Page 1

Pr

myczek NR 5 | LUTY 2012

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie

Rysunek: Wiktoria Nikrandt (klasa II C)

* POLSKA W ZIMOWEJ SZACIE * * WSPOMNIENIA Z FERII * GALERIA ARTYSTÓW * KĄCIK POETYCKI * * ZAGADKI I KRZYŻÓWKA *


Drodzy Czytelnicy! „Idzie luty, podkuj buty”- to przysłowie tegorocznej zimy sprawdziło się w stu procentach. Pokazała nam ona swe oblicze w postaci obfitych opadów śniegu i tęgiego mrozu. Jaka ma być w końcu ta prawdziwa zima, jeśli nie taka? Największe wrażenie o tej porze roku, robią polskie góry. Krajobraz zimowy jest piękny, dlatego też w naszym kolejnym numerze „Promyczka” pragniemy zaciekawić Was Karkonoszami i Pieninami w artykule z serii „Cudze chwalicie, swego nie znacie”. W naszej gazetce, w ciekawostkach o zwierzętach, znajdziecie przydatne informacje o wyglądzie, upodobaniach i zwyczajach zaprezentowanych przez nas gatunków ptaków. Wiedza ta ułatwi Wam rozpoznanie ptaków na spacerze bądź przy karmniku. Będziecie mogli też przeczytać wiersze dzieci w kąciku poetyckim. Tym razem prezentujemy utwory zwycięzców konkursu świetlicowego na „wierszyk zimowy”. Kontynuujemy też prezentację tekstów uczniów z klasy IV – tym razem pt. „Polska w zimowej szacie”. W świetlicowej galerii artystów będziecie mogli również obejrzeć prace plastyczne dzieci z klas II i III. Uczniowie opisali i namalowali swoje wspomnienia z ferii zimowych. Dla rozrywki możecie rozwiązać kilka zimowych zagadek i krzyżówkę. Powodzenia! Dzięki Wam spełniliśmy kilka dobrych uczynków: wspomogliśmy podarunkami fundację „Dzieci Niczyje”, pensjonariuszy w Warszawskim Centrum Alzheimera oraz dzieci z biednych rodzin, objęte opieką przez fundację „Krzyk” w Biłgoraju. Dziękujemy za dar Waszych serc! Życzymy Wam przyjemnej lektury! Redakcja Beata Lechnio i Ewa Nicał – opiekunowie redakcji Ewa Szataniak-Dreczko – współpraca

 Pr

myczek

Autorzy tekstów i rysunków: Kacper Reduch, Gabriela Porges, Rafał Kurowski, Karolina Tataj, Zuzanna Mroczek, Zuzanna Borejko, Magdalena Waker, Paulina Kaniewska, Paweł Przychodzeń, Jakub Koc, Dawid Golonka, Józef Nojek, Ewa Ludwiszewska, Klaudia Kiliańska, Natalia Rawa, Anna Popieko, Barbara Wdzięczna, Zofia Górska, Weronika Trzoek, Anna Domańska, Wiktoria Grefkowicz, Natalia Dybczyńska, Iza Gruszczyńska, Wiktoria Nikrandt

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie


POLSKIE GÓRY PIENINY – to najbardziej niezwykłe góry w Polsce, które są niskie i zajmują bardzo małą powierzchnię. Ich pasmo ma zaledwie 10 km długości i 4 km szerokości. Najwyższy szczyt to Trzy Korony 982 m n.p.m. Inne szczyty to np. Macelowa Góra 800 m n.p.m., Okrąglica 982 m n.p.m. – najwyższa z turni tworząca szczyt Trzech Koron. Pieniny są asymetryczne. Północne stoki opadają łagodnie, południowe schodzą stromo nad brzegami Dunajca, którego nurtem biegnie granica ze Słowacją. Rwąca rzeka płynie wąskim korytem otoczonym przez 300-500 metrowe, prawie pionowe, białe skały. Na Dunajcu organizowane są spływy tratwami. Jest on jedną z największych atrakcji turystycznych polskich gór. Pieniny charakteryzuje specyficzny mikroklimat. Położone dookoła wyższe góry: Tatry, Gorce, Beskid Sądecki zasłaniają Pieniny od zimnych wiatrów i zbierają opady. Ciepłe i suche tereny są rajem dla roślin, których najwięcej jest na łąkach – około 30-40 gatunków roślin kwiatowych. Występuje tu około 30 gatunków storczyków. Na górskich zboczach rosną lasy bukowe, bory jodłowe i jodłowo-bukowe. Żyją tutaj rysie, żbiki, wydry, bociany czarne, puchacze, dzięcioły trójpalczaste i około 1600 rodzajów motyli. Pieniński Park Narodowy został założony w 1932 roku. Tuż przy granicy Pienińskiego Parku Narodowego wybudowano zaporę na Dunajcu i zbiornik wodny o powierzchni 1200 hektarów. Zbiornik Czorsztyński zaczął działać w 1997 roku. Ogromne sztuczne jezioro zmienia mikroklimat Pienin. Jego parowanie zwiększa wilgotność powietrza i zmniejsza nasłonecznienie. KARKONOSZE – to najwyższe pasmo Sudetów. Jest ono zbudowane niemal wyłącznie z granitów (skała głębinowa). Niezwykle ciekawy krajobraz Karkonoszy tworzą: samotne granitowe skały, przepaście, polodowcowe jeziora, kotły, bagna oraz miejsca zupełnie płaskie, które pozwalają zapomnieć, że jest się w górach. Szczyty Karkonoszy nie są zbyt wysokie. Szrenica ma 1362 m n.p.m., Śnieżne Kotły osiągnęły wysokość 1490 m n.p.m., Wielki Szyszak natomiast 1506 m n.p.m. Jedynym wyjątkiem jest dość wysoka i stroma Śnieżka: 1602 m n.p.m. Wysokogórski charakter nadają tym górom kotły polodowcowe. Jest ich sześć, a na ich dnie są stawy, pozostałości wytopionych lodowców. Po stronie polskiej są dwa kotły: Mały Śnieżny Kocioł i Wielki Kocioł Śnieżny. Znaczne spadki terenów w tych górach sprzyjają powstawaniu wodospadów: wodospad Szklarki (13 m wysokości), wodospad Kamieńczyk (27 m wysokości) i wodospady Łomniczki (kaskada potoku Łomniczka spada na odcinku 300 m). Roślinność Karkonoszy układa się w piętra. Wierzchołki najwyższych szczytów pokrywają wysokogórskie naskalne murawy piętra alpejskiego. Pod nim dominuje kosodrzewina. W tej strefie znajdują się kotły i torfowiska. Regiel górny to lasy świerkowe zasadzone przez człowieka. W piętrach regla dolnego rosną lasy świerkowo-jodłowe i bukowe na niewielkich skrawkach terenu. Świat zwierząt Karkonoszy jest bogaty. Atrakcję stanowi kilkadziesiąt dzikich muflonów, górskich owiec sprowadzonych sto lat temu. Z ptaków na uwagę zasługują sowy oraz typowe gatunki górskie. Od 1992 roku Karkonoski Park Narodowy został uznany przez UNESCO za rezerwat Biosfery Karkonosze.

Pr

myczek

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie


POLSKA W ZIMOWEJ SZACIE W czasie zimy cały świat pokryty jest śniegiem. Jeżeli cały świat, to Polska także Na przykład woda w naszym Morzu Bałtyckim zimą jest przeraźliwie zimna, a piasek wymieszany ze śniegiem przypomina kaszę z ryżem. Przy deptakach nie ma straganów, a schody na plażę są całe zamarznięte. Nie myślcie, że zimą w morzu nikt się nie kąpie- to nieprawda! W lodowatej wodzie kąpią się ludzie, których nazywa się „morsami”. Brr! Na samą myśl o tym robi mi się zimno! Zima nad morzem jest naprawdę piękna, szczególnie wtedy, gdy jest dużo śniegu i trzyma mocny mróz. Zapraszam nad morze zimą, nie tylko latem;). Kacper Reduch, kl. IV B

Najpiękniej zimą w Polsce jest w górach Tatrach. Ze szczytów gór można podziwiać niesamowite widoki. Świat wokół wygląda jak puchowa pierzyna, a biel śniegu lśni w słońcu nie do opisania! Tatry wyglądają zimą jak zaczarowane. O tej porze roku można jeździć w górach na nartach (ja jeszcze nigdy na nartach nie jeździłam) i wędrować. Trzeba jednak bardzo uważać ze względu na zagrożenie lawinami. Największą atrakcją w sezonie zimowym są w Tatrach skoki narciarskie. Często jeżdżę w góry, bo jest tam bardzo pięknie.

Gabriela Porges, kl. IV B

Zimą wszystko jest pokryte śniegiem: góry, boisko szkolne, drzewa, domy, ulice i auta, które trzeba odśnieżać i mój plecak, gdy wracam ze szkoły do domu. Ludziom trudno przechodzić przez ulice pełne śnieżnych bruzd i pokonywać zwały śniegu na chodnikach. Jeziora, stawy i rzeki są zamarznięte i dla odmiany pokryte lodem. Zima to piękna pora roku, chociaż bardzo zimna. Przyroda wygląda niezwykle w zimowej szacie. Rafał Kurowski, kl. IV B

Pr

myczek

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie


FERIE ZIMOWE 2012 – WSPOMNIENIA DZIECI W tym roku ferie spędziłam w Bochni, w kopalni soli. Codziennie zjeżdżałam do kopalni dwa razy po cztery godziny. Jest tam dużo atrakcji, np. bardo długa drewniana zjeżdżalnia. Aby na nią wejść trzeba pokonać 307 schodów, które sama policzyłam. Jednego dnia udało mi się zjechać dziewięć razy. W kopalni jest też boisko, plac zabaw, stół do tenisa stołowego i wiele miejsca do zabawy. Zwiedzałam też kopalnię z przewodnikiem, który pokazał mi wiele ciekawych miejsc i opowiedział legendy związane z kopalnią, np. legendę o św. Kindze. W kopalni w Bochni znajduje się piękny kościółek. Jest to jedyne takie miejsce w Europie, a nawet na świecie, gdzie przez kościół przejeżdża pociąg. Wieczorami bawiłam się z koleżankami i kolegami oraz grałam w bilard. To były najlepsze ferie w moim życiu! Karolina Tataj, klasa III D

W tym roku w czasie ferii zimowych wyjechałam na Słowację. Na rysunku przedstawiłam nasz domek i siebie, kiedy lepię kule, które miały służyć do bitwy na śnieżki z tatą. Za naszą chatką znajduje się stok narciarski. Widać na nim narciarzy, którzy zjeżdżają na nartach. Na Słowacji było bardzo dużo śniegu. Ferie spędziłam ciekawie i jestem z nich bardzo zadowolona. Tekst i rysunek: Zuzanna Mroczek, kl. III D Na rysunku narysowałam łyżwy. Łyżwy kojarzą mi się z feriami, które spędziłam u babci. Spędzałam tam przede wszystkim czas na lodowisku, dobrze się bawiąc. Polecam ten sport innym. Tekst i rysunek: Zuzanna Borejko, kl. IV A

W ferie poleciałam do Dubaju. Kiedy wylądowaliśmy, strasznie bolały mnie nogi. Nie mogłam chodzić. Pierwszy dzień spędziłam siedząc u cioci na kanapie. Następnego dnia próbowałam się kąpać w basenie, ale woda była strasznie zimna! Brrrr….. W niedzielę zwiedziliśmy najwyższy budynek świata - Burdż Chalifa. Wysokość tej budowli wynosi 828 metrów i ma 163 piętra użytkowe. W poniedziałek poszliśmy do wielkiego akwarium, gdzie były rekiny. Nazajutrz odwiedziliśmy zupełnie inne miejsce: „Świat Ferrari”. Tutaj bardzo podobało się moim braciom, mi trochę mniej… W środę wybraliśmy się na przejażdżkę dwupiętrowym autobusem, było niesamowicie! Polecam! Tekst i rysunek: Magdalena Waker, kl. III D

Pr

myczek

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie


Podczas ferii wyjechałam w góry. Nauczyłam się tam jeździć na nartach. Po dwóch dniach jeździłam już na orczyku. Przy stoku stał zaprzęg piesków haskie i malamutów. Rodzice dali właścicielowi pieniążki i raz się przejechałam. Na koniec pogłaskałam jednego malamuta. Potem pojechałam z rodzicami do chatki, w której miałam pokój. Właścicielka chatki hodowała krowy. Pozwoliła mi je zobaczyć! To były bardzo udane ferie. Tekst i rysunek: Paulina Kaniewska, kl. III D

Przez całe ferie leżałem w łóżku, bo byłem chory. Czasami grałem na PSP, a innym razem czytałem książkę. Cztery razy dziennie musiałem się inhalować. Przez tydzień w ogóle nie miałem siły. Nigdy więcej nie chcę mieć takich ferii. Paweł Przychodzeń, kl. III B

Moje ferie spędziłem w domu grając na PSP. Spałem do 11.30 i nadrabiałem zaległości ze szkoły. Byłem w kinie na filmie „Alwin i wiewiórki” i odwiedziłem dobrego kolegę. Najfajniej było jednak na gokartach. Myślę, że te ferie były ciekawe. Jakub Koc, kl. III B

Przez całe ferie byłem w domu. Jednak był to niezwykły czas, bo dostałem miniaturkę pinczera. Jest to bardzo mały piesek i wabi się Ami. Ma dopiero 3 miesiące i bardzo lubi się bawić. Według mnie bardzo fajnie spędziłem ferie. Dawid Golonka, kl. III B

Swoje ferie spędziłem w Bystrej. Chodziłem po górach i walczyłem w bitwach na śnieżki. Zjeżdżałem też na nartach. Najbardziej niesamowite było igloo, które zrobiłem ze śniegu. Chciałbym zrobić więcej takich igloo. Te ferie były bardzo udane. Józef Nojek, kl. III B

Pr

myczek

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie


GALERIA ŚWIETLICOWYCH ARTYSTÓW

  

 „Na łyżwach”- Ewa Ludwiszewska, kl. II C  „Bałwan”- Natalia Rawa, kl. II C  „Sanki”- Anna Popieko, kl. IVA  „Wyciąg narciarski”- Zofia Górska, kl. II B  „Ferie zimowe”- Weronika Trzosek, kl. II B  „Lodowisko”- Anna Domańska, kl. II C

Pr

myczek

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie


PTAKI Zima to czas dokarmiania ptaków. Warto więc postawić za oknem karmnik i nie tylko dlatego, by dać im wsparcie w tych trudnych chwilach, ale również by poobserwować te, które dobrze się czują w miastach, wśród zabudowań. Oto kilka z nich:

Białorzytka – najchętniej zamieszkuje place budowy, nieco mniejsza od szpaka, samiec z partiami czarno-białymi, z czarną brwią; samica plamista ubarwiona szaro. Na wiosnę można je zobaczyć na drzewach, często też biega po ziemi i lata nisko, ruszając ogonem w górę i w dół. Buduje gniazda wśród kamieni lub płyt. Jej pożywienie składa się z chrząszczy, much, motyli, pająków, ślimaków i robaków. Jest ptakiem wędrownym. Przylatuje w kwietniu lub maju, a odlatuje do Afryki w sierpniu lub wrześniu. Podlega ochronie.

Jaskółka

dymówka

pospolita jaskółka, gnieżdżąca się wewnątrz budynków gospodarskich. Wierzch ciemnogranatowy, połyskujący, spód biały. Na czole i podgardlu ma ceglastą plamę, ogon widłowa ty. Lata bardzo zwinnie i poluje na owady powietrzu, chwytając je otwartym dziobem. W maju składa 5-6 białych jaj z czerwonobrązowymi kropkami i szarymi plamami. Gniazdo lepi z gliny, trawy, piórek i umacnia śliną. Gniazdo przymocowane jest do ściany belki pod dachem, koło rynny. W sierpniu i wrześniu jaskółki odlatują na południe. Podlegają ochronie.

Pr

myczek

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie


Gawron – często nazywany krukiem. Szata czarna z niebieskim i fioletowym połyskiem. Ma długi spiczasty dziób, nagi aż do nasady oczu. To duży ptak. Jego ciało ma długość około 45 cm, waży 400-600 gram. Żyje w stadach, gnieździ się gromadnie na drzewach, jest bardzo głośny i uciążliwy. Latem gawron zjada dużo owadów, a jesienią ziarna i kiełki zbóż. Gniazdo buduje nieporządnie wysoko na drzewach, uwija je z drobnych gałązek, słomy, a wewnątrz wyściela miękkim materiałem. W październiku i listopadzie gawrony odlatują na południe, wracają w lutym i marcu. Do Polski przylatują gawrony z Europy północnej i wschodniej. Są pod ochroną.

Sikorka modra – jest największą zadziorą wśród sikor. Potrafi z karmnika przepędzić sikory, ale także np. grubodzioba, od którego jest kilka razy lżejsza. Są one jaskrawobłękitne na grzbiecie i mają niebieską czapeczkę na głowie. Przez okrągły rok lata po ogrodach, parkach, lasach szukając owadów, larw, nasion takich jak mak, konopie, słonecznik. Na gniazdo wybiera dziuple. Samica składa od 10 do 16 białych jaj rdzawo nakrapianych. Podlega ochronie.

Dzwoniec – nieco większy od wróbla, upierzenie jaskrawozielone. Popularny ptak ogrodów i skrajów lasów liściastych. Zimą jest przy karmnikach. Zasiedla wnętrza miast. Żywi się roślinami, a zwłaszcza nasionami chwastów. Gniazduje w ogrodach, parkach, na cmentarzach. Samica dwa lub trzy razy do roku składa 5-6 żółtobiałych jaj o niebieskozielonym odcieniu z plamkami. Na wiosnę samiec śpiewa zapamiętale i lata ponad konarami drzew. Podlega ochronie.

Pr

myczek

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie


KACIK POETYCKI C

W kąciku poetyckim przedstawiamy wiersze naszych świetlicowych poetów. Tym razem są to utwory, które zdobyły pierwsze miejsce w konkursie poetyckim w trzech kategoriach wiekowych: Wiktoria Grefkowicz (kl. I A), Natalia Dybczyńska (kl. II B), Iza Gruszczyńska (kl. III C).

Zima to taka pora roku, Że każdy chodzi do doktora. Każdy kaszle, każdy kicha I na wiosnę czyha. Wiktoria Grefkowicz, kl. I A

„Zima” Chodzi zima po łące, Niesie płatki śniegu w kieszonce. Jeden wyjmie, na trawę rzuci. Drugim drzewa pokryje, A trzeci gdzieś skryje. Idzie zima szukać płatka, Ale jest z tego gratka!

Rys. „Na sankach”- Klaudia Kiliańska, kl. III B

Natalia Dybczyńska, kl. II B

Rys. „Z górki na pazurki!”- Barbara Wdzięczna, kl. III B

„Zima” Idzie, idzie zima przez lasy, pola, Wita wszystkich dokoła. Na plecach dźwiga wielki wór, Mnóstwo w nim lodu, śniegu i dziur. A przez te dziury wylatuje na świat Puszysty śnieg i porywa go wiatr. Widzisz, widzisz? Lasy, pola Śnieżnym szalem owija dokoła. Gdzie tylko dojdzie, śniegiem przyprószy Albo srogim mrozem przydusi. Uciekaj, uciekaj zimo zła, Wnet przyjdzie wiosna wesoła! Iza Gruszczyńska, kl. III C

Pr

myczek

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie


imowe agadki

Ta rzeka z piękna w Pieninach słynie, Lecz bez sylaby przez Wiedeń płynie.

Drzewo iglaste, drzewo żywiczne, Wysokopienne, podniebne, śliczne. Zawsze zielone, zima czy wiosna, Igły ma długie, bo to jest ………

Często w nim bywają jeszcze mrozy trzaskające. Za to jest w calutkim roku najkrótszym miesiącem.

Czarny, krzykliwy, po polu chodzi, Po drzewach, po płotach skacze. Na ziemi siada, zjada pędraki Więc lubią go oracze.

Choć nie ma pędzla, na szybach maluje, Choć nie ma igieł, w policzki nas kłuje.

Powieś jej na sznurku kawałek słoniny, A będzie ją dziobać w czasie śnieżnej zimy.

Zgadniesz treść zagadki, gdy pomyślisz nieco: Jakie srebrne gwiazdki zimą z nieba lecą?

Pr

myczek

Jest sroga pani na świecie, Znasz ją dobrze miłe dziecię. Ma trzech synów: Pierwszy – ostry, w uszy szczypie, Drugi – miękki w białe płatki Chociaż dobry, w oczy sypie. Trzeci – twardy, jak szkło gładki. Nazwij synów, nazwij matkę I już całą znasz zagadkę.

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie


Krzyżówka zimowa Rozwiąż krzyżówkę i odczytaj z pól pogrubionych hasło.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

1. Dawna stolica Polski (straszy w tym mieście smok wawelski) 2. Kraina jezior w Polsce 3. Np. Tatry lub Bieszczady 4. Miasto nad morzem, w którym znajduje się pomnik Neptuna 5. Np. Bałtyckie 6. Jeździmy na nich w górach 7. Często się zmienia w zależności od pory roku 8. Zjeżdżamy na nich z górki 9. Szczypie w nosy, szczypie w uszy zimą 10.Najpopularniejsze miasto w Tatrach

Wybór tematów do gazetki nie jest sprawą prostą. Największą trudność sprawia redakcji ograniczenie ich do kilku. Prosimy Was o nowe, niezwykłe, ciekawe dla Was propozycje tematów. Składajcie je wprost do Redakcji lub do „Skrzynki Pomysłów” w świetlicy. Wszystkie będziemy brali pod uwagę. Mamy nadzieję, że lektura kolejnego, piątego już numeru „Promyczka” przyniosła Wam trochę przyjemności. Pozdrawiamy i do następnego słowa… Redakcja

Pr

myczek

Gazetka Świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 w Warszawie

Promyczek 5 / marzec 2012  

Gazetka świetlicy przy Szkole Podstawowej Nr 146 im. Janusza Korczaka w Warszawie

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you