Page 1

c

o

l

u

m

n

Eefje Blankevoort

D

e motortaxi scheurt door de ochtendspits van Kigali, de hoofdstad van Rwanda. Achterop de boda boda lijkt het leven altijd een tikkeltje spannender. De kleuren schieten voorbij, geuren dringen in een flits je neus binnen en vervliegen weer even snel, flarden gesprekken vermengen zich met het geronk van de uitlaat. We suizen over de verharde weg. Hoe hard zouden we gaan? Tachtig? Negentig? In tegenstelling tot buurland Oeganda, houdt Rwanda er strenge verkeersregels op na. Mijn chauffeur heeft een fluorescerend hesje aan, een helm is ook voor de bijrijder verplicht. De wegen zijn hier beter onderhouden dan in de meeste Afrikaanse landen. En toch bekruipt me een onaangenaam gevoel. Hoe veilig is zo’n boda boda eigenlijk? Mijn helmpje zit los op mijn hoofd, ik heb alleen een T­shirtje en linnen broek aan en mijn schoeisel bestaat uit weinig beschermende flipflops. Mijn chauffeur is weliswaar een behendig bestuurder, maar zijn inhaalmanoeuvres zijn toch wat roekeloos. Het beeld van een platgeslagen insect op de voorruit van een tegenligger raak ik plotseling niet meer kwijt. Hoe kom je in het buitenland op de plaats van bestemming? Dat is telkens weer de grote vraag als je niet met een geoliede reisorganisatie – die je in luxe bussen met airconditioning van bezienswaardigheid naar hotel en terugbrengt – op reis gaat. Voor wie liever op eigen houtje de wereld verkent, is vervoer een van de grootste obstakels voor een veilige afloop van het vakantieavontuur. Risico’s nemen hoort bij een avontuurlijke reis; maar er zijn grenzen. Als vrouw kun je in sommige landen ’s avonds beter niet alleen de straat op, vermijd je die hotelkamer grenzend aan een biljartzaal vol mannen en sla je een lift van een vrachtwagenchauffeur af. Maar het lijkt wel of mijn risico­inschatting kortsluit als het om vervoer gaat. Onwelwillende kamelen, stonede zeelieden, rammelende taxi’s, dronken chauffeurs en wegen als gatenkaas; het lijkt me niets te kunnen schelen, als ik de plaats van bestemming maar bereik. Ik gooi het vaak op noodzaak: anders kom ik toch nergens? Maar als ik eerlijk ben gaat het ergens anders om. Op reis voel je je sterker dan ooit, onkwetsbaar zelfs. En wanneer is dat gevoel krachtiger dan als je een op hol geslagen kameel probeert te besturen, met een feloeka over de Nijl zeilt of achterop een boda boda door Rwanda stuift? Ik gooi mijn hoofd in mijn nek en geniet van de langsrazende knalgroene velden en de warme wind. Maar terwijl we van heuvel naar heuvel suizen pak ik mijn chauffeur toch wat steviger vast.

Sterker dan ooit

55

SOS international - Sterker dan ooit  

Voor het blad SOS 24/7 schrijft Eefje twee keer per jaar een column over reizen, (bijna) ongelukken en spannende avonturen.

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you