσφάλεια. Περνώ~ας το 'δάσος έκείνσ άπο τα δυ­ τικά, {}>α εφταναν στη δεξια σχ{}η -roυ Ούμπάγκη, καΙ {tιI έξακσλoυ{toυσαν 110 δρόμΟ' τ'ους ώς τΙς έκ6σλες -roϋ πσ11αμοϋ, στη δεξια οχ{}η 11οϋ Κογκό. 'Απ/ό τον Ούμπάγκη

"

, εμ • πόρους

~, η χωρα

Κiαι περα,

'ζ' συχνα εται απο

• , •ιε-

κι

απσ

ραποστόλους, κι ύπηρχε λιγότϊΒρσς φό60ς να συναντή­ σουν έδώ νσμαδικες φυλές, που ή γαλλική, ή άγγλική, ή πορτσγαλικη κι ή γερμανικη ύπεροχη '(Lς διώχνει λΙγσ λίγΟ' προς τΙς άπώταtlες χώρες tIOϋ Νtιάρφουρ. 'Αλλα νά, o-rL τώρα, ένώ λίγες μέρες πορείας το χώ", , πια, " 110' κ.αραυανι /!' δ' " , tIO πO't'αμι κιν υνευε ισως να

ριζ αν απο'

,,'.. 11

υποκvψη...

(ο

~~

δ'

πωσυllπΟ'τε,

-Q' υα

ε

• ι υπεκυπταν

,

χωρις

,

αντι-

σταση, καί, στη φωνη τ'οϋ Ούρντάξ, οί σύντροφοί του πηραν ολα ία μέτρα για να διοργανώσουν την αμυνα. Χω-ρΙς να χάσουν στιγμή, ό Ούρντάξ, ό όδηγός, ό Τζων Κορτ κι ό Μαξ Ούμπερ πηραν ίΙς Κiαραμπίνες στο , χερι,

"

"ι!. λ ευα αν τ<α

,

περιστρΟ'φα

ζ' ωνη

στη

"

,

και

γεμισαν τις

φυσιγγιο&ηκες τους. Σrο άμάξι ύπηρχαν άκόμα μερικα

,

,

ντουφεκια Κiαι πισίσ ια, ,

κους

.,

,απΟ',

,

tιους

""

αχυ'Ο'φορους,

,

,

~

τα και την αφοσιωση

..

....ι ~

που τα εμπισΤc,υυllκαν

-Q'

,

που

"1::

,.

ηsεραν την

,

σε μερι-

επι

δ

1:: '

εsιστη-

τους.

την ίδια ώρα ό Ούρνταξ διέταξε τους άν{tρώπoυς τ:ου να τ:οπσ{tετη{tοϋν γύρω άπο τα μεγάλα ταμαρινό­ δεντρα, για να προφυλάγωνται καλύτερα άπο τα βέλη, που ή δηληπlριασμένη ίους αίχμη προξενεί πληγες {taνατηφόρες. Στά{}ηκαν καΙ :rnερίμεναν... Κανένας Μρυ6ος δε δι­ ι ζ ε tιΟ'ιαστημα. 'δ' εσχι

-μαυρων, ,

(Η σρυll ~ των

m

φα ιινετα ι,

δ'ε

{tιI εΙχε βγη άκόμα άπο δάσος. τα φώτα ελαμπαν πάντO't'E, καΙ κάπου κάπου εχυναν λάμψεις ζωηρες μέσα

"

σε καπνΟ'

-

,

ΚΙίρινωπο.

ΕΙναι δαδια με Ρείσίνι, εΙπε ό Ούρντάξ, κι Ο'ί α-

,

,

, , απο , , τ'α ,

γριοι τ:α περιφερουν κατω

Made by Absens

-

Ν

, αι,

, -Q προσυ-εσε

• ο

Μ 'ξ α

δ'

εντρα

...

Ο' Ι"'Ι υμπερ, επιμενω ομως

,

να


27

οι ΜrΣΤΗΡΙΏΔΕΙΣ ΦΛΟΓΕΣ

μην κατ:αλα6αίνω γιατι 170 κάνονν, αν εχow σκοπο να μας ΧτuπιΊσoυν. - σϋ17ε κι έγω το καταλα6αίνω, εΙ.,;ε κι ό Τζων Κόρτ, ."

,

"

,

~"

αν εχονν πραγματικα α'1JίO το σκοπο.

ΤΗταν άλή6-εια, άνεξήγη170. 'Αλλα πάλι, γιατι ίόση

" ",

" "αγριους, ,

,

" 1 ξ εΚΠΛη η, αν επροκειτο για 'ίους

'δ ίου; κτηνω εις

νομάδες τιου ανω Ούμπάγκη; Πέρασε μια ώρα, χωρις να μετα6λη{}η κα6-όλου 11 καίάσταση. Το στραroπεδο, εξακoλoυf}oϋσε να μένη α­ γρυπνο. τα βλέμματα έξέτ:αζαν 1'0 σκουάδι, προς ία ά­ νατολικα και προς ία δ'Utικά, γιατί, ένώ τα φώτα ελαμπαν

, προς

" τα

νοτια,

", αγριων

ο"

ενα

αποσπασμα

_ μπορουσε

να ερ{}η άπο τα πλάγια, για να χτυπήση το καρα6άνι μέσα στη WΧ1lα. 'Αλλ' ο tκαμπος , Τ" ητιαν !"ρημος. δ' _<\.' -

t,

'!'

ηταν η νυχτα,

,

κανεις

ε

υ'α

t'O σο

'" κι αν

σκοτεινη

''1'

μπορουσε να

πr:ησιαση

,

και

να έπιτε{}η κα:τ:α του Πορτογάλου και ίών συντρόφων του,

-

ΠΡΟίου

",

αυτΌι να

,

μπορεσow

"

να

,των

καμουν χρηση

οπλων τ:ους.

Σε λίγο, κατα τις εv.ιεκα, ό Μαξ Ούμπέρ στά{}ηκε μπρσστα στον όμιλο που άποτ:ελουσαν ό Ούρντάξ, ό Κά­ μη κι ό Τζων Κόρτ, και εΙπε με φωνη στα6-ερή:

- Πρέπει να παμε να δουμε ποιος εΙναι χ6-ρός.

amo;

ό έ­

- ΕΙναι αράγε άνάγκη; ρώτησε ό Τζων Κόρτ. Δεν εΙ­ ναι φρονιμόrtiερο να στα6-οϋμε στΙς 6-έσε,ις μας προσεχτι'"

,

0 " 1

κοι και να περιμενουμε ως την αυγη;

...

- Να περιμένουμε; έπανέλαδε ό Μαξ Ούμπέρ, να πε­ ριμένουμε εξι έπτα ώρες άκόμα, με τ'0 χέρι στη σκαν­ δάλη του ντουφεκιοϋ; "Όχι! καλύτερα να μά6-0υμε με ποιους εχουμε να κάνουμε. Καί, μα τ:ην άλή6-εια, αν αύ­ 'ίΟΙ οί αν{}ρωποι δεν εχow κακες δια6-έσεις, δε 6-α μου κακοφανη διόλου να ξαναπέσω στη ρίζα του δέντρου Made by Absens

μου, όπου ε6λεπα 17όσο ώραtα σνειρα ...


ΟΙ

28

-

,

που

ΠΙθΗΚΑΝθΡI2ΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

Τί λές; ... ρώτησε ό Τζων Κόρτ τΟν Πορτογάλο,

-

σιω31J()υO'ε.

- Νομίζω δτι ή πρόταση δεν εΙναι κακή, άπάντησε έκείνος. Όπωσδήποτε, δεν πρrnει να κάνουμε τίποτε, χω­ ρΙς τΙς άναγκαίες προφυλάξεις ... -

e.'

".,

'Α λ f __ < Μ 'ξ να αμυανω να παω εγω, εLJτE ο α

,

Ο" υμπερ, και

βασιστητε σε μένα. - Σας συνοδεύω, πρόσ{)-εσε ό όδηγός, αν ό κ. Ούρν'ξ

τα

-

,.

, ...

το εγκρινη

Αύτο βέ6αια θ'α ~1:αν το καλύτερο, εΙπε ό Πορτο­

γάλος. - Κι ~γω μπορώ να-<Jας συνοδέψω, πρότεινε ό Τζων Κόρτ. "'λ " μεινης, άπ'αντησε ο• Μ α'ξ - "0 χι' εσυ, φι ε μου, να Ούμπέρ. 'Εμείς οί δυΟ φτάνουμε. "Αλλωστ,ε, δε θ'α προ­ χωρήσουμε περισσότερο άπ' δ,τι χρειάζεται. Κι αν συν­

αντήσουμε κανένα σμιλο ίθ'αγενών, παυ να δι.ευ8-ύνεται προς τα έδώ, θ'α έπιστρέψουμε τρέχoνtας ... - Κοιτάχτε τα δπλα σας, εΙΠε ό Τζων Κόρτ. - ΕΙναι ετοιμα, άπάντησε ό Κάμη' έλπίζω σμως στι δε θ'α μας τύχη άνάγκη να τα μεταχειρ'ιστούμε. 10 σκο­

πος εΙναι να μη μας δουν...

-

·'·' αuτo Κ ι εγω

νομι'ζ" ω, απαντησε

'Π ορτογ άλ ος. ο

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ

10 Μαξ Ούμπερ κι ό όδηγός, περπατώντας ό ενας κoνtα στΟν άλλο, ώroμακρύν{}ηκαν άπ' το λόφο. 'Απσ κεί tκαμπος '

Ο

,

άπλ' ωνοταν καπως λ' ιγστερο

.,.{,..

σκoτetyu\:).

'

ΙΩ στο-

σο, ενας άν&ρωπος δε μπορούσε να φανη σε άπόσταση Made by Absens

t 'βη' εκατο ματων.


Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΚΙΝΔrΝΟ~

29

Μόλις εΤχαν κάνει πενήντα βήματα, όταν άντελή­ φ6ησαν πίσω τους τιο Λάγκα. ΧωρΙς να πii τίποτε, το παιδΙ τους εΙχε άκολου{}ήσει.

' "

"

-

"ΕΙ.

-

"Ω ,κυριε Μ'ξ Α...'. < Λ' α, Ψ ιυυρισε Ο αγκα, με σας

γιατι ερχεσαι,

μικρε;

φωναξ ε

< ο

Κ' αμη.

Γιατί, Λάγκα, δεν εμεινες με τους άλλους; ρώτησε κι ό Μάξ. - Πίσω γρ~γoρα! διέταξε ό όδηγός.

' σας ...

, -.... , ... εγκω

- ' Αλλα

ξέρεις καλά, οη ό φίλος σου ό Τζων εΙναι

μαζί

έκέι πέρα ...

-

' Ν αι,

'<'λ μα ο φι ος

< Μ α'ξ

μου ο

l' .ειναι εντω

...

Δεν σε χρειαζόμαστε! εΙπε ό Κάμη, με ύφος τραχύ .. -"Ας εΙναι πιά, άφου ηρι&ε ας τον κρατήσουμε! εlπε ό Μαξ Ούμπέρ. Δε {)οα μας ένοχλήση, Κάμη, κι ίσως με τα δυνατα μάnα ίου δη ίίπΟίε στΌ σκοτ:άδι, που έμείς δε {)οα μπορούσαμε να τΌ δούμε. - Ναί, {)οα κοιτάξω ... {)οα δώ μακριά, βεδαίωσε το παιδί.

Καλά, ελα κοντά μου, ε&τε ό Μαξ Ούμπέρ, κι άνοιξε τα μάτια σου.

-

Κι οί τρείς προχώρησαν μπροστά. Μετα ένα τέταρ­ το της ώρας, άπείχαν ενα χιλιόμετΙΡΟ άπα το λόφο, κι άλλο ενα χιλιόμετρο τους χώριζε ώΟΟ τΌ μεγάλο δάσος. τα φώτα έξακολουι&ούσαν να λάμπουν κάτω άπο τα δέντρα, κι άπο την άπόσταση αύτη οί λάμψεις τους ηταν ζωηρότ'ερες. <Όσο διαπερασίL,ω ομως κι αν ηίαν το μάτι τσίι όδηγού, οσο καλα τα κιάλια που ό Μαξ Ού­ μπέρ ε6γαλε άπα τη &ήκη τους, οσο όξυ το 6λέμμα του μικρού μαύρου, κανένας δεν κατόρ%ωσε να διακρίνη έκεί­ νους που κρατουσαν τα κινούμενα δαδιά. ΑύτΌ έπι6,ε6αίωνε τη γνώμη τού Πορτογάλου, οτι τα φώτα αύτα ,

ι,"

κουνιονταν κατω

απ

τα

δΙ

,

εντρα, πισω

~,

'.Q.'

απο τ:ους υαμνους

καΙ ίους μεγάλΣUς κορμούς. Βε6αιότατα, οί ί%αγενείς δεν εΙχαν ξεπεράσει το οριο τού δάσΣUς, κι ίσως δε σκό-

,

Made by Absens

πεuαν να

,

-ro

,

καμουν.


30

οι

πωσ

δή

ΠΙθΗΚΑΝθΡgποl

"

TOr

ΔΑΣοrΣ

,

,!ι :rnOΤB, ΤΌ :rnραγμα γΙν<Yrαν περισσO't1ερO ανε-

ξήγητο. "Αν έπρόκειτο για μια άπλη στάftμευση μαύ­ ρων, που εΙχαν ι1ΚΟΟΤΟ να έξακoλou&ήσαυν την πορεία τους το πρωί, γιατι να φωτιαγωγήσαuν το δάσος; ποια &ράγε νuχτιεριινη τελετη τους κρ,αrι:dϋσ,ε αγρ'UJt:VO'Uς' τέ­ τΌια ώρα;

-Έγω αμφιδάλλω, παρατήρησε ό' Μαξ Ούμπέρ, αν είδαν ώώμη τΟ καραδάνι μ,ας, κι αν ξέρσuν οτ,ι στρατ()­ πέδευσε στ,ο λόφο τών ταμαρινόδεντρων... - Πραγμα"ικά, απάντησε ό Κάμη· αν ηρ{}αν πολυ αργά, {}ταν ηταν πια σκοτάδι στον κάφ1ίΟ, κι αφού σδή­ σαμε υα φώτα μας, εΙναι πολυ πιftανο να μη μας εΙδαν· ομως αύριο τιο πρωι ftιX μας δουν. -'Εκτος αν φύγουμε προτσίι ξημερώση, Κάμη! εΙπε ό Μαξ Ούμπθρ. "Τστερα απ' αύτό, έξακoλoύ{tησαν κι οί τρείς την πορεία τους και περπάτησαν μισο χιλιόμετρο ακόμα προς την ίδια διεύ&uνση, τόσο ώστ1ε, τη στιγμη έκείνη, δεν τους χώριζαν απ' το δάσος παρα καμια έκατoaτη μέ-ι1ρα. Τίποτε ύποσττο στην έπιφάνεια τσίι έδάφσuς αύ­ 't'oij, παύ, έδώ Κιι έκεί, φω't'ιζότ:αν απο την ανταύγεια τών πυρσών. Δεν φα,ιmαν σκια αν&ρώπου, ού't'ε προς τα νό­ τια, ούτε προς τ' ανατολικά, ούτε προς τα δυτικά. ΤΗ έ-

w

'-Q. λ' πιu·εση

o\JOO'V,

".

--Q.' .Ι κι αν υ:rnυu·εσauμε οτι aχ εδ ια ζ' ()'(αν,

δ'ε υ·α Α'

γινόταν αμέσως. Έκτος απ' αύτό, αν και βρίσκονταν πιο πολυ κοντα σ't'ο δάσος, στην πρώτη γριαμμη 't'ών δέντρων, ούτε ό Μάξ, ούτε ό Κάμη" ούτ:ε ό Λάγκα δεν κα't'όρftω'δ' '7 __a.. ' " επρόδ ιναν την ' σαν ναιακριναuν τους ανυ·ρωπσuς, που ,

παρουσια τιouς

"

με

τIOUς

..... '1. ' Α " , ΠΙNI:υαριu·μauς εκεινους πuρσσυς.

Πρέπει να προχωρήσauμε άκόμα; ρώτησε ό Μαξ Oiιμπέρ, ύστερα απο λίγα λεπtα της ώρας. ι r • Κ αμη·ε ι δ' Α' :ι.. ' ." - Γ ιατι; ειπε ο υα 'ιταν φρονιμο απο μερους μας ... "Αν, οπως εΙναι πι-60ανό, δεν πρoδόιθηΚiε το

-

Made by Absens

καρα6άνι μας, κι αν μεταστα-&μεύσουμε άπόψε, προτού ξημερώση ...


Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΚΙΝΔΙΝΟΣ

31

_tΩστόσο, η{}ελα να βε6αιω{}ω! έπανέλα6ε ό Μαξ Ού­ μπέρ. ΤΟ πράγμα μου φαίνεται πολυ περίεργο, πολυ πα­ ράξενο. Πραγματικά, δεν χρειαζόταν περισσότερο, για να

έξαφ&η ή φαντασία ένος Γάλλου. -"Ας έπιστρέψουμε στ'ο βσυναλάκι μας, εΙπε ό όδηγός. 'Αλλ' άναγκάστηκε να κάνη ά~όμη πενήντα μέτρα, άκολσυ{}ι\)ντας τον Μαξ Ούμπέρ, που ό Λάγκα δεν {}έ­ λησε να εγκαταλείψη. Κι ίσως {}α εφταναν κι οί τρείς ως τα πρώτα δέντρα του δάσους, όταν ό Κάμη σταμά­ τησε.

-

Ούτε βημα πιο πέρα, εΤΠε με χαμηλη φωνή. Βρέ{}ηκαν, αράγε, μπροστα σε άμεσο κίνδυνο καΙ

γι' αύτο ό όδηγος κι ό σύντροφός του άνέκοψαν την π()­ ρεία τοruς; Μήπως εΙδαν κανέναν όμιλο ί{}αγενων που έ, " , -q- Ί"ο β'6 f. ., " τοιμαζ οταν να τους εΠΙΤt,υη; ε αιο ειναι οτι μια απότομη μετα60λ η φάνηκε στη σειρα των φώτων του

δάσους. Για μια στιγμή, τα φωτ'α εξαφανίστηκαν πίσω άπο

,

,

-

δ'

, ,

,

το παραπετασμα τωνεντρων, αναμεσα σε σκοτα -ι

β

-~

αυ·υ.

Προσοχή!.. εΙπε ό Μαξ Ούμπέρ. Πίσω!.. πρόσfi'εσε ό Κάμη. 'Έπρεπε να όπισ{}οχωρήσουν, για να μην τους έπι­ τε{}ουν; ··'Ισως. 'Οπωσδήποτε, φρονιμότερο ηταν να μην άρχίσoruν την ύποχώρηση, χωρΙς να έτοιμαστουν καΙ για

-

"

αμυνα.

(Τψ

, .Ck.

ωυ'ικαν,

λ'

olJOO'V,

,,,

,

στσυς ωμους οι γεματες κα-

ραμπίνες, καΙ τα βλέμματΙα δεν επαψαν να ερευνουν τους ογκους των δένδρων που συγχέσνταν μέσα στο σκοτάδι. "Εξαφνα, άπα το σκοτάδι αύτό, τα φωτα ελαμψαν ξανα καΙ παρουσιάστηκαν καμια είκοσαρια περίπου. - Διά60λε! φώναξε ό Μαξ Ούμπέρ' αύτη τη φορά, τέλος πάντων, αν δεν εΙναι εκπληκτικό, εΙναι τουλάχι­ στον περ{εργο!

Made by Absens

Πραγματικά, οί πυρσοί, που πρωτύτερα ελαμπαν χαμηλά, σχεδον πάνω στο εδαφος, τώρα εχυναν ζωηρό-


32

ΟΙ

nlBHΚANBpgnOI

TOr

ΔΑΣοrΣ

τερες λάμψεις, σε ύψος είκοσι ώς τριάνtα μέτρα πάνω άπο το εδαφος! 'Όσο για ταυς όΠOΙΣUσδήΠOτε άν&ρώπσuς, που κι­ νούσαν τους πυρσούς τους, πότε στα χαμηλότερα κλαδια καΙ πότε στα ψηλό-rερα, σα να διέσχιζε άνεμος άπσ φλό-

,

'

'λλ 'δ"εν κατορυωσε _ΙΙ ' γες τα πυκνα φu ωματα, κανεις να

δ ια-

κρίνη κανέναν.

Για στάσου! φώναξε ό Μαξ Ούμπέρ, μήπως εΙναι τελώνια κολλημένα στα κλαδια των δέντρων; Ό Κάμη κούνησε το κεφάλι ταυ. Ή έξήγηση αύτη

-

δεν τον ίκανοποιούσε κα&όλσu. ΤΗταν, &ράγε, εκλυση ύ­ δρογόνου σε φλογώδεις άνα{}uμιάσεις, εκλυση άπο τους , " " " ~ «δ ιoσκσuραuς» εκ:ειναuς, τους πυρινους κρoσσσuς, πO'U η

&ύελλα τους κρεμάει κάποτε τόσο στα κλαδια ίων δέν­ τρων, οσο καΙ στα κατάρ.τια των καραβιών; 'Όχι βέβαια· τα φωτα αύτα δεν εΙχαν καμια σχέση μ' έκείνα, που οί 3-αλασσινοΙ όνομάζουν «τελώνια». 'Η άτμόσφαιρα δεν η"ων ()αΡΙUμένη απο ήλεκτρισμό, καΙ τα

σύννεφα απειλούσαν μάλλον ν' άναλυ3ούν σε ραγδαία βροχή, απο κείνες "παυ πλημμυρίζουν συχνα το κέντρο της Μαύρης 'Ηπείρου. 'Αλλα τότε, γιατΙ οί ί3-αγενείς, οί κατασκηνωμένοι πρΙν άπο λίγο κοντα στΙς ρίζες ίων δέντρων, άναρριχή­

{tηκαν ξαφνικά, άλλοι στα πρωτα κι άλλοι σία ίελευ­ ταία τους κλαδιά; ΚαΙ για ποιο σκοπο περιέφεραν έκεί ταυς πuρσoυς αύτούς, που καίγονταν με κρακισμούς, που άκούγονταν κι άι"1JΟ την άπόσταση έκείνη;

-"Ας προχωρήσουμε, εΙΠε ό Μαξ Ούμπέρ. Περιττό, απάντησε ό όδηγός. Δεν πιστεύω ν' απειληται άπόψε ίΟ καραβάνι μας, κι εΙναι πρo-rιμότερo να έπιστρέψovμε, για να κα{}ηΣUΧάσoυμε τους συντρό­

-

φους

μας.

Θα μπορέσουμε να τους κα{}ησυχάσουμε περισσό­ τερο, Κάμη, οταν μά{}ουμε ποια εΙναι ή έξήγηση τού πα­ ράδoξσu αύτού φαινομένου. Made by Absens

-


Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΚΙΝΔΤΝΟΣ

-

Π !οω! φώ'lοιξε πciλι

Made by Absens

o~,,:ε

3 -

οι Πιθ1jκciνθρωποι

,ο:ιγμ1,.

(,

b~1jrό" ~έν πρέπει

TpoZci~·1J'I! ...

(Σελ.

33

v!i; 35)

χciοοuμε


ΟΙ ΠlθHΚΛNθP~ΠOI

34

ΔΑ.ΣοrΣ

Tor

-"'Οχι, κύριε Μάξ, ας μη ΠQOχωριήσσυμε... Ειναι βέ." _.~, λ' .!k-. ' ,. οτι καποια νομu.uικη φu η συιyaV'lιoισtηO<JB σ αυ-

e.

υαιο,

το το μέρος. ΠοιΟς ξέρει "t'ώρα για ποιΟ λόγο οί άν6-ρω­ ποι κινούν αύτους τους δαυλούς, καΙ γι.ατΙ κατέφυγαν ε­ ξαφνα πάνω στα δέντρα! Μήπως διατηροW τα φώτα για ν

,

,

~

,

J.\.vι

απoμακρυνoιuν τα

χαν

"

Π οια,~' υ'ιριια; '. ..<ι.n .,

'

υ,lρ'~α;

,

,

.-

'ξ Ο' απανtη<1ε ο Μ α υμπερ. "Αν υπηρ, - e. _.'.e., λ .Q.'" , υαινες, aYQLuυuuua οι, u' ακουγαμε τα

πανυ 'ιρες,

μουγγρητά τους, τ'οιυς μυκη{}μ.ούς τους ένώ ό μόνος κρό­

τος, που μας ερχεται, εΙναι το τρίξιμο των πυρσών, που

-

"

'βάλ συν φωτια στο δ' απε ιλ ονν να α.σος.

Κι

'

ο

Μα 'ξ ο"' υμπερ :rnροχωρησε

m Αάγκα,

κολου{)οούμενος άπΟ

,

,

,

ζ

,

Θ!~ '.Q. '"'l:)JI.ro να μαυω

,

μερ·ικα

βήματα,

...

,

α-

ποιυ ό Κάμη του κάκσυ

τον φωvαε κσντα του.

tO

όδηγος δεν ήξερε τί να κάνη,

'!""

ηταν

ανισχυρος

,

βλέπO'Vt1ας πως

,_

Ι,,

να

συγΚJρατηση

την ανuπσμσνησια του

Γάλλου. Καί, μη {Mλoνtας να τΟν άφήση να ριψοκινδυ­ νεύση μόνος, έτοιμαζόταν να τΟν συνοδεύση ως τα 31λρώ­ τα δέντρα του δάσους, αν καί, κατα τη γνώμη ταυ, ή

e. _.

'λ' πρωτσuυυ ι;α

,'...

"

,

λ αmη ηταν ασυγχωρητα παρατ:ο μη.

'Έξαφνα σταμάτησε, τη στιγμη που ό Μαξ Oύιureρ

,

'Α' '.<ι.n "Κ' ->Ι ΚΙ ο αγκα σταυ 'ικαν ΚΙ αυτοι. ι σι τρ,εις εσrρ'εΨ αν τα

νώτα προς το δάσος. Δεν "t'ρα60ύσαν πια την προσοχή τους τ' άνεξήγητα φώτα. >Ι Αλλωστιε, σαν άπΟ την πνση μιας ξαφνικης {}ύελλας, τα δαδια εσ6ιηΟ'αν άπότσμα, καΙ "πλ ' .<ι.n "'ζ σκστ άδ ι πυκνο α ω υ "χε στον ορι σντα. 'Απσ το άντικρινο μέρσς, άπο πσλυ μακριά, έρχόταν

,

σα

'β'

μια

ση,

,

κατι

,

σα

συναυ

λ"

ια

,

απο

-Q'

μυκηυμoιuς.

άπο ρόγχους καΙ {}άλεγες δτι κάποιο γιγαντιαίο άρμόινισ εχυνε τοιυς διννατούς του τόνους πάνω στην έπιφάνεια

- ,

του καμπου.

Μήπως ηταν &ύελλα, που έρχόταν άπο το μέρος έ­ κείνσ τσιU σύρ ανσυ , καΙ που οί πρώτες βρσντές της άνα­ τάραζαν ήδη την ά-rμόσφαιρα; Made by Absens

"0χι.'Τ'" σ ειπαμε

"Τ'Ο,επαν αλ αμυανουμε, e.'

και

δ"εν

ε-


3S

311Q.m6LtO για μετεωρ.ολογικυ φαινόμενο, άπΟ κείνα που τόσ'Ο ΣUΧνα συνταρ,άσσσυν άπΟ την μιαν άκρη στην άλλη την ίσημεριιvη 'Αφρική. Οί μυκηftμοι αmΟL ηταν μάλλον μυκη{}μοι ζώων, παρα βρονtες άπΟ τΟν αύρανό. Θα ε­ δγαιναν άπα στόματα φο6,ερά, κι οχι άπΟ σύννεφα γεμά­ τα άπο ήλεκτρισ'μό. Καμιά, άλλωστε, άστραπή, κανένα

,

' , σωριασμενα

'λ ακι δ'ε φoo-rELVO αυ τα:ν

'3απανωτα" , τ.ο νστ:ιο ορι

δ' ιεσχιζ ε τ

, πανω

~"

ωro

,

Τ' ΣUΝΝεφα, που η-

~'ζ

O'V't'α.

Τί εΙναι αύτό, Κάμη; ρώτησε ό Μαξ Ούμπέρ. , ,... φωνα ' ξ ε, αντι " , ν " απαντηση, , ~ ~δη , Π ισω ο ο γος. Μήπως εΙναι; ... έπανέλα()ε ό Μαξ Ούμπέρ. Και βάζο:ντας αύτι 311Qος τη διεύ&uνση έκείνη, ακου­ σε κάη σ'α σάλΠLσ'μα πιΟ εύδιάκριτο, κάποτε στριγγο σα σ'φύριγμα άτμομηχανης, άνάμθσ'α στη μεγάλη βοή. που πλησίαζε και γινόταν όλοένα δννατότερη. ' ξ ε πάλ":;'~' , " χα- Π ,Ισ'ω., φωνα . ι Ο Ου.ιγος δ'εν πρεπει να

-

σουμε

"

ουτε

,

στιγμη.

Τ ροχ άδ ην ι

...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ

tH

έπιθεση των έλεφάντων

tO Μαξ Ούμπέρ, ό Κάμη κι ό Λάγκα, σε διάσ'τημα , , , δ εκα ' λ ' " , , 'λ απο επtα, αφη'σ'αν πισω τους τα χι ια λ ι γστ:ερο J1Jε:ντακόσια μέτρα, που τους χώριζαν άπΟ το λόφο. Δε γύριζαν μάλιστα ούτε μια φορά, για να δoίJιν μήπως οί ίftαγενείς, άφοιυ ro6ησ'αν τα φω,;α τους, αρχισαν να τους ' "Αλλ ωστε, ενα ." τετ:οιο πραγμα , δ',ε σ'UνευαΙ'I!~. xa-ra δ ιωΚ<mν. νε, και προς ';0 μέρος "['αU δάσ'ους βαΟ'ίλευε μεγάλη ή~ χ(α, ένώ προς -ro άν-rίftείΟ μέρος ό κάμπος παρoιuσίαζε ταραχη άόριστη, συγκεχυμένη, κι άντηχofuε άπΟ μουγ­ γρηίά. Made by Absens

"Οίαν οί δυΟ αντρες καΙ το παιδι εφ-cασαν Κονία


ΟΙ ΠlθHKANθP~ΠOI

36

TOr

ΔΑΣ:οrΣ:

στΌ λόφο, βριfjκαν το καρ,α6άνι κυριευμένο ΏW τρόμο δι­ καιολογημένο, άπΟ την άπειλη ένος κινδύνου, πΟΟ για να γ λυτώση κανεΙς άπ' αύτόν, ούτε t'o &άρρος εφτανε, σUτε

,.

,

"ξ η ε 'UΠV άδ α. Ν' α mν αντιμετωπισΌυν;

ξ ουν

,

" να

'Αλλ' αραγε .7.'

φυγαuν;

.υ·α 1\. "

, , , να το

'A~.!'_· υυνατο. Ν' α t'ρεπροφταιναν

καμουν;

~O Μαξ Ούμπερ κι ό Κάμη πλησίασαν άμέσως '(ον

Τζων Κορτ καΙ t'ον Ούρντάξ, πΟΟ στέκaνtαν σε άπόστα­ ση πενήντα βημάτων μπροστα στο λόφο. - Κοπάδι ώΟΟ έλέφαντες!.. φώναξε ό όδηγός.

- Ναί, άπάντησε ό Πορτογάλος και μεtα ενα τέ,;αρto '(ης ώρας &0. εΙναι έπάνω μας. , δ'ασος, πρσrεινε , • Τζ'ων Κ'ορτ. - "Α'ξ ς τρε ουμε στο ο δ'·1\. " τους σταματηση, , 1" - Το, δ'ασοςε υα ειπε ο Κ' αμη. - Κι οί ί&αγενέις; ρώτησε ό Τζων Κόρτ. - Δεν κατορ&ώσαμε να τους δσυμε, άπάντησε ό Μαξ • , Ο υμπερ. ~O , , εφuγαν απο το δ'ασος. πωσ δ' ηποτε, δ'εν πρεπει να - Β ε()iα ιότ'ατα , οχι! 5/

'"

Μακριά, σε άπόσι1αση μισης περίπου λεύγας, δια­ κρινότ'αν ενας μεγάλος ;~υματισμoς άπΟ σκιερους ογκους, ,

που

"

μετακινιοταν

,

πανω

σε

εκταση

"~,,,

απο

εκατο

οργιες.

':ι.. '" λ' , , , 'ιταν σαν ενα πε ωριο κυμα, που συστρεφοταν κι Ν αι' άYUψωνότ'αν με πάταγο. Ό σεισμσς που προκαλσυσαν τα βαρ,ια βήματα καΙ που μεtαδιδόταν με το έλασt'ικΟ στ:ρω­

μα ταυ έδάφους, γινόtαν αίσ&ητ'ος ώς τ:ο λόφο των ταμα­ ρ,ινόδεντρων. Συγχρόνως, ό μυκη&μος επαιρνε Μαση φο­

δερή. Σφuρίγμα-cα δυνατά, σαλπίσματα δ ιάtορα , ξέφευ~ γαν άπο τις έκαtaντάδες εκείνες προ6οσκίδες, σαν άπο ίσά­ ρι&μες σάλπιγγες, που τις φυσαυσαν γίγαντες ... ΤΟ κυνήγι '(ων πελώριων α'ύtων ζώων παρουσιάζει ~-'- • __ •

κινυυνυυς

,

' ' ' 0 ταν οι.

Ι!.

,

σουαρ'ους.

απομονωμενα,

~

otav

" t'a

κυνηγοι

,

πετυχαινουν

_<ι',:ι,:ι

καΤΌρυωσουν ν

αποχωρισουν

,

απο

Made by Absens

την άγέλΥΙ, οπσυ άνήκει, κανένα άπΟ '(α παχύδερμα, όtαν μπoρσUν να τ:ό πuρ06oλήσoυν με όρους που να έξασφαλί-


Η ΕΠΙθΕΣΗ

ΤΏΝ

ΕΛΕΦΑΝΤΏΝ

37

ζουν την έπιτυχία της βoλfις, να του φυτέψουν άνάμεσα

"" αυτι

"

σ,;ο ματι και στ

"

,

,

μια σφαιρα, ΠOΙU τΌ

,

ΟΚΟίωνει σχε-

δον ιην ίδια σίιγμή, τόt'ε, άλλα τότ'ε μονάχα ό κίνδυνος t'oϋ κννηγιου αύτοϋ δεν εΙναι t'ooo μεγάλος. 'Όιαν δμως πρόκεΙLαΙ για άγέλη, που ν' άποτεληιαι εσιω κι ώΟΟ λί­ γα μόνο ζώα, ή μεγάλη σύνεση κι οί αύστηρό'tiερες προ­

φυλάξιεις εΙναι άπαρα ίτηιες. Μπροστα σε πέντε Τι έξη

, -Q..-' ,!\.., 'άδ ' ζευγαριαυυμωμενους, καυ·ε αντισιαση ειναι ννατη, γιατΙ ιότε, δπως {}α ελεγε κανένας μα{}ηματικός, ό ογκος

ΤOΙUς πολλαπλασιάζεται έπΙ ίΟ τετράγωνο της ιαχύτητάς ίoιuς.

Κι αν τα φο6ερα αύια {}ηρία πέσονν πάνω σ' ενα στραιόπεδο καια έκαt'OVt'άδες κι οί t'ooo πολυάρι-&μες άγέλες δεν εΙναι πράγμα σπάνιο ιίποτε πια δε {}α ~­ ιαν ίκανσ ν' άνακόψη ιην όρμή ίO'Uς, δπως τίποτε δεν

άνακόπτ'ει την όρμη της χιονοστι6άδας, t'oυ καταρράχτη" της καταιγίδας...

.,

'

,..,.

ΤΩ' λ _11. "δ στοσο, οσο και αν ειναι πα υαριυμο, το ει ος αυ-

mδε {}' άργήση να έξαλειφ{}η.

'Εξ αίτίας ίού πολmιμoιu έλαφαντόδoτoιu, κυνηγοϋν -rους έλέφαντες με λύσσα. Κα­ ια τους πι{}ανότερσuς ύπολογισμούς, σκοτώνονται περΙ τΙς σαράντα χιλιάδες το χρόνο στην άφρικανικη ήπειρο. "Τστερα άπΟ πεντήντα χρόνια δε {}α ύπάρχουν πια 'λ'εφαVt1ες.ι ε

'Αλλ' . .t~, ~αγε,

"'ξ' με την ε ημερωση,

'λ' τα πο υτι-

μα αύια ζώα δε {}α ηταν πολυτιμότ'ερα ώς καίοικίδια, άφού ενας μονάχα έλέφας εΙναι ίκανσς να βαστάξη το φοριίο τρ,ιάντα δύο άν{}ρώπων καΙ να κάνη τέσσερ,εις

φορες περισσότερο δρόμο; Κι έκτος άπΟ αύτό, ώς κατοικι'δ ια, γκα

,.,

'

_11.' α "ξιζ'λ U' αν χι ια πεντακοσια ως δ' υο χιλ ι άδ ες φρα-

'_<1' το καυ'ενα

-

t:I

\,

οπως στις

δ'

ν ιες

-

, - , ενω με

'_<l' το υ·α-

νατό ίO'Uς μόλις κερδίζει κανεΙς έκα-rO φράγκα άπΟ κά& έλέφαντα*. 'Όσο για τη διάρκεια της ζωης των παχύ-

*

Made by Absens

Σ:.Μ. ΟΙ τιμ!ς; otδτtι; βΤν«ι ρη~, δ1jλ~'ij πρΙν ιiπlι -ιlι 1900.

'tijb

iπoxijb πο() Ιypιiφη τό μοθιστ6-


38

ΟΙ

TOr

ΠΙθΗΚΑΝθΡΏΠΟΙ

ΔΑΣοrΣ

δερμων αmών, φαίνεται να εΙναι σημανίική, κι εΙναι σπά­ νιο να βρη κανεΙς τους σκελετους εκείνων, που πέ{}αναν 3

,

,

.Q'

απο φUσιΚO υανατο.

!Ο ελέφας της 'Αφρικης κι ό ελέφας της 'Ασίας α­ ποτελούν τα δυο μόνο είδη που ύπάρχουν σήμερα. 'Έ· χουν κάποια διαφορα μεταξύ Τ:Ο'υς αν οί πρώτοι εΙναι μικρότεροι, κατα το ανάστημα, άπο τους ασια't'ικΟΟς, αν το δέρμα τους εlναι πω χοντρο καΙ το μέτωπό τσυς πω στρογγυλό, τr' αmιά τους ομως εΙναι μεγαλύτερα κι οί 'δ οντες μακρυτεροι, ' ~ '" ., χαυλ w ετσι που να τους δ'ινουν ενα ύφος πιο αγριο, σχεδΟν ανημέρευτο.

'Ενώ διαρκούσε ή εκδρομη αύτή,

'

.C:Ι' • δ καΗ"ως κι σιυο του

,

σwτρoφoι,

ό

.,εκαναν

Πσρτογάλος, λ

'

,

αμπρο κυνηγι

έλεφάντων. Κα{}ως είπαμε, σί ελέφαντες εΙναι ακόμα πολλσΙ στη χώρα εκείνη. τα περίχωρα τou Ούμπάγκη δίνουν κατ-σικία αγαπη,tη σ' amoύς, δάσ'η απέραντα η κάμπους έλώδεις, που τroυς προτιμούν. Ζουν εδώ σε α­ γέλες, πΟ'υ δ ιευ&Uνoντα ι σwή{}ως ώcO ενα YEρovtmEQo

,

,

αριrενικo.

Π

"

αρασυροντας

,

"δ" τ-ους σε παγι ες, η Χτ'UΠωντας

't'ους, 0υαν ίΟΟς συναντούσαν ξ εμοναχιασμένorυς , ό Ούρ­ V1ίάξ κι σί σύντροφοί του σκότωσαν πολλους ελέφαντες, αν οχι χωρΙς κίνδυνο η κόπο, τσύλάχισ't'ον χωρΙς να τους σ'υμ6η τrίπoτε -00 ξαφνικό. 'Αλλ' ή μανιασμένη αγέλη, που αντά:μωσ'αν ίώρα σm δρόμο τ,συς, καΙ ώcO 't'o: μουγκρη­ τά της αντ:ηχσυσαν σί πεδιάδες, δεν απειλούσε να σνντρί­ ψη, σro πέρασμά της, όλόκληρο 1'0 καρα6άνι; ...

"Αν ό Πσρτογάλος εΙχε καιρο να διοργανώση αμυ­ να, οταν {}εωρoU'σε επικειμένη μια προσ60λη απο μέρους τών ί{}αγενών, ίί μποροιίίσ'ε να κάμη εναντ-ίον μιας ίέτσι­ ας επιδρομης; Άπλ το καρα6άνι δε {}α εμεναν σε λίγο, παρα λίγα συV1ίρILμμια ... ΤΟ πρό6λημα της σωτηρίας βρι-

,

",

"τ'

σΚΟίαν στην ερωτηση αυτη:

,-

e..

σ ΠΡΟσ'ωπικ:ο του καραυα-

Made by Absens

νιού {}α κατόρ{}ωνε να πρoφuλαχτη, διασ'κορπιζόμενο στην στεδιάδα; Πρέπει να σηιμειώση κανείς, οτ:ι ή ταχύτης -roίί


Η ΕΠΙθΕΣΗ ΤΏΝ

ΕΛΕΦΑΝΤΏΝ

39

έλέφανtoς εΙναι μεγάλη, κι οτι άλογο πoιU καλπάζει δε {}οα

-

,

" ' Π ρεπει

μπορoruσε να υον πρoσ1lίεραση.

-

" να

φUΓoυμε,

"

να

φUγoυμε

",

αμεσως...

,_...... ο('

ει;τι.t;

Κάμη στ10ν Πορτογάλο. - Ν α φύγουμε! .. φώναξε ό Ούρντάξ. 'Ο δυσΤ\rlισμένος εμπορος κα1'αλά6αινε ση μ' αύτη τη φUΓη {}οα εχανε σλο 1ίΟ κέρδος της κοπιασηκης έκστρα­ '(είας του. 'Αλλα μήπως {}α ';0 εσωζε, αν εμεναν έκεί, καΙ μήπως δε {}οα η1'αν τρέλλα να έπιμένη σε μιαν άνtίσταση 'SΙ.'_.

αυυνατη;

Ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κορτ περίμεναν να πά­ ρη μιαν άπόφαση, άποφασισμένοι να Wτoταχ{}oύν σ' αύ-

,

"

'δ' -Q' '!' 01lJOLa ηΠΟτ'ε κι αν υ·α ηταν.

την,

ΣτΟ άναμε1'αξύ, ή άγέλη πλησίαζε, καΙ με τέτοιο {Μρυ60, ώστε μόλις κατόρ{}οωναν ν' άΚoVγωνtαι 01ίαν μι­ λούσαν. !Ο όδηγος έπανέλα6ε O1't επρεπε ν' άπομακρmαuν

,

,

το γρηγορωτερο.

Προς ποια διεύ&uνση; ρώτησε ό Μαξ Ούμπέρ. Προς 1ίΟ μέρος τού δάσους.

-

Κι οί ί{}οαγενείς; _!Ο κίνδυνος εΙναι μεγαλύtερoς έδώ παρα εκεί,

ά­ πάντηaε ό Κάμη. "Αν α'υτιΟ η1'αν σωστό, ποιος μπορουσε να 1'0 βε6αι­ ώση; 'Οπωσδήποτε, ύπηρχε 1'ουλάχισ1'ον ή βε6αιότητα, ΟΤΙ δεν μποραυσαν να μείνουν aτη {}έση εκείνη. Για ν' άποφύ­ γουν την καταστροφή, &να μόνο εΙχαν να κάμουν: να κα-

,

,

ταφuγow στο

δ'

ασΌς.

'Αλλα {}οα είχαν καιρό; Πότε να διανύσουν δυΟ χι­ λιόμετρα, άφαυ ή άγέλη '(ών ελεφάντων άπείχε μόλις &να; Κα{}ένας περίμενε διαταγη άστο τον Oύρνtάξ, δια~ ταγη που εκείνος δεν άποφάσιζε να δώση.

-

Τέλος, φώναξε: Τ' άμάξι! .. 11' άμάξιΙ. "Ας

1)0 τοπο{}ετήσουμε πίσω

Made by Absens

άπο το λόφο. "Ισως εκεί γλυtώση ...


ΟΙ

40

ΠlθHKANθPQΠOI

TOr

ΔΑΣοrΣ

'

-

"Vf f! f! δ .r.LvaL πολ"'" υ αργα, απαντησε ο ο ηγος.

-

Κάμε δ,τι σσυ λέω! διέταξε ό Πορτογάλος.

πως; ρώτησε ό Κάμη. Πραγματικά, δεν ύπijρχε τρόπος. τα βόδια τσυ ά­ μαξιου, άφού εσπασαν τα δεσμά τους, αρχισαν να φεύ­ γwν καΙ μάλιστα, τρελλα άπο 1.'0 φ660 τους, ετρεχαν πρΟς την άγέλη των έλεφάντων, που ια τα καταπατσUσε '.Ω." , ζ και υ·α τα τσακι ε,

"'Ι" σα να ηταν σαυρες.

Βλέποντας αύτο ό Ούρντάξ, Μλησε να ζητήση τη βοή&ια του προσωπικού του. - Ν α ερ{}ουν έδω οί άχΙοφόροιΙ. φώναξε. Α' ., • Τζ' Κ' - Π οιοι, .αχυοφοροι; απαντησε ο ων ορτ. Γιατί, ολοι έκείνοι οί μαύροι εΙχαν άρχίσει να φεύ­ γwν. .,Αλλοι παίρνοντας μαζΙ καΙ τα κιβώτια, άλλοι φορτωμένοι τους χαυλιόδσντες, ετ:ρεχαν πρΟς t'cx δυτικά, άφήνοντας τον άρχηγό τους, σαν άναδροι καΙ σαν κλέ­ φτες!

Δεν εΙχαν πια καμια έλπίδα άπΟ τους άνθ-ρώπους

• ,

αυτσuς.

Δ'εν υ·α _ο..' ξ' Θ' αναρχονταν.... α "'Il. ευρ·ισκαν

'" λο ασυ

'

στα

χωρια των ίΙαγενων. 'Απ' δλο το καραβάνι, άπόμειναν έκεί ό Π ορτογάλος, ό όδηγός, ό Γάλλος, ό 'ΑμερικανΟς κι ό μικρος ίΙαγενής.

-

Τ,

'ξ' αμα ι

...

τ "'ξ' αμα ι

• 'λ ασι:; 11._ ... , επανε

• ο

Ο' 'ξ υρντα,

,

που

έπέμενε να το έξασφαλίση πίσω ώΟΟ το λόφο. Κάμη, μ' δλο που ε6λεπε πως ·fιt'av άνώφελο, ε­ σπευσε να ύπακούση, καΙ χάρη στη βσήΙεια του Μαξ Ούμπερ καΙ τσυ Τζων Κόρτ, τ' άμάξι σύρi}ηκε ώς τα ' "1 σως να Α' σω ζ' ". ., Α" ό't'αν, αν η . αγε'λ η, οταν υ'αφτανε δεντρα. κοντα στη συστάδα των ταμαρινόδεντρων, μοιραζόταν σε δυό...

to

Made by Absens

tH δoιuλεια αύτη χρ'ειάστηκε άρκετη ώρα, ' ., 'ολ"'" , τε λ ειωσε, ητανε πια π υ αριΥα να φτασΣUΝ στο

κι δταν δ' ασος.

AΎW ητανε τόσο φανερό, ώστε ό Κάμη δεν δίστασε να φωνάξη: - Σtα δέντρα!


Η

ΦΡΙΧΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

41

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ

'Ένα μονάχα καταφύγιο ταυς παρουσιαζόταν: να άνε60υν στα κλαδια τών ταμαρινόδενt'ρων, για ν' άπο­ φύγουν τσυλάχιστον την πράnη σύγκρουση.

Πρωτύτερα, ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κορτ εΙχαν μπη στο άμάξι. Φσρτώ{}ηκαν όλα τα δέματα με τα φυ­ σίγγια, όσα τους άΟΟμειναν - είτε τώρα επρεπε να τα μεταχειριστούν έναντίον τών έλεφάντων, είτε άργότερα, στην έπιστροφη - κι αύro εγινε μέσα σε λίγες στιγμές, με τη βοή3-εια του Ούρντάξ καΙ του Κάμη, που σκέφτη­

κε να πάρη μαζί 1'συ το 1'σεκούρι του καΙ το φλασκί του. Διασχίζοντας τΙς κάτω χώρες του Ούμπάγκη, πσιΟς ξέ-

~ ~, , '" ~Δ.n.' , Α. , ρει αν σι συντρΟ'φσι του και αυτΌς uε υ-α κατορυωναν να

φ1'άσουν στα πρακτορεία της άκτης;

<Ι 3:. " , , "Ε ' δ εκαΤ ,ι ωρα 'l1'αν εκεινη τη στιγμη; ντεκα και επτά. ΑύτΌ 1'0 έξακρί6ωσε ό Τζων Κόρτ, φω-rίζοντας το " σπιρ1'Ο. , ΤΗ .1 .. "" ' Ι ρΟ'λόγ Ι τ:ου μ , ενα ψvι...ραιμια 1'o'U δ"εν τΌν εχε έγκαταλείψει, πράγμα που 1'ου έπέτρεπε να κρίνη ά­ σφαλώς για την κατάσταση, πολυ έπικίνδυνη κα1'α τη γνώμη του και μάλισ1'α άδιέξοδη, σε περίπ1'ωση που οί έλέφαντες 3-α σταματαϋσαν κοντ:α στο λόφο, άντΙ να φύ­ γουν πρΟς τα &υtικα η πρΟς 1" άνα1'ολικα της πεδιάδας. το Μαξ Ούμπέρ, πιο νευρικός, κι εχοντας συναί­ σ{}-ηση του κινδύνου, πηγαινΟ'ερχότ'αν στ' άμάξι, παρα­ τηρώντας τΟν 1'εράστιο έκείνο κυματΟ'ειδη ογκο, που φ-

,

-

'λ'" "J '" β'.Α.....ι ~ r;-, σχΜαν σ οενα πιΟ' σκστεινος απΌ τααυ 'ι του oρι~oντ:α.

-'Εδώ χρειάζονται κανόνια!.. ψι{}ύρισε. το

Κ' αμη

"

Ο'μως

δ'εν ε'ξεδ'λ η ωνε

'"

αυτο

που

'_(1. , αιουανο-

Made by Absens

"(αν. ΕΙχε τη 3-αυμαστη έκείνη άπά3-εια του 'Αφρικανου με τΌ dQa6uro αΤμα, 1'0 αΙμα που εlναι πιΟ πηχτο

amo


nIeHKANePQnOI TOr

ΟΙ

42

ΔΑΣοrΣ

άπΟ 1'0 αΙμα τιΣU λε1JΚoύ καΙ λιγότιερο κόκκινο καΙ :τooiι κά­ νει την Μισ3ησία πιο μικιριη καΙ δεν άνέχετιαι σUτε 1'Ι; εκδηλώ<rεις 1'oύ φuσικaU πόνoo. Με δυΟ περίσ-rρoφα στη ,

ζωνη

" 1'0

't'ou,

με

'Όσο για

απε λ' πισια τοο, ,

.Q.

πανορυω,τη

,

ντ:ουφεκι

1'00

u εΤΌιμσ,

~

ο

,

Κ'

αμη περφενε.

1'0 Πορτσγάλο, άνίκανος να κρύψη την , , .ανεπσλ' υ περισσ:οτερσ την

συλλ ογιζ' στ:αν

ζ'

'''.Q.

ημια που επαυ'ε,

"_l!" παρα 't'σ φuυ1ερo

που τΟν ώτειλού<rε. Γι' αίrOO, παραπανιmαν μΣUΡμoύριζε, καταριόταν, βλαστημοωε.

10

,

5:. •••• _

~ινυι.rνυ

διαρκώς,

'

"

,

Λ' Κλ.... κιαι κοιαγκα στεκοταν κoνtα σ-roν Τζ' ων'-"!τ'

ταζε τ:ον Μαξ Ούμπέρ. Δε φανέρωνε κανένα φΟΟο, ούτε φo6όt'αν, εφ' οσαν οί δυο φίλοι 1'oυ ητιαν εκιεί. Σ-tο άναμε1'αξύ, ό φο6ερος εκείνος {tόροοος άντη­ ΧoU<rε με φΟΟερη ενταΟ'η, οσο ή άγέλη τών ελεφάν-rων

,

-,.

'ζ ε. :ιτJIιη<J1ια

,

Τ' 'ξ' α σα λ" πισματα 1'ους γινoνtαν- ο ΊJτερια κι αι-

σ{tανότ'αν κανεις ενα φύσημα, που 1'άραζε την άτμΟΟφαιρα,

'.Cl..'·-λλ σα υ'ιn; α.

'Α'

3110

,

"

την α311Οσ1'αση

.,-

αυτη τ;ων

'tIετ'ρακ.o-

σίων η πεν-rακoσίων βημά1'ων καΙ μέσα στο σκοτάδι τη,ς

,

'

'ύδ τ'α παχ ,ερμα παιρνανε

νιJχ1'ας,

μεγάλες. "Ήτιων σαν παρέλαση

311O'"U ζ αν

οι

, και

/2. 'δες προυοσκι

δ' ιασ-rασεις

τερ,άτων,

'λ'δ'δ τ:ους σα χι ια ες φι ια, στριφογυρι-

, , σφα α αν με μανια. ΤΗ 1'αν καιρος '" , πια να κα1'αφυγονν 'δ

'

'l!' λ WlίερυOικα

μu{tολογικων

'

ζ

'

,

σ1'α κλ α δ ια των

1'αμαρινόδεντρων... Κι ίσως οί ελέφαντες να περνoιU<rαν χωρις ν' άντιληφ{toύν τιΟν Πορτογάλο και 1'oυ; σ"Wtρό­ φους 't'oυ.

Τ α δέν-rρα amO: ϋψωναν 1'ις κορυφές 1'O'U; σε ϋψος είκοσι μέτρων πάνω άπο τ:ο εδαφος. 'Όμοια σχεΟΟν με καρυδιες κατ;α την ιδιότροπη διάταξη 1'ών κλαδιών τους, 1'O: ίαμαρινόδενtρα, είδος φοινίκων, είναι κοινότα1'α στΙς διάφορες ζώνες της 'Αφρικης. Με 1'0 γλοιώδες μέρος τ:au καρπού 1'ων οί μαύροι φr.ιάνoruν ενα ποτο άναψ'U'κΤ:ικό, και συνη{tίζουν ν' άνακατ;εύoruν και τους σπόρους 1'O'U με τΌ ρύζι που τρώνε. Made by Absens

Τ α,

-

,

,

τ:αμαρινόδ εντρα του λ' οφου β ρισκονταν ΤΌσσ κον-


Η ΦΡΙΧΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

43

τ:α τΌ ενα στ '''λλ'' α ο, ωστε τα χαμη λ' α τ:ους κλδ' α ια μπερ-

""

,

δεύοντ:αν, κι ετ-σι μπορούσαν να πηδήσουν Μο το ενα στ:' άλλο. Ό κορ,μός ίους Κσντ'α ~ ρίζα είχε περίμετ:ρο ε­ νΟς μέ-ι1ρου, κι έπάνω, Κονία σία πρώτα κλαδιά, λί γ.ο μι-

,

(ο

κροτερη.

"

.ογκ.ος

_<1 '

!J'

,

.,

ζ

αmος υα παρουσω ε αντισταση

•ικα-

νή, αν .οί έλέφαντες όρμσυσανέπάνω στο λόφο; Οί κορμοι είχαν ίσια την έπιφάνειά τους ως τα πρώ­ τα κλαδιά, π.ου άπλώνoνtαν σε ϋψος δέκα μέτ:ρων περί­ που ώt:0 ίο εδαφος .. ,Αλλ' έξ αΙ11ίας τ:συ πάχους των, ή άνά6αση ως έκεί πάνω ~α η'ων δύσκολη, αν ό Κάμη δεν r ζ' ειχε μα ι

"

δλ~λ ,.,ς:..! η αυll Ο'υρια ωοο uoρ-

του μερικα «σαμποκ»,

μα ρινόκερου, πολυ μαλακά, που μετ:αχειρίζονται οί όδη­ γοι για να συγκραroυν 11α βόδια ίών άμαξΙών. M~ τη βοή&ια ένΟς τέτοιου λσυρισυ, που ρίχτ:ηκε ψηλα και πέρασε ωοο τη διακλάδωση, ό Κάμη κι ό Ούρ­ vταξ μπόρεσαν ν' άναρριχη{»ούν έπάνω στα ίαμαρινόδεν""δ" ""λλλ" ίρα. Κ ατα τιον ι ιο τ:ρΟ'πο, ριχνοντας ενα α .ο οορι, ο Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κορτ εκαμαν ίδι.ο. Καί, μό­ λις κα6αλλίκεψαν ενα κλαδί, ερριξαν την ακρη του «σά­ μποκ» σιΟ Λάγκα, που τΟν άνέ6ασαν εUκoλώτατα. (Η άγέλη, μόλις άπείχε τώρα τρωώσια μέτ:ρ·α. Σε

m

,

~ •• ' " , 'Ι '.ι:ι'" λό υυΟ η τρ~α /ιιΕ.1Ί1τ!α υ'α εφτανε στ1Ο φο.

-"Ε, είσαι, λ.οιπόν, εύχαριστημένος; ρώτ:ησε ειρωνι­ κα ό Τζων ΚΟΡτ' ίΟ ,φίλο του.

-

"

.,

,

"Ε'(σι κι εt'σι, απανtη(J1ε ο Μ'ξ' ι:u α· '(ο' πραγμα είναι ι-ιv-

.,

Ι!.

'

., • λλ'" λ υαια απροοπτ:.ο, α οχι ακ.ομα εκπ ηκτικο.

- ΤΟ παραδέχ.ομαι, έπανέλα6ε ό Τζών· και ξέρεις ποιο {»α είναι 110 έκπληκτ:ικό; αν κατoρ~ώσoυμε να βγού­ με σώοι και ά6λα6,είς άπ' α:ύτην την περιπέτεια! ,

.

δή

.,

Τζ'

ων, υα προnμουσα να Ν αι ... , οπωσ ποτ:ε ομως μη μας έπιτ:ε{»oιίrν αυτοι .οί φ.οδΘΡΟΙ έλέφα:vrες ... - Περ,ίεργο, άγαπη-rέ μου Μάξ, πώς Et'υxE να εχουμε την ίδια γν(ομη! περι.ορίστηκε να πη Τζων Κόρτ. Κάτι άπάντ:ησε ό Μαξ Ούμπέρ, άλλ' ό φίλος '(.ου δεν μπόρεσε να τ' άκούση. τη στιγμη έ%θίνη άντήχησαν

Made by Absens

-

.1\.'

- ,


44

οι

IlΙθlΙΚΑΧθΡΩΠΟl

ΔΑΣOl"Ζ

TOr

μυκη&μοΙ τρόμου, κι επειτα πόνου, που {)οα προξενοϋσαν

"

"

,

ανατριχι'λ ες και στους πιο γενναιους.

Παραμερίζοντας τα φυλλώματα, ό Ούρνταξ κι ό Κάμη μπόρεσαν να δουν τί γινόταν σε άπόσταση έκατο μόνο βημάτων άπσ τα λόφο. τα βόδια του καρα6ανιοίΊ, που εφυγαν, στην άρχη ετρεχαν προς τους έλέφαντες επειτα, άφου κατάλα6αν

,

,

"

τον κιν δ" υνο, αρχισαν

"

να φευγσυν προς

το

δ' ασος. 'Αλλ' α

τα ζώα αύτά, τα συνtl{)oως βραδυκίνητα, {)οα κατόρ{)οωναν να φτάσουν έκεί έγκαίρως; 'Όχι' καΙ νά, σε λίγο οί έλέ­ φαντες 1'α πρόφτασαν. Του κάκου ύπερασπίστηκαν με τα 'δ ια πο

'

τους και

,

με

,

""Επ τα κερατα τους. εσαν

'

συντριμμε-

να ... 'Απ' δλα τα βόδια του άμαξιου, ενα μOlνάχα άπέμει­ νε, πού, δυστυχώς, κατέφυγε κάτω άπ.ο τα ταμαρινόδεν­ τρα.

Ναί, δυστυχό)ς! Γιατι τα παχύδερμα το καταδίω­ ξαν ως έκεΙ, κι δλα μαζΙ σταμάτησαν σαν άπα ενστικτο. Σε λίγα δευτερόλεπτα, το δυστυχισμένο μηρυκαστ'ικΟ εl­ χε μετα6λη&η σε αμορφο πολτο άπο κόκκαλα καΙ κρέατα, που τα καταπατοϋσαν τα χοντρα πόδια τών έλεφάντων, με τα σκληρα έκείνα σαν άπο χάλυ6α νύχια! Τότε ό λόφος περικυκλώ{}ηκε άπο τα μαινόμενα {}η.-

,

ρια, κι

.,_

, •

επρεπε να εγκατα

λ

ει

" .ε

συν πια την

λ'δ

πι

α,

.,

οτι

jl ,

υα

τα ε6λεπαν ν' άπομακρννωνται. ΕΙναι περιττο να πούμε, δτι σε μια στιγμή, το ά­ μάξι άναποδογυρίστηκε, ποδοπατή{}ηκε, κατασuντρίφτη­ κε άπΟ τ:α βαρια έκείνα παχύδερμα που συνοστίζονταν γύ­ ρω άπσ το λόφο. Καταστράφηκε, έκμηδενίστηκε σα να ηταν κανένα παιδικΟ παιγνίδι, καΙ δεν εμεινε -ήποτε πιά, οϋτ:ε άπΟ τους τροχούς, αUτε άπσ το ζυγό, αϋτε άπο το σπιτάκι ... ΧωρΙς άμφι60λία, νέες βλαστήμιες βγηκαν άπΟ τα

Made by Absens

χείλη του Πορτογάλου' άλλ' αUτε κι αύτες μπόρεσαν, βέ­ δαια, να φο6ίσουν τΙς έκατοντάδες τών έλεφάντωιν, ουτε ό πυρ060λισμός, που ό Ούρνταξ ερριξε πάνω στΟν πιο


Η

045

ΦΡΙΧΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

κοντινο άπ' αύτούς, που έ'"ωιμαζόταν ν' άγκαλιάση με την e.'δ α του ΠΡΟυοσκι

'

τΌ

δ'εντρο.

tH

"δησε πανω σφαιρα αναπη

'

'

άπο τη ράχη τού παχύδερμου, χωρΙς να μπiΊ στΙς σάρ­ κες του.

Πόσο ηταν άνώφελα τα οπλα, το καταλάδαιναν πο­ λυ καλα ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κόρτ. 'Ακόμα κι αν κανένα βόλι ίους δε χανό'Cαν, αν κά8-ε σφαίρα ίους εΙχε ίΟ {}-ύμα της, ίσως να καίόρ8-ωναν να γλυίώσουν άπο τους φοδεΡΩ'υς έπιδρομείς, να ταυς σκοτώσουν ως -rον -rE-

λευίαίο, μονάχα αν ηταν λίγοι. 'Αλλ' αν ηίαν -rρακόσιοι

• '

ε λ εφαντες,

"λ πεντακοσιοι, χι ιοι;...

'

Μ ηπως

f ειναι

' σπανιο

ν,

άπαντήση κανένας τέίοιες πολυάρι%μες άγέλες ιrtΙς χώ­ ρες της ίσημεριVΗς 'Αφρικης, καΙ μήπως οί ταξιδιώ-rες, οί εμποροι δε μιλούνε για άπέραντες πεδιάδες, που τΙς σκεπάζουν, οσο φτάνει το μά-rι, κά8-ε είδους ζώα; -Ή ύΠ1ό8-εση μ.;-τερδεύείαιΙ. παρατηρησε ό Τζων Κόρτ. - Με αλλους λόγους χειροτερεύει, πρόσ8-εσε ό Μαξ Ούμπέρ. ΚαΙ γυρνώντας σίΟ μικρο ί8-αγενίΊ, που καδαλλί­ κευε τον ίδιο κλώνο κοντά ίου, τον ρώτησε:

-

Δεν φοδασαι; "'Ο κι,

φι'λ ε

μου

Μ α'ξ .. "

μα ζ'ι

σας

"',"απαντησε ο,

οκι,

Λάγκα. Κι ώστόσο, οχι σε παιδί, άλλα και σε αντρα 8-α έ­ ΠΙίρεπό'Cαν να αίσ8-άνε-rαι τη σ-rιγμη έκείνη φόδο άκα­ τανίκη-ro. ΠραγμαίLκά, καμια άμφιδολία δε χωρούσε, οη οί έλέφανίες εΙδαν πάνω στα κλάδια ίών ίαμαρινόδεντρων O,ίL άπόμεινε άπΟ ίο προσωπικο ίου καραδανιού.

Και τότε, έπειδη οί τελευίαίες

τάξεις

εσπρωχναν

ίΙς πρ(οτες, σίένεψε ό κύκλος γύρω άπΟ τό λόφο.

Δέκα δώδεκα παχύδερμα, ία πιο κοντινά, δοκίμα­ σαν να πιάσουν τα χαμηλα κλαδια με ίΙς προδοσκίδες Made by Absens

ίους, άφού άνορ%ώ{}ηκαν πάνω στα πισινά τους πόδια.


ΟΙ

46

llIeHΚANePQllOI

TOr

ΔΑ:Σοr:Σ

Eύruχως, οί 31{>Q6οσκίδες τους δεν μπoρσUσαν να φrά­ ΟΌυν στο ύφος έκείνο των δέκα μέτρων. Τέσσερεις πuρo6oλισμoΙ άκούστηκαν την ίδια στι-

,,,, απο

, , _Ι!. λ γμη, τεσσερεις ΠUρυυO ισμοι

,

"

καραμπινες, που ριχτη-

καν στην 't'ύχη, γιατΙ ηταν άδύνα"ο να σημαδέψη κανεΙς μέσα στο βαw, σκοτάδι, κάτω άπο τα φυλλώματα των ταμαρινόδεντρων. '5:____' 'λ ' " , Κ ραυγες υιυvατες, ουρ ιασματα μανιασμενα αντηχησαν -vότε. ~Ωστόσo, κανένας άπο τoιUς έλέφαντες δεν πληγώ{}ηκε {}ανάσιμα άπο τΙς σφαίρες. 'Έπειτα, τroσε, -<1' , ρεις λ .ιγοτεροι τι υ'α σημαινε; ,

ΤΟ χειρότερο ηταν στι οί προ6οσκίδες άφησαν τ:α χαμηλα κλαδιά, που δεν τάφταναν, κι άγκάλιαζαν τώρα τους κορμοιίις. Συγχρόνως, τα δέντρα κουνιόν-vαν με τη

δυνατη ώ{}ηση των σωμάτων, κι σσο ογκώδεις κι αν ηταν οί βάσεις τους, 000 στερεα κι αν κρατιόινταν οί ρίζες τους άπο το εδαφος, ό κλονισμος ηταν τέτοιος, ώστε άσφαλως δε {}α μπορoUσαν ν' άντέξoιuν για πολύ. Κι άλλοι πυ,ρο60λισμοΙ άντήχησαν" δυο αυτη τη φο­ ρα ρίχτηκαν ά1ΟΟ τον Πορτογάλο καΙ τΟν όδηγό, που το δέντρο τ'ους, έπειδη κουνιόταν με μεγάλη βιαιότητ'α, ά­ πειλoUσε να τους καταρρίψη άπο στιγμη σε στιγμή. Ό Γάλλος κι ό 'Αμερικανος δεν εΙχαν άδειάσει ά­ κόμα τΙς καραμπίνες τoιuς, αν καΙ ηταν ετ'Οιμοι να το κάμουν.

-

Προς τί; εΙχε πεί ό Τζων Κόρτ.

Ναί, ας οίκονομήσουμε τα πολεμοφόδιά μας, συμφώνησε ό Μαξ Ούμπέρ. Μπορεί άργότερα να μετανοή­ σουμε, αν κάψουμε έδω καΙ τ'0 τ'ελευταίο μας φυσίγγι!

,

Σ το αναμετα υ, η ταμαρινεα, απο την οποια κρεμονταν ό Πορτογάλος Ούρνταξ κι ό όδηγος Κάμη, σεί­ στηκε τ'όσο όρμητικά, ώστ'ε ράγισε σ' σλο της το ύψος. '3Ήταν φανερο πώς, αν δεν ξερριζωνόταν, &άσπαζε. Οί έλέφαντες τη χτυπούσαν διαρκως με τους χαυλιόδοντες, Made by Absens

"

ξ'

f!

, , , , ,

ι:,


Η

ΦΡΙΧΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

47

τη λύγιζαν με τΙς προδοσκίδες τους, τη ΣUγκλόνιζα~ ως τις ρίζες της. Δεν ηταν δυνατο να μείνow ούτε στιγμη περισσότε­ ρο πάνω στ:ο δέντρο έκείνο! Κινδύνευαν να γκρεμιστούν κάτω, στους πρό,ποδες "(oιU λόφου. -'Ελάτε, εΙΠε ό όδηγος στον Ούρντάξ, προσπα&ώντας να περάση ato κοντινο δέντρο. Ό Π ορίογάλος, ίρελλος άπο ίΟ φόδο ίου, μην ξέ­ ΡOνtας τί κάνει, έξακoλoιuitoύσε να πυροδολη άνώφελα με την καραμπίνα του καΙ με το περίσrροφό του, που οί σφαίρες τους γλιστρούσαν πάνω a'to λιπαρο δέρμα των παχυδέρμων, σαν πάνω σε -δώρακα χαλύδδινο. -'Ελάτε, έπανέλαδε ό Κάμη. ,\1: " , Κ αι, τη σίιγμη που η ταραμινεα σειστηκε με μεγαλmερη όρμή, ό όδηγος καίόρ&ωσΈ ν' άρπάξη &να κλαδΙ του δέντρου, οπου ηταν καρφωμένοι ό Τζων Κόρτ, ό Μαξ Ούμπερ κι ό Λάγκα, δέντρου που κινδύνευε λιγό­ υερο άπο ίΟ αλλο, πάνω στο όποίο είχανε ριχτή τα παχύ­ δερμα. -'Ο Ούρντάξ; φό)ναξε ό Τζων ΚόΡί. - Δεν η&ελε να μ' άκολ ου&ή ση , άπάντησε ό όδηγός. Tρελλάi}ηκε, δεν ξέρει πια τί κάνει!.. - Θα πέση ό δυστυχισμένο;! - Δεν μπορουμε να τον άφήσουμε έκεί! εΙΠε ό Μαξ Oύ~ιπέρ. - Πρέπει να τον τραδήξουμε με το στανιό! πρόσ&εσε ό τζαΝ Κόρτ. - Πολυ αργά! απάντησε ό Κάμη. ΙΙολυ αργά, πραγματικά. Μ' ενα τρομερο κρότο, ή Ι,

ταμαρινέα εσπασε κι επεσε.

Made by Absens

Τί απέγινε ό Πορτογάλος; Οί σύντροφοί του δεν μπόρεσαν να δούν. Οί φωνές ίσυ ομως μαρτυρούσαν ΟΤΙ άγωνιζόταν κάτω α.,-τΟ τα πόδια των έλεφάντων, κι έπει­ δη σί φωνέ,ς του επαψαν σχεδον άμέσως, ό Κάμη κι οί σύντροφοί τσυ συμπέραναν άπ' αύτο πως ολα τελείωσαν ...


ΟΙ

48

ΠlθHKANθPΏΠOI

TOr

ΔΑΣΟΙΣ

- ΤΟ δυστυχισμένο, ιΟ δΟΟΤΥΧισμένο!.. ψι&ύρισε ό Τζων Κόρτ. - Θα ερ{)η σε λίγο κι ή σειρά μας, εlπε ό Κάμη. -

Θα η11αν πολυ δυσάρεστο! άπάντησε ΨUxρα ό Μαξ

Ούμπέρ. - Και πάλι, άγαπητέ μου φίλε, εΙμαι έντελώς σύμ­ φωνος με τη γνώμη σου, εΙπε ό Τζων Κόρτ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ

Στο

δάσος

Τί να κάμουν; Οί έλέφανες, ποδοπατώντας το λό­ φο, κουνoUσαν και τ' 5.λλα τα δέντρα, που λύγιζαν σαν

άπο πνση %ελλας. Το φΟΟερο τέλος τού Ούρνταξ δεν ά­ πειλούσε και τους συντρόφους του, που μόλις λίγα λεπτα {}α ζούσαν ϋστερα άπ' αύτόν; Θα τους ητανε δυνατο ν' άφήσουν την ταμαρινέα, προτού να πέση κι αύτή; Κι αν --ς:-~-, 'ι!. "'ξ " ρι oκΙvυυvευαν να κατ:ευουν και να τ:ρε ουν προς την πε-

Ψ

δ ι άδ α,

.,'

, -Q 'ξ' δ' ξ υ·α καroρuωναν να εφυγουν απο την κατα ιω η

-Q ,

της άγέλης; Θα εΙχαν καιρο να καταφύγουν στlo δάσος; Κι επειτα, {}α τους εδινε αύτiι άσφαλες καταφύγιο; "Αν οί έλέφαντ:ες δεν τους καταδίωκαν ως έκεί, δε {}α γλύτω",

ναν απ

'"

αυτους,

'"

για να πεσουν

"

ισως

"

στα χερια

_

των

n

οχι

λιγότερο άγρίων ί{}αγενών; ...

'Ωστόσο, αν τους παρουσιαζόταν μια εύκαιρία να καιαφύγουν στiι δάσος, επρεπε να έπωφελη{}ουν άπ' αύ­ τη χωρις δισιαγμό. Ή λογικη τους έπέ6αλλε να προτιμή­ σουν εναν κίνδυνο ά6έ6αιο, άπο εναν κίνδυνο βέ6αιο. τα δέντρα έξακολm.r&ούσαν να σείωνται καί, σ' ενα

"

απ

.,

αυια,

πολλ'ες

Ι!.'δ Προυοσκιες

'

.!l καΤΟρυ'ωσαν

" να

σπασουν

Made by Absens

ια πιο χαμηλα κλαδιά. Ό όδηγος κι οί σύντροφοί του κινδύνευαν, άπο στιγμη σε στιγμή, να πέσουν, ένώ τα σπρωξίματα γίνavtαν βιαιότερα.


ΣΤΟ

X~όσ,,::~oγ; πέντ~ -(ι

εζι

ΔΑΣΟΣ

ΡΎjμιΧ.τωV t κoν~α.

στ-ή

49

ρΙζα.

έ,νός δeντροu,

Made by Absens

χκόμχ Χ·,θρα;κισ.. πι), 'έχυνε- λσ.μψrι κοκκινωπΎι.

4 -

ΟΙ Πιθ'YjκιiνθΡωποι

(Σελ.

53)

exCtt"(e


so

ΟΙ

llIeHKANePgllOI TOr

ΔΑΣοrΣ

!Ο Μαξ Ούμπέρ, που φοΜταν για το Λάγκα, -ΟΟν εσφιγγε με τ' άριστερό του χέρι, έινώ με το δεξι κρατιό­ ταν άπα τα κλαδιά. Λίγα δευτερόλεπτα άκόμα καί, η {}α ύποχωρoUσαν οί ρίζες η ό κoριWς {}άσπαζε άπΟ τη βάση του. ΚαΙ το πέσιμο της ~αμαρινέας {}α ηταν ό {}άνατος

"

"

,

εκεινων παυ κα'ίεφυγαν στα κ

λ

α

δ

'

-Q'

'!"

,

ια της, υ-α ηταν το φρι-

χτ,ο ποδοπάτημα που εΙχε ύπoστi'j ό Πορτογάλος Ούρντάξ. 'ΑπΟ μια διιαιό'ίερη και συχνό'ίερη ώ{}ηση, οί ρίζες ύποχώρησαν έπι τέλους, καΙ το δέν'ίρο εγυρε μάλλον, πα'~I , 'λ' ρα επεσε πανω στο οφο.

-

Στο' δάσος! .. στο δάσος! .. , φώναξε ό Κόμη.

Σ1iΟ μέρος οπου τα κλαδια της ταμαρινέας συνάν­ τησαν το εδαφος, ή όπισ{}οχώρηση τών έλεφάντων άφη­ σε τον τόπο έλεύ{}ερο. Γρήγορα ό όδηγος βρέ{}ηκε Ορ{}ιος. Οί τρ'είς ά.λλοι 'ίον άκολού3ησαν, κι άρχισαν άμέσως να φεύγουν. Στην άρχή, άγωνιζόμενοιμε λύσσα έναντίον τών δέν-rρων, που ηταν άκόμα ορ{}ια, οί έλέφαντες δεν άντε, ~q.., 'ικαν ληψυ

,

, 'δ ες. (ο Μ α 'ξ Ο' "Λ' τ'ους φuγα υμπερ, με τ:ο αγκα

στην άγκαλιά του, ετρεχε δσο

1'00 έπέτρεπαν οί δυνά­

μεις του.

!Ο Τζων Κορτ ετρεχε κι αύ~oς στο πλευρό του, ετ-οι­ μος ν' άναλάδη στην άνάγκη 'tiO φορτίο του, ετοιμος έ­ πίσης ν' άδειάση την καραμπίνα του πάνω στΟν πρώτο 'λ' ε εφαντα,

,

που

-Q' , υα τους

'

π λ ησιαζ ε.

!Ο όδηγός, ό Τζων καρτ κι ό Μαξ Ούμπερ εΙχαν τρέξει μόλις μισο χι��ιόμετρο, o'rαν δέκα περίπου έλέ­ φαντ.ες ξεχώΡΙσ'αν άπο τ,ην άγέλη, κι άρχισαν να τους κυνηγάνε.

-

,

Θάρρος! {}<άρρος! φώναξε ό Κάμη. Είμαστε πολυ

,

μπροστ,α,

,

φτασαμε.

Made by Absens

Σε λίγο {}α εφταναν. Το ζήτημα ηταν να διατηρη­ &η ή άπόσταση που τους χώριζε άπο τους διώκτες τους ... (ο Λάγκα αίσ{}ανόταν ΟΤΙ ό Μαξ Ούμπερ άρχισε να κου­ ράζεται.


ΣΤΟ

- " Αφησέ με, αφησέ με, , , " , , εγκω ... , αφησε με ... , ε

φίλε μου Μάξ, εχει καλα πόν-

τια

51

ΔΑΣΟΣ

εγε.

'Αλλ' ό Μαξ Ούμπερ δεν τ'ον ακουγε, καΙ προοπα­ {}'ουσε να μη μείνη πίσω. Πέρασαν ακόμα ενα χιλιόμε­ τρσ, χωρΙς να λιγοστ-έψη πολυ ή άπόσταση άνάμεσα σ' αύίους και στους έλέφαντες. Δυστυχώς, ή ταχύτης ίου Κάμη και τών συιντρό­ φων του αρχισε να έλαΤτ'ώνεται. Δεν μπορουσαν να πά­ ρουν άναπνοη άπο ίΟ φοδερ'ο έκείνο τ;ρέξιμο. ~Ωσίόσσ, το δάσος άπείχε πια μόλις μερικες έκαίσ,

~

,

'!'

_ιι'''',

σίαριες IJOllμαία, και ηταν πιu ανη

,

αν οχι

β'l!.

ευαια,

'

η

σω-

τηρία, πίσω άπΌ τα πυκνα έκείνα δέντρα, που άνάμεσά ίους ία πελό)ρια ζώα δε {Μ μπορουσαν να περπατουν έλεύ{}ερα.

Γρήγορα!.. γρήγορα!.. έπανελάμδανε ό Κάμη. Δώ­ στε μου το Λάγκα, κύριε Μάξ ...

-

- "0 χι,

'

Κ αμη, υ'α _<ι " τον κρατησω ,." 'λ ος. ως -';0 τε

Made by Absens

'Ένας άπο τους έλέφαντες, μόλις άπείχε τώρα πε­ νήντα βήματα . ., Ακουγαν ίον ηχο της πρΟΟοσκίδας του, αίσ{}άνονταν τη {}ερμότητα της άνάσας του. ΤΟ εδαφος ετρεμε κάτω άπο τα όγκώδrη πόδια ίου παχύδερμοru. Λί­ γο άκόμα και {Μφτανε τον Μαξ Ούμπέρ, που με κόπο κρατιόταν κοντα σίους συντρόφους του. Τότε ό Τζων Κορτ σίαμάτησε, γύρισε πίσω, σίήριξε την καραμπίνα στον ώμο του, σημάδεψε για μια στιγμη και πυροδόλη­ σε. Φαίνεται ΟΤΙ βρηκε σε καλο μέρος ίον έλέφανια. ~H σφαίρα διαπέρασε την καρδιά ταυ, καΙ το {}ηρίο επεσε κεραυνόπλ ηΚίΟ. - Ριξια πετυχημένη! είπε μέσα του ό Τζων Κόρτ, κι {ίρχισε πάλι να ίρέχη. τα αλλα ζώα, που κατέφ{}ασαν σε λίγες στιγμές, περικύκλωσαν υον ξαπλωμένο σύντροφό τσυς. 'Εξ αίτίας αύτσυ, εγινε κάποια άργοπορία, που {}α ώφελουσε τους φruγάδες. ΕΙναι άλή{}εια δτι, άφου ερριξε καΙ τα τελευταία


52

οι

ΠΙθΗΚΑΝθΡQΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

δέντρα του λόφoιu, ή άγέλη εφτασε γρήγορα τ-,aUς αλλοος έλέφανtες, και τ-ώρα, ολοι μαζί, αε ΠUΚνη φάλαγγα, ε­ τρεχαν προς 110 δάαος. Φώς δεν είχε φανfj κανένα, αUτιε στια εδαφος, orUτ-ε στις κορυφες των δέντρων. Τριγύρω, ολα τα σκέπαζε 110 σκοτάδι. 'Εξαντλημένοι, λαχανιάζοντας οί φυγάδες, 1tιI εί­ χαν τη δύναμη να φυάσουν ως τ:α πρωτ-α δέντρα του δάαους; - Θάρρος!.. 1tάρρος!.., φώναζε ό Κάμη. Ναι μεν είχαν να τ:ρέξoιw ακόμα έκατ-ο βήματ:α μό­ λις, άλλ' οί ελέφαντες, πίαω τ-oιuς, δεν dJt;είχαν παρα τριάντα. Με μεγάλη προσπά1tεια, ό Κάμη, ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κορτ χώ1tηκαν κάτω άπο τα πρωτ-α δέντρα, καί, μισοπε1tαμένοι σχεδόν, επεααν επάνω ατην πυκνη χλόη τoιU εδάφους. Τού κάκου ή αγέλη των ελεφάντων 1tέλησε να μπη α,;,ο δάσος. τα δέντρα {ιτ:αν τόσο μεγάλα και τ-όσο πυ­ κνά, ωατε ούτε να βρη δίοδο άνάμεσα α,;ους κορμοιύς τoruς μπορουσε, oVτ:ε να τα γκρεμίαη. Τού κάκου οί προδοσκί­

δες χώ1tηκαν στα διάκενα, τ-ου κάκου οί \ελευτ:αιοι έλέ­

φαντες εσπρωχνα,ν ,;ους πρώτoιuς. Οί φυγάδες δεν είχαν πια ,;ίΠOt'ε να φοδη1tούν άπο τ:α παχύδερμα, πoιU τ:Ο με­ γάλο δάαος τ-σU Ούμπ:ίγκη παρoυαία~ε σ' αύτ-α Βμπόδιο άνυπέρδλ ηΤΌ. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ

Τό μ.εγάλο δάσος ΤΗ

τ-αν

~,

επανω

,

κατ-ω

,

μεαανuχτα.

Made by Absens

Είχαν ακόμα έ'ξι ωρες να περάσουν μέαα στο σκο­ τ-άδι εκείνο, που ητανε πιο βα&U μέαα ατο δάσος, παρα στΎιν πεδιάδα. 'Έξι iliQIEς, γειμάτες φόδoιuς και κινδύνους.


το

"Ο τι Ο Κ' αμη

κι

ΜΕΓΑΛΟ

S3

ΔΑ110Σ

. συντροφοι , ,

οι

,

β ρισκt;}νταν ε 'ξ α-

του

σφαλισμένοι απο την έπί{}εση των έλεφάντων, που τους αναχαίτιζε ό ανuπέρδλητoς φραγμος των δέντρων, α:υτο ηταν βέδαιο. 'Απο την αποιψη αύτη, τίποτε δεν είχαν να φοδη{}αϋνε πιά. (ο άλλος κίνδυνος όμως τους άπειλούσε

,

,

τωρα

"Α' ς μη

περισσOtiερο.

λ

-

,

ησμονουμε

λ'-Q ΠOi υαριυμα

υα

φωτα πού, στην άρχη της νύχτας, φάνηκαν σ1ίΟ δάσος, τις ανεξήγητες λάμψεις, απο τις όποίες φωτίστηκαν επει­ τα τα πιο ψηλα κλαδια των δένrρων... (τπηρχε αμφιδο­ λία, στι ενας όμιλος ί:&αγενων ηταν στρα;rοπεδευμένος σ' έκείνο το μέρος; Και δεν ηταν εύλογος ό φόδος για κα­ μια έπί {}εση ; -"Ας αγρυπνήσσυμε, είπε ό όδηγός, οταν μπόρεσε να

πάρη αναπνοη άπο το φοδερο έΚιεινο τρέξψο, κι σταν εί" ο• Γ α'λλος κι ο• 'Α μερικανος ,...ηταν σΈ, -Q' , υεση να μιδ:ε οτι λήσουν. -"Ας αγριuπνήσoυμε, άπάντησε ό Τζων Κόρτ, κι ας ",

ειμαστε

-

γενεις

,

~,

ετοψοι δ' ε

-Q" υ

ν

,,,

,(~ ..<k, απομαΚρυνυ,lκαν.

"

σ1ίματησαν, και να,

.

,

οποια

,

αποκροοοουμε

β'

γαινσυν

-' ,

τ

,,,

ακομα

'Εδ

,

απομειναρια '~<ι.

σΠΙυες

,,,

την

-

ω,

'$,\

επιuεση... σ

,

"

αυτ:ο

,.."

-

της φωίιας,

Ο'

'-<\

,

,

το

ι

LuH-

μερος

",

απο

την

...

Πραγματικά, σε άπόσυαση πέντε Τι εξι βημάτων, κoνrα στη ρίζα ένος δέντρου, εκαιγε ακόμα ανitρακιά, που, εχννε λάμψη κοκκινωπή. (ο Μαξ Ούμπερ σηκώ{}ηκε, και προτείνοντας την καραμπίνα

wu,

μπηκε στη λόχμη. (ο Κάμη κι ό Τζων

Κορτ 1'ον περίμεναν με αγωνία, ετοιμοι να ίρέ.ξονν πίσω του, αν παρουσιαζόταν ανάγκη. (Η απουσία τού Μαξ Ούμπερ δε βάσταξε περισσό~ τερο απο ίρία Τι τέσσερα λεπ-rά. ΤίΠΟτ'ε το υΠΟΠίΟ δεν εί­ χε δεί, δεν είχε ακούσει -rίποτε που να τoιU έμπνεύση υο φόδο 1'οϋ άμέσου κινδύνου.

Made by Absens

-

Το υμημα αύτο 1ίοϋ δάσους, προς

1'0

παρόν, είναι

ερημο, είπε. Ειναι βέδαιο σ1'Ι οί μαύροι τ'ο έγκατέλειψαν.


ΟΙ

54

TOr

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

-''Ισως {}α εφυγαν, σταν

ΔΑΣΟfΣ

είδαν τους έλέφαντες να

τρέχουν προς τιο δάσος, παρατήρησε ό Τζων ΚόΡί. -''Ισως, γιατι ία φωία που είδαμε ό κύριος Μαξ κι έγό), είπε ό Κάμη, εσδησαν άμέσως μόλις άκαύστη­ καν ία πρωία μουγγρψα των f}ηρίων ... 'Απο φόδο ίάχα

11 άπο προφύλαξη, ποιος ξέρει! Κι σμως οί Ι&αγ.ενείς

επρεπε να ξέρουν στι είναι άσφαλισμένοι πίσω άπο τα δέντρα. Περίεργο πράγμα! - Αυτο είναι άνεξήγητο, έπανέλαδε ό Μαξ Ούμπέρ, κι η νύχία δεν είναι κατάλληλη να μας τ'ο έξηγήση. Μέ­ σα στlo σκοτάδι δεν είναι δυνατlo να φωτιστη κανείς. "Ας περιμένουμε, λοιπόν, 1'0 φως ίης ημέρας, αν και {}α κο­ πιάσω πολύ, 110 όμολογω, να μείνω αγΡΙUπνOς,γιατι τ'α μά" να 1'0'f}'λ τια μου κεινσυν, χωρις Έ ω. λ ' -" Ασχημη ωρα διάλεξες για να κοιμη&ης, άγαπηίέ

μου Μάξ, έίπε ό Τζων ΚόΡί. - Δε γίνείαι πι,ο ασχημη, άγαπητέ μου Τζών, άλλα ό ϋπνος δεν ύπακorιJει, διαίάζει. Καληνύχtα κι αύριο πιά. Σε λίγο, δ Μαξ Ούμπέρ, ξαπλωμένος κoνtα στη ρίζα ένος δέντρου, 11taVE βυθισμένος σε ϋπνο βαf}ύ. - Πήγαινε να ΚΟΙ~Lη&ης κoν-rά ίου, Λάγκα, είπε ό Τζων πρωί.

-

ΚόΡί.

'Ε' γω

Ό Κάμη κι έγο)

εί μαι

'

,

αρκετος,

,

κυριε

{}'

άγρυπνήσουμε ως

,

Τζ ων,

"

απανtησε

< ο

1'0

'δ ηο

γός. Είμαι συνη{}ισμένος ν' άγριυπνω μόνος μoιu, και σας συμδουλεύω να μιμη&ητε τ'0 φίλο σας. Μπορούσαν να εχσυν πεποίf}ηση στ:σν Κάμη. Ούίε ενα λεπτ'Ο της ωρας δε {}α διέκοπτε την έπαγρύπνηση. Ό Λάγκα πηγε και ξαπλώf}ηκε κοντα στον Μαξ Ούμπέρ. tO Τζων Κορτ δοκίμασε ν' άνtισταf}η, κι ενα '(έτ'αρτο άκόμα εμεινε συζητώντας με τον όδηγό. Μίλη­ σαν για τ'0 δυστυχισμένο Πορτογάλο, που άπο πολυν και­ ρο συνδεότ'αν μαζί του ό Κάμη και που τα προιερήμαίά

,

""

~,

,

"

Made by Absens

τ'ου μπορεσαν να ία εκτιμησσυν οι συντροφοι ίου κατ'α τη

διάρκεια τσυ τ'αξιδισυ.


ΤΟ

ΜΕΓΑΛΟ

ΔΑΣΟΣ

55

-'Ο κακόμοιρος τρελλά&ηκε, 'έλεγε ό Κάμη, άμα εί­

δε τη συμφορα που επα&ε άπο τους δειλους έχείνους ά­ χ&οφόρους, που -ΟΟν έγκατέλειψαν, υον έλήσ11εψαν, τον ~_Λ

b-κJι.εψαν ...

__tO

δυστυχισμένος! ψι&ύρισε ό Τζων Κό,ρ-c.

Ί'Ητ:αν οί τελευΤαίες λέξεις που πρόφερε. Νικημένος άπο τον ϋπνο, ξαπλώ{}ηκε πάνω στη χλόη κι άποκοιμή&η­ χε άμέσως.

Μόνος, με αγρυπνο μάτι καΙ προσεχτικο αmί, έξέ-

,

'

ταζε

τους παραμικροτ:ερους

,

κροτ:ους,

"

,

με

την καραμπινα

κοντά του, έρεννουσε με το βλέμμα τ:α πυκνα σκουάδια, σηκωνόΤαν κάποτε για να έξετάση καλύτ1ερα τα βά&η του, δάσους, το 'έδαφός του άνάμεσα άπο τΙς διακλαδώσεις, ετοιμος, τέλος, να ξΥΠVΉση τ:ους συντ:ρόφους '!ίου, αν πα­ ρουσιαζόΤαν άνάγκη για αμυνα, μόνος ό Κάμη άγρυ­ πνουσε, ως τΙς πρώtες λάμψεις της αύγης. 'Α π '~I οσα

"

ειπαμε,

r αναγνωστης :..'

ο

6

'

μπ ρεσε να κατα-

λάδη τη διαφορα του χαρακτήρα που ύπηρχε άνάμεσα

,

στους

δυ"λ 'Γάλλ ο ο φι ους, '00

Ό κτικός,

"'Α και τον μερικανο.

'

Τζων κσρτ ηταν αν&ρωπος σοδαρος καΙ πρα­ πρσvερήματα

σwη&ισμένα στ1ους κατοίκους τoιU

Νέου Κόσμου. Είχε γΕWΗ&η στ-ο Μπόστσν, καΙ μ' σλο πΑU ητανε Γιάνκης*, μόνο τα καλα τών Γιάνκηδων είχε. Καταγινότ'αν σε γεωγραφικα καΙ άν&ρωπολογικα ζητή­ ματα, κι ή μελέτη τών άν&ρωπίνων φυλών τΟν ένδιέφερε

,

'λ ο σε μεγα

'

β.n. αυ·μο.

.,'

,

• •

'Εκ' τος απο τα προτερημαtα που ανα-

φέραμε, είχε προσωπικη ανδρεία, &άρρος ακατά6λητο, καΙ την άφοσίωσή του προς τους φίλους του ηταν ίκανος να την φτάση ως τη &υσία. tO Μαξ Ούμπέρ, παριζιάνος, που 'έμενε παριζιάνος και μέσα στις μακρινες χώρες, σπου τον 'έφερε ή Τύχη της ζωης, δεν ηταν κατώτερος άπο τ-ον Τζων Κόρτ, αυτε στο

Made by Absens

*

Σ_Μ. rtιiνκ1Jδε~ λέγονΤGtt ΟΙ Βορειοοψ.ερικιχ.νοί.


ΟΙ

56

llleHKANePQllOI TOr

ΔΑΣοrΣ

πνευμα, ούτε στην καρδιά. 'Αλλ' ηταν λιγότερο άπσ κεί­ νσιν πρακτικός, και μπορεί κανεις να πη οτι «πετοίίσε στα σύννεφα», ένώ ό Τζων Κορτ «περπατουσε στη γη». (Η ιδιοσυγκρασία του τον εσπρωχνε διαρκώς στην άναζή­ τηση παραδόξων, κα&ως &α πρόσεξε ηδη ό άναγνώστης, και για να ίκανοποιήση αύτή του την περιέργεια, το πά­ &ος μάλλον, &α ηταν ίκανσς να κάνη κά1tε άνOlησία, να έκτε&η σε κά&ε κίνδυνο, αν ό συνετιος σύντροφός του δεν τον σuγκρατoίίσε. (Η έπέμ6αση αύτη του Τζων Κορτ σε πολλες περιστάσεις φάνηκε άνάγκαία άπο την ήμέρα ποιυ εφυγαν άπο τη Λιμπρ lε6ίλλ. (Η Λιμπρε6ιλλ εΙνα,ι ή πρω­ ιεύουσα του Γαλλικοίί Κογκο και t'ου Γκαμπών. Χιίστη­ κε·στ'α 1849, στ.η δεξια οχ&η του ποταμου αύτου, και σή­ μερα εχει χίλιους πεντακόσιους, ό)ς χίλιους έξακόσιους κατοίκους*. (ο διοικητης της άποικίας μένει έκεί, και δεν πρέπ~ι ν' άναζητήση κανεις αλλα οικοδομήματα, έΚτ'ος άπο το δικό του σπίτι. ΤΟ νοσοκομείο, τΟ κατ'άστημα τ'ώ'ι ίερα.η:οστ'όλων, οί άν&ρακαπο&ηκες, τα μαγαζια και τα έργοστάσια άποτελοίίν όλόκληρη την πόλη. Σε ώ:ώσταση τριών χιλιομέτρων άπο την πρωτεύ~ ιοl , , Γ λ' 1:, ~ ουσα, β ρισκεται ενα προαστιειο, το κ ας, οπου ευημερουν τα γερμανικά, άγγλικα και άμερικανικα έμπορικα καταστήματα. 'Εδώ γνωρίστηκαν ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κόρτ,

,

,

~, πριν απο πεντε

rrc ' EsL χρOlνια,

'δ' Η"" 'λ" και συν'ευ ,ικαν με φι ια α-

διάσπαστή. Οί οικογένειές τους εΙχαν μεγάλα κέρδη άπο το άμερικανικσ έμπόριο του Γκλάς, οπου κι οί δω κα­ τείχαν &έσεις ώς άνώτεροι ύπάλληλοι. Πριν άπο τρείς μηνες, ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων' Κορτ εΙχαν άποφασίσει να έπισκεφ1}οίίν τη χώρα, που ά­ πλωνόταν προς τ' άνατολικα τοίί Γαλλικού Κογκο και

*

Σ.}!.

Τπενθυμίζουμε

Made by Absens

Υοντσιι στ'ijν προ τοο στόρ'!Jμσι Wτό.

1900

κσλ

εποχ(1),

πιtλι

τότε

δη

οΙ

πού

ΎριtφΤ'!Jκe ~'!Jλσι~ij

πλ'ηροφορΙε,

σιύτε,

το

ΙΙνιt­

μυθι­


το

ΜΕΓΑΛΩ

ΔΑΣΟΣ

57

Στο ~p6μo. δ Mdιε Οδμπέ:ρ χ.σιτόρθωσε νΟι σκοτώσ1j Ινι;ι κι;ιλδ κομμΙΙτι. πού θdι

Made by Absens

έεΜφΙΙλιt! τ'ήν τροφ-ή το!)>; γιΟι ~!)δ

tj τρε[ς; μέρ!,. (Σελ. 62)


ΟΙ

58

ΠΙΘΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

TOr

ΔΑΣΟΙΣ

τού Καμερούν. Φανατικοι κυνηγοί, δε δίστασαν ν' ακο­ λουθήσουν ενα καρα6άνι, ετοιμο ακρι6ώς να ξεκινήση απο τη Λιμπρε6ιλλ για τη χώρα έκείνη, OΠOΙU αφ&ονούν οί έλέφαντες, δηλαδη πέρα απο το Μπαχαρ-έλ-'Αμπιάντ, ως τα σύνορα τού Μπαργκιμι και τού Ντάρφουρ. Κι οί δυο ηξεραν τον αρχηγο τού καρα6ανιού αυτού, τον Πορ'1

τογαιω

,

() υρντα, < 'ξ' που καταγοταν

. ,το '

απο

Λ'

οαγκο,

,

χω

πoi, είχε μεγάλη ψιΊμη ώς έλεφαντο{}ήρας και εμπορος ίκανός. !Η έπιχείρηση, κα&ως ξέρουμε, είχε πετύχει. !Ο Τζ(ον Κορτ κι δ Μαξ Ούμπέρ, ΣWΗ&ισμένoι στο αφρι­ κανικο κλίμα, ύπέμεναν με &αυμαστη αντοχη τorυς κόπους της μακρινης έκείνης έκδρομης. Λίγο πιο αδύνατοι βέ6αια, άλλ' έντελώς καλά, έπέστρεφαν στη Λιμπρε6ίλλ, οταν ή κακοτυχία τorυς εφραξε απότομα το δρόμο της έ­

πιστροφης. Χίλια πεντακόσια ως χίλια έξακόσια χιλιόμε­ ιρα τorυς χώριζαν ακόμα απο το τέρμα, άλλα το καρα6άνι είχε διαλυ&η, κι ό αρχηγός toυ είχε πε&άνει ... ΤΟ «Μεγάλο Δάσος», κα&ως ονόμασε ό Ούρνταξ το δάσος έκείνο τού Ούμπάγκη, οπου κατέφυγαν, ηταν α­ ξιο μιας τέτοιας ονομασίας. Στα γνωστα μέρη της γήινης

, " ιετοιες εκτασεις,

"ί που ε ναι

σφαίρας

ύπάρχουν

" απο 'f !' σκεπασμενες εκατομμυ-

ρια δέντρα, και πorυ εχουν έπιφάνεια μεγαλύτερη απο τα περισσότερα κράτη της Ευρώπης. 'Α νάμεσα σία μεγαλύτερα τού κόσμου κατατάσσον­

ται τα ιέσσερα δάση, πorυ βρίσκονται στη Βόρειο' Αμερι­ κή, στη Νότιο 'Αμερική, στην 'Ασιατικη Σι6ηρία και στην Κεντρώα 'Αφρική. ΤΟ πρώτο άπλώνείαι προς τα βόρεια, ως τον κόλπο τού Χούντσον και την χερσόνησο Λαμπραντόρ, και κα­ λύπτει, στις έπαρχίες τσί, Κεμπεκ και τού 'Οντάριο, μιαν

<,

,

'

• ι , δ' επιφανεια μηκους υο χι λ'δ ιαες επτακοσια πενηντα χι λ ιο-

Made by Absens

μετρα και πλάτους χίλια έξακόσια.


Η

ΑΠΟΦΑΣΗ

59

Το δεύτερο, στην κοιλάδα τού 'Αμαζόνιου, βορειο­ δυτικα της Βραζιλί,ας) σκεπάζει μιαν εκταση Μο τρείς χιλιάδες τετρακόσια χιλιόμείρα σε μήκος, και δυο χιλιά­ δες σε πλάτος. ΤΟ τρίτο, με τέσσερεις χιλιάδες όκτακόσια χιλιόμε­ τρα μηκος και δυο χιλιάδες έπτακόσια πλάτος, σκεπάζει με τα πελ(Όρια κωνοφόρα του, που εχουν ύψος πενΥιντα. μέτρα, ενα μέρος της νότιας Σι6ηρίας, τού 'Όμπιος προς τα δυτικα ο)ς τις κοιλάδες τού Ίντιγκίσκα στ' άνατΟ'λικά. ΤΟ τέταρτΟ' άπλώνεται άπο τις κοιλάδες τού Κογκο ως τις πηγες τού Νείλσυ και τού Ζαμπέζη, σ' έπιφάνεια που δεν μεΤΡ11&ηκε άκόμα άκρι6ώς, άλλα πολιl πι-&ανον ύπερ6αίνει τα τρία άλλα. 'Εδώ πραγματικα άπλ(Όνεται ή άπέραντη και άγνωστη χώρα, που παρουσιάζει ή ζώνη αύτη της 'Αφρικης, ή παράλληλη προς τον 'Ισημερινό, προς τα βόρεια του 'Ογόμπη και του Κογκό, και που εχει εκταση ένος έκατομμυρίου τετραγωνικών χιλιομέτρων, δηλαδη δυο φορες οση εΙναι ή έπιφάνεια της Γαλλίας!

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ

Ή άπόφαση Δεν ξεχάσατε, βέ6αια, δτι ό Πορτογάλος Ούρνταξ σκεπτόταν να μη διασχίση τ() δάσος αύτό, άλλ' άπλώς να το παρακάμψη. "Αλλωστε, πώς ηταν δυνατ:ο να κυκλο­ φορήση το άμάξι μέσα σ' έκείνο το λα6{,ρινθο; Ναι μεν

'Vo

Made by Absens

ταξίδι -&α βαστουσε μερικες μέρες ακόμα, άλλ' ό δρό­ μος που -&' άκσλσυftούσε το καραδάνι εξω άπο το δάσος, -&α ηίαν πσλυ εί,κολ(ίηερος και -&α το όδηγουσε ασφαλii>ς στη δεξια οχ&η του Ούμπάγκη, κι άπο κεί στrl Λιμπρε6ίλλ. ' , περιστασεις , "λλ αςαν. 'ί: Ο" 'Jt ' σι α υυε αχυοφοροι Τωρα, άρκετοί, ούτε φορτία (ίπο έλεφαντόδοντο, oύtε άμάξι, ού-


60

ΟΙ

llleHKk'\"ePgllOI TOr

ΔΑΣοrΣ

τε βόδια, ούτε άποσκευές, τίποτε πια δεν ύπfjρχε ... Μό­ νο τρείς άνδρες κι ενα παιδί, χωρΙς κανένα μέσο μεταφo~ ρικο και σε άπόαταση τετρακοσίων λευγων άπο την ακτη ταυ Ά τλαντικαυ. Τί επρεπε να κάνουν; ποια άπόφαση να πάρoιuν; Να ακολου-&ήσουν το δρομολόγιο, που είχε καταστρώσει

ό Ούρντάξ, αλλα με περιστάσεις

λιγότερο εύνοϊκές,

11

καλ ύτερα να προσπα{}ήσουν να διασχίσουν τΟ δάσος πε­ ζη, σνντοιμεύοντ:ας ετσι το δρόμο, ως τα σύνορα ταυ Γαλ­ λικαυ Κογκό; Αύτο ηταν το απουδαιότατο πρό6λημα. που έπρόκει­ το να συζητη&η και να λυ&η, δταν {}α ξυπνουσαν υο πρωι ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κόρτ. Στ:ο αναμεταξυ ό Κάμη εΙχε μείνει φρουρός. Κα­ νένα έπειαόδιο δεν τάραξε την ανάπαυση αύτων που κοι­ μόνταν, τίποτε δεν τους εκανε να φΟΟη{}ούν νυχτ:ερινη έ'_Q.

πωεση.

Κ" _CΙ

" t: αυε τοσο ο

t:

~N'\'

ΟV'lγος,

'"

με υο περιατροφο

,

,

στο χε-

ρι, προχωρούαε ως πενήντα βήμα-ω, ερποιντας άνάμεσα , _<t ' n. ' t: στους υαμνους,

,

",

,~,

r:f

οαες

φορες

,

κανος να ταν ανησυχηση.

ακουγοταν

,

γυρω

Ι!.

υ-ορυυας

ι-

'Αλλ"'" "ξ α ποτε ηταν το τ:ρ,ι ιμο κα-

νενος ξ ερόκλ αδου , πό,τε 1ίΟ φτερούγισμα μεγάλου που­ λιου ανάμεαα ατα φυλλcοματα, πότε τΟ βifjμα ένος ακίν­ δυνου μη ρυκα στικσιίι , και πόrίε οί αόριστοι έκείνοι ηχοι του δάσους, δταν, κάτω άπο τ' αγέρι της νύχτας, σα­

λεύουν οί ψηλες κορφες των δέντρων. Μόλις οί δυο φίλοι άνοιξαν τα μάτια, σηκώ{}ηκαν δρ{}ιοι.

-

Κι οί ί{}αγενείς; ρώτησε ό Τζων Κόρτ. Δεν ξαναφάνηκαν, άπάντησε ό Κάμη. Δεν άφη.σαν κανένα 'ίχνος; Πολυ πι{}ανόν, κύριε Τζών, εξω άπο τ'Ο δάσος ... Πάμε να δΟ'υμε. Κι οί τρεις, άκολου{}ούμενοι d.πO υο Λάγκα, διευ-

.u<\ . •...'M.hq..".... , '" -, υνυ 'ικαν κατω, προς υο μερος του καμπου. Made by Absens

αη τριάντα βημάτων, τα 'ίχνη δεν ελειπαν

Σ"

ε

,

αποστ:α-

πραγματικά'


Η

ΑΠΟΦΑΣΗ

61

πάμπολλα αχνάρια ποδιών, χόρτα πατημένα κοντα στις ρίζες ίών δέντρων, μισοκαμένα απομεινάρια δαδιών σωροι στάχτης, απ' σπου εδγαιναν ακόμα σπίftες, φρύ­ γανα που κάπνιζαν έδώ κι έκεί ... Άλλ' ουτε ενας αν{}ρω­ πος στο δάσος, ουίε κάίω, ουτε πάνω στα κλαδιά, που ανάμεσά τους πριν πέντε 11 εξι &ρες, κoιuνιόνταν οί φλό­ γες έκ.είνες, ποιυ φώτιζαν τον όρίζοντα. -'Έφυγαν, ε&τε ό Μαξ Ούμπέρ. -''Η ίoιυλάχισίOΙV απoμακρWθηκαν, πρόσftεσε ό Κάμη. (Οπωσδήποτε, νομίζω ση δεν ύπάρχει πια φόδος ... -"Αν οί ίftαγενείς απoμακΡWΘΗκαν, παρατήρησε ίό­ τε ό Τζων ΚόΡί, οί έλέφανίες σμως δεν εκαμαν τΟ 'ίδιο. Και πραγμαηκά, τα τ:ερατώδη παχύδερμα τριγυρ­ νοίίσαν ακόμα απ' εξω απο το δάσος. Μερικα μάλισία προσπαftούσαν να συντρίψουν το φραγμl> τών δέντρων, 11 να τα γκρεμίσουν με δνναία σκαυντήμαία. <Όσο για τα ταμαρινόδεντρα, ό Κάμη κι οί σύντροφοί του είδαν πως είχαν ξεριζω&η σλα.

Σύμφωνα με τ;η συμδουλη ίου όδηγσυ, ό Μαξ Ού­ μπερ κι ό Τζων Κορτ απέφυγαν να φανσυν, με την έλ­ πίδα δη οί έλέφανίες, αν δεν τους εδλεπαν, ft' άπελπί­ ζονταν και ftαφευγαν.

- ΑύίΟ ftιX μας έπέίρεπε να έπιστρέψουμε στο στρα­ ίόπεδο, ε&τε ό Μαξ Ούμπέρ, και να μαζέψουμε σ,τι από­ μεινε απο ία πράγματά μας, ίίΠOίf κιδώτια με κοινσέρ­ δες προπάντων ...

- Κι ακόμα, πρόσ1tεσε ό Τζων Κόρτ, να ftάψοιuμε το "Ο < 'ξ . δυσιυχισμενο τον . υρντα - Δεν πρέπει να 110 συλλογιζόμαστε, σσο τριγυρίζουν άπ' εξω οί έλέφαντες, ε&τε ό Κάμη. "ΕπεΙία, τί μπορεί ν' απόμεινε απο τα πράγματά μας; <Όλα ftCiYLvav έκει χάμω λιώμα. (ο όδηγος είχε δίκιο. Κι έπειδη οί έλέφαντες δεν Made by Absens

εδειχναν καμια διάftεση ν' απομακρυν{}συν, το φρoιvιμό-


62

ΟΙ

ΙΙΙθΗΚΑΝθΡΏΠΟΙ

τοι

ΔΑΣΟΥΣ

τερο ηταν να ξαναγυρίσουν στο μέρος οπου εκαιγε ακό­ μα ή φωτιά, επειτα ν' αποφασίσουν τί &α κάμουν. Ό Κάμη, ό Τζων Κόρτ, ό Μαξ Ούμπερ κι ό Λάγκα γύρισαν λοιπον πίσω. Στο δρόμο, ό Μαξ Ούμπερ κατόρ&ωσε να σκοτώση ενα καλο κομμάτι, παυ Ι:Μ εξασφάλιζε την τροφή τους για δυΟ 11 τρείς μέρες. ΤΗ ταν

"

"

'λ α», «ινγια

μια

ενα

Τδ ος ει

'

αντι λ' οπης,

"

με

τρι-

χωμα καφετι με μαύρα στίγματα, ζώο μεγαλόσωμο, ό­ πλισμένο με κέρατα στριφτα και με πυκνες τρίχες στο στη&ος και στα κατώτερα μέρη τού κoρμιoιU του'. Ή σφαί­ ρα to άφησε στον τόπο, τη στιγμη παυ τ'Ο κεφάλι του πρό6αλε απσ ταυς &άμνους. Ή ίνγιάλα αύτη ζύγιζε 'ίουλάχιστον διακόσιες πε­ νήντα ως τριακόσιες λίτρες. Βλέποντάς την ό Λάγκα να πέφτη, ετρεξε κoνtά της αλλά, φυσικά, δεν μπορούσε να τη σηκώση μόνος του, κι επρεπε να τον βοη{}ήσουν. (ο όδηγός, συνη&ισμένος σε τέτοιες δουλειές, κομ­ μάτιασε 'ίο ζώο μ' ενα μαχαίρι, εκοψε τα χρήσιμα κομ,

l'

,

ματια κι ειπε στο

Λ'

"

,

"

αγκα να τα μεταφερη κοντα στη φω-

τιά. (ο Τζων Κόρτ ερριξε σtα κάρ6ουνα μιαν αγκαλια ξερόκλαδα, παυ άναψαν και κάηκαν γρήγορα, και αφού σχηματίατηκε μια στί6α αναμμένα κάρ6ουνα, ό Κάμη εΙ!.

υα

λ

'

ε πανω

σ

, αυ'ία , , ,τα ,

Κι6ό)τια

,

,

,

κομματια το κρεας.

με παστα και κονσέρ6ες εΙχε άφ{}ονα το

καρα6άνι, αλλά, για να τα ξαναπάρουν, δεν ύπηρχε κα­ μια έλπίδα. "Οσ'α άφησαν οί αχ&οφόροι φεύγοντας, &α , ποδ' '_CΙ' " , "λ' τα οπατησαν και υα τακαναν σκονη οι~ ε εφαντες. Ε' υτυχώς, στα δάαη της Κεντρ(tlας 'Αφρικης,

110

κυνήγι εΙ­

ναι άφ{}ονο, κι ό κυνηγος εΙνα�� πάντοτε βέ6αιος οτι &α βρίσκη τροφή, φτάνει να εύχαριαιιέται μόνο με κρέας ψητό.

''Οαο για ταυς ταξιδιώ'ίες μας, το ζήτημα ηtαν να μην

Made by Absens

ταυς λείΨουν τ' αναγκαία για το κυνήγι. Ναι μεν ό Τζων Κόρτ, ό Μαξ Ούμπερ κι ό Κάμη εΙχαν πάρει μαζί τους απο


Η

ΑΠΟΦΑΣΗ

63

μια καραμπίνα κι άπο ενα περίστροφο,δπλα,που αμα τα με­ ταχειρίζονταν μ' ~πιτηδειότηtα, {td "(οιυς πρόσφεραν μεγά' δ ουλ' 'λλ' επρεπε >Ι λ ες εκ ευσεις α προ πανtων κι οι φυσιγγιο&ηκες τους να εΙναι καλα εφοδιασμένες. CQσtooo, ύ:J, 't: , , πολ ογισαν ΟΤΙ, αν και, πριν αφησουν τ αμα ι στην τυ"

,

χη

tI:'1\

,

,

,

,

"

του, παραγεμισαν τις

"(σεπες τους,

"

μοινο

~ιενηνtα τoυ~

φεκιες εΙχαν στη διά{t'εσή τους. Βέ6αια, τα εφόδια αυτα δε {td ηταν άρκετά, αν {t' άναγκάζorvταν μάλισtα ν' ά­ μυν&αυν εναντίoινιtηρίων 11 ενανtίoν ι{tαγενών, στΌ διά­ στημα τών έξακοσίων χιλιομέτρων, παυ "(ους χώριζαν άπΟ την άριστερη Oχ{tη toυ Ούμπάγκη. 'Απο το σημείο αυτο δμως, ό Κάμη κι οί σύντ:ροφοί ταυ {td μποραυσαν να βρίσκοl\YV τροφες χωρΙς πολυ κόπο, ειτε στ'α χωριά, ει­ τε στ'α καταστήματα τών ίεραποστόλων, ειτε καΙ στ:α πλοι­ άρια που διαπλέουν τ,ο μεγάλο παραπόιαμο του Κογκό. 'Αφοιυ εφαγαν και χόρτασαν κι ηπιαν και νερο άπο

ενα

xaftaQO ριυάκι που ετρεχε άνάμεσα στ-α δ ένtρ α , οί

τ:ρείς ανδρες αρχισαν να σκέπτ'ωνtαι τί -δ,α κάμουν. Πρώ­ τος ό Τζων Κορτ μίλησε ετσι: - Κάμ:η, ως τώρα ό Oύρνtαξ ηταν ό άρχηγός μας. Μας βρηκε πάνtα πρό{tυμO'Uς ν' άκολου{tαuμε "(Ις συμ6ου­ λές τ'0'U, γιαtι τ'orU ειχαμε εμπισtοσ1rvη. την ιδια έμπιστο­ σύνη μας εμπνέεις και σύ, εξ αίtίας ταυ χαρακτηρος σου καΙ της πείρας σου. Πές μας, τί νομίζεις δτι πρέπει να κάνουμε στην περίσταση πΑU βρισκόμαστε, και να εΙσαι βέοαιος δτι f)' άκoλoυ{tήσoυμε τη γνώμη σου.

Made by Absens

- Ν αί, πρόσ{tεσε ό Μαξ Ούμπέρ' ποτε δε {td ύπάρξη μεtαξύ μας διαφωνία. - Ξέρεις καλα τη χώρα, Κάμη, επανέλα6ε ό Τζων Κόρτ. Πολλα χρόνια όδηγείς "(α καρα6άνια μ' επιδεξιό­ τητα κι άφοσίωση. Σ' αυτη "(ην επιδεξιόtητ'α, σ' αυτη την άφοσίωση κάνουμε εκκληση καΙ "(ώρα, κι ειμασtε βέ6αιοι δη δε {td μας λείψουν, οϋτε ή μια οϋτε ή αλλη. - Κύριε Τζών, κύριε Μάξ, μπορείτε να βασιστητε σ' εμένα, άπάντησε ό όδηγός.


64

ΟΙ

TOr

ΠlθHKANθP~ΠOI

ΔΑΣοrΣ

Κι εσφιξε τ'α χέρια πoιU άπλώ{}ηκαν πριος αυτ'όν, κα­ {}ως και τ'0 χέρι του μικρού Λάγκα.

- ποια είναι ή γνώμη σou; ξαναρώτησε ό Τζων Κόρτ'. Είναι προτιμότερο να διασχίσO'\I~1.ε τ;ο δάσος 11 να τιο παρα­ κάμψουμε ώΟΟ τα δυτικά, κατα το σχέδιο του OύΡlYτlάξ; - Πρέπει να το διασχίσαuμε, α:ττάντησε άδίσταΚτ'α ό όδηγός. Δε {Μ έΚτ'ε{}οιίιμε στ;ον κίνδυνο ναχουμε κακα συ­ ναπαντ:ήματ'α. Θηρία, ίσως ναί' ί{}αγενείς δμως, όχι. Ού­ τε Παχoιu,ίνoι, ούτε Ντ;ένκας, ούτε Φούντ:ι, ούτ'ε Βουγκοι, ούτε αλλη φυλη τού Ούμπάγκη ριψοκινδιύνεψε ποτ,ε να μπη στο δάσος. Οί κίνδυνοι για μάς {}α η'ων μεγαλύτε­ ροι συον κάμπο και προ πάντων άπο τoιUς νομάδες. ΣτΌ δάσος αυτό, δπου το καραδάνι με τ' άμάξια του δε {}α μπορούσε να κινη&η, άπλο\' πεζοπόροι εχουν την πι{}α:νό­ τητα να βρουνε μια δίοδο. ΤΟ έπαναλαμδάνω, ας διευ~ {}υν{}ούμε προς τα νοτιοδυτικά, κι έλπίζω να φτάσουμε ά­ σφαλώς, χωρις να παραπλανη{}oUμε, στ:ον καταρράχτη του Ζόγγο.

'0

'

μικρος

'"

αυιος

,

καταρραχτης

'ζ' φρα ει τ;ο:ν

,

Ο' υμπα-

γκη, στη γωνία που σχηματ'ίζει ό ποταμος αύτ'ός, άφή­ νοντας την πρΟς τα δυιικα διείr&υvσή του για να τραπη

", Κ" ,~"'" προς τα voτ,ια. ατα τ:ους περιηγητας, ως το μερος αυ1)0 φτάνει ή τ'ελευταία ακρη του μεγάλου δάσους. Πέρα " , ", , , λ~~~ , δ' ΜΟ τον κα:τ:αρραχτη, εφτανε ν ακο uvu ,ισouν τις :rns ια-

Made by Absens

δες, καί, χάρη στα πολυάρι{}μα καρα6άνια πoιU διασχί­ ζουν τη χώρα αύτή, {}αδρισκαν εύκολα και τρo~ς και μέσα μεταφοράς. Ή γνό)μη τού Κάμη ητανε, λoιπόrν, λογική. 'Εκτος αύτου, 1'0 δρομολόγιο που πρότειrνε, {}α ιrυνιόμευε την πε­ ζοπορία ως τον Ούμπάγκη. 'Όλο το ζήτημα ητ:ανε τώρα, ίί ε'ίδσυς έμπόδια {}α παΡουο'ίαζαν ία ένδόυερα του δά' , λοδ'l1 β'l1 , σους. Μ ονοπατια ευκοιαυατα, ευαια, δ'" εν επρεπε να περιμένουν να βρουν έκεί μέσα' τ!0 πολυ πολυ τίποτα «συρ­ μές», στενα περάσ'ματα πoιU σχηματ'ίστηκαν άπο τη διά­ όαση αγριων ζώων, βούδαλων, ρινόκερων κι αλλων μα-


Η

ΑIlΟΦΑΣΗ

'0 Μά.ξ Ούμπερ τον σημιίδεψε. -

Πρόσεξε νά. τον χτιιπήσηζ στο κεφιiλι! ...

Made by Absens

του φώνιχξε δ δδηγ6;. (Σελ. 86).

5 -

ΟΙ Πιθηκά,νθρωποι

65


66

ΟΙ

llleHKANePQIIOI Tor

ΔΑΣοrΣ

στοφόρων. <"Όσο για το εδαφος, βέ6αια, {}α ηταν γεμά­ το άπο {}άμνους, πα\' ή πυκνότητά τους {}' άπαιτούσ'ε τη χρήση τσεκουριού, ένω ό όδηγος μόνο ενα μικρο 'αrεκού­ ρι είχε, κι οί σύντροφοί -ι:ου άπλα μαχαιρ,άκια. (Οπωσδή­ ποτε, δε δ,α είχαν μεγάλες άριγοπορ,ίες κατα τη διάρ~εια τού ταξ ιδιού. Μετα τις παρατηρήσεις αύτές, ό Τζων Koρrτ: δεν εί­ χε άντίρρηση: <"Όσο για τη ΟΟσκολία τού πως {}ά6ρισκαν

το δρόμο τους κάτω άπΟ τα δέντρα, που μόλις περνούσε '(,ον πυκνο {}όλο toυς ό ήλιος, κι οtαν άκόμα άνέ6αινε στο ζενί{}, γι' αύτο δεν rnQεπE ν' άνησυχήσoιuν. Πραγμαtικά, ενα είδος ένστίκτ:ου, ομοιο με το εν­ σηκtο tων ζώων, ενστικtο άνεξήγητ:ο, παU άπαντα:ωι και σε μερικες άν{}ρώπινες φυλές, έπιτρέπει στους Κι­ νέζους, παραδείγματος χάρη, κα{}ως και σε πολλες ά­ γριες φυλες toύ φαρ Ούέσt, να κατευ3Wωνται με την άκοη μάλλον και την όσφρηση., παρα με την όραση, και να βρίσκουν άσφαλως τη διεύ&uνση άπα μερικα σημά­ δια. tO Κάμη είχε το προτέρημα αύτο σε σπάνιο βα{}μό, και το άπέδειξε φανερα σε πολλες περισtάσεις. tO Γάλλος, λοιπόν, κι ό 'Αμερικανσς μπορούσαν, σ' ενα σημείο, να καταφύγoιuν στlO ενστικtο toύ όδηγοιυ, που δεν ξεγελιόtαν ποτέ, και που ηξερε το δρόμο που επρεπε ν

, ακο , λ~bq,,:. υιrυ,ισoυν,

"

χωρις

να

προσανατ:ολ'ζ ι εται,

πα-

ρατηρώνtας τ;ον ήλιο. <"Όσο για τις άλλες δυσκολίες, που παρουσιάζει ή <"δ ι

ο

,

,

~"

οιπορια μεσα απο τιο

-

δ'

Κύριε Τζών, ξέρω

'

.

ασος,

otL

"r-.... ει;ιιι:,

δε

να, τι

{}'

~

ο

~δη

ο

,

γος:

άπαντήσσuμε μονοπά-

'λλ' ε "δ αφος απΟ-Μ.εισμενο .1 ' "-Q , τια, α· απο υ'αμνους,

" αJTιO

β' α-

τους, άπΟ άγκά{}ια, άπΟ ξ ερ.άδια, άπΟ δένtρα πεσμένα έξ αΙ:rίας της ήλικίας τους, άπο έμπόδια, τέλος πάνtων, με­ γάλα και δύσκολα. Mπoρείτlε ομως να παραδεχτητ:ε οτι ενα τόσο έκυεταμένο δάσος δε {}α πorrίζε1iα,ι άrro μερ ικα

Made by Absens

ρυάκια, που {}αναι βέ6αια παραποτάμια τού Ούμπάγκη; -<"Όπως, παραδείγματος χάρη, τΌ ρυάκι που ε'ίδαμε


Η

ΑΠΟΦΑΣΗ

67

JτΡOς τα δυτ~α -ι:ού λόφου, παρατηρrησε ό Μαξ Ούμπέρ. Διειr&ύνεται JτΡOς 'Το δάσος γιαϊί, λοιπόν, έκεί μέσα να μη γίνεται πmάμι; ... Σέ τ:έτοια περίπτωση, μπορούμε να καίασκευάσουμε μια σχεδία ... να συνδέσουμε μερ,ικους κορμούς ... - Μην τρ,έχης τόσο, άγαπηιέ μου φίλε, είπε ό Τζων Κόρτ, και μην άφήvης τη φαντασία σου να σε 1IJαρασυρη έπάνω σε σχεδίες, συο ποτάμι αυτ'ό... το α:νύσταρκτ'Ο! -Ό κύριος Μαξ εχει δίκιο, είπε ό Κάμη. Προς τ,α δυτικα &' άπαντήσαυμε αυτο το πο-ι:άμι, που πρέπει να χύνεται στ'ον Ούμπάγκη ... -"Εσίω, είμαι σύμφωνος, άπάντησε ό Τζων Κόρτ, άλλα ξέρουμε στι ία ποτάμια αυία της 'Αφρ ικης , ίις πε-

,

ρισσοτερες

,

φορες

δ' ,εν

~ ειναι

π

λ' ωτα.

-'Όλο και δυσκολίες βλέπεις, άγαπηίέ μου Τζών! Καλύτερα να τις βλέπη κανεις πρώτα παρα επειτα, άγαπητ:έ μου Μάξ.

-

Ό Τζων Κορτ μιλοϋσε σωστά. Οί πorcαμοι τής 'Α­ φρικης δεν παρουσιάζουν τις ϊδιες είικ.ολίες με τους πο­ ταμ ους της Εύρώπης, της 'Ασίας και της 'Αμερικης. Οί κυριώτ'εροι είναι ίέσσερεις: ό Νείλος, ό Ιαμπέζη, ό Κό­ γκο κι ό Νίγηρος. Αυταυς τους τροφοδorcσυν πολυάρι:&μοι

,

,

,

,~ 'δ' 'ζ' λ' παραποrtαμοι, και τΌ υγρο ιχτu πσυ σχημαιι συν, απ ω-

νείαι σ' εκταση σημαντική. 'Αλλα παρα την ψυσικη αυ­ τη έξάπλωση, πολυ λίγΟ' ύπο6οη&ουν ίις έπικοινωνίες στο έσωτερικΟ της μαύρης ήπείρου.

Καία ίις διηγήσεις ίών περιηγητών, που έξ αίτίας -roυ έξ'ερευνηιικΑU ίOlυς πάit'ους παρασύρ&ηκαν σία ένδό­

Made by Absens

τερα της άπέραντης αυτης χώρας, οί άφρικανικοι ποτα­ μοι δε &α μπορούσαν να ύΠΟΟίουν τη σύγκριση προς τ:ον Μισισιπή, ίον 'Άγιο Λαυρέντιο, ίον Βόλγα, τ:Ov Βρα­ μαπαύτρα, τ:ον Γάγγη η τ'ον 'Ινδό. Ό σγκος τών νερών ίους εΙναι πoλiι μικρόίερΟ'ς, κι αν το μηκος τους εΙναι ϊσο προς ίο μηκος ίών μεγάλων έκείνων άριτηριών, ώστΟΟο,


ΟΙ

68

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

καΙ σε μικρη άπο τΙς έκδολές τους άπόσταση, δεν μπορουν να βαστάξουν πλοιο μέτριας χωρητικότ'ητας. Έκτος άπ' αύτό, ρηχότοποι έδω κι έκει τους άπ<mλείουν, καταρ­ ράχτες ταυς κόιJoυν άπο τη μια οχ{}η στην αλλη, καΙ τα ρεύματά τους εχουνε τόση όρμή, ωσ-rε κανένα σκάφος δε _<Ι'

να

ψ

ρι

δ'

οκιν υνευε

" 1'a

να

,

περαση.

Ν'

α,

~I

."

,

ενας απο τους

κυ-

ριότερους λόγους, που ή Kενtρά)α Άφρικη δείχτηκε ως τα τώρα άνυ:π:όταχτη a1'L; τόσες προσπά{}ειες των περιη­ γητ6')ν.

tH παρατ~ρηση του Τζων Κορτ εΙχε, λοιπόν, την άξία 1'ης, κι ό Κάμη δεν μπορούσε να μην την άναγνωρί­ ση. 'Αλλα πάλι δεν il1'aVE καΙ τέ1'οια, ωστε ν' άπορριφ&η έξ αί1'ίας της το σχέδιο τοιί, όδηγού, που άπα το αλλο μέ­ ρος παρουσίαζε τόσα πλεονεκτήματα.

-

ν

'

συναντησουμε

,> , απ αντη σε ,

πο:τ:αμι,

_<Ι'

ua

'ί:: δ'

ταςΙ ε-

ψουμε σ' αύ1'ό, σσο δε μας παρουσιάζει προσκόμμα1'α. "Αν είναι δυνατα ν' άποφύγουμε τα προοκόμμα1'α αύτά, _<ι ' " Σ'''' , _cι'." , να 1'0 κανουμε. ε εναντια περιmωση, υ αρχισουμε παλι πεζοπορία. > ,> 12. < Τζ' .. > - Κ ι εγω, επανε'λ αυε Ο ων Κ' ορτ, δ'εν ειμαι εναντίον της, προτάσεώς σαυ, Κάμη, xt1L συλλογίζομαι ση {}α ηταν εύχης εργο να 1'ρα6ήξουμε προς τ:αν OύμJτάγκη, ά­ κολου{}ώντας εναν άπο τους παραποτάμους του, αν μπο­ ρέσουμε. Σ1'Ο σημειο, σπου εψvασε ή συζήτηση, μια μόνη λέ­ ξη ελειπε για να την έπικυρώση, καΙ τη λέξη αύτη την έπρόφερε ό Μαξ Ούμπέρ:

-

"

'

'Ε μπρος. φωνω;ε. ο:-

Made by Absens

ΚαΙ τη λέξη αύτη οί σύντροφοί 1'oυ την έπανέλαδαν. Ka1'a β ά{}ος , 1'0 σχέδιο αύτ:ο αρεσε στ'ον Μαξ Ού­ μπέρ: Ν α μπη στο άπέραντο έκεινο δάσος, που φαινό1'αν άδιαπέραστο, 11 1'αuλάχιστον που κανεις δεν 1',0 πέρασε ως τώρα, κι ϊσως να συναντήση έπι τέλΟ'ΙJς έδώ τα παράδο­ ξα, που του κάκου κυινηγουσε έπΙ τρεις μηνες τώρα σ1'Ις χώρες του ανω Ούμπάγκη!


ΠΡΩΤΗ

69

ΜΕΡΑ ΠΟΡΕΙΑΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΔΕΚΑΤΟ

Πρώτη μ.έρα πορείας Μόλις εΙχαν περάσει Ο'ί οχτώ, ο'ων ό Τζων Κόρτ, ό Μαξ Ούμπέρ, ό Κάμη και παιδί, ξεκίνησαν τραβών­ τας προς 'ία νοτιΟ'διυτικά. Σε πΟ'ια άπόσ''ίασ'η {ta σuνανωυσ'αν το πΟ'τάμι, ποrU ελπιζαν οτι {ta μπορoUσαν να το άκολοιυ-δήσοιυν ώς έκεί πorU χυνόταν στον Ούμπάγκη; Κανένας τ'αυς δεν μπορού­ σε να πη. Κι αν το ποτάμι έκείνΟ', πorU φάνηκε να τρέχη προς τ'ο δάσος, λοξΟ'δρΟ'μoUσ'ε προς τα διυτικά, κι αν πή-

m

,μηκος

γαινε κα'ία

-

τοιυ δ' ασαυς,

,

απ '''ξ ε ω,

"

, 1'0''δ ια-

αντι να

σ'χίζη; Κι αν τα έμπόδια, βράχΟ'ι, κορμΟ'ί, δέντρων, κα­ 'ίαρ Ρ άχιες, ρεύματα, ηταν 1'000' μεγάλα και διυναίά, ώ·

'.. Κ αι'

'δ' σ'τε να ειναι α ιυνατη

'J'Hταν αγνωσ'Το. " ' ...

< ποταμοπ λ" η οια;

"

, ,

'J'

'ξ UJl,OΙU', 1!~λ 'δ ιαπερασ'ΤΟ'; ε αν και,;Ο' δ' ασΟ'ς ηταν α

"Αν ό πράσινος έκείνος ογκΟ'ς ίων δέντρων δεν εΙχε κα­ νένα μονοπάτι 11 τoιu,λάχισίOV πέρασμα, πorU σ'χηματίστη­ κε άπο μεγάλα ζωα, εΙναι βέβαιο ΟΤΙ Ο'ί πεζοπόροι δε -δα μπΟ'ρoUσαν ν' άνοίξουν δρόμο, χωρις να μεταχεΙΡΙσ'τoUν

1'0,

""

,

ίσ'εκουρι η τη φωτια.

~O

Κ'

~,

,

-Q'

αμη κι οι σ'υvτ:ρoφO'ι ταυ υα

εβρωκαν σ'τα μέρη, που συχνάζονταν άπο ,;α μεγάλα τε­ ίΡάπΟ'δα, 1'0 εδαφος γυμνό, ίους {}άμνοιυς πατημένοιυς, τους ΚΙσ'σorUς σπασ'μέναυς, το δρόμΟ' έλεύ{}ερΟ'; ~O

Λ' αγκα,

,

~ ειυκινrιτoς

" "ετριεχε

σα ννφιτσα,

,

μπροστα,

μολονότι ό Τζων ΚΟΡί ταυ σ'υνιστσυσε να μην άπΟ'μακρύνεται.

'Αλλ' Οίαν f:I '::JI " " t! δ ιαιον εχαναν ΜΟ ία μα1'ια τοιυς, η

περασ'ίική ίαu φωνη δεν επαυε ν' άντηχη: -

'

-

-

'

,,

'Α 1110 δ ω ... ι "δ ω ... ι , φωναζ ε, αοραίος. απΟ'

Made by Absens

Κι Ο'ί τρείς έβάδιζαν πρ'ος την κατεύ{)ιυνσή ταυ, ά­ κολoιu{tώντας τις δ ιόδοιυς , πorU εΙχε βαδίσ'ει το παιδί <Όσες φΟ'ρες έπρόκεΙίΟ να πρoσανατoλισ'ΤoUν μέσα


70

IΤΙθΗΙ{ΑΧθΙ'ΩΠΟΙ

ΤΟ}"

.ΗΣΟΙΣ

σΤΟ'1'ς πυ~νO'υς έκείνους ογκΟ'υς, τΟ' ενστικτΟ' του όδηγου έπενέ6αινε άποτελεσματικά. "Αλλωστε, ό ηλιΟ'ς ελαμπε Τ11ν ήμέρα έκείνη, κι άπ' τις σχισμάδες nj}v πράσινων Dό­ λων μπΟ'ρουσαν να δούν τη 3-έση του στ:ον ούρανό. ""Η­ ταν Μάρτης και τΟν μήνα αύτόν, ό ηλιος 1'0 μεσημέρι ά­ νε6αίνει σχεδον ως το ζενί3-, που στην Άφρικη βρίσκε­ ται πάνω στη γραμμη τσυ ούράνιου Ίση,μερινοϋ. Ι ΩστόαΟ', τα φυλλώματα γίνονταν τόσΟ' :mmνά, ωστ'ε μισόφωτ'Ο' μόνΟ' βααίλευε κάτω άπο τα άπειρα έκείνα δέν­ τρα. "Αν ό καιρος ηταν συννεφιασμένΟ'ς, 3-0. βρίσκονταν

αχεδον στ'Ο σκοτάδι. Και τη νύχτα, είτε αναστρη, είτε ά, , 'δ.Q , , , β .Q..'." , στερΟ'φωτη, τΟ'

ακοτα ι

υ'α γινΟ'ταν

1'00'0

αυ'υ,

ωστε κα-

{}ε κυκλοφορία D'α ηταν άδιύνατη.

Το σχέδιΟ' τσυ Κάμη ηταν να στα3-μεύουν άπΟ το βράδι ως ';0 πρωί, να διαλέγουν ενα ασ"UλO' κoνtα στη ρίζα μεγάλου δέντρΟ'υ, αν τυχον ε6ρεχε, Κiαι να μΗV ά­ νά6ουν φωτιά, παρα μόνο 00'0' χρειαζόταν για να ψη{}η το κννήγι, που 3-0. πρΟ'μηD'εύονταν το πρωι η άπό­

m

γευμα.

ΜΟ'λονότι το δάσος δεν φαινόταν να σ"\JΧνάζεται ά­ πο Ht'ayevci; και δεν βρέ{}ηκε ούτε ίχνος άπο κείνους παυ είχαν στρατοπεδεύσ'ει την περασμένη νύχτα ώσ­ τόσΌ άπΟ'φάσισαν ΟΤΙ φρονιμότερΟ' ηταν να μην προδίνουν τJΊν παρουσία 1'ους με τις λάμψεις μεγάλης φωτιάς. Kά{r 6Ο'υνα άναμμένα, κρυμμένα κάτω άπο τη στάχτη, 3-αφtα-

"

,

Made by Absens

ναν για τΟ' μαγειρεμα.

"

"Αλλ ωσ1'ε, κανενα φουΟ' e. για' κρω ,

δεν είχαν την έποχη αύτη 1'συ άφρικανικου κλίματΟ'ς. ΤΟ καρα6άνι, πραγματικα είχε ηδη ύποφέρει άπο ζέστες, οταν περνοιυσε τις πεδιάδες της τροπικης αmης χώρας. ΙΗ Dερμοκρασία άνέ6αινε σε μεγάλΟ' βα3-μό. Στο έσωτεριΚiO του άπέραντΟ'υ και σκιερού δάσους ό Κάμη, ό Μαξ Ούμπέρ κι ό Τζων Κορ,; 3-0. ύπέφεραν λιγότερο, για1'Ι οί ορΟ'ι 3-0. ηταν πιΟ ευνΟ'ϊκΟ'ί, κα1'α τη μεγάλη και γεμάτη κινδΎΝΣUς πεζοπορία, πΟ'υ ταυς έπέ6αλαν οί περι­ στάσεις. ΈνΟ'έιται οτι τις νύχ1'ες, παυ 3-0. διατηρσυσαν τη


71

ΜΕΡΑ ΠΟΡΕΙΑΣ

llPQTH

{}ερμοκρασία της ήμέρ,ας, σταν ό καιρ'ος δεν ητ-αν ύγρος βροχερός, μπορούσαν πολυ καλα να κοιμούντ:αι στο

11

ϋπαι{}ρο.

Ή βροχή! νά, τί αιρεπε να φOOα\Jντ1αι περισσότερο στις χώρες αύτές, σπου σλες οί έποχες εΙναι 6ροχερ,ές. Στην ισημερινη ζώνη συιναντώvι:αι οί «μουσσώνες», ~, "ξουδ' ~ ~ '''''1 '1 'Α' , ανεμοι που ε ετερωνουν ο ενας τΊΟ'ν α""",ο. ΠJO m κλιματολογικΟ αυτο φαινόμενο, προκύπτει στι ή ά-tμό­ σφαιρα εΙναι ώς σUVΉ{}ως ηρεμη, καΙ τiα σύννεφα χύνουν εδώ τΙους συμπυκνωμένους ατμούς1 τσuς σ' ατελείωτες βροχές. 'Οπωσδήποτε, εδώ καΙ μια έ6δομάδα, με τΟ και­ νούργιο φεγγάρι, ό ούρανος βαστιόταν κα:ltαρός, καΙ έ­ πειδη ό δορυφόρος της γης φαίνεται ΟΤΙ έξασκεί κώroια μετεωρολογικη επίδραση, μπορούσαν ίσως να έλπίζοον στι εΙχαν μπροστά τους ακόμα δεκανέντε μέρες, που δε :lta τις τάραζε ή πάλη τών στοιχείων. Στο μέρος αύτο τ'ou δάσους, που κατέ6αινε προς ιις ox:ltE; του Ούμπάγκη με μια κλίση ανεπαίσ{}ητη, τΙο εδαφος δεν ηταν βαλτώδες, σπως :lta ηταν, χω ρις άλλο,

,

προς

,

,

τα νοτιοτερα.

Σ"

ιερro

και

,

συμπαγες,

ζ'

σκεπα σταν

παντσυ άπο χλόη ψηλη κι άφ&άνη, που εκανε την πορεία αργη καΙ δύσκολη, σε σσα σημεία δεν την εΙχαν πατήσ'ει πόδια ζώων. - Κρίμα που δεν μπόρεσαν οί ελέφαντες να μπαίινε

,

σ-τ:ο

'

.

,

,

δ' 'ξ Ο' Θ" ασος.ι παρατηρησε ο Μ α υμπερ.... ασπαζ αν τους

κισσούς, {}α ποδοπαί(Υύσαν -τ:ους :ιtάμνους, {}άσ-τ:ρωναν το , ζ " '_ΙΙ να τσακι αν τ αγκαυ·ια ... δρόμο, Α' ' - μ αζ'ι... απαντη,σε " • Τζ'ων Κ'ορτ'. - Κ ι εμας ο

Made by Absens

- Βε6αιιότατα, πρό("{}οοε ό όδηγός. ''Ας αρκεστ:oUμε σ' σ,τι εκαμαν οί ρινόκεροι κι οί βού6αλοι... 'Όπου πέρα­ σαν αύτ:οί, {}α ύπάρχη δρόμος και για μας. ~O Κάμη ηξερ,ε τα δάση αύια της 'Αφρικης, γιατΙ πολλες φορες διέσχισε τ:α δάση ιou ΚογκΟ καΙ τou Κα,.. μερούν. 'Απ' αύτο εξηγείται κι ή εύκολία, με την όποία


ΟΙ

72

ΠΙθΗΚΆΝθΡΩΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

άποκρινότ:αν σε κά{}ε έρώτηση τών συντρόφων του σχε­ τικα με l:α διάφορα δέ:ντ:ρα και φυτά, που φύτρωναν στο δάσος έκεινο, με τόση άφ{}ονία και ποικιλία. 'Ενδιέφερε πολυ τΟν Τζων Κορτ ή σπουδη τών μεγαλοστρεπών αύ­ tών πρααιπων τσU φuτ:ικοrU βασιλείου, τών φανερόγαμων έκείνων, που κατέγραψαν οί βοτανικοι έφτα είδη τους,

,

.,

μονο αναμεσα Κ" ογκο και Ν ει'λ ου.

'Ε' κ't'ος

"

απο

",αφυοινα Jl

τ'α

ταμαρινόδ 'ε:ντ:ρα,

",,'..

1.., παvvψ.ι-

λες άκακίες και γιγαντιαια μπαομπαμπ ύψωναν τις κo~ ρυφές τους, σε ύψος πεVΉ:ντ:α μέτ:ρων. "Ως είκοσι και

τ:ριάντα μέτ:ρα ύψώνονταν αλλα δέντρα άπο την οίκογέ­ νεια τών «εύφορ6ιοειδών», με κλαδια άγκα{}ωτά, με φύλ­ λα πλαιια έξη ως έπτα δάχτυλα, περίεργα δέ:ντ:ρα, που λέγονται «ρηξίκαρπα», γιατί, ο-ων ό καρπός 1'ους ώρι­ μάση, εχει την ίδιό1'η1'α να σπάη καΙ να έκσφενδοινίζη τους σπόρους άπο 1'α δεκαέξη κελλιά 1'ου. Κι αν δεν ε{χε το ενσιικτο της κατευ&ύνσεως, ό Κάμη {}α μποροιυσε να κατ:αφύγη στις ένδείξεις τιου «σ'χιστΣU συλφίνoιu», γιατ,ι τα φύλλα 1'ου μικρου αύτου δέντρου εχουν την ίδιότητα να γυρνούν κατα 1'έτοιο τρόπο, ωστε ή μιά τ:ους οψη να βλέπη προς την άνατολ ή, κι ή αλλη προς τη δύση. "Αν κανένας Βραζιλιανος χανόταν μέσα στην πu­ κνη κι άπέρα:ντη αύτη πρασινάδα, {}α νόμιζε, χωρις αλλο, οτι βρίσκεται σε κανένα άπο τα παρ{}ένα δάση "(',ου 'Α­ μαζονίου. 'Ενώ ό Μαξ Ούμπέρ κατ'αριόταν 1'ους μικρους αύ­ τους {}άμνους, που σκέπαζαν τ:ο εδαφος, ό Τζων Κορτ δεν κουραζόταν να {}αυμάζη "('α όλοπράσινα έκείνα χαλιά, οπου άφ{}ονοιυσε τ:ο φρύ:νιο, κι ή έρείκη άπλωνε τ:Ο'υς φουν­ τωτ:ούς της κλώνους έμπόδια πoιU για να τ:α περνουν,

"

"

επρεπε να τ:

"

, . . .επισης ,

",

απομακρυνουν με 1'α χερια

ασος ειχε Το, δ'

"'δ και 1'α πο ια.

'δ" μυρια 'ες ανακαρ δ ια,

σι δ' ηρο-

Made by Absens

δε:ντ:ρα, μουριές, άγριοπορτοκαλιές, συκιές, που ό κορμός 1'ους η1'αν ασπρος σαν άσ6εσ1'ωμένος, γιγαντιαία «μπα­ φού», κι αλλα δέντρα διάφορα.


ΠΡΩΤΗ

ΜΕΡΑ

ΠΟΡΕΙΑΣ

73

'Αλή-&εια, τα πολυάρι-&μα αυτα προϊόντα τσίί φuτι­ κού βασιλείου δεν ηταν τόσο πολυ στριμωγμένα, ά'>στε να εμποδίζεται ή άνάπτυξη των κλαδιων τους, κάτω άπα την επίδραση ένος κλίματος -&ερμού μαζι και ύγρού. Θα ε­ δρισκαν δίοδο άνάμεσα σ' αυτα κι άμάξια άκόμα καρα­ δανιού, αν δεν ύπfjρχαν οί «λιάνες», τα σχοινια εκείνα, που είχαν πάχος πολλες φορες έ'\'ος ποδιού, και που τα ~,

,~''''

ενωναν το

ενα

με

τ

"λλ

α

ο.

"'Η

ταν

~

οι

~

,

απεραντοι

,

κισσοι,

'λ' που τu ιγονταν γυρω

"" "'δ απ ταυς κορμους, σα φι ια. 'Α' πο παντού πρόδαλλαν τα μακρια και λυγερα κλαδιά τους, οί γιρλάντες οί ίδιότροπες με τα πολλα στριφογυρίσμα­ τα, που αρχιζαν άπο τους -&άμνους κι εφταναν σχεδΟν στις κορφες των δέντρων. Δεν ύπfjρχε κλαδί, που δε συν­ δεόταν με το πλαϊνό του. Δεν ύπfjρχε κορμος χωρις δε­ σμούς, τις μακρες αυτες φυτικες άλυσίδες, μερικες άπο τις όποϊες κρέμονταν ως το εδαφος σα σταλακτίτες πρα­ σινάδας. Και δεν ύπfjρχε φλοιος τραχύς, που να μη σκε­ πάζετ'αι άπο βρύο πυκνο και βελούδινο, που επάνω του ετ:ρεχαν μυριάδες εντομα, που τα φτερούγια τους εΙχαν ,ι

,

χρυσα στιγματ'α.

Made by Absens

Κι άπο την παραμικρη γωνια αυτων των φυλλω­ μάτ'ων, ε()γαινε μια συιναυλία άπο κελαδήματα και φω­ νές, που άντηχούσαν άπο τ!οπρωι ως το βράδι. τα κελαδήματα εδγαιναν άπο μυριάδες ράμφη, σε λαρυγγισμούς, σε τρίλλιες, σε άηδονισμούς, ποικιλότε­ ρους κι όξύτερους άπ' δ,τι -&α τ'ους εκανε όποιαδήποιε σφυρίχτα κι όποιοσδήποτε αυλός. Και πως να μην παρα­ ζαλιστη κανεις άπα τΟν φτερω1?Ο έκείνο κόσμο των ίδίδων, τ'ων παπαγάλων, των κοτσυφιων, για να μην άναφέρου­ με τους μικροιυς τροχίλους, που σα σμάρι μελισσιων πε­ ρικύκλωναν τα ψηλα κλαδιά! Οί κραυγες πάλι προέρχονταν άπσ όλόκληρη άποι­

κία πι{}ηκοειδων, που παραφωνούσε στη συναυλία της κω­ μικόταία, και που την άποιελοϋσαν μπαμπoυίνo~ με κα­ φετι τ:ρίχωμα, μαυρότριχοι μακάκοι, χιμπατζηδες μαν-


74

ΟΙ llIeHK~~ePQllOI

TOr

ΔΑΣοrΣ

δρίλλοι και γορίλλες οί πιο δυνατοι και πιΟ άγριοι πί&η­ κοι της 'Αφρικης. "Ως τώρα, τα τετράχειρα αύτά, μ' δ­ λο που άποτελούσαν ισχυρες άγέλες, δεν εδειξαν καμια έχ&ρικη διά&εση κατα τού Κάμη και τών συντρόφων του, τών πρώτων βέδαια άν&ρώπων, που εδλεπαν στα ένδότε­ ρα του άφρικανικού εκείνου δάσους. Γι' κι οί πί&η­ κοι εξεδή,λωναν περιέργεια μάλλον παρα οργή. Στ' όλ­ λα μέρη, στο ΚογκΟ Τι στο Καμερούν, δε &α ΣUΝΈ6αινε το ίδιο. Προ πολλού ό άν&ρωπος εμφανίστηκε εκεί, κι οί έλεφαντo&ηρeς, ι&αγενείς Τι μή, δεν παραξενεύουν πια τους πι{}ήκους, που άπΟ καιρο εΙναι μάρwρες τών αίμα­ τηρών ταυς κατορ&ωμάτων. "Τσ'tiερα ωτο τον πρώτο στα{tμο τού μεσημεριoU εγι­ νε και δεύτερος στις εξι το βρ,άδι. Ή πορεία εδώ κι εκεί παρουσίαζε μεγάλες δυσκολίες, άπο τ'Ο άδιαπέραστο δί­ χτυ "Ιίών κισσών. "Επρεπε να τ'ους κόOOuν για να περ­ νούν, κι αύτ,ο άπαΙ1iοϋσε κοπιαστικη δουλειά. (Οπωσδή­ ποτε, ύπηρχαν καΙ μονοπάτια μεγάλα, που σχηματ'ίστηκαν άπο τη συχνη διά6αση τών βού6αλων, άπΟ τΑUς όΠOίoιuς εΙδαν μερικους μεγαλόσωμους, πίσω άπο τους ψηλους &άμνους. τα μηριuκαστικα αύτά, εξ αΙτ'ίας της μεγάλης "Ιίους , l' " ~ κυνηειναι πολ'" υ επικινδυνα, και γι " αυτη οι δυναμεως, γοι προσπα&ούν πάντοτε να τα πuρoooλσϋν Ο'κοσι:εύσντας άνάμεσα στα δυο μάτια, κι Οχι πολυ κάτω, ωστε ή πλη­ γη να εΙναι &ανατηφόρα. tO Τζων Κορτ κι ό Μαξ Ούμπέρ δεν εΙχαν την εύ­ καιρία να δείξoιw τη σκοπευτική τους δεινότητα πάνω στους βούδαλοιυς, γιατι βρίΟ'Κονταν μακριά. .,Αλλωστε, το κρέας της άντιλόπης δεν εΙχε τελειώσει άκόμα, κι ε­ πρεπε να οικονομοιυν τα πολεμοφόδιά 1Ιοος. Οϋτ:ε ενας Π\}­ ρΟΟολισμΟς δεν επρεπε να ριχτη κατα το διάστημα τou ταξιδιoU, εφ' δσον δεν επρόκ.ειτο να τους προσι;ατ>εύση. ε­ ναντίον εχ{tροϋ Τι να. τους προμη{tεύση την άπολύτως ά­ ναγκαία τροφή. Made by Absens

amo


nPQTH

ΜΕΡΑ

ΠΟΡΕΙΑΣ

75

Το βράδι σταμάτησαν στην άκρη ένΟς ξέφωτου, κά­ τω άπο ενα δέντρο ψηλο πενήντα μέτρα, που εδέσποζε σ' δλο τον γύρω δρυμό. ΤΟ φύλλωμά του άπλωνόταν εξι

μέτρα πάνω άπο το εδαφος, φύλλωμα πράσινο προ το κα­

Made by Absens

φετί, και κατασπαρμένο με λουλούδια χνουδωτα ύπόλευ­ κα, που επεφταν σα χιόνι γύρω άπο εναν κορμο με φλοιο άργυροειδη. "'Ηταν άJτi> τα μπαμπακόδεντρα εκείνα της 'Αφρι­ κης, που οί ρίζες τους σχηματίζουν τοξοειδείς στοές, δπου μπορεί κανεις να σ'τΙεγασ{}ή &αυμάσια. - ΤΟ κρε66άτι εΙναι ειοιμο!.. φώναξε ό Μαξ Ού­ μπέρ. Στρώμα μπαμπακερο μέσα στη φUσικη αυτη κρεδ­ δατοκάμαρα. Τί άλλο &έ.λουμε; "Αναψαν φωτια με το τσακμάκι και με την ϋσκα, που εΙχε άφ&ονη ό Κάμη, και -υο τρίτο γεύμα ύπηρξε δ­ μοιο με 110 πρώτο, το πρωινό, και με 1'0 δεύτερο, το μεση­ μεριανό. Δυστυχώς, τους ελειπε ή γαλέττα, που εΙχε άνα­ πληρώσει το ψωμι 6' δλο το διά<rτημα της πορείας τooς. 'Έπρεπε να περιοριστοϋν στα ψη1'α κρέατα, που άλλωστε η1lαν πολυ όρεκτικά. 'Αφού 1'ελείωσε το δείπνο και προτού πανε να κοl­ μη-&οϋν κάτω άπο τις ρίζες του μπαμπακόδεντρoo, ό Τζων , l' '<δ' Κορτ ειπε σων ο ηγο: -"Αν δεν κάνω λά-&ος, άκολσυ8ή6αμε ως τώρα, διεύ­ &υνση νοτιοδυτική. - Χωρις να λοξοδρομήσουμε κα&όλ ου , άπάντησε ό Κάμη. Το εξακρίδωνα κά&ε φορα που μπορούσα να βλέ­ πω τον ήλιο. - Κι ως πόσες λεύγες διανύσαμε (ίλη τη μέρα; , ." , Τζ' "'ξ λ _._ΙΙ' - Τ εσσερεις ως πεντε, κυριε ων· κι αν ε ακο συυΊ']σooμε εΤ6Ι, μέσα σ' ενα μήνα 110 πολύ, &α φτάσουμε στις οχ&ες τού ΟύμπάγκΊ']. - Καλά, άπάντη6ε ό Τζων Κόρτ· αλλα δεν εΙναι φρο­ νιμότερο να λάδ'ooμε ύπ' Οψη μας 6τους ύπολογισμούς μας και τις δυσμενείς περωτάσεις;


οι

76

llleHKANePQllOI TOr

ΔΑΣοr1

- Κα{}ο>ς καΙ ,;1ς εύνΟ'ίκές, πρόσ1tεσε ό Μαξ Ούμπέρ. Ποιος ξέρ.ει αν δε συναντήσουμε κανένα πο,;άμι, που {}α μας επι,;ρέψη να φtάσΣUμε πολυ γρηγορώτερα καΙ χω­ ρΙς κόπο; "Ως τώρα αύτο δε φαίνεται, άγαπη,;έ μου Μάξ. - Για,;Ι δεν προχωρήσαμε άκόμη πολυ πρΟς ,;α δmι­ κά, εlπε ό Κάμη. Αύριο ομως η με{}αύριο, πολυ πι{}ανσν να φανη. -"Ας ύπΟ{}έσουμε ο,;ι δεν πρόκειται να συναντήσoιu­ με ποτάμι, επανέλαδε ό Τζων Κόρ,;. 'Οπωσδήποτε, τα­ ξίδι τριάν-rα περίπου ήμερων, αν οί δυσκολίες του δεν εΙ­ ναι άργότερα μεγαλύτερες άπ' Ο,ΤΙ μας παρουσιάστηκαν την πρώτη αύτη μέρα, δεν εΙναι δα καΙ πράγμα που να ,;ρομάξη κυνηγους που εξαφρικανίσ{}ηκαν πιά, οπως εμείς!

-"Επει,;α, πρόσ{}εσε ό Μαξ Oύμπέρ~ εγω φοδΟΟμαι μήπως 1'0 μυστηριώδες αύτο δάσος βρε&η σ,;ο ,;έλος ο,;ι δεν εχει το παραμικρο μυστήρια.

-

Τόσο υ0 καλύτερο, Μάξ!

-

Μάλιστα, φίλε μοιυ Μάξ, άπάντησε

Τόσο το χειρό,;ερο, Τζών! ΚαΙ τώρα, Λάγκα, πάμε να κοιμη{}αυμε.

το παιδί, που

τα μάτια ,;ου εκλειναν άπο τη νύσ,;α, ϋστερα άπο ,;ους κό-­ πους ,;ης μακΡιVΗς πορείας, κατα την όποία οϋ,;ε σ,;ιγμη δεν εΙχε μείνει πίσω. Χρειάστηκε, λοιπόν, να ,;ον μεταφέρουν σ,;α χέρια,

κά,;ω άπο τΙς ρίζες ταυ μπαμπακόδεVtιραυ, καΙ να τον ξα­ πλώσουν στην καλ ύτ'ερη γωνιά. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΩΔΕΚΑΤΟ

Νύχτα στό δάσος

Made by Absens

'Ο όδηγος προσφέρ{}ηκε ν' άγρυπνήση σλη τη νύ­ χ,;α άλλ' οί σύν,;pocι:>oί ,;σu δε {}έλησαν με κανένα τρόπο


ΝΙΧΤ Α

ΣΤΟ

να το δεχτούν αύτό. Κα-&ένας

77

ΔΑΣΟΣ

-&' άγρυπνοιυσε με τη σειρά

του τρείς γ)ρες, αν και ή περιοχη δε φαινόταν ύποπτη. (Η

λογικη ομως τους έπέδαλλε τα μέτρο αυτό, γιατι κανεις δεν ήξερε τί μποραυσε να συμδη ως τα πρωί. Πρώτος άνέλαδε ν' άγρυπνήση ό Μαξ Ούμπέρ, έ­ νώ ό Τζων καρτ κι ό Κάμη επεσαν να κοιμη-&ούν πάνω

,

~,

'δ'

Ι

'

",

σ'to ασπρο χνου ι, που ε χε πεσει απο το

δ'

,

εντρο, και σχη-

μάτιζε παΧ'υ στρώμα. Κοντα στη σδησμένη φωτιά, εχοντας πλάι ταυ την καραμπίνα γεμάτη, κι άκουμπώντας σε μια άπα τις ρί­ ζες, ό Μαξ Ούμπερ βυ&ίστηκε στα {},έλγηίΡΟ της νuχτερι­ νης έκείνης γαλήνης. Σία βά{}η τού μεγάλαυ δάσoιuς, ο­ λοι οί κρότοι της ήμέρας εΙχαν πάψει. Μέσα άπα ία κλα­ δια περνουσε μονάχα ενα φύσημα κανονικό, ή άναπνοη τών κοιμώμενων έκείνων δέντρων. Οί άκτίνες τOO φεγ­ γαριού, που βρισκόfiαν ψηλά, σχεδΟν στα ζενί-&, γλιστρού­ σαν άνάμεσα άπα τις σχισμάδες τού φυλλώματος και σχη­ μάτιζαν έπάνω σrα εδαφος άσημένια σχέδια. Πέρα άπα 110 ξέφωίΟ, το κάτω άπο ία δέντρα διάστημα φωτιζόταν έπίσης άπα τις μαρμαρυγες του φεγγαρόφωταυ. Πολυ ευαίσ{}ητος στην όμορφιά, στην ποίηση αύτη της φύσεως, ό Μαξ Ούμπερ την άπολάμδανε, την άνέ­ πνεε, μπορεί κανεις να πη, και κατα την WΧτερινη έκεί­ νη ωρα κάποτε οτι όνειρεύεται' και ομως δεν κοιμόταν κα{tόλoυ. Τού φαινόταν πως δεν ηταν το μόνο ζωννανσ πλάσμα μέσα σταν φυτικο έκείνο κόσμο... «Φυτικος κόσμος», ετσι παρουσιαζόταν στη φαντα­ σία του, τα μεγάλο έκείνο δάσος ταυ Ούμπάγκη! Κι αν &έλη κανείς, συλλογιζόίαν, να έξιχνιάση τα τελευτ:αία μυστήρια της γήινης σφαίρας, πρέπει τάχα να πάη στις ακρες του αξονά της, για ν' άνακαλύψη τα τε-" , Γ' '" , , λ ευταια αυτα μυστηρια;... ιατι να επιχειρηση την κα, 'i:._·).'λ Τ' λ'·Q" e. . , . , τακτηση των σοο πο ων;... ι κα ο υ'αυγαινε απ αυτο;

Made by Absens

<Η λύση μερικών προδλημάτων της μετεωρολογίας, ταυ ηλεκτρισμού, τ;ου γήινου μαγνητισμού... Αυτο άξ{ζει τό-


ΟΙ

78

ΠΙθΗΚΑΝθΡQΠΟΙ

TOr

ΔΑΣΟΙΣ

σο, ωστε να προστ-ί/}ενται κάitε τόσο τόσα ονόματα στους νεκραυς, στ-α &ύματα ταυ άρκτικαυ καΙ του άνταρκτικαυ 'λ ου; πο

Δ'ε

-Q' ~ . υ'α "ιταν

,

x~ ~αγε

ωφ ελ' ιμotερo,

'

ι σκοστιμοrrερο,

περιεργόίερο, άντΙ να διασχίση κανεις ίLς :ττολικες itάλασ­

σες, να έξερ.ευνήση τις άπειρες έΚίάσεις τών δασών αύ­ τών, να κατανικήση την άδιαπέρ,αστη αύτη άγριότrηία; Πώς; Να ύπάρχauν τέτοια δάση στην 'Αμερική, στην 'Ασία, στην' Αφρική, και κανένας έξερ'ευνητης να μη συλλογιστη ως ίώρα να τα έξερευνήση, να μην πάρη το itάρρος να διασχίση το άγνωστο αύίό; Κανεις να μην ά­ ποσπάση άκόμα άπο τα δέντρα αύτα τη λύση του αίνί­ γματός τους, δπως οί άρχαίοι "Ελληινες άπΟ ίις γέρικες βαλανιδιες της Δωδώνης; και δεν εΙχα:ν δίκιο οί μυ/}ολό­ γοι να φαντάζωνται κατοικούμενα τα δάση τauς άπο Πα­ νες, άπσ σάτ'Uρ ους , άπο δρυάδες άπο άμα δρυ άδες , άπο νύμφες διαφόρων είδών; ., Αλλωστε, έκείνος που itυμαται τα συμπεράσματα της νεώτερης έπιστήμης, δεν μπορεί να πα;ραδεχτη δτι μέσα στα άπέραντα αύτα δάση" κατοικοιίίν άλλα, νέα, άγνωστα οντα, κατάλληλα για να ζoιίJν σε τέ­ τοια μέρη; Μήπως, κατα τη δρvιδικη έποχή, στην πέραν άπο τις ., Αλπεις Γαλατία δεν ύπηρχαν λαοι μισοάγριοι, , .εκαίovταες 'δ ' Κ ε'λ τες, Γερμανοι, φυ λ" ες, εκατοντ, ά.δ ες πο, που' r "λ ωςιο δ'λ συ ηυ ".<k. ' λ εις και' χωρια, ειχαν 'δ' ι ιαι τερα ο 'ι και εitιμα, στα ένδό-cερα τών δασών έκείνων, που ή ρωμα"ίκη ' δ',εν κατορυωσε, , -Q " , άλ παντο δ νναμια παρα μΟΎΟ με μεγ ους κόπους, να έκ6ιάση τα δριά τοvς;

Αύτα συλλογιζόταν ό Μαξ Ούμπέρ" Κι άκρι6'ώς, για τις χώρες αύτες της

ίσημερινης 'Αφρικης, μήπως δεν ύπηρχε ό {}ρύλος δη εκρυ6αν σντα κατώίερα υού άνftρώπoυ, σντα σχεδον μυ&ολογικά; Μή­ πως το δάσος έκείνο του Ούμπάγκη δε γεΙίόνευε πρΟς τ'

άνατολικα με τις

χώρες που

έξ'ερευνή{}ηκαν

άπΟ τον

Made by Absens

Σδάινφουρτ και το Ιούνκερ, με την πατρί.δα τών Ν ιάμ - Ν ιάμ, τών «κερκοφόρων» αύτών ανftρώπων, που δεν ε­ χονν -είναι άλήitεια- ούτε ίχνος ούρας; Μήπως ό ΙΕρ_


NrXTA

ΣΤΟ

ΔΑΣΟΣ

79

ρίκος Στάνλεϋ (}ίις βορ:ειότερες ταίί Ίτουρη χωρες, δε συνάντηαε πυγμαίους, με άνάατημα πιΟ χα,μηλΟ άπο ενα μέτρο, με τέλειο και συμμετρικότατο αωμα, με δέρμα λε­ πτο και γυαλιστερό, με μεγάλα και όμορφα μάτια; Και

,

μηπως

"

"Α μερικανος ο

,

'Αλ' ' μπερτος 'Ο αιντ

ιεραπoaτo λ ος

δε μας βεδαιώνει στι τέτ:οιοι πυγμαίοι Μπαμπαίίατοι κα­ τοικαίίν κάπoιu δέκα χιλιάδες, άνάμεαα στiOν Ούγκάντα και στο Καμπίντα, πάνω στια κλαδια των ψηλων δέντ:ρων, ααν πί{}ηκοι, εχσντας κι άρχηγό; Μήπως (}ία δάση τού 'δ"εν περααε απο ~" πεντ:ε χωρια, '" 'f Ν τouκ,ουρμπικα, που τα ειχαν έγκαταλείψει την προηγούμενη μέρα οί πυγμαίοι κά-

,

τοικοι τους;

Μ

'

,

δ"

ηπωςε αυναντηαε τους

Ο

'

,

,

υαμπOΙUΤΤoυς ε-

κείνους, και τους Μπατίνας, και τoιUς "Ακκας, και τoιUς Μπαζουγκόνους, που το άνάατημά τους δεν ξεπερνοιυαε

,

,~,

"

"

β'

το ενα μετρο και τριαντα, και "τ:οαρος τους τα

'

τα χι λ ιογραμμα;

ααραν-

Κ ι ωστ��αο, " , φυ λ'ες αυτεςεν "δ'''' οι ητ'αν λ ι-

γότερο εξυπνες, δραατήριες, έργατικές, φιλοπόλεμες και φοδερές, με τα μικρά τους σπλα, άπο αλλες φυλές, κι εν­ έπνεαν τον ίδιο φόδο ατους άγροτικους πλη3υαμους των χωρων τού 'Άνω Νείλου. 'Έται,

παρασυρόμενος άπο τη φαντασία του, άπΟ

τιον πό{}ο ταυ νέοru, άπο τη φαvτ:ααία τού παράδoξoιu, έπέ­ μενε να πιστεύη στι 1'0 δάαος του Ούμπάγκη {}α εκρΟΟε άv{}ρώπινους τύπους αγνωατους, που οί έ3νογράφοι oιUτε καν {}α πίστευαν την ϋπαρξή 1'ους! Και γιατι όχι άv{}ρώπινα πλάσματα μ' ενα μόνο μά­ τι σπως οί άρχαίοι Κύπλωπες, η με μύτη μακρια σαν προ­

δοσκίδα, που {}α μπορούσε κανεις να τα κατατάξη αν όχι

Made by Absens

στα παχύδερμα, τουλάχιστον ατην οικογένεια των προ­ ()οσκιδοφόρων; Ό Μαξ Ούμπέρ ηταν βυ{}ισμένος αε έπιατημονικο­ φανταστικους ρεμδααμούς, ληαμονώντας στι ηταν και φρουρος των συντρόφων του, και παραμελώντας κάπως το κα{}ηκον του. (ο έχ{}ρος {}α πλησίαζε χωρις να τον κα­ ,;αλάδαυν έγκαίρως, ωαίε να ξυπνήσουν ό Κάμη κι ό


ΟΙ

80 Τζων

Κόρτ,

ΙΙΙθΗΚΑΝθΡQΠΟΙ

TOr

ΔΑ2;οr2;

καΙ να πρoφrάσoυιν να έτοιμαστσυν για

αμυνα ... 'Ένα χέρι τον αγγιξε σίον ώμο. - Τί; ... πώς; εκαμε άναπηδώνιας.

-'Εγο) είμαι, ίoιU είπε ό σύντροφός ταυ, καΙ μη με παίρνης για κανένα αγριο τoιU Ούμπάγκη!.. Τίποτε ίΟ ϋπο:πτο;

-

Τίποτε ...

Είναι ή ωρα παυ πρέπει, κατα τη συμφωνία μας, να πας να κοιμη&ης, άγαπητέ μου Μάξ ... -"Ας είναι, άπάντησε ό Μαξ Ούμπέρ, άλλα 1Μ πα­ ραξενευτώ πολυ αν τα ονειρα παυ {}α δώ, {}' άξίζουν δσο αύία που επλα{}α τόση ωρα εδώ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ

Οί

ΤΡΙΤΟ

ρινόκεροι

την αλλη μέρα, 11 Μαρτίου, άφoιU ξεκoruράστηκαν εντελώς άπο ταυς κόπους της προηγουμένης, ό Τζων ΚόΡί, ό Μαξ Ούμπέρ, ό Κάμη κι ό Λάγκα έτοιμάστηκαν ν' άντιμειωπίσoruν καΙ ίαυς κόπους της δεύτ:ερης αύτης ήμέρας της όδοιπορίας. 'Αφού σηκώ{}ηκαν άπα τη ρίζα τoιU μπαμπακόδεν­ τρου, περιηλ{}αν τ:ο ξέφωτο, χαιρεηζόμενοι άπο τΙς μυ­ ριάδες τών πουλιών, που γέμιζαν τ'ον άέρα με ενιονα κε­ λαδήματα, με δυναταυς λαρυγγισμούς, ίκαναυς να προ­ καλέσoruν τη ζήλεια κι αύτης άκόμα της Πάmι, της περί­ φημης Ί 1iαλίδας άοιδOiU*. ~H άρχη τoιU δρόμου εγινε δεξιά, κάτω άπο τα φUλ-

*

Made by Absens

2;.Μ. ΞθριάμlSειιε Τι

T~ν έπox~ πού γρ4φΤ1jκε τό μιιθιστόΡ1jμαι αιειτό, ΊταιλΙlJαι ά.οιΜς ΆντζελΙναι ΙΙάττι.

ζΟΟ08

καιΙ


Made by Absens

ΟΤ

ΡΙΝΟΚΕΡΟΙ

81

'Ο λ<iΥχοι *νε6οισμέ,Ci~ ~' ενοιν πελώριο κορμό ~έντρoυ, έξοικολουθοΟσε νσι φωνσ.ζτι: Το π,;τσ.μι! ... τό ποτσ.μι! ... (Σελ. 93)

6 -

ΟΙ Πιθηκσ.νθρωποι


82

llIeHKANePgllOI TOr

ΟΙ

ΔΑΣοrΣ

λώματα, που διαπερ:νοιίισα:ν ήδη οί πρώτες άκτίνες τοιίι ή­ λίου, που, τη ftOOη του την έξακρί6ωσαν με προσοχή. Προφανώς, τΟ μέρος amo τοιίι δάσOΙUς ηταν άγαπη-

,

,

το στα μεγα

'

α τετραπ

οδ

"

,

α, γιατι τα μ οινοστατι α,

,

που

σχη-

ματίστηκαν άπο το συχνό τους πέρασμα διασταυρώνονταν πρΟς δλες τις διευ&ι'rνσεις. Πραγματικά, κατα το διάστη­ μα τοιίι πρωινού, είδαν άρκεταυς βoύδαλOΙUς, άκόμα κι ε" " στεκorνταν μακρια., 'Αλλ' ε• ζευγαρι Ρ ινοκερ ους , που πειδη τα ζώα αυτα δεν εδειξαν καμια έχftρικη διάftεση,

να

οί όδοιπόροι δεν ηρ{}αν στην άνάγκη να ξοδέψουν φυσίγ­ για για ν' άμυν{}οιίιν.

'Ο μικρος δμιλος δε σταμάτησε παρ,α μόνο το μεση­ μέρι, άφοιίι περπάτησε δώδεκα χιλιόμετρα. Στο μέρος αυτό, ό Τζων Κορτ μπόρεσε να σ'Κοτώση ενα ζευγάρι «ώτίδες», ενα είδος πουλια που ζοννε σ' αυ­ το τα δάση. τα πουλια ama είναι μεγάλα, μακρόποδα καΙ με φτερα μαύρα και γυαλιστερά. ΤΟ κρέας τους το εκτιμοιίιν πολυ οί ίftαγενείς, κι αmη τη φορα ενέπνευσε

,

"

την "δ ι ια εκτιμηση σ

,

" , , ,εναν

"'Α μερικανο και σ εναν

Γάλλ Ο'.

-'Επι&ύμησα λίγΟ' ψητο της σούδλας! είχε πη ό Μαξ Ούμπέρ. - ΤΟ μόνο εύκΟ'λΟ'! εσπευσε ν' άπαντήση ό όδηγός. Μάδησαν τη μια άπο τΙς ώτίδες, τη σούδλισαν, την εψrjσαν, καΙ την κατα6ρόχftισαν με τη μεγαλύτερη Ορεξη. 'Ο

Κ' αμη

κι

. συ:ντροφοι , ,

οι

τ,ου

'ξ ακολ Ουυιισαν .'hCk. ε

' τ:ο

δρόμΟ' τους άνάμεσα άπΟ ταυς ftάμνους, πιΟ δύσκΟ'λα δ­ μως παρα τYιlV προηγούμενη μέρα. ' AκO'λ<YιJf}ώιντας δι­ εύ&uνση νoτιOOuτική, δε βρήκαν τόσΟ' συχνα μovoJtάτια. "V_ .L'.JJιρεπε

'λ ' YO'UlV δ' ρομο, δ ιαχωρι'ζ wτας τα κ α δ ,ια με -ro μαχαίρι τα συμπλέγματα τών κισ­

, ν" ανΟ'ι

καΙ κό601Vtας

oolVa-

σών. Για κάμποσες ώρες επεσε καΙ βροχη άρκετα τή. Άλλα τόση ηταν ή πυκνότης τών φυλλωμά-rων, ωστε μόλις λίγες σταγόνες δεχόιαν -ro εδαφος. (Οπωσδήποιε, 0"

(/

,

ενα ξ εφωιο, δηλ α δ' η σ

,,,ενα απο .,

'

-

'''δ τα α εντρα μερη toυ δ' α-

Made by Absens

σους, ό Κάμη μπόρ,εσε να γεμίση ξανα με νερο τ,ο φλασκί


ΟΙ

του,

'r

'δ'

83

ΡΙΝΟΚΕΡΟΙ δΙ

που ειχε α ειασει σχε αν,

κι αυτο

ηταν

,

,.

εmυχημα,

γιατι ι.ου κάκου είχαν άναζητησ'ει κανένα ρυάκι κάτω άπσ τη χλόη. (Η ελλειψη αύτη ηταν βέοαια ή αίιία που

δεν ύπηρχαν σϋτε ζώα, σϋτε μονοπάτια στο μέρος αύτο τού δάσους. , - Αυτο σημαινει '

,ι:ι

οτι

'JI

ειμασ'τε

,

μακρια

,,,,

ωοο

το

,

ποταμι,

παρατηρησε ό Τζων Κόρτ, δ-ων σταμάτησαν για να ξε­ κουραστούν τ:ο βράδι. 'Απ' αύτ:ο συμπέραναν δη το ρυάκι, που ετρεχε καν­ τα σ'τ:ο λόφο τών ταμαρινόδεντρων, λοξοδρομούσε προς

τα δυτικά, χωρις να περνάη μέσα άπο το δάσος. tΟπω<rδήποτε, άποφά<rΙσ'αν να μην άλλάξοrw τη δι­ εύ&uνση που άκολού3ησαν ως τότε, για τΌν άπλούσ-rατο λόγο δτι το δρομολόγιο αύτο κατέληγε, άπο το συντ:ομώ­

τερο δρόμο, σ't10ν Ούμπάγκη. -"Επειτα, παρατήρησ'ε ό Κάμη, άντΙ για το ρυάκι, που ειδαμε προχιες άπο το λόφο, μπορεί ν' άπαντησουμε κανένα σλλο πριος τα δυτικά. τη νύχτα εκείνη της 11 προς τη 12 Μαρτίου, την πέρασαν οχι πια κάτω άπο τΙς ρίζες κανενος μπαμπακό~

δεντ:ρου, άλλα κάτω άπο ενα δέντρο επίσης γιγαντιαίο, ενα βόμδακα, που ό συμμετρικός του κορμος άνέοαινε με μιας σε ϋφος τριάντα μέιρων επάνω άπο το πυκνΟ χαλΙ της χλόης τού εδάφους. (Η επιφυλακη διοργανώ{}ηκε δπως το πρoηγorύμενo βράδι, και τον ϋπ,νο τoιuς δεν τον τάραξαν παρα μόνο με­ ρικα μoιuγγρητα βουοάλων και ρινοκέρων. Δεν ύπηρχε φόοος ν' άναμιχ&η στη νυχτερινη αύτη συναυλία κι ό ορυ­ χη{tμος τού λιoνtαριoύ. τα έπίφοδα αύτα {}ηρία δεν ά­ παντώνται <rχεδΟν καitόλου στα δάση της Κεντρώας Ά­ φρικης. Κατοικούν σε χώρες ύψηλότερες, ειτ:ε σ' εκείνες που είναι πέρα άπο το Κογκό, προς τα νότια, ειτε πέρα άπο 1'0 Σουδάν, πριος τα βορεινά, σε χώρες που είναι κσν­ τα στη Σαχάρα. τα σκοτεινα βά{}η υών άπέραντων αύ­ Made by Absens

ίών δασών δεν ταιριάζουν σιον ίδιότροπο κι άνεξάρτητο


84

οι

ΠΙθΗΚΑΝθΡι2ΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

χαρακτήρα ταϋ βασιλιά τών ζώων, που εΙναι βασιλιας άπoλυmρχικoς κι οχι βασιλιας συνταγματικός. Ταϋ χρει­ άζονται μεγαλύτερες και φωτεινιnερες έκτάσεις, κάμποι πλημμυρισμένοι απΟ ήλιο, όπου να μπορη να τρέχη και να πηδάη μ' όλη του την έλεu6ερία. 'Αλλ' αν ελειψαν οί .βριυχη{}ομοΙ ταϋ λ ιονταριαϋ, ε­ λειψαν έπίσης και τα γριυλλίσματα ταϋ ίπποπόταμου, πράγμα πorU δε {}οα δυσαρεστούσε, σημειώατε, τΟΟς ταξι­ διώτες, γιατι ή παρουσία τών άμφί6ιων αύτών μαστο­ φόρων {}οα μαρ,τυρσυαε την ϋπαρξη ποταμού. την αλλη μέρα ξεκίνησαν πρωί, με καιρο αυννεφια­ αμένο. <ο Μαξ Ούμπερ Ο'Κότωαε μιαν άντιλόπη, μεγάλη σαν οναγρο, που αποτ,ελεί τον διάμεσο τύπο άνάμεσα γαϊ­ δουρισυ κι άλόγου. "'Ήταν ωρυγξ, με δέρμα χρώματος

,

,

,

'ζ' ζ l1.·δ' <ο., που παρουσια ε μερικες ραυ ωαεις κανονικες. 00-

ρο

,

ριυγξ εχει μια μαύρη γραμμη άπο το λαιμο ως την συρά, μαύρα ατίγματα ατα πόδια, που το τρίχωμά τους εΙναι ασπρο, κι συρα μαύρη και μεγάλη, που σέρνεται ατΟ χώ­ μα, και πυκνη γούνα, μαύρη (}'το λαιμό. 'Όμορφο ζώο, που τα κέρατά του, μακρια ενα μέτρο, λυγάνε με χάρη, εχουν τριάντα δαχτύλιους ατη βάση τους και παρουσιά­ ζουν μια συμμετρία, που απάνια άπαντάται ατη φύση. τα κέρατα τού Q'ρυγγος εΙναι πολυ δυνατα άμυν­ τικα όπλα, πΟΟ τσυ έπι τρέπουν, ατις βόρειες και μεσημ6ρινες χώρ,ες της 'Αφρικης, να τα βγάζη πέρα και μ' αύ­

Made by Absens

το άκόμα τ,ο λιοντάρι. ' Αλλα την ήμέρα έκείνη το ζώο δεν μπόρεσε ν' άποφύγη τη σφαίρα καί, με την καρδια τρυ­ πημένη, επεσ'ε εύ{tυς με τον πρώτο πυρΟΟολιαμό. - Μα την άλή{}οεια, παρατήρηαε ό Τζων Κόρτ, έδώ βρίακει κανεις το φτηνότερο κρέας, άφσίι δεν κοστίζει πα­ ρα ενα φυαέκι! -'Αρκεί μόνο να εΙναι έπιδέξιος αύτος που το ρίχνει, είπε ό όδηγός. - Και πρΟ πάντων τυχερός, πρOO{tεαε ό Μαξ Ούμπέρ, μετριοφρονέατερος άπ' ό,τι εΙναι σννή{}οως οί κυνηγοί,


ΟΙ

ΡΙΝΟΚΕΡΟΙ

8S

που καυχώνται διαρκώς καί, περισσότ'ερο μάλισtα, οί ... αδέξιοι. 'Αλλ' αν ως τώρα ό Κάμη κι οί σύντροφοί του μπόρ,ε­ σαν να οίκονομήσουν τα φυσίγγια τους, που δεν τα μετα­ χειρ,ίζονταν παρα μόνο δσες φορες έπρόκειτο να προμη­ {tευτoUν κρέας, ή μέρα έκείνη δεν εμελλε να τελε ιώ ση , χωρΙς να χρησιμοποιήσουν τΙς καραμπίνες καΙ για άμυνα. Ό όδηγος μάλιστ'α νόμισε, για μια στιγμή, δτι {tO; αναγκάζονταν ν' άπω{tήσoιrν καΙ την έπί{tεση μιας αγέ­ λης πι{tήκων, που ετρεχαν δεξια κι αριστερα πάνω σε ενα μονοπάτι, σε διάστημα όλοκλήρου χιλιομέτρου, άλ­ λοι πηδό)vτας ανάμεσα άπο τα κλαδιά, άπο δέντρο σε δέντρο, άλλοι σκιρτώντας κάτω στο εδαφος καΙ περνών­ τας τΙς λόχμες με {tαυμάσια πηδήματα, που {tO; τα ζήλευε κι ό πιΟ έπιδέξιος άκρο6άτης. "Εδλεπε κανεΙς έκεί πολλα είδη, μεγαλοσώμων τε­ τραχείρων, κυνοκέφαλους τριών διαφόρων χρωμάτων, αλλ ους κίτρινους σαν Κινέζους, αλλους κόκκινους σαν Ίνδους τού φαρ Ούέστ, κι αλλ ους μαύρους σαν ί{tαγε­ νείς της Καφρίας. Οί πί{tηκoι αύτοΙ εΙναι έπίφ060Ι, ά­ κόμα καΙ στα {tηρ~α. Ή αγέλη δμως αύτη τών πι&ήκων, που φάνηκε ϋ­ στερα ά31ίΟ το μεσημδρινο γευμα, έξαφανίστηκε κατα τΙ; δυο ή ωρα, ένώ ό Μαξ Ούμπέρ, ό Κάμη κι ό Λάγκα προ­ χωρούσαν σ' ενα αρκετα πλατυ μονοπάτι, που άπλωνό­ ταν σε διάστημα πολλών χιλιομέτρων. "Αν επρεπε να εΙναι κάπως εύχαριστημένοι άπο την εύκολία τού καλού αύτού δρόμου, επρεπε δμως να φο­ δούνται καΙ τη συνάντηση τών ζώων, που -rov εΙχαν βέ­ δαια σχηματίσει.

Ί'Ηταν δυΟ ρινόκεροι, που ό παρατεταμένος τους μυκη{tμος ακούστηκε λίγο πρΙν άπο τΙς τέσσερεις, σε μι­ κρη άπόσταση. ιο Κάμη κα-rάλαδε αμέσως περΙ τίνος πρόκειtαι, κι

"

,

,

,

,

Made by Absens

εκαμε νοημα στσuς συντροφους "(ου να

,

σ"Cαματησουν.


86

ΟΤ

ΠΤθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

.,.

'ζ-

Κ ακα

-

ΤΟΙ

,

ωα αυτοι οι ρινοκερΟ'ι

,

,

,

1:1

ΔΑΣΟΙΣ

,r _' ... ειπε, πιανοντας

,

" ,

";"

καραμπινα που κρεμοτ:αν ως τωρα aπO' τ:ον ωμο

του.

Πολυ κακά, έπανέλα6ε ό Μαξ Ούμπέρ· κι σμως τα

-

,

την

ζ ωα

,,,

1"

,

aru-ra ειναι φυτοφαγα ... - ' Αλλα κα{}όλoιu ημερα, πρόσ'{}εσ'ε ό Κάμη. !t" , , • Τζ' Κ' - Τ ι, υα κανΟ'υμε τωρα; ρωτησε ο ων ορτ. - Θα προσπα{}ήσ'ουμε να περάσ'ουμε χωρΙς να μας δοϋν, άπάντησε ό Κάμη Τι τ:ουλάχισ'τον να κρυφτσιυμε 00σ'που να περάσ'Ο1Ν αυ-rοί. Είναι πι{}ανον να μη μας δοϋν.

""

.,

,

!Ο πωσ δ' f!. λ' ηποτε, ας ειμαστε ετΟ'ιμΟ'ι να πυρουο ησουμε, για-

τί, αν μας άνακαλύψαυν, {tιX μας ριχτοϋν ...

,

,

'Εξ' ετασαν τις καραμπινες,

κι

'

"ι!. λ ευα αν τα

,

φυ'σ'ιγγια

στΙς τσέπες τoιuς, ΟΟσ'τε να μποροϋν να ξαναγεμίζουν γρή­ γΟ'ρα. 'Έπειτα, βγηκαν άπο τ:ο μονοπάτι κι οί τέσσερεις, καΙ κρύφτηκα:ν πίσω άπο τα φυλλώμαΤ-α. "Τσ'τ'ερα άπο πένιε λεπτά, οί μιmη{}μO'Ι εγινα:ν πιο

' και" -ια -ιερατω, δη παχυ'δ,ερμα φανηκαν. ' "Ετ-ρεχαν δυνατοι, μ' σλη τους τη δ{Υναμη, με τ:ο κεφάλι ύΨωμένΟ', με την ου­ ρα διπλωμένη πάνω στα νι:Jη!α τους, τα ζώα αυτ-α που ε­ χουν μάκρος τ:ρία καΙ τ:έσσερα μέτ:ρα, αυτ:ια δρ{}ι.α, πό­ δια κονία καΙ σ-rρα6ά, ρύγχος σχισίΟ καΙ όπλισμένο μ' ει , t:" δΙ , e'

να

μονο κερατο,

ικανο

να

ωση

χτυπηματα

φΟ'υερα.

Τόση είναι ή δύναμη τών σ'αγονιών τους ά)σ'τ:ε οί ρι­ νόκερΟ'ι μποροϋν να μασ'οϋν κάκίους με τ:α σ'κληρα άγκα­ {}ω-rα φύλλα, άπαράλλαχτ:α σπως τα γα·ίδούρια -υρώνε τα γαϊδουράγκα{}α. ΤΟ ζευγάρι σ'-rαμάτησε άπόtομα. !Ο Κάμη κι οί αλ­

λοι δεν άμφέ6αλαν πια o-rL ταυς είχα:ν άνακαλύψει. !ο ε­ νας άπο τους ρινώ<,ερους, {}ηρίΟ' με δέρμα ρυτιδωμέΝΟ' καΙ ' λ' , ,!t, σκ λ ηρΟ', π ησιασε προς toru; υαμναυς. !Ο Μαξ Ούμπερ τον σημάδεψε.

-

' ~, να Π ρΟ'σεςε

όδηγός. 'Α' ντηχησ'ε

.,

,

,

χτυπησης σ'Τ:Ο κεφα

ενας

ι

,....

, , ,επειτα

f!. λ ισμΟ'ς, πυρουο

-,

του φωνα

'

_ε σ•

ξ

δ ευτερΟ'ς,

"ε-

Made by Absens

πειτα καΙ τ:ρίτΟ'ς ... 'Αλλ' Ο'ί σφαίρες, μόλις είσ'χωροϋσ'αν


ΟΙ

87

ΡΙΝΟΚΕΡΟΙ

στα χοντρα έκείνα δέρμα1iα, και πήγαιναν ολες χαμένες. Οϋτ!ε τις αίσ&άνοντ:αν κα&όλου οι ρινόκεροι! τα ζώα αmά, άπ' τ,ο εΙδος «κετλόα», με δέρμα ά­ απριδερο και αχεδον άυριχο, ξεκούφαιναν 'Τίον άν&ρωπο με ταυς μυκη&μούς 1ioιuς. Οι πυρο60λισμοι οϋτε τα φόδι­ ααν, οϋτ:ε τα στlαμάτησαν, κι έτ:οιμάζονταν να μπΑUΝ στη λόχμη. Bέδα~α, ό σωρος έκείνος τών κλαδιών, τών φύλλων και τών άγκα&ιών, δε &α παρουαίαζε έμπόδιο σοδαρο ατα δυνατα αύτα ζώα. Σε μια ατιγμή, ολα &α καταατρέφον­ ,;αν, &α κα;υαπατιόν,;αν, &α O'IJV'τ'ρίδoντ:αν. 'Αφού με τόση δυακολία ξέφυγαν άπα ,;ους έλέφαντες ,;ού κάμπου ό Κάμη και οι σύντροφοί του, &α γλύτ:ωναν τώ-

"" εχουν δ ερμα, που' "

ρα ΜΟ τ:ους ρινοκερους

-'λ του μεγα ου

'

,

δ ασαuς; Τ' α παχυ-

" για

e..'δ α, ηταν "J' "ισα ατη , δ' μυτη :Π:ρουοσκι υ"'δ ' r "~" ναμη με τα παχυ ερμα, που ειχαν στη μυτη ενα κερατο.

"Επειτα, έδώ δεν ύ:π:ηρχε ή σ'υατ:οιχία έκείνη τών δέν­ ,;ρων, ή πυκνη και διυνατη, που εφραξε τ'ο δρόμο τών έλε­ φάν,;ων, οταν &έλησαν να όρμήσουν ατ:ο δάαος ... "Αν ό όδηγός, ό Τζων Κόρτ, ό Μαξ Ούμπερ κι ό Λάγκα έ:π:ι­ χειρούααν να 1iρέξουν προς υο βά&ος της λόχμης, οι ρινό_<1. "

κεροι υα τους κατα

,

δ' ιωκαν και

_<1.'

,,,

υα 1ioυ; εcpτiαναν.

Τ' δ' α 'ι-

χ-rυα τών κιααών &' άργο:π:ορσυσαν "00 τρέξιμό ταυς, ένώ άΠiO πίαω τους οι ρινόκεροι &άρχονταν ααν &ύελλα.

Μέαα στη λόχμη έκείνη,, ηταν ώστόσο μερικα δέν­ τρα. 'Ανάμεσα ατ' άλλα, ενα πελώριο μπαομ:π:απ &α εδι-

νε ασφα λ' εστ:ερο

'''''J'ι' καυαφυγιο, αν κα';ορυωναν ν

~ Ι!..ανευουν

Made by Absens

ως τα :π:ρώτα τ:ου κλαδιά. 'Επρόκει,;ο δηλαδ~ να έπανα­ ληφ&η έδώ Ο,τι εγινε και O"tiO λόφο ,;ών ταμαρινόδεντρων. , δ"εν πετ:uχε, και'.!L.' 'e' πειραμα ,;ο,;ε υυμαυμαατ;ε 1''0 φουερο Τ ο,, τέλος τού ΠΟΡ1iογάλου. ... Αρ,άγε ύ:π:ηρχε έλ:π:ίδα να πετυ­ χη έδώ; Πολυ πι&ανό, γιατι το μπαομπάμπ εΙχε ύψος και πάχος ίκανο ν' άν,;ιατα&η στην πρoσδoλ~ ,;ών ρινόκερων. Ή πρώτη όμως διακλάδωαη ,;συ δέν,;ρου η1iαν σε


ΟΙ

88

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

τοι

ΔΑΣΟΙΣ

Uψoς δεκαεννια τουλάχιστον μέ,τρων πάνω άπα το εδα­ φος, κι ό κορμός του, έξογκούμενος σε σχημα νεροκσλο­ κύ~ας, ΟΟν εΙχε καμια προεξοχή, για να πιαστη το χέρι η να βρη στηριγμα το πόδι. (ο όδηγσς κατ'άλα6ε οτι {)οα ηταν ματ1αιοπονία να έπιχειρήσουν μια τέτ'οια άναρρίχηση. (ο Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κορτ περίμεναν την άπόφασή τοο.

τη <1τιγμη έκείνη, οί {)οάμνοι που ηταν γύρω άπα το μονοπάτι κινή~καν, καΙ παρουσιάστηκε τ'0 μεγάλο κεφά­ λι του παχύδερμου. , " •δ ' _f!. λ ' αντηχη<1ε οευτερος πυρuυo ισμος. Τ οτε (ο Τζ(ον ΚΟΡτ' δεν ύπηρξε πια ΤUΧερOς άπΟ τ'Ον Μαξ Ούμπέρ.

tH

~ σφαιρα,

"'λ χτuπωντας επιπο αια

' ' !ωμο, ' σmν

δ',εν

προξένησε παρα ενα ούρ.λιασμα φοοερώτερο τ:oιU ζώοο, που ό 3υμός του μεγάλωσε έξ αιτίας τ:ού πόνου. Δεν όπι­ σ~oχώρησε' άπεναντίας, με μεγάλη όρμή, ρίχτηκε πάνω σ,τη λόχμη, ένώ ό άλλος ρινόκερος, που μόλις τον άγγισε μια σφαίρα τ:ού Κάμη, έτ'Οιμαζόταν να τ'Ον άκολοιυ&ήση. Ούτε ό Μαξ Ούμπέρ, oιUτ'ε ό Τζων Κόρτ, ούτε ό ό­ δηγος δεν πρόλα6αν να ξαναγεμίσουν τΙς καραμπίνες ', , δ ιαφορες ' δ ~,_. ' δ ιασκορτους. Ν α φυγουν σε ιευυ-υνσεις, να πιστοϋν μέσα στ'α δέντρα, ητ:αν πολυ άργά. ΤΟ ενστ'ΙΚτ'Ο της αύωσυντηρήσεως τ:ους εσπρωξε καΙ τους τρείς, μα­ ζΙ με τ'0 Λάγκα, να καταφύγουν πίσω άπο τον κορμο τσU μπαομπάμπ, που στη βάση, του εΙχε περιφέρεια εξι του­ λάχιστον μέτρων. 'Αλλ' Οτ'αν ό πρώτ'ος ρινόκερος ~α τριγύριζε το δέν­ τρο, κι Οίαν ό δεύτερος ~α τον άκολ01.J'&σίwε, πώς ~' άπέ­

,

κρουαν τη

-

,

δ πλ' '.<Ι ι η επιυεση;

Διά60λε! εκαμε ό Μαξ Ούμπέρ. 'δ ιορυωσε ' .ΙΙ ... εε,, να'λ'ες κα λ'm:EQa, τ:ον Θ

'

' ο

Τζ' ων Κ' ορτ.

ΤΗ ταν φανερο, ΟίΙ tl" " '_<1._ επρ'επε να χασουιν καυι,;

'λ πι'δα ε

Made by Absens

σωτηρίας, αν ΟΟν έπενέ6αινε ή ~εία πρόνοια. ΤΟ μπαομπαμπ σείστηκε άπΟ μια φο6ερη σπρωξια


ΟΙ

ΡΙΝΟΚΕΡΟΙ

89

ως τις ρίζες του, και πραγματικα κινδύνεψε να ξεκολλή­ ση άπΟ το εδαφος. ~O ρινόκερος, που εΙχε δώσει τη σπρωξιά, εξαφνα σταμάτησε. Σ' ενα μέρος, δπου ό φλοιος τιoιU κορμού η­ -ι:αν σχισμένος, μπηκε βα{}ια ';0 κέρατό του, σπως ή σφή­ να -roύ ξυλοκόπου σ-rO ξύλο και χώ{tηκε ώς δέκα πόντους. Το ζώο ~ατέ6αλε δυνατες προσπά-δειες για να υΟ βγάλη, στηριζόμενο πάνω σ-rα πόδια και κουνώντας με μανία 1'0 κεφάλι του, άλλα δεν -ro κατώρ{}ωσε. Ό άλλος ρινόκειρος, που ποδοπαΤΟΟσε τη λόχμη με λύσσα, σ-rαμάτησε κι έκείνος, κ:αι {}α ηταν άδύνατο να φαν-rαστη κανεις τη μανία και τών δυο ζώων. Τότε ό Κάμη, άφού σύρ{tηκε γύρω άπΟ το δέντρο, προχώρ·ησε με -rροοο, και πρoσπά{tησε να δη τί συμ6αίνει ... - Φύγετ1εΙ. φύγετε!.. φώναξε σχεδον άμέσως. ΤΟν κα-rάλα6αν μάλλον, παρα -rov άκουσαν. Χωρις να ζητήσουν έξηγήσεις, ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κόρτ, παρ.ασύροντας το Λάγκα, άκoλOO{tησαν τον Κάμη, που ετριεχε μέσα ώτο τους ψηλoiις {}άμνους. Με μεγάλη -roυς εκπληξη εΙδαν δη οί ρινόκεροι δεν τους κυ­ νηγούσαν. Κι άφoU ε-rρεξαν με σλη τους τη δύναμη έπι πέν-rε λεπτα της ωρ.ας, σ-rαμάτησαν, σ' ενα νεύμα τ:ού όδηγΟΟ.

-

Τί συνέ6η λοιπόν; ρώτη.σε ό Τζων Κόρτ.

-

Σώπα! φώναξε ό Μαξ Ούμπέρ. Καλέ, αύτΟς εΙναι

Το ζώο δεν μπόρεσε να βγάλη το κέρατό του άπΟ τΟν ΚΟΡ'lΝο -rOO δέν-rρoυ! ώτάντησε ό Κάμη. ό Μίλων ό Κροτωνιάτης τών ρινόκερων!

- Και {}α τελειώση σπως κι ό ηρωας αύτος πιακών άγώνων! πρόσ{}εσε ό Τζων Κόρrt.

-roov ολυμ­

Made by Absens

Ό Κάμη, λίγο φροντίζσντας να μά{tη ποιος ηταν ό διάσημος amOς ά{}λητης της άρχαιότη-rας, περιορίστηκε να πη:


90

-

Ol

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

τοτ

ΔAΣOrΣ

Τέλος πάντων, γλυτώσαμε πάλι, άλλα χάσαμε α­

δικα τέσσερα πέντ.ε φυσίγγια. , , , δ'εν κανω , - Κ αι" το κακο' r ειναι που, αν κερος τρώγεται! είπε ό Μαξ Ούμπέρ.

λ

1.<1

αυος,

ο

,

ρινο-

" απαντησε , t: Κ' ." " , Π ραγματ:ικα, ο αμη, αν και το κρεας του εχει μια δυνατη μυρωδια μόσχου. "Ας τον άφήσουμε έκεί που εΙναι ... -

- Ν α βγάλη τ.Ο κέρατό του με την ήσυχία του·! πρόσ­ &εσε ό Μαξ Ούμπέρ. Δε &α ηταν κα&όλου φρόνιμο να ξαναγυρίσουν στ:ο μπαομπάμπ. Οί μυκη&μοι των δύο &ηρίων άκούγον­ ταν άκόμα άπειλητικοί. Τότε κι οί τέσσερεις, άφού εκα­ μαν μια σ'τροφη που τους ξανάφερε σαι μονοπάτι, έξα­ κολού&ησαν τ.ην πορεία τους, και στις έ'ξι ή ωρα διάλε­ ξαν τόπο για να στα&μεύσουν, κοντα στους πρόποδες έ­ νος βράχου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΈΚΑΤΟ ΤΕΤΑΡΊΌ

Τό

πoτcΧμ.ι

την άλλη μέρα δε σημειά)&ηκε κανένα έπεισόδιο. Οί δυσκολίες ταυ δρόμου δε μεγάλωσαν, κι ετσι αφησαν ,

πισω ΤΌυς

ι

ι

τριαντα περιπου χι

λ'

,

ιομετρα, παντοτε

"

προς τα

νοτιοδιυτικά. 'Όσο για το ποτάμι, πΟ'υ με τόση άνuπoμo­ νησί.α περίμενε ό Μαξ Ούμπέρ, και με τόση βεδαιότητα προανάγγειλε ό Κάμη, δε φαινόταν πουi}ενά.

m

Made by Absens

ΤΟ βράδι έκείνο, μετα γεύμα, που τΟ'υς 110 προ­ μή&ευσε πάλι μια άντιλόπη, αύτη τη φορα μια άπο τις λεγόμενες «τού δρυμού», οί ταξιδιωτες επεσαν να κοιμη­ &ούν. Δυστυχώς, ό δεκάωρος έκείνος ϋπνος ταράχτηκε ά­ πο μυριάδες νυχτερίδες, μεγάλες και μικρές, άπΟ τΙς ό­ ποίες μόλις το πρωι γλύτωσαν οί ταξι&ωτες.


ΤΟ

ΠΟΤΑΜΙ

91

Πολλες νυχτερίδες, πάρα πολλες! φώναξε ό Μαξ

-

Ούμπερ, οταν σηκώ&ηκε 110 πρωί. ' " , Ι Τ_' 'δη , - Δ εν Jιiρεπει να παραπονιωμαστε.... EIJLE 'Ο 'Ο γος. - Και για1iί; - Γιατι εΙναι πρ'Οτιμότ,ερο να εχη ~ανεις να κάνη με ΝUΧίερίδες, παρα με κoυνmJπια ... καί, δόξα ίώ Θεώ, ως

τώρα δε μας πείραξαν. , ~<\.' - Τσ, προτιμοτερο υα

, , νυχτ:εριες και ία κουνουπια ... " "απoφuγoυμε, , εν πιστευω να τ

, , απOφUγΣUμε και ης , - Τ α κουνουπια; ~,

τ

Κ

ψ;αν,

'

~\

αμ η,

αν μπορουσαμε ν

,

'δ"

,

δ'

,

κυ-

ριε Μάξ ... - Και πότε &α καταφαγω&συμε ώt' τ' ώtαίσια αύτα εντομα; -'Όταν &α βρε{toύμε κοντα σε κανένα ποτάμι.

Σε π'Ο-ι:άμι; ... 'Αλλ' έγώ, Κάμη, επαψα πια να πι-

-

~,

,

l'

στευω ΌΤΙ ειναι

-

δ

'"

υνατ'Ο ν

"Εχ ετε α"δ ικο,

'

κυριε

,

απαντησσuμε ε

Μ α, 'ξ

κι

"ισως

- μεσα ,

ω

'λ ιστα μα

,

ποταμι.

'

,

τ'Ο ποτα-

μι να μην είναι πολυ μακριά ... Ό όδηγος είχε, πραγμαηκά, Jιiαρατηρήσει μερικες αλλοιώσεις στη φύση τσυ έδάφους, κι απο τις τρεις t10 ώtόγευμα ή πεποίftησή του πλησίαζε να γίνη βε6αιότης. ΤΟ ίμημα έκεινο ίσυ δάσους, που διέσχιζαν, γινότ:αν φα­ νερα πια βαλ-Ι:ώδες. 'Εδώ κι έκει ανoίγ'Oν-rαν λάκκοι, γε-

,

μαίΟΙ

>,

απο

'δ ρουια 'ι!. υ

' φυc,α.

'

Μ πορεσαν

'λ ιστα μα

'

να

,

σκorτω-

σουν και μερικες «γκόγκες», εΙδος αγριόπαπιας, που ή παρουσία της μαρτυρουσε πως έκει κοντα {tατανε πoeτ:άμι. 'Επίσης, οσο ό ηλιος εκλινε προς τη δύση ταυ, rτα κοάσμα­ τα τών βατράχων άκοιύγονταν απο μακριά, αρκετα καλά.

-

-

-

'Η' l' Ί'" χωρα των κουνουπιων δ'εν ειναι μακρια. ειπε 'Ο

Made by Absens

όδηγός. Καία ίΟ ύπόλοιπο της ήμέρας περπάτησαν σε εδα­ φος δύσ6ατο, σκεπασμένο άπα 1'α αφ{tονα έκείνα φανερό­ γαμα, που την, ανάπ,τυξή τους 1'ην εύνοει κλίμα &ερμο συγ­ χρόνως και ύγρό. τα δέντρα, αραιότερα τώρα, παρου­ σίαζαν λιγότερα σ Jμπλέγματα κισσών.


92

ΟΙ

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

TOr

ΔΑ1:0r1:

(ο Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κορτ παιραδέχτηκιαν στι ή διαφορά, που παρουσίαζε τΟ μέρος amo του δάσαuς α-

,

πεναντι

'~'λλ"

στα

α

α

ο,

ΠΑu περασαν ως τωρα,

τ

ηταν σημαντι-

κή. (Ωστόσο, μ' σλες τις προφητείες του Κάιμη, σσο κι αν κοίταζαν προς τα νοτιοδυτικά, ανάμεσα απο τους αραιοιυς κορμούς, δεν ανακάλυπταν ακόμα κιανένα αντικα1<tρέφτι­ σμα τρεχ oύμενΣU νερ'ου. "Έπειτα, σσο γινόταν πιο έπικλινες το εδαφος, τόσο τα ελη γίνονταν πολυαρι1<tμότερα. Χρ,ειαζόταν μεγάλη προσοχη για να μη βυ&ίζεται κανεις μέσα. 'Αλλ' ΣUτ,ε η­ ταν δυνατο να βγη κανεις απο κεί, χωρις κεντήματα. Μυ­ ριάδες βδέλλες ηταν μαζεμένες στα τέλματα, και πάνω στην έπιφάνειά τσuς ετρεχαν γιγαντιαία μυριάποδα, «πο­ λυποδαρουσες», σιχαμερα αρ1<tρωτα μαυριδερά, με πόδια κόκκινα, καταλληλότατα για να προξενουν ακαtiανίκητη αηδία. Τί αντιστ;ά1<tμισμα σμως, τί εύχαρίστηση, τ,ί όμορ­ φια για τα μάτια, οί πάμπολλες έκέινες πεtiαλσυδες, με τα λαμπρα χρώματα, τα χαριτωμένα έκείνα φι;ερωtiα εν,

_ΙΙ"

I!..'~,

,

_ΙΙ ζ'

τομα, που υα τα κατα~oχυΙ αν τοσες νuφιτσες,

,

που πα-

ραφύλαγαν κοντα στην οχ{}η, των τελμάτων! (ο όδηγος ώστΟΟο παρατήρησε στι, οχι μόνο οί σφη­ κες, αλλα κι οί μύγες «τσετσε» ηταν άφθονες έπάνω στους 1<tάμνους. Eίrruχως, αν επρ,επε να προφυλάγωνναι άπ' το

κεντρι των πρώτων, δεν εΙχαν φόδο ώτΟ το δάγκωμα των δευτέρων. ΤΟ δηλητήρ,ιο της μύγας «τσετσε» δεν ε[ναι 1<taνατηφόρο παρ,α για τ' άλογα, τις γκαμηλες, τους σκύ­ λους, οχι σμως και για τΟν άν{}ρωπο, κα1<tως και για τ' άγρια ζωα. (ο μικρος δμιλος έξακολού{}ησε να προχωρη, προς

'

'''δ τη,ν ι ια παντοτε

δ Lcvu ""'hl\..~"""" uvv'i,

<Ι , ως τις

~ EsL

'β'δ το ρ,α 'U.

Μ εγα'

Made by Absens

λη ηταν, και συγχρόνως κοπιαστική, ή πορεία της ήμέ­ ρας έκείνης. 'Ήδη ό Κάμη κιαταγινόταν να διαλέξη τό­ πο για να περάσουν τη νύχ"α τους, δtiαν άκoύσtηκαν οί κραυγες τού Λάγκα.


το

ΠΟΤΑΜΙ

Κατα τη σUVΉ&ιά τoo, το παιδΙ

93 εΙχε πρ~ωρήσει

μπροστα καΙ περ,ιπλανιότlαν έδώ κι έκεί, όταν άκούστηκε

'

,

'ζ' <Ιλη. του τη υυvαμη. 5:...':.._ Τ/''·Ι\. ι β ρει να φωνα η μ Ο ι επαυ-ε; Μ ηπως

.Α.... U'ικε

, Τζ ων

" 'σε. q , . " .U,'ιριο; ι μπροστα κανενα

'Ο Μ α 'ξ Ο" υμπερ, κι ο Κ'ορτ ετρε "ξ αν κovrα Ι τ:ου, ετοιμοι <Ι '-l!Oλ ι να πυρυυ ησαυν

με τΙς καραμπίνες. 'AJ..λα γρήγορα ήσύχασαν. Ό Λάγκα, άνε6ασμένος σ' εναν πελώριο πεσμένο κορμο δέντρου, άπλωνε τΟ χέρι του πρΟς ενα μεγάλο α­ νοιγμα τοο δάσoιuς, ένώ έξακολου{}-σίισε να φωνάζη. Ί Ί - Το, ποταμι ... το' ποταμι ... 'Ο χ;ει,

. ο

"

,

"

Κ ι "ξ ,~, αμη ετρε ε κι αυτος, και οτ:αν ρωτησε τι τρεΚ' f_ ~__1 ι ων ορτ ταυ Ει;ιιε UΠl\.α:

Τζ'

-

ΤΟ ποτάμι πΑU γυρεύαμε! Σε απόσταση μισαυ χιλιομέτρου, πάνω σε μια πλα­ τεια εκταση αδεντρη, φαινό"tαν να τρέχη ενα ποτάμι, πΑU τα κα{}-αρα νερ-ά τ()'l) άντανακλΟΟσαν τις τελευταίες άκτί­ νες του ήλιου. ".<\... Ι - 'Εκε-ι, κατα"Ι τη γνωμη μσυ, πρεπει να σταUfA>εuσαυ-

-

με, εlπε ό Τζων Κόρτ. - Ναί, έκεϊ, άπάντησε ό όδηγός, και να ε{στlε βέδαιοι, Οτι ';0 ποτάμι αύτΟ {}α μας βγάλη χω.ρΙς κόπο στΟν Ούι

μπαγκη.

ι δ'·I\.' τ ·Ι\.'λ OΙU δύ σκολ ο να ' φτιαι ε υ-α ητlαν ΚιαυΌ Π ραγματικα, σαυν μια σχεδία, και ν' άφε{}-ουν στο ρεύμα ταυ πιοοαμου έκείνου. 'Έπρεπε να διασχίσουν εδαφος πολυ βαλτώδες, για να φτάσσυν στην άρισ,;ερή του Οχ{}η. 'Επειδη στις χώρες αύτες -ι:ού 'ΙσημερινΟΟ, το λυκ.όφως εχει πολυ μικρη διάρ­ κεια, το σκοτάδι ητανε πια βαW, όταν ό όδηγος κι οί σύν­ τροφοί του σ-t1αμάτησαν σε μιαν οχ{}η ψηλη και μαλλον ,

ι

αποκρημνη.

τα δέντρα ηταν σπάνια κατα μηκος της οχ{}ης αύ­ της, πολυ διαφορ,ετικης άΟΟ την άπέναντι. 'Αλλα δεξια κι άριστερα, διακρίνοντ:αν συστάδες πιmνό1ίερες, πάνω σε Made by Absens

πλαγιες άνώμαλες.


ΟΙ

94

'

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

ΔΑ:Σοr:Σ

TOr

'Όσο για το πλάτος του ποτ:αμου, ό Τζων ΚΟΡτ' ύ-

~'T , ι , Δ'''' λ πο λ ογισε οτι ηταν σαραντ:α περιπου μετρα. εν ηταν οι-

πον άπλο ρυάκι, άλλα :τvαραπόταμoς άρκετα σημαντικός, που ΤΟ ρεύμα ίου φαινόταν γρήγορο. Καλmερα {ta, ηταν να περιμένονν να φέξη, για να 'ξ e. ' " """,,~ '.11. , , ε ακριuωσ'O'Uν τα πραγματ'α, και να Ο'Κεψυουν τι υα καμονν. Το προτιμόcrερο ητ'αν να βρουν ενα μέρος σίγουρο καΙ Ο"τ:εγνό, για να περάσ'O'Uν τη νύχτα τους. ΚαΙ πρα­ γμαηκά, ό Κάμη βριηκε σε λίγο ενα εΙδος σπηλιας, που ξα­ νοιγόταν πάνω σίΟ μεγάλο έκείνο πέτρωμα της οχ{}ης, καΙ 'τ

~

",

που ηταν αρ~ετα

r:I

,

ΕUριυχωρO, ωσ'τε να

,

χωρεση

"

και

ίους

τέσσερεις.

ΚαΙ πρώτα πρωία ά.ποφάσισαν να φανε το ύπόλοι­ πο κρέας, που είχμνε ψήσει για το γεύμα του μεσημεριου. Μ' αύτ'Ο τΟν τρόπο, δε {}' άναγκάζονταν ν' άνάψοιυν φω­ τιά, πoιU ή λάμψη της μπορούσε να προσελκύση ζώα έπι­

κίνδννα. Κρωώδειλοι κι ίπποπότ'αμοι άφ{}ονοϊίν στα πο­ τάμια της 'Αφρικης. Κι αν ύπηρ,χαν καΙ στΟ ποτάμι αύ-

" to,

πραγμα πο λ'.Q" υ πιυανο,

'λ α ξ ηεν δ'''' η προφυ ηταν

διΌ'λ ου

περιττή. ΕΙναι άλή{}εια ott μια φωτ'ια σwτ:ηρoύμενη ως '(Ο

πρωί, σ'την είσ'οδο της σ'πηλιας, {}α μπορούσε να διώξη " , " -" με τον καπνο της ία σ'υWεφα των κουνουπιων, που μα-

-

στιζαν την οχ{}η έκείνη. 'Αλλ' ηταν προτιμότερο κι εύκο­ λώτερο να περιφρονήσουν τα κεντρίσμα1ία ίών ένοχλητι­ κών έντόμων, παρα τα φοδερα σ'αγόνια ίών κροκοδείλων και τ'ών ίπποποτάμων. Τις πρώτες ώρες της νύχtας, ό Τζων ΚΟΡτ' εμεινε φρουρος κοντα στην είσοδο της σ'πηλιας, ένώ οί σύντρο­ φοί του κοιμόνταν ύπνο βα&ύ, παρ' δλους τους βόμδοιυς ίών έντόμων. Καία τη διάρκεια της άγρύπνιας ίαIJ, δεν άντιλή­ φ{}ηκε τίποτε ύ:ιwπτ:o, νόμισε ομως Οτ'Ι ακoιuσε πολλες φορες να έπαναλαμδάνεtαι μια λέξη, που φαινόταν να βγαίνη άπο χείλη άν{tρώπινα, σε τόνο {tρηνώδη ... Made by Absens

to


Η

ΣΧΕΔΙΑ

95

Κι ή λέξη αύτη ητανε «ν γ κ ό Ρ α », παύ στη γλώσ­ σα των Η}αγενων, σημαίνει μητέρα ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑτυ ΠΈΜΠΤΟ

Made by Absens

Π(ί)ς να μη {}εωρη{}ούν εύτuχ είς , αφού ό όδηγος α­ νακάλυψε τη σπηλια εκείνη; Πάνω στο εδαφος αμμος λεπτή, πολυ στεγνή. Κα­ νένα ιχνος ύγρασίας, ούτε στα γύρω τοιχώματα, ούτε σtο επάνω, που αποτ;ελούσε την όροφή. Χάρη στο αδια­ πέραστο αύτο ασυλο, οί ταξιδιωτ:ες μας δεν ενοχλή{}η­ καν διόλου απο τη ραγδαία βροχη που βάσταξε τη μιση νύχτα. Είχαν, λοιπόν, άσφαλες καταφύγιο στο σπήλαιο αύτό, για δλο τον καιρό, που {}α απαιτούσε ή κατασκευη της σχεδίας. " Αλλωστε, αρκετα δυνατος ανεμος φυσούσε ηδη απο τα βορεινά. Ό ούρανός, με τις πρωτες ακτίνες τού ήλίου, κα{}άρισε άπο τα σύννεφα. ~H μέρα φαινόταν ζε­ στή. "!σως ό Κάμη κι οί σύντροφοί του να &uμόταν με πόito τη σκια των δέντρων. κάτω απο τα όποία είχαν όδοι­ πορήσει επι πέντε μέρες. ~O Τζων Κορτ κι ό Μαξ Ούμπερ δεν εκρυδαν κα­ {}όλου τ;ην εύitυμία τoιuς, τη χαρά τους. ΤΟ ποτάμι εκεί­ νο εμελλε να τους μεταφέρη, χωρις κόπο, σε διάστημα τριακοσίων χιλιομέτρων περίπου, ως εκεί δπου ετ:ρεχε ό Ούμπάγκης. 'Έτσι, τα τρία τέταρτα τού ταξιδιού {}α τα εκαναν με δρους πιο εύνοϊκούς, απ' δ,τι είχαν διανύσει το αλλο τέταρτο, δηλαδη το διάστημα απο την εισοδο τού δάσους ως την άριστερη οχ{}η τού ποταμού. Ό ύπολογισμος αύτος καταστρώ-ltηκε με άρκετη ακρίδεια απο τον Τζων Κόρτ, σύμφωνα με τις πληροφο­ ρίες, που τού εδωσε ό όδηγός.


TOr

ΟΙ ΠΙθΗΚΑΝθΡΏΠΟΙ

96 'Επ

'

,

ανω,

,

το ποταμι

άπλ

'

ΔΑΣοrΣ ~I

U

ωνοταν οσΌ εφι;ανε

W,

β~'

i\..εμ-

μα, σχεδΟν ευ:&εία γραμμή, κι εξαφανιζόταν σε άπόστα­ ση τριων χιλιομέτρων, κάτω άπο τις συστάδες των δέν­ ίρων. 'ΑπΟ κεί ίσως :&α λόξευε προς τα βορειοανατολικά, κι άπ' αύτο :&α μπορουσε κανεΙς να συσχετίση με το άλλο εκείνο ρυάκι, που παρατηρψrε το καρα6άνι, σταν

m

στ,ά:&μευαν στο λόφο των ταμαρινόδενtρων. Κάτω, ίο ποτάμι προχωρουσε μισο χιλιόμετρο περί­ που, κι Μο κεί εκανε μιαν άπότομη στροφη πρ,Ος τα νο, κι ε'ξ αφανιζ' " αυτη, , tιoava-vo λ ικα, οταν. 'Α" πο τη (J'τροφη

άπΟ τον άγκωνα αύ"ον του ποταμου, την κανονικη τ:ου πυκνότητ:α. Μπορούμε να πούμε ση

ρης οχfu)ς άποτ:ελούσε ένα 'Αλλ'

"

απο

,

την

"

απεναντι

.,

1'0

δάσος ξανάπαιρνε

amo

μέρος της άριστε­ μεγάλο βαλ ίωδες ξέφωτο.

1'0

_ΙΙ οχυη

'δ' ία ενtρα

.,.

ηίαν

παρατα-

Made by Absens

γμένα σε φάλαγγες πυκνές. Λόχμη βα:&ειά, άπέραντη, σκέπαζε τ11ν έπιφάνεια του άνώμαλου εκείνου εδάφους. 'Όσο για την κοίτη ίου ποταμου, νερ,ο κα:&αρό, που έτρεχε με όρμή, τη γέμιζε ως ία χείλη, παρασέρνοντας κορμους δένtρων, κλαδιά, :&άμνους και' σωρους χόρτα, που ξερρίζωνε 1/0 ρευμα κι άπο τΙς δυο Οχ:&ες. 10 Τζων Κορτ :&υμήfu)κε στι, τη νύχτα εκείνη, εΙχε άκοίισ'ει τη λέξη «νγκόρα», που προφέρfu)κε κοντα στο σπήλαιο. ΚοίΤlαξε λοιπΟν να δη μήπως Κιανένα ά~ρώ­ πινο πλάσμα τριγυρνoUσ'ε εκεί κοντά. "ΟίΙ νομάδες :&' ά­ ποτολμούσαν κάποτε να πλέουν στο ποτάμι αύτ'ό, για να φτάσουν στον Ούμπάγκη, αύτ:ο μπορουσε κανεΙς να το παραδεχτη, χωρΙς δμως και να σuμπεράνη ση ή άπέραν­ τη εκείνη εκταση ίου δάσους, Miι προχωρούσε προς τ' ά­ νατολικα ως τις πηγες ίού Νείλου, συχναζότ'αν άπΟ ��υ­ λες νομαδικές, 11 στι την καίοικουσαν φυλες μόνιμες. ι Οπωσδήποτε, ό Τζων Κορτ δεν άνακάλuψε κανένα ά~ρώπινo πλάσμα γύρω στο βάλτο, αUίε πάνω στο βρά­ χο, οϋτ;ε στη δεξια oxfu) ίου ποταμου. " λ'_ΙΙ ' -Q' .,. , .Ck. - Θ ... ακανα αvος, σκεφτ:ηκε· υα η-rαν παραισυll,ση ...


Η

... aιέκΡΙ'Ι:Χ"

':0

M!!:~ Ούμπερ

κσλ ιόν

μικρό Ιθσ.γεν?! νά. ατέκοντσ.ι

Made by Absens

:;,-(,'1 &ΡΙ:;":εΡ-fi δχθ-η. (Σελ.

7 -

οι Πιθ-ηκιiνθρωπoι

97

ΣΧΕΔΙΑ

101)

κοντ!!:


98

ΟΙ ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

Μπ.ορεί ν' άπo~oιμή&ηκα καμια σηγμη και να μαυ φάνη­ κε, στ' ονειρό μου, στι άκουσα αύτη τη λέξη. ;" tLJCorts για" το περιστ:α.τικσ, αυrtο " στους , Κ αι'δ'εν εlJ1:ε συντρόφους του. Μόν.ο στράφηκε πρ,ος τον Μαξ. Ούμπερ

"

,

και τ.ον ρωτησε:

-'Αγαπητέ μOlυ Μάξ, ζήτησες ταπεινα συγγνώμη άπο τον καλό μας Κάμη, γιατι άμφέ6αλλες για την ϋπαρξη ταυ ποταμού, για την οποία αύτος δεν άμφέ6αλλε ποτέ; ., • , < Μ α'ξ 0<υμπερ, , .Q' - Π ολ υ' ευχαριστως, απαντησε ο υα ομ.ολογήσω στι έγω είχα άδικο, κι ΟΤΙ ο Κάμη είχε δίκιο. Και είμαι πσλυ εύτυχης γιατι το ποτάμι αύτο {}α μας βγά­ λη ίσια στον Ούμπάγκη, χωρις κόπ.ο... - Χωρις κόπ.ο ... , δεν μπορω να το βε6αιώσω, είπε ο

'

< δηγος. σ

"1σως

'

,

καταρραΧΤΈς, ρευμαια

...

-" Ας

βλέπουμε μόνο την καλ η οψη ιων πραγμάιων, έπανέλα6ε ο Τζων Κ6ρτ. Γυρεύαμε ποτ:άμι, και βρήκαμε. Λ.ογαριάζαμε να φτιάξουμε σχεδία, ας την φιιάξουμε. - ' Aπh σήμερα {t' άρχίσω τη δoιuλειά, είπε δ Κάμη' κι αν {tέλετε να με βοη{}'ή σ εΤΈ, κύριε Τζών ... - Βε6αιότατα, Κάμη. Κι ένω έμείς {tιX δoruλεύουμε, δ Μαξ {tιX εχη την καλωσύνη να φροντίση για την τροφή. , ;' λ' β "απαντησε , ι: - Κ αι" το πραγμα ειναι π.ο υ ιαστικ.ο, ο Μάξ, γιατΙ δεν εχoιuμε τίποτε να φαμε... 'Εκείνος ο φα­ γας δ Λάγκα, τα εφαγε σλα χτες το βράδι... -'Εγώ, φίλε μου Μάξ; ψι%ρισε ο Λάγκα, που νόμι­ σε στι τ:ον μάλωναν στα σ.ο6αρά, και φάνηκε :Πολυ λυπημέν.ος. . -"Οχι δά, άστειεύομαι, καλέ μου Λάγκα! έξακολαύ­ &ησε ο Μαξ Ούμπέρ. 'Έλα μαζί μου. Θα παμε για κυ­ νήγι. Θ' άκολουr3ήσουμε την οχ{}η, ως έκεί που κάνει

"

,

",

u , " στροφη t10 πσταμι. Μ"ε τ.ο β'λ α το απο ενα μερ.ος, με το πο-

τάμι άπα το αλλο, το κυνήγι δε {tιX μας λείψη, καί, ποιος ξέρει, ίσως πιάσουμε και κανένα ψάρι.

Μόν.ο να φυλαχτητε άπο τους κροκόδειλους κι άπΟ τους ίπποπόταμους, κύριε Μάξ, είπε ο οδηγός. Made by Absens

-


Η

ΣΧΕΔΙΑ

99

-"Ε, Κάμη, ενα μπούτι ίππoστόταμoιu ψητο δεν είναι ασχημο πράγμα, φαντάζομαι. Πώς μπορεί να μην εχη νοστιμότατο κρέας ενα ζώο, που εχει χαρακτήρα τόσο ει­ ρηνικό, ενα γoιuρoννι τoV νεραυ τέλος πάντων; - Χαρακτήρα ειρηνικό, μπορεί, κύριε Μάξ' άλλ' οταν τον πειράξουν, ό {}uμος του ίπποποτάμου είναι τρομερός! -Ώστόσο, δεν ~oρεί κανεις να του κόψη μερικα κι'" 'ξ η λ'ιγο... "Ε"" λ α', κρεας, χωρις να τον πειρα ,τι να γινη. - Τέλος πάνιων, πρόσitεσε ό Τζων Κόρτ, αν δητε τον παραμικρο κίνδυνο, να γυρίσετε το γρηγορώτερο. Ν α εί­ στε φρόνιμοι ... - Και σείς να είστε ησυχοι. 'Έλα, πάμε Λάγκα. - Ν αί, πήγαινε, παιδί μου, είπε ό Τζων Κόρτ, και μην ξεχνάς, ΟΤΙ σού έμπιστευόμαστ-ε το φίλο σου Μάξ! "Τστερα άστ' αύτη τη σύσταση, μπορούσαν να -&εω­ ρουν βέ6αιο ΟΤΙ τίποτε το δυσάρεστο δε -&α συνέδαινε στον Μαξ Ούμπέρ, άφου ό Λάγκα -&α ητανε κοντά του για να ~oν προσέχη. Ό Μαξ Ούμπερ πηρε την καραμπίνα του κι έπι­ -&εώρησε τη φυσιγγιο{}ήκη του. - Οικονομία στα φυσίγγια, κύριε Μάξ, είπε ό όδηγός. -'Όσο γίνεται, Κάμη, άπάντησε ό Μαξ Ούμπέρ. Μα την άλή{}'εια δμως, λυπάμαι πολυ που ή φύση δεν έφρόν­ τισε να κάμη και κανένα φυσιγγιόδεντρο, δπως εκαμε το άριόδεντρο και τ:ο βουτυρόδενιρο τών άφρικανικών δα­ σών. ''Εισι, -&α μπορούσε κανεις να κόδη φυσίγγια, δστως κόδει τώρα σύκα 11 χουρμάδες! ... - Πολυ σωσιά! είπαν γελιονιας ό Τζων Κορτ κι ό Κάμη. Κι ό Μαξ Ούμπερ και ό Λάγκα πηραν το δρόμο της οχ-&ης, δρόμο κατηφορικό, που τους εκριΥψε σε λίγο και τους δυό.

'Αφου εμειναν μ6νοι, ό Τζων Κορτ ~ι ό Κάμη ciρ -

Made by Absens

χισαν ν' άναζηtoύν ξύλα κατάλληλα για την καtωrκευη της σχεδίας, πράγμα που παρουσίαζε κάποια δυσκολία,


ΟΙ

100

ΠΙθΗΚΑΝθΡΏΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

γιατι ό Τζων Koρ-t κι ό όδηγος δεν είχαν παρα μόνο ενα

,

"

τσεκουρι και τα

,

μαχαιρια ~oυς.

Με τέτοια εργαλεία, πώς να ρίξ01JV τσυς γίγαντες έκείνους τοίί δά<rους 11 εστω άΚιόμα και τ,α πιο μικρα δέν­ τ,ρα; Γι' αύτο ό Κάμη λογάριαζε να μεταχειρ,ιστη τα πε­

σμένα κλαδιά, που {}οα τα σuνέδεε με κισσοιύς, και πάνω

στα όποία {}οα καυασκεύαζαν ενα εΙδος πατώματος με χώ­ μα και χόρτα. Σχεδία μακρεια τέσσερα μέτρα και πλα­ τεια τρία, {}οα ηταν άρκετη για τη μεταφορα τριών άνδρών

κι ένος παιδιoιU, πσυ αλλωστε {}οα άπο6ιοάζονταν στην ξη­ ρά, o~αν ηταν να φάνε

11

να στα{}ομεύουν τις νύχτες.

'Απο τα ξύλα έκείνα, πσυ τα γηρατειά, ό ανεμος 11 ό κεραυνος είχαν προκαλέσει την πτώση τους, μεγάλη πο­ σότης βρισκόταν στιο βάλτο, οπου μερικα ρητινώδη δέν­ τ,ρα ύψώνονταν άΚιόμα έδώ κι εκεί. την προηγούμενη μέ­ ρα ό Κάμη είχε σκεφτη να έπιστρέψη στο μέρος εκείνο και να μαζέψη τ' άπαιτούμενα κομμάτια για την ΚJατα­ σκευη τ:ης σχεδ~ας. Είπε λοιπΟν το σχέδιό του στΟν Τζων Κόρt, κι αυτος άπάντη,σ" οτι είναι πρό&υμος να τον συνο­ δέψη. Μόλις έκατο βήματα εΙχαν να κάμουν, για να συναν­

τήσουν ενα σωρο ξύλα, καΊ1άλληλα για την καΊ1ασκευη της σχεδίας. Ή σο6αρότερη δοοκολία {}οα ηταν βέ6αια, να τα σύρουν ως την σχ{}η. Σε περίΠτ'ωση πσυ ή δουλεια αύτη ηταν άνώτερη άπο τις δυνάμεις τους, δε {}οα την ε-

-

πιχειρουσαν,

,

παρα

~,

υστερα

~,"

απο

την

,-

επιστροφη

των

κυ-

νηγών.

Made by Absens

Στο άναμεταξύ, ολα φανέρωναν οτι ό Μαξ Ούμπερ εκανε καλο κυνήγι. Είχαν άκούσει εναν πuρoooλισμό, κι ή γνωστη επιδεξιότης τ:oιU Γάλλου τους εκαμε να συμπε­ ράνουν οτι ό πuρo6oλισμoς αυτ:ος δεν πfιγε χαμένος. Βε­ οαιότατα, με τα πολεμοφόδια πσυ εΙχαν άκόμα, ή διατρο­ φη τοίί μικροίί όμίλου {}οα ηταν εξασφαλισμένη, κατα το διάστημα τών τριακοσίων αύτών χιλιομέτ:ρωιν, πσυ τσυς


Η

ΣJXEΔIA

101

χώρ,ιζαν άπα τον Ούμπάγκη, καΙ για μεγαλύτερο μάλι­ στα διάστημα. ιο Τζων καρτ κι ό Κάμη καταγίνονταν να ξεχωρί­ ζουν τα καλ mερα ξύλα, οταν την πρ,οσοχή τους τρά6η­ ξαν κάτι κραυγές, που εΡΧO'Vτ1αν άπα τα νοτιοανατολικά, δηλαδη άπα την διεύ&uνση που εΙχε πάρει ό Μαξ Ούμπέρ. _ΙΗ φωνη του ΜάξΙ.. εf:πε ό Τζων Κόρτ. - Ν αί, άπάντησε ό Κάμη, κι ή φωνη του Λάγκα! ' , < Τζ' - Μ ηπως κιν δ' υνευουν; ρωτησ'ε ο ων κ' ορτ. -"Ας τρέξουμε! άπάντη<rε ό όδηγός. Κι οί δυό τους διέσχισαν τον πίσω άπΟ την οχ{}η " μικρο ιf~Ιι " κατω τoιu ανοι" β α'λ~' το, κι εφτασαν στο vψωμα, πoιu γόταν ή σπηλιά. , ΑπΟ τη ftέση αύτη εστρεψαν τα μάτια τους προς τα πάνιο μέρη του ποταμου, καΙ διέκριναν Μαξ Ού­ μπερ και 'tiOν μικρο ίftαγενYj να στέκων-rαι κοντ:α στην ά­ ριστερη Οχ{}η. Ούτε ανftρωπoι, οϋ't'ε ζώα στην περιοχή . ., Αλλωστε, με 'ία σήμα'ία που εκαναν, 'ίους προσκαλούσαν άπλώς να πάνε σ' εκείνο 1'0 μέρος, άλλα χωρlς να εκφρά­ ζουν κανένα φό60, καμιαν άνησυχία. ιο Κάμη κι ό Τζων ΚΟρ'ί κατέ6ηκαν άπο 'ίο μικρο ύψωμα και περπάτησαν γρήγορα τριακόσια ως τε'ίΡακό­ σια μέτρα. "Ο'ίαν βρέ{}ηκαν ολοι μαζί, ό Μαξ Ούμπερ άρκέ-

m

-

, , ., Φ αινεται οη

στηκε να πη:

-

δ'

-Q" , , , 'ξ ε υα κανης τον κοπο να φτ:ια ης σχε-

Made by Absens

δία, Κάμη ... " ρωτησε οt! οrδηγος. ' - Κ αι' γιατ:ι; - Γιατί, νά, μια ετοιμη! Δεν εΙναι βέ6Ι αια σε πολυ κα, ξ'λ ., τ ' λ η', κα'ίασ'ίαση, 'ία υ α της ομως ειναι κ αλ α. Κι ό Μαξ Ούμπερ εδειξε σ' εναν κολπίσκο της 0χ{}ης ενα εΙδος πλωτού :rnα'ίώματος, κατασκευασμένο άπΟ , , 'δ ' , , Jt.._ ' δ οκαρια και σανι ια, που κρατ:ι.ovταν μ tiVU σχοινι καταστραμμένο, που ή ακρη tΌ'U ητανε δεμένη με πάσσαλο, μπη­ γμένο στην 5χ-θη.


102

ΟΙ

llleHKAΚePQllOI

τοι

ΔΑΣΟΙΣ

Σχεδία!.. φώναξε ό Τζων Κόρτ. ' . ειναι . " . Κ'αμη. Π ραγμαtικα, σχε δ'ια., απαντησε ο Για τον προορισμο τ:ών δοκαριών εκείνων και τών σανιδιών, που η'ων συνδεδεμένα, πραγματικα δεν ύπηρ­ χε καμια άμφιδολία. -Ί-&αγενείς, λοιπόν, άνέδηκαν στο ΠΟίάμι ως αύτο το μέρος; είπε ό Κάμη.

-

-Ί-&αγενείς η εξερεΥVΗίές, άπάντησε ό Τζων Κόρτ. Κι ώστόσο, αν 110 μέρος αυτο του δάσους ίού Ούμπάγκη είχε εξερευνη-&η, -&α το μά-&αινα στο Κογκο η σ'ΤΟ Καμε­

Made by Absens

ρούν. 'Αλλ' ως ίάψα εγω δεν άκουσα να γίνη λόγος για εξερεύνηση τού δάσ'ους αυτού. - Οϋτε εγώ, πρόσ-&εσε ό Μαξ Ούμπέρ. Τέλος πάν­ των, αυτο λίγο μας ενδιαφέρει. ΤΟ ζήτημα είναι να δού­ με αν α'υίη ή σχεδία, η μαλλον τ' άπομεινάρι της σχε­ δίας, μπορεί να μας χρησ'ιμεύση. - Βεδαιότ:ατα! άπάντησ'ε ό όδηγός. Κι έτoιμάστrηκε να πατήση πάνω στ'Ο σανίδωμα, 0ταν τον συγκράτησε μια κραυγη τού Λάγκα. ΤΟ παιδί, που είχε άπoμακρυν8Ίj ως πενήντα βήμα­ τα μπροστά, ξαναγύριζε τρέχοντας. Στο χέρι του κρα­ τούσε ενα πράγμα, που τ;ο κουνούσε. "Οίαν πλησίασε, παρέδωσε ίΟ πράγμα αύτ:ο τΟν Τζων Κόρτ. "'Η τ:αν ενα σιδερένιο λουκέίΟ, σκουριασμένο και χω­ ρις κλειδί, που άλλωσίε ό μηχανισμός του φαινόταν χα­ λασμένος. - Σίγουρα, είπε ό Μαξ Ούμπέρ, δεν πρόκεται οϋτε για κατοίκους ίου Κογκό, οϋτε για άλλους (&αγενείς. Λευκαυς και μόνο λευκους πρέπει να μετέφερ,ε ή σχεδία αύτη ως ίον άγκώνα του ποταμου ... - Και που δεν επέστρεψαν ποτέ! πρόσ&εσε ό Τζων Κόρτ. "'Ηταν πολυ εϋκολο να βγάλη κανεις αύτο το συμ­ πέρασμα. Οί σκουριες τού λουκέτου, ή άποσύν&εση της σχεδίας, μαρτυρουσαν στι πολλα χρόνια πέρασαν άφότου


Η

103

ΣΧΕΔΙΑ

χά&ηκε έκείνο, κι έγκαίελείφ&η αύτη στην ακτη ίού κολ­ πίσκου. Δυο συμπεράσμαία εδγαιναν, λογικα κι αδιαφιλο-

,

νεικητα,

", 110

δ

απο

ιπ

,.,

λ'

ο

,

~'O

αυιο γεγονος.

ίαν,

,

λ'

οιπον,

τα

, , Τζ'ων Κ'Ο'ρct, ο'Μ α", ''t: Ο" , _Κ'αμη δ'ε δ ιατυπωσε ο υμπερ κι ο δίστασαν να παραδεχ-rούν: ΠρώίΟ, οίΙ τ:αξιδιώτες η έξερεwlγrές, οχι ίfl'αγε­ νείς, είχαν φτάσει στο ξέφωτ:ο -αύίό, έρχόμενΟ'ι είτε απο πάνω, είτε απο κάίω, απο την είσοδΟ' ίου μεγάλoιu δά­ σους.

Δεύτερο, ΟΤΙ οί ταξιδιώτες η έξερευνητ:ές, για τον ενα η τον άλλο λόγο, είχαν αφήσει έκέι τη σχεδία τους, για να πανε ασφαλώς προς α��αγνώρηση τού μέρους έ­ κείνου τ-oU δάσους, που άπλωνόταν στην αριστερη Οχ&η. 'Ε'

ν

πασl1

,

περ,ιπτωσει,

,,. , ,αυίους . , απ

κα:νεις

δ'

Ι

εν

ε χε

φσ,νη πιά. Cιϋτε ό Τζων ΚόΡί, ούτε ό Μαξ Ούμπέρ, απο τότε που κατ-οικουσαν στ-ο Κογκό, δε {t-υμόνrαν να εγινε

,

πoτlε

λ'

ογος γι

,,.,,,~,

αυτ-ην την εςερεννηση.

, αν ~, δ' Ί" , Ί" λ ' Το περιστ:ατικο, εν ηίαν περιεργο, ηίαν 1'ου αχισ1'ον απροσδόκηιΟ', κι ό Μαξ Ούμπερ αναγκάστηκε να παραιτη{}η ά.πΟ την τιμη οτι αύίος ύπηρξε ό προ)τος έ­ πισκέπτης ίου μεγάλου δάσους, που έσφαλμένα 110 fl'wροϋσαν αδιαπέρασ1'Ο. Σ1'Ο αναμετ'αξύ, αδιάφορος για το ζήτημα αύτ:ο της προτεραιότητος, ό Κάμη έξέταζε με προσοχη 1'α δοκάρια καΙ τα σανίδια της σχεδίας. τα πρώτα βρίσκοντ:αν σε αρ­ κετα καλη κατάσίαση. τα δεύτερα εΙχαν βλαφci'ί περισ,

,

"

σο-rερο, και

",

1'ρια η

τεσσερα

"

επρεπε ν

,

,.

-Q.

-

ανrικα1'ασ-ι;αυOΙUΙV.

"Ήταν ομως γεγονος Ο1'Ι δεν ύπηρχε λόγος να κατασκευά-

,

σουν καινουργια

σχεδΙ"'''' ια απο την αρχη.

"Ε φrανε

' •

να επι-

_11 ' λ'Ι γο την , παλ' tO ο'δ' ., , δ ιορυωσουν ια. ηγος κι οι σwrρoφoι του εδλεπαν μ' εκπληξη καΙ χαρά, οτι είχαν ετοιμο μπρo~ στά τους 1'0 μέσΟ', που fl'ιX τους έπέτ:ρεπε να φίάσουν γρή­ γορα μέσα απο το δάσος, στην ενωση τού ποταμού με τ:ον

n_ ' ,

Made by Absens

υμπαγκη.


104

ΟΙ

ΠlθHKA...~θPΩΠOI

TOr

ΔAΣOrΣ

'Ενώ ό όδηγος καταγινόταν με τη σχεδία, οί δυΟ φίλοι έλεγαν τις dκέψεις τους για τις ανακαλύψεις της ήμέρας έκείνης. - Δέν ύπάρχει αμφιδολία, έπαναλάμ6ανε ό Τζων Κόρτ. Λευκοι έξερεύνησαν ηδη το ανώτερΟ' μέρος τ'Ου πο­ ταμού αύτοϋ, χωρις άλλΟ'! tH dχεδία αύτη, κατασκευα­ σμέ,νη χΟ'νδρ οε ιδώς , μπΟ'ροϋσε να εΙναι και δουλεια ίftα­ γενών, εστω! Άλλ' ύπάρχει το λουκέτο... - ΤΟ απΟ'καλυπτ'ΙΚΟ λουκέτο, έκτος απο τα άλλα αν­ τικείμενα πΟ'υ {}α βρούμε ίdως αργότερα, παρατήρησε ό Μαξ Ούμπέρ. -'Ελπίζεις να βρούμε κι 6.λλα Μάξ; - Ναι' κι ας έξακολου{}ήσουμε τις ερευνές μας (J); την καμπη τΟ'ύ πΟ'ταμού. ΕΙναι πιftανό, Τζών, ν' ανακα­ λύψΟ'υμε ίχνη ώυΟ κατα,σκηνώσεις, γιατΙ δεν πρέπει να {}εωρήσουμε σαν κάτι τέτΟ'ιο το σπήλαιΟ' σπου διανυκτε­ ρεύσαμε. Δε φαίνεται να χρησίμεψε ως τώρα σε 6.λλΟ'υς ανfl'ρώπouς, και δεν αμφιδάλλω, ΟΤΙ έμείς είμασίε οί πρώτοι πoιU ζητήσαμε καταφύγιο σ' αύτό ... - ΕΙναι βέδαιο, αγαπητέ μου Μάξ. "Ας έξακολΟ'υδή­ σουμε τΙς ερευνές μας ως τον αγκώνα τού ποταμού. - ΑύίΟ μας έπιδάλλεται, γιατι έκεί '(,ελειώνει το ξέ­ φωτο, και δε {Μ παραξενευόμουν καΜλου, αν λίγΟ' μα­ κρύτερα ... - Κάμη! φώναξε ό Τζων Κόρτ.

tO δδηγος ανέδηκε στην οχftη και πλησίασε ταυς δυΟ φίλΟ'υς. - Λοιπόν, ή σχεδία; ρώτησε ό Τζων Κόρτ. $\' Δ ιορυωνεται να ξύλα.

-

"λ ευκο α.

Π' αω

"

να

φε~ω

,>απαιτουμε,

τ

Made by Absens

- ΠρΙν αρχίσουμε αύτη την εργασία, έπρότεινε δ Μαξ Ούμπέρ, ας κάνουμε λίγα βήματ;α κατα μηκος της Οχ{}ης. ΠοιΟς ξέρει, μήπως βρούμε κι άλλα πράγματα, τίποτε έργαλεία, παραδείγματος χάρη, πoιU να έχουν τη σφραγί-, ,~, ".t:ι "", δα του εργοστασιου, ωστε να μαuourιΕ απ αΊ.YtΎJ την κα-


Η

ΤΟ IΙtχτuωτο α.ότο ε!χε μιά. π6ρτιχ, ΤΟ κλοul'il -ητχν Μεισ.

Made by Absens

105

ΣΧΕΔΙΑ

ιiνoιχτη τη (Σελ.

108)

στιγμη έκεΙνΎ).


ΟΙ

106

ΔΑΣοrΣ

llIeHKANePQllOI TOr

ταγωγή τους. "Αν βρίσκαμε μάλιστα καΙ τ1ίποτε σκεύη μαγειρικά, για να συμπληρώσorυμε το ατελέστατ:ο μαγει­ ρε~o μας, τί καλά! Γιατί, πρέπει να όμολογήσουμε ότι δεν

"

,

"λ 'λ ι.Ι ουτε φυτζ'" ανι, ουτε κουτα

εχουμε τιποτε,

Μήπως ελπίζεις, αγαπητέ μου Μάξ, ν' ανακαλύψης όλόκληρο μαγειριείο, καΙ τραπέζι στρωμένο, ετοιμο για τους ταξιδιώ1!ες; ι 'λ πι'ζ ω τιπστε, Ι , Ι μου Τζ ων, Ι 'λλ' - Δ εν ε αγαπητε α α βρ . ισκόμαστε μJ1ίΡOστα σε κάτι το ανεξήγη-rο, καΙ πρέπει να προσπα{}-ήσουμε ν' ανακαλύψoruμε καμιαν εξήγηση εύλογη.

-

-

"Α ς

r ειναι,

Μ α. 'ξ

Π ειρα 'ζ ει

δυο χιλιόμετρα;

-

m __ ,

"

Ψτανει να

ν

"

_._-Q απομακρυνυ'ουμε

,

"

μην προχωρησαυμε περισσοτερο,

., ενα

,

απαντη-

σε ό όδηγός. 'Αρκεί να πάμε ως εκεί που στρέφει το πα­ τάμι. 'Αφοιυ εχουμε την ευκολία να τ10 διαπλεύσουμε, ας

, -

ζ'

μην κουρα ομαστε

,

με

λ

, ...

ζ

ανωφε ες

πε οστοριες

Ι Κ αμη, Ι " , Τζ' Σ υμφωνοι, απαντηΟΈ Ο ων Κ' ορτ. "Αλλ ωστε, αργότερα, ενώ το ρεύμα {}οα παρασύρη τη σχεδία μας, {}οα μπορσίιμε μ' όλη μας την άνεση -να παρατηρσίιμε ιΙς δυο δχ{}'ες, κι αν ύπάρχουν που{}-ενα ίχνη κατασκήνω.Q' Τ " ανακα λύψ' ουμε. σης, υα

Οί τρείς άννρ.ες κι ό Λάγκα ακολού3ησαν την οχ{}η, ενα εΙδος φυσικσίι προχώμαιος, ανάμεσα 0'-00 βάλιο προς ι

"

'"

'\

'\

'\

αριστερα και Ο'τ'ον πσταμο προς

'\

ια

δξ Ι ε ια.

Δ' ιαφορα

πουλια πετσίισαν κι εφευγαν ιρομαγμένα σιο διά6α τους, πάπιες προ πάντων κι ορτύκια. ΚαΙ όταν, με τΟν πρώτο ταυ πυρο60λισμό, ό Μαξ Ούμπερ σκότωσε ενα μεγάλο δρ­ ιύκι, το μεσημ6ρινο γεύμα εξασφαλίστηκε. Βαδίζοντας διαρκώς, οί έκδρομείς δεν επαυσαν να κοιτάζουν χάμω, αναζητώντας κανένα ίχνος, βήμα ά.ν­ {}ορώπου Τι πράγμα λησμWΗμένo κατα γης. Μ' όλη την προοεκτικη αmη ερευνα, τόσο στο πάνω ,

-

"'I.<\..n~'

μερος της Οχυιις,

00'0

",

και στΌ κατω,

δ'βι.q,.,.,

ε

,

ρευιικιε τιποτε.

Made by Absens

'Όταν ό Κάμη κι οί σύντροφοί τ·ου εψτασαν στην πρώτη σειρα τών δέντρων, χαιρετίστηκαν απο ιΙς κραυ-


Η

ΣΧΕΔΙΑ

107

γες μιας αγέλης πι&ήκων. τα τετράχειρα αύτα δεν τρό­ μαξαν καΙ τόσο πολυ άπο την παρουσία τών άνltρώπων. ~Ωστόσo, άρχισαν να φεύγουν. Πολυ λιγότερο παραξε­ νεύτηκαν οί όδοιπόροι για την παρουσία πι&ήκων στα δέντρα εκείνα. "'Hrav μπαμπουίνοι, μακάκοι, γί660νες - που μοιά­ ζουν πολυ με γορίλες χιμπατζηδες κι οrUρακοτάγγοι. 'Όπως δλα τα είδη ιών άφρικανικών πι&ήκων, είχαν πο­ λυ μικρες ούρές, γLαιΙ ή μεγάλη ούρα είναι αποικλειστι­ κο διακριτικα τών πι&ήκων της' Αμερικης. 'Ο πωσ δΙ ηποτε,

-

ι < παρατηρησε ο

,

Ι!. υαια

" " ..

Τζ' ων ΚΙ ορτ, αυτοι β' ε-

δ'" ~"'ξ εν εφτια ξ αν τη σχε δ'ια, κι 00'0 ε υστνοι κι αν ειναι,

δεν εφτασαν άκόμα συα σημείο να μεταχειρίζωνται λουι

κετα

ι

...

Ο15ιε κλου6ιά, ύπαθ'έιω ... άπάντησε ό Μαξ Ούμπέρ. Κλου6ιά; φώναξε ό Τζων Κόρτ. Πώς σού -liQitE, Μάξ, ν' άναφέρης κλου6ιά; - Μού ηρ{)-ε... γιατί, εκεί πέρα, άνάμεσα στη λόχμη,

-

καμια είκοσαρια βήμαια άπο την σχ{)-η, μου φαίνεται δτι διακρ{νω κάτι που μοιάζει με κλουδί. .. .. ' μυρμηγκοφω λ" <Ι - Θ ... α' ειναι καμια ια σαν κυψε'λ η, οπως τΙς φτιάχνουν τα μυρμήγκια της 'Αφρικης, άπάντησε ό Κόρτ.

-"Οχι, ό κύριος Μαξ δεν κάνει λά{)-ος! βε6αίωσε ό Κάμη. Ναί. .. εκεί πέρα, σαν κλου6ί, η μάλλον σαν καλυ­ δούλα, κατασκυασμένη στη ρίζα δυο ακακιών, καΙ που ή

..

'oψή' της ειναι δ ιχτuωτηι προσ

...

Είτε κλου6,ί, είτε καλύ6α, επανέλαδε ό Μαξ Ού­ μπέρ, πρέπει να πάμε να δσίίμε τί εχει μέσα. - Ν α ε'ίμασιε προσεχτικοί, έΙΠε ό όδηγός, καΙ να προ­ χωρούμε πίσω άπα τα δέντρα. - ΚαΙ τί φόδος ύπάρχει; φώναξε ό Μαξ Ούμπέρ, που τον ερέitιζε κατα τη σννή{)-ειά του διπλο αίσ{)-ημα, ανυ­

-

Made by Absens

πομονησίας καΙ περιεργείας. "Αλλωστ'ε, δλη ή περιοχη φαινόιαν ερημη.


llleHKANePgllOI TOr

ΟΙ

108

ΔΑΣοrΣ

Δεν άκουγόταν παρα το κελάδημα τών πουλιών κι οί κραυγες τών πι{}-ήκων που εφευγαν. Κανένα ίχνος, πα­ λιο η καινούργιο, άπο κα-rασκήνωση δε φαιmαν γύρω στο μεγάλο ξέφωτο. Κανένα ίχνος έπίσης στιην έπιφά­ νεια του νερού, που παρέσυρε μόνο ένα σωρ,ο μεγάλα φυ­ τ:ά. 'ΑπΟ τ' αλλο μέρος, ή ίδια οψη ερημιάς κι εγκατάλει­ ψης. τα τελευταία έκατο 6ήματα τα πέρασαν γρήγορα πάνω στην οχ3η, που εκανε γωνία, άκολοιυ&ώντ:ας τη

,-

-

'Ο β'λ τ:ος στ:ροφη του Jrotαμουα

' ." -reλειωνε σ, αυτο τ:ο , με-

ρος, και το εδαφος φαινότ:αν όλοένα πιΟ στιεγνό, δσο ύ­ ψωνόταν και σκεπαζόταν άστΟ φUΤα πυκνότερα.

"

,

" τ:,α , τρια

'Η παρα'δ οξ η οικ 'οδ ομη φανηκε τοτ:ε κατα

τέταρτα, στη,ριζόμενη σ-rις άκακίες και σκεπασμένη άστΟ στέγη γερτή, που χανόταν κάτ:ω άστο πυκνο στ:ρώμα χόρ­ των ξηρών. OϋVε πόρτα φαινόταν, oru-rB παρά{tυρo, κι οί

"

'"

6

'

~" τηαση. β' κισσοι, πεφτοντ:ας, εκρυ αν τις π λ' ευρες της, ως

'Εκείνο που της εδινε όψη κλουδιου, ηταν το δι­ χτuωτo της πρόσοψής της, παρόμοιο μ' έκείνο που χωρίζ ει,

' ..

'" αυτο

""

,

~ '",~' σία u ι ιριοτροφεια, τα u ι ιρια απο το κοιvo.

Το, δ ιχτuωτo

ειχε

"

μια πορ,τα,

"

"

ανοιχτη

τη

στι-

γμη έκείνη. ΤΟ κλοΟΟι ητ:αν αδειο. το εΙδε ό Μαξ Ούμπέρ, δταν εφτ:ασε πρώτος, κι ετρεξε να μπη μέσα. Μερικα σκεύη ηταν μέσα στ:ο κλ0υ6ί: μια χύτ'ρα σε άρκετα καλη κατάσταση, ένα μπρίκι, ενα φλυτζάνι, τρία τέσσερα μπουκάλια σπασμένα, ένα σκέπασμα μάλλινο πα­ λιό, κουρέλια άστΟ ύφάσματα, ενα τσεκούρι σκoιuριασμένo και μια {}-ήκη γυαλιών φαγωμένη, πάνω στην όποία δεν ητανε πια δυνατο να διαδάση κανεις το Ονομα τ:ου κατα­ σκευαστού. Σε μια γωνια ητ:αν ένα καtrι'ι με-rάλλινο, που

Amo

,

ΊΌ

,

,

σκεπασμα

"

του

"λ εινε εκ

'

,

τοσο

κα λ'" α, ωστε,

βέ6 αια,

,

Α' υ'α

, "Ι'' βρισκοταν μεσα το πrριεχoμενo, αν ε χε κατι το κουτι.

Made by Absens

'Ο Μαξ Ούμπερ 1)0 σήκωσε, προσπά{}ησε να -ro ά­ νοίξη, άλλα δεν τ:ο κατόρ{}ωσε. Ή σκουρια εΙχε κολλήσει


Ο ΔοκτgΡ

rIOXAOrZEN

109

έvcελως "t'a δυΟ κομμάτια του κουτιου. Χρειάστηκε να :rnsράσουν ενα μιαχαίρι στη σχισμάδα του σκεπάσματος, που επιτέλους ύποχώρησε ΤΟ κomι περιείχε ενα σημειωματ:άριο, άρκετα διατη­ ρούμενο, και στη ράχη τ'ου σημειωμαrαρίου amoυ ήταν τu­ πωμένες δυο λέξεις, που ό Μαξ Ούμπερ -rις διάδασε δυνα­ τά: « ι:1 ό κ τ ω Ρ ι ο Χ ά ο v ε ν ».

r

ΚΕΦΑΛΑΙΟ

t

ΔΕΚΑΤΟ ΕΚΤΟ

Ό οόκτωρ Γιοχάουζεν

Made by Absens

"Αν ό Τζων Kόρ-r, ό Μαξ Ούμπερ κι αύτΌς ό Κά­ μη δε φώναξαν οτ:αν ακουσαν να προφέρ,εται το Ονομα αύτό, πρέπει να -ro άποδώσouμε στην ύπερΟΟλικη κα"t'ά­ πληξη πoιU -rους εκοιψε τη φωνή. Το όνομα Γιοχάουζεν ητ'αν άποκάλυψη! Διαφώτ:ιζε ενα μέρος του μυστηρίου που σκέπαζε την παραδοξότερη άπο "t'Ις νέες έπιστημονικες άπόπειρες, "t'o παράτολμο έκεί­ νο πείραμα, οπου "t'Q κωμικο άνακατεOOrαν με το σΟΟαρό, με τ'ο τρ,αγικΟ μάλιmα, YLa"t'l πίσ"t'ευαν ΟΤΙ ή λύση τ:ου -&α ηταν άπΟ "t'Ις πιο οίκ"t'ρές. 'Ίσως οί παλιοι να &uμoUντ'αι "t'o πείραμα, που -&έ­ λησε να κάνη ό 'ΑμερικανΟς Γκάρνερ, με τον σκοπο να σπουδάση τη γλώσσα των πι{}ήκων, για να δώση στις {tεωρ{ες τ'ου άπόδειξη πειραματική. Το όνομα του κα{}-η­ γητη, τ'α αρ~ρα, που δημοσιεύτηκαν σε επιστημονικα :τι;ε­ ριοδικα καΙ σ' έφημερίδες της Νέας (Τόρκης, "t'o σχεηκο Il.λ'ιο, πoιu , δημοσιευτηκε , 'λ' " , και κυκ οφορησε ευΡυτ1ατ'α στην β Ιυ 'Αγγλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία καΙ την 'Αμερική, αύ­ τα δεν ηταν δυνατο να ξεχαστoίJν άπΟ "t'ους κατοίκους "t'oυ ΚογκΟ Τι του Καμερούν, καΙ ίδιαιτέρως άπο τ'Qν Τζων , "Μ 'ξ Ο' , Κορτ και τ'ον α υμπερ. - Τέλος πάντων! φώναξε ό πραι"t'ος νά, έκείνος, για


ΟΤ

110

llIeHK~~ePQllOI

TOr

ΔΑΣοrΣ

τΟν όποίο δεν ύπάρχει πια καμια είδηση ... - Και για τον όποίο καμια δε -&α ύπάρξη ποτέ, αφου δε βρίσ'Κεται πια εδώ για να μας τη δώση! απάντησε ό δεύτερας.

«'Εκεινας»,

"Γ 'λλ ο, για τον α

"'Α και τον μερικα:νο,

'

...

η-

ταν ό δώιτωρ Γιοχάαυζεν. 'Αλλα πιο μπροστα απο ίον δώιίαρα αύτ:ον νά, τί είχε κάμει ό Γκάρνερ: ~o 'Αμερι­ κανος αύίος δε {}α μπορουσε βέ6αια να στη ο,η είπε α­ νάλογα ό Ζαν Ραυσσω στον πρόλογΟ' ίφν «Έξομολογή'Α λ e' ,~" δ' σεων»:« να αμυανω ενα εγχειρημα, παυ ομοιο ταυ εν f!:I

-',

ύπάρχει κανένα παράδειγμα, και που δε {}α εχη διόλου μιμητές». ΤΟ εγχείρημα του Γκάρνερ εμελλε να εχη μι-

,

" ... Toru λ'αχισίOV εναν

μητες,

της

Προτου φύγη για ίη Μαύρη 'Ήπειρο, ό κα&ηγη­ Γκάρνερ είχε σχετισίij με ίον κόσμο τών πι{}ήκων,

τον εξημερωμένο κόσμο εννοείται. 'Απο τις μακρες κι ε­ πίμOlνες παρατηρήσεις Toru, σχημάτισε την πεποί-&ηση οτι τα -cε-cράχειρα αύτα μιλαυν, οτι συνεννοαυνται, ΟΤΙ μετα­

χειρίζονται κραυγες εναρ-&ρες, οτι εχουν κάπΟ'ια λέξη για να εκφράζουν την εννοια «τ:ρό)γω» και κάποιαν αλλη για να εκφράζαυν την εννοια «πίσω». Μέσα στο ΖωολογικΟ Kilno της Βάσιγκτον, ό Γκάρνερ εστησε διάφοροruς φω­ νογράφoruς, προορισμένoruς να συλλέγoruν τις λέξεις της πι&ηκικης γλώσσης. Παρατήρησε ακόμα, οίΙ οί nί&ηκοι

,

-nραγμα

noru"δ' τοιυ; ιακρινει

"απο "

σημανίLκα

τους

-'

αν-

{}ρώnους - δε μιλαυνε norrE χωρις ν&ναι ανάγκη. Και τη γνώμη του αύτη τη διατύπωσε ώς έξης:

«"Εχω

Q" σταυερη

/ ,.<\.νι την nfnoLU'Ioη,

"-',

που

την

απεκομισα

απο μακρες ζωολογικες nαρατηρήσεις, οτι ολα rrcJ μαστ:ο­ φόρα κατέχoruν τη δ\ιναμη να εκφράζωνται με ενάρ{}ρoruς λόγους, σε βα{}μο ανάλογα nQo; '(ην nείρα ταυς και τις ανάγκες τoruς».

Made by Absens

Πριν <Xno τις ερευνες ταυ Γκάρνερ, ηταν ηδη γνω­ στό, ΟΤΙ ία μ ασ-cοφό ρ α, σκυλιά, πί&ηκοι κι αλλα, εχουν το λαρυγγοστΟ'μαχικο μηχανισμ,ο ομοιο με ταυ αv{}ρώπου,


Ο ΔΟΚΤ2Ρ

ΓΙΟΧΑΟΙΖΕΝ

111

και τη γλώσσα κατάλληλη για τ1Ίν παραγωγη ενάρ-6-ρων ηχων. 'Αλλ'

'1"

ηtαν

,

/

επισης

"

γνωστο,

και

,

μη

,

προς

κακοφανι-

σμο τών πι&ηκολόγων, δτι ή σκέψη προηγήθηκε του λό­ γου. Για να μιλάη κανείς, πρέπει να σκέφτεται, κι ή σκέ­ ψη άπαιτεί τη δύναμη της γενικεύσεως, πσυ ία ζώα δεν τ1ιν εχουν. Μιλάει βέ6αια ό παπαγάλος, άλλα δεν εννοεί λέξη άπ' δσα λέει. tH άλήθεια είναι, δη, αν τα ζώα δε μιλούν, αυτο συμ6αίνει γιατι ή φύση δε τα προίκισε με την άπαιτού­ μενη νοημοσύνη. 'Άλλωστε, τίποτε δε &α ία εμπόδιζε. Αυτα δμως τα λογικότατα και όρθόταία, ό καθηγητ1Ίς Γκάρνερ, δε θ{λησε να τα λά6η ύπ' όψη του. 'Εννοείται δτι ή &εωρία του πολεμή&ηκε δυναίά. Γι' αυτό, άτωφά.σισε να πάη και να συναναστραφη με

-Q

'fh;', 'λ Ι 'δ Ι _Q'βΙ τους πn"ικους, που πο υαριυμοι και ιαφοροι υα ρισκσν-

ταν στα δάση της τροπικης 'Αφρικης. 'Αφού θα μάθαινε ί1Ίν γοριλλικη και τη χιμπατζη­ δικη γλώσσα, -6-α επέστρεφε στην 'Αμερικη και -6-α δη­ μοσίευε τη γραμμαιικη και το λεξικο της πι&ηκικης! οι, ,

Ι

αντιπα

λ

οι

Ι

τοτε

_Q"

u

Ιζ

,

_Q'

αναγκα ονταν να καταυΈσουν

, " 1 τα ΟΠfl.α

και να όμολογ11σουν την ηττα τους. \0 Γκάρνερ κράτησε τ1Ίν ύπόσχεση πσυ εδωσε στον έαυτό ταυ και στον επιστημονικο κόσμο; ΑυίΟ η'ιαν ζή­ τημα, και φαίνεται δτι ό δόκτωρ Γιοχάουζεν δεν το πί­ στεψε, δπως θα μπορ έση να κρίνη ό άναγν(Οστης.

Κατα το ετος 1892, αυτο εΙναι βέ6αιο, ό Γκάρνερ εφυγε άπο την 'Αμερική, και φτάνοντας στη Λιμπερ6ιλλ στις 12 'Οκτω6ρίου, εμεινε ως το Φε6ρουάριο του 1894. Μόλις Τ1Ίν εποχη αυτη ό καθηγητης άποφάσισε να άρχίση τις επιτόπιες μελέτες του. 'Αφού άνέπλευσε τον 'ι) Ι ,,, , , 'λ ' e eΙ , Λ γουη μ ενα μικρο ατμοπ ΟΙΟ, απουωαστηκε στη α-

,

' '1 ε-

Ι 2 2 'Α πριλ'" ι:ι λ ικο μπερεν, και"στις' ιου εφτασε στο Κ αυΌ

ραποστολείο του Φερνάνδου' Βάζ. Made by Absens

Οί μοναχοι του Άγίου Πνεύματος τον ύποδέχτη-


ΟΙ

112 καν φ ιλ ο

ΠΙθΗΚΑΝθΡgποι

"

TOr

,

ΔΑΣοrΣ

,.,

:ι.

.<\"~

-

ενα στΌ σπιτι τους, που "ταν O'tις OΧυ~ της

.,

0-

μορφης έκείνης λίμνης Φερνάνδος Βάζ. (ο κα{}ηγητης μπορούσε να νομίζη τ,ον έαmό ιου ευτυχη για τΙς περιποιήσεις ιού Ίεραποοτολείου, που ε­

καμε τα πάντα για να τον διευκολύνη στΟ παράτ:ολμο ζωο­ λογικό του έπιχείρημα. Πίσω άκριδώς άπο ιο (Ιεραποοιολείο ίrψώνoνται τα πρώvα δέντρα ένος μεγάλου δάσους, οπου άφ&oνoU~ σαν οί πί&ηκοι. Δεν μπορούσε κανεΙς να όνειροπολήση , • , '" , 'Αλλ' 'Ι' καία λλ η λ οτερη ευκαιρια για να τους γνωριση. . ηταν άνάγκη να ερ{}η κανεΙς σε στ:ενη συνάφεια με τα τε­ τράχειρα, και με μια λέξη να συμμεριστη τη ζωή ίους. Γι' αυίό, ό Γκάρνερ εΙχε φτιάξει ενα μεγάλο σιδε-

,

λ

ι!.,

ρενιο κ ουυι,

"λ'

που να

υνετ:αι.

Τ'

ο κ

λ

..

Ι!.' ., ΟυυΙ αυτο

, μειακομι-

στηκε καΙ στ:ή{}ηκε στο δάσος. Λέγουν, καΙ πιστέψτε το, αν {t-έλειε, ΟίΙ ό Γκάρνερ έ'ζησε εκεί τρείς μηνες, τον πε­ ρισσότερο καιρο μόνος, κι ετσι μπόρεσε να μά{tη τη γ~ ριλλικη στη φυσική της καίάσταση. (Η άλή{}'εια εΙναι, ΟΙΙ ό φρόνιμος 'Αμερικανος εστη­ σε τ,ο μειάλλινο σπίτι του σε άπόσταση μόλις είκοσι λε­ πτών της ωρας άπο (ΙεραποστολείΟ, κοντα στην πηγή του, ενα μέρος που το όνόμασε «Γορίλλειο», καΙ οπου ε­

m

φr:ανε κανεΙς άπΌ ενα δρόμο σκιερό. Koιμή{tηκε μάλιστα έκεί τρ,είς νύχτες συνεχώς. 'Αλλ' έπειδη τον έδάγκωναν χιλιάδες εντομα, δεν μπόρεσε να μείνη περισσότερο, έλυ­ σε το κλουδί του κι έπέστρΕψε σίους μοναχους ίου (Αγίου Π νεύμαίος, για να ζητηση φιλοξενία, που ίoU δό{tηκε με πρmtυμία. Τέλος, στΙς 18 'Ιουνίου, άφού έγκαίέλειψε τελείως το πείραμα καΙ τους μοναχούς, εφτασε στην 'Αμερική,

Made by Absens

φέρνοντας για μόνο ένttύμιo ίού ταξιδιού του δυο μικροιυς χιμπαίζηδες, που έπέμεναν ομως να μη κου6εντιάζουν μαζί του. Νά, τί κατόρ{t-ωσε ό Γκάρνερ. Μ' άλλα λόγια, το ζήτημα εμεινε άλυτο. "Αν ύπηρχε γλά)σσα πι{tήκων, ή


Made by Absens

Ο

ΔΟΚΤΩΡ

rIOXAOrZEN

113

, Aλλιi, πρΙν l7.πό τό πρόγευμοι, εΤχοιν έργοιστΥ) γιdι 'Idt έπισκευιiσoυ'/ τ'/j σχε~Ιoι, κι έργιiσΤΎjκoιν κοιΙ κοιτόπιν. (Σελ. 125)

8 -

ΟΙ Πιθηκιiνθpωπoι


ΟΙ

114

'

TOr

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

γ λ ωσσα αυτη εμενε ν

, , .,

"

ρες

σννειειναν

' λ ειτουργιες,

" που

λ

ανακα υφυ

'1,

, στο

ΔΑΣοrΣ _<Ι'

καυ'ως κι οι

, σχηματισμο

ι

ιιαιτε-

της.

Ό κα{}ηγητης Γκάρνερ ίσχυριζόταν δτι εΙχε άνακα­ λύψει διάφορα φωνητικα σιοιχεία. που εΙχαν όρισμένη

,

σημασια,

παρα

δ

'

ι lειγματος χαρη:

βουο = ιροφη ,

ι

σενι

=πιοιο

γιεγκ=πρόσεχε "λλ α, κι α

"

Ι ψ' ι παυ τα κατεγραε με πρΟσ'οχη.

'Α' ι ργοτ,ερα μα-

λιστα, ύστερα άπσ πειράματα που εγιναν αιο ζωολογικΟ κηπο της Βάσιγκιον, και χάρη στη χρήση φωνογράφων, βεδαίωνε δτι άνακάλυψε και μια γενικη λέξη, που εχει σχέση με κάftε πράγμα που πίνεται' μιαν άλλη για τη χρή­ ση ιου χεριού, μιαν άλλη για τ:ον ύπολογισμο του χρόναυ κλπ. Γενικά, κατα τον Γκάρνερ, τη γλώσσα των πι{tήκων την άποιελοΟΟαν όχτω η εννια ftεμελιώδες ηχοι που άλ­ λαζαν άπα τρ·ιάνια η τριάντα πένιε μεταπτώαεις, που, ταυς εδινε μάλιστα και το μουσικο τ:όνο, λέγcm:ας ΟΤΙ ή άρ_<ι υ'ρωση

ι ι 'λ' δΙ γινοτ:αν παντα σε «α ιεση». "δ l!.' _<ι Ι υ'εωρ>ια Σ υμφωνα με την αρυινεια ι

"

για

την καtα-

γωγη των είδων και την κληρονομικη μεrαδίδαση των

-

φuσικων

,

πρO"dερηματων,

- "κατα " τη

μπορει κανεις,

γνωμη

πάνιοτ:ε του Γκάρ,νερ, να ρωτήση: «"Αν το άv{}ρώπινο γένος κατάγεται άπΟ τ:αυς πι{tήκoυς, γιατι τΜε κι ή άν­ ftρώπινη γλώσαα δεν κατάγεται άπο την πρωτογενη γλώσ­ αα των άv{}ρωποειδων ζώων;» 'Αλλ'

• "__<Ι

"Υ.

ο ανυρωπος εχει

'

ι u.Qays

ι

,

προγονους toυ -τα -τε-

,

ι Ν α, -ΤΙΙ" ι ιραχειρα; επρεπε ν 'άπoδ.q,;; εΙχυll, άλλ' α δ'εν απο δει-

χ{tηκε. ~H άλήftεια εΙναι, δτ:ι ή λεγόμενη γλώασα των πι_<ι ι " υηκων, πoιu

'

~<ι.... δ_<ι " , Γκαρινερ,εν ι δ' ανακαλ υψυιικε ηυεν απο τ:ον

Made by Absens

ηιαν παρα έκείνη των Φόγγων, που βγάζουιν τα μαστο­ φόρα για να σννεννοούνται με τα δμοιά τoιuς, δπως άλ-


Ο

ΔΟΚΤQΡ

ΓΙΟΧΑΟΙΖΕΝ

115

λωστε δλα τα ζώα, σκυλιά, άλογα, πρό6ατα, χηνες, χει­ λιδόνια, μυρμήγκια, μέλισσες. Και σύμφωνα με ίις πα­ ρατηρήσεις ένος φυσιοδίφη, ή συνεννόηση αύτη γίνεται,

είυε με ηχους, είτε με ιδιαίτερες κινήσεις, κι αν δεν έκ­ φράζουν xa{tamo σκέψεις, έκφράζουν ίουλάχιστ:ον ζωη­ ρες έντυπώσεις, ή{tικες συγκινήσεις, παραδείγματος χά­ ρη τη χαρα 11 το φό60. "Ήταν, λοιπόν, φανερο δτι ίο ζήτημα δεν μπορούσε να λυ{tη απα ίις ανεπαρκείς, και πολυ λίγο πειρ'αμαίικες μελέτες ίου 'Αμερικανου κα{tηγητη. Γι' αύτό, δυο χρό­ νια αργ6τερα, fjQ{tE στο νου ένος Γερμανοιίι γιατρorίί ή

ιδέα να έπαναλάδη ίο πείραμα, πηγαίνοντας να ζήση στα βάitη τοιίι δάσους, ανάμεσα στον κόσμο ίών πι{tήκων, κι οχι πια σε άπόσταση είκοσι λεπιών άπο ενα ΊεραΠΟ(}ίΟ­ λείο, εσίω κι αν έπρόκειτο να πέση %μα ίών ένιόμων, στα όποία δεν μπόρεσε ν' αντισία{tη ό έπLστη.μOlνικΟς ζη­ λ,ος τοιίι Γκάρνερ. , , σίΟ'Κ αμερουν, ' 'Μλ' , τοιε στη α ιμπα, καΒ ρισκοιαν ποιος γιατρ'ος πoιU λεγόταν Γιοχάουζεν. 'Έμενε έκεί μερι­ κα χρόνια. "Ήταν γιατρός, αλλ' αγαπούσε περισσότ:ερο τη ζωολ,ογία και τη βοτανικη απο την ιατρική. "Οταν ε­ μα{tε την άποτυχία ,;οιίι Γκάρνερ, σκέφτηκε να τον αντι-

,

"

καίαστηση στο πειραμα,

μ

,

~'λ

ο

,,, ,

σ που

ηταν παραπανω

απο

πενήντα χρονών. Είχε πάει 1Ι!ολλες φορ,ες στη Λιμπερ­ δίλλ, κι ό Τζων Κορτ είχε ίην εύκαιρία να ίον γνωρίση και 'να σ'lJζητηση μαζί ίου. (ο δόκίωρ Γιοχάουζεν, αν και αρκεία μεγάλης ήλι,

κιας,

..

'.1\.

'

ειχε υγεια υαυιμασια.

Μ λ

Ι

-

ουσε

,

τα

γα

λλ'

.

ικα

,

και

,

Τ'α

Made by Absens

αγγλικα δπως τη μητρική ίου γλώσσα, καταλάδαινε και τη διάλεΚί,ο τών ι{tαγενών, που στο τέλος την εμα{tε κα­ λά, κατα την έξάσκηση τσU έπαγγέλματός του. "Αλλω­ στε, ή περιουσία του τού έπέτρεπε να έξασκη την ιατρικη δωρεάν. Δεν εΙχε κανένα στενο συγγενη. 'Ανεξάρτητ,ος έντε­ λώς κα{tως ηταν, δεν εΙχε να δώση λογαριασμο σε κα-


116

ΟΙ

,

εχοντ:ας πεπΟΙυ'l,ση

νενα,

~

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

' ..C\.ν,,'

amv

TOr r,

ΔΑ-Σοr-Σ

"

εαυτο του, που ΤΙΠΑUε

δ'

εν

ηταν ίκανο να την κλονίση. Πρέπει ομως να προσ&έσου­ με, δτι ηίαν παράξενος άν&ρωπος, μονομανής, καί, μ' αλλα λόγια, 't'oυ εΙχε στ-ρίψει κάποια βίδα ... Στην ύπηρεσία 1'00 γιατρου'ηταν ενας Η}'αγενής, άπο ίΟν όποίο ηταν άρκετα εύχαριστημένος. 'Όίαν του εΙπε το σχέδιό του, δτι &α πήγαινε δηλαδη να ζήση στο δά­ σος, άνάμεσα στους πι&ήκους, ό ί3αγενης α:ύτος δε δί­ στασε να προσφέρη τις ύπηρεσίες του σ-ΟΟν κύριό wu, και να δεχτη να τον άκολου&ήση, χωρις να ξέρη κι α:ύτος καλα καλα τί άναλά6αινε. Δηλαδή, ό δόκτωρ Γιοχάουζεν εΙχε τώρα στη δου­ λεια και βοη&ό. Kλαu6ι συστήματος Γκάρνερ, καλύtερα φτιασμένο, πιο εύρύχωρο, που ';0 παρήγγειλε στη Γερ,μα­ νία, μετακομίστηκε σε κομμάτια με άτμόπλοιο, πoιU επια­

νε στη Μαλίμπα. 'Εξ άλλου, στην πόλη αύτή, εύκολα μπό­ ρεσαν να προμη{}tειr&οϋν ,;ρόφιμα, κονσέρ6ες κι αλλα έφό­ δια, ίκανα να τους έξασφαλίσαυν τη διατροφη για πολυν και,ρό. 'Όσο για τα μαγειρικα και Οικιακα σκεύη, ία σκε­ πάσματα ίOrU κρ,ε66ατιOO, ία σεντόνια, άσπρόρΡOΙUΧα, φο­ ρέματα κλπ., αύτα τα πηραν άπλούστατα άπο 1'0 σπίίΙ τού γιατροrU, κα&ως κι ενα παλιο οργανο της Βαρ6αρίας (λατέρνα), που ετυχε να εχη. Ό γιαίρος Γιoχ(~oυζεν, βλέπετε, νόμιζε πως οί πί3ηκοι δε &α ηταν άναίσ&ητοι στα itέλγητρα της μαu­ σικης ...

Made by Absens

Έκτος άπ' αύτό, παράγγειλε να τού φτιάξουν κι άρ­ κετα μετάλλια νικέλινα, με 1" Ονομά του και με την εί­ κόνα του, προορισμένα βέΙ>αια για ίους προκρίτους της πι{}ηκικης έκείνης άποικίας, που ελπιζε να φτιάξη στην Κεντρώα 'Αφρική! Τέλος, σίις 13 ΦεΙ>ρoυαρίαu 1894, ό δόκτωρ Γιο­ χάουζεν κι ό ί&αγενης ύπηρέτης πηραν ία πράγματά τους και έπι6ι6άσ3ηκαν σ' ενα μικρο πλοίο, a-vov ποταμο Μπάρ­ ρη, που &α τΟν άνέπλεαν για να πάνε...


Ο ΔΟΚΤQΡ

!'

ειπε,

,

rrOXAOrZEN

117

Για να πανε που; Αύτο ό δόκτωρ Γιοχάουζεν δεν το " _a. 'λ ,,-, , ΤΗ ' ουτε υε ησε να το πη σε κανενα. ταν το μυστι-

κο του.

,

,

'

'Ε.πε LvrI ~ για πολ' .!l.' ειχε 1 λ ογο ν υν καιρο δ'ε υα

"

ανα-

νεώση τΙς πρoμή~ειές του, ~α ηταν κατ' αύτον τΟν τρόπο έξασφαλισμένος άπΟ κά~ε περιέργεια καΙ κά~ε ένοχλητι­ κη άδιακρισία. "ΑλλωΟ"ΤΈ δε χρειάζονταν κανένα· ό ί~α,

~

",

-

",

γενης κι αυτος ηταν ικανοι να επαρκουν στις αναγκες τους.

'Όσο για συναναστροφή, ό δόκτωρ Γιοχάουζεν, που ηταν βε6αιότ,αυος οτι ~' άνακάλυπτε το μυστικΟ της πι~κικης γλώσσας, μήπως δε ~α εΙχε τη συναναστροφη των έξυ­ πνόιατων τετράχειρων, καΙ δε ~α εύχαριστιόταν οσο η{}ε­ λε με τα σπάνια {}έλγητρά της; '.!l. ' " 1'" λ ' Το,, μονο που μαυ'ευτηκε αργοτερα, ειναι οτι 1'0 π οιαρω άνέπλευσε 1ίον Μπάρρη, σε διάστημα μερικων έκατον­ ίάδων λευγων, οτι άγκυρο6όλησε στο χωριο Νγκίλα, οτι στρατολογή{}ηκαν έκεί είκοσι περίπου μαύροι, άχ~oφό­ ροι, που φoρτώ~καν 1'0 κλου6Ι καΙ τ' άλλα πράγματα,

,

και

β'δ α ισαν 'Αλλ'

'" l' αναίΟ λ' ικα. " τοτε , δ'εν ακουστηκε " απο προς

"

πια

τιποτε

"

για

τον

δόκτορα Γιοχάουζεν. Οί άχ~oφόρoι, έπιστρέφοντας στη Νγκίλα, δεν ηταν σε κατάσταση να ύποδείξουν με άκρί­ δεια το μέρος οπου άφησαν το γιαίρό. Τέλος πάvίων πέ­ ρασαν δυο όλόκληρα χρόνια, καί, μολονότι εγιναν μερι­ κες ερευνες, που εμειναν ομως χωρις άποτέλεσμα, δεν ύ­ πηρχε ή παραμικρη είδηση για 1'0 Γερμανσ γιατρο και τον πιστό του ύπηρέτη. "Ηδη, Ο t Τζ' t Μ'ξ Ο' 'Τ , ,<11 ων Ι{' ορτ κι ο α υμπερ ηταν σε υε-

Made by Absens

ση να ξέρουν, κάπως ίουλάχισίOV, δσα συνέ6ησαν στο άναμείαξύ. Ό δόκτωρ Γιοχάουζεν {}α είχε φίάσει με την άκολου{}ία του σ' ενα ποτάμι, προς τα νOτιoδUΤικα τού δάσους ίου Ούμπάγκη· έκεί, άφου εδιωξε Τσ'υς ί{}αγενείς άχ{}οφόρους, εφτιαξε άπο σανίδια κι άπο χοντρα ξύλα μια σχεδία, κι άφου τελείωσε τη δουλεια αύτή, έμπηκε μέ.σα με τον ύπηρέτη του, και το ρεύμα toυ άγνώστου πα-


ΟΙ

118 -

,

"Ι!."'.

ταμου τον ευΥα

λ

TOr

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

"

"

ΔΑΣοrΣ

I~'"

,ε στο. μερος αυτο,

ο.ΠO'U εστη,σε το Κ

_.. Ι!. ι uuuL

του, την καλύδα με το διχτυωτο μπροστ.ινΟ τοίχο, κάτω Μο τα πρώτα δέντρα της άριστ-ερης Οχ&ης. Νά, τί ηταν βέ6αιο., Μο τη,ν ίστ-ορία του δόκτ-ορος Γιο­ χάουζεν. Πόσες σμως ύπofi'έσεις χωρούσαν ώς προς το ι ι • ι Γ" λ ι!.' τ .!. s: ι Γ ζητημα τ:ου τι απεγινε; ιατι τ-ο κ ουυΙ ηταν UUELaνo; ια'δ'εν ηιαν 'J' " ΤΙ κανεις μεσα;

"

, ,

Γ" ιατι οι δυό του ενοικοι τ-ο εγ-

κατ-έλειΨαν; Πόσους μηνες, πόσες έ6δομάδες εΙχαν κα.α. ι

ι

υισει μεσα σ

,., αυτο;

Θ λ

... ε

'

Υ.'

Ι

ι

ηματ-ικα uρ·αγε ε χαν φuγει;

Α

υ-

το δε φαινόταν καfi'όλου πιfi'ανό. Μήπως εΙχαν άρπαγη; 'Αλλ'

.

.,

απο.

ι ποιον;

-

'Α'··α. πο. ιυαγενεις;

,

'Αλλ' δ ι α Τ-OαιJoς

.

του

Ούμπάγκη νομιζόταν άΚιατοίκητ-ο. Μήπως επρεπε να πα­ ραδεχτη κανεΙς στ-ι τΟ'υς εφαγαν τ-α &ηρία; Τέλος πάν­ τ-ων, ό δόκτ-ωρ Γιοχάουζεν κι ό ύπηρέτης του ζoιUσαν άι

κομα;

Τις διάφορες αύτ-ες ερω·τησεις εκαμαν ό ΕVας προς τ'ον άλλον οί δυΟ φίλο.ι, άλλα σε καμια δεν μπορουσαν ν' • ι 'βe.., "λ' λ ι απαντησ()iΊJ\l με ευαιοτητα, και το. μυα Ο τους π ανιοταν

στο σ'Κοιάδι τ-ού μυστηρίου. -"Ας συμ6ουλευ3ουμε τ-ο σημειωματάριο, εΙΠε ό Τζων Κόρι. - ΕΙναι τΟ μόνο που εχουμε να κάνουμε, άπάντησε ό Μαξ Ούμπέρ. "Ίσως, κι αν δεν ύπάρχουν πληροφορίες διαφω,;ισ,;ικές, μόνο άπΟ TILς χρονολογίες fi'cl μπορέσου, με να

ι

συμπερανουμε

...

Ό Μαξ Ούμπερ άνοιξε το σημειωματάρω, πoιU με­ ρικές τ-ου σελίδες ητην κολλημένες άπο την ύγρασία. ' ι, δ ι 'λ ι Τ_ - Δ εν πιστευω να μας ιαφωτιση και πο υ ... ειnε -Για:ι;ί, Μάξ; - ΓιατΙ σλες του οί σελίδες εΙναι άγραφες, εΚτ'ος άπο την πρώτη ... - Κι αύτη ή πρώτη

σελίδα

τ'ί

περιέχει.;

ρώτησε ό

Τζων Κόρτ.

-

Μερικες άσmιάρτητες φράσεις και μερικες χρονο­

Made by Absens

λογίες, που βέ6αια, εμελλαν να χρησιμέψoιw άργότερα


Ο ΔΟΚΤ&!Ρ

119

rIOXAOrZEN

στο διm:ωρα Γιοχάουζεν για να συντάξη

το

ήμερ'ολό­

γιό του ... Κι ό Μαξ Ούμπέρ, με μεγάλη δυσκολία, Cίλλωσ-rε, καίόρftωσε να διαδάση ίις άκόλoυftες γραμμές, χαρα­ γμένες με μολύδι: «29 'Ιουλίου 1894.- Φτάνω με τους μαύρους σίΟ δάσος ίου Ούμπάγκη. Σταftμεύω στη δεξια σχ{}η ένος πο-vαμου. Κα-rασκευη σχεδίας. 3 Αύγούστou.-Ή σχεδία τιελείωσε. 'Έσ-rειλα τοιυς μαύρους στη Ν γκίλα. Kατlαστρoφη κάftε ίχνους της κα-

"

τασκηνωσης

μας.

'Επ Ι!. Ι!. 'ζ

Ιυιuα ομαι

,,<,

με τ10ν υπηρετη

μου

...

9 Αύγούστου.-'Επλεύσαμε έπtα μέρες, χωρις έ­ μπόδιο. Στα&ήκαμε στο ξ έφωτ:ο. Πολυάριftμοι πί{}ηκοι στα πέριξ. ΤΟ μέρος κατάλληλο. ', ,... , 10 Αυγουστου.-~εφορ-rωσαμε -ra" πραγμα-vα. Δ ιαλέξαμε ftέση για να στήσουμε το κλουδιl' κάίω άπΟ τα πρω­

-ra δέντρα της άριστερης σχ{}ης, έκεί που τελειώνει ίΟ ξέ­ φωτο. Πί{}ηκοι πολυάριftμοι, Χ ιμπατζη δες , γορίλλες. 13 Αύγούσίου.-Έγκατάσίαση ίελεία... Μπήκαμε

,

σίο Κ

λ

Ι!.'

ουυΙ.

Τ'

,

'λ -~,

α περιχωρα εντε ως ερημα,

~/"

,

ουτ:ε ιχνος αν-

{}:ρώπινου πλάσμα'ως, Lftaygvoov η Cίλλων. "Αφ{}ονα ύ­ δρόt)ια πουλιά. Ό ποτ-α μός , γεμά'τ'ος ψάρια. ΤΟ κλουδι μας προφύλαξε λα:μπρα άπο μια καταιγίδα.

Made by Absens

25 Aύγoύστoιu.-Mεία δώδεκα μέρες ... tH ζωή μας κ.ανονίστηκε. ΜερικοΙ ίππο:π:ότ:αμοι φάνηκαν στην έπιφά­ νεια -roij ποταμού, άλλα δε μας πείραξαν. Σκοτώσαμε αλκη κι άντιλόπη. την περασμένη νύχτ!α, μεγάλοι πωη­ κοι κοντα στο κλουδί. Δεν έξακρί6ωσα σμως σε ποιο εΙ­ δος άνήκοw. Δεν εδειχναν έχftρικες διω%σεις είρεχαν κάτω στο εδαφος η σκαρφάλωναν έπάνω σια δέντρα. Μου φάνηκε σίΙ εΙδα ενα φως σ' άπόσιαση έκατο βημά­ τωντων μέσα στη λόχμη. Φαίνε-rαι στι οί πί{}ηκοι αύίΟΙ μιλorίrν, άνταλλάσσουν μεταξύ ίων φράσεις ... <Ένας μι, ε"λ εγε.. « Ν γκορα Ί... νγκορα Ί... νγκορα Ί... », λ'ξ , κρος ε η που στη γλώσσα -roov LftaYEVOOV σημαίνει «μητέρα».


οι

120

ΠΙθΗΚΑΝθΡgποl

TOr

ΔΑΣοrΣ

το Λάγκα ακουσε με μεγάλλη προσοχη οσα διάδα­ ζε ό φίλος του Μάξ, καΙ τη στιγμη εκείνη φώναξε:

-

,

Ν αι...

,

ναι...

,

,

νγκορα...

νγκορα...

"

μητερα.

'Ακούοντας να προφέρουν τη λέξη αύτή, που κατέ­ γραψε ό δόκτωρ Γιοχάουζεν κι επανέλαδε ό μικρος Λά­ γκα, πως να μη &uμηf}η ό Τζων Κόρτ οτι την προηγού­ μενη νύχτια, κα{}ως άγρυπνσυσε ώς σκοστός, ή λέξη αύτη r

'

,,,,

ειχε φτασει στ

αυτια του;

Νόμισε οτι ηταν άπάτη, παραίσ{}ηση, δεν εΙχε πεί

,

τιποτε

"

σ,;ους

συντροφους

"

του

για

τ:ο

'" αυτο.

περισωτικο

'Αλλ' ύστερα άπο την παρατηρηση -.:ού Γιοχάorυζεν, {}εώ­ ρησε άπαραίτητο να τους

';0

πη.

Κι άμέσ'ως ό Μαξ Ούμπερ φώναξε:

-

Μπά! ωσ'τε λοιπΟν ό κα{}ηγητης Γκάρνερ εΙχε δί­

κιο; Μιλούν οί πί-θηκοι;

- Το μόινο που μπορω να πω, άπάντησε ό Τζων Κόρτ, είναι οτι κι εγω επίσης ακουσα τη λέξη «νγκόρα»! ΚαΙ διηγή{}ηκε ύπσ ποιες περιστάσεις ακουσε τη λέ­ ξη αύτή, με {}ρηνώδη φωνή, τη νύχτα της 14 προς τΙς 15 Μαρτίου, ενω φύλαγε σκοστός. Ί μπα. Ί φωνα ' ξε ο • Μ α'ξ Ο"υμπερ· να, , κι ενα ., πρα, - Μπα. 'κπλ ηκτικο γμα ε

' ...

-

Aίrt10 δε γύρευες; άπάντησε ό Τζων Κόρτ. το Κ'

1"

",

,

αμη ειχε ακουσει τη

δ

'

, ,

·ιηγηση αυτη.

ΤΗ

ταν φανε-

ρο πως ο,ΤΙ φαινόταν να ενδιαφέρη τόσ'Ο τον Γάλλο καΙ τον 'Αμερικανό, αύτον τον αφηνε άρκεtα ψυχρό. τα εύρήμα­ ,;α που άφoρoίXrαν τον δόκτορα Γιοχάουζεν, τα ύπoδέχτη~ κε με άδιαφορ,ία. Το σ'πουδαίο γι' αύroν ηταν οτι ό για­ τρος εΙχε φίιάσει μια σχεδία, που μπορούσαν να την χρη, σιμοποιησουν,

!\. ' καυ-ως

""λλ' και α· α πραγμαtα,

,;

,

που

περι-

Made by Absens

είχε το εγκαταλειμμένο κλουδί. 'Αλλα για την τύχη τού γιατρού καΙ του ύπηρέτη τ:ου ό όδηγος δεν αίσ{}ανόταν καμια άνησυχία, καμια περ,ιέργεια να μά{}η τί άπέγιναν,


Ο

AOKTQP rIOXAOrZEN

Τά. ζωσr. εφτσr.νσr.ν σχεΜν στΎj μέσ1j τΥι.

φυσιχ.Υι. σr.υτYι. γέφυρσr.., στctθ'ljκσr.ν

εκεί, κσr.Ι περΙμενσr.ν τό~ πέpσr.σμσr. τΥι. σXεδΙσr.~.

Made by Absens

121

(Σελ. 140)


ΟΙ

122

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

ΤΟΤ

ΔΑΣΟΤΣ

ούτε, πολυ λιγότερο, -&α είχε διά-&εση να περιπλανη-&ουν, αύτος κι οί σύντροφοί τΌυ στο μεγάλο δάσος, για ν' άνα­ καλύψουν τα ίχνη. τους, με κίνδυνο ν' άρπαγουν κι α\rιJOί, δπως αρπ:αξαν βέ6αια κι εκείνους. Γι' αύτό, αν ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κορτ είχαν σκοπ:ο να πάνε να 't1oιUς ζητήσουν, -&α προσπαfroUσε με κά-&ε τρόστο να τους μετα­ πείση, καΙ -&α τoιUς εδειχνε, δη το μόνο που είχαν να κά­ μουν, ηταν να εξακoλαιr&ήσαuν 110 ταξίδι της επιστροφης, διαπλέοντης το π:οτάμι ως τον Ούμπάγκη. ~H λ ογικη '''λλ "λ~' α ωσ-ι:ε ε εγε ΟΤΙ

"

καμια -.;ε-ι:οια

"

αποστει-

ρα δεν μπορουσε να γίνη μ' ελπίδες επιτυχίας. Σε πo~o μέρος -&α διευ-&Uνoνταν για να βρουν το γιατρό; "Αν ύπηρχε καμια ενδειξη, όπωσδήποτε σίγουρη, ό Τζων Κορτ -&α Το -&εωρούσε κα-&ηκον του να τρέξη για να Ί10ν βοη{}ήση, κι ό Μαξ Ούμπερ τ,ο ίδιο. 'Αλλα δεν εί­ χαν τίπ:οτε άλλο, εκτος άπο τις άσύνδετες φράσεις ση-

m

f μειωματαριου,

"λ f που η -ι;ε ευταια

f εί' χε ημερομηνια

25

Α' υ-

γούσίου. Τίποτε άλλο, παρα σελίδες λευκες, που του κά­ κου τΙς φυλλομέίρησαν ως την ίελευτ:αία!.. Tόtε ό Τζων Κόρτ εΙπε:

-

Δεν ύπάρχει άμφιδολία, δίΙ ό για-ι:ρος ηρ-&ε στΟ μέ­

ρος αύίΟ στις

9 Αύγούστου, κι δίΙ οί σημειώσεις τoιu σία­ 25 1100 ίδίου μηνός. 'Αφου άπο τότε δεν ε­

ματούν στΙς γραψε τίποτε άλλο, σημαίνει δτι, για τον ένα λόγο η για ,

τ.ον

1!'lλ" 'λ l! ' ο, αφησε ίΟ κ ουυι

(J,J\,

ίου,

οπου εμεινε tI"

'δ μ.ονο εκα-

τρεις μέρες.

- Καί, πρόσ-&εσε ό Κάμη, δεν είναι δυνατο να φαν­ ταστη κανεΙς ίί άπέγινε; - ' Αδιάφορο, παρατήρησε ό Μαξ Ούμπέρ, δεν είμαι περίεργος ...

-"Ω, άγαπητέ μου φίλε, είσαι σε μεγάλο βα-&μό...

-'Έχεις δίκιο, Τζών' και για να βρούμε τη λύση του αίνί γμαίος αύτου ... Made by Absens

-"Ας <tύγουμε, άρκέστηκε να πη ό όδηγός.


ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

123

rIOXAOrZEN

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ ΕΒΔΟΜΟ

Τό ποτάμι Γιοχάουζεν Πραγματικά, δεν επρεπε ν' άργοστΟΡ11σουν. "Εστρεπε να έπισκευάσουν το γρηγορόηερο τη σχεδία, και να δια­ πλεύσoruν το ποτάμι. "Αν, άργότερα, {}α κρινότ;αν άνα­

γκαίο να όργανω&η μια αποστολη για να βρούνε ίον δό­ κτορα Γιαχάoruζεν, για να έξερευνήσoruν ιΟ μεγάλο δάσος άπο τη μια ακρη στην αλλη, αύτο μπορούσε να γίνη ύπο συν&ηκες εύνο'ίκότερες, κι ηίαν έλεύ&εροι οί δυο φίλοι να πάρoruν μέρος στην άποστολή. Προτού βγούν απο το κλου6ί, επρεπε να έπι{}'εωρή­ σουν κά&ε του γωνία. 'Ίσως &α ε6ρισκαν κι αλλα πρά­ γματ:α χρήσιμα. Αύτο βέ6αια δε {}α ηιαν άδιακρισία και άγένεια εκ μέρoruς τoruς, γιατι πως να παραδεχτή κανείς, ΟιΙ μετα δυο όλόκληρα χρόνια απσuσίας, ό κύριός τους {}α

."

'"

ερχοταν να τα

ζ

,

ητηση;

...

ΤΟ κλoru,6ί, σιερεώτατα φτιαγμένο, εδινε άκόμα σί­

γουρο καταφύγιο. Ή στέγη, άπο τσίγκο σκεπασμένοΙ\! με αχυρο, είχε μεί.νει ά6λα6ης και προφύλαγε το εσωτερι­ κό. Ή μπροστινη πλευρά, ή μόνη που είχε διχτυωτ:ο πλέ­ γμα, ηταν γυρισμένη προς τα βορεινά, κι ηίαν ετσι έκτε­ &ειμένη λιγότερο στους άνέμους. τα επιπλα, κρε66άτια, τραπέζια, κα&ίσματα κλπ., {}α βρίσκονταν βέ6αια άπεί­ ραχτα, αν {}αμεναν μέσα στο κλoru6ί. 'Αλλα τα είχαν πά­ ρει, κι αύτ:ο φαινόταν άρκετα άνεξήγητο.

'Q ' στοσο,

υστερα rf

απο .,

,

,

δ'

.,

υο χρονων εγκατα ειψη,

.1\. '

υα

ητ:αν άναγκαίες μερικες έπισκευές. τα σανίδια των ίΟΙ­ χωμάτων αρχιζαν να σαπίζουν, οί ακρες απο τους παρα,

''1'

noru

στατες,

ηταν

,

χωμενοι

,t:\

στο

υγρο

_

χωμα,

,

κουινιονταν,

και πολλα ιχνη φ{}ορας φαίνονταν κάιω άπο τους κισ-

,

"

Made by Absens

'δ ες. σους και τις πρασινα


124

ΟΙ

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

Άλλ' ό Κάμη κι οί σύντροφοί του δεν εΙχαν άνάγ-

κη

ν

, αν , αλ'αυσυν l!.

" μια

'

δ λ τετοιαουεια.

ΤΗ ταν πολ" υ

,

απι-

{}ανο, στι ή χαλ αια αύτη {}α χρησίμευε κάποτε ώς κατ:α­ φύγιο σε κανέναν άλλο φανατικο πι{}ηκολόγο, ΚιαΙ {}α την άφηναν σπως ηταν καΙ βρισκόταν. Και ίώρα, δε {tιX εδρισκαν τίποτε άλλο, παρα μόνο τήν κατσαρόλα, το μπρίκι, το φλυτζάνι, τη {}ήκη τών γυα­ λιών καΙ το κουτι τού σημειωμαίαρίου; Ό Κάμη εψα­ ξε με μεγάλη προσοχή. Ούτε σπλα, ούτε σκεύη, ούτε κι­ δώΤLα, ούτε κονσέρδες, ούτε φορ,έματα. Δεν ύπηρχε άμ­ φιδολία σίΙ σλα αύτα τα πράγματα τα πηραν, κι ό όδη­ γος έτοιμαζόταν να βγη με άδειανα χέρια, σταν, σε μια γωνιά, τη γωνια του βά{}ouς προς τα δεξιά, ίΟ εδαφος,

"

"όδ που χτιιπησε με το π ι του,

"ι!. λ εναν <f τ ευγαε ηχο μετα λλ' L'XιO.

- Κάτι εΙναι έδώ, εΙΠε. ' κ λ ει δ"ι; επανε'λ αυε l!. 'Μ α'ξ Ο' , - "1σως κανενα ο υμπερ. , . Τζ'ων Κ'ορτ. - Κ αι' γιατι" ταχα κλ ειδ'ι; ρωτησε ο -"Ε, άγαπητέ μου Τζών, Τ:Ο κλειδΙ του μυστηρίου! Δεν ηταν σμως κλειδί' ητ:αν άπλώς ενα κοιυτΙ άrro "['σίγκο, {}αμμένο σ'τ'ο μέρος έκείνο. ~o Κάμη

t10

εδγαλε.

Made by Absens

Δε φαινότ'αν πολυ καtαστραμμένο, καΙ φαντασ{}ηίε τη χα­ ρά τους, σtαν το άνοιξαν καΙ εΙδαν στι εΙχε μέσα έκαίΟ περίπου φυσίγγια, άπείραχτ:α! - ΕύχαρΙ<Πώ ι καλέ μου γιατ:ρέ! φώναξε ό Μαξ Ού­ μπέρ' μακάρι να μπορ,έσουμε κάποτε να σου άνταποδώ­ σουμε τη σημαντικη έκδούλευση που μας προσφέρεις! Πραγματικά, σημαντικη έκδούλευση, γιαίΙ τα φυ­ σίγγια αύτα ηταν άκριδώς του ίδιου πάχους, της ίδιας όλκης, κα{}ως λένε τεχνικώς, με ίΙς καραμπίνες τού όδη­ γου καΙ τών διuo συντρόφων του. Δεν εΙχαν τώρα να κάμουν τίποτε άλλο, παρα να κλείσουν την πόρτα τού κλοιυδιού καΙ να έπιστρέψουν, για ν' άρχίσoιuν την έπισκευη της σχεδίας. - Πρώτα σμως, παρατήρησε ό Τζων Κόρτ, ας δουμε μήπως ύπάρχουν έδώ τριγύρω τίποτε ίχνη τού δόκτορας


ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

125

fIOXAOrZEN

Γιοχάουζεν και 1'00 ύπηρέτη τ:ου. Μπορεί να 'ύΣUς έπι't'έ­ -θηκαν ι{}αγενείς και να τους άπήγαγαν στα ενδότερα δάσους άλλ' εΙναι επίσης δννατΙον να εrcεσαν πολεμών-

1Joo

, , , __ '1 ' " ~, 'ύας, και 1'α %OΚΚ:W\.a τους να μενουν α1'αφα

'r

TΌVε, άπάντηαε ό Μαξ Ούμπέρ, ,

ηταν να ακα

.,

,

...

ro κα&ηκσν μας

{}α

ουμε εναν ταφο.

Οί ερευνες ύπηρξαν άνώφελες και σε άκτ.ίνα έκαm μέ1'ρων 1'ovλάχιO"tov, κανένα άποτ:έλεσμα δεν εδωααν. Μπορούσαν να συμπεράνουν οτι ό ά-cυχης Γιοχάουζεν ε[­ χε άπαχ&η, κι άπΟ ποιους άλλους παρα άπΟ ι{}αγενείς; ε­ κείνους μάλιστα που ό γιατρος τους εΙχε πάρει για πι8ή­

κους και που κου6έντιαζαν μεταξύ τους. Γιατί, πώς ηταν πραγματικα OOνU1JO κι οί πί-θηκοι να μιλοιϋν aU:v αν­ {}ρωπ,οι;

(Οπωαδήποτε, παρατήρησε ό Τζων Κόρ1', αύτο ση­ μαίνει o"t'L το δάσος συχνάζεται άπο νομάδες, και πρέπει να προσέξουμε π,ολύ. ' '_CΙ' " κανουμε, κυριε , Τζ' " ~ Κ' - Αυτ'Ο υ"α Τ:Ο ων, απαντησε σ α,, '00' μη. Κ αι τωρα στη σχ ια ... - Χωριις να μά{}ouμε τί άπέγινε ό καλος εκεινος Γερ­

Made by Absens

μανός; φώναξε ό Μαξ Ούμπέρ. Παυ να εΙναι &ράγε; -'Εκεί οπου εΙναι οί χαμέν,οι αν{}ρωπ,οι, επανέλα& ό Τζων Κόρτ. r " • , Τζ' - Μ α' ειναι απαντηση αυτη, ων; ... - Ειναι ή μόνη που μπορΟΟμε να δώσουμε, άγαπητέ μου Μάξ. "Οταν επέατρεψαν ολοι στη απηλιά, ~τ:αν περίπου εννιά ή ωρα. Ό Κάμη στην άρχη άσχολή-θηκε να έτοιμά­ ση 1'0 πρόγευμα. Έπειδη είχανε πια κατσορόλα, ό Μαξ Ούμπερ παρακάλεσε ν' άν'ύικαταστα&η 1'0 ψητο κρέας με βραστό. (Η παράκληση εγινε δεκτη· αναψαν φωτια και κατα 1'0 μεσημέρι ,οί συνδαιτημόνες εκαμαν μια περίφη­ μη σούπα, άπο την όποία δεν ελειπε 1'ίποτ:ε, παρα μόνο 1'0 ψωμί, τα χόριυα και προ πάντων το άλάιΤ:Ι! 'Αλλά, πριν άπΟ τ:ο πρόγευμα, εΙχαν έργαστη για


οι

126

ΠΙθΗΚΑΝθΡQΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

να έπισκευάσσιυιν .τη σχεδία, κι Βργάστηκαν καΙ κα:ΟΟστιν. Εύτυχώς, ό Κάμη είχε βρεί πίΟ"ω άπο την καλύ6α ιoιU' γιατ:ρσυ μερικα σανίδια, που &α μπορσυΟ"αν &αυμάΟ"ια ν'

,

,

, τ:α , κατασ-ι;ραμμενα.

αντικαιασ'τ'ηΟ"ow

' πολ υ

-

σανιια Μ'

,

~'T

τ'ου παιωματ:ος

οΟ"α ηταν

" , αυτον -ι;ον

, , -Q' ''!' λ' γασια, που υα -ι;αυς η-ι;αν πο υ

, ", , τροπο απεφευγαν ερδ' λ • δ' , "λ υσκο η επει η τ:ους ε ει-

παν τα κατάλληλα έργαλεία. ΤΟ δοκάρι έκείνο καΙ τα σα'δ

νι ,ια

'

τα

,

Ο"τερεωΟ"αν

,

,.ι

με

κιΟ"σαυς

τ:οσο

κα

λ

'

α,

,

Ο"α

να ηταν

Ο"ιδερένια έλάσματα, η ταυλάχιστον χοντρα Ο"χοινιά. ΙΗ έργασία -ι;ελείωσε οταν ό ήλιος χά&ηκε πίΟ"ω άπΟ τα δέν­ τρα της δεξιάς οχftης του πo-ι:αμoίi. ΙΗ άναχώρηση είχε άνα6λη&η για την άλλη μέρα. 'ι'Η ταν

"""'λ προτιμστ:ερο να περαΟ"ow τη νυχΤ1α στο Ο"πη ,αιο,

γιατΙ ή βροχή, που άπειλoίiσε πρίν, άρχισε να πέφτη άρ­ κετα δυνατη κατα 'ίΙς όχτ:ω ή ωρα. 'Έτσι λοιπόν, άφoU τ:όΟ"ο άνέλπιστ:α βριηκαν το μέ­

ρος σπου είχε έγκατασ-ία&η ό δόκτωρ ΓΙOΧάouζεν, ό Κά­ μη κι οί σύντροφοί τσυ {Μφευγαν χωρΙς να μά&ουν τ:ί ά­ πέγινε ό παράδοξος γιατρός; Τίποτε, 'ίίπστε! οϋ-ι;ε ενα ίχνος!.. ΙΗ έπίμονη αυτη σκέψη δεν επαυε να βασανίζη τον Μαξ Ούμπέρ, ένώ λίγο άπασχoλoίi'O"ε τ:ον Τζων Κορτ καΙ κα&όλoιu τον Κάμη' ό Γάλλος Ο"υλλογιζότ:αν οτι εμελ­ λε να όνειρευτη γορίλλες, χιμπα'ίζηδες, πι&ήκους να μι­ λoίiνε, μ' ολο πoιU ητην βέ6αιος πως ό Γιοχάοιυζεν δεν ε{"

,

"

,_<Ι

..",

χε ακουσει παρα αγριους ιυαγενεις... ΡΟΠΟ'λ ος

''Ι'' 'λ σ που η'ίαν.- το μεγα

'

, ,

Κ"

δ' α<Υ,ος

αι 'ίοτ,ε -τι ονει-

-

του

παραuσια ζ' 0-

ταν πάλι μυστηριώδες, μαγικό, με λασυς καινούργιους, με τ1όπους άγνώστους, με χωρια ΚΡlUμμένα στ' άνεξ'ιχνία­ στα βά&η τ'ου. ΠρΙν ξαπλω&η στΟ βά&ος του Ο"πηλαίου, είπε: -Άγαπη'ίέ μου Τζών, καΙ σύ, Κάμη, εχω να σάς κάμω μια πρότ1αση ...

Made by Absens

-

Τί, Μάξ; Κάτι να κάνουμε για 'ίΟ για'ίρό... Να πάμε σε άναζήτησή του; ρώτησε ό όδηγός.


ΣΤΟ

ΠΟΤΑΜΙ

127

-'Όχι, άπάντησε ό Μαξ Ούμπέρ· άλλα να δώσoιuμε τ

,~"

ονομα ταυ

,

στ:ο

,

ποταμι

",

αυτ:(),

'δ'"''

που

εν

εχει

~

ονομα, υπο-

-&έτω ... ~"

Και νά, γιατι 'Όα ποτάμι Γισχάουζεν -&α φαίνεται " , , , , , , ",

απο τωρα στoιuς νεωτ:ερους χαρτες μ

αυτο Τ'Ο ονομα.

Ή νύχ-rα πέρlασε ησυχα, καί, μ' σλο πoιU άγρrίmνη" τη σειρα, '.t ' ~ σαν με αuτε ο

Τζ' "~M 'ξ ων Κ' ΟΡΤ, oιuτ:ε Ο α

0<'U-

μπέρ, οϋτ1ε ό Κάμη δεν άκουσαν αUtε μια λέξη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ ΟΓΔΟΟ

Στο

,

ποταμ.ι

"'Βίαν έξήμισι το πρωί, της 19 Μαρ,τίου, σταν ή σχεδία ξεκίνφε, άπομακριύν3ηκε άπα την οχ{}η, κι άκο­ λού{}ησε -ro ρεύμα τ:ού ποταμού Γιοχάουζεν.

Μόλις εφεγγε. Σύννεφα κυλούσαν στις ψηλες ζω­ νες τ:ου αί-&έρα, σπρωγμένα άπα την πνση δυνατ:ου άνέ­ μου. "Αν δεν ��tJρ,εχε, πι-&ανσν ό ούρανας ναμενε ετ:σι συν­ νεφιασμένος σλη την ήμέρα.

Made by Absens

Ό Κάμη κι οί σύντiρoφoί τoιu δεν εΙχαν λόγο να πα­ ραπονιούνται γι' α:υτό, άπεναντίας επρεπε να εΙναι πoλiι ε:υχαριστημένοι, άφoιU έπρόκειτο να ταξιδέψουν έπάνω σε ποτάμι που τ:ο χτυστοΟΟαν οί άκτ:ίνες τού ήλίσu. Ή σχεδία, μακρσuλη στ:α σχημα, εΙχε πλάτος οχι ' "", " , ΤΗ μεγα λ υτ:ερο απο τρια μετ:ρα και μακρος τeσσερα. τ:αν άκρι6ως o;rL χρειαζόταν για τέσσερα πρόσωπα, και για τα λίγα πράγματ:α, πoιU είχανε πάρει μαζί ίους οί τ:αξι­ διωτες, δηλαδη τη μετάλλινη φυσιγγιο{}ήκη, τα σπλα τ:ρείς καραμπίνες- το μπρίκι, την κατσαρόλα και ο:α φλ 'U' ' ' 0 σο για" , η-rαν '1" , Τζ ανι. τα " τρια περιστροφα, πoιu μικρο-rερα άπα ίις καραμπίνες, δεν μπορ,ούσαν να χρησιμοποιή­ σoιuν και γι' αύτα τη φUΣιγγιO'θήκη ίού γιατ:ρού. Άφου


ΟΙ

128

llleHΚANePgllOI

TOr

ΔΑΣοrΣ

μέ1'ρησαν τα φυσίγγια που ε[χαν στις τσέπες ""ους, ό Τζων Κ<.ρτ κι ό Μαξ Ούμπερ ε[δαν O't'L δεν εΙχαν να ρί­ ξουν παρα ως είκοσι βολες ό κα{}ένας. "Αλλωσ-rε, πι{}α­ νον να μη παρσuσιαζότ1αν άνάγκη να τα μεταχειρ'ιστοίίν. Τ ., δ'.Q , 1'ους '''λ "φόδ" Το, ζ' ητημα η-rαν, οη ε υ'α ε ειπαν τα ε ια, ως στου {}α εφταναν <Jτις οχ{}ες 1'00 Ούμπάγκη. Στην πλώρη της σχεδvας, έπάνω σε στρώμα άπΟ χώμα προσεχ1'ικα στι6αγμένο, η1',αν ενας σωρος ξύλα ξε­ ρά, με τα όποία μπορούσε εύκολα ν' άνανεώση τη φωτια ό Κάμη, αν η1'αν άνάγκη, και πριν άπο τις ώρες που {tιI <Jτά{}ΜΕUαν. Στην πρύμνη, γερο κουπί, κατασκευασμένο άπΟ ενα σανίδι, {}α 1'ους έπέτρεπε να διευ&ίινουν τη σχε­ δία, η τσυλάχι<rrO'V να την βασ-rανε πάνω στο ρεύμα.

'

' '" .Q

'Α ναμεσα <Jτις 'δ00 οχυ'ες,

,

,

σε.πλ' ατος πενηντα

,

περι-

που μέτ:ρων, 1'0 ρεύμα κινιιότ:αν με -rαχύτηtα ένος χιλιο­ μέτ,ρου την ωρα. "Ετσι, ή σχεδία {}α χρειαζό-rαν ως είκο-

,

\,

,

,

,

σι μερες για να περ'αση τα 1'ριακοσια χι

λ'

"

ιομετρα, που χω-

ριζαν ίΟν όδιηγο και "['ους συνtρόφoυς toυ άπο τη συμ60λη 1'00 Ούμπάγκη. Κέρδιζαν το μισο σχεδΟν 1'00 χρό'-Q'ξόδ νου πσυ υ·α εuαν

.

- .αναμεσα , a-ro'δ'·α-

"

αν πεζ οπορουσ'αν

σος, κι έκτΌς άπ' αύτο, το '(αξίδι '(ώρα {}α γινόταν χωρις

,

κοπο.

"Όσο για "['α έ,μπόδια που μποροϋσαν να φράξουν έδώ κι έκεί τΟν ποτ:αμΟ Γιοχάουζεν, γι' amιI δεν ήξεραν τίποτε. 'Απο την άρχη φαινόταν μόνο ΟΤΙ τ:ο ποτάμι ήτα­ νε βα&U κι έλικοειδές. "Επρεπε να παρακολου&οίίν προ­ σεχτικα τΟ ρεύμα· αν σ"',{ημα1'ίζονταν που{}ενα κα1'αρρά­ Χ1'ες, ό όδηγο.ς {}α ένεργοοσε κα1'α '(Lς περισtάσεις. "Ως τΟ μεσημέρι, ό πλοος έξακολού3ησε χωρις δυ­ σκολίες. Ή σχεδία δε συγκρούστηκε οϋυε μια φορά, χά­ ρη στην έπιδεξιότητ:α τού Κάμη, παυ με δυνατο χέρι άπο­ μακρruνότ'αν άπο κά{}ε κακοτοπιά.

Ό Τζων Κόρτ, κα{}ισμένος Κοντ'α στην πλώρη με την καραμπίνα κoνtά "['συ, παρατηροϋσε "['ις οχ{}ες με έν-

Made by Absens

, δ ιαφερσν

λ

'

1'εειως

,

κυνηγεηκο.

Σ

υ

λλ

ζ

,

ογι οταν ν

, .ανανεω,


ΣΤΟ

ΠΟΤΑ!ιΙI

129

'Όλοι ξσιπλώθΥ/κσιν πά.νω ατή σxε~!σι. Στή :JΤά.ΟΥ/ οι!'ιτ'ή, ΗπΙζσινε δτι ~ε θόι.

Made by Absens

'!:ou,

9 -

!l'3λεπε ό

ΟΙ ΠιθΥ/κά.νθρωποι

Ιπποπότσιμο,.

(Σελ.149)


ΟΙ ΠΙθΗΚΑΝθΡ2ΠΟΙ

130

τοι

ΔΑΣοrΣ

ση τΙς προμήitειες αν κανένα κννήγι, τριχωτο η φτερω­ τό, πλησίαζε σε άπόσταση βολης, ita. σκοτωνόταν αμέ­ σως. Αύτο εγινε κατα τΙς έννιάμισι. Μια σφαίρα ερρι­ ξε κάτω ένα «βάνtερμπσυκ», ένα εΙδος αντιλόπης παρα-

,

ποταμιας.

- Καλη ρ,ιξιά! εΙΠε ό Μαξ Ούμπέρ. -'Ανώφελη δμως, απάντησε ό Τζων Κόρτ, αν δεν μπορΟ'υμε να πάρουμε τΟ ζώο. - Αύτο γίνεται στη στιγμή! εΙπε ό όδηγός" ΚαΙ με μιαν επιδέξια κίνηση, εφερε τη σχεδία κον­ τα στη δεξια οχ6η, στο μέρος δπου εΙχε πέσει ή αντι­ λόπη. Το ζώο σε λίγΟ' κομματιάστηκε, καΙ ,;α κομμάτια τΟ'υ φυλάχτηκαν για τα δυΟ γεύματα της ήμέρας. Κάitε τόσο, ό Μαξ Ούμπερ χρησιμοποιουσε την ά­ λιευτΙΚ11 του εμπειρία, μ' δλΟ' πΟ'υ δεν εΙχε στη διάitεσή του παρα σ"ι1Οιχειώδη έργαλεία, λίγΟ' σπάγγΟ', πΟ'υ βρέ.!k.

'λ 2' υ'ικε στΟ' κ ουυΙ του

-, γιατρου, και

~, ", , αντι για αγκιστρι α-

γκάitια ακακίας, δολωμένα με μικρα κομματάκια κρέας. τα ψάρια του ποταμου, ita. καταδέχονταν να τσιμπήσουν; Μαξ Ούμπερ εΙχε καitίσει στη δεξια πλευρα της ' • Λ'αγκα, γονατιστΟ'ς " κοντα του, παρακολ O'Uσχ εδ ιας, κι ο itΟ'υσε το Ψάρεμα με ζωηρο ενδιαφέρον. Πρέπει να παραδεχτΟ'υμε δτι τα λαυράκια του πΟ'­ ταμου Γιοχάουζεν δεν εΙναι λιγό,;ερο αδήφαγα καΙ ήλί-

to

,tI,"

Α ""λλ υια απΟ' α α, γιατι ενα απ

,

'δ'" αυτα εν αργησε να κατα-

πιη το αγκίστρι καΙ να πιαστη. ΤΟ ψάρι αύτο ζύγιζε ό­ χτω ώς έννιαλίμπρες. ΕΙναι περιττο να που με, δτι οί τα­ ξιδιώτες δεν ανέβαλαν για την αύριο ο,τι μπορσυσαν να , , κανουν σημερα:

" ι!..ι\.' να τΟ' καταυροχυισουν.

Made by Absens

"Όταν λΟ'ιπΟν σταμάτησαν το μεσημέρι, το πρόγευ­ μά τους ηταν ψητο φιλέτο ανtιλόπης καΙ το λαυράκι, άπο το όποίΟ' δεν εμεινε παρα το ψαρωώκκαλο. Για '[10 γευ­ μα, αποφάσισαν να κάνουν σούπα μ' ενα καλΟ κομμάτι αντιλόπης. Κι επειδη επρεπε να βράση πΟ'λλες ωρ,ες, ό Κάμη αναψε φωτια στην πλώρη της σχεδίας, εστησε επά-


ΣΤΟ Υ

"

ΠΟΤΑΜΙ ,

131 ,

,

νω τη χυτ:ρα, κι επειτα συνεχισαν την πορ,εια τους

ΙΙ,

ως το

βράδι. ΤΟ ψάρεμα δεν εφερε άποτέλεσμα, τ' άπόγευμα ε­ κείνο. Κατα τις έξι ή ώρα, ό Κάμη σταμάτησε άπέναντι

σε μια στενη και πετρώδη άκροποταμιά, ποιυ σκιαζόταν άπο τα κλωνάρια ένος κομμιόδεντρου, άπ' το εΙδος τών

,

«κραμπα».

!Ο' Τ τοπος ηταν

'λλ η λ ος κατα

"

για

να

δ ιαΝUΚτε-

ρεύσουν. 'Αχι6άδες, μύδια κι άλλα διάφορα δστρακα η­ ταν άφitoνα στοιυς βράχους εκείνους. Αύτά, άλλα μαγει­ ρεμένα και άλλα ωμά, iJ'a συμπλήρωναν πολυ εύχάριστα το φαγητο της βραδιάς. "Αν εΙχαν μόνο λίγο άλάτι και τρία τέσσερα παξιμάδια, το γεύμα τους iJ'a ηταν τέλειο... Έπειδη ή νύχτα προμηνυόταν συννεφιασμένη και σκοτεινή, ό Κάμη εκρινε φρονιμότερο να μην ταξιδέψουν. ΤΟ ποτάμι Γιοχάουζεν παρέσυρε κάποτε κορμους πελώ­ ριους. Μια σύγκρουση με κανέναν άπ' αύτους μποροϋσε να εΙναι επικίνδ'l.J'Vη για τη σχεδία. 'Αποφάσισαν, λοιπόν, να περάσουν τη νύχτα τους εκεί κοντα στη ρίζα τοϋ κομ­ μιόδεντρου, πάνω σ' ενα σωρσ άπο χόρτα. Χάρη στη διαδοχικη φρούρηση ';00 Τζων Κόρτ, τού Μαξ Ούμπερ και τού Κάμη, το μικρο στρατόπεδο δε δέ­ χτηκε καμια ενοχλητικη επίσκεψη. Κραυγες πιiJ'ήκων ά­ κούγονταν μόνο, άπο τη δύση τού ήλίου ώς την άνατο­ λή του συνεχώς. - Και τολμώ να βε6αιώσω ο,;ι αύτΌΙ δε μιλούσαν! φώ­ ναξε ό Μαξ Ούμπέρ, σταν, ξυπνώντας το πρωί, έτοιμα­ ζόταν να βυitίση στο καiJ'αρο νερο τού ποταμού το πρό-

,

" τα , χερια λυπη&η τα εντομα ... σωπο τ,ου και

του,

'δ"εν που

l

.!l'λ ου τα ε χαν καυΟ

Το πρωι εκείνο, ή άναχώρηση άναβλήitηκε για πολ­ λη ώρα. "Επεφτε βροχη ραγδαιότατη. ΤΗταν φρονιμό­ τερο να σταiJ'αυν ώσπου να περάση ό κατακλυσμος εκεί­ νος, φαινόμενο άλλωστε συχνότατο στην ίσημερινη 'Α­ φρική. ΤΟ πuκνO φύλλωμα τοϋ κομμιόδεντρου προφύλα­ Made by Absens

ξε τους τϊαξιδΙώτες όπωσδήποτε, κι ως ενα σημείο και τη


ΟΙ

132

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

σχεδία, που η-ων δεμένη κoνtα σιΙς δυνατες ρίζες ίOU. ~O καιρος ηtαν {Τυελλώδης. Πάνω στην έπιφάνεια ίοϋ ΠΟίαμσίι, οί σιαγόνες τοϋ νερού σχημάτιζαν μικρες

'

'λ εκτρικες η

φυσα λ'δ ι ες.

Χ α λ'ζ" δ' α ι ομωςε

,

φαινΟίαν

, ερ"

να

ριχνε, γιατΙ τα άπέρανtα δάση της 'Αφρικης εχouν την ιδιότηία να έμπoδίζoruν την πtώση τou. ~Ωσίόσo, ή ά-φοσφαιρικη κατάσταση ηταν άρκετα άνησυχητική, ωστε ό Τζων Κορτ ~εώρησε κα&ηκον του να κάμη αύτη την παρατηρηση: -"Αν ή βροχη αύτη δεν '['ελειώση, {}-α είναι προτιμό­ '['ερο να μείνουμε έδώ που βρισκόμα<rτε. τ(.ορα εχουμε έ­

φόδια, οί φUσιγγιo&ηκες μας είναι γεμάίες, δεν εχοιυμε ν' άλλάξουμε φορέματα ...

μόνο που

Τότε λοιπόν, άπάντησε ό Μαξ Ούμπέρ, γελώντας, γιατΙ να μη ~oύμε καία τη συνή~εια τού τότοου ... με δέρμα άνδρώπου; άπλοποιει τα πράγμαυα... 'Αρ­ κει να λo:uστοϋμε για να πλύνουμε τα ρούχα μας, καΙ να ΤΡΙφίοϋμε στη χλόη για να ία βo:uρtσίσουμε ...

Amo

~H

'λ'-Q α ηυεια

l'

ειναι,

"

')τι

'<e.δ'δ μια ευ ομα α

'

τωρα,

< υυΟ 5:. __ '

οι

φίλοι άναγκάζoνtαν κά-ltε πρωι να καταφεύγουν σ' αύτο το πλύσιμο, άφού δεν είχαν αλλη άλλαξιά.

Ώσίόσο, ή βροχη ηταν 1'000 δυνατη, ωστε δεν κρά­ τησε περισσότ'ερο άΟΟ μια ωρα. Ό χρόνος αύτος χρησι­ μοποιή{}ηκε για 1'0 πρόγευμα, στο όποιο προστέ{}ηκε και νέο φαγητό, πολυ εύπρόσδεκτο: αύγα ώτίδας νωπότητα,

, τ " ανακ'

που

άλυψ

ε

<

ο

Λ'

αγκα

,:JII!..

και

ταυρασε

ι:

ο

Κ'

αμη

,

στο

μπρίκι. Και πάλι ό Μαξ Ούμπερ βρηκε την εύκαιρία να παραπονε&η, γιατι ή φύση δε φρόντισε να βάλη μέσα στα αύγα και το άπαραίτητο άλάτι ... Κατα τις έπτάμισι, ή βροχη είχε πάψει, μ' ολο που ό ούρανΟς ηταν άκόμα συννεφιασμένος. Ή σχεδία λοιπΟν άφέ~ηκε και πάλι στο ρεύμα τού ποταμού.' ~O Μ'ξ α

0<υμπερ , επανε , 'λ αυε e. t '<λ' α ιευτικα

,

του πειρα-

Made by Absens

μα-ι:α, και πολλα ψάρια είχαν την εύγένεια να τσιμπή-


:ΣΤΟ

ΠΟΤΑΜΙ

133

σουν και να πιαστούν έγκαίρως, για να παρατε&ουν στο γευμα του μεσημεριου.

Ό Κάμη πρότ:εινε να μην κάνουν ίη συνη{}'ισμένη

στάση, για να κερδίσουν δσοιν καιρο εχασαν τ;ο ~ωί. Ή πρόταση εγινε δεκτη, ό Τζων ΚΟΡί αναψε φωτια στην πλώρη της σχεδίας, κι ή κατσαρόλα αρχ~σε σε λίγο να τραγσuδάη πάνω στ' άναμμένα ξύλα. Έ1Cειδη ύπηρχαν

" ,

'"

" "εμει-

'β' ακομα κομμα-ι:ια απο ίοανίερμπουκ, τ:α Vtiσuφεκια

ναν σιωπηλά. Κι δμως ό Μαξ Ούμπερ περισσότερο άπσ μια φορα μπηκε σε πειρασμό, βλέποντας ία -&ηράματα που περπατουσαν πάνω στην οχ-&η, σε άπόσταση vίoυ­ φεκιας.

Το μέρος έκείνο του δάσους η'rαν πραγμαίικα πλου­ σιόωτο σε κυνήγι. Έκτ;ος άπΟ τα ύδρό6ια πουλιά, ηταν αφ&οινα καΙ τα τετράποδα. Συχνα -ι:α κεφάλια τών «παλ­ λαχ» καΙ ίών «σασσαμπύ», που είναι είδη άντιλόπης, έ­ πρό6αλλαν τα κέραίά τους άπο Τσ'υς {tάμνoιuς καΙ τοιυς καλαμιώνες της Οχ-&ης. Πολλες φορες φάνηκαν μεγαλόσωμες

"λ κες και'ζ'δ α αρκα ια

" , ( γακαι «σταιμποκ»

πυρρα,

ζέλλες μικρου άναστήμ α-ι:ος ), και «κσυιντoιU» (έλάφια της Κεντρ(δας 'Αφρικης), άκόμα καΙ καμηλοπάρδαλες, που ίιΟ κρέας τ:ους είναι νoστιμό-rατo. "Ήταν εύκολο να σκο­

τω{tούν μερικα άπΟ τα ζώα αυτά. 'Αλλα γιατί, άφoιU ή " την , α"λλ η μερα; ' "V_ ισμενη ως .D(l1iειδ ιατροφη'τηταν ε'ξ ασφαλ' 'J"

,

,

"

ία, ηταν περιτ:τ:ο να παραφΟΡίωσουν τη σχε

δ' ια.

Α" υτο πα-

ρατηρησε πολυ σωστα ό Τζων Κορτ στο φίλο του.

- Τί τα {tέλεις, άγαπητέ μου Τζών, άπάντησε ό Μαξ ' , Τ'ο ντουφεκι , μου ανευαινει , e.. ' , '';' μοναχο -roυ στον ωΟ υμπερ. μο μ οιl.l , αμα βλέπω κοντα -rόσο ώραίο Κ1JVlιγι! Ώστόσο, έπειδη δεν έπρόκειτο για απόλυτη ανάγκη, άλλα για άπλη ευχαρίστηση, καΙ μ' δλο που ό λόγος αύ­

τος δεν είναι άπα έκείνους :π:oιU μπορεί να σταματήσουν τον αλη{tινο κυνηγό, ό Μαξ Ούμπερ διέταξε την καρα­ Made by Absens

μπίνα -roιυ να μείνη ησυχη, καΙ να μην άνε6ιη στ,Ον ώμο


134

σι

ΠΙθΗΚΑΝθΡΏπσι

Tσr

ΔΑΣσrΣ

τσυ, χωρΙς να πάρη πρώτα την άδειά τοο ...

περιοχη

tH

λσιπον έκείνη δεν άντήχησε άπο πυρο6ολισμούς, κι ή σχε­ δία έξακολού8ησε να κατε6αίνη ησυχα το ρεύμα τσυ πσ­ ταμου ΓΙOΧάouζεν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ ΕΝΑΤΟ

fH

έπΙθεση των πιθ~κων

Ό Κάμη, ό Τζων Κορτ κι ό Μαξ Ούμπερ εΙχαν άλλωστε την εύκαιρία ν' άπσζημιω{}σϋν το άπόγεuμα. τα οπλα τους άναγκάστηκαν ν' άντηχήσουν τη φωνή τόuς, τη φωνη της άμυνας, αν οχι της έπί{}εσης. Άπο τΟ πρωΙ εΤχαν προχωρήσει κάποο δέκα χιλιό­ μετρα. ΤΟ ποτάμι τότε διέγραφε ίδιότροποος έλιγμούς, μ' ολσ που ή διεύθ-υνσή τοο έξακσλou{}ο'ίίσε να διατηρηται

,

προς

'β ορειο δuτικα. ι τα 'ζ

σκεπα σνων

• , απσ

δι

εντρα

Ο'" -Q ι σχυες πε

λ ι

ωρια,

του,

πο λ' υ

Ι.

κυριως

ι λ ες, ανωμα

,

απο

βι

e.,

ο.μυακες,

που τα ψηλα κλαδια καΙ τα φUλλώματά τσυς σχημάτιζαν {}όλοος πάνω άπο το ποτάμι. Φαντασ{}ητε! Μ' Ολο. που το πλάτος του Γιοχάσv"λ ι .Α.ν. "λ ο. ποο ' ξ επερνovσε - σε, πολλ'α μει ζ εν δεν ε αττωυιικε, μ' σ

ρη τα πενήντα 'μέτρα, τα χαμηλα κλαδια τών 6σμ6άκων

αύτών συμπλέκoνtαν, σχημάτιζαν όλοπράσινα διχτυωτά, κάτω άπΟ τα όπο.ία πιΙφλαζε ενας έλαφρος σάλος. Πο.λ-

., τα'κλαδ Ιιι~ αυτα . , συνδΙεονταν με" τα απεναντι • Ι με κισλ α' απο σούς, κι άποτελουσαν ενα εΤδο.ς γέφυρες, άπο τις όπόιες εύκίνητοι σχσινο6άτες, η τουλάχιστον τετράχειρα, {}α μπο­ ρουσαν να περάσουν Μο τη μια οχ{}η στην άλλη! Έπειδη τα σύννεφα δεν εΙχαν άνέ6η άκόμα άπο τΙς χαμηλες ζώνες του όρίζοντα, ό ηλιος πυρπολούσε το διά­ ,

στημα κι οί άκτίνες τοο επεφτ,αν κά{}ετες έπάνω στο πο­ Made by Absens

τάμι. Οί έπι6ά-εες της σχεδίας δεν ηταν διόλοο ΔVσαρε-


Η ΕΠΙθΕΣΗ Τι2Ν ΠΙθΗΚι2Ν

135

στημένοι, γιατΙ ό πλΟΟς γινόταν τώρα κάτω απσ τον πρόσ­ τατευτικο itόλο τών δέντρων. τους &ύμιζε την πεζοπο­ ρία στο δάσος, κατα μηκος τών σκιερών μονοπατιών, κά­ τω απο itόλους Ομοιους. Με τη διαφορα μόνο ΟΤΙ τώρα ' , ζ αν δ'λ "σκονταφταν , "δ ' δ εν κοπια ιο ου, ουτε τα πο ια τους σε κάitε βημα στους itάμνους καΙ στα ακανitώδη φυτά. -Ώρισμένως, αύτο το δάσος τΟΟ Ούμπάγκη εΙναι πάρ­ κο, παρατήρησε ό Τζων Κόρτ, πάρκο με τα ώραία του δέντρα καΙ τα τρεχούμενα νερά... Θα νόμιζε κανεΙς Οτ'Ι βρίσκεται στο έitνικo πάρκο τών (Ηνωμένων Πολιτειών, στΙς πηγες 1'00 ΜισουρίΙ .. 'Αλλ" α

-

"λ "Α." παρκο που το π ημμυρι'ζ ουν οι ΠΙυllΚΟΙ

., απαν-

τησε ό Μαξ Ούμπέρ. Θάλεγε κανεΙς ΟΤΙ όλόκληρο το πι­ {}ηκικο γένος εδωσε συνέντευξη έδώΙ .. Βρισκόμαστε στο βασίλειο τών 1'ε1'ράχειρων, οπου βασιλεύουν χιμπα1'ζηδες καΙ γορίλλες. την παρατήρηση αύτη την δικαιολογοοσε 1'0 ανα­ ρίitμητο πληitος τών πι-θήκων, που κατείχαν τΙς σχi}ες, ε6γαιναν ανάμεσα απο 1'ιx δέντρα, ε1'ρεχαν καΙ πηδοοσαν στα βά{}η 1'00 δάσους. ΠΟτ'ε ό Κάμη κι οί σΟΟροφοί 1'oυ δεν εΙχαν δη 1'όσο itορv6ώδεις καΙ τοοο εύκίνηtoυς πι-θή­ κους. ΈΚ1'ος απο 1'Ις φωνές, πόσα πηδήματα, πόσες 1'00μπες στΟν αέρα! ΚαΙ τί σειρες απο μορφασμους itιX μπο­ ρΟΟσε να πάρη με τη μηχανή του ένας φω1'ογράφος! . , προσυ-εσε , Α • Μ α,::> ' t Ο"υμπερ, 1'0 , πρα, - Μ ' ο"λ α αυτα, ο " Μ ηπως ' δ'ε β' " κενγμα εΙναι φuσικoτατo.... ρισκομασ1'ε στο τρο της 'Αφρικης; Ώσ1'όσο, ανάμεσα στους ίitαγενείς καΙ στους τετράχειρες τΟΟ Κογκό, βρίσκω ΟΤΙ ή διαφορα εΙναι έλαχίστη ... - ΕΙναι ακρι6ώς ή διαφορά, απάντησε ό Τζων Κόρτ, που χωρίζει τον άνitρωπo απΟ το ζώο, το πλάσμα που εχει λογικο καΙ κρίση, απο το πλάσμα παυ ακολουitεί τυ,,, , φλ α 1'0 ενστικτο του. - το ενστικτο ομως εΙναι πολυ ασφαλέστερος όδηγος απο το λογικό, αγαπητέ μου Τζών. Made by Absens

'


ΟΙ

136

-

llIeHKANePQllOI TOf

' , λ'εγω, ανtι Δ εν

ΔΑΣΟfΣ

'

Μ'ξ"Ο α. μως,

οι

δ' υο

"

,

αυτοι παραγοιν-

τες της ζωης χωρίζοιντ:αι με αουσσο, κι εφ' οσοιν το με­ γάλο αυτο χάσμα δε συμληρώνεται, οί δαροινιστες δεν εχουν που να στηρίξουν τη {}εωρία τους, οτι δηλαδη ό αν{}ρωπος κατάγεται Μο πι&ήκους ...

-

Βέδαια, απάντησε ό Μαξ Ούμπέρ' άπο την κλίμα­

κα τών όντων λείπει μια βα{}μίδα, ενας τrUπoς άνάμεσα στον αν{}ρωποειδη και στ,ον αν{}ρωπο, με λιγότερο ενστι-

,

,

κτο και περισσοτ'ερο

λ

'

Κ

ογικο.

r:,

~I

"

ι αν ο τυπος αυτος

λ'

ειπει,

αυτο σημαίνει οτι δεν ύπηρξε ποτέ. Άλλα κι αν ύπηρχε, πάλι δε {}α λυνόταν το ζήτημα, κατα τη γνώμη μου ταυ­ λάχιστον... τη στιγμή εκείνη, είχαν να κάνουν κάτι πιο επείγον,

παρα να προσπα&ήσουν να λύσουν, βασιζόμενοι στο αξίω­

μα εκείνο, κατα το όποίο ή (Ρύση δεν προχωρεί με αλμα­ τ:α, το ζήτημα αν δλα τα ζωικα όντα εχουν την ίδια κα­ ταγωγή.

Και τΟ πιο επείγον, ηταν να πάρουν προφυλακτι­ κα μέτρα κατα τών εχ{}ρικcί)ν δια{}έσεων μιας αγέλης, φοδερης για την αρι{}μητική της ύπεροχή. "Αν το πα­ ραμελούσαν, {},α εκαναν μεγάλη άνοησία. τα τεtράχει­ ρα αυτα αΠΟίελούσαν στρατό, ποιυ αντιπροσώπευε δλα tιX ε'ίδη τών πι{}ήκων τού Ούμπάγκη. Κι δη οί δια{}έσεις

τ:ους ηταν εχ{}'ρικές, δεν ύπηρχε καμια άμφιδολία' οί ταξι­ διώτες {}' άναγκάζονταν σε λίγο ν' αμmούν γενναι6τατα. Ό όδηγος παρατηρούσε τη {}ορυδώδη εκείνη κίνηση όχι χωρις σοδαρη ανησυχία. Αυτο φαινόταν Μο το τραχύ του πρόσωπο, ποιυ είχε κοκκινίσει, απο tιX πυκνά ταυ φρύδια τα χαμηλωμένα, Μο το βλέμμα του το ζωηρ,ο και διαπε­ ραστικό, απο το μέtωπό τ:oιu, πoιU ζάρωνε Μα βα{}ειες ρυ­ τίδες.

-

"Α"

ς ειμαστε

~,

ετοιμοι,

l'

ειπε'

r:

οι

,

καραμπινες

,

γεμαtες

...

Made by Absens

tιX φυσίγγια κ.ονίά σας .. , γιατι κι εγω δεν ξέρω τί μπο­ ρεί να συμδη ...


Η ΕΗIΘΠII

Made by Absens

... ετρεξσ;ν

TQX

137

]]]ΗΗΚΩΝ

στ-l)'1 επιφli'lεια. του νεροϋ, ";0':;

!tπλωσα.ν το

βΟ'ηθ-ήσοu'l να. βγη στΤιν δχθΎi.

(Σελ. 155)

χέρι,

,"ια. να.

τον


ΟΙ

138

ΠΙθΗΚΑΝθΡgποl

TOr

ΔΑΣοrΣ

- Μπα! ενας πuρo6oλισμoς μόνο -θ-α σκορπίση σλους αύτους τους πι&ήκους! φώναξε ό Μαξ Ούμπέ{]. ΚαΙ στη,ριξε στον ώμο του την καραμπίνα του. - Μην πuρo(}oλήσετε, κύριε Μάξ!. .. εΙπε ό Κάμη. Δεν

,

πρεπει

,

να

IlM ουμε,

προσυ

δ'

εν

,

πρεπει

,

να

προκα

λ'

εσουμε

...

Μας φτάνει ή άμυνα' σ' αύτην πρέπει να περιοριστσυμε! -'Αλλ' άρχισαν αύ1ίοί!.. παρατηρησε ό Τζων Κόρτ.

-

Να μην άνταΠOΚΡι{}aίiμε, παρα μόνο στην ~σχατη ά-

νάγκη!.. φώναξε ό Κάμη. tH επί-θ-εση δεν αργησε να γίνη ζωηρή. ΆπΟ τη

0-

χ{)-η ερχονταν πέτρες καΙ κομμαιια κλαδιών, που ρίχνον-

"

'.~

"",

~,

~

ταν απο τσuς ΠΙυιικσuς αυτσuς, απο τους οποιους οι μεγα-

λόσωμοι εχουν τεράστια δύναμη. 'Έρ,ριχναν σμως καΙ 6λή­ ματα πιο άκίνδυνα, καρπους που εκ.06αν άπο "α δέντρα. tO όδηγος προσπα-θ-ΟΟσε να κρατάη τη σχεδία στη μέση άκρι6ώς ";00 ποταμΟΟ, με ίση άπόσταση άπο τη μια κι άπΟ την άλλη Οχ{)-η. Οϊ πέτρ,ες -θ-α ηταν λιγότερο επί­ φ06ες, αν ερχονταν άπο άπόσταση σσο το δυνατΟν μεγα­ λύτερη. ΤΟ δυστύχημα ηταν, στι οί ταξιδιώτες δεν εΙχαν κανέναν τρόπο για να πρoφυλαχ-θ-aίiν άπο την επί-θ-εση αύ­ τη. Κι έκ,.;Ος άπ' αύτό, ό άρι-θ-μbς των εχ3ρών μεγάλωνε

όλοένα, καΙ πολλα βλήμα"α εΙχαν ηδη πετύχει τους επιIl ' ,., " t::' 'λ' , υατες, χωρις ομως να τους προsενησουν και πο υ κακο. " πια'δ"εν υποφερεται... , , φωναsε ' t:: σε'λ'ι γο - ΤΑ ,μα' a'O"ro ό Μαξ Ούμπέρ. ΚαΙ σκοπεύοντας ενα γορίλλα, που χοροπηδΟΟσε ά, 'λ' ,., t:: ,., Ilλ' ναμεσα στα κα αμια, τον ερριsε μ εναν πuρoυo ισμο. ΣτΟν κρόω τaίi δπλου, άντηχησε μεγάλος άλλαλα­ γμός. Ή έπί-θ-εση δεν επαψε διόλσu, ή άγέλη δεν ε"ρεξε να φύγη. ''Αν ηταν άνάγκη να εξοντώσουν ετσι τους πι-

",.,

'

.~ ""λλ ~.{~ υιικους αυτους, τον ενα μετα τον α ον, τα πο λ εμoψuvια,

Made by Absens

βέ6αια, δε -θ-α εφταναν. Κι άπο μια μονάχα σφαίρα αν χρειάζονταν για κά3ε ζώο, ή προμή-θ-εια -θ-α τελείωνε γρή­ γορα. ΚαΙ τί {}άκαναν επειτα οί κυνηγοΙ με φυσιγγισ8η­ χες άδειανές;


Η EΠIθE~H ΤΏΝ ΠΙθΗΚΏΝ

139

- Ν α πάψουμε να πυρ ο6ολούμε , εΤΠε ό Τζων Κόρτ. Μ' αύτο δεν κατορ-&ώνουμε άλλο, παρα να εξερε-&ίζουμε τους δια60λοπι&ήκους ... "Ας ελπίσουμε στι -&α γλυτώσαυ­ με με μερικα χτυπήματα άσήμαντα ...

τρα

Εύχαριστω! άπάντησε ό Μαξ Ούμπέρ, που μια πέ-

'{

τον ε χε

,

'πόδ ι. πετuχει στο

Έξακολού{}ησαν να προχωρούν, περισ'τ'Οιχιζόμενοι άπΟ τη διπλη άγέλη τών πι&ήκων, άπο τη μια oχ{tη κι άπο την άλλη. Στο μέρος αύτο τού ποταμού Γιοχάουζεν, οί 0χ{tες εΙναι πολυ άνώμαλες. Σε μερικα στενώματα πλησία­ ζαν ι-όσο πολύ, ωσι-ε το πλάι-ος τού ποταμού μίκραινε κα­ τα το ενα τρίτο.

"

,

tH ταχύτης της -ρευματος. ,

σχεδίας μεγάλωνε τότε

με την ταχυτητα ταυ 'Επ"λ ι τε αυς,

_a. "

<Ι οταν υ'α νυχτωνε,

_a."

πιu'ανoν να

.,

επαυαν

οί εχ{tροπραξίες. Πι-&ανOv οί πί{tηκoι να διασκορ,πίζον­ ταν στο δάσος. Σ' εναντία περίπτωση, ό Κάμη, άντΙ να σταματήση για διανυκτέρευση, {tιX ριψοκινδύνευε να τα­ ξιδέψη σλη τη νύχτα, στην άνάγκη. ΤΗτ:αν άκόμα τέσσε­ ρεις ή ωρα, κι ως τΙς έπια ή κατάσταση -&α εξακολου-&ού­ σε ναναι ή ίδια, εμmιέoντας ζωηρες άνησυχίες. ΚαΙ γινό­ ταν άκόμα σΟΟαρότερη, έπειδη ή σχεδία δεν ηtαν εξασφα­ λισμένη εναντίον μιας ενδεχομένης είσ60λης.

Πραγματικά, αν καΙ οί πί{tηκoι δεν άγαπουν το νε­ ρο περισσότερο άπο τΙς γάτες, αν καΙ δεν ηταν φό6ος να ριχτούν στο ποτάμι καΙ να κολυμπήσουν ως τη σχεδία, ώ­ στόσο σμως τα κλαδιά, που ηταν πάνω άπο την επιφά­ νεια τού ποταμού, τους επέτρεπαν σε πολλα μέρη να προ­ χωρήσουν πάνω στΙς γέφυρες εκείνες, που σχημάτιζαν τα κλαδια των δέντρων κι οί κισσοί, να φtάσoυν άκρι6ως πά­ νω άπο τη σχεδία, κι άπο κεί να πέσουν στο κεφάλι τού

Amo

Κάμη καΙ των συντρόφων του. -&α ηταν άπλο παι­ γνίδι για τ'α τετράχειρα εκείνα, που ηταν τόσο εύκίνητα σσο καΙ κακά. Made by Absens

ΤΟ σχέδιο αύτο της προσ60λης επιχείρησαν πράγμα-


ΟΙ

140

llleHKANePQllOI TOr

τι να το εκτελέσουν εξι ,

(!

1"1

,

πεντε η ωρα,

σ

11

έπrα μεγάλοι γορίλλες κατα τις

"

Ι:Ι

ΔΑΣοrΣ

,

,_

εναν απο τους

_

αγκωνες

_

ι:ι

ταυ ποταμου,

0-

που έ,νώνονταν και μπερδεύονταν τα κλαδια των βομδ,ά­ κων. τα ζωα εφτασαν σχεδσν στη μιΞ-ση της φυσικης αυ­

της γέφυρας, στά{}ηκαν εκεί, και περίμεναν το πέρασμα της σχεδίας. Ό Τζων Κορτ τους εδειξε άπο μακριά. Δεν ήταν δυνατον ν' άπατηitή κανεις για τις δια{tέσεις ταυς.

" - Θ ... ε'λ ουν να" πεσουν επανω μας, μπέρ, κι αν δεν τους σκοτώσουμε ...

Ι ξε ο φωνα

Μ'αξ Ο' υ-

Τρείς πυροδολισμοι άντήχησαν. Τρείς πί{}ηκοι, {taνάσιμα πληγωμένοι, άφοιϊί 1'00 κάκου προσπά{}ησαν να κρατη1tονν άπο τα κλαδιά, γκρεμίστηκαν στο ποτάμι κι εξ αφανίστηκαν. 'Ο

'

' "εγινε

α λλ α λ αγμος

,

πιο

5:.. _. ι υυνατος.

ΚΙ α "λλ οι ΠΙυ'Γ '.q",.,

κοι, καμια είκοσαριά, όρμησαν στους κισσοιύς, μανιασμέ­ νοι, ετοιμοι να ριχτoW επάνω στη σχεδία.

"

'Α' Ι ναγκαστηκαν να γεμισουν γρηγορα

, τα

ι:ι λ α οπ

'

και

να πυροt),ολήσoιuιν καΙ πάλι. Οί πυροt),ολισμοί άντηχofuαν άλλεπάλληλοι. Δώδεκα γορίλλες και χιμπαrζήδες πληγώ-

,

'"

",C\w", " , ",«ιν. ' , Ι" δΙ υ'l!Χιαν η σκοτωυ'ικαν, πριν φταιrη η σχε ια κατω ωοο τη

γέφυρα. 'Απo{tαρρημένοι, τρομαγμένοι, οί άλλοι άρχι­ σαν να φεύγουν προς τις Οχ1tες. Μια σκέψη γε:ννή{}ηκε τιYrε, ή έξης: αν ό κα{}ηγητης Γκάρνερ ερχόταν να έγκα­ τασtα{}ή στους μυχους αmους τοιϊί μεγάλου δάσ:ους, ή τύχη του {tα ήταν όμοια με την τύχη του δόκτορος Γιοχά­

ουζεν; Στην ύπό{tεση, οτι ό τελευταίος αυtος βρηκε ώ:ι;ο τους κατοίκους τού δάσους την ίδια ύποδοχη που βρηκαν ό Κάμη, ό Τζων Κορτ κι ό Μαξ Ούμπέρ, δε χρειαζόταν και τίποτε άλλο, για να έξηγη{}ή ή έξαφάνισή τw. 'Ωστό­ σο, ομως, αν πραγματικα ό Γιοχάουζεν εΙχε ύποστη έπί­ {tεση πιitήκων, {tα ύπηρχαν ίχνη άναμφισδήτητα.

Made by Absens

Il.' δ' .Q.' " " " " Τ ο, κλ OUυΙ 'ε υα εμενε απειραχτο, και μονο τα πιά του {tα ύπηρχαν στη {tέση οπου εΙχε στη1tη.

,

ερει-


\41

Η ΕΠΙθΕΣΗ T~N ΠlθHK~N

~Oπωσδήπoτε, την ώρα εκείνη, ί'0 πιΟ επείγον δεν ψαν ν' άνησυχήσουν για την τύχη ί'αίί Γερμαναίί γιαχρ,αίί,

άλλα για τη δική ί'ouς σχεδία. Γιατι το πλάτ-ος τ-οϋ ΠίΟ­ ταμοίι μίκραινε λίγο λίγο. Σ' άπόσταση έκατ-ο βημάί'ων, δεξιά, μπροστα σ' ενα μικρο άκρωτήριο, νερο στριφο­ γυρνοίισε, και μαρτυραΟΟε δυνατο στρό6ιλο. "Αν ή σχε­ δία επεφτε στ,ο στρΟΟιλο, αυτόν, {}α ξέφευγε άπο την επί­ δραση 'tW ρεύμαί'ος, και {}απεφτε πάνω στ:ους βρ,άχους της Οχ{}ης. Ό Κάμη μπορούσε με το κouπι να την δια­ τηρη πάνω στ-ο ρεύμα, άλλα να την άπομακρύνη, λοξο­ δρομώντας άπο τ-ο στρό6ιλο, {}α η'ων δύσκολο. Οί πί{}η­ και της δεξιάς οχ{}ης {}α επεφταν ενανίίον της πολυάρι­ {}μοι. Κι ετσι, {}' άναγκάζονταν να τους διώξουν με πu­

w

ρο6ολισμούς. Κι οί καραμπίνες αρχισαν πάλι να 6ρον­

-roW,

τη στιγμη που ή σχεδία στριφογύριζε άπο την επί­

δραση του στρο6ίλου.

Σε λίγο, ή άγέλη εγινε αφαντη. Δεν την διασκόρ­ πισαν δμως, ούτε οί σφαίρες, ούτε οί κρότοι των πuρo-

6ολισμων.

'Εδω και μια ώρα, ή {}ύελλα προχωραίίσε όλοένα :rnρος το ζενί{}. Σύννεφα ώχροκίτρινα σκέπαζαν τώρα τον ΟΟρανό. τη σ"(ιγμη εκείνη, άστραπες διέχισαν "(ον ΟΟρά­ νιο {}όλο, κι ή {}ύελλα ξέσπασε με τη μεγάλη εκείνη ταχύ­ τ'r]-rα, που χαρακτηρίζει τις {}ύελλες τ-ων {}ερμων κλιμά­ των. Στις τρομερες εκρήξεις των κεραυνων, τα τετράχει­ ρα κυριεύτηκαν άπο τον ενστικτώδη εκείνο τρόμο, τον κοι­ νο σ' δλα τα ζωα, που τα επηρεάζει ό άίμοσφαιρικος ή­ λεΚί'ρισμός. "Evvρομοι οί πί{}ηκοι ετρεξαν να φύγουν πρΟς τα ενδότερα ί'ού δάσους, ζη-rώντας κατϊαφύγιο. Σε λίγα λεπτά, οί δυο οχ{}ες ερημώ{}ηκαν, κι άπ' δλο ε­

κείνο το πλη{}ος "(ων επιδρομέων άπόμειναν μόνο καμια εί­ κοσαρια πτ:ώμαί'α, που κοίτονταν άνάμεσα σί<mς {}άμνους Made by Absens

και στους καλαμιωνες της Οχ{}ης.


σι

142

ΠΙθΗΚΑΝθΡ2πσl

Tσf

ΔΑΣσfΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ

tO t π

π ο π ό τ α μ ο ς

την άλλη μέρα, άφσίί καiΜρισε ό αίιρανΟς

-

{}άλεγε

κανεις δτι τον ξέπλυνε και τον κα{}άρισε ή κατ:αιγίδα - ό {}όλσς ταυ ελαμπε πάνω άπο τις κσρυφες τών δέντρων με ζωηρο γαλάζιΟ' χρώμα. Με την άνατσλη τσίί ήλίαυ, σί στα­ γόνες που σκέπαζαν τα φυλλώματα και τη χλόη, έξατμίσ{}η­ καν. Το εδαφσς, που εΙχε στ:εγνώσει γρήγσρα, φαινόταν πα­ λυ κατάλληλΟ' για πεζοπσρία. 'Αλλα δεν έπρόκειτσ να έξα­ κσλου&ήσουν πεζη το δρόμο προς τα νοτιοδυτικά.

tH δυτικη άτμοσφαιρικη διατάραξη, οί μυριάδες έκεί­ νες άστραπές, οί παρατεταμένες βρ,οντές, σί κεραυνοί, δε σταμάτησαν παρα στις τρείς το πρωί. 'Αφσίί πλησίασε την οχ{}η, ή σχεδία εΙχε βρεί καταφύγιΟ'. Στο μέρος έκείνο ύψω­ νόταν ενα μεγάλΟ' μπαομπάμπ, που τον κσρμό του, κούφιο στο έσωτερικό, τον άποτελσίίσε μόνο σχεδΟν ό φλοιός ταυ. Στο κούφωμα έκείνο, ό Κάμη κι οί σύvrρoφoί του μπορσίί­ σαν να στριμωχ{}σίίν και να βρ'σίίν όπωσδήποτε {}έση. Μετα­ κόμισαν έκεί και τα λίγα ταυς πράγμα-ω, όπλα, σκεύη και πολεμοφόδια, για να μη πειραχτ:σίίν άπΟ τη δυνατη βροχή, και {}α τα φόρτωναν πάλι στη σχεδία, την ώρα που {}ά­ φευγαν.

- Μα την άλή{}εια, πολυ άπρόοπτα μας ηρ{}ε αύτη ή &ύ­ ελλα! παρατήρησε ό Τζων Κόρτ, που σuζητσίίσε με τΟν Μάξ, ένώ ό όδηγος έυοίμαζε ';0 κομμάτια τσίί κρύαυ ψη­ τσίί, όσα εΙχαν μείνει άπο χ{}ές, για τ:ο πρόγευμα. Καυ{)εντιάζοντας, οί δΟΟ νέοι κα{}άριζαν συγχρόνως και τις καραμπίνες τους, έργασία άπαραίτητη μετα τη μεγάλη χρήση της προηγούμενης ήμέρας.

Made by Absens

Κά{}ε τόσΟ', ό Λάγκα χωνόταν στους καλαμιώνες


Ο

ΙΠΠΟΠΟΤΑΜΟΣ:

143

καΙ ταυς {}άμνους της οχ{)ης, άναζητώντας φωλιες καΙ αύγά. - Ναί, άγαπητέ μου Τζών, η &ύελλα ~ρ{}ε τη στιγμη που χρειαζόταν, άπάντησε ό Μαξ Ούμπέρ, καΙ να δώση ό θεος να μη ξαναφαναυν τα καταραμένα έκείνα ζώα,

,

"

τωρα

που περασε.

~O

δ' πωσ ηποτε,

"

~, πρεπει να ειμαστε προ-

σεκτικοί. Κι ό Κάμη έπίσης φο6όταν μήπως, με την άνατολη της ημέρας, έμφανισ{}ούν καΙ πάλι τ-α τετράχειρα στ-Ις

δυΟ Οχ{}ες. 'Αλλα γρήγορα ησύχασε, γιατ-Ι κανένας ϋπο­ πτος {}όρυδος δεν άκουγόταν, μ' σλο που 11 αύγη προχω­ ρούσε.

- Προχώρησα ως έκατο βήματα πάνω στην οχ{)η, έ­ πανέλαδε ό Τζων Κόρτ, καΙ δεν εΙδα ΣU-re ενα πί{)ηκο. Αύτο είναι καλος οίωνός, άπάντησε ό Μαξ Ούμπέρ, κι έλπίζω στι του λοιπαυ {}α χρησιμοποιαυμε τα φυσίγγια

-

μας διαφορετικά, παρα χτυπώντας μακάκους. χ{}ες νόμι­ σα στι σλη μας ή προμήftεια {}α -rελείωνε!

- ΚαΙ πώς {}α μπορούσαμε να την άνανεώσουμε; έ­ πανέλαδε ό Τζων Κόρτ. Δεν ύπάρχει καμια έλπίδα να μας παρουσιαστη καΙ δεύτερο κλουδΙ Γιοχάουζεν, για να πάρουμε σφαίρες, μπαρούτι καΙ μολύδι. 'Όσο συλλογίζομαι στι ό καημένος ό γιατρος η{}ελε ν' άνοίξη κοινωνικες σχέσεις με τέτοια Οντα! .. Τί ώραίος

,

,

κοσμος, τι

,

λ' αμπρη κοινωνια,

"'λ' -Q Ι μα την α ηυεια...

Κ' αι

,

για

'1/' άνακαλύψη κανεΙς τί σρους μεταχειρίζονται σταν προσ­ καλαυν σε γεύμα, καΙ πώς λεν καλημέρα Τι καληνν,{τα, πρέπει να εΙναι Γκάρνερ, σπως ύπάρχουν μερ'ικοΙ στην 'Αμερική, Τι Γιοχάουζεν, σπως ύπάρχουν μερικοΙ στη Γερ-

,

μανια,

-

" " ισως-ισως

"

και στη

Γ α λλ'ια ...

ΚαΙ στη Γαλλία, Μάξ;

Made by Absens

-'Ώ ναί! αν εψαχνε κανεΙς άνάμεσα στους σoφoιUς της Γαλλικης 'Ακαδημίας Τι της Σορ δόνη ς , {}αδρισκε με­ ρικαυ; γλωσσολόγους, ίκαναυς να ερ{}ow στα δάση του


ΟΙ

144

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

ΤΟ!

ΔΑΣοrΣ

Κογκο καΙ να επαναλά60υν τα πειράματη τοο κα{}ηγητού Γκάρνερ η τοο γιατρΟΟ Γιοχάουζεν.

'Εν πάση περιπτώσει, άγαπητέ μου Μάξ, αν είμα­ στε βέ6αιοι καΙ ησυχοι για τον πρ ώτlO , δτι διέκοψε όρι­ στικα κάitε σχέση με την κοινωνία τών πι&ήκων, δεν ι:ruμ6αίνει τΟ ίδιο καΙ με τον δεύtερo, καΙ πολυ φΟΟούμαι μήπως ... - Μήπως οί μπαμπουίνοι,

11

(ίλλοι πί{}ηκοι, τΟΟ εσπα­

σαν τα κόκκαλα; συμπλήρωσε ό Μαξ Ούμπέρ. Άπο τον τρόπο που μας ύποδέχτηκαν χitές, μπορεί να κρίνη κανεις πόσΌ εΙναι πολιτισμένοι, κι αν εΙναι δυνατον να γίνουν ποτέ! -Έγω νομίζω, Μάξ, δτι τα ζώα εΙναι προορισμένα να μείνουν ζώα για πάντα ... - Κι οί (ίνitρωπoι, (ίνitρωπoι!.. άπάντησε ό Μαξ Ού­ μπέρ. 'Οπωσδήποτε, λυπσυμαι πολυ που itιX επιστρέψου­ με στη Λιμπρε6ίλλ, χωρις να φέρουμε είδήσεις για το γιατρό ... - Κι εγω επίσης άλλα το σπουδαιότερο για μας itιX τ 'δ' ηταν να ιασχισουμε

" αυτο

""

αυτο το

δΙ ασος ...

ΚΙ ... -'Έστω' άλλ' επι&υμσίισα να εΙχε γίνει πιά. Ώοιόσο, το ταξίδι δεν παρουσίαζε πια δυσχΘρειες άφοϋ ή σχεδία itιX εξακολου&οϋσε να πλέη, άκολου&ών­ τας το ρεύμα τού ποταμού Γιοχάουζεν. Χρειαζόταν μο­ νάχα, ή γ.οίτη του JτOΤαμoυ να ηταν ως το τέλος όμαλή, ελεύ{}ερη άστο φραγμ,ούς, άπο στενά, άστο καταρράχτες. Κι αύτα κυρίως φο6όταν ό όδηγός. τη στιγμη εκείνη ό όδηγος φώναξε τους συντρό­ φους του για το πρόγευμα. ~O Λάγκα ηρitε σχεδον άμέ­ -

-Q.' ι υα γινη

σως, φέρνοντας μερικα αύγα πάπιας, που τα φύλαξαν

Made by Absens

για το γεύμα τΟΟ μεσημεριού. Χάρη στ:ο κομμάτι της άν­ τιλόπης, δεν ηταν άνάγκη ν' άνανεω{}fj ή :π:ρομήitεια του κρέατος, προτού ξανασ'τ'αitμ,εύσουν. - Μια ίδέα! φώναξε ό Τζων Κόρτ. Για να μην πάνε


Ο

ΙΙΙΙΙΟΙΙΟΤΑΜΟΣ

145

'Ο Boόl'jσιλ:;;; σ~εκ6τσιν ιΧπέ"σιντι στ'ή σχεlΗσι, μύριζε λσι(μΟΨfσι τόν ιΧέροι, χωρΙ,

Made by Absens

ν:!'. πpoσιισθCΊνετσιι κσιθ6λω ~όν κ(ν~ιινo πolι τόν &ΠΕιλοσσε.

10 --

οι Ι1ιθηκά,νθρωποι

(Σελ.

162)


ΟΙ ΠΙθΗΚΑΝθΡ!2ΠΟΙ

146

TOr

ΔΑΣοrΣ

χαμένα τια φυσίγγια πσυ ξοδέψαμε, γιατlΙ να μη χρησιμο­ ποιήσουμε τιο κρέας των πι{}ήκων;

Πφφ! εκαμε ό Μαξ Ούμπέρ. Για ίδές ταν εκεί ",ον σιχασιάρη ... Γ~ατΙ οχι, άγαπητέ μου Ί'ζών; Κo-cολέτ:-σες ώΟΟ γορίλλα, φιλέτο άπΟ χιμπατζή, μπούτι άπο λανδρίλλα... - Δεν εΤναι κα{}όλου άσχημα, βε6αίωσε ό Κάμη. Οί ί{}αγενείς τα 't1Q'OOW μια χαρ,ά! ·' _ο.' ,,, ":ι.' , τ_· - Κ ι εγω υ'α -ra εt'ρωγα, αν 'It'av αναγκη ... ειπε ο Τζων Κόρτ. -Άνftρωπoφάγε! φώ��αξε ό Μαξ Ούμπέρ. Θά~ωγε;

-

",συς σχεδΟν όμοίους σου;

-

Εύχαριστω, Μάξ. Ή συζήτηση σταμάτησε ως έδω, καΙ τα τ:ετράχειρα

, που

'Α.,. σκοτωυ,ικαν

" στη

μαχη,

• λ'~q..,.. εγκατα εΙψυ,ικαν

'δ' στη ια-

{}εση των σαρκ06όρων πουλιών. ΤΟ δάσος τ'οϋ Ούμπάγκη εΤχε τόσα άλλα ζωα, μηρυκασηκα Τι πουλιά, ωστ'ε δεν ητ'αν καμια άνάγκη να τ'ιμη{Μ;νε κι οί πί{}ηκοι, μπαίνO'\"tας σ' άν3ρώπινο στ'ομάχι. Ό Κάμη βρήκε μεγάλη ΔΙUΣκoλία για να συρη τη σχεδία άπο "[10 στρό6ιλο καΙ να σ-rρίψη at'o μικρο άκιρω-

,

τηρ,ιο.

.,

ωρα.

"Ολοι βοή{}ησ:αν στη δουλεια αύτη, πσυ στ'οίχισε μια

,

'"

'Α' ' δ'εντρα και να t' ναγκαιrtηκαν να "",<,,111\ lwvψ,,!UV μικρα " με τηοη'β' <YW κοντ:ους,

• __ Λ δ'" "'ξ απUΚJl,α 'LaO'lN επεΙτ'α, για να φτ'ια

{}εια των όποίων άπομακρύν6ηκαν άπΟ την Οχ{}η. 10 στ'ρό6ιλος κρατσϋσε έκεί τη σχεδία. "Αν ή άγέλη των πι{}ήκων ξαναρχόταν tTιν ωρα έκείνη, δε {}α τ'συς ητ'αν ΔWΑτOν ν' Moφύy<YW την έπί{}εση. Χω ρΙς άλλο, ΣUτε ό όδηιγΟς O'irαι οί σύντροφοί t'oυ {}α ε6'γαιναν σώοι κι ά6λα6έις άπΟ τΙΟν

"

""

ανισο αυτΌν αγωνα.

Τέλος, ϋστ'ερα άπα πολλσυς άγωνες, ή σχεδία εφτα­ σε στην ακρη του μικρού άκρωτηρίου, τ'Ο παρέκαμψε, κι

άρχισε 3t1άλι να παρασύΡετ'αι άπο το ρεύμα τού ΓWΧάoυζεν. ΙΗ'

, . ,Οτ'Ι

Made by Absens

μερα φαινοταν

_0.7. υ'αταν

., ωραια.

Κ'

,

ανενα συμ-


Ο

ΙΠΠΟΗΟΙΆΜΟΣ

147

πτωμα &ύελλας στον όρίζOlV't'α, καμια άπειλη βροχης. 'Απ' έναντί ας , βροχη άπο ήλιακες άκτίνες επεφτε κά{tετα, κι ή ζέστη {}α ηταν άννπόφορη, αν δε φυσούσε έλαφρο άεράκι άπο το βαριά, που {}α βαη{}'σίίσε πολυ τη σχεδία, αν εΙχε πανί. ΊΌ ποτάμι πλάταινε λίγα λίγα, οσο προχωρσυσε προς

,

'ο" τα νοτιο δ υτικα. υτε

",

δ'ιχτυα απ < λ' ωνανταν πανω στη καιτη

ταυ ηδρα, ούτε γέφυρες άπο τη μια οχ{}η στην άλλη. Με τέτοιους δρους, νέα έμφάνιση τετραχείρων στΙς Διuo ox{tE; δε {},α παρουσίαζε τους ίδιους κινδύνους της προηγουμέ­ νης. 'Άλλωστε, πί{}ηκαι δε φαίνονταν παυ{tενά. 'Ωστόσο, αί ox{tE; τού ποταμσίι δεν ηταν ερημες έν­ τελώς. Κοπάδια άπο ύδρό6'ια πουλια τΙς ζωήρευαν με τΙς

,

φωνες τους.

'()

,

"

,

Τζ' ων Κ'ορτ σκοτωσε Jτα λλ' α απο τα που-

λια αύτά, που χρησιμοποιή{}ηκαν για το γεύμα τού μεση­ μεριού, μαζΙ με τα αύγά, που εΙχε ξε11ριυπώσει ό μικρ,ος ί{}αγενής. "ΕπεΙ11α, για να ξανακερδίσουν το χαμένα και­ ρό, δε σταμάτησαν τη συνη{tισμένη ωρα, καΙ τη μιση μέρα την πέρασαν χωρις κανένα άξιόλογο έπεισόδια. ΤΟ άπόγευμα εγινε κάπαια άναστάτωση, οχι χωρις λόγο σΟΟαρό.

,

ΤΗ'

ταν

τεσσερεις

περιπου,

rl

οταν

t:

ο

Κ'

αμη,

,

που

κρα-

τσίισε το κουπι στην πρύμνη, παρακάλεσ'ε τον Τζων Κορτ­ να υαν άντικαταστήση, κι αύτιος Ο"τ'ά{}ηκε ορ{}ιος στην πλώρη. Ό Μαξ Ούμπερ σηκώ{}ηκε, εΙδε δτι τίJτOTε τ-ο ύποπτο δε φαινότ-αν ούι1ε άπο τη δεξια οχ{}η ούτε άJτO την άριστ,ε­ ρή, και πλησίασε τον όδηγο για να τον ρωτήση τί τΌν

,

,

ανησιυχησε.

-

Μα

',

'JI

,

,

τι κοιτα εις ετσι; ταν ρωτησε.

-'Εκείνο έκεί, άπάντησε ό όδηγός.

Και με το χέρ'ι εδειξε μπροστα σ' ενα σημείο, δπου τα νερα τσίι ποταμού καυνιόντ:αν ζωηρα μέσα στο ρεύμα. Made by Absens

-

Κι αλλη δίνη, φώναξε ό Μαξ Ούμπερ Τι μαλλον εΙ-


οι

148

ΠΙθΗΚΑΝθΡgποl

TOr

ΔΑΣοrΣ

δος «μάελστρομ»* του ποταμσϋ!. .. Προσοχη να. μην πέ­ σουμε έκεί μέσα.

Δεν εΙναι δίνη, άπάντησε ό Κάμη.

-

Τί εΙναι, λοιπόν;

Στην ερώτηση αυτη άπάντησε σχεδΟν αμέσως ενα εΙδος πίδακα, που τινάχτηκε -rρία περίπου μέ-rρα πάνω άπο την έπιφάνεια τού ποταμσϋ.

Ό Μα.ξ Ούμπερ φώναξε κατάπληκτος. Μήπως κα-ία. τUχη βρίσκονται και φάλαινες στους

-

ποταμους της Κεντρά)ας 'Αφρ,ικης;

- "0 χι,

'λλ' , α α ι'ιππωτοταμοι,

" ι' απαντησε ο

Κ' αμη.

'Ακούστηκε ενα δυνατο καΙ fi'ορυ6ωδες φύσημα, ένω συγχρόνως πρόδαλε άστο τα νερα. ενα μεγάλο κεφάλι, με σαγόνια όπλισμένα με δυναrους χαυλιόδοντες. (Iππoπόταμoιuς βρ,ίσκει κανεις άπο -ro 'Ακρωτήριο της

Καλης 'Ελπίδος ως την εί?«>στη τ!ρίτη μοίρα βορείου πλά­ τους. Συvήfi'ως βρίσκονται στα ποτάμια των απέραντων έκείνων χωρων, στα. ελη και στις λίμνες. (ο ίπποπόταμος εΙναι ζωο -cρομερό, μ' όλο που εχει χαρακτήρα ημερο. 'Όταν, για. τον ενα λόγο η για. τον άλ­

λο, έξερεfi'ιστη, όταν αίσ&α~ πόνο, τη στιγμη που τον καμακίζουν, &uμώνει, πέφτει με λύσσα πάνω σ-cους κυνη­ γούς, τους καrαδιώκει '-Gata. μηκος της oχfi'ης, όρμα πάνω

,

στα π

λ'

οιαρια,

,";'

που εινc.cι

ι'

,

"

ικανος να τα

l!_-<Ι'

καταυυυιση

"

με

το

βάρος του η να. '(α. σ'lJ'Vίρίψηι με τα. σαγόνια του, που εΙναι άρκετα. ίσχυρα. ωστε να κόψουν ενα χέρι η ενα πόδι. Βέοαια, κανεις απο τους έπι6άτες της σχεδίας, oU-r8 ό Μα.ξ Ούμπέρ, 000 μανιώδης κυνηγος κι αν ηταν, δεν εΙχε στο νου τ;οιυ να. τα βάλη μ' ενα τέτοιο άμφίΟιο. 'Αλλ' αν -co αμφίδω εΙχε ορ,εξη να. 1ίους έπιτ~; αν όρμοΟΟε πάνω στη σχεδία; αν ΣUΓκρoυό'tαν μ' αυτήν, αν την πίεζε μ' όλο -co βάρος τoιu, που φτάνει κάποτε τις χίλιες πεντα-

*

Made by Absens

Σ. Μ. ΜciελσΤΡομ ονομciζετOtι μια; φο6ερη aι\ol1j τοΟ νοΟ, που πpoσπOtθoίJν να; την ciποφόγοuν τα; πλοΤOt.

' ΑτλOtντικοσ

'gκεOt­


Ο

ΙΠΠΟΠΟΤΑΜΟΣ

149

κόσιες όκάδες; αν την ΧΤU31ίoUσε με τους φο6ερούς ταυ χαυ­ λιόδοντες, τί {)οα γίνονταν οί έπι6,άτες της σχεδίας; - Πρέπει να περΟΟουμε χωρΙς να μας δη, εfπε ό Κάμη. "Ας ξαπλω{)οούμε, ας μη κάνουμε καμια κίνηση, κανέναν

,

~"

"

~

"~

κροτο, κι ας ειμαστε Emtμιot να πεσουμε στο νερο, αν πα-

ρουσιαστη άνάγκη.

-

Σ ε', πeρνω

. , επανω

,

,-- •

'ξ μου, Λ' αγκα.ι ειm:; ο Μ α

Ο' υμπερ.

'Έγινε, &τως εfπε ό όδηγός. "Ολοι ξαπλώ{)-ηΟ<.αν πά­ νω στη σχεδία, που το ρεύμα την παρέσυρε με άρ0{.8τη -tα-

,

χmητα.

",

.,

Σ" ~, τους '''ΙΖλ τη σταση αυvη, ε λ'ζ πι ανε οτ:ι δ'ε υ'α ευ ε-

πε ό ί:π.πο.πόταμος.

Σε λίγες στ:ιγμές, οί κλονισμοΙ της σχεδίας τους

,

,

,

"

&-

λ 'ΙΖ ., δ' ζ καναν να κατ:α ασουν οτι ιεσχι αν τα νερα, που τα σ'W-

τάραζε το πελώριο ζώο. ., AΚJWΓαν συγχρόνως καΙ το δυνατο φύσημα, τη {}-ορΟΟώδη άναπνοη τ:σU ίππoπόταμou, ενα εΙδος παρατετlαμένoυ γριυλλισμού χοίρου. Πέρασαν μερικα δευτερόλεπτlα, με μεγάλη άγωνία.

Θ' άwΨωνότ:αν &ρ,άγε ή σχεδία άπο το κεφάλι τού τέραtος η 8-α βu{tιζό:tαν άπΟ ίΟ φο6ερό του ογκο; Ό Κάμη, ό Τζων ΚΟρτ' κι ό Μαξ Ούμπερ δεν ήσύ­ χασαν, πρα μόνον οτ:αν επαψε ή 1/αραχη τού νερoιU καΙ λιγόστεψε ό {)Oόριu6oς της άναπνοης, που αίσ8-άν{}ηκαν τη {)oερμότητlά της κα{)οως περνούσαν. "O'tiav σηκώ{)-ηΚJαν πάλι, δεν εΙδαν πια ίΟ άμφί6ιο, 3WU εΙχε βu8-ιστη ~α χαμηλα σrρώματα

toU Πotαμού.

Made by Absens

Βέ6αια, κννηγοΙ ΣWΗ{)oισμένoι να χτuπoίJν έλέφαντες, δεν επρεπε να tρομάξουν άπΟ τη συνάντηση ένσς ί:π.ποπό­ "('αμου. ΟύτΙε 8-α tρόμαζαν, αν οί περισrάσ,εις ~τ:αν διαφο­ ρετικές. Πολλες φoQες κυνήγησαν ίέτ:οια ζώα στα ελη του ανω Ούμπάγκη, άλλα με ορους εύνοϊκότερους. Πά­ νω στην εϋ{)οραυστη έκείνη σχεδCα, που ή κατασrρoφή της {)οα τους σroίχιζε τόσο, ό φό6ος toυς ijtav πολυ δικαιολο­ γημένος. ΚαΙ "('Ο εύτ'ύχημα εΙναι, οη άπέφUΓαν την έπί{)οεση τού τρομερσυ ζώου.


ΟΙ

150

ΠΙθΗΚΑΝθΡΏΠΟΙ

ΔΑΣοrΣ

Tor

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΠΡΩΤΟ

ΝγκόρaΙ Το βράδι, ό Κάμη στιαμάτησε κσντ:α στο στόμιο ένσς μικρου πσταμοίιστην άρισ1:eρη Οχ{}-η. Το μέρος ηταν κατlάλ­ ληλότiατo για διαwκ-ciρευση, γιατΙ ύπηρ:χε μια λόχμη άπο

,

,

λ'

'λλ

μπανανιες με π αt'Uτ'ατα φu

'

,

α, που σχηματ

ιζ

,

,

αν σα μια

στέγη, κι ή οχ{}-η ηταν γεμάτη άπο μαλάκια καΙ οστρακό­ δερμα φαγώσιμα, που τα μάζεψαν καΙ τάφαγαν ώμα Τι βρασμένα, άνάλογα με -co εΙδος. Οί μπανάνες δεν Yί-cav πoλ'\J νόστιμες, άλλα το νερο του ποτ:αμοίι, άνακα-cωμένο με το χυμλ -coov καρπών αύ-cών άποτ:ελοίισε ποτ:ο άρ~-cα νόσημο κα'ι πολυ δροσιστικό.

-

,,,,

,

"Ολ α αυτα ".Q':ι. υ·α 'ιτιαν λ αμπρα, είΠε ο Μ' αξ Ο' υμπερ"

"

αν

ημαστlαν βέ6αιοι O-CL {}-α κοιμηf}οϋμε ησιrι.α... Δυστυχώς, ύπάρχουν αύτα τα κατlαραμένα εν-roμα, που δε {}-α εχουν τη διακ.ριτ:ικότη.'t!α να μάς άφήσουν ... Κι έπειδη δεν εχου­ με κουνουπιέρες, {}-α ξυπνήσουμε 1:0 πρωΙ καt'άστ1ΙΚΤΟΙ άπα τ'Ις τ'σιμπιές τouς ... ΚαΙ πραγματικά, αύτο {}-α συνέ6αινε, αν ό Λάγκα δεν εδρισκε εναν τιρόπο να διώξη τ'Ις μυριάδες έκείνες τ'α κσu­ νσύπια, που άπΟτ'ελοίισαν σύννεφα όλόκληρα. ΕΙχε άπoμακρw&η, άκoλoι'{}ώνtας το ποτάμι, οταν t

~,

,

"

η φωνη -coυ uπoυστηκε ΜΟ μικρη αΠΟΟ"tiαση

..

~O Κάμη εσπευσε άμέσως κοντά τ'OU, κι ό Λάγκα του εδειξε πάνω σ~ν οχ{}-η σωρους στεγνης κοπριάς, που εΙχαν άφήσει διάφορα μηρυκαστ'ικά, άν,;ιλόπες, έλάφια, βσuδάλια κι άλλα, που ερχσντ:αν σ' έκείνο το μέρος για να

,

,

πινουν νερο.

ΤΟ κάψιμο της κοπριάς αύτη ς που βγάζει πυκνο και Made by Absens

, δριμυtαΤΌ

,

f

καπνο, ειναι

'λ' -CO κα ιn:ερo,

Υ

"

,

κι ισως τ1Ο μοινο μεσον,


ΝΓΚΟΡΑΙ

151

για να διωχτούν τα κουνούπια. Οί ί&αγενείς 110 με-tαχειρί­ ζovrαι, κά&ε φορα πΣU μπορούν να βρσίrν.

ro

Σε λίγο, ΕVας μεγάλος σωρος σχηματίστηκε κοιντα

σtις μπανανιές. Ή φωτ1ια άναψε με ξερα ξύλα κι ερριξε πάνω σ' αυτην ό όδηγος κοπρια πολλή. Νέφος καπνΟΟ ύ~ ',Α..,.."

-Q.'''''' ,

~"

ψωυ 'ικε, κι η αφοοφαιρα καuαριστηκε αμεσως ωι:ο

t ,,,ανν-

πόφορα έκέινα εντ:ομα.

τη φω,τια &α τη βαΟ'tσUΟ'αν δλη τη νύχτα ό Κάμη, ό Τζων Κορτ κι ό Μαξ Ούμπέρ, πΣU &' άγΡΙUΠVoUO'αν με ,

ι

τη Ο'ειρα.

Το

,

ι ~ Il. ι , s:._._. ι ., πρωι, ςαναυρισκo:νtας τις uιυvαμεις τους, υΟ'τερα

"

'ξ ακο λΙVΙΜq"" 'ξ/δ απο κα λ'" .ο υπνο, ε υυυ'IΟ'αν Τ'Ο ι ι.

1'a

r

,

.,.

,

,

Τ ΙΠΟτ1ε εν ειναι 1'00'0 ευμε1'αu η1'Ο, 000 ο καιρ'Ος Ο'την ίσημερινη 'Αφριική. ΤΟν κα&αρο ούρανο της προηγουμέ­ νης, διαδέχ&ηκε ενας ούρανσς γκρίζος, πoιU προμηνΟΟσε μέρα βροχερή. Etvat άλή&εια, δμως δτ:ι τα σύννεφα Ο'1'έκον­ tav σtις χαμηλες ζώνες, κι ή βροχή, πoιU ερριχναν, ηταν πο­ λυ λεπrή, Ο'χεδΟν μια ύγρη σκόνη, άλλ' όπωΟ'δήπotε άρκεt'α Ι

~_.-

'

δ'

ι

"

ι Il.λ

"δ ι

uιooαρε<Jtη, για κεινους που την

,

ι

εχovrαν επανω τoιuς.

Eύτιrχώς, toυ Κάμη τ:oU ηρ&ε μια καλη ίδέα. τα φύλλα 1'00 είδους αυτοο της μπανανιάς είναι ίσως τα μεγαλύτερα τ:ΟΟ φυτ:ικΟΟ βασιλείου. Οί μα:Uρ.οι 1'ιx με1'αχειρίζoνtαι ιruχνα για να σ"t1εγάζ.ουν τις καλύδες τους. Με δώδεκα μόνο απ' aiJ1'ιX μπ.ορούσαν να φτιάσ.ουν &να είδ.ος όμπρέλλας στη μέση της ό'χεδίας, συνδέovroς 1'ιx κ.οτσάνια τ:ους με κισσούς. Κι αυτο εκαμε ό όδηγος ΠΡΟί(Υϊ; 'ξ εκινηΟ'O'UV. Ι να

Ο'ι

,

Il. ι επωα1'ες,

λ οιπ.ον, ι

β ρισκoνtαν ι

προφυ'-

λαγμένοι άπο την ακα-vάπαυστη έκείνη βροχή, πoιU γλι­ <tτIρoύσε πάνω σ'tα φύλλα. Το πρωι έκείν.ο, φάνηκαν μερικοι πί&ηκοι Ο'ίη δεξια οχ&η, είκοσι περίπου, μεγαλόσω,μοι, δείχνοντας διά&εση

"

'Il. " να επαΎα λ αυOW ης

,

,

Made by Absens

να τους

",

αποφυγουν,

.Q ξΙιες. eXUQOΠQa

Τ'.ο φρονιμοτ:ερο ι ... ηταν

",_<Ι

και

τ'Ο

κατορυωσαν,

"

κρατωντας

τη


152

ΟΙ

ΠIθHKANθP~ΠOI

Tor

ΔΑΣοrΣ

σχεδία διαιΡιώς κοντ.α στiιν άρ·ιστερη οχ{}η, πΑU ΣUχνα­ ζόταν λιγότιερο άπΟ τα τετράχειρα.

,

10

,.,.,

Τζ' Κ' λ' ων ορτ: mαρατηρησε, πο υ σωστα, 01Π οι σχε-

σεις μετ:αξυ τών πι{}ηκικων φυλών τών δύο όχ{}οών {}οα ησαν σπάνιες, άφου ή συγκοινωνία δεν μπορσυσε να γίνη παρα με τις ΨUΤικες έκείνες γέφUΡ,ες, που με πολλη δυαιοολία μπο­ ρούσαν να τ:Ις περ,άσO'UV' άχόμα κι οί πί{}ηκοι. 'Α

'

'Α..Ι"./-.-'

,

πεφuγαν να στ:αυ/Κ'ιιvouν το μεσημερι,

, • πογευμα η

σχε

δ'

ια

, , σταματησε μανο

, μια

", α-

και το

", φορ,α, για να

πα-

ραλά6η μιαν άντιλόπη, πΑU ό Τζων ΚΟρτ την σκότωσε πίσω άπο t'οος καλαμιώνες, κσντα σε μια στροφη ταυ π()­ ταμού.

Στη σtQoφη αύτή, τΟ ποτάμι Γιιοχάουζεν λόξευε προς τα νοτιοαναt'ολικά, μετα6άλλσντας σχεδσν σε όρftη γωνία την ώς τα τώρα διεύ8υνση του. Αύτο άνησύχησε κάπως

,

ταν

Κ αιμη, '

'"Ilλ''' 'λ'" που ευ επε ριχνσνταν πα ι προς τ ανατολ ι-

ot'L

κα τσu μεγάλου δάσους, ένώ το τέρμα τού ταξιδιού τους βρισκόταν προς τα δυτικά, προς το μέρος του' Ατλαντικου. Φιχ1ικά, δεν μπορούσε να χωρέση άμφι60λία, δτι ό ποτα­ μσς Γιοχάουζεν ηταν παραπόταμος του Ούμπάγκη, άλλα να πάνε να βρουν τη συμ60λή t'oυ τόσο μακριά, στο κέντ'ρο του έλεύ6-ερου Κογκό, τί άt'έλειωτο τριγύρισμα! EΎΤUΧώς, ύστερα άπΟ μια ώρα, ό όδηγσς κατάλα6ε, ,

,

'"

,

r

rfλ

χαρη στο ενσt!ΙΚΤO του, γι.ατ:ι Ο η

δ'

,

e

,

ιοςε φαιvoταν, οτιι το

ποτάμι έπαναλάμ6ανε την πρωτινή τ:ου διεύlhινσ'η. Μπορσυ­ σ,αν λοιπιΟν να έλπίζανν, δτι {}οα παρέσερνε τη σχεδία ώς τα σύνορα του Γαλλικου Κογκό, άπ' δπου {}οα t'σUς ηταν εύ­ κολο να πάνε στη Λιμπρε6ίλλ. ΣτLς έξίμισι, ό Κάμη πλησίασε την άριστερη oχ~η

,

και

-

μπηκε

σ

'

,~ 'λ ενα μικρο κο πισκο,

,

ζ' !ι" που σκια οταν απο

το

πuκνσ φύλλωμα ένσς μεγάλου δέντρ,ου, ενα εΙδος σαν το άνακάρδιο t'oov δασών της Σενεγάλης. Δεν ε6ρεχε βέδαια, άλλ' ό ooραVΣς ητ1αν άκόμα σκε­ πασμένος άπΟ σύννεφα κι άτμούς, πΑU ό ηλLOς δεν κατόρ-

"

"

,

Made by Absens

$1. , δ ιασχίσrJ την πυκ:νστητα τους. Δ'" υ"ωνε να εν επρεπε να συμ-


ΝΓΚΟΡΑ!

153

amo

πeράνoυν άπ' ΟΤΙ ή νύχτα fi'o; ηταν ψυχρή. 'Ένα {}ερ­ μόμετ'ΡΟ fi'o; εδειχνε άκόμα είκοσι πέντε ως είκοσι εξι βα­ fi'μοος πάνω ά.πΟ το μηδέν.

Φωτια σπινfi'ηρΟΟόλησε σε λίγο άνάμεσα στους όγκο­ λ(fi'σuς τ'ού κολπίσκου, άλλα μόνο για τις μαγειρικες άνάγ­ κες, δηλαδη για τ'0 ψήσιμο της άντιλόπης. Αύτη τη φορα ό Λάγκα τ'σU κάκαυ άναζήτησε τ'ίποτε μαλάκια για τ'Ο δεί, , " , , , , , ~,

πνο, η τιποτε μπnνανες, για ν

ανακατωση το χυμο τ'<Wς με

το νερΟ τού ποταμού Γιοχάουζεν. 'Αντι γι' αύτα ομως, μπόρεσαν τουλάχιστον να γλυτώσουν άπο τα κουνούπια, με την ίδια μέfi'οδο της προηγουμένης.

Στις έπτάμισι ή ωρα, δεν εΙχε άκόμα ΝUΧτ'ώσει. Μια άσfi'ενικη λάμψη καfi'ρεφτιζότ'αν έπάνω στα νερα τ'ού πο-

-

ταμου.

,

'

,

Σ'" ι ~_'} ' '" λ την επιφανεια του CΠl\.εαν σωροι απο κα αμια και

φut'ά, και κορμοι δέντρων, που εΙχαν κoπij ά.πΟ τις Οχfi'ες. 'Ενώ ό Τζων Κόρτ, ό Μαξ Ούμπερ κι ό Κάμη προ­ ετοίμαζαν το στρώμα της νύχτας, μαζεύοντας ξερα χόρτα κοντα στη ρίζα τού δέντρου, ό Λάγκα πηγαινοορχόταν κατα μηκος της oχfi'ης, διασκεδάζοντας με την παρέλαση τών σωρών, που παράσερνε τΟ ποτάμι. τη στιγμη έκείνη, φάνηκε σε, άπΟΟταση τριάντα πε­ ρίπαυ όργιες ό κορμος ένσς δέντρσυ κάτω άπο την πρώτη ταυ διακλάδωση, οπου φαινότ:αν το σπάσιμο, φρέσκο άκό­ μα. Γύρω άπΟ τα κλαδιά του, που τα χαμηλότερα σέρνον­ ταν μέσα στο νερό, περιπλεκόταν ενα φύλλωμα άρκετα πυκνό, μερικα λουλούδια, μερικοι καρποί, όλόκληρη πρα­

σινάδα.

Made by Absens

Πολυ πιfi'ανο να χτuπήfi'ηκε ά.πΟ κεραwσ το δέντρο αύτΟ κατα την τελευταία &ύελλα. 'Απσ τη fi'έoη οπου ηταν κομμένες οί ρίζες του, εΙχε πέσει πάνω στην δχfi'η. "Επειτα, γλιστρώντας λίγο λίγο, άπελευfi'ερωμένo ά.πΟ τα καλ~μια ποο το συγκρατούσαν, άρπάχτηκε άπο τ:ο ρεύμα, παρ,ασύρ­ fi'ηκε στη μέση της κοίτης, κι επλεε τώρ,α, μαζι με τ' άλλα O'U'Vtρίμματα, στην έπιφάνεια τσU ποταμού Γιοχάουζεν.


οι

154

ΠΙθΗΚΑΝθΡQΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

' " -,~'" , , Δ εν ΠΡε31ίει να φανταστη κανεις, οτι τις σκεψεις αυτες τις εκανε η ηταν ίκανος να τις κάνη ό Λάγκα. Τον κορμο εκείνο δε &α τΟν ;ι:αρατηρσυσε Πθρισσότερο ώΟΟ 1'ους άλ­ λους, που ακολου&ούσαν τη φορα του ρ,εύματος, αν δεν Μοσπουσε για άλλο λόγο την προσοχή του. ' αναμεσα , , , λ δ' . Λ'αγκα νομισε , Π ραγματικα, σ1'α κα ια, ο δτι διέκρινε ενα πλάσμα ζωντανό, που εκανε νοήματα σα να ζητούσε βοή&εια. Στο μιαόφωτο που βασίλευε, δεν μπο-

-

,

ρουαε να

ξ

,

, 't'

",

εχωριση τι η-ι:αν αυτΌ Τ'Ο π

λ

'

ασμα.

't'Hvav

Υ.'

ιιρα-

γε ζώο; ~E-vοιμ αζ' οταν,

"

στην

,

αμηχανια

του,

,

να

'ξ' φωνα η τον

Μαξ Ούμπερ και τOv Κόρτ, οταν &να άλλο περιστατικο

"

'λ ηαε. 1'ον απασχο

Ό κορμος απείχε ήδη μόλις σαράντα μέτρα, λοξοδρο­ μώντας πρ,ος τ:Ov κολπίσκο, οπου εΙχε αράξει ή σχεδία.

τη σηγμη εκείνη αντήχησε μια φωνη παράδοξη, &ρηνώδης κι απελπισμένη, ααν κάποιο αν{tρώπινo πλάσμα να ζη1'oίiσε βοή&εια. "ΕπεΙ1'α, τη ατιγμη που δ κορμος περνσυαε απέναντι απσ τον κολπίσκο, το πλάσμα εκείνο δρμησε ώΟΟ τα κλα­ διά, ρίχτηκε σ'to νερό, με "00 ακοπο βέ6αια να φτάαη στην ξηρά. Στο Λάγκα φάνηκε Ο1'Ι ηταν &να παιδΙ με ανάστημα μικ;ρότερο Μο τ'Ο δικό 1'ου. Το παιδΙ αύ"tiο πρέπει να βρ.ι­ σκόταν έπάνω ατο δέντρο, τη στιγμη που επεσε. 'Ήξερε

,

' ' ' 1 σως

να κο λ υμπαη;

,

,

'λλ'" α οχι τΌσο κα λ' α, και πο λ'λ' υ ιγο

για να φτάση στην Οχ&η. Προφανώς, οί δυνάμεις του το πρόδιδαν, το εγκατέλειπαν. Πάλευε, εξαφανιζόταν, ξανα­ φαινόταν, καί, κάitε 1'000, μια παρ,άδοξη κραυγή, &να εΙδος κρωγμού, ξέφευγε απο τα χείλη 1'ου. Άπσ ενστικτο, άστο αίσθημα φιλαν{tρωπίας, χωρις

να βρη καιρο να φωνάξη τους φίλους του, ό Λάγκα ρίχτη­ κε σ1'Ο πσιάμι κι εφτασε στο μέρος, οπου 110 παιδι εΙχε εξα­ Made by Absens

φανιατη για 1'ελευταία φορά.


ΝΓΚΟΡΑ!

155

τη στιγμη έκείνη, ό Τζ(Ών Κορτ κι ό Μαξ Ούμπέρ, παυ εΙχαν άκούσει την πρώτη κραυγή, ετρεξαν στην έπι­ φάνεια τού νερού, τού ιΊπλωσαν το χέρι, για να τον βοη3ήσανν να βγη στην Οχ&η. -'Έ! Λάγκα! φώναξε ό Μαξ Ούμπέρ' τί ψάρεψες έκεί: -'Ένα παιντί, φίλε μαυ Μάξ ...

-

Παιδί; έπανέλα6,ε ό Τζων Κόρτ. Μάλιστα, φίλε μου Τζ{δν.

Κι ό Λάγκα γονάτισε κοντα στο μικρο πλάσμα, που είχε σά)σει.

Ό Μαξ Ούμπερ εσκυψε για να το κοιτάξη καλύτ'ερα.

-

Δεν είναι παιδί! ... φά)ναξε, και σηκώ3ηκε.

-'Ένας μικρος πί&ηκος ... ενα βλαστάρι των άπαίσιων έκείνων τετράχειρων παυ μας ρίχτηκαν! Και για να το σιδσης άπο το πνίξιμο, κινδύνεψες να πνιγης έσύ, Λάγκα.

-

Είναι παιντί ... , ναΙ .. , παιντί! ... έπανέλα6ε ό Λάγκα.

-'Όχι, σού λέω, και σε παρακαλο) να το άφίσης να πάη να βρη Τ11ν οίκογένειά του Ο'ΤΟ δάσος!

'Αλλ' ό Λάγκα δεν πίστευε σtις δια6ε6αιώσεις του φίλου του Μάξ, κι έπέμενε να νομίζη πο)ς ηταν παιδι το μικρο έκείνο πλάσμα, παυ τοί, χρωστoιUO'ε Τ11 ζωη και που δεν είχε σννέλitει άκόμα. Και έπειδη δεν έννοοι\)σε να το άποχωριστη, το σήκωσε στην άγκαλιά του. Έπι τέλους, το καλύτερο ηταν να τον άφίσονν να κάνη το κέφι του.

Το εφερε κοντα Ο'τη φωτιά, για να το ζεστάνη, κι άφού βε&αιά)&ηκε στι άνάΟ'αινε άκόμα, ό Λάγκα τ:ο ετριψε 'iό:.. '" , 'i':' λ ' ''ί-' , υιrνατα, κι επειτ1α ';0 ςαπ ωσε πανω στ.ο ςερο χορταρι, πει ριμενοντ:ας ν "'ξ" ανοι η τα ματια. ~H

'

-,

φρουρηση της νuχτας

δ

' .<\.v.

"

ιοργανωυ 'ικε κατα τα συ-

νηitισμένα, κι οί δυο φίλοι δεν αργησαν ν' άποκοιμηitoιίiν, γιατι ό Κάμη δα εμενε φρουρος ως τα μεσάW',.(τα.

Made by Absens

Ό Λάγκα δεν μ1τορουσε να κλείση μάτι. 'Ανήσυχος, κατασκόπευε και τις παραμικρότερες κινήσεις τού προστα-


ΟΙ

156 τευομένο.υ του,

ΠΙθΗΚΑΝθΡΏΠΟΙ

3WU

TOr

ΔΑΣοrΣ

~ταν ξαπλωμένος κοντά τοο, τσU κρα­

τσυσε τα χέρω, άκουγε την τόσο άσ{ffiνικη άναπνοή του...

ΚαΙ πόση ~ταν ή fxπληξή τou, οταν, κατα τις

8voo-

κα ή ωρα, το ακουσε να προφέρη με άσ6-ενικη φωνη τη λέ, ••• Ι ' ' . §:' , , αζ' , Ι ξ η «ΎγΚΟρα », σ'αιμπως Τ'Ο παwι να φωνε τη μητερα τou.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

JI

Α νθρωπος

11

πίθηκος;

"Ως τον τελευταίο αύτο σταitμό, ε[χαν διανύσει δια­ κόσια χιλιόμετρα, -rd μισα πεζή, καΙ τ" άλλα μισα διαπλέ­ οντας τ'Ον ΠΟτ'αμο Γιοχάιουζεν. Χρειάζονταν &ράγε άλλο τ'οοο, για να φtάσoυνε στ'Ον Ούμπάγκη; 'Όχι, xa-rd τη γνώμη του όδηγου. ΤΟ δεύτ'ερο μέρος τού ταξδιοϋ ,'tO; γι-

,

,

νοταν γρηγορα,

"μονο " να

φtανει

μη

-

σmιαVt'σUσε

,

κανενα

θμπόδιο ή σχεδία. 'Έπι6ιδάστηκαν την αύγη νωρίς, μαζΙ με τΌν μικρο έπιδάτη" που ό Λάγκα δεν έννοοϋσε να τ'ον άπoχωριστfj. Κι άφοίί τ'Ον μετέφερε κάτ'ω ώΟΟ τη σκιάδα που ε[χαν φΤlLά­ σει με φύλλα, 1'tέλησε να μείνη κoν-rά τ'ου, έλπίζοντας oTL,'t' άνοιγε 31JML τ'α μάτια τ'ου. 'Ι'Οτι άνηκε στην oί~ένεια τ'ών άφρικJανικών τ:ετ:ρά­ χειρων - χιμπατζήδων, ούρακΟτ'άγκων, γοριιλλών, μαν­ δρίλλων, μπαμπουίνων κι άλλων - ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων κσρτ δεν άμφέ6αλλαν καitόλσu. Δε συλλογίστηκαν

"

,

"'ξ'

ουτε καν να το ε

, προοεκ-rικo'tερα.

, ,

",

,

ετασουν α31JO κσvτ:α, να Τ'Ο παρατηριησ'OΙW

'

Δ'εν "OOUς "νδ 'ΙΙ.!λ ου. ε ιεφερε καυυ

"

,

to

Λ' αγκα

, " n_Q. λ ιι , ,ο τΌ εσωσε κι ηυ'ε ε να το κρατηση, οπως xρ·a-raet κανεις ενα

σκυλάκι, άπΟ εύσπλαχνία εστ'ω! Θα ε1χε ένα σύντροφο, κι αν οχι τίποτ:ε άλλο, αύτο μαρτuρσUσε πως ε[χε καλη καρ. . διά. tΟπωσδήπo-rε, άφοίί οί δυΟ φίλοι ε1χαν άναλά&ι ύπδ ,την ΠΡOO"tασία τους τΟν μικρο ίitαγενfj, μπορσΟΟε κι amOς Made by Absens

ν

, άναλ αvη ' /!.."".

• ,

,

,.,

"

Α..,

υπο την ΠΡΟΟτ'ασια τ'ου ενα μικρο ΠΙυIIΚΟ.

"Αλ

-


ΑΝθΡ!2ΠΟΣ

ΠΙθΗΚΟΣ j

157

λωστε, ό τελευταίος, μόλις ~α εδριοκε την κατάλληλη εύ­ καιρία, ~α εφευγε στα δάση, καΙ ~' αφηνε το σωτήρα του, με την εύγνωμοσύνη έκείνη, που οί α~ρωπoι δεν εχow το μονοπώλιό της. Ή άλή~εια εΙναι δτι, αν ό Λάγκα ελεγε στον Τζων Κόρτ, στον Μαξ Ούμπερ καΙ σ' αύιον άκόμα τον Κάμη: «Αύτος ό πί~κoς μιλάει! πρόφερε τρείς τέσσερεις φορες τη λέξη «νγκόρα», ίσως {}α ξυπνσυσε ή προσοχή τους κι ή περιέργειά τους. 'Ίσως ~α έξέταζαν προσεκτικότερα το μικρο έκείνο ζώο. 'Ίσως {}' άνακάλυπταν δη άνηκε σ' ενα εΙδος αγνωστο ως τα τώρα ... 'Αλλ' ό Λάγκα σώπασε, άπο φό()ο μήπως εΙχε πα­

ρακούσει, μήπως εΙχε γελασΠ]. Λογάριαζε να προσέχη τ:ον προστατευόμενό -roυ, κι αν ή λέξη «νγκόρα», η όποιαδή­ ποτε 6λλη, ε()γαινε άπο -ro στόμα του, να είδοποιήση άμέ­ σως το φίλο του Τζων καΙ το φίλο του Μάξ. Κι αύτος ήταν ό κυριότερος λόγος, που εμενε στη σΚiιάδα, δπου προσπα{}συσε να δώση λίγο φαγητο στον προστατευόμενό του, που ίσως να εΙχε άδυνατίσει έξ αίτίας της πείνας. Άλλα δεν ήταν εύκολο να τον ταιση, γιατι οί πί~κoι εΙναι καρποφάγοι, χι ό Λάγκα δεν είχε σUτε εναν καρπο να του προοφέρη, τίποτε αλλο παρα κρέας άντιλό­ πης, που ήταν δλως διόλου άκατάλληλο γι' αύτόν. "Αλ­ λωστε, ενας πυρετος άρκετα δυνατος δεν του έπέτρεπε να φάη, χι εμενε βυ{}ισμένος σε λή~αργo.

- Τί κάνει, λοιπόν, ό πί~κός σου; ρώτησε ό Μαξ Ού­ μπερ 1'0 Λάγ~α, δταν αύτός, μιαν ωρα ϋστερα άπο την άναχώρηση, βγηκε άπο τη σκιάδα. -"Ολο κοιμάται, φίλε μου Μάξ.

-

Κι έπιμέ,νεις να τον κρατήσης;

Ν αί, αν μου το έπι τρέπετε ...

Ν α τον κρατήσης, Λάγκα, άλλα να προοέχης μη σου βγάλη τα μάτια.

Made by Absens

-''Ω, φίλε μου Μάξ!


ΟΙ

J58

-

ΠΙθΗΚΑΝθΡQΠΟΙ

ΤΟΙ

ΔΑΣΟΙΣ

Δεν πρέπει να ξε&αρρεύεται κανένας αύτα τα ζώα

εΙναι κακα σαν lίLς γά-vες.

-'Όχι, Οχι ... αύτΟ ε[ναι πολυ μ.ικρο κι εχει ενα προσω­ πάκι 1'000 ήμερο! - ' Αλή{}εια, αφου {}α τον κάνη ς σύντροφό σου, κοίταξε να του βριης ενα Ονομα.

-

"'Ο νομα...

' ονομα; '"

τι

Βγάλε τον Τζόκο. "Ολοι οί πί{}ηκοι λέγονται Τζόκοι!

ΕΙναι πολυ πι-&ανόν, δτι αύτο το Ονομα δεν αρεσε σΟΟ Λάγκα. Δεν άπάντηΟ'ε τίποτε, καΙ ξαναπιηγε κοντα στΟν προοτατ:ευόμενό του. 'Όλο εκείνο το άπόγευμα ή πορεία εξακολοιύ{}ησε κα­ νονικά. Δεν ύπέφεραν πoλiι άπο ζέστη. τα σύννεφα ηταν αρκετα πυκνά, ωστε ό ήλιος δεν μποροιυσε να τα διαπε­ ράση. Αύτο ητ<αν άρκετα EύxaQL<J'to, γιατι ό ποταμος Γιο­ χάουζεν κυλσυσε κάπOtlε ανάμεΟ'α άπΟ μεγάλες ερημιές. 'Α­ δύνατο να βρούν κατ!αφύγιο Ο'τις οχ&ς εκείνες, όπου τα , ... , Τ'ο ε "'δ αφος γινοταν "λ -δ .ες. δ εντρα ηταν Ο'πανια. πα ι β αλ τω 'Έπρεπε να πάνε μισο χιλιόμετρο δεξια 11 αριστερ.ά, για να φτάσουν στην πλησιέσ'τερη O"U'<J'tάδα τών δέντρων. Φ(}­ δόνταν, και πoλiι σωΟ'τά, μήπως ξανάρχιζε ή βροχη με τη συνη{}ιΟ'μένη της όρμή, άλλ' ό ούρανος π~.ιoρί<1τηκε σε άπειλές. ι Ωσt'οοο, αν και ,;α ύδρόοια πουλια πετούσ'αν σε σμή­ νη πάνω άπο τους βάλτους, μηρυκαστικα δε φαίνονταν σχεδΟν κα-&όλου. τη μιΟ'η εκείνη μέρα δε φάνηκε ούτε

"

,

",

,

,

'ξ Ο' ενα, πραγμα που απογοητευσε πο λ' υ τον Μ α υμπερ. Κ α-

{}ισμένος κοντα στην πλώρη της σχεδίας, με την καραμπίνα στο πλευρό, Ο'αν κυνηγος που παραμονεύει, ερεwoίίσε με το βλέμμα την οχ{}η, προς την όποία πληΟ'ίαζε ό Κάμη, ά­ κολου-&ώντας τις ίδιοτροπίες του ρεύματος. Για το γεύμα, άναγκάστηκαν ν' άρκεστουν στα ύδρό­ ()ια πουλιά, που εΙχαν Ο'Κοτώ0'8Ι και μαγειρ,έψει. Βέ6αια

Made by Absens

δεν εΙναι παρ.άξενο, αν οί αν{}ρωποι αύτοι αρχιΟ'αν να βα­ ριουνται την κα{}ημερινή τ<ους τροφή. Τίποτε. αλλο, πα.ρα


ΑΝθΡ&!ΠΟΣ 'Ή ΠΙθΗΚΟΣ;

159

κρέας ψητο 11 βραστό, τίποτε άλλο, παρα νερο κα{}<αρό· ούτε φρούτα, ού1'ε ψωμί, ούτε άλάτι. Ψάρια κάποτε, κι αύ­ τα τόσο άσχημα μαγειρψένα! Δεν εδ,λεπαν την ωρα πότε να φτάσουν στα πρώτα ίδρύματα torU Ούμπάγκη, ΟΠίου ολες αύτες οί στερ,ήσεις γρήγορα {}<α ξεχνιόνταν, χάρη στη φιλοξενία τών ίερωτοστόλων. τη μέρα εκείνη, ό Κάμη τΟΟ κάκου άναζήτησε ένα μέιρος κατάλληλο για να στα{}<μεύσουν. Οί οχ{tες, σκεπα­ σμένες άπο γιγάντια καλάμια, φαίνονταν άπρόσιτες. Στις βάσ'εις τους, {tιX ηταν δύσκολο ν' άποδι6αστorυν. , δ ιζ ε aπo " " "εδ' Το, τα ξ'δ" ι ι ομως κερ αυτο, για-τι η σχια δεν εΙχε διακόψει 1'0 δρόμο της'. 'Έπλευσαν ετσι ως τις πέντε ή ωρα. Ό Τζων Κορτ κι ό Μαξ Ούμπερ συζητοο­ σαν για τα περιστατικα 1'00 ταξιδLΟrU. 'Αναλογίζονταν τα διάφορα επεισόδια ά:τtio τη μέρα παυ εφUΓαν άπο την Λιμστρεδίλλ, τα πλούσια κυνήγια ελεφάντων στη χώρα 1'00 "Ανω Ούμπάγκη, ταυς κινδύνους της εκστρα1'είας ε­ κείνης, άπ' οπου βγηκαν σώοι καΙ ά6λαδε~, επειτα την επL<J'τροφή, που εγινε καλα ως το γήλοφο τών ταμαρινό­ δεντ:ρων, τα κινούμενα φώτα, την εμφάνLση της φΟΟ'ερης άγέλης τών παχυδέ.ρμων, την επί&ση κατα 1'00 καραΟΟ,­ νιΟΟ, τη φUγη των άχ{tοφόρων, τον τραγικσ {tάνατο τΟΟ Ούρντάξ, την καταδίωξή τους άπο 1ioυ; ελέφαντες, που σΤαJμάτησαν στα πρώτα δέντρα τΟΟ μεγάλου' δάσorυς ... - Θλιδερο τέλος μιας εκστρα-vείας τόσο -mJχερης ως 1'ότε! εΙπε ό Τζων Κόρτ. Και ποιος ξέρει μήπως δε μας

"

"

περιμενει 1'ιποτε παρομοιο

....

ΕΙναι ΔUΝα1'όν, άλλ' οχι και πι{tανόιν, άγαπη,τέ μαυ Τζων άπάντησε ό Μαξ Ούμ31:έρ. - Πραγματ:ικά, ίσως εΙμαι ύΠίερδολικός. - Βέ6αια, γιατΙ το δάσ:ος αύτ:ο δεν εχει περισσότερα

-

,

", τ:α

μυστηρια απο

'λ α μεγα

'

-

,

δ αση σας ταυ Φ' αρ ο' υεστ. 'Ε-

δώ δεν εχουμε να φΟΟη{tοομε σύτ'.ε μια επί{tεση ερru{tροδέρ­ μων. 'Εδώ, ούτε νομάδες ύπάρχουν, σύτ'ε ΧιλorUΟΙ, ούτε Made by Absens

Ντ:άνκας, ούτε Moυμπouττoo, οί άγριοι εκείνοι νομάδες,


ΟΙ

160

ΠΙθΗΚΑΝθΡΩΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

που διασχίζomι τις βορεLοανατολικες χώρες φωνάζοντας: «κρέας! κ.ρέας!» σαν τέλειοι αν-θ-ρωποφάγοι που εΙναι και που ηταν άνέκα'θ-εν. 'Όχι· κ.αΙ το ποτάμι αύτό, που του δώ­ σαμε "[10 Ονομα του δόκτορος ΓΙOΧάOΙUζεν, που πολυ 'θ-α έπι­ -6υμουσα να ξανα6ρουμε τα ίχνη '1ίου, το ποτάμι αύτό, {}α μας όδηγήση, χωρις κόπο, στη σuμ60λη ιου Ούμπάγκη ... - Ν αί, του Ούμπάγκη, άγαπητέ μoιu Μάξ, στον όποίο 'θ-α q::τάναμε έπίσης, ιριγυρίζοντας άπ' εξω το δάσος,

κατα το δρομολόγιο του δυστυχισμένου έκείνoιu Ούρντάξ, και μάλιστα μέσα σε ανετο άμάξι, οπου τίποτε δε 'θ-α μας ελειπε ως το τέλος του τ'αξιδιου!. .. -'Έχεις δίκιο, Τζών, κι αύτο 'θ-α ηταν πολυ προτιμό­ τερο. Ώρισμένως, "[10 δάσος αύτό, τ,ο μυστηριώδες, εΙναι άπΟ τα πιΟ κοινά, και δεν αξιζε τον κόπο να το έΠLσΚεφτη κανείς. Δεν εΙναι παρα ενα δάσος, ενα μεγάλο δάσος, και τίποιε περισσότερο. Κι ώστόσο, στην άρχή, εΙχε κεντήσει την περιέργειά μου. Θυμασαι ιις φλόγες έκείνες που κου­

ν ιόταν , ιους πυρσους που ελαμπαν άνάμεσα άπο ια κλαδια τών πρώιων δέντρων; "Επειια κανείς! Που τρύπωσαν, λοιπόν, έκείνοι οί μαύροι; Μού ηρ'θ-ε πολλες φορες ή ίδέα να ιους άναζητησω στα κλαδια ιών μπαομπάμπ, τών βομ­ δάκων, ιών ταμαρινόδεντρων και τών αλλων γιγαντιαίων δέντρων ιού δάσoιuς. Τίποτε, οϋτ:ε ίχνος άν-θ-ρώπου!. .. - Μάξ, εΙπε τη στιγμη έκείνη ό Τζων Κόρτ. - Τζών, άπάντησε ό Μαξ Ούμπέρ.

- Μού κάνεις τη χάρη να κοιτάξης σ' έκείνη την διεύ-θ-υνση, έκεί κάτω, στην άριστερη οχ-θ-η; , '.Q , - Τ ι; κανενας ιυαγενης; - Ν αί, ί'θ-αγενής, άλλα με ιέσσερα πόδια!. .. 'Εκεί πέρα, πάνω άπο τα καλάμια, ενα λαμπρο ζευγάρι κέρατα, που μοιάζουιν με γιγαντιαίες περισπωμένες ... Ή προσοχη τού όδηγου στράφηκ.ε προς το μέρος έκείνο. - ΕΙναι βούδαλος, εΙπε. - Βσύδαλος! φώναξε ό Μαξ Ούμπέρ, άρπάζσνιας την Made by Absens

,


ΑΝθΡQΠΟΣ

~H ΠΙθΗΚΟΣ;

ΟΟλοι ΡΙΧΤ7jχι:ι.ν στΎι δΙν7j, τΥι στιγμη τ.ου εσπι:ι.ζε

ij

σχεδΙι:ι. χι:ι.Ι τά: σιιντpΙμι:ι.τιi

Made by Absens

Τ7jζ χιιλοσσι:ι.ν, πι:ι.ρι:ι.σιιρόμενι:ι. ά.πό τά: μι:ι.ινόμενι:ι. ν~pιi.

11

~ ΟΙ Πιθ7jκιiνθρωποι

161

(Σελ.

171)


σι

162

llIeHKANePQnσI

τσΥ

ΔΑΣσΥΣ

καραμπίνα του. Νά, άφ&ονσ κι ώραίσ φαγητό!. .. Φτάνει

"

'

να "[Ι'Ον π λ ησιασΌυμε.

,

,

,

'Ο Κ' αμη μεταχειριστηκε κα λ" α Τ'ο καυστι, κι η σχ εδ' 'ια,

λοξσδρομώvtας, πλησίασε <Jί'Ύjν Οχ{}η. Σε λίγες στιγμές, μόλις απείχε τριιάντα μέτρα. - Μπιφτέκια μου μυρίζ'Οιυν!.. ψι&ύριζε ό Μαξ Ούμπέρ,

,

" , πανω στ'Ο

στηρι ο:ντας την καραμπινα

δ ξ

ε

,

,

ΙΟ 'Τ!αυ ' γ'Οrvατ'Ο.

- Δική σου ή πρώτη ριξιά, Μάξ, τσυ εΙπε ό Τζων Κόρτ, και δική μαυ ή δεύτεριη, αν παρουσιασίη ανάγκη. Ό βoύιJαλσς δε φαινόταν διατ:ε{t'ειμένος ν' αφίση τη -&έση τοο. Στεκόταν άπένανη σίη σχεδία, μύριζε λαί,

, ,

μαργα 1jσv

αερα,

"

χωρις

'-<ι

να

'

πρσαισυανεται

_<t

καυΟ

'

συ τον

κίνδυνο πoιU τον απειλoιίiσε. Έπειδη δεν μπσροϋσαν να τον σημαδέψουν <Jί'Ύjν καρδιά, επρεπε να τον σημαδέψονν στ:ο κεφάλι, κι αύτο εκανε ό Μαξ Ούμπέρ, μόλις βε6αιώ{}ηκε ΟΤΙ ή άπiόσtαση ηταν κατάλληλη. Ό πυρσιJoλισμoς αντήχησε, ή ούρα Τ'ΟrU' ζώου στριι

,

.",

φσγυρισε πισω

απ'Ο τα

κα

λ

'

αμια.

"Εν

ας

λ

'

υπηΤ'ερος

μυκη-

-&μος διέσχισε τον αέρα, πσλυ' διαφ'Ορεηκος απο τον συνη-&ισμένο μυκη-&μο τών β'Ου>6άλων, απόδειξη οτι είχε πληγω{}η {}ανάσιμα.

-

Τελείωσε! φώναξε ό Μαξ Ούμπερ {}ριαμιJευτικά. Πραγματικά, δεν η'τ:αν ανάγκη να πυρ'Ο6σλήση ό

, Τζων

Κ

'

,., , " οικο:νσμιστα:ν είσι

ορ't, και

τ'Ο

'

ευτερο

,

φυσιγγιο.

Το ζώο επθσε μέσα στα καλάμια και καψακύλησε ως τη βάση της οχ{tης, χύν'Οντας ποτάμι αίμα, πoιU κ'Οκκίνισε έ­ κεί στην ακρη '(Ο κα{tαρο νερο toϋ ποtαμorίJ Γιοιχάουζεν. Ή σχεδία διευ&ΎV&ηκε προς το μ,έρ'Ος οποιυ βρισκό­ τ1αν τ:ο ζώο, κι ό όδηγος έίΟ'ιμάστηκε να "[10 κομματιάση έπι τόπ'Ου, για να πάρη μόιν'Ο ία χρήσιμα κ'Ομμά-vια.

Made by Absens

Οί δυο φίλοι {}αύμαζαν 1'0 δείγμα αύτο ίών αγριων βοδιών της 'Αφρικης, που εχοιυν ανάστημα γιγανnαίο. 'Όtαν τα ζώα αύτα διασχίζοιυν ,'CO'υς κάμπους σε αγέλες απο διακόσια ως ίριακόσια, φαντάζεται κανεις τ10 μανιώ-


ΑΝθΡΩΙΙΟΣ

ΙΙΙθΗΚΟΣ;

163

δες, το &uελλώδες έκείνα τρέ.ξιμα, μέσα σε σ'ύννεφα σκό­ νης, Πσ'υ σηκά)νει το πέρασμά τους! ΤΗταν ενας «ονγιας», δπως τον λένε οί ί&αγενείς, ταύρος πoιU ζουσε μσναχός, μεγαλύτερος άπο ταυς εύρω­ παϊκσύς, με ρύγχας πιο μακραυλό, με κέρατα χαμηλότερα.

"Αν με το δέ,ρμα τσύ ονγια φτιάχνουν πράγματα πσλυ στερεά, αν τα κέρατά του χρησιμεύοιυν να κα-υασκευάζσυν ταμπακιέρες και χτένια, αν μεταχειρίζσνται τις μαύρες και σκληρες -υρίχες τσυ για να γεμίζαυν κα&ίσματα και σέλ­

λες, το φιλέτα του ομως κι οί κατολέττες του δίνουν TQOq:il τόσα νόστιμη, οσο και δυναμωτική. Τέλος πάντων, ό Μαξ Ούμπερ ύπηρξε την α)ρα έκείνη κυνηγος παλι', εύτυχής. "Αν ό ονγιας δε σκστω&η με την πρ(οτη σφαίρα, όρμάει πάνω σΊ'ον κυνηγό, και τότε άλλαίμανα ... Με τη βοή&εια ταύ μαχαιριαϋ και ταϋ μικρού τσυ τσε­ κουριού, ό Κάμη άρχισε να καμματιάζη το βούδαλσ, και σ' αύτο τον βοή&ησαν κι οί σύντρσφοί του. Δεν επρεπε να φορτώσσυν τη σχεδία με βάρος περιτtό, και τριάντα ως σαράντα κιλα άπ' τ'ο όρεχτικο έκείνα κρέας ηταν άρκετα για να τσιυς έξασφαλίσουν τη διατραφη τών πολλών ή­ ~ιερών.

Στο άναμεταξύ, ό Λάγκα, ό τόσα περίεργ&ς στη1tως για οσα ένδιέφεραν τJO φίλα του Μαξ και το φίλα του Τζών, είχε μείνει δλα το διάστημα κάτω άπο τη σκιάδ α, και" να, για, παιο'λ'αγα: Με τον κρότΟ' τού πυρουολισμαϋ, το μικρο έκείνο πλά­ σμα είχε συνέλ&ει άπο την λιπα&uμία toυ, είχε ξυπνήσει άπο το λ11&αργό τσυ. τα χέρια του εκαμαν κάποια έλαφρο κίνημα. "Αν και τα βλέφαρά τσυ δεν άναιξαν, (ί)στόσο άπο το μισαναιγμένα σtόμα του, άπο "(α ώχρα χείλη "(συ

βγηκε και πάλι ή μόνη λέξη, πσυ ό Λάγκα είχε άκσvσει ως "(ότε:

" ... νγκορα " ... Ν γκορα Αύtη τη φορα ό Λάγκα ηtαν βέδαιος οτι δε γελιό­ ταν. Ή λέξη εφτασε κα&αρα at' αύτιά του, με μια προq:σMade by Absens

-


σι

164

ΠΙθΗΚΑΝθΡQΠOl

Tσr

ΔΑΣσrΣ

ρα παράδοξη, με κάποιΟ' τ:ραύλισμα, πσυ όφειλόταν στο ι

-

Ρ του «νγκορα».

Συγκινημένος άπο το λυπητερο ύφσς τού δυστυχισμέ­ νσυ εκείνσυ πλάσματΟ'ς, ό Λάγκα πηρε το χέρι τΟ'υ, πΟ'υ εκαιγε άπο τον πυρετό. Γέμισε το φλmζάνι με νερο δροσε­ ρο καΙ προσπά&ησε να του χύση μερικες σταγόνες στο στό­ μα, αλλα δεν το κατόρ{tωσε. τα σαγόνια, πΟ'υ είχανε δόν­ τια κάτασπρα, δε ξεσφίγγονταν. Τότε ό Λάγκα, αφοϋ ε­ δρεξε λίγΟ' ξερο χσρτάρι, ταϋ τοδαλε πάνω στα χείλη. 'Έτσι, δροσίστηκε κι ανακΟ'υφίστηκε λίγΟ'. ΤΟ χέρι του ε­ σφιξε ασ{}'ενικα εκείνΟ' που τον κρατουσε, κι ή λέξη «νγκό­ ρα» ακούστηκε καΙ πάλι. "Ας μην ξεχνάμε, δτι τη λέξη αύτη Ο'ί ω'αγενείς τΟ'υ Κσγκο την μεταχειρίζονται για να πΟ'υν «μητέρα». 'Ώστε, λO'ιπόrν, τη μητέρα του φώναζε το δυστυχισμένΟ' πλασμα­ τάκι; ΙΗ συμπά{}εια του Λάγκα διπλασιαζόταν άπο ενα αίσ&ημα σίκτου, πσλυ φυσικού, στη σκέψη δτι ή λέξη αύ­ τη {}α πρσφερόταν ίσως σε λίγΟ' με την τελευταία ταυ πνΟ'ή. Πί&ηκΟ'ς, είχε πrι ό Mα~ Ούμπέρ. 'Όχι, δεν ηταν πί&ηκσς! Με τη μικρη διανοητική του ανάπτυξη, ό Λάγκα δεν μπΟ'­ ρούσε να το κατ:αλάδη, να σχηματίση ίδέα κα{}αρή. 'Έμεινε ετσι ως μια δSρα, πότε κρατώντας το χέρι τού προστατευομένΟ'υι του, πότε βρέχοντας τα χείλη τΟ'υ με δροσερο νερό, καΙ δεν τον αφησε παρα τη στιγμη που άπα'.<k. 'άλ κσιμηυ ιικε και π ι.

Τότε ό Λάγκα άπΟ'φάσισε να τα πη δλα· βγηκε άπο τη σκιάδα καΙ πλησίασε τΟ'υς φίλΟ'υς τΟ'υ, ενώ ή σχεδία που εΙχε άπoμακρw&η άπο την οχ&η, παρασυρόταν πάλι απ?> το ρευμα.

-

ι Λ oιπorν,

σου;

10

ι , Μα 'ξ ρωτησε σ

,

,

"

Ο' "Α.ν.' υμπερ, τι κανει σ ΠΙυιικΟ'ς

Λ' Ι ξ ε, σα "δΙ αγκα τΟ'ν κοιτα να ισταζ ε ν

" απαντηση. ,

"Επειτα, βάζοντας το χέρι ταυ πάνω στο χέρι τού Μαξ Ο υμπερ: Made by Absens

ι


ΑΝθΡQΠΟΣ

,

ο

-

~H

ΠΙθΗΚΟΣ;

165

Ντεν ε[ναι πί-6ηκος! εlπε. Δεν ε[ναι πί-6ηκος; έπανέλα6ε ό Τζων Κόρτ. Βλέπω οτι ό Λάγκα μας εΙναι έπίμονος! έπανέλα6,ε

Μ 'ξ α

,

Ο' υμπερ.

,

Μ' α τι

' σένα; ... λ

οιπον;

Σ

-,

ου περασε

. ,'1:0,νου -

απο

οτι εΙναι παιδΙ σαν καΙ - Π αιντι ... οχι σαν και μενα... παιντι ομως ... - Ν α σοιυ πω, Λάγκα, έπανέλα6ε ό Τζων Κόρτ, πιΟ αύστηρος άπο το σύντροφό του, έπιμένεις οΤι ε[ναι παιδί; ,,,",

-

, Ν αι...

απ όψ' ε μι'λ ησε

,~,

...

-Μίλησε; - Ν αι' ... και" τωρα δ'α μι λουσε ... - ΚαΙ τί σοιίί έιπε amo το τέρας; ρώτησε ό Μαξ Ούμπέρ. - ΕΙπε «νγκόρα» ... -Τ' ,,, " νυχτα κι εγω; ." φω- Π ως; η λ'ξ ε η που ακουσα μια ναξε ό Τζών, καt'άπληκτος. - Μάλιστα, «νγκόρα» , βε6αίωσε ό μικρο ς ί-6-αγενής. Δυο πράγματα μποροιίίσε κανεΙς να ύπΟ{}έση: η οτι ό Λάγκα εγινε {}ύμα παραισ&ήσεως η οτι τρελλά-6ηκε. - "Ας t'o έξακρι6ώσουμε, εlπε ό Τζων Κόρτ, κι αν ε[ναι άλη-6-ινό, νά, το πρωτο έκπληκτικο που μας συμ6αίνει, άγα­ πητέ μου Μάξ.

' Μπηκανε

• δυ'ο καt'ω , απο ", τη

κι οι

'δα, κι ε'ξ' σκια ητασαν

τον μικρο κοιμισμένο. Βέ6αια, έκ πρώτης όψεως, μποροιυσε κανεΙς να πι­ στοποιήση οτι το πλασματάκι έκείνο ηταν πί-6ηκος. 'Αλλ' ο,ΤΙ άπο την άρχη εκανε έντύπωση σt'ον Τζων Κόρτ, "it'av οτι βρισκόt'αν μπροστα όχι σ' ενα τετράχειρο, άλλα σ' ενα δίχειρο. Κι άπο τΙς t'ελευτ:αίες ταξινομήσεις t'ov Mπλ~ μεμπαχ, γενικα παραδεγμένες, ξέρουμε ot'L μόνο ό άνfl-ρω­

πος άνήκει στην τάξη των δίχειρων. ΤΟ παράδοξο έκείνο πλάσμα εΙχε δυο μόνο χέρια, ένω ολοι οί πί-6ηκοι, άνεξω-

,

",

,

Ί'

,

ρετως, εχουν τεσσερα, και τα πο ια t'oυ ηταν σχηματισμε-

Made by Absens

να για να περπατoVν, οπως t'oιίί άνfl-ρώπoυ, κι όχι για να πιάνουν, οπως των πι{}ήκων. Μ' άλλα λόγια, το μεγάλο


ΟΙ

166

ΠΙθΗΚΑΝθΡQΠΟΙ

TOr

ΔAΣOr:Σ

δάχτυλο ιών ποδιών δεν ηιαν άντίχειρας, σπως ιών χεριών. Ό Τζων ΚΟρι εσ'πευσε ν' άνακοινώση την παρατη-

,

. ,<n:ov ' Μ'ξ α. , , , l' ., Π εριεργο .... πο υ π8ριeργO.... ειπε αυίος. 'Όσο για 1"0 άνάστημα ίού μικρού άγνώσ'ιoo, δεν

ρηΟ'η τΌιυ αυτη

-

,

λ'

ξεπερνούσε ία έδδoμήνtα πέντε έκατοσnχ ιού μέτρoo. Εί­ ναι άλή{tεια σμως, στι φαινόιαν να βρίσκειαι άκόμα σ'την παιδικη ήλικία, κι Οτι δεν ηιαν μεγαλύτερος ώro πέντε η

εξι χρονών. ΤΟ δέρμα 1'00, χωρις ιρίχωμα, παρoιuσ'ίαζε μό­ νο ελαφρα χνούδια κοκκινωπά. 'Αλλα το μ έτ'ωπο , ';0 πη­ γούνι και -ι:α μάγooλα ηία:ν ιελείως α,;ριχα, και μόνο στο σ-ci'j{tος, σια μερια και σ'ία πόδια φαίνονταν ίχνη μελλον­ τικης ιριχοφυΙας. Τ' αύιιά ιου κατέληγαν σε σ'άρκα σ'ιρογ­ γυλη και μαλακή, σλως διόλου διαφορειικη άπο ια αύτια ίών τετράχειρων, που δεν εχουν λοδούς. τα χέρια 1'00 δεν ηταν πολυ μακριά. Ή φύση δεν ίού είχε χαρίσ'ει και το πέμΠίΟ ακρο, κοινο γνώρισμα τών περωσΟίέρων πι{tή­ κων, την ούρα εκείνη, που τους χρησ'ιμεύ6Ι σ'την άψη και για να πιάνουν. Είχε κεφάλι μάλλον σuρoγγυλό, κι ή ΠΡΟσ'ωπική 1"00 γωνία η-ων περίπου ογδόντα μοίρες. Δεν

,-

"

,

... _Ι\.' _Λλ' ζ άλ ηίαν καυ-αυιο μαΛ ια, εκεινα που σκεπα αν το κεφ ι ίου,

.

άλλ' ηία:ν ίooλάχισ'Τoν είδος μαλλιών, άνάλογο μ' εκεί­ νο που ΕχΟ'ΙΝ οί ί{}αγενείς της Kενtρώας 'Αφρικης. Βέ­ ()αια, ό Μος αύτος άνηκε μάλλον σ'Ε αν{tρωπo παρα σ'ε πί&ηκο, ΤΟΟΌ για την εξωτερική 1'00 κατασκευή, 00:0 ίσ'ως

και για την εσωιερικη διοργάνωση. Λοιπόν, ό μικρος ΠΡΟσ'ιατ'ευόμε:νος ί,ού Λάγκα ηίαν ',q."., >Ι 1!..._1\. ΠΙ u 'IΚιος η u:νuρωπο;;

-

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ

ΤΡΙΤΟ

Made by Absens

Φανtάζεται κα:νεις πΟΟο παραξενεύτηκαν ό Τζων Κορτ κι ό Μαξ Ούμ3ώρ, στα:ν βρέ{}ηκαν μπρ·οοτα σ' ενα


Η

Δ

Ι Ν Η

167

νέο ον, που κανεΙς άν3'ρωπαλόγας δεν εΙχε παρατηρήσει ποτέ, και παυ άπατελoιUσε, ώς φαίνεται, τον διάμεσο τύπΟ' άνάμεσα στον άν&ρωπα καΙ στο ζώο. 'Εξ άλλoru, ό Λάγκα ίσχυριζόταν δτι το ον α:ύτο μι­

λούσε, έκτος αν ό μικρο ς ί&αγενης πf]ρε για εναρ&ρη λέ­ ξη καμια κραυγή, κραυγη ζωό)δη, πoιU δεν άνιαπακρι:νό­ ταν σε όπαιαδήποrrε ίδέα, καΙ πoιU όφειλόταν οχι στο λσ.­ γιm, άλλα σvo ενστικτα.

Οί δυο φίλαι στέκoνrαν σιωπηλαί, ελπίζοντας δτι το στόμα του μικρα\) &' άναιγόταν, ενώ ό ΛάγΚια έξακαλου­ &ούσε να τού βρέχη το μέτωπα και ταυς ΚιQoτάφoυς. (0πωσδήΠΟτ'ε, ή άναπνοή τoιu, ηταν τώρα λιγότερα δύσκαλη, το δέρμα του λιγότερο a-rEYVO κι ό παροξυσμος του πυρε~ του πλησίαζε στο τέλος του. 'Επι τέλους, τα χείλη rroυ ά­ νοιξαν ελαφρά: " .... νγκορα " .... , προφερε ' , "~Q , - Ν γκορα με φωνη ασυενικη. -'Όχι δά! φώναξε ό Μαξ Ούμπέρ. Αύτο πάλι ε[ναι δλως διόλου άπίστευτο! Κι ουτε ό ενας, ούτε ό άλλας έννοούσαν να πιστέψουν δτι άκουσαν πραγματικα εκείνο που άκουσαν! Πώς; ΤΟ πλάσμα αύτό, πού, ό,τιδήποτε κι αν ηταν, δε βΡισ%όταν, βέδαια, στην άνώτατη βα&μίδα της ζωίκης κλίμακος, κατείχε λοιπον τ:ο χάρισμα του λόγου; "Αν δεν εΙχε προφέρει ως τώρα παρα μόνο τη λέξη εκείνη της κο­ γκικης γλώσσας, δεν μπορουσε κανεις να ύποι&έση δτι με­ ταχειριζόταν κι άλλες, δη εΙχε ίδέες, δτι ηξερε να τις έξω­ τερικεύη με φράσεις;

ΤΟ δυσάρεστα ηταν δτι δεν εΙχε άναίξει άκόμα τα μάτια του, για να μπορέση κανεΙς να δη το βλέμμα του, αν ηταν βλέμμα άπο κείνα δπου κα3'ρεφτίζεται ή σκέψη, βλέμμα που εκφράζει πολλά, βλέμμα ένος πλάσμα-ως λο­ γικαυ. 'Αλλα τα βλέφαρά του εξακολου30υσαν να μένoruν κλεισ1'ά, καΙ τίποτε δε μαριτυρουσε δτι η"ων ε1'οιμα ν' ά­ ναιχ1'oUν.

Made by Absens

(Q' σ1'Ο'σα,

'Τζ' ο ων Κ' ορτ,

, . απο "

σκυμμενος

πανω

1'ου,


οι

168

nΙθΗΚΑΝθΡgnοι

TOr

ΔΑΣοrΣ

πρόσεχε ν' άκούση τις λέξεις η τις κραυγές, που {}α ξέ­ φευγαν τυχον άπο το στόμα του. Τού ύποστήριζε το κεφάλι έλαφρά, χω ρις να το ξυ­ πνήση, και φαντάζεται κανεις πόση ηταν ή εκπληξή του, οταν επιασε με το χέρι του ενα κορδόνι, τυλιγμένο γύρω άπο το μικρ,ο έκείνο λαιμό.

'11. ξ , δ' ., , 3: ., λ ' Τ ραυη ε το κορ ονι αυτο, που 'lτΙαν απο πεχτο μετάξι, για να βρη τΟν κόμπο, και σχεδον άμέσως φώναξε: ι

-'Ένα μετάλλιο! ..

-

Μετάλλιο; έπανέλα6ε ό Μαξ Ούμπέρ.

,

το Τζων Κορτ ελυσε το κορδόνι. Πραγματικά, ~ταν ενα μετάλλιο άπο νίκελ, μεγάλο , " " ,

σαν πενταρα, μ

'tι~,

ενα ονομα χαραγμενο επανω στη μια του

οψη, και με μιαν είκόνα χαρ,αγμένη έπάνω στην άλλη.

Το,

"

...

ονομα ηταν«

Γ' ζ." 3; • ιοχαου εν», κι η εικονα φ;αν η κα-

τατομη τού γιατρού!

-

,' Μ πα.

'

φωνα ξ ε

'Μ α 'ξ ο

, , ,εχει

Ο· υμπερ'

,

,

,

και παρασημο.

το παράσημο τού Τάγματος τού Γερμανού κα{}ηγητού, που

το κλου6ί του το βρήκαμε άδειανό! 'Ότι τα μετάλλια αύτα ηίαν γνωστα στη χώρα τού Καμερούν, αύτο δεν ηταν περίεργο, γιατι πολλες φορες ό γιατρος εΙχε μοιράσει τέτοια στους κατοίκους τοϋ Κο­ γκό. 'Αλλα πως ενα τέ"tiοιο μετάλλιο βρισκόταν κρεμα­ σμένο στο λαιμο τού παράδοξου έκείνου κα1iοίκου τού με­ γάλου δάσους; - Πολυ περίεργο αύτό! εΙπε ό Μαξ Ούμπέρ, έκτος αν οί ήμιπί{}ηκοι η ήμιάνfl-ρωπoι αύτοι εκλεψαν το μετάλλιο

.,'

-

'

α:ττο την κα λ'l1. υυα του Γ ιοχαουζ εν

...

την ίδια στιγμη άκούστηκε ή φωνη τού όδηγού που φώναζε: - Κύριε Μάξ! κύριε Τζών!

, ΙΌν

Ο •ι δυ'ο

,

νεοι,

β' ""δ γαινοντας απο τη σκια α,

πλ' ησιασαν

Κ' αμη.

- ' Ακοϋστε, τους εΙπε. Made by Absens

Σε άπόσταση έκατον 1IJενήντα μέτρων, το ποτάμι λό-


Η

Δ Ι Ν Η

169

ξευε άπότομα προς τα δεξιά, μ' εναν άγκώνα, οπου τα δέν­ τρα φαίνονταν πάλι σε πυκνη συστάδα. 'Απο κεί, οταν πρόσεχε κανείς, ακουγε καλα ενα μυ.cι ' ~ , , "δ' Ι " κηυμο υ:ποκωφο και παρατεταμενο, που εν ε χε καμια σχεση με τον μυκ.η~μO τών μη.ρυκαστικών η ,με το ούρλιασμα τών άγριμιών.

Κι ό ~όρυ60ς αύτος μεγάλωνε, οσο ή σχεδία πλησίαζε προς το μέρος έκείνο. - Πoλiι ύποπτο, εΙΠε ό Τζων Κόρτ. Ι!.' , " - Κ αι' δ'εν κατα λ αυαινω την αιτια

του,

,

-11.

προσυ'εσε

ο

Μαξ Ούμπέρ. - Μήπως εΙναι έκεί κανένας καταρράχτης; εΙπε ό όδη-

,

γος.

Φοο'

αει

,

νοτιας

κι

,

.Cl'

αισυανομαι

,,,,

την

ατμοσφαιρα

γε-

μάτη ύγρασία. Ό Κάμη δε γελιόταν. Πάνω άπο την έπιφάνεια του ποταμού, περνουσε ενα

είδος άτμαυ, που δεν μπορούσε να προέρχε,;αι παρα άπο δυνατη άνακίνηση τό')ν νερών. "Αν το ποτάμι φραζόταν άπο κανένα έμπΟΟιο; "Αν έξ αίτίας ,;ου εμελλε να φραχτη ή πορεία; Νά, μια πε­ ριπέτεια άρκε,;α σ06αρη καΙ δυσάρεστη ... Ό Μαξ Ούμπερ κι ό Τζων Κορτ δε συλλογίζονταν πια τον προσ,;ατευόμενο ';00 Λάγκα. Ή σχεδία κα,;έ6αινε με άρκετη ,;αχύτητα καΙ άσφα­ λώς με,;α την χιαμπή, δηλαδη ΟΟτερα άπΟ μερικα λεπτα της ώρας, οί έπι6άτες ~α η,;αν σε ~έση να βε6αιω{}ουν για την αίτία,;ου μακρινΟΟ έκείνου ~oρύ6oυ.

"0 ταν εστρι ., ψ αν ,;ον "αγκωνα, ,

' .,

εΙδ αν πραγματικα οτι

οί φό60Ι ,;ου όδηγου η,;αν δικαιολογημένοι. Σε άπόσ-ι:αση

έκατο περίπου οργιών,

ενας σωρος

άπο μαύρους βράχους σχημά,;ιζε φραγμο άπο τη μια oχ~ ώς την άλλη.

Ό φραγμος αύτος ηταν άνοιχτος μόνο στη μέση, 0που ,;α νερα γκρεμίζον-ι:αν μανιασμένα, γεμίζοντάς τον με

.

,

Made by Absens

αφρους.


ΟΙ

170

ΠΙθΗΚΑΚθΡ&!ΠΟΙ

TOr

ΔAΣOr.Σ

Άπο κά-ιtε πλευρα χτυπούσαν πάνω στο φUΣικO αύτο πρόχωμα, και σε μερικα μέριη το ύπερπιηδσϋσαν. Στο κέντρο σχηματιζόταν ενα ρεύμα όρμητικότα:vο, και στα πλάγια σχηματιζόταν καταρράχτης.

"Αν 1'1 σχεδία δεν αραζε στη μια η την αλλιη oχf}η, αν δεν κατόρ&ωναν να τη δέσουν εκεί στέρεα, &α παρα­ συρόταν και -ιtα τσακιζόταν πάνω σιο φραγμ,ο η -ιtα άναπο­ δογυριζόταν στο όρμητικο ρεύμα. 'Όλοι διατήρησαν την ψυχραιμία τους. Δεν επρεπε να χάσουν ΟΟτε στιγμή, γιατι ή ταχύτης τού ρεύματος μεγάλωνε. ' "A-v.! , , , _C\! ι ~ 'Κ' - Σ την Οχυ.ι .... στην OxuΊj .... φωναςε ο αμη. 'Η

,

,

t:f Τ Ι!'ξ ωρα ηταν ε ι και μιση.

Με τον όμιχλώδιη εκείνο καιρό, τ,ο λυκόφως ηταν άρ­ κετα αμυδρό, ωστε να μη μπορη κανεΙς να διακρίνη σχε­ δΟν τα γύρω άντικείμενα. Ή περίπτωση αύτή, μαζι με τι αλλες, δυσκόλευε το χειρισμό, με 1Jον όποίο πρoσπα-ιtoύσαν να φτ:άσουιν στην oχf}η. Τού κάκου ό Κάμιη άγωνιζόταν να διευ{hNη πλάγια -'"-' 1JIf), σχwια.

Οί δυνάμεις του δεν άρκουσαν ... Ό Μαξ Ούμπερ υον βοή&ησε. Μόνο με το κουπι επρεπε ν' άντιστα&ούνε στο ρεύμα, που τους παράσερνε κατ' εύθ'είαν προς τη μέση τού φρα­ γμού.

Οί δυο μαζι κάτι εκαναν, και βέ6αια &α κατόρ{}'ω­

ναν ν' άπομακριυν{}·οϋν άπο τη μέση τού ποταμού, όταν ξα­ φνικά, το κουπι εσπασε, κι ή σχεδία βγηκε π,άλι στο ρευμα. -"Ας εϊμαστε ετοιμοι να ΡΙΧίούμε στους βράχους, πριν μας πάρη το ρεύμα! ... διάτ<αξε ό Κάμη.

_" Αλλο

δεν εχουμε να κάνουμε, παραδέχτηκε ό Τζων

Κόρτ.

Made by Absens

'Ακούοντας το -ιtόρυ-/}O, ό Λάγκα είχε βγη άπο τη σκιάδα.


Η

Δ Ι Ν Η

171

Κοίταξε, και κατάλα6ε τον κίνδυνο. Άντι να ιrυλλoγιιrτη τον έαυτό του, ιrυλλoγίιrτηκε τον αλλο, το μικρό. πηγε, τον πηρε στην άγκαλιά του, και κά&ησε στην πρύμνη. Τώρα ή σχεδία παρασυρόταν όρμητικα προς

110 άνοι­ χτο κέντρο του φραγμού... Ό κίνδυνος ηταν μεγάλος. 'Αλλα δεν ηταν &.ράγε δυνατ:ον να μη χτυπήση πάνω Ο'τ'ους βράχους και να περάση άνάμεσα ώτο τ:ο ανοιγμα, χωρις ν' άναποδογυριστη; Αυτό, δυστυχώς, δεν εγινε. 'Απ' έναντί ας , ή σχε­ δία προσέκρουσε με μεγάλη άρμη σ' εναν άπο τους προς τ' άριστερα βράχους. Του κάκου ό Κάμη κι οί crt'mροφοί του πρoσπά{}ηιrαν να πιαστούν άπο το φραγμό, πάνω στον όΠΟLΟ πρόφτασαν μόνο να ρίξουν τη φUσιγγιor&ήκη, ία

Made by Absens

δπλα και ία σκεύη τους. "Ολοι ρίχτηκαν στη δίνη, ίη στι­ γμη που εσπαζε ή σχεδία, και τα συντρίμματά της κυλου­ σαν, παρασυρόμενα άπο τ:α μαινόμενα νερά.


ΟΙ

ΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΜΕΡΟΣ

ΤΟΥ

ΔΑΣΟΥΣ

ΔΕΤΤΕΡΟ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ

Κάτω άπσ τα δέντρα. την άλλη μέρα, τρείς άντρες ηταν ξαπλωμένοι κον­ τα στη φωτιά, σπου καί YWtav τα τελευταία κάρ6ουνα. Ν ικημένοι άπα τον κόπο, άνίκανοι ν' άντισtα&σίίν στον ύ­ πνο, άφού φόρεσαν τα φορέματά τους, που τα εΙχαν στε­ γνώσει άντικρυ στη φωτια έκείνη, άποκοιμή3ηκαν. f:f Τ ΤΗ ταν μερα " "η νυχτα; Κ''" Τ ι, ωρα ηταν; ανεις απ αυτους δεν ηταν σε {}-έση να πη. Ώστόσο, αν επαιρνε κανεΙς ύπ' οψη του τΙς ώρες που πέρασαν άπΟ την προηγούμενη, μπορούσε να συμπεράνη στι ό ηλιος εΙχε πια άνατείλει. Άλλα σε ποιο μέρος 6ρισκόταν ή άνατολή; tH έρώτηση αυτή, αν γινόταν, {}-α εμενε χωρΙς άπάντηση. Οί τρείς έκείνοι άντρ,ες εΙχαν κλειστη, λοιπόν, σε κανένα σπήλαιο, σε κανένα ύπόγειο, σε μέ,ρος σπου δεν ε­ φτανε το φως της ήμέρας;

"'Οχι, γιατΙ τριγύρω σο πυκνα καΙ τόσο ψηλά, σε άπόσταση λίγων μόνο λώριους έκείνους κορμους νε'δ εαν,

'

ηταν δέντρα· άλλα δέντρα τό­ ώστε σταματούσαν το βλέμμα μέτρων. Άνάμεσα στους πε­ καΙ τους κισσους που τους συ-

,

δ'εν ηταν 'r δ υνατο να 'δ' ιακρινη κανεις

,

μονοπατ:ι,

δρόμο, όποιονδήποτε. τα κατώτερα κλαδιά, πλεγμένα κα­ {}-ως ηταν το ενα με τ' άλλο, σχημάτιζαν όροφη σε ύψος

"

,

,

Made by Absens

εικοσι μονο μετρ ων.

,

,

'Ε' πανω, τοσο πυκνο

.t 'ιταν

"λλ το φυ 00-


KATQ

ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ

173

μα, τόσο σφιγμένα τα κλωνια με τΙς κορυφές, ώστε ούτε το φως των άστρων, σUτε οί ακτίνες τού ήλίου μποροϋ-

,

'

'δ ιαπερασουν. Φ υ λ ακη 'δ'·I\.' '1' , σαν να τα ε υα ηταν σκοτεινοτερη

κι ασφαλέστερη ακόμα, απο το μέρος α'υτο τού μεγάλου δάσους, οπου οϋτε φως εμπαινε, οϋτε διέξοδος ύπηρχε. Οί τρείς αύτοι άντρες ηταν ό Τζων Κόρτ, ό Μαξ Ούμπερ κι ό Κάμη. πως, υστερα απο ποια περιστατικά, βρέ{tηκαν σε κείνο το μέρος;

Δεν το ηξεραν. Μετα τη σύγκρουση καΙ την κατα­ στροφη της σχεδίας, τού κάκου πρoσπά{tησαν να συγκρα­ τη{tοϋν έπάνω στους βράχους. ΕΙχαν ριχτη στα μανιασμέ­

να νερα του ποταμου, καΙ δεν ηξεραν τίποτε απ' οσα συ­ νέδηκαν, υστερα απο το δυστύχημα. Σε ποιον λοιπον ό Κάμη κι οί σύντροφοί του χρω­ στουσαν τη σωτηρία τους; Ποιος τους εΙχε μεταφέρει στο

σκοτεινο έκείνο κι αδιαπέραστο τμημα τού μεγάλου δά­ σους, ένω βέδαια ηταν ακόμα λιπo{tυμισμένoι; Δυστυχως, δεν είχαν σω{tη ολοι. 'Έλειπε ενας, ό μι­ κρος προστατευόμενος τού Τζων Κορτ και του Μαξ Ού­ μπέρ, ό δυστυχισμένος Λάγκα, κα&ως και το μικρο πλά­ σμα, που εΙχε γλυτώσει απο τον πνιγμό. ΚαΙ ποιΟς ξέρει μήπως, {tέλοντα; και πάλι να το

σώση, δεν εΙχε χα{tη μαζΙ μ' αύτό; Τώρα, ό Κάμη, ό Τζων Κορτ κι ό Μαξ Ούμπερ δεν εΙχαν ούτε οπλα, σUτε πολεμοφόδια, ούτε κανένα έργα­ λείο η σκευος, έκτος απο το μαχαίρι της τσέπης καΙ το μικρο τσεκούρι, πΟ'υ ό όδηγος το είχε στη ζώνη του. Σχε­ δία τίποτε ... Κι επειτα, σε ποιο μέρος επρεπε να διευ&υν­ {toijv, για να ξαναδρσυν τον ποταμο Γιοχάουζεν;

Made by Absens

ΚαΙ το ζήτημα της τροφης πως {tιX το κανόνιζαν, αφού {tιX τους ελειπε το κυνήγι; το Κάμη, ό Τζων Κορτ κι ό Μαξ Ούμπερ {tιX περιορίζονταν σε ρίζες καΙ σε ά­ γριους καρπούς. τροφη πολυ ανεπαρκής, κι ακόμα πολυ


ΟΙ

174 12. λ

πρου

ΠΤθΗΚΑΝθΡΩΙΙΟΙ

'Μ"

ηματικη.

ε

τεΤΌιους

"

ΤΟΙ

οραυς,

ΔΑΣΟΙΣ

,_1\,, πευα-

'i:.X__

κινυυνευαν να

νουν απο την J1jείνα σε λίγο καιρό. Όπωσδήποτε, ftα ζουσαν δυο τρεις μέρες, γιατι η­

ταν έξασφαλισμένη ή διατροφη σίΟ μικρο αύτ:ο χρoιvικO διάστημα. ΤΟ ύπόλοιπο τ:οιϋ βοιύδαλου, δέκα δώδεκα λί­ ίρες κρέας, είχε μοιραστη σίΟ μέρος έκεΙνο. Μοιράστη­ καν τα ψημένα κομμάτια, αύτα που είχαν ψήσει προτού καίαστραφη ή σχεδία, κι επ,εΙία, γύρω απο τη μισοσ6η­ σμένη φωτιά, απoκoιμήftηκαν.

Πρώτος ξύπνησε ό Τζων Κόρτ, μέσα σίΟ σκοτάδι έκεινο, παυ ή νύχτα δε ftα το εκανε πιο βαftύ. Σηκώitηκε. "Αμα σuνήftισαν λίγο τα μάτια του στο σκοτάδι, διέκρι­ νε αμυδρα υον Μαξ Ούμπερ και τον Κάμη, ξαπλωμένους κοντα. στις ρίζες τών δέντρων. Χωρις να 'torU; ξυπνή ση , ό Τζων ΚΟΡί ανανέωσε τη φωτιά. Κάτω απο τη στάχτη εκαιγαν ακόμα απομεινάρια ξύλων, που τα6αλε ίΟ ενα κοντα σrο αλλο. 'Έπειτα μάζεψε μιαν αγκαλια ξύλα και χόρτα ξερά, κ.αΙ σε λίγο, ζωηρη φωnα φώτιζε με παλλό~ μενες λάμψεις ίΟ περίγυρο. - Τώρα, είπε μέσα του ό Τζων Κόρτ, ας πρ-oσπα{tή­ σουμε να βγουμε απ' έδώ. Άλλα πώς; ΤΟ τριζο6όλημα της φωίιας δεν αργησε να ξυπνή­ ση τον Μαξ Ούμπέρ και τον Κάμη. - Που βρισκ.όμασίε; ρώτησε ό Μαξ Ούμπέρ. -Έκεί που μας μ είέφερ αν, απάντησε ό Τζων Κόρτ, κι έννοώ μ' αύτο, δη δεν ξέρουμε τίποτε απ' δσα εγιναν στο διάστημα ... - Μιας νύχτας και μιας μέρας ίσως .. , συμπλήρωσε ό Μαξ Ούμπέρ. XftE; &ράγε συγκρούστηκε ή σχεδία μας πάνω στο φραγμό; Κάμη, τί ίδέα εχεις γι' αύτό; 'Αντι ν' απανί11ση, ό όδηγος αρκέστηκε να κουνήση

,

το

'λ ι. κεφα

'Αδύν ατο

'

να

προσ δ' ιοριση

"

κανεις

ποσος

και-

ρο; πέραaε απο ίότε, και να πη π('Ος κατορftώftηκε ή διά­ σωσή τους.

Made by Absens

-

Κι ό Λάγκα; φώναξε ό Τζων Κόρτ. Xάftηκε χω ρις


ΚΑΊ'ι:! ΑΠΟ ΊΆ ΔΕΝΊ'ΡΑ

175

αλλο, αφου δεν είναι μαζί μας! Φαίνεται στι, αυτοι που μας εσωσαν, δεν μπόρεσαν να τον βγάλουν απο τη δίνη. - Τον κακόκοιρο! είπε αναστενάζοντας ό Μαξ Ού­ μπέρ. Είχε τέίΟια αγάπη, τέτοια αφοσίωση σ' έμας!.. Τον αγαΠ11σαμε, &α τον κάναμε αν&ρωπο εύτυχισμένο. Ν α τον γλυτώσ'η κανεις άπΟ ία χέρια τών έλεεινών έκείνων ' ' παιδΊι. Ν τενκας ... και"δ τωρα... υστυχισμενο Οί δυο φίλοι δε δίσταζαν να δακινδ'υνεύσουν τη ζωή τους για χάρη του Λάγκα. Άλλα κι αί,τοι έπίσης λίγο ε­ λειψε να πνιγούν στη δίνη, και δεν η~εραν σ'Ε ��οιον χρω': στοϋσαν τη σωτηρία τους!

Είναι περιττο να προσ&έσουμε ση δε συλλογίζονταν πια ίΟ περίεργο πλάσμα . .;ταυ είχε βρεί ό Λάγκα, και που &α είχε πνιγη μαζί του, χωρις αλλο. 'Άλλα ζητήματα ίαυς απασχολοvσαν την ωρα έκείνη, ζηιήματα πολυ πιο έπείΥοντα και σο6αρα απ<> το άν&ρωπολογικο έκείνο πρό6λημα, παι', ταυς είχε προ6άλει το παράδοξο πλάσμα, το μεταξυ αν&ρό)που και πι&ήκου. 'Ο

-

Tt(I)V

Κοοτ έπανάλα6ε:

Bασα~ίζω τη' μνήμη μου, άλλα δε βρίσκω πια τίπο­

τε άπο ία γεγονότα, παυ σννέ6ηκαν ϋστερα άπο την κα­ τασ'τροφη τιΊς σχεδίας μας. Λίγο πρωτύίερα μου φάνη­

κε ση είδα τον Κάμη Ορflιο. να ρίχνη ία οπλα και τ' αλ­ λα πράγματα στους βράχους ... - Ναί, είπε ό Κάμη, και μ' αρκετη έπιτυχία, ωσ'τε τα πράγματα αύτα στάflηκαν έκεί και δεν επεσαν πάλι σ'ΤΟ ποτάμι. "Ε;τειτα ... -'Έπειτα, είπε ό Μαξ Ούμπέρ, τη σηγμη που βουλιά­

ξαμε. μοιΊ φάνηκε, ναι μου φάνηκε στι είδα ... σ'ίην αρι­ στερη οχ&η αν&ρό)πους ... -Άν&ρ(l:>πους ... πραγματικά .. , ώτάντησε με ζωηρότη­ ία ό Τζο)ν ΚόΡί, ίflαγενείς, πού, φωνάζοντας και χειρο­ νομώντας, ετρεχαν κατα το φραγμό. - Ε'ίδατε ί&αγενείς; ρώτησε ό όδηγός.

Made by Absens

-

Καμια δωδεκαριά, βε6αίωσε ό Μαξ ΟύμΠfΡ,

,

και


176

ΟΙ

ΠΙθΗΚΑΝθΡQΠΟΙ

TOr

ΔΑΣοrΣ

σ' αύτους βέδαια χρωστσϋμε τΟ στι είμαστε τώρα σώοι κι άδλαδείς. Ν αί, αύ'τ'ΟΙ μας εδγαλαν απο το ποτάμι. -"Έπειτα, :π;ρόσ-3-εσε ό Τζων Κόρτ, προτού συνέλ-3-0υ­ με άκόμα, μας μετέφεραν σ' αύτο το μέρος, αναψαν φω­ τιά, κι εσπευσαν να έξαφανισταϋν. - Κι έξαφανίστηκαν τόσο καλά, είπε ό Μαξ Ούμπέρ, ωστε δεν μένει πια oϋ-cε ίχνος των. "Η-3-ελαν, φαίνεται, να δείξουν στι δεν ταυς μέλει για την εύγνωμoσίrvη μας ... -~Tπoμσνή, άγαπητέ μου Μάξ, έπανέλαδε ό Τζων Κόρτ' είναι πι-3-ανσν να βρίσκωνται έδώ τριγύρω. Πώς -3-α παραδεχτούμε στι μας εφεραν ως εδώ για να μας εγ­ καταλείψουν άμέσως; - ΚαΙ σε τί μέρος!.. φώναξε ό Μαξ Ούμπέρ. ποτε δεν πίστευα στι στ-ο δάσος αύτο ταυ Ούμπάγκη, ύπάρ­

χουν καΙ mσo σκοτεινες γωνιές! Αύτ-ο καταντα άξιοfl'αύ­ μαστο!

Πραγματικά, το σκοτάδι είναι βα-Β-ύ, άλλ' είναι &ράγε μέρα; ρώτησε ό Τζων Κόρτ. ΤΟ ζήτημα αύτο δεν αργησε να λυ&η όριστικά. <Ό­ σο πuκνo κι αν ~Τ'αν το φύλλωμα τών δέντρων εκείνων, που ~τ'αν ψηλα τριάντα μέχρι πενήντα μέτρα, διέκρινε κανείς, πάνω dπO τΙς κορυφές, τΙς άμυδρες λάμψεις τσϋ ύπαίfl'ρου. Δε φαινότ'αν απί-3-ανο, στι τη στιγμη εκείνη ό ηλιος φώτιζε τΟν όριζόντα. τα ρολόγια τού Τζων Κορτ καΙ ταυ Ούμπέρ, βρεγμένα απο το νερο του ποταμού, δεν εδειχναν πια την ωρα. "Επρεπε λοιπόν, να την μά-3-ουν άπΟ τη -3-έση τού ήλιακσϋ δίσκου' άλλ' αύτο δε -3-α ~ταν δυνατό, κι αν άκόμα οί άκτίνες του διαπερνούσαν τα φυλ­ λώματ-α. 'Ενώ οί δυΟ φίλοι άντήλλασσαν τΙς διάφορες αύτες απορίες, στΙς όποίες δεν ήξεραν τί απάντηση να δώσουν, ό Κάμη τους ακουγε χωρΙς να προφέρη λέξη. Είχε ση­

-

κω&η καΙ περιφερόταν στο στενο χώρο που τ-α πελώρια ε·

Made by Absens

κείνα δέντρα αφη.ναν ελεύfl'ερo, περικυκλωμένο σα με φράχτη άπο κισσο καΙ -θ-άμνους άγκα-3-ερούς. Συγχρόνως


ΚΑΤ2 ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ

177

ΊΊiι. Μντρσι ~φ'ljνσιν μετσι;ΙΙ τoυ~ lJιι:ι.cτ1jμι:ι.τσ; Ζπι:, ~έκσ; μέτρο;, κ~ εμοισιζσιν μ$

Made by Absens

στόλους

12 -

ΟΙ

TCoil

6ποδΙΙστι:ι.ζσιν κΙΙποιο γιγι:ι.ντιοιΤο οΙκοΜμ'ljμοι.

If ιθ'ljκά-νθρωποι

(:Σιλ.

188)


ΟΙ

178

llleHKANePQllOI TOr

ΔΑΣοrΣ

προσπαftουσε ν' άνακαλύψη καμια γωνια ΟΟρανοιυ στα διάκενα τών κλαδιών, άγωνιζότ'αν να ξαναδρη μέσα 1'00 το ενστικτο έκείνο '(ου προσανα1,'ολισμου, που '(ώρα ftιI -tOU η-tαν πάρα πολυ χρήσιμο. Erχε διασχίσει πολλα δάση του Κογκο και του Καμεροιύν, άλλα δεν εΙχε είσχωρήσει σε μυχο '(όΟ'ο άδιαπέραO'tο. ΤΟ μέρος αύ1,'Ο του μεγάλoιu δά­ O'σuς δεν εμοιαζε κα&όλου μ' έκείνα που οί σύντροφοί 1'00 κι αύ1,'ος είχαν περάσει ώσπου να φτάσουιν σ,;ο ποτάμι Γιο­ χάουζεν. 'Απο 1,'0 σημείο αύτό, είχαν διευ&υιν8η κατα το , , " '(α vort:LOδυτ:ικα. ' 'Αλλ"α σε ποιο, μεγα λ υτερο μερος, προς μέρος βρισκόταν τώρα έκείνη ή διεύ8wση, έκείνο 110 ση­ μείο 1,'oυ όρίζονtoς; ΤΟ ενO'tΙΚΤΌ τΌύ Κάμη ftιI μπορούσε

,

να

λ' υση.

. ,,

'ζ' "ΙίΟ ητημα;

τη Ο'τιγμη που ό Τζων Κόρτ, μαντεύοντας το δισtα-

γμο του,

"

ζ'

ετοιμα οταν να τον

, , ,εκαμε

ρωτηση,